Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μεταξά, έλα εδώ να σε ταΐσω

Posted by sarant στο 7 Ιουνίου, 2015


Σε χτεσινό σχόλιο είχαμε πει για την εκστρατεία που έκανε στην Κίνα ο Πρόεδρος Μάο για να εξολοθρεύσει τα σπουργίτια και άλλα τρία «βλαβερά» πλάσματα (ποντίκια, μύγες, κουνούπια) κι εγώ θυμήθηκα την παρόμοια εκστρατεία που είχε γίνει επί 4ης Αυγούστου στην Ελλάδα για να περιοριστούν οι κατσίκες. Και κοντά σ’ αυτό πρόσθεσε τη γνώμη του ο φίλος ΚΑΒ ότι με τις γεωργικές επιδοτήσεις οι κατσίκες στο νησί του πλήθυναν κι έχουν ρημάξει τα μελισσοκομικά φυτά -πιράνχας, λέει, τις αποκαλούν τις κατσίκες οι μελισσοκόμοι.

Οπότε, θυμήθηκα ένα βιβλίο που’χα διαβάσει, που αναφερόταν εκτενώς στη μεταξική αντιγιδική εκστρατεία, και σκέφτηκα σήμερα, που έχουμε καιρό για διάβασμα, να παραθέσω τα σχετικά αποσπάσματα. Πρόκειται για το δίτομο έργο του Γεωργούλα Μπέικου «Η λαϊκή εξουσία στην ελεύθερη Ελλάδα», που παρά τον τίτλο του είναι πολύ ζωντανό και πολύ γουστόζικο ανάγνωσμα. Ο Μπέικος, μορφωμένος αλλά από χωριό, διανθίζει την αφήγησή του με παροιμίες και λαϊκές εκφράσεις, που σκέφτομαι κάποια φορά να τις αποδελτιώσω. (Έχω παραθέσει ένα μικρό απόσπασμα από το έργο του, στο τέλος ενός παλιότερου άρθρου-κουίζ).

Μπορεί το μέτρο του Μεταξά για την εξολόθρευση της γίδας να ήταν σωτήριο για τη γεωργία -ο παππούς μου, θυμάμαι, σε μια συζήτηση που είχαμε κάνει σε ανύποπτο χρόνο, το είχε θεωρήσει σωστό, και βέβαια κάθε άλλο παρά οπαδός του Μεταξά ήταν. Ο Μπέικος όμως, εκτός από κομμουνιστής καταγόταν και από την Ευρυτανία, όπου προπολεμικά η αιγοβοσκή ήταν η μοναδική σχεδόν πηγή χρηματικού εισοδήματος, οπότε βλέπει τα πράγματα αλλιώς.

Ο Μπέικος δεν ήταν τυχαίος: είναι αυτός που επεξεργάστηκε τον κώδικα λαϊκής δικαιοσύνης, που εφαρμόστηκε στην ελεύθερη Ελλάδα το 1943-44. Την περίοδο της 4ης Αυγούστου ήταν συντάκτης μιας τοπικής εφημερίδας.

Για το «γιδοφάγωμα», παραθέτει σε υποσημείωση κάποια στοιχεία: Από το 1937-39 στην Ευρυτανία εξοντώθηκαν 90-100 χιλιάδες γίδια (χωρικά και νομαδικά). Ο κλονισμός που έπαθε η οικονομία της Ευρυτανίας από την εξόντωση των γιδιών ήταν τεράστιος. Το Κράτος, αδιαφορώντας για τη ζωή των ορεινών πληθυσμών που βασικά ζούσαν από τη γιδοτροφία, αφαίρεσε από τη λαϊκή οικονομία της Ευρυτανίας ετήσιο ακαθάριστο εισόδημα 27-30 εκατομ. δραχμές (σε τιμές 1939), χωρίς αυτό να αντικατασταθεί με τίποτα. Η απαγόρευση της αιγοβοσκής ήταν το πιο μεγάλο κτύπημα για τη χωρική οικονομία της Ευρυτανίας, που σχεδόν μοναδική πηγή χρηματικού εισοδήματος είχε τα γίδια. Βίαια κι απότομα αφαιρέθηκε το χρηματικό εισόδημα με το οποίο η χωρική οικογένεια αγόραζε το ψωμί που της έλειπε. Λιγόστεψε το γάλα, το βούτυρο, το κρέας και χειροτέρεψαν οι συνθήκες διατροφής του πληθυσμού.

Αλλά ας δούμε πώς περιγράφει, σε διάφορες σελίδες του έργου του την οργή των βουνίσιων για το ξολόθρεμα της γίδας, που τους έκανε να μισήσουν τον Μεταξά, τον κυβερνήτη που επέβαλε το μέτρο, σε σημείο που να δίνουν τ’ όνομά του στα γουρούνια τους -εξού και ο τίτλος του άρθρου. (Κι εμείς, θυμάμαι, στη δικτατορία, είχαμε έναν σκύλο που ο πατέρας μου τον ονόμασε Στέλιο, προς τιμήν του Παττακού).

(Το κείμενο είναι οσιαρισμένο, όλο και κάποια λαθάκια θα’χουν ξεφύγει. Αν μου τα υποδείξετε θα τα διορθώσω, αν και όχι αμέσως διότι το πρωί κατά πάσα πιθανότητα θα λείπω).

Στα προηγούμενα, ο συγγραφέας λέει με ποιο τρόπο το κράτος, με την πολιτική του, έκανε εχθρό του τον ορεινό χωρικό της Ευρυτανίας. Και αφού αναφέρει άλλα θέματα, φτάνει στο προκείμενο:

Του έφαγε τη γίδα με μια και μόνη χαψιά, χωρίς να του δώσει αντικατάστατο. Του έφαγε τη γίδα, το ίδιο σα να’τρωγε ήτανε το χωρικό και τα παιδιά του. Απ’ το βυζί της μανάρας του ανάσταινε τα κουτσούβελά του ο Ευρυτάνας. Και στρώμα και σκέπασμά του και… παλτό και… βελάδα του είχεν ολοζωής την τραγομαλλίσια κάπα του και το κοντοκάπι. Σφάχτηκε η γίδα, πάει και το γάλα, πάει και το τραγόμαλλο, πάει και τ’ άρτυμα του βουνίσιου.

– Πάει, βλέπεις, κι η γίδα, που βγάζαμε και μια οργιά λουρί. Με τι τώρα να πλέξεις και να σουφρώσεις γουρνοτσάρουχο; Νηστικός; -νηστικός! Κόρακας να το κόψει. Αλλά η ξυπολυσιά; Πώς να περπατήσεις στο διαολότοπο; Μα, λες, σκαμπάζουν τα κολάρα τι θα πει γουρνοτσάρουχο και γιδιά;

Ως «γιδοφάης» πια το Κράτος καταποντίστηκε κυριολεχτικά στη συνείδηση του Ευρυτάνα. Τον άφησε με τη γκλίτσα. Και πόσο βαρύ ‘ναι το γκλιτσόξυλο του γιδάρη π’ απόμεινε χωρίς κοπάδι, θα το καταλάβουνε οι «γιδοφάηδες» σαν έρθ’ η ώρα να το φάνε κατακέφαλα.

(….)

Μια χρονιά, μάλλον το 1939, μου σύντυχε να βρεθώ την επέτειο της 4ης Αυγούστου στο χωριό μου. Όπως θα θυμούνται οι προπολεμικοί, καμπάνες, δοξαπατρί, κεριά, λαμπάδες, φέστες και δεκάρικοι ίσαμε το έσχατο χωριό —«γιατί χαίρεται ο κόσμος» και χασκογελάει… Ανέβαινα για το σπίτι, συναπαντήθηκα στη στράτα με μια γερόντισσα, που πήγαινε στην εκκλησιά, για τη δοξολογία. —«Καλ’ μέρα, θεια-θοδώρα». —«Καλό να ’χ’ς! Στ’ μακάρισ’ δε θα ρθ’ς;» —με ρώτησε.

Ξαφνιάστηκα, απόρησα. Είχε και κάνα χρόνο, νομίζω, ο μα­καρίτης της θαμμένος, μα τέτοια μέρα που «χαμογελάει» ο… κό­σμος, αν μάλιστα χρειαστεί ακόμα και με το βούρδουλα, μόνο μακάριση δέ γινότανε —να το αστειευόσουνα, δεν τη γλύτωνες τη δόση ρετσινόλαδου. Κι αυτή εδώ το ’λεγε στα ίσα! Α, ξέχασα να σε κατατοπίσω, αναγνώστη. Μακάριση λένε το μνημόσυνο που κά­νουνε οι δικοί μας στο σαρανταήμερο ή στο χρόνο του μακαρίτη, μετά στα τρία του, νομίζω.

—Ποια μακάριση, ποιανού;

—Αυτ’ νού τ’ σκατά! θιος να μι σχουρέσ’, κουλάζουμι, μι του γιδουφάη! —μ’ απάντησε η μαυρομαντηλούσα θεια-Θοδώρα.

—Μακάριση το λες; δοξολογία το λεν, θεια —της είπα, κρα­τώντας με το στανιό τα γέλια, που μου γαργαλούσανε κιόλας την κοιλιά.

Ποιος, νομίζετε, να ’καμε στη θεια-Θοδώρα «αντεθνικήν προ­παγάνδαν;» Ποιος άλλος; —οι γίδες, πρώτες και καλύτερες. Μά­λιστα, η απουσία του ξινόγαλου, του κλωτσοτυριού, του τραχανά, που δε γίνεται χωρίς γάλα, της πολύτιμης κοπριάς, του τραγόμαλλου… και του τράγου αναπαραγωγής, μη γελάτε!

Ο πατέρας μας είχε το μεγαλύτερο κι ακμαιότερο κοπάδι γιδιών στό χωριό, που το ξεχείμαζε στον κάμπο. Σαν μας το ’φαγε η 4η Αυγούστου, η οικονομία του σπιτιού κλονίστηκε όχι απλώς σοβαρά, μα ανεπανόρθωτα. Όμως, το ότι έλειψε, πάει το κοπάδι εκείνο, το ένιωσε, στο τραπέζι της, η πλειοψηφία των οικογενειών του χωριού, ιδιαίτερα ο φτωχόκοσμος. Ξέρεις, αναγνώστη, τι πάει να πει τραχανάς για τον Ευρυτάνα, για τον ορεινό γενικά; Μετά το ψωμί, η βάση της διατροφής του. Ιδιαίτερα το πρωινό του — που «και ζεσταίνει και χορταίνει», όπως έλεγε ο Κολοκοτρώνης ακριβώς για τον τραχανά— που τον στεριώνει να ξεκινήσει για το μόχτο όλης της μέρας. Αλλά το γάλα τώρα; Από παράδοση ποιος ξέρει πόσων χρόνων, που είχε καθιερωθεί σαν είδος δικαίωμα για τίς οικογένειες με μια ή δυο ψωρογιδούλες, μετά το Δεκαπενταύγουστο δίναμε δωρεάν μια ποσότητα από 10 ώς 20 οκάδες γάλα στην κάθε φτωχοφαμελιά, να φτιάξει τον τραχανούλη της χρονιάς της. Η ίδια παράδοση ίσχυε, από ό,τι ξέρω, και σ’ άλλα χωριά. Πάει, λοιπόν, κι ο τραχανάς! Με πέντε-δέκα μεροκάματα, στο θέρο, ας ποΰμε, το φτωχόσπιτο ξασφάλιζε 10 ή 20 και 25 οκάδες ξινοτύρι, το μοναδικό του άρτυμα. Έγινε δυσεύρετο είδος η γιδιά, το γιδοτόμαρο, που χρησίμευε για χίλιες δυο ανάγκες του χωρικού —απ’ την ποδεσιά του ίσαμε το γαμαροσάμαρο!

— Τι έπιασες; —ρώτησα τον πατέρα, όταν αναγκάστηκε να ξεπουλήσει άρον-άρον κατοσταριές γίδια.

— Ούτε το μισό μαξούλι τής χρονιάς —μ’ απάντησε με πίκρα που δεν κρυβότανε.

Την ίδια χρονιά με το ξεπάτωμα του κοπαδιού έφυγε απ’ το χωριό κι ο τελευταίος μας από τα τέσσερα αδέρφια που ήμασταν και δεν είχε φύγει. Σκόπευε να μείνει στην περιουσία κι είχε και μεράκι. Μα τώρα ψωμί εδώ δεν είχε πια -—με τον τρόπο που χα­λάστηκε ένα εισόδημα και δεν αντικαταστάθηκε με τίποτα. Χωρίς κοπριά, το φυσικό απαράμιλλο λίπασμα, ξεπέσανε σέ λίγο και τα καλά πριν χωράφια μας. Οι γέροι περιορίσανε τίς καλλιέργειες και τις δουλειές, συνεπώς και τα μεροκάματα που πληρώνανε. Γίδα σήμαινε χρηματικό εισόδημα. Θυμάμαι που στο σπίτι υπήρχανε πάντοτε ρευστά —λίγα ή πολλά, ανάλογα με την περίσταση και την εποχή— και συχνά ερχόντουσανε συχωριανοί στο γέρο να πάρουνε για πέντε-δέκα μέρες ένα μικροποσό για κάποια άμεση ανάγκη τους, ώστε να μη καταφύγουνε στόν τοκογλύφο. Τώρα πάει κι ετούτη η ευχέρεια, πέταξε. Ο πολύς κοσμάκης ψώνιζε βερεσέ στον μπα­κάλη —ως την άνοιξη που θα πουλούσε ένα κατσίκι ή το φθινόπωρο πατάτες ή καρύδια. Γενικά ο μαγαζάτορας ήθελε κάποιον εγγυητή —καλού κακού! Ο γέρος έπαιρνε συχνά απάνω του παρόμοιες υποχρεώσεις —όσο είχε το εισόδημα του κοπαδιού. Σφαγιάστηκε το τελευταίο, πέθανε μαζί του κι η πρωτινή ευκολία. Έτσι, τη γίδα δεν την έχασε ο ένας, ο που την είχε. Την έχασε όλο το χωριό.

(…)

Κάποτε ο πατέρας αρρώστησε, οι δουλειές στη βράση τους, η μάνα δεν τις πρόκανε όπως ήθελε, ήτανε διαρκώς στα ώπα της. Ο άρρωστος τίς απαιτήσεις του, φυσικά. Σε μια κάποια στιγμή, που η μάνα ήτανε όλο διαόλια, φούρια και φωνές δεξιά-ζερβά, δε δεχότανε μύγα στο σπαθί της, ο γέρος, με το αειντουμανιάζον τσι­μπούκι του στα δόντια και το περιπαιχτικό κέφι του, πέταξε της γριάς του: «Μεταξάς μου ’γινες, μωρέ γριά! Με-τα-ξάς!» Τ’ ήτανε να το ξεστομίσει! Σωθήκανε στον κόσμο τον επά οι προσβολές, να βρει μιαν άλλη; το «Μεταξάς» πήγε και βρήκε; Σωθήκανε οι βρισιές, άλλη δεν του ’φτανε να ξεθυμάνει; Κύριε, φύλαττε! Χάρον απάντεχε, τούτο όχι! Βροντολόγησε τίς πόρτες, βγαίνοντας σίφου­νας από την κάμαρη, σειστήκανε τσατμάδες και χωρίσματα, τρεμουλιάξανε τα τζάμια, οι κότες αναφταγωθήκανε στην αυλή, σα να χύμηξε γεράκι! «Βγήκε απ’ τα σεγκούνια της» η γριά μας, άστρα­ψε και βρόντηξε —να την πει και «Μεταξά»! και ποιος; —ο γέρος της! δεν την έλεε ό,τι στο διάολο ήθελε, να τη σκυλοβρίσει, μα όχι, για όνομα του Θεού, και «Μεταξά»!… Αλλά κι εκείνη και τι δεν του έσυρε, απ’ την αυλή, όσα παίρνει η σκούπα! Καιρός και καιρός πέρασε, όμως της γριάς πού να τής περάσει, αδύνατο να του συχωρέσει του γέρου της μια τέτοια προσβολή που τής έκανε!

Εκεί, που λέτε, είχε καταντήσει το όνομα του «πρώτου» σε όλα —το θυμάστε οι παλαιότεροι. Πρώτο και στην έννοια σα βρισιά, ο λαός δε χαρίζει κάστανα. Σε κάνει συνώνυμο της βρισιάς, αν γι’ αυτό και μόνο αξίζει η φήμη σου —φυσικά κατά τα έργα σου. Σε βάζει όνομα στο γουρούνι του, αν του φέρθηκες γουρουνίσια, όπως λέμε, αδικώντας το καημένο το ζώο… Άκουσα με τ’ αυτιά μου στα χρόνια τής Κατοχής να φωνάζουνε σε γουρούνια, εκεί πά­νω στα χωριά μας, και με τον φυσικότερο τόνο φωνής, «Μεταξά, Μεταξά, έλα δώ, έλα να σε ταΐσω» —ο χωρικός δίνει ονόματα στα σπιτικά ζα του κι εκείνα τα μαθαίνουνε.

Έτυχε μια μέρα να περνάμε με το στρατηγό Δ. Ματσούκα απ’ το χωριό Δίλοφο Σπερχειάδας, δίπλα από μιαν αυλή, κι ώς ακούσαμε μια νοικοκυρά χωριάτισσα να κράζει το γουρούνι της, «Μεταξά», ο διοικητής μου, τής XIII Μεραρχίας του ΕΛΑΣ, είπε, σιγανά, σα να μονολογούσε προς τον εαυτό του:

—Τι της φταίει, της βλοημένης, και το βρίζει το ζώο;

 

 

Advertisements

187 Σχόλια to “Μεταξά, έλα εδώ να σε ταΐσω”

  1. Μάλιστα! Μεταξικό μνημόνιο. Ξέρουμε πώς ακριβώς εξολοθρεύτηκαν οι γίδες; (Και πώς επανέκαμψαν μετά τον πόλεμο;)

  2. Γς said

    Καλημέρα
    Στις εμμονές αυτές των μεγάλων Μάο, Μεταξάς, με τα σπουργίτια, κουνούπια και κατσίκες προσθέστε και τις κατσαρίδες του Ερντογάν

  3. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Πριν αποχωρήσω διά μήτινγκ κορυφής με γιδοτάγαρα, να θυμίσω μια ρηξικέλευθη παλιότερη πρόταση μεγάλου πολιτικού ανδρός, του Γιώργου Καρατζαφέρη. Είχε προτείνει λοιπόν ,να μπει σε κάθε πολυκατοικία (στο πλατύσκαλο του κλιμακοστασίου ή στο φωταγωγό), πρωτευούσης και συμπρωτευούσης έστω, από ένα κατσίκι ή τέλος πάντων αιγοειδές εν γένει, ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η κρίση ,όσον αφορά τη σίτηση. Μεγαλοφυές (αλλά δυστυχώς η ιδέα σνομπαρίστηκε και πέρασε στο ντούκου… 😦 )

  4. sarant said

    Καλημέρα, τώρα φεύγω τελικά!

    1: Υποθέτω ότι δεν εξολοθρεύτηκαν τελείως/παντού οι γίδες. Πώς όμως, δεν ξέρω,

  5. LandS said

    Για τον τραχανά ο Κολοκοτρώνης είπε: «Και πυρώνει και τυλώνει».

  6. Καλημέρα

  7. giorgos said

    Νά καί μερικά ιστορικά στοιχεία γιά…τήν «ανάπτυξη» πού οδήγησε στήν υπανάπτυξη καί στήν ερήμωση τής επαρχίας .

    «… Τυπικὸ παράδειγμα τῶν μεταπτώσεων τῆς ἰδιοκτησίας διὰ τῶν διαφόρων ὁρισμῶν τοῦ Γενικοῦ συμφέροντος στὴν γεροντοκόρη μας Ἑλλάδα καὶ τῆς ἀντωνυμίας ΑΥΤΗ, ἔχουμε τὴν κατάντια τῆς μονοκαλλιέργειας τοῦ τουρισμοῦ, διὰ τῆς ὁποίας προσπαθοῦν σήμερα νὰ ἀποζήσουν τὰ Ἑπτάνησα ( καὶ πολλὰ ἀλλά νησιά). Μετὰ τὴν Μικρασιατικὴ καταστροφὴ οἱ τότε ἀγαπητικοὶ τῆς γεροντοκόρης μας, ἤγουν ὁ τότε νομοθέτης, ὤρισαν πάλι ὡς γενικὸ συμφέρον τὴν βιομηχανικὴ ἀνάπτυξη – καὶ ἦταν ἡ πολλοστὴ φορά. Οἱ ξεριζωμένες μάζες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἐπροσφέρονταν ἀπείρως γιὰ ἐκμετάλλευση καὶ τὸ πρόβλημα ἦταν πώς θὰ βρεθῆ τὸ κεφάλαιο. Ἱδρύουν λοιπὸν τῷ 1929 τὴν Ἀγροτικὴ Τράπεζα μὲ σκοπὸ ἀκριβῶς νὰ ξεθεμελιώσουν τὴν ἀγροτικὴ ὑποδομὴ μὶας πατροπαραδότως καὶ ἐκ φύσεως ἀγροτικῆς χώρας σὰν τὴν Ἑλλάδα ὑπὸ τὸ σύνθημα ἀναπτύξεως βιομηχανίας λιπασμάτων ἐν Ἀθήναις. Η ΑΤΕ, ὄντως πιστὴ στὸν προορισμό της, ἐχρέωνε τὸν γεωργὸ μέχρι τὸν λαιμὸ ( γιὰ νὰ δουλεύη πολύ), ἐνῷ διὰ τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς καὶ τῶν χονδρεμπόρων τῶν συνεταιρισμῶν οἱ τιμὲς γιὰ τὸν ἀγρότη καθωρίσθηκαν ἁπλῶς στὸ νὰ τοῦ μισοαναπαράγουν τὴν ἐργατικὴ δύναμη, δηλαδὴ μόλις νὰ τὸν κρατοῦν στὸ ἐπίπεδο τοῦ ζῆν. Τὰ οὕτω πώς δωρεὰν ἀπολαμβανόμενα ἀγροτικὰ προϊόντα συνιστοῦσαν τὶς ἐξαγωγὲς, προκειμένου νὰ εὑρεθῆ τὸ κεφάλαιο τῆς βιομηχανικῆς ἀνάπτυξης. Ἡ ὁποία τελικῶς δὲν ἔγινε, διότι σὺν τοῖς ἄλλοις εἶναι ἴδιον τῶν ἀγαπητικῶν νὰ σπαταλοῦν τὸ χρῆμα πού ἀπομυζοῦν ἀπὸ τὰ θύματά τους καὶ ὄχι νὰ προκόβουν μ’ αὐτό… Πρέπει ἐπίσης νὰ πρσθέσωμε ἐδῶ, ὅτι ἡ οἰκονομία τῆς ἐλεύθερης ἀγορὰ στὴν Ἑλλάδα εἶχε πάντα μία ἰδιομορφία ἐκ λόγων ἐθνικῶν: δεδομένου ὅτι ὁ ἑκάστοτε ὁρισμὸς τοῦ γενικοῦ συμφέροντος ἀποτελοῦσε ἐθνικὸ αἴτημα καὶ ἐπιταγή, οἱ τιμὲς τῆς ἀγορᾶς ἐκανονίζονταν πάντα διὰ κυβερνητικῶν ἐντολῶν καὶ μὲ τὴν ἀγορανομία. Οἱ ἀγρότες συνεπῶς, θέλοντας καὶ μή, δὲν εἶχαν παρὰ νὰ ὑποταχθοῦν στοὺς μεσάζοντες τῶν προϊόντων τους. Μεγάλα περιθώρια δὲν εἶχαν, διότι ἀλλοιῶς αὐτὰ γρήγορα ἐσάπιζαν… Τὸ ὀφθαλμοφανὲς ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς ἔρχεται μετὰ τὸν πόλεμο (οὕτως ἤ ἄλλως σὲ μία δεκαετία μέσα (1930-1940) καὶ σχεδὸν μέχρι τὸ ’55 λόγῳ τῶν πολέμων στὴν Ἑλλάδα δὲν μποροῦσε νὰ φανῆ). Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν σχεδίων Μάρσαλ ἐπανορίζεται τὸ γενικὸ συμφέρον ὡς βιομηχανικὴ ἀνάπτυξη καὶ προκειμένου νὰ βρεθοῦν τὰ νέα ἐργατικὰ χέρια οἱ τιμὲς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ἐξευτελίζονται τελείως.

    Ἀλλὰ καὶ πάλι ὁ… νυμφίος (ἡ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξη ) ξέμεινε στὸν δρόμο, ὁπότε προέκυψε ἀνάγκη νέου ὁρισμοῦ τοῦ γενικοῦ συμφέροντος.»

  8. Alexis said

    Καλημέρα.
    Ομολογώ ότι δεν ήξερα για τον …γιδοδιωγμό του Μεταξά! Πολύ ενδιαφέρον!

    5: Ναι έτσι είναι. Λέγεται ακόμα στην Πελοπόννησο ως παροιμιακή έκφραση.
    Την έλεγε ο πατέρας μου, εξ ορεινής Ηλείας καταγόμενος, που ήταν και λάτρης του τραχανά.
    Γιατί άραγε το …ευπρέπισε ο Μπέικος;

  9. atheofobos said

    Εκτός όμως από Μεταξάς, οι γιδοβοσκοί δίνουν ένα πλήθος από ονόματα στις γίδες τους.
    Ολόκληρο το ονοματολόγιο υπάρχει εδώ:
    http://www.gorgopotamosvillage.gr/paliaepoxi/anamniseisafigiseis/gides.htm

  10. leonicos said

    Και πυρώνει και τυλώνει»

    Τέλειο

  11. leonicos said

    Για 6 το έγραφα, προς το 5, 10 μού βγήκε. Και μετά με μαλώνουν που σχολιάζω την επομένη!

  12. giorgos said

    Καί εδώ http://katotokerdos.blogspot.gr/2010/12/2.html γιά τήν δημιουργία τών επιμελητηρίων καί τόν «οίκο τού αγρότη » πού ίδρυσε ό Μεταξάς .

  13. leonicos said

    @7 Γιώργο, καταπληκτικό σχόλιο

  14. giorgos said

    «13» Δέν είναι δικό μου . Είναι απόσπασμα από ένα άρθρο τής εφημερίδας «Λευκαδίτικος Λόγος» .

  15. Λ said

    Για όλα φταίει ο Ιησούς που είπε ότι θα χωρίσουν λέει τα πρόβατα από τα ερίφια. Κατά βάθος ήταν ρατσιστής.

  16. cronopiusa said

    Η αίγα των λεγεωνάριων

    παρελαύνει

  17. cronopiusa said

  18. Λ said

    Πριν δύο χρόνια στο χωριό Περιστερώνα της Πάφου οι κάτοικοι εξολόθρευσαν όλες τις φρουτονυχτερίδες, τους νυχτοπάππαρους, όπως τους λέμε.

    Αφού το θέμα αφορά το ζωικό βασίλειο επιτρέψτε μου να σας πω ότι σήμερα μόλις ανακάλυψα ότι το όνομα της ηρωίδας της βρετανικής τηλεοπτικής σειράς From Lark Rise to Candleford, Dorcas, είναι δάνειο από την ελληνική λέξη δορκάς, που σημαίνει ζαρκάδα. Τις πληροφορίες τις βρήκα εδώ
    .http://www.abarim-publications.com/Meaning/Dorcas.html#.VXQHUOmJjmI

  19. Για τα γίδια του Μεταξά, η συνωμοσιολογία λέει πως τις εξολόθρευσε για να πουλήσει τα τομάρια τους στο γερμανικό στρατό, Βέρμαχτ, που θα τις έκανε μπότες. Βέβαια, με το (λεπτό) γιδοτόμαρο μπότες δεν γίνονται, θέλει δέρμα από μουσκάρι αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες για έναν καλό συνωμοσιολόγο.
    Το γιδοτόμαρο, όπως λέει κι ο Μπέικος, γινόταν λεπτές λουρίδες για να στερεώνει τα τσαρούχια.
    Τέλος, η αλήθεια είναι πως απ’ όπου έφυγε η γίδα αναστήθηκε το δάσος.
    Ίσως, λοιπόν, σήμερα η Ευρυτανία να χρωστάει τα πλούσια δάση της και τον σχετικό τουρισμό της στον εξοβελισμό της γίδας.

  20. nikiplos said

    Να προσθέσω ότι κατά καιρούς το Υπ Γεωργίας επικήρυσσε διάφορα είδη· ποτέ δεν κατάλαβα γιατί. Όταν ήμουν 12χρονος, το 1981, είχαν επικηρυχθεί οι σαύρες. Την τέχνη της συλλήψεως ζωντανών γουστέρων και γαϊδουρογούστερων (για τους ενδημούντες σε συγκεκριμένη περιοχή) μου τη δίδαξε ένα παιδί των αγρών. Είχαμε βγάλει χρήμα, αφού πλήρωναν αδρά… Θυμάμαι μια βδομάδα που είχα βγάλει 120 δραχμές και ήμουν πολλών τοις μετρητοίς στην παρέα… 🙂

  21. Γς said

    10:
    Ο τραχανάς.
    Το άλλο:
    Και πυρώνει και τυφλώνει

  22. cronopiusa said

  23. Πωλών τοις μετρητοίς, Νικιπλέ. Η αναφορά είναι σε μια χρωμολιθογραφία που υπήρχε παλιά σε πολλά μαγαζιά — αλλά άμα ήσουν μόλις 12 ετών το 1981, πού να την ξέρεις; 🙂

  24. Philippos said

    «Τα γίδια στην Ελλάδα που τρώνε τους νεαρούς θάμνους πριν καλοφυτρώσουν, γυμνώσανε όλα τα βουνά της χώρας. Αυτή η ‘ληστρική οικονομία’ των ζώων…» (Φρ. Ένγκελς, «Ο ρόλος της εργασίας…», in Μαρξ – Ενγκελς, Διαλεχτά Έργα ΙΙ, σ. 86)

  25. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Κάτι μάθαμε και σήμερα για την αντιγιδική εκστρατεία, που δείχνει κι αυτή ότι, όταν επιλογές που παρεμβαίνουν στην τροφική αλυσίδα γίνονται «κεντρικά» οι καταστροφές μεσοπρόθεσμα είναι ανυπολόγιστες.

  26. Λ said

    Η αίγα σαν σύμβολο μετανάστευσης. Πρόκειται για γλυπτό στο κέντρο του Λονδίνου:

    The goat stands as a symbol for the various waves of migration that have found sanctuary in Spitalfields and helped to shape it. The goat, as an image of persecution and sacrifice, reflects how each successive group of immigrants have faced their own combination of conflict, oppression and poverty, all eventually finding a new home in London. The crates on which it stands reference the market as well as the ongoing history of transience and human flux

    http://www.urban75.org/blog/its-a-goat-on-a-pile-of-boxes-in-spitalfields-london/

  27. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Τώρα που εξέλιπαν τα γίδια, κοντεύουν να πνιγούν τα χωριά από τα πουρνάρια. Τα μονοπάτια εξαφανίστηκαν, παλιά ξωκλήσια δεν είναι προσπελάσιμα. Ούτε η φωτιά δεν μας σώζει…

  28. Pedis said

    # 24 – ο ένγκελς δεν έζησε για να δει τα γίδια που καίνε τα δάση, τους αρουραίους που ψηφίζουν νύχτα και στα μουλωχτά νόμους για τον αποχαρακτηρισμό των δασικών εκτάσεων, τα τομάρια που αποφασίζουν να νομιμοποιήσουν βίλες και ξενοδοχεία και να ανοίξουν δασοκτόνους αυτοκινητόδρομους, όλα για τα συμφέροντα των φίλων συμμαφιόζων, και τα μοσχάρια που τρώνε (εν γνώσει τους) κουτόχορτο, χειροκροτάν τα μεγάλα έργα, την ανάπτυξη και ψηφίζουν τους γελαδάρηδες τους.

  29. spiral architect said

    Έγινε φίρμα τις προηγούμενες μέρες ο Σερραίος φιδοπιάστης κάγκουρας (και κατά τον ζούγκλα, χρυσαβγίτης) και οι κουβέντες στη δουλειά άναψαν:
    – Καλά τους κάνει, στο χωριό έχουμε πήξει στο φίδι!
    – Ρε συ, αν εξολοθρεύσεις τα φίδια θα σε φάνε οι αρουραίοι. Διάλεξε!

  30. spiral architect said

    @28: 👍👍👍

  31. spiral architect said

    … σωστός!

  32. Γς said

    26:

    >Η αίγα σαν σύμβολο μετανάστευσης.

    Κατσικοπόδαρος, που δεν σημαίνει μόνο γρουσούζης και τέτοια.

    -Να παρατήσεις την ψωροκώσταινα και να φύγεις έξω. Κατσικοπόδαρος!

  33. Γς said

    Κι ένας γιδοβοσκός…
    😉

  34. spiral architect said

    Να, ο ΓουΣού θα μας πει για τις άστοχες παρεμβάσεις στην τροφική αλυσίδα. 😉

  35. Pedis said

    Νικοκύριε και σια, η γίδα έχει σπουδαίο ρόλο στη γνωστή ιστορία με το χότζα και τον ταλαίπωρο που διαμαρτυρόταν για το σπίτι του που είναι μια σταλιά … κλπ κλπ Μόλις την πετάει έξω από το σπίτι, λύνεται το πρόβλημα.

  36. nikiplos said

    Άγγελε, thanks για τη διόρθωση… lapsus… Τις ταμπέλες τις πρόλαβα ξεθωριασμένες, μαζί με εκείνες του tam tam… Σήμερα που τα μπακαλοδέφτερα έχουν ξαναβγεί στη φόρα, να ενημερώσω ότι στην Ακαδημία Πλάτωνος όπου και το πατρικό της μητρός μου, τυγχάνουν και τρίγλωσσα τέτοια… (Ελληνικά, Αλβανικά, Βουλγάρικα)…

    ΥΓ> Ίσως ο Γσ να έχει κάποια ιδέα, γιατί είχαν επικηρύξει τις σαύρες…

  37. Λ said

    32. εγώ ήξερα ότι κατσικοπόδαρος είναι ο Πάνας
    https://encrypted-tbn1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTdEGLRp5-8kQdQF-A3PAJd9M4agWVVVMOBw4xieohHmU30XXRg

    Και το ξαδελφάκι της ιστοσελίδας του Νικοκύρη:
    Capriped – Goats’ Feet Are In (No Kidding)

  38. Λ said

    Το ξαδελφάκι λέγεται Λεξικόλατρι και είναι εδώ:
    http://www.lexicolatry.com/2014/01/capriped-goats-feet-are-in-no-kidding.html

  39. Spiridione said

    Ένα απόσπασμα από μια μεταπτυχιακή εργασία σχετικά με το θέμα

    Γενικότερα η βόσκηση στα δημόσια δάση δεν απαγορεύεται. Πρέπει όμως να ασκείται με τρόπο που δεν εμποδίζει την εκμετάλλευση του δάσους και τη λήψη μέτρων για την προστασία και την αναγέννηση του (Χατζοπούλου 2006, σ.228). Η βόσκηση είναι μια παρεξηγημένη δραστηριότητα, όταν λαμβάνει χώρα στα δάση. Στην πραγματικότητα όταν η βόσκηση γίνεται κάτω από έλεγχο και με βάση την βοσκοικανότητα της εκάστοτε έκτασης, έχει αποδειχθεί ότι όχι μόνο δεν υποβαθμίζει ένα οικοσύστημα αλλά συμβάλει στην βιοποικιλότητα (Evans et.al.72 2006) και στην πρόληψη των πυρκαγιών (Carmen and Kadmon 1999, Heyerdahl et. al. 2001). Οι επιπτώσεις που επήλθαν στα δάση από την δραστηριότητα των ζώων δεν έχουν ως αιτία τη βόσκηση, αλλά την υπερβόσκηση από την οποία προκαλείται
    διάβρωση του εδάφους που οδηγεί στην ερημοποίηση (Kepner, 2006) αφού η κίνηση των ζώων προκαλεί τη συμπίεση του εδάφους, με αποτέλεσμα τη μείωση της διηθητικότητας και την αύξηση της επιφανειακής απορροής σε συνδυασμό με την απομάκρυνση της βλάστησης από τα ζώα που βόσκουν (Παπαναστάσης και Νοϊτσάκης 1992, σ.147). Η προστασία του εδάφους από τη βόσκηση για τουλάχιστον
    10 χρόνια επιφέρει σημαντικές βελτιώσεις όσον αφορά τις φυσικές και χημικές ιδιότητες του (Papaioannou ). Οι κυριότεροι λόγοι υποβάθμισης των λιβαδιών είναι α. η μεγαλύτερη από τη βοσκοικανότητα βοσκοφόρτωση, β. η ακατάλληλη εποχή βόσκησης, γ. το ακατάλληλο είδος ζώου ή ο ακατάλληλος συνδυασμός ειδών ζώων, δ. η ανομοιόμορφη κατανομή ζώων στα λιβάδια, και ε. η υποχρησιμοποίηση της λιβαδικής βλάστησης, με περαιτέρω αποτέλεσμα τη διαφοροποίηση της σύνθεσης, την κυριαρχία των ανεπιθύμητων φυτών, τη διάβρωση και την μείωση της παραγωγής βοσκήσιμης ύλης (Νάστης και Τσιουβάρας, 2004). Μεγαλύτερη υποβάθμιση παρατηρείται στα ποολίβαδα ως αποτέλεσμα της αλόγιστης βόσκηση και της παρατεταμένης ξηρής και θερμής περιόδου του καλοκαιριού (Αϊναλής 1996).
    Για πολλά χρόνια υπήρχε προκατάληψη από το κράτος έναντι της βόσκησης των ζώων ειδικά στις δασικές εκτάσεις. Χαρακτηριστικότερος όλων ο α.ν. 875/1937 «Περί βοσκής εντός δασών, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων και μη πεδινών χορτολιβαδίων» Φ.Ε.Κ. 379/28-9-1937/Τ.Α’, ή διαφορετικά ο νόμος περί αιγοβοσκής. Ο νόμος απηχεί τις απόψεις των κρατούντων της εποχής εκείνης για τη βόσκηση εντός των δασών και ειδικά, για την βόσκηση της αίγας που δαιμονοποιήθηκε. Ο δικτάτορας Μεταξάς, σε ομιλία του κατά τα εγκαίνια του φράγματος «Ιωάννης Μεταξάς» στο Φασίδερι Αττικής, υποστήριξε ότι «…Με πυρκαγιές έχουν καταστραφεί όλα τα δάση των βουνών που βλέπετε και, δια να συμπληρώσωμεν την καταστροφή, μεταχειρισθήκαμε και την γίδα, η οποία δεν αφήνει ούτε βλαστάρια και η οποία κατατρώγει και τις ρίζες ακόμη…». Στην συνέχεια, «…Δια την γίδα εκάμαμεν και κάμνομεν ο,τι ημπορούμεν και θα την περιορίσουμεν. Πολύ λυπούμαι και
    στενοχωρούμαι δια τους βοσκούς αυτούς, οι οποίοι έχουν τέτοια ζώα, τα οποία είναι τόσον ευθυνά εις την διατροφήν των, τα οποία χρειάζονται λίγα και αποδίδουν τόσα πολλά πράγματα. Αλλά έπαυσαν αι καταστροφαί. Αν αφήναμεν δε ελευθέρα την γίδα ούτε δάση, ούτε δένδρα θα υπήρχαν, θα είχαν λείψει όλα αυτά, θα είχε σκεπασθεί ο τόπος με αμμοχάλικα και δεν θα υπήρχαν Έλληνες εις την Ελλάδα παρά μόνον αι γίδες. Αυτό βέβαια δεν το θέλετε και καλύτερο είναι να ελαττωθούν και να ζήσουν οι άνθρωποι..» (Υπουργείο Γεωργίας 1940, σ. 15επ.). Ο πληθυσμός των αιγών θεωρήθηκε δημόσιος κίνδυνος και ως δείγμα κατωτέρου επιπέδου πολιτισμού. Ο αριθμός των αιγών ανερχόταν σε 5.500.000 το 1937 και αναλογούσαν 80 γίδες ανά 100 κατοίκους, ενώ στην Τουρκία 55, στην Βουλγαρία 23, στην Σερβία 21, την Ισπανία, 18 και την Ιταλία 4 (Υπουργείο Γεωργίας 1940, σ.23). Με το νόμο επιδιώχθηκε ο περιορισμός της βόσκησης των αιγών μόνιμα σε κάποιες περιπτώσεις και για ορισμένο χρονικό διάστημα σε κάποιες άλλες. Επιχορηγούνταν στην συνέχεια η σφαγή των αιγών και η αποζημίωση των κτηνοτρόφων ή η παραχώρηση σε αυτούς γης για καλλιέργεια, αφού συμφωνούσαν με την θανάτωση των ζώων τους. Η πρακτική αυτή είχε αποτέλεσμα, διότι ο αριθμός των αιγών μειώθηκε και το 1949 ανερχόταν σε 3.269.000 (Margaropoulos 1952). Ενδιαφέρον παρουσιάζει η συγκριτική έρευνα για τις επιπτώσεις της βόσκησης αιγοπροβάτων και αγριόχοιρων στην αναγέννηση ενός υπό αναγωγή δρυοδάσους (Καρμίρης κ.α 2010).
    http://invenio.lib.auth.gr/record/126232/files/GRI-2011-6482.pdf?version=1

  40. Γς said

    36:
    >Ίσως ο Γσ να έχει κάποια ιδέα, γιατί είχαν επικηρύξει τις σαύρες…

    Επικήρυξη των σαύρων;
    Για την επικήρυξη των δεινοσαύρων, που οδήγησε στην εξαφάνισή τους;

  41. Θυμήθηκα το πολύ ωραίο βιβλίο του συχωρεμένου καπετάνιου Τζώρτζη Ι. Μαράτου «Ο λαθρεπιβάτης Ιωάννης Μεταξάς και άλλες ναυτικές ιστορίες»

    Όπου «Ιωάννη Μεταξά» είχε βαφτιστεί από το πλήρωμα ενός εμπορικού πλοίου ένας νεαρός Ινδός, που βρέθηκε λαθρεπιβάτης μεσοπέλαγα. Ο νεαρός «Ιωάννης Μεταξάς» έγινε μέλος του πληρώματος και μετά από καιρό ακολούθησε έναν από τους ναυτικούς, όταν αυτός ξεμπαρκάρισε οριστικά κι εγκαταστάθηκε στο νησί του.

  42. Πέπε said

    Προ ετών άκουγα ότι ο υπερπληθυσμός των κατσικιών προκαλούσε σοβαρά προβλήματα στην Κάσο, και νομίζω ότι κι εκεί έγινε προγραμματισμένη γενοκτονία. Γενικά η ιδέα του Μεταξά δεν είναι στη βάση της παράλογη, απλώς θέλει κάποιο σχεδιασμό, όχι άντε έτσι γιούργια. Κατά την ανάγνωσή μου, το ζουμί του αποσπάσματος είναι το «πού να νοιώσουν τα κολλάρα από γουρνοτσάρουχο»: απαιτείται γνώση από μέσα των συνθηκών στις οποίες θα εφαρμστεί ένα μέτρο, αλλιώς είναι ολέθριο. Αν μη τι άλλο, άλλο του νησιού το οικοσύστημα -γύρω γύρω θάλασσα- κι άλλο το στεριανό.

    @119: Από γιδοτόμαρο γίνεται το μπατζάκι της μπότας. Μοσχαρίσιο θέλει το κάτω, το κυρίως παπούτσι. (Πρώτη φορά συνειδητοποιώ ότι δεν ξέρω τις λέξεις -που προφανώς θα υπάρχουν- γι’ αυτά τα τόσο καθημερινά πράγματα!! )

  43. Παναγιώτης Κ. said

    » Γνωρίζω από πρώτο χέρι ότι ο Μεταξάς, μετά την πρώτη επίθεση των Ιταλών, έδωσε εντολή να αποσυρθεί ο ελληνικός στρατός στη γραμμή Δρίσκου, που ήταν η δεύτερη γραμμή της ελληνικής άμυνας. Ο Κατσιμήτρος που ήταν επικεφαλής της 8ης Μεραρχίας δεν τον άκουσε. Αποφάσισε και έδωσε τη μάχη στον Καλαμά.Απέκρουσε του Ιταλούς και τους κυνήγησε. Με την απόφασή του αυτή ανέτρεψε την κατάσταση που πήγαινε να δημιουργήσει ο Μεταξάς. δεν ήταν εύκολο από εκεί κι έπειτα να αφήσει τους Ιταλούς να περάσουν κάτω.
    Βέβαια, το θλιβερό είναι ότι ο Κατσιμήτρος συμμετείχε στην κυβέρνηση Τσολάκογλου, στην πρώτη κυβέρνηση των Κουίσλινγκ, κι έτσι αμαύρωσε την ιστορία του. Αλλά επειδή ήταν συγχωριανός μου και συμπέθερός μας, αξίζει να πω τον λόγο που ο ίδιος έλεγε ότι τον έκανε να γίνει υπουργός σ΄αυτή την κυβέρνηση της ντροπής.
    Έλεγε ότι ζήτησε να γίνει υπουργός Γεωργίας για να καταργήσει το νόμο του Μεταξά που απαγόρευε στους κτηνοτρόφους να τρέφουν γίδια.
    Πράγματι, ο Μεταξάς είχε βγάλει νόμο και είχαν σφαχτεί όλα τα γίδια γιατί, λέει, κατέστρεφαν τα δάση…
    Όμως αυτό που λεγόταν τότε από όλο τον κόσμο ήταν ότι σφάχτηκαν τα γίδια γιατί υπήρχε μια εμπορική συμφωνία με τους Γερμανούς να πάρουν όλα τα δέρματα για την βιομηχανία τους. Τι τα χρειάζονταν; Για να κάνουν αντιασφυξιογόνες μάσκες. Φαίνεται απίστευτη αυτή η φήμη αλλά πάντως είναι γνωστό ότι όλα τα δέρματα φορτώθηκαν για την Γερμανία.Είτε υπήρχε είτε όχι, τα δέρματα έφυγαν για τη Γερμανία.
    Ο Κατσιμήτρος, που ήταν από τον Κλειτσό της Ευρυτανίας, πονούσε πολύ γι΄αυτή την υπόθεση. είχε μεγαλώσει με τα κοπάδι και του φαινόταν πολύ άδικο. Έμεινε ένα μήνα υπουργός. κατάργησε, πράγματι, το νόμο του Μεταξά και μετά παραιτήθηκε.μέσα σ΄ένα χρόνο όμως πέθανε.Το ΄χε μεγάλο βάρος που είχε πάρει μέρος σ΄αυτή την κυβέρνηση και δεν άντεξε».

    Αφήγηση του Χαρίλαου Φλωράκη στην Άννα Παναγιωταρέα στο βιβλίο: Κι σέν΄πώς σ΄λεν;Χαρίλαος Φλωράκης

  44. Σχετικά με τις επικηρύξεις επιβλαβών, είχε κάνει μια μεγάλη γκέλα η Μεγάλη Βρετανία όταν στην Ινδία επικήρυξε τις κόμπρες. Οι Ινδοί, βλέποντας πως το πράμα είχε λεφτά, άρχισαν να εκτρέφουν κομπρίτσες (σκέτοι κομπραδόροι φιδέμπορες!) μέχρι που η Αντιβασιλεία τους πήρε πρέφα κι έπαψε να τους πληρώνει. Τι να κάμουν κι αυτοί; Τις αμολύσανε κι έτσι η Ινδία βρέθηκε με περισσότερες κόμπρες από ποτέ!

    http://satwcomic.com/love-snake

    http://en.wikipedia.org/wiki/Cobra_effect

  45. gryphon said

    39
    Ευτυχως σημερα εχουμε παλι καπου πεντε με πεντεμισυ εκατομμτρια γιδια που ειναι και τα περισσοτερα στην Ε.Ε.
    Καλο θα ηταν να ειχαμε και τα διπλασια.
    Αυτο συνεβη γιατι ευτυχως δεν μας ειχαν παρει ειδηση απο την Ε.Ε η δεν ενδιαφερονταν τοτε και πολυ.
    Ενδιαφερονταν περισσοτερο για τα βοοειδη αγελαδες κλπ οπου και μας ειχαν επιβαλλει για χρονια ποσοστωση και αυστηρους περιορισμους στον αριθμο των ζωων που μπορουσαμε να εχουμε κατι που δεν ισχυε για τα κατσικια.
    Τωρα τελευταια που το πηραν ειδηση προσπαθουν να μας κοψουν και αυτον τον εθνικο πλουτο (γιατι τετοιος και μαλιστα τεραστιας σημασιας ειναι το ζωικο κεφαλαιο) εκδιδοντας οδηγιες που περιοριζουν δραματικα την εκταση των περιοχων που μπορουν να χρησιμοπουνται σαν βοσκοτοποι.

  46. Παναγιώτης Κ. said

    @28 ( Pedis). Έτσι!!!

  47. spiral architect said

    Τώρα οι Μεταξάδες δεν εξολοθρεύουν γίδια σε μια μικρή ορεινή χώρα των Βαλκανίων, έχουν πιο μεγαλεπήβολα σχέδια.
    Να χαίρεστε την «ελευθερία» σας!
    (ναι, με εισαγωγικά)

  48. Στην Καλή Βρύση Καστοριάς, στις αρχές του Γράμου, εικόνα πριν και μετά την εξαφάνιση των γιδιών (και των ανθρώπων.

    Η Βοβούσα Ιωαννίνων με 123 χρόνια διαφορά. Προσέξτε τον αυχένα πάνω απ’ το χωριό.

  49. nikiplos said

    ΓΣ! Δεν κάνω πλάκα… πληρωνόμασταν από το τοπικό Γεωπονικό Ινστιτούτο… Ίσως να είχαν σχέση με έρευνα ή κάποια ασθένεια… Οι ζωντανές είχαν περισσότερο χρήμα… Υπήρχαν και τα κωλόπαιδα που τις είχαν ξεκάνει με τα φλόμπερ…

    ΥΓ> η γενική της σαύρας δεν είναι «των σαυρών»?

  50. spiral architect said

    @48: Ωραίος ο Σκύλος! 🙂

  51. Παναγιώτης Κ. said

    @7 (Giorgos)…»διότι συν τοις άλλοις είναι ίδιον των αγαπητικών να σπαταλούν το χρήμα που απομυζούν από τα θύματά τους και όχι να προκόβουν από αυτό…»
    Το επανέλαβα γιατί δεν πρέπει γενικώς να το λησμονούμε!

  52. Avonidas said

    #23. Άγγελε, ο πωλών στο ελληνικό δημόσιο να δείς χαΐρι 😦

  53. Γς said

    49:
    >η γενική της σαύρας δεν είναι «των σαυρών

    Είπα «των σαύρων» για να κάνει ρίμα με «των δεινοαύρων» και για να αποφύγω παρανόηση με την Συνθήκη των Σεβρών.

    [Είναι κι εκείνες οι Κυνοσαύρες…]

  54. Γς said

    52:

    Ο πωλών τρέλα, ανώτερος όλων

  55. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Aυτό με τις κόμπρες πάντως ρε συ Σκύλε, πολύ μουφοειδές, ρατσιστικοπροπαγανδιστικό, με φαίνεται… (οι πονηροί κούληδες που πήγαν να κοροϊδέψουν τους αγνοί κι αθώοι φακιδομούτσουνοι επικυρίαρχοι να ούμε, και να τους «φάνε » τα λεφτά …(που είχαν βγάλει με τον «ιδρώτα» τους…). Και πώς στην ευχή κάνεις breed τις κόμπρες να ούμε; Τις πιάνεις με το καλό φλάουτο ή κάθεσαι πάνω στ’αυγά και τα ζεσταίνεις; 🙂

  56. Alexis said

    #25: …όταν επιλογές που παρεμβαίνουν στην τροφική αλυσίδα γίνονται «κεντρικά» οι καταστροφές μεσοπρόθεσμα είναι ανυπολόγιστες.
    Συμφωνώ. Αλλά ποιες ήταν οι ανυπολόγιστες καταστροφές που επέφερε η συγκεκριμένη αντιγιδική εκστρατεία;

    #39: Συμφωνώ απολύτως. Μέχρι κεραίας που λένε.

    #45: Κανένας Ευρωπαίος και κανένας Έλληνας δεν προσπαθεί να περιορίσει σήμερα τον αριθμό των γιδιών στην Ελλάδα. Την κομπίνα με τα βοσκοτόπια προσπαθεί να περιορίσει η Ε.Ε.
    Γιατί τα γίδια, για χάρη των επιδοτήσεων, είχαν βρεθεί να βοσκάνε ακόμα και στη …θάλασσα!

  57. Ιάκωβος said

    Πολύ καλό άρθρο. Το κείμενο του Μπέικου ωραίο και καλογραμμένο.

    Τον Μπέικο τον μάθαμε από τη γυναίκα του, τη Μαρία, τη συμφοιτήτρια και φίλη του Ταρκόφσκι.(Εδώ Μόοσχα)

    Δεν κατάλαβα με ποια λογική απαγόρευσε τα κατσίκια ο Μεταξάς. Ποια ήταν η δικαιολογία;

    Πάντως, σήμερα ένας από τους βασικούς λόγους που η ανθρωπότητα πάει κατά διαόλου είναι και το γεγονός ότι παγκόσμια πια έχουμε πάψει να καταναλώνουμε τζάμπα πρωτεΐνες.

    Τα κατσίκια έβοσκαν μόνα τους και δεν τα τάιζε κανείς άρα ο μόνος κόπος ήταν να τα αρμέξεις και να τα κουρέψεις, πράγμα που έκανε συχνά ο ίδιος ο καταναλωτής. Δηλαδή η τιμή του κρέατός τους δεν επιβαρυνόταν από την αξία των ζωοτροφών.

    Χώρια το τζάμπα λίπασμα, που λέει κι ο Μπέικος. Οι Κινέζοι αρκετούς αιώνες πΧ είχαν επινοήσει τα γουρνοσταλιά-τουαλέτες, που υπήρχαν μέχρι πρόσφατα.

    Ο Μάο το βρήκε πεπαλαιωμένο. Με το Μεγάλο Άλμα του στο τέλος τα σκατά τα φάγανε οι άνθρωποι (και σε λίγες περιπτώσεις φάγανε και άλλους ανθρώπους, τα έχει γράψει η Γιουνγκ Τσανγκ αυτά).

    Το ίδιο συμβαίνει και με τα ψάρια. Η ελεύθερη αλιεία καλύπτει ένα ελάχιστο μέρος των αναγκών στις περισσότερες χώρες, τα ψάρια ιχθυοτροφείου επιβαρύνονται από την τιμή της αγοραστής τροφής, των αντιβιοτικών κλπ.

  58. 55 Kid

    το λέει και στο λινκ για το Κόουμπρα έφφεκτ, πως είναι ανεκδοτολογικό και αφορά τόσο την Ινδία και τις κόμπραι, όσο και το Βιετνάμ με τα αρούρια του.

    Μην ανησυχείς, ωρέ. Δεν κινδυνεύεις από το Μεταξά.

  59. Παναγιώτης Κ. said

    @54. (Γς) Άπαιχτε!!!
    Όλα τα προφταίνεις!

  60. Pedis said

    # 55 – ναι. Διότι οι άγριοι δεν είναι τζέντλεμεν και δεν σέβονται τα ντίλς. Και μένα, σε πρώτη προσέγγιση, πατάτα μου φαίνεται το συγκεκριμένο.

  61. 55, 60

  62. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    61. take it easy,bro! 🙂

  63. sarant said

    Γύρισα και ευχαριστώ πολύ για όλα τα σχόλια!

    6: Πολύ ωραία!

    8: Μπορεί έτσι να το λέγαν στην Ευρυτανία.

    9: Είναι πολύ ενδιαφέρον θέμα το λεξιλόγιο των γιδοβοσκών και αξίζει χωριστό άρθρο.

    17: Γιατί έχουν αίγα οι λεγεωνάριοι;

    19: Σκύλε, σε άλλο σημείο του βιβλίου ο Μπέικος αναφέρει αυτό τον μύθο σε υποσημείωση, Είχε κυκλοφορήσει ευρέως τότε.

    20: Ε αυτό δεν το ήξερα -εννοώ να γίνεται στην εποχή μας.

    24 ‘Αρα και ο Ένγκελς γιδοφάης 🙂 Ευχαριστώ πολύ ενδιαφέρον!

    27: Αμ πες και την άλλη πλευρά!

    38: Ωραίο λινκ!

    39: Σπύρο, πολύ ενδιαφέρον!

    40: 🙂 🙂 🙂

    43 Ενδιαφέρον και το απόσπασμα του Φλωράκη.

    49 Ναι, των σαυρών

    57 Το βιβλίο της Μπέικου δεν το έχω ακόμα διαβάσει, περιμένει τη σειρά.

  64. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Eάν της αίγιας (κυπριακή βερσιόν αυτή) το μαλλί βγάζει κασμίρ…γίνεται και μάχιμος δεκανεύς αμά λάχει! 😆
    (Eγγλέζοι…dear mother of Jesus!)
    http://en.wikipedia.org/wiki/William_Windsor_%28goat%29

  65. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    64. Nα προσεχθεί ότι υποβιβάστηκε από δεκανεύς σε απλό φαντάρο ,όταν έδειξε λέει inappropriate behaviour στα γενέθλια της Αυτής Μεγαλειότητος….:lol: (πρέπει να την ξέχεσε(κυριολεκτικώς!) για τα καλά την Αλισαβού 😆 )

  66. 64

    Σιγά, μωρέ, τα γίδια τ’ς Εγγλέζοι.

    Οι Πολωνοί, αυτοί, μάλιστα!

    http://en.wikipedia.org/wiki/Wojtek_%28bear%29

  67. Γς said

    Είναι κι αυτή.
    Με καλό κρασί και παρέα.

  68. Ηλεφούφουτος said

    Ένα θέμα είχε, αν δεν κάνω λάθος, και ο Χρουσόφ με τα άλογα, όταν η σοβιετική ηγεσία αποφάσισε να περιορίσει την ατομική κατοχή μεγάλων οικόσιτων ζώων.
    Πήρε μάλιστα ευρύτερες διαστάσεις όσον αφορά τις κεντροασιατικές δημοκρατίες, σαν εθνική σύγκρουση δηλαδή της κεντρικής εξουσίας (Μόσχα) με π.χ. το Αζερμπαϊτζάν , όπου το να έχει ο Αζέρος το άλογό του ήταν κάτι σημαντικό.

  69. Ωρε, σεις! Εμείς εδώ αμπελοφιλοσοφούμε, την ώρα που η ΔΗΜΑΡ εξέλεξε καινούργιο πρόεδρο!

  70. 1, …Ξέρουμε πώς ακριβώς εξολοθρεύτηκαν οι γίδες;
    (Και πώς επανέκαμψαν μετά τον πόλεμο;)

    Να υποθέσω, υπό την αιγίδα του αρμόδιου υπουργείου;
    🙂

  71. Σωτήρς said

    Mέχρι 10 Ιουνίου είναι η διαβούλευση για το σχέδιο νόμου Βοσκήσιμες γαίες Ελλάδας και άλλες διατάξεις»
    Πάντα είναι ωραίες οι άλλες διατάξεις. Εδώ είναι: Ρυθμίσεις για το Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Ρυθμίσεις για αγρότες-ηλεκτροπαραγωγούς, Δικαιώματα έρευνας και διαχείρισης γεωθερμικού δυναμικού υψηλών θερμοκρασιών.

    Υψηλής ενθαλπίας γίδια με φωτοβολταϊκά.

  72. 71

    Τι καλλιεργείς, μπάρμπα;

    Φωτοβουλταϊκά, παλ’κάρι μ’!

  73. Ιάκωβος said

    68,
    O Χρουστσόφ στο 20 Συνέδριο ανάφερε νομίζω κάτι σχετικό, πάντως ο Στάλιν το1939 έλεγε ότι ο αριθμός των αλόγων και των προβάτων στα κολχόζ και τα σοβχόζ, δηλαδή μετά το βίαιο ξεκουλάκωμα, ήταν χαμηλότερο από τα επίπεδα του 1916. Οι αγελάδες ήταν κάπως ψηλότερα.

    Αυτές οι αγελάδες και τα χάμπουργκερ που χλαπακιάζουμε (όχι εγώ προσωπικά) στο τέλος θα μας φάνε. Δεν είμαι βέβαια χορτοφάγος, ας πούμε είμαι ολιγοκρεωφάγος. Όμως μάλλον η χορτοφαγία θα είναι το μέλλον της ανθρωπότητας (αν θα έχει κάποιο μέλλον).

    Από την άλλη, το αρνάκι με πατάτες στο φούρνο είναι νόστιμο μεν, αλλά πως να σφάξεις και να ξεκοκαλίσεις αυτό;

    Έχω ακούσει ιστορίες από τις προπολεμικές κωμοπόλεις , που η οικογένεια παρέδιδε στο παιδί το μικρό αρνάκι, κι εκείνο το έβγαζε για βοσκή,το πήγαινε βόλτα με λουρί, το μεγάλωνε σα κατοικίδιο και μια ωραία πρωία του Πάσχα, του το παρουσιάζανε στην πιατέλα με πατάτες φούρνου.
    Σοκ.

  74. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    64-65: Δεν καταλαβαίνω αν είναι χιουμοριστικό ή όχι το άρθρο 🙂

  75. sarant said

    Αυτό το είδα πολύ πρόσφατα -κοιτα συμτπωση!

  76. Νικοκύρη, στο 74

    δεν είναι χιουμοριστικά, το εννοούν

    http://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Unusual_articles

  77. JEK said

    Σαραντάκο και Ιάκωβε, στο #57 η φωτό είναι στην Λαμία με την απελευθέρωση. Δίπλα στην Μαρία, μαυροσκούφης του Άρη.

    Την πρόλαβε κανείς στην θεατρική παράσταση λίγο πριν πεθάνει;;

  78. Λ said

    Στην Κύπρο οι Άγγλοι αποικιοκράτες έκαναν κάτι ανάλογο με το Μεταξά. Η βόσκηση των αιγιών ήταν ένα ζήτημα που ρυθμίζονταν με πολύ αυστηρούς κανονισμούς και φοβερά προστίματα. Η δουλειά του τουρκόπουλου (αγρονόμου) ήταν πολύ σοβαρή. Καταναλώθηκε πολλή μελάνη για το θέμα:
    http://www.worldcat.org/title/goat-grazing-and-forestry-in-cyprus-by-ah-unwin/oclc/5825377

    https://books.google.com.cy/books?id=iqmyW75qsxIC&pg=PA252&lpg=PA252&dq=goat+grazing+cyprus&source=bl&ots=xrzW1iShVQ&sig=4tvJe90syVZQFFfeyyu6ycSIu74&hl=en&sa=X&ei=gWF0VaDFFuXqyQOzvYHABA&ved=0CEAQ6AEwBg#v=onepage&q=goat%20grazing%20cyprus&f=false

  79. Λ said

    Αναλώθηκε εννοώ

  80. cronopiusa said

    63

    Η αίγα είναι η μασκότ των αρραβωνιαστικών του χάρου «Novios de la Muerte»,

    ίσως ο θάνατος να είναι γιδοβοσκός…
    άβυσσος η ψυχή των στρατόκαβλων

    La cabra de la legión y otras mascotas militares

  81. Προτιμότεροι οι κάγκουρες

  82. sarant said

    77 Ευχαριστώ 🙂

    78 Εγώ όχι, ένα ακόμα πυο δεν πρόλαβα…

    79 Οι αγρονόμοι ήταν όλοι τούρκοι ή τους λέγαν έτσι;

  83. Βουτς said

    Πολύ ωραία γλώσσα , ζωντανή!

    Η μανα μου απο την Ηλεια λέει γίναμε σεργούνι= ρεζίλι.
    Νόμιζα οτι ηταν παραφθορά του σιγκούνι αλλά τελικά καμμία σχέση 🙂

  84. sarant said

    84 Καμιά σχεση πράγματι με το σιγκούνι, και αξίζει άρθρο, είναι ωραία έκφραση.

  85. physicist said

    Ο τράγος Χέννες είναι το έμβλημα της πιο καλτ ομάδας στη Μπουνετσλίγκα, της Κολωνίας (1. FC Köln) με τον πιο ωραίο ύμνο ποδοσφαιρικής ομάδας που έχω ακούσει, σύνθεση του περίφημου γκρουπ Die Höhner σε κολωνιώτικη διάλεκτο. Παρεμπ, σήμερα άκουσα για πρώτη φορά τον Γιούνκερ να μιλάει γερμανικά και μου θύμισε πολύ την κολωνιώτικη προφορά.

    Τέσπα, πλατειάζω. Απολαύστε τον επίσημο ύμνο των «Τράγων» και στο επόμενο βάζω και τον ανεπίσημο.

  86. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Γίνγκαμαν σουργούν μπιτ! 🙂

  87. Alexis said

    Ιάκωβε (#57):
    Σαφώς και ταΐζονται τα γίδια.
    Ο λόγος που τα προτιμάνε στις ορεινές περιοχές είναι γιατί είναι πιο ανθεκτικά και μπορούν και αξιοποιούν για βοσκή εκτάσεις (π.χ. πουρνάρια) που δεν μπορούν τα πρόβατα.
    Ποιες είναι οι «τζάμπα πρωτεΐνες»;
    Οικονομοτεχνικά μιλώντας, οι πιο «φτηνές» πρωτεΐνες (σχέση κόστους παραγωγής προς ποσότητα) είναι αυτές των οσπρίων.
    Κατά τ’ άλλα τίποτα δεν είναι «τζάμπα» (ούτε κάν τα χταπόδια που χτυπάει ο Τζι 🙂 )

    Για τα ψάρια δεν το συζητάω.
    Η ελεύθερη αλιεία είναι απείρως πιο ακριβή δραστηριότητα από την εκτροφή ψαριών.
    Μην το βλέπεις τοπικά, π.χ. ένα χωριό που είναι δίπλα σε μια λίμνη και όλοι ψαρεύουν και τρέφονται με ψάρια, δες το σε κλίμακα κάλυψης των αναγκών ενός μεγάλου πληθυσμού.

  88. physicist said

    Και τώρα … Viva Colonia!

  89. physicist said

    Πώς ο Γιοάχιμ Ζάουερ, ένας κορυφαίος Καθηγητής της Θεωρητικής Χημείας, διασκεδάζει με τις άλλες Πρώτες Κυρίες της Συνάντησης των Επτά σε ανθοστόλιστη βαυαρική άμαξα στο Ελμάου:

    (Σόρρυ, δεν μπόρεσα να συγκρατήσω τα γέλια μου. Καλά, η Μισέλ πού είναι;)

    http://www.spiegel.de/politik/deutschland/liveticker-zum-g7-gipfel-in-elmau-die-nachrichten-in-echtzeit-a-1037131.html

  90. 90

    Ο σύζυγας της Άγκελας είναι;

    Ω, ρε, παντόφλα που θα φάει, ο φουκαράς…

    Ρε, συ, τι ωραία που περνάνε ‘σα πάνου;

  91. physicist said

    #91. — Ναι, ναι, ο σύζυγος. Στα δεξιά του είναι πάντως η σύζυγος του επικεφαλής του Πρωθυπουργικού Γραφείου, την έστειλε η Άγγελα για μπάστακα. 🙂

    Πράγματι, δεν είναι άσκημα κειπάνω με τα λιβάδια και τις αγελάδες.

  92. sarant said

    86 Δεν είναι τόσο μακριά το Λουξεμβούργο από την Κολωνία, οπότε ταιριάζει να ακούγονται παρόμοια.

  93. cronopiusa said

    78

    Η ΜΑΡΙΑ ΜΠΕΪΚΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΟΥΖΕΡ ΣΤΗ ΝΙΚΗ ΠΡΑΣΣΑ 24 2 2011

  94. cronopiusa said

    ΜΑΟΥΖΕΡ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ 24 2 2011 ΘΕΑΤΡΟ ΑΤΤΙΣ

  95. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Ρε συ Φυσικέ τώρα, και με το ενσούλντιγκουνγκ ζι μπίτε δηλαδή, αλλά ύμνοι είναι αυτοί;
    ΥΜΝΟΣ είναι αυτός:

    ή έστω αυτός:

    αλλά κι αυτός δεν είναι κακός…

  96. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Πολύ πολύ ωραίο άρθρο.Του Μπέικου το βιβλίο στα υπόψη.Ζωντανή γραφή και λέξεις σαν τα γουρνοτσάρουχα και το γιδοτόμαρο ,παρόλο που για μένα προσωπικά,δεν είναι της ντοπιολαλιάς μου,μού φέρνουν όλη την ορεινή Ελλάδα απ την Ήπειρο ως το Μοριά στο προσκήνιο.Τη ζωή και τη γλώσσα ενός μεγάλου κομματιού της πατρίδας μας με όλα τα συμπαρομαρτούντα.
    Επικήρυξη δε λέγαμε την εξολόθρευση διάφορων αγριμιών (λύκων,αλεπούδων,ζουρίδων σ’ εμάς,) επί πληρωμή, με το κομμάτι ή τη δωδεκάδα,από κάποιο επίσημο φορέα,συνήθως του υπουργείου Γεωργίας;)
    Για τα κατσίκια, μου έμεινε ότι ο …Τσώρτιλ είχε πει ότι είναι η καταστροφή των ελληνικών δασών, ούτε ξέρω από πού,θαρρώ απ το δάσκαλο στο δημοτικό.
    Στα μέρη μου, τώρα πράγματι υποφέρουν οι διπλοκαμμένες μέσα σε 25 χρόνια από τις πυρκαγιές περιοχές από τς αίγες που τις έχουν αμέριμνες και παίζουν ένα απαράδεκτο χωστό(κρυφτό) οι βοσκαραίοι με τους ντόπιους. Συχνά φτάνουν και ροκανίζουν τα πάντα ακόμη μέσα στις αυλές.Προ καιρού πήγα στο ορεινό χωριό της γιαγιάς μου και βρήκα τα ζώα στον περίβολο της εκκλησίας(έχει αρχαιολογική προστασία) και είχαν κοπρίσει ως και το νεκροταφείο που υπάρχει εκεί προπολεμικά.
    Ο βοσκός είχε κρυφτεί όταν άκουσε το αυτοκίνητο και όταν είδε ότι είμασταν τρεις γυναίκες (που φωτογραφίζαμε κιόλας) ήλθε κι έκανε ανιχνευτικές ερωτήσεις.
    Νομοσχέδια επί νομοσχεδίων έχουν ψηφιστεί για τους βοσκότοπους.Το μόνο σίγουρο είναι ότι μετά από πυρκαγιά, απαγορεύεται η βόσκηση στην καμένη δασική έκταση,αλλά χωρίς κτηματολόγιο και δασολόγιο,όλα είναι στο έλεος των ασυνείδητων.

  97. Σωτήρς said

    84+85:
    Ένα χωριό έξω από την Άμφισσα λέγεται Σεργούνι. Σε ένα παλιό βιβλίο περί της ιστορίας της περιοχής (δεν θυμάμαι όνομα, τίτλο) λέει ότι προέρχεται από το τούρκικο sürgün που σημαίνει εξορία, εκτοπισμός. Και προσθέτει ότι εκεί έστελναν τις παρδαλές των Σαλώνων.

    95: Τι στιγμιότυπο είναι αυτό που βάλανε στο βίντεο πανάθεμα τους;

  98. Νικοκύρη έχεις μέηλ

  99. Λ said

    83. Τουρκόπουλος ήταν ο αγρονόμος είτε Έλληνας ήταν είτε Τούρκος. Πρέπει να σχετίζεται με τους βυζαντινούς τουρκόπουλους.

  100. Ιάκωβος said

    88 ,Αλέξης
    Εννοείται πως λέω για τις ζωικές πρωτείνες.
    Τώρα τα κατσίκια και τα πρόβατα, με την εντατικοποίηση, τα τρέφουν, παραδοσιακά όμως βοσκούσαν στα λιβάδια. Αυτό το νόημα έχει η ελεύθερη βοσκή.

    Στα ψάρια είναι πιο εμφανές. Όταν ψαρεύεις ένα κιλό ψάρια από τη θάλασσα δεν τα έχεις θρέψει εσύ, τα τρέφει ο Θεός τζάμπα. Στο ιχθυοτροφείο όμως τα τρέφεις εσύ, άρα πληρώνεις την τροφή τους, άρα αυξάνει η τιμή πώλησης.
    ‘Αλλο τώρα που με την υπεραλίευση οι πληθυσμοί έχουν λιγοστέψει και οι ψαράδες, κυρίως στον τρίτο κόσμο, πρέπει να ανοίγονται πιο μακρυά, άρα είναι και η τιμή της βενζίνης και τα εργατικά που σε συνδυασμό με τις μικρές ψαριές, επιβαρύνουν την τιμή στην αγορά.

    Μιλάμε για μια εποχή που οι φυσικοί ιχθυότοποι είτε έχουν καταρρεύσει, είτε φθίνουν. Και μπορεί το κόστος της ιχθυοκαλλιέργειας να είναι μικρό συγκριτικά, αλλά δε λύνει το πρόβλημα, μάλλον είναι μέρος του προβλήματος.

    Τα στοιχεία μου, όπως και τη γενική συλλογιστική, που τα πήρα από τον Τζάρεντ Ντάιαμοντ, δείχνουν, ότι πρόκειται για φαύλο κύκλο, μια που τα έγκλειστα ψάρια τρέφονται με το κρέας ελεύθερων ψαριών, και η απόδοση είναι 1:20 , πράγμα που έχει σαν επίπτωση την παραπέρα υπεραλίευση, κοκ. Χώρια το γεγονός ότι μερικά γενετικά τροποποιημένα δραπετεύουν και καθώς τα άγρια προτιμούν τα ιχθυοτροφείου (επειδή είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος) υποβιβάζεται γενικά η ικανότητα επιβίωσης των άγριων πληθυσμών. Συνολικά δηλαδή φαίνεται πως τα ψάρια θα ακριβαίνουν.

    Αν μιλάμε πάλι για πρωτεΐνες γενικά, δεδομένου ότι χοντρικά, ένα κιλό κρέας αντιστοιχεί σε 10 ή είκοσι κιλά σιτηρά, το συμπέρασμα δεν είναι ότι η μόνη λύση για έναν πλανήτη που λιμοκτονεί, είναι η χορτοφαγία;

  101. Y. G. said

    Παρα πολυ ενδιαφερουσα αναρτηση. Σπαραχτικο το κειμενο – «Του έφαγε τη γίδα με μια και μόνη χαψιά, χωρίς να του δώσει αντικατάστατο. Του έφαγε τη γίδα, το ίδιο σα να’τρωγε ήτανε το χωρικό και τα παιδιά του.»

    Μεγαλο εθνογραφικο ταλεντο ο κ. Μπεϊκος, και ομολογω οτι ντρεπομαι που δεν ειχα ιδεα για την μελετη αυτη.

    Υπαρχουν απειρα παραδειγματα πανσοφων τακτικων υπογειας αντιστασης αγροτων και παστοραλιστων στα μεγαλοπνοα και συνηθως καταστροφικα, τοπ-νταουν σχεδια αυταρχικων κυβερνησεων. Ειναι δυνατον οι Ευρυτανες να μην αντισταθηκαν — οχι φανερα και οργανωμενα, σαν κινημα — αλλα με αλλους πιο αποτελεσματικους κατω-απο-το-ρανταρ τροπους, κρυβοντας τα γιδια, μετακομιζοντας οι ιδιοι σε πιο απροσιτες περιοχες, ακομα πιο μακρια απο τη δαγκανα του κρατους; Οι Μασαϊ πχ θεωρουν ταμπου το μετρημα των ζωων – αν τολμησεις να μετρησεις τα γελαδια τους, την εβαψες. Ειναι δυνατον να «παραδοθηκαν» αμαχητι οι Ευρυτανες, να αυτοκτονησαν δηλαδη σαν τροπος ζωης, μονο και μονο για να υπακουσουν στην εντολη μιας μακρινης αυθαιρετης κεντρικης εξουσιας;

  102. Σεβαστή η γιδοϊστορία του Μπέικου. Με την ευκαιρία, θα σας διηγηθώ, σε δύο μέρη, μια άλλη, επίσης πραγματική, γιδοϊστορία που εκτυλίχτηκε στις μέρες της δικτατορίας των συνταγματαρχών:
    Μέρος 1ο: Στα χρόνια εκείνα, επιδοτούνταν η σφαγή κάθε γίδας με το σεβαστό ποσό των 600 δραχμών. Επισκέφθηκα κάποιον που είχε σφάξει όλα τα γίδια του, 1000 τον αριθμό. Άρχισε να μου κλαίγεται για τη δυστυχία που τον βρήκε μετά τη γιδοσφαγή (και την επιδότηση που …είχε ξεχάσει ότι πήρε). Πράγματι, οι συνθήκες διαβίωσής του ήταν άθλιες, δεν δίστασα όμως να του παρατήρησω: «Τα 1000 γίδια που είχες έπρεπε να φαίνονται ακόμα και …πεθαμένα. Πού είναι; Δεν τα βλέπω!». Τελικά, μου απάντησε ότι, με την επιδότηση που είχε πάρει, είχε αγοράσει στη Θεσσαλονίκη 2 διαμερίσματα και 1 φούρνο, πάντρεψε την κόρη του κλπ.
    Μέρος 2ο: Με τη γιδοσφαγή είχε γίνει τότε μεγάλος σαματάς στην περιοχή Σταυρούπολης Ξάνθης: Οι κτηνοτρόφοι σφάζανε τα γίδια και παίρναν την επιδότηση. Σαν …Έλληνες όμως κάναν και μερικές κατεργαριές. Πηγαίναν οι δασικοί υπάλληλοι, μετρούσαν τα κοπάδια τους, έβρισκαν πλεονάσματα και τους οδηγούσαν στα δικαστήρια κατά ομάδες. Ο χουντικός νομάρχης, στον οποίο απευθύνθηκαν οι κτηνοτρόφοι (αν δεν κάνω λάθος ήταν από το Καρπενήσι του …Μπέικου), τους συμβούλεψε να σπρώχνουν τα γίδια τους όλα μαζί ώστε να μπερδεύονται οι δασικοί υπάλληλοι κατά την καταμέτρηση! Το θέμα πήρε διαστάσεις και αποφασίστηκε να έρθει επιτόπου ο αρμόδιος υφυπουργός Γεωργίας (Παπαπαναγιώτου, αν θυμάμαι καλά το όνομά του). Την παραμονή της υπουργικής επίσκεψης συναντήθηκα με τον Δασάρχη Σταυρούπολης και συνεννοηθήκαμε να κάνουμε κοινή εισήγηση, τέτοια που να διευκολύνει μια νομμοποίηση όλων των …γιδοπλεονασμάτων. Συμφωνήσαμε μάλιστα, αυτή την κοινή εισήγηση να την παρουσιάσει στον υφυπουργό ο Δασάρχης. Την άλλη μέρα όμως, τον άκουσα να λέει εντελώς διαφορετικά πράγματα ενώπιον του υφυπουργού και των λοιπών γραμματέων και φαρισαίων. Εν ολίγοις, «απήγγειλε» το γνωστό (και σωστό) ποίημα για την καταστροφή που προκαλούν οι γίδες στο δάσος και σε όλο το οικοσύστημα, ακόμα και στην πανίδα. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι σε ολόκληρη την περιοχή είχαν απομείνει μόνο …600 λύκοι! Όταν τελείωσε ο Δασάρχης, ο υφυπουργός απευθύνθηκε σε μένα και με ρώτησε: «Αυτή είναι η κοινή εισήγησή σας»; Ναι, αυτή είναι, απάντησα, μόνο που θέλω να προσθέσω και γω κάτι για την πανίδα: Δεν είναι μόνο οι λύκοι που έχουν μειωθεί σε 600. Υπάρχει και ένα άλλο ζώο, οι άνθρωποι που έχουν μείνει λιγότεροι από 300 σε όλη την ορεινή περιοχή. Οι παριστάμενοι κτηνοτρόφοι (μολονότι τους απεκάλεσα ζώα) ξέσπασαν σε παρατεταμένο χειροκρότημα. Ο χουντικός υπουργός άρχισε να τους καλεί έναν-έναν και να δίνει απλόχερα στον καθένα όσο …γιδοπλεόνασμα ήθελε!

  103. Y. G. said

    Να προσθεσω –

    » Ως «γιδοφάης» πια το Κράτος καταποντίστηκε κυριολεχτικά στη συνείδηση του Ευρυτάνα. Τον άφησε με τη γκλίτσα. Και πόσο βαρύ ‘ναι το γκλιτσόξυλο του γιδάρη π’ απόμεινε χωρίς κοπάδι, θα το καταλάβουνε οι «γιδοφάηδες» σαν έρθ’ η ώρα να το φάνε κατακέφαλα.»

    Εδω φαινεται καθαρα μια απειλη στο γιδοκτονο Κρατος (φοβερο το κεφαλαιο Κ στο Κρατος!) αλλα αναφερεται στο μελλον – » σαν έρθ’ η ώρα να το φάνε κατακέφαλα».

    Και φυσικα, στο παρον, συντελειται ο καταποντισμος του Κρατους στη συνείδηση του Ευρυτάνα. Κατι ειναι κι αυτο αλλα δεν αρκει.

  104. Y. G. said

    103 – » Ο χουντικός νομάρχης, στον οποίο απευθύνθηκαν οι κτηνοτρόφοι (αν δεν κάνω λάθος ήταν από το Καρπενήσι του …Μπέικου), τους συμβούλεψε να σπρώχνουν τα γίδια τους όλα μαζί ώστε να μπερδεύονται οι δασικοί υπάλληλοι κατά την καταμέτρηση! »

    🙂

    Πολυ ενδιαφερουσα τακτικη Ειναι για να τη λεει κανεις στους Μασαϊ και να παθαινουν συλλογικο εγκεφαλικο.

  105. # 98

    Μάλλον τα έχεις μπερδέψει, Σεγδίτσα λεγεται ένα χωριό έξω απ’ την Αμφισσα , σε μεγάλο υψόμετρο και επίσημη ονομασία Προσήλιο, αυτό που λες δεν το έχω ακούσει ποτέ.
    Υπάαχει και η Σεργούλα παραλία προς Ναύπακτο.

  106. sarant said

    102 Ο Μπέικος ήταν μορφωμένος για την εποχή του (είχε βγάλει εξατάξιο γυμνάσιο, είχε γραφτεί στη Νομική αν θυμάμαι καλά) αλλά ζούσε στο χωριό κι έτσι οι παρατηρήσεις του είναι πολύ εύστοχες.

    103 600 δρχ το κεφάλι επί χούντας ήταν πράγματι σοβαρό ποσό.

  107. Λ said

    Οι αίγιες μπορούν να προστατεύσουν τα δάση από πυρκαγιές και πολλά άλλα εενδιαφέροντα

    Goats: an unusual fire-break

    The part played by livestock, particularly goats, in the reduction of fuelwood supplies and me degradation of forests is common knowledge. What is not so well known is the contribution that domesticated animals such as goats can make to forest protection. In tine South of France a Hock of goats was recently used to help set up a fire-break. How was this reversal of the goat’s traditional role brought about?

    http://www.fao.org/docrep/50630e/50630e06.htm

  108. Δεν ξέρω αν επιτρεπότανε ή όχι αλλά κατά την Κατοχή η μάνα μου είχε αγοράσει μια κατσίκα (μαλτέζα) με την οποίαν την βγάλανε καθαρή με ανταλλαγές όλα τα δύσκολα χρόνια.
    Σαφώς το κατσικίσιο κρέας είναι νοστιμότερο από το αρνίσιο, ο δε κατσικίσιος δγιαούρτς (χωρίς την πέτσα που φιάχνει το πρόβειο ) η αδυναμία μου.
    Οι ζωηροί βοσκοί λένε οι φήμες -που θάλεγε κι ο Βάταλος που ασχολείται με τέτοια θέματα- προτιμούν τις ήσυχες προβατίνες από τις κατσίκες που βελάζουν…

  109. Y. G. said

    » Σωθήκανε στον κόσμο τον ςπά οι προσβολές, να βρει μιαν άλλη; »

    Νικοκυρη, εδω χρειαζεται διορθωση, νομιζω – ςπά

  110. sarant said

    110 Ναι, ναι, το διόρθωσα: τον επά.

  111. Alexis said

    101, τέλος: Μα ναι, το είπα κι εγώ ότι η φτηνότερη πηγή πρωτεϊνών για τον άνθρωπο είναι τα όσπρια και μετά τα σιτηρά.

    Και μια κι εδώ λεξιλογούμε να αναφέρουμε και τις εκφράσεις: «πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη» και «σαν τη γίδα με το τομάρι».

  112. sarant said

    «Σαν τη γίδα με το τομάρι» -δεν την ξέρω, πότε λέγεται;

  113. Βάταλος said

    Αγαπητοί κύριοι, επιτρέψατε και εις τον πάππον σας τον γερο-Βάταλον να κάμη ωρισμένας επισημάνσεις επί της παρούσης αναρτήσεως, προειδοποιών ότι σήμερον όχι μόνον θα είμαι σκληρός προς δικαίους και αδίκους, αλλά ότι τα σκάγια μου θα πιάσουν και τον αγαπητόν κ. Σαραντάκον…

    1) Κατ’ αρχάς, αξίζουν συγχαρητήρια εις τον κ. Σαραντάκον διά την κεντρικήν ιδέαν αυτής της αναρτήσεως («Διατί ο Μεταξάς εξηφάνισε τα γίδια από την ρωμέικην ύπαιθρον;»). Ωστόσον, ο ρέκτης οικοδεσπότης μας κατάφερε να περιπλέξη ακόμη περισσότερον το ζήτημα, εξαιτίας μίας φοβεράς αβλεψίας του, που δεν δικαιολογείται με τίποτα δι’ έν ρωμιόν λόγιον της κλάσεως του κ. Σαραντάκου. Διά να γίνω σαφής, εμόνταρα τα κάτωθι αποσπάσματα (έκαστον με τον αριθμόν της σελίδος όπου ευρίσκεται) από τον 1ον τόμον του περί ού ο λόγος βιβλίου του Γεωργούλα Μπέϊκου «Η λαϊκή εξουσία στην Ελεύθερη Ελλάδα», εκδόσεις «Θεμέλιο» 1979…

    Εις το σχόλιον 19 (ώρα αναρτήσεως 12.35 την μεσημβρίαν) ο αναγνώστης κ. Σκύλος υπαινίσσεται ότι υπήρχε ευρέως διαδεδομένη η φήμη εις την ρωμέικην επαρχίαν ότι ο μπαρμπα-Γιάννης Μεταξάς εξηφάνισε τα γίδια, διά να τα κονομήση από τους Γερμανούς. Εμεσολάβησαν ήδη 10 ώραι και ουδείς αναγνώστης ετόλμησε να επισημάνη ότι αυτό ακριβώς λέγει και ο Γεωργούλας εις την σελ. 53 (βλέπε ως άνω εικόνα): Ο Μεταξάς παρέδωσε 6 εκατομμύρια γίδια εις τον Χίτλερ, με το αζημίωτον εννοείται. Και αυτήν την υποσημείωσιν του Μπέϊκου ΔΕΝ την περιέλαβε εις την ανάρτησίν του ο κ. Σαραντάκος, αλλοιώνων όλην την ουσίαν του θέματος και παραπλανών (από αβλεψίαν και μόνον…) τους Ρωμιούς αναγνώστας του!.. Διά την ιστορίαν, αγαπητέ κ. Σαραντάκο, η υποσημείωσις αυτή του Μπέϊκου ευρίσκεται εις αστερίσκον μετά την φράσιν «την έχασε όλο το χωριό», ήν περιλάβατε εις την ανάρτησίν σας…

    2) Ο γέρων Βάταλος επιβεβαιώνει την φήμην που αναφέρει ο μακαριστός (+1975;) Γεωργούλας Μπέϊκος: Ο βρωμερός Μεταξάς εξηφάνισε 6 εκατομμύρια γίδια από την ρωμέικην ύπαιθρον, διά να τα δώση με το αζημίωτον εις τους Γερμανούς. Η πηγή μου είναι ο κατ’ εξοχήν γνώστης της ρωμέικης αιγοπροβατοτροφίας, ψυχορραγών (είναι «φυτόν» εδώ και έτη, μετά από εγκεφαλικόν) μεγαλοβιομήχανος της ΧΡΩΠΕΙ, Σωτήρης Σοφιανόπουλος, πρώην σύζυγος της ηθοποιού Τζένης Ρουσσέα και ηγέτης της Χρυσής Αθηναϊκής Νεολαίας της δεκαετίας του 1950. Ο Σοφιανόπουλος (αι σχετικαί απόψεις του ανευρίσκονται ευκόλως εις το διαδίκτυον) πιστεύει ότι τα γίδια, όχι μόνον δεν βλάπτουν τας καλλιεργείας, αλλά ότι σκάπτοντα με τα νύχια των και τα κέρατά των, διευκολύνουν την διασποράν των σπόρων και συντελούν εις την αύξησιν της χλωρίδος. Απλώς, δεν πρέπει να βόσκουν στα καμμένα ή σε μέρη όπου γίγνεται αναδάσωσις… Επίσης (όπως ορθώς επισημαίνει η Κυπρία αναγνώστρια κ. Λ. εις το σχόλιον 108 και την συγχαίρω…) προστατεύουν τα δάση από τας πυρκαϊάς…

    3) Ο ρέκτης κ. Σαραντάκος υπέπεσε και εις άλλο ολίσθημα, που δεν συνάδει με την κλάσιν του: Τα όσα αναφέρει ο Μπέικος διά το πώς ο κομπλεξικός και αυνάν Μεταξάς εξηφάνισε τα γίδια από την Ευρυτανίαν δεν είναι του Μπέικου, αλλά του Γιάννη Κοσπεντάρη από το σύγγραμμά του «Το κτηνοτροφικόν πρόβλημα της Ευρυτανίας» (βλέπε ανωτέρω εικόνα). Όπως έχει αναρτήσει το κείμενον ο κ. Σαραντάκος ο (ήδη αποβλακωμένος από τας χριστιανικάς παρλαπίπας) Ρωμιός αναγνώστης νομίζει ότι αυταί είναι αι απόψεις του Μπέικου…

    4) Το τρίτον απόσπασμα που επέλεξα από το βιβλίον του Μπέικου, είναι δι’ εμέ το καλύτερον όλων και αποδεικνύει ότι οι Ρωμιοί υπήρξαν επί αιώνες ληστοσυμμορίτες και γενικώς λαός κλεπτών. Ιδέστε εις την εικόνα που παρέθεσα ανωτέρω, τι γράφει ο Μπέικος διά την ζωοκλοπήν: Αι Ευρυτάναι νύφαι εζήτουν από τον γαμβρόν να γνωρίζη να κλέβη ζώα και να διαθέτη καπνοσακκούλαν, διά να πιστοποιήσουν ότι είναι άνδρας!..

    5) Τέλος, το απόσπασμα της σελ. 61, αναφέρεται εις τον θρυλικόν διδάσκαλον της Ευρυτανίας, μπαρμπα-Κώσταν Παπακαρυάν, πατέρα του περιφήμου εισαγγελέως Λεωνίδου Παπακαρυά και αγαπημένου διδασκάλου του Γεωργούλα Μπέικου. Ο Παπακαρυάς δίδει τον ορισμόν του Κομμουνισμού αναφερόμενος εις τα αρχίδια του τράγου. Αναγνώσατε μόνοι σας το απόσπασμα, διότι είναι απολαυστικόν…

    6) Επιτρέψατέ μοι να ολοκληρώσω με ολίγας λέξεις διά την κοκκινομάλλαν σύζυγον του Γεωργούλα Μπέϊκου, την Μαρίαν Φέρλαν – Μπέικου http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CE%9C%CF%80%CE%AD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85 από την Ιστιαίαν της Ευβοίας, που έμεινε εις την Ιστορίαν ως η «ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ», αφού υπήρξεν επί 25 έτη η εκφωνήτρια των ελληνικών εκπομπών του Ραδιοσταθμού της Μόσχας. http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/316/%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CE%AD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF-%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF-%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%B6%CF%89%CE%AE%CF%82 Μοί προξενεί κατάπληξιν ότι αυτό ουδείς αναγνώστης το ανέφερε, καίτοι εμεσολάβησαν ήδη 12 ώραι από την παρούσαν ανάρτησιν του κ. Σαραντάκου!.. Ρωμέικη άγνοια, ρωμέικη επιπολαιότης ή κάτι άλλο;

    7) Μοί είναι αδύνατον να σιωπήσω, διότι και «οι λίθοι κεκράξονται», όπως λέγει και ο αποσυνάγωγος Ραββίνος Χριστός εις το Λουκά 19,40: Εις τα απομνημονεύματά της που εκυκλοφόρησαν το 2010 από τον «Καστανιώτην» υπό τον τίτλον «Αφού με ρωτάτε να θυμηθώ…» https://books.google.gr/books?id=ED-FBQAAQBAJ&pg=PT6&lpg=PT6&dq=%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1+%CE%9C%CF%80%CE%AD%CF%8A%CE%BA%CE%BF%CF%85,+%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%8D+%CE%BC%CE%B5+%CF%81%CF%89%CF%84%CE%AC%CF%84%CE%B5,+%CE%BD%CE%B1+%CE%B8%CF%85%CE%BC%CE%B7%CE%B8%CF%8E&source=bl&ots=6sikBJQWf3&sig=wBbEnuAHTCXzFXYijCMJn-IaXcw&hl=el&sa=X&ei=AFR0VdqUOsG4Uoj5gugB&ved=0CEQQ6AEwBg#v=onepage&q&f=false η θρυλική «Φωνή της Μόσχας» Μαρία Μπέικου γράφει σαφώς ότι έμεινε παρθένα επί 16 έτη (1945-61), διότι με τον Γεωργούλαν υπανδρεύθη εις το βουνόν τω 1945, και δεν επρόλαβαν να βατευθώσι, διότι οι μοναρχοφασίσται συνέλαβον τον Γεωργούλαν και τον ενέκλεισαν επί 16 έτη εις τας ρωμέικας φυλακάς. Θα ερωτήση ο αφελής ρωμιός αναγνώστης: Κι αφού παντρεύτηκαν το 1945, πώς δεν «το έκαναν» την πρώτην νύκτα του Γάμου; Η απάντησις είναι απλουστάτη: Ο μακαρίτης Άρης Βελουχιώτης (ού εις τας 16 Ιουνίου θα εορτάσωμε τα 70 έτη από την αυτοκτονίαν του και οφείλει να κάμη σχετικήν ανάρτησιν ο κ. Σαραντάκος διά να γίνη «του Κουτρούλη ο Γάμος»…) είχε δώσει την εξής εντολήν εις τους Ελασίτας: «Την ψωλή μας εδώ στο βουνό, την έχουμε μόνο για κατούρημα»! (βλέπε σελ. 106 Διονύση Χαριτόπουλου «Άρης, ο Αρχηγός των Ατάκτων» (2009)

    Μετά πλείστης τιμής
    Β.

    ΥΓ-1: Αν εύρητε το αυτοβιογραφικόν βιβλίον της Μαρίας Μπέικου, αξίζει να αναγνώσητε (διότι δεν υπάρχει προεπισκόπησις εις το Google Books) τας σελίδας όπου αναφέρει πώς έγινε «Η Φωνή της Μόσχας»: Εις την σχολήν Κινηματογράφου όπου εφοιτούσε, την ερωτεύθηκε ο θρυλικός σοβιετικός σκηνοθέτης Αντρέι Ταρκόφσκι, όστις πιθανώτατα (δεν είναι σαφής η Μπέικου) την ξεπαρθένιασε κι όλας…

    ΥΓ-2: Επιβεβαιώνω τον κ. Gpoint εις το σχόλιον 109: Αι αίγες κάμνουν καλύτερο γαμήσι, αλλά οι βοσκοί προτιμούν τις ήσυχες προβατίνες, διότι οι κατσίκες δεν κάθονται να τας βατεύσης…

    ΥΓ-3: Τελευταίο και φαρμακερόν: Μοί προξενεί κατάπληξιν ότι ουδείς Ρωμιός αναγνώστης ενημέρωσε την κ. Έφην (σχόλιον 97) ότι δεν χρειάζεται να εξοδεύεται διά να αποκτήση το δίτομον έργον του Μπέικου. Και οι δύο τόμοι υπάρχωσι από ετών εις τον ουρανόν του Διαδικτύου τόσον εις pdf, όσον και εις djvu, χωρίς (δυστυχώς) δυνατότητα για search, διότι – προφανώς – ο Ρωμιός που τα ανέβασε ήτο τεχνολογικώς αναλφάβητος…
    http://bookos-z1.org/s/?q=%CE%9C%CF%80%CE%AD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%82&t=0

    Β.

  114. physicist said

    #113. — «Αυτό το παλτό τόχω φορέσει σαν η γίδα το τομάρι», δηλ. δεν τόχω βγάλει από πάνω μου τριάντα χειμώνες. Έτσι το έχω ακούσει εγώ να χρησιμοποιείται.

  115. Αντκα said

    Σαν τη γίδα το τομάρι-λέγεται όταν κάποιος φοράει π.χ. το ίδιο ρούχο συνέχεια, όπως η γίδα (φοράει ένα) τομάρι.

  116. sarant said

    115-116: Ευχαριστώ, δεν την ήξερα!

    114: Υπάρχει ονλάιν ο Μπέικος;Δεν τόξερα.
    Το επεισόδιο με τον Παπακαρυά και τα απαυτά του κριαριού το έχω στα υπόψη για άλλη ευκαιρία.

  117. sarant said

    Και για τα στοιχεία που δίνει ο Μπέικος από το βιβλίο του Κοσπεντάρη, έγραψα «παραθέτει στοιχεία». Υπονοώ ότι μπορεί και να μην είναι δικά του -επειδή δεν ηξερα αν είναι βιβλίο ή άρθρο του Κοσπεντάρη και βαριόμουν να ψάξω.

  118. Βάταλος said

    Αγαπητέ κ. Σαραντάκο (117), και λοιποί κύριοι

    1) επειδή το λίκνον που έδωκα εις το ΥΓ-3 του σχολίου 114 απαιτεί εγγραφήν με email εις τον ιστότοπον http://bookos-z1.org/, σάς δίδω 4 άλλας διευθύνσεις δια το κατέβασμα του διτόμου έργου του Μπέικου, που λειτουργώσι δωρεάν δι’ όλους.

    Δύο δια pdf

    http://freescienceengineering.library.elibgen.org/view.php?id=1024057
    http://freescienceengineering.library.elibgen.org/view.php?id=1024058

    και δύο διά djvu

    http://freescienceengineering.library.elibgen.org/view.php?id=1024056
    http://freescienceengineering.library.elibgen.org/view.php?id=1024055

    Το έργο υπάρχει ασφαλώς και εις το scribd, αλλά χρειάζεται να έχης λογαριασμόν διά να το κατεβάσης

    2) Ωστόσον, κ. Σαραντάκο, δεν μού απαντήσατε: Διατί δεν περιελάβατε εις την παρούσαν ανάρτησιν τας 2 υποσημειώσεις του Μπέικου και ιδίως αυτήν της σελίδος 53 όπου αναφέρει την φήμην ότι ο Μεταξάς επώλησε τα γίδια εις τους Γερμανούς;

    Β.

  119. ΚΑΒ said

    Πράγματι πολύ ωραία ανάρτηση. Ξεκίνησα να τη διαβάζω αργά απόψε.

    Διάβασα και τη μεταπτυχιακή εργασία που απόσπασμα της οποίας ο Spiridione στο 39 μας παρουσίασε. Ο μεταξικός νόμος του1937 πρόβλεπε αποζημίωση για το ξολόθρεμα των κατσικιών, κάτι που μάλλον δεν εφαρμόστηκε στην Ευρυτανία. Άλλωστε πάντοτε ορίζονται αποζημιώσεις, αλλά σπάνια υλοποιούνται ή είναι μηδαμινές.

    Στην εργασία διάβασα όσα συνέβησαν μετά το 1981 σχετικά με τις επιδοτήσεις, γνωστά, δυστυχώς, και από πρώτο χέρι. Είχα ρωτήσει εκείνα τα χρόνια κάποιον βοσκό, αλλά και πολύ καλό μάστορα οικοδομών που περιστασιακά ασχολούνταν με αυτές, γιατί δεν το προχωρεί και σε εργολαβία και η απάντηση που μου έδωσε ήταν αφοπλιστική :Με τις επιδοτήσεις πιο καλές οι κατσίκες!

    102.>>Οι Μασαϊ πχ θεωρουν ταμπου το μετρημα των ζωων.
    Τις μετρήσεις πιστεύει ο λαός ότι τις επινόησε ο Κάιν εισάγοντας έτσι τα πρώτα σπέρματα της αδικίας και του ανταγωνισμού. Το μέτρημα φέρνει γρουσουζιά και ο βοσκός αποφεύγει να ανακοινώσει τον ακριβή αριθμό των αιγοπροβάτων του γιατί φοβάται ότι θα ματιαστούν και θα αρρωστήσουν. Βλ. Αικατερίνης Πολυμέρου-Καμηλάκη: «Μετρήσεις: συμβολισμοί και πραγματικότητα» τ. XXVIII της Ε.Κ.Ε.Λ. της Ακαδημίας Αθηνών, 1999.

    9, 63. Το λεξιλόγιο το ποιμενικό είναι πράγματι πολύ ενδιαφέρον. Πάντως από τις ονομασίεςπου παρουσιάζονται στην παραπομπή ούτε μια δεν είναι γνωστή στο νησί. Και με την ευκαιρία τι είναι το,ο τσάγγαρο(ς); Τσάγγαρω:με κέρατα σαν τσάγγαρο.

    και άλλα, αλλά πρέπει να ρίξουμε και μια ματιά στις σημερινές εφημερίδες.

    Καλό σας βράδυ και ευχαριστούμε Νοικοκύρη και συσχολιαστές.

  120. Σωτήρς said

    106: Σεργούνι είναι ο τωρινός Άγιος Κωνσταντίνος ανάμεσα στο Σερνικάκι και την Άμφισσα. Το έχω παρατηρήσει ότι με το όνομα αυτό το ξέρουν μόνο όσοι κατάγονται από τα γύρω χωριά. Τα χωριά των Σαλώνων ήταν το Σερνικάκι, το Σεργούνι, ο Άγιος Γεώργιος και το Κούσκι που πάνω από αιώνα δεν υπάρχει, ήταν πολύ κοντά στην Άμφισσα. Κούσκι είναι η ρεματιά που βγαίνει πάνω στο δρόμο για Αγία Ευθυμία και Καρούτες.

    Στην Άμφισσα που είχε παράδοση στα δέρματα χρησιμοποιούσαν κατά πλειοψηφία γιδοτόμαρα αλλά και μοσχαρίσια. Λέγεται ότι όταν μοιράστηκαν οι οικογένειες των ταμπάκηδων ανάμεσα στην Άμφισσα και την Ιτέα έγινε και συμφωνία οι Ιτιώτες να επεξεργάζονται τα μοσχάρια και οι Αμφισσιώτες τα γιδοτόμαρα. Και οι Σεγδιτσιώτες τα «λυκοτόμαρα» 😀

    119: Βάταλε για γέροντας παίζεις στα δάχτυλα τις πηγές του διαδικτύου. Εύγε και ευχαριστούμε για τα βιβλία.

  121. sarant said

    119: Διότι κόπηκε στο σκανάρισμα

  122. Alexis said

    #113: Απάντησαν τα σχόλια 115-116, ευχαριστώ.

    Γερο-Βάταλε, μοι προξενεί κατάπληξιν το γεγονός ότι δεν αντελήφθητε πως ο εκλεκτός συσχολιαστής Ιάκωβος, εις το σχόλιον υπ’ αριθμόν 57 (πεντήκοντα επτά) αναφέρει περί της συζύγου του Μπέικου, περί του Ταρκόφσκι και περί της Φωνής της Μόσχας, παραθέτων μάλιστα και σχετικήν φωτογραφίαν!
    Πώς σεις, ένας τοσούτον ακάματος και προσεκτικός μελετητής των δοκουμέντων, περιεπέσατε εις τοιούτον ολίσθημα;

  123. Λ said

    Για το μέτρημα των ζώων

    […] Μίαν ἡμέραν, δέν ἠξεύρω πῶς, ἐνῷ ἐμέτρουν καθώς ἐσυνήθιζα τάς αἶγάς μου (ἦσαν ὅλαι πενηνταέξ κατ’ ἐκεῖνον τόν χρόνον· ἄλλοτε ἀνεβοκατέβαινεν ὁ ἀριθμός των μεταξύ ἑξῆντα καί σαρανταπέντε), ἡ Μοσχούλα, ἡ εὐνοουμένη μου κατσίκα, εἶχε μείνει ὀπίσω, καί δέν εὑρέθη εἰς τό μέτρημα. Τάς εὕρισκα ὅλας 55. Ἐάν ἔλειπεν ἄλλη κατσίκα, δέν
    θά παρετήρουν ἀμέσως τήν ταυτότητα, ἀλλά μόνον τήν μονάδα πού ἔλειπεν ἀλλ’ ἡ ἀπουσία τῆς Μοσχούλας ἦτον ἐπαισθητή. Ἐτρόμαξα. Τάχα ὁ ἀετός μοῦ τήν ἐπῆρε;

  124. Βάταλος said

    Αγαπητέ κύριε Αλέξιε (σχόλιον 123):

    Ασφαλώς και είδον το σχόλιον του κ. Ιακώβου, αλλά πρόκειται περί νύξεων που (βάζω στοίχημα) ουδείς Ρωμιός αναγνώστης κατάλαβε. Άλλο «φίλη του Ταρκόφσκι» και άλλο… την ξεπαρθένιασε ο Ταρκόφσκι και μέσω αυτής της σχέσεως πήρε την θέση της εκφωνητρίας. Επίσης, άλλο «Εδώ Μόοσχα» και άλλο «η θρυλική εκφωνήτρια του Ραδιοσταθμού της Μόσχας». Το 99,99% των Ρωμιών αναγνωστών του παρόντος ιστολογίου ούτε κάν πήρε χαμπάρι τι ηννόει ο κ. Ιάκωβος.

    Εδώ το ίδιο αυτό 99.99% «τρώει στην μάπα» επί μισό αιώνα τα κηρύγματα των παπάδων του Ραββίνου Χριστού και δεν έχει ακόμη μάθει πως ο Χριστούλης ουδέποτε γέλασε, ουδέποτε γάμησε, ουδέποτε αυνανίστηκε κλπ. Ακόμη και παπάδες, ακόμη και θεολόγοι νομίζουν πως ο Γιαχβέ της Παλαιάς Διαθήκης που έδωκε τας Εντολάς εις τον Μωϋσήν και διέτασσε τους Εβραίους να σφάζουν τους άλλους Λαούς είναι το Πρώτον Πρόσωπον της Αγίας Τριάδος (ο Πατήρ Θεός), ενώ είναι το Δεύτερον (ο Χριστός πρίν ενσαρκωθή). Τί ψάχνετε, κύριε Αλέξιε; Ορθογραφίαν από της μυλωνούς τον κώλον;

    Β.

  125. Λ said

    Όταν κάποιος πει έ! του απαντούμε αίγιες τζαι κουέλλες να γλέπεις τζαι να μένννεν δικές σου, δηλ (σου εύχομαι να προσέχεις ξένα αιγοπρόβατα)

  126. sarant said

    Για την κατσίκα που τρίβεται στη γκλίτσα του τσομπάνη να φάει μπανάρισμα δεν είπαμε σήμερα.

  127. cronopiusa said

  128. cronopiusa said

  129. Spiridione said

    Μια μελέτη που δίνει και άλλες διαστάσεις, κοινωνιολογικές και άλλες, στην απαγόρευση της βόσκησης των γίδων.
    Goats, Marginality and the ‘Dangerous Other’
    http://www.environmentandsociety.org/sites/default/files/key_docs/siddle-15-4.pdf
    Οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί στην βόσκηση των γίδων είναι αρκετά παλιό φαινόμενο, ήδη απ’ τον 14ο αιώνα στη Γαλλία και την κεντρική Ευρώπη, τον 18ο-19ο αιώνα κλπ. Κατά τον συγγραφέα, αυτές οι παλιότερες απαγορεύσεις δεν είχαν ως κίνητρο βέβαια την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά υπήρχαν άλλες επιδιώξεις και συμβολισμοί. Μερικά αποσπάσματα:

    So in many respects it may be possible to position this animal as one of the clearest symbols of class division in preindustrial rural society. For the authorities and better off peasants the goat became a surrogate for the anarchic intemperance and strangeness of the upland poor, sharing their most dangerous or unpleasant attributes. In fact one might be hard put to distinguish some descriptions of the peasant poor from those of the goats they relied on. Both were renowned for their unpredictability and their deceitful deviousness. Both poor peasants and goats were dangerously numerous and therefore deemed to be sexually profligate and anarchic. At the margins of acceptable society, they were easily assumed to be in league with the devil. The opinion of goats in both popular as well as the official mind became, increasingly, directly related to one’s position in the economic and social hierarchy. Even in the great age of classification in the nineteenth century goats remained difficult to place in emerging lexicons.

    So the goat has three separate images, the first as a provider of good things to poor people, the second as a ravager of land and crops, the third as a manifestation of unpleasant habits and behaviour both on their own account and as surrogates for those semi-savages who tended them. Out of the derogative aspects of the animal’s place in mediaeval and Renaissance and early modern cosmology and mythology, it is primarily represented to all as the animal closest in nature to the Great Satan. How became easy to ban The bete noire, framed for disapproval by a millennium of developing fear and distaste. Goat bans were, at the same time, a means of controlling the most anarchic elements of the population, a means to ease the path to commercial woollen enterprise and a means of improving timber supplies for the navy. Bans also better preserved the hunting grounds for hawk and hound. In such circumstances the poor man- beast, the Caliban of the periphery, stood no chance.

    In more recent times the images have begun to shift. Goat numbers have increased around the world by sixty percent and even in high income countries by twenty percent. Not only is the goat now seen as a provider for poor families in Africa but as a producer of specialist dairy products, part of the agro tourist industry in high-income countries. An active International Goat Association, Founded in 1982, promotes scholarship through the Journal Small Ruminant Research. Goat management is also beginning to be regarded as a part of a package of strategies for reducing fire risks in California. Nonetheless, while this repositioning continues, recent calamities suggest that there is still a long way to go if the animal is to shed its deeply embedded images and goat farming is to become a fully integrated part of environmental management systems in all scrublands, and especially those close to areas of settlement

  130. sarant said

    Ωραίο, αλλά «των γιδών» θα κάνει

  131. Κι εγώ «των γιδών» θα έλεγα, αλλά γιατί άραγε; Αν γίδα < αιγίς, τότε «των αιγίδων» πώς δίνει «των γιδών»; Από αναλογία άραγε με άλλα πρώην τριτόκλιτα δισύλλαβα, όπως «των χηνών», Από αναλογία με τα εξαρχής πρωτόκλιτα («των ωρών»); Και για το συνώνυμο τι θα λέγατε; «των κατσικών», «των κατσίκων» (!) ή τίποτε από τα δύο;

  132. sarant said

    Η γίδα δεν είναι από το αιγίς, αιγίς ήταν μόνο η προβιά (η γιδιά που λέει ο Μπέικος). Η γίδα είναι από το αιγίδιον > γίδιον, ως μεγεθυντικό. Αρα είναι γνήσιο πρωτόκλιτο και όχι πρώην τριτόκλιτο, όπως η ακτίνα που κάνει των ακτίνων.

  133. spiral architect said

    @127: Το λύκο … 🙄

  134. Γς said

    Ούτε για την γίδα βραστή είπαμε τίποτα και κοντεύει να κρυώσει το πιάτο που σας σέρβιρα χτές [# 67]

  135. Ούτε (νομίζω) για το ρήμα κατσικώνομαι δλδ αρπάζω μια θέση και δεν το κουνάω με τίποτε

  136. ΚΑΒ said

    Κι ένα αίνιγμα από τη Λέσβο: Τα πόδια σ’ στα πόδια μου, τα γόνατά σ’ στα γόνατά μ’, τα χέρια μ’ στα βυζά σ᾿.

  137. ΚΑΒ said

    Ο Μεταξάς σε ομιλία του μετά την ψήφιση του νόμου για τα κατσίκια είπε:»Πολύ λυπούμαι και στενοχωρούμαι δια τους βοσκούς».
    Τα κροκοδείλια δάκρυα των κολάρων της εξουσίας.

  138. cronopiusa said

  139. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα νεότερα!

    137 Το άρμεγμα, ε;

    136: Δεν είπαμε για το κατσικώνομαι, που δεν το έχω ξεδιαλύνει αν προέρχεται από την κατσίκα ή απλώς ομοηχεί. Και δεν είπαμε και για την ετυμολογία της λέξης, που θέλει πολλή συζήτηση.

  140. Alexis said

    #125: Τί ψάχνετε, κύριε Αλέξιε; Ορθογραφίαν από της μυλωνούς τον κώλον;
    Έλα ντε!
    Παραείμαι απαιτητικός, ε; 😀

    #136: Εάν σου έχει τύχει να οδηγείς και να βρεθούν στο δρόμο σου κατσίκια, θα έχεις παρατηρήσει πόσο επίμονα παραμένουν κάποιες φορές στη θέση τους, μες στη μέση του δρόμου. Ακόμα κι αν πλησιάσεις πολύ κοντά και σχεδόν τα ακουμπήσεις με το αυτοκίνητο, δεν εννοούν να το κουνήσουν ρούπι.

  141. Y. G. said

    119 Κυριε Βαταλε, γραψατε:

    » 1) επειδή το λίκνον που έδωκα εις το ΥΓ-3 του σχολίου 114 απαιτεί εγγραφήν με email εις τον ιστότοπον http://bookos-z1.org/, σάς δίδω 4 άλλας διευθύνσεις δια το κατέβασμα του διτόμου έργου του Μπέικου, που λειτουργώσι δωρεάν δι’ όλους.

    Δύο δια pdf

    http://freescienceengineering.library.elibgen.org/view.php?id=1024057
    http://freescienceengineering.library.elibgen.org/view.php?id=1024058»

    Τα λικνα που παραθετετε δυστυχως δεν ανοιγουν –> 502 Bad Gateway.

    Εχετε την καλωσυνη να τα ελεγξετε και να στειλετε ξανα τα σωστα;

    Ευχαριστω
    YG

  142. ΚΑΒ said

    137,140. Ναι.

  143. Γς said

    143:

    και μια παραλλαγή του

  144. Λ said

    Ούτε για την Αμάλθεια την τροφό του Δία είπαμε, ούτε για τοπωνύμια. Έτσι πρόχειρα θυμάμαι τον κατσικά, προάστειο των Ιωαννίνων.

    Γς ευχαριστώ για τη γίδα την βραστή που σέρβιρες χθες. Είχα ακούσει πολλά εγκώμια γι’ αυτή πολύ πριν τη γευτώ.

  145. Λ said

    Το θέμα του αιγιαλού εξαντλήθηκε σε άλλο άρθρο

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/07/07/gialos-2/

  146. Λ said

    Κάτι ανάλογο με την εξόντωση των κατσικιών ήταν και η καταστροφή αρχαιότατων αμπελώνων στην Κύπρο επί προεδρίας Βασιλείου. Το αποφάσισε επειδή θα άρεσε στην ΕΕ σαν δείγμα καλής θέλησης έστω και αν τότε μόλις είχαμε υποβάλει την αίτηση ένταξης. Ναι μεν οι αγρότες αποζημιώθηκαν αλλά την αποζημίωση την πήραν μόνο μια φορά ενώ το αμπέλι έδινε τα καλά του κάθε χρόνο. Και μετά έγινε η διάβρωση εδάφους και τρέχα γύρευε.

    Κάτι ανάλογο έγινε στην Σοβιετική Ένωση επί Γκορμπατσώβ. Δημοκρατίες όπως η Γεωργία και η Αρμενία την πλήρωσαν ακριβά τη νύφη.

  147. Σωτήρς said

    Και τα «Διηγήματα της Στάνης» (1898) του Ηπειρώτη Χρήστου Χρηστοβασίλη, εδώ μια προεπισκόπηση. Περιγράφει τις προπροπολεμικές εποχές που μύριζε τραγίλα όλη η ηπειρωτική Ελλάδα.
    Φαντάζεστε οι Νεοζηλανδοί λογοτεχνία που θα έχουν γύρω από το θέμα;

  148. cronopiusa said

    148

    σχόλιο του/της oaltracosa
    στο νήμα που παραθέσατε

    ΓΙΔΑ ΒΡΑΣΤΗ

    Δε βλεπετε τι εγινε με τη βραχονησιδα ;
    Χασαμε τη σημαια μας μας κλεψαν και μια γιδα.
    Η γιδα αυτη ,το ξερετε, ητανε ελληνιδα !
    Ειχε σταυρο στο μετωπο και τη φωναζαν Ληδα.
    Μοναχη καταβροχθισε η Ληδα τη χλωριδα
    κι αφησε το νησι γυμνο σα να’πεσε ακριδα.
    Ωστε αν κανουν εισβολη και αποβιβαστουνε
    οι Τουρκοι να μη βρισκουνε μερος για να κρυφτουνε.
    και ο στρατος μας να μπορει να βλεπει τον καθενα
    αφου θα ειναι ευκολη η ληψη του Αντενα.
    Και τι θα κανει ο εχθρος ; Θα φυγει απο τη μεση.
    Μπροστα σε τοσες καμερες δε θα μπορει να χεσει. Γι’αυτο οι Τουρκοι εβριζαν τη γιδα μας πουτανα
    αγρια τη βασανισαν να γινει μουσουλμανα.
    Μα δεν αλλαξοπιστησε,δεν πηγε στο Κορανι
    ετσι την εκαναν βραστη οι Τουρκοι στο καζανι.

    Απο καρναβαλικη σατιρα του 1996

  149. cronopiusa said

    Σωτήρς

    Ευχαριστούμεεεεεεεεεεεεεε!

    ο Γκιόσος μου έκλαψα διαβάζοντας το
    σ υ γ κ λ ο ν ι σ τ ι κ ό

  150. Λ said

    148 τραγίλα/ κατσικίλα.

  151. sarant said

    148 Πρέπει να υπάρχει και δωρεάν στην Ανέμη.

  152. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    145.>>τοπωνύμια
    Πόρτο Κατσίκι στη Λευκάδα (σαν κι αυτό δεν έχει η Ελλάδα) 🙂
    http://www.diakopes.gr/trip-ideas/article/?aid=209057

  153. Spiridione said

    131. A, με παρέσυρε η καταιγίδα 🙂

  154. sarant said

    Καλό!

  155. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    136,140γ>>Κατσικώνομαι, συνώνυμα σ εμάς το καζικώνομαι* και παλουκώνομαι.
    Μπορεί ομόηχο αλλά έχω στο νου μου τις οικόσιτες γίδες που σέρναμε με το σκοινί, όταν δεν ήθελαν να προχωρήσουν ,αν τις έπιανε το πείσμα ,συνήθως να χάψουν εκτάκτως κανένα θελκτικό χορτομεζέ ή από άποψη, στύλωναν τα μπροστινά ποδάρια κι έλεγες θα κοπεί το κεφάλι με το λουρί παρά ν΄ ακολουθήσουν. Διαβολεμένα,ωραία ζώα.
    *Καζίκι ή τζένιο το μεταλικό ή ξύλινο παλούκι που τζενώναμε τα ζώα στη χορτονομή.
    Παροιμίες για το κατσικίσο ινάτι:
    -Πρώτα ψοφά η αίγα κι ύστερα το χούι
    -Η αίγα ξεψυχά μα την ορά απάνω την έχει.
    Στην Ήπειρο το λένε ψοφά μα το νούρο ψηλά τον έχει, κάπως έτσι.
    και μια γενική:
    Έκεια που πατεί η αίγα ,πατεί και το ριφάκι. (Κατά μάνα κατά κόρη)

  156. Σωτήρς said

    152. Σωστά, στην Ανέμη το έχει ολόκληρο.

    Πριν τέσσερα πέντε χρόνια σε νοσοκομειακό δωμάτιο με γιαγιάδες όλες χειρουργημένες στο ισχίο ήταν μία 90 χρόνων από την Πενταγιού (Πενταγιώτισσα). Η γιαγιά δεν πρέπει να είχε φύγει ποτέ από το βουνό, η Άμφισσα της φαινόταν πόλη μεγαλούπολη. Μετά την εγχείρηση για κάμποσες μέρες η μοναδική έννοια της ήταν τα ζώα. Κοίταγε από το παράθυρο που έβρεχε και φώναζε στην κόρη της «τα μανάρια τηράτε που είναι τα μανάρια», όταν νύχτωνε πεταγόταν και «τα μάσανε τα μανάρια;». Μόνη έννοια αυτή και γιατί αφήνουνε και καίει η λάμπα στο διάδρομο όλη νύχτα και σπαταλάνε ρεύμα.

  157. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Προβιές γενικά τις λέγαμε. Αιγοπροβιές, αρνοπροβιές και προβίδια αν ήταν από νεαρά ζώα.Τα τομάρια τα έμαθα στην Αθήνα 🙂

  158. sarant said

    Ωραία σχόλια!

  159. Το «κατσικώνομαι» είναι το αντίστοιχο του «βραχώνω» για τους ροφούς. Ένα κατσίκι κατσικώνεται όταν σκαρφαλώσει κάπου πολύ απότομα και δεν μπορεί να πάει ούτε μπρος, ούτε πίσω, ούτε πάνω, ούτε κάτω. Δηλαδή, μένει ακίνητο.

    Και μιας και αναφέρθηκε η Αμάλθεια, να θυμίσουμε και τη Heiðrún, τη μυθική γίδα που βόσκει στην κορυφή της Βαλχάλα, του Νορδικού παραδείσου. Η Heiðrún τρώει από το μαγικό δέντρο Læraðr και ταΐζει τις ψυχές των νεκρών πολεμιστών.

  160. Γς said

    158:

    Το πιάσαμε το υπονοούμενο

    Και θυμήθηκα και το Ποντικονήσι [δλδ το πίσω του ιερού του]

  161. Γς said

    Και για το κρι-κρί βρε ΕΦΗ ΕΦΗ;
    Τίποτα;

  162. Γς said

    Αυτό παίζει;

  163. Λ said

    Κατσικώνομαι, συνώνυμα σ εμάς το καζικώνομαι* και παλουκώνομαι

    Στα ρωσικά η γίδα είναι καζά (коза) και αυτό μου θύμισε το παραμύθι του Αλεξέι Τολστόι η γκρινιάρα κατσίκα.
    Αν πούμε για παραμύθια με κατσίκες θυμάμαι αυτό με την κατσίκα και τα εφτά κατσικάκια.

    Ένα Κυπριακό παραμύθι με κατσίκα είναι αυτό της Αλεπού και του τσαγκάρη. Ο τσαγκάρης είχε η γίδα του δεμένη με ένα πολύ μακρύ σκοινί και κάθε πρωί την έδενε και την άφηνε να βγει μόνη της έξω να βοσκήσει. Σαν βράδιαζε τραβούσε ο τσαγκάρης το σκοινί κι η κατσίκα επέστρεφε πίσω. Μια μέρα τράβηξε ο τσαγκάρης το σκοινί αλλά η κατσίκα έλειπε κλπ.

  164. Λ said

    Μήπως η κατσίκα έχει ετυμολογικά κάποια σχέση με την κατσικορώνα ή την κατσέλλα ή τον κατσινιόρο;

  165. Λ said

    ή τον κατσόσοιρο;

  166. Alexis said

    Ειδικός στην ετυμολογία δεν είμαι, αλλά πιστεύω ότι το «κατσικώνομαι» έχει άμεση σχέση με την κατσίκα και έχει να κάνει με την επιμονή αυτού του ζώου να μην μετακινείται εύκολα από τη θέση του, να «τα στυλώνει» όπως λέμε συνήθως σε αντίστοιχη περίπτωση για το γαϊδούρι, μουλάρι κλπ.
    Αυτό που λέει ο Σκύλος στο #160 εγώ το έχω ακούσει να το λένε «στεφανιάζονται τα γίδια» (το είχαμε αναφέρει και σε άλλο νήμα) κι όχι «κατσικώνονται».

  167. 167 Στις Κυκλάδες το σχετικό το έχω ακούσει «πετζουλιάστηκε» για γίδι ή συνηθέστερα για τουρίστα που σκάλωσε σε πεζούλα/αναβαθμίδα και δεν μπορεί να κατέβει.

  168. sarant said

    160-167 Συμφωνώ με τον Αλέξη. Αλλωστε (και πρέπει κι αυτό να τόχουμε ξαναπεί) ο Παπαδιαμάντης λέει «βραχώθηκε η κατσίκα»

  169. sarant said

    165-166 Όχι, δεν έχουν ετυμολογική σχέση

  170. Spiridione said

    Περίεργο πάντως που το ΛΚΝ δεν έχει το κατσικώνομαι και έχει το καζίκι, που εγώ δεν το έχω ξανακούσει.

  171. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    62.Γς.Ναι ναι τα κρι κρι, τ΄αγριόγιδα των Χανίων! Αγριμάκι,συνομωτικά αν είναι τσιγαριαστό 🙂 (‘Εχουν υποστεί επιμειξίες οπότε τρώνε στη ζούλα κανα μπασταρδάκι -πλάκα κάνω). Είχε και στη Μονή απέναντι από την Αίγινα. Και να σκεφτείς ότι στα γυμνασιακά λευκώματα ήμουν «το αγριμόριφο»
    163.Αυτό το κρικρί δεν παίζει γιατί το ανακάλεσαν αφού έπιασαν να έχει το παγωτό κάτι παράνομες ουσίες (αλλεργιογόνες) προ καιρού.

    Ας γίνουμε πάλι παιδιά με τη Λ και το αγαπημένο παραμύθι.Το κάναμε και θεατρικό,αλευρώνοντας το παπούτσι.
    » Έκα τσηκου τσήκα τσίκα »

    Κατζίκα, είναι η πεισματάρα (επίμονη αρνητικά) σε τα μας.Και κατζίκης ο επίμονος σπαζ/χίδης.

    -Κατσικονούρης , «το γάλα», «το μπουφάν της Χάρλεϋ» κ.α. κ.α

    Υ.Γ. Να θυμηθώ Γς,σαν τώρα έγραφα για την κυρία στην Αίγινα πάλαι ποτέ που τη λέγανε Κανέλα ενώ την Κατσίκα της Μάρω κι εσύ που παρακολουθούσες τις εξελίξεις για το μαύρο της ΕΡΤ με μάλωσες. Ρε πως θυμάται η…κατσίκα 🙂 🙂

  172. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Να πούμε και τo δέρμα σεβρό (μαλακό λεπτό-κατσικόδερμα,αντίθετα η νάπα,σκληρό από βοοειδή ), και το αιγόκλημα ή αιγιόκλημα (αγιόκλημα το λένε μερικοί). Σέβρ φέγι και οι Γάλλοι.
    Αυτό που γράψατε για το κυνήγι-επικήρυξη της σαύρας μού έφερε στο νου το δέρμα σαύρας (π.χ.τα λουράκια των ρολογιών),από τί σαύρες είν αυτό;

  173. Γς said

    173:

    Les chèvrefeuilles

    Κατσικόφυλλα

    μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά:

    Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι
    μες τα θερινά τα σινεμά
    νύχτες που περνούν
    που δεν θα ξαναρθούν
    μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά

  174. sarant said

    171 Το «κατσικώνομαι» μήπως είναι νεότερο;

  175. Πέπε said

    @171: Το κατσικώνομαι προσωπικά το πρωτάκουσα γύρω στο 2004-2005. (Αυτό δε λέει πολλά από μόνο του βέβαια.)

    @166: Αν κατσόσοιρος είναι ο σκαντζόχοιρος, τότε είναι από το «ακανθόχοιρος».

  176. Λ said

    Έφη, το βρήκα το παραμύθι. Τελικά λέγεται ο λύκος και τα επτά κατσικάκια και όχι όπως το έγραψα πιο πάνω.
    http://paramithakia.blogspot.com/2011/06/blog-post.html

  177. Αχ, Λ, τι μου θύμισες! Ήταν το πρώτο βιβλίο που μου χάρισαν, μόλις είχα μάθει να διαβάζω, Χριστούγεννα του 1957!

  178. Λ said

    Μόλις τώρα έμαθα από ένα ντοκιμαντέρ στη νεριτ ότι οι Σκύθες πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια χρησιμοποιούσαν το γιδίσιο δέρμα για σκέβος μαγειρέματος. Μαγείρευαν με καυτές πέτρες.

  179. Γιώργος Γ. said

    Θα προτιμούσα ίσως να θυμηθούμε τον Γιωργούλα και τη Μαρία Μπέικου με μιαν άλλη αφορμή, αλλά αφού πλέον τόσα έχουν γραφεί, ας μου επιτραπεί και εμένα -έστω και τόσο αργά από το ξεκίνημα της κουβέντας- να προτείνω να ακούσετε την Μ.Μπέικου να διαβάζει από το ραδιοφωνικό σταθμό της Μόσχας το διήγημα «Το κελάηδημα της τσίχλας» του Κώστα Βάρναλη.
    Η ανάρτηση πρωτοέγινε στην ιστοσελίδα του χωριού Δρακότρυπα Καρδίτσας με τον τίτλο «Εδώ Μόσχα» http://drakotrypa.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=898:2011-12-23-20-47-47&catid=918:2009-03-18-00-55-03&Itemid=214 και πρόσφατα αναμεταδόθηκε από τον ρ/σ «Στο Κόκκινο» με ένα πλήθος άλλων ηχητικών ντοκουμέντων ξένων ραδιοφωνικών σταθμών, από τις εκπομπές «Εδώδιμα και αποικιακά» του Αλέξη Βάκη http://www.stokokkino.gr/article/1000000000007204/Edodima-kai-Apoikiaka και εδώ http://www.stokokkino.gr/article/1000000000006531/Edodima-kai-apoikiaka

  180. sarant said

    Eυχαριστούμε πολύ!

  181. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Αγαπητοί συνιστολόγοι, Γς που πρωτοείδα από σένα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη περιοχών εδώ,έκληση για τεχνική βοήθεια:
    Σε λίγο λήγει η προθεσμία διαβούλευσης επί του νομοσχεδίου για τη βόσκηση. Μας χρειάζεται, για να το υποβάλλουμε, να προσδιορίσουμε γεωγραφικά-μέσω google,την περιοχή που θέλουμε να επικεντρώσουμε το σχόλιό μας επειδή έχει διπλοκαεί και δεν μπορεί για τέτοιες περιπτώσεις να μένει ανεξέλεγκτη η βόσκηση μέχρι το 2018 που προβλέπεται να ολοκληρωθεί το διαχειριστικό σχέδιο βόσκησης ανά περιοχή.Και τα ζώα υποφέρουν ,τ΄αφήνουν να πεινούν και να διψούν στα γκράγκρανα-αυτόπτες μάρτυρες βρεθήκαμε- και η περιοχή απερημώνεται.H περιοχή είναι από το παραλιακό χωριό Μύρτος δυτικά της Ιεράπετρας(κατα μήκος του ποταμού του) και δυτικότερα,πάντα παραλιακά, μέχρι και το παραλιακό χωριουδάκι Ψαρρή Φοράδα ,ακολουθώντας τη ρεματιά της προς τα ορεινά. Σύνορο προς το βορά, όλης αυτής της έκτασης ο οδικός άξονα Βιάννος- Ιεράπετρα και νότια, η θάλασσα.
    Καλημέρα κι ευχαριστώ

  182. Γς said

    Απο τους χάρτες της Γκουγκλ. Κάνε κλικ στο σημείο που θέλεις και μετά πήγαινε στη μεγαλύτερη μεγέθυνση.

    Θα στο δείξει επάνω αριστερά.

    Π.χ.

    Ψαρή Φοράδα
    34.994622, 25.503071

  183. Γς said

    183:
    Γεωγραφικό πλάτος και μήκος

  184. Γς said

    180:

    Εντρύφησα, μικρές ώρες, στα λίκνα σου.
    Αναμνήσεις. Ντόιτσε Βέλλε και τέτοια.

    Κι εκείνη η «Φωνή της Αλήθειας» με τον Αετό, που μας εμψύχωνε. Τον έναν Αετό, που καθότανε και λαζιοτανε του Παπασιδέρη. [Κατά το «Ένας Πακιστανός καθότανε στον ήλιο και λιαζότανε» της Τασίας].

    Κι επειδή μιλούσαμε χτες προχτές για τους αετούς ας το ακούσουμε:

  185. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    183,184 Γς Θερμά ευχαριστώ!
    Η πατρίς ευγνωμονούσα. 🙂
    Είπαμε στου Σαραντάκου τα βρίσκουν,τα λύνουν όλα 🙂

  186. Λ said

    176β. Πέπε έχετε απόλυτο δίκαιο. Περί του ακανθόχοιρου πρόκειται.

    Για την κατσικορώνα βρήκα και την ονομασία κατσικουτάλα. Στη Τουρκοκυπριακή διάλεκτο δανείστηκαν την ΕΚ καρακάξα και έγινε της Καλλίπολης / Γαλλίπολης.

    http://www.natureofcyprus.org/detailInfoGreek.aspx?cid=1&recid=702&recordid=702&pageindex=55&rowid=275&pagesize=5

    Πάντως περιμένω υπομονετικά πότε θα δεήσει ο Νικοκύρης να μας πει για την ετυμολογία της κατσίκας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: