Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μαΐου μαρτυρολόγιον

Posted by sarant στο 1 Μαΐου, 2015


rmartyr3Από τον Οκτώβριο άρχισα να παρουσιάζω κάθε αρχή του μηνός το Ημερολόγιο του Ρωμηού 1889. Τα ημερολόγια αυτά ήταν ένα πολύ συνηθισμένο είδος εντύπου από το 1880 ως το 1930 περίπου. Κυκλοφορούσαν τον Δεκέμβριο και είχαν το ημερολόγιο της επόμενης χρονιάς, συνήθως με μια σελίδα για κάθε μήνα, διανθισμένο με διάφορες χρήσιμες πληροφορίες και με κάποια στιχουργήματα ή ανέκδοτα. Σταδιακά, προστέθηκε και φιλολογική ύλη, κι έτσι στα επόμενα ημερολόγια το ημερολογιακό στοιχείο είχε περάσει στο περιθώριο ή και απουσίαζε εντελώς -όπως, ας πούμε, στο Ημερολόγιο του Μπουκέτου, που έβγαλε γύρω στα 8 ετήσια τεύχη από το 1925 έως το 1932 (το έχω παρουσιάσει εδώ).

Ημερολόγια τέτοια βγαίνουν ακόμα, πολυσέλιδα και φιλολογικά. Με ένα από αυτά, το Λεσβιακό ημερολόγιο, έχω συνεργαστεί κι εγώ ως εκ πατρός Λέσβιος.

Ο Σουρής, όσο έβγαζε τον Ρωμηό, την έμμετρη εβδομαδιαία εφημερίδα του, έβγαλε και μερικά “Ρωμηού ημερολόγια”, αν και όχι κάθε χρόνο (Στην Ανέμη υπάρχουν τρία ή τέσσερα). Το “Ρωμηού ημερολόγιον με το μαρτυρολόγιον” του 1889, που λογικά θα κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1888.

Γραμμένο ολόκληρο από τον Σουρή (“Εργασία του Σουρή τύποις αδελφών Περρή) είχε 36 σελίδες και απαρτιζόταν μόνο από το έμμετρο και σατιρικό “μαρτυρολόγιο” του κάθε μήνα (“Των μηνών η δωδεκάς / με προσθέσεις μερικάς”), με λίγα σκίτσα από τον σκιτσογράφο του Ρωμηού, χωρίς να έχει καν σελίδες με ημερολόγιο.

Όπως μπορείτε να δείτε, ήταν όλο έμμετρο, από τον τίτλο ίσαμε την αναφορά της τιμής στο οπισθόφυλλο: Εις μεν το εσωτερικόν λεπτά πενήντα η τιμή εις δε το εξωτερικόν εξήντα με προπληρωμή.

Στην αρχή είπα να το αφήσω για την Κυριακή (αύριο θάχει μεζεδάκια) αλλά μετά βρήκα κάτι άλλο να βάλω μεθαύριο (όχι πολύ μεγάλο, να συνεννοούμαστε) οπότε το μαρτυρολόγιο το ανεβάζω σε εμβόλιμο άρθρο, βραδυνό.

Μάης. Ανθούν τα λούλουδα, φουντώνει το χορτάρι,
τα δένδρα όλα πλημμυρούν από καρπούς ευχύμους,
αρχίζουν τα γκαρίσματα γαϊδάρες καί γαϊδάροι,
κι ο ήλιος ευρίσκεται απάνω στους Διδύμους.

Ιερεμίας ο πολύς, προφήτης απ’ εκείνους,
που την ζωή του έφαγε με οδυρμούς και θρήνους,
ο μάρτυς ο Τιμόθεος, η Μαύρα η αγία,
Θαλέλαιος και Μώκιος κι η μάρτυς Πελαγία,
οπού αφού εγλέντησε τα νιάτα της καλά
κι επέρασαν τα χρόνια της πολύ αμαρτωλά,
δεν ξέρω τί της κάπνισε και άγιασε κι αυτή,
κι επήγε στον Παράδεισο παρθένος ζηλευτή.

Ιώβ ο μάρτυς, που ’χασε το κάθε τί καλό του,
κι από τη φτώχια τράβηξε κι αυτός τον διάβολό του,
ο Ησαΐας ο γνωστός, τσιφούτης ποιητής,
ο Σίμων ο Απόστολος, τουπίκλην Ζηλωτής,
κι αυτός υπέρ της πίστεως θυσιασθείς προθύμως,
προς τούτοις δε ο ιατρός Αποστολίδης Σίμος,                      [Σίμων Αποστολίδης (1854-1919), ψυχίατρος από την Πόλη, εξέδωσε το 1889 τις Ψυχώσεις]
που τας ψυχώσεις έγραψε, λαμπράς σπουδής μνημείον,
όπου ο κόσμος φαίνεται ευρύ Φρενοκομείον,
κι όσοι τρανοί απέκτησαν για τα μυαλά των δόξα
αυτοί δα είναι πιο τρελοί με πιο μεγάλη λόξα,
και πρέπει όλοι στο Δαφνί να τρέξομεν εν τάχει,
γιατί δεν είναι άνθρωπος, οπού σωστά να τα ’χει,
ο άγιος Ισίδωρος και Χιώτης μέσα στ’ άλλα,
Κορδάτος -που τα κόρδωσε με βάσανα μεγάλα,
ο Κάρπος ο Απόστολος εκ της Καππαδοκίας,
Ακάκιος, ο αγαπών πολύ τας ακακίας,
ο άγιος Χριστόφορος, πτωχός και ψωραλέος,
κι ο πρίγκηψ ο Χριστόφορος, υιός του Βασιλέως.                   [Ο μικρότερος γιος του Γεωργίου Α’, (1888-1940), πατέρας του Μισέλ Ντε Γκρες]

Η Γλυκερία η κοντή, προς δε η Σαμαρείτις,
που έδωσε εις τον Χριστό νερό απ’ το σταμνί της,
κι επτά συζύγους έλαβε η μισοκακομοίρα
και τους επτά τους έθαψε και είχε μείνει χήρα,
ο άγιος Παχώμιος, λιγνούτσικος κομμάτι,
που σ’ αναμμένα κάρβουνα ξυπόλυτος επάτει,
Θεοδοσία, Μιχαήλ, του μάρτυρος Ερμείου,
Θεόδωρος, ο μαθητής του άνω Παχωμίου,
ο άγιος Ελλάδιος και οι Κεκοιμημένοι,
οπού ως τώρα ευτυχώς δεν είναι μετρημένοι,
Ανδρόνικος Απόστολος και άνθρωπος τής πείρας,
κι Ανδρόνικος ο Ελεγκτής, ο και γυναικοθήρας.

Πατρίκιος, ο στέφανον κερδίσας μαρτυρίου,
προς δε και ο Πατρίκιος ο του Σφραγιστηρίου,
κι οι δυο γιατροί Πατρίκιοι, τα μάλα νουνεχείς,
ο ένας ο αδύνατος κι ο άλλος ο παχύς,
η του Χριστού Ανάληψις, της Ιουνίας μνήμη,
ο μέγας Ισαάκιος, σοφός εν επιστήμη,
μετέπειτα ο Ευτυχής, γενναίος παλαιστής,
και του Αγίου Πνεύματος και της Πεντηκοστής,
και άλλη τρίτη εύρεσις της κεφαλής του Γιάννη,
που κάθε τόσο βρίσκεται και ιστορίες κάνει,
ο Κωνσταντίνος ο πολύς μαζί με την Ελένη,
την όμορφη βασίλισσα την μυριοζηλεμένη,
που λόγους δεν απήγγελλαν ποτέ εις τους εξώστας,
προς δε και ο Διάδοχος και κάθε άλλος Κώστας.                                    [Ο μετέπειτα βασιλιάς Κωνσταντίνος, του διχασμού]

35 Σχόλια to “Μαΐου μαρτυρολόγιον”

  1. Κανένας τόση ώρα;

  2. Άγιος Χριστόφορος

  3. α, ναι, διπλή μερίδα σημερα

  4. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Η Ελένη του Μάη

  5. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >>άρθρο, βραδυνό.
    Νύχτες μαγιάτικες,
    δρόμοι που διάβηκες
    και δρόμους που έκανα,
    για να σε βρω.

  6. sarant said

    Eυχαριστώ για τα πρώτα σχόλια -βράδυ αργίας δεν περιμένω και πολλά!

    2: Ναι, τι φοβερή εικόνα κι αυτή!

  7. Έγώ έστειλα ένα αλλά μου τόπιασε η παγίδα, για δες.

  8. Αγάπη said

    Κι’ αυτό στο μαρτυρολόγιο ανήκει αν και ο Σουρής δέν το πρόλαβε. Και τί θα μπορούσε να πει;
    http://www.presspublica.gr/i-storiki-protomagia-ton-ellinon-tyflon/


  9. Η κλασική ερμηνεία είναι αυτή που δίνει η ελληνική βίκι:
    Ο Άγιος Χριστοφόρος περιγράφεται και εικονίζεται πολλές φορές και ως κυνοκέφαλος (δείτε και: Άγιος Σκύλος Αντρωνίου), προφανώς λόγω της σύνδεσής του με το έθνος των Σκυλοκεφάλων. Για τους κυνοκέφαλους, ανθρώπους δηλαδή με κεφάλι σκύλου, κάνουν λόγο και οι Ηρόδοτος και Ησίοδος. Παρόμοιος θρύλος υπήρχε και στην Ασία, αφού συναντάται σε κινεζικά κείμενα του 6ου αιώνα. Οι φήμες περί σκυλοκέφαλων ή κυνοκέφαλων μάλλον οφείλεται στις περιορισμένες γνώσεις που υπήρχαν για τις περιοχές της Ασίας. Ο Στράβωνας στα γεωγραφικά του κάνοντας σχόλιο για τις τερατολογίες των παλαιοτέρων του, αναφέρει τους μεγαλοκέφαλους του Ησίοδου, τους στεγανόποδες του Αλκμάν, τους μονόφθαλμους και κυνοκέφαλους του Αισχύλου. Αργότερα και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος κάνει λόγο για κυνοκέφαλους και μονόποδες.

    Η αγγλική βίκι τα λέει λίγο διαφορετικά:
    The background to the dog-headed Christopher is laid in the reign of the Emperor Diocletian, when a man named Reprebus, Rebrebus or Reprobus (the «reprobate» or «scoundrel») was captured in combat against tribes dwelling to the west of Egypt in Cyrenaica. To the unit of soldiers, according to the hagiographic narrative, was assigned the name numerus Marmaritarum or «Unit of the Marmaritae», which suggests an otherwise-unidentified «Marmaritae» (perhaps the same as the Marmaricae Berber tribe of Cyrenaica). He was reported to be of enormous size, with the head of a dog instead of a man, apparently a characteristic of the Marmaritae. This Byzantine depiction of St. Christopher as dog-headed resulted from their misinterpretation of the Latin term Cananeus (Canaanite) to read canineus (canine).

    Έχει και μια ακόμα εικόνα:

  10. sarant said

    7-9: Μερσί! Γιατί όμως δεν βγαίνει η εικόνα;

  11. sarant said

    Τέλος πάντων, είναι σε αυτό το άρθρο

    https://en.wikipedia.org/wiki/Saint_Christopher

  12. ΚΑΒ said

    Καλό μήνα αποδώ. Τα του Μαΐου δεν προφταίνω να τα διαβάσω. Μόλις γύρισα από τας εξοχάς.

    Το [i]Κεκοιμημένοι [/i] με κινητοποίησε. Το Πάσχα του 1889 ήταν στις 8 Απριλίου, με το ιουλιανό εννοείται ημερολόγιο. Επομένως η Πεντηκοστή ήταν στις 27 Μαΐου και στις 26 ήταν το ψυχοσάββατο του Ρουσα(ε)λιού.
    Υπάρχει μια παροιμία: «Όλα τα Ψυχοσάββατα να ’ρτουν και να περάσουν, του Ρουσαλιού το Ψυχοσάββατο μην έρτει, μην περάσει». Σχετικά βλ. πρόχειρα στο
    http://stirouga.blogspot.gr/2013/06/blog-post_20.html

    Καλό σας βράδυ.

  13. Βάταλος said

    Αγαπητοί κύριοι, επιτρέψτε μου μίαν παρέμβασιν επί της παρούσης αναρτήσεως. Το καλύτερον σημείον του ποιήματος του Σουρή για τον Μάϊο είναι ομολογουμένως το ακόλουθο:

    «…Θαλέλαιος και Μώκιος κι η μάρτυς Πελαγία,
    οπού αφού εγλέντησε τα νιάτα της καλά
    κι επέρασαν τα χρόνια της πολύ αμαρτωλά,
    δεν ξέρω τί της κάπνισε και άγιασε κι αυτή,
    κι επήγε στον Παράδεισο παρθένος ζηλευτή…»

    Είναι απορίας άξιον, ότι ενώ έχουν ήδη μεσολαβήσει 5 ώραι από την παρούσαν ανάρτησιν του κ. Σαραντάκου, ουδείς αναγνώστης αντελήφθη την φοβεράν γκάφαν του Σουρή. (Θα μού πείτε, βεβαίως, ότι εδώ και 126 χρόνια κυκλοφορεί το «Ρωμιού ημερολόγιον» και ουδείς Ρωμιός πανεπιστημιακός την έχει αντιληφθεί, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο). ΙΔΟΥ τί συμβαίνει: Ο μέγας σατιρικός της Ρωμιοσύνης μπλέκει την αγία Πελαγία την από Ταρσού (εορτάζει στις 4 Μάη) με την Οσία Πελαγία την από εταιρίδων (γιορτάζει στις 8 του Οκτώβρη), η οποία πράγματι ήτο πόρνη και μετενόησε.

    Αν δεν είναι αυτό μεζεδάκι καραμπινάτο, κ. Σαραντάκο, διερωτώμαι τί είναι μεζεδάκι: Επί 126 έτη ο γίγας Σουρής έχει διαπράξει τέτοια μεγαλειώδη γκάφα και ουδείς Ρωμιός μελετητής του το έχει συνειδητοποιήσει. Αυτό, δυστυχώς, είναι το επίπεδο των Ρωμιών λογίων…

    ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: 1) Δείτε από την επίσημη ιστοσελίδα της Εκκλησίας ότι δεν γιορτάζει άλλη Πελαγία τον Μάιο, εκτός από την από Ταρσού, η οποία ουδέποτε υπήρξε πόρνη: http://www.ecclesia.gr/greek/synaxaire/synaxari.asp?minas=5

    Δείτε επίσης τον βίο της αγίας Πελαγίας της από Ταρσού από τον Συναξαριστή του αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, για να πεισθείτε ότι ουδέποτε υπήρξε πόρνη η αγία, όπως νομίζει ο Σουρής

    2) Δείτε και τον βίο της οσίας Πελαγίας της από εταιρίδων (8 Οκτωβρίου), την οποία – προφανώς είχε υπόψιν του ο Σουρής γράφοντας τους ανωτέρω θαυμάσιους στίχους.

    http://www.gerontiko.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=271:2011-10-09-14-52-07&catid=40:2011-10-08-16-23-44&Itemid=66

    http://misha.pblogs.gr/2008/10/8-oktwbrioy-mera-poy-giortazoyn-dyo-pornes-pelagia-kai-ta-sia.html

  14. sarant said

    12: Α μπράβο τα μαγικά!

    13: Καλό μήνα!

    14: Εντυπωσιάζομαι από τις μαρτυρολογικές γνώσεις.

  15. Ριβαλντίνιο said

    Μιας και πιάσαμε τους Σκυλοκέφαλους

    Μυθικές ανθρωπόμορφες φυλές
    http://chilonas.com/2015/03/21/%ce%ad-%cf%8c-%ce%ad/

    Για μένα οι πιο εντυπωσιακοί

    «Σκιάποδες, Στεγανόποδες Λιβυκή φυλή ανθρώπων οι οποίοι είχαν ένα τεράστιο πέλμα το οποίο χρησίμευε μεταξύ άλλων για να τους προφυλάσσει από τον ήλιο.»

    Για τους Σκυλοκέφαλους

    «Κυνοκέφαλοι ή Εμίκουνες Αφρικανική φυλή ανδρών με κεφάλι σκύλου. Πιθανώς μπαμπουίνοι.»

    Για τους αρχαίους Αιγυπτίους Κυνοκέφαλοι ήταν οι Μπαμπουίνοι, οι οποίοι σχετίζονταν με την λατρεία του Ήλιου. Ως Κυνοκέφαλοι απεικονίζονταν οι θεοί Θωτ και Χαπί (γιος του Ώρου).
    Οι Σκυλοκέφαλοι παρίσταναν και τον διπρόσωπο άνθρωπο (δόλιος-κόλακας/φίλος).
    Παροιμία
    «Ομπρός φίλος και πίσω σκύλος»

    Σκυλοκέφαλοι κατοικούσαν στις Ινδίες κατά τον Ψευδοκαλλισθένη.
    Παραδόσεις γι’αυτούς υπάρχουν σε Θράκη και Βόρεια Βαλκανική.

    Οι πληροφορίες από τον Αικατερινίδη στην Π-Λ-Μπ.

  16. Πάνος με πεζά said

    Και προστάτης των οδηγών ο Άγιος Χριστόφορος ο Κυνοκέφαλος, τό’ παμε;

  17. sarant said

    Σκιάποδες, λεξικό Σουιδα:
    Σκιάποδες: ἔθνος ἐστὶ Λιβυκόν. Κτησίας ἐν τῷ Περίπλῳ Ἀσίας φησίν· ὑπὲρ δὲ τούτων Σκιάποδες͵ οἳ τούς τε πόδας ὡς χῆνες ἔχουσι κάρτα πλατέας͵ καὶ ὅταν θέρμη ᾖ͵ ὕπτιοι ἀναπεσόντες͵ ἄραντες τὰ σκέλη σκιάζονται τοῖς ποσίν

  18. Μαρία said

    16 κεπ
    Τα ‘χει γράψει κι ο Δύτης https://dytistonniptiron.wordpress.com/2009/03/19/kynokefaloi/
    https://dytistonniptiron.wordpress.com/2014/09/11/asik-mehmed/

  19. Ριβαλντίνιο said

    @ 19 Μαρία
    Α, ωραία. Ευχαριστώ πολύ. Θα τα διαβάσω αμέσως.

  20. Ριβαλντίνιο said

    Τα διάβασα και μάλιστα στα σχόλια έχει και άλλες πληροφορίες. Πολύ ωραία !!!

    @ Δύτης των νιπτήρων

    Να σε ρωτήσω τρία πράγματα αν μπορείς που μου έκαναν εντύπωση ?

    1.Σε αυτό http://en.wikipedia.org/wiki/Eretnids το τουρκομανικό εμιράτο των Ερετνιδών, λέει πως ο ιδρυτής του ήταν Ουιγούρος («The dynasty was founded by Eretna, an officer of Uyghur origin in the service of Ilkhanid governors of Anatolia.» ). Όταν λέει Ουιγούρος εννοεί σαν τους κανονικούς Ουιγούρους που έχουμε σήμερα στην Κίνα ?

    2.Αυτοί οι Χορεσμιανοί Τούρκοι (http://en.wikipedia.org/wiki/Khwarazmian_dynasty) που πολέμησαν τον Τζένγκις Χαν και ως μισθοφόροι κατέλαβαν μέχρι και την Ιερουσαλήμ ποια ήταν η αρχική τους καταγωγή ? Κουμάνοι ? Γιατί από αυτά που διαβάζω δεν έχω καταφέρει να καταλάβω.

    3.Σύμφωνα με μια παράδοση που διάβασα στον Ράνσιμαν και αλλού, είδα για δήθεν καταγωγή του Μωάμεθ του Πορθητή από τους Κομνηνούς (http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CF%85%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1_%CE%9A%CE%BF%CE%BC%CE%BD%CE%B7%CE%BD%CF%8E%CE%BD#.CE.93.CE.B5.CE.BD.CE.B5.CE.B1.CE.BB.CE.BF.CE.B3.CE.AF.CE.B1) και συγκεκριμένα από τον Ιωάννη Κομνηνό, γιο του Ισαάκιου Κομνηνού (1093-1152), τριτότοκου γιου του Αλεξίου Α Κομνηνού (1081-1118). Αυτός ο Ιωάννης στασίασε κατά του θείου του Ιωάννη Β Κομνηνού (1118-1143) και αυτομόλησε στους Σελτζούκους Τούρκους. Ασπάστηκε τον ισλαμισμό και νυμφεύθηκε την κόρη του Σελτζούκου Μασούντ (1116-1156). Με αυτήν απέκτησε τον Σουλειμάν Σαχ, τον οποίο ταυτίζουν με τον Σουλειμάν Σαχ (1178-1236), πατέρα του Ερτουγρούλ (1191/1198-1281) και παππού του Οσμάν Α ( 1258-1326).
    Βρίσκω όμως ότι ο πατέρας του Σουλειμάν Σαχ (1178-1236) λεγόταν Κουταλμίς ή Καγιά Αλπ.
    Τεσπα. Σε έπρηξα. Ξέρεις κάτι παραπάνω που να τα ξεκαθαρίζει ?

  21. Gpoint said

    Μάλλον χάθηκε το σχόλιό μου…

    ξαναρωτάω, τι είναι το τουπίκλην ;;

  22. Μαρία said

    22
    Το επίκλιν http://www.greek-language.gr/greekLang/medieval_greek/kriaras/search.html?lq=%CE%B5%CF%80%CE%AF%CE%BA%CE%BB%CE%B9%CE%BD&dq=

  23. sarant said

    22 Ναι, χάθηκε -δεν το είδα ούτε στη σπαμοπαγίδα

    23 Το επίκλι = καμάρι δεν το ήξερα, μερσί.

  24. giorgos said

    21. Μερικές πληροφορίες κι’ από μένα, τίς αντιγράφω από ενα βιβλίο .
    «Αιρέσεις βέβαια στόν χριστιανισμό καί ίδιαίτερα στόν μοναστικό κλάδο δέν έπαψαν ποτέ νά υπάρχουν,όπως φανερώνουν οί διάφορες ((σύνοδοι)) καί όπως προφανές είναι , άν σκεφθούμε ότι τό θεωρητικό ύπόβαθρο του είναι ή νεοπλατωνική φιλοσοφία τών αλεξανδρινών χρόνων . Ωστόσο στήν Δύση μετά τήν κάμψη τού Αρειανισμού κατέστησαν σχεδόν άμελητέες (1) όπως στό Βυζάντιο μετά τίς είκονομαχίες (2) . Κατά τόν δέκατον αίώνα όμως , μέσα στήν πολιτική τών πληθυσμιακών μετακινήσεων τών βυζαντινών αύτοκρατόρων , τήν όποίαν διετήρησαν καί οί Σουλτάνοι αργότερα (πράγμα βέβαια πού σημαίνει πώς κάθε άλλο ήσαν τά κριτήρια διοικήσεως τής άνατολικής Μεσογείου παρά ((έθνικά)) ) , πληθυσμιακά σώματα Παυλικιανών τής μικράς Ασίας μετεφέρθησαν στήν Θράκη.
    Τούτο , διότι κατά τόν 8ον αί. , μιά πρωτοτούρκικη φυλή , οί Ούίγούροι (Uigurens,Ouigours , πρωτοτούρκοι) , ίδρυσαν ένα έκτεταμένο κράτος μεταξύ Περσίας καί Κίνας μέ έπίσημη θρησκεία τόν Μανιχαισμό . Τό μανιχαικό αύτό κράτος (750-1250) , έν αντιθέσει πρός τό Ισλάμ , έκαλλιέργησε πολύ τήν ζωγραφική τών είκόνων , έπηρεάζοντας έτσι τήν τέχνη τής μινιατούρας . Η καλλιτεχνική αυτή δραστηριότητα στόν Μανιχαισμό άποτελεί συνέχεια προυπάρχοντος φαινομένου στόν ίδιο χώρο .
    Πρόκειται δηλ. περί τής πρός άνατολάς διαμορφώσεως τής κοσμοπολιτικής έλληνιστικής τέχνης τών ρωμαικών χρόνων , ή όποία , λαμβάνοντας τόν άνατολικόν της χαρακτήρα διά τού κράτους τών Σασσανιδών (227) ,άπετέλεσε τήν ίστορική προυπόθεση καί κοίτη τής κατοπινής βυζαντινής τέχνης(3).
    Ο Μάνης , πέρσης , γεννηθείς τώ 216 άπό πατέρα άρσακίδη καί μητέρα παρθία , άνατεθραμμένος μέσα στό πολιτιστικό κλίμα τού κράτους αυτού , είχε έξαίρετη κλίση καί κατανόηση είς τά τής τέχνης.
    Εχομε συνεπώς άπό τού τρίτου αί. ένα θρησκευτικό ρεύμα στά άνατολικά σύνορα τής κατοπινής βυζαντινής αύτοκρατορίας , τό όποίον θά έπηρεάση άργότερα τίς διάφορες χριστιανικές σχολές πρός τό μικρασιατικόν μέρος κατά ποικίλους τρόπους . Η ύπαρξη τού περσικού κράτους πρός ανατολάς είναι αυτή πού συνετέλεσε στήν πολυκεντρική δομή καί διαμόρφωση τού άνατολικού χριστιανισμού διά τών Πατριαρχείων καί προετοίμασε έτσι ώς μέγα βαθμό τό κατοπινό σχίσμα τών έκκλησιών .

    (1) Βλ.K.Heussi , μν.έ,σελ.217
    (2)Σ.Ζαμπελίου: Βυζ.Μελέται , είσαγωγή.
    (3) Βλ. L.Brehier; ((La Civilisation Byzantine , 1970 , σελ.421-25 καί J.Vogt , μν.έ.,σελ.105 κ.ε.

  25. 21
    Να σου πω όσο μπορώ:
    1) Ναι, έτσι φαίνεται. Οι Σελτζούκοι (και οι Τουρκομάνοι, και οι Οθωμανοί τελικά) ήταν Ογούζοι Τούρκοι. Αυτός ο Ερέτνα (μακρινός ξάδελφος) ήρθε μαζί με τους Μογγόλους στη Μικρασία.
    2) Άμα λέει ότι είχαν μαμελουκική καταγωγή, σημαίνει ότι η ελίτ ήταν στρατιωτικοί σκλάβοι — τώρα τι ειδικότερης καταγωγής δεν ξέρουμε και μάλλον δεν μπορούμε να ξέρουμε. Χωρεσμία είναι όνομα περιοχής, είναι το μέρος ανατολικά της Κασπίας.
    3) Στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε τίποτε σίγουρο για το πραγματικό όνομα του πατέρα του Ερτογρούλ, πόσο μάλλον του παππού του. Διάφορες πηγές δίνουν διαφορετικά ονόματα, και είναι μάλλον απίθανο να λεγόταν Σουλεϊμάν που είναι μουσουλμανικό όνομα όταν μάλιστα ο ίδιος ο Οσμάν μάλλον λεγόταν Ατμάν στην πραγματικότητα (έτσι τον λέει ο Παχυμέρης αν δεν κάνω λάθος). Σίγουρα επίσης δεν ήταν Σελτζούκος πρίγκιπας!

  26. Με τους Σκιάποδες βάζει ο Αριστοφάνης το Σωκράτη στους Όρνιθες.

    Είναι κει μια λίμνη πέρα
    στους Σκιάποδες στην ξέρα
    όπου κάθεται ο Σωκράτης
    άπλυτος σαν λυχνοστάτης

  27. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    22.>>τι είναι το τουπίκλην
    Στο 23,η Μαρία μάς το έδωσε πλήρως και με την πηγή του. Ασχολήθηκα λίγο
    χθες βράδυ, που ξεφύλλισα, ό,τι βρήκα από Ρωμηό, σ΄ένα Σουρή (της κακιάς ώρας άπαντα) που έχω και είδα να χρησιμοποιεί πολλές φορές το τουπίκλην.Βολεύει στος ρίμες του βέβαια αλλά έτσι κατάλαβα ότι σημαίνει «ο λεγόμενος»,παρατσούκλι ή επώνυμο:
    Γράφει στο Ρωμηό τ.49. «Μποναμάδες και ευχαίς» Πρωτοχρονιά 1885:
    Εις τον Δημητρακάκην μας,τουπίκλην Χράπαν-Χράπαν,
    εκ μέρους του Μανδάλου του μίαν ραγδαίαν φάπαν
    προηγείται ο στίχος-«ευχή»:
    Στον Μάνδαλον μίαν ευχήν εξώλης και προώλης
    και πάλιν πολύ γρήγορα να γίνει καπνοπώλης

  28. 27 Λέει όντως Σκιάποδες ε; Μια ζωή το ακούω και αναρωτιέμαι αν το ακούω σωστά.
    Αλλά βέβαια ποτέ δεν μου ‘κοψε και να ψάξω λίγο. Στίχος 1553 λέει: http://en.wikipedia.org/wiki/The_Birds_%28play%29#Places_and_people_mentioned_in_The_Birds
    Δεν μπορώ όμως να βρω το αρχαίο κείμενο ονλάιν.

  29. sarant said

    Ναι, το τουπίκλην βολεύει όχι στις ρίμες ακριβώς αλλά στο μέτρο.

  30. Μαρία said

    Χορός
    πρός δέ τοις Σκιάποσιν λί-
    μνη τις έστ’, άλουτος ου (το αναφ. επιρ.)
    ψυχαγωγεί Σωκράτης.

  31. sarant said

    Και ο Σταύρου

    Κοντά στους Ισκιοπόδηδες
    είναι μια λίμνη’ ανακαλεί
    εκεί ο Σωκράτης τις ψυχές
    πάντ’ άλουστος και βρόμικος

  32. 31 Να πω ότι εκπλήσσομαι, ψέματα θάναι 🙂

  33. Μαρία said

    33
    Μέχρι να το συναντήσω στους Όρνιθες, τραγουδούσα στους βράχους μες στην ξέρα.

  34. Ριβαλντίνιο said

    @ 25 giorgos

    Σε ευχαριστώ πολύ !!!
    Αργότερα πρέπει να κατέληξαν μουσουλμάνοι.
    H επικράτηση του ισλαμισμού στο Τουρκεστάν μάλλον ξεκίνησε από εδώ

    —————————————————————————————————————————————

    @ 26 Δύτης των νιπτήρων

    Θερμότατες ευχριστίες για τις εξηγήσεις !!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: