Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το φρούτο της εποχής

Posted by sarant στο 28 Μαΐου, 2015


Τις προάλλες είχαμε ενα άρθρο για τα λεξιλογικά της λαϊκής αγοράς, και εκεί είχα αναφέρει ότι την εποχή αυτή τα οπωρικά έχουν την τιμητική τους -κι αν θέλουμε να το εξειδικεύσουμε ακόμα περισσότερο είναι η εποχή για τις φράουλες, αφού τα κεράσια δεν έχουν ακόμα φτηνήνει αρκετά, ούτε τα βερίκοκα άλλωστε. Φράουλες όμως βρίσκεις άφθονες και φτηνές, οπότε σκέφτομαι πως δεν είναι άσκοπο να ξαναθυμίσω ένα παλιό μου άρθρο, που είχε δημοσιευτεί εδώ πριν από τρία χρόνια, και που συμπεριλήφθηκε στη συνέχεια στο βιβλίο μου «Οπωροφόρες λέξεις«.

strawberry_0Η φράουλα είναι από τα δημοφιλέστερα φρούτα, και όχι μόνο για νωπή κατανάλωση αλλά και ως γεύση σε παγωτά, μαρμελάδες, τσίχλες, ζελέ και συστατικό σε αρώματα, καλλυντικά και διάφορα άλλα προϊόντα, κι όμως… δεν είναι φρούτο, ή, σωστότερα, δεν είναι καρπός! Πράγματι, από φυτολογική άποψη η φράουλα είναι ψευδοκαρπός: οι πραγματικοί καρποί είναι τα πολλά μικροσκοπικά «σποράκια» που βλέπουμε στην επιφάνεια της σάρκας της φράουλας, ενώ το σαρκώδες τμήμα δεν είναι παρά το περίβλημα του καρπού· μπορεί αυτό να το υποστηρίζουν οι βοτανολόγοι, όμως εμείς που τις απολαμβάνουμε τις θεωρούμε φρούτα και με το παραπάνω –και μάλιστα, αν ρωτήσετε τα παιδιά πάω στοίχημα πως η φράουλα, θα πάρει μια θέση ανάμεσα στις πρώτες, με το κόκκινο χρώμα της, τη λάμψη της, το άρωμά της. Ίσως και την πρώτη, κι ας λένε οι βοτανολόγοι.

Αν εξαιρέσουμε μπανάνες, ανανάδες και τα άλλα εξωτικά φρούτα, οι φράουλες ήρθαν τελευταίες στα μέρη μας: στη Γεωργική και οικιακή οικονομία του, γραμμένη το 1835, ο πρωτοπόρος Γρηγόριος Παλαιολόγος σημειώνει μεν ότι η φράγουλα, που την ονομάζει επίσης χαμαίβατο, καλλιεργείται σε πολλούς κήπους των Αθηνών και πετυχαίνει σχεδόν παντού, αλλά την παρουσιάζει ανάμεσα στα σχετικώς άγνωστα φρούτα (χαρακτηριστικό είναι ότι αμέσως μετά περιγράφει το ανανάσιον, δηλαδή τον ανανά).

Οι αρχαίοι τις φράουλες ή δεν τις ήξεραν ή δεν τις ονόμασαν· η ονομασία χαμαικέρασος, που είναι η φράουλα στην αυστηρή καθαρεύουσα, είναι μεν αρχαία, αλλά, τουλάχιστον στον Αθήναιο, αναφέρεται στα κούμαρα. Οι Ρωμαίοι ήξεραν τις φράουλες, όχι όμως τις σημερινές αλλά τις άγριες της εποχής εκείνης, και τις είπαν fraga terrestria, δηλαδή «επίγεια κούμαρα». Από αυτό το fragum, fragula με τον υποκορισμό, προέκυψε το ιταλικό fragola, που πέρασε στα ελληνικά, αρχικά ως φράγουλα όπως είδαμε και στον Παλαιολόγο. Στα κείμενα του 19ου αιώνα θα βρείτε και τους δυο τύπους, φράγουλα και φράουλα, αλλά από το 1920 και μετά ο τύπος φράουλα επικρατεί. Ο Κοραής γράφει στα Άτακτα: «Ο ονομαζόμενος από τους Γάλλους καρπός Fraise [δηλαδή η φράουλα] ομοιάζει το κόμαρον, και ημπορούμε να το ονομάσουμε (επειδή δεν ονοματοθετήθη ακόμη) ‘ημεροκόμαρον’». Θα συμφωνήσετε ότι η δανεική ονομασία, φράουλες, είναι πιο βολική από την εξασύλλαβη πρόταση του Κοραή!

(Παρένθεση: Στο βιβλίο Η γλώσσα της γεύσης της Μαριάννας Καβρουλάκη διαβάζω ότι την ονομασία φράουλα την έπλασε πρώτος ο βυζαντινός φαρμακοποιός Νικόλαος Μυρεψός, που έζησε τον 13ο αιώνα. Αυτό δεν μπόρεσα να το διασταυρώσω πουθενά, και επειδή η πηγή της Καβρουλάκη (ένα μάλλον ύποπτο αμερικάνικο λεξικό που διατίθεται στο Διαδίκτυο) δεν είναι και τόσο αξιόπιστη, πρέπει να το θεωρήσουμε λάθος. Άλλωστε, η λέξη δεν έχει πιθανή ελληνική ετυμολογία).

Τις άγριες φράουλες πάλι, στην κεντρική και βόρεια Ελλάδα τις λένε χαμοκέρασα, εξέλιξη του «χαμαικέρασος».

Η λατινική ονομασία του καρπού πέρασε στις λατινογενείς γλώσσες (π.χ. fraise στα γαλλικά, fresa στα ισπανικά), αλλά όχι παραπέρα. Στα αγγλικά η φράουλα λέγεται strawberry, όπου berry είναι η δυσκολομετάφραστη γενική ονομασία των αγγλοσαξόνων για όλους τους μικρούς απύρηνους καρπούς, συνήθως του δάσους, ας τους πούμε μουροειδή, ενώ δεν ξέρουμε με βεβαιότητα πώς εξηγείται το πρώτο συνθετικό, που βέβαια σημαίνει «άχυρο». Στα γερμανικά τουλάχιστον, λέγονται Erdbeere, όπου το πρώτο συνθετικό σημαίνει τη γη.

Πάντως, οι φράουλες που τρώμε σήμερα είναι υβρίδια από δυο ποικιλίες αμερικανικές, μία της βόρειας Αμερικής αρωματική και μία της Χιλής, που έδινε μεγάλους καρπούς και που στη συνέχεια διασταυρώθηκαν με ντόπιες γαλλικές ποικιλίες. Οι Γάλλοι λοιπόν καλλιέργησαν πρώτοι τις φράουλες.

Καθώς οι Γάλλοι είναι οι πρώτοι διδάξαντες, δεν είναι περίεργο που η λέξη έχει μπει και στη φρασεολογία τους· για παράδειγμα, aller aux fraises, κατά λέξη «πάω για φράουλες», λέγεται όταν ένα ζευγαράκι απομακρύνεται σε μέρος ήσυχο μακριά από αδιάκριτα βλέμματα. Στη γενικότερη κουλτούρα, θα μπορούσαμε να θυμηθούμε το  τραγούδι Strawberry fields forever των Μπιτλς, τις Άγριες φράουλες του Μπέργκμαν, καθώς και την ταινία-έμβλημα της εξέγερσης της νεολαίας Strawberry statement, που ο ανώνυμος εισαγωγέας είχε την καλή ιδέα να ακολουθήσει τον γαλλικό τίτλο (με την εκπληκτική έμπνευση Des fraises et du sang) και να τον αποδώσει Φράουλες και αίμα στα ελληνικά. (Στην ταινία δεν νομίζω να υπάρχουν φράουλες, πάντως).

Να αναφέρουμε ακόμα την ποικιλία φράουλα των σταφυλιών, το Τρένο με τις φράουλες, μυθιστόρημα του Γιάννη Ξανθούλη, καθώς και τις φράουλες με σαντιγί που είναι το παραδοσιακό έδεσμα στο τουρνουά τένις του Γουίμπλεντον –καταναλώνονται πάνω από 20 τόννοι στη διάρκεια κάθε τουρνουά.

Δεν θα παραξενευτείτε αν σας πω ότι στα ελληνικά σχεδόν δεν υπάρχει παροιμία ή ιδιωματική φράση με τις φράουλες. Είπαμε, φτάσαν αργά στα μέρη μας. Λέω «σχεδόν» επειδή υπάρχει μια έκφραση, που τη βρίσκω και στο slang.gr, η (συγνώμη, έτσι; ) «σκατά με φράουλες», που είναι αγενής απάντηση στην ερώτηση «τι θα φάμε;» -οπότε η ενδεδειγμένη απάντηση είναι «πάλι φράουλες;» ή κάτι ανάλογο. Να προσθέσω επίσης την παροιμία «Κώλος χορτάτος, χαμοκέρασα γυρεύει» της Δυτικής Ρούμελης -όπου βέβαια χαμοκέρασα είναι οι αγριοφράουλες. Πάντως, ακόμα κι έτσι η παροιμιολογική-φρασεολογική παρουσία της φράουλας είναι ισχνή.

Οπότε, για να καλύψω το κενό θα μου επιτρέψετε να θυμηθώ μιαν εφηβική μου ανάμνηση· ένας μεγαλύτερος ξάδερφος, που απολάμβανε το σεβασμό μας γιατί είχε εμπειρία ζωής (ήταν δυο χρόνια μεγαλύτερος και σ’ αυτή την ηλικία τέτοιες διαφορές μετράνε) θέλοντας να μας δώσει να καταλάβουμε ότι δεν είναι όλα τα κορίτσια της ίδιας ηλικίας εξίσου ώριμα, μας είχε πει: δεν ωριμάζουν όλα τα κορίτσια την ίδια εποχή, όπως οι φράουλες! –εύστοχο, διότι τότε, πράγματι, οι φράουλες εμφανίζονταν στην αγορά για σχετικά μικρό διάστημα, ένα μήνα, το πολύ δύο. Τώρα βέβαια, με τις εισαγωγές από το άλλο ημισφαίριο και κυρίως με τα θερμοκήπια, η έννοια της εποχικότητας έχει ατονήσει και βρίσκει κανείς φράουλες στον μανάβη σχεδόν ολοχρονίς, άσε που έχουν μεγαλώσει κιόλας, σαν ντομάτες έχουν γίνει στο μέγεθος –συχνά και στη γεύση. Και για να μπορεί ο πελάτης των σουπερμάρκετ να βρίσκει φράουλες κάτω από 2 ευρώ το κιλό, αίμα χύνεται στη Μανωλάδα, στη νότια Ισπανία και αλλού. Φράουλες με αίμα, ή φράουλες και αίμα, ήταν προφητικός ο γαλλικός τίτλος.

Advertisements

114 Σχόλια to “Το φρούτο της εποχής”

  1. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !
    Πολύ σέξι και ματωμένο άρθρο σήμερα !

  2. Πάνος με πεζά said

    Η φράουλα είναι η υπ’ αριθμόν ένα γεύση προτίμησης και παρασκευής στις γρανίτες. Ποιος δε θυμάται εκείνες τις γρανίτες στα διαλείμματα των καλοκαιρινών σινεμά και θεάτρων; (Τώρα βέβαια, πόση φράουλα και πόσο χρώμα, άσε καλύτερα…)

    Φράουλες πάντως, υπάρχουν ολοχρονίς πράγματι, που λέει ο λόγος μόνο και μόνο για τις ζαχαροπλαστικές ανάγκες.

  3. Πάνος με πεζά said

    Κι αυτό !

  4. spiral architect said

    Πού είναι ο ΓουΣού, να μας τα πει καλύτερα; Πήγε για φράουλες στο μανάβη;

  5. leonicos said

    Ούτε πρώτος, ούτε σχόλιο προς το παρόν. Έτσι για την καλημέρα

  6. Παναγιώτης Κ. said

    Να μια ωραία ιδέα καλλιέργειας της φράουλας στον κήπο του σπιτιού μας. Παίρνουμε ένα πλαστικό σωλήνα Φ12 τον κόβουμε στη μέση, τον γεμίζουμε με χώμα, τον αναρτούμε στο ένα περίπου μέτρο και φυτεύουμε τις φράουλες. Πέρα από την ευκολία που υπάρχει στο πότισμα το πιο σημαντικό είναι ότι δεν ακουμπάει ο καρπός στο χώμα και δεν λερώνεται. Το ίδιο μπορεί γίνει με έναν κομμένο θερμοσίφωνα.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια -και τις πρωτότυπες ιδέες!

  8. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Δια τις σεξοδουλειές με φράουλες. Όταν η υπουργός των έωλων ωών, η Εντβίνα Κάρυ απεκάλυψε σε βιβλίο της ότι το. έκανε με τον παντρεμένο πρωθυπουργό. Τζων Μαίητζορ σε αίθουσες του Κοινοβουλίου, περιέγραψε και πώς χρησιμοποιούσαν στα σεξοπαιχνίδια τους φράουλες και κρέμα. σαντιγύ…

  9. Γς said

    0:

    >αίμα χύνεται στη Μανωλάδα

    Πρίν ένα χρόνο ακριβώς.
    Σε άσχετο νήμα, με άσχετη αφορμή:

    Κι έτρωγα κάπως απρόθυμα φράουλες τις προάλλες και με ρώτησαν
    -Τι τις ψειρίζεις;
    -Κοιτάω μην έχουν σκάγια

  10. Γς said

    8:
    @%$%&)_)*%^#$@

    Πρωί πρωί!

  11. Γς said

    Υδατοκαλλιέργειες. Είχα κάποτε ενδιαφερθεί με το θέμα. Κι όχι μόνο είχα ενδιαφερθεί αλλά είχα καλλιεργήσει μία, ναι μία, μόνο μία, φράουλα, χωρίς χώμα.

    Α, και μη λέτε ψέματα.
    Ούτε στη Γη του Πυρός

  12. cyrusmonk said

    Καὶ αὐτό, ὡς ἐπιβεβαίωση τῆς πατροπαράδοτα ἀγαθῆς σχέσεως τῶν Γάλλων, ἅμα δὲ καὶ τῶν Ἑλλήνων, μὲ τὶς φράουλες:

  13. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Καλημέρα και συγγνώμη για τη δυσοσμία που ακολουθεί.
    Όταν ήμουν πρόσκοπος πηγαίναμε για κατασκήνωση στα βουνά, κι εκεί είχαμε μάθει για τον συνεχή κύκλο της αγριοφράουλας: οι αρκούδες της Πίνδου τις τρώνε σε μεγάλες ποσότητες και κατά την αφόδευση τα σπόρια της αγριοφράουλας και το έτοιμο λίπασμα οδηγούν σε νέα φυτά που καταλαμβάνουν όλο και μεγαλύτερες εκτάσεις κάτω από τα δέντρα. Οι αρκούδες ξανατρώνε, ξαναχέζουν, οι αγριοφράουλες ξαναφυτρώνουν και πάει λέγοντας. Όταν λοιπόν αρκετοί από μας προτιμούσαν να πάνε στη φύση κι όχι στα αμφιβόλου καταλληλότητας αποχωρητήρια, βγήκε η φράση «πάω για φράουλες», οι οποίες σημειωτέον οδηγούν και τους ανθρώπους σε εντατική και βίαιη αφόδευση! 🙂

  14. sarant said

    12 Και το σχόλιο για τις εκτός εποχής πανάκριβες φράουλες!

  15. Παναγιώτης Κ. said

    Αλλάξανε ρότα οι καλλιεργητές φράουλας.Επειδή οι καταναλωτές ανησύχησαν από το μεγάλο μέγεθος -ένδειξη ορμονοθεραπείας- και περιόρισαν την κατανάλωση, γιαυτό φέτος το μέγεθος είναι κάπως πιο συμμαζεμένο.

  16. sarant said

    13 Κι έτσι γέμισε η Πίνδος αγριοφράουλες! 🙂

  17. atheofobos said

    Θα έλεγα ότι το κατ΄εξοχήν φρούτο της εποχής, που δεν το βρίσκεις και για μεγάλο διάστημα, είναι τα μούσμουλα, δέσπολες κατά την Κρητικιά σύζυγο μου.

  18. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Καλημέρα.
    Φραουλάκι,το ροδαλό μωρό-κοριτσάκι.
    «Φρου φρου» η φράουλα, πολύ πετυχημένο κατά τη γνώμη μου όνομά της, στη Φρουτοπία του ΕυγένιουΤριβιζά.
    Και φρέσκες και κατεψυγμένες και μαρμελαδωμένες είναι οι πρώτες στο είδος τους.

  19. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    «Bιοφραουλέξ» (G.Kotortsinos Ltd.) Η πρωτοπόρα εταιρία καλλιέργειας βιολογικής φράουλας ,με φυσικές μεθόδους.
    Στο τζιφάκι βλέπετε ένα από τα εξειδικευμένα στελέχη μας, σε process implementation…

  20. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #16, 19
    😀 Τι κάνει ρε το θηρίο! Μάλλον είναι νέα τεχνική ταυτόχρονης σποράς-ποτίσματος! Και παρακολουθήστε το αρκουδάκι με τι ενδιαφέρον μαθαίνει τις τεχνικές της μαμάς! 🙂

  21. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    17.>>δέσπολες
    ναι! στα Χανιά δέσπολες.Δέσπολα ανατολικά.
    τα δέσπολα των άστρων,στον Ελύτη.
    Αγριοφράουλες(ή μικρές σαν άγριες) είχε φυτεμένες ο παππούς στα Σόχωρα μας.(Τόποι δροσερότεροι όπου είχαν όλοι μικρό μεράδι για τα κηπούλια τους γιατί έφταναν ως εκεί οι καταπότες από την κοινοτική δεξαμενή). Άγουρες ,ξινές κι ασπροκόκκινες τις τρώγαμε από το ζόρε* μας αλλά η ανάμνηση είναι μεθυστική από το άρωμα τους.
    *ο ζόρες (το ζόρι)

  22. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    9.-Κοιτάω μην έχουν σκάγια.
    από εξοστρακισμό
    Κατριβάνου: Ντροπή η απόφαση για την υπόθεση της Μανωλάδας
    http://www.enikos.gr/politics/253976,Katrivanoy-Ntroph-h-apofash-gia-thn-ypo8esh-ths-Manwladas.html

  23. Γς said

    13:
    >Καλημέρα και συγγνώμη για τη δυσοσμία που ακολουθεί.

    Ε. δεν αντέχω

  24. Γς said

    0:

    >fraga terrestria, δηλαδή «επίγεια κούμαρα»

    Κούμαρα. Υπήρχαν και μέχρι πρόσφατα που ήμουν της πολύ μαχόμενης ορειβασίας [λέμε τώρα].
    Με έτρεχε μια φίλη μου στην από κει μεριά της Πεντέλης για κούμαρα.

    Τώρα όμως τον καιρό της πολυεπίπεδης κρίσης αντί της φίλης η κυρά, κι η από κει μεριά της Πεντέλης έγινε η από δω

    και τα κούμαρα μάραθος

  25. Πάνος με πεζά said

    @ 6 : Εγώ πάλι, ήξερα ότι η φράουλα θέλει ζέστη στη ρίζα της, γι αυτό και σκεπάζαν με ένα κομμάτι μαύρο πλαστικό (σακούλα) το χώμα, αφήνοντας μια τρύπα γνα να βγαίνει ο βλαστός. Το μαύρο πλαστικό τραβούσε φυσικά τον ήλιο.

  26. Ο αγγλικός τίτλος της ταινίας (The strawberry statement) έχει να κάνει με μια υποτιθέμενη δήλωση του πρύτανη του πανεπιστημίου:
    The title comes from a statement made by Herbert Deane, a Columbia administrator, who deprecated student opinions about university administrative decisions as having no more importance than if the students had said they liked the taste of strawberries.

    Deane frequently said that he had been misquoted on the matter. In a 1988 interview with campus radio station WKCR, he insisted that student opinions about university policy did matter to him, but that if they were offered without reasoned explanations, then they meant no more to him than if a majority of students liked strawberries.

    Γρηγόρη, μια και σε βρήκα, αυτό (σερβικά ετυμολογικά) θα σ’ ενδιαφέρει!

  27. (εντάξει, όχι του πρύτανη κι ας τον έλεγαν Deane!)

  28. Γς said

    6:
    >Το ίδιο μπορεί γίνει με έναν κομμένο θερμοσίφωνα.

    Με κομμένο σιλό;

  29. physicist said

    #27. — Deane θα ήταν ο Κοσμήτορας, όχι ο Πρύτανης.

    (Είπαμε, στην έχω στημένη αλλά μιας και δεν δίνεις σοβαρές αφορμές, ξοδεύομαι σε σαχλαμάρες 😉 )

  30. Ναι μωρέ το ξέρω αλλά είπα να μην γεμίσω το νήμα Δύτες με διορθώσεις επί διορθώσεων 🙂

  31. Ηλεφούφουτος said

    26τέλος Μόνο το Γρηγόρη; 😥

  32. Spiridione said

    Αν βρεθείτε αυτήν την εποχή στην Κέρκυρα (εγώ δυστυχώς ποτέ)
    http://koinonkynopiaston.blogspot.gr/2012/04/blog-post_25.html
    Και λαϊκό δίστιχο:
    «Δε θέλω ‘γω να παντρευτώ, να πάω τσου Κυνοπιάστες,
    για να μαζώνω φράουλες, να τσι πουλώ τσι στράτες»

  33. ΚΑΒ said

    15. Κι εγώ απορούσα γιατί πράγματι φέτος το μέγεθος της φράουλας στη λαϊκή είναι αρκετά μικρό συγκριτικά με αυτό των προηγούμενων ετών. Ο καταναλωτής εξανάγκασε τον καλλιεργητή σε κάποια προσαρμογή, για να μη δει ο τελευταίος το προϊόν του να μουχλιάζει απούλητο.

  34. Αν ήταν μόνο για το Γρηγόρη του έστελνα και μέιλ γκρινιάρη 😉 Αλλά νόμιζα ότι μόνο τα τσέχικα σ’ ενδιέφεραν!

  35. strawberry kebab

  36. Γιώργος Πρίμπας said

    Η άνοιξη, και ο Μάης ιδιαίτερα, βγάζει εκεί π ου δεν το περιμένεις διάφορα κόκκινα φρούτα . Ανεξάρτητα υπογραφής πάντως συμφωνώ σε πολλά με το κείμενο και πλήρως με τις τρεις τελευταίες παραγράφους.

    Μεθυσμένος καπιταλισμός
    Βύρων Πολύδωρας

    Ο αληθής «κλοιός» της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής είναι αυτό τούτο το κεφάλαιον. Τούτο παρουσιάζεται ως αρχή και τέλος, ως αίτιον και σκοπός της παραγωγής.
    (Δ.Ε. Καλιτσουνάκης)

    Στην πάντα έγκυρη ανάλυσή του περί των κοινωνικών τάξεων και της σχέσης τους με τους οικονομικούς νόμους, ιδίως αυτούς που επικρατούσαν στα μέσα του 19ου αιώνα, ο Καρλ Μαρξ κατέληγε πως δυνατός είναι μόνον ο κατέχων τα μέσα μαζικής παραγωγής. Ο επηρεασμός του για αυτή την αξιολογική του κρίση από «το εργοστάσιο», το κλειδί της λειτουργίας της βιομηχανικής επανάστασης, είναι εμφανής. Και, έτσι, εκβιάζει τη λύση τού αινίγματός του αναδεικνύοντας το «προλεταριάτο» ως νέον πανίσχυρο δικτάτορα και φυσικά μονοπωλιακό κάτοχο των μέσων παραγωγής. Όμως η ιστορία τον διέψευσε. Ο συλλογισμός του υπέκρυπτε δύο σφάλματα. Πρώτο, την μη προσδοκώμενη καρκινική γιγάντωση του κεφαλαίου, σε σχέση προς τους άλλους (γη και εργασία) συντελεστές της παραγωγής. Και δεύτερο, την κατάλυση του φυσικού νόμου της «προσφοράς και ζήτησης», μαζί με τις αρετές (ελευθερία, επιθυμία, ικανοποίηση ανάγκης, επιλογή) που εμπεριείχοντο στον νόμο που εκθειάζει ο Άνταμ Σμιθ.

    Αλλά εκείνο που η ιστορία συνεπέφερε μαζί της στα τελευταία διακόσια χρόνια ή εμφατικά στα τελευταία εβδομήντα μεταπολεμικά είναι η απαξίωση της επανάστασης ως εξισορροποιητικού και εξυγιαντικού παράγοντα. Ως αναγεννητικής δύναμης και ως κιβωτού ελπίδας. Τα πρώτα δύο χιλιάδες χρόνια (του ιστορικού χρόνου, μέχρι το 1800 μ.Χ.) η επανάσταση εφάνταζε σαν συνώνυμο της ελπίδας, της διόρθωσης, της τιμωρίας (του κακού), ακόμη και της εκδίκησης. Ανεξάρτητα αν έφερνε ή όχι θετικά αποτελέσματα για την κοινωνική εξέλιξη, ήταν εκεί. Ως τιμωρός – έστω ως απειλή – των αδίκων, ως ελπίδα των αδικουμένων. Σήμερα; Σήμερα ξεθώριασε η λάμψη της ζείδωρης επανάστασης. Χλώμιασε και η ελπίδα.

    Πολλές οι νίκες του μονεταριστικού καπιταλισμού. Αυτές τον μεθούν. Η ατιμωρησία του τοκογλύφου και η απελπισία των θυμάτων μεθούν τον άπληστο, άκριτο και επιθετικό καπιταλισμό. Τον άρπαγα και απάνθρωπο. Με εργαλεία τα δάνεια και την σε αυτά υποδούλωση ο τραπεζικός, ο χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός, που είναι ο διαστροφικός νεοφιλελευθερισμός, με τις κοντόθωρες επιτυχίες ομολογουμένως του Ρηγκανο-Θατσερισμού, εγκατεστάθη στους προσχηματικούς θεσμούς του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας και της Ευρωζώνης και απλά δυναστεύει τους φτωχούς και τους αδύνατους. Είναι ο μεθυσμένος καπιταλισμός. Με τη συσσώρευση πλούτου, και την πρωτοφανή κερδοφορία των αρπακτικών (vultures) ορνέων μιας ολιγομελούς συμμορίας του πλούτου, ο σύγχρονος μετανεωτερικός καπιταλισμός προκαλεί και απειλεί τους λαούς της γης. Ένας μεταμφιεσμένος νεοϊμπεριαλισμός, το μείγμα των τραπεζιτών και των funds, με υποχείριά τους κάποια κράτη (πρώην μιλιταριστικές οπλαποθήκες) και με στρατούς ιεροκηρύκων της «νέας θρησκείας», δεσπόζει και κυριαρχεί στον πλανήτη. Πιο ύπουλος, πιο επίμονος, πιο ταξικός και ολιγαρχικός από κάθε άλλη φορά. Δεν πορεύεται με ερπύστριες όπως παλιά (χθες), αλλά με φαιο-πράσινες εγγραφές αριθμών στα καντράν των κομπιούτερς, που τα χειρίζονται ψυχρά κι αγέλαστα golden boys αντί για πολυβολητές.

    Τσακίζει λαούς, κατ’ εξοχήν τον Ελληνικό, τιμωρητικά και βάναυσα με την πουριτανική όσο και ιησουΐτικη κατηγορία ότι έζησε πέρα από τις δυνατότητές του τα τελευταία 20-30 χρόνια, κολυμπώντας στην κατανάλωση και στην καλοπέραση, ζώντας με δανεικά. Ξεχνώντας όμως πως τα δανεικά μάς τα έδιναν «αποπλανητικά». Για να επιστρέψουν πίσω στους τοκογλύφους με τα είδη της βιομηχανίας τους που αγοράζαμε, με τα υπερτιμολογημένα και χοντρομιζαρισμένα εξοπλιστικά προγράμματα που παραγγέλναμε, με τον τόκο και με την καταστροφή της παραγωγικής βάσης της χώρας. Έτσι μας έβαλαν στο «λούκι». Και ενώ θα περίμενε κανείς τις σάλπιγγες της επανάστασης και της απελευθέρωσης να ηχούν από παντού, «άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει» κυρίως στα προάστια με τείχη που εξασφαλίζουν την απομονωτική «ειρήνη» των νεοφεουδαρχών (όπως έδειξε η κινηματογραφική ταινία Colony πριν από χρόνια). Οι πιο αναιδείς με τους εν Ελλάδι πεμπτοφαλαγγίτες-παπαγαλάκια μιλούν ή τσιρίζουν για pacta sunt servanda, όταν όλοι οι νόμοι και όλα τα δίκαια αποκλείουν την τήρηση των συμβάσεων όταν αυτές είναι καταφανώς άδικες, καταχρηστικές και ειδεχθείς.

    Όχι, δεν έκαναν λάθος όταν έκαναν την αποπλάνηση ενός προδομένου από την ηγεσία του λαού με την υποβολιμαία και αφειδή χορήγηση δανείων. Έγκλημα εκ προμελέτης έκαναν, οι τοκογλύφοι μετά των πολιτικών οργάνων τους. Όχι, δεν έκαναν (το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Κομισιόν) λάθος στα δήθεν προγράμματα σωτηρίας (2010-2014). Κλιμάκωση των πολεμικών επιχειρήσεων εξόντωσης ενός λαού έκαναν. Οικονομικά Νταχάου και Άουσβιτς και Μαουτχάουζεν έκτιζαν. Όχι, δεν είναι θέμα διαπραγμάτευσης και ανανέωσης των συμβάσεων και των όρων χρηματοδότησης των μελλοθανάτων. Είναι θέμα νομιμοποίησης. Ποιός νομιμοποιείται – παρά μόνον ένας δολοφόνος εκ προμελέτης – να υπογράψει τον θάνατο ενός λαού και την εξαφάνιση ενός έθνους;

    «Δεν έχουμε άλλο αίμα να δώσουμε» παιανίζει ο αιώνιος σαλπιγκτής της ελευθερίας και της εθνικής αξιοπρέπειας Μανώλης Γλέζος. Μόνον αυτό το σάλπισμα πρέπει να αγγίζει την καρδιά μας. Μας είχαν εμάς του Έλληνες το 41-44 σκοτώσει, λεηλατήσει, κατακρεουργήσει, δηώσει, κάψει τα χωριά μας, αρπάξει το χρυσό μας και τα αγαθά μας και τα μετρητά μας – ενώ εμείς πεθαίναμε από την πείνα – γιατί ήμασταν νικητές το 40-41 και απροσκύνητοι. Και ποτέ δεν δικάστηκαν οι εγκληματίες πολέμου για τα εγκλήματα σε βάρος της Ελλάδας. Στο Πότσδαμ (26 χιλιόμετρα από το Βερολίνο) τον Αύγουστο του 1945, οι νικητές επέβαλαν κανόνες και όρους στην ηττηθείσα και υπαίτια του πολέμου χώρα. Το 1953, μόλις 8 χρόνια μετά, οι ίδιοι νικητές στο Λονδίνο, ελύτρωναν την ηττηθείσα Γερμανία και την επροίκιζαν με διαγραφή 50% του χρέους, με περίοδο χάριτος, με ρήτρα ανάπτυξης και με όλα τα… καλά του Θεού, εις ένδειξιν τάχα ευγνωμοσύνης για τον πόλεμο!!!

    Ο Τομά Πικετί ήρεμα, σοφά και με τη δύναμη του επιχειρήματος συντρίβει τα τείχη της σύγχρονης Ιεριχούς (Βερολίνου) λέγοντας: «Οι νέοι της Ελλάδας πρέπει άραγε να θεωρούνται περισσότερο υπεύθυνοι για τα λάθη που διαπράχθηκαν στο παρελθόν απ’ ότι οι Γερμανοί το 1953; Γιατί να αρνηθούμε στους Έλληνες αυτό που προσφέραμε στους Γερμανούς;». Από τότε μέχρι και σήμερα ο μεθυσμένος και καλά δομημένος, σε συμμαχίες, τραστ και καρτέλ, γερμανικός καπιταλισμός – γιατί περί αυτού πρόκειται εξειδικευμένα – ξεσάλωσε τελείως. Και πέτυχε τον ευρωπαϊκό του ηγεμονισμό. Κάνοντας καλή (τοκογλυφική) χρήση των χρεών των φτωχών και αφήνοντας ανεξόφλητα τα δικά του. Ας λεχθεί εν υποσημειώσει, πως η Γερμανία χρωστάει, πρωταθλήτρια γαρ στην Ευρωζώνη, πάνω από 2 τρισ. ευρώ. Για την ακρίβεια 2,17 τρισ. είναι το δημόσιο χρέος της! Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να δεχθεί ως λογικό το γεγονός ότι κάθε τρεις και λίγο οι δυνατοί της Ευρώπης και ταυτόχρονα οι πιο υπερχρεωμένοι (Γερμανία, Αγγλία, Ιταλία και Γαλλία) συνεπικουρούμενοι και από το ΔΝΤ να συνέρχονται για να δικάσουν τον μεγάλο «ένοχο οφειλέτη», την Ελλάδα;

    Με χαροποιεί το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) αντιστέκεται και δείχνει ότι ενστερνίζεται τις παραπάνω σκέψεις του γράφοντος ελεύθερου σκοπευτή-στοχαστή. Με λυπεί το φαινόμενο της κομματικής μικροψυχίας των διαφόρων τσομπανόσκυλων του μεθυσμένου γερμανικού καπιταλισμού που με απέραντη θρασύτητα γίνονται δικολάβοι της κακιάς ώρας, ασκώντας αντιπολίτευση και κοπτόμενοι υπέρ των «δύστυχων Σάϋλωκ» που κινδυνεύουν να χάσουν τα λεφτά τους και τους τόκους τους. Είναι άξιοι οικτιρμού και λοιδορίας. Τέλος, να συνειδητοποιηθεί το γεγονός ότι ο μεθυσμένος καπιταλισμός εγχώριος, εξωχώριος και παγκόσμιος δεν είναι συμβατός με τη δημοκρατία και τους ελεύθερους λαούς. Ας καθορίσουμε όλοι τη θέση μας ενώπιον της Ιστορίας. Αυτές τις κρίσιμες ώρες.–

    Β.Γ.Π.
    26.V.15

    http://www.zougla.gr/apopseis/article/me8ismenos-kapitalismos

  37. 36

  38. Θρασύμαχος said

    Εκτός από τη γεωπονία, «ο πρωτοπόρος Γρηγόριος Παλαιολόγος» έχει συμβάλει και στη λογοτεχνία: http://www.greek-language.gr/greekLang/literature/anthologies/new/show.html?id=46 http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=461&t=600 http://www.lib.uoa.gr/hellinomnimon/authors/Paleologos.html http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGYM-C113/351/2365,8991/index06_04.html

  39. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #26
    Ευχαριστώ πάρα πολύ! Τα έχω χάρτινα γιατί στη Σερβία οι κρατικές εκδόσεις είναι πάμφθηνες (όχι σαν αλλού στα Βαλκάνια…), με 3-4 ευρώ το ένα, αλλά το πδφ είναι και εύκολο στην αναζήτηση, έχει άλλη χάρη. Δυστυχώς όμως, όπως μου είπαν όταν πήρα πριν χρόνια τον τρίτο τόμο, τέταρτος δεν προβλέπεται να βγει, τουλάχιστον σύντομα… 😦

  40. physicist said

    Η παράθεση της ημερομηνίας με τη μορφή 26.V.15 αντί για, π.χ. 26.5.15 ή 26/5/15 ή 26 Μαΐου 2015 έχει την αιτία της:

    (α) Στο να δοθεί και οπτικώς η έμφαση ότι το κείμενο το έγραψε ο Victor, όχι όποιος-όποιος.

    (β) Στο να γίνει συνειρμός με τη Νίκη – Victory που ανατέλλει πολύδωρη.

    (γ) Είναι ρωμαιολατινική παραπομπή. Μόνον αυτό το μεγαλείο αρμόζει σε Τιτάνες της σκέψης.

    (δ) Μαλακίες διάφορες.

  41. Γς said

    36:

    Κι ούτε μια νύξη για τον Στρατηγό.
    [Ανεμο]

  42. Γς said

    Ο Σακελλαρίδης τώρα:

    «Κι η συμφωνία που έρχεται πολύ γρήγορα»

    Is just around the corner…
    που θα έλεγε κι ο Χούβερ.

  43. Ηλεφούφουτος said

    34 Μόνο τα τσέχικα; Α, με αδικείς.
    Παρεπιφτού, στα Τσέχικα η φράουλα είναι jahoda, που αν δεν απατώμαι είναι σημασιολογική εξέλιξη λέξης που σήμαινε απλά «καρπός» , πράγμα που δείχνει πόσο σημαντική είναι η φράουλα σε κουλτούρες άλλων χωρών.
    Στα Ρωσικά είναι клубника (κλουμπνίκα). Θα περίμενα ακόμα περισσοτερες κουλτουρολογικές προεκτάσεις εκεί στα βόρεια επειδή επειδή στη Ρωσία είναι στοιχείο κουλτούρας η συνήθεια να πηγαίνεις στο δάσος και να μαζεύεις μούρα διαφόρων ειδών (και μανιτάρια βέβαια) αλλά δεν έχω υπόψη μου κάτι. Και η ρίζα της λέξης απ ό,τι βλέπω σημαίνει απλώς «κουβάρι».
    Αντίθετα στη Φιλανδία η φράουλα (mansikka) είναι σημαντικό φρούτο και οι πρώτες φράουλες του έτους ξέρω ότι είναι μέγα γεγονός.
    Το αντίστοιχο του δικού μας τραγουδιού «χειλάκι πετροκέρασο και μα΄γουλο βερύκοκο» στα Φιλανδικά είναι «mustikka silmä mansikkasuu» (μάτι μύρτιλλος, στόμα φράουλα) – για κορίτσι όμως λέγεται το τραγουδάκι (δυστυχώς δεν το βρίσκω στον Γιουτούμπη).

    Περίεργο να μην ήξεραν οι ΑΗΠ έστω την αγριοφράουλα, αφού φυτρώνει στα βόρεια.
    Και περίεργο και το «χαμαικέρασο» αφού ούτε τα κούμαρα ούτε οι αγριοφράουλες φυτρώνουν κυριολεκτικά χάμω στη γη.

  44. Γς said

    42:
    κι αυτός δεν μίλησε για συμφωνία, ντιλ;

    Βέβαια έλεγε για την προσπέριτι που είναι στη γωνία, αλλά να τι έγινε στην corner of Westheimer and Fondren στο Χιούστον. Εκεί στην Prosperity Bank

  45. Γς said

    http://swamplot.com/this-demolition-marks-the-end-of-prosperity-on-the-corner-of-fondren-and-westheimer/2014-06-26/

  46. Spiridione said

    43. Και στα βόρεια βλέπω (Μακεδονία – Θράκη) πλανίτσα η αγριοφράουλα, από βουλγ. λέξη plaina = δάσος.
    https://www.google.gr/search?q=%22%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1%22&rlz=1C1VSNC_enGR577GR608&oq=%22%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1%22&aqs=chrome..69i57.3527j0j8&sourceid=chrome&es_sm=122&ie=UTF-8#q=%22%CF%80%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1%22&start=30

  47. Ηλεφούφουτος said

    46 Εε, πλανινά είναι το βουνό στα Βουλγάρικα (π.χ. «Στάρα Πλανινά» τα Βαλκάνια) και αντιστρόφως «γκορά» πλέον το δάσος (ενώ παλιότερα θα σήμαινε βουνό, όπως στις υπολοιπες σλαβ. γλώσσες).

  48. Spiridione said

    Λάθος το λινκ, για το δάσος το λέει ο Πασχαλούδης.
    https://www.google.gr/webhp?sourceid=chrome-instant&rlz=1C1VSNC_enGR577GR608&ion=1&espv=2&ie=UTF-8#q=%22%CF%80%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1%22&start=30

  49. Νίκο δεν είσαι ενημερωμένος…

    το πρωί στην κεντρική αγρά οι φράουλες είχαν 1,50 το κιλό και τα κεράσια 0.99. Ακόμα και την φύρα των κουκουτσιών να βγάλεις μάλλον δεν είναι ακριβότερα !

    Εννοείται πως τα κούμαρα είναι ασυγκρίτως νοστιμότερα από τις φράουλες

  50. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    49: Τι να σου πω, μέχρι να φτάσουν στα προάστεια τα κεράσια πήγαν στα 4.90 ενώ οι φραουλες στα 2.80. Μήπως είδες λάθος το 0.99;

    38: Ναι. Ο Πολυπαθής διεκδικεί και τον τίτλο του πρώτου χρονολογικά ελληνικού μυθιστορήματος (αν και υπάρχουν και καναδυό άλλοι διεκδικητές)

  51. Γιώργος Πρίμπας said

    (σχόλιο 40)
    το (α) και το (β) μάλλον αποκλείονται γιατί, απ’ ό,τι είδα, υπογράφει πάντα έτσι. Δεν είναι ο μόνος. Ας πούμε και ο Στάθης στην Ελευθεροτυπία υπέγραγε έτσι (δλδ το μήνα με λατινικό αριθμό). Το έχω δει να γράφουν στην ημερομηνία το μήνα με λατινικό αριθμό αρκετοί και σε ξένα site. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως επειδή στις ΗΠΑ γράφουν πρώτα το μήνα, μετά την ημέρα και μετά το έτος; (και να μην γίνονται παρεξηγήσεις για τις πρώτες δώδεκα μέρες του μήνα)

  52. Διαβάζω τίτλο «Το κυνήγι μαγισσών στην Παπούα Νέα Γουινέα καταδικάζει η Διεθνής Αμνηστία» κι αναρωτιέμαι τι διάλο, Μακαρθισμός σ’ αυτό το ξεχασμένο νησί;
    Όχι, μάγκες μου: κυνηγούσαν κυριολεκτικά «μάγισσες» και τις σκότωναν!

    Για τη ρωμαϊκή αρίθμηση, ιδού από τη σύντομη «Βικιπαίδεια»

  53. Γιώργος Πρίμπας said

    μάλιστα. Κάτι βγάλαμε από εδώ:

    http://en.wikipedia.org/wiki/Roman_numerals

    In many European countries, mixed Roman and Hindu-Arabic numerals are used to record dates (especially in formal letters and official documents, but also on tombstones). The month is written in Roman numerals, while the day is in Hindu-Arabic numerals: 14.VI.1789 is 14 June 1789.

    Μπορίς Γέλτσιν:

  54. Κι όπως λέμε, εμείς οι Γαλάτες: «Πέντε μπύρες για τους λεγεωνάριουςςςςς!»

  55. RaspK said

    Ένα από τα φυσικώς προκύπτοντα αρώματα στα κρασιά (αν και τόσο σπάνιο που θεωρείται εξαιρετικό προσόν) είναι η μυρωδιά της φράουλας, μάλιστα είχα την τύχη στα Διονύσια (έκθεση οίνου και ποτών) το 2013 να δοκιμάσω Αυγουστιάτη από το Κτήμα Μερκούρη, το οινοποιείο ενός συμφοιτητή μου, με αυτό το υπέροχο άρωμα, αφού δεν υπήρχε ανάγκη να προσπαθήσεις να το καταλάβεις: με το που το έφερνες γύρω στα 20–30 εκατοστά από το πρόσωπό σου, μύριζες τη φράουλα!

  56. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει κι αυτό το νεύμα. Τι σημαίνει;

    «Φέρε τέσσερις μπύρες στο ξυλουργείο !’

  57. Δεν υπάρχει και μια ποικιλία σταφυλιών που τη λένε φράουλα;

  58. # 50

    Οχι Νίκο, απλά στην κεντρική αγορά υπάρχει συναγωνισμός γι αυτό ανάλογα με την ποιότητα οι μισοί τα είχαν 0.99 κι άλλοι μισοί 1.49 κι από ενας στα 2 και 2.50 Αγόρασα.
    Τις φράουλες δεν τις έψαξα, πήρε το μάτι μου ταμπέλλες με 0.75 το μισό κιλό.
    Για να καταλάβεις τι σου λέω τα τοματίνια ξεκινάγανε από 1 ευρώ το κιλό και τελειώνανε στα 2
    Ενώ στην λαίκή με τους εκατό πάγκους στην πραγματικότητα είναι τρεις-τέσσερις μόνο συνασπισμένοι στις τιμές και πουλάνε όσο σηκώνει η τσέπη του καταναλωτή και σε κανονικές τιμές όταν είναι να φύγουνε γιατί βαριούνται να φορτώσουν πίσω το εμπόρευμα.
    Η συνηθισμένη τιμή στα τοματίνια που έγιναν της μόδας είναι γύρω στα 4 ευρώ στις λαϊκιές.
    Επειδή έχει τρεις λαϊκιές στη γειτονιά μου οι διαφορές στις τιμές είναι απίστευτες και αδικαιολόγητες, βαράνε κυρίως στη λαϊκή της Παρασκευής που η νοικοκυρά θα ψωνίσει πιεσμένη για το Σ/Κ κάτι που δεν συμβαίνει στις λαϊκές της Τρίτης και της Πέμπτης, όχι πως κι εκεί οι τιμές δεν είναι διόλου «λαίκές»

  59. Πάνος με πεζά said

    (καλύτερα αυτό)

  60. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Για να’μαι ειλικρινής δεν κατάλαβα πως πήγε η κουβέντα στα ρόμαν νούμεραλς, αλλά τεσπά εν αρχή ην η μονάς!

  61. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Ααα.. από το 40 του Φύζι, ξεκίνησε. 🙂

  62. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

  63. EOMEPOL said

    O ηθοποιός που κάνει τον ηλικιωμένο καθηγητή τις Άγριες φράουλες του Μπέργκμαν, είναι ο σκηνοθέτης Βίκτορ Σιόστρομ, κατά κάποιο τρόπο δάσκαλος του Μπέργκμαν. Βρήκα ον λάιν την ταινία του Η Στοιχειωμένη Άμαξα, του 1921, και πραγματικά είναι πάρα πολύ καλή. Λέγεται ότι είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε το εφέ του φαντάσματος με διπλοτυπία.https://www.youtube.com/watch?v=_if61qAZ044

    Άλλη καλή ταινία, Φράουλα και σοκολάτα, του Γκουτιέρεζ-Αλέα. Κούβα, κομμουνιστές, γκέι και μαύροι, μπερδεμένοι σε μια συμπαθή κομεντί, από την οποία δε θυμάμαι και πολλά.

    43, Ηλεφούφουτος
    Τα κούμαρα είναι θάμνος, αλλά η άγρια φράουλα φυτρώνει τελείως οριζοντιωμένη στο χώμα.

  64. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα και τα πολύ παραστατικά σχήματα με τα ρωμαϊκά νούμερα.

    63 Ναι, την ταινία του Αλέα θάπρεπε να την αναφέρω.

  65. μυλοπέτρος said

    Του Δεσπότη τα κούμαρα που λεπμε στη Χίο τα ξέρετε;

  66. μυλοπέτρος said

    Όπου λεπμε είναι λέμε.

  67. physicist said

    #60. — Είχες-δεν είχες, στον Βαρουφάκη το γύρισες.

  68. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    67. A,πα,πάα! Τι συνειρμό έκανε το διεστραμμένο μυαλό σου βρε! Δεν εντρέπεσαι πιστήμων* άνθρωπος; 🙂
    *(το ε είναι ελεύθερη ρίζα)

  69. Ιάκωβος said

    Το σχόλιό σας θα ελεγχθεί πρώτα από συντονιστή.
    28 Μαΐου, 2015 στις 14:44

    O ηθοποιός που κάνει τον ηλικιωμένο καθηγητή τις Άγριες φράουλες του Μπέργκμαν, είναι ο σκηνοθέτης Βίκτορ Σιόστρομ, κατά κάποιο τρόπο δάσκαλος του Μπέργκμαν. Βρήκα ον λάιν την ταινία του Η Στοιχειωμένη Άμαξα, του 1921, και πραγματικά είναι πάρα πολύ καλή. Λέγεται ότι είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε το εφέ του φαντάσματος με διπλοτυπία.https://www.youtube.com/watch?v=_if61qAZ044

    Άλλη καλή ταινία, Φράουλα και σοκολάτα, του Γκουτιέρεζ-Αλέα. Κούβα, κομμουνιστές, γκέι και μαύροι, μπερδεμένοι σε μια συμπαθή κομεντί, από την οποία δε θυμάμαι και πολλά.

    43, Ηλεφούφουτος
    Τα κούμαρα είναι θάμνος, αλλά η άγρια φράουλα φυτρώνει τελείως οριζοντιωμένη στο χώμα.

  70. Ηλεφούφουτος said

    63τέλος Έτσι τη φανταζόμουνα κι εγώ την αγριοφράουλα αλλά στον κερκυραίικο λίκνο που είδαμε http://koinonkynopiaston.blogspot.gr/2012/04/blog-post_25.html δεν δείχνει έτσι.

    Fresa y Chocolate λέγεται πλέον και κεντρικό σινεμά στην Αβάνα.
    Βρέθηκα μια φορά να περιμένω κι εγώ ουρά στο Κοπέλια (το πάρκο ζαχαροπλαστείο όπου παίζεται η σκηνή με το παγωτό και το γκέικο καμάκι) για παγωτό που δεν ήξερε ακόμα ο κόσμος τι θα ήταν (ό,τι βγάλει το τσουκάλι), όχι στην πτέρυγα των τουριστών με τα CUC. Κάποια στιγμή έρχεται μια κοπέλα από μπροστά και ανακοινώνει ενθουσιασμένη στην παρέα της (μαθήτριες με ποδιές -πω πω τι είπα; καλέ πόσες ποδιές φορούσε καθεμιά τους;) ότι το παγωτό θα ήταν φρέσας ι τσοκολάτα και ξεφώνισαν ολες μαζί , πανηγύρισα κι εγώ, που είχα δει την ταινία.
    Μια άλλη πτυχή της ταινίας που έζησα σ εκείνη τη φάση ήταν ότι μέχρι να έρθει η σειρά μου οι φράουλες είχαν τελειώσει.

  71. Ιάκωβος said

    Και μια που, όπως πάντα, το μπλογκ έλκει πολλούς των θετικών επιστημών, να κάτι που έμαθα τελευταία. Ο πολλαπλασιασμός των Μάγια, που τον διδάσκονται και τα γιαπωνεζάκια.

  72. Ιάκωβος said

    Στη Ρωσία είναι εντελώς ζεμλινίνκα, όνομα και πράμα.Ίσως σε πιο θερμά κλίματα να γίνονται θάμνοι.

    Ένα σχετικό γεγονός διηγείται ο Έρεμπουργκ. Σε κάποιο συνέδριο ένας Αμερικάνος του ζήτησε σπόρους από τις ρώσικες φράουλες, τις φύτεψε νομίζω στη Φλόριντα, φύτρωσαν, έγιναν τεράστιες, αλλά, όταν κάποτε του έστειλε στη Μόσχα καλαθάκι με δείγμα της σοδειάς, ο Έρεμπουργκ διαπίστωσε ότι είχαν χάσει το αρωμά τους.

    Έχω ακούσει παρόμοια ιστορία και με βρούβα ή κάτι τέτοιο, που στην Αμερική έγινε θάμνος αλλά τόσο ξυλώδης που δεν τρωγότανε.

  73. Ηλεφούφουτος said

    72 Α έτσι εξηγείται! https://www.youtube.com/watch?v=qKArE167FIg
    Ζεμλιανίκες μαζεύουνε, γι αυτό δεν ακούγονται καθόλου οι κλουμπνίκες.

  74. gryphon said

    Αγριοφραουλες θυμαμαι ειχαμε στο σπιτι στο χωριο (σε μεγαλο υψομετρο) οταν ζουσε η γιαγια μου που τον καλλιεργουσε.
    Εκει ειναι ακομη δηλαδη γιατι μαλλον ζουν πολλα χρονια.
    Κι εγω πολυ χαμηλες τις θυμαμαι σαν χαλι κατα καποιο τροπο στο συγκεριμενο σημειο του κηπου.
    Ηταν πολυ μικρες καθολου εντυπωσιακες εμφανισιακα χωρις το εντονο κοκκινο χρωμα που εχουν οι φραουλες του εμποριου μαλακες και με φυσικη γλυκητητα σε πληρη παλι αντιθεση με αυτες του εμποριου που συχνα ειναι τοσο ξινες και αγευστες που δεν τρωγονται αν δεν βαλεις σε ενα μπολακι με φραουλες 5-6 κουταλιες ζαχαρη.
    Σαν φρουτο δεν ξερω δεν μου πολυαρεσουν και το αρωμα της φραουλας ειναι νομιζω βαρυ και ενοχλητικο σαν το πεπονι περιπου αλλα μαλλον ειναι το καλυτερο φρουτο για μαρμελαδα (μαζι με το βερυκοκο δηλαδη).
    Οι φραουλες παντως απο κει κατω στην Ηλεια ηταν σημαντικο εξαγωγικο προιον προς την Ρωσια πριν το εμπαργκο οπως τα ροδακινα κλπ για την Β.Ελλαδα.
    Καπου ακουσα οτι βρηκαν μια ακρη τις στελνουν στην Τουρκια και απο εκει πωλουνται στην Ρωσια κανονικα σαν τουρκικες προφανως.
    Δεν ξερω εαν αληθευει.

  75. sarant said

    72 Το περιστατικό με τις ρώσικες φράουλες που είναι μια σταλιά, το θυμάμαι κι εγώ στον Έρενμπουργκ

    65 Όχι, ποια είναι τα κούμαρα του Δεσπότη;

  76. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Σε προβολή ταινίας στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης,ωραία ταινία, θαρρώ φινλανδική,μπορεί Καουρισμάκι (γμτ το άλτσι μου), έχει την πρωτότυπη σκηνή οι εραστές να αγκαλιάζονται γυμνοί πάνω σε στοίβες γυαλιστερών ψαριών. Και ακούγεται από το σκοτάδι της αίθουσας : νάτανε φράουλες τουλάχιστον!

  77. Είστε πολύ νέοι, ‘δώ χάμου, και δεν θυμάστε τις 9 1/2 βδομάδες με τους (τόοοοτε!) ωραίους πρωταγωνιστές Κιμ Μπάσιντζερ και Μίκυ Ρούρκ

  78. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Το Μέγα Ρεύμα και η «Φράουλα του Αρναούτκιοϊ

  79. strangetraveler said

    strawberry: απο το παλαιο αγγλικό «strēawberige» = strēaw+berige (berry). Το «strēaw» με τη σειρά του εχει σχέση με το «strew» : διασκορπίζω ή σπέρνω (σπόρους) και με το παλαιογερμανικό «strewen» με γενική έννοια «διασκορπίζω». Πιθανώς λόγω της εμφάνισης της φράουλας με τους σπόρους διασκορπισμένους στην επιφάνεια της.

  80. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Με κλειστό παράθυρο
    Πρέπει να μεγαλώσω τα όρια’ να περπατήσω
    στο ευτυχισμένο ξέφωτο με το καλό νερό
    και να μη σκέφτομαι τη νύχτα, τον καταιγισμό
    της πιθανής φωτιάς, την έρημο, τη στάχτη, την ανθρώπινη ήττα.
    Να ξανοιχτώ
    πάνω στη γη σφυρίζοντας σα να πηγαίνω
    να κάμω στο βουνό τον ήλιο δαχτυλίδια
    – ως νάτανε ν’ αρραβωνιάσω τάχα την ειρήνη
    του κόσμου με την ιστορία – ως να πηγάινω
    σε μια δουλειά χαρούμενη και βιαστική,
    σα να πηγαίνω γι’ άγριες φράουλες.
    Νικηφόρος Βρεττάκος

    ..σα να πηγαίνω γι’ άγριες φράουλες.

  81. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, όλα πολύ ωραία σχόλια!

    80 Ωραίος στίχος!

  82. Π.Σ. said

    Στη μορφολογία υπάρχουν και τα cranberry morphemes, τα δεσμευμένα μορφήματα που δεν έχουν ανεξάρτητη λεξική σημασία ή γραμματική λειτουργία αλλά έχουν διαφοροποιητική λειτουργία στο επίπεδο της λέξης.

  83. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Και δυο ταινιάκια
    Πέρα από τις φράουλες

    Φράουλες

  84. NM said

    Τύπος που ουρλιάζει υπέρ της διαγραφής αιώνιων φοιτητών, πήρε το πτυχίο του μετά από 42 χρόνια.
    Συγχαρητήρια και καλή σταδιοδρομία στο νέο επιστήμονα
    http://luben.tv/stream/57754

  85. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    83.ξέχασα:το πρώτο ταινιάκι»πέρα από τις φράουλες» μού το θύμισε ο Σπιράλ που έγραψε, στο παλιό νήμα,ότι πήγε φαντάρος σε βόρεια φραουλοπεριοχή,ενώ το δεύτερο «φράουλες» ο Σκύλος στο σχ.77

    Ο Κιντ επίσης, με το στίχο του Νερούδα mesas con fresas en la nieve με πήγε στα δάση της Μάτσης Χ΄΄λαζάρου:
    με δάση με άγριες φράουλες
    {…}
    εσύ μ’ ανοίγεις παράθυρο
    με κλείνεις
    με στολίζεις φυτά
    και τα περιποιέσαι
    με μυρίζεις
    με διψάς
    με κρατάς
    ξαφνικά
    με λύνεις
    και γελάω ακόμα ακόμα
    πάμε ερχόμαστε μες στα κρύα και τις ζέστες και τις σκόνες που
    μετά λασπώνουνε κι έχουνε για νήμα τα φύλλα τού φθινόπωρου
    άνοιξη αντικριστήκαμε τότες που ζητούσα να πεθάνω
    γνωρίσαμε από κείνη την ημέρα
    χρόνους και χώρους πολλούς
    με αντικείμενα
    με ορέξεις
    με δάση με άγριες φράουλες
    {…}
    Μάτση Χατζηλαζάρου,άσμα,Ποιήματα 1944-1985 (εκδ. Ίκαρος,1989)
    [Ενότητα Έρως μελαχρινός]

  86. Όλα τα φρούτα ωριμάζουν κάποτε! Ακόμα και τα σάπια…

    Χτεσινό: ο Πσαργιανός πήρε πτυχίο στα 61!
    Φτούσαςαιώνιοι!

  87. Pedis said

    Διότι, νικοκυρη και απαντώ στο κλείσιμό σου, όποιος πιστεύει ότι οι φράουλες ωριμάζουν όλες μαζί, δεν έχει ιδέα για τα σταφύλια, έλεγε ο Παράκελσος (αλλά μάλλον αναφερόταν σε συγγενικούς κουμαροειδείς καρπούς.)

    # 86 – Απατεώνας με πτυχίο, τσαρλατάνος με λοφίο. Θα ζητήσει και επιστημονικό επίδομα, τώρα που έγινε πτυχιούχος;

  88. Μαρία said

    87 🙂

  89. Καλησπέρες στην ομήγυρη. Θα παρακαλέσω το νικοκύρη και τη συλλογική σοφία για μια χάρη: Υπάρχει η λέξη «κοιλόγνωμος», από που προέρχεται και τι σημαίνει; Το θέμα τέθηκε από μια κριτική παρουσίαση του βιβλίου του Λάζλο Κρασναχορκάι (!) στο Lifο:

    http://www.lifo.gr/mag/features/4877?ref=yfp

  90. spiral architect said

    Σορμπέ φράουλας σκότωσε τη Βρετανή τουρίστρια σε ξενοδοχείο της Ρόδου. 😦

  91. sarant said

    90 Μια άλλη διάσταση του Φράουλες και αίμα.Αλλά το γεγονός αυτό έγινε το 2012, όχι;

    89 Καλημέρα. Είναι λέξη που δεν υπάρχει στην αρχαία γραμματεία, ούτε τη βρίσκω σε κάποιο λεξικό, αλλά την έχει επανειλημμένα χρησιμοποιήσει ο μακαρίτης ο Κ. Παπαγιώργης, με τη σημασία: κάποιος που διστάζει, που έχει «αμφίρροπες διαθέσεις». Υποθέτω από το κοίλη + γνώμη.

  92. Γς said

    Ανακάλυψαν το μυστήριο για τις τρύπες στα τυριά

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_4839.html

  93. Estrellita Fugaz said

    @63-64,
    στην ωραία ταινία του Γκουτιέρρες Αλέα, πάντως, «Fresa y chocolate», επειδή πουθενά δεν φαίνονται ούτε φράουλες ούτε σοκολάτες, είναι εύλογο κανείς να υποθέσει ότι η «φράουλα» του τίτλου αναφέρεται στον λευκό ευαίσθητο (είθισται να) ομοφυλόφιλο, ενώ η «σοκολάτα» στον ηλιοκαμένο μαυριδερό κομμουνιστή.

    Final feliz: οι γεύσεις συνενούνται (κάτι όπως ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ΑΝ.ΕΛ., να πούμε).

  94. καμιά τρύπα για καλό τυρί, ξερς ;;

  95. Estrellita Fugaz said

    Εγκώ;

  96. Λ said

    Καλημέρες,
    strawberry fields λέγεται μέρος του Σέντραλ Παρκ στη Νέα Υόρκη δεν θυμάμαι γιατί (ούτε μπορώ να βγω να γουγκλίσω γιατί δεν έχω ευρυζωνικό). Είνα πιθανό πάντως να πήραν από εκεί τον τίτλο του τραγουδιού τους τα σκαθάρια.

    Κάτι άλλο, είναι αστείο αν υπάρχουν σταφίλια φράουλες όπως εδώ που άκουσα να λένε τα μήλα γκόλντεν μήλα μπανάνες.

    Μετά από δίμηνη απουσία και ένα θεϊκό κονσέρτο στην Παλαίπαφο ψες, ξύπνησα στο χωριό σήμερα το πρωί για να δω τους ανθούς της ροδιάς και της κάπαρης σε συνεφιασμένο φόντο. Θα έχουμε καταιγίδες σήμερα λένε.

  97. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    96. No. http://en.wikipedia.org/wiki/Strawberry_Field

  98. Γς said

    95:
    Εμένα λέει.
    Πελάτης μου

  99. sarant said

    96: Ναι, σταφύλια φράουλες και μήλα μπανανέ 🙂

  100. Γς said

    ΄96:
    Στενά συνδεδεμένο με τον Τζον Λένον

  101. Λ said

    Στη Μόσχα τέτοια εποχή αγοράζαμε φράουλες και κάθε λογής μούρα σε χάρτινο χωνάκι από συμπαθητικές γιαγιάδες έξω από σταθμούς.
    Μου έρχεται στο νου το τραγούδι καλίνκα.
    калинка, калинка моя,
    в саду ягода, калинка, малинка моя…

  102. Νατάσσα said

    96, 99: Όχι μόνο σταφύλι φράουλα, αλλά και κεράσι. Φράουλα λέμε στο Πήλιο το σφιχτό κιτρινοκόκκινο κεράσι που κάνουμε το γλυκό του κουταλιού.

  103. sarant said

    102 Πολύ μου αρέσει αυτό το κεράσι!

  104. Λ said

    Μήλα μπανανέ και αγώνες συκέ, ουπς σικέ ήθελα να πω.

  105. Ηλεφούφουτος said

    93a Όχι και πουθενά

  106. Το χαλάζι, μεγάλος εχθρός της φράουλας.

  107. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Άλλο φρούτο ο Ζεπ! «Πρόεδρος ξανά! Το σκάνδαλο δεν επηρέασε τον Μπλάτερ»
    «Ο Σεπ Μπλάτερ επανεξελέγη στην προεδρία της FIFA καθώς ο αντίπαλός του πρίγκιπας Άλι της Ιορδανίας, αποσύρθηκε από τη δεύτερη ψηφοφορία…»
    Γατάκι Σπάιραλ! 🙂 Tι να μασήσει ο Ζεπ από σκάνδαλα και FBI ρεε!! Μέχρι και Αράπηδες πρίγκηπες αγοράζει! Μπορεί αυτοί να έχουν πετρέλαιο, αλλά ο Ζεπ έχει «λάδι»! 😆

  108. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    107. (προσθήκη). Τον δε Πλατινή, τον έχει ο Μπλάτερ για αλοιφή -πατέ πάνω στο μόργκεν μπρέτχεν του! 🙂
    (όσο παιχταράς ήταν αυτός ο Μισέλ, τόσο μαζεταράς παράγων είναι!)

  109. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    .. κι αυτοί οι πρίγκηπες της αραβίας ρε παιδάκι μου…όλο κλο-κλο-κλο κι από αυγό τίποτα! πφφ…
    (με πονάει και ως βάζελο το θέμα. We had a dream τοτε με τον πρίγκηπα του Τσάκα…και τελικά μείναμε με τη μάνικα της βενζιναντλίας στο χέρι! 😦 )

  110. Παγωτάκι φράγκολα α λα Ταϊλάνδη!

    View post on imgur.com

  111. # 50 α

    Επειδή υπήρξε αμφισβήτηση για την τιμή στα κεράσια ( 0.99) μπορείτε να δείτε από εδώ

    http://www.okaa.gr/gr/nea-kai-anakoinoseis/statistika-deltia-timon/

    πως στις τιμές της Πέμπτης τα κεράσια πουλιότουσαν από 0.90 ευρώ

  112. Εννοείται πως με μια καλή ματιά στις τιμές της κεντρικής δείχνει πως οι τιμές στις λαϊκιές δεν είναι τόσο «λαϊκιές»

  113. sarant said

    111: Εντάξει, πείσθηκα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: