Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μιλώντας στο Τραβέρσο

Posted by sarant στο 18 Μαΐου, 2015


traversoΤην Παρασκευή που μας πέρασε, 15 του μήνα, συμμετείχα σε μιαν εκδήλωση στο βιβλιοπωλείο Τραβέρσο στην Καλλιθέα, όπου παρουσιάστηκαν τα γλωσσικά βιβλία μου. Την εκδήλωση την είχα προαναγγείλει και εδώ, και κάποιοι φίλοι του ιστολογίου μού έκαναν την τιμή να με επισκεφτούν.

Κάτι που δεν είχαμε προβλέψει όταν κανονίζαμε την εκδήλωση ήταν ότι θα συνέπιπτε με τον ημιτελικό του Φάιναλ φορ στο μπάσκετ, και μάλιστα ότι θα πέφταμε πάνω στο ματς που είχε τον Ολυμπιακό -έτσι, κάποιοι φίλοι που θα έρχονταν προτίμησαν (και δεν τους αδικώ) να δουν το μπάσκετ. Πάντως, έτσι κι αλλιώς ο (μικρός, πρέπει να πω) χώρος του βιβλιοπωλείου γέμισε -απλώς, δεν βγάλαμε καρέκλες έξω.

Κάτι που συνηθίζω σε ανάλογες περιπτώσεις είναι να δημοσιεύω το κείμενο της ομιλίας μου σε ειδικό άρθρο του ιστολογίου (καθώς και στη σελίδα About, όπου συγκεντρώνω όλες τις συνεντεύξεις, ομιλίες και τα συναφή).

Αυτό βέβαια έχει ένα κακό: επειδή στις ομιλίες μου, ιδίως όσες αφορούν παρουσίαση βιβλίων μου ή έχουν το ίδιο θέμα (Μύθοι για τη γλώσσα, ας πούμε), είναι αναπόφευκτο κάποια πράγματα να επαναλαμβάνονται, ο αναγνώστης που τα βλέπει όλα μαζί θα βρει πολλές αλληλοκαλύψεις, κάτι που δεν το παρατήρησε κάποιος που παρακολούθησε ζωντανά π.χ. την εκδήλωση στη Δράμα (και που βέβαια δεν είχε παρακολουθήσει την ίδια εκδήλωση π.χ. στο ΜΙΘΕ).

Έτσι και στην παρουσίαση που έγινε στο Τραβέρσο, που αφορά τα βιβλία μου, υπάρχουν πολλά στοιχεία κοινά με την προηγούμενη παρουσίαση στο βιβλιοπωλείο Booktalks, που είχε γίνει τον Γενάρη, και γενικά με άλλα κείμενά μου. Ωστόσο, στην προχτεσινή παρουσίαση υπάρχει κι ένα εντελώς καινούργιο κομμάτι, το εισαγωγικό, που αφορά την ιστορία της λέξης «τραβέρσο» -θα μπορούσε να είναι ένα αυτοτελές (μικρό) άρθρο του ιστολογίου. Και επειδή, όπως θα δείτε, επισημαίνω κάτι που μου φαίνεται λάθος στο λεξικό Μπαμπινιώτη, πολύ θα ήθελα όσοι έχετε ναυτική εμπειρία να με αντικρούσετε ή να με επιβεβαιώσετε.

Παρόλο που ξέχασα να φέρω το μαγνητοφωνάκι μου, αποδείχτηκε ότι και το σμαρτόφωνο κάνει καλά τη δουλειά του. Έτσι, μπορείτε να ακούσετε εδώ την εισήγησή μου και στη συνέχεια τη συζήτηση που ακολούθησε (ίσως να μην ακούγονται καλά οι ερωτήσεις -αλλά από τις απαντήσεις μου καταλαβαίνετε τι αφορούσαν):


Πολλά από αυτά που είπα δεν τα είχα γράψει, τα είπα εκτός κειμένου -ενώ και κάποια από αυτά που είχα γράψει δεν τα είπα. Θέλω να πω, το γραπτό κείμενο από το εκφωνηθέν διαφέρουν αρκετά -συμβαίνουν αυτά.

Το γραπτό κείμενο, λοιπόν:

Καλησπέρα, σας ευχαριστώ πολύ που ήρθατε σήμερα να με ακούσετε, προτιμώντας μια εκδήλωση για το βιβλίο αντί να δείτε τον Ολυμπιακό να παίζει μπάσκετ ή απλώς να πάτε μια ωραία απογευματινή βόλτα. Ελπίζω να σας αποζημιώσω. Πρέπει επίσης να ευχαριστήσω τον Γιάννη Νικολόπουλο, τον εκδότη των Εκδόσεων του Εικοστού Πρώτου, που έχει εκδώσει τα τέσσερα βιβλία που θα παρουσιαστούν σήμερα, όπως επίσης και την οικοδέσποινά μας, τη διευθύντρια του βιβλιοπωλείου Τραβέρσο, που μας φιλοξενεί σήμερα.

Τραβέρσο λοιπόν, κι ας ξεκινήσουμε από εδώ, από τη λέξη αυτή. Το τραβέρσο είναι ναυτικός όρος, και είναι λέξη που τη μάθαμε και την αγαπήσαμε από τον Νίκο Καββαδία, που τη διάλεξε για τίτλο της τελευταίας ποιητικής συλλογής του.

Στη συλλογή αυτή υπάρχει και το ποίημα «Σπουδή θαλάσσης», που τελειώνει με το εξής τετράστιχο:

Στα όρτσα να προλάβουμε. Τραβέρσο και προχώρα.
Να πάμε να ξοδέψουμε την τελευταία ριξιά
σε κείνη την απίθανη σ’ όλο τον κόσμο χώρα
που τα κορίτσια το ‘χουνε στα δίπλα ή και λοξά.

(το ποίημα το έχουν μελοποιήσει τα Υπόγεια Ρεύματα)

Επίσης, στο ποίημά του για τον Λόρκα, υπάρχει ο στίχος «Τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς τον βοριά».

Κάποια ιδέα παίρνουμε για τη σημασία του όρου, αλλά για μεγαλύτερη σιγουριά ανατρέχουμε σε λεξικό.

τραβέρσο: αναγκαστική πορεία σε περίπτωση μεγάλης θαλασσοταραχής κόντρα στη διεύθυνση του ανέμου, για να αποφύγει το πλοίο τα χτυπήματα των κυμάτων από τα πλευρά του. συνώνυμο αντιμονή (Χρηστικό, αλλά και Γλωσσάρι Καββαδία από τον Τράπαλη).

Στα επίσημα ελληνικά, το τραβέρσο λέγεται «αντινομή».

Μπαμπινιώτης: Η θέση πλοίου κατά την οποία πλέει με μειωμένη ταχύτητα, καθώς δέχεται τον άνεμο ή το κύμα από τα πλάγια.

Ο ορισμός του Μπαμπινιώτη είναι παραπλανητικός ή και λανθασμένος –φοβάμαι πως ο Μπαμπ. παραπλανήθηκε από την ετυμολογία, επειδή traverso είναι ο εγκάρσιος. (Και πράγματι, η τραβέρσα είναι, μεταξύ άλλων, ένα δοκάρι που τοποθετείται εγκάρσια ή πλάγια πάνω σε άλλο). Αλλά αν το πλοίο πλέει συνεχώς με τον άνεμο από τα πλάγια, δεν θα αργήσει να βουλιάξει!

Γιατί πήρε αυτή την «παραπλανητική» σημασία το τραβέρσο; Ίσως επειδή, για να βρεθεί στη θέση αυτή το πλοίο, προς στιγμή «τραβερσώνει», δηλαδή παροδικά βρίσκεται σε θέση να δέχεται τον άνεμο από τα πλάγια.

Το πλοίο που ταξιδεύει κόντρα στον καιρό λέγεται «τραβερσωμένο», λέξη που βρίσκεται στον τίτλο του ποιήματος ενός άλλου ναυτικού ποιητή, του Δ. Αντωνίου.

Τραβερσωμένοι ας πάμε…

Τραβερσωμένοι ας πάμε έτσι ακόμα!..
Πρωτοχρονιά έξη φορές μακρι’ απ’ το σπίτι:
Λιμάνια νέα ακόμα υπάρχουνε για να μας στείλουν,
κυνηγητό του ναύλου γύρω απ’ τα δώδεκα σελίνια
απ’το ποτάμι πάνω για το Κόντινεντ · δε θα τελειώσεις.
Πρωτοχρονιά έξη φορές μακρι’ απ’ το σπίτι,
τα γράμματα έχουν γίνει πια σωρός που τα βαριέμαι
σ’ ένα συρτάρι· να μην ξαναγράψεις!

Τραβερσωμένοι ας πάμε έτσι ακόμα…
Λιμάνι’ ακόμα νέα υπάρχουνε να μας τραβήξουν;
΄Ενα κρεβάτι στεριανό μ’ οχτώ ώρες ύπνο,
ένα βιβλίο ήσυχα το βράδυ να διαβάζεις
σε μια γωνιά· αυτά πώς να υπάρξουν, φίλε;
Τραβερσωμένοι ας πάμε έτσι ακόμα..

* Γιατί τα είπα όλα αυτά;

Όχι μόνο για φιλοφρόνηση προς την οικοδέσποινα. Δείχνω τον τρόπο που συνηθίζω να δουλεύω όταν φτιάχνω μιαν «ιστορία λέξης» -προς το παρόν, έφτιαξα μόνο τον σκελετό της- και επίσης δείχνω ότι πρέπει κανείς βέβαια να ανατρέχει στις πηγές, αλλά ότι οι πηγές πρέπει να ελέγχονται, να γίνονται δεκτές κριτικά –όπως στην περίπτωση του λεξικού Μπαμπινιώτη, που έδωσε έναν λαθεμένο ορισμό. Επίσης, η ιστορία λέξεων επικοινωνεί με τη λογοτεχνία –εδώ, αν έγραφα το άρθρο θα έβαζα το ποίημα του Αντωνίου και βέβαια το ποίημα του Καββαδία ή στο ιστολόγιο ένα γιουτουμπάκι με τη μελοποιημένη έκδοση.

Οι ιστορίες των λέξεων είναι μια από τις βασικές ενασχολήσεις μου. Όπως λέω στον πρόλογο του δεύτερου βιβλίου μου, που έχει τίτλο «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία»:

Γιατί δεν έχουν ιστορία μόνο οι άνθρωποι, έχουν κι οι λέξεις τη δική τους ιστορία. Γεννιούνται, μεγαλώνουν, μεταναστεύουν σε άλλες χώρες. Καθώς ενηλικιώνονται, οι λέξεις πολλές φορές αλλάζουν σημασία. Κάποτε, πεθαίνουν. Μόνο που, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, οι λέξεις μπορεί και να ανασταίνονται –αν και όχι πάντοτε με επιτυχία. Πολλές από τις λέξεις που τις έχουν αναστήσει λεξιλάγνοι λόγιοι παραμένουν νεκροζώντανα ζόμπι, αν και άλλες, όταν καταφέρνουν να προσληφθούν στο δημόσιο, έχουν την ευκαιρία για δεύτερη ευδόκιμη υπηρεσία –στην περίπτωση αυτή θα μπορούσαμε επίσης να μιλάμε για μετενσάρκωση.

Υπάρχουν λέξεις υπεραιωνόβιες, υπάρχουν και λέξεις νιόκοπες, φτιαγμένες μόλις χτες –αν και το «χτες» στη γλωσσολογία ισοδυναμεί τουλάχιστον με μια δεκαετία. Και επειδή στη χώρα μας τα ληξιαρχεία της γλώσσας δεν λειτουργούν με απόλυτη ακρίβεια, ένα ενδιαφέρον θέμα, που θα το δείτε κάμποσες φορές να επανέρχεται στο βιβλίο, είναι και η εξακρίβωση της ημερομηνίας γέννησης των λέξεων, δηλαδή, πότε εμφανίζεται πρώτη φορά σε ελληνικό κείμενο κάποια λέξη. Διότι, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, η ημερομηνία γέννησης των λέξεων δεν δίνεται με βεβαιότητα, αλλά δηλώνεται πάντοτε «μέχρι αποδείξεως του εναντίου» ή τουλάχιστον μέχρι να βρεθεί παλιότερο κείμενο που να τις περιέχει. Για παράδειγμα, όπως θα δείτε στο άρθρο για τη λέξη γρίπη, ερευνώντας από το Διαδίκτυο τα σώματα κειμένων μπόρεσα να ανεβάσω κατά 36 χρόνια τη χρονολογία εμφάνισης της λέξης σε ελληνικό κείμενο, σε σχέση με τα έως τώρα λεξικογραφικά δεδομένα.

Τη φράση «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία» είχα ήδη αρχίσει να τη χρησιμοποιώ στον παλιό μου ιστότοπο το καλοκαίρι του 2008, όταν έγραψα, παίρνοντας αφορμή από την επικαιρότητα, κάποιες ιστορίες λέξεων. Το φθινόπωρο εκείνης της χρονιάς, ο Στρατής Μπουρνάζος από τα Ενθέματα της Αυγής μού πρότεινε να γράφω μια μηνιαία στήλη στην εφημερίδα, την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα, οπότε στη στήλη αυτή έδωσα επίσης τον τίτλο «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία». Λίγους μήνες μετά, τον Φεβρουάριο του 2009, αποφάσισα να φτιάξω ιστολόγιο, που και αυτό το ονόμασα «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία», με υπότιτλο «Για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και όλα τα άλλα». Και, για να τριτώσει το καλό (ή το κακό, δεν ξέρω), στα τέλη του 2009, όταν μου ήρθε η ιδέα να συγκεντρώσω σε έναν τόμο τις 11 ιστορίες λέξεων που είχα ως τότε δημοσιεύσει στην Αυγή μαζί με άλλα 20 παρεμφερή άρθρα που είχα βάλει στο ιστολόγιο, επόμενο ήταν να ονομαστεί έτσι και το βιβλίο.

Λοιπόν, το βιβλίο Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία περιέχει 31 ιστορίες λέξεων, οι οποίες απαντούν σε ερωτήματα όπως:

Ποια είναι η ελληνική ρίζα της λέξης τουρνουά; Η σφαίρα εξοστρακίζεται ή εποστρακίζεται; Το φελέκι είναι κακιά λέξη; Ποια σχέση έχουν οι κάλπες με τους κάλπικους παράδες; Υπάρχουν σεβάσμιοι κουκουλοφόροι; Αληθεύει ότι το ντιμπέιτ προέρχεται από το δίβατον; Υπήρχαν λαθρομετανάστες το 1928; Είναι σωστό να λέμε ασθενής και οδοιπόρος ή μήπως το σωστό είναι διπόρος; Ποια σχέση έχουν οι παρόλες με το Κοινοβούλιο και η δραχμή με το δράμι; Γιατί το λευκό χρώμα ονομάστηκε άσπρο; Τι είναι η μπούρμπερη και γιατί πηγαίνει μαζί με τη στάχτη;

Έτσι, παρόλο που κάποια άρθρα του βιβλίου είχαν σχέση με τις λέξεις που ήρθαν στην επικαιρότητα το 2009, νομίζω ότι το βιβλίο διατηρεί και σήμερα την επικαιρότητά του, αφού, όπως θα ακούσατε, αναφέρεται σε λέξεις που ποτέ δεν φεύγουν από την καθημερινότητά μας ή που επανέρχονται σε τακτά διαστήματα, όπως π.χ. η φανταστική ετυμολόγηση του ντιμπέιτ από το ανύπαρκτο «δίβατον» που επανέρχεται με κάθε εκλογές.

Αλλά να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, διότι ξεκίνησα ιν μέντιας ρες, από το δευτερο βιβλίο της τετράδας, όχι το πρώτο. Το πρώτο μου βιβλίο, η Γλώσσα μετ’ εμποδίων, βγήκε την εποχή π.Ι. αλλά όχι π.Δ.

Θέλω να πω, στο Διαδίκτυο έχω παρουσία που πλησιάζει τα 20 χρόνια, από το 1997 με δικές μου σελίδες. Στην αρχή έβαζα λογοτεχνικά κείμενα, μετά σιγά-σιγά διεύρυνα τη θεματολογία μου δημοσιεύοντας γλωσσικά και μεταφραστικά άρθρα, πολλά από αυτά άρθρα γλωσσικής πολεμικής, ενώ επίσης προσπαθούσα να αντικρούσω διάφορους γλωσσικούς μύθους.

Χάρη στο Διαδίκτυο είχα την τύχη να ξαναβρεθώ με έναν παλιό φίλο, ο οποίος έριξε την ιδέα να συγκεντρωθούν τα γλωσσικά κείμενα των ιστοσελίδων μου σε βιβλίο και πρότεινε και τον εκδότη –πράγμα που έγινε το 2007 με τη Γλώσσα μετ’ εμποδίων, το πρώτο μου γλωσσικό βιβλίο, που περιέχει τις απόψεις μου για τη γλώσσα: ένα βιβλίο, αλλά θα μπορούσε να είναι τέσσερα, αφού χωρίζεται σε τέσσερις διακριτές ενότητες: Η πρώτη ενότητα, «Μύθοι για τη γλώσσα», καταγράφει και προσπαθεί να καταρρίψει μερικούς από τους γλωσσικούς μύθους που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο –ότι η ελληνική γλώσσα για μία ψήφο έχασε την ευκαιρία να γίνει επίσημη γλώσσα των ΗΠΑ, τον μύθο του Hellenic quest, για το πλήθος των λέξεων της ελληνικής, για τις ελληνοκεντρικές ετυμολογίες. Η ενασχόληση με τους μύθους είναι απαραίτητη αν και χρονοβόρα –διότι σύμφωνα με τον νόμο του Brandolini «Η ποσότητα της ενέργειας που απαιτείται για την αποδόμηση ανοησιών, είναι τουλάχιστον κατά μια τάξη μεγέθους μεγαλύτερη απ’ αυτήν που απαιτείται για να διατυπωθούν» –αυτό η κρητική παροιμία το λέει πιο απλά και παραστατικά: Έριξε ο κουζουλός μια πέτρα στο πηγάδι και σαράντα γνωστικοί δεν μπορούν να τηνε βγάλουν.

Στη δεύτερη ενότητα βγάζω το άχτι μου με τους λαθοθήρες, εκείνο το ενοχλητικό κλιμάκιο της γλωσσικής αστυνομίας που αντλεί μεγάλην ηδονή όταν βρίσκει ένα (πραγματικό ή υποτιθέμενο) λάθος σε κείμενα άλλων. Προσπαθώ να δείξω ποια από τα λάθη δεν είναι λάθη, και πολλές φορές χαίρομαι που πιάνω τους κυρίους λαθοθήρες αδιάβαστους. Κλείνοντας την ενότητα αυτή, ασχολούμαι και με το λεξικό Μπαμπινιώτη και την καινοφανή ορθογραφία που θέλησε να εισηγηθεί.

Μετά τη δεύτερη ενότητα υπάρχει ένα Ιντερλούδιο, έτσι το είπα, που θίγει θέματα γραμματικής και θηλυκού γένους. Η τρίτη ενότητα, Δασείας Καταίρεσις, είναι αφιερωμένη στο μονοτονικό, ένα θέμα που έρχεται τακτικά στην επικαιρότητα με τις προσπάθειες για επαναφορά του πολυτονικού συστήματος. Τέλος, η τέταρτη ενότητα καταγράφει τα έργα και τις ημέρες της νεοκαθαρευουσιάνικης αντεπίθεσης –Νεοκαθαρευουσιάνικο Κοτσανολόγιο είναι ο τίτλος της. Εδώ σας ξεναγώ στο πολύχρωμο παζάρι των γυρολόγων της καθαρεύουσας -κοινώς, απ’ όλα έχει ο μπαχτσές. Να εξηγήσω λίγο τον όρο· «καθαρεύουσα» είναι, με τον ορισμό των γλωσσολόγων, η συστηματική αλλαγή των γλωσσικών κανόνων και του λεξιλογίου με βάση πραγματικά ή υποθετικά ξένα πρότυπα για δή­λωση γλωσσικής και κοινωνικής ανωτερότητας. Στη σημερινή Ελλάδα, που το γλωσσικό ζήτημα έχει οριστικά λυθεί, η νεοκαθαρεύουσα δεν αμφισβητεί τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε αλλά συγκεκριμένες γλωσσικές επιλογές.

Αυτό ήταν το πρώτο από τα τέσσερα γλωσσικά βιβλία μου , ενώ για το δεύτερο μίλησα ήδη. Και στις δυο περιπτώσεις, το περισσότερο υλικό των βιβλίων δημοσιεύτηκε αρχικά στο Διαδίκτυο (στον ιστότοπο ή στο ιστολόγιο) εμπλουτίστηκε με τις παρατηρήσεις όσων το διάβασαν και στη συνέχεια ξαναδουλεύτηκε ενόψει της έκδοσης σε βιβλίο. Αυτή η αλληλεπίδραση είναι κάτι που μόνο το Διαδίκτυο μπορεί να εξασφαλίσει.

Από το ιστολόγιο προήλθε και η αρχική ιδέα για το τρίτο βιβλίο, τις Λέξεις που χάνονται. Τύχαινε πότε-πότε να συναντήσουμε κάποιες σπάνιες λέξεις, που δεν τις έχουν τα μεγάλα λεξικά, και τότε ο ένας σχολιαστής κατέθετε ότι η λέξη είναι μέρος της τοπικής του ντοπιολαλιάς, ας πούμε στα ηπειρώτικα, ενώ ένας άλλος έλεγε πως την είχε ακούσει π.χ. στη Θεσσαλία ή στη Μακεδονία. Συνειδητοποίησα δηλαδή ότι υπάρχει ένα περιφρονημένο από τους λεξικογράφους μας στρώμα λέξεων, που δεν είναι μεν πανελλήνιες αλλά ακούγονται σε πολλές περιφέρειες της χώρας. Κι έτσι, μάζεψα στο βιβλίο αυτό 366 λέξεις, που να μην τις έχουν τα 2 μεγάλα σύγχρονα λεξικά μας (Μπαμπινιώτη και ΛΚΝ) και έγραψα ένα μικρό κείμενο (σε 3 παραγράφους και το πολύ σε 200 λέξεις) για την καθεμία από αυτές.

Παρόλο που κάποια κομμάτια είχαν ήδη δημοσιευτεί στο ιστολόγιο, το βιβλίο αυτό περιέχει στο μεγαλύτερο μέρος του ύλη που δεν είχε δημοσιευτεί στο Διαδίκτυο. Διαλέξαμε (ο εκδότης κι εγώ) τον αριθμό 366 για τα λήμματα του βιβλίου επειδή τόσες μέρες έχει ο χρόνος –το βιβλίο κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2011, και το 2012 ήταν, αν θυμάστε, δίσεκτο.

Για να πάρετε μια γεύση, διαβάζω το «ζιαφέτι».

Ζιαφέτι

Ζιαφέτι είναι το συμπόσιο, το φαγοπότι, το ξεφάντωμα, το γλέντι. Δάνειο από τα τουρκικά, ziyafet, λέξη που έχει περάσει σε όλες τις βαλκανικές γλώσσες. Ακούγεται και σήμερα, ιδίως για τα γλέντια που γίνονται σε πανηγύρια και γενικά σε χωριά. Από την παρουσίαση του δίσκου δημοτικής μουσικής Ζαγορίσιο ζιαφέτι αντιγράφω τον ορισμό: «Ζιαφέτι στο Ζαγόρι είναι όταν μαζεύονται 25-30 άτομα, βάζουν ένα αρνί σε καφενείο νύχτα και σου λένε έλα».

Σε ένα δημοτικό του Ολύμπου, όταν φέραν το κεφάλι του Τάκου στον Πασά, έγινε «τρεις μέρες ζιαφέτι», ενώ αρκετά συχνά χρησιμοποιεί τη λέξη ο Ρήγας στο Σχολείον των ντελικάτων εραστών. Στις Νησιώτικες ιστορίες ο Εφταλιώτης θυμάται έναν γάμο όπου «ήτανε μια λάκερη βδομάδα, κάθε μέρα κι απ’ ένα μεγάλο ζιαφέτι».

Η λέξη ωστόσο δεν ακούγεται μόνο στην Ήπειρο, τη βρίσκω επίσης στα νησιά, την Κρήτη, τη Θράκη, πιθανώς και αλλού. Ζιαφέτι γινόταν επίσης τα παλιότερα χρόνια όταν τελείωνε το χτίσιμο ενός σπιτιού και ο νοικοκύρης τραπέζωνε τους μαστόρους. Ωραία λέξη το ζιαφέτι, κι ας μην την έχουν τα νεότερα λεξικά· στους ζοφερούς καιρούς μας, θέλουμε πολλά συνώνυμα της ευωχίας και της συντροφικότητας.

Προσπαθώ σε κάθε λήμμα να έχω παραθέματα από εμφανίσεις της λέξης σε κείμενα μεγάλων συγγραφέων μας, θέλοντας να παντρέψω λεξικογραφία και λογοτεχνία. Έτσι, πέρα από τη γεύση που παίρνει ο αναγνώστης από μεγάλα έργα, μπορεί επίσης να μάθει τι είναι επιτέλους το καραντί που απειλεί να μας μπατάρει στο ποίημα του Καββαδία, ποιον υβριστικό χαρακτηρισμό για τους ιερείς είχε καταγράψει στο λεξικάκι του ο Καβάφης, πώς είχε αποκαλέσει ο Βάρναλης τον Τσόρτσιλ, σε ποια λέξη είχε κολλήσει ο Άγγλος μεταφραστής του Σεφέρη και τι εννοεί ο Μάρκος Βαμβακάρης όταν τραγουδάει πως «κάνει σαρμάκο».

Σχεδόν τα τρία τέταρτα των λέξεων του λημματολογίου είναι γλωσσικά δάνεια, αλλά αυτό είναι επόμενο σε ένα δείγμα με σπάνιες και ενδιαφέρουσες λέξεις. Ο γλωσσικός δανεισμός είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά φαινόμενα και, σε αντίθεση με τον οικονομικό υπερδανεισμό, δεν καθηλώνει αλλά αναζωογονεί – δείτε την αγγλική, η οποία χάρη στον εύκολο δανεισμό από παντού απέκτησε το πλουσιότερο λεξιλόγιο από όλες τις σύγχρονες γλώσσες.

Τα δάνεια κάποιοι τα θεωρούν προσβολή της εθνικής καθαρότητας και προσπαθούν να τα εξοβελίσουν από τη γλώσσα. Εγώ αντίθετα τον γλωσσικό δανεισμό προτιμώ να τον βλέπω σαν συναρπαστική ιστορία δημιουργικής επαφής ανθρώπων και πολιτισμών και αισθάνομαι απεριόριστο σεβασμό όχι μόνο (και, ασεβώς, όχι τόσο) για τους λόγιους που μπόλιασαν τη λατινική ή τις αναγεννησιακές ευρωπαϊκές γλώσσες με ελληνικές ρίζες, αλλά για τις χιλιάδες ανώνυμους, τους ναυτικούς, τους πραματευτές, τους μισθοφόρους στρατιώτες, τους εμπόρους, τις μαστοράντζες, τους σαράφηδες, τους (λαθρο;)μετανάστες, που διέδωσαν τα πράγματα και τις λέξεις από τη μια στην άλλην άκρη της λεκάνης της Μεσογείου και πολύ παραπέρα.

Κι έπειτα, πώς θα λογαριάσεις τις λέξεις που έχουν περάσει από σαράντα κύματα; Το κάσαρο, λογουχάρη, που είναι μια από τις λέξεις του βιβλίου, είναι το επίστεγο του πλοίου, που ξεκίνησε από το λατινικό castrum, πέρασε στο βυζαντινό κάστρον, από εκεί στο αραβικό qasr, ύστερα στο βενετικό cássaro και στερνά στο νεοελληνικό κάσαρο, τι θα τη λογαριάσουμε; Λατινική, αραβική, βενετική ή ντόπια; Ή μήπως με ποσοστά; Άχαρο δεν είναι αυτό το μπακαλίκι;

Το βιβλίο αυτό είχε τη μεγαλύτερη διάδοση από τα ως τώρα βιβλία μου, επειδή όχι μόνο εξαντλήθηκε η πρώτη του έκδοση αλλά και το εξέδωσε η εφημερίδα Βήμα και το μοίρασε μια Κυριακή. Στο μεταξύ πάντως έχουμε κάνει ανατύπωση οπότε μπορείτε να το προμηθευτείτε.

Και φτάνουμε στο 2013, οπότε αποφάσισα να προχωρήσω σε μια επαυξημένη έκδοση ενός μικρού βιβλίου που είχα βγάλει το 1999. Στα «Λόγια του αέρα» λοιπόν ασχολούμαι με τις παροιμιακές ή ιδιωματικές ή παγιωμένες όπως αποφάσισα τελικά να τις πω εκφράσεις της γλώσσας μας. Με άλλα λόγια, το βιβλίο είναι αφιερωμένο σε εκφράσεις όπως: τον χόρεψα στο ταψί, μου μπήκαν ψύλλοι στ’ αυτιά, αγρόν ηγόρασε, κάνει σαν τη χήρα στο κρεβάτι, τα φόρτωσε στον κόκορα, λέει λόγια του αέρα και ούτω καθεξής.

Διάλεξα να παρουσιάσω 1001 τέτοιες εκφράσεις (αριθμός φυσικά συμβολικός, στην πραγματικότητα είναι κάπως περισσότερες, περίπου 1080, διότι μερικά λήμματα είναι, όπως τα λέω, δίκορκα, δηλ. για παράδειγμα στο λήμμα «σηκώνω παντιέρα» αναπτύσσω και τη συνώνυμη έκφραση «σηκώνω μπαϊράκι»). Η επιλογή έγινε με κριτήρια τη συχνότητα χρήσης, τη σημασιολογική διαύγεια και, μεταξύ εξίσου συχνών εκφράσεων, το αν υπάρχει κάτι ενδιαφέρον να ειπωθεί για την έκφραση, κάτι που ο μέσος αναγνώστης το αγνοεί.

Το βιβλίο είναι βασισμένο σε σώματα κειμένων, ιδίως λογοτεχνικών. Οι γλωσσολόγοι εδώ ίσως εκφράσουν μιαν αντίρρηση, διότι θεωρούν ότι δεν πρέπει να είναι μόνο η λογοτεχνία πρωτογενές υλικό ή ίσως και ότι δεν είναι η λογοτεχνία το καταλληλότερο πρωτογενές υλικό, όμως εγώ θέλησα να δώσω στον αναγνώστη την ευκαιρία να γευτεί και μερικά αποσπάσματα έξοχου λόγου. Βέβαια, σε κάποιες, ιδίως νεότερες, εκφράσεις, που χρησιμοποιούνται κυρίως στον δημοσιογραφικό ή πολιτικό λόγο χρησιμοποίησα παραθέματα από εφημερίδες (π.χ. στο λήμμα «σαν ταύρος σε υαλοπωλείο», από άρθρο του Μανδραβέλη) ή από την πολιτική (π.χ. στο λήμμα «πριν αλέκτωρ φωνήσει» από τα Πρακτικά της Βουλής).

Η αναδρομή στα σώματα κειμένων δεν δίνει μόνο γεύσεις από την καλή λογοτεχνία. Όταν βρεις μιαν έκφραση σε ένα παλιότερο κείμενο, αυτομάτως έχεις και ένα terminus ante quem για την έκφραση, ένα όριο πριν από το οποίο γεννήθηκε η έκφραση· αυτό βοηθάει πολλές φορές και για την ετυμολόγηση της έκφρασης, την ανίχνευση της προέλευσής της, ιδίως αν στο κείμενο τονίζεται ότι η έκφρ. είναι ήδη παροιμιακή, όπως συμβαίνει συχνά σε κείμενα της αρχαίας και μεσαιωνικής γραμματείας. Βέβαια, ομολογώ ότι εγώ προσωπικά έχω το κόλλημα ή την πετριά του γλωσσικού ληξίαρχου, δηλαδή με ενδιαφέρει να βρω πότε καταγράφεται για πρώτη φορά στη γλώσσα μας μια έκφραση ή μια λέξη, κάτι που είναι επιρροή από την ευρωπαϊκή λεξικογραφία· εκεί τα «γλωσσικά ληξιαρχεία» είναι πολύ αναπτυγμένα, στην Ελλάδα όχι και τόσο, έναν Κουμανούδη είχαμε που έβγαλε το 1900 τη «Συναγωγή νέων λέξεων πλασθεισών υπό των λογίων» και ο Μπαμπινιώτης ενέτει 1998 τον Κουμανούδη αντέγραψε.

Η αναζήτηση της πρώτης εμφάνισης εκφράσεων κρύβει εκπλήξεις για τον ερευνητή. Για παράδειγμα, πίστευα ότι η έκφραση «καινούργιο φρούτο», που τη λέμε ειρωνικά ή επιτιμητικά για μια καινοτομία που δεν μας βρίσκει σύμφωνους, πίστευα ότι είναι μεταπολεμική, αφού μόνο τα τελευταία χρόνια πλημμύρισαν οι αγορές μας με εξωτικά φρούτα. Κι όμως, ο Μακρυγιάννης στ’ Απομνημονεύματά του, απευθυνόμενος στον Καποδίστρια, λέει: Εσύ, Εκλαμπρότατε, από τον καιρό οπού κόπιασες όλο νέα πράματα ήφερες εις την πατρίδα· διαίρεσιν αναμεταξύ μας δεν είχαμε, φατρίαν μας ήφερες, νέο φρούτο σ’ εμάς τους Έλληνες, παραλυσίαν κι αφανισμόν

Ένα θέμα που επανέρχεται στο βιβλίο αυτό είναι ότι προσπαθεί να ανασκευάσει διαδεδομένους μύθους σχετικά με την προέλευση ορισμένων γνωστών εκφράσεων. Για παράδειγμα, για την έκφραση «χρωστάει της Μιχαλούς» η οποία σημαίνει «δεν είναι στα καλά του», ή μάλλον σήμερα έχει δυο σημασίες, αλλά που η αρχική της σημασία ήταν «δεν είναι στα καλά του», η έκφραση αυτή λοιπόν, σύμφωνα με μια ευρέως διαδεδομένη άποψη, προέρχεται από μια ιδιοκτήτρια πανδοχείου στο Ναύπλιο αμέσως μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, η οποία λεγόταν Μιχαλού και κυνηγούσε με αμείλικτη επιμονή όσους τής άφηναν βερεσέδια, με αποτέλεσμα τελικά να τους κάνει να τρελαίνονται· κι έτσι, όταν οι διαβάτες έβλεπαν να περιφέρεται κάποιος στο δρόμο παραμιλώντας και γενικά δείχνοντας σημάδια ανισορροπίας, έλεγαν «Αυτός θα χρωστάει της Μιχαλούς».

Δεν ξέρω ποιος πρωτοδιατύπωσε αυτή την εξήγηση πάντως θα τη βρείτε σε πάμπολλα συγγράμματα, έργα αναφοράς έγκυρα και μη, από το Ρομάντζο μέχρι το Λεξικό του Μπαμπινιώτη (έως την τρίτη έκδοση). Προφανώς έχει κάτι το ελκυστικό η ιστορία της αμείλικτης ταβερνιάρισσας. Προσωπικά, όταν βλέπω τόσο να δίνονται τόσο συγκεκριμένες και ακριβείς εξηγήσεις χωρίς να στηρίζονται σε πρωτογενείς πηγές, πάντοτε κουμπώνομαι, υποψιάζομαι ότι βρίσκομαι μπροστά σε επεξηγηματικό μύθο. Όμως, κάθε τι που διατυπώνεται με βεβαιότητα τραβάει, είναι ελκυστικό, πείθει· βλέπετε, όπως η φύση αντιπαθεί το κενό, έτσι και ο άνθρωπος αντιπαθεί την αβεβαιότητα.

Κι έτσι, η ιστορία με τη Μιχαλού του Αναπλιού γίνεται πιστευτή. Κι όμως, η έκφραση εμφανίζεται σε κείμενο του 1812, στα Κορακιστικά του Ιακωβάκη Ρίζου Νερουλού, άρα ο μύθος της ταβερνιάρισσας Μιχαλούς καταρρέει.

Μια παρόμοια ιστορία σχετικά με την προέλευση έκφρασης είναι τα «πράσινα άλογα», για την οποία πολλοί υποστηρίζουν ότι προέρχονται από την αρχαία φράση «πράσσειν άλογα» (δηλαδή πράττω παράλογα πράγματα). Τέτοια φράση δεν παραδίδεται στις πηγές, η δε ιδέα του πράσινου άλογου ως δήλωση του παράλογου και του αδύνατου είναι πολύ «λογική», αφού υπάρχει και σε άλλες γλώσσες π.χ. στα ρουμάνικα, όπου υπάρχει και η παροιμία «Είδες πράσινο άλογο; Είδες Σέρβο φρόνιμο», δηλαδή όσο απίθανο είναι το ένα, τόσο απίθανο είναι και το άλλο. Τέτοια παροιμία την έχουμε κι εμείς, ή την είχαμε, αφού υπήρχε η παροιμία «Είδες πράσινο άλογο; Είδες Χιώτη άλωλο», ο δε Παναγιωτάκης Νικούσιος, ο πρώτος ρωμιός Μέγας Δραγουμάνος (περί το 1650) είχε το παρατσούκλι «πρασινάλογος» ακριβώς επειδή ήταν Χιώτης. Αν θέλουμε να το κάνουμε και λίγο πιο συναρπαστικό, θα σκεφτούμε την Αποκάλυψη του Ιωάννη, όπου η φράση «και ιδού ίππος χλωρός»· και ενώ είναι αλήθεια ότι στα αρχαία η λ. χλωρός δεν σημαίνει ακριβώς πράσινος, αλλά πιάνει μια γκάμα χρωμάτων από το ωχρό και το κίτρινο ίσαμε το πράσινο, ωστόσο δεν αποκλείεται και αυτό το άλογο να ήταν πράσινο.

Πάντως, στο βιβλίο δεν ντρέπομαι να παραδεχτώ ότι για μερικές εκφράσεις δεν έχω βρει εξήγηση που να με ικανοποιεί· έτσι, για παράδειγμα, για την έκφραση «ο μήνας έχει εννιά» παραθέτω την ευρέως διαδεδομένη εξήγηση, ότι δηλαδή παλιότερα οι δημόσιοι υπάλληλοι έπαιρναν τον μισθό τους στις 9 του μηνός, η οποία επομένως ήταν μέρα χαράς και αμεριμνησίας. Προσωπικά, το ένστικτό μου με κάνει να αμφιβάλλω για την εξήγηση και πουθενά δεν μπόρεσα να βρω μια τεκμηριωμένη επιβεβαίωσή της. Ωστόσο, μην έχοντας να προτείνω κάτι άλλο, αρκούμαι στο να καταθέσω την επιφύλαξή μου.

Άλλοτε πάλι τολμώ να διατυπώσω μια δική μου εικασία για την εξήγηση της έκφρασης, όπως π.χ. στην «από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα», αφού όμως παραθέσω τις επικρατέστερες απόψεις παλαιότερων ερευνητών (για την ιστορία, πιστεύω ότι πρόκειται για συρραφή δύο άσχετων μεταξύ τους φράσεων).

Σε κάποια λήμματα δίνω την αντιστοιχία με τα αρχαία ή τα μεσαιωνικά ελληνικά –όχι από απεγνωσμένη προσπάθεια σύνδεσης με το ένδοξο παρελθόν, αλλά επειδή είναι ελκυστικό να βλέπει κανείς ότι μια έκφραση φαινομενικά σύγχρονη υπάρχει στη γλώσσα εδώ και πολλούς αιώνες, έστω και σε άλλη γλωσσική μορφή. Να δώσω ένα παράδειγμα. Για κάποιον που με πλάγια μέσα πετυχαίνει κάτι, κυρίως δε να προσληφθεί κάπου ή να προσποριστεί κάποιο ευεργέτημα που δεν δικαιούται, λέμε ότι «μπήκε από το παράθυρο». Η φράση φαίνεται γέννημα-θρέμμα της νεοελληνικής πραγματικότητας, όμως η πρώτη μορφή της απαντά σχεδόν δυο χιλιάδες χρόνια νωρίτερα, στον Πλούταρχο. Ένα από τα έργα του είναι τα Συμποσιακά, στα οποία εξετάζονται διάφορα «προβλήματα» που αφορούν τα συμπόσια ή που συνηθιζόταν να συζητιούνται στα συμπόσια· θελκτικές κουβέντες του κρασιού, περίτεχνα δουλεμένες. Σε μια τέτοια κουβέντα, θέμα της συζήτησης είναι αν πρέπει ο οικοδεσπότης να τοποθετεί τους προσκαλεσμένους του σε συγκεκριμένες θέσεις ή μήπως είναι καλύτερο να τους αφήνει να διαλέγουν οι ίδιοι τις θέσεις τους. Εκεί, ο Πλούταρχος, αποκρούοντας τη δεύτερη αυτή άποψη, λέει: «δέδια μη δοκώμεν τη αυλείω τον τύφον αποκλείοντες εισάγειν τη παραθύρω μετά πολλής αδιαφορίας», δηλαδή «φοβάμαι μήπως, από την πολλή φροντίδα να αποφύγουμε τις διακρίσεις, φαίνεται μεν ότι διώχνουμε τη ματαιοδοξία από την πόρτα αλλά στην πραγματικότητα την βάζουμε μέσα από το παράθυρο». Χρήση πολύ όμοια με τη σημερινή.

Αν προσέξατε, οι χρονολογίες πρώτης έκδοσης των τεσσάρων βιβλίων για τα οποία σας μίλησα είναι: 2007, 2009, 2011, 2013. Αν τηρήσουμε την ακολουθία, στο τέλος του χρόνου θα κυκλοφορήσει καινούργιο γλωσσικό βιβλίο –και πράγματι, κάτι υπάρχει στα σκαριά και ελπίζω να το προλάβω, αλλά θα μου επιτρέψετε να το κρατήσω για έκπληξη.

Όπως είπα, η συγγραφική μου παρουσία βρίσκεται σε αλληλεπίδραση με την δραστηριότητά μου στο Διαδίκτυο. Το Διαδίκτυο δίνει τη δυνατότητα να απευθυνθείς σε πολύ κόσμο και ταυτόχρονα να πάρεις αναπληροφόρηση, να μάθεις τη γνώμη τους για όσα γράφεις. Ωστόσο, και η φυσική επαφή και επικοινωνία με τους αναγνώστες είναι κάτι το απολύτως απαραίτητο –γι’ αυτό εκδηλώσεις σαν τη σημερινή είναι πάντοτε πολύτιμες για μένα, και σας ευχαριστώ για άλλη μια φορά που ήρθατε να με ακούσετε.

Advertisements

200 Σχόλια to “Μιλώντας στο Τραβέρσο”

  1. Κύρος Μοναχός said

    Καλημέρα.
    Ἐπιτρέψτε μου μιὰ μικρὴ διαφωνία στὸ θέμα τὴς νεοκαθαρεύουσας καί, συγκεκριμένα, στὸ σημεῖο ποὺ λέτε: «Στη σημερινή Ελλάδα, που το γλωσσικό ζήτημα έχει οριστικά λυθεί, η νεοκαθαρεύουσα δεν αμφισβητεί τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε αλλά συγκεκριμένες γλωσσικές επιλογές». Ἐγὼ προσωπικὰ δὲν βλέπω οὔτε τὸ γλωσσικὸ νὰ ἔχει ὁριστικὰ λυθεῖ οὔτε νὰ μὴν ὑπάρχει ἀμφισβήτηση τῆς γλώσσας ποὺ χρησιμοποιοῦμε. Ἀντίθετα, βλέπω μιὰ σχεδὸν ὁλοκληρωτικὴ ἀναβίωση τοῦ συντακτικοῦ τῆς καθαρεύουσας – ἡ γεμάτη χυμοὺς καὶ ζωντάνια δημοτικὴ ἔχει σὲ κυρίαρχη θέση τὸ ρῆμα καὶ τὸν σύντομο, μικροπερίοδο λόγο, ποὺ ἀποφεύγει ὅσο μπορεῖ τὶς πολλὲς δευτερεύουσες προτάσεις. Αὐτὸ ἔχει ἀτονήσει – τουλάχιστον στὴ γλώσσα τῶν ΜουΜουἘδων. Ἂν θεωρήσουμε ὅτι τὸ συντακτικό, δηλαδὴ ἡ λογικὴ δομὴ τῆς γλώσσας, ἀντανακλᾶ καὶ τὴ δομὴ τῆς σκέψης, τότε κάθε ἄλλο παρὰ λύση τοῦ γλωσσικοῦ ἀποτελεῖ ἡ σημερινὴ ἐπικράτηση τῆς δηθενιᾶς ποὺ λέγεται νεοκαθαρεύουσα ἢ ξύλινη γλώσσα.

  2. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Το τραβέρσο δεν είναι ακριβώς «κόντρα στον καιρό» . Συνήθως είναι ένα ζιγκ-ζαγκ που χρησιμεύει ώστε το σκάφος να ανέβει ομαλά στο κύμα (η λοξή πορεία μειώνει την κλίση) ή στο να κερδίσει χώρο και χρόνο ελιγμού ανάμεσα σε δύο διαδοχικά κύματα. (ειδικά στις ελληνικές θάλασσες ,το μήκος κύματος είναι συνήθως μικρό (τα κύματα δεν προκάνουν να «γίνουν» λόγω νησιών και βράχων) και το ύψος μεγάλο, και το τραβέρσο (ειδικά στα μικρά σκάφη) είναι σχεδόν πάντα «λοξοδρομία» (ως προς το ακριβώς κάθετο στα κύματα).

  3. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Στη γλώσσα της Σιδηροδρομικής «τραβέρσες» λέγονται οι στρωτήρες. (sleepers εις τη μπαρμπαρικέν…που θαλεγε και ο Ερασμος-Λεωνάικους).

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες, πρέπει να το συζητήσουμε.

    2: Και πάλι όμως, δεν έχεις τον καιρό στο πλάι (90 μοίρες), τον έχεις λοξά.

  5. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    4. Ε,ναι. Είπαμε, με το καιρό μόνιμα στο πλάι ,πας για φούντο σε θαλασσοταραχή. Αλλά και ο Μπαμπινιώτης πιθανολογώ αυτό εννοούσε ,αλλά κακώς γράφει «από τα πλάγια». Θα έπρεπε να γράψει «υπό γωνία» ή καλύτερα και ακριβέστερα «υπό μεταβαλλόμενη γωνία» …ψιλά γράμματα για «αρνητικούς» που περιφρονούν οτιδήποτε «θετικόν»…

  6. spiral architect said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα. 🙂

    Γενικά τραβέρσες αποκαλούνται όλα τα κάθετα μεταλλικά ή μη στοιχεία σε μια κύρια κατασκευή (άλλως: δοκός).
    Επί παραδείγματι οι διπλές ξύλινες οριζόντιες δοκοί που είναι στερεωμένες στους στύλους της ΔΕΗ για ανάρτηση αγωγών και διατάξεων ζεύξης αποκαλούνται τραβερσες.

  7. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Το ΛΚΝ δεν έχει καν τον όρο τραβέρσο…(για τον «στρωτήρα» ,ούτε λόγος βεβαίως!…)

  8. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    7. Ούτε κάν το σιδηροδρομικό έρμα δεν έχει το ΛΚΝ… απορώ γιατί τα λένε «λεξικά» ;; «Συλλογή από λεξούλες και ΚΑΠΟΙΕΣ ερμηνείες» θα έπρεπε να τα λένε…

  9. Μπετατζής said

    Θα φανεί λίγο άσχετο το σχόλιο, ίσως όμως δεν είναι, αλλά μια και το θέμα είναι, μεταξύ άλλων, οι ιστορίες λέξεων και ο Καββαδίας, γράφω κάτι που διάβασα πρόσφατα σε ένα βιβλίο για τον Καββαδία (του Τάσσου Κόρφη), και που δεν το ήξερα και μου έκανε εντύπωση. Είναι για την ιστορία της λέξης Σταυροφόροι, όπως αυτή χρησιμοποιείται στο γνωστό ποίημα για τον Λόρκα. Σταυροφόροι λοιπόν λεγόντουσαν, λέει ο Κόρφης, οι Έλληνες που πήγαν να πολεμήσουν το φασισμό με τις Διεθνείς Ταξιαρχίες στην Ισπανία. Και έτσι ξεκινάει άλλη μια ιστορία λέξης ενώ πλαταίνει κι άλλο το νόημα του ποιήματος. Είπαμε, σχετικοάσχετο το σχόλιο, αλλά ήθελα να το γράψω, γιατί αποδεικνύεται ότι τόσα χρόνια τραγουδάω το τραγούδι χωρίς να έχω καταλάβει τι ακριβώς λέει.

  10. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    9. Δηλαδή ,η καθιερωμένη (ή κάνω λάθος;) ερμηνεία ότι με το «σταυροφόροι» εννοούσε τους Ναζί ,δεν ισχύει πλέον;

  11. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    10. και ήταν τόσοι πολλοί αυτοί που πήγαν από Ελλάδα, που να δικαιολογεί το «κινούσανε μπουλούκια..» ;

  12. sarant said

    9-11: Δεν είναι παράλογο αυτό που λέει ο Κόρφης

    8΅Πώς; Δεν έχει την παροιμία «Ο φόβος φυλάει το έρμα»;

  13. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Δεν καταλαβαίνω πράμα. Η αναφορά του Καββαδία σε σταυροφόρους και γαλέρες του θανάτου θεωρείται δηλαδή «ευμενής» ;

  14. Πέπε said

    @1: Ενδιαφέρουσα άποψη. Συμφωνώ με #4 ότι αξίζει συζήτηση.

    Πάντως ο μακροπερίοδος και πολύ υποτακτικός λόγος, παρόλο που δίνει μια αίσθηση αρχαϊσμού (κάτι που δικαιολογεί το χαρακτηρισμό του ως νεοκαθαρευουσιάνικου), δεν είναι ιδιαίτερο γνώρισμα των αρχαίων ελληνικών. Ναι μεν στην αρχαία πεζογραφία τον συναντάμε κατά κόρον (και πάλι, δεδομένου ότι πολλές δικές μας δευτερεύουσες προτάσεις στ’ αρχαία είναι μετοχές και απαρέμφατα, το τελικό αποτέλεσμα στ’ αρχαία δεν είναι τόσο βαρύ), αλλά δε μιλάγαν έτσι όλοι οι άνθρωποι, ούτε γράφαν τα πάντα έτσι (π.χ. στιχομυθίες στο δράμα). Κι από την άλλη, σε κάθε γλώσσα νομίζω ότι μπορεί κανείς να γράφει πιο φορτωμένα ή πιο απλά.

    Σε κάθε γλώσσα, άλλωστε, είτε έχει περάσει γλωσσικό ζήτημα είτε όχι, υπάρχει υποθέτω η δυνατότητα δημιουργίας πιο λόγιου ή πιο άμεσου ύφους. Αυτό συνέβη και στ’ αρχαία ελληνικά -το πρότυπο της καθαρεύουσας και εμμέσως και της νεοκαθαρεύουσας-, από τα οποία όμως έχουμε εμπειρία κυρίως των κειμένων λόγιου ύφους. Η δε καθαρεύουσα χρησιμοποιήθηκε σχεδόν μόνο με τέτοιο ύφος (αν και έχουμε και κάποιους διαλόγους σε πεζά, καθώς και κάποια ποίηση, με απλή σύνταξη).

    (Να, κοίτα για παράδειγμα τι έγραψα τώρα δα…)

  15. Gpoint said

    Οι παλιοί αθλητικογράφοι και σχολιαστές ποδοσφαιρικών αγώνων χρηιμοποιούσανε τον όριο τραβερσα για μια μακρινή λοξή μπαλιά

  16. spiral architect said

    @15: Ναι, ισχύει! 😉

  17. Πάνος με πεζά said

    Από τα ναυτικά τραβέρσα που διάβασα, εγώ κατάλαβα «δευτερόπλωρα», Ίσως το face-toface να λέγεται «ανέπλωρα»; Δεν ξέρω, μόνο ως τίτλο εστιατορίων το έχω δει…
    Τραβέρσες λέγονται και στις παλιές ψάθινες καρέκλες, τα στρογγυλά συνδετικά πηχάκια, στο κάτω μέρος, όπου πατούσαμε τα πόδια μας.
    Φυσικά στο μπάσκετ υπήρχε η «ραβέρσα» ή «ραβερσέ σουτ», αλλά απ’ όσο λίγο θυμάμαι, κάποιοι εκφωνητές ίσως και να το είχαν «σκοτώσει», λέγοντας «τραβέρσα».

  18. 13

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=9753

  19. physicist said

    #17. — Θυμάμαι τις ραβέρσες του Δημήτρη Κοκκολάκη που ήταν εντελώς ατσούμπαλες, όπως και οτιδήποτε άλλο έκανε στο παρκέ αυτός ο (συμπαθέστατος) γίγαντας των 2,15.

  20. Πάνος με πεζά said

    @ 18 : Το τραγούδι αυτό έχει τον περίεργο στίχο «Του ταύρου ο Πικάσο», που δε θυμάμαι πώς το έχουμε εξηγήσει.

  21. physicist said

    #20. — Αντί για τον ταύρο του Πικάσσο, ο Πικάσσο του ταύρου. Μου θυμίζει λίγο και το «στων ηφαιστείων το κλήμα και στο στήθος των παρθένων» που νομίζω το λένε σχήμα χιαστό.

  22. physicist said

    Φτου, εννοούσα «στων ηφαιστείων το στήθος και στο κλήμα των παρθένων», του άλλαξα τα λογοτεχνικά φώτα.

  23. sarant said

    20-22 Φαντάζομαι πως εννοεί έναν πίνακα του Πικάσο που έχει ταύρο -ίσως και τη Γκερνίκα.

  24. cyrusmonk said

    Γιὰ νὰ μὴν ἔχουμε καμμία παρεξήγηση, δὲν ἔχω πρόβλημα μὲ τὴν καθαρεύουσα καθ’ ἑαυτήν – κάποιοι ἔχουν γράψει ἀριστουργήματα, ὅπως ὁ Ροΐδης, ὁ Παπαδιαμάντης, ὁ Βιζυηνός – ἀλλὰ μὲ τὴν ἀντιαισθητικὴ δηθενιά, πού, ἐπιμένω, πάνω ἀπ’ ὅλα εἶναι ἀπὸ συντακτικὴ σκοπιὰ ἐξάμβλωμα. Αὐτὰ τὰ «ἐξέρχονται τῆς αἴθουσας» καὶ τὰ «χρήζει περαιτέρω ἀνάλυσης», μὲ τὴν καθαρευουσιάνικη (οθντκ) σύνταξη σὲ γραμματικοὺς τύπους τῆς δημοτικῆς, μοῦ ξύνουν καὶ μοῦ γδέρνουν τὰ αὐτιά. (Γι’ αὐτὸ ἄλλωστε ἔχω κόψει τὴν τηλεόραση ἀπὸ τὸ 2004, ὅταν μοῦ κόπηκε τὸ καλώδιο τῆς κεραίας καὶ ἀπὸ τότε δὲν ἔχω κὰν ἀνέβει στὴν ταράτσα νὰ τὸ ξανασυνδέσω!)

  25. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    «β) Να γράψετε ένα αντώνυμο για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις του κειμένου: αναπτυσσόταν, δράση, ερευνημένων, γνωρίζουμε, ανάδειξης. Μονάδες 5 »
    δράση—αντίδραση ή δράση—αδράνεια ;
    αναπτυσσόταν—? (υπαναπτυσσόταν δεν είναι «αντώνυμο» ,είναι μια κενή λέξη,μηχανιστικά δημιουργημένη. Υπάρχει αντώνυμο με θετικό πρόσημο; πάλι «αδρανούσε» μου έρχεται στο νου σαν σωστό)

  26. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Το «Τραβερσωμένοι ας πάμε…» του Αντωνίου άρεσε ιδιαίτερα και στον Γιώργο Σεφέρη, που το ήξερε απέξω και το απάγγελε στην πρώτη ευκαιρία.

    Το Δεκέμβρη του 1950, τού έστειλε μάλιστα μια χειροποίητη ευχετήρια κάρτα από την Άγκυρα, όπου υπηρετούσε τότε, με μια φωτογραφία της Μαρώς στην αυλή του Γεσσίλ Τζαμιού της Προύσας, κάτω απ’ το θεόρατο πλατάνι, στην αριστερή πλευρά της, και δεξιά τις ευχές «Τραβερσωμένοι ας πάμε έτσι ακόμα! Και τούτα τα Χριστούγεννα μακρυά απ’ το σπίτι. Καλό κουράγιο, κάπταν Μίμη!»

  27. Πάνος με πεζά said

    @ 25 : συρρικνωνόταν, αδράνεια, αδιερεύνητων, αγνοούμε, υποβάθμισης. Μια προσπάθεια…

  28. physicist said

    #25, #27. — Αντίθετη της ανάδειξης θα μπορούσε να είναι και η αποσιώπηση. Αλήθεια, πώς βαθμολογούντα αυτά; Υπάρχει μια επίσημη λίστα από αποδεκτές απαντήσεις; Επίσης, ζητιέται από τους μαθητές να δικαιολογήσουν την απάντησή τους μ’ ένα παράδειγμα ή αρκούν «ξερές» λέξεις;

    ΥΓ. — Γιατί δεν είναι τα ονόματα στην ονομαστική και τα ρήματα σε πρώτο ενικό ενεστώτα; Κρίνεται και η κλιτική ικανότητα μαζί με τα αντίθετα; Όχι ότι είναι άσχημη ιδέα αλλά και πάλι αναρωτιέμαι αν υπάρχει «ποινή» για τους μαθητές που γράφουν τη σωστή λέξη σε λάθος γραμματικό τύπο.

  29. physicist said

    Σε περίπτωση δηλαδή που έχει σημασία ο γραμματικός τύπος, η επιλογή των εξεταστών να ζητήσουν αντίθετο ρήματος σε -ταν -νταν αξιολογείται ως ιδιαίτερα μοβόρικη. 😉

  30. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Τα σωστά, όπως τα δίνει ένα φροντιστήριο (να μην γράφω όνομα καλύτερα).
    αναπτυσσόταν ≠ αναστελλόταν
    δράση ≠ αδράνεια, παθητικότητα
    ερευνημένων ≠ ανεξερεύνητων, αφανών, άγνωστων
    γνωρίζουμε ≠ αγνοούμε
    ανάδειξης ≠ υποτίμησης, υποβάθμισης, υπονόμευσης

  31. physicist said

    #30. — Ωχ, μόνο δύο στα πέντε θα έπιανα σύμφωνα με το φροντιστήριο αλλά ευτυχώς δεν δίνω Πανελλήνιες. Δίνει όμως η ανηψιά μου, θα τηλεφωνήσω αργότερα να ρωτήσω λεπτομέρειες.

  32. Spiridione said

    Heaving to
    http://en.wikipedia.org/wiki/Heaving_to

    http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/ca/Hove-to.svg

  33. sarant said

    26: Ενδιαφέρον αυτό!

    27: Στο 1ο, 2ο και 4ο συμπίπτουμε Στο 3ο θα έβαζα «ανερεύνητων».
    Το 5ο είναι δύσκολο. Πιθανώς παραγκωνισμός ή αποσιώπηση, αλλά και η υποβάθμιση παίζει.

  34. μυλοπέτρος said

    Λάθος. Και μάλιστα μη συγγνωστον.
    Η γενική είναι τη Μαρούς.
    Επιτέλους ομιλείτε Ελληνικά!

  35. cronopiusa said

  36. gak said

    Σε ένα ξύλινο κρεβάτι, τραβέρσες είναι τα δύο μεγαλύτερα ξύλα· τα δύο μικρότερα και ψηλότερα ονομάζονται κεφαλάρια.

  37. Alexis said

    Γς απόντος, κανείς δεν σχολίασε το δίστιχο:
    σε κείνη την απίθανη σ’ όλο τον κόσμο χώρα
    που τα κορίτσια το ‘χουνε στα δίπλα ή και λοξά
    😀
    Σίγουρα θα έχει κάποια σχετική ιστορία…
    (Γς που είσαι, σου δίνω ασίστ, αν κατάλαβες…)

  38. Alexis said

    #36: κεφαλάρι-ποδαρικό νομίζω ότι τα λεν οι μαστόροι…

  39. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Φυσικέ, «οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης» (ο τίτλος του κειμένου Νεοελληνικών στις Πανελλήνιες) δεν σού ακούγεται πάντως …κάπως; (πώς τόχες πει πρόσφτα για την γλώσσα της Γκερέκου μωρέ ένα καλό ,και δεν το θυμάμαι; 🙂 )

  40. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    39. Άσε δηλαδή, πού τι στην ευχή σημαίνει μόνο «θέασης» ή μόνο «ακρόασης»; .Υπήρχαν χώροι που είχανε ακρόαση χωρις θέαση,δηλαδή;
    Είχαν σιντιά και μουβιόλες οι αρχαίοι; 🙂

  41. Alexis said

    Επίσης να προσθέσω στις απορίες του Φυσικού στο σχ. 28:
    Λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των αντώνυμων που θα παραθέσει ο μαθητής, ως ένδειξη ας πούμε, του λεξιλογικού του πλούτου;

  42. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Απ’το κειμενο των Νεοελληνικών , θα έβγαζα ωραία ερώτηση κρίσεως/κατανόησης μάλτιπλε τσόις στη Φυσική:
    «Η επιδίωξη της συνάντησης της σύγχρονης δημιουργικότητας και των διαμορφωμένων από το δημιουργικό παρελθόν σχημάτων θεατρικών χώρων, που εξυπηρετεί την παραπάνω απαίτηση, θέτει, βέβαια, προβλήματα, αφού τα αρχαία θέατρα και οι άλλοι χώροι θέασης, όπως τα ωδεία, τα στάδια κλπ., είναι πλέον μνημεία, όλα με μικρότερες ή μεγαλύτερες φθορές και καταπονήσεις. »

    Ερώτηση: Σε ποιο φυσικό φαινόμενο /έννοια εντάσσονται οι μικρότερες ή μεγαλύτερες φθορές και καταπονήσεις των μνημείων ; α) ερπυσμό β) χαλάρωση γ) βαρύτητα δ)εντροπία
    🙂

  43. 40 Τα Ελευσίνια μυστήρια, εικάζω 🙂

  44. gak said

    #38: θα προσπαθήσω να επιβεβαιώσω με κάποιον μάστορα, πάντως μου φαίνεται περίεργο αυτό που γράφεις, διότι τα πόδια του κρεβατιού βρίσκονται στα κεφαλάρια, ενώ τα «ποδαρικά» βρίσκονται στον αέρα!

  45. Μιχάλης said

    Αν επαναλαμβάνω κάτι που έχει ήδη ειπωθεί στα σχόλια, συγχωρήστε με, με μια γρήγορη ματιά δεν εντόπισα κάτι.

    Στη μουσική ορολογία, τραβέρσο λέγεται το γνωστό φλάουτο, αυτό που παίζεται πλαγίως, για να ξεχωρίσει από τα άλλα είδη φλάουτου, όπως της φλογέρας (flûte à bec / φλάουτο με ράμφος / recorder) που παίζονται μπροστά. Επειδή το τραβέρσο φλάουτο επικράτησε όλων των άλλων, λέγεται σκέτο φλάουτο πια, ενώ η λέξη τραβέρσο αναφέρεται συνήθως στο αναγεννησιακό ή μπαρόκ φλάουτο, για να ξεχωρίσει απ’ τον σημερινό απόγονό του.

  46. «αναστέλλομαι» ως αντώνυμο του «αναπτύσσομαι» θα καταλάβαινα μόνο σε μικροβιολογικά συμφραζόμενα, και πάλι. «συρρικνώνομαι», ναι. Πάντως ως ερώτημα εξετάσεων μου φαίνεται πολύ κακοδιαλεγμένο.

  47. Πάνος με πεζά said

    @ 30 : A. πολλά έπιασα ! Το «αναστελλόταν» φυσικά το λέει εντελώς λάθος. Αναστέλλεται κάτι που παύει να ισχύει, όχι που παύει να αναπτύσσεται. Ακόμα και η ανάσχεση, έχει πάλι θετικό πρόσημη.
    Επίσης, άλλο εξερευνημένος (χώρος, χώρα, ήπειρος), κι άλλο ερευνημένος (που εγώ το πουλάω «διερευνημένος»), πρόθεση-συναίσθημα-κατάσταση.

  48. Πάνος με πεζά said

    Το κάτω «κεφαλάρι» του κρεβατιού, λέγεται «Κατωπόδαρο». Έχουμε δηλαδή, κεφαλάρι και κατωπόδαρο.

  49. Gpoint said

    @ 26

    Εδώ το τραβερσωμένοι μάλλον υπονοεί τους τραπεζωμένους κατα μήκος μιας τάβλας ή με τραπεζάκια στη σειρά όπως φαίνονται π.χ. στο ‘στην υγειά μας» του Σπύρου Παπαδόουλου

  50. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Στον Τύρναβο μιλάνε τα καλύτερα Γαλλικά
    Στον Τύρναβο το πρώτο παγκόσμιο βραβείο Γαλλοφωνίας. Μαθητές κέρδισαν σε διαγωνισμό, όπου συμμετείχαν σχολεία από όλον τον κόσμο
    http://news247.gr/eidiseis/koinonia/ston-turnavo-milane-ta-kalutera-gallika.3476251.html

  51. Κίντο, αντί για mon ami έχ’νε το bour ani…

  52. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @34: ΓΛΩΣΣΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

    «Μάθετε να μιλάτε καλά ελληνικά!
    Στην γλώσσα αυτή δικάζει ο Πανταχού Παρών.
    Ήγγικεν οσονούπω η βασιλεία των ουρανών.
    Και εκεί, στου φοβερού κριτήριου τον χώρο
    ίσως δεν ξέρετε μεσολαβητή και δικηγόρο,
    αφού η Παναγιά μιλάει μονάχα εβραϊκά,
    …»

    (Η Ελένη Αρβελέρ, αυτά. Στο Μέμφομαι τον Αιώνα, του 2001. -Ίσως έπρεπε να έχω περιμένει ώς μεθαύριο για να τής ευχηθώ κιόλας…)

  53. spiral architect said

    Ρε τι βλέπουμε. Ευλογημένους στυλούς για της Πανελλήνιες!

    Να’ ταν στα χρόνια μας ή παλιότερα, θα το’ βλεπα με συγκατάβαση. Τώρα; Το 2015; 😮
    (Φυσικέεεε!) 👿

  54. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ο Αβέρωφ – Τοσίτσας, πάντως, ΝέοΚίντ, (50), διαβεβαίωνε τι τα καλύτερα γαλλικά μιλιούνται στο Μέτσοβο.
    Το επεδείκνυε μάλιστα, ενίοτε.

  55. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Σκέφτηκα ένα φωτο-κουίζ με βάση τη φωτό στο άρθρο.
    Ο κύριος πάνω από το Νικοκύρη με τα γυαλάκια γκάντι-πατομπούκαλα που μοιάζει στο Σαρτζετάκη νομίζω είναι κάποιος Καβάφει Ταβάβει κάπως έτσι. Ο κύριος στα δεξιά του με την πίπα λέω πως είναι ο ομογενής Παύλος Νερούδας.
    Ο πιο κει νεαρός ,ποιος είναι; (του ταύρου ο Λ;)
    Ο απέναντι παππούς; (ο Β;)

  56. Πάνος με πεζά said

    Να γράψετε ένα συνώνυμο για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις του
    κειμένου:
    εκτυλίσσεται, κατάλοιπα, επιδίωξη, προσέγγισης, ολοκληρωμένη.

    Διαβάζοντας και το κείμενο, ώστε να ταιριάξουμε αυτό που θα προτείνουμε,

    Διαδραματίζεται, απομεινάρια , στόχος, επαφής ,πλήρης.

  57. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    53!!! έ όχι ρε Σπάιραλ! στα χρόνια μας ΔΕΝ είχαμε ευλοημένα στυλά, τα ευλοημένα!! ε ρε….

  58. sarant said

    53 Τώρα είναι χειρότερα. Βέβαια, το Μουφανέτ ή το Κουλούρι ήδη ανακάλυψαν σκάνδαλο με κάτοχο αγιασμένου στυλού (σικ. ρε) που έδωσε λευκή κόλλα.

  59. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @56,

    ο νεαρός πριν τον ομογενή, ο Φεδερίκο Γ.Λ. Ο «απέναντι παππούς», βέβαια, Νικηφόρος Β.
    Όμως στην πλάτη του Νικοκύρη, ο μαρκόνι του οποίου η τελευταία συλλογή βάφτισε το βιβλιοπωλείο.

  60. Estrellita Fugaz said

    53,
    γιατί δεν τους μοιράζουν, άραγε, στον Άγιο Σάββα, να μας γράψουν οι ασθενείς τις επιθυμίες τους;

  61. Πάνος με πεζά said

    @ 57 ;
    [ Mιχάλης Νικολάου mode on]
    Tότε υπήρχε ο στύλος της Πίστης, όχι ο στυλός…
    [ Mιχάλης Νικολάου mode off]

  62. spiral architect said

    @61: 😆

  63. sarant said

    Αυτό θα το υπέγραφε ευχαρίστως (και με όχι αγιασμένο στυλό) ο Μιχ.Νικ.

  64. Gpoint said

    Το μεγαλύτερο (πραγματικό) κέρδος των παιδιών που πετυχαίνουν στις πανελλήνιες είναι η ψωροπερηφάνεια των γονιών τους. Το 95 % επιλέγει τις προτιμήσεις ή τις απραγματοποίητες επιδιώξεις των γονιών του μην έχοντας την παραμικρή ιδέα για την σχολή που «επιλέγει»..Ηδη από την δεκαετία του 80 κάθε θερμοκηπιάς ονειρευότανε το παιδί του «επιστήμονα»
    Πιέζεται για την «επιτυχία’ αντί να δοκιμάσει μερικά επαγγέλματα και ΜΕΤΑ να σπουδάσει αυτό που του ταιριάζει.
    Μετά θα ψάχνει για κανένα μέσο να διορισθεί ανάλογα με τα «επιτυχία» του αφού δεν θα γουστάρει το επάγγελμά του και θα ψηφίζει ή θα «σκέφτεται» ανάλογα που λέει κι ο Λάμπρος, κολημένος στην «μεγαλύτερη επιτυχίατης ζωής του»….
    Οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα

  65. Άγιος Στυλός δεν ξέρω αν υπάρχει. Κι αν υπάρξει, εννοείται πως θα τονε φέρομε με τιμές αρχηγού κράτους.

    Αγία Μελάνη, όμως, υπήρξε και η μνήμη της τιμάται στις 31 Δεκεμβρίου!

    http://eortologio.gr/data/eortes/eortes_Mi.php

  66. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    65. Υπάρχει και Αγία Μελάνη Διαρκείας; 😆
    (πω,πωω, θα πέσει καμιά μελάνη στο λακόστ μας να μάς κάψει… με τα αντίχριστα που αρχίσαμε πάλι…)

  67. Γς said

    Τραβέρσο, τραβέρσα. Διαγώνια, διαγώνιος

  68. sarant said

    66 Υπάρχει και Αγία Αόρατη Μελάνη -αλλά δεν την έχει δει κανείς.

  69. 66

    Μα ήτανε Ρωμαία η Αγία, μεγαληχάρητης! Και κρατάει ακόμα.
    Αν και με τους εκτυπωτές, έχνε πέσει οι δουλειές.

  70. Πάνος με πεζά said

    Αλήθεια, αυτή τη μελάνη ατυχήσαμε να τη γνωρίσουμε πριν να κατακλυστούμε από εκατομμύρια «Κινεζιές», κι έτσι την είπαμε «Σινική» και όχι κινέζικη, επίθετο που χρησιμοποιείται μόνο στη μελάνη και στο Σινικό Τείχος…

  71. Όταν ένα ιστιοφόρο φτιάχνει τα πανιά του ώστε να μένει ακίνητο στον άνεμο αλλά με τον άνεμο από το πλάι είναι αλακάπα όπως είδαμε εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2010/07/24/rados/

    Στη θαλασσοταραχή είναι το κύμα στο πλάι κιδυνεύει να ανατραπεί. Οπότε η καλύτερη κίνηση είναι να είναι με την πλώρη προς τον άνεμο αφού τα ιστιοφόρα δεν μπορούν να πάνε κόντρα στον άνεμο στόχος είναι τουλάχιστον να μην παρασύρονται και να μένουν ακίνητα. Αυτό είναι το τραβέρσωμα κι εδώ (εικόνες 178~182) βλέπουμε ένα ειστιοφόρο σε τραβέρσο (lying to στα αγγλικά):
    https://books.google.gr/books?id=HmJJAAAAYAAJ&hl=el&pg=RA1-PA88#v=onepage&q&f=false

    Τα μηχανοκίνητα πλοία μπορούν πια να ταξιδέψουν κόντρα στον άνεμο οπόπτε δεν χρειάζεται να μένουν ακίνητα. Αλλά επειδή είναι επικίνδυνο να είναι τελέιως κπόντρα στο κύμα τώρα πια το τραβέρσο είναι πορέι με τον άνεμο και το κύμα στη μάσκα δηλαδή σε γωνία 45° από την κατεύθυνση της πλώρης, έτσι μοιράζονται οι ταλαντώσεις και είναι πιο ασφαλές το πλοίο.

  72. Γς said

    65:
    Αγία Μελάνη και το Ευαγγέλιο της.

    Ηταν το βιβλίο της για τους Γενετικούς Αλγορίθμους.

    Της Melanie Mitchell

  73. Γς said

    72:

    Ντάξει, υπάρχει κι άλλη Melanie Mitchell.
    Χωρίς γενετικούς αλγορίθμους.

  74. Γς said

    68:

    Αόρατη Μελάνη [χυμός λεμονιού] που γίνεται ορατή με το σιδέρωμα της επιστολής

  75. 74

    Κι αν είσαι στον παγωμένο Βορρά και δεν έχεις λεμόνια;
    Τα παλιά χρόνια, οι βρετανοί αρχικατάσκοποι συνιστούσαν τη χρήση ενός σωματικού υγρού, που … χμ,… μόνο οι άνδρες πράκτορες μπορούσαν να χειραντλήσουν κι αυτό σε μικρές ποσότητες.
    Ωστόσο, ενώ το … χμ… υγρό ήταν όντως αόρατο, όταν έφτανε στα χέρια των αποκρυπτογράφων, ψιλοσκυλοβρώμαγε…

  76. Πάνος με πεζά said

    Κάποια ματσακολιά δεν είχε κάνει κι ο Νιάρχος/Ωνάσης/Λάτσης, με αόρατη μελάνη; Σε κάποια συμφωνία με άραβες, δεκαετία του ’70; (διαλέξτε το σωστό και συμπληρώστε αν είναι και αλήθεια…)

  77. Πέπε said

    @28-29:

    Έτσι είθισται τα τελευταία χρόνια. Και στ’ αρχαία το ίδιο: στη θέση των παλαιότερων ασκήσεων με κλίσεις ή χρονικές/εγκλιτικές αντικαταστάσεις, προτιμώνται εκείνες όπου βάζεις κατευθείαν ένα μόνο τύπο (ο οποίος δεν είναι ποτέ ονομαστική ενικού ή πρώτο πρόσωπο ενικού! ).

    Υποτίθεται ότι κάνεις νοερά την κλίση / αντικατάσταση, πράγμα που (υποτίθεται πάλι) προσομοιώνει τη διαδικασία της πραγματικής παραγωγής λόγου: έστω και σε νανοσεκόντ, κάθε λέξη που θέλω να πω όταν μιλώ ή γράφω τη βάζω στο πρόσωπο / χρόνο / πτώση κλπ. που ταιριάζει. Από αυτή την άποψη έχει μια λογική. Εγώ δεν τη συμπαθώ αυτή τη μόδα, γιατί μπορεί να χαντακώσει το μαθητή που στην πραγματικότητα ξέρει αυτό που καλείται να ξέρει αλλά κάπου με όλους τους νοερούς υπολογισμούς μπερδεύτηκε.

    Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει και μια πιο απλή λογική: ότι σ’ αυτό τον τύπο (υποθέτω) εμφανίζονται οι λέξεις στο κείμενο.

    Πάντως ποτέ στη ζωή μου δε μου χρειάστηκε να αναρωτηθώ ποιο είναι το αντίθετο του «ανάδειξης» ή του «αναπτυσσόταν» (μόνο του «βαριόμουνα», που είναι «ελαφρόπουτσες».)

  78. cronopiusa said

    Μεγάλη φωτιά στο Ρέμα Χαλανδρίου – Kαίγεται το θέατρο της Ρεματιάς

  79. 61-63, Άξιοι! 😀
    (Ο εν λόγω ιερέας θα μπορούσε όντως να χαρακτηριστεί στυλίτης)

  80. 65, 66, …κι αυτοί! 😀

  81. Ο Νικοκύρης, βέβαια, είναι και στηλίτης,
    με την λογοτεχνική στήλη που γράφει
    (ίσως και με στυλό!)

  82. Πάνος με πεζά said

    @ 78 : Κρίμα, το θεατράκι…Εκτός από θεατής, έχω υπάρξει πολλές φορές και ερασιτέχνης ηθοποιός εκεί…

  83. sxoliko said

    από φροντιστήρια:
    εκτυλίσσεται: συμβαίνει, διαδραματίζεται, διεξάγεται, συντελείται
    κατάλοιπα: απομεινάρια, υπολείμματα
    προσέγγισης: επαφής, πλησιάσματος

    αναπτυσσόταν: περιοριζόταν, υποβαθμιζόταν
    δράση: αδράνεια, απραξία
    ερευνημένων: ανεξερεύνητων, ανερεύνητων, ανεξέταστων

  84. 4.1
    Κατά σύμπτωση, σκεφτόμουν το ίδιο τις προάλλες, σχετικά με την διαφορά ελληνικών και αγγλικών στο μήκος των προτάσεων.

    Η διαφορά είναι επίσης εμφανής και σε σύγκριση ανάμεσα σε λίγο παλιότερα κείμενα με βρετανικά αγγλικά και σε πιο σύγχρονα, κυρίως με αμερικάνικα αγγλικά. Ένα τυχαίο παράδειγμα είναι το κλασικό βιβλίο του Κέινς* (The General Theory of Employment, Interest, and Money (1936)) στο οποίο το βρετανικό χιούμορ δεν λείπει – μικρό απόσπασμα:

    …To say that net output to-day is greater, but the price-level lower, than ten years ago or one year ago,
    is a proposition of a similar character to the statement that Queen Victoria was a better queen
    but not a happier woman than Queen Elizabeth—a proposition not without meaning and
    not without interest, but unsuitable as material for the differential calculus. …

    *που είναι ακριβές στις διατυπώσεις του, αλλά σε μερικά σημεία μού φαίνεται λίγο στριφνό όταν επιμένει σε μεγάλες προτάσεις αντί για σχετικά απλές εξισώσεις.

  85. sxoliko said

    επίσης, έχουν δοθεί ως απαντήσεις τα εξής:
    εκτυλίσσεται: ξετυλίγεται, ξεδιπλώνεται, αναπτύσσεται
    κατάλοιπα: υπόλοιπα
    προσέγγισης: πρόσβασης

    αναπτυσσόταν: παρήκμαζε
    ερευνημένων: απροσπέλαστων
    ανάδειξης: υστέρησης, απόκρυψης, συσκότισης, υποβάθμισης

  86. μυλοπέτρος said

    Οι πανελλήνιες είναι δ ι α γ ω ν ι σ μ ό ς και όχι απλώς εξετάσεις. Το να ευλογείς λοιπόν στυλούς σημαίνει οτι επιθυμείς να δώσεις στους «δκούς σου», ένα συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των «άλλων». Είναι ηθικό αυτό;

  87. μυλοπέτρος said

    Οι πανελληνιες είναι δ ι α γ ω ν ι σ μ ό ς και όχι απλώς εξετάσεις. Το να ευλογεις λοιπόν στυλούς σημαίνει ότι επιθυμεις να δώσεις στους «δικούς σου» ένα εξωθεσμικό συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των «άλλων». Είναι ηθικό αυτό;

  88. μυλοπέτρος said

    Όχι δεν μεθύσατε!το έστειλα δύογορές. Mea κλπ.

  89. μυλοπέτρος said

    Μάλλον εγώ έχω (είμαι;) το πρόβλημα. Συγγνώμη.

  90. sarant said

    71 Ευχαριστώ!

    75 Αυτό δεν το ήξερα!

  91. Πάνος με πεζά said

    Nομίζω ότι η εκφώνηση του θέματος λέει να βρεθούν αντώνυμα για το συγκεκριμένο κείμενο. Άρα, θα πρέπει να εντοπιστεί η αρχική λέξη, και να επιλεγεί κάποιο αντώνυμο που να «πηγαίνει».

    Θα μου πεις, «πάει δεν πάει, ο Κάλφας…» 🙂

  92. skol said

    …και κανένα από τα έγκυρα μέσα δεν αναφέρει ότι η ιστορία με τα στυλά είναι προπέρσινη

    http://www.dogma.gr/default.php?pname=Article&art_id=2463&catid=6

    (μπορεί να επαναλήφθηκε και φέτος βέβαια)

  93. Pedis said

    # 84 – O Γκαλμπρέιθ στο «a life in our times», κάπου αναφέρει ότι τη δεκαετία του ’30 ακόμη και οι πιο φανατικοί κευνσιανοί στην αμερική δεν είχαν καλοδιαβάσει και πολυκαταλάβει το έργο του Κέυνς στο πρωτότυπο και βασίζονταν σε διάφορες «εκλαικεύσεις» και «ερμηνείες» που κυκλοφορούσαν. Λες να ήταν (και) γι αυτό, δηλ για τα αγγλικά-αγγλικά έναντι των αμερικάνικων-αγγλικών;

  94. Πάνος με πεζά said

    Πάντως το βιβλιοπωλείο φαίνεται στενό και μακρύ, σωστό «Τραβέρσο» (πέρασμα).

  95. # 71

    Αυτό που περιγράφεις στο τέλος οι ψαράδες το λένε δευτερόπρυμναγια να τρώνε πιο μαλακά τα κύματα
    Ταιριάζει κασι με τις εικόνες 178-182 γιατί με την πλώρη στον άνεμο είναι μόνο στην 177

  96. Τραβέρσες επίσης λέγονται και τα μεγάλα ζιγκζαγκ που κάνουν οι σκιερ όταν κατεβαίνουν ομαλά μια πλαγιά.
    Αυτός, ας πουμε κάνει μια τραβέρσα.

    Μερικές από τις χιονοστιβάδες, που σκοτωνουν τους σκιέρ, δημιουργούνται από τις τραβέρσες των ίδιων, όταν δηλαδή τα σκί κόβουν την επιφάνεια του χιονιού στο σχήμα δύο πλευρών τριγώνου, από τη βαρύτητα ξεκολάει όλο το τρίγωνο και κυλάει παρασέρνοντας κι άλλο χιόνι.

    Η λέξη υπάρχει και στην ορειβασία, κάνεις τραβέρσα όταν δεν ανεβαίνεις την πλαγιά κάθετα, κατευθείαν προς τα πάνω, αλλά την περπατάς οριζόντια ή με κάποια μικρή κλίση.

  97. Πάνος με πεζά said

    To «δευτερόπρυμα» το σκέφτηκα κι εγώ, αλλά μιλάει για την πρύμνη. Κι αφού βρήκα ότι υπάρχει και «δευτερόπλωρα», έγραψα αυτό. Ωστόσο, λόγω συμμετρίας, δευτερόπλωρα=δευτερόπλωρα !

  98. Πάνος με πεζά said

    Shit ! Λόγω συμμετρίας, δευτερόπλωρα=δευτερόπρυμα. Όχι;

  99. 93,
    Δεν αποκλείεται, αλλά δεν ξέρω αρκετά.

    Στα οικονομικά υπάρχει και το ενδεχόμενο να παρουσιάζεται κάποιος ως ένθερμος υποστηρικτής μιας θεωρίας χωρίς βαθιά κατανόηση, λόγω ενδεχόμενου προσωπικού οφέλους (κονσάλταντ), νεοφωτισμού (ζηλωτής) κλπ.

    Στην περίπτωσή μου διαβάζω το βιβλίο με πολύ αργό ρυθμό, γιατί από την αρχή βρέθηκα να κάνω συνέχεια διακοπές ώστε να βρω στο ίντερνετ τι σημαίνουν μερικοί βασικοί όροι των οικονομικών (πχ output) – οπότε αποφάσισα να διαβάσω λίγο τα βασικά πρώτα, και μετά να συνεχίσω. Μέχρι την μέση, πάντως, που το έχω φτάσει, η προσοχή του Κέυνς στην λεπτομέρεια και στην κυριολεξία είναι αξιοπρόσεκτη, παρά το στριφνό (για μένα) ύφος. Το ζουμί, βέβαια, είναι μετά την μέση του βιβλίου, που ελπίζω να το ξαναπιάσω.

    Νομίζω πως το φαινόμενο να μην διαβάζονται ευρέως πρωτότυπα έργα αλλά εκλαϊκεύσεις είναι αρκετά συχνό, ίσως και από έλλειψη χρόνου αλλά και από έλλειψη εύκολης κατανόησης του πρωτότυπου.

    Μερικές φορές, επίσης, έχω δει να γίνεται αλυσιδωτή αναφορά σε κάποια πρωταρχική δημοσίευση (από την πιο πρόσφατη δημοσίευση στην προηγούμενη, κι από κει στην προηγούμενη, κοκ) και τελικά όταν δεις την αρχική δημοσίευση είναι πολύ διαφορετική, και καμμιά φορά οι ισχυρισμοί της περιέχουν και προβλήματα που έχουν περάσει απαρατήρητα.

    (Αν μας διαβάζει ο Physicist θα ενδιαφερόμουν για την εμπειρία του στο τελευταίο θέμα.)

  100. 94, Πάνος με πεζά

    Α, ναι, υπάρχει και το τραβέρσο, το πέρασμα, στην αναρίχηση. Όταν είναι ανάμεσα σε δυό βράχια και εντελώς χάος κάτω και το το περνάς παράλληλα, με σκοινιά. Όταν το ανεβαίνεις προς τα πάνω λέγεται λούκι.

    9, Μπετατζής
    Όντως, στις Διεθνείς Ταξιαρχίες δεν πήγανε πολλοί Έλληνες, είχε δικτατορία τότε εδώ, πήγανε όμως ναυτικοί και Κύπριοι κάμποσοι, σύνολο καμιά τετρακοσαριά.

  101. 93,
    Επίσης, για το πόσο πιο εύχρηστη είναι η εξίσωση από το κείμενο – για ένα πολύ συγκεκριμένο και ειδικό αντικείμενο, φυσικά – ωραίο είναι το γνωστό μνημονικό ποιηματάκι του Ταρτάλια για την λύση της κυβικής εξίσωσης, Figure 2 εδώ. Παρεμπιπτόντως, ένας στίχος από το ποιηματάκι – ίσως επειδή έλειπε κόμμα στην κατάλληλη θέση – φαίνεται πως δημιούργησε πρόβλημα στον Καρντάνο, όταν ερμηνεύτηκε (p^3)/3 αντί (p/3)^3.

  102. physicist said

    Κίντο, ούτε και μένα μ’ άρεσε το θέμα της έκθεσης. Πολύ ακαθόριστο και προσφέρει πολλές δυνατότητες για κενόλογες αρχαιοπληξίες.

    Σπάιραλ, την ευλογία των στυλών δεν τη σχολιάζω επειδή είναι σαν να κλεβεις εκκλησία.

    Μιχάλη, πολύ ενδιαφέρον ακούγεται αυτό που λες. Έχεις δει, δηλαδή, στο ίδιο πέηπερ να κάνουν οι συγγραφείς «τηλεσκοπικές αναφορές», διαδοχικά από την τελευταία στην πρωταρχική; Συνήθως έχω δει να γίνεται είτε η πρωταρχική, αν εκεί πέφτει το βάρος, η κάποια πρόσφατη αντιπροσωπευτική με τη συμπλήρωση and references therein. Με τι χρονολογική σειρά το κάνουν, ευθεία ή αντίστροφη; Σε ό,τι αφορά το δεύτερο σκέλος της παρατήρησής σου, και άσχετα από το αν έχει υπάρξει αλυσιδωτή αναφορά, νομίζω ότι το φαινόμενο είναι εξαιρετικά διαδεδομένο. Οι συγγραφείς έχουν/έχουμε ψυχολογικό και ωφελιμιστικό κίνητρο να αναδείξουμε από την πρωτογενή δημοσίευση τα στοιχεία της που μας συμφέρνουν και να αποσιωπήσουμε τα υπόλοιπα, να παραγκωνίσουμε τις προϋποθέσεις και τις εξαιρέσεις που έχουν αναφέρει οι συγγραφείς της κλπ. Εξ ου και το peer review να μας ανακαλέσει στην τάξη όταν το παρακάνουμε. 😉

    Το να μη διαβάζεται το πρωτότυπο έχει να κάνει με πολλούς λόγους. Καμια φορά όντως δεν διαβάζεται το άτιμο, επειδή ο συγγραφέας του εκτελούσε διαγαλαξιακή πτήση ή επειδή είναι γραμμένο σε επιστημονική γλώσσα παλιομοδίτικη. Γενικώς, όπως ξέρεις, το σωστό είναι να εφαρμόζεις την αρχή «τσιτάρω μόνο πέηπερ που έχω έστω μερικώς διαβάσει». Προσωπικά, την τηρώ κατά περίπου 80%, θα έλεγα.

    Πες πιο συγκεκριμένα, αν θέλεις, επειδή μ’ ενδιαφέρει ν’ ακούσω τη δική σου εμπειρία σχετικά.

  103. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    …Al terzo cubo delle cose netto
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/12/05/constable/#comment-256810

  104. @95,97,98 Όπως σωστά λέει ο συνονόματος το δευτερόπρυμα είναι στην πρύμη.Όταν ο αέρας είναι μεταξύ κατάπλωρα και στη μπάντα είναι στη μάσκα ή αν θες στο επίσημο ονοματολόγιο στην παρειά. Τα σχέδια ξεγελάνε λίγο γιατί αν δεις έχει πανιά μόνο πρύμα οπότε η πρύμη στρίβει έτσι ώστε να πηγαίνει η πλώρη στον αέρα.

    Το δευτερόπρυμα είναι επικίνδυνο για πολλούς λόγους. Δεν λειτουργέι σωστά το τιμόνι και ή ξενερίζει ή το γυρνά ο καιρός ώστε να γυρίσεο το πλοίο με τον καιρό στη μπάντα και να ανατραπεί, επίσης αν δεν γυρίσει την πρύμη μπορέι να σκάσει στην πρύμη κύμα και να πλημμυρίσουν τα διαμερίσματα τπυ πλοίου.

  105. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Συνάδελφε Παναγιώτη ,έτσι! Ειδικά για μηχανοκίνητο σκάφος πολυ επικίνδυνη η πλεύση με τον καιρό από την πρύμη. Αν μας φτάσει και καβαλήσει την πρύμη ένα κύμα που σκάει, η προπέλα μας ξενερίζει και δεν «πιάνει» νερό, οπότε δεν έχουμε και τιμόνι. Το κύμα μπορεί να γυρίσει το σκάφος με την μπάντα και το επερχόμενο κύμα να μας μπατάρει. Είναι το λεγόμενο broaching, όπου το σκάφος γυρίζει χωρίς τον έλεγχό μας με την μπάντα και αναποδογυρίζει. Η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί με το να συντονίσουμε την ταχύτητα του σκάφους μας με αυτήν του κύματος.

  106. # 98 και αλλού

    όταν τις τρως δευτερόπρυμνα δλδ λίγο μετά τη μέση προς τα πίσω η τάση του σκάφους είναι να γυρίσει κόντρα στον καιρό, όταν τις τρώς δευτερόπλωρα το σκάφος έχει την τάση να γυρίσει με τη μπάντα,βάλτε ένα πακέττο μπροστά σας και πιέστε με το δάκτυλο στις αντίστοιχες θέσεις μα το δείτε
    Εκτός και μπερδε’υετε την πλώρη με την ππρύμνη, συμβαίνει σε γλυκονερίτες

  107. 102,

    Λογική η αρχή που εφαρμόζεις, γιατί δεν έχει κανείς και άπειρο χρόνο.

    Αυτό που μού έχει τύχει είναι πηγαίνοντας προς τα πίσω, από δημοσίευση σε δημοσίευση, να φτάνω στην αρχική – που είναι ευρέως τσιταρισμένη και συνήθως στην βάση της σωστή – και να βρίσκω κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι αναφέρεται σε πολλές από επόμενες δημοσιεύσεις οι οποίες παραπέμπουν σ’ αυτήν. Καμμιά φορά είναι μικρολαθάκι, άλλοτε περερμηνία, άλλοτε κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον και σωστό αλλά που έχει αγνοηθεί στην συνέχεια. 2-3 δημοσιεύσεις μου είχαν τέτοιο ξεκίνημα: προσπαθώντας να κάνω κάτι ξεκινώντας από την κρατούσα συνταγή στην βιβλιογραφία, τελικά βρήκα πως έλειπε κάτι σημαντικό στην αρχική δημοσίευση (και μάλιστα κατέληξα σε κάτι πιο ενδιαφέρον και διαφορετικό απ’ ό,τι είχα αρχικά στοχεύσει).

    Σχετικό με το θέμα, είχα σε κάποιο συνέδριο μάθει από πρώτο χέρι (από τον Γιάκοφ Τσίπκιν, ευφυέστατο και ιδιαίτερα προσιτό άνθρωπο με σπάνια αίσθηση του χιούμορ – απ’ τα τυχερά του επαγγέλματος) για το θεώρημα του Χαριτόνοφ πως ο Χαριτόνοφ – με κάποια μετριοφροσύνη, βέβαια – έλεγε ότι ουσιαστικά βρήκε την αρχική ιδέα σε μια υποσημείωση για το βασικό θεώρημα Ρουθ-Χούρβιτς, η οποία είχε μείνει αναξιοποίητη για πάνω από έναν αιώνα, μέχρι που την πρόσεξε.

  108. Γς said

    105:
    Οδηγίες προς ναυτιλομένους.

    Συνάδελφε Παναγιώτη, μην τα παίρνεις όλα αυτά τοις μετριτοίς και το μπατάρεις το σκάφος.
    [Τι σόι σκάφος/η εχεις;].
    Καλά ο Κιντ έχει το αναδυόμενο από την άμμο τσ αραβίας.
    [-Πόσα; -Τόσα. -Τι τόσα; -Τι πόσα;]

  109. physicist said

    #107. — Α, καταλαβαίνω, πας βήμα-βήμα πίσω στην αρχική και μ’ αυτόν τον τρόπο ανακαλύπτεις, ας τις πούμε, χαραμάδες. Άλλοτε πέφτουν μέσα σ’ αυτές πράγματα χρήσιμα, άλλοτε μπαίνει απ΄αυτές φως, και ούτω καθεξής. Πολύ λογικό ακούγεται αλλά ο περισσότερος κόσμος δεν έχει χρόνο να τις παρατηρήσει κι έτσι χάνονται θησαυροί ή γίνονται παρεξηγήσεις.

    Μια δική μου εμπειρία που κάπως μοιάζει μ’ αυτά που λες είναι να συγκεντώνεται το ενδιαφέρον στο κύριο αποτέλεσμα ενός διάσημου πέηπερ και να παραλείπονται οι λεπτομέρειες ή οι προϋποθέσεις που οδηγούν εκεί. Κι επειδή οι Φυσικοί δεν είμαστε αυστηροί σαν τους Μαθηματικούς, και τ’ αποτελέσματά μας καμια φορά προκύπτουν από ενδιάμεσα βήματα που μοιάζουν λογικά χωρίς βαριά θεμελίωση, έχω διαπιστώσει (με ένα μίγμα χαράς και απογοήτευσης) ότι δεν είμαι ο μόνος που κοπανάει το κεφάλι του στον τοίχο μ’ εκείνο το «προφανώς ισχύει ότι …» που έγραψε για ενδιάμεσο βήμα ο Πανεξυπνόπουλος στο seminal paper και μας άφησε χαζούς. Αν μάλιστα το ψάξεις καλύτερα, βρίσκεις ότι δεν είναι ούτε τόσο «προφανώς» ούτε τόσο «ισχύει». Ε, από μία τέτοια εξαίρεση έχει τύχει να βγάλω ζουμί μια φορά. Και μετά ρώτησα τον Πανεξυπνόπουλο (έναν φοβερό τύπο) σ’ ένα συνέδριο και μου είπε ότι τα ήξερε όλα αυτά αλλά τα θεώρησε πολύ προφανή για να τα γράψει στο αρχικό πέηπερ!

  110. csint said

    100

    Πάντως στην αναρρίχηση τραβέρσα λέμε και τραβερσάρω είναι το ρήμα για όταν πρέπει να βγεις δεξιά/αριστερά εκτός γραμμής. Γενικά η πτώση σε τραβέρσα είναι άτσαλη και μπορεί και επικίνδυνη.

    Αυτό που περιγράφεις (το τραβέρσο) δεν το έχω ακούσει, αλλά ίσως είναι όρος της παραδοσιακής αναρρίχησης.

  111. @106 και στις δύο περιπτώσεις η τάση του σκάφους είναι να παει με τον καιρό στην μπάντα. Για ποιο λόγο όταν πας δευτερόπρυμα το σκάφος κάνει σβούρα, ενώ με τον καιρό στη μάσκα (δεν υπάρχει δευτερόπλωρα) κάνει μόνο 45 μούρες στοφή;
    Απλά αν έχεις τον καρό στην πλώρη έχεις το τιμόνι για να κομαντάρεις το σκάφος, ενώ με τον καιρό δευτερόπρυμα ένα γύρισμα του καιτού ή ένα μεγάλο κύμα που θα σου ξενερίσει την πρύμη θα σε αφήσει ακυβέρνητο.
    Επειδή δε σου συστήνω να το δοκιμάσεις να πας δευτερόπρυμα δες εδώ για να καταλάβεις τι γίνεται

    Καλύτερα μην βγαίνεις από το λιμάνι αν φρεσκάρει ο καιρός μην πνιγείς και το έχουμε βάρος.

  112. Τζι δες τι καλά που πάνε αυτό με τον καιρό στη μάσκα και όχι δευτερόπρυμα όπως λές εσύ. Όταν το σκάφος έιναι στην κρφύ του κύματος ξενερίζει η πλώρη αλλά το πηδάλιο είναι στη θάλασσα . Αν είχαν τον καιρό δευτρόπρυμα θα ήταν τη πηδαλιο στον αέρα και θα ήταν ακυβέρνητοι στην κορφή του κύματος (φάινεται στη φρεγάτα και το ρυμουλκό). Και η φόρα του κύματος τους ισίωνει το τιμότι ενώ στα δευτερόπρυμα τους το στρίβει με τάση να γυρίσει το σκάφος. Οπότε ευτυχώς που δεν άκουσαν τον θαλασσόλυκο παοκτζή,

    Για να έρθουμε στο άρθρο αυτό ακριβώς είναι το τραβέρσο.

  113. καθ’ ὃν χρόνον ἐπιτίθεσθε ἐναντίον τῶν νεοκαθαρευουσιάνων ἡμεῖς οἱ παλαιοκαθαρευοισιάνοι παρασκευαζόμεθα πρὸς ἀντεπίθεσιν!

  114. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και τις ναυτικές και άλλες διευκρινίσεις!

    113: Μήπως πρέπει να στρέψουμε νέους κατά παλαιών;

  115. #111

    Ολος ο κόσμος τον καιρό τον έχει μπροστά του και συ παίζεις βίντεο με τον καιρό πίσω του !!! Αμα έχεις τον καιρό πίσω σου χαιρέτα μου τον πλάτανο από όλες τις γωνίες.
    Οταν έχεις κόντρα τον καιρό αν ανοίξεις μιά μικρή γωνία το κύμα σε βρίσκει δευτερόπρυμνα και η τάση του σκάφους είναι να ορθοπλωρίσει, αν μεγαλώσεις την γωνια τις τρως στη μάσκα αλλά η τάση είναι να πλαγιάσει το σκάφος και θα ζορίσεις πολύ το τιμόνι με κίνδυνο να το χάσεις, τόχουν πάθει πολλοί καπεταναίοι του γλυκού νερού. Ρώτα τους καϊκτσήδες που βγαίνουν με καιρό που οι καπεταναίοι κρύβονται

  116. Α καλά! Ωστε στο δέυτερο βίντεο είναι ο καιρός πρύμα! Προαφανώς τα κύματα κάνουν προβατάκια ανάποδα… Αν η πραγματικότητα διαφωνέι μαζί σου ΄τοσο χειρότερο για αυτή.
    Εντάξει ό,τι πεις μεγάλε καπετάνιε. Να αρμενίζεις μόνος σου όμως, μην πάρεις κάνα άλλο στο λαιμό σου.

  117. Μην ανησυχείς και είμαι του ρητού » στη βάρκα ο ένας δεν φτουρεί μα ο δεύτερος περσεύει»
    Οταν απάντησα δεν είχα δει το δεύτερο βίδδεο στο οποίο τι να φανεί, πλάκα κάνεις ; Ξέρεις στη ζωή εκτός από ακραίες καταστάσεις έχει και πιο ομαλές και θα σου θυμίσω πως η κουβέντα ξεκίνησε για ιστιοφόρα. Σου έγραψα λοιπόν τις εμπειρίες μου από τις βόλτες με βάρκα με πανί. Με συγχωρείς που δεν πήγα να μελετήσω τα φαινόμενα στον βόρειο ωκεανό κι ακόμα παραπέρα μέσα από βίδδεα

  118. cronopiusa said

  119. Α, ναι να μη το ξεχάσω…

    Δυστυχώς η παρουσία του ποδοσφαιριστή του ΟΣΦΠ Μανιάτη μαγάρισε την προσπάθεια του μπασκετικού ΟΣΦΠ.
    Ειδικά ο Σπανούλης που φωτογραφήθηκε μαζί του δεν έβαλε ούτε ένα καλάθι της προκοπής.

    Κατσικοπόδαρος !!!

  120. Pedis said

    # 107, 109 – Το «προφανώς ισχύει ότι …» είναι από τη μια μεριά πονοκέφαλος, από την άλλη «βρωμάει». Το «είναι πολύ γνωστό ότι …» χωρίς αναφορά είναι «δώρο-άδωρο» και πάλι «βρωμάει». «Βρωμάει» όχι, απαραίτητα, επειδή είναι λάθος, αλλά μπορεί να μην εφαρμόζεται απευθειας και χωρίς διευκρινίσεις και επεξηγήσεις στο δεδομένο άρθρο (όπως σημείωσε ο φυσικός).

    Ένας καλός οδηγός, κατά τη γνώμη μου, στο να είναι ένα άρθρο (όχι λέττερ, λόγω χώρου) περιποιημένο από άποψη παράθεσης αναφορών είναι οι συγγραφείς να πάρουν υπόψην τους την ανάγκη να βοηθήσουν το νέο ερευνητή ώστε αυτός να προσανατολιστεί στο αντικείμενο.

    Αλλά η έκφραση που με «τρομοκρατεί» είναι : «μπορεί να δειχτεί με απευθείας υπολογισμό ότι …»

  121. leonicos said

    είχα σκοπό να εμφανιστώ, αλλά με πρόλαβαν άλλα. Δεν έμεινα για το μπάσκετ. (Αγνοούσα δε το γεργονός)

  122. Νικος Κ. said

    109: Μου θύμησες την ιστορία με τον Γάλλο νομικό κι ερασιτέχνη(!) μαθηματικό Fermat, που έγραψε το 1637 στο περιθώριο ενός βιβλίου το περίφημο θεώρημά του, με τη σημείωση πως το περιθώριο δεν του έφθανε να το αποδείξει.
    Το θεώρημα αποδείχθηκε μετά από (περίπου) 350 χρόνια!

  123. physicist said

    #120. — Πάρα πολύ καλή η υπόδειξή σου, συνάδελφε, και προσπαθώ να την τηρώ, έχοντας στο νου μου ως αναγνώστη έναν που κάνει Διδακτορικό ή έστω πρώτο ποστντόκ. Ακόμη και στα λέττερς μπορείς να το παλέψεις αυτό με την Electronic Supplementary Information. Πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι προς αυτήν την κατεύθυνση γιατί με την παράνοια των πολλών δημοσιεύσεων που έχει πλακώσει (και όλες πρέπει νάναι και high impact, μη μολογάς), η ποιότητα του γραψίματος αρμενίζει δευτερόπρυμα 🙂

  124. Theban said

    Φαίνεται ότι ο Μπαμπινιώτης θεώρησε το ¨εγκάρσια στο κύμα¨ ως ¨εγκάρσια στην διεύθυνση μετάδοσης του κύματος¨ .
    🙂

  125. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Φυσικοί και σία, δώστε βάση:
    Κάποια μέρα,καθώς παρέδιδε σε κάποια αίθουσα στο Γιέηλ, ο σπουδαίος Ιαπωνοαμερικάνος μαθηματικός Σιζούο Κακουτάνι έγραψε ένα λήμμα στο μαυροπίνακα και παρατήρησε πως :
    «Η απόδειξη είναι προφανής». Ένας φοιτητής σήκωσε κάπως διστακτικά το χέρι και είπε πως η απόδειξη δεν ήταν τόσο προφανής γι’αυτόν. Ο Κακουτάνι κοίταξε κάποια δευτερόλεπτα την πρόταση που μόλις είχε γράψει στον πίνακα και διαπίστωσε ότι ούτε αυτός μπορούσε να την αποδείξει!
    Ζήτησε συγγνώμη και δεσμεύτηκε να επανέλθει στο θέμα στο επόμενο μάθημα.
    Αμέσως μετά, κλείστηκε στο γραφείο του όπου προσπάθησε μάταια να αποδείξει το λήμμα. Οι ώρες πέρασαν, τα γεύματα πέρασαν, άλλες υποχρεώσεις του μείναν πίσω,αλλά απόδειξη δεν έβρισκε. Πήγε τελικά στη μεγάλη βιβλιοθήκη όπου εντόπισε την πρωτότυπη εργασία (paper). Κατέγραφε το λήμμα ξεκάθαρα,αλλά ..φευ! άφηνε την απόδειξη σαν «..άσκηση για τον αναγνώστη». Ο συγγραφέας της εργασίας ήταν ο…Σιζούο Κακουτάνι! 😆

  126. Μαρία said

    92
    Επαναλήφτηκε την Παρασκευή τουλάχιστον στη Βέροια.

    Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο σεβασμιώτατος διάβασε στους υποψηφίους ειδική περιστασιακή ευχή της Εκκλησίας και μοίρασε σε όλους συμβολικά από ένα στυλό με τις ευχές του. Παρόμοιες θείες λειτουργίες έγιναν στις έδρες όλων των αρχιερατικών περιφερειών της Ιεράς Μητροοπόλεως. http://www.imverias.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1202:2015-05-15-21-08-37&catid=79:2015&Itemid=86

  127. physicist said

    #125. — 😀 😀 😀

    Δύο σύντομες σχετιζόμενες ιστορίες.

    Η πρώτη αναφέρεται σ’ έναν Φυσικό ή Μαθηματικό απ’ τους θρυλικούς (μυαλουδάρα, IQ στο Θεό κλ.) αλλά έχω ξεχάσει και ποιος ήταν και τις λεπτομέρειες. Δεν πειράζει, το θέμα είναι ότι έδινε λέει μια ομιλία και κάποιος τον ρώτησε γιατί ισχύει το άλφα, κι εκείνος δεν ήξερε την απάντηση. Έφυγε από την αίθουσα έξω φρενών και επέστρεψε σε δύο ώρες κραυγάζοντας θριαμβευτικά: it’s trivial, it’s trivial!

    Η δεύτερη αναφέρεται στη γνωστή ιδιοφυία Wofgang Pauli, γνωστό και για την τάση του να σαρκάζει καυστικά. Έδινε λέει μιαν ομιλία, με κιμωλία και μαυροπίνακα τότε, και αφού είχε γεμίσει έξι πίνακες, γυρνάει και ρωτάει το ακροατήριο: Any questions? Σηκώνει το χέρι ένας φουκαράς και λέει: Well, I didn’t understand how you got that result at the right up corner of the third blackboard. Κι ο Πάουλι απαντά: This is not a question, this is a statement.

  128. κουτρούφι said

    Reviewer: Further, the function τάδε as defined by the last equation on page 2 of the Supporting Information is equal to infinity for «x» = 0

    Απάντηση: Wrong. As x->0 the ratio has a finite value. Because no revised manuscript will be submitted this discussion will not be outlined here.

    Έτσι καριόλη ριβιουερ. Να πα να μάθεις τον κανόνα Λοπιτάλ και μετά να μας το παίξεις έξυπνος. Δεν σου λέμε πώς βγαίνει πoυ να κοπανιέσαι πρίμα-πλώρα.

  129. giorgos said

    κόντρα στόν άνεμο αλλά τό κύμα νά σκάει λίγο πλάγια ,στή μάσκα . Αυτό λέμε εμείς τραβέρσο .

  130. giorgos said

    Εχω σέ bdf ένα μαθηματικό βιβλίο (περί ακολουθιών) είναι ό τίτλος του . Αν τό θέλει κάποιος μπορώ νά τού τό στείλω . Τό email μου είναι :dozas33@yahoo.gr

  131. Πάνος με πεζά said

    Ανάλογα με το καράβι και τη χρήση του, ο καπετάνιος μπορεί να πάρει και τον καιρό από πίσω. Στον Τσικνιά, π.χ. (στενό Τήνου-Μυκόνου), όταν είναι να φύγει από Μύκονο για Τήνο κι έχει βοριά με πολλά μποφώρ, παίρνει ρότα δυτικά προς Σύρο, με τον καιρό εντελώς πλάγια ή και λίγο πίσω. Έτσι δε θα ταλαιπωρήσει τους επιβάτες για το συγκεκριμένο (μισάωρο) κομμάτι, κόντρα (ή πλάι) στο δεληβοριά.
    Μόλις πιάσει το ίχνος (την προβολή) της Τήνου, τότε το γυρίζει 90 μοίρες, βόρεια με ρότα για Τήνο, και παίρνει τον καιρό «δευτερόπλωρα» έως κόντρα. Αλλά τώρα το κύμα είναι πιο γλυκό, αφού πίσω του έχει την Τήνο, κι όχι όλο το Αιγαίο.
    http://www.marinetraffic.com/gr/ais/home

  132. ΚΑΒ said

    Από καπετάνιο που από 5 χρονών ταξίδευε με το καΐκι του πατέρα του στο Αιγαίο και μετά από τη σχολή εμποροπλοιάρχων σε όλες τις θάλασσες της υδρογείου:»τραβέρσο :ορθόπλωρα. Για να μην μπαίνουν οι θάλασσες μέσα μειώνουμε ταχύτητα και τραβερσάρουμε». Τον ρώτησα με κάποια γωνία; όχι, μου είπε, κατευθείαν πάνω στον καιρό. Στα ιστιοφόρα χρησιμοποιούμε το όρτσα.

  133. Πέπε said

    @126: Σαν πολύ μικροί δεν είναι μερικοί στην πρώτη φωτογραφία του λινκ;

    Αν είναι τα μικρότερα αδέρφια των υποψηφίων και ήρθαν να πάρουν την ευλογία να την πάνε σπίτι επειδή ο μεγάλος διαβάζει, έχει καλώς. Αν όμως είναι άσχετοι, π.χ. παιδιά Γυμνασίου που είπαν «α, μοιράζουν ευλογία για τις εξετάσεις, πάμε να πάρουμε κι εμείς», τότε δε θα φτάσει για όλους.

    Κάτι πρέπει να γίνει μ’ όλους αυτούς τους τρακαδόρους. Η Εκκλησία να αναλάβει τις ευθύνες της: πρώτα πρώτα να γίνεται μια περιφρούρηση, ένας έλεγχος ποιος μπαίνει και γιατί, και μακροπρόθεσμα να οργανώσει και λειτουργίες για τις εξετάσεις όλων των τάξεων, καλοκαίρι και Σεπτέμβρη, για τα ωριαία διαγωνίσματα, για την προφορική εξέταση, τις ασκήσεις στο σπίτι κλπ..

    (Εκεί που πρωτοξεκίνησα δάσκαλος, πριν καμιά δεκαριά χρόνια, γινόταν αυτό. Είχα μαθητές Γυμνασίου που μου έλεγαν ότι είχαν πάει στην ειδική λειτουργία πριν τις προαγωγικές / απολυτήριες εξετάσεις – δεν ξέρω αν ήταν κοινή με των Πανελλαδικών ή όχι. Επίσης εμφανίζονταν στις εξετάσεις με κομποσκοίνια και εικονίτσες. Τους είχα πει «εγώ στη θέση σας θα έκανα το άλλο κόλπο: θα διάβαζα».)

    Κάποια μέρα θα ρίξει ο θεός φωτιά να κάψει όλους αυτούς τους παπατζήδες παπάδες, και φοβάμαι μην κάψει κατά λάθος και κάνα μαθητή.

    Και είμαστε και Ορθόδοξοι ρε γαμώτο! Λέμε για τους Καθολικούς ότι εκπαιδεύονται να είναι ενοχικοί (η καρδιά του μικρού Χριστούλη ματώνει για τις αμαρτίες σου), για διάφορους Διαμαρτυρομένους ότι είναι γραφικοεπικίνδυνα απολιθώματα, και τα δικά μας τα χαΐρια να τα…

  134. physicist said

    Και είμαστε και Ορθόδοξοι ρε γαμώτο!

    Με ρέγουλα το πρώτο πληθυντικό, Πέπε! 🙂

  135. physicist said

    Πριν καμια δεκαριά χρόνια, είχα παραστεί εν μέρει εξαιτίας κάποιας κοινωνικής δέσμευσης και εν μέρει από περιέργεια σε μια προχριστουγεννιάτικη εκδήλωση της λεγόμενης Ευαγγελικής Ελεύθερης Εκκλησιαστικής Κοινότητας (Evangelisch-Freikirchliche Gemeinde), που περιλάμβανε τρία μέρη: (α) μια διάλεξη με συλλογή πόρων για το χτίσιμο ενός σχολείου στην περιοχή των πάμφτωχων Ινδιάνων του Περού· (β) τραγούδια Γκόσπελ από μιαν αμερικανική χορωδία· και (γ) προσωπικές αφηγήσεις των μελών για τη σχέση τους με τον Θεό. Στο τρίτο μέρος υπήρχαν και δυο-τρεις νέοι (του Λυκείου ή φοιτητές) που είπαν με πλατύ χαμόγελο ότι πήγαν αδιάβαστοι και ο Θεός τους βοήθησε να περάσουν το μάθημα.

    Ενώ στο πρώτο μέρος με είχε εντυπωσιάσει η (προτεσταντική) εργατικότητα, η συνέπεια και η προσήλωση σ’ έναν σκοπό, μαζί με την οικονομική διαφάνεια του εγχειρήματος, και το δεύτερο μέρος ήταν ωραίο για τη μουσική του, το τρίτο με έκανε έξω φρενών. Ακόμα και οι ρασιοναλιστές Γερμανοί Προτεστάντες δεν αποφεύγουν αυτήν την παλαβομάρα που εκτός από παλαβομάρα είναι και ανηθικότητα: τι λες ρε παλικάρι, έχεις πατέρα μεγαλογιατρό και μάνα δικηγόρισσα, έχεις μεγαλώσει στα πούπουλα, κι ο Θεός σε προστατεύει που πας και αδιάβαστος, ρε αχαΐρευτε; Ενώ αλλού πεθαίνει ο κόσμος σαν τις μύγες; Και δεν ντρέπεσαι να το λες και φωναχτά;

    Σημειώστε, τέλος, ότι αυτή η κοινότητα είναι πολύ κοσμική και πολύ εκλεκτική. Άνευ Πανεπιστημιακού τίτλου κι ενός άλφα πρόσωπο στην κενωνία, δεν. Μην πάει ο νους σας σε πυροβολημένους Evangelicals της Αμερικής. Άλλο Evangelical στην Αμερική, άλλο Evangelisch στη Γερμανία.

  136. Pedis said

    # 127 – Ωραία και τα δύο. Το δεύτερο το έχω διαβάσει γα τον Ντίρακ (που ήταν και παράξενος και φλεγματικός και απόκοσμος) και του πάει γάντι η συγκεκριμένη ιστορία, αλλά δεν θυμάμαι πού το διάβασα (μπορεί και να κάνω λάθος).

    Ο Πάουλι στη συγκεκριμένη φάση, αν πιστέψουμε τις αναμνήσεις του Βάισσκοπφ, θα είχε απαντήσει αλλιώς …
    Κοίτα εδώ και κρίνε (σελ 107 -108)
    https://books.google.it/books?id=HaL-NNHBmM0C&pg=PA107&lpg=PA107&dq=bethe++pauli+story+on+the+seminar&source=bl&ots=QnxdjTH3JW&sig=jU7lM33c23xKA2yYmufsgNNDFr4&hl=it&sa=X&ei=p0xaVZTgDsaqsgG9-4CwAQ&ved=0CCcQ6AEwAA#v=onepage&q=bethe%20%20pauli%20story%20on%20the%20seminar&f=false

    Κι αν θές (κι εσύ και όσοι πιστοί) να διασκεδάσεις με τις «παραξενιές» μεγάλων φυσικών, κοίτα εδώ
    Oral History Transcript — Dr. Victor Frederick Weisskopf
    http://www.aip.org/history/ohilist/4944.html

  137. Pedis said

    # 127 –
    https://books.google.it/books?id=CEP0BwAAQBAJ&pg=PA20&lpg=PA20&dq=Dirac+this+is+statement+not+a+question&source=bl&ots=hT49GHokiA&sig=XzWMh3lHt8JNi2j5y9lycw9xxn8&hl=it&sa=X&ei=MU5aVbu7JcW6sQG40oH4Dg&ved=0CEQQ6AEwAw#v=onepage&q=Dirac%20this%20is%20statement%20not%20a%20question&f=false

    Την ιστορία την αποδίδουν στον Ντιράκ.

  138. physicist said

    Α, ώστε του Ντιράκ ήταν, λοιπόν! Μπράβο που βρήκες και τεκμηρίωσες το σωστό, λάθος το είχα στο νου μου.

  139. Πέπε said

    Έριξα μια ματιά στο θέμα που έπεσε στην Έκθεση.

    α) Δεν ξέρω αν το πδφ που είδα προέρχεται αυτούσιο από τις φωτοτυπίες που μοιράστηκαν, αλλά είναι κακοτυπωμένο. Οι παράγραφοι αλλάζουν χωρίς εσοχή (η 2η παράγραφος σχεδόν δεν ξεχωρίζει από την 3η) και υπάρχει και μια υποσημείωση σε τέλος παραγράφου, καταμεσίς της σελίδας.

    β) Το κείμενο δεν είναι κακό ως προς αυτά που λέει. Βασικά είναι καλύτερο από αυτό που είχα φανταστεί ακούγοντας κουβέντες στα πηγαδάκια. Γλωσσικά όμως ελάχιστα με ενθουσιάζει. Για παράδειγμα η λέξη «βίωση», που αρέσει τόσο στο συγγραφέα ώστε τη χρησιμοποιεί τρεις φορές. Επίσης, δεν είναι και τόσο καλός (ο συγγραφέας) στον πολυσύνθετο υποτακτικό λόγο που λέγαμε και παραπάνω. Ασυνταξίες δε βρήκα, έχει όμως αγαρμπιές όπως «μέχρι σημείου αδυναμίας αναβίωσης και εξυπηρέτησης της κατά προορισμόν λειτουργίας τους»: μαζί με το «τους», αλλά μετρώντας την αναβίωση και την εξυπηρέτηση σαν ένα -αφού συνδέονται παρατακτικά-, έχουμε πέντε γενικές που κρέμονται η μια από τα πόδια της άλλης.

    Ο Λαμπρινουδάκης ας γράφει όπως θέλει, δε με διόρισε ούτε δάσκαλό του ούτε επιμελητή του. Αλλά η επιτροπή που το επέλεξε για τις εξετάσεις, καθόλου δεν ενδιαφέρεται για την καλλιέπεια;

    γ) Έχει μια ερώτηση σωστό-λάθος: είναι ακριβές ή όχι ότι ο συγραφέας υποστηρίζει αυτό, προτρέπει σ’ εκείνο κλπ.;

    Το βρίσκω απαράδεκτο. Είναι τόσο εύκολο ώστε κανένας στοιχειωδώς προετοιμασμένος μαθητής δε θα είχε δυσκολία να απαντήσει σωστά. Σε οποιαδήποτε άλλη εξέταση εκτός από τις πανελλαδικές, καλό είναι να υπάρχουν και μερικά ευκολάκια για να πιάσει κι ο κακομοίρης ο σκράπας καμιά μονάδα. Σ’ ένα διαγωνισμό όμως, οι χαρισμένες μονάδες το μόνο που κάνουν είναι να ψηλώνουν τις βάσεις.

    δ) Ρωτάει για τους τρόπους ανάπτυξης. Δεδομένου του τρόπου που έχει διδαχτεί το εξεταζόμενο μάθημα, καλή ερώτηση. Διάβασες; κατάλαβες αυτά που διάβασες; Απάντησες. Διάβασες και δεν κατάλαβες τίποτα; Παίζει να εκτεθείς.

    Ζητάει επίσης να αντικατασταθούν μερικές διαρθρωτικές λέξεις (πρώτα απ’ όλα κλπ.) με άλλες ισοδύναμες. Δεν έχω πρόβλημα. (Κι αυτά παπαγαλιστί θα τα μαθαίνουν, αλλά και την αλφαβήτα και την προπαίδεια παπαγαλιστί τη μάθαμε και δε μετανοιώσαμε. Όποιος δεν κατάλαβε τίποτε απ’ ό,τι παπαγάλισε, παίζει και πάλι να εκτεθεί. Όποιος όμως κατάλαβε, θα του μείνει κάτι ακόμη και όταν θα έχει ξεχάσει τις απομνημονευμένες λίστες.)

    ε) Συνώνυμα – αντώνυμα: σχολιάστηκαν ήδη από αρκετούς, και από μένα.

    στ) Να αιτιολογήσετε τη χρήση διπλής παύλας στο παρακάτω μακροβούτι: «…». Εγώ την αιτιολόγησα στο β: ο συγγραφέας δεν το ‘χει.

    ζ) Κι άλλη μία ερώτηση τέλος πάντων που εγώ μεν δεν τη βρίσκω κακή, αν κανείς τη βρίσκει δεν πειράζει, τρεις μοναδούλες στις εκατό είναι.

    Για την έκθεση άλλη φορά.

    Δε βρίσκω κανένα τέρας μέσα στα θέματα, αλλά ούτε και τίποτε που να συνιστά αξιέπαινη επιλογή εκ μέρους αυτών που τα φτιάξαν. Μια μετριότητα.

  140. Pedis said

    Αυτο με την οικογένεια Κικίλια και τη σχέση της με την αξιοκρατία, αν είναι έτσι όπως τα λέει το παρακάτω, είναι χοντροξεφτίλα

    Οι «υπερασπιστές» της Παιδείας
    http://left.gr/news/oi-yperaspistes-tis-paideias

  141. cronopiusa said

  142. Μαρία said

    140
    Η Ψαρρά (με τη βοήθεια της ρουφιάνας) ξέρει καλά τι λέει. http://www.iospress.gr/mikro2008/mikro20081004.htm

    135
    Οι δικοί σου βλέπω οτι ανήκουν στην ευρύτερη κατηγορία των Βαπτιστών, άρα στην καλβινιστική παράδοση, άρα … συμπλήρωσε ότι θες.
    Λογικό να έχουν μέλη και με κάποιο πορτοφόλι, για να δίνουν τον οβολό τους, αφού σαν ελεύθεροι δεν επιβάλλουν φορολογία.

  143. Giorgo (130), ευχαριστούμε, αλλά πες μας τουλάχιστον τον πλήρη τίτλο (είναι απλώς «Περί Ακολουθιών»;), το συγγραφέα και τη χρονολογία συγγραφής, για να κρίνουμε αν μας ενδιαφέρει το βιβλίο που μας προσφέρεις!

  144. physicist said

    #142(β). — Ναι, το ότι αυτοχρηματοδοτούνται τους το αναγνωρίζω από την πρακτική σκοπιά. Υπάρχει όμως και μια φριχτή πλευρά στην επιλεκτικότητά τους, δηλ. η πεποίθηση ότι ο Θεός δείχνει αυτούς που έχει ήδη διαλέξει από την επαγγελματική και οικονομική επιτυχία που τους βοηθάει να κατακτήσουν στην εδώ ζωή τους.

  145. Μαρία said

    140
    Βλ. Διαύγεια, έγινε και καθηγήτρια https://www.google.gr/search?q=%CE%95%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AD%CF%82+%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%81%CF%81%CE%BF%CE%AD%CF%82+%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD+%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%BA%CE%B1%CE%B9+%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7&ie=utf-8&oe=utf-8&gws_rd=cr&ei=6l5aVdnkKczWUcbHgZgC

    144
    Μα αυτό υπαινίχτηκα για τη χρηματοδότηση. Έκαστος εφ’ ώ ετάχθη.
    Την εδώ παστόρισσα (της ανελεύθερης ευαγγελικής) τη γνώρισα σε διαδήλωση το ’08 🙂

  146. Μαρία said

    143
    Κακλαμάνης, φυσικά, Περί ακολουθιών, Αθήναι 1972 (το βλέπω στη δεύτερη σελίδα άλλου βιβλίου του).

  147. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και να με συμπαθάτε που έλειπα!

    139 Η πείρα λέει ότι το Σ/Λ πάντα κάποιοι το χάνουν.

  148. Παναγιώτης Κ. said

    Τραβέρσες λέγονται τα δύο οριζόντια καδρόνια που βρίσκονται στην κορυφή της ξύλινης κολόνας της ΔΕΗ. (μεταφορά ρεύματος υψηλής τάσης).

  149. Pedis said

    # 142, 145 – Μάλιστα, μάλιστα! Ευχαριστώ.

  150. Παναγιώτης Κ. said

    Να δούμε πόσο… ΑΝΕΛ μπορεί να αντέξει ο ΣΥΡΙΖΑ. 🙂

  151. Μαρία said

    139
    Πιάσε αυτό που μοιράστηκε http://www.efsyn.gr/sites/efsyn.gr/files/wysiwyg/neoelliniki-glossa.pdf

    κι εδώ, σ. 87, το πρωτότυπο http://www.diazoma.gr/600-Stuff-80-Publications/PDF-01/3dbook_09.swf

  152. # 129

    Λίγο πλάγια το κύμα σκάει δευτερόπρυμνα, πρέπει να ανοίξεις περισσότερο τη γωνία για να σκάει στη μάσκα.

    # 132

    Οταν σε βρίσκει δευτερόπρυμνα ο καιρός τότε το σκαρί ορθοπλωρίζει με την δύναμη που δέχεται στο πίσω μέρος, απλά το κάνουν εμπειρικά και τους φαίνεται σαν όρτσα

  153. Spiridione said

    Η περιγραφή ενός τραβέρσου από τον Καρκαβίτσα
    https://books.google.gr/books?id=wHc5BgAAQBAJ&pg=PT79&dq=%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%AD%CF%81%CF%83%CE%BF+%CF%80%CE%BB%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF&hl=el&sa=X&ei=C7RaVc3OE8PWU7a3gGA&ved=0CCsQ6AEwAQ#v=onepage&q=%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%AD%CF%81%CF%83%CE%BF%20%CF%80%CE%BB%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF&f=false

  154. spiral architect said

    (χωρίς σχόλια)

  155. Γς said

    152Q
    Πσαράς και Ναυτική Παράδοση

    http://postimg.org/image/9wda96xgd/

  156. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Λοιπόν για να τελειώνουμε (χαρά στο κουράγιο σου Παναγιώτη!…) το τραβέρσο σημαίνει «κόντρα» (versus) στον καιρό.
    Όταν λέμε καιρό εννοούμε τον αέρα . Στις πλείστες (όχι όλες) περιπτώσεις το κύμα δημιουργείται από τον αέρα οπότε έχουν την ίδια διεύθυνση. Οι τρεις βασικές πλεύσεις λοιπόν είναι, όταν πλέουμε κόντρα στον καιρό όταν έχουμε τον καιρό από την μπάντα και όταν η θάλασσα έρχεται από πρύμα. Για τα πρύμα τα είπαμε πιο πάνω, αναλυτικότατα και με βίντεο ο Παν. εξήγησε το broaching. Πλεύση με τον καιρό στην μπάντα είναι μεγάλο μανίκι. ¨Οταν τα κύματα είναι μεγάλα (δηλαδή ψηλά) υπάρχει κίνδυνις να μπατάρεις. Ο τιμονιέρης πρέπει να βρίσκεται συνέχεια σε εγρήγορση για να προλαβαίνει το κύμα και να παίζει κρυφτούλι μαζί του…
    ΟΤΑΝ τέλος ο καιρός είναι κόντρα και κάνεις ΤΡΑΒΕΡΣΟ ο στόχος είναι να κρατάς την πλώρη σου όσο γίνεται ψηλά τριμάρωντας και γκαζώνοντας κατάλληλα ώστε να γλυστράς ομοαλά στο κύμα. Όταν είσαι στην κορφή του κύματος κατεβάζεις στροφές για να μην «πετάξεις». Όταν κατεβαίνεις προς το κοίλον του κύματος γκαζώνεις για να σηκώσεις πλώρη και να υποδεχτείς το επόμενο κύμα.
    Αυτή η αντιμετώπιση του κύματος στα όρτσα κάνει την πλεύση ομαλή και γρήγορη. Με το χέρι στη μανέτα αυξάνοντας και μειώνοντας ταχύτητα, το σχήμα V της γάστρας κάνει το σκάφος να «γλιστρά» πάνω στο επερχόμενο κύμα. Τώρα, το πόσο άνετη και ομαλή είναι η πλεύση εξαρτάται και από έναν άλλο παράγοντα, το ΜΗΚΟΣ κύματος, δηλαδή την απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών κυμάτων. Στις θάλασσές μας συναντάμε κυρίως μικρά μήκη κύματος, πράγμα που δυσκολεύει τον κυβερνήτη, αφού είναι υποχρεωμένος να «παίζει» γρήγορα με τη μανέτα, από το ένα κύμα στο άλλο. Ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος είναι να παίρνουμε το κύμα στη μάσκα (30 – 45 μοίρες ) όταν πάμε κόντρα στον καιρό
    Αυξάνοντας τεχνητά το πραγματικό μήκος κύματος και δημιουργώντας ένα «φαινόμενο» μήκος κύματος, μπορούμε να αυξήσουμε αισθητά και την ταχύτητά μας. Ταξιδεύοντας με ζικ-ζακ μπορεί να αυξάνουμε την απόσταση από τον προορισμό μας, αλλά σίγουρα έχουμε μια πιο ομαλή και γρήγορη πλεύση.
    Γι’αυτό λοιπόν -επειδή προφανώς αλλάζουν τα σκαριά και τα είδη των κυμάτων- δεν υπάρχει ένα στάνταρ τραβέρσο. Αλλά πάντα είναι είτε κάθετα στον καιρό, είτε παίρνεις τον καιρό στη μάσκα.

  157. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    156. Και προφανώς όταν ο Καββαδίας γράφει «τραβέρσο ανάποδο» δεν εννοεί κόντρα στην κόντρα ,δηλαδή να πάρεις τον καιρό στα πρύμα ,αλλά την αλλαγή μάσκας, μια αλλαγή πορείας (λοξοδρομίας κατά 30 με 45 μοίρες έναντι του άξονα διάδοσης των κυμάτων) κατά 90 μοίρες . Αν κάνεις τραβέρσο δηλαδή προς τα βορειοδυτικά ,το ανάποδο τραβέρσο είναι προς τα βορειοανατολικά. (ο καιρός/κύμα έρχεται από βόρεια).

  158. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα! Νομίζω πως το τραβέρσο φωτίστηκε απ’ όλες τις πάντες 🙂

    151 Εντόπισες καμιά αξιοσημείωτη διαφορά;

  159. Γς said

    156:
    >Λοιπόν για να τελειώνουμε

    Μόλις ο Κιντ εμπέδωσε τα πάντα και μας τα μεταδίδει.

    Παράδοση που λέμε [μάθημα] και [ναυτική] παράδοση του Παρνασού και των άλλων ορέων της Ρούμελης [λόγω οπτικης επαφής ενίοτε με το Γαλαξίδι]

    Καλημέρα καπετάνιοι

  160. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    159. Eσύ πιάσε την γκλίτσα σου και τα κουβαδάκια σου, και σ’άλλη παραλία!

  161. giorgos said

    #152# Ναί μάλλον ετσι όπως τά λές είναι . Εγώ αν καί είχα δικό μου καίκι (γρι-γρι ,ανεμότρατα) δέν ξέρω πολλά από θάλασσα , μέ τό έμπόριο περισσότερο ασχολιόμουν . Τόν μπάρμπα μου πού ήταν καπετάνιος ρώτησα καί μού είπε αυτό πού έγραψα στό 129.

  162. Γς said

    160:

    >Eσύ πιάσε την γκλίτσα σου και τα κουβαδάκια σου, και σ’άλλη παραλία!

    Εγινε!

  163. spiral architect said

  164. Τώρα που το βλέπω στα συμφραζόμενα («το θέαμα και ο λόγος που αναπτυσσόταν μέσα σ’ αυτούς [τους χώρους]», πείθομαι ακόμη περισσότερο ότι αυτός που ζήτησε αντώνυμο του «αναπτυσσόταν» θέλει ξύλο. Αλήθεια, αν κάποιος έδινε ως απάντηση «φυτοζωούσε», πώς θα τον έκριναν;

  165. Νατάσσα said

    Με ευκαιρία την ερώτηση του Άγγελου στο 164, πόσο ακριβείς και εξαντλητικές είναι οι οδηγίες που έχουν οι διορθωτές; Εννοώ, έχουν ένα κατεβατό από λέξεις από τις οποίες και μόνο δέχονται τη σωστή, ή μπορούν να κρίνουν κατά περίπτωση;

  166. sarant said

    165 Έχουν κατεβατό αλλά μπορούν και να κρίνουν 🙂

    164 Δεν έχεις άδικο!

  167. Pedis said

    Το σχολικό βοήθημα στο οποίο αναφέρεται το παρακάτω διανέμεται στους μαθητές από το υπουργείο;

    https://left.gr/news/ratsistiko-misos-zehnei-apo-tis-selides-toy-sholikoy-voithimatos-koinos-noys

    (έχει γίνει πολλή δουλειά και για πολλά χρόνια για να καθίσει στο σβέρκο η φασιστοδεξιά, και δεν είναι μακριά η ώρα, δυστυχώς. )

  168. Μαρία said

    167
    Όχι. Πρόκειται για ..λυσάρι.

  169. 168

    μάλλον … λυσσάρι, θα τόλεγα! 😎

    [Μ.Ν. Mode off]

  170. Pedis said

    # 168 – πάλι καλά.

  171. Μαρία said

    Στο τρίτομο έργο «Κοινός Νους» καλούμε το συνδιαλεγόμενο – αναγνώστη να παραβιάσουμε μαζί την ακαμψία της «έγκλειστης» σοφίας βασιζόμενοι στο εύστροφο μυαλό και όχι στο πολύξερο. Ο κοινός μας λόγος, ως σκέψη και έκφραση σε αρμονική σύζευξη, θα ελίσσεται σε μια νοητική δίνη με στόχο την ανακάλυψη του πνεύματος. Θα βαδίσουμε μαζί μια πορεία ορθολογικής και αισθαντικής εξήγησης των συμβαινομένων στην κοινωνία των ανθρώπων, έτσι που η φαινομενική πολλαπλότητα του μακρόκοσμου της κοινωνίας να ανάγεται εξελικτικά στον αντιληπτό μικρόκοσμο του ανθρώπου – ατόμου, στο «γνώθι σαυτόν». Γιατί η λογική είναι κοινή, δεν ιδιωτεύει, και όλοι μπορούν να την αναζητήσουν. http://www.biblionet.gr/book/118113/%CE%9A%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CF%81%CE%B7%CF%82,_%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82/%CE%9A%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CF%82_%CE%BD%CE%BF%CF%85%CF%82

  172. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    171. A; Σαδώ κρενς;… 😆

  173. sarant said

    171 Κοινός ρατσιστικός νους

  174. # 156,7

    Φαντάζομαι θα έχεις διδάξει Ναυτιλία-Κατεύθυνση στην Σχολή Δοκίμων ή σε καμιά σχολή εμποροπλοιάρχων…

    Οταν μια βάρκα παρασύρθηκε ακυβέρνητη από νοτιά 10 μποφώρ, ο έμπειρος καϊκτσής κινήθηκε ανατολικά και την βρήκε αμέσως γιατί ήξερε πως το ρέμα της περιοχής ήταν πιο δυνατό κι απ’ τα 10 μποφώρ κι ας του έλεγε ποιήματα ο σπουδασμένος λιμενάρχης να κινηθεί προς την πορεία του ανέμου.
    Μερικά πράγματα δεν διδάσκονται με μολύβι και χαρτί…and some babies never learn που λέει κι ο Ντύλαν.

    Αυτά.

  175. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Mαμώ το φελέλι μου, μαμώ! Και μαμώ τα πολυτεχνεία τα άχρηστα που έχασα τα χρόνια μου μαμώ! Μου μάθανε για ακαμψία σε στοιχεία και φορείς, μού μάθανε για ανισοκατανομη ακαμψιών που είναι κακό πράμα άμα χτυπήσει ο Έγκυ (Εγκέλαδος)…αλλά για παραβίαση της ακαμψίας της «έγκλειστης» σοφίας …δεν μου είπε κανείς αχάππαρος!

    Τζάμπα λεφτά χάλαγε ο πατεράκος κι ο μανούλα μου να με σπουδάζουν…και τί κακό είχε κάνει αυτή η σοφία και την έχουν έγκλειστη την καψερή;

  176. Μαρία said

    173
    Απέτυχαν οι ελιγμοί και τον ρούφηξε η δίνη.

  177. Kid, ποτέ δεν είν’ αργά, μπέιμπυ. Το κειμενάκι από το Biblionet είναι από μόνο του ένα μνημείο μπουρδόλοτζυ και απλάιντ μπακάλικς

  178. Πάνος με πεζά said

    @ 162 : Μου αρέσει το εργαλείο με το μικρό χεράκι, δεξιά, δίπλα στο πληκτρολόγιο. Για να ξύνεις τ’ @!@#$#@&* !

  179. Γς said

    178:

    Το πήρα απ τη Λαϊκή για πλάκα.
    Για την πλάτη είναι βρε, αλλά εγώ απλώς του κόβω κάπου κάπου τα νύχια.

    43 συντάξιμα χρόνια στο δημόσιο, λες να μη ξέρω πως ξύνονται τ’ @!@#$#@&* ;

  180. 59, …εμπέδωσε τα πάντα…

    Είναι, άραγε, ορθό το «εμπέδωσε» ή μήπως είναι ορθότερο το «εμπαίδωσε», δεδομένου ότι η γνώση που εμπεδώθηκε ανήκει πλέον στην παιδεία μας; o.O

  181. Pedis said

    # 171- Τόσες πολλές μαλακίες σε μία και μοναδική παράγραφο! Θα ‘ναι καλοί αυτοί!

  182. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    174. «Φαντάζομαι θα έχεις διδάξει Ναυτιλία-Κατεύθυνση στην Σχολή Δοκίμων ή σε καμιά σχολή εμποροπλοιάρχων…»
    Όχι, κύριε! Δεν έχω διδάξει, αλλά έχω διδαχτεί ναυσιπλοΐα ταχυπλόων από τους καλυτέρους του είδους και έχω κάνει πιλότος στις καλυτερότερες θάλασσες εγώ! Δεν χάνω τον καιρό μου στην αλιεία μαλακίων για να ταϊζω ακαμάτες συνταξιούχους τρακαδόρους ,εγώ!

  183. # 183

    Το κακό είναι,με όσους δεν τρώνε τα μαλάκια, πως τους πέφτει ο τόνος…η διάθεση…

    Ρε συ Κιντ, πλάκα μας κάνεις ; ξεκινήσαμε με ιστιοπλοϊκά και μας αμολύσατε μρ τον Παναγιώτη ταχύπλοα, τάνκερ. τυφώνες κι άλλα που τα αντιμετωπίζεις με την ισχύ της μηχανής κι όχι με ναυτοσύνη.
    Πιάσε κι ένα αεροπλανοφόρο και κάνε τραβέρσο να βγάλεις συμπέρασμα.

    Αν έχεις μείνει με την εντύπωση πως το χταπόδι ανεβάζει την χοληστερίνη, η επιστήμη άλλαξε άποψη !

  184. «έχω κάνει πιλότος στις καλυτερότερες θάλασσες εγώ! Δεν χάνω τον καιρό μου στην αλιεία μαλακίων για να ταϊζω ακαμάτες συνταξιούχους τρακαδόρους ,εγώ!»

    και τι έτρωγες στη θάλασσα ρε ; σαλάδο, γαλέττα και κρουασάν σέβεν νταίης ;;

  185. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Kαλή επιτυχία στα παιδιά.
    Με ταξίδεψε και τούτο το νήμα.
    Τραβέρσες,τα μεσοδόκια ή τράβες, (δοκοί στη στέγη),
    τραβέρσες και τα στενόμακρα τραπεζομάνδηλα που δεν καλύπτουν όλη την επιφάνεια.Μπαίνουν κατά μήκος ή κάθετα,ανάλογα με την αισθητική και το κέφι.

  186. Spiridione said

    171. Ελληνοεκδοτική; Δεν είναι των Γεωργιάδηδων ε;

  187. Γς said

    182:

    >και έχω κάνει πιλότος στις καλυτερότερες θάλασσες εγώ!

    Ωχ, κατάλαβα.
    Αυτόματος πιλότος, σιμιουλέισον και τέτοια.

    Μην λέμε κι ότι θέμε
    Μούτσος, ναυτόπαις, τζοβενο, κιντ

  188. Πάνος με πεζά said

    @ 179 : To ξέρω ότι είναι για την πλάτη. Κι από την άλλη μεριά, για τη φτέρνα.

  189. Πάνος με πεζά said


    Bασιβουζούκοι ! Κερκοπήθικοι ! Εκτοπλάσματα ! Κανάγιες ! Σαλτιμπάγκοι ! Ναύτες του γλυκού νερού !

  190. Ύστερα από αυτόν τον επικό ναυτοδιάλογο, ώρα για ένα επικό βίντεο.

    Με υπότιτλους για να καταλαβαίνουν και οι γερμανομαθείς!

  191. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    190. 😆
    Tζι, αυτό ότι δεν έχουν χοληστερίνη τα χταπόδια, είναι έγκυρο; Γιατί οι γιατροί άλλα λένε…τώρα βέβαια θα μου πεις άμα οι γιατροί δίνανε καλές συμβουλές…θα ξέμεναν κι απο δλειά…ναι!
    Τεσπά, για να δεις τι καλό παιδί είμαι, την επόμενη φορά που θα βρεθούμε σε τελικό, θα σε ρίξω μόνο τρία μπαλάκια κι όχι τεσσάρα! 😆

  192. # 192

    Σοβαρά, έχουν αλλάξει πολλά για τις επιπτώσεις των τροφών σε αρκετές ασθένειες μεταξύ των οποίων κι αυτό για τα χταπόδια.
    Τώρα τελικό μου φαίνεται δύσκολο να ξαναπαίξεις – θυμίσου την Ξάνθη- για καμιά δεκαετία με Δώνη και Λαγό θα παίζεις και Κουτρουμπή για σέντρεμπάκ. Βέβαια μπορεί να πέσει ο ΟΣΦΠ αλλά στο κύπελλο θα παίζει οπότε από που να ξεφύγεις ; Μόνο ο ΠΑΟΚ τον αποκλείει. Μια χρονιά σου κάθισε η ρέντα, το δοκάρι του ΟΦΗ στο 89, οι τιμωρίες στον ΠΑΟΚ και γέλασε το χειλάκι σου, με ξεχρεωμένο τον ΠΑΟΚ θα ψάχνεσαι να ακολουθήσεις.
    Αν έχεις στοιχειώδη ειλικρίνεια δες στο 5.50 του βίδδεο αρκετή ώρα μετά την αποβολή του Γκαρσία αποφασίζει η «αντικειμενική» τηλεόραση αποφασίζει να δείξει «από την αρχή» την φάση όπου φαίνεται η δολοφονική προβολή του με κίτρινη κάρτα Σιμάο που τρελλαίνει τον Γκαρσία και παραδέξου πως κι εσύ έπεσες θύμα των αναρίθμητων πλάνων με τις ασχήμιες του Γκαρσία ενώ για τις αντίστοιχες των Σιμάο, Ντιόγου, Τζεμπούρ εκτός από την «τύφλα» των διαιτητών υπήρξε και «τύφλα» της τηλεόρασης.
    Μόνο τότε απαλλάσσεσαι λόγω αγνοίας…

  193. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    192. Ναι, το Θρήνο σε τελικούς τον φοβάμαι…έχεις δίκιο. Του τις ρίχνω δύσκολα τις τεσσάρες. Συνήθως τρώει 3…

  194. Βρε Κιντ μετά τα δέκα χρόνια όλα παραγράφονται… Και ο ΠΑΟ και η ΑΕΚ στα τελευταία δέκα χρόνια πήραν κύπελλο όταν απέκλεισε ο ΠΑΟΚ τον ΟΣΦΠ που πήρε τα υπόλοιπα οκτώ
    Και κάτι ακόμα, μου λές πόσοι τελικοί ΠΑΟ-ΠΑΟΚ έχουν γίνει στην Αθήνα και πόσοι στην Θεσσαλονίκη ή αλλού ;
    Μπορείς να μου πεις γιατί μετά την λόγω συνθηκών τεσσάρα δεν μπόρεσες να κερδίσεις στα πλαίηοφφ τον ΠΑΟΚ και πήρες την πρόκριση στα χαρτιά βαστώντας τις γαυροφυλλάδες στο χέρι ;
    Δεν είναι τυχαίο το παρατσούκλι σας και μιλάς με κάποιον που ξέρει από μέσα τον ΠΑΟ από την εποχή της χούντας, ούτε άλλαξε τίποτε στην νοοτροπία, ο Αλαφού δεν ήθελε φέτος πλαίηοφφ μόλις βγήκε δεύτερος αλλά τώρα έχετε τσαντίσει τον ΟΣΦΠ και δεν σας έκανε τα πασιφανώς παράνομα κολπάκια όπως πέρισυ, μη με διαολίζεις τώρα.
    Και έχε υπ’ όψιν σου για τα ματς των πλαίη οφφ πως προπονητής δεν είναι τώρα ο γιδοβοσκός, έτσι ;

  195. Γς said

    Δυο καπετάνιοι ο ένας θαλασινός κι ο άλλος γιαλαντζί, ο ωραίος [των ορέων] ψιλοτσακώνονταν.

    Κι εμένα τι με νοιάζει;
    Μπήκα όμως να κάνω χάζι.

    >Eσύ πιάσε την γκλίτσα σου και σ’άλλη παραλία!

    Μου είπε ο αυτόματος βουκόλος των επτά θαλασσών.

    Κι επειδή δεν δε συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις, άλλαξε ρότα.

    Κι έπιασε αυτόν που τάιζε ακαμάτες συνταξιούχους με μαλάκια που ψάρευε και τον έσυρε στο μΠαοκικό.

    Κι εκείνος τσίμπησε αμέσως.

    Και μετά με φώναξε η μάνα μου και πήγα σπίτι.

    Σιγά μην καθόμουν,

  196. # 195

    Ρε Γς, ο ΠΑΟΚ πάνω απ’ όλα, αφού !!

    όσο για τα μαλάκια, τα είπα στο 183

  197. Ριβαλντίνιο said

    @ 194 gpointofview

    Μας βάζεις να ψάχνουμε.
    Το ’55 στη Λεωφόρο ( απ’το ’32 ως το ’56 όλοι οι τελικοί γίνονταν στο καλύτερο γήπεδο της Ελλάδας ) ΠΑΟ-ΠΑΟΚ 2-0.
    Το’72 στο Καραισκάκη (κανένα πρόβλημα αν ξανατύχουμε να γίνει στου Χαριλάου ) ΠΑΟΚ-ΠΑΟ 2-1.
    Το ’77 στο Καραϊσκάκη ΠΑΟ-ΠΑΟΚ 2-1.
    Το ’14 τα ξέρουμε..

    Άρα έχουμε μία φορά σε ουδέτερο, μία φορά στην έδρα μας και 2 φορές με τους ΟΣΦΠίτες να σας υποστηρίζουν. Ριγμένοι είμαστε λοιπόν.

    Το 2004 αποκλείσαμε εμείς τον ΟΣΦΠ στον…τελικό, το 2010 ο Πανσερραϊκός και μόνο πέρυσι εσείς ( που χαλάστρα μας κάνατε δηλαδή, θα έτρωγε καλά ).

    Δεν ντρέπεστε που σας δώσαμε και εισιτήρια και κάνατε επίτηδες επεισόδια για να τιμωρηθούμε ! Στον τελευταίο αγώνα για πλάκα σας νικούσαμε , αλλά 1) ξέραμε ότι ήδη ήμαστε πρώτοι και 2) σας δώσαμε τον αγώνα για να μην υπάρξουν έκτροπα κατά των παικτών σας.

  198. @161, 174 Εγώ ρώτησα ένα φίλο μου που είναι πυρηνικός φυσικός*

    Και ο Κιντ θα φέρει τον ξάδερφό του που είναι καπετάνιος σε πυρηνικό υποβρύχιο.
    Voyage to the Bottom of the Sea, 1961 Screen Captures.

    * Ο φίλος μου ο πυρηνικός φυσικός
    einst_sail

    Δεν ξέρω για εσάς αλλά σε εμάς ο ξαδερφος/φιλος/θείος πυρηνικός φυσικός ήταν η απόλυτη επίκληση της αυθεντίας όταν ήμασταν στο σχολείο.

  199. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ας το κρεμάσω εδώ
    Η σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία δεν θα υπήρχε χωρίς την καθαρεύουσα

  200. RaspK said

    Κατά πολύ καθυστερημένος, αλλά να πω πως η λέξη απαντάται και σε άλλες γλώσσες, π.χ. to traverse σημαίνει διασχίζω, to travel across/through, οπότε εδώ βλέπουμε πού κολλάει αυτό το ρημαδιασμένο με την κάθετη διεύθυνση (στις ξένες γλώσσες το βλέπουμε συχνά αυτό το κάθετο, το across). Και ο Καββαδίας, άλλωστε, έγραψε: «Τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς το βοριά, τράβα μπροστά, ξοπίσω εμείς και μη σε μέλει.»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: