Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Μάρκος, ο Λόντος και ο Κόλα Κβαριάνι (ή Κοριάνι)

Posted by sarant στο 26 Μαρτίου, 2015


Το σημερινό άρθρο είναι προέκταση ή διασκευή ενός άρθρου του αξέχαστου φίλου Αλλού Φαν Μαρξ, που πέθανε πέρυσι αλλά είναι πάντα παρών στη μπλογκόσφαιρα μέσα από το ιστολόγιό του. Το αρχικό άρθρο του Αλλουφάνη είχε δημοσιευτεί το 2008, και σε ανύποπτο χρόνο του είχα πει «αυτό θα σου το κλέψω» εννοώντας πως θα το αναδημοσίευα, επειδή μου άρεσε πάρα πολύ. Στο μεταξύ, σκαλίζοντας παλιές εφημερίδες βρήκα κάμποσα ενδιαφέροντα στοιχεία για το θέμα, οπότε τελικά αποφάσισα να γράψω ένα δικό μου άρθρο, που όμως αντλεί υλικό από το άρθρο του αείμνηστου φίλου. Μπορούμε να το πούμε συνεργασία αυτό άραγε;

Πέρα από τις λέξεις, έχουν και τα τραγούδια τη δική τους ιστορία -σε κάποιες περιπτώσεις απλή και τετριμμένη, σε άλλες συναρπαστική. Το τραγούδι που θα δούμε σήμερα έχει πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, αν και δεν είναι από τα πιο γνωστά του μέγιστου Μάρκου Βαμβακάρη. Ο τίτλος του είναι «Λόντος και Κοριάνι».

Οι στίχοι, που θα τολμήσω να πω ότι είναι κάπως άτσαλοι:

Πάρ’την αιμοβορία σου και τράβα στην πατρίδα σου, αγαπητέ Κοριάνι
που σ’ έστειλε ο Λόντος μας, σε μακρινό σιργιάνι

Ήρθες απ΄την πατρίδα σου τον ζόρικο να κάνεις,
κι ο κόσμος αν δεν σε γλίτωνε, κόντεψες να πεθάνεις.

Να ήσουνα μονάχα συ, κομμάτια πια να γίνει,
μα όσοι ευρεθήκανε, την πάθανε κι εκείνοι.

Κι έτσι λοιπόν ο Λόντος μας βρέθηκε παλικάρι,
κι όλος ο κόσμος τον αγαπά, του Άργους το καμάρι.

Ο Λόντος «μας» είναι ο περίφημος Ελληνοαμερικάνος παλαιστής Τζιμ Λόντος, κατά κόσμον Χριστόφορος Θεοφίλου από το Κουτσοπόδι του Άργους, γεννημένος το 1897, μετανάστης από έφηβος στην Αμερική, παγκόσμιος πρωταθλητής της ελεύθερης πάλης, διάσημος για το περίφημο «αεροπλανικό» κόλπο που είχε επινοήσει. Ο Λόντος επισκεπτόταν συχνά την Ελλάδα, όπου είχε τους γονείς του, και τον Οκτώβριο του 1933 έδωσε στο Παναθηναϊκό στάδιο έναν πολυδιαφημισμένον αγώνα που τον απαθανάτισε ο Μάρκος στο τραγούδι που ακούσαμε.

koriani22aΑντίπαλος του Λόντου ήταν ο παλαιστής Κόλα Κβαριάνι. Ο Μάρκος στο τραγούδι τον προτρέπει να γυρίσει στην πατρίδα του, αλλά πολλές χώρες θα τον διεκδικούσαν. Αργότερα εγκαταστάθηκε κι αυτός στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ στη δεκαετία του 1930 ζούσε στην Κεντρική Ευρώπη, είχε όμως ελληνοαμερικάνο μάνατζερ. Ο Κβαριάνι είχε ρωσική παιδεία, ήταν όμως Γεωργιανός, γεννημένος στο Κουταΐσι. Δεν αποκλείεται να είχε φύγει από τη Γεωργία μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων. Οι ελληνικές εφημερίδες της εποχής τον αναφέρουν Ρώσο, και μάλιστα Κοζάκο, διότι συνήθιζε να εμφανίζεται με κοζάκικη στολή με γεωργιανά διάσημα. (Ο Αλλουφάνης τον αναφέρει Ρωσοπολωνό, και πράγματι το 1933 ζούσε στη Βαρσοβία).

Ο αγώνας μεταξύ Λόντου και Κβαριάνι έγινε στο Παναθηναϊκό Στάδιο, αλλά όχι χωρίς περιπλοκές. Αρχικά είχε οριστεί να γίνει ο αγώνας στις 15 Οκτωβρίου. Ο Λόντος ήρθε πρώτος στα πάτρια εδάφη. Ο Κβαριάνι, που βρισκόταν στη Βαρσοβία, διάλεξε να έρθει αεροπορικώς στη Θεσσαλονίκη και από εκεί οδικώς στην Αθήνα, αλλά έγινε κακή συνεννόηση με την ΛΟΤ που θα διέθετε ειδικό αεροσκάφος (δεν υπήρχε γραμμή για Ελλάδα τότε και δεν είμαι καν βέβαιος αν υπήρχε τακτική αεροπορική συγκοινωνία στην Ελλάδα) κι έτσι ο αγώνας αναβλήθηκε για την επόμενη Κυριακή, 22 Οκτωβρίου. Τελικά ο αντίπαλος του Λόντου έφτασε στις 19 Οκτωβρίου.

koriani22Στη φωτογραφία παραπάνω δεν φαίνεται, αλλά ο Κβαριάνι είχε ξυρισμένο το κεφάλι. Το ρεπορτάζ τον χαρακτηρίζει «πανύψηλο» -εδώ πρέπει να προσθέσουμε «με τα μέτρα της εποχής», διότι μας πληροφορεί ότι «φθάνει το 1,84». Την Παρασκευή 20.10.1933 οι δυο αντίπαλοι προπονήθηκαν στο Στάδιο, με χιλιάδες θεατές, έχοντας υποδεέστερους παλαιστές για αντιπάλους -βλέπουμε αριστερά τον Κβαριάνι (με το ξυρισμένο κεφάλι) να παλεύει προπονούμενος με τον (ελληνοαμερικάνο) Μάξο.

Tη μέρα του αγώνα, η εφημερίδα Ελεύθερος Άνθρωπος κυκλοφόρησε έχοντας  σε πρωτοσέλιδο δυο άρθρα (!) των αντιπάλων. Ο Λόντος έδωσε συμβουλές στους νέους, ενώ ο Κβαριάνι στο δικό του κείμενο ανέλυσε γιατί προτιμάει την ελευθέρα πάλη από την ελληνορωμαϊκή και έπλεξε το εγκώμιο του αντιπάλου του. Το άρθρο του ήταν γραμμένο στα ρώσικα και μεταφράστηκε από την εφημερίδα.

Ο Λόντος και ο μάνατζερ του Κβαριάνι (ονόματι Τζον Κόντος) συμφώνησαν τους όρους του αγώνα, που θα είχε δίωρη διάρκεια, εκτός αν σημειωνόταν πτώση νωρίτερα. Ανάμεσα στα άλλα, απαγορευόταν «ο διά των δύο χειρών στραγγαλισμός» όπως και «το χώσιμο των δακτύλων εις την μύτη, το στόμα και τα μάτια».

koriani55Ο αγώνας έγινε, όπως είπαμε, την Κυριακή 22 Οκτωβρίου 1933 στο Παναθηναϊκό Στάδιο με «υπερεκατό» χιλιάδες θεατές, ανάμεσα στους οποίους ο Γ. Κονδύλης, ο Ελ. Βενιζέλος και ο Τιτουλέσκο, πρωθυπουργός της Ρουμανίας που βρισκόταν στη χώρα μας σε επίσημη επίσκεψη. Η μάχη ήταν αμφίρροπη αρχικά, αλλά σιγά σιγά ο Λόντος πήρε το πάνω χέρι και στο 47ο λεπτό μπόρεσε να εφαρμόσει το αεροπλανικό του κόλπο και να νικήσει τον αντίπαλό του.

Την επόμενη μέρα ο Ελεύθερος Άνθρωπος κυκλοφόρησε με άρθρα των δύο πρωταγωνιστών. «Πώς ενίκησα», ο Λόντος, «Διατί ηττήθην» ο Κβαριάνι, ενώ και ο διαιτητής ανέλυσε σε δικό του άρθρο το ματς. Ο Κβαριάνι απέδωσε την ήττα του πρώτα και κύρια στην ανωτερότητα του αντιπάλου του, αλλά σημείωνε επίσης ότι αν του είχε επιτραπεί να αγωνιστεί με τους αμερικανικούς κανόνες της ελεύθερης πάλης που περιλάμβαναν και χτυπήματα/λακτίσματα ίσως να είχε αποφύγει την ήττα ή τουλάχιστον να την είχε επιβραδύνει.  Εδώ, η υπογραφή του Κβαριάνι, όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα:

koriani88

koriani88aΟ Αλλού Φαν Μαρξ στο δικό του άρθρο είχε βρει γιουτουμπάκια με στιγμιότυπα από αγώνες του Κβαριάνι και του Λόντου με άλλους αντιπάλους, όχι όμως από τον μεταξύ τους αγώνα. Πάντως, κάποια κινηματογράφηση θα υπήρξε, διότι σε αγγελίες των επόμενων ημερών βλέπω ότι «η αυθεντική ταινία της γιγαντομαχίας» προβλήθηκε στους κινηματογράφους.

Bέβαια, η παροιμία λέει «κάθε θάμα τρεις ημέρες, το μεγάλο τέσσερις» κι έτσι η αναμέτρηση του Λόντου με τον Κβαριάνι εύλογα σταμάτησε να απασχολεί την επικαιρότητα -αν εξαιρέσουμε το τραγούδι που έγραψε λίγο αργότερα ο Μάρκος Βαμβακάρης.

Αλλά τι απόγινε ο… αιμοβόρος Κόλα Κβαριάνι; Δεν βρήκα στο Διαδίκτυο κάποιο στοιχείο για τη δραστηριότητά του προπολεμικά, αλλά, όπως λέει το άρθρο του στη Βικιπαίδεια, μετά τον πόλεμο τον βρίσκουμε, σαρανταπεντάρη πια, στις Ηνωμένες Πολιτείες, «επαγγελματία παλαιστή», που σημαίνει κατσέρ αφού wrestling είναι, θαρρώ, αυτό που λέμε κατς, δηλαδή το είδος πάλης (βάλτε αν θέλετε εισαγωγικά) που βασικά αποβλέπει στο θέαμα και στον χαβαλέ και γι΄αυτό άλλωστε το ασκούν παλαίμαχοι -Παπαλαζάρου εναντίον Ντιμπέστια, κατς σικέ όλα απάτη. Ο Κβαριάνι μάλιστα είχε το παρατσούκλι Nick the Wrestler.

Αργότερα, όπως διαβάζουμε, έγινε προπονητής άλλων παλαιστών.

Ωστόσο, ο Κβαριάνι είχε μια ιδιότητα μοναδική, που τον ξεχώριζε από κάθε άλλο παλαιστή: ήταν μανιώδης (και γερός) σκακιστής! Τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 σύχναζε στη νιουγιορκέζικη σκακιστική λέσχη The Flea, και εκεί τον γνώρισε ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ (Κούμπρικ τον λέμε τώρα που πήρε νερό το κουτάλι μας), ο οποίος ήταν επίσης μανιώδης ερασιτέχνης σκακιστής.

Ο Κιούμπρικ ανέθεσε στον Κβαριάνι έναν μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο στην καταπληκτική ταινία του The Killing, για την οποία βλέπω ότι ο ελληνικός τίτλος είναι «Το χρήμα της οργής» (κάτι που με παραξενεύει, επειδή όταν είχα δει την ταινία πριν από πολλά χρόνια νομίζω πως είχε τον αγγλικό τίτλο, αν και βέβαια μάλλον δεν θα θυμάμαι καλά).

Ουσιαστικά, ο Κβαριάνι θα έπαιζε τον εαυτό του, έναν ρωσικής καταγωγής παλαιστή-σκακιστή, ονόματι Μορίς Ομπουχόφ, τον οποίο τον προσλαμβάνει ο αρχηγός της συμμορίας για να ξεκινήσει έναν καβγά στο μπαρ του ιπποδρόμου για να αποσπάσει την προσοχή. Η σκηνή της συνεννόησης γυρίστηκε στη λέσχη The Flea, και όπως βλέπετε, στην αρχή ο Ομπουχόφ/Κβαριάνι παρακολουθεί (κιμπιτζάρει θα λέγαμε αφού είναι στη Νέα Υόρκη!) μια παρτίδα και τη σχολιάζει μάλλον καφενειακά.

Και η σκηνή του καβγά, όπου ο Κβαριάνι ξυλοφορτώνει καμιά δεκαριά, πριν τελικά τον βάλουν κάτω:

Σε άλλη ταινία δεν έπαιξε ο Κβαριάνι, αλλά αυτή η συμμετοχή του άρκεσε για να τον κάνει, σίγουρα πια, τον μοναδικό παλαιστή-σκακιστή-ηθοποιό στην ιστορία!

Ο Κόλα Κβαριάνι συνέχισε να παίζει σκάκι στη λέσχη, αλλά η λέσχη και η γειτονιά άλλαξαν καθώς πέρασαν τα χρόνια. Στη δεκαετία του 1970 ανέλαβαν καινούργιοι ιδιοκτήτες που έβαλαν μπιλιάρδα και ηλεκτρονικά, κι έτσι οι παλιοί σκακιστές θαμώνες συγχρωτίζονταν με νεαρούς της γειτονιάς.

Η συνύπαρξη στάθηκε μοιραία για τον βετεράνο παλαιστή. Τον Φλεβάρη του 1980, καθώς κατέβαινε τα σκαλιά της λέσχης, έπεσε πάνω σε πέντε νεαρούς μαύρους που ανέβαιναν. Κάτι του είπαν, κάτι τους είπε, και πιάστηκαν στα χέρια. Ακόμα και στα 77 του χρόνια, θα μπορούσε να κανονίσει έναν-δυο, αλλά όχι πέντε, παραπήγαινε. Τον άφησαν αναίσθητο κι έφυγαν -και λίγο αργότερα, στο νοσοκομείο, ο «αιμοβόρος Κοριάνι» άφηνε την τελευταία του πνοή. Ο Τζιμ Λόντος είχε φύγει πέντε χρόνια νωρίτερα, από καρδιά.

81 Σχόλια to “Ο Μάρκος, ο Λόντος και ο Κόλα Κβαριάνι (ή Κοριάνι)”

  1. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Πολύ ωραίο Νικοκύρη! Eίχα διαβάσει και για τα σκακιστοκινηματογραφικά του «αιμοβόρου» και στο Φίλιππο παλιότερα.
    Υγ. «Κούμπρικ» ο Κιούμπρικ; Έλα Τζήζας και Χόλυ Μέρη! Ποιοι τον γράφουν έτσι καλέ;

  2. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Κρίμα που στο βιντεάκι απ’την ταινία ,μένουν αμετάφραστα τα «Shut-up patzer!» (=σκάσε μαζέτα!)
    Αλλά ο αριστερός μάζαξ απειλεί ότι θα φωνάξει τον… Fisher! (θα ρθει ο Μπόμπυ (γαίαν ελαφρά ισλανδική!) να δείρει, ή να «δείρει» σκακιστικώς; 😆 )

  3. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Καλημέρα. Εξαίσιο το σημερινό, ευχαριστούμε!

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολυ για τα πρώτα σχόλια και χαίρομαι που δεν αρέσει μόνο στον Κιντ, που τον θεωρούσα σίγουρο (λόγω σκακιού).

  5. cyrusmonk said

    Τὶς καλημέρες μου…
    Τὸν ὅρο kibitzer τὸν πρωτοσυνάντησα στὴ μπριτζιστικὴ βιβλιογραφία, ἂν καὶ μὲ τὸ μπρὶτζ ἀσχολήθηκα πολὺ ἀργότερα ἀπ` ὅ,τι μὲ τὸ σκάκι. Στὰ βιβλία τοῦ Μόλο (Bridge at the Menagerie καὶ τὰ λοιπὰ τῆς σειρᾶς), σημαίνουσα μορφὴ εἶναι ὁ O.O (Oscar the Owl), ἀρχικιμπιτζαδόρος!
    Ἡ λέξη τί προέλευση ἔχει; Ἀγγλικὴ δὲν μοῦ πολυφαίνεται. Λόγῳ Νέας Ὑόρκης καὶ ἔντονου ἐβραϊκοῦ στοιχείου ἐκεῖ πιθανολογῶ ἐβραϊκὴ καταγωγή (δὲν ξέρω τὴ γλώσσα, πόσο – sic – μᾶλλον τὴν ἑτυμολογία). Εἶναι ὄντως ἔτσι;

  6. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Πολύ καλή η σημερινή ανάρτηση.

  7. Πάνος με πεζά said

    Είναι πολύ ωραίο το θέμα, και θέλω να το διαβάσω με την ησυχία μου. Καλημέρες !

  8. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Νικοκύρη, έχεις κι ένα μέιλ.

  9. atheofobos said

    Πολύ ωραίο ποστ γιατί μου θύμισε τα φοιτητικά μου χρόνια που πηγαίναμε και σπάγαμε πλάκα βλέποντας αγώνες κατς, σαν την σκηνή της ταινίας, όπως περιγράφω στο ποστ μου ΕΓΩ, Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΛΑΙΣΤΗΣ
    http://www.atheofobos2.blogspot.gr/2009/02/blog-post_10.html#comment-form

  10. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Cyrusmonk. Σίγουρα εβραϊκής προέλευσης το Kibitzer -Κibitzing

  11. sarant said

    5-10: Μοναχέ, ασκείς το ευγενές άθλημα; Ναι, εβραϊκό το kibitzer και πολύ πιο διαδεδομένο (νομίζω) στο μπριτζ παρά στο σκάκι.

  12. Κεφάλαιο 12
    http://www.hprt-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=6876&mst=00:29:32:00&autostart=1

  13. Και κεφάλαια 24 και 25
    http://www.hprt-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=7903&mst=00:08:57:00&autostart=1

  14. cyrusmonk said

    Ἀσκοῦσα… Τὸ σκάκι τὸ ἐγκατέλειψα πρὸς χάριν τοῦ μπρίτζ (ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι τῆς κλάσης μου) τὸ πάλαι ποτέ. Τὸ μπρὶτζ τὸ ξανάρχισα μετὰ ἀπὸ ὑπερεικοσαετὴ διακοπὴ στὴ Ρόδο (ποὺ βρίσκομαι μόνιμα), γιὰ νὰ τὸ ξαναεγκαταλείψω τὸ 2009 χάριν ἄλλων, πιὸ καλλιτεχνικῶν, ἐνασχολήσεων (θέατρο, δημιουργικὴ γραφὴ καὶ ἀνάγνωση, μουσικὴ κ.λπ.). Σκέφτομαι νὰ τὸ ξαναρχίσω, ἀλλά… ἴδωμεν!

  15. sarant said

    * O Γρηγόρης έστειλε καθαρισμένες και ισιασμένες τις φωτογραφίες, που τις ξανανέβασα.

    12-13: Μπράβο βρε Στάζιμπε! Απαραίτητο υλικό!

    14: Κι εγώ τα ίδια, αν και ακόμα παίζω 1-2 τουρνουά μπριτζ το χρόνο.

  16. Γς said

    Εμένα μου αρέσει ‘οταν βάζουν το Pomp and circumstance στο wresling

  17. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Όπως βλέπω και στα βιντεάκια του Στάζιμπου, επρόκειτο για κατς. Άρα η Νίκη του Λόντου ήταν στημένη, αφού έπαιζε κι εντός έδρας. Ο εκφωνητής το λέει άλλωστε ότι ο Λόντος τους ζήτησε μετά να κάνει διαφημίσεις «όπως Αμερική».

  18. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Koυίζ: O ψηλός ξανθός -ακριβώς πίσω από τον σκυμμένο πάνω από τη σκακιέρα Κοριάνι- σε ποια διάσημη ταινία δολοφονείται και από ποιον; (χωρίς γκουγκλάρισμα ε;)

  19. Κουνελόγατος said

    Πολύ καλό, ευχαριστούμε.

  20. Λ said

    Το Κόλα πρέπει να είναι από το Κόλια, χαϊδευτικό του Νικόλα. Για το πως ντύνονταν οι Κοζάκοι μπορείτε να βρείτε από την ομώνυμη νουβέλλα του Τολστόι.

  21. voulagx said

    #18: Νιουκιντ, Ειναι ο μπατσος απο τον «Νονο» που τον εφαγε με μια σφαιρα στο κεφάλι ο Αλ Πατσινο στο εστιατόριο. 🙂

  22. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    21. Σωστός ο Γίγας του κάμπου! 🙂

  23. sarant said

    17 Σωστά, ή ίσως επρόκειτο για εξευρωπαϊσμένο κατς.

    18-21 Εντυπωσιάζομαι!

  24. Παναγιώτης Κ. said

    Το τραγούδι «Λόντος και Κοριάνι» είναι ένας κλασικός…Μάρκος!

    Μοβόρος, μοβόρικος είναι λέξεις σε περιγραφές λαϊκών ανθρώπων που είναι γύρω στα 80.
    Σημαίνουν τον μοχθηρό άνθρωπο, τον άνθρωπο που δεν νιώθει λύπηση ή συμπόνια.

    Μου έρχονται πρόχειρα στο νου τίτλοι λαϊκών τραγουδιών όπως:
    Μοβόρο πάντοτε με λες (στίχοι Χ.Κολοκοτρώνη)
    Μοβόρισσα (τραγ. Τσαουσάκης)
    Παλιοζωή μοβόρισσα ( τραγ. Κ.Γκρέι)

  25. Τσούρης Βασίλειος said

    Το σύνθημα: ΚΑΤΣ= ΑΠΑΤΗ,ΟΛΑ ΣΙΚΕ το θυμάστε;
    Στους τηλεφωνικούς θαλάμους της Αθήνας το 1979 με μαύρο μαρκαδόρο ήταν γραμμένο παντου.
    Κι εγώ που εξάχρονος πριν 12 χρόνια είχα πρωτοδεί τον Τζιμ Αρμάου στο παζάρι στα Γιάννινα κι αργότερα διάβαζα Το Φως και την Αθλητική ( πρώτη σελίδα και με φωτογραφίες) για τον Μασκοφόρο εκδικητή και τους άλλους παλαιστές πως να το χωνέψω;

  26. sarant said

    25: Όπως γράφω και στο άρθρο, εγώ το θυμάμαι ανάποδα, ΚΑΤΣ ΣΙΚΕ, ΟΛΑ ΑΠΑΤΗ. Ποιος άλλος θυμάται;

  27. Από τα γερμανοεβραϊκά (γίντις) μπήκε βεβαίως στα αγγλικά (της Αμερικής — δεν ξέρω αν λέγεται και στον υπόλοιπο αγγλόφωνο κόσμο) η λέξη kibitz, αλλά είναι γνήσια γερμανική και κυρίως σημαίνει το πουλί καλημάνα (Vanellus vanellus).
    Κάπως ανάλογα, η κοινότατη αμερικάνικη βρισιά shmuck είναι αυτούσια η γερμανική λέξη Schmuck (=κόσμημα), αλλά πέρασε στα αγγλικά από τα γερμανοεβραϊκά, όπου σημαίνει… τα αχαμνά!

  28. Ναι,

    ΚΑΤΣ ΣΙΚΕ
    ΟΛΑ ΑΠΑΤΗ

    με κεφαλαία και σε δύο αράδες

  29. sarant said

    27 Ναι, σωστά. Και στη Βρετανία πάντως το χρησιμοποιούν, τουλάχιστον για το μπριτζ.

  30. Ο Ψυχάρης παρατηρεί με ευχάριστη έκπληξη κάπου στα Ρόδα και μήλα ότι η λέξη ‘εξελέγχω’ «κανονίστηκε κιόλας» (=προαρμόστηκε στη φωνητική της δημοτικής), διότι ειδε κάπου γραμμένο «ένας, ξελέχοντας τη μερίδα σου…», και προσθέτει ότι ενσωματώνεται στη δημοτική και λέξη (αι)μοβόρος, «που ελπίζω πως δεν είναι, σαν την άλλη, πάρε-δώσε σε κάποια επαγγέλματα»!

  31. NM said

    ¨ΚΑΤΣ ΣΙΚΕ – ΟΛΑ ΑΠΑΤΗ» γραμμένο με μαύρη μπογιά και στρογγυλό πινέλο σε εκατοντάδες τοίχους. Δεν είχαν εφευρεθεί ακόμα τα σπρέϋ.
    «Τούμπα Ασημάκη» έχει φωνάξεις κανείς σας μέσα στον Τάφο του Ινδού;

  32. Alexis said

    Πολύ καλό άρθρο!

    ΚΑΤΣ=ΑΠΑΤΗ ΣΙΚΕ ΟΛΑ
    θυμάμαι εγώ με μαύρο χρώμα και σε πάμπολλα σημεία της Αθήνας, από γήπεδα και τοίχους μέχρι τηλεφωνικούς θαλάμους και τουαλέτες…
    Κάπου εκεί τέλη ’70 αρχές ’80, όπως λέει και ο Βασίλης Τσούρης στο #25.

  33. sarant said

    32και πριν: Βεβαίως οι έπαινοι πηγαίνουν κυρίως στο παλιό άρθρο του Αλλού Φαν Μαρξ.

  34. Λ said

    კოლა (კოლია) ქვარიანი

    Το όνομα του Κβαριάνι στα γκρουζίνικα

    Επίσης, βάζω το ελληνικό λίκνο της Βίκι για το Κουτάισι, που παρεμπιπτόντως είναι αδελφοποιημένο με τη Νίκαια. Επίσης ήταν η πρωτεύουσα της Κολχίδας και η αρχαία του ονομασία ήταν Αία.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%AC%CE%B9%CF%83%CE%B9

    The name of Colchis first appears in Aeschylus and Pindar. The earlier writers only speak about it under the name of Aea (Aia), the residence of the mythical king Aeëtes: «Kolchian Aia lies at the furthest limits of sea and earth,» wrote Apollonius of Rhodes.[16] The main river was the Phasis (now Rioni), which was according to some writers the south boundary of Colchis, but more probably flowed through the middle of that country from the Caucasus west by south to the Euxine, and the Anticites or Atticitus (now Kuban). Arrian mentions many others by name, but they would seem to have been little more than mountain torrents: the most important of them were Charieis, Chobus or Cobus, Singames, Tarsuras, Hippus, Astelephus, Chrysorrhoas, several of which are also noticed by Ptolemy and Pliny. The chief towns were Dioscurias or Dioscuris (under the Romans called Sebastopolis, now Sukhumi) on the seaboard of the Euxine, Sarapana (now Shorapani), Phasis (now Poti), Pityus (now Pitsunda), Apsaros (now Gonio), Surium (now Vani), Archaeopolis (now Nokalakevi), Macheiresis, and Cyta or Cutatisium or Aia (now Kutaisi), the traditional birthplace of Medea. Scylax mentions also Mala or Male, which he, in contradiction to other writers, makes the birthplace of Medea.

  35. spatholouro said

    32: αυτό ακριβώς θυμάμαι να είναι το ορθό που βλέπαμε τότε!

  36. spatholouro said

    Α, και στην ετικέτα του δίσκου ο τίτλος είναι «ΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΚΒΑΡΙΑΝΙ» (1934)

  37. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    ΆΣΧΕΤΟ ,αλλά δεν ήξερα πού να το βάλω για να το δούν οι θετικοοικονομικάριοι του στολογιού…
    «Άμπελ 2015» στους Τζον Νας και Λιούις Νίρενμπεργκ http://www.nooz.gr/world/vraveio-ampel-2015-stous-tzon-nas-kai-lioiis-nirenmpergk
    (να μολογήσω πως δεν ήξερα καν ότι ο τρελοΝάς ζει! 😳 )

  38. sarant said

    36: Ενδιαφέρον αυτό.

  39. Πέπε said

    Συμφωνώ ότι οι στίχοι είναι «κάπως άτσαλοι». Για παράδειγμα, σε δύο σημεία είναι υπέρμετροι και σ’ ένα τρίτο είναι σε διαφορετικό μετρικό και στροφικό μοντέλο από το υπόλοιπο τραγούδι.

    Παρά ταύτα έχουν ταυτόχρονα, βρίσκω, και την καταπληκτική, σαγηνευτική ευθύτητα του Βαμβακάρη που συχνά εγγίζει τα όρια της παιδικής αφέλειας. Έτσι:

    α) Ο τύπος μάλλον δεν ήταν μοβόρος, αφού καθόταν κι έγραφε επαίνους για τον αντίπαλό του προτού αλλά και αφότου μάζεψε τις μάπες του. Ωστόσο, το στερεότυπο απαιτεί ο αθλητής σ’ ένα άθλημα σχετικό με το ξύλο να είναι μοβόρος. Μοβόρο λοιπόν τον χαρακτηρίζει κι ο Βαμβακάρης!
    β) «Κομμάτια πια να γίνει» είναι 100% προφορική έκφραση. Ιδίως μάλιστα με το «πια», νομίζεις ότι ακούς ζωντανό διάλογο των διπλανών σου. Αφής όμως σημαίνει αυτό ακριβώς που ήθελε να πει εκείνη τη στιγμή ο Μάρκος, να που μπήκε και σε στίχο.

    Να σημειώσω ότι εγώ μάλλον ακούω «μα απ’ όσοι ευρεθήκανε, τη βάψανε κι εκείνοι». Την κυκλαδίτικη αιτιατική με κατάληξη γενικής, «απ’ όσοι» αντί «απ’ όσους», δε θυμάμαι να την έχει ξαναχρησιμοποιήσει ο Βαμβακάρης, και άλλωστε και το «απ’ όσους» ασύντακτο θα ήταν, οπότε ίσως τελικά λέει «μα κι όσοι», ωστόσο το αφτί μου ακούει π.

    (Άραγε ευρεθήκανε ή εβρεθήκανε; Δεδομένων άλλων τύπων όπως «να σ’ εύρει», νομίζω ότι σωστό είναι να θεωρούμε ότι όπου υπάρχει αυτό το έξτρα έψιλον υπονοείται διατήρηση της παλιάς μορφής του ρήματος, «ευρίσκω», ακόμη κι αν είναι δυνατόν να θεωρηθεί, όπως εδώ, «βρίσκω»+αύξηση.)

  40. Κουβαριάνι μού τον είχε πει ο θείος μου, και έλεγε επίσης για μια ακόμα επική μάχη του Λόντου με τον «Τιναρλί Μεμέτ» (μαντεύετε ποιος κέρδισε, παρόλο που στην αρχή είχε στριμωχτεί τα μάλα).

  41. Ριβαλντίνιο said

    Η εξέλιξη

  42. Ριβαλντίνιο said

    Και ο πιο εντυπωσιακός, ο οποίος δυστυχώς είχε πρόσφατα ακούσια συμμετοχή σε έναν θάνατο πάνω στο ρινγκ

  43. Γιατί, ο Nirenberg ήξερες ότι ζει;

  44. sarant said

    39 Πέπε, κι εγώ «απ’ όσους» ακούω, αλλά…

    41 Κουβαριάνι, καλό!

  45. Spiridione said

    Και το ρεπορτάζ του Ριζοσπάστη: Ο αγώνας Λόντου – Κβαριάνι έντεχνη παγίδα σε βάρος των φιλάθλων. 75 δραχμές το εισιτήριο, ο Λόντος μονάχος του θα τσεπώσει 500.000 δραχμές. «Και η παγίδα αυτή έχει στηθεί καλά. Ο εμιγκρές Κβαριάνι σταυροκοπείται στον τάφο του Αγνώστου Στρατιώτου. Ο Λόντος φωτογραφίζεται με τον Τσαλδάρη. Τα μυθιστορήματα του αστικού τύπου «πώς σώθηκε ο Κοζάκος Κβαριάνι από τους βάρβαρους μπολσεβίκους, κολυμπώντας σε παγωμένα ποτάμια κλπ». Η προσπάθεια της ελληνικής κεφαλαιοκρατίας με την αμέριστη υποστήριξή της στον αγώνα αυτόν να καλλιεργήσει το εθνικιστικό φρόνημα στις παρασυρμένες μάζες των εργατών φιλάθλων. Έτσι, καθήκον όλων των εργατών φιλάθλων είναι η συμμετοχή τους στη σημερινή ποδοσφαιρική συνάντηση της Αναγέννησης – Αργοναυτών στο γήπεδο των Αργοναυτών (Λ. Συγγρού) εκδηλώνοντας έτσι και έμπραχτα το σαμποτάζ του αγώνα Λόντου – Κβαριάνι.
    σελ. 4
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=65&pageid=13672&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiARmASKASJASZASRASEASVASRAAi&CropPDF=0

  46. aerosol said

    Ο Αλουφάνιος μπορεί να ονόμαζε την ανάρτηση «Μάρκος, Λόντος και Κοριάνι – Sarantakos Remix»!
    Ο Τζίμη Λόντος, ο Ασημάκης με την τούμπα, ο θρυλικός Τρομάρας, ο Σουγκλάκος… Θρύλοι ενός φαινομένου που μπερδεύει την πάλη, το σόου και το παραμύθι σε ένα λαϊκό θέαμα γεμάτο αιμοβόρους μασκοφόρους, φονικούς γίγαντες και ηρωικά παληκάρια.
    Όμως με εντυπωσιάζει το επίπεδο των δυο παλαιστών με επαίνους, αναλύσεις της πάλης και του αγώνα. Πο αθώες εποχές, πρόβαλλαν την αξιοπρέπεια και όχι την -τάχα μου- έριδα μεταξύ των μονομάχων.

  47. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #45
    Η διαφήμιση με τα πούρα στο Ριζοσπάστη σε ποιο ακριβώς αγοραστικό κοινό στόχευε; 😀 Μα σε χαφιέδες και λογοκριτές!

  48. spiral architect said

    @45: Α, πολύ καλό! Από τότε ήξεραν το κατς-σικέ- απάτη όλα. 🙂

  49. Γρηγόρη στο 47

    Κάτω δεξιά, δες τις αντιφασιστικές δράσεις, που σβήσανε την ταμπέλα του καφενείου «Ο Χίτλερ» με κόκκινη μπογιά!

    Θεριακλής θάταν ο καφετζής… 😈

  50. spatholouro said

    39/44: «μ’ απ’ όσοι ευρεθήκανε, την πάθανε κι εκείνοι», ακούω, από την έκδοση του Τσάρλι Χάουαρντ

  51. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #49
    Μα «Ο Χϊτλερ»!; 🙂

  52. Θα του σπάσανε και τα σερβίτσα!

  53. Spiridione said

    49. Σκύλε πού το είδες; 🙂
    Πάρε και μια μικρή ανταπόκριση:
    «Ένας εργάτης καταγγέλλει ότι ο Π. Ιγγλέσης που έχει το καφενείο «Χίτλερ» στην οδό Παλλάδος βρίζει τον μικρό υπάλληλο που έχει».
    🙂 🙂 🙂
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=65&pageid=18381&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASSASJASeASNASVASNASHASXAAgAAgARzASHAScASTASNASZAAi&CropPDF=0

  54. Κάτω-κάτω, δεξιά, στο λινκ που παρέθεσες…

  55. Α, ωραίος τύπος ο Χίτλερ-Καφέ!

  56. sarant said

    45κ.ε. Σπύρο, φοβερό εύρημα, αν και κοκκινίζω που δεν σκέφτηκα να κοιτάξω,

    Και καφενείο Ο Χίτλερ, λοιπόν! Και βρίζει και τον παραγιό του!

  57. Jimakos said

    Τον Στίρλινγκ Χέιντεν τον θυμόμαστε και στο ΣΟΣ, Πεντάγωνο καλεί Μόσχα, επίσης του Κιούμπρικ 😀

  58. Μαρία said

    Για να πω κι εγώ την εξυπνάδα μου, που θα ‘λεγε κι ο δύτης, στις Μυθολογίες του Μπαρτ περιλαμβάνεται το δοκίμιο «Ο κόσμος του κατς», που αναφέρεται και στη φάση όπου το κοινό φωνάζει «σικέ, απάτη!».

  59. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Αγγελε, δεν ξέρω πόσο ντροπιαστικό θα σου φανεί, αλλά τον Nirenberg δεν τον ήξερα καν…
    Αλλά μόλις είδα στην τουβού στο Euronews ότι ο άλλος λέει φούνταρε εσκεμμένα το αεροπλάνο και πήρε στο λαιμό του 150 ψυχές…και είμαι σοκαρισμένος και αηδιασμένος. Μας χρειάζεται ένας αστεροειδής αλά δεινοσαύρ …να ξεβρομίσει ο πλανήτης απ’το είδος μας, μού φαίνεται . 😦

  60. Για να σου φκιάξει το κέφι, δες λιγάκι ετούτον εδώ τον καλό επαγγελματία

    http://www.calebwilde.com

  61. Παναγιώτης Κ. said

    Και ενώ παλαιότερα, κλεισμένοι στον εγχώριο μικρόκοσμο, μας προκαλούσαν μόνο τα θλίψη τα δικά μας ,τώρα ως μέλη της Ευρωπαϊκής οικογένειας είμαστε συντετριμμένοι με αυτό που έχει συμβεί. Έτσι εγώ το βλέπω και έτσι το νιώθω.

  62. Παναγιώτης Κ. said

    μας προκαλούσαν θλίψη μόνο τα δικά μας…

  63. πολὺ ἐνδιαφέρον ἄρθρο!

  64. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    61: Ταξιδεύουμε κιόλας με αεροπλάνα…

  65. Γς said

    Στην εποχή μου όταν ήθελες να αυτοκτονήσεις έπαιρνες καμια 20ριά λουμινάλ.
    Τώρα πρέοπει να παρεις αεροπλάνο

  66. stratosbg said

    Reblogged this on a hairless ape.

  67. Α, εγώ το έκοψα

  68. Πέπε said

    Προς Φυσικό:

    Δε βλέπω να συνέχισες την κουβέντα που είχαμε ανοίξει στο «Πρώτη φορά Αριστερά», εκτός αν έχασα καμιά απάντηση μέσα στις εκατοντάδες σχόλια. Πάντως το νήμα έχει βαρύνει τόσο που ούτε κι εγώ θα συνεχίσω. Ουδέν προσωπικόν φυσικά.

  69. giouzepology said

    Πάντως σκακιστές-πυγμάχοι υπάρχουν και άλλοι. Με έμπνευση το «Ισημερινό ψύχος» του Μπιλάλ (http://en.wikipedia.org/wiki/Froid_%C3%89quateur) διοργανώνονται ως και παγκόσμια πρωταθλήματα πυγμαχοσκακίας. Μάλιστα γυρίστηκε και ένα ντοκιμαντέρ για το άθλημα, οπότε κατά κάποιο τρόπο, ορισμένοι από τους αθλητές είναι και ηθοποιοί!

    http://en.wikipedia.org/wiki/Chess_boxing

  70. sarant said

    69 E, ομολογώ ότι δεν το ήξερα! Τότε ο Κβαριάνι ήταν απλώς ο πρώτος.

  71. Λ said

    Υπάρχει ένας έλληνας, μελος σχολικής ομάδας που κέρδισε στους πανελλήνιους σχολικούς αγώνες σκακιού και μερικά χρόνια αργότερα πήρε το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Δράμας. Ο σκακιστής μικρομηκάς δούλεψε και σαν ηθοποιός. Ίσως ο Δύτης μπορεί να βρει ποιος είναι.

  72. Έλειπα και έτσι τώρα βλέπω και σχολιαζω το καρφί της Μαρίας (58). Δηλώνω επίσης ότι δεν ξέρω ούτε την απάντηση στο 71, ούτε το λόγο που θεωρούμαι αρμόδιος 🙂

  73. Νεοκιδ L'errance d'Arabie said

    Ξερω την απαντηση στο 71. αλλα μια και δεν ερωτηθηκα…

  74. sarant said

    73 Ε. άμα λέει για σκακιστή ποιος άλλος θα την ξέρει; Σε ρωτάω εγώ.

  75. Θα περιμένομε πολύ ή να καλέσω τον Σταύρο Θ. για να την πάρει Το Ποτάμι;

  76. Μαρία said

    71
    Αυτός

  77. Μαρία said

    ελc: Έχεις σπουδάσει στη Φιλοσοφική, είσαι σκακιστής, ανήκεις σε οικογένεια μαθηματικών. Ο κινηματογράφος πώς προέκυψε;
    Γ.Φ.: Η αλήθεια είναι ότι το σκάκι μοιάζει με τη σκηνοθεσία: Έχουν και τα δυο μια λογική, ένα σκεπτικό πίσω από κάθε κίνηση, που προσπαθείς να το εκτελέσεις βήμα-βήμα.Θεωρητικά επίσης είμαι ακόμα στη Φιλοσοφική. Ποτέ όμως δεν μπήκα στο κλίμα, της σχολής και το γενικότερο του πανεπιστημίου. Γύρω στο 2004 μπλέχτηκα με τον κινηματογράφο κι έτσι οι σπουδές μου έμειναν στην άκρη. Πήγα σε συγκεκριμένο ΙΕΚ γιατί με βόλευε από θέμα χώρου.

  78. Λ said

    Δύτη είναι ο σκηνοθέτης των σπιτακιων
    https://dytistonniptiron.wordpress.com/2009/03/24/kastroplikta/

    και μια φωτογραφία

  79. Α! τώρα κατάλαβα! 🙂

  80. Μαρία said

    79
    Δύο δηλαδή σκακιστές, μικρομικάδες και βραβευμένοι. Ο Κιντ θα υπολογίσει τις πιθανότητες ένας σκακιστής να εξελιχτεί σε σκηνοθέτη

  81. Πέπε said

    Απροπό για σκάκι:

    Σ’ έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο (που γενικά τους εκτιμώ ιδιαίτερα, άλλο αν εδώ ακολουθεί καζούρα) που οργανώνει χορωδία, μαθήματα, θεατρική ομάδα κλπ., όλα αυτοοργανωμένα, αλληλέγγυα και αντιεξουσιαστικά, είδα μια αφίσα για την ομάδα σκακιού που τερμάτιζε την ιδέα της αυτοοργάνωσης/αλληλεγγύης/αντιεξουσιασμού:

    Παίζεις σκάκι; Έλα τάδε μέρα τάδε ώρα να παίξουμε χωρίς βασιλιάδες και βασίλισσες!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: