Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πριν από 50 χρόνια: Ο Μποστ δίνει λύση στα προβλήματα ασφαλείας των Αμερικανών στο Βιετνάμ

Posted by sarant στο 3 Απρίλιος, 2015


Ο Μποστ αρέσει στο ιστολόγιο και, ελπίζω, σε αρκετούς αναγνώστες και φίλους. Εδώ και κάμποσο καιρό ανεβάζω, πότε-πότε, σκίτσα του Μποστ που σχολιάζουν γεγονότα που συνέβηκαν πριν από 50 χρόνια, αν και το τελευταίο άρθρο αυτής της σειράς το είχα γράψει στις αρχές του χρόνου. Ένας λόγος για τη διακοπή αυτή ήταν η επικαιρότητα (εκλογές κτλ.) κι ένας άλλος λόγος, ο πιο βασικός, ήταν ότι πολλά αξιόλογα σκίτσα του Μποστ από το 1965 τα είχα ήδη παρουσιάσει σε ανύποπτο χρόνο (παράδειγμα, για την 25η Μαρτίου).

Το σκίτσο που θα παρουσιάσω σήμερα δημοσιεύτηκε πριν από 50 χρόνια, ενώ μαινόταν ο πόλεμος στο Βιετνάμ, ένα θέμα που απασχολούσε διαρκώς την επικαιρότητα, και στο οποίο ο Μποστ είχε αφιερώσει αρκετά σκίτσα.

Συγκεκριμένα, στις 30 Μαρτίου 1965, ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο μάρκας Σιτροέν με ισχυρότατο εκρηκτικό φορτίο εξερράγη έξω από την αμερικανική πρεσβεία στη Σαϊγκόν, την πρωτεύουσα τότε του κράτους του Νότιου Βιετνάμ (σήμερα η πόλη λέγεται Χο Τσι Μινχ προς τιμήν του νικητή του πολέμου). Σκοτώθηκαν δύο Αμερικανοί και αρκετοί Βιετναμέζοι ενώ τραυματίστηκαν σχεδόν 200 άνθρωποι. Εδώ μπορείτε να δείτε στιγμιότυπα από φιλμ επικαίρων της British Pathé που δείχνει τις εκτεταμένες καταστροφές που προκάλεσε η βόμβα σε όλη τη γύρω περιοχή.

Από την έκρηξη η πρεσβεία έπαθε μεγάλες ζημιές και ο πρόεδρος Τζόνσον ανακοίνωσε αμέσως ότι θα ανεγερθεί νέο κτίριο, ωραιότερο και ασφαλέστερο.

Έτσι, ο Μποστ σπεύδει να υποβάλει συμμετοχή στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για την κατασκευή της αμερικανικής πρεσβείας. Η πρότασή του: Πρεσβεία πάνω σε ρόδες ώστε να μπορεί να μετακινείται εύκολα! Το σκίτσο ανήκει σε μια σπάνια κατηγορία, τα σατιρικά δήθεν μηχανολογικά ή αρχιτεκτονικά σχέδια.

mpost65-04-04

Το σκίτσο δημοσιεύτηκε στην Αυγή την Κυριακή 4 Απριλίου 1965.

Χωρίς να προσπαθεί να κρύψει τη χαρά του για τη νίλα των Αμερικανών, ο Μποστ εκθέτει τα «πλεονεκτήματα» του σχεδίου του. Οι «36 σκύλοι» της ιπποδύναμης είναι υπαινιγμός για ένα νέο είδος βόμβας που είχαν σχεδιάσει οι Αμερικανοι, το Lazy Dog (τεμπελόσκυλο) που ο Μποστ το είχε σατιρίσει σε προηγούμενο σκίτσο του (που κι αυτό το έχουμε παρουσιάσει εδώ παλιότερα). Θα προσέξατε επίσης ότι το… μοντέλο της πρεσβείας είναι Αντισιτροέν, αφού Σιτροέν ήταν το παγιδευμένο αυτοκίνητο που είχε καταστρέψει την προηγούμενη πρεσβεία.

Η προειδοποίηση «Απαγορεύεται αυστηρώς η στάθμευσις εις αυτοκίνητα, βουδιστάς και άλλα εύφλεκτα αντικείμενα» είναι υπαινιγμός όχι μόνο στο παγιδευμένο αυτοκίνητο, αλλά και στους βουδιστές μοναχούς που αυτοπυρπολούνταν, ως υπέρτατη διαμαρτυρία για τον πόλεμο του Βιετνάμ,  με πρώτο τον βουδιστή μοναχό Θικ Κουάν Ντουκ τον Ιούνιο του 1963 -περισσότερα για το θέμα θα δούμε σε μερικούς μήνες, που θα ανεβάσω σχετικό άρθρο του Μποστ.

Υπάρχουν όμως και ελληνικοί υπαινιγμοί: η αναφορά στις κατεδαφίσεις αυθαιρέτων και στην απεργία των οικοδόμων. Τέλος, ο τίτλος πιθανότατα είναι υπαινιγμός για τα πρόσφατα διαστημικά επιτεύγματα των σοβιετικών αστροναυτών (τον Μάρτιο του 1965 ο Λεόνοφ είχε κάνει περίπατο στο διάστημα και είχε αποκληθεί «κοσμοδρόμος»).

Όσο για την αμερικάνικη πρεσβεία, πράγματι χτίστηκε νέο μεγαλύτερο και ωραιότερο κτίριο. Ασφαλέστερο ίσως όχι, αν σκεφτούμε ότι τον Ιανουάριο του 1968, στην επίθεση Τετ, οι Βιετκόγκ μπόρεσαν να μπουν στην πρεσβεία, σε ένα χτύπημα πιο πολύ συμβολικό. Και βέβαια η νέα πρεσβεία ήρθε στο φως των παγκόσμιων προβολέων τον Απρίλιο του 1975 όταν, κατά την πτώση της Σαϊγκόν, έγινε εκεί η απελπισμένη εκκένωση Αμερικανών και Βιετναμέζων συνεργατών τους με ελικόπτερα.

 

Advertisements

62 Σχόλια to “Πριν από 50 χρόνια: Ο Μποστ δίνει λύση στα προβλήματα ασφαλείας των Αμερικανών στο Βιετνάμ”

  1. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Ιδού και το πραγματικό Αμφικάρ.

  2. atheofobos said

    1
    Την 10ετια του 60 θυμάμαι να κυκλοφορούν 1-2 κόκκινα στην Αθήνα. Καθώς τότε τα αυτοκίνητα ήσαν ακριβά όλοι είχαμε την απορία ποιός σκέφτηκε να αγοράσει ένα τέτοιο αυτοκίνητο.

  3. leonicos said

    Θέση περίοπτη μετά από τόσες απουσίες!!!!

    Μάλλον ο Νοικ. Νικ πρέπει να με κατεβάσει ‘στη θέση μου’ γύρω στο 100….

  4. leonicos said

    Πήγα στο προηγούμενο σκίτσο, που δεν το θυμόμουν, άρα δεν το είχα δει, γύρισα… και ακόμα κανείς; Και βλέποντας 2 στην αρχή, δεν πίστευα πωςθα είμαι ο τρίτος.

  5. spiral architect said

    Στην αμερικανική πρεσβεία της Σαϊγκόν έσκασε ένας βάτραχος.
    (προφανώς) 😉

  6. spiral architect said

    … καθότι γαλλική Ινδοκίνα, όπως τη μαθαίναμε στη γεωγραφία.

  7. spiral architect said

    …και αυτοκίνητο του Φαντομά στις ταινίες του Λουί ντε Φινές:

  8. leonicos said

    Σήμερα το βράδυ, μετά από τη δύση του ήλιου δηλαδή, αρχίζει η 14η Νισάν, και αρχίζει το Πέσαχ κατά τους εβραίους.

    Αυτό το βράδυ έχει σημασία και για τους χριστιανούς, διότι είναι η βραδιά που γιόρτασε ο Ιησούς το Πέσαχ (δεν θα το έλεγε Πάσχα υποθέτω), δηλαδή έγινε ο λεγόμενος Μυστικός Δείπνος, κατά τη διάρκεια του οποίου ο μεν Ιούδας τον πρόδωσε, ενώ ο Ιησούς παρουσίασε συμβολικά το ψωμί ως σάρκα του και το κρασί ως το αίμα του, που θα εκχυθεί υπέρ πολλών για μια Καινή Διαθήκη που θα συνήπτε μέσω αυτού (του αίματός του).

    Είπε μάλιστα και ‘ποιείτε τούτο είς εμήν Αναμνησιν’.Γι’ αυτό κι εμείς ονομάζουμε Ανάμνηση την αντίστοιχη τελετή που κάνουμε μια φορά το χρόνο,.σήμερα, 14 Νισάν

    Μη με μαλώσετε για τη λέξη συμβολικά. Όταν είπε ‘λάβετε φάγετε τούτο εστί το σώμα μου’ και ‘πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο εστί το αίμα μου’ τόσο το σώμα του όσο και το αίμα του ήταν όλο μπροστά στα μάτια τους. Ήταν ολοζώντανος. Και προκειμένου να θυνηθείς κάτι, δεν χρειάζεται μετουσίωση.

  9. Λ said

    Και οι Αμερικάνοι βάζαν μπόμπες.

    http://en.wikipedia.org/wiki/The_Quiet_American

  10. spiral architect said

    Citroen DS in Vietnam καθώς και μπόλικα γαλλικά αυτοκίνητα εποχής στη Σαιγκόν – νυν Χο Τσι Μινχ

  11. spiral architect said

    Καλά ρε σεις, επανήλθε ο Λεώ και σεις κοιμάστε μέρα μεσημέρι; Πού είναι ο ΓουΣού να μας πει για παλιές τρελές αγάπες μέσα σε κάποιο βάτραχο, αυτόν με την καλή συσπανσιόν; Ο Κιντ; Κόλλησε στην αμμοθύελλα; 🙄

  12. ΚΑΒ said

    ΠΩΛΕΙΤΑΙ αυτοκίνητον μάρκας Σιτροέν, καινουργές, τεθωρακισμένον, ευάερον, ευήλιον, με απεριόριστον θέαν, εις το κέντρον της πόλεως, απηλλαγμένον τελών. Μόνον σοβαραί προτάσεις γίνονται δεκταί.

  13. Γς said

    Διαβάζω για τον Χο Τσι Μινχ εδώ:

    «Ο Χο Τσι Μινχ καλύτερα που δεν ζει για να δει τον καπιταλισμό να καλπάζει στο σοσιαλιστικό κράτος που ίδρυσε, τους «Αμερικανούς ιμπεριαλιστές» που ο στρατός του συνέτριψε στα πεδία των μαχών να επιστρέφουν και να κυριεύουν το Βιετνάμ με το δολάριο και τους διαδόχους του να κάνουν τα πάντα για να σβήνουν από τη μνήμη τη Ντα Ναγκ, το Μάι Λάι και τη φοβερή «κίτρινη σκόνη», τη διοξίνη, εξαιτίας της οποίας γεννιούνται και σήμερα παιδιά-τέρατα»

    Τι δουλειά είχε όμως ο Χο Τσι Μινχ στην Εδεσσα, στη Βέροια, στη Σιάτιστα Κοζάνης ή και στη Θεσσαλονίκη;

    Κι έλεγα στον δήμαρχο της Εδεσσας, που ήταν έτοιμος να την μετονομάσει σε «Χο Τσι Μινχ» ότι τον είχε προλάβει η ΣαΪγκόν 😉

  14. Γς said

    11:

    >Πού είναι ο ΓουΣού να μας πει για παλιές τρελές αγάπες μέσα σε κάποιο βάτραχο, αυτόν με την καλή συσπανσιόν;

    Καλά έχω ωραίες ιστορίες για Σιτροέν. Ειχα κι εγω μια τέτοια. 2-CV [ντε σεβω, βέβαια από τρίτο χέρι!].

    Δεν βαριέσαι, πιτσιρικάς ημουν και άφραγκος. Ο ζηλιάρης όμως ο [συνταξιούχος] δάσκαλος κυρ Σπύρος πήγε να μου τη βγει στη γειτονιά με μια Σιτροέν λιμουζίνα 😉

  15. spiral architect said

    @14: ΟΔΙΣΥ (Οργανισμός ΔΙαχείρισης Συμμαχικού Υλικού) λεγόταν. 😉

  16. Γς said

    ΟΔΗΣΗ τό λέω;
    Απ το ΚΟΔΗΣΟ ου Γιάγκου Πεσματζόγλου ίσως επηρρεασμένος 😉

  17. Πάντα εξαιρετικός ο Μποστ, ακόμα κι όταν δεν ομοιοκαταληκτεί.

    Τα βατράχια της Σιτροέν είχαν βγεί σε δυο μοντέλα DS (θεά) και ID (ιδέα)
    Και με τα δυο ταξίδευες παραμυθένια, σαν νάσουνα σε μαγικό χαλί.

  18. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα, τα δεύτερα και τα τρίτα σχόλια!
    Έφυγα νωρίς το πρωί, να με συμπαθάτε.

    Ο Χο Τσι Μινχ είχε πολεμήσει με τον γαλλικό στρατό στο μακεδονικό μέτωπο το 1916, αυτό θα λέει και ο Γς.

  19. Γς said

    Μα το είπα [στο #13]

  20. Και εμείς επιτιθέμεθα ενίοτε στην Αμερικάνικη πρεσβεία. Πρώτη επέτειος Πολυτεχνείου:

  21. antpap56 said

    Αν ζούσε ο μακαρίτης Νασρεντίν Χότζας θα φώναζε ότι ο Μποστ καταπάτησε την ευρεσιτεχνία του (μόνο που εκείνος είχε προτείνει ανάλογο μοντέλο για φούρνο).

  22. sarant said

    19: Για όποιον δεν πατάει τα λινκ το είπα.

    20: Από όλα υπάρχει γιουτουμπάκι τελικά -σε λίγο και από την Άλωση.

    21: Σωστά!

  23. Spiridione said

    Το 1964 παρουσιάζεται στην Έκθεση το αμφίβιο όχημα «Αμφικάρ» και στην πόλη κυκλοφορούν φήμες που θέλουν γνωστό Θεσσαλονικέα να το δοκιμάζει στο Καραμπουρνάκι και να …βουλιάζει.
    http://www.capital.gr/wall.asp?id=1946352

  24. Νομίζω πως το σκίτσο του Μποστ διακωμωδεί και τις διαφημίσεις τροχόσπιτων (τροχοβίλλες κλπ αυθαίρετα) που δεν χρειάζονταν άδεια πολεοδομίας, απλά καπάρωναν τον χώρο του οικοπέδου και χρησίμευαν ως πρόχειρο κατάλυμμα μέχρι να εκδοθεί η πολυπόθητη άδεια. Αν εκδιδόταν ποτέ…

  25. – Στους καθαριστήρες που διακρίνονται καθαρά έπεσα κάτω. 🙂

    – Με την ιπποδύναμη των 36 σκύλων, σκέφτομαι πως με σκύλους το 2CV θα ήταν δισκύλιο!

  26. sarant said

    25β: 🙂

    Ομολογώ ότι το Αμφικάρ δεν το είχα προσέξει -ως τώρα!

  27. Spiridione said

    Τα έδινε και το Λαχείο Συντακτών (εκτός από πολυκατοικίες)
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=124&pageid=35316&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASJASUASeASRASSASEASZAAi&CropPDF=0

  28. Μέχρι κι ο Λύντον Μπ. Τζόνσον (γνωστός Μπρόεδρας) είχε τέτοιο!

    Γνωστός επιδειξίας, άλλωστε… 😎

  29. Μιχάλη Νικολάου στο 25

    τα ΝτεΣεΒά ήταν γνωστά σκυλιά!

  30. 29,
    Βεβαίως! (Ήμουν σίγουρος ότι θα ‘βρισκες το κατάλληλο jpg 🙂 )
    Θα πρόσθετα ότι το καθρεφτάκι που προεξέχει αντικατοπτρίζει τον εξέχοντα ρόλο που έπαιζε η ασφάλεια στον σχεδιασμό τους!

  31. για το καθρεφτάκι:

    δεν θα τόλεγα, όμως είναι εξαιρετικό για ξύρισμα στο κάμπινγκ.

  32. atheofobos said

    13
    Στην Ελλάδα θυμόμαστε πιο πολύ από τους Βιετναμέζους τον πόλεμο με τους Αμερικανούς.
    Οι Αμερικάνοι μπορεί να μην κατάκτησαν την χώρα με τον πόλεμο αλλά το κατάφεραν με το δολάριο .
    Είναι εντυπωσιακό ότι και στις τρεις χώρες της Ινδοκίνας παντού το δολάριο είναι δεκτό ισότιμα και επίσημα με το τοπικό νόμισμα.
    Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το ποστ μου VΙ-ΒΙΕΤΝΑΜ -ΣΑΪΓΚΟΝ ,ΚΟΥ ΤΣΙ, ΔΕΛΤΑ ΠΟΤΑΜΟΥ ΜΕΚΟΓΚ
    είναι το εξής:
    Συγκλονιστική ήταν επίσκεψη στο War Remnants Museum.Έχουν ενδιαφέρον οι αλλαγές του ονόματος του Μουσείου ανάλογα με την εξέλιξη των σχέσεων της χώρας με τους Αμερικανούς. Ξεκίνησε ως «The House for Displaying War Crimes of American Imperialism and the Puppet Government»(εννοούν την αμερικανόφιλη κυβέρνηση του Ν.Βιετνάμ) μετά ονομάστηκε Museum of American War Crimes, στην συνέχεια War Crimes Museum και τέλος το 1993 έλαβε την σημερινή ονομασία και έτσι ικανοποιήθηκαν τελικά οι Αμερικανοί!
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2008/04/v.html

    Όσο για τον Χο Τσί Μινχ, στο τέως Ανόι, αναπαύεται σε ένα τεράστιο μαυσωλείο που μπαίνεις μέσα με θρησκευτική ευλάβεια.
    Αυτό έγινε παρά την επιθυμία του ίδιου να τον καύσουν και να σκορπίσουν τις στάχτες του στην ενοποιημένη χώρα του και εκτός από ένα μικρό μουσείο στο χωριό που γεννήθηκε να δώσουν αντί για μνημείο τα λεφτά για να γίνει ένα σχολείο, όπως γράφω στο ποστ μου:
    III- Η ΦΥΣΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΒΙΕΤΝΑΜ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑ ΤΙΝΑ ΠΕΡΙ ΠΟΡΝΕΙΑΣ.
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2008/03/iii.html

  33. Μαρία said

    Έχουν και σύλλογο οι αμφίβιοι. http://www.amphicar.com/

  34. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  35. Λ said

    2+2

    http://www.azlyrics.com/lyrics/bobseger/22.html

  36. Πολύ μούρη μας πουλάν τα ντεσεβό. Εγώ είμαι της σχολής κατρέλ. Αυτό εδώ και το χρώμα του δικού μου (όταν τόχα):

  37. Μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ, γύρω στο 80, πολλοί από τους Βιετναμέζους πρόσφυγες κατέληξαν στο Τέξας.
    Το Χιούστον έχει σήμερα αρκετά μεγάλη και ανθηρή κοινότητα Βιετναμέζων πρώτης και δεύτερης γενιάς (και ναι, βιετναμέζικα εστιατόρια είναι θαυμάσια!).
    Στην αρχή της μετανάστευσης είχε δημιουργηθεί οξύτατος ανταγωνισμός των Βιετναμέζων ψαράδων (που δούλευαν νυχηθημερόν) με τους ήδη εγκατεστημένους Τεξανούς, ανταγωνισμός που σύντομα έγινε βίαιος, πριν τελικά ηρεμήσουν τα πνεύματα. Η ιστορία έχει αποτυπωθεί στην (πολύ μέτρια) ταινία Alamo Bay (η εισαγωγή της κριτικής είναι καλή περίληψη του τι συνέβη.) Τα γαριδάδικα των Βιετναμέζων στο Κύμα (δηλαδή Kemah, TX) είναι και σήμερα δημοφιλέστατα.

  38. Και ο τίτλος Σάιγκον-βάγκον ίσως είναι λογοπαίγνιο με το στέισον βάγκον, που ήταν της μόδας τότε, είχε βγάλει κι η Όπελ κάτι τέτοια το ’60.

  39. Η νέα πρεζβεία των ΗΠΑ στη Σαϊγκόν (συγκρατήθηκα να μην κάνω λογοπαίγνιο: Bygone) είχε απ’ όλα τα φασίλιτις!

  40. akate said

    36: ‘Ε βέβαια το 4L είναι υδρόπσικτον ενώ το 2CV αερόπσικτον. Προσωπικά το 4L με πάει και το πάω (ακόμα).

  41. NM said

    Το παγιδευμένο αυτοκίνητο που ανατίναξαν εκείνη τη μέρα στη Σαϊγκόν οι Βιετκόγκ ήταν –όπως ήδη γράφτηκε- ένα Σιτροέν Βάτραχος. Τα περισσότερα αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν τότε στο Βιετνάμ ήταν γαλλικά καθώς η χώρα ήταν γαλλική αποικία πριν αναλάβουν να «καθαρίσουν» οι Αμερικάνοι. Το πιο συνηθισμένο απ’αυτά ήταν βέβαια το 2CV. Φτηνό, εύκολα επισκευάσημο και προπαντός με δυνατότητες α) να τσουλάει άνετα στους λασποχωματόδρομους του Βιετνάμ και β) να μετατρέπεται εύκολα από επιβατηγό σε κουβαλητή μικρών φορτίων και τούμπαλιν. (οσοι είχατε τέτοιο αμάξι, θα θμάστε πόσο εύκολα αφαιρούνταν οι πόρτες, η οροφή και το καπώ του πορτμπαγκάζ).
    Γι αυτούς τους λόγους το 2CV έγινε ίσως το πρώτο πολιτικό αυτοκίνητο που μετετράπη σε combat-car. Οι αντάρτες το υιοθέτησαν και χρησιμοποιούσαν αβέρτα. Όχι μόνο για μεταφορές φορτίων, αλλά και σαν ασθενοφόρο ή όχημα περιπολίας αφού σε αυτό χώραγαν εκτός του οδηγού και 3 ένοπλοι αντάρτες με Καλασνίκοφ και αντιαρματικό. Υπήρχε ακόμα και «αντιαεροπορική έκδοση» εξοπλισμένη με βαρύ πολυβόλο, τοποθετημένο σε ειδικό φορέα, το οποίο έκανε θραύση εναντίον των αμερικάνικων ελικοπτέρων, που τους έστηνε ενέδρα κρυμμένο μέσα στη βλάστηση.
    Ένα άλλο τέτοιο αυτοκίνητο, σε άλλο πόλεμο, εποχή και ήπειρο, ήταν το γνωστό DATSUN pick-up, που χρησιμοποιήθηκε αρχικά από την Φατάχ στον εμφύλιο του Λιβάνου το ΄75-΄77 και σύντομα υιοθετήθηκε και από τους αντίπάλους της Φαλαγγίτες.

  42. 40 akate ξύνεις πληγές. Τρύπησε το υδρόπσικτον και μέχρι να καταφέρω να βρω ανταλλακτικό (βρήκα μετά από μήνες στη Μουστοξύδη, πληροφοριακά) είχε πιάσει τέτοιο αλάτι στη μηχανή απ’ τη θάλασσα που δεν έπαιρνε μπρος με τίποτα. Τελικά το πήρε ένας συλλέκτης και πάει.

  43. Παρεμπιπτόντως μια πόλη που για κάποιον ανεξήγητο λόγο είναι γεμάτη με κατρέλ σε λειτουργία είναι το Ζάγκρεμπ.

  44. Αφού μπλέξαμε με τα μοντέλα, ας υπενθυμίσομε τον πόλεμο των Τογιότα, τα «τεχνικά» και το φορτηγάκι ενός αμερικάνου υδραυλικού από το Τέξας που βρέθηκε να υπηρετεί τους ISIL στη Συρία!

    http://www.dailymail.co.uk/news/article-2876735/How-plumber-s-truck-Texas-ended-hands-Islamic-fighters-lines-Syria.html

  45. akate said

    40, 43 Δύτη, κάπως έτσι συλλεκτικό πλέον. Σωστά το Ζάγκρεμπ είναι κοντά στο Novo Mesto, όπου και το εργοστάσιο της Renault.

  46. Earion said

    τεκνικάλ

  47. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    H τροχήλατη πρεσβεία του Μποστ μου θυμίζει πολύ μια πιτσαρία πάνω σε φορτηγό πλατφόρμα.Κάπου στην Αμερική είδα να είναι η φωτό μα τώρα δεν τη βρίσκω.Φαινόταν πάνω και ο φούρνος να φεγγοβολά. Και τις τροχοφόρες μπυραρίες βέβαια.
    Θεσσαλονίκη-Αθήνα μέσα στο ντεσεβό
    36.Φιατ 127 σ΄ αυτό το τρελιάρικο χρώμα είχα γω.Ηρωϊκό.Μια φορά μου έμεινε ο λεβιές στο χέρι πραγματικά. Μου είχε κοπεί και δυο φορές το συρματόσκοινο κι αμάν αμάν.Με παρηγόραγε ο Έλπας ότι τόχει το χούι αυτό το αυτοκίνητο. Είχε λέει κι ο Κατράκης τέτοιο και του κοβόταν κι αυτουνού το σκοινί. Τώρα τί σόι παρηγοριά ήταν αυτή, θα σας γελάσω. Πάντως το είχα μέχρι που η ζημιά ξεπέρασε την αξία του.

  48. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Για τη σιτροέν έχει άζμα; Μπαίνω στον πειρασμό να γράψω αν και κουτουλώ απ τη νύστα, κάποιες μάρκες αυτοκινήτων που τραγουδήθηκαν:
    Μια μαύρη φόρντ μοντέλο του ΄23
    Θωρακισμένη μερσεντές εγω δεν ονειρεύτηκα ποτές
    Πάρτο Λίζα και μες το ιμπίζα μπορεί να συμβεί
    Πάντα ονειρευόμουνα ένα ανοιχτό τζιπάκι.
    Ναι έχει άσμα:
    να ‘χα κι αυτοκίνητο μία Σιτροέν.

  49. 48,
    Έχει και Ντεσεβό, από Ρασούλη

    Εγώ σου λέω πως σ’ αγαπώ
    κι εσύ πουλάς ομίχλη.
    Μπαίνεις στο γκρι σου Ντεσεβό
    και παριστάς την Κίρκη.

  50. …και «Δεν το ξανακάνω σ’ Ωτομπιάνκι».

  51. Πέπε said

    #0:
    > > ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο μάρκας Σιτροέν με ισχυρότατο εκρηκτικό φορτίο εξερράγη …

    Στην «Ψυχή βαθιά» πέτυχα την ατάκα «παγιδεύουν και τους νεκρούς», δηλαδή τους φορτώνουν με εκρηκτικά (που, στη συγκεκριμένη περίπτωση, σκάνε όταν τους πασπατέψει κανείς για να τους θέψει – στα παγιδευμένα αυτοκίνητα μπορεί να γίνει κι έτσι ή και με ωρολογιακό μηχανισμό, σωστά; ).

    Αυτή η κάπως περίεργη χρήση της μετοχής του παγιδεύω είναι ελληνική πατέντα ή μεταφραστικό δάνειο; Γιατί πάντως απλή κυριολεξία δεν είναι. Στην περίπτωση του νεκρού υπάρχει μια παγίδα, αλλά δεν παγιδεύεται βέβαια ο νεκρός, παγιδεύεται το θύμα. (Που και πάλι, εντελώς στενά κυριολεκτικά η παγίδα είναι για να πιάνεις ζωντανά θύματα/θηράματα, όχι για να τα θανατώνεις. Φάκα, καπατζές, ξόβεργα, κιούρτος.) Στη δε περίπτωση του ωρολογιακού μηχανισμού δεν υπάρχει ολωσδιόλου παγίδα, ούτε για το αυτοκίνητο αλλά ούτε και για τα θύματα.

  52. το πουλί που ξυπνάει νωρίς, αυτό πιάνει το σκουλήκι…

    καλημέρα

    ειδικά στους συνήθεις υπόπτους χταποδοφάγους (και όχι μόνο) του ιστολογίου

    132…(απ’ όσα ακούτε να πιστεύετε τα μισά ! )

  53. Γς said

    52 @ Τζι

    Καλημέρα πσαρά!

    Τα άλλα πουλιά, που δεν ξυπνάνε νωρίς; Τι πιάνουν;

    Α, και εκ μέρους των συνήθων υπόπτων χταποδοφάγων:

  54. Γς said

    14:

    Να και μια άλλη ιστορία του Κάκτου για τον βάτραχο της Σιτροέν

    Μέχρι που το εξετίμησε η Σιτροέν και ασχολήθηκε κι αυτή μαζί μου:
    Et Dieu, oops, Citroen … créa la Citroen Cactus!

  55. Γς said

    54:

    Φτού!

    Να και μια άλλη ιστορία του Κάκτου για τον βάτραχο της Σιτροέν

  56. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, πολύ ωραία σχόλια για τα αυτοκίνητα και τις πολεμικές τους χρήσεις!

  57. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Δεν μπορώ να κατανοήσω τον πρωτόγονο αντιαμερικανισμό του αρθρογράφου και τινών σχολιαστών… 🙂

  58. antpap56 said

    51: Το «παγιδευμένο» με την εκρηκτική έννοια που χρησιμοποιείται στη… ναρκοθεσία είναι, νομίζω, ελληνική απόδοση του «booby-trapped» που χρησιμοποιούν οι αγγλοσάξωνες. Δεν νομίζω ότι εφεύραμε εμείς την πυρίτιδα.

  59. Όντως. Booby trapped είναι. Το αυτοκίνητο κατά πάσα πιθανότα δεν ήταν παγιδευμένο, με την έννοια πως περίμενε κάποια ενέργεια του υποψήφιου θύματος για να εκραγεί. Αντίθετα, κατά την υποχώρησή τους, στο Β’ ΠΠ οι Γερμανοί, τόσο από το Δυτικό όσο κι από το Ανατολικό μέτωπο, παγίδευαν διάφορα αντικείμενα, έτσι ώστε να καθυστερούν την προέλαση των εχθρών που τους ακολουθούσαν. Δηλαδή δεν ανατίναζαν μόνο γέφυρες αλλά έκρυβαν και μιαν απασφαλισμένη χειροβομβίδα κάτω από ένα πιστόλι, ας πούμε, ή κάτω από το πτώμα ενός εχθρού, ώστε να ανατιναχθεί μόλις το(ν) σήκωναν. Ιδιαίτερη προτίμηση έδειχναν στα αντικείμενα που οι εχθροί τους προτιμούσαν για πλιάτσικο. Ανατολικοί τρόφιμα και Δυτικοί τιμαλφή ή σουβενίρ.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Booby_trap#Military_booby_traps

  60. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    50. Κατσαριδάκι αγάπη μου
    …και το φολκσβάγκεν μου δεμένο με σκοινί…

  61. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Διαδρομή
    Νίκος Γκάτσος/Δήμος Μούτσης/Μανώλης Μητσιάς

    Πού πήγαν οι ώρες, πού πήγαν οι μέρες, πού πήγαν τα χρόνια,
    φωτιά στα Χαυτεία, καπνιά στην Αιόλου, βρωμιά στην Ομόνοια,
    ουρλιάζουν τριγύρω Φολκσβάγκεν και Φίατ, Ρενώ και Τογιότα,
    σε λίγο νυχτώνει, στους άχαρους δρόμους θ’ ανάψουνε τα φώτα
    κι ανθρώποι μονάχοι στην κόλαση ετούτη θα γίνουν λαμπάδα.

    Πώς τα `κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα.

    Πού πήγες Αφρούλα του ονείρου λουλούδι, πού πήγες Ελένη,
    κρυφές αμαρτίες της άχαρης μέρας, το φως δεν ξεπλένει,
    μονάχα πληβείοι με μάτια θλιμμένα χτυπάνε καρτέλες,
    στον άθλιο μισθό τους σφιχτά κολλημένοι σαν στρείδια, σαν βδέλλες,
    για ένα τριάρι, για λίγη βενζίνα για μια φασολάδα.

    Πώς τα `κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα.

    Πού πήγες αγάπη, παράδεισε πρώτε, πού πήγες ελπίδα,
    περάσαν οι μέρες, περάσαν τα χρόνια κι ακόμα δεν είδα
    ατρόμητους άνδρες, σοφούς κυβερνήτες, μεγάλους αντάρτες,
    να σπάζουν τις πύλες, να ρίχνουν τα τείχη, ν’ αλλάζουνε τις στράτες
    κι η νύχτα να γίνει χρυσό μεσημέρι κι η χώρα λιακάδα.

    Πώς τα `κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα

    Ελλάδα, Ελλάδα

  62. Παρότι ο Μποστ το ονομάζει «Αντισιτροέν», είναι προφανές από το σχέδιο ότι βασίζεται στο Citroën Type H (με την όλως χαρακτηριστική μούρη του, και με τα ημικυκλικά φτερά πίσω όπως ήταν μέχρι το 1969): http://fr.wikipedia.org/wiki/Citro%C3%ABn_Type_H

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: