Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το εθνικό μας φαγητό

Posted by sarant στο 7 Μαΐου, 2015


1024px-FassouladaΠοιο είναι τάχα το εθνικό φαγητό των Ελλήνων; Η απάντηση δεν είναι τόσο προφανής όσο θα ήταν, ας πούμε, στην περίπτωση των Ιταλών με τα μακαρόνια ή των Πορτογάλων με τον μπακαλιάρο. Για τον τουρίστα μπορεί να είναι ο γύρος ή ο γκρικ μουζάκα. Το αρνάκι στη σούβλα έχει περγαμηνές έως και ομηρικές. Πάντως ανάμεσα στα πιάτα που μπορεί να προταθούν για τον τίτλο αυτό, σίγουρα θα βρούμε και τη φασολάδα, την πατροπαράδοτη φασολάδα όπως τη λένε πολλοί, που συχνά θα τη δείτε να αναφέρεται ως το εθνικό μας φαγητό -η Βικιπαίδεια μάλιστα, σε ένα άρθρο που δεν μου φαίνεται και τόσο έγκυρο, αναφέρει ότι καθιερώθηκε ως εθνικό φαγητό την εποχή της δικτατορίας Μεταξά (δηλαδή; με διάταγμα; ). Ας μην το πάρουμε αυτό στα σοβαρά. Ότι όμως πολλοί θεωρούν εθνικό μας φαγητό τη φασολάδα, αυτό είναι γεγονός. Μάλιστα, το ΛΚΝ, στο λήμμα «φασολάδα» περιλαμβάνει την παραδειγματική φράση «Η φασολάδα θεωρείται το εθνικό φαγητό των Ελλήνων».

Αν εσείς θεωρείτε άλλο φαγητό για εθνικό μας πιάτο, πείτε το στα σχόλια -αλλά εγώ στο υπόλοιπο άρθρο σκοπεύω να ασχοληθώ με τη φασολάδα και ακόμα περισσότερο με το βασικό της συστατικό, δηλαδή με τα φασόλια.

Αν είστε κι εσείς «της μεταπολίτευσης χαμένη γενιά», θα θυμάστε ίσως ότι στην 1η Γυμνασίου το βιβλίο Φυσικής Ιστορίας (ή μήπως της Φυτολογίας; ) αφιέρωνε, στην αρχή του, δεκάδες σελίδες επί σελίδων στα φασόλια, ή πιο σωστά στον φασίολο -που τον εξέταζε λεπτομερέστατα -κάπως σαν το ρήμα «λύω» που χρησίμευε για πατρόν για όλα τα ομαλά ρήματα. Ο φασίολος ο κοινός (Phaseolus vulgaris), κοινώς η φασολιά, είναι το φυτό που δίνει τα γνωστά μας φασόλια, με δυο μορφές -αφενός τα πράσινα χλωρά φασολάκια και αφετέρου τα ξερά φασόλια.

Το φασόλι ή φασούλι, ως λέξη, είναι υποκοριστικό της λ. φασίολος (φασιόλιον > φασόλιον, και: φάσουλος, ήδη από τα ελληνιστικά χρόνια > φασούλιον). Η λέξη «φασίολος», σύμφωνα με τα λεξικά, είναι αντιδάνειο. Η αρχαία λέξη είναι φάσηλος, που πέρασε στα λατινικά ως phaseolus και επέστρεψε στα ελληνικά ως φασίολος, ακόμα στην αρχαιότητα.

Με τα φασόλια συμβαίνει περίπου ό,τι και με τα κολοκύθια (τα συζητήσαμε πριν από είκοσι μέρες) τα οποία, θυμίζω, έχουν αρχαίο όνομα παρόλο που οι περισσότερες ποικιλίες μάς ήρθαν από τον Νέο Κόσμο. Έτσι, ο φασίολος ο κοινός έχει επίσης αρχαίο όνομα, αλλά είναι κι αυτός φυτό του Νέου Κόσμου. Και τότε πώς εξηγούνται οι τόσες και τόσες αναφορές αρχαίων και βυζαντινών σε φάσηλο και φασίολο αλλά και (στα βυζαντινά χρόνια) σε φασόλια ή φασούλια;

Αφενός, υπάρχει ένα είδος φασολιών που είναι αυτόχθονο στον Παλαιό Κόσμο. Πρόκειται για τα μαυρομάτικα φασόλια, που βοτανολογικά δεν ανήκουν στο ίδιο γένος με τα κοινά φασόλια, αλλά στo συγγενικό της βίγνας της ονυχωτής (vigna unguiculata). Η αναφορά που υπάρχει σε μια παραλλαγή του Πωρικολόγου στον «Φάσουλον τον κοιλιοπρήσθην και μαυρόμματον» ασφαλώς στα μαυρομάτικα φασόλια παραπέμπει. Από την άλλη, ο Γεννάδιος επισημαίνει ότι σε αρχαία και βυζαντινά κείμενα αναφέρεται ότι ο φάσηλος τρώγεται και χλωρός, οπότε μάλλον κάποιο άλλο όσπριο θα εννοείται, ίσως τα λούπινα.

Πάντως, το βέβαιο είναι ότι τα κοινά φασόλια δεν τα ήξεραν οι αρχαίοι, κι έτσι η αναφορά στο λήμμα «φασολάδα» της ελληνικής (αλλά και της αγγλικής) ότι τάχα η φασολάδα εμφανίζεται στην αρχαιότητα, δεν στέκουν. Όπως έχει γράψει κάποτε ο πατέρας μου, «σε πολλούς ίσως θα φανεί απίστευτο πως η φασολάδα, το εθνικό μας φαΐ κάποτε, ήταν τελείως άγνωστη στους αρχαίους και τους βυζαντινούς προγόνους μας» -αλλά μήπως το ίδιο δεν ισχύει και για τη ντοματοσαλάτα, άλλο σήμα κατατεθέν της ελληνικής κουζίνας;

Εκτός από τα κοινά φασόλια, έχουμε και τους γίγαντες (ή και ελέφαντες), που ανήκουν στο γένος Phaseolus αλλά σε άλλο είδος, τον Phaseolus coccineus, τον ερυθρό φασίολο δηλαδή. Οι γίγαντες των Πρεσπών είναι προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως -και τους κάνουν ακόμα και γλυκό, το έχω δοκιμάσει στους Ψαράδες.

Αλλά εμείς εδώ λεξιλογούμε. Σε σχέση λοιπόν με τη λέξη φασόλι, πρέπει να πούμε ότι σήμερα έχει σχεδόν επικρατήσει ο τύπος «φασόλι», ενώ ο τύπος «φασούλι» ακούγεται λίγο και κυρίως σε στερεότυπες φράσεις (βλ. παρακάτω). Ίσως να έχει στιγματιστεί σαν χωριάτικος, πάντως το γεγονός είναι ότι οι νεότεροι (και διαψεύστε με, παρακαλώ, αν πέφτω έξω) τον αποφεύγουν, όπως επίσης και τον τ. «φασουλάδα». Ωστόσο, πριν από μερικές δεκαετίες οι τ. «φασούλι/φασουλάδα» πρέπει να ήταν οι επικρατέστεροι.

Όπως είπα και πιο πριν, ο τύπος «φασούλια» είναι εξίσου παλαιός με τον «φασόλια», ίσως και παλαιότερος. Για παράδειγμα, ο αλεξαντριανός γιατρός Αίλιος Προμότος, σε ένα σύγγραμμά του για αντίδοτα, συνιστά στους «αιλουροδήκτους» να φτιάξουν ένα κατάπλασμα με λιωμένα φασόλια και μέλι («φασούλια βρέξας, λείωσον εὖ … προσμίξας ὀλίγου μέλιτος»). Σε άλλα ιατρικά συγγράμματα, οι «λωβοί των φασουλίων και αυτά τα φασούλια» περιλαμβάνονται στα δύσπεπτα φαγητά ή στα  «φυσώδη» (δηλαδή αυτά που προκαλούν αέρια). Θυμίζω πάντως ότι οι αναφορές αυτές εννοούν τα μαυρομάτικα φασόλια, τα μόνα που ήξεραν οι βυζαντινοί -φαίνεται αυτό και στον Πτωχοπρόδρομο, που μιλάει για «καὶ φαβατίτσιν ἀλεστόν, ὀρύζιν μὲ τὸ μέλι, φασούλιν ἐξοφθαλμιστόν, ἐλαΐτσας καὶ χαβιάριν». Ότι ο τύπος «φασούλι» ήταν ο επικρατέστερος φαίνεται και από το γεγονός ότι στα τούρκικα το φασόλι είναι fasulya (στον πληθυντικό, όπως τα διαλαλούσε ο πουλητής τους).

Και στις παροιμίες, συνηθισμένος είναι ο τύπος «φασούλι» -ξεκινώντας από την πασίγνωστη παροιμία «Φασούλι το φασούλι, γεμίζει το σακούλι», που παινεύει την αξία της οικονομίας και της υπομονής (και που την παινεύει υπονομευτικά ο Κηλαηδόνης στο Οικονομία κάνε). Για να αναφέρουμε και μερικές ακόμα παροιμίες, λιγότερο γνωστές, έχουμε: τη θρακική «με το οσούλι βράζει το φασούλι», όπου οσούλι είναι τουρκική λέξη που σημαίνει τον ρυθμό στη μουσική και μεταφορικά τη ρέγουλα, τον επιτήδειο τρόπο για να γίνεται μια δουλειά’ επίσης, τον παροιμιόμυθο «Θέλουνε και τα φασούλια Πατερημών;» που την είπε, λέει, ένα παιδί όταν η μητέρα του το επιτίμησε ότι αρχίζει να τρώει χωρίς να κάνει προσευχή -σαν παρακατιανό φαγητό που ήταν τα φασόλια, τα θεώρησε ανάξια προσευχής.

Έχουμε επίσης την πολύ γνωστή έκφραση «άλλο φασούλι κι αυτό!» ή «καινούργιο φασούλι βγήκε», που τη λέμε όταν ανακύψει κάποιο απροσδόκητο πρόβλημα, όταν παρουσιαστεί κάποια απρόβλεπτη και εκνευριστική περιπλοκή. Ωστόσο, σύμφωνα με το ΛΚΝ τουλάχιστον, εδώ η αρχή της έκφρασης βρίσκεται στην ιταλική λ. fasulo = ψεύτικος, fasuli στον πληθυντικό, και η σύνδεση με το φασούλι είναι απλώς παρετυμολογική -ομολογώ πως έχω κάποιες επιφυλάξεις.

Υπάρχει και μια ναξιώτικη παροιμία για τα φασολάκια: «Τα φασολάκια, λέει, αν δεν εφοβούνταν τα νύχια του βοδιού, ήθελε ν’ ακλουθάνε τον ζευγά από πίσω». Εδώ εννοούνται τα μαυρομάτικα φασόλια, που όταν τα σπέρνει ο γεωργός φυτρώνουν και ξεμυτίζουν πολύ γρήγορα. Όσο για τα φρέσκα φασολάκια, θα θυμηθούμε τον (άδικα λοιδορημένο) στίχο του Ρίτσου για τη μητέρα που καθαρίζει φρέσκα φασολάκια στη δροσερήν αυλόπορτα.

Οι παλιότεροι την εκτιμούσαν πολύ τη φασολάδα (ή «φασουλάδα», όπως τη λέγαν οι περισσότεροι). Ο Βάρναλης, ηλικιωμένος πια, όταν τον ρώτησαν ποιες είναι κατά τη γνώμη του οι μεγάλες χαρές της ζωής απάντησε, «Οι γυναίκες, η θάλασσα, η φασουλάδα, και να βλέπεις να παίζουν τάβλι στο Βυζάντιο» (το καφενείο του Κολωνακιού όπου σύχναζε). Σε ένα από τα ποιήματα που έγραψε μέσα στη δικτατορία, αποκαλεί «πανεθνική» τη φασουλάδα και σαρκάζει τον «Δούλο υγιών φρονημάτων»:

Έσκαβες λίγες μέρες κάθε μήνα
για την πανεθνική σου φασουλάδα.

«Τ’ αφεντικά μου ας έχουν την Ελλάδα,
έχω εγώ Μαραθώνα, Σαλαμίνα…»

Ο Παπαδιαμάντης, πάλι, υμνεί «τα καλομαγειρευμένα με ικανὸν ευώδες έλαιον φασόλια καὶ μὲ άφθονον κοκκίνην πιπεριάν», ενώ ο Καραγάτσης με ηδονή περιγράφει την ευτυχία κάποιων απόκληρων που έτυχε να βρουν ένα σακουλάκι φασόλια: Θα ‘κλεβαν ένα τσουκάλι. Θα ‘παιρναν —δανεικό κι αγύριστο— λάδι δράμια εκατό, απ’ τον μπακάλη. Ένας κρόμμυδος, κάπου θα βρίσκονταν. Και θα γινόταν μια φασουλάδα θεός! Και σε παλιότερο άρθρο είχαμε δει τις αναμνήσεις του Έλληνα, Εβραίου και αριστερού Μωυσή Μπουρλά, από την εξορία του Άη Στράτη, όταν οι εξόριστοι είχαν αγοράσει μια τεράστια ποσότητα φασόλια κοψοχρονιά και, αναγκαστικά, τα έτρωγαν μεσημέρι και βράδυ:

Τα φασόλια που μας φέραν άρχισαν να τα μαγειρεύουν σχεδόν κάθε μέρα, τη μια σαλάτα, την άλλη με ντομάτα, την τρίτη πηχτή, την τέταρτη σούπα ή στο φούρνο. Τα σαΐνια το άρπαξαν το γεγονός, και από το θεατρικό συγκρότημα τραγουδήθηκε το παρακάτω τραγουδάκι στο σκοπό του «Βαλεντίνα, αχ Βαλεντίνα, μικρή τσαχπίνα» κτλ.

Αχ φασουλάδα, τι νοστιμάδα
των οσπρίων είσαι η αντίκα
κι απ’ το μέλι πιο πολύ έχεις γλύκα
είτε σούπα είτε σαλάτα
είτε άσπρη ή με ντομάτα
ξεπερνάς τη μαρμελάδα,
έχεις νάζι, έχεις χάρη
των φαγιών μαργαριτάρι,
φασουλάδα – φασουλάδα!

Ωστόσο, η καημένη η φασουλάδα, αφού έθρεψε γενιές και γενιές (και ζεσταίνει και χορταίνει!) έπεσε σε ανυποληψία μόλις πήρε το (δανεικό) κουτάλι μας (γλυφό) νερό, κι έτσι ντρεπόμαστε να την αναφέρουμε για κατεξοχήν ελληνικό φαγητό, σαν τον νεόπλουτο που κρύβει τη γριά μάνα του επειδή φοράει τσεμπέρι. Φέρνει και αέρια, είναι η αλήθεια, είναι και αντιτουριστική. Ο Μπάτης πάντως είχε αποφανθεί, στον καιρό του, ότι ο Έλληνας είναι φασολάς.

 

 

 

326 Σχόλια to “Το εθνικό μας φαγητό”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Να ζήσει η Ελλάδα μας κι η φασολάδα μας!

  2. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Ω ρε πόσο καιρό έχω να φάω φασολάδα ελληνικιά κάθε βήμα και … 😦

  3. Γς said

    Και λόγω τιμής. Φεύγοντας πριν λίγο η κυρά μου για το γραφείο της μου είπε να προσέχω τους γίγαντες που βράζουν στην κουζίνα.

    -Και γιατί έβαλες φασόλια.
    -Αφού σου αρέσουν.

    [θα τους προσέχω, θα τους κάνω εγώ, μούρλια!]

  4. LandS said

    Εμείς που είχαμε κάνει τον φασίολο (που ανήκει στα δικοτυλήδονα) στο σχολείο, ξέραμε να εκτιμήσουμε και Σεφέρη.
    «Τα μονοκοτυλήδονα και τα δικοτυλήδονα ανθίζανε στον κάμπο
    σου το ’χαν πει στον κλήδονα
    και σμίξαμε φιλήδονα τα χείλια μας, Μαλάμω!»

    Επίσης δεν θα ξεχάσω το τσατισμένο ύφος της Φιλόλογου στη β΄Γυμνασίου όταν μας έδινε πίσω τις εκθέσεις για την αποταμίευση και έλεγε:
    Φασόλι το φασόλι, γεμίζει το σακΟλι;
    Είχε κόψει βαθμό από όσους (και όσες – μικτό είμασταν) είχαν γράψει «φασόλι το φασόλι γεμίζει το σακκούλι».

  5. Κουνελόγατος said

    Για τα μαυρομάτικα φασόλια υπάρχει παραμύθι, που εξηγεί το μαύρο σημαδάκι, το έκανε ράφτης, καθώς «έσκασε» από τα γέλια, σε κάποια βόλτα με ένα κάρβουνο κι ένα άχυρο… 🙂

  6. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Kάποτε, ως νεαρό φοιτητιώσο ρίφι, επιδιδόμουνα μετά μανίας και ζήλου, μαζί με άλλα συνρίφια, εις το ευγενές άθλημα της πόκας. Είχαμε στάνταρ στέκι ένα ριφόσπιτο και για μάρκες χρησιμοποιούσαμε ένα σακουλάκι φασόλια! Πρέπει να τα είχαν πιάσει ίσαμε με 200 + ζευγάρια χέρια αυτά τα φασόλια… Κάποτε ,μεγάλη ατυχία!, που ήρθε από την επαρχία η μαμά-κατσίκα του συγκεκριμένου ριφιού, είχε τη φαεινή ιδέα να μαγειρέψει τα συγκεκριμένα φασόλια… 😦

    Mετά από χρόνια, σε μια μορφή ιδιάζοντος ντεζα-βύ…, ξαναδιάβασα ένα παρόμοιο σενάριο στον «Θείο Πέτρο» του Δοξιάδη. Ο μαθηματικός-ήρωας χρησιμοποιούσε μέχρι φασόλια σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποδείξει την εικασία του Γκόλντμπαχ (έφτιαχνε γεωμετρικές αναπαραστάσεις των ακεραίων. Π.χ οι πρώτοι ήταν ευθείες γραμμές,αφού δεν κάνουν ορθογώνια, κ.λ.π.) . Όταν ο κακός Γκαίντελ τού έδωσε το τελειωτικό χτυπημα, έδωσε εντολή στην οικονόμο του να πλύνει καλά τα φασόλια και να φτιάξει ένα «κασουλέ» 🙂

  7. Tsopanakos said

    Και βέβαια:
    http://www.biblionet.gr/book/23550/Πετρόπουλος,_Ηλίας,_1928-2003/Η_εθνική_φασουλάδα_και_η_ομελέτα

  8. Γς said

    6:

    -Και τα πιλάφια που έτρωγες στην κατοχή; Τα ξέχασες

    Η γριά στο γέρο, που χάρηκε όταν είδε ότι ήταν άδειος ο κουμπαράς που θα έριχνε η γριά ένα σπόρο για κάθε της απιστία

  9. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Κάποτε ήταν τόσο παραδοσιακό φαγητό, που αναφερόταν και στον Καραγκιόζη (των παλιών καραγκιοζοπαιχτών, γιατί οι σημερινοί σκαρώνουν σενάρια μέχρι «Ο Καραγκιόζης και το κατεβασμένο application» 🙂

    Θυμίζω όμως και το ποντικό (κατά Μπαμπινιώτη, ο Πόντος παράγει το επίθετο «ποντικός») παραδοσιακό φαγητό «Λάχανα με τα φασούλια», απολύτως περιγραφικό, όπως βλέπετε.

    Για μας τους μηχανικούς, και κυρίως τους τοπογράφους, θυμίζω και τα «φασόλια» οριζοντίωσης του θεοδόλιχου. Τρία σφαιρικά αλφάδια σε ισόπλευρο τρίγωνο, με τα οποία οριζοντιώνεις διαδοχικά σε δύο άξονες. Εδώ βλέπετε δύο από τα τρία, πάνω από τους μικρορυθμιστές τους.

    Φασόλια λένε και κάτι μικρά τραπεζάκια σαλονιού, με αυτό το σχήμα.

    Αντίθετα, το ίδιο σχήμα σε μπολάκι στα νοσοκομεία, λέγεται -από επαγγελματική διαστροφή, προφανώς- «νεφροειδές», και είναι χάρτινο ή ανοξείδωτο.
    http://www.germanos-medicals.gr/sites/default/files/styles/portfolio_grid/public/kidney_tray_paper.jpg?itok=sOK_vVCG

    Αυτά για αρχή.

  10. Γς said

    Φασούλι το φασούλι
    γεμίζει το σακούλι,
    φασούλι το φασούλι
    γεμίζει το σακούλι σου.

  11. Πάνος με πεζά said

    Παναγιά μου ένας θεοδόλιχος…(σίγουρα «Θεάται δολιχός») – ή «δολιχώς» επίρρημα, αν και δεν το βρήκα.

  12. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7: Απαραίτητη η προσθήκη, νάσαι καλά!

  13. Πάνος με πεζά said

    @ 10 : Το’χει βάλει, ρεεε ! Διάβαζε πρώτα !

  14. Γς said

    9:

    >Αντίθετα, το ίδιο σχήμα σε μπολάκι στα νοσοκομεία, λέγεται -από επαγγελματική διαστροφή, προφανώς- «νεφροειδές», και είναι χάρτινο ή ανοξείδωτο.

    Μας έφτιαξες τη μέρα!

  15. Γς said

    13:
    Επρεπε να το βάλει στην αρχή. Με μεγάλα [και μπλίκινγκ] γράμματα.

    Οχι πως θα το έβλεπα και πάλι…
    😦

  16. Πάνος με πεζά said

    Και το σύνηθες λογοπαίγνιο στα ωδεία, Δώσε ρε μένα φασόλια συ ! (=ντο-ρε-μι-φα-σολ-λα-σι)

  17. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Νίκο, καλημέρα!

    Με έκανες να θυμηθώ μια «επαγγελματική» εμπειρία και γέλασα πολύ:
    Το 1999, υπηρετούσα στη Λίμα, και σε μια ραδιοφωνική εκπομπή που με είχαν καλέσει να μιλήσω για την Ελλάδα, ξαφνικά, η δημοσιογράφος με ρώτησε ποιο είναι το εθνικό μας φαγητό. Μιας στιγμής απ’ την πλευρά μου αμηχανία, κι αμέσως απάντησα το αυτονόητο: «un tipo de fabada con verduras».
    Αυτό άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου. Επιστρέφοντας στο γραφείο, βροχή τηλεφωνημάτων από μέλη της εκεί ελληνικής κοινότητας που άκουγαν την εκπομπή, για να μου πουν «Ντροπή!» «Αίσχος!» «Μας εξέθεσες σαν χώρα», και άλλα τέτοια, γιατί, όπως μου εξήγησαν, στο Περού η φασολάδα είναι το φαγητό των φτωχών και τι θα σκεφτόντουσαν οι καημένοι οι Περουάνοι αν άκουγαν κι εμάς να τρώμε το ίδιο. «Και τι έπρεπε, δηλαδή, να πω;», ρώτησα. «Ψητό!» ήταν η απάντηση όλων…
    Εμένα, πάντως, (η φασολάδα) εξακολουθεί να μου αρέσει!

  18. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Στὶς νοτίους διαλέκτους τῆς Ἰταλίας τὸ φασόλι λέγεται «fasulo». Πιθανῶς τὸ fasulo μὲ τὴν ἔννοια τοῦ «ψεύτικος» νὰ προέρχεται ἀπὸ τὸ «falso» καὶ νὰ συνδέθηκε μὲ τὸ φασόλι. Συγχωρέστε με, δὲν εἶμαι εἰδικός.

    Κατὰ τὸν πεθερό μου οἱ ἐλέφαντες εἶναι μεγαλύτεροι ἀπὸ τοὺς γίγαντες καὶ δὲν εἶναι τὸ ἴδιο. Ἐγὼ δὲν τὸ ξέρω.

    Ἡ φασολάδα ἦταν σίγουρα ἐθνικὸ φαγητὸ στὴν Ὀλυμπιάδα τοῦ 1896. Ἰδοὺ τὶ εἶχε γράψει ὁ Ἀδαμάντιος Κοραῆς ἀπὸ τὸν Παράδεισο στὴν ἑλληνικὴ λίστα ἀνεκδότων. Παραβλέψτε τὰ λάθη:
    http://anekdota.duckdns.org/1999/0530.html

    Πολὺ κοινὸ πιάτο στὴ Νότιο Ἰταλία εἶναι ὅπως ἔχω ξαναπεῖ ἡ πάστα μὲ φασόλιο, ὄχι βεβαίως ἡ πάστα τοῦ ζαχαοπλαστείου. Ἡ συνταγὴ μὲ τὸ πρακάτω ἀνέκδοτο:
    http://anekdota.duckdns.org/2011/0404.html

    Ξενίζει λίγο ἡ ἰδέα στοὺς Ἕλληνες καὶ χρειάστηκαν χρόνια νὰ πείσω τὴ γυναῖκα μου νὰ τῆς τὸ μαγειρέψω. Δὲν ἤθελε οὔτε νὰ τὸ δεῖ. Ἀπὸ τότε ποὺ πείστηκε, τὸ τρῶμε ἅπαξ τῆς ἕβδομάδος

  19. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

  20. ο Μήτσος said

    Η φασολάδα είναι και το εθνικό φαγητό της Αλβανίας!

  21. Γς said

    17:

    Το ίδιο και η δασκάλα μου [#1] , που έξαλλη για την φασολάδα μου, μου έλεγε κάτι για οβελία, σούβλες και τέτοια και σε μια εποχή που η πείνα πήγαινε σύννεφο και οι γαστρονομικές μου εμπειρίες έφταναν άντε μέχρι [οικόσιτη] κότα.
    Κι αυτή σπανιώτατα

  22. marulaki said

    Και αγαπημένη η Φασολάδα πριτς από το Μάγο με τα Χρώματα
    Το εθνικό μας νόμισμα!
    Καλημέρα! 🙂

  23. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Άν και οι Ομηρικοί ήρωες γνώριζαν τα ‘μήλα’, τα πρόβατα, κι ο Πολύφημος από το γάλα τους έφτιαχνε την φέτα του, ήταν μάλλον ‘ροσμπίφ’, σαν τους Άγγλους Beefeaters: έτρωγαν μόνο βόδια. Το παρατηρεί κι ο Αθήναιος αυτό, εξηγώντας πως δεν έτρωγαν ψάρια στο Έπος. Στην Οδύσσεια, το ένα τρίτο του έπους εκτυλίσσεται σε τραπεζώματα…

  24. Πάνος με πεζά said

    Μετά τη φασολάδα, μην το δοκιμάσετε μόνοι σας στο σπίτι !

  25. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Από κάποιο. λατινοαμερικάνικο μουντιάλ, διαμαρτυρία λόρδας κατά λόρδων: κβερέμοθ φαγιόλεθ, νον κβερέμοθ γκόλεθ. Θέλουμε φασόλια, όχι γκολ! Πάντως, το φαγητό των φτωχών μιας χώρας, γίνεται ακριβή ξένη κουζίνα σε άλλες, με το φετίχ της ανταλλακτικής αξίας και το συμβολικό της κεφάλαιο και την υπερρεάλιτυ της τουριστικής αυθεντικότητας. κι όλα τα συμπαρομαρτούντα…

  26. giorgos said

    Δέν υπάρχει εθνικό φαγητό γιατί δέν υπάρχει εθνικό κράτος .» Εθνικό» φαγητό θά μπορούσαμε νά πούμε ότι είναι ό μπακαλιάρος (εισαγόμενος) πού έχει επιβληθεί νά τρώμε στίς έθνικοθρησκευτικές γιορτές .

  27. # 8

    Αμίμητος Γς !!!!

  28. Αγάπη said

    Πολύ διάσημο φυσικα και το παραμύθι
    http://taparamythiatisgiagias.blogspot.gr/2014/07/blog-post_22.html

  29. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    17: Πολύ πολύ χαρακτηριστικό, σ’ ευχαριστώ! Ίδιο και το 21.

    11 Πάνο, ο Θεοδόλιχος είναι πολύ μυστήρια ετυμολογία. Πάντως οι Γάλλοι έφτιαξαν τον theodolite. (Μπορεί να είναι και κανένας Γότθος βασιλιάς 🙂

  30. Τσούρης Βασίλειος said

    Φουσκοκοίλια έλεγαν τα φασούλια στη συνθηματική γλώσσα των μαστόρων ( ο πάπ΄ς ήταν μάστορας)

    6. Νιοαραβόκιντε θυμάμαι κάτι ανάλογο. Μαζευτήκαμε τα μικρά της γειτονιάς πριν το 70 και παίζαμε τριανταένα στης μακαρίτισσας γειτόνισσας. Μία δεκάρα η μάρκα (ένα φασόλι δηλαδή) Στο τέλος του παιχνιδιού όμως υπήρχαν περισσότερα φασόλια από τις δραχμές που δίναμε για να πάρουμε τα φασόλια- μάρκες. Δύο από τους παίκτες που έχαναν και δεν είχαν άλλα λεφτά είδαν ότι το τσουβάλι με τα φασόλια ήταν πίσω τους και θεώρησαν λογικό να πάρουν κρυφά για να συνεχίσουν να παίζουν!

    Πριν χρόνια ρώτησα την κόρη μου όταν γύρισε από τον παιδικό τι έφαγε και μου απάντησε:
    -Μικρά φασόλια, γίγαντες! (μεγάλα φασόλια θεωρούσε τα μπαρμπούνια, τα φρέσκα φασολάκια)

    1974. Μεταπολίτευση. Στην επιστροφή από την εξορία, εξόριστος μόλις πατησε στην Αττική (Πειραιά ή Ραφήνα) μπήκε σε εστιατόριο για να φάει ένα πιάτο φαγητό της προκοπής και παράγγειλε μπαρμπούνια.
    Τρόμαξε όμως όταν αργότερα είδε τον σερβιτόρο να του φέρνει μια πιατέλα ψάρια ακριβά που δεν είχε χρήματα να τα πληρώσει.Αφού τους εξήγησε ότι αυτός εννοούσε φασολάκια και τους είπε από που έρχονταν τον κέρασαν και τα ψάρια και το κρασί!

  31. Αγάπη said

    Τελικα πόσα είδη υπάρχουν;
    https://www.google.gr/search?q=%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%B1&biw=1280&bih=864&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ei=nBpLVdXVFImesAGTu4Bw&ved=0CAYQ_AUoATgK

  32. Πάνος με πεζά said

    @ 29 : Στο βιβλίο Τοπογραφίας του Πολυτεχνείου έγραφε ότι προκύπτει από το «Θεώμαι δολιχός (ή -ώς)» αλλά φυσικά, οι αρχαίοι αποκλείεται να είχαν θεοδόλιχα…Εκτός αν είχαν κάτι παρόμοιο που έκανε κατ’ αναλογία την ίδια δουλειά.

  33. Οι ιπποδρομιάκηδες φασόλι αποκαλούν το άσχετο άλογο που διακρίνεται, π.χ.»Αφού έμαθες το 4 άχαστο, παίξτο με όλα η σου μπει κανένα φασόλι στο δίδυμο και τα χάσεις»
    Και στην πόκα τα χρόνια του 60 και 70 (από τότε έχω να παίξω) λέγανε φασόλι το χαρτί που άνοιγε και δεν τους έκανε.

    Ισως σχετίζεται με το fasulo = ψεύτικος

  34. Πάνος με πεζά said

    Τελευταία στις λαϊκές αναγράφεται «φασόλια άνευρα», χωρίς τη χαρακτηριστική «κλωστή» στη «ραφή» τους, δηλαδή.

  35. Νίκο, αν με το ελέφαντες Πρεσπών εννοείς κάτι ερυθρόμαυρα τεράστια φασόλια, είναι τα πιο νόστιμα που έχω φάει μαγειρευτά αλλά θαμπορούσα να τα φανταστώ ακόμα και γλυκό !

  36. Παναγιώτης Κ. said

    Κατανοώ γιατί τα μακαρόνια είναι το εθνικό φαγητό των Ιταλών.Διότι τα τρώνε κάθε μέρα.
    Αν θέλαμε να μιλήσουμε για το εθνικό φαγητό των Ελλήνων αυτό πρέπει να είναι το…ψωμί.

  37. Μπετατζής said

    Ποιός κιερατάς έχει λοιδωρήσει τον υπέροχο στίχο του Ρίτσου ;

  38. atheofobos said

    9 και 14
    Το νεφροειδές ονομάζεται έτσι όχι από επαγγελματική διαστροφή αλλά γιατί έχει το σχήμα του νεφρού.
    Παλιότερα ήταν και από πορσελάνη.
    http://www.fotosearch.gr/photos-images/%CE%BD%CE%B5%CF%86%CF%81%CE%AC.html

    Όσο για την φασολάδα είναι ίσως από τα λίγα φαγητά που είναι πιο νόστιμα όταν μαγειρεύονται σε μεγάλη ποσότητα, όπως στον στρατό σε καζάνι.
    Πάντως η γιαγιά μου όταν έκανε φασολάδα ήταν συνεχώς από πάνω από την κατσαρόλα και προσέθετε κάθε τόσο από λίγο νερό και το τελικό αποτέλεσμα ήταν μοναδικής γευστικής τελειότητας.
    Δεν αποκλείεται βέβαια αυτές οι αναμνήσεις να είναι αποτέλεσμα αυτού που στη ψυχολογία αποκαλείται «εξωραϊσμός του παρελθόντος»!

  39. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    17. Ναί μωρέ, δὲν εἶχαν βρακὶ νὰ φορέσουν, πῆγαν μετανάστες στὸ Περοὺ καὶ θέλουν νὰ τὸ παίξουν καὶ ἀριστοκράτες

  40. Πάνος με πεζά said

    @ 38 : Ναι, εννοώ ότι και τα νεφρά μοιάζουν με φασόλια, αλλά μέσα στο νοσοκομείο, νεφροειδές θα το πεις, πώς διάλο ! 🙂

  41. Γς said

    Δεν είναι μόνο τα φασόλια.
    Κι άλλες τροφές όπως λάχανο, μπρόκολο, και ο κουνουπίδι παράγουν φυσικό αέριο.

    Και περιμένω στο φανάρι. Δίπλα μου ένα αυτοκίνητο της ΔΕΦΑ.
    Διαβάζω: Natural Gas

    Με βλέπει ο συνοδηγός που κουνάω το κεφάλι μου.

    -Τι συμβαίνει κύριος;

    -Ρε συ φυσικό αέριο είναι μόνο ένα!

  42. «Από την άλλη, ο Γεννάδιος επισημαίνει ότι σε αρχαία και βυζαντινά κείμενα αναφέρεται ότι ο φάσηλος τρώγεται και χλωρός, οπότε μάλλον κάποιο άλλο όσπριο θα εννοείται, ίσως τα λούπινα»

    Έχω την εντύπωση (ας με διορθώσει όποιος ξέρει καλύτερα) ότι τα μαυρομμάτικα όταν είναι χλωρά είναι τα γνωστά αμπελοφάσουλα. Προσωπικά δεν το γνωρίζω αν είναι όντως έτσι, απλώς το έχω ακούσει από τον πατέρα μου.

  43. Γς said

    41->24

  44. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @39,
    έτσι είναι. Οι βασιλικότεροι του βασιλέως ασκούνε τη χειρότερη τυραννία.

  45. Dhmhtrhs said

    Μια μικρή διόρθωση. Το «ψεύτικο» στα Ιταλικά λέγεται fasullo και ΟΧΙ fasulo που λέγεται το φασόλι στη Νάπολη, όπως προαναφέρθηκε. Συγγνώμη αλλά έχω υποφέρει από τα διπλά σύμφωνα! Η επίσημη ιταλική λέξη για το φασόλι είναι fagiolo.

  46. Γς said

    Νεότερα [#3]

    Μόλις χτύπησε το χρονόμετρο για τους γίγαντες που βράζουν. Είχε βάλει 99 λεπτά.

    Δεν είναι έτοιμα όμως. Και το ερώτημα:
    Γιατί τους έχει βάλει να σιγοβράζουν;

    [Μόνο σοβαρές απαντήσεις, παρακαλώ]

  47. Πάνος με πεζά said

    Γενικώς, ποτέ δεν ξέρεις πόσο χρόνο βράσιμο θέλουν τα φασόλια…Γι αυτό κι εγώ δεν τα τρώω (τα βραστά) και τελειώνω…
    Μπορείς να πάρεις τα καλύτερα φασόλια, από τις Πρέσπες, και να βράζουν σα χαλίκια !

  48. Παναγιώτης Κ. said

    Φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι.
    Αυτό ήταν το θέμα της έκθεσης που γράφαμε στο σχολείο με έπαθλο έναν κουμπαρά και μια κατάθεση 100 δραχμών. Όλα αυτά από το ταχυδρομικό ταμιευτήριο.
    Εναλλακτικά δινόταν και το: Σταλαγματιά-σταλαγματιά γεμίζει η στάμνα η πλατιά, όταν βεβαίως δεν επικρατούσαν τα..τεχνοκρατικά του τύπου «Τα εκ της αποταμιεύσεως προερχόμενα δια τον άνθρωπο και τας κοινωνίας οφέλη».

  49. Γς said

    46:
    Και κοίτα σύμπτωση:
    Με πήρε τηλέφωνο, αν συμπλήρωσα νερό και τέτοια.
    Πολύ φασολάδα σήμερα. Στο ιστολόγιο, στην κουζίνα, στο τηλέφωνο.
    [στο τέλος τα παράπλευρα]

  50. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    46. Προσοχή! Στὴ φασολάδα μόνο ξύλινη κουτάλα. Ἡ μεταλλικὴ κόβει τὸ βρασμὸ κι εἶναι σὰ νὰ ξαναρχίζης ἀπὸ τὴν ἀρχή

  51. atheofobos said

    24
    Στο ποστ μου ΠΕΡΙ ΠΟΡΔΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ! έχω βάλει μια πιο εντυπωσιακή φωτογραφία του αθλήματος μαζί με την αντίστοιχη περιγραφή που κάνει ο Ηλίας Πετρόπουλος στο Εγχειρίδιον του καλού κλέφτη
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2013/01/blog-post.html

  52. Γς said

    47:

    Πήγα και έκλεισα το μάτι της κουζίνας.
    Εχουν γίνει όπως τα θέλω:
    Τραγανά, τραγανά.

    Μούρλια με λίγο λαδάκι και λίγη φέτα!

    Τα λιγουρεύεστε;
    Τα λιγουρεύεστε;

  53. Alexis said

    Καλημέρα.

    Τα μαυρομάτικα ανήκουν όχι απλώς σε άλλο είδος αλλά και σε άλλο γένος.
    Dolichos lablab τα είχα μάθει εγώ στη Γεωπονική Σχολή (τω καιρώ εκείνω 🙂 ) το Vigna unguiculata πιθανόν να είναι κάποιο (νεώτερο) συνώνυμο.
    Δεν είναι ασυνήθιστο αυτό. Η τομάτα έχει αλλάξει τρία (!) ονόματα από τότε που ήμουν εγώ στη σχολή:
    Solanum lycopersicum, Lycopersicon esculentum, Lycopersicon lycopersicum.
    Η ίδια η οικογένεια του φασολιού (ψυχανθή) τώρα λέγεται Fabaceae, παλιά λεγόταν Leguminosae, ακόμα παλιότερα Papillionaceae.
    Μύλος δηλαδή…
    (και μία μικρή παρατήρηση: στη συστηματική ταξινόμηση πάντα το γένος γράφεται με κεφαλαίο αρχικό γράμμα, και το είδος με μικρό),

    Στην Ήπειρο λέγεται κάποιες φορές και η παροιμιακή έκφραση «Φασόλια με κούμπλα» (κούμπλα=κορόμηλα) μιλώντας για πράγματα που είναι τελείως άσχετα και ασύνδετα μεταξύ τους, κατ’ επέκταση άσχετες και ξεκάρφωτες κουβέντες, αερολογίες.

  54. Παναγιώτης Κ. said

    @30 (Τσούρης Βασίλης). Μα το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Το χρήμα που κυκλοφορεί είναι περισσότερο από τον πραγματικό πλούτο της κοινωνίας. «Κέρδος χωρίς παραγωγή» είναι ο εύστοχος τίτλος βιβλίου που είδα προσφάτως στην βιτρίνα ενός βιβλιοπωλείου.

    (Κάτι άσχετο για τους άλλους φίλους του ιστολογίου.Λίγο πριν από το ΄70 πήγαινες φροντιστήριο στον Αχιλλέα Ε. στα Γιάννενα; Εσύ βγαίνεις με το πλήρες όνομά σου οπότε μπορεί και να κεντρίσεις κάποιες μνήμες…)

  55. Spiridione said

    Να προσθέσουμε και τον Φασουλή, το alter ego του Καραγκιόζη
    http://www.biblionet.gr/book/177391/%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%BD%CE%B5%CE%BF%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D_%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%85:_1870-1938

  56. Αγάπη said

    Και από λινκιά που έδωσε ένας φίλος πιο πάνω, αλλά δέν μπορώ τώρα να εντοπίσω ποιός είναι – συγγνώμη
    Αυτό που θυμήθηκα στα σίγουρα είναι τι έλεγε μια γριούλα στον Αγ. Γεώργιο Καστοριάς, πριν πολλά πολλά χρόνια, όταν ο παπάς έφτανε το Ευαγγέλιο στο σημείο «…και έκλασεν ο Χριστός τον Αρτον…»
    Σταυροκοπιόταν κι έλεγε δακρύζουσα «την πορδίτσα σ’ Χριστούλη μ’, την πορδίτσα σ’»

    ( http://atheofobos2.blogspot.gr/2006/11/quiz_07.html )

  57. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    30: Πολύ ωραία ιστορία!

    34: Πρέπει να κάνουμε μιαν αποδελτίωση όρων στις λαϊκές (και διαλαλημάτων, ίσως). Ωραία τα άνευρα.

    45: Δεκτή η διόρθωση, πρέπει να γίνει στο ΛΚΝ

    53 Δεκτά τα βοτανολογικά και την παροιμία δεν την ήξερα.

    Μια παράλειψη του άρθρου είναι πως δεν αναφέρει τον Φασουλή. Που δεν ξέρω και πώς ονοματίστηκε έτσι.

  58. sarant said

    Αλλά την παράλειψη την πρόλαβε ο Σπύρος στο 55

  59. Πάνος με πεζά said

    @ 56 : Νομίζω ότι είναι (στο ψαλτό, μάλιστα) «και ευλογήσας….έκλασεεεεεεεν.»

  60. Τσούρης Βασίλειος said

    54
    Όχι, είμαι μικρότερος. Ακόμα όμως υπάρχει η ταμπέλα » Φροντιστήρια υπό Αχιλλέως Ευαγγέλου»
    Τα Γιάννινα άλλαξαν πολύ από τότε.

  61. Πάνος με πεζά said

    Ο Φασουλής, και ο συνεταίρος του ο Περικλέτος.

  62. Αγάπη said

    56 ευχαριστώ 🙂

  63. Παύλος said

    Εδώ και πολλά χρόνια δεν υπάρχει εβδομάδα χωρίς να έχω φασολάδα. Και αν περισσέψει είναι ακόμα καλύτερη τη δεύτερη μέρα!

  64. Γς said

    53:

    >«Φασόλια με κούμπλα» (κούμπλα=κορόμηλα) μιλώντας για πράγματα που είναι τελείως άσχετα και ασύνδετα

    Ενώ,
    Γίγαντες [τραγανοί, τραγανοί] με φέτα,
    που τους έχω βάλει κάτω [#52 και δεν με βλέπω να σταματώ]

  65. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    52. Ἄ, ἐμένα μοῦ ἀρέσουν χυλωμένα

  66. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    55-57. https://www.youtube.com/watch?v=d87x3pI87tU

  67. sarant said

    64 Αυτό είναι πρακτική εφαρμογή των… διδαγμάτων του ιστολογίου!

  68. Πάνος με πεζά said

    M’ αφού γράφεις «φασόλια τρεις» !

  69. Γς said

    64:

    >Γίγαντες [τραγανοί, τραγανοί] με φέτα,
    που τους έχω βάλει κάτω [#52 και δεν με βλέπω να σταματώ]

    Και δια της φώτο το αληθές

  70. Spiridione said

    57. La maschera di Fasulén, Fagiolino, λέει στη Μπολόνια
    http://s184199.blogspot.gr/2014/10/fasulen-nome-dialettale-romagnolo-di.html

  71. Τσούρης Βασίλειος said

    Πριν χρόνια διάβασα (δεν θυμάμαι που) ότι το DNA του φασολιού είναι πιο πολύπλολο απ΄του ανθρώπου. Μου φάνηκε εξωπραγματικό αυτό που διάβασα αλλά δεν το έψαξα ποτέ. Το θυμήθηκα πριν λίγο και περιμένω την επιβεβαίωση ή την απόρριψη από τους «γενετιστές ¨του ιστολογίου.

  72. Καλημέρα.

    Εμένα εθνικό μου φαγητό είναι τα μακαρόνια, που τα τρώω άπαξ ημερησίως, αλλά η φασολάδα (κόκκινη, χυλωμένη, όπως λέει και ο Αρχιμήδης στο 65) είναι κλόουζ σέκοντ. (Τρίτες οι φακές. Όπως βλέπετε είμαι οικονομικός).

  73. 37 Μπετατζή, ο Σαββόπουλος στους Όρνιθες — αλλά μάλλον για τον Μίκη πήγαινε η μπάλα. Δεν είναι και ακριβώς λοιδορία, μια και τον παρομοιάζει με κοτζάμ Ευριπίδη.

  74. Νατάσσα said

    37: Μπετατζή.. Να σε χαίρεται η μανούλα σου, που καθαρίζει φρέσκα φασολλλάκια… από τους Αχαρνής του Σαββόπουλου, μαζί με άλλες ποιητικές παρωδίες (εδώ στο 10.08)

  75. Νατάσσα said

    Συγγνώμη, Δύτη μου, έγραφα και δεν το είδα

  76. Πάνος με πεζά said

    @ 69 : Τι πληκτρολόγιο είναι αυτό !

  77. spiral architect said

    Η αγία φασολάδα:

    Παντελής Βούλγαρης – Θανάσης Βέγγος – Ολα είναι δρόμος

  78. Γς said

    71:
    >το DNA του φασολιού είναι πιο πολύπλολο απ΄του ανθρώπου

    Δεν έχω υπόψη μου κάτι τέτοιο.
    Να το ψάξω;
    Αν αργήσω βάλτε να φάτε [το εθνικό μας φαγητό].

    Πάντως 22 χρωμοσώματα οι φασέολοι [βουλγάρης 😉 ], 46 εμείς.
    Τους τρώμε!
    [και στα χρωμοσώματα]

  79. sarant said

    70: Α μπράβο!

    73-74: Και όχι μόνο ο Σαββόπουλος, αλλά δεν έχω άλλο πρόχειρο παράδειγμα.

  80. Θυμόσαστε και την συνέντευξη του Κ. Μητσοτάκη, που διηγίοταν που στην κατοχή ήταν γραμμένος σε τρία συσσίτια (ως δικηγόρος, φοιτητής και στρατιώτης) και έτρωγε κάθε μέρα τρεις φασολάδες «ανάλαδες»;

  81. Γς said

    77:
    Φασολάδα.
    Phaseolus vulgaris
    Με τον Βούλγαρη

  82. ΚΑΒ said

  83. Τσούρης Βασίλειος said

    78
    Να το ψάξεις αγαπητέ πατριώτη με την ησυχία σου.

  84. Για κάτι σχετικό που ειπώθηκε πιο πριν, μια καθηγήτριά μας στο σχολείο, το είχε φιλοσοφήσει το πράμα, και έλεγε: «Στην Ανθρωπολογία, λέμε ότι τα νεφρά μοιάζουν με φασόλια, και στην Φυσική Ιστορία, λέμε ότι τα φασόλια μοιάζουν με νεφρά»!

  85. Alexis said

    #69: Μάλλον ο Γς είχε «εσωτερική πληροφόρηση» ότι πρόκειται να ανέβει το σημερινό ποστ, κι έκατσε και μαγείρεψε φασόλια για να μας εντυπωσιάσει! 😀
    Και πληκτρολόγιο χάι-τεκ να ‘ούμε!

    #40: «Οι νεφροί βρίσκονται εκατέρωθεν της πυέλου και έχουν σχήμα φασίολου»
    Το θυμάμαι από κάποιο παλιό γυμνασιακό βιβλίο Ανθρωπολογίας ή Βιολογίας.

  86. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    «Με αυτήν την διόπτρα ο Ήρων μέτρησε την απόσταση Αλεξάνδρειας-Ρώμης»
    (σιγά να μη μέτρησε και μέρχι το Λοσάτζελε…που θάλεγε κι ο Φυσικός. 🙂 )
    http://users.sch.gr/mfanarioti/MHXANES/mixanologia/dioptra.html

  87. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Η αρχαία Φασηλίς (Phaselis), καμιά πενηνταριά χιλιόμετρα απ’ την Αττάλεια, έχει σχέση με το θέμα;

  88. ΚΑΒ said

    >>>θα θυμάστε ίσως ότι στην 1η Γυμνασίου το βιβλίο Φυσικής Ιστορίας (ή μήπως της Φυτολογίας; ) αφιέρωνε, στην αρχή του, δεκάδες σελίδες επί σελίδων στα φασόλια, ή πιο σωστά στον φασίολο -που τον εξέταζε λεπτομερέστατα

    Εγώ το έκανα στη Β΄Γυμνασίου:

    Εγχειρίδιον φυτολογίας διά την Β’ τάξιν των Γυμνασίων Παναγιώτη Γαβρεσέα, ΟΕΔΒ 1962

  89. Ο Σαββόπουλος χρησιμοποιεί τα φρέσκα φασολάκια για να παραλληλίσει τον Ρίτσο με τον Ευριπίδη, που εκτός από πολύ τραγικός και μελό,τον δουλεύανε οτι ήταν γυιός μιας χορταρούς.

    Οι Αχαρνής πάντως έχουν και ένα από τα ωραιότερα, για μένα, Ελληνικά τραγούδια και από μελωδία (κυρίως) και από στίχο: Σε γιορτινό αγώνισμα παίζατε τις αμάδες.

    Ψηστιέρα καρβουνιέρα μούσα Δεκεμβριανή…
    _________

    Τον Φασουλή τον σκέφτηκα και γώ. Νομίζω προυπήρχε του Σουρή, ήταν ήρωας κουκλοθέατρου, μια ελληνική παραλλαγή του Punch, που προερχόταν από τον ιταλικό Πουλτσινέλα της κομέντια ντελ άρτε, και που το σουλούπι του ήταν φασιολόσχημο.

  90. Γς said

    Φασόλια. Phaseolus voulgaris Τα έχω φάει με το κουτάλι, που λένε.
    Ηταν να κάνω το διδακτορικό μου πάνω σ αυτά [Low dose effect of ionizing radiation] και ακτινοβόλησα ότι φασόλια εύρισκα μπροστά μου (μέχρι και τον εαυτό μου, από ελλιπή μέτρα ασφαλείας).

    (Γς (1974) Radio Stimulation Gamma Neutron of Plant Growth with Emphasis on Chloroplast Development. Radiation Research 59, 119-20).

    Η ατυχία μου ήταν ότι ο επιβλέπων μου ήθελε να επικεντρωθώ στο RBE (Relative biological effectiveness) τη μεγαλύτερη μαλακία που επινόησαν οι πυρηνικοί φυσικοί (που έγιναν βιολόγοι) του Λος Αλαμος για να συνεχίσουν να παίρνουν χρηματοδοτήσεις. Αμύθητα ποσά, χιλιάδες βιβλία, χαρτιά, πειράματα για το τίποτα!

  91. Spiridione said

    88. Και θυμήθηκα και το φυτολόγιο. Σε ποια τάξη το κάναμε αυτό;

  92. sarant said

    89 Φυσικά προϋπήρχε ο Φασουλής του κουκλοθέατρου. Αλλά πώς ονομάστηκε έτσι;Το σουλούπι είναι μια καλή εξήγηση.

    88 Μπορεί και να θυμάμαι λάθος και να ήταν Β γυμνασίου.

  93. Εθνικό φαγητό: Κουτόχορτο (με όλους τους τρόπους -μαγειρέματος- σερβιρίσματος).
    Το παρέχουν όλες οι κυβερνήσεις (πλην του καποδίστρια) από το 1821 και μετά.
    Συνήθως το πληρωνουμε (σαν χαβιάρι) ακριβά…

    Όσον αφορά τη φασολάδα, νομίζω δεν έχει αναφερθεί, για την αποφυγή (ή τον μετριασμό) των αερίων προτείνεται η διπλή, διήμερη υδροκολυμπίθρα πριν το μαγείρεμα, η/και ο συνδυασμός με λίγο ρύζι, πραγματικά βοηθάει.
    Αν αυτά αποτύχουν, προσωπικά παραφράζω το άσμα «αναστατώνομαι» της Στανίση και τραγουδώ »απογειώώώνοοομαι!»
    😉

  94. Καλημέρες μυρωδάτες

    Το «φασούλι» δεν το λέμε πια, εκτός για να περιγράψομε κάτι απρόσμενο: «Μα τι φασούλι μου πετάχτηκε εδώ;»

    Θυμάστε το πιασάρικο ρεφραίν του Κηλαηδόνη (σέβεντυζ) στην τηλεοπτική διαφήμιση του «Κηπουρική δια όλους»;

    Μαϊντανό και φασιόλους
    στην Κηπουρική δια όλους!

  95. Πέπε said

    Στη Σάμο, μου ‘χουν πει, κάνουν μιαν άλλη φασολάδα, μόνο με φασόλια (όχι σα χορτόσουπα!), και την τρώνε με ξίδι. Τη δοκίμασα μια φορά και δεν ήταν καθόλου κακή. Εντελώς διαφορετικό πράγμα από την κλασική φασολάδα.
    _____________________

    > > τα μαυρομάτικα φασόλια, που βοτανολογικά δεν ανήκουν στο ίδιο είδος με τα κοινά φασόλια…

    Στο ίδιο γένος μάλλον. (Προφανώς ούτε στο ίδιο είδος, αλλά αυτό δεν είναι είδηση.) (Διορθώστε με αν σφάλλω.)
    _____________________

    > > Και θα γινόταν μια φασουλάδα θεός! (Παπαδιαμάντης)

    Κι ένας μουσακάς θεά.

    _____________________

    @24 (πυροκλάνι):

    Μιαν εποχή, που οι υπολογιστές και το ίντερνετ είχαν αρχίσει να διαδίδονται και εκτός γραφείων, σε σπίτια, αλλά όχι όσο τώρα, εγώ είχα μείνει εντελώς έξω απ’ αυτή την εξέλιξη. Ένας φίλος μου λοιπόν προσπαθούσε να μου εξηγήσει τι είναι το Γιουτιούμπ:
    -Μιλάμε είναι θαυμαστό: ο καθένας, λέει, μπορεί να ανεβάσει ό,τι βίντεο θέλει, και να το βλέπει όποιος θέλει.
    -Δηλαδή, του λέω, τι παναπεί «ό,τι βίντεο θέλει»;
    Ως γνωστόν, σε ανθρώπους ηλεκτρονικά αναλφάβητους κάτι τέτοιες έννοιες είναι τελείως ακατανόητες. Εγώ δεν είχα καν συνηθίσει την ιδέα ότι μερικοί άνθρωποι τραβάνε βίντεο από οτιδήποτε, είχα μείνει στις βιντεοκάμερες που τραβάγαμε κάνα γάμο, κάνα πάρτι, το θεατρικό του σχολείου, άντε και μια-δυο φορές στη ζωή μας ένα χαζοτίποτα έτσι για πλάκα.
    -Και τι παναπεί «το βλέπει όποιος θέλει»;
    -Ε να, μου λέει, κάτσε να βρούμε κάτι στην τύχη. Δες, αυτός για παράδειγμα ανέβασε ένα βίντεο που κάνει πυροκλάνι.
    -Μμμ… Πρέπει να εντυπωσιαστώ τώρα;

    Δεν ήταν από τις εμπειρίες που με ώθησαν να ενταχθώ μια ώρα αρχύτερα στον θαυμαστό κόσμο του ίντερνετ.

  96. Γς said

    Και μια μεταμόσχευση, που αφορά το φασόλι

  97. cyrusmonk said

    Γιὰ τὰ μεξικάνικα «πηδηχτὰ» φασόλια καμμία νύξη;
    Καὶ γιὰ τὸ θέμα τοῦ βρασμοῦ: γιὰ πιὸ βραστερὰ φασόλια (καὶ ἄλλα ὄσπρια), ἀποβραδὶς στὸ μούσκιο μὲ λίγη σόδα, τὸ πρωὶ ἄλλαγμα τὸ νερό γιὰ καμμιὰ ὡρίτσα ἀκόμα καὶ μετὰ στὴ φωτιά (μὲ τρίτο νερό).

  98. spiral architect said

    Μην ξεχνάμε και το παιδικό «Ο Τζακ και η φασολιά» και την πορεία μας προς την ενηλικίωση. 😦
    (με πολλές παραλλαγές)

  99. Πάνος με πεζά said

    Και παραλία «Φασολού», από τις όμορφες παραλίες της Σίφνου. Καλοκαίρι έρχεται, αφού !
    http://www.instantstreetview.com/@36.941128,24.752742,-170.46h,-5.14p,1z

  100. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

  101. Κιντ, άσ’τα σάπια!
    Βρήκανε την καβάτζα σου

    http://news.in.gr/culture/article/?aid=1231405854

  102. a said

    το διηγημα του καραγατση ειναι η μεγαλη εβδομαδα του πρεζακη οπου ο ηρωας επειχηρει να κλεψει φασολια απο μια φορτηγιδα στο λιμανι του πειραια αλλα γινεται αντιληπτος και δερνεται ανηλεως
    το διηγημα εγινε προσφατα κομικ

  103. Y. G. said

    90_ «ακτινοβόλησα ότι φασόλια εύρισκα μπροστά μου (μέχρι και τον εαυτό μου, από ελλιπή μέτρα ασφαλείας)

    Today I was reading about Marie Curie:
    she must have known she suffered from radiation sickness
    her body bombarded for years by the element
    she had purified
    It seems she denied to the end
    the source of the cataracts on her eyes …
    She died a famous woman denying
    her wounds
    denying
    her wounds came from the same source as her power
    (Rich, ‘Power’, 1978)

  104. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    101. Όχι ρε γαμώτο! Και του είχα πει του λακαμά του μούτσου να τα καμουφλάρει…

  105. Δύο ακόμα σημειώσεις: η έμφαση της σχολικής φυτολογίας στον φασίολο πρέπει να είχε να κάνει με το ότι είναι πολύ εύκολο να τον φυτέψεις και να τον παρακολουθήσεις. Φαντάζομαι όλοι θυμόμαστε πώς βάζουμε το φασόλι σε βρεμένο μπαμπάκι σε ένα κεσεδάκι κλπ.

    Αυτή η ιστορία όμως με το εθνικό φαγητό έχει ενδιαφέρον, σωστά ειπώθηκε ότι ίσως σχετίζεται με τον καραγκιόζη. Ποιος θα κάτσει να ψάξει πότε άρχισε να εμφανίζεται ο όρος όμως…

  106. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    69
    Butter beans οι γίγαντες αγγλιστί, το φοιτητικό μου φαγητό, σιγόβραστοι με λίγο λάδι, μαύρο πιπέρι και κόλιαντρο, που οι Κύπριοι αγαπούμε πολύ. Βελουδένια υφή, ανθίζει η ψυχή στο ψυχανθές.

  107. Γς said

    Είναι κι ο Φασουλής [ο Σταμάτης Φασουλής]
    αλλά κι ο Χρίστος Βαλαβανίδης 😉

  108. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    106. Αμάν μ’αυτό το κόλιαντρο! Σε όλα και παντού! ακόμα και στη μπεσαμέλ….μπλιάααχ! 😦

  109. antonislaw said

    Η φασουλάδα έχει τιμηθεί και από τη ελληνική ροκ σκηνή:
    «Σκόνη, πέτρες, λάσπη
    Όλη μέρα στο γιαπί
    Ουρά στο λεωφορείο
    Και τα ψώνια σε σακούλα πλαστική

    Μουρμούρα η γυναίκα
    Κι ο μπόμπιρας στο λούνα παρκ την Κυριακή
    Πενήντα ώρες τη βδομάδα
    Για δυο πιάτα φασουλάδα λαδερή»

    «Σκόνη, Πέτρες, Λάσπη» Δημήτρης Πουλικάκος, 1976, (δίσκος: «Μεταφοραί Εκδρομαί «ο Μήτσος»)
    Το τραγούδι εδώ είναι από απόσπασμα από την ταινία «Αλδεβαράν» του Ανδρέα Θωμόπουλου(1975) όπου και πρωτακούστηκε το κομμάτι (εκτέλεση: Δημήτρης Πουλικάκος & Εξαδάκτυλος) Μάλιστα η ταινία απευθυνόμενη στην αλλοαδαπή είχε και μετάφραση του τραγουδιού στην αγγλική:
    «Dust, stones, mud,
    all day building and bluilding…
    then in line waiting for the bus…
    the shopping in the plastic bag…

    The wife believes in culture
    the kid loves the fun-fair…
    fifty hours a weak
    for just two plates of beans… »

    Αξιοσημείωτα: ο μεταφραστής δεν άκουσε καλά και αντί για «μουρμούρα» άκουσε «κουλτούρα» και μετέφρασε φυσικά κουλτούρα… όσον αφορά τη «φασουλάδα λαδερή» μετέφρασε απλά «plates of beans» ενώ προφανώς η φασουλάδα λαδερή θα πρέπει να ήταν κάπως σαν «oily bean soup». Άλλο αξιοσημείωτο η πλούσια κώμη και το γένι του Πουλικάκου…

  110. Μαριλένα said

    Η αλήθεια είναι ότι μου ανοίξατε την όρεξη! Ειδικά ο Γς που ανέβασε και τη σχετική φωτογραφία! Πάντως @63 και @93, τη δεύτερη -και την τρίτη μέρα, δε θα τα χαλάσουμε εκεί- και ειδικά εάν έχει μείνει πολύ μικρή ποσότητα, είναι μούρλια με ρύζι! Αν και πρέπει να πω ότι στη Λάρισα κι ενδεχομένως και σε άλλα μέρη της Θεσσαλίας, το φασολόρυζο -ενίοτε και φακόρυζο- είναι το τυπικό γεύμα μετά τις κηδείες και τα μνημόσυνα. Σε κάθε περίπτωση εγώ το τσακίζω και στο σπίτι, στην περίπτωση που προανέφερα…

  111. 105.Και πότε εμφανίζεται το φαγητό μαγειρεμένο έτσι…

    Πχ, η ντομάτα είναι σχετικά πρόσφατο στοιχείο στην Ελληνική κουζίνα.
    Δεν είναι απίθανο να αποδειχτεί οτι πρόκειται για συνταγή Γάλλου ή έστω γνώστη της γαλλικής κουζίνας, όπως ο μουσακάς, εξ ου και η μπεσαμέλ.

    Φίλοι μου από το Σεράγεβο, μου λέγανε οτι πρώτη φορά στην Ελλάδα έφαγαν φασολάδα σκέτη. Εκεί φασολάδα χωρίς λουκάνικα μέσα δεν συνηθιζόταν.

    Βόρεια κλίματα. Ομοίως, κασουλέ. Και φασόλια, και γουρούνι και πάπια και λίπος και φουά γκρά και λάδι. Θερμιδική ατομική βόμβα.

  112. Αν και δεν έχω διαβάσει όλα τα σχόλια, άρα μπορεί και να επαναλαμβάνω κάτι:
    47 Τα όσπρια έχουν διαφορετική συμπεριφορά στο βράσιμό τους ανάλογα με το νερό! Οι παλιοί που πήγαιναν να φέρουν όσπρια για το χωριό (Πλωμάρι) έπαιρναν μαζί τους και μια στάμνα με νερό δικό τους γιατί είχε παρατηρηθεί πως ενώ στον τόπο αγοράς (συνήθως Καβάλα) έβραζαν μια χαρά, στο χωριό υπήρχε πρόβλημα αλλά και το αντίστροφο.
    Όσπρια γράφω, αλλά κυρίως κουκιά εννοώ και λιγότερο φασόλια. Γιατί σε μας μπορεί να λεγόταν το «φασολάδα που τρέφει την Ελλάδα» αλλά εθνικό φαγητό ήταν τα κουκιά. Όταν συζητούσαν για το τι φαΐ θα κάνουν, απάντηση «κουκιά» δεν υπήρχε αφού σίγουρα θα υπήρχε ένα τσουκάλι με κουκιά κι από κει και πέρα ό,τι άλλο.

    Πάντως, για να μην υπάρχουν προβλήματα με αέρια, υπάρχει τρόπος: Το ξενέρισμα. Δηλ. τα βάζεις να φουσκώσουν (αν χρειάζονται, τα μαυρομάτικα π.χ. δεν θέλουν) και μετά τα βράζεις για λίγο. Εγώ επειδή είμαι φαν της χύτρας (ταχύτητας) τα βάζω μέχρι το πρώτο σφύριγμα της βαλβίδας. Τα σουρώνεις, βάζεις φρέσκο (κρύο) νερό και τα βράζεις κανονικά. Το πρόβλημα μειώνεται ή εξαφανίζεται (ανάλογα πόσο θα το πετύχεις). Το κάνω ακόμα και στις φακές.

  113. Μαριλένα said

    @108 Διάλογος προ ετών του πεθερού μου με παππού ταβερνιάρη δεξιοχουντικό, με 2 γιους κομμουνιστές (karma is a bitch!): «Καλημέρα σύντροφε!» ο πεθερός μου προς αυτόν, «Για να με πεις σύντροφε πρέπει πρώτα να πας να πλύνεις το στόμα σου με κόλιαντρο!» η απάντηση του -στο όριο του εγκεφαλικού από τη σύγχυση για την προσφώνηση- του ταβερνιάρη

  114. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    112. και πιο πριν…
    Και γιατί «πρόβλημα» ρε παιδιά το πνευματικόν της φασολάδας; Δεν έχετε ακούσει την πάνσοφη λαϊκο-ιατρική διαφορική γνωμάτευση «όποιος ρεύεται και κλάνει, την υγειά του δεν τη χάνει!» 🙂

  115. marulaki said

    Εγώ είχα την αίσθηση ότι η φασολάδα συνδέεται με την κατοχή και την πείνα.
    Εξαιρετική φασολάδα και στη χύτρα ταχύτητας, λιγότερος ο μπελάς, ωραίο φαγητό, αλλά χειμωνιάτικο.
    Μπαρμπουνοφάσουλα στην Κρήτη τρώνε πολλά, σπίτι μας όμως δεν τα συνηθίζουμε. Και μαυροματάκια ξυδάτα. Black eyed peas που λένε και στα εξωτερικά.
    Στα κεσεδάκια, Δύτη, εδώ βάζαμε φακές.

  116. 114

  117. Πέπε said

    @111: > > Δεν είναι απίθανο να αποδειχτεί οτι πρόκειται για συνταγή Γάλλου ή έστω γνώστη της γαλλικής κουζίνας, όπως ο μουσακάς, εξ ου και η μπεσαμέλ.

    Απ’ ό,τι έχω ακούσει, ο μουσακάς είναι παλαιόθεν ελληνική και τούρκικη συνταγή, αλλά με γιαούρτι, όχι με μπεσαμέλ. Την μπεσαμέλ την έφερε ο εξευρωπαϊστής Τσελεμεντές, οι δε Τούρκοι εξακολουθούν να τον κάνουν με γιαούρτι. Το ‘χω χρόνια καημό να τον δοκιμάσω μια φορά έτσι.

  118. 92 Δεν κάνεις λάθος. Εμείς στην Α’ την κάναμε. Στο ένα εξάμηνο ζωολογία (η Γαλή) και στο άλλο φυτολογία (ο Φασίολος). Στη Β’ έμπαινε φυσική και χημεία.

  119. 115 Φακές στο δημοτικό. Στο γυμνάσιο όμως; Στο φασόλι, που είναι πιο μεγάλο, φαίνονται πολύ καθαρότερα όλα τα μέρη του φυτού.

  120. …η καημένη η φασουλάδα,…ντρεπόμαστε να την αναφέρουμε…

    Στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού, που έχει φέρει, ας πούμε, τον «φρεσκοστιμμένο πορτοκαλοχυμό», προτείνω η φασο(υ)λάδα να αναφέρεται ως «φρεσκοβρασμένος οσπριοζωμός με ολόκληρα φασόλια»…

  121. # 114

    Πορδή μη εξελθούσα, θανατηφόρος ούσα !

  122. 18,
    Ωραία συνταγή, πράγματι, είναι δημοφιλής στην ιταλική κουζίνα της Αμερικής με το ελαφρώς παρεφθαρμένο όνομα πάστα φαζούλ.

  123. 100, Ωραίος!
    Να θυμίσουμε, επίσης, ότι ο Μίστερ Μπιν έχει μάστερ σε συστήματα αυτομάτου ελεγχου από την Οξφόρδη, με τον Γκίμπσον, από τα καλά παλιά ονόματα στον τομέα.

  124. 119
    Ναι, θυμάμαι στο Γυμνάσιο τη γλάστρα με τη φασολιά ανάποδα, για να δούμε το φυτό σε μερικές μέρες να κάνει στροφή προς τ’ απάνω. Γεωτροπισμός, αν δεν κάνω λάθος.

  125. Corto Maltese said

    Σχετικώς με τα σχόλια 29 και 32 για τον θεοδόλιχο:

    Πάνο με Πεζά και κύριε Σαραντάκο,
    Με ξάφνιασαν ευχάριστα οι αναφορές στα τοπογραφικά «φασολάκια»!
    Στους τοπογράφους μηχανικούς (τυγχάνω είς εξ αυτών) συνηθίζεται και ο τύπος ουδέτερου γένους (το θεοδόλιχο).
    Άνευ αμφιβολιών τέτοια όργανα είχαν κατασκευάσει και χρησιμοποιήσει οι αρχαίοι Έλληνες όπως η Διόπτρα του Ήρωνος και ανάλογα όργανα που χρησιμοποιούσε ο Ερατοσθένης κ.ο.κ.:

    http://www.samosin.gr/exhibition/exhibits_gr.html

  126. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    «Yep, the implication is what you’re thinking: People are taking the research to mean that smelling farts could prevent disease and even cancer.»
    http://theweek.com/speedreads/450160/study-smelling-farts-may-good-health

  127. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για όλα τα νεότερα σχόλια, όπως πάντα εξαιρετικά!

    95β Σωστά

    106 Και ξέχασα να αναφέρω τη βρετανική σπεσιαλιτέ (φασόλια κονσέρβα πάνω σε τοστ)

    118 Εντάξει τότε, καλά θυμάμαι.

    120 Αυτό το «με ολόκληρα φασόλια» θα αποδειχτεί ακαταμάχητο!

  128. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Δυο κορίτσια,η Κατερίνα και η Γωγώ,που κάνουν φασουλάδα-ποίημα:

    Αμάν Κατερίνα μου/στίχοι μουσική Πάνος Τούντας
    Έχεις τσουκάλι πήλινο
    και ψήνεις φασουλάδα
    κι εγώ απ’ την λαχτάρα μου
    παίζοντας την κιθάρα μου
    σου κάνω πατινάδα
    Αμάν Κατερίνα μου
    κούζουμ Κατερίνα μου
    …………………………….
    Γωγώ/ Στίχοι μουσική Λεων.Μπαλάφας
    Τί καλό μας έφτιαξες Γωγώ
    Τρελή μαγείρισσα Σμυρνιά
    Τα σουτζουκάκια σου και τα μακαρονάκια σου
    έχουν τρελάνει το ντουνιά
    Οι φασολάδες σου κι οι λαχανοντολμάδες σου
    μας έχουν πάρει τα μυαλά.

  129. alexisphoto said

    Υπάρχει και αυτό στο αρχείο των παραδοσιακών μας φαγητών:
    http://www.diakonima.gr/2010/07/08/%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CF%8C%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%87%CE%B9%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%BF%CF%81/
    🙂

  130. marulaki said

    #119 #124 Θα ορκιζόμουν ότι δεν το θυμόμουν, αλλά αυτό με το φυτό ανάποδα μου έφερε την εικόνα! Πολύ σωστά! 🙂

  131. VaD said

    Παροιμια απ’το γενέθλιο τόπο(Κολινδρός Πιεριας):-Φαουλάδα τσικνιστή,κάθε βήμα και πορδή 🙂

  132. 17, 😐
    …στο Περού η φασολάδα είναι το φαγητό των φτωχών…

    Υποθέτω και σε πολλά άλλα μέρη.

    Στην γειτονική Βραζιλία, το εθνικό τους φαγητό είναι η φεϊζοάδα, χυλός με μαύρα φασόλια και κομματάκια κρέας, νοστιμότατη (για τα γούστα μου) και χορταστική – την ανακατεύεις και με ρύζι, αν θες να φτουρήσει το κρέας. Ξεκίνησε σαν φαγητό των πάμπτωχων (μαύρων), που χρησιμοποιούσαν ό,τι πιο ευτελές απομεινάρι κρέατος (κυρίως χοιρινό), αλλά σιγά-σιγά έγινε δημοφιλής ευρέως. Σήμερα σερβίρεται και σε σχετικά ακριβότερα εστιατόρια, με την αντίστοιχη ποιότητα κρέατος.

    Φριχόλες, επίσης, είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στην υπόλοιπη Λατινική Αμερική, που μαγειρεύονται με διάφορες συνταγές. Θυμάμαι όταν το Μουντιάλ του 98 ήταν στην Γαλλία, ένα ισπανόφωνο κανάλι είχε συνεντεύξεις με τυχαίους ποδοσφαιρόφιλους από το Μεξικό στο Παρίσι, κι όταν ο δημοσιογράφος ρώτησε «Τι σας λείπει περισσότερο εδώ, μακριά από το Μεξικό;» η ομόφωνη απάντηση ήταν «Φριχόλες!»

    Για την ακρίβεια, εννοούσαν «φριχόλες ρεφρίτος», πολτοποιημένα φασόλια (το ισπανικό ρε- είναι επιτατικό), ψωμοτύρι των Μεξικάνων και πανταχού παρόν στα μεξικάνικα εστιατόρια των ΗΠΑ με την παραπλανητική ονομασία refried beans (δεν έχουν τηγανιστεί δίπαξ, αλλά ας είναι – τι διάλο, δυο φορές θα ‘ναι καλύτερα από μία, όπως λένε και τα μπισκότα, που δεν είναι μπισκότα στις νότιες ΗΠΑ!).

    Και για να κλείσουμε τον κύκλο στην Νέα Ήπειρο, η ποικιλία navy beans βρίσκεται παντού στις ΗΠΑ, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ ότι ετυμολογικά είναι προϊόν γαστρονομικής αριστείας!

  133. Avonidas said

    Στο στρατό, πάντως, η φασολάδα ζει και βασιλεύει… και δίνει νέα διάσταση στις λέξεις «θάλαμος αερίων» 😉

  134. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    128 Απαραίτητα τα άσματα!

  135. 126,…People are taking the research to mean that smelling farts could prevent disease and even cancer…

    I think they are taking the research far(t) too seriously! 🙂

  136. LandS said

    Κιντ, μήπως είναι συγγενής σου;
    http://www.bbc.com/news/world-africa-32621444?ns_mchannel=social&ns_campaign=bbc_news&ns_source=google_plus&ns_linkname=news_central

  137. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    LandSy boy, Aν ήταν εδώ η αυτοδιωγμένη θα σού έλεγε «ΔΕΝ διαβάζεις τα σχόλια!» … 🙂 (101. 104)

  138. Μαρία said

    91, 92
    Στη δευτέρα. Έχω κρατήσει το φυτολόγιό μου 🙂

  139. Παύλος said

    #114, 116, 121
    Και «κώλος κλασμένος γιατρός χεσμένος»!

  140. 96, Πού βρήκανε δότη; 🙂

  141. Στην Αχαΐα (το γκουγκλ λέει επίσης σε Αρκαδία, Μεσσηνία, και Ρούμελη) τα μαυρομάτικα τα λένε και χαρόνια.

  142. 141

    Μιχάλη, ναι αλλά (νομίζω πως) μόνο όταν είναι μέσα στην κάψα τους, το πράσινο δλδ. Όταν ειναι ξεκουκισμένα, τα λένε μαυρομάτικα.

  143. Ηράκλειτος said

    Η πλακα ειναι πως πριν απο κανα χρονο εμαθα πως και το εθνικο φαι της Βραζιλιας ειναι ενας τυπος φασολαδας !!! Λεγεται «φεïζοάντα» (feijoada), και φτιαχεται απο μαυρο φασολι, κομματακια χοιρινου και ρυζι. Ειναι μια αρκετα βαριά τροφη, η οποια παραδοσιακα τρωγεται Τεταρτη και Σαββατο.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Feijoada

  144. Γς said

    140:
    Κάτι σχετικό:
    Πριν κάνα δυο δεκαετίας ξεκίνησαν μια καμπάνια για δότες οργάνων.

    -Δώστε ένα όργανό σας όταν δεν το χρειάζεστε πλέον [δλδ ταν τα έχετε κακαρώσει]
    .
    Εδιναν και το τηλέφωνό τους και είπα να κάνω πλάκα. Θα τους έλεγα:

    -Εχω ένα όργανο που δεν το χρειάζομαι πλέον
    -Τι όργανο κύριε; θα με ρωτούσαν
    -[Μπίπ] θα τους έλεγα.

    Παίρνω λοιπόν τλφ, Κάποια δεσποινίς.

    -Κέντρο τάδε τάδε καλημέρα σας.
    -Εχω ένα όργ..[δεν πρόλαβα να πω ούτε μια λέξη.
    -Να το κρατήσετε! Και μου το έκλεισε

  145. Πάνος με πεζά said

    Υπήρχε ένα παλιό περιοδικό, η «ΚΗΠΟΥΡΙΚΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ», και στο σποτάκι που παιζόταν στην τηλεόραση υπήρχε ένα τραγουδάκι : ξεκινούσε «Έχεις σπίτι, έχεις κήπο…» και κατέληγε «για βολβούς και φασιόλους, στην ΚΗΠΟΥΡΙΚΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ».

  146. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα και δεν πειράζει αν κάποια σχόλια έχουν ήδη ειπωθεί -προς εμπέδωση.

    141-2: Τα λένε, ακόμα πιο σαφώς, και χαροφάσουλα.

  147. Γς said

    I’m turning into a human bean – I had 4 packets of jelly beans yesterday.

    Τελικά
    Is it human being or human bean?

  148. http://news.in.gr/perierga/article/?aid=1231405934

  149. 142, Πράγματι, τα πράσινα, αλλά το ‘χα ακούσει πολλές φορές και για τα χλωρά ξεκουκισμένα.

  150. Δύτη

    δεν θα το έθιγα αλλά γίνεται και με υπέρυθρη κάμερα

  151. Μέσ’ στου Μαγιού τες μυρωδιές είμαστε, οι μπαγάσηδες!

  152. ΚΑΒ said

    88,92,127. Επειδή, Νικοκύρη, έχουμε ένα σχολείο διαφορά, μπορεί εσείς να μελετούσατε τον φασίολο στην Α΄Γυμνασίου.

    11. Η ετυμολογία του θεοδόλιχου μου θύμισε την ετυμολογία του Κοραή για το σταθούρι:στάθι και θώρει!!

  153. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7:%CE%A6%CE%B1%CF%83%CE%BF%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1

  154. Γς said

    149, 151:

    Τυπώνει και κάρτα καυσαερίων.

    Και ποια είναι η διαφορά μεταξύ μιας γυναικείας εμπρόσθιας τριχός και μιας οπίσθιας;

    Υδρόψυκτη και αερόψυκτη

    [σαν τα VW με εμπρός και πίσω μηχανή].

  155. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Φασουλίσανε τα μάτια μου.Εκατονπενηντατόσα σχόλια.Αυτό θα πεί να είναι εθνικό το θέμα μας 🙂
    Τα χλωρά μαυρομάτικα, εμείς τα λέμε λιανοφάσουλα.
    Τα άνευρα τα λέγαμε αρχικά αμερικάνικα ή αμερικανάκια.
    Τη ντόπια ποικιλία κάτω,Συμιανά ή αορίτικα φασολάκια, τα κόβουμε όταν έχει φουσκώσει καλά ο καρπός. Κάπως σαν τα κουκιά, «καρπουλωτά» όπως λέμε αν θέμε να τα παινέψουμε .Είναι σαν λαχανικό και όσπριο μαζί.Χορταστικό και νόστιμο.Κόκκινη πιπερίτσα βάζανε οι γιαγιάδες κάτι φορές και θυμάμαι να παίρνει το στόμα μου φωτιά αν έπεφτε κανα ξώφαλτσο κομματάκι στο πιάτο μου.Επίσης και σκελίδια σκόρδο βάζουμε και και όχι πολλή ντομάτα(φρέσκιες καναδυό), όπως εδώ που τα κάνουν κοκκινιστά. 🙂
    Τα ξεραίναμε φρέσκα,πράσινα στον ήλιο και γίνονταν τα λεγόμενα λιόπαστα, όπως αποξηραίνουν σ΄ άλλα μέρη τα άγρια χόρτα για το χειμώνα (σανό τα λεν στην Αρκαδία).

    Μετά θα γράψω κι άλλα 🙂

  156. Γς said

    «Ο Σόρος όπλισε το χέρι της Μήδειας»
    Μπογδάνος τώρα.

    [Κάποια βουλευτίνα είχε πει ότι φταίει το μνημόνιο για το έγκλημα του Βούλγαρου]

  157. sarant said

    149: Σημερινό είναι -μπράβο σύμπτωση!

    155 Πάντως τα αέρια που εκπέμπουν οι αγελάδες είναι πρόβλημα και για το στρώμα του όζοντος.

    157 Για να πούμε του στραβού το δίκιο, η βουλευτίνα είχε πει ότι οι άνθρωποι στην ιστορική αυτή φάση του καπιταλισμού μετατρέπονται σε τέρατα και το μνημονιακό κράτος τούς εξαχρειώνει ακόμα περισσότερο. Δεν είναι εντελώς ίδιο. Επειδή έχιε κι ένα γλωσσικό, ίσως το συζητήσουμε και μεθαύριο.

  158. Γς said

    158 β:
    Οταν λέμε αέρια των βοοειδών εννοούμε τα ρεψίματα τους. Πρώτη αιτία του φαινομένου θερμοκηπίου. Περισσότερο κι από τα αυτοκίνητα

  159. sarant said

    Ναι, κυρίως τα ρεψίματα. Μια αγελάδα βγάζει 120 κιλά μεθάνιο το χρόνο, ένα γουρούνι 1,5 κιλό κι ο άνθρωπος 120 γραμμάρια.

  160. Spiridione said

    Δεν ξέρω αν είναι το εθνικό μας φαγητό, πάντως βλέπω ότι έχει καθιερωθεί το γεύμα της φασολάδας στην Προεδρική Φρουρά. Από πότε δεν ξέρω.
    http://www.presidency.gr/?p=2277
    Το επίθετο ηρωική συνοδεύει την φασουλάδα τουλάχιστον από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
    Εδώ και ένα χιουμαριστικό άρθρο από την Εμπρός του 1929:
    «.. Το οποίον περικαλώ η φασουλάδα είναι το εθνικό μας φαΐ όπως οι Ιταλιάνοι έχουνε τα μακαρόνια. Είμαστε το κράτος της φασουλάδας και κατεβάζουμε το φασολόζουμο σα νάναι σαμπάνια. Κι ας το περιφρονάνε μερικοί μερικοί που είναι μαθημένοι τώρα τελεπταία να μασάνε φουαγκράδες και πουρέδες και τα τοιούτα και δεν θυμώνται τον καιρό που πέρνανε ένα κατοστάρι ψωμί και τρέχανε όξω από τα μαγειρειά που έβραζε η φασουλάδα και τρώγανε ψωμί με οσμή μονάχα φασουλάδας. Ή μιλάω ανακριβώς;»
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=49257&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASeASJASbASXASdASTASEASMASJ&CropPDF=0

  161. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Δυο φασουλάδικα οικογενειακά : «Φασίολος ο κοιλιοπρήχτης κοινώς βομβαρδιστής» βρήκα να λέγεται στερεότυπα,στη συζυγοοικογένεια και τώρα το συνεχίζουμε στην επόμενη γενιά
    Σε μαυρόασπρη φωτογραφία έχουμε το θείο μου φαντάρο να κρατάει την καραβάνα και το κουτάλι.Η μαντινάδα πίσω λέει :
    Στην καραβάνα βρίσκουνται κρέας με τσι φασόλες
    κι ορίστε και του λόγου σας για να τσι φάμε όλες.
    -Φασόλες με μπακαλιάρο (παστό),ένα σπουδαίο πιάτο.
    -Φασουλόρυζο,όπως ροβυθόρυζο ή φακόρυζο, το πιθανότερο βραδυνό φαγητό αν το μεσημέρι είχαμε κάποιο απ΄ αυτά τα όσπρια.
    -Τα γαζανά και τ ασπροκόλια ήταν ντόπιες ποικιλίες φασολιών.
    – Από τα Τρίκαλα μια φίλη έφερνε φρέσκα φασολάκια,μια ποικιλία που είχαν ήδη μέσα καρπό,μικρά,όσο ο αντίχειράς μας περίπου και κίτρινα σαν να είχαν πάρει να ξεραίνονται αλλά ήταν το είδος τέτοιο.Νοστιμότατα.Τα κάναμε και με κρέας,όπως και τα κρητικά.Τα έλεγε πασταλάκια.
    Τέλος θέλοντας να δω αν λέγονται ακόμη οι ποικιλίες που θυμάμαι, βρήκα δυο λινκ που έχουν ένα σχετικό ενδιαφέρον
    Έξω από τη Σπάρτη είδα ένα πράσινο φασόλι που το λένε μούγγο

    Α. Διασώθηκαν οι ντόπιες ποικιλίες και παράχθηκε βιολογικός σπόρος 1. φασολιών, Γαζανά, Ασπροκόλια, Γιγαντάκια, Λασιθίου, Ασπρο Λασιθίου, Μαλλιωτάκια,

  162. ΚΑΒ said

    161. Μα, στρατιώτες είναι. Επομένως το ερώτημα είναι γενικό για όλον τον στρατό.

  163. κρύο, παγωνιά, βρεγμένα πόδια, ἤμουν σ’ἕνα ἰταλικὸ ἐστιατόριο στὸ Μπὰθ τῆς Ἀγγλίας καὶ ζήτησα τὴν σούπα τῆς ἡμέρας χωρὶς νὰ ῥωτήσω τί σούπα ἦταν.. ἦταν φασολάδα. ἀκριβῶς ὅ,τι χρειαζόμουν! λίγη παστὴ ῥέγγα ἔλειπε.

  164. ΚΑΒ said

    160. Σκεφτείτε τι εκπομπές θα είχαμε όταν ο Κύκλωπας ἐρεύγετο οἰνοβαρείων

  165. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    http://www.nooz.gr/world/gioinker-ligotero-maxitiki-i-ee-apo-mia-ordi-apo-kotes
    «Ένας κοινός στρατός όλων των Ευρωπαίων θα έκανε τη Ρωσία να καταλάβει ότι είμαστε σοβαροί όταν πρόκειται να υπερασπίσουμε τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης», είχε εξηγήσει τον Μάρτιο στη γερμανική εφημερίδα Welt am Sonntag

    ..Ωχχ μπαναϊαμ!! Οι Γερμανοί αποχάζεψαν…πάμε για Γ’ΠΠ…

  166. Pedis said

    # 160, 159 … – The Big Mac’s carbon footprint …
    https://books.google.it/books?id=rHnVi6_FqXkC&pg=PA44&lpg=PA44&dq=raj+patel+Mcdonalds+cows+co2&source=bl&ots=04MnvE3miY&sig=SIkuQ1YckOf116H2-I61AFGtJ-Q&hl=it&sa=X&ei=_5hLVaOCB4HZU7-KgZAJ&ved=0CDsQ6AEwAg#v=onepage&q=raj%20patel%20Mcdonalds%20cows%20co2&f=false

    (Raj Patel – «The value of nothing» – ενδιαφέρον βιβλίο στα ελληνικά μου φαίνεται ότι είναι ετούτο δω
    http://www.biblionet.gr/book/178515/Patel,_Raj/%CE%97_%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%AC%CF%84%CF%89%CE%BD)

    Τουτέστιν πληρώνεις και τρως και αναπνέεις τα σκατά των μπιγκ μακς.

  167. Pedis said

    # 160 – Νικοκύριε, δες πίνακες 6-3 και 6-4 στη σχετική αναφορά «Inventory of U.S. Greenhouse Gas Emissions and Sinks: 1990

    http://www.epa.gov/climatechange/Downloads/ghgemissions/US-GHG-Inventory-2014-Chapter-6-Agriculture.pdf

  168. Η μάνα μου συνιστούσε φασολάδα με λίγο τυρί φέτα και έλεγε πάντα -Φασολάδα συν τυρί ίσον κρέας. Δεν ξέρω που βρήκε αυτή την εξίσωση, πάντως τώρα τελευταία, βλέποντας και τη σπατάλη στους πόρους που φέρνει η παρανοϊκή και συνεχής κρεωφαγία των λίγων, πιστεύω οτι τα φασόλια και τα άλλα λαχανικά θα μας σώσουνε.

    Αν βέβαια είναι γραφτό μας να σωθούμε, που πολύ αμφιβάλλω.Μάλλον θα την κάτσουμε τη βάρκα, εκτός αν αποκτήσουμε όλοι την ευαισθησία αυτουνού του βάιραλ παιδακιού, που λυπάται όλα τα animais:

  169. gryphon said

    108
    Συμφωνω..Ποιοι το καθιερψσαν αυτο το κολιαντρο αραγε;
    Μαλλον οι μαγειροι και οι μαγειρισσες της τηλεορασης.Τποκειμενικα μιλωντας το θεωρω απαισιο.

    Απο μαγειρικη δεν εχω και μεγαλη ιδεα αλλα η αποψη μου ειναι οτι ολα αυτα τα φαγητα οπως οι γιγαντες στον φουρνο τα πρασινα φασολακια αλλα και ο αρακας κλπ αυτο που πραγματικα θελουν για να γινουν ωραια και νοστιμα ειναι το λαδι.Πολυ λαδι.Να κανουν μπανιο.
    Γι’αυτο μαλλον λεγονται και λαδερα.
    Αυτο μπορει να φαινεται αυτονοητο αλλα δεν ειναι.
    Κατι η ταση των τελευταιων ετων με την δηθεν υγιεινη διατροφη με τα λιγα λιπαρα οι γιατροι με την απειλη της χοληστερινης αλλα και η ακριβεια που εχει κανει τους ανθρωπους να τσιγκουνευονται το λαδακι του Θεου εχουν περιορισει την ποσοτητα με αποτελεσμα τα παραπανω φαγητα να γινονται ανοστα και αυτο δεν δοιρθωνεται ουτε με ολα τα μπαχαρικα του κοσμου.

    Φασουλι και φασουλαδα πιστευω κι εγω πως εχουν οριστικα και αμετακλητα στιγματιστει σαν χωριατικα και οι νεοτεροι αποφευγουν να τα λενε ετσι.Κι εμενα παντως για καποιο λογο ποτε δεν μου αρεσε αυτο το ου και δεν το λεω .
    Με ενοχλει.
    Το εχω παρατηεησει και σε αλλες λεξεις.Π.χ ο αυθεντικος τιτλος του γνωστου εργου του Αλ Σακελαριου που εγινε και ταινια με τον μακαριτη
    Β.Λογοθετιδη ηταν «ενας ηρωας (η ηρως) με παντουφλες» αλλα πριν λιγο καιρο ακουγα τον Μπεζο να διαφημιζει απο ραδιοφωνο και τηλεοραση το εργο το οποιο ανεβασε ο ιδιος νομιζω προσφατα στο θεατρο να το λεει ενας ηρωας με παντοφλες.
    Δεν του αρεσει το ου φαινεται η εκρινε οτι δεν θα αρεσει στον κοσμο σημερα να λεει παντουφλες.

    Φασολι μεχρι και πριν μερικα χρονια τουλαχιστον ηταν χαρακτηρισμος σχετικα περιφρονητικος για κοπελα η γκομενα που δεν ελεγε και πολλα πραγματα εμφανισιακα οχι τοσο στο σωμα οσο στο προσωπο.Μια σκαλα πιο πανω ομως απο το μπαζο.
    Αυστηρα βεβαια σε συζητηση μεταξυ αγοριων.

  170. Βάταλος said

    Αγαπητοί κύριοι, επιτρέψτε και στον γερο-Βάταλο να εκθέση τας απόψεις του επί της παρούσης αναρτήσεως…
    1) Διατί, άραγε, ο κ. Σαραντάκος μνημονεύει μόνον τον Πτωχοπρόδρομον (12ος Αιών) και ελησμόνησε να καταγράψη τα όσα αναφέρει δύο αιώνας ενωρίτερον διά τον φασίολον ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος (909-959) εις το περίφημον έργον του «Περί Τελετών» (463.18); ΙΔΟΥ: «σκορτζίδια λόγῳ τοῦ δεσποτικοῦ ἐλαίου, φασούλιν, ὀρύζιν, πιστάκιν, ἀμύγδαλον, φακὴν παρεῖχον πάλαι τὰ δύο κουρατωρίκια, ὁμοί ως καὶ τὸ ἔλαιον· τὰ δὲ λοιπὰ βρώσιμα, ἤγουν λαρδὴν, ἀπόκτιν, τυρὶν, ὀψάρια παστὰ, σφακτὰ, πρόβατα ὕπαρνα, ἀγελάδια ὑπόμοσχα καὶ οἶνον ἐγχώριον χορηγοῦσιν οἱ πρωτονοτάριοι…»

    Μήπως διότι αποδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το προσθετικόν νί εις τα ουδέτερα ΔΕΝ είναι εφεύρεσις του Κοραή, όπως ισχυρίζονται οι Δημοτικισταί; Μήπως διότι με την λέξιν «φασούλιν» οι Βυζαντινοί ηννόουν κάθε είδους φασίολον και ουχί μόνον τα μαυρομμάτικα, ως υπαινίσσεται ο Πτωχοπρόδρομος;

    Αγαπητοί κύριοι, το αίσχος του Ρωμέικου αποδεικνύεται και από το εξής: Ούτε η Ορθόδοξος Εκκλησία, ούτε η Ακαδημία Αθηνών, ούτε το Αθήνησι Πανεπιστήμιον, ούτε το Βυζαντινόν Μουσείον έχουν φροντίσει να ανεβάσουν τα έργα των Βυζαντινών συγγραφέων εις τον ουρανόν του Διαδικτύου. Διατί, άραγε; Διότι γνωρίζουν άριστα πως θα ξυπνήση από τον λήθαργον ο αποβλακωμένος από το Ευαγγέλιον κοσμάκης και θα τους πάρη στο κυνήγι, όταν αντιληφθή πόσον βρωμερά και καταπιεστική Κοινωνία ήτο το Βυζάντιον. Πρέπει, λοιπόν, να καταφύγωμε εις τους Ρώσσους και εις τους Ρωμαιοκαθολικούς! http://www.documentacatholicaomnia.eu/20vs/203_CSHB/1828-1897,_CSHB,_16_Constantinus_Porphyrogenitus_De_Cerimoniis_Aulae_Byzantinae_%5BReiskii_Editio%5D,_GR.pdf Κατεβάσατε το «Περί Τελετών» σύγγραμμα του Πορφυρογεννήτου εδώ http://khazarzar.skeptik.net/pgm/PG_Migne/Constantinus%20Porphyrogenitus_PG%20112-113/De%20cerimoniis%20aulae%20Byzantinae_.pdf και όλα τα συγγράμματά του εδώ http://khazarzar.skeptik.net/pgm/PG_Migne/Constantinus%20Porphyrogenitus_PG%20112-113/ Είναι πραγματικοί θησαυροί δι’ όποιον θέλει να αντιληφθή πόσον αισχρά Κοινωνία ήτο ο ένδοξός μας Βυζαντινισμός…

    Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: Εις την σελίδα 13 περιέχεται η περίφημος φράσις του Πορφυρογεννήτου, χάρις εις την οποίαν γνωρίζομε πώς εγίνοντο αι αναγορεύσεις των Αυτοκρατόρων εις το Βυζάντιον. Περιγράφων ο Πορφυρογέννητος την ανάρρησιν εις τον θρόνον του πατρός του Λέοντος Δ΄ του Σοφού, γράφει: «καὶ ἔκραζον, ὁ μὲν δῆμος Ἑλληνιστὶ, προτρέποντες τὸν βασιλέα ἀνελθεῖν, οἱ δὲ στρατιῶται Ῥωμαϊστί·» Από αυτό το θρυλικόν απόσπασμα του Πορφυρογεννήτου συνάγουν οι Βυζαντινολόγοι ότι ο Λαός εις το Βυζάντιον ωμίλει ελληνιστί, ο δε στρατός λατινιστί. Βεβαίως, υπάρχουν και οι παράφρονες Ρωμιοσυνισταί που αυτό το «Ρωμαϊστί» του Πορφυρογεννήτου το ερμηνεύουν «Ρωμέϊκα»!!..

    2) Θα επερίμενα από τον ρέκτην κ. Σαραντάκον να σχολιάσει το «μεζεδάκι» του ελληνογνώστου Μανώλη Γλέζου, όστις ομιλών σήμερον εις το Ραδιοσταθμόν «Κόκκινον» μετά του Κωνσταντίνου Αρβανίτου http://www.protothema.gr/politics/article/473855/glezos-gia-diapragmateusi-to-daneizesthai-tis-eshatis-parafrosunis-kai-malakias-estin-/ εντυπωσίασε τους αγραμμάτους Ρωμιούς, ενθυμούμενος δύο ρήσεις του Πλουτάρχου και του Μενάνδρου διά τους Δανειζομένους. ΙΔΟΥ το σχετικόν ρεπορτάζ: «Με δύο ρήσεις, του Πλούταρχου ότι «το δανείζεσθαι της εσχάτης παραφροσύνης και μαλακίας εστίν» και του Μενάνδρου ότι «τα δάνεια δούλους τους ανθρώπους ποιεί» τοποθετήθηκε ο Μανώλης Γλέζος»

    Αλλ’ ώ αφελείς, ο Μέγας Πλούταρχος δεν ωμίλησε περί ΠΑΡΑ-φροσύνης, αλλά περί αφροσύνης! https://books.google.gr/books?id=6KZPpWkvpl4C&pg=PA1011&dq=%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CF%83%CE%B8%CE%B1%CE%B9+%CF%84%CE%B7%CF%82+%CE%B5%CF%83%CF%87%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82&hl=el&sa=X&ei=0m9LVb6KNYLwUqS0gfgO&ved=0CCsQ6AEwAg#v=onepage&q=%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CF%83%CE%B8%CE%B1%CE%B9%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%B5%CF%83%CF%87%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82&f=false

    3) Το δε απόσπασμα του Μενάνδρου ομιλεί δι’ «ελευθέρους» και ουχί δι’ «ανθρώπους» ως ανέφερε ο γηραιός Γλέζος https://books.google.gr/books?id=VN42fPzSdC4C&pg=PA333&dq=%CE%B4%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1+%CE%B4%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82+%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82+%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%82+%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B5%CE%AF&hl=el&sa=X&ei=ZXNLVcrqFcuyUeTXgNgI&ved=0CEAQ6AEwAg#v=onepage&q=%CE%B4%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%20%CE%B4%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82%20%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82%20%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%82%20%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B5%CE%AF&f=false : «Τα δάνεια δούλους τους ελευθέρους ποιεί»!..

    Προκαλώ τον κ. Σαραντάκον ή άλλον τινά αναγνώστην του να μού εύρη την φράσιν αυτήν του Μενάνδρου εις το TLG. Δεν υπάρχει!.. Το βιβλίον εις ό σας παραπέμπω από το GoogleBooks είναι κατασκευασμένον από τους Χριστιανούς, κατά το πρότυπον των Σιβυλλικών Προφητειών: Αποδίδουν εις τον Μένανδρον ρητά παρόμοια με τις παλαβομάρες που ξεστόμισεν ο Ραββίνος Χριστός εις την επί του Όρους Ομιλίαν, προκειμένου να «τεκμηριώσουν» τον περίφημον «Σπερματικόν Λόγον», τουτέστιν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες, που είχον εύρει τον Διαφορικόν Λογισμόν και είχον κατασκευάσει την Ακρόπολιν των Αθηνών, επερίμεναν τον Ραββίνον Χριστόν διά να τους σώση!..

    Μετά πλείστης τιμής
    Β.

  171. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Για μια φασολάδα/Ελλάδα Ελλάδα
    Δήμος Μούτσης: To Δρομολόγιο 1979
    Νίκος Γκάτσος / Μανώλης Μητσιάς
    Μονάχοι πληβείοι με μάτια θλιμμένα χτυπάνε καρτέλες
    στον άθλιο μισθό τους σφιχτά κολλημένοι σα στρείδια σα βδέλες
    για ένα τριάρι για λίγη βενζίνα για μια φασολάδα
    πώς τα κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα Ελλάδα!

  172. sarant said

    171 Μακάρι κι εγώ στα 93 μου να θυμάμαι τόσο καλά τα αρχαία ρητά.

    172 Πρέπει να πούμε ότι η ρίμα Ελλάδα / φασολάδα δεν είναι σπάνια.

  173. Reblogged this on anastasiakalantzi50.

  174. ΚΑΒ said

    171. ηννόουν; νι; αν είναι δυνατό[b]ν[/b]!!!

  175. Pedis said

    # 171 – Τόσος κόπος, μυαλό και αφοσίωση και να κατασπαταλιούνται έτσι. Κρίμα.

    Ποια είναι η διαφορά μεταξύ φασιανού και φασολιού: για το πρώτο, πρώτα πυροβολείς και μετά τρως, για το δεύτερο, το ανάποδο. (Κρύο, αλλά να πούμε και καμιά αμαλακία.)

  176. Πάνος με πεζά said

    153 : Aυτή την ετυμολογία του θεοδόλιχου πάντως, ενστερνίζονται αρκετά βιβλία τοπογραφίας. Από επαγγελματική διαστροφή; 🙂
    Όσο για το σερβίρισμα, θυμάμαι τη γιαγιά μου, με τα φρέσκα φασολάκια να τσιμπάει από δίπλα και μια σκελίδα σκόρδο. Άλλοι πάλι λέγαν «να΄χαμε μια φασολάδα κι ένα κρεμμύδι !»

  177. 112, …Τα όσπρια έχουν διαφορετική συμπεριφορά στο βράσιμό τους ανάλογα με το νερό!…

    Τώρα μού θύμισες πως τα όσπρια έχουν διαφορετική συμπεριφορά στο βράσιμό τους ανάλογα και με το υψόμετρο, λόγω διαφορετικής θερμοκρασίας βρασμού του νερού.

    Είχα φίλο μου που έμεινε για χρόνια στο Κίτο (Εκουαδόρ) όπου σε υψόμετρο κοντά 3000 μέτρα (σχεδόν όσο κι ο Όλυμπος) το νερό – λόγω χαμηλότερης ατμοσφαιρικής πίεσης – βράζει περίπου στους 90 βαθμούς (αντί 100) με αποτέλεσμα τα φασόλια, μετά από τρεις ώρες βράσιμο να είναι ακόμα «σαν στραγάλια», όπως μού έγραψε στο πρώτο ημέιλ του.

  178. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  179. Πέπε said

    @171: > > …το προσθετικόν νί εις τα ουδέτερα ΔΕΝ είναι εφεύρεσις του Κοραή, όπως ισχυρίζονται οι Δημοτικισταί

    Συγγνώμη, τι εννοείτε; Πρώτον, δεν είναι κανένα μυστικό ότι αυτό το -ν λεγόταν στη βυζαντινή ομιλουμένη – δεν μπορώ να φανταστώ πού θα στήριζε κανείς την άποψη ότι είναι εφεύρημα του Κοραή. Άλλωστε αυτό το νι λέγεται και σήμερα, σε όσα ιδιώματα συμπαθούν τα πολλά νι.

    Δεύτερον, το πτωχοπροδρομικό παράθεμα της ανάρτησης έχει ήδη δυο-τρία τέτοια νι!

    Όσο για το δεύτερο «μήπως», πραγματικά πιστεύετε ότι υπάρχει συνωμοσία απόκρυψης/παραποίησης της αλήθειας σχετικά με το φλέγον ζήτημα του ποια φασόλια ονόμαζαν φασόλια οι Βυζαντινοί; I mean, Κύριε ελέησον!

    > > Βεβαίως, υπάρχουν και οι παράφρονες Ρωμιοσυνισταί που αυτό το «Ρωμαϊστί» του Πορφυρογεννήτου το ερμηνεύουν «Ρωμέϊκα»!!..

    Δε θα έλεγα ότι μου ακούγεται παράλογο. Δεν ξέρω τα δεδομένα της εποχής, αλλά ότι υπήρχε αυτή η λέξη μ’ αυτή την έννοια (και το αντίθετό της, «ελληνιστί» = αρχαϊστί), κάποτε γενικά στο παρελθόν, δεν αμφισβητείται νομίζω. Αν πάλι δεν ισχύει, τότε ο στρατός μίλαγε λατινικά – ε και;

    Οπότε, θα συμφωνήσω με το #176. Πραγματικά, δε χρειάζεται τόση σοφία, γνώση και κόπος για …αυτό.

  180. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #171
    Και ο Λέων ο Σοφός ήτο Στ΄ όχι Δ΄. Μη λέμε κι ότι θέμε δηλαδή… Μας έχει αποβλακώσει το κήρυγμα του αποσυνάγωγου ραββίνου Μπεν Γιοσουά, αλλά όχι να ξεχάσουμε και να μετράμε! 🙂

  181. Λ said

    beans beans, they are good for your heart,
    the more you eat the more you fart
    the more you fart the better you feel
    so let’s have beans with every meal!

  182. Λ said

    Τα μαυρομάτικα τα λέμε λουβιά. Ίσως να έχουν κάποια συγγένεια με τα λούπινα.
    Η φασούλα στα κυπριακά είναι το δρεπάνι και υπάρχει χωριό με αυτό το όνομα.
    137. wishful thinking!

  183. Corto Maltese said

    177
    Τελικά υπάρχει όντως αμφισβήτηση για την ετυμολογία του θεοδολίχου;
    Νόμιζα πως κάποια σχόλια παραπάνω είναι χιουμοριστικά.
    Τι άλλη ετυμολογία μπορεί να έχει εκτός από αυτήν που αναφέρατε στην αρχή;
    Με το θεοδόλιχο μετρούσαμε μήκη και γωνίες σκοπεύοντας μακρυά, από απόσταση. Δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρχει άλλη ετυμολογία από την προφανή.

  184. Μαρία said

    184
    Τίποτα δεν είναι προφανές 🙂
    Στα ελληνικά κατα τον Κουμανούδη απο το 1897 απ’ το γαλλικό:
    Étymol. et Hist. 1732 (Trév.). Empr. à l’angl.theodolite, forme altérée de theodelite, terme d’orig. inc. prob. créé par Digges qui l’att. en 1571 sous la forme latinisée theodelitus (v. NED qui suppose, d’apr. la forme du terme, une formation hellénisante incorrecte). La forme angl. theodolite est att. d’abord par les var. theodolit en 1669, theodolet en 1701 ds NED et theodolite ds Harris, Lexicon Technicum, or an universal English dict. of Arts and Sciences, vol. I, 2eéd., London, 1708 [et ds 1reéd. 1704 d’apr. Littré Add. 1872]. http://www.cnrtl.fr/definition/th%C3%A9odolite

    The first occurrence of the word «theodolite» is found in the surveying textbook A geometric practice named Pantometria (1571) by Leonard Digges, which was published posthumously by his son, Thomas Digges.[3] The etymology of the word is unknown.[6] The first part of the New Latin theo-delitus might stem from the Greek θεᾶσθαι, «to behold or look attentively upon»[7] or θεῖν «to run»,[8] but the second part is more puzzling and is often attributed to an unscholarly variation of one of the following Greek words: δῆλος, meaning «evident» or «clear»,[9][10] or δολιχός «long», or δοῦλος «slave», or an unattested Neolatin compound combining ὁδός «way» and λιτός «plain».[8] It has been also suggested that -delitus is a variation of the Latin supine deletus, in the sense of «crossed out».[8] http://en.wikipedia.org/wiki/Theodolite#cite_note-Wordnik-8

  185. argyris446 said

    Reblogged this on worldtraveller70.

  186. a said

    φασιολα η ηπατικη τρηματώδης σκωληκας παρασιτο του ηπατος και των χοληφόρων
    προκαλει την φασιολιαση

  187. Γς said

    167:
    Οχι ρε γμτ πρωί πρωί…

  188. Λ said

    Πανολεθερία εργατικών στην Σκωτία ενώ χάλια πήγαν και οι φιλελεύθεροι γενικότερα.

    Εγώ θα ψήφιζα τις μαυροφορούσες (women in black) αν μπορούσα

  189. spiral architect said

    Οι κρυόκωλοι Βρετανοί φασολάδα δεν τρώνε, αλλά τον Μίλιμπαντ τον έκλασαν κανονικά:

  190. Λ said

    190. Πως, τα τρώνε τα φασόλια του φούρνου (baked beans) και διάφορες φασουλόσουπες.

    Νομίζω δεν αναφέραμε τους φασολοβλαστούς (bean sprouts).

  191. ΚΑΒ said

    Ας γραφεί και η ετυμολογία του ετυμολογικού λεξικού Μπαμπινιώτη:

    εσφαλμένη μεταφορά του γαλλ. theodolite< ν.λατιν. theodolitus, ίσως συνδ. με μσν.λατιν < alhidada <αραβ. al idᾶdah "αχτίνα του κύκλου-τμήμα του αστρολάβου". Η γαλλ. λέξη παρασυνδέθηκε (παρετυμολογικά) με το αρχ. δόλιχος.

  192. Λ said

    Οι πράσινοι πήραν 60 έδρες που προηγουμένως ανήκαν στους φιλελεύθερους (αλλά οι περισσότερες ψήφοι τους πήγαν στους εργατικούς).

    Difficult and disappointing results and a surge of nationalism in Scotland λέει ο Μίλιμπαντ.

  193. spiral architect said

    @193:

    😀

  194. Λ said

    Ο Ντέιβιντ Γουίλιαμ Ντόναλντ Κάμερον πάει για πλειοψηφία ο άτιμος (οι προβλέψεις λένε για πλειοψηφία μίας με πέντε εδρών).

    «those who can should, those who can’t we help» λέει ο Κάμερον .

  195. Λ said

    Αυτό που διαπίστωσα είναι ότι ο τρόπος ανακήρυξης των νικητών από τις αρχές είναι πανομοιότυπος με αυτόν που έχουμε στην Κύπρο.Έχουν αντιγράψει το κείμενο από εμάς οι άτιμοι.

  196. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ασχολείστε και τι σας νοιάζουν οι εκλογές σε ένα παλιόνησο κάπου στου διαόλου τη μάνα στις βόρειες θάλασσες και…εκτός «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης»…μήπως αυτοί κυβερνούν τον κόσμο; 😆

  197. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ said

    Υπάρχουν και τα ΠΟΠ φασόλια βανίλιες Φενεού
    «Μικρό μπόι, μεγάλες επιδόσεις» όπως γράφεται στο σχετικό άρθρο :

    http://www.epathlo.gr/el/%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1/item/%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%BB%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CF%86%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CE%BF%CF%8D-%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%BF%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%B9.html

  198. spiral architect said

    @197: Γιατί έχουν πλάκα!

  199. Λ2 said

    Cruel and punishing results λέει ο Νικ Κλεγκ

  200. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα νεότερα!

    184-185-192: Είδατε αυτό που έλεγα, ότι η ετυμολογία του θεοδόλιχου δεν είναι καθόλου απλή.

  201. physicist said

    Θρίαμβος των εταιρειών δημοσκόπησης, τώρα και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

  202. physicist said

    #200. — Νίκησε, όμως, η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

  203. antonislaw said

    42 @ Tsikaboum

    Περί κρητικών φασιόλων:
    Ακριβώς, τα μαυρομάτικα (σημ. στη Σύμη Δωδεκανήσου αναφέρονται και ως «μαυρομύτικα») όταν είναι χλωρά με το πράσινο στέλεχός τους είναι τα αμπελοφάσουλα!

    Μάλιστα ψάχνοντας σε διάφορες ιστοσελίδες με συνταγές βρήκα ότι λανθασμένα τα αναφέρουν ως σαλάτα, ενώ στην κρητική διατροφή αποτελούν (τουλάχιστον αποτελούσαν) βασικό γεύμα για το καλοκαίρι και τα έβραζαν μαζί με χόρτα (βλήτα και στίφνο) και πατάτες και τα σέρβιραν με μπόλικο νωπό λάδι και λεμόνι.
    Μάλιστα συνηθιζόταν να βράζουν μαζί και ντομάτες ολόκληρες αναποφλείωτες και αυγά (φρέσκα ολόκληρα, με το τσόφλι).
    Η ντομάτα ήταν για τους μερακλήδες μόνο.
    Η βρασμένη ντομάτα δεν ανακατευόταν καθόλου με τα φασόλια και τα χόρτα, καθώς βραζόταν αναποφλείωτη. Όποιος επιθυμούσε την έπαιρνε ολόκληρη και την ανακάτευε με τα αμπελοφάσουλά του στο πιάτο του ( η αλήθεια είναι ότι έχει κάπως υπόξινη γεύση).

  204. Αν είναι πράγματι εθνικό φαγητό , δεν θα είχαμε και πολλές διαφορετικές συνταγές και συνδιασμούς υλικών με φασόλια όπως πχ στο Μεξικό ;

  205. Λ said

    Ο Μίλιμπαντ φεύγει. Πόσο θα χαρεί ο αδελφούλης του.
    Όπως το περιγράφει ένας φίλος, the tories won by a landslide, the lib dems were slaughtered and the labour destroyed. I am worried about Britain.

  206. sarant said

    205 Καλό ερώτημα.

  207. Λ said

    Ελπίζω να τον βασανίσουν τον Κάμερον οι μπακμπέντσερς όπως έκαναν τότε με τον Τζων Μέιτζορ.

  208. Pedis said

    # 194 – Σπάιραλ, δεν μου λες, ποιο είναι το ποσοστό συμμετοχής? {Δεν το βρίσκω πουθενά …)

    # 188 – Γς – πρωινό με μπιγκ μακ κάνεις και στη χάλασα;

  209. physicist said

    #209(α). — 66%

    http://www.bbc.com/news/election/2015/results

  210. Pedis said

    # 210 – Ευχαριστώ. Από περιέργεια, πού το βρήκες;

  211. physicist said

    Η κομητεία του Cambridge, σαν η μύγα μες στο γάλα, κόκκινη Labour σε μια μπλέ θάλασσα από Tories, με δεύτερον τον υποφήφιο των LibDem. Τάχουν αυτά οι Πανεπιστημιουπόλεις. 🙂

  212. physicist said

    #211. — Με πήγε εκεί ένας σύνδεσμος από την ιστοσελίδα της Zeit, όπου έγραφε ότι το UKIP είχε μεγάλη άνοδο και μου κίνησε την περιέργεια να δω τα ποσοστά της λαϊκής ψήφου, όχι μόνον τις έδρες. Όπου το βρεταννικό εκλογικό σύστημα κάνει το θαύμα του: 1.454.436 ψήφοι για το SNP, 56 έδρες. 3,811,896 ψήφοι για το UKIP, 1 έδρα. Αγνή και άδολη αναλογική. 😉

  213. physicist said

    3.528 ψήφους πήραν αυτοί εδώ, και θα ήταν 3.529 αν είχα βρεταννική υπηκοότητα.

  214. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    173.>>η ρίμα Ελλάδα / φασολάδα δεν είναι σπάνια.
    Τυχαίο; 🙂 «φασουλάδα που τρώει όλη η Ελλάδα»
    (βέβαια και η μακαρονάδα ριμάρει,αλλά αυτή την έκλεισαν άλλοι)
    Να τα λέμε όλα όμως: Η έμμετρη ρήση έλεγε: Άγγλοι Γάλλοι πατατάδες,Ιταλοί μακαρονάδες,Έλληνες παλικαράδες και λιγάκι…κλεφταράδες.

    205.Αν είναι πράγματι εθνικό φαγητό , δεν θα είχαμε και πολλές διαφορετικές συνταγές και συνδιασμούς υλικών με φασόλια
    Πάντως πάμπολλα από τα εκ φύσεως υλικά που διαθέτουμε «παντρεύονται» με φασόλια κ φασολάκια στην ελληνική κουζίνα : Από ψάρι (π.χ.μπακαλιάρο) και κρέας, μέχρι χορταρικά (με όλα πάει), σαλιγκάρια, ρύζι,σιτάρι (παπούδια), στο φούρνο,βραστά γιαχνί,σούπα,φασουλόπιτα κλπ

    Η Αρλέτα ρίχνει μπηχτή για τον χοντροκομμένο αγαπημένο:
    Σου ΄φερνα μύδια απ΄ τ Ασπρονήσι
    σου ΄φτιαχνα τσάι γιασεμιού
    μα ΄σένα σ΄είχαν συνηθίσει
    με φασολάδες και τουρλού.
    Πάω πίσω λοιπόν στη μαμά μου…

    «Τον Αύγουστο βγάνουνε φασουλιά τα ποτήρια των καφετζήδων» λέγανε παλιά στο χωριό για την απέραντη καθημερινή φασουλοκατάνυξη.

  215. Λ said

    Είναι καλό που οι εκλογικοί κατάλογοι περιλάμβάνουν και τους πολίτες της κοινοπολιτείας που κατοικούν εδώ.
    Το εκλογικό σύστημα επιτρέπει τακτικισμούς βέβαια. Πχ ο Κλεγκ πήρε την έδρα με την ψήφο των συντηρητικών αλλιώς δεν θα εκλεγόταν καν.

  216. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    215.β.Χταπόδι με χάντρες, καλαμάρι με μαυρομάτικα!

  217. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Γεια σου Λ.
    Λουβιά σ εμάς τα φρέσκα φασολάκια και τα κουκιά όταν είναι καρπουλωτά, αλλιώς τα λέμε πιταράκια. Λουβιά και και του αρακά αλλά και της μπανάνας.Οι λωβοί δηλαδή γενικά. Λουβιάρης όμως ο λεπρός αφού λούβα,η λέπρα!

  218. Λ said

    θυμωμένος ο Φαράζ για το εκλογικό σύστημα αν και δηλώνει ευχαριστημένος γιατί λέει πήρε πολλές ψήφους από νεαρούς ψηφοφόρους και κυρίως από γυναίκες.θεός φυλάξοι.

  219. Pedis said

    # 213 – Μου είναι αδύνατο να βρω κάτι άλλο εκτός από φωτογραφίες, κουτσομπολιά και ανάλυση-σάλτσα για χοτ ντογκ. Σε μία στιγμή πέτυχα κάπου τον αριθμό των ψήφων. Ο ένας πάιρνει από τον άλλον τα αποτελέσματα για την κατανομή των εδρών αλλάζει τα χρώματα και νασου το δημοσίευμα … Κάντε κλικ!

    Έχω επίσης καταλάβει ότι οι εκλογείς δεν είναι αυτόματα όλοι οι έχοντες δικαίωμα, αλλά θα πρέπει να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους. Περί τα 7.5 εκ δν έχουν εγγραφτεί καν.

    Σκεφτόμουνα ότι είναι δύσκολο να βρεθεί το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές (και όχι μόνο στις συγκεκριμένες), φαντάσου να ήθελε να μάθει κανείς τον αριθμό των έγκυρων φηφων! Αδύνατον. Έρευνα για διδακτορικό.

  220. physicist said

    #220. — Ώπα ωρέ συνάδελφε, έχεις κι εσύ την αρρώστια των Θεωρητικών Φυσικών να περιπλέκουν τα πράγματα, πρώτος διδάξας ο Λαντάου. 😉 Ξαναματδίνω τον σύδνεσμο επειδή σου ξέφυγε, σκρολλάρησε και θα δεις ό,τι αγαπάς, και αποχή και όλα.

    http://www.bbc.com/news/election/2015/results

  221. Pedis said

    Πάντως ο σοφός λαός ένα πράγμα το καταλαβαίνει: ότι αν είναι να φάει το αγγούρι θα το παραγγείλει στους ειδήμονες και όχι στους ιμιτασιόν λιγουριάρηδες δηλ τα τσουτσέκια του νεοφιλελευθερισμού. Μετά καλά να πάθει και με τις υγείες του. (Υγεία στη ΜΒ. Ανέκδοτο!)

  222. Pedis said

    # 221 – Πολύ ωραία. Αυτό έψαχνα. (Σε πήγε άλλος σύνδεσμος όπως είπες ή έβαλες το ψαχτηρι? Εγώ δοκίμασα διάφορα μαγικά με το ψαχτήρι αλλά τζίφος.)

    Λοιπόν, το electorate είναι 46,425,386 άτομα και συμμετοχή 66%. Ο πληθυσμός του ΗΒ είναι περί τα 64 εκ. Αφαιρούμε 14 εκ πληθυσμού με ηλικία μέχρι 18-19 ετών, πάμε στα 50 εκ. άτομα με δικαίωμα ψήφου. Άρα η συμμετοχή είναι πει το 60%. Το μαγικό νούμερο, πλέον. Και πάλι καλά, στη Γαλλία είναι χειρότερα, και εκεί κάνουν τις εκλογές και Κυριακή!

    Πα μαλ. Η τάξη των μικροιδιοκτητών είναι εκείνη που συνεχίζει να ψηφίζει όπως ψήφιζε εδώ και χρόνια.
    (Κι άλλες επιλογές δεν έχουν. Για να συνεννοούμαστε.) Αλλά και το αγγούρι όλο δικό τους θα είναι.

  223. Λ said

    218. Γειά χαρά.Δεν το ήξερα για τη λέπρα. Νόμιζα ότι το όνομα λουβιά έχει σχέση με το γεγονός ότι είναι ψυχανθές. Τα μοσχομπίζελα τα λέμε Λουβανούδες ενώ έχουμε και τη λουβάνα που είναι πράσινο σαλατικό και την τρώμε με μπόλικο λεμόνι αλάτι και λαδάκι.Ο καρπός της λουβάνας συγγενεύει με τη φάβα και τη μαγειρεύουν με τον ίδιο τρόπο.Η έκφραση «Λουβάνες» σημαίνει ότι και τα κολοκύθια στην Ελλάδα.
    Το ρήμα λουβώ όμως φαίνεται έχει σχέση με τη λέπρα.Σημαίνει ότι ένα αντικείμενο διασπάται σε κομμάτια.
    Αν και λέμε επίσης λουβώ τις ελιές οπότε έχει μέση και ενεργητική φωνή.
    Παιδάκια εκ του πονηρού λέγαμε λουβί λουβί λουβί κοκ

  224. physicist said

    #223. — Η Zeit με πήγε εκεί επειδή εγώ ξεκινάω συνήθως από τα γερμανικά ΜΜΕ αλλά τη βρίσκεις τη σελίδα και μ’ ένα κλικ στο BBC. Σου λέω, την κάνουμε μόνοι μας τη ζωή μας δύσκολη επειδή πάμε με το ψαχτήρι και όχι με την κοινή λογική.

  225. Λ said

    183. Η κυπριακή φασούλα (στο Παραλιμνι λένε το φασούλι τα φασούλια) μάλλον είναι από τη γαλλική faucille. Μόνο που κατά τα άλλα λέμε το θέρος, θερίζω και τα λοιπά και δε λέμε φασουλίζω όπως τους Γάλλους (fauciller).

  226. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    178. Mιχάλη, ενδιαφέρον . Κάπου όμως έχω μπερδευτεί, προσπαθώντας να βρω εξήγηση. Αν το νερό βράζει σε αυτό το υψόμετρο στους 90 (ή στους όποιους ) βαθμούς, το ίδιο συμβαίνει και με το νερό που περιέχεται στα τρόφιμα, έτσι δεν είναι;. Γιατί να θέλουν περισσότερη ώρα τα φασόλια στο Κίτο; Κάτι μου ξεφεύγει;

  227. @222:

    😀 😆

  228. physicist said

    #227. — Κίντο, νομίζω ο Μιχάλης λέει ότι εφόσον αυτή η διαδικασία επιταχύνει το μαγείρεμα, τότε μουτάτις μουτάντις, η αντίστοφη (που συμβαίνει στο Κίτο) την επιβραδύνει.

  229. 215,
    …«φασουλάδα που τρώει όλη η Ελλάδα»
    (βέβαια και η μακαρονάδα ριμάρει…)

    …κι από την πρασινάδα μας, να φάει κι η γελάδα μας (έμπαινε Χάρυ) 🙂

  230. 227 & 229,
    Κιντ, είναι όντως ενδιαφέρον, γιατί το μαγείρεμα είναι συνδυασμός φυσικών και χημικών αντιδράσεων.

    Για το βράσιμο των φασολιών δεν ξέρω σχεδόν τίποτα – έχω μόνο την πειραματική μαρτυρία του φίλου μου στο Κίτο – αλλά υποθέτω ότι για να μαγειρευτούν δεν χρειάζεται να απομακρυνθεί η υγρασία που περιέχουν (μετά το μούλιασμα) γι’ αυτό και μπορούν να μαγειρευτούν και στον φούρνο, και παραμένουν μαλακά. Μάλλον γίνονται χημικές διεργασίες στο μαγείρεμά τους, και η υψηλή θερμοκρασία το επιταχύνει. Η γυναίκα μου (που πάντα εμπιστεύομαι 🙂 ) μού λέει ότι η χύτρα ταχύτητας (Παπέν για τον ΛΑΜΠΡΟ 🙂 ) μαγειρεύει τα φασόλια θαυμάσια (σε υψηλότερη θερμοκρασία) σε πολύ μικρότερο χρόνο, και, κρίνοντας από το αποτέλεσμα, έχει απόλυτο δίκιο!

    Επ’ ευκαιρία, χαλάλισα ένα σημαντικό μέρος της ακαδημαϊκής μου νιότης φτιάχνοντας συστήματα αυτομάτου ελέγχου για παραγωγή σνακ με σταθερή ποιότητα (πακοτίνια, ντορίτος, τοστίτος, και τα συναφή, «εγώ τα ‘χω χτίσει αυτά τα μαγαζά…») – κάτι, μάλιστα, που εκτιμήθηκε πολύ περισσότερο από περίτεχνα θεμελιώδη ερευνητικά αποτελέσματά μου. Στα πατατάκια, λοιπόν, κι άλλα τηγανητά, το τηγάνισμα όντως απομακρύνει το νερό από την ψιλοκομμένη πατάτα (από 40% στο 1-3%) και το αντικαθιστά με λάδι. Το ψήσιμο στον φούρνο αποφεύγει το λάδι. (Είμαι σίγουρος ότι αγωνιούσες να το μάθεις και φοβόσουν να ρωτήσεις!)

    Επ΄ευκαιρία, ξανά, ενδιαφέρον έχουν οι ιστορίες για το μαγείρεμα του Χάρολντ ΜακΓκη, o οποίος είναι φιλόλογος (ξεκίνησε με αστρονομία στο Καλτέκ, λέει η Βίκη), αλλά σε κάποια φάση ανακάλυψε στο μαγείρεμα τον συνδυασμό χόμπυ-επιστήμη-λογοτεχνία, και το κράτησε.

  231. Reblogged this on Michael Christoforou Trimithiotis Gerolakkos Cyprus.

  232. Μιχάλη Νικολάου (και λοιποί ξενιτεμένοι)

    συμφωνείτε με αυτόν;

    http://news247.gr/eidiseis/ellines-tis-diasporas/anoixth-epistolh-apo-to-siatl-25-xronia-sthn-ellada-kai-phgaina-na-trelathw.3457380.html

    έχουμε τόσο αποκτηνωθεί εμείς, που μείναμε εδώ;

  233. 227

    Μήπως λόγω της μικρότερης ατιμοσφαιρικής πίεσης;

  234. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    πακοτίνια, ντορίτος, τοστίτος, και τα συναφή, «εγώ τα ‘χω χτίσει αυτά τα μαγαζά…»
    Μιχάλη, Φουντούνια;; (τα αγαπημένα μου!) 🙂

    (ήξερα ότι όλα αυτά τα σνακ έχουν μονάδα μέτρησης στο SI το bite (kilobite, megabite, κ.λ.π.) αλλά όπως βλέπω στον Αλ Χαρούλ Αλ Κλυν τα φουντούνια μετριούνται με βαρέλι! 🙂

  235. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    230. Θεός,προφήτης δηλαδή, ο Χάρρυ! 🙂
    >>και η μακαρονάδα ριμάρει.
    και πόνεσα σαν σκέφτηκα τη χάλια μας Ελλάδα και ήρθε και μου έγινε τέλεια η μακαρονάδα.

    Ενημέρωση:Τοποθέτηση προϊόντος
    Ένα «φασολάκι» για τα USB

  236. sarant said

    231 Πολύ καλός ο αστρονόμος-μάγειρας-φιλόλογος!

  237. Μαρία said

    231
    πανεπιστημιακή έδρα στα Παρίσια για την κουζίνα του μέλλοντος http://www.fondation.u-psud.fr/nos-chaires/chaire-cuisine-du-futur/
    Μάθημα εδώ http://www.leparisien.fr/espace-premium/essonne-91/la-fac-d-orsay-revolutionne-la-cuisine-05-03-2014-3643973.php

  238. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    >>ένα κατάπλασμα με λιωμένα φασόλια.
    Για αντηλιακή από το εκχύλισμα του βλαστού ελεγαν,να έγινε άραγε η μονάδα;Μπα.
    μια πρωτότυπη αντηλιακή κρέμα με εκχύλισμα από τον βλαστό της φασολιάς των Σερρών,/…Σκοπός είναι να κατασκευαστεί μονάδα παρασκευής εκχυλίσματος στην περιοχή,
    -Το φασουλονταβά προσπαθούσα να θυμηθώ από το μεσημέρι και μου ήρθε τώρα.

  239. Γιαντλ said

    Θα διαφωνήσω με τον οικοδεσπότη μας ότι είναι τάχα κάποιου είδους νεοπλουτίστικος ξιπασμός που οδήγησε στην απαξίωση της φασουλάδας. Τόσα άλλα παραδοσιακά πιάτα γιατί εξακολουθούν να χαίρουν δημοφιλίας και -έμπρακτης, βασικό αυτό- εκτίμησης στις συνειδήσεις και τις κοιλιές μας, αλλά μόνο η καημένη φασουλάδα απαξιώθηκε; Τα γεμιστά γιατί έχουν αποκτήσει σχεδόν θρυλικό στάτους στις συνειδήσεις των απανταχού φοιτητών; Τα ντολμαδάκια; Οι πίτες;

    Η φασουλάδα βρισκόταν στο πιάτο των περισσότερων οικογενειών όταν η Ελλάδα ήταν φτωχή και το εν λόγω πιάτο αποτελούσε μια προσιτή επιλογή – κι ας μην παρασυρθούμε σε ηθικοπλαστικούς διδακτισμούς, καμία εξιδανίκευση δεν χρειάζεται το ότι η Ελλάδα κάποτε ήταν φτωχή και το κρέας απρόσιτο για περισσότερα από 1-2 γεύματα της οικογένειας τη βδομάδα.

    Επιπρόσθετα, στα πλαίσια της αντιφασουλαδικής εκστρατείας μου, θα υποστηρίξω ότι είναι εντελώς ακατάλληλη για ‘εθνικό πιάτο’ γιατί στο μικρό μου μυαλό ένα εθνικό πιάτο θα έπρεπε να πληρεί (καλά, πληροί αν προτιμάτε) ορισμένες προϋποθέσεις. Να είναι δημοφιλές και να θεωρείται εύγεστο από την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού. Να είναι μέρος της καθημερινότητας των πολιτών, όχι κανένα χαριτωμένο γευστικό απολίθωμα αλλά πραγματικότητα στις ζωές μας. Τρίτον, να το παραγγέλνει και κανένας χριστιανός (ή άθεος, δεν κάνωμε διακρίσεις) στο εστιατόριο.

    Καλή η συζήτηση αλλά σχεδόν κανείς δεν θέλει φασουλάδα. Είναι μια πειρατής της ελληνικής κουζίνας, που τρύπωσε στην μαγειρική μας μόνο λόγω προσιτότητας ενώ πάρα πολλοί -ίσως και η πλειοψηφία;- ποτέ δεν τη συμπαθούσαν.

    Αν τη συμπαθούσαν, θα την έτρωγαν και σήμερα.

    Μέχρι να πεθάνω, φασουλάδα στο στόμα δεν θα βάνω.

    Θάνατος στη Φασολάδα, Γύροι-Αναρχία-Αυτονομία.

    /τέλος προκήρυξης.

  240. sarant said

    Α, κρίμα που άργησε το αντιφασουλαδικό σου μανιφέστο κι έτσι δεν θα προσεχτεί όσο αν το έγραφες χτες.
    Πάντως και άλλα «εθνικά φαγητά» γεννήθηκαν από τη φτώχεια -το κους κους, ας πούμε, ή η πίτσα. Ίσως η φασολάδα δεν σήκωνε πολύ εξευγενισμό.

  241. Από ημερολόγιο με σχέδια του Μποστ:
    Ομογενής από την Αμερική χαζεύει το χάος της γιορτινής οδού Αιόλου με τους μικροπωλητές, ένας από τους οποίους πουλάει φασουλήδες και λέει:
    «Μάθετε οικονομία παίζοντας το Φασουλή
    Φασουλή το φασουλή γεμίζει το σακουλή.»
    Λεζάντα: «Ο απόδημος μετά χαράς αδόλου / απολαμβάνει την οδός Αιόλου».
    Γίγας ο μακαρίτης!

  242. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    240.>>Θάνατος στη Φασολάδα, Γύροι-Αναρχία-Αυτονομία.
    🙂 🙂
    φέρτε πάπιες,φουά γκρα,λουκάνικα να την παντρέψουμε (δίκην κασουλέ) μπας και γλιτώσει 🙂 . Α και με ελάφι ταιριάζει, μην τη σκοτώνετε!

  243. 235, 😀 😀

    Ω, ναι, και φουντούνια!
    (Βλέπω πως είναι της Tasty, που ήταν θυγατρική της Frito-Lay του Ντάλας).

    Το kilo-bite το είχα εισηγηθεί και για μέτρηση χωρητικότητας των ψυγείων, που είναι σε κυβικά πόδια και δεν μού λέει πολλά πράγματα!

  244. 242, 😀

  245. 233, Σκύλε, θέλει μελέτη. Κάτσε να το διαβάσω, και επανέρχομαι.

  246. Μαρία said

    246
    Μελέτησέ τον κι εδώ και στα σχετικά βίντεα http://rieas.gr/research-areas/greek-studies-gr?start=48

  247. Πέπε said

    @240: Μα πολλοί την τρώνε σπίτι τους, και αρκετοί και στο εστιατόριο (αλλιώς γιατί τη φτιάχνουν τα εστιατόρια;). Απλώς είναι ταμπού να την προσφέρεις σε καλεσμένους.

    Άλλωστε το εθνικό μας ποτό είναι είτε το ούζο είτε η ρετσίνα. Ξέρεις κανέναν να τα πίνει;

  248. Γς said

    «Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθές»

    και δεν βρίσκω κάτι για να το συνδέσω με τη φασολάδα μας 😦

  249. Looper said

    Μερικές προσθήκες ακόμα:
    Τα φασόλια (εκτός από της Αλβανίας που ήδη αναφέρθηκε) ειναι επίσης εθνικό φαγητό της Βουλγαρίας, του Λιβάνου και της Αιγύπτου.
    Στα αράβικα λέγονται «φασόλα».
    Στην Αίγυπτο δε, με φασόλια φτιάχνεται το υπέροχο όσο και βαρύ πρωινό «Φούουλ».

  250. Λ said

    θυμήθηκα τώρα έδινα περιστατικό δικό μου. Είχα ραντεβού με ένα καλό παιδί που είχε ρομαντικές προθέσεις (πάνε 28 χρόνια τώρα).Παράγγειλα λοιπόν φασόλια γίγαντες πράγμα που τον σόκαρε.Στο τέλος επέμενα να πληρώσω το λογαριασμό οπότε τον σόκαρα ακόμη περισσότερο.
    Και σήμερα όμως δεν δυστάζω να σερβίρω φασόλια ή πλιγούρι στους φιλοξενούμενους μου αφού ο άντρας μου είναι χορτοφάγος και στο σπίτι απαγορεύται να ψήνουμε κρέας και ψάρι.

  251. Δεν ξέρω τι λέτε, αλλά εμένα δυο φορές μου έχει τύχει να έρθουν φίλοι στο σπίτι για να φάμε φασουλάδα!!! Με τσούσκες, βεβαίως βεβαίως, ελιές, φέτα, ρέγγα και ρετσίνα! Κι όταν λέω φίλοι, δεν ήταν μόνο μαντράχαλοι, είχε και κυρίες η παρέα!!!

    Όσο για τα μαυρομάτικα, στην Κύπρο, όπου λέγονται λουβιά, τρώγονται και χλωρά, βρασμένα με γλυκά κολοκύθια, κρεμμύδια και λάχανα (όχι την κράμβη, που εδώ λέγεται κραμπί, αλλά ένα πράσινο ζαρζαβατικό, νομίζω τα σέσκουλα) και λαδολέμονο.

    Επίσης, στην Κρήτη, τα αμπελοφάσουλα, όπως είναι γνωστά τα χλωρά μαυρομάτικα, τρώγονται και βραστά, με κολοκύθια, πατάτες, ντομάτα (ολόκληρη, όχι χυμό ή πελτέ) και λαδολέμονο, αλλά και γιαχνί ή ακόμη και σφουγγάτο (ομελέτα), συνήθως όταν έχουν μείνει απ’ τα βραστά της προηγούμενης μέρας.

  252. sarant said

    248 Kι όμως, και ούζο σερβίρουν τα μαγαζιά, και ρετσίνα κάποτε. Όχι ότι τα προτιμώ, πάντως.

    252 Εννοείται, σε φιλικό τραπέι θα έχει όλα της τα σέα και τα μέα.

  253. Αγάπη said

    βρήκα και την αγία τής φασολάδας – και οι δύο ειδικεύονται στις ομοβροντίες
    http://www.orthodoxia.info/news/%CF%87%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%AF-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%B8%CE%AE/

  254. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    247. Μαρία, ένα …καπελάδικο χιαπό !!
    248. Τω όντι,τω όντι,και ούζο και ρετσίνα, τσου,
    εξαιρείται κατ εξαίρεσιν 🙂 η μαλαματίνα .Για λόγους παράδοσης την πίνουμε με τον πατσά στην Ολύμπου-Θεσσαλονίκη-κατά το φεστιβάλ(από παράδοση και το πατσατζίδικο).
    253. Εννοείται, σε φιλικό τραπέζι θα έχει όλα της τα σέα και τα μέα
    βεβαίως :π.χ.(γκουγλίστε) φασόλια α λα κρεμ γκουρμέ .με σύγκλινο Μάνης το έδεσμα

  255. Λ said

    Τα φρέσκα λουβιά με το κολοκύθι είναι το αγαπημένο μου φαγητό και το κάθισμα τους η αγαπημένη μου ασχολία. Με βλέπει η Λονδρέζα κουνιάδα να μάχουμαι να καθαρίσω λουβιά ή φασολάκια και θυμώνει γιατί λέει είναισπατάλη χρόνου. Για μένα είναι κάτι σαν προσευχή

  256. Λ said

    Ούτε στα προπλημμένα σαλάτα φύλλα πιστεύω και δεν τα αγοράζω ποτέ. Θα ενέδρα ίσως στις προκαθαρισμένες αγριοαγκινάρες (τζινάρες) αν η τιμή δεν ήταν ίση με την τιμή του χαβιαριού.

    Μια και μιλάμε για φαγητό στην Ελλάδα έχετε τη λέξη φούλια για τα μικροσκοπικά κουκκιά;

  257. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    252 >>στην Κρήτη, τα αμπελοφάσουλα
    στα μέρη τση Γεράπετρος, τα λέγαμε λιανοφάσουλα τα χλωρά Τα έφτιαχναν εκτός από βραστά και με ντομάτα, κρεμμύδι, πατάτες, χοχλιούς κλπ γιαχνί και σ΄ εμάς.Για σφουγγάτο,θαρρώ δεν υπάρχει χορταρικό κ λαχανικό που να μην το κάνουμε ομελέτα.Ίσως μόνο τις μπάμιες.Αυτό ευτυχώς το πέρασα και στη νεότερη γενιά και έρχεται στο φυσικό της η συμπλήρωση των λαχανικών του μεσημεριού με αυγά ,σε ομελέτα στο τηγάνι ή μεσα στην ίδια την κατσαρόλα.
    Φλασιά: Τα λιόπαστα(τα πράσινα τρυφερά φασόλια τα ξεραμένα από το καλοκαίρι) τα μαγειρεύανε το χειμώνα και, ειδικά αυτά,όπως ήταν με τη ντομάτα τους και το λάδι, μέσα στην κατσαρόλα, βάνανε χτυπητά (δαρμένα) τ΄ αυγά αλλά μάλλον σαν συμπλήρωμα για επόμενο,βραδινό,φαγητό. Ήταν βέβαια νοστιμότερο του μεσημεριανού,αυτό το θυμάμαι καλά γιατί τα λιόπαστα σκέτα κάπως μου μύριζαν …ξεραϊλα και δεν τρελλαινόμουν.
    256.>>κάτι σαν προσευχή
    να της πεις ότι δεν έχει «τη δροσερήν αυλόπορτα», για να καταλάβει 🙂
    257.Φούλια
    Βέβαια.Φούλια ή Μισιριοτάλια, κουκιά απ το Μισίρι,(Σιμιριοτάλια το αναγραμματίζουμε κιόλας), τα ψιλά κουκάκια.Εδώ, στην Αγορά, τα λένε και αραβικά.

  258. Πέπε said

    @253α: Ντάξει, υποχωρώ! 🙂

  259. Εγώ τα φούλια τα ήξερα ως όσπριο… των Αιγυπτιωτών. Με έκπληξη έμαθα μεγάλος ότι φούλια λέγονται και κάποια λουλούδια.
    Η αλήθεια είναι ότι για μένα όλα αυτά είναι λέξεις. Σαν καλός (πρώην) μεταφραστής, ξέρω ότι τα φούλια τα όσπρια λέγονται γαλλικά fèverol(l)es ενώ τα φούλια τα λουλούδια είναι γνωστά και ως μπουγαρίνια, αλλά δεν θα ήξερα να τα ξεχωρίσω ούτε στο μανάβη ούτε στον ανθοπώλη…

  260. sarant said

    260: Κι εγώ ως συνάδελφος λέω καμιά φορά «δεν ξέρω τι είναι το τάδε, αλλά λέγεται έτσι».

  261. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    260>>Εγώ τα φούλια τα ήξερα ως όσπριο… των Αιγυπτιωτών. Με έκπληξη έμαθα μεγάλος ότι φούλια λέγονται και κάποια λουλούδια.
    Πώς να τα βιώσει κανείς όλα ;
    Εγώ αντίθετα,το φούλι ως κουκί,το έμαθα αργότερα,αφού σιμιριοτάλια τα λέγαμε εκεί, τέρμα θεού, τα κουκάκια αλλά ο Μουντάκης,νωρίς τραγούδησε στ αυτί μου(το είχαμε σε δισκάκι 33 στροφών)
    Χανιώτικό μου γιασεμί
    Ρεθεμνιανό μου φούλι
    και Καστρινή μου λεμονιά
    που σε ζηλεύγουν ούλοι

    Κι αργότερα,χάρη στο ιντερνέτ μάλλον,το συνάντησα και στο μελαγχολικό,
    Ἀλιὰ στὰ φούλια τοῦ κορμιοῦ καὶ στῆς ψυχῆς τὰ φούλια.Από τα νεανικά,ανέκδοτα, του Κ.Καρυωτάκη
    ΤΡΑΓΟΥΔΙ
    Τὸ σπίτι σου τριγύριζα (τὴ λάμπα ἡ πεταλούδα
    γύρω τὴ φέρνει ὥσπου νὰ βρεῖ γλυκὸ τὸ θάνατό της)
    κ᾿ ἐσὺ δὲ βγῆκες νὰ καῶ στὴ φλόγα τῆς ματιᾶς σου.

    Ἀλιὰ στὰ φούλια τοῦ κορμιοῦ καὶ στῆς ψυχῆς τὰ φούλια·
    θά ῾ρθει τὴ νύχτα ὁ μολευτὴς στὸ βοῦρκο νὰν τὰ σύρει.
    Μὰ τρισαλιὰ σὲ μένανε ποὺ μολευτὴς δὲ θά ῾μαι!

  262. Λ said

    Φούλια λουλούδια έχουμε και εμείς. Τώρα είναι στις δόξες τους. Τα κουκάκια είναι ωραία και φρέσκα σε σαλάτες με ρόδια.
    Αν έρθετε καμιά φορά στην Κύπρο σας συστήνω το εστιατόριο «Στης Ιμογένης» στο χωριό Κάθηκας. Φτιάχνουν υπέροχα φούλια και γενικά σερβίρουν ωραίο φαγητό και έχουν τεράστια ποικιλία για χορτοφάγους. Ο ιδιοκτήτης είναι ηπειρώτης

  263. Looper said

    @ 263: Στης Ιμογένης έχω φάει εκπληκτικό φαγητό και σούπερ σαλάτες!
    (τα φούλια βέβαια δεν τα πρόσεξα ποτέ, αλλιώς θα ήξερα ότι λέγονται έτσι τα κουκιά).

  264. Γς said

    263:

    >«Στης Ιμογένης» στο χωριό Κάθηκας

    Κι είναι κ ο φόλος μας ο Χρίστος που μας έλεγε κάποτε ότι είναι από τα Αθίκια

    -Στην Κορινθία.
    -Ξέρω μετά τον Σολομό. Αθίκια. Κσι να δεις πόσο που σου πάει

  265. Γς said

    >Κι είναι κ ο φόλος μας ο Χρίστος

    ο φίλος μας

  266. Κατά φωνή, μια που λέγαμε αν σερβίρεται φασολάδα σε εστιατόριο: Ανοίγει στο Χιούστον!

  267. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ελληνικά φασόλια που έχουν αναγνωριστεί ως προϊόντα Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (Π.Γ.Ε.)
    Φασόλια πλακέ μεγαλόσπερµα Πρεσπών Φλώρινας
    Φασόλια γίγαντες ελέφαντες Πρεσπών Φλώρινας
    Φασόλια γίγαντες ελέφαντες Καστοριάς
    Κοινά μεσόσπερμα φασόλια Κάτω Νευροκοπίου
    Φασόλια γίγαντες ελέφαντες Κάτω Νευροκοπίου
    Φασόλια βανίλιες Φενεού

    Μαυρομάτικα φασόλια Πρεβέζης και
    Ροβίτσα Καλαμάτας

    Υπάρχει όμως πρόβλημα με ελληνοποιήσεις του προϊόντος:
    http://vagapostolou.blogspot.gr/2013/03/blog-post_7251.html

  268. 267

    Μιχάλη, κι αν σου πώ πως εδώ στα Εξάρχεια, όποτε είμαι στην Αθήνα, παραγγέλνω από το ψητοπωλείο «Τέξας» της λεωφ. Αλεξάνδρας; τηλ. 2106411065.
    Ούτε διεύθυνση δεν λέω, πλέον, με την παραγγελία.

  269. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    268.>>Υπάρχει όμως πρόβλημα
    πολλά προβλήματα
    http://vdiamantopoulos.gr/tag/%CF%86%CE%B1%CF%83%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1/

  270. 269, Έχουν γίνει Τεξάρχεια πλέον!

  271. Αργά, αργά… Με το Ελ Πάσο τους, θάλεγα…

  272. Ε, βέβαια, το Ελ Πάσο έχει ήδη μακραίωνα ιστορία στην περιοχή.

  273. Γς said

    269, 271:

    Where is my hamburger?

  274. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    271 Έχουν γίνει Τεξάρχεια πλέον!
    κι ο Σκύλος Τεξιάρχης 🙂

  275. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    275>>κι ο Σκύλος Τεξιάρχης

    άλλος έχει τ΄όνομα και την πολιτεία
    κι άλλος άρχει στην Πλατεία
    (Μία είναι η Πλατεία
    για την Τεξοπελατεία) 🙂

  276. Πρέπει να φύγω, και θα με κάνετε ν’ αργήσω! 🙂

  277. sarant said

    ‘Εχουμε κέφια βλέπω, έγινε Τέξας!

  278. Λ said

    Γς ο Κάθηκας είχε δάσκαλο Κωνσταντίνο πολίτη μια φορά και ένα καιρό και πρόκειται πολύ κατά καιρούς οι μισοί υπουργοί και οι μισοί γενικοί διευθυντές υπουργείων είναι Καθητζιώτες. Έχει επίσης πεντέξι πολύ καλά εστιατόρια ενώ τα γειτονικά χωριά δεν έχουν τίποτα αν και ίσως είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος. Φυσικά μετρά που είναι πέρασμα.

  279. Λ said

    πρέπει να επαναλάβω το ορθό: ο Κάθηκας είχε δάσκαλο Κωνσταντινοπολίτη και προόδευσε πολύ

  280. Νατάσσα said

    Άργησα να διαβάσω τα καουμπόικα σχόλια -αλλά δείτε κι αυτό, περί Αγίου Texas (sic). Να πω ότι φτιάχνουν και καταπληκτικό καφέ και το πλαστικό ποτήρι έχει, φυσικά έναν κάκτο κι έναν καβαλάρη πάνω…

  281. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    282. Εξαιρετικό!! Νομίζεις πως είναι παλιό ενώ είναι μόλις το ΄13.
    Αμ εφτούνο είναι Τέξας με(ν)ταούλ(ι)α του, όι κειο τάλλο σαπέρα !!
    ένα βράδυ βγήκ ο χάρος πάει να βρει βιολιά
    πάει να βρει να τραγουδήσει στη φτωχολογιά

    ροδιά μου ροδιά μου
    μικρή ροδακινιά μου
    .

  282. 233, 247,
    Σκύλε και Μαρία, το διάβασα (τα βίντεα δεν πρόκανα).

    Τα γεγονότα είναι αναμφίβολα, αλλά η θεώρησή τους είναι θέμα προσωπικής γνώμης και στάσης.

    Προσωπικά δεν αισθάνομαι σε αναμέτρηση για το αν το ποντάρισμά μου στο εξωτερικό αποδειχθεί «καλύτερο» (πιο προσοδοφόρο;) από ποντάρισμα στην Ελλάδα. Έφυγα για μεταπτυχιακά περισσότερο από δίψα για μάθηση (σε επίπεδο που τότε δεν ήταν εφικτό στην Ελλάδα), ακολούθησα τομέα με μέτρια σχετικά πέραση (αν και ιδιαίτερα ευέλικτο) επειδή μού άρεσε περισσότερο (δεν το μετάνιωσα), και γενικά ήθελα να αποδείξω στον εαυτό μου ότι μπορώ να το κάνω. Φυσικά, όπως είναι εύλογο, φρόντισα να μπορώ με την σταδιοδρομία μου να συντηρώ εμένα και την οικογένειά μου, αλλά αυτού του είδους απολαβές ήταν πάντα περιορισμός (να είμαι πάνω από κάποιο κατώτατο όριο) παρά αντικειμενική συνάρτηση (για μεγιστοποίηση).

    Το αλαλούμ της ελληνικής πραγματικότητας είναι όντως καταθλιπτικό, όχι μόνο τώρα που λείπει το ρευστό, αλλά και όταν έρρεε αφειδώς. Αυτό με προβλημάτιζε και στις καλές εποχές, παρόλο που με χαροποιούσε το ότι συγγενείς και φίλοι ευημερούσαν. Το πανεπιστημιακό κλίμα είναι ανάμικτο («αίθριον, έως ολίγον νεφελώδες, μετά τινων βροχών και καταιγίδων»). Υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι (έχω και πρώην διδακτορικό μου καθηγητή τώρα στο ΕΜΠ – εξαιρετικό παιδί!) αλλά το αλαλούμ βασιλεύει. Δεν κρύβω ότι ενώ η εμπειρία μου στο γυμνάσιο-λύκειο (Ιωνίδειο) ήταν υπέροχη (παρά την πίεση, ιδίως στις δύο τελευταίες τάξεις) η εμπειρία μου στο ΕΜΠ πολλές φορές έφτασε τραυματικό σημείο (λόγω αλαλούμ). Ότι αυτό συνεχίζεται αδιάκοπα δεν με δικαιώνει στις επιλογές μου, με θλίβει βαθύτατα.

    Για να πάω σε κάτι πιο αλέγρο, πριν 2-3 χρόνια είχα βρεθεί στην Αθήνα για δουλειά, και είπα να δώσω μιαν ομιλία στο ΕΜΠ, για την τιμή των όπλων. Στου Ζωγράφου πλέον (αντί Πατησίων) ήμουν για πρώτη φορά στο κτήριο των Χημ. Μηχ., δεν μπορούσα να βρω άκρη πού να πάω, οπότε τηλεφωνάω για βοήθεια, με ρωτάνε πού βρίσκομαι, και τους λέω «βλέπω αυτά»:



    Με βρήκαν αμέσως και έδωσα την ομιλία μου μια χαρά.

    Και για να τελειώσω, παλιά ιστοριούλα.

  283. Μαρία said

    284
    Χα, χα, την πρώτη φορά που χρειάστηκε να πάω εδώ http://semfe.ntua.gr/ είχα σκονάκι.

    Σίγουρα παίζουν ρόλο οι λόγοι της αποδημίας. Ένας φίλος μου που ξενιτεύτηκε το ’86 στην Αμερική δεν προσαρμόστηκε ακόμη κι ούτε πρόκειται βέβαια να προσαρμοστεί.

    Θα δώσω παραπομπή στο Νικοκύρη να σου σκανάρει άρθρο καθηγητή στο ΕΜΠ, κουμπάρου στην καταγωγή, με προϋπηρεσία στην Αγγλία, γραμμένο πριν απο δεκαριά χρόνια. Έχει τίτλο «πανεπιστημιακές εξετάσεις αλα ελληνικά» και, ενώ διεκτραγωδεί την κατάσταση λόγω του αλαλούμ, μπορεί να το διαβάσει κανείς και σαν ευθυμογράφημα 🙂

  284. Γς said

    284:
    >πριν 2-3 χρόνια είχα βρεθεί στην Αθήνα για δουλειά, και είπα να δώσω μιαν ομιλία στο ΕΜΠ

    Κι η πιο φίνα διάλεξη, έβερ>/a>

    Κι άλλη μία

    Και, και. κι αυτή:

    Υπήρχε κι άλλος ένας έλληνας στο συνέδριο. Και κοίτα να δεις είχα ακούσει γι αυτόν. Οτι είναι τρελός, απρόβλεπτος και τέτοια.
    Κι όμως δυο τρεις μέρες που τον είχα γνωρίσει η συμπεριφορά του ήταν άψογη. Τόσο πολύ που δεν άντεξα και πήρα τηλέφωνο τον αδελφό μου στην Ελλάδα.

    -Είμαι εδώ με τον φίλο σου τον ΧΧ. Τι ωραίος τύπος. Θυμάσαι τι μου έλεγες τις προάλλες γι αυτόν; Καμιά σχέση με αυτά που του σέρνουν.
    -Καλά, περίμενε.

    Και, δεν λέω τίποτε.
    Απλώς όταν άρχισε την εισήγησή του, βγήκα έξω.
    Σαν να ήθελα να περάσω σε ένα άλλο σύμπαν.
    Μα πως έγινε αυτή η μεταβολή;
    Και πόσο ντρεπόμουν που δεν είχα καταλάβει ότι έχει κάψει φλάντζες;

  285. Λ said

    260 φούλι
    https://www.google.com.cy/search?q=%CF%86%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B9&biw=1093&bih=446&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=i7lOVZ7gG8GyUYPxgLAF&ved=0CB0QsAQ#imgrc=5uyYYdT_krU5xM%253A%3BVdisCGcAQHjfqM%3Bhttp%253A%252F%252Fwww.toptropicals.com%252Fpics%252Fgarden%252Fshrubs%252Fpics_shrubs1%252F3550.jpg%3Bhttp%253A%252F%252Fwww.valentine.gr%252Fjasminum_sambac_gr.php%3B500%3B375
    και φουλ
    http://abissadacooks.blogspot.com/2010/01/breakfast-ful-mudammas.html

    http://en.wikipedia.org/wiki/Ful_medames

  286. # 248

    Η ρετσίνα κάποτε σαν άρωμα κάλυπτε τις ατασθαλίες του ερασιτέχνη οινοποιού, σήμερα με τόσους οινολόγους παραμερίστηκε. Από την άλλη είναι πραγματική τέχνη να κάνεις καλή ρετσίνα, οι Ιταλοί φιάχνουν σε μια συγκεκριμένη περιοχή ( ασθενής η μνήμη μου) με χαρακτηριστικό σήμα ένα αγγελάκι στο λαιμό της μποτίλιας. Αυτό το κρασί είναι για καλοκαίρι γιατί όσο περισσότερο το παγώσεις τόσο ωραιότερο γίνεται και συνοδεύει μοναδικά (όπως και η ρετσίνα άλλωστε) τα τηγανιτά μπαρμπούνια (με χοντρό σιμιγδάλι, πάντοτε)

  287. # 240 και αλλού

    Κι εγώ πιστεύω πως η φασολάδα έγινε εθνικό φαγητό λόγω φτώχειας κι όχι από γευστική προτίμηση. Θυμάμαι από τα μικράτα μου την φασολάδα κάθε Δευτέρα, κατάλοιπο κάποιων άλλων εποχών. Προσωπικά την θεωρώ απαράδεκτη σαν κύριο γεύμα, πλην εκπληκτικά νόστιμη για ένα μικρό πρώτο πιάτο

  288. sarant said

    280 Ταμπλέτα, ε; Τις κόβουν τις λέξεις….

    285 Ναι, να δώσεις.

  289. Θενκς, Μιχάλη Ν.

  290. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    291! Tι; έτσι ένα σκέτο Θενκς;; Ααα…

  291. Ριβαλντίνιο said

    Παιδιά για την πολύ ωραία πληροφορία «καὶ ἔκραζον, ὁ μὲν δῆμος Ἑλληνιστὶ, προτρέποντες τὸν βασιλέα ἀνελθεῖν, οἱ δὲ στρατιῶται Ῥωμαϊστί·» στο σχόλιο 171 ( Βάταλος ), ο smerdaleos με την οξύνοια που τον διακρίνει μας δίνει πως το παράθεμα σχετίζεται με τους Λέοντες Α και Β.

  292. Αν δεν είναι αδιάκριτο, Ριβαλντίνιο, ο Σμερδαλέος — που βεβαίως έχει δίκιο, όπως βλέπει όποιος κάνει τον κόπο ν’ανοίξει το λινκ που μας έδωσε ο Βάταλος — γιατί το είπε κατ’ιδίαν σ’εσένα (γνωρίζεστε;) και δεν το έγραψε ο ίδιος εδώ;

  293. Ριβαλντίνιο said

    @ 294 Αγγελος
    Τι αδιάκριτο ? Κανένα πρόβλημα, ότι θες φίλε μου Άγγελε.
    Η ιστορία έχει ως εξής. Διαβάζω το πολύ ωραίο παράθεμα του Βατάλου και θυμίζομαι κάτι ωραία άρθρα και συζητήσεις με τον Σμερδαλέο.
    Να εδώ

    https://smerdaleos.wordpress.com/2014/11/23/%ce%b7-%ce%bb%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%bf%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85/comment-page-1/#comment-2942

    Μου επισημαίνει ο Σμερδ τους βασιλιάδες (δες παρακάτω σχόλια) και σήμερα σκέφτηκα πως μάλλον θα ήταν σωστό να το βάλω και εδώ. Δεν με έπιασε προσωπικά να μου το πει.

    (Ελπίζω να μην παρεξηγήθηκα . Καλή πρόθεση είχα.)

  294. smerdaleos said

    @294

    Άγγελε δεν ήξερα καν ότι είχατε αυτή την συζήτηση. Τα πράματα έγιναν όπως τα εξηγεί ο Ριβαλντίνιο στο 295.

  295. Geobartz said

    1 Αν θυμαμαι καλα, Φασηλος λεγοταν μια πολη της βοειοκεντρικης Μικρασιας, που ο Μεγαλεξανδρος κατελαβε με καταδρομικη επιχειρηση, της οποιας ηγηθηκε ο ιδιος.
    2. Μεχρι τα μεσα της δεκαετιας του 1960, τα φασολια ηταν πραγματι το εθνικο μας φαγητο. Εκτοτε επιδοθηκαμε στην κρεοφαγια (και παχυσαρκια) με τα γκρεικ μουζακα, πιτα-γυρο κλπ.
    3. Περιπου μεχρι τοτε συνηθιζονταν η λεξη φασουλια (το φασολια θεωρουνταν ελληνικουρα). Στην περιοχη Σερρων, τα συνηθη φασολια λεγονταν χονδρα-φασουλια, για να τα ξεχωρισουν απο τα λιανα-φασουλια (αλλοιως γυφτοφασουλα, και αλλαχου μαυροματικα). Τα τελευταια θεωρουνταν υποδεεστερα, ενω επισης τρωγονταν και αλεσμενα (στρωμενα σε ταψι και ψημενα στο φουρνο). Τελος, η λεξη φασουλαδα χρησιμοποιειται μεχρι και σημερα, σχεδον αποκλειστικα (το φασολαδα ειναι σχεδον ανυπαρκτο).

  296. sarant said

    Ωστε φασόλια αλλά φασουλάδα -ενδιαφέρον!

  297. Μαρία said

    298
    Κλασικός βόρειος φωνηεντισμός. Στένωση παθαίνουν μόνο τα άτονα ε και ο.

  298. Πέπε said

    299: Μαρία, δε νομίζω να είναι αυτή η περίπτωση. Από ο σε ου είναι βέβαια στένωση, οκ, αλλά «στένωση» λέμε κυρίως την περίπτωση ιδιωμάτων όπου το ΚΑΘΕ άτονο ε και ο στενώνεται κατά την προφορά. Άλλο αυτό κι άλλο ιδιώματα που σε μια συγκεκριμένη λέξη βάζουν ου αντί ο.
    Δηλαδή, στα μέρη όπου έχουν φουλ βόρειο φωνηεντισμό, αν τη λέξη την έχουν ως «φασόλι», θα κλίνουν λ.χ. «του φασόλj, τ’ φασουλιού», ενώ αν την έχουν ως «φασούλι» θα κλίνουν «του φασούλj, τ’ φασ’λιού». Αλλά συνήθως όταν μπαίνει κάποιος να σχολιάσει, όπως ο Geobartz, ότι στα μέρη του λένε έτσι ή αλλιώς, μάλλον εννοεί πώς είναι η λέξη παρά πώς πραγματώνεται ο κάθε φθόγγος της. Αυτό τουλάχιστον καταλαβαίνω: ότι δηλαδή έλεγαν από παλιά «φασούλι» (όπως κι αν το πρόφεραν) και «φασουλάδα», και πλέον έχουν περάσει στο «φασόλι» αλλά κρατάν τη «φασουλάδα» όπως παλιά. Ίσως επειδή η λέξη για το ίδιο το φυτό χρησιμοποιείται περισσότερο και σε επίσημο, πανελλήνιο επίπεδο, να είναι πιο επιρρεπής, ενώ το φαγητό το τρώμε και το συζητάμε πιο πολύ σπίτι μας…

  299. Βάταλος said

    Αγαπητοί κύριοι: Επιτρέψατέ μοι να ενημερώσω το χριστεπώνυμον πλήρωμα του Ιστολογίου διά κάτι που (βάζω στοίχημα…) σίγουρα αγνοείτε οι πάντες, ακόμη και ο εξαίρετος κ. Σαραντάκος, όστις (όπως απεκάλυψεν ο ίδιος εις παλαιοτέραν ανάρτησίν του) ήτο από μικρός αριστούχος και το 1971 μεσούσης της Χούντας επέτυχε 3ος εις το Βασιλοχουντικόν «Γυμνάσιον Αριστούχων Ανάβρυτα» (και προς τιμήν του ηρνήθη να υπάγη, διά να μη νομιμοποιήση τους Χουνταίους)…

    Α) Γνωρίζετε, αδελφοί Χριστιανοί, διατί η αγία Βαρβάρα ωρίσθη Προστάτις του Ρωμέϊκου Πυροβολικού; Τι σχέσιν έχει η παρθένος αύτη κορασίς που δεν εγνώρισε εις την ζωήν της ούτε άνδρα, ούτε όπλον, με το Πυροβολικόν; Την απάντησιν μάς την δίδει το ίδιον το ρωμέικον «Γενικόν Επιτελείον Στρατού» http://www.army.gr/default.php?pname=sub_DPB_IstorikaStoixeia_AgiaBarbara&la=1 , αλλά επιτρέψατε εις τον γερο-Βάταλον να το συνοψίση και να το εμπλουτίση με δικά του λόγια: Ο ίδιος ο χριστιανούλης πράκτωρ των Ρώσσων, Ιωάννης Καποδίστριας, είναι αυτός (πράγμα που αποκρύπτει το ΓΕΣ!) ο οποίος απεφάσισε το σωτήριον έτος 1829 να ορισθή η αγία Βαρβάρα Προστάτις του Ρωμέικου Πυροβολικού, διά ποίον λόγον νομίζετε; Διότι ο Γιαχβέ – Ιησούς Χριστός έρριξε τον κεραυνόν του και εφόνευσε τον Έλληνα πατέρα της Διόσκουρον, αμέσως μετά τον αποκεφαλισμόν της κόρης του, διά να τον τιμωρήση!..

    ΠΡΟΣΕΞΑΤΕ ΤΗΝ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΝ: Τα περί κεραυνού του Γιαχβέ εις τον Διόσκουρον είναι απλή παράδοσις των χριστιανών και δεν αναφέρεται εις το επίσημον αγιολόγιον της Αγίας που συνέγραψε ο βιογράφος της Συμεών!. Και από αυτήν την βλακώδη παράδοσιν, οι Ρωμιοί (που – ως γνωρίζετε – απεφάσισαν να ονομασθούν Έλληνες για «να τα παίρνουν» επί 200 χρόνια τώρα από τους φιλέλληνες Κουτόφραγκους) ώρισαν την παρθένον Βαρβάραν ως προστάτιδα του Πυροβολικού των!.. Μιλάμε για απερίγραπτον σχιζοφρένειαν…

    Β) Περαίνω, με δύο ακόμη λεπτομερείας διά την αγίαν Βαρβάραν που δεικνύουν άριστα την παλαβομάραν που δέρνει το Ρωμέικον: 1) Όπως μας πληροφορεί η έγκυρος Ιστοσελίς «Μοναστήρια της Ελλάδας» http://www.monastiria.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=941%3Apou-sozontai-simera-ta-leipsana-twn-agiwn-tis-othodoxias&catid=87%3A2012-06-04-13-46-39&Itemid=34&lang=el λείψανα της Αγίας σώζονται εις τουλάχιστον δέκα σημεία της Ελλάδος: « Ἡ Κάρα στό ΡΚ Ναό τοῦ Montecotini Ἰταλίας. Μέρος Κάρας στή Μονή Μεγ. Σπηλαίου Καλαβρύτων. Μέρος Κάρας στον Ιερό Ναό Παναγίας Επισκέψεως Τρικάλων. Μέρος τῶν Λειψάνων στή ΡΚ Βασιλική τοῦ ἁγ. Μάρκου Βενετίας, στή ΡΚ Μονή ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Τορτσέλλο Βενετίας καί στό ΡΚ Κάθεδρικό Ναό τοῦ Ριέτι Ἰταλίας. Μέρος τῆς δεξιᾶς καί ἕνας βραχίονας στή Μονή Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὄρους. Ἀποτμήματα στίς Μονές Χιλανδαρίου, Καρακάλου καί Κουτλουμουσίου Ἁγίου Ὄρους, Ἁγίας Λαύρας Καλαβρύτων, Προυσοῦ Εὐρυτανίας, στό ὁμώνυμο Προσκύνημα Δήμου Ἁγίας Βαρβάρας Ἀττικῆς, στόν Καθεδρικό Ναό ἁγ. Βλαδιμήρου Κιέβου καί στή Λαύρα ἁγ. Ἀλεξάνδρου Νέβσκι Ἁγίας Πετρουπόλεως».

    Διατί, λοιπόν, εμισθώσαμε αερόπλανον διά να φέρει τα λιγοστά οστά της αγίας από την Βενετίαν, και δεν χρησιμοποιούσαμε τα εν Ελλάδι ευρισκόμενα οστά της, που είναι και πάμπολλα, όπως βλέπετε; Προφανώς, διότι οι ξενομανείς Ρωμιοί δεν θα έτρεχαν κατά χιλιάδες να τα προσκυνήσουν, όπως κάμνουν αυτάς τας ημέρας με τα εισαχθέντα εκ Βενετίας οστά και γελούν μαζί μας οι Κουτόφραγκοι!..

    2) Όπως βλέπετε εις τον λίκνον που σάς παρέθεσα ανωτέρω, η Βυζαντινή πριγκήπισσα Μαρία Αργυροπούλα (αδελφή ή ανεψιά του αυτοκράτορος Βασιλείου Βουλγαροκτόνου) μετέφερε το 1004 τα λείψανα της αγίας Βαρβάρας εν Ιταλία, ως μέρος της προίκας της, ότε υπανδρεύθη τον πρίγκηπα Ιωάννην, υιόν του Δόγη της Βενετίας Πέτρου του Β’ . Θέλετε να μάθετε πόσο ωφέλησαν τον πρίγκηπα Ιωάννην τα οστά της Αγίας Βαρβάρας, που μετέφερε από την Ιστανμπούλ η Μαρία Αργυροπούλα; Μέσα σε 5 χρόνια πέθανε από πανώλη (1004 με 1009)!.. Αυτή είναι η δύναμις των οστών της Μεγαλομάρτυρος Αγίας Βαρβάρας που από χθές έχουν βγεί στους δρόμους να προσκυνήσουν χιλιάδες αποβλακωμένοι από τας χριστιανικάς παρλαπίπας Ρωμιοί! Και δεν βγαίνει ένας δημοσιογράφος (ούτε κάν ο γενναίος Διευθυντής της «Αυγής» κ. Νίκος Φίλης, ούτε ο εξαίρετος κ. Σαραντάκος!..) να τους ρωτήσει: Ρε παιδιά, πού πάτε; Τα οστά της αγίας Βαρβάρας δεν μπόρεσαν να σώσουν τον πρίγκιπα Ιωάννη που «τα τίναξε» από πανώλη. Θα σώσουν εσάς;

    Μετά πλείστης τιμής
    Β.

  300. Πέπε said

    301: Στο όνομα του Ρόδου δεν είναι που αναφέρεται η «κάρα του Αγίου Ιωάννη σε ηλικία 12 χρονών»;

    Αν υποθέσουμε ότι όλα αυτά τα λείψανα είναι αυθεντικά, και ότι κάπως συμβιβάζεται το να είναι εδώ η κάρα και σε δυο άλλα μέρη «μέρη της κάρας», ακόμα κι έτσι το πράγμα είναι γκραν γκινιόλ και δε μοιάζει να δείχνει ιδιαίτερο σεβασμό στη μακαρίτισσα.

    Και φυσικά, όλη η παλαβομάρα του Ρωμαίικου βρίσκεται στο ότι θεωρούν γουρλήδικα και θεραπευτικά αυτά τα λείψανα τη στιγμή που είναι αποδεδειγμένα γρουσούζικα και ολέθρια! Αν πρυτάνευε η λογική θα φέρναν κανένα καλύτερο λείψανο.

    Κατά τα άλλα, δεν έχω κανένα πρόβλημα αν ο ασθενής που νοσηλεύεται σ’ ένα νοσοκομείο νιώθει την ανάγκη να προσευχηθεί και να λάβει την ευλογία κάποιου κειμηλίου που θεωρεί ιερό, και του δοθεί αυτή η ευκαιρία. Σε περιπτώσεις ακραίας αγωνίας έχω δει να το κάνουν αυτό και άνθρωποι άκρως λογικοί και ορθολογιστές. Άλλο καπέλο βέβαια οι τιμές αρχηγού κράτους και όλο το σχετικό εμπόριο.

    Και μια ακόμη παρατήρηση:

    > > λείψανα της Αγίας σώζονται εις τουλάχιστον δέκα σημεία της Ελλάδος: « Ἡ Κάρα στό ΡΚ Ναό τοῦ Montecotini Ἰταλίας. Μέρος Κάρας στή Μονή Μεγ. Σπηλαίου Καλαβρύτων. Μέρος Κάρας στον Ιερό Ναό Παναγίας Επισκέψεως Τρικάλων. Μέρος τῶν Λειψάνων στή ΡΚ Βασιλική τοῦ ἁγ. Μάρκου Βενετίας, στή ΡΚ Μονή ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Τορτσέλλο Βενετίας καί στό ΡΚ Κάθεδρικό Ναό τοῦ Ριέτι Ἰταλίας. Μέρος τῆς δεξιᾶς καί ἕνας βραχίονας στή Μονή Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὄρους. Ἀποτμήματα στίς Μονές Χιλανδαρίου, Καρακάλου καί Κουτλουμουσίου Ἁγίου Ὄρους, Ἁγίας Λαύρας Καλαβρύτων, Προυσοῦ Εὐρυτανίας, στό ὁμώνυμο Προσκύνημα Δήμου Ἁγίας Βαρβάρας Ἀττικῆς, στόν Καθεδρικό Ναό ἁγ. Βλαδιμήρου Κιέβου καί στή Λαύρα ἁγ. Ἀλεξάνδρου Νέβσκι Ἁγίας Πετρουπόλεως».: Δεν είναι όλα στην Ελλάδα.

  301. Υπάρχει ακόμη αμφιβολία για την ταυτότητα του 301;

  302. Βάταλε, δεν πρόκειται βέβαια να υπερασπιστώ εγώ την ειδωλολατρία των λειψάνων. Αγία Βαρβάρα (Sainte-Barbe) όμως, όπως ξέρει όποιος διάβαζε Tintin μικρός, λέγαν οι Φράγκοι πολύ πριν από τον Καποδίστρια τη μπαρουταποθήκη των καραβιών. Σύμφωνα με τη γαλλική Βικιπαίδεια, αυτό οφείλεται σε παρανόηση («À l’époque de l’epidum romain, entouré d’une palissade, les produits dangereux étaient stockés dans une enceinte extérieure dénommée naturellement cincta barbara, enceinte barbare. Selon un général français, le général Chapel, par déformation de prononciation, cette locution serait devenue sancta barbara»), αλλά μου φαίνεται νατσουλισμός. Πάντως, για οποιουσδήποτε λόγους, τη μάλλον ανύπαρκτη αυτή Αγία την έχουν διαλέξει γα προστάτιδα διεθνώς όσοι ασχολούνται με εκρηκτικά και υπόγειες στοές. Αν πιστέψουμε την αγγλική Βικιπάιδεια,
    «Saint Barbara became the patron saint of artillerymen. She is also traditionally the patron of armourers, military engineers, gunsmiths, miners and anyone else who worked with cannon and explosives. She is invoked against thunder and lightning and all accidents arising from explosions of gunpowder. She is venerated by Catholics who face the danger of sudden and violent death in work.
    The Spanish word santabárbara, the corresponding Italian word Santa Barbara, and the obsolete French Sainte-Barbe signify the powder magazine of a ship or fortress. It was customary to have a statue of Saint Barbara at the magazine to protect the ship or fortress from suddenly exploding. She is the patron of the Italian Navy.
    Saint Barbara’s Day, December 4, is celebrated by the British (Royal Artillery, RAF Armourers, Royal Engineers), Australian (Royal Regiment of Australian Artillery, RAAF Armourers), Canadian (Explosive Ordnance Disposal Technicians (EOD), Canadian Air Force Armourers, Royal Canadian Artillery, Canadian Military Field Engineers, Royal Canadian Navy Weapons Engineering Technicians), New Zealand (RNZAF Armourers, RNZA, RNZN Gunners Branch) armed forces. Additionally, it is celebrated by Irish Defence Forces Artillery Regiments, Norwegian Armed Forces Artillery Battalion, United States Army and Marine Corps Field and Air Defense Artillery, many Marine Corps Explosive Ordnance Disposal Technicians, and other artillery formations. The units and sub-units celebrate the day with church parades, sports days, guest nights, cocktail parties, dinners and other activities. Several mining institutions also celebrate it, such as some branches of the Australian Institute of Mining and Metallurgy. The West Australian Mining Club celebrate St Barbara’s Day and use it to remember those people who have died working in the mining industry during the year. Although they do not celebrate her saint’s day, she is also the patron saint of US Navy and Marine Corps Aviation Ordnancemen.»
    Δεν πρόκειται λοιπόν για ελληνική ιδιομορφία, let alone «σχιζοφρένεια»!

  303. Πέπε said

    Όχι, δεν υπάρχει. Κάποια από τις επόμενες ημέρες θα βρεθούμε μπροστά σ’ έναν νέο οχετό ομοφοβικών, αντιεβραϊκών κλπ. χυδαιοτήτων και θα ξαναπάει για μπάνιο. Μέχρι να συμβεί αυτό, μαθαίνουμε καμιά πληροφορία, και διαβάζουμε και μερικά σχόλια με πραγματικά λεπτό χιούμορ (κτγμ).

  304. Γς said

    Ακούσατε τον Μισελοζανάτση χτες στον Μπογδάνο του ΣΚΑΪ;

    Μιχελογιαννάκης: «θαυματουργή η δράση των λειψάνων»!

  305. sarant said

    302 Αυτό με την κάρα είναι μάλλον από την Πάπισσα Ιωάννα.

    301 Όχι. Αλλά έχει πάρει καινούργιο ΑΦΜ

  306. Looper said

    @300 Ακριβέστατη απόδοση των βορειολλαδίτικων. Πολύ χαίρομαι να διαβάζω τέτοια σχόλιά σου Πέπε… Είμαι κάτι σαν κρυφός θαυμαστής…

    @287 Στις περισσότερες συνταγές για φούουλ στο διαδίκτυο χρησιμοποιούνται φακές και φάβα. Στην πραγματικότητα όμως χρησιμοποιούν τα σκούρα μαυρομάτικα. Τα «ρούμ» που αναφέρονται στο μπλογκ είναι τα άσπρα φασόλια και η λέξη σημαίνει «ελληνικά», «ρωμέικα».
    Επίσης, τα κουκιά δεν φαίνεται να είναι διαδομένα στην Αίγυπτο, οπότε σε όσα μέρη Ελλάδας και Κύπρου ονομάζουν τα κουκιά φούουλ, αυτό μάλλον μεταφέρθηκε από την αποδεδειγμένα fusion παράδοση των Λιβανέζων στην κουζίνα…

    «Σαμπάχ αλ κχέιρ» (= καλοσυνάτο πρωί) χαιρετάω το πρωί τους αιγύπτιους συναδέλφους μου εδώ στις μέσες ανατολές.
    «Σαμπάχ αλ νουρ» (= φωτεινό πρωί) είναι η άμεση απάντησή τους.
    «(Σαμπάχ) Αλ φουλ» (= πρωί με μπουγαρίνι) οφείλω να ανταπαντήσω για να είναι κομπλέ ο χαιρετισμός.
    Πολύ γραφειοκρατία…
    Καμιά φορά τους πειράζω ξεκινώντας τον χαιρετισμό ανάποδα και με λογοπαίγνιο
    «Σαμπάχ αλ φούουλ» (= πρωί με φασόλια) και η μέρα ξεκινάει με γέλια.

  307. Looper said

    Και μια ακόμη πληροφορία από τις μέσες ανατολές για το φούλ(ι), που έγραψα προχθές και μάλλον από λάθος μου τελικά δεν έστειλα:

    Η αράβικη Mπάρμπι ονομάζεται Φούλα, και βέβαια όχι με αναφορά στο φασόλι…
    http://i.ebayimg.com/00/s/OTYwWDQ1MA==/z/2eQAAOxyUrZS8CLN/$_1.JPG?set_id=880000500F

  308. Άμαν ο άνθρωπας έχει ταλέντο…

    Τι να κλάσουν οι τίτλοι;

  309. 127 Μπορώ και να τ’ αποδείξω!
    Κάνω εκκαθάριση στη βιβλιοθήκη όπου έχω κρατήσει όλα τα βιβλία μου από το Γυμνάσιο και δώθε. Και πέφτει στα χέρια μου το σχετικό βιβλίο όπου φαίνεται πως ήταν στην Α’ Γυμνασίου, ήταν Βοτανική – Ζωολογία (κι όχι φυτολογία που έλεγα) κι απ’ τη σειρά φαίνεται πως κάναμε στο πρώτο εξάμηνο τον φασίολο και στο δεύτερο τη γαλή.
    Για να δούμε αν θα πετύχω να βάλω την εικόνα

  310. Μπα δεν την κατάφερα
    Ας μπει έτσι που ξέρω

  311. sarant said

    311-312 Α γεια σου, και θυμόμουν ότι ξεκινούσαμε το Γυμνάσιο με φασίολο!

  312. Πέπε said

    311-313
    Από τον πατέρα μου, που είναι μεγαλύτερός σας, έχω ακούσει διάφορα καλαμπούρια για τον φασίολο, περιβεβλημένα μ’ ένα μυστήριο που το κατάλαβα τώρα που διάβασα αυτή την ιστορία (ότι στο σχολείο είχε πάρα πολύ φασίολο). Εγώ πάλι, που είμαι νεότερός σας, δε θυμάμαι τίποτε ιδιαίτερο σχετικά, αντιθέτως όμως θυμάμαι αυτό το εξώφυλλο.

    Σίγουρα αυτό είναι το βιβλίο με τον πολύ φασίολο;

  313. Μαρία said

    314
    Ο πατέρας σου, αν είναι αρκετά μεγαλύτερος του Νικοκύρη, δηλαδή της κλάσης μου 🙂 έκανε τη φυτολογία του σχ. 88 στη Β΄γυμνασίου
    και ζωολογία στη Γ’.

  314. 310,
    Σκύλε, για τα συγκεκριμένα οπίσθια, anus mirabilis!

  315. 314 Κάπου έχεις δίκιο για το εξώφυλλο. Αφού το είχα ανεβάσει, ψάχνω πίσω και βλέπω έτος 1991, έκδοτη Κ δηλ. 20ή άρα, για το 71 που μιλάμε (τότε πήγαμε γυμνάσιο εγώ κι ο Νικοκύρης) αυτό ήταν το βιβλίο κι έτσι δεν έκανα διόρθωση. Μετά απ’ το ερώτημα, είπα να ψάξω το βιβλίο, τι ακριβώς γράφει μέσα, αλλά δεν ξέρω σε ποια κούτα το έβαλα. Άμα το πετύχω αύριο…

  316. 317,
    Αινείτε…εν πορδαίς και οργάνοις!

  317. Wolfgang Amadeus Motz(f)art

  318. Μαρία said

    318
    Γιάννη, η πρώτη έκδοση αυτού που ανέβασες είναι του ’82.
    Απ’ ότι βλέπω εδώ και το ’71 διδάχτηκε το βιβλίο φυτολογίας του Γαβρεσέα http://vopac.nlg.gr/Search/Results?lookfor=%22%CE%92%CE%BF%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%22&type=Subject&sort=author&page=36

    Αν δούλευε ο ιστότοπος του ΟΕΔΒ, θα τα είχαμε βρει όλα.

  319. Μαρία said

    321
    διόρθωση: του ’81.

  320. 321 Αφού έχετε το ηλεμπαούλο

  321. Μαρία said

    323
    Το μπαούλο είναι φιλολό, δεν έχει φυσιογνωστικά.

  322. Δεν ξέρω γιατί η βιβλιοθήκη λέει το ’81 πως πρωτοβγήκε, αφού πίσω γράφει το ’91 πως είναι 20ή έκδοση. Έχω την εντύπωση πως μάλλον άλλαξε η γλώσσα κι έγινε στη δημοτική. Το βρήκα πριν λίγο πάλι και βλέπω πως στο πρώτο μέρος, έχει στην αρχή γενικά για τα φυτά. Αναφέρεται π.χ. στα σπέρματα. Και ξεκινάει με το φασόλι και πώς είναι φτιαγμένο. Μετά πάει σε πιο γενικά. Μετά η ρίζα. Της φασολιάς λ΄[/ Και κάποια στιγμή εξετάζει και τη φασολιά ολοκληρωμένα. Στο β’ μέρος πάει προοδευτικά και όταν φτάνει στα θηλαστικά εξετάζει την γαλή την οικοδίαιτο.
    Πάντως, ως προς το πότε διδασκόταν τι που ήταν το αρχικό θέμα, απ’ τον λίκνο της Μαρίας φαίνεται λίγο παρακάτω πως το 71 υπήρχε το εγχειρίδιο φυτολογίας Α’ Γυμνασίου του Γαβρασέα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: