Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης – Η απελευθέρωση και ο ραδιοσταθμός

Posted by sarant στο 24 Μαρτίου, 2015


Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή συνέχεια είναι η τριακοστή όγδοη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βρισκόμαστε στη Μυτιλήνη, στο τέλος της Κατοχής, δηλαδή Σεπτέμβριο του 1944 και ενώ ο ποιητής με την οικογένειά του έχουν φύγει από την πόλη και έχουν εγκατασταθεί στην ελεύθερη Λέσβο.

Να σημειωθεί ότι σήμερα κλείνουν 38 χρόνια από τον θάνατο του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου ή Άχθου Αρούρη (1903-24.3.1977).

mimis_jpeg_χχsmallΟ ποιητής γύρισε οικογενειακώς στη Μυτιλήνη με φορτηγό του ΕΛΑΣ στις 11 του μηνός [Σεπτεμβρίου]. Τόσο στην Τράπεζα όσο και στη γειτονιά τούς έκα­ναν υποδοχή ηρώων. Όλοι σχεδόν οι υπάλληλοι, εκτός δύο ή τριών περιπτώσεων, του ζήτησαν «να τους γράψει στο ΕΑΜ», ο προϊστάμε­νος μάλιστα του λογιστηρίου του ’πε:

«Βρε Νίκο, θέλω να γραφτώ στο ΕΑΜ, αλλά να με γράψεις στέλεχος, αφού είμαι τμηματάρχης…»

Ο Βαρκάρης [παρατσούκλι του διευθυντή] προχώρησε ακόμα πιο πέρα:

«Άκου, Νίκο», του είπε (ως τότε τον έλεγε κύριε Σαραντάκο), «εμένα δε μ’ αρέσουν τα μεσοβέζικα πράματα, ΕΑΜ και κουραφέξα­λα, εγώ θέλω να μπω στο κόμμα!»

Την τρίτη μέρα από το γυρισμό τους στη Μυτιλήνη, πήγαν να τους δουν οικογενειακώς οι Φεδέρωφ. Ο Βόρης συνεχάρη τον Νίκο για την τάξη και την ησυχία που εξασφάλισε το ΕΑΜ. Για να τονίσει πάντως το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν αμέτοχος δεν είπε το φίλο του «συναγω­νιστή», προσφώνηση που ήταν τότε σε καθολική χρήση, αλλά σκέτα «αγωνιστή», θέλοντας με την απάλειψη του συνδέσμου «συν» να εκφράσει την απουσία κάθε συμμετοχής του στην υπόθεση.

Ο Φεδέρωφ που δεν είχε ο ίδιος ραδιόφωνο ερχόταν συχνά κι άκουγε τη Μόσχα στα ρωσικά από το ραδιόφωνο του Νίκου. Διασκέ­δαζε με τα πολλά εξαρτήματα του ραδιόφωνου κι όταν για ν’ αλλάξει μήκος κύματος ο ποιητής έβγαζε από το ειδικό ντουλαπάκι την μπο­μπίνα κι έβαζε άλλη, ο Βόρης τον πείραζε:

«Έχουμε αλλαγή κυβερνήσεως».

Οι σοβιετικοί από την αρχή του πατριωτικού πολέμου είχαν ανα­σύρει από το περιθώριο την ένδοξη ρωσική στρατιωτική ιστορία και ο Φεδέρωφ άκουγε με ικανοποίηση από το ραδιόφωνο ύμνους για τον Κουτούζωφ, τον Σουβόρωφ, τον ναύαρχο Ουσακώφ και άλλους στρατιωτικούς ηγέτες του παρελθόντος.

«Νου. Τότε αν μιλούσες για τον παλιό ρούσικο στρατό σε τουφέκιζαν α τώρα τα λένε αλλιώς».

Όπως ήταν φυσικό άρχισαν οι πρώτοι καυγάδες ανάμεσα στους δυο φίλους. Φανερώθηκε το μίσος που έτρεφε ο Φεδέρωφ για τον Στάλιν, αντικείμενο λατρείας, τότε, για όλους τους εαμίτες.

«Ο αδελφός μου, μόλο που δεν ήταν εχθρός της Επανάστασης, είχε καταφύγει στο Παρίσι και όταν το 1932 η σοβιετική κυβέρνηση κάλεσε όσους είχαν πάει στη Δύση να επιστρέφουν χωρίς φόβο στην πατρίδα τους, αποφάσισε να γυρίσει πίσω οικογενειακώς. Στην αρχή μου ’στελνε γράμματα από την Οδησσό, το 1935 όμως πήρα μια σύ­ντομη κάρτα του από το Ομσκ της Σιβηρίας κι άλλη μια το 1937 από το Νορίλσκ στον αρκτικό κύκλο. Από τότε δεν είχα καμιά είδησή του».

«Να δεις πως μετά το τέλος του πολέμου θα σου ξαναγράψει», τον παρηγόρησε ο ποιητής

Λπό τότε οι σχέσεις τους ψυχράθηκαν χωρίς όμως η φιλία τους να σβήσει ποτέ.

Ο Νίκος ξανάρχισε τη δουλειά του οτην Τράπεζα κανονικά, γιατί είχε πέσει πολλή δουλειά καθώς η Αγροτική είχε αναλάβειτη διανομή των εφοδίων της ML αρχικά (ήταν μια αγγλική στρατιωτική υπηρεσία περίθαλψης) και της UNRRA κατόπιν. Στο ΕΑΜ αφιέρω­νε όλο τον ελεύθερο χρόνο του, ασχολούμενος κυρίως με διαφωτιοτική δουλειά. Άρχισε επίσης να γράφει χρονογραφήματα στη νόμιμη πια εφημερίδα του ΕΑΜ “Ελεύθερη Λέσβος” και αργότερα στην εφημε­ρίδα του Αγροτικού Κόμματος Ελλάδας “Αγροτική”, εκεί με το ψευ­δώνυμο Νίκος Ζευγολάτης.

Στην “Ελεύθερη Lέσβο”, στο φύλλο αρ.9 της 20ής Σεπτεμβρίου 1944 δημοσίευσε την «ανοιχτή επιστολή στον Αδόλφο Χίτλερ», όπου σατίριζε ανηλεώς τον Φύρερ. Η επιστολή έκανε αίσθηση. Δεν είχε δημοσιευτεί ως τότε σε λεσβιακό έντυπο τόσο τολμηρό κείμενο. Και ας μην ξεχνάμε ότι οι Γερμανοί κατείχαν ακόμα την Αθήνα και το μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας (και της Ευρώπης) και βρίσκονταν στη διπλανή Λήμνο. Πολλοί γερμανόφιλοι, που δεν είχαν συμβιβα­στεί με την ιδέα της ήττας του Χίτλερ, προσδοκούσαν μίαν αντεπίθε­ση, που με τη βοήθεια των μυστικών όπλων θα ξανάφερνε τροπαιούχο και τιμωρό τον γερμανικό στρατό στο νησί και προφήτευαν τον απαγχονισμό του ποιητή στην Προκυμαία. Υπήρχε άλλωστε το προη­γούμενο της Σάμου, το ’43. Τις επόμενες μέρες ο ποιητής επανήλθε δριμύτερος, στα φύλλα αρ. 10, της 22-9-44 και 11 της 25-9-44, με την «Απολογία ντόπιου φασίστα» και με το πρόγραμμα δράσης του, για­τί διέβλεπε πως πολύ σύντομα οι ντόπιοι φασίστες, αναβαπτισμένοι σε «εθνικόφρονες» θα πολιτεύονταν. Το τελευταίο χρονογράφημα κατέληγε:

«Εδώ τελειώνει η “απολογία” του ντόπιου φασίστα. Ελπίζω πως ο Λεσβιακός λαός θα του στήσει στην προκυμαία ολόσωμον ανδριάντα – ήγουν θα τον κρεμάσει από μια κολώνα του μουράγιου»

Πολύ γέλασαν οι Μυτιληνιοί με το χρονογράφημά του «Γιούπηδες», στο οποίο σατίριζε τους νεαρούς δεξιούς που είχαν συγκροτή­σει την ΕΔΕΝ (Εθνική Δημοκρατική Ένωσις Νέων) και είχαν ως ανεπίσημο ύμνο τους το νεόφερτο αγγλικό τραγουδάκι «Γιούπι για».

ΙΙαράλληλα με το γράψιμο καταπιάστηκε μαζί με τον Μάριο τον Κρητικόπουλο και τον επονίτη Χρήστο Σαραντίδη να φτιάξει αληθι­νό ραδιοφωνικό σταθμό. Συγκέντρωσαν όσα εξαρτήματα και όργα­να βρήκαν στις πρώην γερμανικές αποθήκες και ύστερα από υπεράν­θρωπες προσπάθειες, δουλεύοντας ως αργά τη νύχτα, ο σταθμός ήταν έτοιμος. Εγκαταστάθηκε στη σοφίτα των γραφείων του ΕΑΜ, στην οδό Βουρνάζων και στις 27 Σεπτεμβρίου, στην τρίτη επέτειο από την ίδρυ­ση του ΕΑΜ, έκανε την πρώτη του εκπομπή στα βραχέα κύματα με εκ­φωνητή τον ίδιο. Η εμβέλειά του ήταν ικανοποιητική. Κάλυπτε όλο σχεδόν το νησί και όπως αργότερα εξακριβώθηκε ακουγόταν ως τη Χίο και τη Σμύρνη.

Σιγά σιγά οι εκπομπές του ραδιοσταθμού εμπλουτίστηκαν με μουσικά και λογοτεχνικά προγράμματα καθώς και με την ανάγνωση χρονογραφημάτων του Απόστολου Σπήλιου από το “Ριζοσπάστη” και του Νίκου Παπαπερικλή από τη “Λαϊκή Φωνή” της Θεσσαλονίκης, όταν μετά την απελευθέρωσή τους άρχισαν να έρχονται στο νησί οι εφημερίδες αυτές.

Στο σπίτι του ξανάρχισαν οι συγκεντρώσεις και οι βεγγέρες. Ο Νίκος θεωρούσε υποχρέωσή του να καλεί σ’ αυτές και τους ξένους συναγωνιστές που άρχισαν να ’ρχονται στη Λέσβο. Είχε τότε, στις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, φτάσει στη Μυτιλήνη ένα εξοπλισμέ­νο καΐκι του ΕΛΑΝ από το Πήλιο, με κυβερνήτη έναν μπαρουτοκαπνισμένο αντάρτη, εργάτη από το Βόλο, τον Βαγγέλη Οικονόμου [χάθηκε στον Εμφύλιο]. Ήταν ένα θαυμάσιο παλικάρι, που είχε μάθει γράμματα στο βουνό και κρατούσε ημερολόγιο. Ο Νίκος σαν διάβασε μερικές σελίδες του θέ­λησε να το παρουσιάσει από το ραδιόφωνο, αλλά ο Βαγγέλης κοκκι­νίζοντας σαν κορίτσι δε δέχτηκε. Έφυγε αρχές Οκτωβρίου, αλλά διατήρησε αλληλογραφία με το γιο του ποιητή ως το 1946.

45 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης – Η απελευθέρωση και ο ραδιοσταθμός”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >είχαν ως ανεπίσημο ύμνο τους το νεόφερτο αγγλικό τραγουδάκι «Γιούπι για».

  2. Παναγιώτης Κ. said

    Καλημέρα,
    Αλλαγή μπομπίνας για να αλλάζει η συχνότητα.
    Μπομπίνα;Τι εννοεί;

  3. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    2. Πηνίο; (άλλης διαμέτρου)

  4. Καλημέρα!
    Έχω ένα σχετικό (με κάποια λεπτομέρεια του κειμένου) κουΐζ: σε ποιο μέρος της Ελλάδας στήθηκε άγαλμα (ή μνημείο, τέλος πάντων) για εκείνον που το κατέλαβε μαζί με τους Τούρκους;

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2-3: Να μας πουν οι γνώστες, πάντως κάτι τέτοιο που λέει ο Κιντ.

    4: Α, εγώ το ξέρω αυτό -αλλά δεν ξέρω αν το διατυπώνεις καλά. Σε ποιο μέρος της Ελλάδας έχει στηθεί μνημείο για ένα πρόσωπο που αναφέρεται στο κείμενο και ο οποίος το κατέλαβε μαζί με τους Τούρκους.

  6. Γς said

    3:
    >Πηνίο; (άλλης διαμέτρου)

    Και της ίδιας διαμέτρου, αλλά με περισσότερες ή λιγότερες σπείρες.

    Και τι πλάκα είχαν οι ηρωϊκές στιγμές των πρώτων εκπομπών μας.

    Αλλαζε η συχνότητα με tο παραμικρό. Μετακινήσεις μας μέσα στο δωμάτιο κλπ.

    Και ψάχναμε να δούμε τι έφταιγε.

    -Ρε Κώστα, λέω σ έναν. Αλλαξες τις κάλτσες σου;

  7. 😳 Χμμμ, ναι, το έχω ξαναπεί ότι τα ελληνικά μου γίνονται όλο και πιο ασύντακτα τελευταία;

  8. Καλημέρα

    για τον Στάλιν, αντικείμενο λατρείας, τότε, για όλους τους εαμίτες

    μετά ήρθε το «καλά δεν ήξερες, δεν ρώταγες ;»

    (στα ποδοσφαιρικά, αντίστοιχο του Βγενόπουλου)

  9. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Προτομή του Ουσάκωφ στο Τζάντε;
    Βλέπω εδώ… (έχει και πλάκα με τον Κομφούκιο! 🙂 )
    http://imerazante.gr/2014/10/06/89509

  10. Εντάξει… δεν ξαναβάζω κουΐζ… (αν και είχα την Κέρκυρα στο μυαλό μου). Παρεμπιπτόντως, πρόκειται για παρόμοια ιστορία με τον Κομφούκιο του Τζάντε, μια και ήρθε κοτζάμ πλοίο του ρωσικού στόλου, παρέλασε άγημα κλπ. Άσε που ο ρωσικός τουρισμός στο νησί είναι μάλλον μεγαλύτερος του κινεζικού στη Ζάκυνθο.

  11. Ερώτυση κρίσεως

    το γεγονός πως δεν καλύπτει τον ΠΑΟΚ η απαλλαγή από τις προσαυξήσεις για όσους πληρώσουν αμέσως τον κύριο φόρο οφείλεται σε αβλεψία της Βαλαβάνη ή στην προσέγγιση του ΣυΡιζΑ από τον Βαγγέλα ;

  12. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Kοίτα τι μαθαίνει κανείς από τα κουίζ του Δύτη…
    «Στο πνεύμα και της τελευταίας συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκάδας για τη «Ρωσική Εβδομάδα» που ξεκινά επίσημα αύριο και για το γεγονός ότι θα πρέπει να γίνει ευρύτερα γνωστή στο Λευκαδίτικο κοινό η συμβολή των Ρώσων, και του Ουσακώφ ειδικότερα, στην «απελευθέρωση», σε αγαστή συνεργασία με τον τούρκο ναύαρχο Καδίρ μπέη, του νησιού μας από τους «άθεους Γάλλους», τα περί στησίματος αγάλματος, ανδριάντα ή προτομής, κατά τα λεγόμενα του κ. Δημάρχου, σε μια πλατεία της πόλης μας, ούτε κεντρικής αλλά ούτε και απόμερης (δες ΕΔΩ) και τα περί διοργάνωσης συμποσίου από το Πνευματικό Κέντρο για τον Ουσακώφ, παραθέτουμε το πιο κάτω άκρως διαφωτιστικό κείμενο του ιστορικού Δημήτρη Αρβανιτάκη , που γράφτηκε με αφορμή τις περυσινές εκδηλώσεις της «Ρωσικής Εβδομάδας» στη Ζάκυνθο – Σημ.: Οι επισημάνσεις στο κείμενο με έντονα γράμματα είναι δικές μας.)…»
    ..Η συνέχεια: http://www.kolivas.de/archives/197919

  13. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    10. Εντάξει ρε συ Δύτη, μην τρελένεσαι! 🙂 Σιγά το «λύσιμο» που έκανα. Γκουγκλάρισμα και ό,τι κάτσει. Εσύ όμως το ήξερες το σκηνικό (για το οποίο δεν είχα ιδέα, και μάθαμε και κάτι για την ιστορία των Ιονίων νήσωνε να ούμε) 🙂

  14. sarant said

    Τελικά παντού θα στηθεί άγαλμα του τουριστοφόρου Ουσακόφ. Ο οποίος έχει ανακηρυχθεί και άγιος θαρρώ.

  15. sarant said

    Κι επειδή το αμέλησα, έκανα και την προσθήκη:

    Να σημειωθεί ότι σήμερα κλείνουν 38 χρόνια από τον θάνατο του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου ή Άχθου Αρούρη (1903-24.3.1977).

  16. 14 Ναι αμέ

  17. Νίκο, άμα τελειώσουν τα αποσπάσματα από το βιβλίο, θα μπορούσες να γράψεις και κάποιες δικές σου αναμνήσεις από τον Άχθο Αρούρη.

  18. spiral architect said

    @17: Συμφωνώ. 😉

  19. sarant said

    17-18 Δεν το είχα σκεφτεί, αλλά είναι καλή ιδέα!

  20. Alexis said

    #8: Ολόκληρο το απόσπασμα που αναφέρεται στον αδερφό του Φεδέρωφ και στις σχέσεις Φεδέρωφ-Σαραντάκου, προκαλεί θλίψη και προβληματισμό…
    Όχι μόνο για την τύχη του αδερφού Φεδέρωφ, που κατά πάσα πιθανότητα τον έφαγε η μαρμάγκα, κάπου στη Σιβηρία.
    Αλλά κυρίως για το γεγονός ότι πάμπολλοι αξιολογότατοι και ευφυέστατοι άνθρωποι της εποχής (ποιητές, καλλιτέχνες, διανοούμενοι γενικά) υμνούσαν και λάτρευαν το σταλινικό καθεστώς, και εθελοτυφλούσαν μπροστά σ’ αυτά που έβλεπαν, άκουγαν και μάθαιναν.
    Και τα μάθαιναν όχι από την προπαγάνδα των «κακών καπιταλιστών» αλλά από δικούς τους ανθρώπους που τα είχαν βιώσει οι ίδιοι ή οι οικογένειές τους.
    Και δεν ισχύει εδώ το «δεν ήξερες, δεν ρώταγες;»
    Βεβαίως και ρώταγαν αλλά δεν πίστευαν…

  21. sarant said

    20 Το 1941 δεν είχαν γίνει γνωστά όσα μαθεύτηκαν το 1956.

  22. Alexis said

    Ναι, σωστό κι αυτό… 😦
    Και υπήρχε και το (ας το πούμε) ελαφρυντικό ενός μεγάλου και παγκόσμιου αντιφασιστικού αγώνα που ήταν ακόμα σε εξέλιξη (το ’44 που αναφέρεται το κείμενο).

  23. Τραγική ειρωνία, το αίρμπας που ξεκίνησε από την Barcelona έπεσε στην Barcelonette

  24. Μόνο επιφανειακή η ομοιότητα.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Barcelonnette#Toponymy

  25. Πολύ όμορφη διήγηση για πολύ ωραίες, ηρωικές και πένθιμες εποχές.

    16, Δύτη
    δεν το ήξερα. Και δεν τ’ ‘όρπιζα, ο Άγιος Θεόδωρος Ουσακώφ!!! Βλέπω στη Βίκη οτι κι ο Μιχαήλ Ρομ είχε κάνει μια ταινία γι αυτόν. Αλλά οι σημερινοί Ρώσοι έχουν άγριες διαθέσεις και δε θα μας βγούνε σε καλό όλα αυτά.

  26. sarant said

    24 Επιφανειακή αλλά και πάλι φοβερή σύμπτωση.

  27. Δεν είναι τα φύλλα που αναφέρονται, αλλά για να πάρει κανείς μια ιδέα…
    http://62.103.28.111/askijpg2/paranomos%20tipos/efimerides%201936-1967/%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AE%20%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85%20%CF%84%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%A3%CE%9A%CE%99/5502001.jpg http://62.103.28.111/askijpg2/paranomos%20tipos/efimerides%201936-1967/%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AE%20%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85%20%CF%84%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%A3%CE%9A%CE%99/5502002.jpg http://62.103.28.111/askijpg2/paranomos%20tipos/efimerides%201936-1967/%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AE%20%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85%20%CF%84%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%A3%CE%9A%CE%99/5502003.jpg http://62.103.28.111/askijpg2/paranomos%20tipos/efimerides%201936-1967/%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AE%20%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85%20%CF%84%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%A3%CE%9A%CE%99/5502004.jpg http://62.103.28.111/askijpg2/paranomos%20tipos/efimerides%201936-1967/%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AE%20%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85%20%CF%84%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%A3%CE%9A%CE%99/5502005.jpg http://62.103.28.111/askijpg2/paranomos%20tipos/efimerides%201936-1967/%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AE%20%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85%20%CF%84%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%A3%CE%9A%CE%99/5502006.jpg http://62.103.28.111/askijpg2/paranomos%20tipos/efimerides%201936-1967/%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AE%20%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85%20%CF%84%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%A3%CE%9A%CE%99/5502007.jpg http://62.103.28.111/askijpg2/paranomos%20tipos/efimerides%201936-1967/%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AE%20%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85%20%CF%84%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%A3%CE%9A%CE%99/5502008.jpg

  28. sarant said

    Μπράβο! Δεν είναι όπως λες τα ίδια φύλλα και πρέπει να τα έχω κι εγώ από άλλη πηγή και δεν το σκέφτηκα να ανεβάσω ένα.

  29. Σε ποιο γρήγορο σέρβερ, μαζεμένα, http://imgur.com/a/YzyDF

  30. πιο…

  31. sarant said

    Α μπράβο γιατί το άλλο αργούσε ψυχοβγαλτικά.

  32. Σχετικά με την περίεργη σύμπτωση Μπαρζελόνα-Μπαρσελονέτ υπάρχει μια ακόμη και εξίσου μακάβρια:

    Όταν το διαστημικό λεωφορείο Κολούμπια συνετρίβη κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα, το 2003, μετέφερε τον μοναδικό ισραηλινό αστροναύτη, σμήναρχο Ιλάν Ραμόν, ο οποίος φέρεται να εκτελούσε πειράματα μέτρησης της ερημοποίησης της χώρας του. Ο Ιλάν Ραμόν ήταν βετεράνος πιλότος της ισραηλινής αεροπορίας και είχε συμμετάσχει σε επιχειρήσεις υψηλής ακριβείας, όπως ο βομβαρδισμός του ιρακινού πυρηνικού αντιδραστήρα Οσιράκ. Ε, και τόφερε η μοίρα, το γμένο το Κολούμπια να ανατιναχθεί πάνω από την πολίχνη Palestine του Τέξας!

    Πηγή: Βικιπαίδεια

  33. α said

    η μεταστροφη του κουτβη τυριμου σε αντικουμουνιστη λεγεται οτι οφειλετε στην συνοπτικη εκτελεση του μικροτερου αδελφου του κατα τις σταλινικες εκκαθαρισεις
    Ο τυριμος εκτελεσθηκε απο την ΟΠΛΑ.Η ΟΠΛΑ εκτελεσε και τον υπουργο εργασιας νικολαο καλυβα και εχω την απορια αν ο νεωτερος αμερικανοτραφης αναθεωρητης σταθης ν καλυβας εχει καποια σχεση με τον εκτελεσθεντα

  34. 33 Όχι, δεν φαίνεται να έχουν σχέση αν και κάποτε ο νεώτερος Καλύβας είχε τρολάρει σχετικά.

  35. sarant said

    33 Δεν είναι ακριβώς έτσι, λογαριάζω να γράψω άρθρο κάποτε.

  36. Σπαρταριστή είναι η στάση των δύο προϊσταμένων του ποιητή, που θέλουν μεν να ενταχθούν στην αναδυόμενη νέα κατάσταση αλλά όχι και να χάσουν τα τωρινά προνόμιά τους.

    Με την ευκαιρία, Νικοκύρη: σ΄αυτή την αφήγηση κάπου έχασα το τρολλάρισμα του γερμανού ανακριτή από τον όμηρο, που τούλεγε πως ΕΑΜ σημαίνει Εταιρεία Αλιπάστων Μυτιλήνης.

  37. sarant said

    Aυτό με το ΕΑΜ είναι από το αυτοβιογραφικό του πατέρα μου (που έχει τις ίδιες σκηνές από την οπτική του γωνία)

  38. nirevess said

    Ο Άρθουρ Καίσλερ έγραφε για τις δίκες της Μόσχας το 1940 (https://en.wikipedia.org/wiki/Darkness_at_Noon), όχι το 1956, και ο Τρότσκι δολοφονήθηκε την ίδια εκείνη χρονιά. Ο Τρότσκι δε έγραφε τότε ότι οι μέθοδοι της ΝιΚαΒεΝτέ ήταν ίδιες με της Γκεστάπο, και οι Έλληνες τροτσκιστές τα έγραφαν επίσης. Αλλά βέβαια, όταν κάποιος είναι πρόθυμος να σκεφτεί «αφού ομολόγησαν, πα’ να πει ότι είναι ένοχοι, όσο κι αν είναι περίεργο» (από παλιότερη συνέχεια του ίδιου βιβλίου), τα υπόλοιπα έπονται αβίαστα.

  39. Μαρία said

    Τώρα διάβασα το κείμενο. Νομίζω οτι κάτι μπερδεύει εδώ ή ο Φεδέρωφ ή ο παππούς σου.
    «Ο αδελφός μου, μόλο που δεν ήταν εχθρός της Επανάστασης, είχε καταφύγει στο Παρίσι και όταν το 1932 η σοβιετική κυβέρνηση κάλεσε όσους είχαν πάει στη Δύση να επιστρέφουν χωρίς φόβο στην πατρίδα τους, αποφάσισε να γυρίσει πίσω οικογενειακώς. Στην αρχή μου ’στελνε γράμματα από την Οδησσό, το 1935 όμως πήρα μια σύ­ντομη κάρτα του από το Ομσκ της Σιβηρίας κι άλλη μια το 1937 από το Νορίλσκ στον αρκτικό κύκλο. Από τότε δεν είχα καμιά είδησή του».
    Ο Στάλιν κάλεσε τους εμιγκρέδες να επιστρέψουν μεταπολεμικά (1947) , είχα δει και σχετικό ντοκιμαντέρ στη γαλλική τηλεόραση, και πολλούς τους έφαγε η μαρμάγκα.
    Απο μια γρήγορη ματιά να μια περίπτωση: http://www.lecourrierderussie.com/2012/11/rybinsk-de-l-exil-a-la-prison/
    και http://russie-europe.ens-lyon.fr/article.php3?id_article=54#tocto4

  40. Λ said

    History in the making
    http://www.theguardian.com/world/2015/mar/24/sweden-adds-gender-neutral-pronoun-to-dictionary

  41. Γς said

    40:
    Hen λοιπόν.
    Han, hon και hen, από 15 Απριλίου στη Σουηδία.

    Αυτός, αυτή και hen.

    Στα ελληνικά;
    Κάτι αντίστοιχο [της κοτούλας, ουπς, τάχα μου] του hen;

  42. sarant said

    39 Μήπως υπήρχε και καμιά παλαιότερη ανάλογη πρόσκληση; Ή ακόμη και ατομική πρόσκληση μπορεί να ήταν -όπως π.χ. έγινε με τον Γκόρκι.

  43. Γς said

    1:
    Βέβαια μετά άλλαξε και έγινε:

    Γιουπι για-για-, γιούπι-γιούπι για
    δεν τον θέλουμε τον βασιλιά
    θέλουμε λαοκρατία
    λαϊκή κυριαρχία
    γιούπι για-για, γιούπι-γιούπι για.

    Εγώ όμως ήμουν βρέφος και δεν το θυμάμαι.
    Οταν άρχισα να καταλαβαίνω, θυμάμαι μια άλλη βερσιόν¨

    Δεν τον θέλουμε τον βασιλιά.
    δε τον θέλουμε τον βασιλιά
    Να τον βάλουμε στην άκρη
    Να πουλάει Ριζοσπάστη
    κι ότι άλλο θέλει το ΕΑΜ.

    Πάντως ποτέ δεν άκουσα αυτό που υπάρχει σε μιά άλλη εκτέλεση του Λουκιανού Κηλαηδονη
    [www.youtube.com/watch?v=sPDVnsvctN8 ] και που λέει:

    Εμείς τον θέλουμε παιδιά τον βασιλιά
    να τον πάμε στο Παγκράτι να πουλάει Ριζοσπάστη
    κι ό,τι άλλο διατάξει ο ΕΛΑΣ.

    Προσκοπικό το άσμα «Σαν το ξένοιαστο πουλί»

    Και δεν μπορώ να βρω την ιστορία του.

  44. leonicos said

    Αργά σχολιάζω, αλλά υπέροχο

  45. Γς said

    Το «αλλά» που κολλάει;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: