Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λεξιλογώντας στη λαϊκή

Posted by sarant στο 25 Μαΐου, 2015


Στο δρόμο μας, οδό Ήβης Αθανασιάδου στο Παλιό Φάληρο, δυο τετράγωνα πάνω απ’ το σπίτι μου, έχει λαϊκή κάθε Παρασκευή, τους μονούς μήνες -τους ζυγούς η αγορά μεταφέρεται στον παράλληλο δρόμο, τη Νηρηίδων. Εκτός λάθους, η λαϊκή γίνεται σ’ αυτούς τους δυο δρόμους από τότε που τη θυμάμαι, ίσως πάνω από πενήντα χρόνια. Δεν είναι πολύ μεγάλη η λαϊκή, πιάνει τέσσερα οικοδομικά τετράγωνα στο μάκρος. Στην αρχή της έχει καναδυό πάγκους με ψάρια, στο τέλος πάγκους με υφάσματα και είδη νοικοκυριού, και στο ενδιάμεσο, στον κύριο όγκο της αγοράς, βρίσκεις οπωροκηπευτικά. Μπορεί να μη φτάνει την αίγλη της λαϊκής της Καλλιδρομίου, αλλά δεν είναι και του πεταματού.

Μου αρέσει να πηγαίνω στη λαϊκή, μέσα στα χρώματα και τις φωνές -και βέβαια, μια από τις καλύτερες εποχές είναι ακριβώς ο Μάης, που τα οπωρικά έχουν την τιμητική τους. Και επειδή εδώ λεξιλογούμε, προχτές που πήγα στη λαϊκή να ψωνίσω αποφάσισα να το συνδυάσω και να λεξιλογήσω, να καταγράψω δηλαδή τα ταμπελάκια που έχουν οι παραγωγοί πάνω στην πραμάτεια τους. Είναι άλλωστε ένα θέμα που μ’ αρέσει, όπως θα έχετε διαπιστώσει όσοι παρακολουθείτε τα άρθρα που βάζω κατά καιρούς για φρούτα και λαχανικά (τα πρώτα έχουν μπει και στο βιβλίο μου Οπωροφόρες λέξεις).

Να καταγράψω, αλλά πώς; Σε μπλοκάκι δεν είναι πρακτικό, να βγάλω φωτογραφίες μπορεί και να μην άρεσε στους πουλητάδες, πήρα λοιπόν το σμαρτόφωνό μου και, όπως περπατούσα, απάγγελνα χαμηλόφωνα ό,τι διάβαζα στα ταμπελάκια, τάχα πως τηλεφωνάω -για αληθοφάνεια, κάθε τόσο έλεγα κι ένα δυνατότερο «ναι, ναι» ή «θα σε πάρω εγώ». Μετά, έκανα την απομαγνητοφώνηση.

Ένα πλεονέκτημα της μεθόδου αυτής είναι ότι ταυτόχρονα καταγράφονται και τα συνθήματα, οι στερεότυπες ή όχι φράσεις με τις οποίες οι πουλητάδες διαλαλούνε την πραμάτεια τους και προσπαθούν να προσελκύσουν τον πελάτη. Δεν είχα τον σκοπό να τις καταγράψω αυτές, παρόλο που μπορεί να είναι και πιο ενδιαφέρον θέμα από τις ταμπέλες -αλλά αφού προέκυψε, τις έγραψα και τις έβαλα με πλάγια για να ξεχωρίζουν. Όμως, επειδή πήγα νωρίς στη λαϊκή και δεν είχε πολύ κόσμο, και τα διαλαλήματα δεν ήταν πάρα πολλά -ή δεν τα έγραψε καθαρά το σμαρτόφωνο.

Ιδού λοιπόν η απομαγνητοφώνηση. Σε αγκύλες βάζω διάφορες επεξηγήσεις.

Σαραβάδες Ελλάδος [Μια λέξη που δεν την ήξερα. Γκουγκλίζοντας βρίσκω πως είναι άλλο όνομα για τους σαλούβαρδους]

Μελανούρια Ελλάδος Λαβράκια ντόπια

Ορίστε παιδιά, και γόπα και σαφρίδι.

Πολύ καλά τα ψαράκια!

Γαύρος πρωινός Χοντρός γαύρος Μπαλάδες Ελλάδος

Πατάτες Νάξος γνήσιες νόστιμες.

Αχαΐας φούρνου ελληνικές. Δεν μαυρίζουν στο τηγάνι

Αχαΐας πολύ νόστιμες

Γνήσιες!

Καλαμάτα Μεσσηνία νέα σοδειά

Κρεμμύδια Λακωνία Βάτικα φρέσκα

Πεπόνια Κρήτης αρώματα μέλια

Ελιές Ξανθές Βόλου Καλαμών ΑΑΑ Ξανθές Αμφίσσης

Μαραθώνος υπαίθρια τρυφερά [Κολοκυθάκια]

Αυγά ημέρας για μωρά

Βερίκοκα μέλια άρωμα για μωρά

Κουκιά Μαραθώνος

Αρακάς Λιβανάτες

Κομιντόρια Κρήτης [Πρέπει να το έχουμε συζητήσει και παλιότερα, πρόκειται για παραφθορά του πομοντόρια -ντομάτες δηλαδή]

Ναύπλιο Ίρια

Αγγουράκια τσάκαλα Κρήτης [τσάκαλα έγραφε, αλλά είναι λάθος αντί για «τσάγαλα» βλ. παρακάτω]

Καλά κεράσια, πολύ καλά, τριάμισι το κιλό

Πολύ καλά κεράσια!

Εδώ είναι τα καλά!

Καλά πράματα, καλά!

Μαύρα μαύρα τα κεράσια!

Το κιλό τριάμισι ευρώ, καλά κεράσια, όχι το μισό, το κιλό!

Ντομάτες Ιεράπετρας με κοπριά

Βλίτα Πατζάρια Ιταλικά Σπανάκι Σέσκουλο Ιταλικό Κοντό

Αρωματικές φράουλες με το κιλό

Αχλάδια, μπανάνες, φράουλες, κεράσια!

Υπαίθρια [φασολάκια] καλαμάτας χωρίς κλωστές

Πιπεριές γλυκές Κρήτης

Υπαίθρια!

Χρωματιστές Ολλανδίας

Πιπεριές Κρήτης Λάχανα Εύβοιας

Ντομάτες γλυκές Κρήτης

Κρήτης γλυκές ψιλόφλουδες

Έλα να δεις!

Υπαίθρια Ηλείας

Μελιτζάνες Ιεράπετρας

Τανάγρα φρέσκα γλυκά Φρέσκα κόκκινα [κρεμμύδια] Τανάγρας

Ραπανάκι. Όλα τα μάτσα

Τραγανά [κεράσια] Εδέσσης 3 ευρώ

Τραγανά [κεράσια] Λαμίας

Βερίκοκα μέλια για μωρά

Γάλακτος!

Μπανάνες Εκουαδόρ άρωμα.

Πεπόνια μέλια

Βαλέντσια Λακωνίας ζουμερά

Τσικίτα γεύση άρωμα

Πάρε Λακωνίας!

Κεράσια Αγιάς

Πάρε κόκκινο!

Κολοκυθάκια Λεωνιδίου ελευθέρας βοσκής

Τσαουλιά Λεωνιδίου χωρίς κλωστές άνευρα.   [Τα τσαουλιά ή τσαούλια είναι φασολάκια φρέσκα. Άνευρα εννοεί χωρίς κλωστές, δεν το είχα ξαναδεί]

Αρακάς Βοιωτίας

Καρότα Εύβοιας

Στρογγυλά κολοκύθια Ηλείας

Ξυλοκάστρου ζουμερά ντόπια [Λεμόνια]

Κορόμηλα Βόλου

Πάρτε παιδιά!

Καυτερές πιπεριές Κρήτης

Φλωρίνης κίτρινες

Πέντε κιλά δύο ευρώ λέμε!

Στρογγυλά Χαλκίδας [κολοκύθια]

Αγκινάρες τρυφερές για μωρά.

Όλα τα ίδια!

Μανωλάδα μέλια

Ολύμπου ράχη μέλια.

Αγκινάρες Ίρια Ναύπλιο.

Μαρούλια σαλάτες

Κουφετάκια ραπανάκια!

Υπαίθρια κολοκύθια Μαραθώνα

Νεκταρίνια Σίνσια

Βερίκοκα ώριμα μέλια για μωρά

Έλα, έλα!

Κρήτης Τυμπάκι με κοπριά [Ντομάτες]

Πολύ γλυκά πολύ γλυκά πολύ καλά!

Κολοκύθια υπαίθρια χωρίς λιπάσματα

Φράουλες υπαίθριες μέλι άρωμα

Γιά πάμε…

Κεράσια Αγιάς τραγανά μέλια

Ραδίκια πράσινα βουνού άγρια. Ραδίκια γλυκά. Βλιτάκι τσιμπητό.

Πατζάρια μαγιάτικα.

Λεμόνια ζουμερά Κορινθίας.

Κολοκύθια υπαίθρια. Κολοκύθια στρογγυλά.

Καρότα καραμέλες. Κουνουπίδια γάλακτος.

Πάρε πάρε!

Καλαμάτας μπαρμπούνια

Εδώ τα καλά!

Σκόρδα Χαλκίδας.

Πατάτες Νάξου φρέσκες, πρώτη ημέρα

Υπαίθριες ντομάτες με κοπριά

Φρέσκα Λακωνίας Βάτικα [κρεμμύδια]

Αμαλιάδος υπαίθρια. Μελιτζάνες Αρχαία Ήλιδα

Μπαρμπούνια Ηλείας

Αρακάς Λιβανάτες

Έλα πάρε φρέσκα τα κεράσια!

Φλάσκες Αχαϊας

Κολοκύθια Λεχαινά

Μπανάνες αρωματικές

Κρύσταλλα Βουτύρου

Κατερίνης αχτινίδια [σικ, ρε -έτσι το είχε]

Εδέσσης τραγανά

Στάρκιν Βερμίου

Μόνο κρεμμύδι, πατατούλα Νάξου

Ντοματούλες καμαρώστε!

Οι πιο ωραίες ντοματούλες παιδιά Λακωνίας

Φλωρίνης. Κρήτης πιπεριές γλυκιές. Έγχρωμες Ολλανδίας

Καρότα ανοιξιάτικα Ευβόίας.

Πάρε καλά, παιδιά ορίστε. Πορτοκαλάκι καλό για χυμό.

Πολύ καλές ελίτσες παιδιά.

Μαμούθ χονδροελιές Αγρινίου. Αμφίσσης γλυκές.

Ελάτε κοντά παιδιά!

Μέρλιν καλοκαιρινό πολύ γλυκό για μωρά.

Τσικίτα άρωμα για μωρά.

Κρήτης γλυκά καρπούζια

Νόστιμες πατάτες Νάξου

Κρεμμύδια γλυκά Βάτικα Λακωνίας

Τρυφερά Χαλκιδος

Κρήτης Τσάγαλα

Τσαγαλάκια Κρήτης [Είναι αγγουράκια. Τσάγαλα ως τώρα ξέρουμε τα χλωρά μύγδαλα. Να λέγονται κι αυτά έτσι επειδή είναι χλωρά;]

Κρήτης ντομάτες γλυκιές ψιλόφλουδες. Χωρίς κοτσάνι. Με κοπριά. Ζάχαρη.

Κρήτης μελιτζάνες γλυκιές χωρίς σπόρια.

Πάρε πάρε!

Κολοκύθια Ηλείας έξτρα.

Τρώει η γιαγιά και δε δίνει του εγγονού!

Καλαμάτας τσαούλια.

Ντομάτα για καλοφαγάδες μέλι.

Πω πω πω!

Νέα Μανωλάδα φράουλες

Εδέσσης μήλα ζουμερά.

Μέρλιν όψιμα πολύ γλυκά.

Άργους νόστιμα.

Ελληνικά κουκιά Τριπόλεως

Ελληνικά τσάλια Τριπόλεως [Τα τσάλια δεν τα ήξερα. Βλέπω πως είναι ποικιλία φασολιών]

Ελληνικά κοντούλα. Κορόζια Τριπόλεως. [Κι αυτά ποικιλίες φασολιών ή οσπρίων είναι. Τα κορόζια δεν γκουγκλίζονται -να είναι λάθος καταγραφή;]

Ελληνικά μαυρομάτικα Τριπόλεως.

Μούσμουλα πολύ γλυκά Ροζενά Κορινθίας.

Πατάτες ελληνικές κορυφή στο τηγάνι.

Πεπόνια μέλια για μωρά με δοκιμή.

Μαγιάτικα τα παντζαράκια!

Κρεμμυδάκια, αντιδάκια, παντζαράκια, βλιτάκια!

Και πολύ γλυκές οι φράουλες!

Ορίστε παρακαλώ, καλημέρα!

Άμα δεν κάνει ουά ουά!

Μέρλιν ζουμερά για μωρά.

Μαρούλια Ίρια.

Κουκιά. Αγκινάρες Ίρια Ναύπλιο.

Μούσμουλα Δερβένι Κορινθίας.

Ενκόρ. Μέλια με δοκιμή.

Κολοκυθάκι γάλακτος.

Είναι λίγο παραπάνω κύριε!

Ε μπάρμπα! Μπάρμπα!

Αμπελόφυλλα σουλτανίνας.

Αγκινάρες τρυφερές για μωρά.

Παρακαλώ!

Ολόφρεσκα!

Γκρέιπ φρουτ Κορινθίας. Λεμόνια ζουμερά Κορινθίας.

Μελιτζάνες Κυπαρισσίας. Μπαρμπούνια υπαίθρια Καλαμάτας.

Κρήτης μπακλαβάδες με μέλια. Δοκιμή. [Πεπόνια]

Και πούσαι ακόμα!

Καλά μηλαράκια παιδιά!

Ελάτε, ανοίξαμε!

Και καλά και φρέσκα παιδιά!

Ωραίο καρπουζάκι, ωραία πεπονάκια. Καλά πορτοκαλάκια παιδιά!

Χουρμάδες βασιλικοί. Χουρμάδες χωρίς κουκούτσι Χουρμάδες με κουκούτσι.

Λακωνίας, Λακωνίας τα καλά πεπόνια, ελάτε!

Καρυδόψιχα πεταλούδα Καστοριάς. Φακές Τιθορέας φετινές.

Ντομάτες Κρήτης οικολογικές για σαλάτα.

Κρήτης οικολογικές τσαμπί άρωμα.

Έλα, έλα, έλα!

Κρήτης τραγανά νέα σοδειά Κνωσσού [Κολοκύθια]

Καλά βερίκοκα.

Φράουλες Μανωλάδος το μισό.

Θρούμπες. Ανάλατες. Γλυκόπικρες. Φρέσκιες. [Ελιές]

Κολοκύθια Χαλκίδος.

Καλά βερίκοκα. Γεύση!

Καλημέρα παιδάκια, καλημέρα!

Φρέσκα αυγά αχυρώνα.

Πατάτες Αχαΐας. Πατάτες Κύπρου Σπούντα.

Στάρκιν Μελίβοιας.

Ντομάτες Ιεράπετρας με κοπριά.

Όλα φρέσκα όλα καλά, ορίστε!

Βαλέντσια Λακωνίας όλο χυμό.

Δυόσμο. Σπανάκι. Βλίτα.

Σέσκουλα μάτσα.

Πολύ καλά κεράσια!

Κολοκύθια Ηλείας.

Τσαουλιά φρέσκα.

Κουκιά Μαραθώνα.

Μέλια! Μέλια!

Πιπεριές κέρατα Κρήτης

Πιπεριές ντολμά Κρήτης

Πιπεριές φλάσκες Κρήτης

Μαραθώνος υπαίθρια τρυφερά [Κολοκύθια]

Μαραθώνος κόκκινα βραστερά.

Πεπόνια Κρήτης αρώματα. Μέλι.

Κρεμμύδια Βάτικα Λακωνίας πολύ γλυκά.

Και εδώ τελείωσε η καταγραφή -είπαμε, η λαϊκή μας δεν είναι πολύ μεγάλη.

 

Advertisements

187 Σχόλια to “Λεξιλογώντας στη λαϊκή”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    κι εδώ η Λαική γίνεται Δευτέρα στον ίδιο πάντα δρόμο χειμώνα καλοκαίρι.

    Φεύγω για εκεί σε λίγο.
    Ολο και κάτι θα βρω για να σας το περιγράψω

  2. LandS said

    Α τόχει η γειτονιά φαίνεται. Κάπου κοντά δε μένει και ο πατέρας ενός διασήμου που κανει το ίδιο κόλπο (περίπου) με το σμαρτόφωνο;

  3. Πάνος με πεζά said

    Καταπληκτικό άρθρο-ντοκιμαντέρ. Αρχικώς, το προσεγγίζω μουσικά !

  4. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα
    καλή βδομάδα

  5. cronopiusa said

  6. spiral architect said

    Το Σάββατο (γιατί Σάββατο γίνεται στα μέρη μου η λαϊκή) πήρα γαύρο χοντρό και τον έκανα σκορδάτο με ντοματούλα στο φούρνο. Μούρλια πράμα, να τρώει η μάνα και του παιδιού να μη δίνει!

  7. cronopiusa said

  8. spiral architect said

    Βγήκαν και τα πετροκέρασα, αλλά με 5€ το κιλό, απλά δοκίμασα ένα από τον πάγκο. 😦

  9. JEK said

    Παιδί,την 10ετία του ’60,θυμάμαι τα καλυβιώτικα αγγούρια που λόγω μεγέθους και γεύσης ήταν διάσημα.
    Αν γνωρίζει κάποιος παλαιών ημερών την αιτία, θα του είμαι ευγνώμων.

  10. Σωτήρς said

    Καλημέρα,

    αυτός έρχεται στο Φάληρο; Πέρα από ατακαδόρος έχει και ωραία εσπεριδοειδή, σταφύλια και αμπελόφυλλα.

  11. σ said

    Λεμόνια Αιγιώτικα και στο φαϊ αλλοιλώτικα (Λαϊκή Γκράβας)

  12. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια, τα γιουτουμπάκια και τις συμπληρώσεις

    2: Πολύ κοντά στη λαϊκή μένει κι αυτός 🙂

    8: Αχ, πάνω στη Λοθαριγγία τα 5 ευρώ/κιλό τα δίνουμε και για φρούτα εντός εποχής.

    10: Δεν τον έχω δει αυτόν στα μέρη μας.

  13. Πάνος με πεζά said

    Aβγά από τον Προίσκο, πάντως (αν έρχεται).
    Το δικό μου βασίλειο λαϊκής είναι το Κοντόπευκο, στην Αγία Παρασκευή. Φυσικά είναι μακριά από το σπίτι, αλλά ψωνίζω κάθε Τρίτη, πηγαίνοντας στο σταθμό Μετρό Χαλανδρίου.
    Πρόκειται για μια ιδιαίτερα ταλαιπωρημένη λαϊκή, αφού λόγω ανακατασκευής των δρόμων της περιοχής, και δημιουργίας ποδηλατόδρομου, έχει μετακομίσει αρκετές φορές τους τελευταίους μήνες, από τη φαδιά «νησιδάτη» Δερβενακίων όπου κατοικοέδρευε, στην πολύ στενότερη Κανάρη.
    Είναι «πλήρης» λαίκή, που περιέχει δηλαδή και ρούχα, είδη οικιακής χρήσης και λοιπά πέραν των τροφίμων.

    Ωστόσο, τα παιδικά-εφηβικά χρόνια, έχουν ταυτιστεί με την «ιστορική» λαϊκή της Νέας Σμύρνης, στην Ομήρου…Κι εδώ, αναδημοσιεύω από άλλο site (retromaniax) :

    Η λαϊκή που αγάπησα ήταν αυτή της Νέας Σμύρνης, στην Ομήρου, κάθε Τετάρτη. «Ετήσια», δηλ. όλο το χρόνο στο ίδιο μέρος, τεράστια (με τέσσερις σειρές πάγκων κατά πλάτος, με πολύ χαρακτηριστικές φιγούρες παραγωγών (που φυσικά τους «σταμπάριζες» για την ποιότητά τους που τη δοκίμαζες κι επιτόπου), διάφορες χιουμοριστικές ατάκες :

    «Κορίτσια, ελάτε τώρα που τα κατέβασα»
    «Κοτόπουλα Γιάννενα, ορίστεεε»
    «Φάτε σπανάκι, και τέρμα η πυτιρίδα !»

    ή «εύσχημες» ταμπέλες : «μέλια» (για πορτοκάλια), «πρωϊνά» (για αβγά) κλπ.

    Η καλή φωνή του πωλητή ήταν διαβατήριο για το γρήγορο ξεπούλημα, ακόμα και για υποδεέστερο προϊόν !

    Φυσικά δεν έλειπαν και οι αντεγκλήσεις της μαμάς : «Κοίτα μη μου ξαναδώσεις μήλα «πατάτες», γιατί την περασμένη βδομάδα δεν τρώγονταν !» – «Όχι όχι, σκληρά είναι, πέτρες !» κι άλλα τέτοια.

    Μου είχε κάνει εντύπωση ένας αβγουλάς, που με μαγικές κινήσεις κρατώντας από…5 αβγά σε κάθε χέρι, σου γέμιζε σε δευτερόλεπτα μια καρτέλα των 30 αβγών, και σου την έκανε και ταχυδρομικό δέμα δένοντάς την με κορδόνι !

    Γυρνώντας στο σπίτι, που ευτυχώς ήταν κοντά, μετρούσα τα κιλά που είχα κουβαλήσει με ένα κανταράκι. Το ρεκόρ που είχα πιάσει ήταν 19 ! Και μιλάμε για κουβάλημα στο χέρι, γιατί η μαμά δεν ήθελε καρότσι με τίποτα, έβρισκε ότι σε έκανε δυσκίνητο και σε καθυστερούσε ! Με τα δάχτυλα «κομμένα» από τις σακούλες, άντε να πας μετά π.χ. για μάθημα πιάνου !

    Η πλάκα ήταν (γεια σου Σταύρο) ότι η μαμά πήγαινε παρέα με μια άλλη συνάδελφο, η οποία κι αυτή έπαιρνε το γιο της για «βαστάζο» ! Εκείνες διάλεγαν, κι εμείς από πίσω στο χαμαλίκι !

    Σήμερα, στην εποχή της ταμιακής μηχανής, οι λαϊκές διατηρούν πολύ από το παλιό τους χρώμα, αν και παρεισφρέουν και διάφοροι άλλοι από τους γνωστούς πλανόδιους (χωρίς καμία διάθεση ρατσισμού). Ωστόσο είναι πάντα πολύτιμη η ύπαρξή τους, αφού ακόμα και πρωί-πρωί οι τιμές είναι γύρω στο 20-25% κάτω από τα σούπερ μάρκετ ! Η διάρκειά τους έχει παραταθεί μέχρις τις 4 το απόγευμα και οι ευκαιρίες, τις τελευταίες ώρες, δεν είναι αμελητέες, όπως πάντα, άλλωστε !

    Πριν κλείσω τον πρόλογο, θέλω να απονείμω τα εύσημα στους εκάστοτε δημοτικούς υπαλλήλους, που σε ελάχιστο διάστημα μετά το πέρας της λαϊκής, αποκαθιστούν το «φυσικό’ περιβάλλον του δρόμου ταχύτατα !
    Και μια δόση συμπάθειας φυσικά στους κατοίκους των δρόμων αυτών, που τη συγκεκριμένη μέρα ψάχνουν πού να πάνε τα αυτοκίνητά τους ! Και καλά πριν από κάποιες δεκαετίες, τώρα;;;

    Ναι, και ξέχασα να συμπληρώσω για τον αβγουλά : αν ήθελες 15, έβαζε κάτω μια καρτέλα και της τράβαγε μια μαχαιριά «στο σταυρό», με τρόπο ώστε να διπλώνει στα δύο (ήτοι χωρούσε 15 και το άλλο μισό γινόταν καπάκι).

    Επίσης, στη συγκεκριμένη λαϊκή πωλούνται και πατσάς : «Έλα το πατσαδάκι παιδιάααα» (μπλιαααχ…τουλάχιστον όταν τον βλέπεις αμαγείρευτο). Και φυσικά τότε δεν υπήρχαν ρούχα και χαλιά, παρά μόνο κάτι λίγοι με οικιακά είδη (κατσαρολικά και τέτοια), προς το πάνω μέρος. Επίσης υπήρχαν γλυφιτζουράδες, με «μήλα» και «κοκοράκια» !

    Διάφορα tips τώρα :

    – οι παλιές ζυγαριές είχαν το αυτοκολλητάκι της Υπηρεσίας Μέτρων και Σταθμών (Θεός σ’χωρέσ’την). Τώρα βέβαια, πόσο σωστά ζύγιζαν…Επίσης, ήταν αναρτημένες από τα σίδερα της τέντας, και όχι ηλεκτρονικές επί του πάγκου.

    – ο έμπορος είχε τα λεφτά σε δύο λεκάνες : στην επάνω τα κέρματα, και στην κάτω τα χαρτονομίσματα. Η επάνω λεκάνη σκέπαζε την κάτω για να μην παίρνει τα χαρτονομίσματα ο αέρας.

    – όταν δεν υπήρχαν ρέστα, γινόταν προσαύξηση σε είδος για «στρογγύλευση» του ποσού.

    – οι λαϊκές λειτουργούσαν και υπό βροχήν, με μουσαμάδες που σκέπαζαν τους διαδρόμους από πάγκο σε πάγκο, ευγενική προσφορά των εμπόρων.

    – πάντα «τα καλά» ήταν στα καφάσια «από πίσω», και με λίγη πίεση ο παραγωγός σου έδινε από εκείνα.

    – η κλασική ταμπέλα «είμαι παραγωγός και πουλώ φτηνά», ή οι αντίστοιχες «Παραγωγός Τάδε Δείνας, Άγιος Βασίλειος Αργολίδος».

    – στις μεγάλες λαϊκές περιδιάβαιναν και 1-2 αστυνομικοί, για φαινόμενα μικροκλοπών.

    – οι πιο καταφερτζήδες έμποροι, μόλις σε έβλεπαν με σακούλα από αλλού αλλά για προϊόν που είχαν κι αυτοί, σε έπειθαν να αγοράσεις το ίδιο και από κείνους και να συγκρίνεις.

    – φυσικά υπήρχε σουβλάκι καλαμάκι και λουκάνικο στα κάρβουνα (όπως και τώρα άλλωστε), από τις 8 το πρωϊ !

    – σε πολλές επαρχιακές πόλεις εξακολουθεί να χρησιμοποιείται η λέξη «παζάρι» για τις λαϊκές.

  14. spiral architect said

    @13: ΠεζοΠάνε είσαι αναξιόπιστος καταγραφεύς λαϊκών μέχρι να σε επιβεβαιώσει (και αν!) ο γέρων Βάταλος. 😀

  15. Πάνος με πεζά said

    Δηλαδή;

  16. sarant said

    13 Πράγματι, της Ομήρου η λαϊκή είναι τεράστια. Ωραία περιγραφή βρήκες, Πάνο!

  17. Πάνος με πεζά said

    @ 16 : Δική μου είναι η περιγραφή…Κάποτε έγραφα και σ’ εκείνο το site, μέχρι που με απέβαλαν !

  18. Πολλά προϊόντα για μωρά βλέπω 🙂
    ——————————
    Άμα δεν κάνει ουά ουά!
    Αυτό όμως πάλι τι σημαίνει;

  19. sarant said

    17 Η παροιμιώδης σου σεμνότητα δεν σου επέτρεψε να το πεις απερίφραστα. Πολύ ωραία περιγραφή πάντως!

    18 Αμ δεν θυμάμαι, το έγραψε το μαγνητόφωνο.

  20. spiral architect said

    @15: Περίμενε μέχρι το βράδυ. 😉

  21. Πάνος με πεζά said

    To retromaniax είναι ένα πρωτοποριακό, ως προς το θέμα, site, που όμως, δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα, λειτουργεί με πολύ αυστηρούς κανόνες. Να σκεφτείτε, με διέγραψαν όταν, σε θέμα περί Αποκριάς, επισύναψα σκωπτικό τραγούδι της Δόμνας Σαμίου…

  22. sarant said

    21 Αν το έκανα αυτό εδώ, θα είχα διαγράψει ακόμα κι εμένα

  23. babis a. said

    Πράγματι τη λαϊκή εδώ στην επαρχία τη λέμε «το παζάρι» παρόλο που στις μέρες μας βέβαια ουδείς έμπορος δέχεται παζάρια επί των τιμών.

    Τα όσα λένε οι πουλητάδες για να διαλαλήσουν την πραμάτεια τους έχουν συχνά πολύ πλάκα. Θυμάμαι έναν εδώ στη Βέροια, που όταν έβλεπε
    κανένα παπά να ψωνίζει φώναζε: μήλα Αγίας Βαρβάρας, τρως κι αγιάζεις!!

    Και ένα άσχετο ερώτημα σχετικά με τις μπανάνες (μανάβικων και λαϊκής): άραγε γιατί όλες οι μπανάνες που τρώμε έρχονται από τη Νότια Αμερική; Υπάρχουν χώρες πολύ πιο κοντινές που έχουν παραγωγή μπανάνας (Αφρική, Μέση Ανατολή) και τα έξοδα μεταφοράς θα ήταν λογικά πολύ μικρότερα για τους χονδρεμπόρους. Για ποιο λόγο λοιπόν είναι όλες λατινοαμερικάνικες;;

  24. atheofobos said

    Διάβασα το ποστ σου λίγο πριν να φύγω για την λαϊκή του Χολαργού , η βόλτα στην οποία μου προκαλεί ιδιαίτερη ευχαρίστηση, γιατί ως μανιώδης φρουτοφάγος μπορώ να διαλέξω τους εβδομαδιαίους καρπούς της ευωχίας μου!
    Ιδιαίτερα μάλιστα με ενθουσιάζουν και τα όσα ακούς εκεί από τους διάφορους πωλητές καθώς διαλαλούν την πραμάτεια τους.
    Μερικά χιουμοριστικά διαμαντάκια τους έγω γράψει στο ποστ μου
    ΛΑΪΚΗ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2007/11/blog-post_12.html

  25. Πέπε said

    Καταπληκτικό θέμα. Γεμίσαμε χρώματα, ήχους, γεύσεις και αρώματα. Η λαϊκή είναι πανηγύρι, και είναι σα να ‘μασταν εκεί!

    Βέβαια στη λαϊκή ακούμε κάτι καταπληκτικές φράσεις από τους εμπόρους που, επειδή μας εντυπωσιάζουν, ξεχνάμε ότι στην πραγματικότητα αποτελούν ένα μικρό ποσοστό ανάμεσα στα πιο κοινότοπα «πάρτε παιδιά» κλπ.. Όταν τα δεις γραμμένα όλα μαζί, η εντύπωση της ευρηματικότητας χάνεται κατά πολύ.

    > > Σαραβάδες = άλλη λέξη για τους σαλούβαρδους
    ??? Τώρα κατάλαβα υποτίθεται;

    > > Αμπελόφυλλα σουλτανίνας:
    Ποτέ δεν είχα σκεφτεί -αν και είναι λογικό- ότι τα εδώδιμα αμπελόφυλλα δεν τα βγάζει κάθε κλήμα αλλά ορισμένες ράτσες, ή έστω ότι έχει σημασία τι ράτσα είναι!

    > > Μπαρμπούνια Καλαμάτας
    Φασόλια υποθέτω;

  26. Πάνος με πεζά said

    Καλώς εχόντων, το τριήμερο που θα είμαι στη Σπάρτη, ίσως αγοράσω πιπεριές, μελιτζάνες και ντομάτες από το Σαββατιάτικο «παζάρι» της Σπάρτης, να τα μεταφυτέψω στο σπίτι…Πέρσι είχαν «πιάσει» !
    Όσο για τις μπανάνες, ενώ παλιά ήταν μονοπώλιο της Chiquita, τώρα υπάρχει η Dole κι άλλη μία, και οι τιμές -και χώρες προέλευσης- διαφέρουν, από τα 2 ευρώ μέχρι το 1.50 (περίπου). Φυσικά, και οι γεύσεις δεν είναι οι ίδιες…

    Α, ναι ! Να μια ατάκα από το Κοντόπευκο :

    «Τσικίτα μπανάααααααανες» (κορύφωση στο «-νά-» και μετά fade out !

  27. Πάνος με πεζά said

    Επίσης, μια που πιάσαμε τα Μακρυγιαννικά «καινούρια φρούτα», που λέει κι ο Νοικοκύρης : εγώ, επειδή έχω και μια ψύχωση με το μάνγκο, υπάρχουν τα «ωριμασμένα», γύρω στα 4-5 ευρώ (αλλά ένα μάνγκο είναι μισό κιλό), και υπάρχουν και τα «αεροπορικά» (!) σε άσπρο διχτάκι, κατευθείαν από το αεροπλάνο. 13 ευρώ, παρακαλώ…

  28. B. said

    «Τσάλια» πρέπει να είναι η ποικιλία φασολιών πιο γνωστή ως «τσαουλιά».

  29. Πάνος με πεζά said

    Τα αμπελόφυλλα (είναι η εποχή τους) στοκάρονται σε στοίβες, με μια ροδέλλα λεμόνι στην κορυφή !
    Επίσης αξιοπρόσεκτες είναι κάποιες «πυραμίδες» που φτιάχνουν οι πατατέμποροι !

  30. spiral architect said

    Λαϊκατζής ένα δύσκολο επάγγελμα…

  31. Κοίτα να δεις, και μου έλεγε η σύζυγος να πάμε λαϊκή την Παρασκευή, αν ερχόμουν θα σε πετύχαινα 🙂

    Νικοκύρη, κάτι σου ξέφυγε στο «Μπορεί να μη φτάνει την αίγλη της λαϊκής της Καλλιδρομίου, αλλά»! Αλλά… τι;

    Πάντως έχω την σπάνια τιμή, και μου αξίζει πιστεύω βραβείο, να έχω υπάρξει τακτικός πελάτης και των δύο λαϊκών που αναφέρονται στο άρθρο. Μέχρι πριν ένα χρόνο περίπου στης Καλλιδρομίου, και τώρα πλέον στου Π.Φαλήρου. 😀

    Καλημέρα σε όλους! 🙂

  32. cronopiusa said

    10

  33. Πάνος με πεζά said

    Και που λες, μια φορά, είμαστε προς το Ίλιον, για επίσκεψη στο Κοιμητήρι (έξω και μακριά), και μετά πάμε στο εμπορικό κέντρο πριν απ’ το πάρκο Τρίτση. Σάββατο ήταν, και στη γωνία του εμπορικού, τρανή λαίκή βλέπω, αυτοκίνητο είχαμε, λέω «ας πάω να τσιμπήσω τίποτα».
    Αμ δε ! κοιτάω από δω, κοιτάω από κει, όλα πανάκριβα !
    Μέχρι που κάποιος μου το σφυράει ! «Είναι Βιολογική λαϊκή αυτή…»

    Ο tempora, o mores… Καταταχτείτε, ανακαταταχτείτε, έλεγαν…

  34. ΚΑΒ said

    24.Για πολλά χρόνια η κυρα-Παναγούλα από το Άργος πωλούσε πορτοκάλια και φώναζε:Πορτοκάλια ένα κι ένα θα τα διαφημίσει κι ο Αντένα. Τώρα έρχεται η κόρη της, αλλά δεν το συνεχίζει.
    Τελευταία ακούω κάποιον να φωνάζει: Άκου τι είπαν για τα κολοκύθια μου (από την ομώνυμη εκπομπή του Φερεντίνου στον ALPHA).

    >>>Τσαγαλάκια Κρήτης [Είναι αγγουράκια. Τσάγαλα ως τώρα ξέρουμε τα χλωρά μύγδαλα. Να λέγονται κι αυτά έτσι επειδή είναι χλωρά;]
    Γιατί είναι τρυφερά και γευστικά όπως τα χλωρά αμυγδαλάκια.

    >>>[Τα τσαουλιά ή τσαούλια είναι φασολάκια φρέσκα. Άνευρα εννοεί χωρίς κλωστές, δεν το είχα ξαναδεί]
    Το άνευρα ακούγεται συνέχεια για τα φασολάκια.

    Μπαρμπούνια υπαίθρια, πιπεριές ή μελιτζάνες υπαίθριες. Όλα αυτή την εποχή είναι θερμοκηπίου, απλώς μπορεί να έχουν ανοίξει τα παράθυρα της κατασκευής κι έτσι αποκτούν οι μανάβηδες το δικαίωμα να τα διαλαλούν υπαίθρια.

    Όσο για την καλλιέργεια προϊόντων «με κοπριά’, ας μην ξεγελιόμαστε για τη σύσταση της κοπριάς.

  35. Γς said

    6:
    >πήρα γαύρο χοντρό και τον έκανα σκορδάτοκα

    -Ελα να πάρεις κολιοί χοντρά

  36. Γς said

    1:

    Επέστρεψα απ την Λαϊκή. Την βιντεοσκόπησα διακρητικά πάνω κάτω [και κάτω πάνω].

    Τίποτα το ενδιαφέρον. Τζίφος.
    Θα το ψάξω κι αν βρω κατι, εδώ είμαστε

  37. Τα τσάλια, όντως, πρέπει να είναι κακογραμμένα τσαουλιά.

  38. cronopiusa said

    Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος: Ο ΜΑΝΑΒΗΣ τρέιλερ
    Ένα “ρόουντ – μούβι” ντοκιμαντέρ για την Πίνδο και τους ανθρώπους της.

  39. spiral architect said

    Στα μέρη μου κυκλοφορούσε και κυκλοφορεί ο Νικολάκης. Παιδί δυνατό και προικισμένο από τη φύση με μπράτσα, κοιλιακούς και δυο χέρια σαν φτυάρια. Έχανε (όπως λέμε) όμως λιγουλάκι και στο σχολειό δεν τα πήγε καλά και αφού μετά βίας τέλειωσε το Δημοτικό πήγε στην οικοδομή για το μεροκάματο από μικρός. Ποιος όμως να του κολλήσει και ποιος να του κάνει μπούλινγκ μιας και ένας «έξυπνος» που τόλμησε να τον κοροϊδέψει, τον έστειλε με συνοπτικές διαδικασίες στο ΚΑΤ για τα περαιτέρω. 😮

    Μερικά χρόνια μετά τον πετυχαίνω πρώτη μετάθεση στο τάγμα μου στο Λιτόχωρο, εγώ από αναβολή, αυτός κανονικά με τη σειρά του ΑΣΜ του. Με είδε και με πλησίασε, χαιρετιστήκαμε και τον σύστησα στην παρέα, λέγοντάς τους να μην έχουν πολλές παρτίδες με ένα θεριό που κυκλοφορούσε στο χιονισμένο στρατόπεδο με το φανελλάκι.

    Λίγο πριν απολυθώ τον ρώτησα, τι θα κάνει.
    – Έμπορος στη λαϊκή αγαπητέ, μου λέει, είναι το μέλλον.
    – Ρε, ξέρεις να μετράς; Μπορεί να είσαι δυνατός, αλλά πρόσεξε μην σε κλέβουν οι χοντρέμποροι της λσχαναγοράς.
    – Ποιος τολμάει να με κλέψει; Πρώτον ζυγίζω και με το μάτι και δεύτερον κάνω πια πράξεις απο μνήμης.
    – Να’ σαι καλά Νίκο και καλό απολυτήριο.

    Ψωνίζω διάφορα ζαρζαβατικά από τον πάγκο του, αφού έρχεται στη λαική της γειτονιάς μου. Φορές-φορές μου τα κερνάει, μιας και με αποκαλεί ακόμα «σειρούλα».

  40. Γς said

    Ισως είναι επανάληψη. Σαν να σας το έχω ξαναπεί:
    Ηταν του Αγίου Νικολάου και πήγα το βραδάκι επίσκεψη στον παλιό μου συμφοιτητή Νίκο Σάμιο, γείτονα μου στην Καισαριανή που έμενα τότε.

    [Παρένθεση

    Του έλεγα συνεχώς να εξαφανίσει δυο τεράστιους χαυλιόδοντες που είχε σπίτι του.
    -Γιατί; Δεν τους κατέχω παράνομα. Τους έφερε ο πατέρας μου που έκανε 30 χρόνια στο Καμερούν.
    -Ρε συ πέτα τους! Θα τους βρίσκουν μετά 1000-2000 χρόνια στις ανασκαφές και θα λένε ότι είχαμε ελέφαντες στην Αθήνα.

    Κλείνει η σαχλή παρένθεση]

    Στο σπίτι του Νίκου λοιπόν μεταξύ των καθηγητών και καθηγητριών (μανούλια και μαθηματικίνες παραδόξως) ήταν και ένας τύπος, οπωροπώλης λαϊκών αγορών, που δεν έπαυε να λέει πόσο συγκινημένος είναι που βρίσκεται με καθηγητές, επιστήμονες κλπ κλπ, ενώ αυτός ήταν ένα τίποτα.
    Αποφάσισα να επέμβω και να του απομυθοποιήσω μερικά πράγματα. Τα συζητήσαμε και πιες, πιες, πιες ήρθε η στιγμή που…

    -Ποιοι νομίζεται ότι είσαστε ρε καθηγητάκια; Εγώ αυτά που κονομάω σε μια μέρα στη λαϊκή δεν τα βγάζεται σ ένα μήνα!

  41. Δύσκολα τα 50 χρόνια λαίκής μια που τις καθιέρωσε το ΠαΣοΚ τον πρώτο του χρόνο της εξουσίας του για να «χτυπήσει το κεφάλαιο και έφιαξε άλλη μια κάστα μεγαλεμπόρων με πολλούς πάγκους ο καθένας τους κι έναν αλλοδαπό να τους δουλεύει για το μεροκάματο.
    Ελάχιστοι οι σωστοί πάγκοι και μεγαλύτερη απάτη οι «βιολογικές» (αν είναι δυνατόν να παράγεις εσύ «βιολογικά» κι ο διπλανός σου να ραντίζει με ότι βρει αλλά ταδικά σου να μένουν ανεπηρέαστα )
    Στην Κυψέλη έχουμε τρεις (τρίτη, πέμπτη και παρασκευή) μετά από τα 20+ χρόνια που πηγαίνου εμπιστεύομαι δυο-τρεις σε κάθε μια.

    οι σαλούβαρδοι είναι ένα είδος χειλούς (ή χειλούσας, ψάρι πολύχρωμο, φτηνιάρικο για κακαβιά)

  42. Καλημέρα, κύριε Σαραντάκο. Δεν θα σχολιάσω την ανάρτηση, αλλά ψάχνοντας στην «αναζήτηση» δεν βρήκα απάντηση στο θέμα που θέλω να θίξω.
    Είναι γνωστό ότι το ρήμα «διαρρέω» είναι αμετάβατο. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια ακούμε διαρκώς να χρησιμοποιείται ως μεταβατικό, με κάποιο αντικείμενο.
    Σύμφωνα με κάποιους γλωσσολόγους (νομίζω – δεν είμαι ειδική) το επαναλαμβανόμενο λάθος καταλήγει στο να είναι σωστό – διότι τις γλώσσες τις φτιάχνουν οι λαοί.
    Τι συμβαίνει με το «διαρρέω»; κατάντησε σωστό το να λέμε «πες το μου, δεν θα το διαρρεύσω»;
    Ζητώ συγνώμη αν έκανα κατάχρηση του χώρου.

  43. Πάνος με πεζά said

    Για λόγους πληρότητας, το «Γαϊδουράκι» με τον πατέρα Ζαμπέτα εδώ, που το εμπλουτίζει λίγο, κάνοντας «τα δικά του».

    Φαντάζομαι ότι πολλοί από σας θα πρόλαβαν την πρώτη «κινητή λαϊκή», δηλαδή το μανάβη με το κάρο…

  44. Κι όπως θάλεγε ο Γς (τι κάνεις ρε ψυχή 😉 πούλαγε ένας αγγούρια 50 λεπτά το κομμάτι αλλά δεν έπαιρνε καμιά νοικοκυρά οπότε τσαντίζεται κι αρχίζει να φωνάζει «Αγγούρια τέσσερα στο ευρώ, τρέξτε, ένα ευρώ τέσσερα αγγούρια !» κι αμέσως πλάκωσαν όλες να προλάβουν την ευκαιρία.
    Κι αυτός με μυστήριο χαμόγελο σιγοντάριζε την πούληση » Χαίρομαι που με προτιμάτε όταν σας τα κατεβάζω ! «

  45. # 40

    στη λαίκή της Παρασκευής ένας φυσικός, πρώην διορισμένος, έχει ένα πάγκο με αυγά αι κονομάει περισσότερα από μισθό κι ιδιαίτερα

  46. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    42 Καλημέρα σας! Ειδικό άρθρο δεν έχω γράψει για το «διαρρέω», αλλά δείτε εδώ που λέω κάποια πράγματα:
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/06/12/phrynichus/

    37 και πριν: δεν ξέρω αν τα τσάλια ειναι τσαουλιά, γιατί ήταν ξερά. Και γκουγκλίζονται κιόλας

    31 Νάσαι καλά, να δούμε αν θα θυμηθώ τι ήθελα να πω

    25 Ναι, φασολάκια

    24 Ωραίος!

  47. Pedis said

    Καταλαβαίνει κανείς τιποτα από τη σαλάτα πληροφορίας σχετικά με τις περιφερειακές εκλογές στην Ισπανία;

    http://left.gr/news/stis-kalpes-oi-ispanoi-gia-tis-perifereiakes-kai-dimotikes-ekloges

    Πάνε καυμενε μου στην el pais για να δεις ότι θέλει πολύ δρόμο ακόμη.
    http://elpais.com/
    Και τόση προσπάθεια για να γίνεις σύριζα στην κυβέρνηση με πανούση, βαρούφ (και σία) και καμμένο στα υπουργεία και ραπανάκια για την όρεξη.

  48. Προ κρίσεως το μεροκάματο του πάγκου ήταν 400+ ευρώ και η αμοιβή του αλλοδαπού που έκανε τον πωλητή 30 με 40 ευρώ.
    Συνήθως ο ιδιοκτήτης μερικών πάγκων μπλέκεται με τον κόσμο κι ανάλογα με τον κόσμο δίνει τις εντολές του με το κινητό. Συνηθισμένο κόλπο το εξής το προϊόν που πρέπει να πιάσει 2ευρώ το κιλό εμφανίζεται σε όλους τους πάγκους του 3 ευρώ εκτός από έναν όπου το έχει 2.50 και προκαλεί την έννοια της ευκαιρίας στον πελάτη. Σε άλλο πάγκο πιο φτηνό είναι άλλο προίόν. Επίσης ο ίδιος δίνει εντολή να βγει η σκαρταδούρα την ώρα που πλακώνει ο πολύςκόσμος ή να δημιουργηθεί τεχνητή έλειψη και τα υπόλοιπα κόλπα της αγοράς.
    Συνηθισμέο φαινόμενο επίσης είναι να βάζει η αγορανομία πρόστιμο για παραπλανητικό καρτελλάκι (με ψεύτικη προέλευση π.χ.) και μόλις φεύγει να ξαναμπαίνει στη μόστρα το παραπλανητικό καρτελλάκι. Το πρόστιμο έχει προβλεφτεί στα έξοδα

  49. Γς said

    43;

    >Φαντάζομαι ότι πολλοί από σας θα πρόλαβαν την πρώτη «κινητή λαϊκή», δηλαδή το μανάβη με το κάρο…

    Κυψέλη, οδός Τήνου, καλοκαίρι του 1967. Και πάνω στην καλύτερη ώρα της μεσημεριανής σιέστας πέρναγε ένας μανάβης με τη σούστα του (και το γαϊδουράκι του) τότε.

    -Ελα να πάρεις καλές ντομάτες! Εχω καλά καρπούζια!

    Και ήταν και μπάσος γμτ.
    Μια μέρα όμως δεν άντεξε κάποια και βγαίνει στο μπαλκόνι:

    -Σας παρακαλώ κύριε. Δεν είναι κατάσταση αυτή κάθε μεσημέρι.
    -Γιατί ρε μανταμίτσα. Σε ξυπνήσαμε;
    -Ναι
    -Βρε άντε και (μπιπ)
    -Α, θα πάρω το εκατό. Περίμενε.
    -Τι σου έκανε ο Παττακός; Γιατί τον βρίζεις;

    Ετσι ακριβώς της φώναξε.
    Κι ακούστηκαν τα ρολά (που είχαν τότε οι μπαλκονόπορτες) να κατεβαίνουν

  50. spiral architect said

    47: Κάτσε να ωριμάσουν τα αγγουράκια Κνωσού. 🙂

  51. leonicos said

    Είναι δυνατόν; Δεν ήξερες τους Σαραβάδες; Κι εγώ που δεν ξέρω τους σαλούβαρδους; Απ’ αυτά τα δυο συνθήματα / κραξιές, μόνο το Ελλάδος ξέρω τι σημαλίνει. Ζ΄ξητω η λεξιπενία!

  52. spiral architect said

    @48: Τζι, αυτά ισχύουν λίγο-πολύ παντού. Ανακατεμένοι έμποροι και παραγωγοί υπήρχαν και στα παζάρια της Ολλανδίας και ο ανταγωνισμός ειδικά με τους εμπόρους τυριών κατέληγε σε μάχη για πανομοιότυπα προϊόντα απ’ τον ίδιο παραγωγό.
    Φοβερά όμως τα ολλανδικά γκούντα, καμία σχέση με τα εδώ πωλούμενα.

  53. Γς said

    40:
    >-Ποιοι νομίζεται ότι είσαστε ρε καθηγητάκια; Εγώ αυτά που κονομάω σε μια μέρα στη λαϊκή δεν τα βγάζεται σ ένα μήνα!

    “βγάζετε” και “νομιζετε” ηθελε να πει, αλλα τι περιμενεις απο αμορφωτο μαναβη και δη μεθυσμενο! 🙂

    [σχόλια]

  54. G (41), τι λες; Το ΠΑΣΟΚ καθιέρωσε τις λαϊκές αγορές; Μπορεί να άλλαξε το θεσμικό τους πλαίσιο, θυμάμαι και κάποια «μάχη του τελάρου», αλλά σαφώς τις θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια, είκοσι τόσα χρόνια και από την «Αλλαγή»!

  55. Νατάσσα said

    Εξαιρετικό και δροσερό κι ότι πρέπει να ανοίγει η όρεξη το σημερινό -αντίθετα με τις πανελλαδικές…
    Είναι και τούτο το μαναβάκι, αν και εισαγωγής:

  56. Πάνος με πεζά said

    Αν αξίζει μια διαχρονική παρατήρηση στις λαϊκές, είναι η παράλλαξη των προϊόντων…Παιδί, θυμάμαι να παίρνουμε χοντρόφλουδα πορτοκάλια, με το χαρακτηριστικό «αφαλό» από κάτω, και με αρκετό «ασπράδι» (κάποιοι το έτρωγαν κι αυτό), τα λεγόμενα «μέρλιν». Ίσως ακόμα να υπάρχουν, αλλά τα πορτοκάλια χυμού πλέον είναι ψιλόφλουδα, κάτι παραπάνω από μανταρίνι…
    Τα μήλα έχουν πιάσει μέγεθος που ένα σε χορταίνει από μόνο του, οι πάντα «ορμονούχες» φράουλες, παραδόξως τώρα βγαίνουν πιο μικρές, τα αγγούρια κόντυναν, οι πατάτες εγγυημένα «δε μαυρίζουν» (καλά, το τι μαύρη πατάτα έφαγα πιτσιρικάς…), οι πιπεριές γίναν τρικολόρε, τα κρεμμύδια «ξάνθιναν», τα Αγιοβασιλιάτικα πεπόνια-ράγμπι ψιλο-εξαφανίστηκαν, τα ροδάκινα «πλατσουκώθηκαν» (πανάκριβη αυτή η ποικιλία, αλλά δεν ξέρω ποιος τη φαντάστηκε !), ενώ φυσικά είναι πολύ εύκολο να πάρεις από τους πάγκους μάνγκο, λωτούς ή ζωχούς, σταμναγκάθι και αλμύρα, για τους χορτοφάγους…

  57. Raptakis Dimitrios said

    Θαρρώ το ακούω και στην Καλλιδρομίου: για κεράσια Εδέσσης/Βοδενών, όταν ο καρπός είναι ευμεγέθης: βόδι το κεράσι, βόδι!

  58. Γς said

    0:
    >«Κορίτσια, ελάτε τώρα που τα κατέβασα»

    κι εγώ θυμάμαι την δικιά μου θεια στην Λαϊκή στον Υμηττό [κοντά στου Μαλτσινιώτη], που έκανε παζάρια του μανάβη:

    -Τέσσερις οκάδες στο Χιλιάρικο [δραχμές, τρίχες λεφτά τότε]
    -Θα μου δώσεις πέντε.
    -Να σου δώσω τρεις;

    Κι έλεγα [ο ίνοσεντ Γς] τι σόι αντιπροσφορά ήταν αυτή του μανάβη…

  59. Γς said

    54:

    Στην Ελλάδα ο θεσμός των λαϊκών αγορών καθιερώθηκε επί Ελευθερίου Βενιζέλου το έτος 1929.

  60. # 52

    Δεν ξέρω τι γίνεται στην Ολλανδία ξέρω όμως πως κρεμύδια και πατάτες βρίσκεις φτηνότερες (και με δικαίωμα να διαλέξεις) στον σκλαβενίτη κι επίσης εκεί μπορείς να πάρεις όσο σέλινο, άνιθο ή κρεμμυδάκια φρέσκα θέλεις αντί το «ματσάκι» που σου φορτώνουνε στη λαϊκή. Επίσης μπορείς να αγοράσεις μια μελιτζάνα ή ένα κολοκυθάκι που χρειάζεσαι, κάτι που δεν σε αφήνουνε να κάνεις στην λαίκή.
    Οσο για τις τιμές στα αυγά (που λέγαμε για τον φυσικό που τα πουλάει ) τα μικρά έχουν συνήθως από 10 μέχρι 13 λεπτά ενώ τα βρίσκεις στην Σωκράτους με 6 λεπτά

  61. atheofobos said

    49
    Πριν την δικτατορία του Ιωαννίδη η κ Αθεόφοβου υπηρετεί σε ΑΙ στο νομό Χανίων.
    Θρασύτατος Κρητικός έρχεται σπίτι και ζητάει πιστοποιητικό ότι το παιδί του είναι υγιές για να το γράψει στο οικοτροφείο του Ειρηναίου στο Κολυμπάρι.
    Του εξηγεί πως αν δεν φέρει το παιδί να το εξετάσει μαζί με μια ακτινογραφία πνευμόνων δεν μπορεί να του δώσει πιστοποιητικό υγείας.
    Αυτός έξαλλος, αρχίζει να βρίζει και να λέει ότι είναι εθνικός αγωνιστής, και θα της κάνει και θα της δείξει μέχρι που την απειλεί πως θα πάει και στον Παττακό!
    Εκείνη τότε του κλείνει κατάμουτρα την πόρτα και προχωρώντας μέσα στο σπίτι ξεσπάει λέγοντας :
    Τον έχω χεσ..νο και τον Παττακό και όλη του την φάρα !
    Ο «εθνικός αγωνιστής» κάνει καταγγελία και έρχεται επιθεωρητής; από το Ηράκλειο για ΕΔΕ.
    Για κακή τύχη του «εθνικού αγωνιστή» και καλή δική μας, ο άνθρωπος είναι δημοκράτης και θείος του φίλου μας Διευθυντού του Δημ.Ταμείου οπότε η ΕΔΕ απήλλαξε την κατηγορουμένη και η ιστορία έληξε αισίως εν μέσω ενός γερού γεύματος με αντικριστό και γερή οινοποσία.

  62. Spiridione said

    Εγώ έχω ακούσει από πολλούς ανθρώπους ότι τις λαϊκές αγορές τις καθιέρωσε η Χούντα για να καταπολεμήσει τον πληθωρισμό που υπήρχε τότε με την κρίση του πετρελαίου. Μύθος και αυτός λοιπόν..

  63. # 54, 59

    Εγώ ξέρω από πότε εμφανίσθηκαν στις γειτονιές στην σημερινή τους μορφή. Σαφώς και προύπήρχε η δημοτική αγορά Κυψέλης στην Φ. Ν. και ίσως άλλες αλλού που δεν άντεξαν τον συναγωνισμό και έκλεισαν αλλά αυτή η ιδέα να έρχονται οι παραγωγοί να πουλάνε ο ίδιοι επί ΠαΣοΚ ξεκίνησε.
    Κανεις βέβαια δεν σκέφτηκε τότε τι θα κάνει την άδεια ο παραγωγός τους μήνες που δεν έχει σοδειά να πουλήσει κι έτσι ξανακατέληξαν σε μεγαλέμπορους με μανδύα παραγωγού

  64. Pedis said

    # 50 – Δεν σε πιάνω, ακριβώς. Δεν φτάνουν οι γνώσεις μου περι σεξοζαρζαβατικής.

    Αλλά, και οι πωποί συνηθίζουν. Κι άμα τρώνε μεγάλα αγγούρια, μετά είναι ευχαριστημένοι που δεν έχουν φάει τα ακόμη μεγαλύτερα. Διότι σεν είναι λύση να τρως τ´ αγγούρια ελπίζοντας να είναι μικρά, αλλά να τα βάζεις στον πωπό εκείνου που πρέπει.

  65. # 56

    Πάνε με πεζά τα πορτοκάλια που περιγράφεις είναι τα «ομφαλοφόρα» που αντικτέστησαν τα αντιπαραγωγικά Μέρλιν τα οποία όχι μόνο ήταν υπερβολικά λεπτόφλουδα αλλά όταν το έστιβες δε έμενε καθόλου πούλπα και ήταν αδύντον να το καθαρίσεις και να το φας φελί-φελί, διαλυότανε, μόνο με μαχαίρι και πηρούνι μπορούσες να το σερβίρεις. Ηταν όμως από άλλο πλανήτη σε νοστιμιά. Εχω ακόμα δυο τέτοιες ρίζες στον κήπο μου από την δεκαετία του 50, τα περισσότερα τα ρίχνουν αλλά όποια έφαγε από το δένδρο ώριμο καρπό, ξανάρθε για περισσότερα !

  66. spiral architect said

    Λαϊκές υπήρχαν απ’ τα μικράτα μας. Ποιο ήταν το καθεστώς λειτουργίας τους, δεν ξέρω, θυμάμαι όμως καλά ότι υπήρχαν καταχωρήσεις για τις λαϊκές της επόμενης μέρας στις ημερήσιες εφημερίδες.

  67. Το επικό «Γιαλιέχτε… Γιαλιέχτε… Γιαλιέεεεεχτε!!!» το θυμάστε;
    Που συνοδευόταν πάντοτε από το διακριτικότατο «Μη ζουλάτε τις ντομάτες, μαντάμ!»

  68. Μ’ αυτά και με τούτα θυμήθηκα και μια πέρσικη ιστορία, το έπος της (μ)μελιτζάνας.

  69. Σύμφωνα με παλιό μας γνώριμο, η λειτουργία του θεσμού των λαϊκών αγορών «αρχίζει από το έτος 1932 με την ίδρυση του Ταμείου Λαϊκών Αγορών (Ν. 5647/1932 ΦΕΚ 308 Α).
    Στη συνέχεια το έτος 1938 με τον Α.Ν. 1470/1938 (ΦΕΚ 42 Α) θεσμοθετήθηκε ο Οργανισμός του Ταμείου Λαϊκών Αγορών Αθηνών Πειραιώς και Περιχώρων ως Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) υπό την εποπτεία του τότε Υφυπουργείου Αγορανομίας με αρμοδιότητα στην περιοχή τέως Δ/νσης Πρωτευούσης.
    Με την ίδια νομική μορφή δηλαδή ως Ν.Π.Δ.Δ. λειτουργεί μέχρι σήμερα έχει όμως μετονομασθεί σε ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΛΑΪΚΩΝ ΑΓΟΡΩΝ ΑΘΗΝΑΣ-ΠΕΙΡΑΙΑ(Ν. 3190/2003 άρθρο 6 παρ. 3 ΦΕΚ 249 Α ) και οι αρμοδιότητες του Οργανισμού εκτείνονται στην χωρική αρμοδιότητα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αθήνας-Πειραιά.
    Ο Οργανισμός Λαϊκών Αγορών Αθήνας-Πειραιά (Ο.Λ.Α.Α.Π.) είναι αυτοχρηματοδοτούμενος Οργανισμός με κοινωφελή χαρακτήρα και δεν επιβαρύνει τον Κρατικό Προϋπολογισμό.

    Από της λειτουργίας του θεσμού στην περιοχή της τέως Δ/νσης Πρωτευούσης λειτουργούσαν 44 λαϊκές αγορές εβδομαδιαία, οι δε οργανικές θέσεις του Προσωπικού σύμφωνα με τον Α. Ν. 1470/38 ήταν 67.

    Το έτος 1967 λειτουργούσαν 67 λαϊκές αγορές εβδομαδιαία
    Το έτος 1974 λειτουργούσαν 82 λαϊκές αγορές εβδομαδιαία
    Το έτος 1980 λειτουργούσαν 112 λαϊκές αγορές εβδομαδιαία
    Το έτος 1995 λειτουργούσαν 167 λαϊκές αγορές εβδομαδιαία
    Το έτος 2004 λειτουργούν 180 λαϊκές αγορές εβδομαδιαία

    Με την πάροδο των ετών παρατηρείται μια σταθερή προοδευτική αύξηση των λαϊκών αγορών δικαιοδοσίας του Οργανισμού (πρώην Ταμείου Λαϊκών Αγορών) συναρτώμενη με την πληθυσμιακή αύξηση του καταναλωτικού κοινού και με την παράλληλη αύξηση των θέσεων εργασίας των πωλητών (επαγγελματιών και παραγωγών) ο αριθμός των οποίων από ελάχιστος που ήταν στην αρχή σήμερα ανέρχεται περίπου στις 8000.»

    Δεν είναι λοιπόν ΠΑΣΟΚικό φρούτο 🙂

  70. Αγγελε στη σημερινή μορφή μια λαϊκή αγορά λειτουργεί από Δευτέρα μέχρι Σάββατο σε 6 διαφορετικές συνοικίες της Αθήνας, αν δεν κάνω λάθος την έχουν χωρίσει σε ζώνες. Αυτή η μορφή μαζί με τις άδειες παραγωγού (που έπρεπε να πρασινίσεις για να την πάρεις αλλά οι έχοντες, ως γνωστόν, είναι πολύχρωμοι) πήρε σάρκα και οστά τα πρώτα πράσινα χρόνια μαζί με την (επαν)ίδρυση των συνεταιρισμών (πάλι σε πράσινο φόντο), ήταν από τιςπρώτες «αλλαγές».

    Ισως πιο παλιά να ήταν σταθερές σε τόπο και πραγματικά λαϊκές αγορές γιατί σήμερα εγώ τις χαρακτηρίζω σαν «πολλά μανάβικα, το ένα δίπλα στο άλλο»

  71. Γς said

    64:
    Ηρεμήστε και απολαύστε ένα πεπόνι [ως αντισταθμιστικό του αγγουριού] :

    http://caktos.blogspot.gr/2015/04/blog-post_26.html

  72. # 71

    Ποτέεεεε !!!!!

    Μόνο αργίτικα !!!!!!

  73. Μύγα said

    Τι έγινε η έφη ΕΦΗ ; ( efigeo63@gmail.com )
    Της κλείσανε το https://efisoul63.wordpress.com/ και έκτοτε ούτε φωνή ούτε ακρόαση !

  74. 71 και 72

    Συνεννοούνται προτού δημοσιέψουν! 😉

  75. Ηθελα ακόμα να πω το εξής χωρίς να σημαίνει πως επιμένω για τις λαϊκές, από την γειτονιά μου και πότε εδώ εμφανίστηκαν κρίνω
    Αν ψάξει κάποιος στα ΦΕΚ
    θα βρεί πως επί Παπαδόγγονα υπουργού συγκοινωνιών βγήκε έναςφετφάς να βαφτούν με κίτρινη λουρίδα οι δρόμοι που επιτρέπεται να περνάνε τα τρόλλεϋ, με ροζ τα ταξί, με μπλέ τα λεωφορεία και με πράσινη λωρίδα ξέρω γω τι. Κονόμησε αυτός που πήρε την εργολαβία, βάψανε λίγο την Πανεπιστημίου και σε μια βδομάδα τόχανε ξεχάσει όλοι. Τα γραπτά όμως μένου και ο ιστορικός μπορεί να νομίσει πως η …πολυχρωμία λειτούργησε μέχρι το επόμενο νομοσχέδιο

  76. Γς said

    Κι είναι κι ο κουζουλός ο κρητικός στη Λαίκή εδώ.

    Και δεν μπορούσα να διαβάσω χωρίς τα γυαλιά μου τι έγραφε η κυρά να ψωνίσω.

    Κι αυτός πήρε το σημείωμα, έβγαλε τον αναπτήρα του και το έκαψε!

  77. Spiridione said

    Για την ιστορία των λαϊκών αγορών.
    http://mikros-romios.gr/laikesagores/

    Εδώ λέει ότι η φράση «δώσε και μένα μπάρμπα» προήλθε από τις πρώτες αυτές λαϊκές αγορές. Ξέρουμε κάτι άλλο για την προέλευση της φράσης;

  78. 77β

    νόμιζα πως έχει άλλη προέλευση

  79. Γς said

    77:

    > και η παρουσία του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, με το καλάθι στο χέρι να ψωνίζει προϊόντα, έδειχνε την απόφαση της κυβέρνησης να καθιερώσει το νέο μετρό

    Μπά! Οτι καθιέρωσε υο θεσμό των Λαϊκών αγορών ο Βενιζέλος το 1929 το ήξερα. Αλλά για το μετρό…

  80. Αγάπη said

    https://nomadicuniversality.wordpress.com/2013/11/29/%CE%B7-%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B9%CF%80%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B3%CE%AD%CF%81%CF%89%CE%BD-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B9%CE%B4%CE%AF%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%BF-2/

    Άσχετο αλλά θα ήθελα γνώμες αν δέν βαριέστε 🙂

  81. 80

    ειρωνικότατο

  82. Αγάπη said

    Αυτό το ακούσαμε;

    και οι αλλόκοτοι συνειρμοί: Θυμήθηκα και τούτο

  83. Πέπε said

    @80: Φυσικά ειρωνικότατο, γαμάτο όμως.
    Αν και θα μπορούσε να βρει πολύ περισσότερα και κραυγαλεότερα μαργαριτάρια σε αρχιερατικούς λόγους.

  84. Αγάπη said

    Ευχαριστώ Πέπε 🙂

  85. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    41-63- Eγώ θυμάμαι το 65 την λαϊκή στον Χολαργό πάνω απο τα σχολεία, αλλά και στο Ψυχικό απο το 67 και μετά. Εκείνα τα χρόνια θυμάμαι και τα γυφτάκια να έχουν ενα ξύλινο καρότσι, δηλαδή μια μακρόστενη κάσα με δύο ρόδες και μακριά χερούλια, και να φωνάζουν ΕΛΑ ΚΑΡΟΟΤΣΙ, ΕΛΑ ΚΑΡΟΟΤΣΙ, για να κουβαλήσουν με το αζημίωτο τα ψώνια, μια και δεν είχαν βγεί ακόμα τα γνωστά μεταλλικά καρότσια της λαίκής, αλλά ούτε οι σημερινές πλαστικές σακούλες-τσάντες, και δεν ήταν εύκολο να κουβαλάει κανείς μια μεγάλη τσάντα, ή πολλές χάρτινες σακούλες.

    72 – Είτε αργίτικα, είτε τα υπέροχα θρακιώτικα, πάνε οι εποχές που τρώγαμε νόστιμα και αρωματικά πεπόνια. Αν δεν το φυτέψεις μόνος σου σε δικό σου μποστάνι, ΕΙΝΑΙ ΜΑΠΑ ΤΟ ΠΕΠΟΝΙ (το καρπούζι έτσι κι αλλιώς είναι κολοκύθι, αφού όλα κεντρώνονται σε κολοκυθιές).

  86. Stella said

    ΟΠως σωστα αναφερεται στο 69, οι λαικες αγορες ειναι εκσυγχρονισμος της κυβερνησης Ελευθεριου Βενιζελου (του αυθεντικου, οχι στις απομιμησεις), 1928-1932 , με προτυπο αντιστοιχες αγορες στη Γαλλια.

  87. cronopiusa said

    55
    Πολύ ωραίο!
    Βάστα γερά!!

    Καλή επιτυχία στα υπόλοιπα!

    Tomgram: Ann Jones, Citizen’s Revolt in Afghanistan

  88. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    80 – To σχόλιο είναι έξυπνο και αναδεικνύει μια προβληματική πραγματικότητα, ότι ενώ οι ηγεσίες της εκτελεστικής εξουσίας, (κυβερνήσεις και εκκλησία) είναι το ίδιο ηλίθιες, ο λαός τις υποστηρίζει τυφλά. Ποιός είναι άραγε πιο έξυπνος;

    Υ.Γ – Το παχύδερμο που λέγεται εκκλησία, δεν νομίζω ότι ενοχλείται απο τέτοια τσιμπηματάκια.

  89. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Στα Β.Π., πάνε Ελ Έι

  90. Παναγιώτης Κ. said

    Νίκο, ελπίζω να είναι βάσει… σχεδίου η θεματογραφία που άρχισες και όχι κάτι συμπτωματικό.Πρώτα για τα μνήματα σήμερα για τις λαϊκές και να δούμε τι άλλο μας ετοιμάζεις.Τα βρίσκω πολύ ωραία!

  91. Αγάπη said

    88 Ευχαριστώ

  92. gryphon said

    Aπο τις πιο μεγαλες λαικες και αυτη στο Παγκρατι γυρω απο την Καθολικη εκκλησια που την θυμαμαι απο μικρος.
    Αν και οπως και αλλες εχει αλλαξει μορφη και η μισοι παγκοι πουλανε καθε ειδους πραγματα εκτος απο ειδη μαναβικης και ψαρια.
    Απορουχα παουτσια οικιακο εξοπλισμο ειδη προικος κλπ.
    Τωρα πια ειναι στις λαικες καθε καρυδιας καρυδι αντε να ξεχωρισει καποιος ποιος ειναι παραγωγος ποιος απλος εμπορος λαθρεμοπος κλπ.
    Αλλα με λιγο ψαξιμο βρισκεις καλα πραγματα και φτηνα.
    Θυμαμαι πριν καμμια δεκαρια χρονια γινοταν μια συντονισμενη προσπαθεια συκοφαντησης του θεσμου των λαικων αγορων απο τα ιδιωτικα μμε και εφημεριδες με πρωταγωνιστες λαικιστικα καναλια σαν το αλτερ το σταρ (οχι οτι και τα αλλα δηλαδη δεν ειναι τετοια) με σκοπο να οδηγησουν τον κοσμο στα σουπερ μαρκετ.
    Εστελναν κατι στραβαδια με μικροφωνα να κανουν ρεπορταζ δηθεν και κατηγγειλαν την αισχροκερφεια των πωλητων που πουλαγαν με καπελο 100% τον μαιντανο και εντεχνα παροτρυναν τους συνταξιουχους και τις γιαγιαδες να τα βαλουν με τους ανθρωπους εκει.
    Οσο για τις τιμες των σουπερ μαρκετ οτι ειναι φτηνοτερες αυτο δεν ισχυει.Οχι παντα τουλαχιστον.
    Πριν δυο εβδομαδες γνωστη αλυσιδα μεγαλομπακαληδων (με κομμουνιστικες καταβολες για να πω την κακια μου) που την διαφημιζει επισης γνωστος κωμικος, μουσικος πουλουσε πατατες Κυπρου 1,44 λεπτα!!!!!!!!! το κιλο στο γνωστο διχτακι και μαλιστα κακης ποιοτητας που ειχαν αρχισει να πρασινιζουν.
    Βρηκα την επομενη Τριτη στην λαικη αριστης ποιοτητα πατατες Κυπρου 0.79 λεπτα.
    Ταμπελακι παραγωγου σε λαικη που την βλεπω καθε χρονο και θα εμφανιστει και φετος σε λιγο.
    «Καρπουζα 0.30 το κιλο» .Εννοει τα καρπουζια πληθυντικος αλλα τρωει παντα το γιωτα.Εβαλα στοιχημα με τον εαυτο μου μια φορα και τον ρωταω .Μηπως εισαι απο την Ηλεια τον Πυργο την Αμαλιαδα καπου ;Ναι μου λεει γιατι ρωτας ;

  93. Ξέχασα να βάλω την παραπομπή στον παλιό μας γνώριμο. O λίκνος όπου παραπέμπει εκείνος δεν λειτουργεί.

  94. Μπασκετούλης said

    Πάντα ωραία θέματα.
    Προχθές σε μια συζήτηση φίλος ανέφερε τον Κουταλιανό και από εκεί η συζήτηση πήγε σε πρόσωπα που έμειναν στην γλώσσα μας σε καθημερινές φράσεις: «Είναι τόφαλος», «Έγινε λούης», «Κάνει τον τσιμπλόντο» κλπ. Το καταθέτω ωε πρότασηγια άρθρο.

  95. Με καθυστέρηση 9 ημερών το..

    Κλασσικό δίλημμα η Μαρίνα μ’ ένα μάξι ή η Μαρίνα μ’ εν’ αμάξι πέρασεαπό μπροστά μου ειρωνικά ;

  96. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    73.Γεια σου,γεια σου.Επαέ με! 🙂 παρά τα παθήματα μου.
    Του Μάη η λαϊκή είναι η νοστιμότερη και η ομορφότερη.Χάρμα αισθήσεων.
    Μια Τρίτη περνάγαμε αργούτσικα τ΄ απόγεμα μέσα από Παλιό Ψυχικό για ν΄ αποφύγουμε την Κηφισίας,όπως συνήθως, και βλέπουμε στο αλσάκι μπρος στην είσοδο του Αρσάκειου,λαϊκή αγορά! Κάτω από τα πεύκα,άνετα κι ωραία.
    Ξεκίναγε τότε μια νέα βιολογική λαϊκή παραγωγών ελληνικής γης και μιας και βολεύει η ώρα και το πέρασμα, ψωνίζουμε,τουλάχιστον τα φυλλώδη λαχανικά και τα …υπόγεια (καρότα,παντζάρια,πατατοκρέμμυδα) έκτοτε από κει. Επί πλέον των όσων θαυμαστών ήδη περιγράψατε, θαυμαστά επίσης,έχει μανιτάρια πλευρότους που ψήνει σε μικρή ψησταρίτσα,πασπαλίζει με φρέσκο μαϊντανό και κερνάει με την οδοντογλυφίδα ο ωραίος παραγωγός.Παρακεί έχει και ξηρούς καρπούς,φουντούκια,καρύδια,φυστίκια στα σακιά τους πάνω στον πάγκο με σεσουλα εντός τους. Και κρασιά εμφιαλωμένα όλων των οινικών χρωμάτων μοστράρονται με τις ετικέτες και το ιστορικό τους σε ωραία ταμπελάκια με κορδέλα στο λαιμό. Υπέροχα ξερά φρούτα(δαμάσκηνα και μικρά βερίκοκα παννόστιμα) από τα ορεινα των Μεγάρων. Σε φορτηγάκι ψυγείο πουλούν τυριά φάρμας Παπα-τάδε(από τις Σέρρες) και σε καταψύκτη,κοτόπουλα μισά ή κομμάτια,φρέσκα. Σύκα,συκομαϊδες,συκόμελο κλπ από την Κύμη. Ως και αγριαγκινάρες πετυχαίνω και αβοκάντα από τα Χανιά.

  97. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    54: Έχω κατοχικό χρονογράφημα του Βάρναλη, óπου γίνεται λόγος για τις λαϊκές αγορές και σύγκριση με τις προπολεμικές. Αλλά τα βρήκες κι εσύ πολύ πιο τεκμηριωμένα.

    56 Σε σύγκριση με αυτά που λες, έξω οι ισπανικές φράουλες είναι ακόμα μεγέθους υπερφυσικού, ενώ τα μάνγκο που είχες πει νωρίτερα είναι μάλλον φτηνότερα.

    67 Τώρα που το λες, το «Άμα δεν κάνει ουά-ουά», που κατέγραψε το σμαρτόφωνό μου μπορεί να είναι ειρωνεία σε κάποιον που ζουλούσε την πραμάτεια.

    73 Νομίζω ότι έχεις μπερδεψει τα πρόσωπα.

    77 Όχι, δεν ξέρω κάτι για την έκφραση, μπορεί να είναι και από εκεί αλλά πιο πολύ μοιάζει να προέρχεται από συσσίτιο ή δωρεάν διανομή. Στη λαϊκή πληρώνεις.

    80 Ο άγιος Πειραιώς κάνει σοβαρά γλωσσικά λάθη

    90 Παναγιώτη, είναι επιρροές από τον περίγυρο, αλλά χωρίς σχέδιο

    94 Κάπου υπάρχει ένα τέτοιο άρθρο, ίσως το ενημερώσω.
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/01/27/names/

  98. Τριβλαξ said

    Ο Τρίβλαξ said:

    Συγγνώμη για το μακροσκελές κείμενο. Η Λαϊκη εμπλέκεται στο δεύτερο ήμισυ. Οι συμμετέχοντες στον κάτωθι διαδικτυακό διάλογο ειναι εβδομηντάρηδες+, συμμαθητές την δεκαετία του 50 στο Κολλέγιο Αθηνών.

    ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΏΝ ΤΆΞΕΩΣ ΑC ’62
    (21/12 – 26 /12 , 2013: Κ.Α., Β.Α., Χ.Σ., Δ.Γ., Α.Ε.)
    _____________________

    Στις 21/12/2013 ο K.A. έγραψε:

    Calendar August 2014.
    This is the only time you see this phenomenon in your life.

    August, next year, will have 5 Fridays, 5 Saturdays and 5 Sundays. This happens only once every 823 years.

    The Chinese call it ‘Silver pockets full. » So: send this message to your friends and in four days money will surprise you. Based on Chinese Feng Shui. Whoever does not transmit the message … may find themselves poor.
    I obeyed (you never know).
    _____________________

    Στις 21/12 ο Β.Α. έγραψε:

    Χονδρή πατάτα!
    Κάθε 28 χρόνια το ημερολόγιο του έτους είναι ακριβώς το ίδιο (εκτός εάν μεσολαβεί έτος αιώνα, που λήγει σε 00 και δεν διαιρείται με το 400). Το 1986 και το 1958 ο Αύγουστος πάλι άρχιζε Παρασκευή, το 2042 επίσης, κι όποιοι από εμάς τα εκατοστίσουν θα το δούν.
    Εξάλλου κάθε μήνας των 31 ημερών έχει 4 πλήρεις βδομάδες και 3 μέρες επιπλέον, και μάλιστα συνεχόμενες: οι τρείς πρώτες του μέρες είναι ίδιες με τις τρεις τελευταίες και υπάρχουν μέσα στο μήνα πέντε φορές. Όποιος θέλει το ελέγχει.

    Δεν ξέρω τι λένε οι Κινέζοι και ούτε από που βγαίνει αυτό το 823. Αλλά αν πρόκειται να πάρετε λεφτά διακινώντας ένα λάθος μήνυμα, μη διστάσετε!
    ______________________

    Στις 23/12 ο Χ.Σ. έγραψε:

    Εφαρμόστε την αρχή του στοιχήματος του Πασκάλ (Pascal’s Wager).
    _______________________

    στις 24/12 ο Δ.Γ. έγραψε:

    Αν καλά θυμάμαι, η αρχή του στοιχήματος του Πασκάλ έχει να κάνει με τον θεό. Εδώ μιλάμε για λεφτά. Να υποθέσω ότι θεός είναι το χρήμα;
    _________________________

    Στις 24/12 ο Χ.Σ. έγραψε:

    Το ΣΤΟΙΧΗΜΑ του Πασκάλ έχει να κάνει με το Θεό. Η ΑΡΧΉ του στοιχήματος προφανώς μπορεί να εφαρμοστεί και αλλού.

    Όσο για το εάν ο θεός είναι χρήμα, απ’ ότι μου έμαθαν στην Αμερική, ο ΧΡΌΝΟΣ είναι χρήμα (time is money). Άρα για να είναι και ο θεός χρήμα, θα πρέπει ο θεός να ισούται με τον χρόνο. Αλλα ο θεός είναι ισοδυναμος με το άπειρο ενώ, απ’ όσο ξέρω, για τον χρόνο δεν έχει δώσει ακόμη απάντηση η επιστήμη. Γνωρίζουμε πως έχει αρχή, το Big Bang, αλλα δεν νομίζω ότι έχει δωθεί οριστική απάντηση για το αν η expanding universe εχει τέλος. Ίσως κάνω λάθος. Ας βοηθήσει ο Ιων. [σ.σ.: συμμαθητής Φυσικός]

    Αν όμως έχω δίκιο, τότε το ερώτημα σου δεν έχει ακόμη απαντηθεί.

    Μ’ όλα αυτά τα δύσκολα που μου βάζεις χρονιάρες μέρες νομίζω πως στραμπούληξα τον αριστερό λοβό του εγκεφάλου μου.
    _____________________

    Στις 25/12 ο Α.Ε. έγραψε:

    Παρατηρειστε ποσο ενδιαφεροντα γινονται τα πραγματα οταν η ασαφεια της γλωσσας εμπλεκεται με την μαθηματικη ακριβεια.
    Οταν λεμε «Ο Θεος ειναι χρημα» η «το χρημα ειναι Θεος» μπορει νε εννοουμε μαθηματικη ισοδυναμια η ταυτοτητα αλλα μπορει και να εννοουμε απλως περιεκτικοτητα συνολων. Δηλαδη, αν εννοουμε ταυτοτητα τοτε ο συλλογισμος του Χ.Σ. ειναι σωστος. Αν ομως εννοουμε περιεκτικοτητα, τοτε δεν ειναι. Μπορει δηλαδη ΚΑΙ ο Χρονος ΚΑΙ ο Θεος να ειναι χρημα χωρις αυτο να συνεπαγεται οτι αρα ο Θεος ειναι Χρονος,
    Ελπιζω η παρατηρηση μου να μην προκαλεσει στραμπουληγμα και του αλλου λοβου (η , χειροτερα, θραυση των ορχεων), αν και παντα μπορουμε να αποδωσουμε ευθυνη στον… Αλκη [σ.σ.: συμμαθητής αποδέκτης πάσης μομφής στα σχολικά μας χρόνια]
    ________________________

    Στις 26/12 ο Χ.Σ. έγραψε:

    Ο Συλλογισμός του Α.Ε. με μπέρδεψε ακόμα περισσότερο, και με στραμπουλιγμένο λοβό δεν μπόρεσα να του αφιερώσω την πνευματική διαύγεια που του αξίζει.

    Έτσι εκανα αυτό που συνηθιζω να κάνω όταν έχω απορίες σημαντικών φιλοσοφικων διαστάσεων: πήγα στην Λαϊκή Αγορά της γειτονιάς μου, όπου συχνάζουν, όπως και στην υπό Ακρόπολη Αγορά των προπατόρων μας, τα μεγάλα μυαλά της εποχής. Απο τους πολλούς που διαγγωνίζονται για την προβολή των απόψεων τους περί ζωής και θανάτου, των μεγίστων δηλαδή διαχρονικά ερωτημάτων που απασχολούν την ανθρωπότητα, είχα ξεχωρίσει απο προηγούμενες συζητήσεις τον Θανάση, που ειδικεύεται σε πατάτες, κρεμμύδια και σκόρδα, γνωστός και ως «Θανασάρας» από τους πολλούς που εκτιμούν την οξύνοια του πνεύματος του.

    Ένας απο τους θαυμαστές του Θανάση είναι και ο Μήτσος, δυό πάγκους πιο κάτω, που διακρίνεται για το χιούμορ του και τον ποιητικό του οίστρο. Τις προάλλες, καθώς τραβούσα το καροτσάκι μου μπροστά του, τραγούδησε μελιστάλαχτα «μελιτζάνες για την πυτιρίδα», κυττάζοντας με με νόημα, και όταν είδε μια ζαρωμένη γριά να τον πλησιάζει, συνέχισε: «αγγινάρες για την επιδερμίδα».

    Απέναντι απο τον Μήτσο εν τω μεταξύ, ο βλάμης του, ο Βλάσης, κλυδωνιζόμενος στις φτέρνες του, με βραχίονες εκτεταμένους ώστε να εναγκαλίζονται το εύρος του κατακόκκινου απο ντομάτες πάγκου του, διαλαλούσε σθεντορία τη φωνή, » και η κυρία Μαρίκα μας έδωσε συγχαρητήρια», έχοντας προφανώς κατά νου φίρμες διεθνούς φημης που απο τις γιαλιστερές σελίδες του New Yorker διαφημίζουν τα προϊόντα τους με την βοήθεια ημιγύμνων μανεκέν η διάσημοτήτων όπως ο Φέντερερ, ο οποίος κρατά την ρακέτα του με τρόπο που προβάλει το Ρολεξ στον καρπό του σε πρώτο πλάνο.

    Ο εν λόγω Θανάσης μου είχε πρόσφατα λύσει μια απορία που με παίδευε απο καιρό, τουτέστιν, πως είναι δυνατόν να συμβιβάζεται η θρησκευτικότητα του Kierkegaard με τους υπαρξιακούς του προβληματισμούς, ιδίως αν λάβουμε υπ όψιν ότι παρεμφερή ερωτήματα είχαν οδηγήσει τον Sartre στην απόρριψη πάσης θρησκευτικής πίστεως;

    «Είναι απλό,» είχε εξηγήσει τότε ο Θανάσης, εκμεταλευόμενος τον φιλοσοφικό μου ζήλο για να μου πασάρει μερικές σάπιες πατάτες, όπως ανακάλυψα μόλις άνοιξα την σακκούλα στο σπίτι, «όταν έφτασαν στο σταυροδρόμι: ‘θεός η μη θεός’ ο μεν Ζαν-Πωλ έκανε αριστερά, ο δε Σόρεν δεξιά».

    «Τι δουλειά έχει ο Σόρος;» ρώτησα, καθώς έχω αρχίσει να βαρυακούω λιγάκι.

    «Όχι ο Σόρος, ο Σόρεν. Αυτός με το σουβλισμένο ‘Ο’ «, είπε λίγο εκνευρισμένος και μαχαίρωσε μια πατάτα πέρα για πέρα με τον σουγιά του για να γίνει σαφής. » Ο Σόρος, απ’ ότι ακούω, δεν έχει τον Θεό του».

    » Και γιατί ούτε ο ένας ούτε ο άλλος δεν ακολούθησε την προτροπή του Yogi Berra:’ When you come to a fork in the road, take it!’ » επέμεινα εγω. Αλλά κάπου εκεί είχαν μαζευτεί και άλλοι πελάτες, των οποίων η ανυπομονησία πρόδιδε παντελή έλλειψη φιλοσοφικής διαθέσεως, και ο Θανάσης με απέμπεψε χωρίς να μου κόψει απόδειξη.

    Πήγα λοιπόν και πάλι στο Θανάση και του έθεσα τον Συλλογισμό Α.Ε., δηλ.:

    «Μπορεί δηλαδή ΚΑΙ ο Χρόνος ΚΑΙ ο Θεός να είναι χρήμα χωρίς αυτό να συνεπάγεται ότι άρα ο Θεός είναι Χρόνος»,

    επιμένοντας αυτή τη φορά να διαλέξω μόνος μου κρεμμύδια για να μην μου φορτώσει την σαβούρα που ξέρω ότι κρύβει πίσω απο την μόστρα. Ο Θανάσης σκέφτηκε για λίγο, και αναφερόμενος σε προσωπικά δεδομένα που μου είχε έντεχνα αποσπάσει στο παρελθόν, «είσαι ελαιοπαραγωγός, έτσι δεν είναι;», ρώτησε.

    «Τι σχέση έχει αυτο;» τον αντερώτησα.

    «Αν το λάδι κάνει τρεις, και το ξύδι επίσης τρεις, πόσο κάνει το λαδόξυδο;» είπε σπιρτόζικα, υιοθετώντας την προσφιλή του Σωκρατική μέθοδο.

    Και ξαφνικά η έννοια του Σύλλογισμού Α.Ε. έγινε ξεκάθαρη.

    Όταν γύρισα σπίτι, ζύγισα τα κρεμμύδια και η υποψία μου ότι ο μπαγάσας μ’ έκλεψε στο ζύγι επιβεβαιώθηκε. Χαλάλι του. Μικρό το τίμημα.

    ••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

  99. 97γ Τα πάντα έρχονται σ’ αυτόν που περιμένει 🙂

  100. Πάνος με πεζά said

    Δεν είπαμε φυσικά, και για τις γνωστές παραπλανητικές πινακίδες τιμών με την κιμωλία (αλήθεια, μου έτυχε να περιδιαβαίνει τη λαϊκή πλανόδιος με καροτσάκι, που πουλούσε ακριβώς τέτοιες πινακίδες, και ρωτούσε στους πάγκους αν θέλουν).
    Η πινακίδα, επιστρέφοντας, γράφει π.χ. «ΚΑΡΠΟΥΖΙΑ 0,30», με μια ανεπαίσθητη υπογεγραμμένη στο μηδέν, που κάνει το σύνολο 0,39 !!! Αυτό είναι μια συνήθεια παλιά όσο κι ο θάνατος, κι έχει να κάνει πιο πολύ με καρπούζια…

  101. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Εύκολη,γρήγορη,δροσερή παντζαροσαλάτα με ωμά παντζάρια (και καρότα) βιολογικά Π.Ψυχικού 🙂
    Πλυμένα και καθαρισμένα με το εργαλειάκι-πατατοκαθαριστή,παντζάρια και καρότα,τα τρίβουμε στον απλό χειροκίνητο τρίφτη (σαν το μύλο των χόρτων με χερούλι και δίσκους-ένα παλιό εργαλειάκι της μουλινέξ,χειροκίνητο ξαναλέω-πανεύκολο,δυο κομάτια το εργαλείο και τρία ανοξείδωτα δισκάκια ,να τρίβεις όσο λεπτές λωρίδες θες).
    Γιαούρτι ,σηκώνει πολύ*,το πιο παχύ (σε υφή) πρόβειο για να είναι γλυκό,μισό ψιλοκομμένο ξινόμηλο, σκόρδο,ξίδι κατα βούληση,και λίγο λάδι(κατά βούληση αλλά μια κουταλιά σούπας στη γαβάθα του κιλού μάλλον αρκεί.Ανακατεύεις κι αφήνεις λιγάκι στο ψυγείο κανα μισάωρο (λένε) αλλά εμείς δεν έχουμε υπομονή
    Στη γυάλινη σουπιέρα,που αναδεικνύει το μαβί της σαλάτας, σερβίρεται με αυγά βρασμένα(όση ώρα τρίβουμε τα καροτοπάντζαρα), κομμένα στα δυο,μπρούμυτα κι ανάσκελα, ή φελίδια μαργαρίτα 🙂
    *στα έξι μικρά,σαν αυγά ας πούμε(δε βρήκα μεγάλα) παντζάρια και δυό μέτρια καρότα, έβαλα σχεδόν 600 γρ.(περίπου τρεις κεσέδες) γιαούρτι!

  102. …Αχαΐας φούρνου ελληνικές. Δεν μαυρίζουν στο τηγάνι…

    Το ομοιόμορφο μαύρισμα οφείλεται συνήθως στα οξέα της πατάτας, και προλαβαίνεται με λίγο λεμονάκι (για οξύτητα).
    Μαύρισμα σε κηλίδες οφείλεται στα ζάχαρα (πυρόλυση*), στα οποία μετατρέπεται το άμυλο της πατάτας, αν αποθηκευθεί σε χαμηλή θερμοκρασία πριν το τηγάνισμα/ψήσιμο στον φούρνο. Για πρόληψη, όχι ψυγείο.

    *Διαφορετική από τις αντιδράσεις Μαγιάρ των ζαχάρων με αμινοξέα, που κάνουν σχεδόν οτιδήποτε καλοψημένο νόστιμο.

  103. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    ξανθές σταφίδες ήξερα, για ελιές δεν είχα προσέξει

  104. 101

  105. …Υπαίθρια [φασολάκια] καλαμάτας χωρίς κλωστές…

    No strings attached, που λέμε!

  106. Πάνος με πεζά said

    @ 102 : Έχω ακούσει ότι οι παραγωγοί, για να έχουν «ζωντανή» την πατάτα μέχρι να την πουλήσουν όλο το χρόνο, τη θάβουν/σκεπάζουν με ασβέστη. Ισχύει;

  107. giorgos said

    Eμείς παλιά ,στό κατώι τού σπιτιού πού αποθηκεύαμε πατάτα τήν σκεπάζαμε μέ ασβέστη (σκόνη)

  108. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    103.συνέχεια.Πράσινες, μαύρες και σταφιδολιές λέγαμε.

  109. 106

    Δεν το πιστεύω· θα καιγόταν.
    Στο Κάτω Νευροκόπι, όμως, που είναι διαβόητο για τους σκληρούς χειμώνες του, τις φυλάνε σε αποθήκες, θερμαινόμενες με σόμπες αερίου, όπως αυτές στις καφετέριες. Όχι σε μεγάλη θερμοκρασία, ίσα-ίσα να μην παγώσουν.

  110. Πάνος με πεζά said

    Ε ναι, σκόνη…

  111. spiral architect said

    Τυρί από τα Λιντλ και … ποιος χρειάζεται τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων του CERN:

  112. Εξαιρετική ιδέα! Νομίζω ότι είναι η πρώτη τέτοια απόπειρα στην Ελλάδα 🙂

  113. Σπειροειδή στο 111

    απ’ αυτά τα γελάδια θάναι το γάλα

  114. Νικος Κ. said

    Δύο φωτογραφίες από τη λαϊκή της Βενετίας. (Νοέμβριος 2014). Για σύγκριση τιμών:

    http://postimg.org/image/8c6mc0zkb/

    http://postimg.org/image/txbozmwaz/

  115. spiral architect said

    @113: Καλά ε, φοβερό! 🙂

  116. Πάνος με πεζά said

    @ 114 : Στις μελιτζάνες, κοντά είμαστε. Αλλά η ντομάτα τριάμιση; Ρε, άει πάαινε !

  117. 106, Πιθανόν να είναι μια σχετικά ανέξοδη λύση, αλλά δεν την ξέρω.
    Στην (περιορισμένη) εμπειρία μου, η αποθήκευση για μετέπειτα εμπορική χρήση (μέχρι και έναν χρόνο μετά) γίνεται σε αυστηρά ελεγχόμενες συνθήκες θερμοκρασίας (για να αποφευχθεί η ανάπτυξη ζαχάρων από άμυλο), υγρασίας, και φωτός. Καμμιά φορά ο αέρας στην αποθήκη αντικαθίσταται με άζωτο (blanketing) για αποφυγή οξείδωσης υγρασίας, κα. Γενική ιδέα είναι πως οι συνθήκες είναι όσο πιο αδρανείς. Μέχρι εκεί φτάνουν οι γνώσεις μου! 🙂

  118. 111,
    Αυτό πάει πολύ με τα δημητριακά Κουάρκερ!

  119. Νίκο Κ.

    στο 114

    ψιλοφαρμάκι η Βενετιά, ε;

  120. Νικος Κ. said

    119: μάλλον τις μεταφέρουν με τις γόνδολες 🙂

  121. Πάνος με πεζά said

    Μάλλον αν μειώσουν τις τιμές, θα χάσει η Βενετιά βελόνι ! 🙂

  122. Πάνε πολλά χρόνια που νοίκιαζα ένα δωμάτιο στη Θεσσαλονίκη (Αμφιπόλεως 6, δίπλα στην Καμάρα). Τον γαλατά και τον μανάβη τους είχα για …ρολόι. Ο πρώτος περνούσε, με το γκιούμι γεμάτο, στις 5 το πρωϊ. Το γάλα!, φώναζε και μια συγκάτοικός μου έβγαζε την γαλατιέρα από το παράθυρο για να την γεμίσει. Ο μανάβης περνούσε στις 5 το απόγεμα, διαλαλωντας την πραμάτεια του: «Ντολμαλίκια πιπέρια και τρυφερά μακαρόνια-φασουλάκια. Πάρτε μελτζάνες. Όλα απ’ την Καπτσίδα!»

  123. Spiridione said

    Ένα ρεπορτάζ για την πρώτη λαϊκή στην Αθήνα, στο Θησείο, στις 18 Μαΐου 1929 (στην επαρχία γίνονταν και πιο παλιά λαϊκές), με την παρουσία του Βενιζέλου.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=123&pageid=-1&id=62271&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASTASJASRASSASGAAgASJASLASXASZASEAAi&CropPDF=0
    Και ένα ρεπορτάζ για τη λαϊκή του Κολωνακίου από το Κουλούρι 🙂
    http://www.tokoulouri.com/economy/thou_shall_not_shout/

  124. Παναγιώτης Κ. said

    @67.(Σκύλος) Υπάρχει και η εξής… έκδοση. «Μη τις ζουλάτε τις ντομάτες μαντάμ.Δεν κορνάρουν» 🙂

  125. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Πολύ ωραία σχόλια!

    123: Μπράβο Σπύρο!

    122: Καπτσίδα η Πυλαία, ε;

    120-121: 🙂

    Για να αγοράσω ντομάτα που να τρώγεται (και να μην είναι πατάτα) πρέπει να δώσω πάνω από 5….

  126. JEK said

    Δεν ξέρω αν το επεσήμανε κάποιος παραπάνω(είμαι νέος στην παρέα σας και δεν είναι εύκολο να σας παρακολουθήσω-είστε πολυγραφότατοι όλοι σας), λοιπόν,οι βιολογικές αγορές(έχει στο Φάληρο κάθε Πέμπτη,πλησίον Αβέρωφ), είναι πολύ πιο σικάτες,σχεδόν σιωπηλές. Νομίζεις ότι περιφέρεσαι και περιεργάζεσαι μουσειακά εκθέματα στους πάγκους πριν τα αγοράσεις.

  127. Μαρία said

    Τον όρο λαϊκή αγορά τον έμαθα στο σχολείο. Παζάρι το λέγαμε και παζάρι το λέει ο κόσμος ακόμα.
    Ήταν δε στάνταρ θέμα έκθεσης στο δημοτικό.
    π.χ. (επειδή είμαι μαζώχτρα) Η Λαϊκή αγορά στην πόλη μας
    Κάθε Τρίτη εδώ στην πόλη μας γίνεται το παζάρι, που λέγετε αλλιός και Λαϊκή αγορά. Το λένε έτσι γιατί η τιμές είναι χαμηλομένες και όλος ο κόσμος τότε πηγαίνει να ψωνίση. (Τα πνεύματα βλέπω οτι τα έγραψα σωστά 🙂

    Το επόμενο θέμα: Ο διάδοχος στην πόλη μας.

  128. Γς said

    >Ο διάδοχος στην πόλη μας.
    Και να’ σαι στο Δημοτικό.

    Τι να πούμε και μεις που τον είχαμε στα πόδια μας.
    Κι ήμασταν και στο Πανεπιστήμιο 😦

    20+(2015-1964)

  129. sarant said

    126: Καλό!

  130. Γς said

    Είναι κι εκείνη η Αγία Λαϊκή.
    Χρόνια πολλά ψώνια

  131. Γς said

    126:
    >Νομίζεις ότι περιφέρεσαι και περιεργάζεσαι μουσειακά εκθέματα

    Ναι, νομίζεις.
    [Μη βιολογικές απομιμήσεις]

  132. Νατάσσα said

    87: Ευχαριστούμε… Ψάχνοντας αντιχάρισμα για τις ευχές, έπεσα πάνω σε μια verdulera όχι μανάβισσα αλλά φωνακλού, σε τραγούδι που από σεμνότητα δεν ανεβάζω εδώ…

  133. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    113 – Kαλά ρε σκύλε είσαι άπαιχτος, πέθανα στα γέλια, μου θύμισε και το ανέκδοτο με το λιοντάρι και τον βιολιστή.

  134. Γς said

    133:
    Κι μένα ο νους μου εκεί πήγε.Μήπως του ορμίσει κάνα βόδι

  135. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    126 – Τώρα που το λές είδα ότι έχεις δίκιο, κάθε Πέμπτη έχουμε βιολογική λαϊκή στον Γέρακα απέναντι απο το σπίτι μου, και δεν ακούγεται κίχ, αλλά ποτέ δεν δώσαμε σημασία σ΄αυτή την λεπτομέρεια. Απ΄όσο έχω δεί όμως, ξεκινάει απο το μεσημέρι μέχρι το απόγευμα, είναι έτσι και στις άλλες περιοχές;

  136. Γς said

    133:

    Κουφό βόδι.
    Δεν είναι όμως πάντα τα πράγματα τόσο επικίνδυνα για τους μουσικους με τους κουφούς.

    Ποιος ήταν μωρέ που περιέγραφε την σκηνή με τον αυλητή στην αρχαία αγορά και τους ακροατές του που τον άκουγαν εκστατικά μέχρι που χτύπησε το καμπανάκι ότι έφτασαν τα ψάρια από τον Πειραιά.
    Σηκώθηκαν όλοι πλην ενός που συνέχισε να τον ακούει.

    Συγκινημένος ο καλλιτέχνης στο τέλος τον ευχαρίστησε που δεν έφυγε όπως οι άλλοι για να πάει στα ψάρια.

    -Τι;
    -Στα ψάρια
    -Τι; Ηρθανε τα ψάρια;

    Και έγινε καπνός

  137. leonicos said

    Μπασκετούλη @94

    Δεν ξέρω αν ο έλληνας Τόφαλος το ήξερε και πήρε από κει το παρανώμι του, αλλά Τόφαλοι είναι λαότητα της κεντρικής Ασίας ιδιαίτερα σωματώδεις

  138. Προφυλακίστηκε ο Κοτσώνης πρώην στέλεχος του ΟΣΦΠ και συνεργάτης του Μαρινάκη για την υπόθεση της ηρωίνης στο Νουρ. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως για συνηγόρους έχει τον Ηρειώτη, στέλεχος αν δεν κάνω λάθος του ΠΑΟ και τον Κωνσταντόπουλο, πρώην πρόεδρο του ΠΑΟ και πατέρα της προέδρου της Βουλής.
    Περίεργα πράγματα…

  139. Μάγκες, καλά να περνάμε!

  140. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    136 -Κάτι μου έρχεται στο μυαλό Γς, αλλά δεν την θυμάμαι την ιστορία.

    138 – Γιατί περίεργα Gee; το ποδόσφαιρο προέκταση της πολιτικής είναι, κι όπως στην πολιτική ΚΟΡΑΚΑΣ ΚΟΡΑΚΟΥ ΜΑΤΙ ΔΕΝ ΒΓΑΖΕΙ, έτσι και στο ποδόσφαιρο είναι όλοι τους μια ωραία ατμόσφαιρα. Νάναι καλά οι μαλάκες πολιτικοί και αθλητικοί οπαδοί που τους συντηρούν. Γι΄αυτό κι αυτοί πίνουν ΕΙΣ ΥΓΕΙΑΝ ΤΟΥ ΚΟΡΟΪΔΟΥ ΟΠΑΔΟΥ.

    139 – Live is life φίλε.
    Υ.Γ- Απο κέβλαρ είναι το καρεκλάκι;

  141. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    «Μη με ζουλάς γιατί μαυρίζω» ταμπελάκι στον πάγκο των αβοκάντων.

    Τα βιολογικά δεν είναι τόσο απροσπέλαστα,αν το ψάξεις λίγο,Και με 50 λεπτά έχω βρεί ντομάτες φαγητού και με 1 ευρώ γινομένες μεν αλλά ακέραιες.
    131>>Ναι, νομίζεις.
    [Μη βιολογικές απομιμήσεις]
    Ψευδαίσθηση ότι είναι βιολογικά λες; μπορεί,αλλά συνεχίζω να παίρνω σαλατικά,σπανάκι και τα υπόγεια, επειδή με εφοδιάζουν ακόμη τακτικά από το νησί σε κάμποσα βασικά λαχανικά κι έχουμε κακοσυνηθίσει στα νόστιμα (ό,τι σώζεται τελοσπάντων πια από γεύση)
    Η αλήθεια είναι ότι διασχίζω και κυρίως χαζεύω σ’ αυτή τη μικρή λαϊκούλα. Λαϊκούλα! οξύμωρο για το Π.Ψυχικό. Λαϊκή-απογευματινή .Μπα 🙂 .
    Βλέπουμε στην ίδια λα’ϊκή προς το τέλος, να περνούν και να παίρνουν απ΄ όλους τους πάγκους τσάντες με προϊόντα, κάποιοι από το δήμο,σαν προσφορά (ή έναντι της χρήσης του χώρου,ίσως) για τους παιδικούς σταθμούς της πόλης λέει.

  142. voulagx said

    #125 τελος: Πανω απο 5;;; Αχ βρε Νικο, δεν μουλεγες να σου στειλω μερικες από τον κηπο μου, ουτε φαρμακα, ουτε λιπασματα, ουτε τιποτα μονο νερο. και από φασολάκια …περσι τα μοιραζα σε σακουλες, γεμιζα ψυγεία, μεχρι τον Γεναρη τρωγαμε, οι δε μελιτζανες μου δινανε παραγωγη μεχρι τον Νοεμβρη. Να δουμε φετος τι ψαρια θα πιασουμε.

    #139 @ Σκυλος: Για τον επιτιμο Βλαχο του ιστολογιου, ένα διστιχο αφιερωμενο εξαιρετικα:

    «Αριστος εισαι ματια μου
    και αριστα γαβγιζεις!»

    το οποιον αδεται στο ρυθμο του: https://www.youtube.com/watch?v=GXAaM_zJaUQ άιντε βιβα, ορε Σκυλε!

  143. Πάνος με πεζά said

    Νίκο, εγώ δε θέλω τις ελληνικές φτηνές ντομάτες στο Λουξ., θέλω τον λουξ. ακριβό μισθό στην Ελλάδα !

  144. Πέπε said

    Τα θέματα των αρχαίων τα είδατε;
    https://drive.google.com/viewerng/viewer?url=http://static.iballs.gr/upload/upload333389370/enaarxaia.pdf

    Το άγνωστο το βρήκα εξαιρετικά απαιτητικό.

    Η γραμματική, ψιλονορμάλ (δύσκολα μερικά, αλλά όχι υπερβολικά), με επιμέρους επιφυλάξεις. Το να ζητάνε τύπους του ειμί δεν αρμόζει σε Πανελλήνιες (είναι ύλη πρώτης ή δευτέρας Γυμνασίου). Το ζήτημα «εκδήμους: δοτ. πληθ. του θηλυκού» έχει μια κουτοπόνηρη παγίδα: το θηλυκό είναι ίδιο με το αρσενικό (αλλά όλο μαζί είναι πολύ εύκολο). Η προστακτική παρακειμένου του κατεστρέφοντο δεν είναι μεν δύσκολη, είναι όμως εντελώς εξεζητημένη (πόσες φορές στην αρχαία γραμματεία χρειάστηκε να καταφύγει κανείς σε προστακτικές παρακειμένου;). Το εξήσαν ήταν για τους πολύ μάγκες, από την άλλη βέβαια σε αναγκάζει να διερωτηθείς για μερικά πράγματα που θα σε βοηθήσουν και στη μετάφραση. Το πρόσσχωμεν το χαράμισαν (το χαράμισε ο ίδιος ο Θουκυδίδης δηλαδή): αυτό το ρήμα υπάρχει κυρίως για να σου δίνουν ένα τύπο που δεν έχει -σσχ- και να σου ζητάν έναν που έχει, για να δουν αν θα βάλεις όλα τα σίγμα και θα κριθείς άξιος εισαγωγής ή όχι.

    Το συντακτικό το βρήκα κάπως απελπιστικά εύκολο, δε θα βοηθήσει ιδιαίτερα στο να ξεχωρίσουν οι καλύτεροι. Στο «μετατρέψτε την πρόταση», οι απαντήσεις που δίνει το σάιτ του λινκ ελπίζω να μη θεωρηθούν σωστές γιατί είναι σε πολύ άγαρμπα ελληνικά: το δέ πρέπει να πάει στην κύρια. Αλλιώς, αν αυτές είναι οι σωστές απαντήσεις (αν δηλαδή απαγορεύεται να κάνεις οποιαδήποτε μετατροπή στην κύρια που δόθηκε), είναι λάθος η ερώτηση.

    Στο γνωστό, όλα νορμάλ έως εύκολα. Εκεί που χωράει κάποιος συναγωνισμός είναι στην ερώτηση «τι εννοεί ότι ο άνθρωπος μετέχει της θείας φύσεως», αλλά είναι και η ερώτηση ακριβώς όπου χωράει πολύ νερό στην αξιολόγηση των διαφορετικών πιθανών απαντήσεων.

    Στην ετυμολογία, οι σχέσεις βαθμίς-βωμός, άφιξις-ικανός και οχυρός-έχω προϋποθέτουν ένα επίπεδο γνώσεων που βρίσκω κάπως υπερβολικό να απαιτείται από μαθητές. Βέβαια είμαστε στο διδαγμένο, οπότε τα ‘χουν κάνει. Υπάρχουν όμως οι βάσεις ώστε να τα κατανοήσουν πλήρως; Μάλλον για ερωτήσεις απομνημόνευσης μοιάζουν.

    Βασικά θα περάσουν αυτοί που είχαν κάνει πολύ Θουκυδίδη και έγραψαν καλή μετάφραση (οι οποίοι μεταξύ τους θα συναγωνιστούν σε σημεία λίγο πολύ τυχαία). Από τους υπόλοιπους που θα ακολουθήσουν, και πάλι υπάρχει ζήτημα τύχης στα σημεία. Τυχαία θεωρώ το να ξέρεις μερικά από τα ετυμολογικά και το να πείσεις τον διορθωτή στην ερώτηση για τη θεία φύση, και στις λεπτομέρειες της συντακτικής ερώτησης με την πρόταση.

    (Συγγνώμη αν ξέφυγα λίγο από το θέμα της λαϊκής.)

  145. # 141

    Εφη, γνώρισα πολύ καλά την βιολογική στην δημοτική αγορά της Φωκίονος Νέγρη που λειτουργούσε κάθε Σάββατο πρωί καθώς και τον Θ. οργανωτή του «πανηγυριού».
    Η πρώτη «σφαλιάρα» ήρθε πριν χρόνια με μια άκρως λογική διάταξη πως ο πιστοποιημένος να πουλάει «βιολογικά» λεμόνια δεν μπορεί στον πάγκο του να πουλάει «βιολογικές» ντομάτες ή ψωμί (!) και ξαφνικά από 30+ πάγκους μείναμε με 11 !!! Εννοείται πως η αντιεμπορική αυτή διάταξη ατόνησε σιγά-σιγά και ξαναγίνανε 30+ οι πάγκοι στην αιώνια Ελλάδα…
    Το δεύτερο κρούσμα ήταν με κάτι ντομάτες από την Κρήτη-νοστιμότατες- προς 2,5 ευρώ το κιλό που έπαιρνα αλλά επειδή μερικές φορές τελειώνανε γρήγορα ή δεν τόσο νόστιμες οι τελευταίες που έμεναν και (εκείνη την εποχή) δεν σηκωνόμουνα νωρίς το Σάββατο, συνενοήθηκα να του τηλεφωνώ να μου βαστάει την ποσότητα που ήθελα. Με τον καιρό ήρθαμε κοντά κι άρχισε να λύνεται η γλώσσα του και να μου εξηγεί πως μαζί με τις καλές φέρνει και κάποια τελλάρα «άρρωστες» που πρέπει να φύγουν κι αυτές αλλιώς ο προμηθευτής του θάδινε σ’ άλλον την καλή δουλειά που είχε ένα στάνταρ μεροκάματο.
    Κάνοντας την απλή σκέψη πως μαζί με δυο τσουβάλια «βιολογικά» κρεμμύδια θα μπορούσε κάποιος να σπρώξει αλλα δυο απλά χωρίς να μπορεί κανείς να καταλάβει οπτικά την διαφορά και να τα πουλήσει σε τιμή τουλάχιστον διπλάσια της κανονικής σταμάτησα να ψωνίζω άπό εκεί έχοντας υπ’ όψιν μου άλλα τρία πράγματα :
    Σε ορισμένα είδη όπως π.χ. τα μήλα φρόντιζαν να είναι ταλαιπωρημένα, σκουληκιασμένα κ.λ.π. ώστε να φέρνουν περισσότερο στο «βιολογικό» τους. Για τον ίδιο λόγο πέταγαν μέσα στο μέλι καμιά νεκρή σφίγγα ή κάτι άλλο. Η προτίμηση του κοινού σ’ αυτά τα πανάκριβα σαπάκια είναι θέμα ψυχοκοινωνιολογικής ανάλυσης.
    Τελικά τα πιστοποιημένα βιολογικά προϊόντα είναι αυτά στα οποία ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ αλλά μόνο μιας συγκεκριμένης εταιρίας (!)
    Δεν χρειάζεται να διαλαλούν το εμπόρευμά τους γιατί δεν ψάχνουν τυχαίους πελάτες αλλά αυτούς που έχουν «πεισθεί» για την μακροζωΐα και την ποιότητα ζωής που προσφέρουν.

  146. spiral architect said

    @143: Πάρε! 🙄

  147. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    146. M’αρέσει η τελευταία μονάδ μέτρησης του χρέους. «trips to the moon». 🙂
    To τιμημένο ελληνικό «χρέος» σε μονοδόλαρα τόνα πάνω στ’άλλο βγάζει 0.11 trips to the moon.
    Kάνε μας όλους ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΕΣ Gianis!! Goustarwww!! 😆

  148. spiral architect said

    Δεν έσκασε μύτη και ο γέρων Βάταλος, για να μας χορηγήσει λίκνους ηλεβιβλίων για τις επιρροές των τούρκικων παζαριών στους Γραικούς και τη μετεξέλιξη των αραβικών σουκ σε λαϊκές αγορές.
    Το νήμα στέκει κουτσό. 😦

  149. Γς said

    1:

    >Καλημέρα
    >κι εδώ η Λαική γίνεται Δευτέρα στον ίδιο πάντα δρόμο χειμώνα καλοκαίρι.
    >Φεύγω για εκεί σε λίγο.
    Ολο και κάτι θα βρω για να σας το περιγράψω

    Τελικά πήγα και είπα να επαναλάβω το πείραμα του Νικοκύρη.
    Δεν έκανα βέβαια ότι τηλεφωνούσα. Απλώς το κρατούσα στο χέρι, όπως όλως ο κόσμος.
    Κι αν ήξερα ότι ήταν όσο εύκολο τα πλάνα δεν θα ήταν ανάποδα και για το γάμο του Καραγκιόζη.

    Που είναι όμως τα «χρώματα και οι φωνές» του Νικοκύρη;

    Να απομαγνητοφωνήσω τις φωνές για τα φρούτα των μανάβηδων;

    Να ένα από τα 3-4 βίδεα:

    Οι τομάτες και τα αγγουράκια που πήρα στην αρχή του βιδέου ήταν μούρλια. Τις απόλαυσα στη σαλάτα του πρωϊνού μου μ ανθότυρο και ελίτσες.

    [Κι ο Γς που σχολιάζει με τους πωλητές για την κρίση, τους τζοχανιστές, την Κοντσίτα κ.α.]

  150. spiral architect said

    @147: Θα’ θελα να’ ξερα τις ρουτίνες και τις φόρμουλες που γεννάνε τα «χρέη» και «τυπώνουν χρήμα» … 🙄
    Όπως έλεγε παλιά ένας αστός οικονομολόγος «η οικονομία της αγοράς ισχύει μόνο στις λαϊκές. Το μεσημέρι οι τιμές πέφτουν»

  151. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα νεότερα!

    144 Πέπε, εμένα μού έκανε εντύπωση το μεταφρασμένο που δόθηκε στο Β3, διότι είναι μια άλλη εκδήλωση του αξιώματος ότι η ομοιότητα των γλωσσών μάς δυσκολεύει αφάνταστα να δώσουμε στρωτές μεταφράσεις αρχαίων -εννοώ φιλοσοφικά, ιστορικά κείμενα.

  152. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    151. Στα Μαθηματικά ακόμα γράφουν τα χαϊβάνια… 😦
    Πράξεις,πράξεις, πράξεις…ηλίθιες πράξεις…ηλίθιες παράγωγοι… αίσχος! (έδινε η κόρη maths? με 12-13 είναι σούπερ οκ! 🙂

  153. spiral architect said

    @149: Ξεκλείδωσέ το! 😉
    @152: Τα μαθηματικά κατεύθυνσης ήταν δύσκολα. Έδινε και η κόρη μου.

  154. sarant said

    Έδινε -σφαγή των νηπίων…. Πιο πάνω από αυτό που λες, αλλά όχι πολύ.

  155. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    153. Ωχ! και σύ εξετασομπαμπάς συνάδελφε; Αντε καλή επιτυχία! 🙂

  156. spiral architect said

    @115: Φχαριστώ, αν και στο στο μηχανογραφικό δεν έχει πεδίο δήλωσης χώρας μετανάστευσης … 😦

  157. spiral architect said

    @155 😳

  158. Γς said

    153, 149:

    Ξεκλειδωμένο δεν είναι;
    για πες.

  159. spiral architect said

    @158: Τώρα ναι!

  160. sarant said

    149 κε: Μπράβο Γς, οι γλωσσολόγοι του μέλλοντος θα σε ευχαριστούν 🙂

  161. sarant said

    Και ή πήγες αργότερα στη λαϊκή ή είστε φτηνότεροι από το Φάληρο.

  162. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    160..και οι κατασκευαστές γυροσκοπίων, επίσης!

  163. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    143 – Eίναι πολύ εύκολο, το μόνο που χρειάζεται, είναι να παράγουμε ό,τι και το Λουξεμβούργο.

  164. Πάνος με πεζά said

    @ 149 : Έβαλα το μόνιτορ ανάποδα (ευτυχώς, τώρα τα φτιάνουν επίπεδα και ελαφριά) και το απόλαυσα. 🙂 🙂
    Χωρίς πλάκα πάντως, το εφέ «flip» κάποιες κάρτες οθόνης το έχουν, κι έτσι ίσως να μπορέσετε να δείτε το βιντεάκι !

  165. antonislaw said

    έγραψα λάθος το όνομά μου στο σχόλιο 165 antonisaw αντί του ορθού: antonislaw

  166. 125: Ναι, Καπτσίδα (ή μάλλον καψίδα) η Πυλαία. Μερικοί τη λένε καπουτσίδα και την συνδέουν με τους καπουτσίνους μοναχούς. Δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοια σχέση. Πάντως, η λέξη καψίδα (και καψίδι) χρησιμοποιούνταν παλιότερα στην περιοχή Σερρών για χαρακτηρισμό κάποιων άγονων εδαφών (προφανώς αλατούχων), όπου ακόμα και τα αγριόχορτα ξηραίνονταν (καίγονταν) το καλοκαίρι. Νομίζω ότι αυτό ακριβως ήθελε να υποδηλώσει το παλιό όνομα της Πυλαίας.

  167. antonisaw said

    @92 Gryphon

    ««Καρπουζα 0.30 το κιλο» .Εννοει τα καρπουζια πληθυντικος αλλα τρωει παντα το γιωτα.Εβαλα στοιχημα με τον εαυτο μου μια φορα και τον ρωταω .Μηπως εισαι απο την Ηλεια τον Πυργο την Αμαλιαδα καπου ;Ναι μου λεει γιατι ρωτας ;΄»

    Να σημειώσουμε ότι στην κρητική λέγεται στον ενικό «η καρπούζα» και πληθυντικός «οι καρπούζες», προφανώς ο συγκεκριμένος πωλητής εννοεί τα καρπούζια, χωρίς το γιώτα


    Όσον αφορά το γνωστό παιδικό τραγουδάκι » Ο μανάβης»

    Ο μανάβης μας περνάει χόρτα δροσερά πουλάει/
    και ένα ωραίο γαϊδουράκι του τραβά το καροτσάκι.
    Κόκκινα έχω ραπανάκια, καταπράσινα σπανάκια
    έχω ζάχαρη ντομάτες μαρουσιώτικες πατάτες.
    Έχω πιπεριές που καίνε τα ματάκια κάνουν να κλαίνε/
    φασολάκια και κρεμμύδια μαρουλάκια και αντίδια.
    Ό,τι χόρτο επιθυμήσεις με λεφτά θα τ’ αποχτήσεις/
    μόνο δεν πουλώ μικρό μου το σταχτί το γάιδαρό μου.

    Στην Κρήτη το «μαρουσιώτικες» πατάτες είχε αντικατασταθεί στο νηπιαγωγείο μας από το «λασηθιώτικες» πατάτες, καθώς οι πατάτες του οροπεδίου του Λασηθίου ήταν-και είναι ίσως- οι εκλεκτότερες της Κρήτης και δεν γινόταν εισαγωγή πατάτας στην Κρήτη από την Αθήνα, επομένως ήταν εντελώς άγνωστη η έννοια «μαρουσιώτικη πατάτα». Άραγε η εν Αθήναις φίλοι γνωρίζουν αν καλλιεργούνται ακόμα πατάτες στο Μαρούσι ή σε ποια δεκαετία γινόταν αυτό;

  168. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ said

    »Ελα κυρα μου να δεις το πραμα μου»,λενε, οταν θελουν να διαλαλησουν τα καλα αγγουρια τους ή και διαφορα αλλα ζαρζαβατικα,χαριζοντας τουλαχιστον την ακουστικη εκπληξη των νοικοκυραδων αλλα και το χαμογελο τους…

  169. sarant said

    166 Νομίζω πως ειναι από το «Καπουτζήδες»

  170. Spiridione said

    167. Πατάτες μαρουσιώτικες πρώτη φορά ακούω.
    Βλέπω πως φημισμένες ήταν οι πατησιώτικες
    https://books.google.gr/books?id=SsDlBwAAQBAJ&pg=PA3707&dq=%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7&hl=el&sa=X&ei=DHtkVeWfN86R7AbeqoGYBA&ved=0CB4Q6AEwAA#v=onepage&q=%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7&f=false

  171. Αγάπη said

    http://www.tokoulouri.com/culture/se_ti_kosmo/

  172. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Τ΄ απόγευμα,4.30, πέρασα από τη βιολ.λαϊκή Π.Ψυχικού.Γωνία στρατηγού Καλάρη και Πριγκιπίσσης…, Ελένης; χμ το ξέχασα,έναντι Ιδρύματος Ελλ.Πολιτισμού,γειτονικά Αρσακείων πάντα.
    Να πω λοιπόν μερδικά …λαϊκίστικα:
    Βρήκα καρότα,κολοκυθάκια,μελιτζάνες 2 ε, ντομάτες,πατάτες 1 ε,φασολάκια 3,5,αγκινάρες οι 10,5 ε. Αξιόλογα τα όσπρια Φενεού,συσκευασμένα σε κιλά,προσφορά τρία κιλά 10ε,διαλεγες από φακές,ρεβύθια,φάβα και μαυρομάτικα-γιατί είχε κι άλλα είδη).Τη φάβα πέρισυ την είχε 5 ε,φέτος 4, ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ή,όπως και τα ρεβύθια κ φασόλια του που ξέρω.Πήρα ένα καινούγιο μείγμα «πολυσπόρι τουρλού» το λέει,αντιγράφω από το σακούλι του:φασόλια ροβίτσα 100γρ,φ.μαυρομάτικα 140γρ,φ.χάντρα 260γρ,φ.πλακί 260γρ,φ,βανίλια 160γρ,φάβα 80γρ.
    Να πούμε ότι στις βιολ. λαϊκές έχει μόνο ελληνικά προϊόντα κι από τους πιστοποιημένους παραγωγούς.Μπανάνες δηλαδή άμα δεις να έχει μπανάνες(σήμερα π.χ. δεν είχε) είναι οι μικρούλες από Κρήτη-Αρβη κυρίως.
    Είναι μικρή είπαμε λαϊκή αυτή και ξέρω σχεδόν όλων πού έχουν τα περιβόλια.Τους Μαραθώνιους του αποφεύγω για να πω την αμαρτία μου ,ως πιο ευνοημένους λόγω απόστασης.Ο άλλος έρχεται από τον Ορχομενό,από τα Σφακιά,από την Ερμιόνη,τον ορεινη Αργολίδα, το Αραχναίο κ.ο.κ(αληθινές οι αναφορές,φέρνω στο νου μου τις φάτσες τους τώρα που γράφω).
    Μπέιμπι για σπανάκι και καρπούζι-σα να κατοχυρώθηκε.
    Τσαουλιά,τρυφερά,χωρίς ίνες έγραφε σε μαυροπινακάκι στα φασολάκια. Είπαμε τα ανευρα,χωρίς κλωστές,χωρίς ίνες,αρχικά τα έλεγαν ως ποικιλία αμερικανάκια(τα στρογγυλά όχι τα τσαουλιά).Χωρίς αγκίδες τα λέμε μεις στο χωριό.»Αγκιδιάρικα» αντίθετα ,όταν κάτι δεν πάει καλά και βγαίνουν με κλωστές σαν μεστωμένα, τα ντόπια.Λένε είτε ότι φταίει το χωράφι,ο σπόρος ή ο καιρός.
    Την ποκιλία βανίλιες για τα ξερά φασόλια που μνημονευτηκε πάλι προ ημερών στο άρθρο της φασολάδας, τώρα που τα βλέπω,μάλλον τα προσομοιάζουν με το «φασόλι» της βανίλιας-μπαχαρικού.
    Α είδα,πρώτη φορά να πουλούν και άσπρα μούρα,3 ε το κεσεδάκι.
    Πήρα κι ένα μάτσο σπαράγγια από τη Μυρτιά Ηλείας,ψιλά 2 ε.Τα μεσαία τα είχε 3,ενώ τα χοντρά,’ισως 4,μα δεν ξέρω γιατί του είχαν τελειώσει.Τζή,είναι τρυφερότατα.Έβαλα κάμποσα έτσι ωμά στη σαλάτα για δοκιμή.
    Εγώ στη λαϊκή φέρομαι σαν τον τύπο του ανεκδότου επί δραχμής: Α δεν ξέρω τί λέτε ότι ακρίβηνε η βετζίνα,εγώ ένα χιλιάρικο έβανα,ένα χιλιάρικο βάνω!
    Όπου φτάξει,π.χ το 50άρικο 🙂

  173. Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση (46). Πολύ διαφωτιστική η συζήτηση στη σχετική ανάρτηση.

  174. Earion said

    Εγώ τυχαίνει να ψωνίζω και στη βιολογική του Παλαιού Ψυχικού (που είναι στην οδό Πριγκιπίσσης Ελένης του Νικολάου), και στη λαϊκή της Καλλιδρομίου, για την οποία ακόμη, έπειτα από τόσα χρόνια, δεν έχω καταλάβει σε τι βασίζεται η μεγάλη της φήμη … Ίσως στο ότι μας επισκέπτονται (για να χαζέψουν μάλλον παρά για ν’ αγοράσουν) τα δροσερά κοριτσόπουλα που κατεβαίνουν από το ξενοδοχείο «Ωρίων» στου Στρέφη. (Εκεί στο ξενοδοχείο μένουν όλα τα μανεκέν που περνούν από την Αθήνα για δουλειές. Αλλά μη νομίσετε ότι έχουν τίποτα το εκθαμβωτικό απάνω τους –αγουροξυπνημένα κι αμακιγιάριστα και λιπόσαρκα και ξυπόλητα σχεδόν, μάλλον αισθήματα συμπόνιας προκαλούν). Από ποιότητα προϊόντων καλά πάμε. Δεν χάνω με τίποτα τις πατάτες Νευροκοπίου (που είναι πια εκτός εποχής), τα αρμυρίκια (που είναι τώρα) και τα αχλάδια Τυρνάβου (που τα περιμένω). Στα μούσμουλα είδα επιγραφή «Μη ζουλάτε, δεν κορνάρουν». Αλλά έχουμε και πολύ ωραία λουλούδια, και απορώ πώς κανείς δεν θυμήθηκε να τ’ αναφέρει. Κι επειδή ζηλεύω τον Γς, που μας παραπέμπει κάθε τόσο στα συμβάντα της πολυκύμαντης ζωής του που καταγράφει στο ιστολόϊ του, θέλω κι εγώ να σας παραπέμψω σε κάτι που έγραψα παλιότερα για τις αποδείξεις που (δεν) δίνουν οι πωλητές (a href=»http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?5610-%CE%A4%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7%CF%82-%28%CF%8C-%CF%84%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%BD%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%AC%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%82%29&p=194816&viewfull=1#post194816″>εδώ).

  175. Earion said

    Φτου!.

  176. Στη διαφωνία για τις χρονολογίες της λαϊκής αγοράς, η Μαρία στο 127 έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.
    Αλλο πράγμα η ζωή και άλλο τα κιτάπια

    Εφη, οι εμπειρίες μου από τις βιολογικές περιορίζονται σ’ αυτήν που λειτουργούσε στην δημοτικά αγορά της Φωκίονος Νέγρη και ήταν τραυματικές. Επειδή δεν πείθομαι πως τα βιολογικά λιπάσματα έχουν καμιά μεγάλη διαφορά από τα άλλα κι επειδή φυτεύω μόνος μου ντομάτες, μαρούλια, ραπανάκια κ.λ.π. δεν έχω πολλούς λόγους να ασχοληθώ.

    Θυμάμαι πάντως κάποια που πούλαγε «βιολογικό» μέλι προς 15 ευρώ το κιλό

    – Πως εξασφαλίζετε την «βιολογικότητά » του και γιατί είναι τόσο ακριβό ;
    – Α, πηγαίνουμε τις κυψέλες σε απρόσιτα μέρη κι έχουμε έξοδα, αλλά έτσι τρυγάνε οι μέλισσες σε καθαρά μέρη χωρίς ατμοσφαιρικούς ρύπους
    – Μα η μέλισσα τρυγάει μέχρι και 20 χλμ από την κυψέλη της, πως το διαπιστώνετε ;
    – Ασε μας χριστιανέ μου, βαλτός είσαι ;

    (αυθεντικός διάλογος )

  177. sarant said

    174-5: Α, αυτό μού είχε ξεφύγει!

  178. Γς said

    174:

    >που είναι στην οδό Πριγκιπίσσης Ελένης του Νικολάου

    Του νονού του Κώστα Σημίτη 😉

    >τα δροσερά κοριτσόπουλα που κατεβαίνουν από το ξενοδοχείο «Ωρίων» στου Στρέφη

    Πως μου΄χει ξεφύγει αυτή η Λαϊκή. Κι ήταν το στέκι μας εκεί. Στου Θανάση

    >Αλλά μη νομίσετε ότι έχουν τίποτα το εκθαμβωτικό απάνω τους –αγουροξυπνημένα κι αμακιγιάριστα και λιπόσαρκα και ξυπόλητα σχεδόν, μάλλον αισθήματα συμπόνιας προκαλούν

    Και μας έλεγε ο Νίκος ο γαλατάς [ο παραδοσιακός τότε] ότι θα παθαίναμε την πλάκα μας αν βλέπαμε τα πρόσωπα του πόθου μας, όπως τα έβλεπε αυτός στις 6 το πρωί που τους πήγαινε το γάλα.

    Εγώ γάλα δεν πήγαινα εκείνο το πρωί στο άλλο άκρο της ευρώπης. Ταξίδευα όλο το βράδυ για να της κάνω έκπληξη, που με περίμενε το απόγευμα.
    Και χτύπησα την πόρτα. Και μου άνοιξε με την τσίμπλα στα μάτια.
    Κι ήθελα να πάω πάλι στο αεροδρόμιο μήπως το αεροπλάνο δεν είχε φύγει ακόμη.

  179. Γς said

    176:

    > Μα η μέλισσα τρυγάει μέχρι και 20 χλμ από την κυψέλη της

    Νομίζεις

  180. # 178

    Μου είχε τύχει να δω μανεκκέν μόλις σηκώθηκε από το κρεβάτι της χωρίς μακιγιάζ και χωρίς φρύδια, ήταν της μόδας το 65 να τα βγάζουνε.
    Και η Τζοκόντα είναι ζωγραφισμένη χωρίς φρύδια αλλά καμία σχέση με την ζωντανή που δεν χαμογελούσε…σκέτη φρίκη !

  181. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Eγώ παιδιά και άβαφο και με την τσίμπλα ,το παίρνω το μανεκκέν!
    (αμάν εσείς οι ομορφάντρες (σαν το Γουσού τον αλαν νταλον…), απαιτητικοί κι εκλεκτικοί πολύ είστε! 😆

  182. Κι άλλη εμπειρία από μέλισσες :

    σε μια ρωγμή της μάντρας του κήπου μου στην Αθήνα είχε φωλιάσει ένα χειμώνα ένα μικρό μελίσσι. Σκέτο θερμόμετρο ήτανε, μόλις έπιανε 13 βαθμούς βγαίνανε για τρύγο, μόλις έπεφτε στους 12, όλες μέσα !

  183. Γς said

    182:

    Και σένα τι σε’ νιαζε;
    Διαχειριστής ήσουν και δεν σου πλήρωναν κοινόχρηστα;

  184. 169: Πάσο! (κάτι θα ξέρεις για να τολες)

  185. Και τι να ζηλέψουν οι λαϊκές της Αθήνας από τις βενετσιάνες;

    http://left.gr/news/se-limni-metatrapike-lekanopedio-attikis-foto

  186. Ηλεφούφουτος said

    Τώρα το διάβασα. έλειπα τις επίμαχες μέρες, κι όταν το πήρα χαμπάρι ζήλεψα λίγο, γιατί θυμήθηκα παρόμοιο εγχείρημα δικό μου απ το λεξικογραφικό παρελθόν, τότε που έψαχνα τρόπους για να βγει η λεξικογραφία απ τα γραφεία και την αντιγραφή προηγούμενων λεξικών και να λερώσει λίγο τα χέρια της, οπότε πήγαινα στη λαϊκή και κατέγραφα τα είδη φασολιών, τα τσάγαλα (κι εγώ σαν αγγούρια τα πρωτογνώρισα), τα μπεμπέκου, σε σχολή οδήγησης (διαπίστωσα με απογοήτευση ότι ούτε ο ίδιος ο σχολάρχης ήξερε τους όρους που υπήρχαν στο ερωτηματολογιο τυφλοσούρτη του ΥΠ Συγκοινωνιών και άλλα τετοια.

    Δυστυχώς μικρό μόνο με΄ρος του υλικού πέρασε τελικά τις λεξικογραφικές συμπληγάδες της γραφειοκρατίας, αδιαφορίας και άλλων ομοίων.

    Από ατάκες λαϊκατζήδων η καλύτερη που θυμάμαι ήταν «Πάρτε κυρίες μου! Απ’ αυτό πήρε η Δαμανάκη και χώρισε» (ήταν πρόσφατο το διαζύγιο, νομίζω με το Δανίκα – η μακαρίτισσα, η Μαλβίνα έλεγε στις χαζές εκπομπές της στο TVX ότι από τότε που η Δαμανάκη πήρε τον Κιμουλη γέλασε το χειλάκι της).

  187. Μαρία said

    186
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/05/12/ntrabala-2/#comment-287967

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: