Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λέξεις του Πάσχα και φέτος

Posted by sarant στο 10 Απριλίου, 2015


Καθώς πλησιάζουμε προς το Πάσχα, διαπιστώνω πως δεν έχουμε βάλει φέτος άρθρο με τα λεξιλογικά της γιορτής. Οπότε, επαναλαμβάνω ένα άρθρο που είχα δημοσιεύσει και πέρσι, όπως και παλιότερες χρονιές, με τη διαφορά ότι φέτος το έχω επαυξήσει αρκετά, προσθέτοντας υλικό και από άλλα πασχαλινά λεξιλογικά άρθρα.

Και πρώτα-πρώτα έχουμε το ίδιο το Πάσχα, που είναι λέξη άκλιτη, δάνειο από το αραμαϊκό pasha και αυτό από το εβραϊκό pesah (πέσαχ είναι το σημερινό εβραϊκό Πάσχα), από τον αόριστο ενός ρήματος που σημαίνει «αυτός προσπέρασε». Και το «προσπέρασε» μας πηγαίνει στην Παλαιά Διαθήκη, στην Έξοδο, όπου στη δέκατη πληγή του Φαραώ ο άγγελος Κυρίου θανάτωσε τους πρωτότοκους γιους των Αιγυπτίων· πέρασε γραμμή τα σπίτια και έσπειρε τον όλεθρο, είχε όμως προηγουμένως ειδοποιήσει τους Εβραίους, να σφάξουν ένα αρνάκι και να βάψουν την πόρτα του σπιτιού τους για να τα προσπεράσει. Ή, όπως το λέει στην Έξοδο: και παρελεύσεται κύριος πατάξαι τους Αιγυπτίους και όψεται το αίμα επὶ της φλιάς και επ’ αμφοτέρων των σταθμών͵ και παρελεύσεται κύριος την θύραν και ουκ αφήσει τον ολεθρεύοντα εισελθείν εις τας οικίας υμών πατάξαι. Άγρια πράγματα τα παλαιοδιαθηκικά, αλλά από εκεί θαρρώ προήλθε το αρνάκι που σουβλίζουμε –βέβαια με νέα σηματοδότηση μετά τη σταύρωση του Χριστού που ήταν ο αμνός ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου.

Το Πάσχα το λέμε και Λαμπρή, μια και είναι η μεγαλύτερη γιορτή, και παρόμοια ονομασία υπάρχει στα βουλγάρικα, όπου επισήμως το Πάσχα λέγεται βελικντέν, δηλαδή «μεγάλη μέρα», ενώ στους δυτικούς σλάβους λέγεται συχνά «μεγάλη νύχτα» (π.χ. Wielkanoc στα πολωνικά και αναλόγως στα σλοβένικα ή στα τσέχικα). Στις περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες η ονομασία προήλθε από το ελληνικό, συνήθως μέσω λατινικών, κι έτσι έχουμε το γαλλικό Pâques ή το ιταλικό Pasqua, αν και στα αγγλικά έχουμε easter, που προέρχεται από μια παγανιστική γιορτή προς τιμήν μιας τευτονικής θεάς της άνοιξης και του φωτός, της ανατολής του ήλιου (άλλωστε east είναι η ανατολή). Κάτι ανάλογο ισχύει και στα γερμανικά (Ostern).

Το φετινό Πάσχα πέφτει πιο κοντά στην αρχή της περιοχής ημερομηνιών του (οι πιθανές ημερομηνίες του ορθόδοξου Πάσχα πηγαίνουν από 4 Απριλίου έως 8 Μαΐου) και έχει μια βδομάδα διαφορά με το καθολικό, που το είχαμε την περασμένη Κυριακή. Πέρσι τα δυο Πάσχα συμπίπτανε, κάτι που επίσης είχε συμβεί το 2010 και το 2011, και θα ξανασυμβεί το 2017. Όπως είχε σχολιάσει εδώ πέρσι ο φίλος Βιοάννης: Το ορθόδοξο Πάσχα από το δυτικό διαφέρουν 1, 4, 5 εβδομάδες (το ορθόδοξο πάντα έπεται) ή συμπίπτουν. Ποτέ δεν διαφέρουν 2 ή 3 εβδομάδες. Η διαφορά των 4 εβδομάδων είναι σπάνια, μόνο στο 5,2% των περιπτώσεων για τα έτη 1583-2100. Από το 1583 έχουμε διαφορά στις ημερομηνίες εορτασμού, μια και εμφανίστηκε το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Καθώς τα χρόνια θα περνούν και θα αποκλίνει το ορθόδοξο από την αστρονομική πραγματικότητα, θα εμφανιστούν και διαφορές 6 εβδομάδων (πρώτη φορά το 2437) και θα εξαφανιστεί η ταύτιση (τελευταία φορά το 2698), όπως και θα εμφανιστεί διαφορά 2 εβδομάδων (το 2725) όχι όμως διαφορά 3 εβδομάδων (έως το 4100, που το έχω ψάξει). Να πω ότι αυτά δεν τα έχω τσεκάρει προσωπικά, κι έτσι αν το 2437 δεν εμφανιστεί διαφορά έξι εβδομάδων μην μου κάνετε επικριτικά σχόλια, σας παρακαλώ. Αλλά αυτό θα το συζητήσουμε τότε.

Υπάρχει και η ευτράπελη διήγηση για τον αγράμματο παπά που ρωτούσε τον δεσπότη πότε αρχίζει η σαρακοστή και ύστερα έβαζε σαράντα κουκιά μέσα σε μια κολοκύθα, φλάσκα. Κάθε πρωί έβγαζε ένα κι έτσι έβρισκε πότε πέφτει το Πάσχα. Όμως μια χρονιά ένα πειραχτήρι τον πήρε είδηση και πήγε κρυφά και πρόσθεσε κι άλλα κουκιά. Σε απόγνωση οι άλλοι χωρικοί, που είχε τραβήξει τόσο η Σαρακοστή, ρωτούσαν τον παπά πότε πέφτει επιτέλους το Πάσχα. Κι αυτός κουνώντας τη φλάσκα, απάντησε «Κατά πως λέει η φλάσκα, ούτε εφέτος η Λαμπρή, ούτε του χρόνου Πάσχα».

Πάντως, επειδή ο τρόπος υπολογισμού του Πάσχα είναι περίπλοκος, η εκκλησία κάθε χρόνο βγάζει το πασχάλιον του σωτηρίου έτους τάδε, το οποίο αναφέρει όλες τις κινητές γιορτές –και από εκεί βγήκε και η φράση «έχασε τα πασχάλια του» που τη λέμε όταν κάποιος έχει περιέλθει σε πλήρη σύγχυση. Και επειδή το Πάσχα έχει συνδεθεί αξεχώριστα με τα κόκκινα αυγά, η παροιμιακή αυτή φράση συμφύρθηκε με την άλλη που λέει «έχασε τ’ αυγά και τα καλάθια», για όποιον έχει πάθει μεγάλη ζημιά, κι έγινε «έχασε τ’ αυγά και τα πασχάλια», που εκ πρώτης όψεως είναι «λάθος» αλλά απόλυτα εύλογο. (Περισσότερα για τις εκφράσεις αυτές εδώ, ενώ για τα κόκκινα αυγά ειδικώς έχουμε ανεβάσει πρόπερσι ένα κείμενο του Εμμ. Ροΐδη).

Πέρα από τα αυγά, το Πάσχα έχουμε και τον οβελία. Οβελίας αρχικά ήταν οτιδήποτε ψήνεται στη σούβλα (ο Αθήναιος στους Δειπνοσοφιστές κάνει λόγο για οβελίαν άρτον, ψωμί στη σούβλα), αλλά έχει επικρατήσει πια να τη λέμε για το αρνάκι. Η λέξη οβελός για τη σούβλα είναι αρχαία, ήδη ομηρική: οι ήρωες του Ομήρου κατ’ επανάληψη παρουσιάζονται να κόβουν κρέατα και να τα περνούν σε οβελούς. Και επειδή κάποτε θα χρησιμοποιήθηκαν μικροί οβελοί από μέταλλο ως μονάδες συναλλαγής, υπήρχε στην Αθήνα το νόμισμα οβολός που ήταν το ένα έκτο της δραχμής. Και με τον εξαίσιο συντηρητισμό της γλώσσας, δυόμιση χιλιάδες χρόνια μετά, κι ας έχει στο μεταξύ καταργηθεί η δραχμή, ακόμα μας ζητούν να συνεισφέρουμε τον οβολό μας (όταν δεν μας τον παίρνουν δηλαδή, με το έτσι θέλω και με φοροεπιδρομές, και όχι μόνο τον οβολό αλλά και το πεντοχίλιαρο). Να πούμε πάντως ότι και η Ιόνιος Πολιτεία το 1819 είχε θεσπίσει ως νόμισμα τον οβολό, με μικρότερο νόμισμα τον ημιώβολο -απ’ όπου και η παλιά φράση «δεν έχω μιώβολο» -αλλά και τα όβολα.

Βέβαια, ο οβελίας είναι λέξη αναστημένη από τους λογίους. Η σούβλα, πάλι, είναι δάνειο λατινικό (από το subula), λέξη που εμφανίζεται ήδη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. στη γραμματεία σε διάφορες περιγραφές βασανιστηρίων, και που επικρατεί εκτοπίζοντας τον οβελό. Υποκοριστικό της το σουβλάκι, που ήταν στην αρχή το καλαμάκι στο οποίο περνούσαν το κρέας (και δεν θα μπω στη διαμάχη Βορρά-Νότου για το αν είναι «λάθος» να λέμε σουβλάκι το φαγητό με τυλιχτή πίτα και γύρο).

Για το αρνάκι που σουβλίζουμε, τα είπαμε· ετυμολογικά η λέξη είναι αρχαία (αρνίον, ήδη της κλασικής εποχής, υποκοριστικό του αρήν, αρνός = πρόβατο, λέξη που είχε και δίγαμμα μπροστά και που παράγωγά της βρίσκουμε και σε επιγραφές της γραμμικής Β’), όπως τόσες άλλες λέξεις της δημοτικής που η καθαρεύουσα τις περιφρονεί. Ωστόσο, δεν είναι πανελλήνιο έθιμο το σούβλισμα: σε κάποια μέρη φουρνίζουν το «κουτάλι» (ένα χεράκι αρνιού), σε άλλα ολόκληρο κατσικάκι αλλά στον φούρνο, κάποτε σκεπασμένο με ζύμη.

Τα γαστρονομικά του Πάσχα κλείνουν με τη λαμπροκουλούρα ή το τσουρέκι, που ως λέξη είναι τουρκικό δάνειο (çörek, λέξη που αρχικά σήμαινε το στρογγυλό ψωμί αλλά και άλλα στρογγυλά αντικείμενα). Παρόμοιες λέξεις (και γλυκίσματα) υπάρχουν σε όλη την ανατολική Μεσόγειο, μέχρι τα αρμένικα, όπου το λαμπρόψωμο λέγεται cheoreg και βάζουν μέσα και νόμισμα. Και πάλι, έχουμε τοπικές διαφορές: στην Κρήτη, πιθανώς και αλλού, λένε ή έλεγαν «κουλούρα» αυτό που οι Αθηνάιοι λένε «τσουρέκι», και αντίστροφα λένε «τσουρέκια» αυτά που εμείς θα λέγαμε κουλούρια.

Μια άλλη μεγαλοβδομαδιάτικη λέξη που έχει περάσει από τα Ευαγγέλια στη γλώσσα μας είναι ο Γολγοθάς. Γολγοθάς είναι ο λόφος της Ιερουσαλήμ όπου σταυρώθηκε, σύμφωνα με τους ευαγγελιστές, ο Ιησούς. Το όνομα παραδίδεται και στα τέσσερα Ευαγγέλια, π.χ. στον Ιωάννη: Παρέλαβον οὖν τὸν Ἰησοῦν·  καὶ βαστάζων αὑτῷ τὸν σταυρὸν ἐξῆλθεν εἰς τὸν λεγόμενον Κρανίου Τόπον, λέγεται Ἑβραϊστὶ Γολγοθᾶ, ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν, καὶ μετ’ αὐτοῦ ἄλλους δύο ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν, μέσον δὲ τὸν Ἰησοῦν. ἔγραψεν δὲ καὶ τίτλον Πιλᾶτος καὶ ἔθηκεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ· ἦν δὲ γεγραμμένον, Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων.

Όπως μάς λέει ο Ιωάννης, Γολγοθά στα εβραϊκά σημαίνει «Κρανίου τόπος». Πράγματι, στα αραμαϊκά Gulgulthā είναι το κρανίο. Στην αρχή το γένος του Γολγοθά επαμφοτερίζει στα ελληνικά, π.χ. εδώ είναι θηλυκό, αλλά τελικά σταθεροποιήθηκε στο αρσενικό: ο Γολγοθάς. Κάποιοι λένε ότι η ονομασία «Κρανίου τόπος» οφείλεται στο ότι ο Γολγοθάς ήταν ο «συνήθης τόπος εκτελέσεων», άλλοι ότι ο λόφος ονομάστηκε έτσι απλώς επειδή είχε σχήμα κρανίου· αυτή η δεύτερη εκδοχή ακούγεται συχνότερα. Η κάποια φωνητική ομοιότητα μεταξύ Γολγοθά και Γολιάθ γέννησε τον γλωσσικό μύθο ότι ο λόφος ονομάστηκε έτσι επειδή ο Δαβίδ έθαψε εκεί το κρανίο του Γολιάθ. Μύθος είναι.

Στα ελληνικά, έχει μείνει και η έκφραση «κρανίου τόπος», που τη λέμε για ένα εξαιρετικά ξερό και αφιλόξενο μέρος, χωρίς απαραίτητα να τη συνδέουμε στο μυαλό μας με τον Γολγοθά και το μαρτύριο του Ιησού. Λέμε επίσης κρανίου τόπο ένα μέρος που έχει υποστεί ολοκληρωτική καταστροφή και ερήμωση· συχνά το χρησιμοποιούμε για περιπτώσεις πυρκαγιάς (π.χ. κρανίου τόπος το φοινικόδασος της Πρέβελης), αλλά και πιο μεταφορικά, π.χ. ότι η ελληνική διαφημιστική αγορά είναι κρανίου τόπος λόγω της κρίσης. Η βιβλική αναφορά μεταφράστηκε Calvariae Locus στα λατινικά, που έδωσε το αγγλικό calvary και το γαλλικό calvaire, που επίσης σημαίνουν όχι μόνο τον Γολγοθά καθαυτόν αλλά και μια μεγάλη ταλαιπωρία, δοκιμασία –έναν γολγοθά μεταφορικά.

Φυσικά και στα ελληνικά χρησιμοποιούμε το κύριο όνομα σαν ουσιαστικό, δηλ. τον Γολγοθά μεταφορικά, σαν μια σειρά από ταλαιπωρίες και βάσανα που περνάει κάποιος, μια μακρά πορεία πόνου και ταπεινώσεων. Βέβαια, με τον γλωσσικό πληθωρισμό που επικρατεί σε ορισμένους δημοσιογραφικούς κύκλους, διαβάζεις ότι κάποια σταρ περνάει Γολγοθά και δεν ξέρεις αν χαροπαλεύει ή αν απλώς πήρε δυο κιλά που δεν μπορεί να τα χάσει (και όλα τα ενδιάμεσα στάδια), ωστόσο γενικά ο Γολγοθάς δείχνει μια επώδυνη και μακρόχρονη διαδικασία. Κοιτάζοντας πρόσφατους τίτλους ιστοσελίδων τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, βρίσκω αναφορές στον Γολγοθά πληρωμών που έχει μπροστά της η ελληνική κυβέρνηση, τον Γολγοθά των οδηγών στην Ερμού ή «Γολγοθά για τα μπλοκάκια» στις νέες φορολογικές δηλώσεις. Ίσως λόγω των ημερών να επηρεάζονται οι υλατζήδες.

Ο Γολγοθάς κατέληξε στη σταύρωση. Περιέργως, τόσα χρόνια δεν έχω γράψει άρθρο για τον σταυρό, ίσως επειδή το θέμα είναι πολύ εκτενές και με πιάνει δέος. Μπορεί του χρόνου να το αποφασίσω, αλλά να πούμε προς το παρόν ότι στα αρχαία ελληνικά ο σταυρός δεν έχει το σημερινό σχήμα αλλά είναι, απλώς, ένας πάσσαλος. Πολλή συζήτηση γίνεται επίσης και για το σχήμα του ξύλου που πάνω του θανατώθηκε ο Ιησούς, αν συνέβη κάτι τέτοιο, δηλαδή αν ήταν πάσσαλος, δύο ξύλα σε σχήμα Τ ή δύο ξύλα σε σχήμα +. Ας το αφήσουμε κι αυτό για το επόμενο (αν και όταν) άρθρο, κι ας ευχηθούμε καλές γιορτές σε όλους!

 

 

111 Σχόλια to “Λέξεις του Πάσχα και φέτος”

  1. Λ said

    Καλημέρα και Καλή Ανάσταση

  2. spiral architect said

    Καλημέρα και Καλή Ανάσταση. 🙂 Επειδή δουλεύω αυτές τις μέρες, η οικογένεια θα τιμήσει όχι τ’ αρνάκι, αλλά προβατίνα στα κάρβουνα δια χειρός Spiral Architect Jr.

    «Κατά πως λέει η φλάσκα, ούτε εφέτος η Λαμπρή, ούτε του χρόνου Πάσχα».
    Καλόooo! 😀

  3. Λ said

    Μόνο που στα ρωσικά (και υπολογίζω και στις υπόλοιπες σλαβικές γλώσσες) είναι Η Πάσχα ενώ εμάς είναι ΤΟ Πάσχα.. Και η Ανασταση είναι Воскресение (Βοσκρεσένιγιε) που είναι επίσης η Κυριακή.

    Νικοκύρη, δεν είπατε για την Λαμπρατζιάν που είναι η μεγάλη φωτιά έξω από την εκκλησία (για να κάψουν τον Ιούδα), τη νύχτα της ανάστασης. Στο χωριό μου παλιά απλά γύριζαν οι νέοι από σπίτι σε σπίτι και μάζευαν τυχόν άχρηστα ξύλα ή ότι ήθελε να προσφέρει ο καθένας σε ξύλο για τη Λαμπρατζιάν. Τώρα τα μαμόθρεφτα νεαρά γυρίζουν τις γειτονειές και κάνουν βανδαλισμούς και κλέβουν πόρτες και παράθυρα από σπίτια γιατί υπάρχει ανταγωνισμός ποια γειτονιά θα κάνει την καλύτερη (λέγε μεγαλύτερη) λαμπρατζιά.

    Επίσης το πάσχα όλοι μας έχουμε από μια λαμπάδα. Παλιά ήταν απλά μια λαμπάδα σε κέρινο χρώμα, μετά έγιναν άσπρες. Τώρα μπορούν να είναι όποιοδήποτε χρώμα επιθυμεί η ψυχή σου ή συνδιασμός πολλών χρωμάτων και φέρουν χίλια φτιασίδια.

  4. cronopiusa said

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και Καλή Ανάσταση!

    2: Τυχερή η οικογένεια!

    3: Την Λαμπρατζιάν την είχα ακούσει σε…. μια κυπρέικη μετάφραση του τραγουδιού της Βίσση «Στην πυρά»

  6. Λ said

    Και γιορτάζει και ο Πασκουάλε (Πασχάλης) που τον θυμάμαι από κάποια όπερα αλλά ποια (τον μπαρμπέρη της Σεβίλλης όπου πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος);

  7. sxoliko said

    I am the spring, the holy ground,
    the endless seed of mystery,
    the thorn, the veil, the face of grace,
    the brazen image, the thief of sleep,
    the ambassador of dreams, the prince of peace.
    I am the sword, the wound, the stain.
    Scorned transfigured child of Cain.
    I rend, I end, I return.
    Again I am the salt, the bitter laugh.
    I am the gas in a womb of light, the evening star,
    the ball of sight that leads that sheds the tears of Christ
    dying and drying as I rise tonight.

    Θυσιάζουν μια νεαρή κοπέλα προς τιμήν του θεού της άνοιξης

  8. spiral architect said

    Αρκάς – Μια παρεξήγηση 🙂

  9. gbaloglou said

    Ρωτάει χθες ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος τον φιλοξενούμενο στην εκπομπή του Ζαν Κοέν: «δεν ξέρω … αν πρέπει … να ευχηθώ … Καλό Πάσχα;» και απαντάει κι αυτός εγκάρδια «και βέβαια να ευχηθείς, εμείς δεν θέλουμε να φάμε αρνί;» 🙂

    [Νομίζω πως, κατά μέγιστη ειρωνεία, οι Τούρκοι ονομάζουν το τσουρέκι μας, το Πασχαλινό τουλάχιστον, «Πασκάλια» ή κάτι τέτοιο!}

  10. Λ said

    Όχι, όχι, όχι. λάθος έκανα. Ο Ντον Πασκουάλε είναι τίτλος ξεχωριστής όπερας και την είδα σε Κυπριακή παραγωγή με τον οικονομολόγο Ιωσηφίδη στον ρόλο του Πασκουάλε.

  11. sarant said

    Ναι, του Ντονιτζέτι όπερα, ο γέρος που ήθελε νεαρή γυναίκα

  12. cronopiusa said

  13. spiral architect said

    Κάτι που δεν αναφέρθηκε στα ιστορικά-ετυμολογικά της ανάρτησης είναι ότι, ο εβραϊκό Πεσάχ προέρχεται από το παλιότερο αιγυπτιακό Πισάχ, που τότε γιορταζόταν η διάβαση του Ρα από τον ισημερινό δηλαδή η εαρινή ισημερία.
    Έτσι μας τα’ μαθε ο δάσκαλος … 😉

  14. cronopiusa said

    Κατασκευή Ρουκέτας, Βροντάδο Χίου.

  15. Pedis said

  16. sarant said

    13 Αυτό δεν το ήξερα, γιαυτό και δεν το ανέφερα -και δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει, βέβαια.

  17. Pedis said

  18. cronopiusa said

  19. Pedis said

  20. Pedis said

    pieta’

  21. sarant said

    Όλα πολυ ωραία!

  22. spiral architect said

    @16: Το θρησκευτικό μόντουλο των μικράτων μας έλεγε «Πισάχ, Πεσάχ, Πάσχα». Το θυμόμουν από τότε, αλλά το λέει και η βίκη:
    Από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα, η εαρινή ισημερία συνδέθηκε με ορισμένες θρησκευτικές γιορτές: Ήταν γιορτή των Αρχαίων Αιγυπτίων, το "Πισάχ", που στα αιγυπτικά σημαίνει διαβαση και εννοούνταν η διάβαση του Ηλίου από τον Ισημερινό. Σηματοδοτούσε το τέλος του χειμώνα και τον ερχομό της άνοιξης. Είναι επίσης γιορτή των Εβραίων, το "Πεσάχ" (peshah), που σημαίνει επίσης διάβαση και εννοούνταν η διάβαση των Εβραίων από την Ερυθρά Θάλασσα.

  23. Αγάπη said

    Τί καταπληκτικές μουσικές έχετε αναρτήσει…!!!!
    Αντιγράφω από (το ξέρω, βρίθει ανακριβειών) βικιπαίδεια:
    Η λέξη σταυρός παρουσιάζει επίθημα –ρός (πβ. επίσης γαμβ-ρός, κύλινδ-ρος, ἀγ-ρός κ.ά.) και περίπλοκο μορφολογικό σχηματισμό. Το θέμα σταυ- θα πρέπει να αναλυθεί ως *sta(u)- (το –u- είναι θεματική επαύξηση, élargissement de racine) και αποτελεί τη μηδενισμένη βαθμίδα τού θέματος που απαντά στο αρχ. ἵστημι «στήνω» ουσ. στῦ-μα, στῦ-σις), καθώς και (κατ’ επέκταση) ολόκληρη η λεξιλογική οικογένεια του ρήματος ἵστημι[

    Η λέξη χαίρει ευρείας χρήσης κατά τους επόμενους αιώνες. Θα την συναντήσουμε στον Ηρόδοτο («τρεις σταυρούς υπίστησι» – 6ος αιώνας Π.Κ.Χ.), στον Θουκυδίδη πολλές φορές ως υλικό κατασκευής ξύλινου τείχους (μάλιστα «σταύρωμα» είναι το τείχος απο μυτερούς πασσάλους – 5ος αιώνας Π.Κ.Χ.). Την χρησιμοποιεί επίσης ο Ξενοφών (5ος-4ος αιώνας Π.Κ.Χ.) και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης (1ος αιώνας Π.Κ.Χ.).

  24. Λ said

    Άλλες λέξεις που έχουν σχέση με το Πάσχα είναι το χατζιάτο, ο χατζής και η χατζίνα γιατί συνήθως είναι το πάσχα που ξεσηκόνονταν όλοι να πάνε στα Ιεροσόλημα να γίνουν χατζήδες. Είχαμε και εμείς το χατζή στο επίθετό μας γιατί ο παππούς ήταν πολυταξιδεμένος για τον καιρό εκείνο (Αλεξανδρέτα στο θείο του, χατζιάτο = Παλαιστίνη, και Αλεξάνδρεια σε άλλο θείο). Βασικά κάναμε μαζικά ένορκη δήλωση και κόψαμε το χατζή από το επίθετο.

  25. Λ said

    Είναι και οι αυτοσχέδιες μπόμπες, τσάκρες και κροτίδες για την ώρα της ανάστασης, που τις έφτιαχνε κάθε έφηβος που σεβόταν τον εαυτό του. Νόμίζω ότι το να φτιάχνουμε αυτοσχέδιες σπιτικές μπόμπες ήταν η κληρονομιά του αγώνα κατά των εγγλέζων αλλά δεν είμαι σίγουρη. Έχοντας τρεις μεγαλύτερουςαδελφούς το θειάφι σε μεγάλο σάκκο (όπως αυτόν του τσιμέντου) δεν έλειπε από το σπίτι τέτοια εποχή). Που έβρισκαν τα λεφτά και ποιος το πουλούσε; πρέπει να ρωτήσω να μάθω.

  26. cronopiusa said

  27. Στέλιος München said

    Λαμπρατζιάν στην Κύπρο και φουνάρα στην Κρήτη.

  28. cronopiusa said

  29. IN said

    Μια και έγραψες για τον οβολό, Νίκο, ας σημειώσουμε ότι «αναστήθηκε» και στην Ελλάδα (εκτός από την Ιόνιο Πολιτεία) από το 1869, ως όνομα για την «πεντάρα», δηλαδή το νόμισμα των 5 λεπτών της δραχμής (1/20 της δραχμής). Υπήρχε και το «διώβολον» (η δεκάρα, 10 λεπτά). Δια του λόγου το αληθές: http://www.nomisma.gr/ViewCoinCatalog.aspx?Id=47235
    και διώβολα: http://www.nomisma.gr/ViewCoinCatalog.aspx?Id=47236

    Πιθανόν η καθιέρωση ειδικής ονομασίας για το 1/20 της δραχμής να έγινε κατ’ απομίμηση του Γαλλικού φράγκου, ως προς το οποίο εκείνη την εποχή υπήρχε ειδικό όνομα για το νόμισμα που αντιπροσώπευε το 1/20 του (=5 centimes). Το λέγανε sou, λέξει που επιζεί στα Γαλλικά ακόμη και σήμερα (και έδωσε και το Λουξεμβουργέζικο Suen, που είναι, κυριολεκτικά και μεταφορικά, τα λεφτά!). Να θυμίσουμε, σχετικά, ότι ήδη από το 1867, με τον νόμο ΣΔ’, είχε αποφασιστεί η ένταξη της δραχμής στην Λατινική Νομισματική Ένωση και η ταύτιση της αξίας της με το Γαλλικό φράγκο (προφανώς γι’ αυτό και η ονομασία «φράγκο» για τη δραχή και δίφραγκο για το νόμισμα των 2 δαρχμών), κάτι που απαιτούσε υπερτίμηση της (παλιάς) δραχμής κατά 12%. Ίσως ως προετοιμασία γι’ αυτή την μεταβολή να δόθηκε ιδιαίτερη ονομασία στα κέρματα των 5 λεπτών. Πάντως η ένταξη της δραχμής στη Λατινική Νομισματική Ένωση, που συνεπαγόταν αντικατάσταση της παλιάς δραχμής με νέα, αν και είχε ήδη αποφασιστεί από το 1867, υλοποιήθηκε αρκετά αργότερα, μόλις το 1882.

    Από το σάιτ που έδωσα παραπάνω, πάντως, προκύπτει ότι ήδη από το 1894 εγκαταλείφθηκε η ονομασία «οβολός» για το 5λεπτο, αφού τα 5λεπτα που κόπηκαν τότε δεν φέρουν πια την ένδειξη «οβολός».

  30. spiral architect said

    Τη Μεγάλη παρασκευή του ’44:

  31. spiral architect said

    Οι πόνοι της Παναγιάς – Κ. Βάρναλης

    Πού να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί;
    Σε ποιο νησί του Ωκεανού, σε ποια κορφήν ερημική;
    Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ’ άδικο φωνάξεις
    Ξέρω πως θάχεις την καρδιά τόσο καλή, τόσο γλυκή,
    που με τα βρόχια της οργής ταχιά θενά σπαράξεις.

    Συ θα ‘χεις μάτια γαλανά, θα ‘χεις κορμάκι τρυφερό,
    θα σε φυλάω από ματιά κακή και από κακό καιρό,
    από το πρώτο ξάφνιασμα της ξυπνημένης νιότης.
    Δεν είσαι συ για μάχητες, δεν είσαι συ για το σταυρό.
    Εσύ νοικοκερόπουλο, όχι σκλάβος, όχι σκλάβος ή προδότης

    Τη νύχτα θα σηκώνομαι κι αγάλια θα νυχοπατώ,
    να σκύβω την ανάσα σου ν’ ακώ, πουλάκι μου ζεστό
    να σου τοιμάζω στη φωτιά γάλα και χαμομήλι,
    κ’ υστέρα απ’ το παράθυρο με καρδιοχτύπι να κοιτώ
    που θα πηγαίνεις στο σκολιό με πλάκα και κοντύλι…

    Κι αν κάποτε τα φρένα σου το Δίκιο, φως της αστραπής,
    κι η Αλήθεια σου χτυπήσουνε, παιδάκι μου, να μη την πεις.
    Θεριά οι ανθρώποι, δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν.
    Δεν είναι αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής.
    Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν.

    Ώχου, μου μπήγεις στην καρδιά, χίλια μαχαίρια και σπαθιά.
    στη γλώσσα μου ξεραίνεται το σάλιο, σαν πικρή αψιθιά!
    – Ω! πώς βελαζεις ήσυχα, κοπάδι εσύ βουνίσιο…-
    Βοηθάτε, ουράνιες δύναμες, κι ανοίχτε μου την πιο βαθιά
    την άβυσσο, μακριά απ’ τους λύκους να κρυφογεννήσω!
    (από εδώ)

  32. giorgos said

    Η βασική διαφορά τού ορθόδοξου Πασχα από τό δυτικό είναι αυτή :
    » Καθώς γνωρίζομε , δογματικά ό Χριστός είναι ό ((λόγος πού έγένετο σάρξ)) , δηλ. είναι ή ((έντολή)) τού Θεού πού επενδύθη στό σύνολο τών ανθρώπων . Αυτό όμως δέν εμπίπτει κατ’ άνάγκην στό οπτικό πεδίο ένός μοναχού .
    Ιδιαίτερα στήν Δύση , όπου ή ανθρώπινη φύση τού Χριστού ύπήρξε πιό έπείγουσα από ό,τι στόν χώρο τής Ανατολής , ή εκκλησία είχε ν’ άντιμετωπίση καί ηυξημένες δυσκολίες μέ τό σώμα τού ώργανωμένου μοναχισμού .
    Ο χώρος τού ανατολικού χριστιανισμού , ισχυρά επηρεασμένος άπό τίς φιλοσοφικές διεργασίες τού Μονοφυτισμού , όπως διεξοδικώτερα θά άναπτύξωμε σέ άλλην θέση , υιοθέτησε κυρίως τήν θεία φύση τού Χριστού (γι’ αύτό καί σ’ έμάς ή μεγαλύτερη γιορτή είναι τό Πάσχα , ή νίκη τού Θείου έπί τού άνθρωπίνου συμβάντος ) , γεγονός πού διηυκόλυνε τήν σχέση μοναχισμού καί εκκλησίας .
    Γιά τίς άνάγκες τής δυτικής χριστιανοσύνης ό Χριστός έπρεπε νά είναι περισσότερο άνθρωπος (τά Χριστούγεννα είναι ή μεγαλύτερη γιορτή τής Δύσης ) , γεγονός μή συνάδον πρός τίς μυστικές τάσεις θεώσεως τού μοναχισμού .
    Βλ. καί F.Dolger;((Der Byzantinishe Anteil an der Kultur des Balkans)), είς W.Gulich(Hg) ;((Volker und Kulturen Sudosteuropas)) ,1959,σελ.142, E.v.Ivanka; ((Handbuch der Ostkirchenkunde)),1971,σελ.565
    Βλ.έπίσης καί K.Rahner-H.Vorgrimler:((Kleines Theo.Worterbuch)), 13η έκδ.σελ.316.
    Η διαφορά στήν ευχαριστιακή λειτουργία δηλούται είς μέν τήν μία περίπτωση διά τού πώς ό άνθρωπος,θνητός ών , ημπορεί νά λάβη μέρος στήν ενσάρκωση τού θείου λόγου , ό οποίος διά τής εκκλησίας καθιστά οιονεί παρούσαν τήν έλευση τής μελλοντικής εσχατολογίας (έπ’ αυτού στηρίζεται ή κατά τόν τρέχοντα αίώνα ιστοριογραφική άποψη τής Ιστορίας ώς θείου συμβάντος (Heilsgeschehen),γεγονός πού αποτελεί ίσως τήν μόνη δυνατή διέξοδο τού προβλήματος τής ((ιστορικότητας)) .Βλ.καί ((Wiener Beitrage)) ,έ.ά.τόμ.1,σελ.157 κ.έ.) ένώ στήν άλλη , πώς ό άνθρωπος,άμαρτωλός καί πεπτωκώς ώς δημιούργημα , ήμπορεί διά τής λυτρωτικής ενεργείας τού Χριστού νά σωθή . (Βλ. π.χ. Ν.Α. Νησιώτου :((Οst und West in Bewegung-Erfahrung komplementarer Gegensalze)) είς ((UNA SANCTA)) ,τεύχ.2/1982,σελ.145).
    Η παλαιά ήδη θεολογική εξήγηση τής σχηματικώς διατυπουμένης αυτής διαφοράς έρείδεται έπί τής διαφοράς τών κοσμοαντιλήψεων τών δύο θεολογιών . Οί άνατολικοί πατέρες συνεκέρασαν στήν θεολογία των τήν αρχαία ελευσινιακή αντίληψη τού κόσμου , καθιστώντας τόν Θεό εσωτερικό στοιχείο τού κόσμου , τό όποίον, τρισυπόστατον όν, δρά διαρκώς διά τού Αγίου Πνεύματος , όχι μόνον διά της εκκλησίας , άλλά καί έκτός αύτής , όπως π.χ. στήν ρωσσική Λογοτεχνία παρά τώ Ντοστογιέφσκυ(Βλ.((UNA SANCTA)) έ.ά.σελ.85) . Γι’ αύτό καί ή περί Τριάδος αντίληψη αποτελεί τήν όλην βάση τής ανατολικής θεολογίας (βλ.π.χ.Στεφανίδου,μν.έ.σελ.343).
    Η δυτική θεολογία , αντίθετα , διά τής άριστοτελικής όρολογίας ,έξεχώρισε τήν χάρη από τόν ίδιο τόν Θεό (ή έριδα τού Βαρλαάμ πρός τούς ήσυχαστές συνίστατο στήν σαφή διάκριση τών ένεργειών , τίς οποίες εκείνοι έδέχονταν ανθρωπολογικές) καί κατέληξε στήν χρήση τών έννοιών ((έν τώ κόσμω)) καί ((υπέρ τόν κόσμο)) . Η χάρη ((έν τώ κόσμω)) δίδεται διά τής λυτρωτικής ενεργείας τού Χριστού , συνεπώς ό πιστός είναι δεμένος μέ τήν εκκλησία καί τήν επικρατούσα σ’ αυτήν ιεραρχία καί ήθική τάξη αύστηρότερα απ’ ότι ό πιστός τής Ορθοδοξίας . »

    Πρόκειται γιά απόσπασμα από τό βιβλίο «Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΉ ΜΕΣΌΓΕΙΟΣ ΩΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ»

  33. spiral architect said

    Για το γεγονός της Μ. Παρασκευής του ’44 , που έγραψα στο #30:
    Η Μεγάλη Παρασκευή του 1944 στο Αγρίνιο

  34. cronopiusa said

    εχτές σας το χάρισα με τον μακαρίτη τον Λάγιο, σήμερα in situ

  35. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    29: Το οποιον sou είναι από το λατ. solidus, και το λέγαμε σολδίον θαρρώ. Πρέπει να τόχουμε ξανασυζητήσει.

  36. Λ said

    Το έχετε και εσείς να πηγαίνεται σε εφτά επιτάφιους τη Μ. Παρασκευή;

    Ειναί ωραία γιατί κάθε εκκλησία εχει διαφορετικές διευθετήσεις. Σε κάποιες ψάλλουν και γυναίκες και σε κάποιες όχι.

    Το πρόβλημα είναι ότι στην παλιά λευκωσία, στις ελεύθερες περιοχές έχουμε οκτώ εκκλησίες και πρέπει να μείνει μιά έξω. Εχουμε λοιπόν: τον Άγιο Ελευθέριο που είναι στο ημιυπόγειο μιας πολυκατοικίας στην οδό Ονασαγόρου, γιατί κτίστηκε κατά την Τουρκοκρατία κρυφά από τους Οθωμανούς, την Παναγία Φανερωμένη, τον Αγιο Σάββα, τον Αρχάγγελο Μιχαήλ τον Τρυπιώτη, που είναι Μικρασιάτης, πρόσφυγας και αυτός. Μετά στα ανατολικά της Π. Λευκωσίας είναι ο Καθεδρικός Ναός Αγ. Ιωάννου, ο Αγιος Αντώνιος, η Παναγία η Χρυσαλινιώτισσα, και ο Άγιος Κασσιανός.

    Υπάρχουν βέβαια και άλλες δύο εκκλησίες, η εκκλησία του τιμίου Σταυρού των Καθολικών και η Εκκλησία του Αγίου Μάρωνα των Μαρωνιτών.

    Αυρίο έχω κανονίσει, θα πάω στην Κοπτική εκκλησία για πρώτη φορά.

  37. spiral architect said

    Σήμερα έχουμε μπαλίτσα.

  38. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες και καλή Ανάσταση.
    Όπως έχουμε πει και πέρσι, σήμερα τα καφενεία έχουν το άτυπο έθιμο του «κρεμάσματος του βαλέ», δηλαδή της αποχής από τη χαρτοπαιξία και τα γενικότερα παράγωγα (παράδοση μάλλον αντλημένη από το διαμερισμό των ιματίων του Ιησού).
    Κι είχαμε πει ότι αυτό καταφράφηκε (στ. Κώστα Κινδύνη) το πολύ όμορφο αυτό τραγούδι.

    Άλλο σημερινό έθιμο, η επίσκεψη στα νεκροταφεία, και η τοποθέτηση στεφανιών στους σταυρούς των μνημάτων.

    Και φυσικά ο αγών Βραδυποριακού-Ταλαιπωριακού, με τη δική του ιστορία από το 1961, και με κάποιες τροποποιήσεις πέρσι, όπως θα διαβάσετε εδώ.

    Όμως και η ίδια η Μ.Παρασκευή έχει καταγραφεί πολλάκις στο ελληνικό τραγούδι. Δεν παραθέτω κάποιο, μιας που ήδη έχει βαρύνει το άρθρο, κι εύχομαι Επιτάφιο με κατάνυξη σε όλους….

  39. ΚΑΒ said

    Ἐξερχόμενοι δὲ εὗρον ἄνθρωπον Κυρηναῖον ὀνόματι Σίμωνα, τοῦτον ἠγγάρευσαν ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ.

    Αγγαρεύω με αρχική σημασία: αναγκάζω κάποιον να υπηρετήσει ως άγγαρος. Η λ. άγγαρος (από την οποία προέρχεται το αγγαρεύω) είναι λ. ανατολικής προέλευσης και σημαίνει έφιππος ταχυδρόμος. Αυτοί από σταθμό σε σταθμό μετέφεραν τις βασιλικές διαταγές σε όλη την περσική αυτοκρατορία.
    Ο Ξενοφώντας στην Κύρου Παιδεία Η΄6,17 γράφει (μεταφράζω πρόχειρα): Διαπίστωσα κι ένα άλλο τέχνασμα του Κύρου απαραίτητο για τη μεγάλη έκταση του κράτους του με το οποίο γρήγορα μάθαιναν το τι συνέβαινε και στο πιο μακρινό μέρος . Υπολόγισε πόση απόσταση διανύει ένα άλογο τρέχοντας την ημέρα και ίδρυσε ιπποσταθμούς που απείχαν τόση απόσταση μεταξύ τους. Εγκατάστησε εκεί άλογα και ιπποκόμους και διόρισε κι έναν υπεύθυνο να παραλαβαίνει και να διαβιβάζει τις ειδήσεις που έφερναν, να κρατά τα κουρασμένα άλογα και τους ανθρώπους και να στέλνει άλλους ξεκούραστους.
    Αγγαρεύω λοιπόν σημαίνει αναγκάζω κάποιον να κάνει κάτι υποχρεωτικά, άθελά του και χωρίς αμοιβή Από το ρ. η αγγαρεία που είναι και κάθε κοπιαστική ή δυσάρεστη υποχρέωση.
    Ας θυμηθούμε και το του Β. Πολύδωρα : αγγαρεία κάνω, ποινήν εκτίω.

    Τελειώνει η εβδομάδα των Παθών για τους Χριστιανούς. Για τους Έλληνες θα συνεχιστεί σίγουρα επί πολύ ακόμη, αλλά ας ευχηθούμε καλή ανάσταση για όλους για να μη γίνει η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης.

  40. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Καλές γιορτές σε όλους! (όποιος δεν πάει Ανάσταση αύριο, ας κοπιάσει εδώ να πούμε κανιά λαμακία.. να νοιώσουμε και μείς αι μετανάσται υπαρκτοί να ούμε… 🙂 )

  41. Τσουρέκι ή Κουλούρα, είναι «ξενόφερτα» στην περιοχή Σερρών. Εμείς (και οι πατέρες-μητέρες ημών) το λέγαμε κ’λίκ(ι) (μονοσύλλσβο παρακαλώ!). Μερικοί («ξενόφερτοι») για να το …εξελληνίσουν το λέγανε κουλίκι. Διαλέγετε και παίρνετε!

  42. spiral architect said

    @40: Δεν θα κάνετε Ανάσταση στο εργοτάξιο;

  43. Λ said

    41. Το δικό σας μοιάζει (γλωσσικά) με το ρωσικό Πασχαλινό Κουλίτς

    http://gotovim-doma.ru/view.php?r=40-recept-kulich-paskhalnyi

    Είναι κατα κάποιο τρόπο και αυτό το τραγούδι γιορτινό αφού αναφέρεται στις εντολές του Μωυσή

  44. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    42. Προς το παρόν είμαι χαρτογιακάς. 🙂
    To Πάσχα θα πάμε σε ένα ράγκμπυ-κλαμπ όπου θάχει φαί λέει από κάποιον Μάνο (από την Κρήτη).
    Πάσχα, με τίκετ εισόδου από τις 4μ.μ ώς τις 8μ.μ… (και σε ράγκμπυ-κλάμπ ρε φούστη μου…άκου Πάσχα σε ράγκμπυ-κλαμπ! 😦 )

  45. spiral architect said

    @44: Άμα είσαι μακρυά απ’ το σπίτι σου … 😦
    Θα σου κάνουμε παρέα εμείς. 🙂

  46. Ξενιτεμενάκια

    θα πάει ο Νικοκύρης στην ανάσταση και θα το κάνομε εδώ Ανάστα ο Κύριος.
    Πιστέψτε με, στο Βροντάδο Χίου έχω γεννηθεί.

  47. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Πάντα στον κόσμο θα ρχεται Παρασκευή Μεγάλη
    και κάποιος θα σταυρώνεται για να σωθούν οι άλλοι. Νίκος Γκάτσος
    Χαρούμενο τετράμερο. Εψαξα μάταια για φλασάκι ιντερνετ για το τάμπλετ.Ούτε λέπι λόγω εορτών. Φεύγουμε κ α δε βρω σε καμια καφετέρια γούφι, από Δευτέρα.Σας ασπάζομαι ,προκαταβολή αναστάσιμη. Διπλά του Κίντ σα κατ. Πάρτο πλάκα το ράγκμπι, πού θα σου ξανατύχει 😉

  48. 31, …και μελοποιημένο από τον (πολύ ενδιαφέροντα) Λουκά Θάνο, με τον Ξυλούρη στον τελευταίο του δίσκο πριν μας αφήσει.

  49. …Πολλή συζήτηση γίνεται επίσης και για το σχήμα του ξύλου…δηλαδή αν ήταν πάσσαλος, δύο ξύλα σε σχήμα Τ ή δύο ξύλα σε σχήμα +….

    Για πλήρη σύγχηση, υπάρχει και το αμερικάνικο PED XING (pedestrian crossing), όπου ο σταυρός (cross) είναι Χ (κάτι σαν τον γνωστό «άγνωστο» των εξισώσεων) καθώς και το Xmas, όπου το X σημαίνει Christ…

  50. 47, Μια που θυμήθηκες τον Γκάτσο ας βάλουμε κι αυτό «πάλι, κάποια Μεγάλη Παρασκευή»

  51. Έχομε και την 20η Επιτροπή (XX Committee), επιφορτισμένη με την βρετανική αντικατασκοπεία του Β’ Π.Π., που επινόησε το Double-Cross System, μετατρέποντας σε διπλούς πράκτορες όλους τους Γερμανούς κατασκόπους που ξεβράζονταν στη Γηραιά Αλβιόνα.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Double-Cross_System

    Κι έδωσε τη λέξη για την προδοσία

    http://en.wiktionary.org/wiki/doublecross

  52. Ιάκωβος said

    Καλή Ανάσταση, Νίκο
    Καλή Ανάσταση, παιδιά.

    Ένα χτεσινό, αλλά ακόμα επίκαιρο. Ο Ψαρονίκος εν ζωή και ο Μητσιάς σε μετεφηβική ηλικία

    Και ένα πιο ρόκ, από τον Βασιλικό. Τεριρέμ. Άμα λάχει, το γυρνάει και στο τσάμικο (στο 2.30)

  53. Ριβαλντίνιο said

    Μπορεί αρχικά να ήταν Τ και μετά να βαριόντουσαν να κόβουν ακριβώς τα ξύλα και να κατέληγαν σε +.

    Πάντως στον Χριστό αν ήταν Τ, πού έβαλαν την επιγραφή ?

    Έχουμε βέβαια και αυτό

    «Αλεξαμενος ϲεβετε θεον»
    http://en.wikipedia.org/wiki/Alexamenos_graffito

  54. physicist said

    Ωραιότατη ψαλμωδία χωρίς φραμπαλάδες και φτιασίδια από Άραβες Ορθόδοξους Χριστιανούς.

    (Τραγουδιστές, τραγουδίστριες και διάφοροι έξυπνοι ν’ αφήσουν τις πονηριές και τα CD με τους Ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας. Από τις υευτοευσέβειες χορτάσαμε).

  55. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    53 Έχουν γραφτεί πολλά γι’ αυτή την επιγραφή

    51 Δεν ήξερα ότι βγήκε από εκεί η λέξη!

    47 Κι εγώ μια φορά παραλίγο να την πατήσω έτσι. Αλλά καλά θα περάσεις έτσι κι αλλιώς -καλή Ανάσταση, Έφη!

    44: Καλή Ανάσταση και in partibus infidelium, στα μέρη των απίστων 🙂

    38 Τις τελευταίες αλλαγές στον θεσμό τις αγνοούσα.

  56. Reblogged this on anastasiakalantzi50.

  57. Ώρα καλή και καλή Ανάσταση. Να μην ξεχάσουμε την ωμοπλάτοσκοπία που μερικές φορές είναι πιο αξιόπιστη από τις δημοσκοτήσεις.

  58. Ιάκωβος said

    32,Γιώργος

    Δεν έχω πολλές θεολογικές ανησυχίες, πάντως με έχει προβληματίσει το θέμα των διαφορών του Δυτικού Χριστιανισμού με τον Ανατολικό. Νομίζω, οτι το Χριστολογικό πρόβλημα έχει μεγάλη σχέση με το ρόλο της γυναίκας στις διάφορες κοινωνίες, και η λύση του εξαρτάται από αντιλήψεις εδραιωμένες χιλιάδες χρόνια πριν από το Χριστό.

    Αν δεχτούμε τη θεωρία που λέει ότι ο υποβιβασμός της γυναίκας συμπίπτει χρονικά με την νεολιθική επανάσταση και την πρώτη εγκατάσταση του ανθρώπου στις πόλεις, αυτό σημαίνει ότι όσο πιο κοντά στην Εύφορη Ημισέληνο πηγαίνει κανείς , τόσο χειρότερη είναι η θέση της γυναίκας. Και όσο δυτικότεροι και βορειότεροι είναι οι Ευρωπαϊκοί λαοί, εκείνοι δηλαδή, που μπήκαν στον πολιτισμό κάποιες χιλιάδες χρόνια αργότερα, τόση περισσότερη ισότητα στα δυο φύλα βρίσκεις και τόσο λιγότερο διαχωρισμό.

    Τώρα, το γεγονός ότι πάντα υπήρχε εδώ στην περιοχή μας η λατρεία μιας Μεγάλης Μητέρας, της Αθηνάς, της Παναγίας, της Φατίμα για την οποία οδύρονται οι Ιρανοί, κλπ, δε σημαίνει καθόλου ότι πριν την κάθοδο των Ινδοευρωπαίων υπήρχε μητριαρχία, όπως λέει η Γκίμπουτας, αλλά το αντίθετο. Στη θρησκεία, όπως και στην Τέχνη, συνήθως δεν συναντάς αυτό που υπάρχει στην κοινωνία, αλλά αυτό που δεν υπάρχει.
    Το σίγουρο είναι ότι οι παλιοί πολιτισμένοι λαοί, οι Άραβες, οι Εβραίοι, ακόμα κι αν ζουν στο Μπρονξ, έχουν διαφορετική αντιμετώπιση απέναντι στις γυναίκες από πχ τους Ισλανδούς.

    Το ζήτημα του Χριστού λοιπόν εμφανίζεται και έτσι: Πως γίνεται μια γυναίκα,δηλαδή ένα κατώτερο όν, να γεννήσει το Θεό;

    Ο Χριστός ή θα είναι μόνο κανονικός άνθρωπος, όπως λέει ο Νεστόριος, ή η ανθρώπινη φύση του θα είναι ανάξια λόγου, όπως λένε οι μονοφυσίτες, ουσιαστικά δηλαδή, αντίστοιχη της γυναίκας που τον γέννησε. Για κάτι τέτοιες πανάρχαιες και προχριστιανικές βαθειά ριζωμένες αντιλήψεις, το Βυζάντιο πέρα από τους διωγμούς και τη φορολογία, έχασε τις ανατολικές επαρχίες και τους υπηκόους που προσχώρησαν στο Ισλάμ.

    Οι Δυτικοί, προτεστάντες και βόρειοι δεν έχουν τη Μαριολατρεία και βάζουν πρώτα στην ζωή τους τον Τζήζας, ακριβώς γιατί η παράδοσή τους δεν χρειάζεται κάποια εξιδανίκευση της γυναίκας, μια που εκείνη στη Δύση δεν ήταν ποτέ σε τόσο χάλια κατάσταση όπως στην Ανατολή, πχ στο Ισλάμ. Και δεν τους θίγουν τα γεννητούρια του Θεού από μια γυναίκα, πράγμα που, πχ για ένα Μουσουλμάνο,θα ήταν αδιανόητο.Η διατύπωση των δογμάτων του Ανατολικού Χριστιανισμού, ίσως ήταν μια προσπάθεια, εκτός των άλλων, να συμβιβαστούν διάφορες αντιλήψεις που πλανιόντουσαν μαζί με τους παλιούς και νέους λαούς της περιοχής από τα πανάρχαια χρόνια.

    Κάπως έτσι. Φυσικά αυτές είναι κάποιες πρώτες σκέψεις.

  59. για το 55β

    Σχετικά με το 51: κι εγώ δεν τόξερα αλλά αν είναι σύμπτωση, δεν θα ήταν σατανική;
    Κι αν έχω κάποιες αμφιβολίες είναι επειδή αυτά ήταν απόρρητα και δεν έγιναν δημόσιο κτήμα παρά μετά κάποιες δεκαετίες, άρα δεν θα προλάβαινε να διαχυθεί η νέα λέξη.
    Κι επιπλέον, μια επιτροπή που οργανώνει προδοσίες θα λεγόταν Επιτροπή Προδοσίας, έστω και στη σφαίρα του απορρήτου;
    Την αντίστοιχη χρονική περίοδο, το βρετανικό πυρηνικό πρόγραμμα (που τελικά συγχωνεύθηκε με το αμερικανικό Σχέδιο Μανχάτταν) είχε το ημιξεκάρφωτο όνομα Tube Alloys, έτσι ώστε να περιλαμβάνει την απαραίτητη μεταλλουργία αλλά σε εντελώς αποπροσανατολιστικό κόντεξτ.

  60. Καλησπέρα Νίκο και Χρόνια Πολλά σε όλους…υπέροχα σχόλια και βίντεο όλα ένα ένα με τη σειρά…
    Καλή Ανάσταση και Καλή Λαμπρή με υγεία σε όλους και πολλή αγάπη γύρω μας…

  61. sarant said

    61: Καλή Ανάσταση!

    57: Καλή Ανάσταση!

    59: Θέλει ψάξιμο.

  62. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    51.59. To ετυμονλάιν λέει πως είναι παλιότερο (1834) αλλά μιλάει προφανώς για την αρχική σημασία του «παίζω μπούκικο διπλό παιχνίδι» 🙂
    http://www.etymonline.com/index.php?term=double-cross&allowed_in_frame=0

  63. Κίντο, με ξεβράκωσες τον φαντασιόπληκτο!

  64. Καλή Ανάσταση σε όλους, στον καθένα όπως την εννοεί (ή την έχει ανάγκη).

    Ενα θέμα προς εξερεύνηση είναι και αυτό της «σκανδιναυικής» απεικόνισης του Χριστού που έχει επικρατήσει (π.χ. στο 60) κόντρα στα τοπικά πρότυπα της πατρίδας του. Κάπου είχα ακούσει πως οφίλεται σε κάποιον ζωγράφο, κάποτε. Ας μας διαφωτίσουν οι γνωρίζοντες.

  65. stratosbg said

    Reblogged this on a hairless ape.

  66. Λ said

    Αφού έγινε κουβέντα για το σταυρό να πω και εγώ για τα σταυρόσχημα ειδώλια της χαλκολιθικής εποχής που απαντούνται στην Κύπρο. Στο λίκνο εδώ υπάρχει σε pdf ένα πολύ μικρό αλλά κατατοπιστικό άρθρο για τα σταυρόσχημα. Να θυμίσω ότι στα νομίσματα των δύο και του ενός ευρώ έχουμε το σταυρόσχημο που βρέθηκε στον Πωμό.

    http://www.google.com.cy/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=7&ved=0CDcQFjAG&url=https%3A%2F%2Fwww.metmuseum.org%2Fpubs%2Fjournals%2F1%2Fpdf%2F1512695.pdf.bannered.pdf&ei=Uu4nVf-UJYTqaKPXgpgO&usg=AFQjCNFir9V9o11gsQ09OKXixjyCxUiohQ

  67. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

  68. Ιάκωβος said

    jesus depictions

  69. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Μπορεί του χρόνου να το αποφασίσω, αλλά να πούμε προς το παρόν ότι στα αρχαία ελληνικά ο σταυρός δεν έχει το σημερινό σχήμα αλλά είναι, απλώς, ένας πάσσαλος.»

    Και πώς έκαναν τον σταυρό τους;
    Αν λάβουμε υπόψιν οτι οι πιστοί κάνουν το σταυρό τους, λόγο του σχήματος των πασάλων, να υποθέσω πως η γνωστή ελληνικά αντρική κίνηση, με φορά απο πάνω προς την αγία τριάδα (ή αλλιώς, νά κι εμένα – στα α@@δια μου) προέρχεται απ΄αυτό τον αρχαίο πάσαλο;

    Κι ένα τραγούδι για τον μοναχικό μετανάστη της ερήμου. Δές και τη θετική πλευρά φιλαράκι, σαν ρίφι που είσαι όχι μόνο γλίτωσες, αλλά βγάζεις και κέρδος με τα ριάλια, 4 σέντσια ξανάπεσε το euro απο την Δευτέρα. Οι περισσότεροι σε σκεφτόμαστε πάντως, τουλάχιστον νοερά, δεν θα είσαι μόνος, καλή ανάσταση.

  70. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Οι Άραβες -που πιστεύουν ότι ο Χριστός ήταν προφήτης ,αλλά όχι και Ο προφήτης 🙂 – τον έχουν στάνταρ για ξανθό γαλανομάτη. Μάλλον μπλέκουν τον Τζήζας με τον Ισκάνταρ τον ελευθερωτή-Παοκτζή…
    (καλή θεωρία αυτή, ε; Θεός=γερούλης αυστηρός κοτσονάτος=Ζευς. Τζήζας=Αλέκος)

  71. Ἁρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Τα γαστρονομικά του Πάσχα κλείνουν με τη λαμπροκουλούρα ή το τσουρέκι, που ως λέξη είναι τουρκικό δάνειο (çörek, λέξη που αρχικά σήμαινε το στρογγυλό ψωμί αλλά και άλλα στρογγυλά αντικείμενα).

    Σὲ κάποιες τουρκικὲς διαλέκτους τὸ çörek ἐξακολουθεῖ κι ἔχει τὴν ἔννοια τοῦ ψωμιοῦ, μεταξὺ δὲ αὐτῶν καὶ μία τουρκικὴ διάλεκτος ποὺ μιλιέται στὸ Ἰράν. Στὴν Ἰταλία εἶχα γνωρίσει ἕνα ζευγάρι τουρκοφώνων Ἰρανῶν οἱ ὁποῖοι συνήθιζαν νὰ πηγαίνουν στὴν πατρίδα τους ὁδικῶς μέσῳ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας. Μπῆκε μιὰ φορὰ ἡ γυναῖκα σὲ ἕναν φοῦρνο στὴν Ἑλλάδα νὰ πάρη ψωμὶ καὶ ζήτησε çörek. Τῆς ἀπάντησε ὁ φούρναρης «δὲν ἔχω» κι αὐτὴ νόμιζε ὅτι δὲν ἤθελε νὰ τῆς δώση γιατὶ τὰ ράφια ἦταν γεμάτα ψωμί. Μετὰ ἔμαθε τὸ λόγο…

  72. Ιάκωβος said

    Ο Χριστός και οι Άγιοι απεικονίζονται με τη μορφή και τα ρούχα των συγχρόνων του, όπως και τα περισσότερα ιστορικά πρόσωπα στην Δυτική ζωγραφική.

    Jesus depictions:

    https://www.google.gr/search?q=jesus+depiction+art&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ei=Qf8nVZntN8LaPbGQgOgM&ved=0CAcQ_AUoAQ&biw=1067&bih=713

    Φυσικά θα ο Χριστός πρέπει να ήταν κάπως έτσι:

    https://www.google.gr/search?sa=G&q=did+jesus+look+like&tbm=isch&imgil=IVNjDK9qHznzDM%253A%253Bubxs5UzhaibynM%253Bhttp%25253A%25252F%25252Fpixshark.com%25252Fwhat-does-jesus-look-like-according-to-the-bible.htm&source=iu&pf=m&tbs=simg:CAES0wEa0AELEKjU2AQaCAgCCBcIPQhCDAsQsIynCBpgCl4IAxIothr7GLca-A-SDv8PxQ_1fD8MP9hmOLo8ukS7BOpQu7ySgLpUuwjqTLhowFpVQvUA9ah9zGz9RpT-sHYq7W89XHqs4q1fGxiBhHL9-ziZS7R5e_1B60S7CDOsveDAsQjq7-CBoKCggIARIEQd1DhQwLEJ3twQkaOgoKCghwYWludGluZwoMCgpwaG90b2dyYXBoCgUKA2FydAoKCghwb3J0cmFpdAoLCgltb3VzdGFjaGUM&fir=IVNjDK9qHznzDM%253A%252Cubxs5UzhaibynM%252C_&usg=__H-9aTHkG2trFhPRGbXdp6yr1MEE%3D&biw=1067&bih=713&ved=0CEcQyjc&ei=hvwnVe73C4TeOOr0gZgO#tbm=isch&q=fayum+man+semitic&spell=1

    Και ο ιούδας και οι υπόλοιποι. Φυσικά αυτά όλα, αν υπήρξαν, που εγώ δεν το πιστεύω καθόλου.

    Ειδικά ο Ιούδας, είναι ένα πρόσωπο εντελώς φιξιόν, που μπήκε στο σενάριο για προπαγανδιστικούς λόγους και συμβολίζει τους κακούς Ιουδαίους, που στην πλειονότητά τους δεν ακολούθησαν τον Μεσσία.
    Θα μπορούσε να τον λέγανε και Ιακώβ ή Χαΐμ…Τέτοια σύμπτωση…

  73. Ιάκωβος said

    Τς, η βιασύνη μήτηρ πάσης ασυνταξίας

    Ο Χριστός και οι Άγιοι απεικονίζονται με τη μορφή και τα ρούχα των συγχρόνων του καλλιτέχνη, όπως και τα περισσότερα ιστορικά πρόσωπα στην Δυτική ζωγραφική.

  74. Κιντ, δεν θα σουβλίσετε καμήλα στο ράγκμπι κλαμπ; Για κάτσε υπολόγισε πόσο ψηλά πρέπει να μπει η σούβλα, και πόσο δυνατή να είναι η φωτιά για να τη φτάνει…

  75. giorgos said

    58 Iάκωβος .Ούτε εγώ εχω ιδιαίτερες θεολογικές ανησυχίες καί ούτε καταλαβαίνω καί πολλά από τό απόσπασμα πού παρέθεσα . Γι’ αυτό θά προσπαθήσω νά «διαφωτίσω» τήν συζήτηση μέ ένα αλλο απόσπασμα …» …Ας έλθωμε τώρα στήν περίπτωση ενός κοινοβουλίου στήν Βοσνία-Εεζεγοβίνη πού λειτουργεί κατά τούς νόμους τής σύγχρονης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας . Οί άνθρωποι εκεί είναι μισοί (καθολικοί καί ορθόδοξοι) καί μισοί περίπου μωαμεθανοί . Καί πρόκειται βέβαια περί αυτοχθόνων Σλάβων , ήγουν περί τής ίδιας φυλής όπως καί στήν περίπτωση τών Αλβανών , καί όχι περί διαφορετικών «έθνοτήτων» , όπως διαβάζει κανένας στά συνθήματα τών εφημερίδων . Οί χριστιανοί λοιπόν βουλευτές τού κοινοβουλίου αυτού είσηγούνται κάποια στιγμή τήν ψήφιση νομοσχεδίου περί «φεμινισμού» καί «χειραφετήσεως τής γυναικός» . Τί νά ψηφίση όμως ό μωαμεθανός βουλευτής, αφού ό σκοπός τού νομοσχεδίου είναι ή βασική προυποθετική αρχή τής δικής του ιδεολογίας? Δέν ισοδυναμεί ή θετική ψήφος του μέ έμμεση παραδοχή , ότι οί αρχές τής θρησκείας πού πιστεύει είναι λαθεμένες ?
    Δέν λειτουργεί έν προκειμένω ή κοινοβουλευτική δημοκρατία είς βαρος ενός ανθρωπίνου δικαιώματος του (εκείνου τής ελευθερίας τής θρησκευτικής συνείδήσεως) ? Αυτό πού θέλει τό κοινοβούλιο , γι’ αυτόν είναι έκ γενετής δεδομένο .
    Αναφέραμε βέβαια τό παράδειγμα αυτό , επειδή μάς απασχολεί ή διακρίβωση τών νοημάτων καί όχι γιά τήν κατά πράξη εξακρίβωση κατά πόσο ή γυναίκα στό Ισλάμ , ή στίς κοινοβουλευτικές κοινωνίες τών συνταγματικών κατοχυρώσεων , είναι κοινωνικώς ή άλλως πως ίση μέ τόν άνδρα . Τό θέμα τής πραγματικής ισότητας-τού οποίου τά όρια είναι προφανώς τά βιολογικά δεδομένα μεταξύ ανδρός καί γυναικός – είναι θέμα ιστορικών δεδομένων και κοινωνικής οργανώσεως , συνεπώς όχι θέμα θεωρητικού διαλόγου .
    Καί στίς δυτικές κοινωνίες ή ισότητα μεταξύ ανδρών καί γυναικών είναι νομική ισότητα μόνο , δηλαδή ισότητα γιά τήν παραγωγή . Γιά νά θυμηθούμε καί λίγο τόν Αριστοτέλη , «διττόν τό ίσον καί κατ’ αριθμόν καί κατ’ αξίαν » . Θελήσαμε μόνο δι’ ενός παραδείγματος νά δείξωμε -καί τό παράδειγμα μπορεί να πολλαπλασιασθή ικανώς- ότι ή ιδέα τών «προοδευτικών θεσμών» είναι δυνατόν νά προσκρούη σέ ουσιώδους σημασίας ιδεολογικές αντιφάσεις στήν πράξη , δηλ. ότι ή πράξη τού παρελθόντος είναι ενίοτε όριακώς μοντέρνα . «

  76. Λ said

    Απο το φιλαράκι τον Χέλμουντ

    http://www.worlddialogue.org/content.php?id=52

  77. Δύτη, στο 75

    Κοίταξα λίγο το μενού του Ρούγκμπυ Κλούμπ και είδα κάτι ενδιαφέρον!

    http://en.wikipedia.org/wiki/Whole_stuffed_camel

  78. Μάλιστα… τη συνταγή την είχα ακουστά, κοίτα μάλιστα τι βρήκα για τους προσεκτικούς: http://www.pinkfloydonline.com/faq/question34/

  79. κάου μπρέινς; o_O

  80. # 78

    Σκύλε δεν έχεις την άλλη που ψήνουν το αρνί μέσα στο γουρούνι που είναι μέσα στο μοσχάρι που είναι μέσα στην καμήλα ;

  81. Γουρούνι; Απαπαπαααα…

    Στα μέρη που έχει γκαμήλες τα γουρούνια είναι απαγορευμένα.

  82. Ιάκωβος said

    76,
    Όλες αυτά τα υπόγεια ρεύματα και οι συνήθειες ισχύουν μέχρι να πάθουν οι κοινωνίες καπιταλισμό. Μετά όλα καταρρέουν και όλα αλλάζουν, άλλα προς το καλύτερο και άλλα προς το χειρότερο. Φυσικά η ανατολή δεν έχει πάψει να χτυπά με το σπαθί. Το Σεράγεβο ήταν πάντα μια όαση Ευρώπης στα Βαλκάνια και συγχρόνως μια πολυπολιτισμική πόλη. Τώρα έχει γίνει Ισλαμαμπαντ. Όμως έγινε έτσι με τη βλακεία της Ευρώπης. Όπως γινότανε από παλιά, τα έχει περιγράψει ο μεγάλος Ίβο Άντριτς αυτά.

    78,
    Γκαμήλα γεμιστή! Ουάου. Θυμίζει Τριμαλχίωνα του Φελίνι, με το γεμιστό του τέρας, στο 4.13

    Μμ, πεινάσαμε.

    Ωραία.

    Νίκο χαιρετώ, Καλή Ανάσταση σε όλους και θα τα πούμε μετά τις γιορτές.

  83. # 82

    ναι…όπως και το αλκοόλ

    καμήλες έχει και στα ορεινά ξάνθης-κομοτηνής

  84. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    81: Και βάζουν και μια κότα μέσα στο αρνί, και ένα περιστέρι μέσα στην κότα και μια ελιά μέσα στο περιστέρι.
    Υστερα τα πετάνε όλα και τρώνε την ελιά.

  85. # 85,β

    ναι αλλά παίρνει μια γεύση η ελιά !!!

    φατσούλες (δεν ξέρω πως μπαίνουν)

  86. Οι μερακλήδες πετάνε και την ελιά. Φτιάχνουν όμως ένα λικέρ απ’ το κουκούτσι!!

  87. Τζι στο 84

    Μην είσαι τόσο σίγουρος.
    Στα ορεινά Ξάνθης τον χτυπάνε τον αγριόχοιρο.
    Νομνομνομ… 😉

  88. sarant said

    83: Καλή Ανάσταση, φίλτατε!

    87: 🙂

    88: Μπορεί και να μην τον απαγορεύει το Κοράνι (Να ωραία τρίπλα: να παίρνεις γουρούνια, να τους λες διάφορα για να τα αγριεύεις, και να τα πουλάς για χαλάλ!)

  89. Γς said

    Και λίγο πριν αρχίσει η περιφορά ήρθε παιανίζοντας η Φιλαρμονική του Δήμου,
    Συντεταγμένοι και έκαναν σημειωτόν μπρος στον Ναό.
    Σταμάτησαν και την μουσική και σκύβει ο Γς στον μαέστρο με τα πολλά σιρίτια.
    -Τι άλλο παίζετε;

    Και που λέτε, μπροστά παπαδάκια με τα εξαπτέρυγα.
    Πιο πίσω ένας με τον Σταυρό [που εκρέματο επί ξύλου της Μ. Πέμπτης]. Πιό πίσω ο Επιτάφειος. Και μετά ο καντηλανάφτης με την κολυμπήθρα.

    -Που την πας τέκνο μου΄
    -Μα δεν μετακομίζουμε Πάτερ μου;
    [λέει το ανέκδοτο]

    Ωραία ήταν.
    Παλιά θυμάμαι τον Κωστάκη με την Νατάσα [πριν γίνει πρωθυπουργός] που έβγαζε όλη την περιφορά στη Ραφήνα.
    Ηταν κι ο Μεσογαίας Νικόλαος.

    Ναι είχε και πολύ κόσμο. Πάρα πολύ.

    Και σίγουρα δεν είναι θεούσοι όλοι όσοι πάνε [πάμε] στον Επιτάφιο και την Ανάσταση στην Εκκλησία.

    Είναι σύναξη. Αυτών που το «Αι γενεαί πάσαι» είναι θρήνος, εγκώμιο στο θεό μας, στους δικούς μας θεούς. Στα είδωλα που μας ενώνουν.

    Οέο;

  90. Πάνος με πεζά said

    Αυτό το παραθέτω άσχετα -αν και όχι άσχετα, μέρα πένθους…-, για την πολύ όμορφη γλώσσα του : ο αποχαιρετισμός τον Μανόλη Γλέζου στην αδερφή του…

    «Από μωρό σε ντάντευγα, σε κιούδεψα, σ’ ανάθρεψα
    κι ανέμενα να με ξεπροβοδίσεις
    στον άφευκτο δρόμο που δεν έχει επιστροφή.
    Δεν το δέχτηκες. Ήθελες εγώ να γράψω για σένα.
    Να γράψω πως με τα δαχτύλια έπλαθες τον πηλό,
    δάμαζες το χώμα με το νερό
    μετάλλασσες την ύλη σε κεραμικά τεχνουργήματα
    αποτυπώματα έκτυπα φυγής από τον πόνο.
    Να διαλαλήσω πως με τις λέξεις έπλεκες ποιήματα,
    έπαιρνες τις άνυδρες κενές λέξεις,
    τις γιόμιζες μια μια με της ζωής τις σταγόνες
    και ράντιζες τους ίσκιους του πόνου.
    Με καυστικό πνεύμα και τις ζερβοδίμιτες σκέψεις,
    σάρκαζες κι έσουρνες τα εξ αμάξης σ’ όλους.
    Κεντούσες με φαρμακερό κεντρί τη βλακεία
    την αφόρητη πλήξη, τη βαβούρα, τη ματαιοδοξία.
    Με την παρουσία σου στο προσκλητήριο των καιρών
    σάρωνες την απάθεια, την αδράνεια, την αδιαφορία.
    Καμάκωνες την αδικία κι εφορμούσες
    να χαρίσεις σ’ όλους μια ζωή ανθεμόεσσα».

  91. Πάνος με πεζά said

    @ 90 : Γς, εκεί ήμουν. Ωραία ήταν, Κάνει μεγάλη περιφορά ο Επιτάφιος, αλλά ευτυχώς τις ανηφόρες, τις έχει στην αρχή…
    Πάντως, μαραζώνει η Ραφήνα, ρε συ.,.Νεκρή πόλη…δε λέω για τα μαγαζιά μόνο, από τόσα σπίτια και δρόμους πέρασε, και πόσα φώτα ήταν αναμμένα;

    Τον Μεσογαίας τον «πέτυχα» χτες, στον Άγιο Τρύφωνα της Παλλήνης. Χώθηκα μια βιαστική να προλάβω ν’ ακούσω κανα Βαγγέλιο, και νά σου τον μέσα! Μάλιστα προσκυνώντας το Σταυρό, μετά έπαιρνες λαμπάδα (μπεζ, όχι άσπρη), από το χέρι του. Την οποία και άναψα απόψε…

    Πως τη γουστάρω τη Φιλαρμονιή της Ραφήνας…Κι όλο λέω να πάω να βρω τον Καλούδη, να γραφτώ. Δε μπορεί, 14 χρόνια στο Ωδείο και 30 χρόνια μουσικός, κάτι θα μπορώ να παίξω…

    Αλλα μάλλον θα μείνει κι αυτό για τα γεράματά μας…

  92. Πάνος με πεζά said

    Στα παραλειπόμενα, βεβαίως, του Επιταφίου της Ραφήνας, κοπελίντζες, που σε κάθε στάση της πομπής σε σταυροδρόμι, έμπαιναν με το κινητό στο facebook…

    Όπως το νιώθει ο καθένας, ρε παιδιά. Έτσι δεν έλεγε και ο Χριστός; Και ο Χριστόδουλος;

  93. Πάνος με πεζά said

    Και, Θεέ μου σ’χώρα με, σε κάποιο κενό, με το κινητό του «μέσα» ήταν και ο αριστερός ψάλτης της Μ.Πέμπτης στον Άγιο Τρύφωνα, που έλεγα πριν. Χωροστατούντος και του αρχιεπισκόπου !

    Να υποθέσω ότι κάποιος είχε σκίσει μια σελίδα από το Συνέκδημο, κι έψαχνε τον ψαλμό…

  94. Λ said

    Το είδαμε και αυτό, ουσιαστικά γένους θηλικού να παλλινδρομούν
    Meet Sandra Bullok the actor!
    http://www.theguardian.com/us-news/2015/apr/10/sandra-bullock-emergency-call-closet-burglary

  95. sarant said

    94 Ε, άνθρωποι είναι κι αυτοί… 🙂

    91 Ήταν αρκετά μικρότερή του, κάπου 12 χρόνια.

  96. nestanaios said

    Εγώ θα έλεγα ότι μπροστά από το αρνάκι υπάρχει το στοιχείο Κ και όχι το δίγαμμα.

  97. Λ said

    Είναι ήδη Μεγάλο Σάββατο και η «Πρώτη Ανάσταση». είναι αυτή που προκύπτει από το εδάφιο 20:6 της Αποκάλυψης Ιωάννου:

    «Μακάριος και άγιος είναι εκείνος που θα πάρει μέρος στην ανάσταση την πρώτη»

    Πέφτουν τα μαύρα από τις εικόνες και «φακκούν τους σκάμνους». Κάπου άκουσα ότι βασικά γιορτάζεται παράλληλα η νίκη των εικονολατρών επί των εικονομάχων (πέφτουν τα μαύρα υφάσματα εικόνες) αλλά δεν μπορώ να το τεκμηριώσω.

  98. Γς said

    92:
    Πάνο, δεν ξέρω τι όργανο θα παίζεις στην Φιλαρμονική.
    Κάτω τα χέρια όμως απ την γκρσν κάσσα [μου]

  99. # 88

    Και θυμάμαι από το καλοκαίρι που μέναμε Κομοτηνή με το που βράδιαζε να μπαίνουνε στην πόλη τα καραβάνια με τις γκαμήλες φορτωμένες ξύλα από τα βουνά για τον χειμώνα…
    Και μετρώ, ξαναμετρώ τα χρόνια και τα βγάζω 57…
    πολλά μπορεί ν’ αλλάξαν από τότε.

    Καλημέρα σας

  100. Γς said

    MEGA TV τώρα:

    Ενας Ηρώδης Τσαρλς Λότον με γουρλωμένα μάτια βλέπει την Ρίτα Χέιγουορθ Σαλωμη να του χορεύει. Μέχρι που ξαφνικά φέρνουν στη μάνα της επί πίνακι αυτό που τόσο ήθελε.

    Μοβόρικα πράγματα δηλαδής. Ασε που ο Henry VIII, ουπς, ο Ηρώδης δεν … και πήγε για ψάρεμα κατά τας γραφάς.

    Τι λέει ο πσαράς μας;

  101. cronopiusa said


    Δος μοι τούτον τον ξένον
    ον ξενίζομαι βλέπειν
    του θανάτου το ξένον
    Δος μοι τούτον τον ξένον…
    Δος μοι τούτον τον ξένον
    όστις οίδε ξενίζειν
    τους πτωχούς τε και ξένους

  102. sarant said

    102 Ναι τους καημένους…

  103. Ριβαλντίνιο said

    @ 102 α, 103
    Το έμπειρο μάτι μπορεί να διακρίνει μερικά ταλεντάκια για την Πανάθα !

    Σε αυτό «Δος μοι τούτον τον ξένον» λέει

    «δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ἵνα κρύψω ἐν τάφῳ, ὃς ὡς ξένος οὐκ ἔχει τὴν κεφαλὴν ποῦ κλῖναι·»

    http://users.otenet.gr/~gmcr/bible/Epitafios.htm

    σε αντίθεση με το αρχικό https://sarantakos.wordpress.com/2010/04/28/kefaliklini/

    «Ο υιός του ανθρώπου ουκ έχει πού την κεφαλήν κλίνη»

  104. Πάνος με πεζά said

    @ 99 : Έλα ρε, εσύ είσαι;

  105. Πάνος με πεζά said

    Εγώ είμαι για πιο μελωδικά όργανα, αγόρι μου (κι εσύ για πιο μεγάλα,,,)

  106. Γς said

    Και μερικοί για πιο μακρά.

    Μαντολίνο με πολύ μακρύ λαιμό.

    Σταματώ μην μας πούνε και οργανοφοβικούς.

    Θυμήθηκα μια συζήτηση που είχαμε για τον [πριν Λεβίνσκι] Κλιντον και το σαξόφωνο του, τον Γούντι Αλεν κλπ.
    Οπότε ο σοβαρός της παρέας το έθεσε στη σωστή του βάση:

    -Το πρόβλημα δεν είναι στο τι όργανο παίζει ο καθένας, αλλά στο πως το παίζει.

    😉

  107. sarant said

    104: Όπως θα έγραφα αν είχα επικαιροποιήσει το άρθρο, από πολύ νωρίς στα πατερικά κείμενα βρίσκουμε τον άκλιτο τύπο με απαρέμφατο.

  108. leonicos said

    Καθυστερημένος λόγω Κων/πόλεως – Ανδριαουπόλεως

    Έχει δίκιο ο Σπάιραλ, το έχω δε αναφέρει κι εγώ. Είναι το ‘νιμικόν φάσχα’ των παλιών ατζεντών. Σημαίνει πέρασμα δηλαδή ότι η ημέρα γίνεται μεγαλύτυερη από τη νύχτα (τουθ’ όπερ μεθερμηνευόμενον και αυτάπουθλέει ο Σπάιραλ)

  109. sarant said

    Γεια σου Λεώνικε! Η Αδριανούπολη είναι ωραία;

  110. Κουνελόγατος said

    Καθυστερημένος, με αποστολή να βρω από που προέρχεται η ονομασία της Χιόνας, χρόνια πολλά.
    Πολύ καλό, γελάω ακόμη… Άκου Πάσχα το 2437…
    Επίσης, σχετικό με το πνεύμα των ημερών: the life of Brian. Δε βάζω λινκ εξεπίτηδες…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: