Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μεζεδάκια νομοθετικού περιεχομένου

Posted by sarant στο 25 Απριλίου, 2015


Θα το καταλάβατε, ο τίτλος του σημερινού σημειώματος είναι παρμένος από την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που συζητήθηκε στη Βουλή χτες και προχτές. Επειδή στα σαββατιάτικα άρθρα δεν πολιτικολογώ, δεν θα σταθώ πολύ στην ΠΝΠ. Είναι αλήθεια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση κατάγγελνε τη συχνή χρήση πράξεων νομοθετικού περιεχομένου από την προηγούμενη συγκυβέρνηση, εφόσον πρόκειται για ένα εξαιρετικό μέτρο. Κι όμως, μέσα σε τρεις μήνες, έχουν ήδη κατατεθεί -από τη νέα συγκυβέρνηση- δύο ΠΝΠ. Ακόμα βέβαια το δείγμα είναι μικρό, οπότε δεν μπορούμε να συγκρίνουμε πεπραγμένα τριών μηνών με δράση τριών ετών, αλλά η φαινομενική ή πραγματική αντίφαση ανάμεσα στα λόγια και στα έργα δεν μπορούσε να μη σχολιαστεί από την αντιπολίτευση. Φυσικά, η ΠΝΠ δεν είναι η καλύτερη μέθοδος νομοθέτησης -να θυμηθούμε πάντως ότι επί προηγούμενης κυβέρνησης υπήρξαν ΠΝΠ που δεν έφτασαν ποτέ στη Βουλή, ή που επικυρώθηκαν πολύ αργότερα, ενώ τούτη εδώ συζητήθηκε αμέσως από τη Βουλή.

Ωστόσο, εμείς εδώ λεξιλογούμε, οπότε δεν θα σχολιάσω περισσότερο. Θα σταθώ όμως σε μερικά γλωσσικά μεζεδάκια που εντόπισα ακούγοντας τη συζήτηση για την ΠΝΠ στη Βουλή.

* Πρόσεξα ότι ο γραμματέας του ΚΚΕ αναφέρθηκε ελαφρώς επιτιμητικά στην «αραβική παροιμία», όπως σωστά την είπε, «τα σκυλιά γαβγίζουν αλλά το καραβάνι προχωράει», που υποθέτω ότι την είχε χρησιμοποιήσει προηγουμένως κάποιος της κυβερνητικής παράταξης. Περισσότερα για την παροιμία αυτή, εδώ.

* Ένα διαδεδομένο κρούσμα γενικομανίας, αυτή τη φορά από τον Κυρ. Μητσοτάκη: δεν επιδέχεται αμφισβήτησηΣ. Κι όμως, το ρήμα «επιδέχομαι» δεν επιδέχεται σύνταξη με γενική. Το λαθάκι μπορεί να οφείλεται στην έλξη από το «ανεπίδεκτος» (ή και το επιδεκτικός), π.χ. ανεπίδεκτος μαθήσεως.

* Ένα ενδιαφέρον σαρδάμ από τον Ευάγγελο Βενιζέλο φαίνεται να πέρασε απαρατήρητο. Μιλώντας για αυτό που χαρακτήρισε εσωτερικό δανεισμό, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε ότι κάτι ανάλογο είχε γίνει παλιότερα «επί Γεωργοπαπαδάκου», όταν έγινε αναγκαστικό δάνειο λίγο για να χρηματοδοτηθούν οι δυσβάστακτες δαπάνες της μικρασιατικής εκστρατείας. Όχι όμως -το όνομα του υπουργού που σκέφτηκε αυτό το ρηξικέλευθο μέτρο (έκοψε τα χαρτονομίσματα στα δυο, κυριολεκτικά) ήταν Πρωτοπαπαδάκης. Ο Γεωργοπαπαδάκος, αυτός που ξέρω τουλάχιστον, ήταν φιλόλογος και λεξικογράφος. Για την ιστορία, ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, καθηγητής του Πολυτεχνείου με καταγωγή από τη Νάξο, ήταν ένας από τους Έξι που εκτελέστηκαν στο Γουδί ως υπαίτιοι της Μικρασιατικής Καταστροφής, αν και πρόσφατα αποκαταστάθηκε.

* Ένα που δεν το άκουσα με τ’ αυτιά μου, αλλά μου το μετέφερε φίλος. Η κυρια Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου είπε στην αγόρευσή της περίπου τα εξής: Ο κύριος Υπουργός είπε ότι έφερε την ΠΝΠ επειδή συνέβησαν απρόβλεπτα γεγονότα στα έσοδα και στις δαπάνες . Μα αν κάτι είναι απρόβλεπτο, αυτό αφορά το μέλλον και όχι κάτι που έχει ήδη συμβεί. Ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω το επιχείρημα -όταν συμβεί κάτι που δεν το είχαμε προβλέψει, δεν μπορούμε να το πούμε απρόβλεπτο;

* Και προχωράμε σε μεζεδάκια εκτός Βουλής. Σε άρθρο για τους 10 μεγαλύτερους στρατούς του κόσμου (αυτά τα άρθρα με τα 10, 20, 100 καλύτερα, μεγαλύτερα, σπουδαιότερα έχουν γίνει επιδημία), διαβάζω ότι: Τέσσερις στους δέκα βορειοκορεάτες δουλεύουν σήμερα στο στρατό της χώρας τους, κάτι που θα μπορούσε να εξηγηθεί εύκολα αν αναλογιστεί κανείς πως η Βόρεια Κορέα βρίσκεται σε Casus Beli με τη Νότια Κορέα από το 1950.

Καταρχάς, είναι casus belli, με δύο l, λατινικούρα που θα πει «αιτία πολέμου». Αλλά δεν είναι μόνο ή κυρίως ορθογραφική η ένστασή μου. Νομίζω ότι οι δυο Κορέες βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση, όχι σε κάζους μπέλι. Συνήθως το κάζους μπέλι χρησιμοποιείται για μια πράξη ενός κράτους που θεωρείται απαράδεκτη από άλλο κράτος, σε σημείο που να αποτελεί αιτία για πόλεμο. Συνήθως λέγεται προειδοποιητικά, προς αποτροπή της πράξης, π.χ. «η επέκταση των χωρικών υδάτων θα θεωρηθεί κάζους μπέλι».

kallimaxos* Όπως είπε και ο Ισοκράτης, «Ενάντια στα αποφεύγματα, ακόμα και οι θεοί μάταια αγωνίζονται». Μου στέλνει ένας φίλος την εικόνα που βλέπετε αριστερά, με το απόφθεγμα «Ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος», που τάχα το είπε ο Καλλίμαχος. Όχι, δεν το είπε ο Καλλίμαχος, ούτε ο Ηράκλειτος -τα έχουμε πει αναλυτικά εδώ.

Οι «Σκέψεις σοφών» είναι μια σελίδα στο Φέισμπουκ που οι υπεύθυνοί της φτιάχνουν τέτοιες εικόνες με ρητά, μερικά από τα οποία είναι πραγματικά. Για κάποιο λόγο, τα τεχνουργήματα αυτά έχουν μεγάλη πέραση, κάτι ακόμα χειρότερο, διότι έτσι διαιωνίζονται τα αποφεύγματα, δηλαδή τα ανύπαρκτα ρητά. Κι άλλη φορά έχω γράψει για δικό τους απόφευγμα, όταν είχαν αποδώσει στον καημένο τον Σεφέρη κάποιους παρατονισμένους στίχους του Γκάτσου.

* Ένα ενδιαφέρον νομικομεταφραστικό. Γράφει η Lifo ότι για πρώτη φορά αναγνωρίστηκαν, από αμερικανικό δικαστήριο, ως νομικά πρόσωπα δυο χιμπατζήδες. Εδώ μπορείτε να δείτε και το αγγλικό άρθρο, που έχει στο μεταξύ επικαιροποιηθεί, και όπως φαίνεται δεν θα αναγνωρίσει τελικά τους χιμπατζήδες -αν και το διάβασα βιαστικά.

Όπως όμως μου λέει μια εκλεκτή φίλη, που μου έστειλε το θέμα, και που πολύ καλά θα έκανε να ερχόταν να σχολιάσει εδώ η ίδια, ο όρος legal person στα αγγλικά είναι πολυδιάστατη λέξη και εμπεριέχει και δύο έννοιες διαφορετικές ή μάλλον συμπληρωματικές στα ελληνικά. Στη γλώσσα μας το νομικό πρόσωπο είναι υποκείμενο δικαίου αλλά κάθε υποκείμενο δικαίου δεν είναι νομικό πρόσωπο. Νομικά πρόσωπα στο ελληνικό δίκαιο είναι μόνο οντότητες και φορείς: ΑΕ, ΕΠΕ, ΟΕ, κάθε λογής σύλλογοι και σωματεία, άλλα δημοσίου και άλλα ιδιωτικού δικαίου. Επομένως, οι χιμπατζήδες θα αναγνωριστούν (ή δεν θα αναγνωριστούν) ως υποκείμενα δικαίου.

* Κι ένα ειδησεομεταφραστικό. Την περασμένη Δευτέρα, στην εκπομπή του Σκάει (γάιδαρο) Μπογδάνου, η ανακοίνωση της πρεσβείας των ΗΠΑ για την ενδεχόμενη αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού μεταφράστηκε ως εξής: …. όσοι έχουν ΛΕΡΩΣΕΙ τα χέρια τους με αίμα Αμερικανών διπλωματών…

Κάπως προσβλητικό το βρίσκω αυτό για τα θύματα. Και βέβαια δεν υπάρχει στο πρωτότυπο: If Savvas Xiros – or anyone else with the blood of American diplomats and U.S. Mission members on their hands – leaves prison it will be seen as a profoundly unfriendly act”.

Κι όμως, είναι πολύ εύκολο να χρησιμοποιηθεί κάποιος ουδέτερος όρος: που έχουν στα χέρια τους αίμα Αμερικανών, ή, αν θες και λίγο περισσότερο εφέ, που έχουν βάψει τα χέρια τους με αίμα Αμερικανών. Το «λερώσει» είναι σαφώς υποτιμητικό -βαθιά εχθρική ενέργεια, θα έλεγα. Να ετοιμάζεται για το Γκουαντάναμο ο Σκάει Μπογδάνος;

* Κι ένα μεταφραστικό τερατούργημα σε άλλο άρθρο για το ίδιο περίπου θέμα. Γίνεται λόγος για την απόφαση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ να συμπεριλάβει τον Χρ. Ξηρό και τον Μαζιώτη σε κατάλογο διεθνών τρομοκρατών και επισημαίνεται ότι «η εν λόγω απόφαση λήφθηκε σε συνεννόηση με τα Τμήματα Δικαιοσύνης και Θησαυροφυλακίου».

Τμήματα; Ποια τμήματα; Πρόκειται φυσικά για το Υπουργείο Δικαιοσύνης (Department of Justice) και το Υπουργείο Οικονομικών (Department of the Treasury). Να σημειωθεί ότι το καημένο το google translate δεν τα κάνει αυτά τα λάθη! Αν βάλετε τους αγγλικούς ορους, παίρνετε τις σωστές αποδόσεις.

Πάλι καλά που το State Department δεν το έκαναν «Τμήμα του Κράτους»!

* Αναρωτιέμαι αν είναι πια μάταιο να καυτηριάζουμε τη χρήση «απολογούμαι = ζητάω συγνώμη», πολύ περισσότερο που εμφανίζεται πλέον και η απολογία, όχι πια με τη σημασία της ομιλίας με την οποία κάποιος υπερασπίζεται τον εαυτό του μπροστά στις κατηγορίες που του αποδίδονται, αλλά με τη σημασία της συγνώμης, σε ευθεία μεταφορά από το αγγλικό apology. Σε πρόσφατο άρθρο διαβάζουμε για την «επίσημη απολογία» του πρωθυπουργού της Νέας Ζηλανδίας.

Βέβαια, για να πούμε την αλήθεια, η απόσταση δεν είναι μεγάλη -κι όταν κανείς ζητάει συγνώμη μπορεί ταυτόχρονα να απολογηθεί δηλαδή να δώσει εξηγήσεις (αλλά και συχνά όταν απολογείται κάποιος κατηγορούμενος δεν αποκλείεται να ζητάει συγνώμη). Κι έπειτα, λόγω της διάδοσης των αγγλικών, οι ψευδόφιλες λέξεις έχουν αποκτήσει ισχύ οδοστρωτήρα. Τι λέτε; Πετάμε την πετσέτα και το δεχόμαστε ή συνεχίζουμε επιμένοντας πως (ακόμα) δεν διάβηκαν οι Μήδοι;

* Η έγκυρη (οΘντκ) Καθημερινή διδάσκει ελληνικά: Υπό του μηδενός έπεσε το Euribor. Όχι. Το υπό με γενική εισάγει ποιητικό αίτιο. Η στερεότυπη έκφραση, πιο συχνή στις θερμοκρασίες όταν κάνει κρύο, είναι «υπό το μηδέν». Στη γλώσσα του μπαμπά μας δεν θα κάναμε λάθος και να θέλαμε: Κάτω από το μηδέν έπεσε το Euribor.

* Τυχαία βρήκα ένα περίεργο άρθρο του καθηγητή Νόρμαν Φινκελστάιν, που ίσως τον ξέρετε από τότε που τράβηξε των παθών του τον τάραχο όταν έγραψε επικριτικά για την εκμετάλλευση του Ολοκαυτώματος από το κράτος του Ισραήλ, τη βιομηχανία του Ολοκαυτώματος όπως το λέει. Δεν ξέρω τι έχει γράψει τα τελευταία χρόνια, πάντως το άρθρο αυτό, παρά τον τίτλο του (Why I am moving to Greece!) δεν φαίνεται και τόσο φιλικό για την ελληνική κυβέρνηση, ούτε όμως δικαιολογεί τον τίτλο του με κάποιο τρόπο -εκτός αν μου ξέφυγε. Πρόσεξα και το εξής λάθος σε σχέση με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη: Mr Lafazanis was a member of Greece’s Stalinist communist party for 30 years before he switched to the group from which Syriza was formed.

Τα έχει ολότελα μπερδέψει. Δεν ξέρω πότε ακριβώς έγινε μέλος του ΚΚΕ ο Λαφαζάνης, αλλά έφυγε ή διαγράφτηκε το 1991, άρα δεν διετέλεσε μέλος του για 3ο χρόνια, μάλλον για 17.

(Αφήνω ότι το ΚΚΕ όταν ήταν μέλος του ο Λαφαζάνης δεν είχε καμιά σχέση με τον Στάλιν: ζήτημα είναι αν αναφερόταν μια φορά τον χρόνο το όνομά του στον Ριζοσπάστη, ενώ το εκδοτικό του κόμματος στα τέλη της δεκαετίας του 1980 τύπωνε πολύτομα έργα με δριμεία κριτική προς τον Στάλιν. Βέβαια, κατά την ταπεινή μου γνώμη ούτε τώρα είναι σταλινικό το ΚΚΕ, τροτσκιστικό με τον Στάλιν βαλσαμωμένο στη βιτρίνα είναι, διότι σταλινικός και να απορρίπτει τα λαϊκά μέτωπα δύσκολα γίνεται, αλλά δεν θα επιμείνω σ’ αυτό).

* Γουστόζικο ορθογραφικό σε άρθρο για τη συνέντευξη Σαμαρά: θα είχα την καταφρόνια των πολιτών που θα μου έλεγαν ότι την πιο κρίσιμη ώρα εσύ που γνωρίζεις, που έχεις σχέσει με την Ευρώπη, που μπορείς να βοηθήσεις τη χώρα, σηκώνεσαι και φεύγεις.

Ο φίλος που το έστειλε εξηγεί: Προφανώς πρόκειται για το ρήμα «σχέζω». Εκτός αν ο δαίμων του τυπογραφείου πρόσθεσε ένα αρχικό σ.

* Και κλείνω με το καλλιτεχνικό γεγονός της εβδομάδας, δηλαδή τον θόρυβο που έχει ξεσπάσει επειδή ο Σάκης Ρουβάς θα τραγουδήσει το Άξιον Εστί. Σχολιάστε το αν θέλετε, εγώ δεν έχω άποψη για το θέμα: ούτε με ενθουσιάζει, ούτε με ενοχλεί, το έργο είναι κλασικό και δεν παθαίνει τίποτα αν το τραγουδήσει κάποιος ακατάλληλος (αν δεχτούμε πως ο Σ. είναι τέτοιος), πολύ περισσότερο που ο συνθέτης του έργου δεν έχει αντίρρηση. Θα παρατηρήσω πάντως μιαν ανακρίβεια που γράφτηκε, ίσως με ειρωνική διάθεση, από τον Ανδρ. Πετρουλάκη: Θα είναι η πρώτη φορά που θα συνυπάρξει ένα βραβείο Νόμπελ, ένα βραβείο Λένιν και ένα βραβείο Γιουροβίζιον.

Λένιν και Νόμπελ ναι, Γιουροβίζιον όχι. Εκτός αν καλέσουμε την Παπαρίζου να το πει.

125 Σχόλια to “Μεζεδάκια νομοθετικού περιεχομένου”

  1. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    O Σάκης είναι ΦΩΝΑΡΑ! Εδώ έχει τραγουδήσει (και εξαιρετικά!) Καζαντζίδη. Το Άξιον Εστί δεν μπορεί;
    (αλλά οι διάφοροι ελιτίστες/σεξιστές ξέρουν καλύτερα απ το Θεοδωράκη…)

  2. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Πρωτοφανείς σκηνές για άλλη μια φορά… http://news247.gr/eidiseis/politiki/live-eikona-apo-th-voylh-pandaimonio-apo-uvreis-kai-par-oligon-ksulo-h-dhlwsh-voutsh-poy-anapse-fwties.3431174.html (στον εκτενούτσικο υπότιτλο)

  3. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    «Ο ιρανικός στρατός ανέπτυξε «σμήνος» από θανάσιμα drone που επιδίδονται σε επιθέσεις «αυτοκτονίας» με πολύ χαμηλό κόστος.» 😆 θανάσιμο μεζεδάκι!
    «Η εκπαίδευση των Ρώσων στρατιωτών είναι πραγματικά πολύ σκληρή, αφού περιλαμβάνει εγερτήρια μέσα στη νύχτα και υποχρέωση να εισέλθουν σε δωμάτια γεμάτα με αίμα και εντόσθια που τους φτάνουν ως τη μέση από γειτονικά σφαγεία με στόχο να συνηθίσουν στη μυρωδιά του αίματος στον πόλεμο.» μπρρρ…μπαναϊμ βαγγελίστρα!

    ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ (όλα τα κιλά!) τα λέλουδα στις κάνες των Ιρανών…ησύχασα ο απέναντης!

  4. Δημήτρης Μ. said

    «τροτσκιστικό με τον Στάλιν βαλσαμωμένο στη βιτρίνα είναι»

    Ο καλύτερος ορισμός, που έχω ακούσει!

  5. LandS said

    Λαϊκό Μέτωπο. Τότε και τώρα, από τον Αντώνη Λιάκο

    http://www.chronosmag.eu/index.php/ls-s-s-s-lle-l-p-s-gll.html

  6. Κύρος Μοναχός said

    Διαφωνῶ πλήρως μὲ τὸν ὁρισμό: μαοϊκὸ θὰ τὸ ἔλεγα, χωρὶς κὰν νὰ χρειαστεῖ νὰ ἀναφερθοῦμε στὸν Στάλιν – οἱ μαοϊκοὶ ἀκόμα πίνουν νερὸ στὸ ὄνομά του. Χώρια ποὺ ἔχουν τὰ ἴδια δογματικὰ κολλήματα τοῦ «πούρου» κομμουνιστικοῦ κόμματος μὲ τὴν ἄκαμπτη γραμμή καὶ τὴ ρεβιζιονιστολογία πρὸς κάθε ἄλλη ἀριστερὴ πτέρυγα.

  7. Καλημέρα

    χορταστικά τα μαζδάκια

    Η κυρία Αν Μισέλ δεν είχε ακούσει για τα μη προβλέψιμα και τα θεώρησε απρόβλεπτα κατόπιν εορτής

    να μην το ξεχάσω, η κυβέρνηση πρέπει να περάσει άλλη μια ΠΝΠ εντός 15ημέρου που αφορά τις διαγραφές των προσαυξήσεων, μετά εκπνέει το 40ήμερον

  8. Vouno said

    O όρος είναι legal entity και όχι legal person.

  9. «Πετάμε την πετσέτα και το δεχόμαστε ή συνεχίζουμε επιμένοντας πως (ακόμα) δεν διάβηκαν οι Μήδοι;»
    😀😀😀

  10. LandS said

    Δεν ξέρω την νομική γλώσσα. Νομίζω ότι το person αντί του entity χρησιμοποιήθηκε επίτηδες για να δειξει ότι χιμπατζήδες απόκτησαν δικαιώματα που μέχρι τώρα είχαν μονο άνθρωποι.
    Αυτό το νόημα έβγαλα διαβάζοντας το άρθρο.

  11. marulaki said

    Ο τελευταίος θαμών των μπουζουκιώνε ξέρει ότι το σωστό είναι υπό το μηδέν!

    Νίκος Μακρόπουλος – Υπό το μηδέν

    Καλημέρα σας!

  12. LandS said

    Απολογούμαι ζητώ συγνώμη ;
    Ποτέ

    THIS IS SPARTA

  13. LandS said

    Βρε τι βλακεία έκανα. Εβαλα το ίσον ανάμεσα σε δυο γωνίες για το σύμβολο του ισοδύναμου.

  14. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    10: Φαντάζομαι ότι θα μας πουν και οι νομικοί

    9: Σκόπιμα το έβαλα αυτό 🙂

    2: Για άλλη μια φορά πρωτοφανές, καλό!

  15. spiridione said

    Και το γνωστό θέμα με την άρνηση. Είπε η Ντόρα απευθυνόμενη στον Βούτση » κανείς ποτέ διανοήθηκε να πει ….»

  16. LandS said

    Τί πραγματικά είπε η Ασημακοπούλου https://m.youtube.com/results?q=%CF%80%CE%BD%CF%80%20%CE%B1%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85&sm=3

    Αυτό για το μέλλον είναι στην αρχή.

  17. Πέπε said

    @15
    Καλά, είπε τέτοιο πράγμα; Τι διάολο, την περασμένη βδομάδα ήρθε στην Ελλάδα;

    Νεολογισμοί βγαίνουν κάθε μέρα. Μερικοί ενοχλούν και παρά ταύτα καθιερώνονται, μέχρι που δεν ενοχλούν πια. Τα ‘χουμε χιλιοξαναπεί. Αλλά εδώ μιλάμε για άλλη πίστα: «κανείς ποτέ διανοήθηκε» δεν είναι ελληνικά, είναι μια διατύπωση κόντρα στο κοινό γλωσσικό αίσθημα. Είναι σαν να ακούς από ελληνομαθή Άγγλο «με ειδοποίησε πριν ήρθε» (=before he came), αντί «πριν έρθει»: αν ο ομιλητής έχει αναπτύξει το γλωσσικό αίσθημα μόνο στη δική του γλώσσα, μεταφέρει στην ξένη κάποιες συντάξεις που αγνοεί ότι της ξένης γλώσσας το αίσθημα τις απαγορεύει. Ο φυσικός ομιλητής ποτέ δε θα το πει αυτό. Οπότε, απορώ ειλικρινά πώς είπε το άλλο!!

    Ειλικρινά, αν ήμουν στη Βουλή και μου λέγαν τέτοιο πράγμα θα απαντούσα «εσύ παγωτό κεράσι αύριο;»

  18. sarant said

    15-17: Το άκουσα αυτό αλλά επειδή δεν ήμουν βέβαιος δεν το έβαλα στο άρθρο. Το κακό είναι, Πέπε, ότι ο τρόμος της διπλής άρνησης πιάνει σε πολλούς.

  19. Νικος Κ. said

    Δεν με απασχολεί καθόλου αν θα τραγουδήσει ο Ρουβάς το Άξιον Εστί.

    Θεωρώ όμως εξαιρετική τη δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη, πραγματικό μάθημα σε πολλούς νεώτερους, την εποχή που πάμε να γεμίσουμε από φράχτες «πνευματικών δικαιωμάτων» και copyright.
    Γι αυτό κι αντιγράφω ένα μέρος της:
    «Είναι γνωστές οι απόψεις μου για το θέμα των ‘απαγορεύσεων’, τις οποίες απόψεις υποστηρίζω εδώ και δεκαετίες και συνοψίζονται στα εξής: Πιστεύω ότι το έργο από τη στιγμή που θα δημιουργηθεί, ξεφεύγει ακόμα και από τον ίδιο τον δημιουργό, που δεν έχει δικαίωμα να κρίνει δικτατορικά ποιος είναι ‘άξιος’ να το ερμηνεύσει και ποιος όχι. Μόνος κριτής είναι το κοινό και ο χρόνος. Αυτοί τελικά κρίνουν τι θα πάει στα σκουπίδια και τι θα μείνει για πάντα. Θα πρέπει επίσης να πω ότι θεωρώ την χειρότερη εκτέλεση πολύ καλύτερη από μια απαγόρευση.»

  20. RaspK said

    Σχετικά με το Ρουβά: Προσωπικά θεωρώ πολύ ελιτιστικό (ή μήπως Ελυτιστικό; :p ) το κόμπλεξ ενάντια στο Ρουβά, κι ας έχει τραγουδήσει… «τραγουδάρες» σαν εκείνο με τον ανεκδιήγητο στίχο: «Θα σου κάνω μακαρόνια με κιμά για να φας!» Όσοι έχουμε ακούσει τις πιο σοβαρές δουλειές του αμερόληπτα γνωρίζουμε ότι έχει φωνή. Οπότε η μόνη συλλογιστική πορεία στην οποία βασίζεται η εναντίωση όλων ως προς το άτομό του αφορά την εικόνα του τεκνού που τραγουδάει σαχλαμάρες. Μπράβο μας…

    Όσον αφορά τους χιμπατζήδες τώρα: legal person είναι η συνολική έκφραση που αφορά τόσο φυσικά πρόσωπα (natural person) όσο και νομικά (juridical person).

  21. georgeilio said

    Καλημέρα

    Ψηφίζω πετσέτα στο θέμα της απολογίας. Όχι να περάσουμε τη σημασία της «συγγνώμης» στα λεξικά (ακόμη), τουλάχιστον όμως να γενικεύσουμε την ανοχή στη χρήση, ιδίως επειδή η απόσταση ανάμεσα στις δύο σημασίες δεν είναι μεγάλη και στην πραγματικότητα η μία είναι παράγωγη της άλλης (της τρισχιλιετούς φυσικά, την εθνική υπερηφάνεια και τη Σπάρτη μας δεν την εκχωρούμε σε κανέναν, ούτε Μήδο, ούτε Αγγλοσάξονα).

  22. skom said

    Άλλη ανακρίβεια του Φίνκελσταιν αφορά τον κ. Μπαλτά. Τον αναφέρει ως αναγνωρισμένο μαθηματικό. Ο Μπαλτάς όμως είναι κατά φθίνουσα χρονολογική (και σημασίας) σειρά 1. φιλόσοφος / θεωρητικός της επιστήμης, 2. φυσικός και τέλος 3. μηχανικός. τεσπα ίσως είμαι σχολαστικός.

  23. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    22: Δίκιο έχεις, δεν το πρόσεξα.

  24. spiridione said

    Για την ακριβεια είπε, τώρα που το είδα στο βίντεο: ουδέποτε όμως κανείς διανοήθηκε απο τα κυβερνητικά έδρανα… Δεν ξέρω αν το σώζει έτσι.

  25. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Aσφαλώς πετσέτα Νικοκύρη! Ας μην ξεχνούμε πως ένα σημαντικό κομμάτι ελληνοφώνων (μακράν κειμένων..εντάξει) λέει και γράφει «απολογούμαι» και εννοεί ζητάω συγγνώμη. Εστίν ουν Ελληνικήν και η Αγγλικήν!

  26. Πέπε said

    @24: Α όχι, τότε αλλάζει. Αυτό το θεωρώ απολύτως σωστό, για οσοδήποτε αρχαΐζουσα ή νεωτερίζουσα γλώσσα.

  27. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Για την ιστορία με το Ρουβά κλέβω κι εγώ ένα απόφθεγμα (δε θυμάμαι ποιου), που λέει ότι «όσο κατεβαίνει ο πολιτιστικός ήλιος, οι σκιές των νάνων δείχνουν τεράστιες». Γιατί δεν νομίζω ότι αν σήμερα υπήρχε ανάλογος του Μπηθικώτση, θα χωρούσε τέτοια συζήτηση…(όπως και σε πολλούς άλλους τομείς της Τέχνης).

    Κουϊζάκι : υπάρχει εκκλησία με όνομα «η Δίκη των Έξι». Γνωρίζετε που;

    Το «¨λερώνω τα χέρια μου με αίμα» δε θα το έβρισκα υποτιμητικό, αφού το λέμε συνήθως για το φονιά, όχι για το χασάπη, ούτε για το χειρουργό. Το λέρωμα δηλαδή, αφορά την ίδια την εγκληματική πράξη, που υποννοείται, και όχι το ποιόν του θύματος.

    Υπάρχει η απολογία (που μπορεί να είναι ουδέτερη-βλ.Παπαδόπουλος, μέρες που είχαμε), υπάρχει και η μεταμέλεια. Ας τη θυμηθούμε κι αυτή την ωραία λέξη.

    Υπό του μηδενός, ξαδερφάκι του «υπέρ του δέοντος».

    Αυτά προς ώρας !

  28. Πέπε said

    @27: > > Το «λερώνω τα χέρια μου με αίμα» δε θα το έβρισκα υποτιμητικό… (+εξήγηση)

    Συμφωνώ κι εγώ. Άλλωστε, ορθώς ή όχι, το συνδέω και με τη λερωμένη συνείδηση.

  29. Φωτοτυπάκιας said

    ΑΞΙΟΝ ΧΕΣΤΙ!

  30. skol said

    22: Αυτό το «και σημασίας» δεν το κατάλαβα καλά. Μήπως το κατάλαβε ο Κιντ; 🙂

  31. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    30. To καταλαβε ο Κιντ ,αλλά δεν το σχολιάζει … (έχω μια τάση αυτοκριτικής τις τελευταίες μέρες γαρ.)

  32. LandS said

    Διαλιέχτε:

    Α) Ζητώ συγγνώμη από τον Κίντ, αλλά αυτός οφείλει να απολογηθεί γιατί, ενώ δέχεται ότι «ένα σημαντικό κομμάτι ελληνοφώνων (μακράν κειμένων..εντάξει) λέει και γράφει «απολογούμαι» και εννοεί ζητάω συγγνώμη» δεν αναγνωρίζει ότι όλοι οι ελληνώφωνοι λένε συγνώμη και αυτός το γράφει συγγνώμη.

    Β) Απολογούμαι στον Κιντ, αλλά αυτός πρέπει να ζητήσει συγγνώμη γιατί, ενώ δέχεται ότι «ένα σημαντικό κομμάτι ελληνοφώνων (μακράν κειμένων..εντάξει) λέει και γράφει «απολογούμαι» και εννοεί ζητάω συγγνώμη» δεν αναγνωρίζει ότι όλοι οι ελληνώφωνοι λένε συγνώμη και αυτός το γράφει συγγνώμη.

  33. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    32. Mόλις τελειώσω τη μελέτη αυτού:

    θα τα πούμε κύριε LandS! 🙂
    Θα σε κάνω εγώ να απολογηθείς ζητώντας συγγνώμη! (ή να ζητήσεις συγνώμη απολογούμενος…)

  34. Πέπε said

    @32
    Πολύς κόσμος γράφει συγγνώμη, και ορισμένοι το λένε κιόλας.

    Παλιότερα υπήρχαν άνθρωποι που φρόντιζαν ιδιαίτερα τον προφορικό τους λόγο, συμπεριλαμβανομένης της άρθρωσης. Πρότυπά τους ήταν (υποθέτω) οι ηθοποιοί, που είχαν διδαχτεί ορθοφωνία. Ε, αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν πεθάνει ακόμα όλοι, και όσο ζουν γίνονται κι οι ίδιοι πρότυπα άλλων νεότερων. Δεν μπορώ να πω ότι μια τέτοια τάση είναι κυρίαρχη σήμερα -κάθε άλλο-, αλλά υπάρχει κι αυτή.

  35. Πέπε said

    …συνεχίζω το 34: Αυτό που έχει χαθεί, ενώ από παλιούς ηθοποιούς το ακούμε, είναι να θεωρείται σωστότερη η προφορά gni / gli -αυτή που σήμερα την κοροϊδεύουμε- από τη συμβατική, λι – νι.

  36. LandS said

    @33 Σιγά! 🙂 🙂
    Ρε οι οικονομολόγοι ασχολούνται με τη Κοινωνία όχι με ντουβάρια 🙂 🙂 🙂

    Ενδιαφέρον παρουσιάζει η γκουγκλομετάφραση:
    Α) I apologize to Kidd, but he must apologize…
    Β) I apologize to Kidd, but he should apologize…

    Λεπτές διακρίσεις ειναι αυτές 🙂

  37. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    «Ρε οι οικονομολόγοι ασχολούνται με τη Κοινωνία όχι με ντουβάρια»
    !!! Nτουζ και καραντούζ (=12^2=144) πουάν ρε μάστορα! To καλύτερο εδώ και καιρό! 😆

  38. LandS said

    @34-35

    Έχεις δίκιο. Κατασκευασμένο επιχείρημα ήταν για τον Κιντ.
    Αν και οφείλω να ομολογήσω ότι προσπαθώ να γράψω συγγνώμη, επειδή λέω συγνώμη.

    ( @Kidd: Το παραπάνω είναι απολογία και όχι συγγνώμη )

    Δεν νομίζω ότι η Λαμπέτη ή η Λυβικού, αν ήταν σήμερα στο φόρτε τους θα μιλούσαν με το gli.

  39. Ούτε ο Αλεξανδράκης — μα πόσες φορές το έχουμε κουβεντιάσει αυτό;

    Α, κι εγώ συγγνώμη γράφω (επειδή λέω συγνώμη) 🙂

  40. sarant said

    Εγώ πάντως γράφω και λέω συγνώμη.

  41. Avonidas said

    όσοι έχουν ΛΕΡΩΣΕΙ τα χέρια τους με αίμα Αμερικανών διπλωματών…

    Πάλι καλά, δηλαδή. Σκέψου να τα είχαν λερώσει με αίμα Χλαπάτσικο

    😉

  42. Avonidas said

    #41. Εμένα πάντως, το μόνο που μου τη δίνει σ’ αυτή την πρόταση είναι το «Αμερικανών». Διότι, σου λέει, μπορεί να βαράμε μπόμπες όπου μας γουστάρει, να χώνουμε μαυριδερούς σε τρύπες και να τους ξεχνάμε εκεί μέσα, αλλά έτσι και πειράξεις Αμερικανό πολίτη*, ώπα, ξεπέρασες τα όρια, τρομοκράτης, γιαγκούλας, δράκος ρεεεε!!

    *που να μην είναι μαυριδερός, αλλιώς βαράτε στο ψαχνό.

  43. Ἁρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Θα είναι η πρώτη φορά που θα συνυπάρξει ένα βραβείο Νόμπελ, ένα βραβείο Λένιν και ένα βραβείο Γιουροβίζιον.

    Λένιν και Νόμπελ ναι, Γιουροβίζιον όχι. Εκτός αν καλέσουμε την Παπαρίζου να το πει.

    Ἐνημερωμένο σὲ βλέπω 🙂

  44. #22: Κατά φθίνουσα σειρά double-blind peer-reviewed έργου;

  45. Σχετικά με τα κουτσουμποκαραβάνια, βλέπω πως αποδίδεται και στον γέρο-Ουίνστων κάτι τέτοιο.

    Αλλά βέβαια ο Τσώρτσιλ ήταν τέτοια τσιτατομηχανή ώστε μπορεί ακόμα και να το είπε!

  46. Θα είναι η πρώτη φορά που θα συνυπάρξει ένα βραβείο Νόμπελ, ένα βραβείο Λένιν και ένα βραβείο Γιουροβίζιον.
    https://youtu.be/NQCMTM2G1uY κοντέψαμε με τη Βαρόνη, βέβαια, και δεν είναι και αργά, ακόμη…

  47. stratosbg said

    Reblogged this on a hairless ape.

  48. Ηλεφούφουτος said

    45
    Χα χα χα χα χα χα! Πράγματι.

    Φίνκελσταιν και καραγκιοζιλίκια:
    “It took us years to get the modernisation of universities started,” said Thanos Veremis, a history professor at Athens university. “Now we are going backwards to the 1970s.”
    Τουλάχιστον για τον Μπαλτά μάς παραθέτει το όνομα αυτού που τον επικρίνει και μπορούν όσοι τουλάχιστον ξέρουν από Ελλάδα (και τα μνημονιακά της παπαγαλάκια) να κρίνουν την αξιοπιστία του.

    Στο Βούτση όμως που προκαλεί ανησυχία στους Έλληνες γενικά γιατί αυτή η δυσμενή μεταχείριση;
    «But what has most alarmed Greeks», λέει, «are his plans for softer policing and more humane treatment of lawbreakers»
    Πόσο σκατολαός μπορεί να είναι αυτοί οι «Έλληνες», που αναστατώνονται επειδή οι παραβάτες του νόμου θα αντιμετωπίζονται πιο ανθρωπινά;

    Και εδώ μία μελέτη για το Στάλιν από τον εκδοτικό οίκο του ΚΚΕ την εποχή που ήταν σταλινικό και ο Λαφαζάνης ήταν μέλος του
    http://tinyurl.com/prpmt59

    Άγριο θάψιμο (αλλά όχι ατεκμηρίωτο)

  49. sarant said

    48 Αυτό το βιβλίο είχα στο νου μου

    46 Σωστά!

  50. 49β: Μπορούμε να πούμε ότι το έχει κάνει κιόλας, αφού έχει τραγουδήσει Ρίτσο https://www.youtube.com/watch?v=HXWQI9hfqPI, Σεφέρη https://www.youtube.com/watch?v=_aJfapHZp8k και πρώτο βραβείο Γιουροβίζιον https://www.youtube.com/watch?v=Ka89ORFu_Tc

  51. ακρ. said

    #10, 20. ‘Legal persons’ ή, πολύ σπανιώτερα, ‘juridical persons’ είναι μεν νομικοί όροι που έχουν κάποια, περιορισμένη πάντως, χρήση στον αγγλοσαξονικό νομικό κόσμο, όμως δεν αποδίδουν καθιερωμένες νομικές κατηγορίες. Η κεντρική κατηγορία είναι entities και αναφέρεται μόνο σε συλλογικότητες, δηλαδή ‘τεχνητά’ πρόσωπα, τέτοια που δεν υπάρχουν στο φυσικό κόσμο = φυσικό πρόσωπο, δηλ. άνθρωπος.
    Δεν έχω δει το αγγλικό κείμενο για το χιμπατζή, αλλά, αν πράγματι λέει ‘ legal person’, μάλλον δεν το χρησιμοποιεί ως τεχνικό νομικό όρο. Εννοεί ότι, νομικά, εξομοιώνεται με πρόσωπο.Για το δίκαιο, θεωρείται και αντιμετωπίζεται ως πρόσωπο, μολονότι δεν είναι φυσικό πρόσωπο (δηλ. άνθρωπος), αλλά ούτε βεβαίως νομικό πρόσωπο (δηλ. συλλογικότητα).
    Μοιάζει κάπως με το statutory rape που ακούμε συχνά σε αμερικανικά αστυνομικά, δηλ. μία πράξη (σεξ με ανήλικο), που χωρίς να είναι κατά κυριολεξία βιασμός (=εξαναγκασμός σε σεξ με τη βία), ωστόσο από το νόμο εξομοιώνεται με τέτοιον, λόγω της ιδιαίτερης απαξίας της πράξης (κατά το ότι γίνεται σε ανήλικο).

  52. Στην Κύπρο, πάντως, μια χαρά χρησιμοποιείται το απολογούμαι αντί του συγνώμη. Πριν οχτώ χρόνια ηχούσε παράταιρο στ’ αυτιά μου, τώρα το λέει συχνά η γλώσσα μου. Βέβαια εδώ, λόγω Αγγλοκρατίας, οι ψευδόφιλες έχουν την τιμητική τους (π.χ. σπάνια ακούω για πρόσωπα και τις κοινότητες των πανεπιστημίων «πανεπιστημιακός», αλλά ακούω συχνά «ακαδημαϊκός»).

    Επίσης, ένα σχόλιο/ ερώτησι για τις γενικομανίες, όπως τις λες, Νικοκύρη. Σε κάποιες περιπτώσεις (όπως το μεζεδάκι με το «υπό του μηδενός»/ «υπό το μηδέν») αλλάζει πράγματι το νόημα κι άρα είναι λανθασμένη η χρήσι της γενικής (θυμάμαι νοσταλγικά τα τεύχη της «Μάσκας» που ανακάλυπτα την δεκαετία του ’90 στα παλαιοβιβλιοπωλεία, όπου κάτω απ’ τον τίτλο της κάθε ιστορίας έγραφαν «υπό» και το όνομα του συγγραφέα).

    Σε άλλες πάλι (όπως το παράδειγμα με το «δεν επιδέχεται αμφισβήτησηΣ») εγώ δεν βλέπω αλλαγή στο νόημα. Κάνω λάθος;;; Άρα μιλάμε, μάλλον, για ένα γραμματικό λάθος, βάσει όσων δεχόμαστε ως κανόνες της γραμματικής της νέας Ελληνικής. Υπ’ αυτήν την έννοια, κι εφόσον το νόημα δεν αλλάζει, είναι πράγματι λάθος; Θέλω να πω, η γλώσσα αλλάζει, γιατί να μη δεχθούμε ότι ένα ρήμα μπορεί πλέον να συντάσσεται και με γενική και με αιτιατική και το νόημα να είναι το ίδιο;

  53. sarant said

    52 Καλη ερώτηση. Πράγματι, δεν έχει αλλαγή το νόημα. Όμως η ροπή της γλώσσας είναι προς τη σύνταξη με αιτιατική. Οπότε, το βρίσκω αφύσικη οπισθοδρόμηση.

  54. 50: Και για να είμαστε ακριβείς, λάθος τραγούδι απέδωσα στο Σεφέρη, κι έτσι πασάρω το ερώτημα στο κοινό -καθώς όλοι παρακολουθούμε το Συνέδριο:
    Έχει ερμηνεύσει η Βαρόνη, Σεφέρη; ή Ελύτη;

  55. Το stixoi.info λέει όχι.

  56. Κάσους, τεταρτόκλιτο, είναι η περίπτωση, κάουσα, πρωτόκλιτο, είναι η αιτία.

  57. sarant said

    Δεν θυμάμαι για τη Βαρόνη…

  58. Πέπε said

    περί γενικομανίας (#52, 53):

    Απ’ όσο μπορώ προχείρως να σκεφτώ, αυτό το λάθος (γιατί συμφωνώ με #53, είναι ξεκάθαρα λάθος και από τα λάθη μάλιστα που σε εκθέτουν) γίνεται κυρίως με αποθετικά ρήματα. Ίσως υπόκειται κάποιος ασυνείδητος συλλογισμός του τύπου:
    α. Το αντικείμενο στα Ν. ελλ. κανονικά είναι σε αιτιατική
    β. Τα ρήματα με παθητική κατάληξη κανονικά δεν παίρνουν αντικείμενο (μερικές κοινότατες εξαιρέσεις, σε σκέφτομαι, σε δέχομαι, είναι τόσο προφανείς που μας διαφεύγουν)
    γ. Όμως εδώ έχω ένα ρήμα, π.χ. επιδέχομαι, που θέλει αντικείμενο παρ’ ότι παθητικό.
    δ. Το ρήμα αυτό θυμίζει αρχαία.
    ε. Στα αρχαία γίνονται ένα σωρό κουλά.

    Άρα, ας βάλω το αντικείμενο σε γενική: είναι τόσο κουλό, ώστε μάλλον θα είναι σωστό στα αρχαία.

  59. 33, Κιντ, ενδιαφέρον.
    Θα πρόσθετα και την συνταγή «Φρόντισε να έχεις τουλάχιστον δύο χέρια!«

  60. Ηλεφούφουτος said

    53, 58

    Πάντως και στο παρελθόν (π.χ. ελληνιστική-πρωτοβυζαντινή περίοδο) είχαμε περιπτώσεις με κυρίαρχη ροπή προς μία κατεύθυνση (π.χ. υποχώρηση έως εξάλειψη της δοτικής) αλλά και μία δεύτερη ροπή προς την αντίθετη (π.χ. σύνταξη του «εις» με δοτική).

  61. Ηλεφούφουτος said

    60 Άλλο τέτοιο παράδειγμα που έφτασε έως τις μέρες μας είναι η γενική με κατάληξη -ος σε ουσιαστικά που δεν προέρχονται απ την τρίτη κλίση (Ανδρέως/Αντριός, αφεντός που λέει ο Βάρναλης κ.ά.), τριτοκλιτα από παλιά δευτερόκλιτα (πίθηξ- τον πίθηκα, όχι για χιουμοριστικούς λόγους, σύζυξ) εκεί που η κυρίαρχη τάση ήταν η αφομοίωση της τρίτης κλίσης, δέντρη και άστρη εκεί που το πέλαγος γινόταν πέλαγο, κ.λπ.

  62. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Πολλά τα μεζεδάκια, αλλά δεν μπορούσα να μην τσιμπήσω από το τελευταίο:
    Είμαι σίγουρος ότι ο Σάκης θα πει τα πέντε τραγούδια από το Άξιον Εστί και θα τα πει και καλά! Τον είχα υποστηρίξει και σε άλλη ευκαιρία (με το βραβείο Αρχαίου Δράματος, συγκεκριμένα, απέναντι σ’ εκείνη την μικρόψυχη, την Διαβάτη) -είμαι σίγουρος ότι ευκαιρίες χρειάζεται για να δείξει και τη μεγάλη του όρεξη για δουλειά και το ταλέντο του! Είναι αστείο που κάπου διάβασα γιατί η Ιουλίτα δεν παίρνει ένδικα μέτρα εναντίον του! Μα, γιατί πληρώνεται, απάντησα. Συμφωνώ με τον Θεοδωράκη σχετικά με όσα δήλωσε στο Ποντίκι (μέρος της δήλωσης αναδημοσιεύει ο Νίκος Κ., στο 19). Όσο γερνάει γίνεται σοφότερο το … Λένιν! Ας το έχει … γερό, μαζί με το έτερο εν ζωή ελληνικό (γιατί είναι κοινός τόπος ότι τα χρόνια, ενίοτε, βαραίνουν)!

  63. Πέπε said

    @61: Χμμ… Ενδιαφέρον. Δεν το ‘χα ξανασκεφτεί. Βέβαια δεν είναι ακριβώς η ίδια περίπτωση, γιατί εκεί λέμε για λαίκή ομιλούμενη αυθόρμητη γλώσσα ενώ εδώ για γλώσσα που προσπαθεί σκοπίμως αλλά άτεχνα να λογιωτατίσει.

    Του αφεντός (που σημαίνει μεταξύ άλλων «του πατέρα») υποθέτω ότι θα βγήκε κατά τα «του αντρός, της γυναικός» που για κάποιο λόγο σε μερικές ντοπιολαλιές παρέμειναν τριτόκλιτα. Ίσως δεηλαδή θεωρήθηκε ότι οι λέξεις που δηλώνουν οικογενειακές σχέσεις κλίνονται έτσι ( ;; λέω τώρα…)

    Πίθηξ όχι για χιουμοριστικούς λόγους πότε λεγόταν;

  64. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    61>> άστρη,
    σώθηκε και ΤΟ Άστρος 🙂
    Φεγγάρι ξόμπλι τ’ ουρανού
    κι άστρη μου φιλντισένια
    έχετε εσείς από ψηλά
    τς αγάπης μου την έγνοια

  65. skom said

    @ 30
    Ο Μπαλτάς ως φιλόσοφος ήταν καθηγητής Πανεπιστημίου με εκτενές συγγραφικό έργο http://www.biblionet.gr/author/3398/%CE%91%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82_%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%BB%CF%84%CE%AC%CF%82. Ως φυσικός έχει πάρει διδακτορικό, συνεπώς κάποιο contribution θα το έχει (δεν μπορώ να πω ότι έχω μελέτήσει το έργο του στον τομέα της φυσικής). Ως μηχανικός έχει βασικό πτυχίο αλλά δεν έχω ακούσει να έχει συμμετάσχει σε κάτι παραπάνω, μετά άλλαξε πορεία.
    Ε λοιπόν, υπολογίζω το βασικό πτυχίο λιγότερο από το διδακτορικό και το διδακτορικό λιγότερο από μια ακαδημαϊκή καριέρα. Με αυτήν την έννοια της βαρύτητας δηλαδή έγραψα «σημασία».

  66. ΚΑΒ said

    http://www.avgi.gr/article/5490898/autes-tis-imeres-poso-ratsistes-imaste-

    1. 5 ήμαστε αν και είναι ενεστώτας και όχι παρατατικός
    2. μεταφέρονται σαν σκλάβους. Για να συμφωνήσει με το ξένους;!

    Μόνο λεξιλογικά,όχι στο περιεχόμενο του άρθρου.

  67. Μαρία said

    63
    Πίθηξ όχι για χιουμοριστικούς λόγους πότε λεγόταν;

    Τον αισώπειο μύθο «αλώπηξ και πίθηξ» δεν τον έχεις συναντήσει; 🙂

    Κι εδώ http://pleias.lis.upatras.gr/index.php/pandora/article/view/12897/12891 πίθηξ γορίλλος.

  68. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >>ο Σάκης Ρουβάς θα τραγουδήσει το Άξιον Εστί.
    Όταν η πραγματικότητα ξεπερνά τη φάρσα

  69. Πάνος με πεζά said

    Πριν από λίγο συνάντησα (στο Σκλαβενίτη στο Πικέρμι, που αλλού) τον παλιό μου καθηγητή της χορωδίας, και πολύ σημαντικό άνθρωπο της μουσικής, τον Κωστή Κωνσταντάρα. Θα συμπράξει στην εκδήλωση αυτή, με τη χορωδία της ΔΕΗ, νυν ΔΕΔΗΕ. Δε ζήτησα γνώμη, αλλά αυτός και η χορωδία του είναι σίγουρα ένα από τα «συν» στο τελικό αποτέλεσμα..
    Το γράφω για να αγχώνεται ο Σάκης, εδώ στη γειτονιά μας, 10-20 σπίτια πιο πέρα…

  70. sarant said

    Και μια και μιλάμε για ΠΝΠ, αυθεντικός (μάλλον) τουιτερικός διάλογος του Άδωνη με τον αδελφό του Λεωνίδα (που είναι ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ!)

  71. Φωτοτυπάκιας said

    Μια και μιλάμε για μαθηματικά, ιδού μερικά προβλήματα για τους αδερφούς Γεωργιάδη: (αντιγραφή από alfavita.gr)

    1. Τέσσερις άνδρες μπορούν να φτιάξουν τέσσερις βάρκες σε τέσσερις ημέρες. Πόσος χρόνος χρειάζεται για να φτιάξει ένας άνδρας μία βάρκα;
    2. Δοκιμάστε τη μνήμη σας: Τρεις άνδρες και οι γυναίκες τους και ένας χήρος πήραν μια μέρα το αυτοκίνητο για να πάνε εκδρομή. Έπειτα από δέκα χιλιόμετρα δρόμο, συνάντησαν δύο άντρες και ένα παιδί σε ένα άλλο αυτοκίνητο, το οποίο είχε χαλάσει. «Τι ατυχία», είπε ένας από τους επιβαίνοντες. Λίγες ώρες μετά, έφτασαν στον προορισμό τους και είδαν εκεί έναν άνδρα και το παιδί του. Πόσα άτομα αναφέρονται συνολικά στην ιστορία;
    3. Τι είναι πιο βαρύ, το γάλα ή η σαντιγύ;
    4. Εάν ένα ρολόι σταματά για ένα λεπτό κάθε δέκα λεπτά, πόσα λεπτά θα χρειαστούν για να ολοκληρώσει ο λεπτοδείκτης μία πλήρη περιστροφή;
    5. Ένας άνδρας έμενε μόνος σε ένα σπίτι. Μπορεί κανείς να μπει στο σπίτι μόνο από την πόρτα ή ένα από τα πέντε παράθυρα. Αφού βεβαιώθηκε ότι δεν υπάρχει κανείς στο σπίτι, ο άνδρας ένα απόγευμα έφυγε από το σπίτι. Όταν επέστρεψε, τα παράθυρα ήταν σφραγισμένα και τα τζάμια δεν ήταν σπασμένα και η πόρτα δεν είχε παραβιαστεί, βρήκε όμως μέσα στο σπίτι έναν κλέφτη. Ο κλέφτης δεν είχε κλειδί ούτε παραβίασε την κλειδαριά, πώς μπήκε στο σπίτι;
    6. Εάν 1,5 κότα γεννάει 1,5 αβγό σε 1,5 μέρα, πόσα αβγά θα έχουμε από 7 κότες σε 6 μέρες;
    7. Ο πατέρας μου είναι αδερφός της αδερφής σου. Τι συγγένεια έχουμε; Είμαι ξάδερφος, ανιψιός, γιος ή θείος σου;

    Απαντήσεις
    1. Τέσσερις ημέρες
    2. 12 άτομα
    3. Η σαντιγύ, γιατί η σαντιγύ επιπλέει σε ένα ρόφημα
    4. 65 λεπτά
    5. Μπήκε από την πόρτα, την οποία ο άνδρας δεν είχε κλειδώσει
    6. 28 αβγά
    7. Είμαι ανιψιός σου

  72. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    71. To 3. δεν το πιάνω…

  73. Η σαντιγύ είναι αφρόγαλα, έχει και αέρα.
    Άρα ο ίδιος όγκος γάλακτος είναι βαρύτερος από τον ίδιο όγκο σαντιγύ
    πυκνότητα, μπέιμπ!

    Υπαρχει κι ένα κοκτέιλ με ωραίο όνομα!

  74. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    73. Ε, ναί! Το γάλα είναι «βαρύτερο».Δηλαδή έχει το μεγαλύτερο ειδικό βάρος. Η απάντηση στο 71. όμως λέει η σαντιγύ.

  75. voulagx said

    #74: Νιουκιντ, εξαρταται απο το βαρος του καθενος. Δεκα κιλα σαντιγυ ειναι πιο βαρια απο ενα κιλο γαλα. 🙂

  76. spiral architect said

    «Το ελάχιστο θέλησα και με τιμώρησαν πολύ»

  77. Μαρία said

    70

  78. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >>ο Σάκης Ρουβάς θα τραγουδήσει το Άξιον Εστί
    Στη ρ/φ ελληνοφρένεια,τρίτη ή τετάρτη,(δεν το βρίσκω στο αρχείο των εκπομπών) το σχολίασαν κάπως έτσι: Ας τραγουδάει ο καθένας ό,τι θέλει.Για το «Άξιον Εστί» δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα, κανένα μπέρδεμα,γιατί αυτοί π΄ ακούνε Ρουβά,δεν ακούνε,δεν ξέρουνε το Θεοδωράκη ώστε να συγκρίνουνε, κι αυτοί π΄ ακούνε Θεοδωράκη ,δεν ακούνε Ρουβά 🙂

  79. Πέπε said

    Ο Θεοδωράκης ακούει και τους δύο, ως φαίνεται.

  80. Ηλεφούφουτος said

    63 περί πίθηκος, η αλήθεια είναι ότι το θυμόμουν από την αλήστου μνήμης «Επιτομή της Ελληνικής Γλώσσας».
    Με αναζήτηση στο TLG βρίσκω ένα λεξικογραφικό παράθεμα στον Αίλιο Ηρωδιανό όπου το εξηγεί ως πιτζάς (=νάνος)
    Δες και αυτό
    https://books.google.lu/books?id=YtVFAQAAMAAJ&pg=PA298&lpg=PA298&dq=%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B6%CE%AC%CF%82&source=bl&ots=wPzzv-JQmu&sig=LzB4nFv6lN5W60qQ3S8iqeSoTtU&hl=de&sa=X&ei=fBg8VaPTCpPkaqjGgLAF&redir_esc=y#v=onepage&q=%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B6%CE%AC%CF%82&f=false

    Στη λαϊκή γλώσσα πάντως παίζει και σήμερα ο πίθηκας.
    Όσο για συνδυασμό λαϊκού με χιουμοριτστικό:
    Ημισκούμπρια, Ο κύρης του σπιτιού:
    «…Δε σου ‘πα για τη σίστερ τώρα που το θυμήθηκα
    την είδα σε παπάκι παρέα μ’ ένα πίθηκα»

  81. Μαρία said

    80
    Μήπως το θυμάσαι απ’ αλλού;

  82. Πέπε said

    Εγώ τον πίθηκα άνευ χιούμορ δεν τον ήξερα, και ομολογώ ότι εκπλήσσομαι. Πόσο μάλλον σε συνδυασμό με γορίλλο! Έχουμε ακόμα να μάθουμε…

    Ο πίθηκας μετά χιούμορ πάντως προέρχεται, υποθέτω, από την τάση πολλών λαϊκών ιδιωμάτων να χαθούν τα όρια ανάμεσα στην α΄ και τη β΄ κλίση των αρχαίων. Σ’ όλο το Νότιο Αιγαίο, λίγο πολύ, τα εις -ος και εις -ας προπαροξύτονα κλίνονται ίδια:
    ο τζίτζικας, του τζιτζίκου, οι τζιτζίκοι, τους τζιτζίκους
    ο μάγειρας/-ος, του μαγείρου, οι μαγείροι, τους μαγείρους
    ο καράβολας (=σαλίγκαρος – και ο σάλιαγκας ίδια κλίνεται), του καραβόλου, οι καραβόλοι, τους καραβόλους
    ο άρχοντας κλπ.
    ο άθρωπος, του αθρώπου, οι αθρώποι, τους αθρώπους > άρα γιατί όχι και ο άθρωπας;
    ο πίθηκΧ, του πιθήκου, οι πιθήκοι, τους πιθήκους, > ο πίθηκας

    Ορισμένες τέτοιες αλλαγές κατάληξης -ος > -ας έγιναν στ’ αλήθεια, όπως ο μάγειρας, ο σκορκόνδειλας, άλλες είναι παρωδίες χωριάτικης γλώσσας. Ο πίθηκας δεν ξέρω αν ελέχθη ποτέ στα σοβαρά σ’ αυτά τα ιδιώματα, αν όμως ναι, έτσι το εξηγώ.

  83. Μαρία said

    82
    Καβάφης
    H κ. δε Pιέ αναφέρει το εξής παράδειγμα απανθρώπων και φιλοζώων ―αν η λέξις μοι επιτρέπεται― αισθημάτων υπαρχόντων συνάμα εν τη καρδία γυναικός:
    «Yπάρχουσι γυναίκες αίτινες έχουσι καρδίαν μόνον διά τα ζώα. O πίθηξ της μαρκησίας δε *** εδάγκασε τον βραχίονα μιας των υπηρετριών αυτής τόσον σοβαρώς ώστε επί τινα χρόνον και η ζωή της δυστυχούς εκινδύνευσε. Aν και η μαρκησία επέπληξε τον πίθηκά της εμποδίζουσα αυτόν να δαγκάνη τοιουτοτρόπως άλλοτε, ο βραχίων της υπηρετρίας ουχ ήττον απεκόπη. Oλίγας ημέρας έπειτα η μαρκησία βλέπουσα ότι η υπηρέτρια δεν ηδύνατο να εκτελή τας αυτάς ως πριν υπηρεσίας την απέπεμψε μετά της αορίστου υποσχέσεως ότι ήθελε φροντίσει δι’ αυτήν. Oνειδιζομένη δε ποτέ διά την απανθρωπίαν της πράξεώς της απήντησε, “Tι ηθέλατε να κάμω με την υπηρέτριαν εκείνην; Eίχε μόνον ένα βραχίονα.”» http://www.kavafis.gr/prose/content.asp?id=311&cat=6

  84. Γς said

    69:
    >Πριν από λίγο συνάντησα (στο Σκλαβενίτη στο Πικέρμι, που αλλού) τον παλιό μου καθηγητή της χορωδίας,

    Αν ερχόσουν δίπλα στον Αγιο Χριστόφορο θα έβλεπες κι εμένα [σε μια κηδεία].
    Μετά όμως πέρασα απ τον Σκλαβενίτη.
    Και πήρα από την δικιά μας κάτι έτοιμα κεμπάπ άλλο πράγμα. Τα απολαμβάνω τώρα.

    -Εχει και χοιρινό;
    -Ναι
    -Α, μείγμα.
    -Μοσχαρίσιο, χοιρινό και 15% προβατίσιο.
    -Αλογίσιο;
    -Δεν σφάξαμε άλογο σήμερα

  85. Πέπε said

    @83: Δεν το αμφισβήτησα, είπα απλώς ότι εκπλήσσομαι. Και εξακολουθώ να εκπλήσσομαι, Μποστ μου θυμίζει.

    Πάντως ουσιαστικά που ιστορικώς να λήγουν σε -ος αλλά σε νεοελληνικές διαλέκτους, ή άλλες μορφές νεοελλ. γλώσσας εκτός από την επίσημη, να λήγουν σε -ας, είναι αρκετά. Ο πίθηκας πέρασε και από το προηγούμενο στάδιο, έγινε τριτόκλιτος, όχι όμως όλα.

  86. Μαρία said

    85
    Πρόσθεσα απλώς το παράδειγμα, όχι επειδή το αμφισβήτησες.
    Το άλλο όμως αρχαιοπρεπέστατο παράδειγμα που αναφέρει ο Ηλεφού, ο, η σύζυξ, το λέμε μόνο για πλάκα κι εννοείται πάντα στην ονομ. ενικού.

  87. Γς said

    73:
    >Η σαντιγύ είναι αφρόγαλα, έχει και αέρα.

    Και να΄χαμε λιγη τούτη την ώρα…Μμμμ
    Ναι! Πολίτικο μπιφτέκι (κεμπάπ #84) με σαντιγύ απάνω.

    Και μετά ένα παγωτάκι με μπόλικο αέρα κι αυτό Ενα Mr Whippy.της Θάτσερ.
    [που όπως έλεγε κι ο επίσκοπος του Λονδίνου στην κηδεία της, αυτή το εφεύρε όταν δούλευε ως χημικός σε μια εταιρία τροφίμων. Η τουλάχιστον ήταν μέλος της ομάδας, ή είναι μύθος.]
    Α, κι ένα ποτήρι μπύρα Μύθος.

  88. Πέπε said

    @63 (όπου ξεκινούσε η συζήτηση γι’ αυτές τις αλλαγές κλίσης) + 83 (παραπομπή σε Καβάφη)

    Μόλις παραδίπλα από την παραπομπή της Μαρίας, σε άλλο πεζό του, ο Καβάφης σχολιάζει ακριβώς τις άλλες δύο κατηγορίες που ανέφερε ο Ηλεφούφουτος: αδόκητες γενικές σε -ός και ουδέτερα με πληθυντικό σε -η.

    Στον «Πρωτοθεριστή» (σελ. 10, στ. 10) έχουμε τον πληθυντικό «τ’ άστρη». Δεν είναι συνήθης· αλλ’ όχι και καθαυτό σπάνιος. Συναντάται σε διάφορα δημοτικά κείμενα.
    […]
    Aξίζει να λεχθή εδώ ότι δημοτικές γενικές εις «ός» είναι περισσότερες απ’ ό,τι νομίζεται. Kαι μερικές είναι παράξενες. Aίφνης το «ιερώς» (γενική του «ιερεύς») που σημειώνει ο Σακελλάριος στα Kυπριακά (B΄)· και το «βασιλιός»: ο Ξηρουχάκης (εις το βιβλίον που ανέφερα προηγουμένως) το γράφει «βασιληός»· ο Ά. Θέρος «βασιληώς». Mια πολύ περίεργη τέτοια γενική είναι το «ημερός» (γενική του «ημέρα»)· ίσως κατά μίμησιν του «νυκτός»· Tην ηύρα στην συλλογή του Πασσόβ και την σημειώνει και ο Σακελλάριος στα Kυπριακά (B΄).

    (Πρέπει να πω ότι κανένα από τα παραδείγματα δεν έχω συναντήσει.)

    Κ. Π. Καβάφης, βιβλιοπαρουσίαση: Μ.Γ. Μιχαηλίδου, Καρπαθιακά Δημοτικά Άσματα.

    (Από την οποία, παρεμπιπτόντως, μαθαίνω ότι ο Κ. ήταν ένθερμος αναγνώστης τέτοιων συλλογών – τη βιβλιογραφία την παίζει στα δάχτυλα. Οπότε, καταλαβαίνω καλύτερα τους πρώτους στίχους του «Πάρθεν»: Αυτές τες μέρες διάβαζα δημοτικά τραγούδια…)

  89. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο Ρουβάς έχει δείξει ότι με κάθε τι που ασχολείται, αφιερώνει πολύ χρόνο και το προσπαθεί. Επειδή έχει καλή φωνή, αν δεν του ξεφύγουν εκείνοι οι pop βογγητο-λαρυγγισμοί, πιθανόν θα τα πει καλά. Εάν βεβαίως αρκεί αυτό…
    Όμως, για το γεγονός ότι δεν πρέπει να αδικούμε εκείνους που έχουν αντίρρηση, και δεν πρέπει να κατακρίνουμε εκείνους που πιστεύουν ότι για να υπηρετήσεις ένα είδος θέλει να δείξεις μια αφοσίωση σε αυτό, αρκεί να σκεφτούμε τις αντιδράσεις μας, αν η Φαραντούρη αποφάσιζε να τραγουδήσει Παντελίδη, Πάολα ή Οικονομόπουλο. Εάν για κάτι τέτοιο θα είχαμε κάτι να πούμε, άρα, και για τον Ρουβά μπορούμε να έχουμε κάτι να πούμε.
    Διότι ο Ρουβάς το αντιμετωπίζει σαν προσωπικό έπαθλο για πάρτη του. Δεν ξεκίνησε εδώ και 4-5 χρόνια με το έντεχνο (να κοπούν και λιγάκι τα έσοδα του…) ώστε να βαδίσει σταδιακά στον Ελύτη, αλλά βουτάει κατευθείαν προς τα εκεί, όχι για να υπηρετήσει το είδος, αλλά για να καταξιώσει τον εαυτό του. Κατά τη γνώμη μου, πολύ καλώς όσοι δεν έχουν πρόβλημα με αυτό, αλλά επίσης πολύ καλώς όσοι επιθυμούν τα αξιοσέβαστα πράγματα να αντιμετωπίζονται με τον ανάλογο σεβασμό διότι ο πολιτισμός στον οποίο ζούμε έχει τέτοιες ιεραρχήσεις και δεν καταλαβαίνω γιατί να τις καταργήσουμε με τόσο εύκολο τρόπο. Για το μόνο που δεν έχω να πω κάτι αρνητικό, είναι για τη θέση του Θεοδωράκη που είπε (περίπου) ότι «καλύτερα μια κακή προσπάθεια από μια απαγόρευση».

  90. Γς said

    89:
    Εχει και πλάτες

  91. Πάνος με πεζά said

    @ 87 : >Και μετά ένα παγωτάκι με μπόλικο αέρα κι αυτό Ενα Mr Whippy.της Θάτσερ.
    Παγωτάκι, φαντάζομαι μόνο από την ALMA» στο Πικέρμι. Ο τύπος είναι εκεί 40 χρόνια, από την εποχή που πέρναγε κι έπαιρνε παγωτό ο Φειδιπίδης, και φτιάχνει γνήσιο παγωτό, εξηγώντας σου και τη διαφορά. Επίσης, και αυτό που λες για τον αέρα. Δεν είναι πλάκα, υπάρχει πολλή φύρα σε αυτούς που τάχα μου πουλάνε παγωτά…
    (A propos, καταργήθηκε ο όρος «παγωμένο γλύκισμα», φυσικά κατά προτροπή των εταιριών, κι έτσι τώρα έχουμε «παγωτό γάλακτος» (το γνήσιο) και «παγωτό»…Τρέχα γύρευε δηλαδή…)

  92. Πέπε said

    @89: Χωρίς να έχω ταχθεί με τους υπέρ Σάκη, θέλω να προσθέσω, στην ίδια λογική, ότι τα τραγούδια του Άξιον Εστί -τουλάχιστον ορισμένα- ο Σάκης, όπως έχει δηλώσει αλλά και όπως είναι λίγο πολύ αναμενόμενο για τον καθένα, τα ξέρει από παιδί, από το σχολείο. Δεν πρόκειται για έργα κάποιας απόκρυφης υψηλής τέχνης γνωστής μόνο σε μυημένους. Πολλοί τραγουδιστές λαϊκοί, ποπ, έντεχνοι έχουν βγει κάποια στιγμή να πουν τραγούδια από τα χωριά τους (Καζαντζίδης: ποντιακά, Αλκίνοος: κυπριακά, Καζούλης: ροδίτικα), χωρίς να έχουν κανένα παρελθόν μ’ αυτά στη σταδιοδρομία τους αλλά και χωρίς να τους είναι πρωτόγνωρα. Κάπως έτσι είναι και με τα τραγούδια των σχολικών εορτών.

  93. sarant said

    91 Ωραιο αυτο με το παγωτό του Φειδιππίδη και δεν ήξερα τη διαφοροποίηση στους ορισμούς -όταν μεγαλώσουν τα παιδιά σου, χάνεις την επαφή με την παγωτολογία.

  94. Ριβαλντίνιο said

    Για τους Άδωνη και Λεωνίδα και εδώ

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/04/21/refugees/#comment-283986

    με εικόνα. 🙂

  95. Ηλεφούφουτος said

    81 Μαρία, πιθανόν, γιατί το βιβλιαράκι δεν μπαίνει σε τέτοιες λεπτομέρειες.
    Εκτός αν ήταν πληροφορία που μας επιδαψίλευσε η φιλόλογος που μας το έκανε, κι εμένα μου κόλλησε ανεξίτηλα και απαράγραπτα επειδή μου έκανε εντύπωση όπως καθετί το μποστικόν.

    Το «σύζυξ» απαντά ήδη από τον Πλάτωνα όπως με πληροφορεί το Λίντελ Σκοτ, ενώ με TLG βρίσκω διάφορες ανευρέσεις στους επόμενους αιώνες, π.χ. στο Ονομαστικόν του Ιουλίου Πολυδεύκη:
    ¨»…συγκλέπτης͵ συμπαραστάτης͵ συνοδοιπόρος͵ σύμβιος͵ συστασιώτης͵ σύζυξ͵ συμμορίτης.»
    Μου βγάζει μάλιστα πάλι δύο ανευρέσεις δίνει μάλιστα πάλι ανευρέσεις στον Αίλιο Ηρωδιανό.
    Και μπορει μεν τώρα να το λέμε χιουμοριστικά (δεν ακούγεται πουθενά π.χ. «ο σύζυγας») η τάση όμως για συμμόρφωσή του με την τρίτη κλίση στο παρελθόν είχε καταγραφεί στα σοβαρά.

    Με άλλα λόγια, πολλές μεγάλες μεταβολές δεν συμβαίνουν απλώς γραμμικά, π.χ. σταδιακή εξάλειψη της δοτικής, όπως το φανταζόμαστε χάριν απλουστεύσεως, αλλά μάλλον με αποσταθεροποίηση του εκάστοτε συστήματος με αντίρροπες τάσεις να εμφανίζονται ταυτόχρονα ή έστω ως δράση και αντίδραση, και τη μία να επικρατεί τελικά.

  96. Μαρία said

    95
    Στο βιβλιαράκι δεν υπάρχει σίγουρα. Μπορεί η φιλόλογός σας να σας έδωσε τίποτα μύθους του Αισώπου, όπως αυτόν που ανάφερα παραπάνω.

    Γι’ αυτό χαρακτήρισα αρχαιοπρεπέστατο τον/την σύζυγα. Απ’ τον Ευριπίδη τους ξέρω τους σύζυγες.

  97. Μαρία said

  98. Αγγελος said

    Αν δεν κάνω λάθος, η μέθοδος των τριών έχει πάψει να διδάσκεται στα σχολεία. Ούτε κατάταξη μαθαίνουν τα παιδιά να κάνουν πριν κάνουν πολλαπλασιασμό ή διαίρεση, ούτε τη διάκριση διαίρεσης μερισμού και μετρήσεως διδάσκονται (αυτήν αναρωτιέμαι αν την ξέρουν πια και οι δάσκαλοι). Και όμως χρειάζονται!

  99. Πάνος με πεζά said

    @ 98 : πριν από κάποια χρόνια έβαλα ένα φριχτό τεστ στον εαυτό μου, να θυμηθώ τη «δοκιμή» του πολλαπλασιασμού, που ο κάθε αξιοπρεπής μπακάλης έκανε πάνω στο στρατσόχαρτο, ξεκρεμώντας το στυλό από το αυτί του… Και η αλήθεια είναι ότι μόνο από το Ίντερνετ βρήκα άκρη, εγώ δε θα την ξαναθυμόμουνα ποτέ…
    Επίσης, κάποια φορά μας είχαν μάθει να βγάζουμε και τετραγωνική ρίζα με το χέρι, αλλά ήταν έτσι κι αλλιώς μια διαδικασία που δεν είχε πολύ μέλλον εφαρμογής, και την πιάσαμε ακροθιγώς…

  100. Πάνος με πεζά said

    Τα «καπελάκια» στα κλάσματα, τα θυμόμουνα όμως…

  101. Αγγελος said

    Η εξαγωγή τετραγωνικής ρίζας ψηφίο-ψηφίο ήταν ό,τι πιο άχρηστο υπήρχε, ακόμα και στην εποχή της, από τη στιγμή που υπήρχε η μέθοδος του Νεύτωνα (αν χ είναι μια προσέγγιση της τετραγωνικής ρίζας του Α, τότε (χ+Α/χ)/2 είναι μια πολύ καλύτερη προσέγγιση).
    Αντίθετα, νομίζω πως η κατάταξη (θα τη θυμάστε: «1 εφημερίδα κοστίζει 2,40 ευρώ / 8 εφημερίδες κοστίζουν Χ; / Πολλαπλασιασμός: Χ = 8 * 2,40») βοηθά πραγματικά το μαθητή να καταλάβει τί πράξη να κάνει. Όταν ήμουν εγώ στο Δημοτικό, τη θεωρούσα περιττό κόπο, διότι μου ήταν αυτονόητο τι πράξη χρειάζεται· με την κόρη μου όμως, 44 χρόνια αργότερα, που διάλεγε περίπου στην τύχη τι πράξη θα έκανε, πείσθηκα πως μάλλον χρειαζόταν η κατάταξη και κακώς δεν διδασκόταν πια. Κυκλοφορούν όμως εδώ μέσα αρκετοί εκπαιδευτικοί — ας μας πουν τη γνώμη τους.

  102. Πέπε said

    Ρε παιδιά, μ’ αυτά που γράφετε στα #98 κεξ εντυπωσιάζομαι με το πόσα πράγματα έχω κι εγώ μάθει και στη συνέχεια ξεμάθει!

    Την απλή μέθοδο των τριών τη χρησιμοποιώ τακτικά. Πάντα βήμα βήμα – αν πάω να την κάνω συνοπτικά βγάζω πάντα άλλα αντ’ άλλων. Η κατάταξη, η δοκιμή και τα καπελάκια είναι ξεθωριασμένες αναμνήσεις, ξέρω ότι υπήρχαν κάποτε αλλά δεν έχω ιδέα πια τι είναι. Το ίδιο και η σύνθετη μέθοδος των τριών. Όσο για την εξαγωγή τετραγωνικής ρίζας, θυμάμαι ότι την είχα διδαχτεί (μάλλον χωρίς να επιμείνουμε ιδιαίτερα) και ότι μάλλον ούτε τότε δεν την είχα μάθει.

    Νομίζω παρά ταύτα ότι εντελώς χαμένα δεν πήγαν.

  103. Μαρία said

    Για την Καθημερινή υπάρχουν και αναστρέψιμοι σεισμοί! http://www.kathimerini.gr/812930/article/epikairothta/kosmos/mh-anastreyimos-o-seismos-sto-nepal

  104. Γς said

    98:
    >η μέθοδος των τριών έχει πάψει να διδάσκεται στα σχολεία.

    Και όμως χρειάζεται!
    Πόσες φορές παπαγαλίζω στους λογαριασμούς μου αυτό που έμαθα πριν 60+ χρόνια:
    «Ο άγνωστος Χ ισούται με τον υπεράνω αυτού αριθμό επί το κλάσμα αντεστραμμένο»

  105. Γς said

    104:

    Α, δεν είχα δει ότι το είχατε σχολιάσει δεόντως ο θέμα.
    Και για τετραγωνικές ρίζες και άλλες πράξεις.

    Κι ύστερα κι ύστερα ήρθαν τα κομπιουτεράκια

    -Την άλλη την πράξη την κάνει;

  106. spiral architect said

    Πολλά δεν διδάσκονται τα παιδιά πλέον:
    Ένα προϊόν κάνει 100 ευρώ δραχμές. Στην τιμή του έχει ενσωματωθεί ΦΠΑ 23%. Ποια είναι η καθαρή (χωρίς το ΦΠΑ) τιμή του;
    Την εσωτερική/εξωτερική υφαίρεση την θυμάστε; 🙄

  107. sarant said

    103 Το είδα και με παραξένεψε.

    106 Είσαι σίγουρος ότι δεν το διδάσκονται; Σαν να το θυμάμαι από τις κόρες μου.

  108. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    106. Α ωραίο! Θυμίζει αυτόν που του κάνανε μείωση μισθού 20% «λόγω κρίσης». Όταν «φκιάξουν τα πράγματα» θα του δώσουν αύξηση 20% …και θα έρθει μία ή άλλη… 🙂

  109. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Κλασική και η ερώτηση «συνεντεύξεων» (σε πολυεθνικές «αιχμής»…):

    Μία ρακέτα και ένα μπαλάκι κοστίζουν ένα δολλάριο και δέκα λεπτά. Η ρακέτα κοστίζει ένα δολλάριο περισσότερο από το μπαλάκι. Πόσο κοστίζει το μπαλάκι;
    ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΑΜΕΣΩΣ! 🙂 (λάθος απάντηση! χάσατε…)

  110. spiral architect said

    Μόνο σε θέματα εξετάσεων για τίποτις τράπεζες θα την βρεις. Στο σχολείο ούτε υφαίρεση, ούτε γεωγραφία, ούτε πράμα … 😦

  111. sarant said

    Ναι, στην 6η δημοτικού την κάναμε την πρακτική αριθμητική. Αλλά σου λέω, αυτά με το ΦΠΑ νομίζω ότι τα κάνουν τώρα σε κάποια τάξη.

  112. Η υφαίρεση θα καταργούνταν ήδη από την εποχή του Κονδυλάκη. Στο «Όταν ήμην δάσκαλος» έχει τον αγαπημένο του μαθητή που λύνει τις ασκήσεις στον πίνακα και ουσιαστικά κάνει τη δουλειά του δασκάλου. Σε ένα πρόβλημα υφαίρεσης τα χάνει, κι ο φουκαράς ο δάσκαλος αρχίζει να ψελλίζει ότι «ε, και η υφαίρεση δεν χρησιμοποιείται πλέον ουσιαστικά»–ευτυχώς για κείνον, όμως, ο μαθητής ξαναβρίσκει τη μνήμη του και το επεισόδιο έχει αίσιο τέλος.

  113. spiral architect said

    @112: Για φαντάσου! 😮 Και να σκεφτεί κανείς ότι, η υφαίρεση είναι σημαντική πράξη τουλάχιστον για τους λογιστές.
    (δεν το θυμάμαι το απόσπασμα πάντως)

  114. Auslaender said

    Μεζεδάκι στα μεζεδάκια. Το άρθρο δεν είναι του Φίνκελστάιν, είναι των Financial Times και απλά ο αριστερός Φινκελστάιν το αναδημοσίευσε προσθέτοντας τον δικό του τίτλο. Υπάρχει το λινκ στο άρθρο των ft στο ποστ

  115. sarant said

    Δίκιο έχεις, αλλά δεν είναι μάλλον περίεργο αυτό που έκανε;

  116. Έχω μείνει άφωνος

    http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/57157

    και

    https://www.facebook.com/alogopaignia

  117. Spiridione said

    116. Επαναστάτης χωρίς ΕΡΤ3 🙂 🙂

  118. Νικος Κ. said

    Μια καθυστερημένη απορία:
    Γιατί πολλοί λένε ότι δεν πρέπει να τραγουδήσει ο Ρουβάς Άξιον Εστί, λόγω πρότερου (ελαφρο-ποπ) βίου, ενώ κανείς (και σωστά) δεν θα τολμούσε να πει πως δεν θάπρεπε να το είχε τραγουδήσει ούτε ο Μπιθικώτσης λόγω ύστερου βίου; (Τραγούδησε τον χουντο-ύμνο όταν όποιος τραγουδούσε Άξιον Εστί βρισκόταν στη «στενή» κι ο συνθέτης του Μίκης εξόριστος).

  119. 118

    Πέστα, Χρυσόστομε!

  120. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

  121. sarant said

    118 Κάτι του είχε γράψει ο Μίκης για να τον αποτρέψει, αλλά δεν τα κατάφερε.

  122. Γς said

    122:

    Νομίζω ότι είσαι αρκετά μεγάλος για να καταλαβαίνεις τι πρόκειται να κάνεις. Πόσες ευθύνες επωμίζεσαι και σε τι σοβαρούς κινδύνους μπαίνεις. Κάθισε σπίτι σου με αξιοπρέπεια. Μην γκρεμίζεις με μια κλωτσιά αυτό που χτίσαμε μαζί τόσα χρόνια.

  123. […] Θα το καταλάβατε, ο τίτλος του σημερινού σημειώματος είναι παρμένος από την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που συζητήθηκε στη Βουλή χτες και προχτές. Επειδή στα σαββατιάτικα άρθρα δεν πολιτικολογώ…  […]

  124. Γς said

    STAR TV τώρα.

    Παρουσίαση καλλυντικών από μια ειδικό στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου.

    «Αυτό το σπρέι το ψεκαζόμαστε»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: