Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Αποφυλάκιση και μετοικεσία

Posted by sarant στο 19 Μαΐου, 2015


Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή συνέχεια είναι η τεσσαρακοστή δεύτερη και είναι η τριτη του 9ου κεφαλαίου. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βρισκόμαστε στα 1946 και ο ποιητής αποφυλακίζεται ώσπου να δικαστεί και αποφασίζει να μετοικήσει στην Αθήνα -οπότε η δράση μεταφέρεται εκεί. Το σημερινό απόσπασμα ουσιαστικά αφηγείται ιστορίες της Κατοχής.

mimis_jpeg_χχsmallΤελικά ο Νίκος ο Σαραντάκος υπέβαλε αίτηση αποφυλάκισης με εγγύηση, η οποία έγινε δεκτή και αρχές Μαΐου [1946] βγήκε από τη φυλα­κή. Με την έγκριση της ηγεσίας του ΕΑΜ έφυγε στην Αθήνα, με σκο­πό να φροντίσει αν όχι να τακτοποιήσει τη θέση του στην Τράπεζα, τουλάχιστον να πετύχει τη συνέχιση της μισθοδοσίας του, η οποία είχε παράνομα διακοπεί από την Πρωτοχρονιά του ’46. Η γυναίκα του με το γιο του ακολούθησαν τον Ιούλιο, μετά το τέλος της σχολικής χρο­νιάς, όταν ο νεαρός πήρε το απολυτήριο του Γυμνασίου.

Στην Αθήνα τα πράγματα δεν ήταν εύκολα. Από τ’ αδέλφια του ο Μιχάλης, ανώτερος υπάλληλος του Υπουργείου Εργασίας, βρισκόταν σε διαθεσιμότητα για τη συμμετοχή του στο ΕΑΜ, ο δε Θόδωρος ήταν άστεγος, καθώς η πολυκατοικία όπου έμενε είχε γίνει στα Δε­κεμβριανά οδόφραγμα, Η οικογενειακή αλληλεγγύη λειτούργησε με θαυμαστό τρόπο. Ο Νίκος κι ο Θόδωρος με τις οικογένειες τους φιλοξενήθηκαν στο πατρικό σπίτι στο Παγκράτι, όπου ήδη έμεναν στο μισό μεν η Τασία με τον άντρα της και το γιο της και στο άλλο μισό ο πατέρας, η μητέρα, διωγμένοι από τη Γέρμα, από τους τοπικούς χίτες, κι ο μεγάλος γιος ο Κώστας, που ήταν ακόμα ανύπαντρος. Τα δυο αδέλφια που είχαν οικονομική άνεση, ο Γιώργος κι ο Γιάννης δηλα­δή, ανέλαβαν την οικονομική στήριξη των δύο απολυμένων.

Όλα τα αδέλφια του είχαν πάρει μέρος στην Αντίσταση, ακόμα κι ο γαμπρός του ο Θρασύβουλος ο Παντελάκης, άνθρωπος συνήθως μονόχνωτος και συμμαζεμένος, ενώ ο δεκαπεντάχρονος γιος του, ο Γιωργάκης, είχε ενταχθεί στην ΕΠΟΝ. Καθώς δε από μικρός παρου­σίασε την οικογενειακή έφεση προς τις μηχανές και τις κατασκευές, είχε εξελιχθεί τον τελευταίο χρόνο της Κατοχής, όταν οι συνοικίες ανατολικά του Ιλίσσού ήταν ουσιαστικά ελεύθερες, σε οπλοδιορθωτή του εφεδρικού ΕΛΑΣ. Παραλίγο μάλιστα να χάσει και τη ζωή του σε μια επιδρομή των Γερμανοτσολιάδων, κατά την οποία σκοτώθηκε ο αδελφικός του φίλος Τζώνης Φραγκονικόπουλος.

Φυσικά από τα αδέλφια του ποιητή, τα τέσσερα είχαν οργανωθεί στο ΕΑΜ και μόνον ο Κώστας, ως αξιωματικός και δεξιός, σε κάποια κατασκοπευτική ομάδα. Οι εαμίτες αδελφοί του όμως αμφισβητού­σαν τη δράση της ομάδας αυτής. Ένα φεγγάρι, που οι «κατάσκοποι» είχαν στέκι το επινικελωτήριο του Γιάννη στο τέρμα της οδού Σοφοκλέους, δόθηκε στον τελευταίο η ευκαιρία να εκτιμήσει αν όχι την αντιστασιακή δράση, τουλάχιστον τη νοοτροπία τους.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Γιάννη, αρχηγός των «κατασκό­πων» ήταν κάποιος ναύαρχος εν αποστρατεία, ο οποίος ερχόταν στο μαγαζί με τόσα εμφανή (και περιττά) μέτρα ασφαλείας, που από μακριά έκανε μπαμ πως κάτι ύποπτο μαγείρευε. Μετά τον αρχηγό προσέρχονταν οι υπόλοιποι της ομάδας. Μολονότι υποτίθεται ότι ήταν απλοί και φιλήσυχοι πολίτες, που η επίσκεψή τους στο επινικελωτήριο γινόταν με αφορμή κάποιες σχετικές παραγγελίες, αυτοί και μπροστά στους εργάτες συμπεριφέρονταν σαν εν ενεργεία αξιωμα­τικοί, προσαγορεύοντας ο ένας τον άλλο με το βαθμό του, στέκοντας προσοχή οι κατώτεροι μπροστά στους ανώτερους και άλλα παρόμοια κόλπα. Τα διάφορα σημειώματα της ομάδας τα κρύβανε πίσω από τον ηλεκτρικό πίνακα του επινικελωτηρίου, πράγμα που σύντομα το μάθανε όλοι οι απασχολούμενοι σ’ αυτό.

Μια μέρα, άνοιξη του ’44, ο αρχηγός τους ήρθε ακόμα πιο περίφροντις και προφυλακτικός. Όταν μαζεύτηκαν κι οι άλλοι «κατάσκοποι», ζήτησε από τον Γιάννη να κλείσει την πόρτα του γραφείου κι ύστερα έβγαλε από την τσέπη του το στυλό του, το έλυσε, έβγαλε από μέσα του ένα λεπτό σαν τσιγαρόχαρτο κείμενο κι άρχισε να τους διαβάζει το τε­λευταίο δελτίο ειδήσεων του Λονδίνου, που εκείνον τον καιρό το τοιχοκολλούσαν ανελλιπώς οι εαμίτες σ’ όλους τους στύλους της Αθήνας.

Μια καλοκαιρινή νύχτα ο Γιάννης φεύγοντας από το εργαστήριο στρίβοντας στην κατασκότεινη οδό Γερανίου, σκόνταψε σ’ ένα μικρό ξύλινο κιβώτιο. Το ανασήκωσε κι είδε πως ήταν βαρύ. Το  ’κοψε στον ώμο του και το πήγε στο μαγαζί, όπου το άνοιξε. Είδε πως περιείχε σφαίρες. Το ’κρυψε κάτω από ένα λουτρό επιμετάλλωσης και ειδοποίησε αμέσως την Οργάνωση. Την άλλη μέρα ήρθε από τον εφεδρικό ΕΛΑΣ ένας ειδικός που βλέποντας τις σφαίρες τους είπε πως δεν είναι πυρομαχικά αλλά σφαίρες φωτοβολίδων που δεν τους χρειάζονταν. Το απόγευμα είχαν σύναξη και οι «κατάσκοποι», που όταν έμαθαν για το κιβώτιο με τις σφαίρες αξίωσαν να πάρουν τουλάχιστον τις μισές. Ο Γιάννης, που αφορμή ζητούσε να ξεφορτωθεί το κιβώτιο, τους χάρισε ολόκληρο το περιεχόμενό του.Τι το κάναν, άγνωστο.

Ένα απομεσήμερο, έχοντας τελειώσει τη συνεδρίασή τους, ο ναύαρχος, ένας δυο «κατάσκοποι» κι ο Κώστας μεταξύ αυτών, κά­τσανε με τον Γιάννη συζητώντας και πίνοντας ούζα, που τους έφερνε από το γειτονικό ποτοποιείο του Πιθόπουλου ο Οδυσσέας, ένας βουρτσαδόρος του εργαστηρίου τόσο σκυλομούρης, που μια φορά να τον έβλεπες δεν τον ξεχνούσες ποτέ. Κάποτε το οχτάωρο του Οδυσσέα τέλειωσε και πήγε μέσα να πλυθεί και να ντυθεί. Μόλις ο καθα­ρός πια και ντυμένος κανονικά Οδυσσέας πρόβαλε στην πόρτα του γραφείου, ο ναύαρχος έκοψε αμέσως την κουβέντα του. Στο ερωτη­ματικό βλέμμα των άλλων ψιθύρισε:

«Προσοχή, κάποιος άγνωστος μπήκε στο μαγαζί!»

Ο Γιώργος όταν έμαθε πως οι «κατάσκοποι» μεταξύ άλλων οργά­νωναν διαφυγές προσώπων στη Μέση Ανατολή, είπε του ναύαρχου πως κάποιος φίλος του κινδυνεύει να συλληφθεί και γι’ αυτό πρέπει να φυγαδευτεί. Ο ναύαρχος υποσχέθηκε να φροντίσει.

«Πώς τους στέλνετε κάτου;» ρώτησε ο Γιώργος, που φυσικά δεν πίστευε τίποτα κι όλη την κουβέντα την έκανε για δούλεμα.

«Φυσικά με υποβρύχιο».

«Κοίτα, κύριε ναύαρχε, αυτόν το φίλο μου εξασφάλισέ του καμπί­να. Μην τον στείλεις κατάστρωμα γιατί είναι φιλάσθενος και αν βρα­χεί μπορεί να πουντιάσει».

Τότε μόνο ο άλλος κατάλαβε το δούλεμα κι έφυγε έξω φρενών.

Το επινικελωτήριο του Γ ιάννη δεν ήταν μόνο στέκι των «κατασκό­πων». Πιο μπροστά ήταν σημείο συνάντησης εαμιτών και κρυψώνας έντυπου υλικού. Τις παραμονές της σύλληψής του από τους Ιταλούς, ο Κώστας ο Δαβάκηςτους εμπιστεύτηκε δυο μεγάλα δέματα με έγ­γραφα που δεν ήθελε να πέσουν στα χέρια του κατακτητή ή να χα­θούν. Ο Γιάννης με τον Γ ιώργο τα έβαλαν σε έναν γκαζοτενεκέ, τον τύλιξαν σε πισσόχαρτο και τα έθαψαν στο χώρο των λουτρών επιμε­τάλλωσης [Μετά την απελευθέρωση, παραδόθηκαν στον αδελφό του χαμένου Κώστα, τον Μήτσο]. Ο Κώστας, μέσω του Γιώργου είχε προσπαθήσει να έρ­θει σε επαφή με το ΕΑΜ, αποβλέποντας να βγει στο βουνό. Η σύλλη­ψή του από τους Ιταλούς και ο τραγικός πνιγμός του, όταν το πλοίο που τον μετέφερε στην Ιταλία, μαζί με εκατοντάδες άλλους αξιωμα­τικούς, τορπιλίστηκε από αγγλικό υποβρύχιο, ματαίωσε μιαν εξέλι­ξη με ιστορικές ίσως συνέπειες.

50 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Αποφυλάκιση και μετοικεσία”

  1. leonicos said

    Καταπληκτικός μπαμπάς, όπως πάντα.

    Πού στέλνω το φάκελο; Αν είσαι Φάληρο με βολεύει και αυτοπροσώπως

    Γιά δες το ενδεχόμενο!

  2. leonicos said

    Δεν θριαμβολόγησα για την πρωτιά σήμερα, μετά από τόσες σχεδόν απουσίες.

  3. leonicos said

    Καλά ο Γς ποπύ είναι;

  4. Γς said

    Καλημέρα

    Τίγρις λεγόταν το Αγγλικό υποβρύχιο που βύθισε το «Πόλις της Γένοβα» κοντά στο παρ ολίγον ελληνικό νησί την Σάσωνα [που μας είχε παραχωρηθεί μαζί με τα Επτάνησα].
    Το Τίγρις είχε ξεπαστρέψει αρκετά πλοία και υποβρύχια.
    Ενα μήνα όμως περίπου μετά ήρθε και η σειρά του:
    Πήγε για φρέσκα Νάπολη μεριά, όπου κοντά στο Κάπρι είχε την τελευταία του συνάντηση. Με ένα Γερμανικό κυνηγό υποβρυχίων το Uj-2210.

  5. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Ομολογώ ότι με εντυπωσίασε το όνομα Τζώνης Φραγκονικολόπουλος. Γκούγκλαρα και βρίσκω ότι εκτελέστηκε 15 χρονών στην Καισαριανή. Κάτι δεν κολλάει ;

  6. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Τζώνης Φραγκονικόπουλος (ανάμεσα στους εκτελεσθέντες της Καισαριανής)
    Τζώνης ΦραγκονικοΛΟπουλος : http://kokkinosfakelos.blogspot.com/2013/09/blog-post_4740.html
    (μπέρδεμα με μια έξτρα συλλαβή στο επίθετο, ή ο ίδιος είναι; )

  7. spiral architect said

    @4: ΓουΣού ο ανθυποβρυχιακός. 🙂

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5-6: Προφανώς πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. Αλλά 15χρονος να εκτελέστηκε, δύσκολο. Το πιθανότερο είναι να ισχύει αυτό, ότι έπεσε μαχόμενος, 18χρονος
    http://stepanyantsp.espivblogs.net/2013/07/26/elektra/
    \

  9. Παναγιώτης Κ. said

    Δεκαετία του ΄60 όπου το περιοδικό Ρομάντζο είχε μια σελίδα με τίτλο «Αγώνες κάτω από τα δεσμά». Παιδί λοιπόν τότε την διάβαζα με πολύ ενδιαφέρον και θυμάμαι μια οργάνωση με τίτλο AF133.
    Η σημερινή ανάρτηση λοιπόν ανέσυρε κάποια πράγματα από την μνήμη μου.

    Βλέπω πάντως μια παρήγορη πλευρά για το σήμερα. Σε εκείνες λοιπόν τις ζόρικες συνθήκες της Κατοχής, κάποιοι άνθρωποι, όπως το σόι του Σαραντάκου, τα έβγαζαν πέρα. Είναι λοιπόν υπερβολικό να ανησυχούμε για το σήμερα επειδή εννοούμε να το βλέπουμε με όρους του τότε. Το γράφω γιατί το βλέπω σε κάποιους ανθρώπους!

  10. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    8. εδώ βρήκα την αναφορά στην Καισαριανή.
    https://www.google.com.bh/search?q=%CE%A4%CE%B6%CF%8E%CE%BD%CE%B7%CF%82+%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82&oq=%CE%A4%CE%B6%CF%8E%CE%BD%CE%B7%CF%82+%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82&aqs=chrome..69i57&sourceid=chrome&es_sm=93&ie=UTF-8
    To δεύτερο αρχείο (Word) . Είναι του ΠΑΜΕ .

  11. Γς said

    9:
    AF133 ;
    Εγώ AF133 ξέρω ένα PNP τρανσίστορ

  12. Γς said

    …ζίστορ

  13. spiral architect said

    Τελικά ο Νίκος ο Σαραντάκος υπέβαλε αίτηση αποφυλάκισης με εγγύηση, η οποία έγινε δεκτή και αρχές Μαΐου [1946] βγήκε από τη φυλα­κή. Με την έγκριση της ηγεσίας του ΕΑΜ έφυγε στην Αθήνα, με σκο­πό να φροντίσει αν όχι να τακτοποιήσει τη θέση του στην Τράπεζα, […]

    Υποχρέωση εμφάνισης στο οικείο τμήμα Χωροφυλακής δεν υπήρχε τότε;

  14. Alexis said

    Πολύ ωραία αφήγηση όπως πάντα…
    Πόσα ήταν συνολικά τα αδέρφια Σαραντάκοι;
    Γιατί έχω αρχίσει και μπερδεύομαι με τόσα ονόματα που εμφανίζονται στο σημερινό κομάτι.
    Ο Κώστας Δαβάκης ήταν γαμπρός, εξ’ όσων θυμάμαι.
    Υπήρχε όμως κι άλλος Κώστας, αδερφός του Νίκου Σαραντάκου;

  15. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    14 Οι γονείς του παππού μου είχαν εφτά παιδιά, τα έξι αγόρια -αλλά ο ένας πέθανε έφηβος. Ένας από τα αδέρφια του παππού ήταν ο Κώστας, στρατιωτικός. Ο Δαβάκης ήταν ξάδερφος -η μητέρα του ήταν αδελφή της μητέρας του παππού μου.

    13. Δεν θα υπήρχε.

    10: Το είδα κι εγώ αυτό, αλλά αν προσέξεις τη διατύπωση έχει σε άλλη παράγραφο τους πεσόντες μαθητές και σε άλλη την αναφορά στους εκτελεσμένους της Καισαριανής -οι οποίοι, άλλωστε, υπάρχουν καταγραμμένοι. Και ήταν κρατούμενοι από τη μεταξική περίοδο, πυο το προδοτικό καθεστώς τους παρέδωσε στους Γερμανούς, δεν ήταν έφηβοι.

  16. Alexis said

    #15: ΟΚ, ευχαριστώ, ξάδερφος λοιπόν και όχι γαμπρός ο Δαβάκης.

  17. leonicos said

    δεν είπες πού είσαι.

    Πάρε κι ένα άσχετο
    Κίνα: 7 τραυματίες από κατάρρευση τοίχους (κάποιοι ειδησεογραφούντες)

  18. Μεγάλα γατόνια ο ναύαρχος και οι συνερ-γάτες του!

  19. Γς said

    17:
    R U Talking 2 Me?

    >κατάρρευση τοίχους

    Σωστό;
    Μήπως τοίχου;

  20. Γς said

    τείχους

  21. gbaloglou said

    4 Γνώριζα ότι η Σάσων είχε Ελληνικό πληθυσμό, αλλά δεν γνώριζα ότι ο πληθυσμός αυτός σφαγιάσθηκε (;!) από τους Αλβανούς στις 16 Ιουλίου 1914 (αμέσως δηλαδή μετά την παραχώρηση της νήσου από την Ελλάδα στην Αλβανία): υπάρχει κάποια πέραν του διαδικτύου επιβεβαίωση αυτού του τραγικού γεγονότος;

  22. #21
    Η Σάσων μάλλον δεν είχε μόνιμο οικισμό, μόνο τζομπαναραίους και κοπάδια. Η πληρέστερη μελέτη, γραμμένη αμέσως μετά την παραχώρηση (=αν είχε γίνει σφαγή κάτι θα έλεγε), είναι του Λάμπρου, εδώ http://www.kenef.phil.uoi.gr/pdf/20113/20113.pdf

  23. Μήπως σφάξανε τα κοπάδια;

  24. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Η νεοελληνική μικρο-ιστορία μέσα από την πορεία (και ταλαιπωρία) της οικογένειας των Σαραντάκων συνεχίζεται ολοζώντανη.
    >>μετοικεσία
    η πικρή βιβλική λέξη για την άρον-άρον μετεγκατάσταση και όχι απλή μετοίκηση.

  25. Γς said

    24:

    Βιβλική μετοικεσία. Η αναγκαστική μετοίκηση του λαού του Ισραήλ στη Βαβυλώνα μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους

    Μέτοικος. Ο κάτοικος της Αρχαίας Αθήνας που καταγόταν από άλλη πόλη και δεν είχε πολιτικά δικαιώματα.

    Κι ο Ζωρζ Μουστακί

  26. sarant said

    21-22 Κι εγώ από τις εφημερίδες της εποχής ξέρω ότι η Σάσων ήταν ακατοίκητη. Αλλά το άρθρο αυτό είναι γενικότερα αναξιόπιστο και έχει και μερικά γουστόζικα μαργαριτάρια.

  27. ΚΑΒ said

    17 Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ ᾿Αβραάμ ἕως Δαυῒδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ Δαυῒδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες. κατά Ματθαίον Α΄

  28. Ο μέτοικος του Μουστακί με συγκινεί πάντα.

    Διαβάζω και κάτι που αγνοούσα για τη λέξη, στη Γαλλική Βίκη:

    En français, le mot métèque a été utilisé dans un contexte xénophobe …Le terme a pris une connotation péjorative et est passé dans le langage courant, devenant une insulte désignant les immigrés et dans un sens plus large les étrangers résidant en France.

    Διασκευή σε ραπ:

  29. #23
    😀

  30. Φωτογραφίες από την άλλη άλλη λεσβιακή άνοιξη που ήρθε χειμωνιάτικα, και που τόσο ζωντανά την περιέγραψε ο Σαραντάκος πατήρ.

    Μετά ήρθαν οι σφήκες.

  31. Spiridione said

    26. Η πηγή είναι ένα άρθρο του Αντιναυάρχου ε.α. Στυλιανού Πολίτη που δημοσιεύτηκε στην Εστία του 2014
    http://himara.gr/3841-to-nisi-sason-pou-xarisame-stin-alvania-stis-5-iouniou-tou-1914

  32. sarant said

    28 Πράγματι, το meteque είχε υποτιμητική σημασία

    31 Α μπράβο -όχι ότι αυτό κάνει έγκυρη την πηγή βέβαια.

  33. το λινκ του 21 (Γ. Μπαλόγλου) οδηγεί σε αναδημοσίευση από το σάιτ πενταπόσταγμα.γρ

    Αν είναι έτσι το πενταπόσταγμα, δεν θέλω ούτε να φανταστώ τι υλικό μπήκε για απόσταξη…

  34. Spiridione said

    32. Παρακαλώ είναι Δρ Διεθνούς Δικαίου.
    https://www.academia.edu/4428717/%CE%97_%CE%B5%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%B3%CE%AE_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%82_%CE%94%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CE%BC%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CF%80%CF%8C_%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82_%CE%91%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82

  35. ΚΑΒ said

    ψιλοάσχετο:

    http://www.kathimerini.gr/815857/article/epikairothta/politikh/ta-tirana–amfisvhtoyn-ta-synora

  36. Γς said

    35:

    Εμαθαν πως @@@ιόμαστε και πλάκωσαν κι οι γύφτοι

  37. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  38. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>μετοικεσία Βαβυλώνος
    Μετοικεσία Λέσβου επί του προκειμένου;
    Παράξενη σύνταξη .Θα φανταζόταν κανείς,με τη γενική,ότι μετοικεί η Βαβυλώνα και όχι κάποιοι στη Βαβυλώνα.
    Ό,τι θυμούμαι χαίρομαι,μόλις βρω πισί 🙂

    18. 🙂 🙂

  39. gbaloglou said

    Sazan Island

  40. Γς said

    «Γιατί, θείε Κώστα, έχεις αυτά τα σκοινιά στα ρούχα σου;», εννοώ-ντας τα κορδόνια και τα αμφιμασχάλια του επιτελούς, που είχε η στολή του, ο Νίκος [μπαμπάς του] του εξήγησε:
    «Για να μπορέσουν να τον δέσουν πιο εύκολα, σαν θα ’ρθει η ώρα».

    Περισσότερα για τον Κώστα Δαβάκη σ αυτήν την συνέχεια, εδώ

  41. Γς said

    >το επινικελωτήριο του Γιάννη στο τέρμα της οδού Σοφοκλέους.
    Στο τέρμα της οδού Σοφοκλέους. Δηλαδή κάπου εδώ .
    Κοντά σην οικία Βλαχούτση (1834) που απετέλεσε και την κατοικία του Armansberg και είχε γίνει το κέντρο της κοσμικής κίνησης στην οθωνική Αθήνα, γιατί σε αυτήν δίνονταν περίφημοι χοροί και δεξιώσεις. Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, σήμερα.

    Απέναντι από το σπίτι του δικού μας του Αθεόφοβου, που είχε χτυπηθεί κι από όλμο την εποχή εκείνη στα Δεκεμβριανά.

    Κι ήταν μια περιοχή όπως όλες οι άλλες της Αθήνας τότε και αργότερα που την θυμάμαι [και που θυμάστε, οι λίγο μεγάλοι].

    Και πριν κάνα δυο χρόνια βρήκα ποιος έχει ένα εξάρτημα που ήθελα και πήρα χαρά μεγάλη [και τηλέφωνο].

    -Ερχομαι αμέσως, που είναι το μαγαζί σας; Τι; Γερανίου; [Ασ΄το να πάει στο διάολο!]

  42. sarant said

    41 Ωραία φωτογραφία ο Αθεόφοβος!

  43. Παναγιωτης Κ. said

    @41(Γς).Διαβασε το 21 και τις αληθειες του του Σκαριμπα.Κανει πιπερατες αναφορες απο την εποχη της Βαυαροκρατιας.
    (Γραφω απο μηχανακι του Ελ.Βενιζελος και γιαυτο χωρις τονους)

  44. Αγάπη said

    28 Αυτή την εκδοχή/ ερμηνεία την ήξερες;

    από ταινία τού Μουστακί με τον Θεοδωράκη 🙂

  45. atheofobos said

    41
    Μόλις έχω γυρίσει από το πανέμορφο Γαλαξίδι που είχα πάει για μια προσωπική υπόθεση, ρίχνω μια ματιά στο τι έχει δημοσιευθεί και βλέπω σε μεγάλη φωτογραφία την 14χρονη φάτσα μου, σε μια φωτογραφία που είχε ληφθεί με την πρώτη φωτογραφική μηχανή που απέκτησα και με το πρώτο καρούλι φιλμ που αγόρασα !
    Στην πλατεία που φαίνεται μπροστά στο τότε Ωδείο, που σήμερα την έχουν μαντρώσει, συχνά έδινε παράσταση ο γνωστός Τζίμης ο Τίγρης.
    Εδώ ο ίδιος, σκέτη απόλαυση, στην εκπομπή του Γερμανού

    Και εδώ η πρώτη ταινία του Παντελή Βούλγαρη Τζίμης ο Τίγρης.

  46. Γς said

    45:
    >Μόλις έχω γυρίσει από το πανέμορφο Γαλαξίδι

    Μα κι εμείς εδώ για το Γαλαξίδι λέγαμε.
    Εβαλα μάλιστα και μια από τις φωτογραφίες του που τράβηξα πριν μερικές μέρες εκεί.

    Κι αρχίσαμε σήμερα [#4] με τον Τίγρη, το υποβρύχιο που βύθισε το πλοίο που μετέφερε τον Κώστα Δαβάκη, όμηρο, στην Ιταλία.

    Και με τον Τίγρη [τον Τζίμι] συνεχίζεις εσύ.

    Ετσι είναι αυτά. Το ένα φέρνει το άλλο.

    Μεγάλος ο πειρασμός για σχόλια τα βιντεάκια σου.
    Αλλά ας είναι.

    Αλάτι και Πιπέρι του Φρέντι Γερμανού.
    Κι όσο βλέπω την κόρη του τη Ναταλία, δεν μπορώ να το πιστέψω ότι πέρασε τόσος καιρός από τότε που πήγα να του πουλήσω πνεύμα.

    Χαζομπαμπάς, έγραφε τότε για την νεογέννητη κόρη του στην Μεσημβρινή της Βλάχου. Και σε μια εκδήλωση φοιτητές εμείς τον διπλαρώσαμε και

    -Αμάν με την κόρη σου! Μας έχεις ταράξει.
    -Και σένα τι σε πειράζει;
    -Πολύ την κανακεύεις και την έχω ερωτευτεί.
    -Τολμάς και μου το λες κιόλας;
    -Μα έχω καλό σκοπό. Θα μου την δώσεις όταν μεγαλώσει;
    -Δεν έρχεσαι να την πάρεις από τώρα; Να γλιτώσουμε κι από το κλάμα της.

  47. atheofobos said

    46
    Μόλις χθές γύρισα από το Γαλαξίδι και βλέποντας την φωτογραφία που έβαλες με τα μεζεδοπωλεία της προκυμαίας αμέσως νοστάλγησα την προχθεσινή μεσημεριανή και βραδινή ουζοποσία σε αυτά, με θαλασσινούς μεζέδες και τον υπέροχο ύπνο με ωραία όνειρα που έριξα μετά, όπως λέει και Μούτσης:

    Για δες τι βλέπει ο βολεμένος
    όταν κοιμάται φαγωμένος

    χωρίς ευτυχώς την συνέχεια του άσματος:

    Μα εκεί λοιπόν μες στ’ όνειρό σου
    παθαίνει πλάκα το μυαλό σου
    κάνει «τσαφ» ο προβολέας
    και να `σου ο εισαγγελέας

    γιατί από καιρό τα θεάματα είναι κατάλληλα και δυστυχώς παρήλθον οι χρόνοι που έτσι που `σουνα φτιαγμένος και ροχάλιζες ευτυχισμένος
    έβλεπες στον ύπνο σου:

    γκομενίτσες κουλτουριάρες
    όλο καμπύλες και καμάρες

    Την σχέση μου με το Γαλαξίδι την έχω περιγράψει στο ποστ μου:
    ΜΟΝΤΕΛΑ ΠΛΟΙΩΝ ,ΜΟΝΤΕΛΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΠ΄ ΤΑ ΨΗΛΑ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΣΤΑ ΧΑΜΗΛΑ.
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2008/10/blog-post_11.html

  48. Γς said

    47:
    Είχαμε πάει στην Ιτέα σε κάτι φίλους μας, όταν έφτασε ο Τζι, ο Πσαράς απ το Γαλαξίδι δίπλα. Φάγαμε [λέμε τώρα] και προσπαθήσαμε να πιούμε χωρίς επιτυχία μιας και το ένα μετά το άλλο τα κρασιά ήτανε μάπες.

    Οπότε την κάναμε για Γαλαξίδι. Ο Τζι μας ξενάγησε και μας πήγε τσάρκα σε όλα αυτά τα μαγαζιά της προκυμαίας που λες [+ κάτι άλλα μαγευτικά στα ενδότερα, που μόνο αυτός ξέρει].

    Εκεί να δεις κρασί και θεϊκό φαγητό.
    Χτες μας τελείωσαν και τα τοπικά γλυκά που μας φίλεψε!

    Το είχα διαβάσει το άρθρο σου και μέσα στα σχέδιά μου για το τέμπλο του Αϊ Νικόλα και τα άλλα ήταν και το μουσείο.
    Μια άλλη φορά.

    Στο μεταξύ, που θα πάει; Κάποιο χταποδάκι του Τζι θα τιμήσουμε κάποιο βραδάκι με καλό κρασάκι και θα τα πούμε.

  49. spiral architect said

    Αλευρομουτζουρώματα δεν παίξατε; 🙂

  50. Γς said

    Την Καθαρή Δευτέρα
    😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: