Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Καβαφισμός και άλλες επιδημίες από την Αίγυπτο

Posted by sarant στο 21 Ιουνίου, 2015


Το σημερινό κυριακάτικο, άρα φιλολογικό μας άρθρο αποτελεί, κατά κάποιον τρόπο, συνέχεια ενός παλιότερου φιλολογικού άρθρου. Βέβαια, το παλιότερο εκείνο άρθρο δεν δημοσιεύτηκε την περασμένη ή την προπερασμένη Κυριακή αλλά πριν από τριάμισι χρόνια -τι τα θέλετε όμως, αν ο βίος είναι βραχύς, η τέχνη είναι μακρά.

Στο άρθρο που είχα γράψει το 2012 για την τερατώδη γκάφα του (οΘντκ) φιλόλογου κ. Σ. Καργάκου να βγάλει φασίστα τον Καβάφη επειδή σε κάποια παλιά εφημερίδα βρήκε μια πλαστή επιστολή υπέρ του φασιστικού κόμματος που την υπέγραφε ο Καβάφης και άλλοι επιφανείς αλεξαντριανοί, αγνοώντας ότι υπήρξε διάψευση και μη μπορώντας να δει ότι ο Καβάφης με τον Λαγουδάκη δεν θα υπέγραφαν μαζί ούτε έγγραφο διαμαρτυρίας για τα τσουχτερά κοινόχρηστα της οκέλας τους (της πολυκατοικίας δηλαδή), έγραφα και τα εξής: Οι φίλοι του Καβάφη συγκέντρωσαν υπογραφές κάτω από ένα κείμενο διαμαρτυρίας, το οποίο δημοσιεύτηκε ευρέως και στην Αλεξάνδρεια αλλά και στην Αθήνα. Ο Δρ Λάιγξ κατατροπώθηκε, αλλά η αντιπαράθεση μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου οι φίλοι του Παλαμά αισθάνθηκαν να απειλείται το είδωλό τους από τον αλεξανδρινό ποιητή. Όχι με μεγάλη δόση υπερβολής θα μπορούσαμε να πούμε ότι εξαιτίας του επεισοδίου Λαγουδάκη βγήκε το ειδικό καβαφικό τεύχος του περιοδικού Νέα Τέχνη, μορφοποιήθηκε ο πυρήνας των φίλων του Καβάφη στην Αθήνα (Λαπαθιώτης, Βαϊάνος κτλ.) και εδραιώθηκε ο Καβάφης ως το αντίπαλον δέος στον Παλαμά. Όμως το κεφάλαιο αυτό θα μας απασχολήσει σε επόμενο σημείωμα, διότι ήδη έχω γράψει πάρα πολλά.

Βρισκόμαστε στα 1924 και στην ελληνική ποίηση, όπως τουλάχιστον αυτή είναι αντιληπτή στην Αθήνα, κυριαρχεί ο Παλαμάς, αν και ο Καβάφης έχει αρχίσει να ακούγεται. Με αφορμή το επεισόδιο Λαγουδάκη λοιπόν, ο Δημήτρης Ταγκόπουλος, ο εκδότης του ιστορικού Νουμά, της ναυαρχίδας των δημοτικιστών, έγραψε στην εφημερίδα Έθνος, όπου είχε καθημερινή φιλολογική στήλη αλλά και χρονογράφημα, το άρθρο που θα διαβάσετε, με τίτλο «Καβαφισμός». Στο αρνητικότατο για τον Καβάφη άρθρο, που παρομοίαζε με επιδημία τον καβαφισμό, απάντησε ο Ναπολέων Λαπαθιώτης, από τους πρώτους και πιο πιστούς φίλους του Καβάφη στην Αθήνα, με μια μάλλον σύντομη επιστολή του, που την παρουσιάζω επίσης. Οι δυο επιστολές είναι γνωστές στους παροικούντες τη φιλολογικήν Ιερουσαλήμ, αλλά αν δεν κάνω λάθος δεν υπάρχουν στο Διαδίκτυο.

Ο Ταγκόπουλος είχε λόγους να επιτεθεί στον Καβάφη, μια και ήταν φίλος και θαυμαστής του Παλαμά, και η παλαμική κυριαρχία αισθανόταν την απειλή των καινών δαιμονίων από την Αλεξάνδρεια. Υπήρχαν και γλωσσικοί λόγοι, αφού οι ακραιφνείς δημοτικιστές δεν δέχονταν την ουσιαστικά δημοτική αλλά μικτή γλώσσα του Καβάφη (Καραγκιόζη της δημοτικής, τον είχε αποκαλέσει ο Ψυχάρης). Ο Λαπαθιώτης, βέβαια, ήταν κι αυτός δημοτικιστής αλλά έριχνε με μεγαλύτερη προθυμία νερό στο κρασί του.

Το άρθρο του Ταγκόπουλου δημοσιεύτηκε στις 8 Απριλίου 1924 στην πρώτη σελίδα του Έθνους (που εκείνη την εποχή κυκλοφορούσε δισέλιδο νομίζω, αλλά επειδή κάθε σελίδα είχε επιφάνεια μερικά στρέμματα χώραγε πολλήν ύλη -λάθος, έβγαινε σε τετρασέλιδο!), με επίτιτλο Η πνευματική ζωή (εκσυχρονίζω την ορθογραφία, με πλάγιους χαρακτήρες αποδίδω τα αραιογραμμένα στο πρωτότυπο)

ΚΑΒΑΦΙΣΜΟΣ

Τη γη των Φαραώ την κατασυγκινεί ένα σπουδαιότατο ζήτημα σήμερα, ο Καβαφισμός. Ημπορεί κι αυτό να χαρακτηρισθεί ως ένα είδος φιλολογικού Φαραωνισμού —για να είναι έτσι πιο μοντέρνος, αφού όλα σήμερα η μό­δα τα ’χει μεταβάλει σε Φαραώ. Δε σημαίνει ό­μως τίποτα. Κι όταν περάσει ακόμα η Φαραωμανία, η ετικέτα του θα μένει πάντα, κι ο Καβαφισμός θα ζει και θα βασιλεύει στη χώρα των Φαραώ.

Να, τι συμβαίνει. Κάποιος «δόκτωρ Λάιγξ», όπως επί το σαρκαστικότερο αποκαλείται από τους Καβαφιστάς ο γνωστός Αιγύπτιος λόγιος κ. Σωκράτης Λαγούδάκης, ετόλμησε τώρα εσχάτως να θίξει στην Αλεξάντρεια, σε διάλεξη ή σε άρθρο —δεν ξέρω— το ποιητικό αλάθητο του κ. Κ. Καβάφη. Αμέσως η διανοούμενη Aίγυπτος σύσσωμη εξανέστη κατά του βεβήλου. Στην κινηματογραφική εφημερίδα «Σινεμά», που βγαίνει στην Αλεξάντρεια, κακό και χαλασμός. Εξήντα διανοούμενοι Αλεξαντριανοί (τι ευτυχισμένη χώρα, που ’χει τόσους διανο­ουμένους!) διαμαρτυρήθηκαν με τις υπογραφές τους, φαρδιές πλατιές, εναντίον του κ. Λαγουδάκη, του οποίου, κατά το σχετικό μανιφέ­στο, «η φρασεολογική ακράτεια και η παραπαίουσα λογική αποτελούν σπανίαν περίπτωσιν πνευματικής ακαταστασίας», και οι παρεπιδημούντες στην Αίγυπτο Αθηναίοι δημοσιογράφοι κ.κ. Θεόδ. Συναδινός και Άρ. Καμπάνης μετά της κ. Μαρίκας Κοτοπούλη έσπευσαν να τους ενισχύσουν στη διαμαρτυρία τους, στέλνοντάς τους από το Κάιρο το ακόλουθο βαρυσήμαντο τηλεγράφημα: «Αχαρακτήριστος λιβελλογραφία ε­ναντίον ποιητού Καβάφη εξεγείρει πάντας ημάς. Διαμαρτυρηθείτε, παρακαλούμεν, και εξ ονόματός μας, εκφράζοντες προς τον ποιητήν βαθυτάτην ημών συμπάθειαν».

Κι άλλα, κι άλλα πολλά, με όλα τα είδη των τυπογραφικών στοιχείων και με όλους τους τόνους που σηκώνει η περιφρόνηση και η βρι­σιά.

Ο Καβάφης είναι μεγάλος ποιητής, διεθνής. Το λέει όχι μοναχά ο κ. Κατράρος, ο κ. Ιερώνυμος και ο κ. Τίμος Μαλάνος, αλλά κι ο Άγ­γλος λόγιος κ. Ε. Μ, Φόρστερ που δογματίζει πως «ο Καβάφης είναι τόσο δυνατός και τόσο μεγάλος, ένας από τους ήρωες στην πνευματική κίνηση, όχι όμως από τους εξτρεμίστες, κι απαγγέλλεται με ίσην ευκολία Ελληνικά, Αγγλικά ή Γαλλικά».

Αν και το στενό μου κεφάλι δεν μπορεί ναν τη νιώσει αυτή την «ευκολία», σας παραθέτω έ­να ποίημα του κ. Καβάφη, από τα καλύτερά του. Ίσως μπορέσετε και τη νιώσετε εσείς την εν λόγω «ευκολία» του κ. Φόρστερ. Το ποίημα που επιγράφεται «Η θάλασσα του πρωϊού» (ή του κ. Πρωίου, γιατί ο τίτλος είναι γραμμένος με κεφαλαία ατόνιστα γράμματα) είναι το ακόλουθο:

Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ’ εγώ την φύσι λίγο.
Θάλασσας του πρωιού κι ανέφελου ουρανού
λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη· όλα
ωραία και μεγάλα φωτισμένα.

Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελασθώ πως βλέπω αυτά
(τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)·
κι όχι κι εδώ τις φαντασίες μου,
τις αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.

Αν αυτό λέγεται ποίηση, τότε αναγκάζομαι να κάμω τη δήλωση, όπως ο ήρωας του Μολιέρου, πως όσα ποιήματα έχω διαβάσει ίσαμε τώρα (κι έχω διαβάσει εκατομμύρια στίχους, Θεέ μου!) ήταν όλα πρόζες και εγώ, ο ηλίθιος, τα ’παιρνα για ποιήματα. Κι έτσι θα ’ναι, αφού τους στίχους του κ. Καβάφη τους έπαιρνα πάντοτε για κακογραμμένες πρόζες, και μου στάθηκε αδύνατο να παραδεχτώ ποτέ πως είναι ποιήματα.

Ο Καβαφισμός έχει κι εδώ, στην πόλη μας, μερικούς οπαδούς του. Δε μου κάμνει εντύπωση αυτό, αφού τόσες επιδημίες μας έρχονται, κα­τευθείαν από την Αίγυπτο.

Δ.Π.Τ.

Σημειώνω πως ο Ταγκόπουλος μεταφέρει με ακρίβεια το ποίημα του Καβάφη, με την εξαίρεση του τύπου «τες» (τες φαντασίες, τες αναμνήσεις) που τον μετατρέπει σε «τις». Η αναφορά στον ήρωα του Μολιέρου είναι στην κωμωδία Αρχοντοχωριάτης.

Μόλις δυο μέρες αργότερα, στις 10 Απριλίου, έρχεται η απάντηση από τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, ο οποίος ήταν επίσης συνεργάτης του Έθνους.

Φίλε κ. Διευθυντά,

Επειδή προχθές, γενομένου λόγου από των στηλών αυτών περί της σημασίας του Καβάφη, διετυπώθησαν ένα σωρό φαιδρότητες, περί του τι σημαίνει ποίημα και ποίησις, βρίσκομαι στην ανάγκη, σαν ποιητής, να επανορθώσω αυτές τις ελαφρότητες.

Ο Καβάφης —το γράφω απροκαλύπτως— θα μείνει ένας λαμπρότατος σταθμός της πολύ πτωχής ποιήσεώς μας. Θα μείνει ο μάλλον γνήσιος αντιπρόσωπος τής φωτεινής και σταθεράς γραμ­μής, που μας συνδέει με τον αρχαίο κόσμο.

Κι ακόμα, θα είναι μια λυδία λίθος, επάνω στην οποίαν θα δοκιμάζεται η ψυχική λεπτότης, η διαίσθησις, η ραφιναρισμένη ευαισθησία, η καλλιτεχνική ισορροπία, όσων επιχειρήσουν να τον κρίνουν.

Οι μέτριοι θα ναυαγούν αιωνίως απέναντί του.

Αυτοί, ας μη προσέχουν τον Καβάφη. Ας εξακολουθούν να κατατρίβονται σε μικροκουβεντούλες, μικροσκέψεις, μικρομανίες και μικροσυμφέροντα —κι ας μην απλώνουν χέρι παραπάνω.

Πρόθυμος,

Ναπολέων Λαπαθιώτης

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Λαπαθιώτης ύστερα από αυτό το επεισόδιο ουσιαστικά διέκοψε τη συνεργασία του με το Έθνος, όπου δημοσίευε επί δεκάμηνο μεταφρασμένα πεζοτράγουδα -τους επόμενους μήνες παρουσίασε μόνο τρεις συνεργασίες για άλλα θέματα. Ίσως όμως να είναι και τυχαίο, διότι και πριν τον καβγά οι δημοσιεύσεις του στο Έθνος είχαν αραιώσει.

Διηγούνται ότι ο Καβάφης, όταν στον κύκλο του σχολίαζαν τη μεγάλη αποδοχή που γνώριζε ο Παλαμάς, είχε απαντήσει με μια παραβολή, για το πλουσιότατο πρωινό και μεσημεριανό που απολάμβανε ο Παλαμάς -ενώ ο Καβάφης περιοριζόταν σε λιτό γεύμα. Όταν όμως ήρθε το βράδυ, όλα τα καλά του κόσμου ήταν για τον Καβάφη και τίποτα για τον Παλαμά. Σε αυτή την προφητεία ο Καβάφης δικαιώθηκε πανηγυρικά -αλλά και ο Λαπαθιώτης, όπως βλέπουμε.

Advertisements

58 Σχόλια to “Καβαφισμός και άλλες επιδημίες από την Αίγυπτο”

  1. Gpoint said

    Καλημέρα

    Το επιχείρημα του Λαπαθιώτη πως σαν ποιητής μπορεί να επανορθώσει τις ελαφρότητες που λέχθηκαν για τον Καβάφη πείθει μόνο όσους θέλουν να πεισθούν και περισσότερο σαν συναδελφική(και όχι μόνο) αλληλεγγύη φαίνεται.
    Δεν κρίνω με την σημερινή αναγνώριση του Καβάφη αλλά με τα τότε δεδομένα και σε αναλογία με το ποίημα που δημοσίευσε ο Ταγκόπουλος αφού πολλοί τότε δεν γνώριζαν τα υπόλοιπα έργα του Καβάφη

  2. Ο Λαπαθιώτης ΔΕΝ επιχειρηματολογεί στην επιστολή του. Κραυγή αγανάκτησης βγάζει. Λέει περίπου «βρε άμουσοι, αν δε νιώθετε τι κλάσεως ποιητής είναι ο Καβάφης, μην τολμάτε να μιλάτε για ποίηση!»

  3. Gpoint said

    # 2

    η φράση » βρίσκομαι στην ανάγκη, σαν ποιητής, να επανορθώσω αυτές τις ελαφρότητες » δεν προδιαθέτει για επιχειρηματολογία;
    Δεν τούρχεται να κραυγάσει σαν απλός άνθρωπος που διαφωνεί, επικαλείται την ιδιότητα και το χρέος του ποιητή.

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Νομίζω ότι τα 90 χρόνια που πέρασαν από τότε δικαίωσαν απόλυτα τον Λαπαθιώτη. Ο χρόνος είναι αμείλικτος κριτής.

  5. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα,

    ωραίο θέμα το σημερινό!!

    Ο ανταποκριτής του μπλογκ V for VALIS στον 20ο αιώνα κ. Κωνσταντίνος Καβάφης έστειλε το ακόλουθο σχόλιο, σε ποιητική μορφή, για την τοπική αυτοδιοίκηση της χώρας:

    ΒΟΛΙΩΤΕΣ ΔΗΜΑΡΧΟΙ

    Της Λαμογιάς Η Σκάλα

  6. Gpoint said

    # 4

    Καμιά αμφιβολία γι αυτό και είναι το πιο σημαντικό
    Οταν όμως το έργο του Καβάφη δεν ήταν ευρέως γνωστό ίσως θα έπρεπε να παραθέσει κάποιο άλλο ποίημα σ’ αυτό που μάλλον κακόβουλα πρόβαλε ο Ταγκόπουλος

  7. cronopiusa said

    Πρόσθεσις

    Aν ευτυχής ή δυστυχής είμαι δεν εξετάζω.
    Πλην ένα πράγμα με χαράν στον νου μου πάντα βάζω —
    που στην μεγάλη πρόσθεσι (την πρόσθεσί των που μισώ)
    που έχει τόσους αριθμούς, δεν είμ’ εγώ εκεί
    απ’ τες πολλές μονάδες μια. Μες στ’ ολικό ποσό
    δεν αριθμήθηκα. Κι αυτή η χαρά μ’ αρκεί.

    (Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)

  8. R. Giam said

    Γεια σου Νίκο Σαραντάκο! Εντάσσομαι στους καθημερινούς αναγνώστες σου.

  9. Νικος Κ. said

    Μια (δευτερεύουσα) ερώτηση: Το 1924 το «Έθνος» κυκλοφορούσε δισέλιδο ή τετρασέλιδο; Γιατί οι εφημερίδες που έχει στο ηλεκτρονικό της αρχείο η Εθνική Βιβλιοθήκη (δεν περιλαμβάνει το «Έθνος») ήταν το 1924 όλες τετρασέλιδες.

  10. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    8: Νάσαι καλά αγαπητέ!

    9: Δίκιο έχεις, τετρασέλιδο ήταν… θα το διορθώσω. Βέβαια η 2η και η 3η σελίδα ήταν γεμάτες με αγγελίες, διαφημίσεις και στερεότυπην ύλη (χρηματιστήριο, πλοία κτλ) αλλά ήταν 4 οι σελίδες.

  11. Ελληνικότατος ο διχασμός και η αντιπαράθεση.
    Ποιητές εναντίον ποιητών εξωτερωτικού.

  12. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    11. εξωτερωτικού; 😆
    (just teasing you, doggy! ok? You know I am not a https://youtu.be/N4vf8N6GpdM?t=32

  13. 12

    Γλώττα λανθάνουσα… ❤

  14. sarant said

    11κε Σαν τον διχασμό ανάμεσα σε αυτόχθονες και ετερόχθονες το 1840 🙂

  15. giorgos said

    Καί ό Θεοτοκάς ένας απ’ αυτούς πού λοιδώρησαν τόν Καβάφη .
    ««Προσωπικὰ ἕνας ὁποιοσδήποτε Γιαγκούλας τῶν ἑλληνικῶν βουνῶν μ’ ἐνδιαφέρει πολὺ περισσότερο ἀπ’ ὅ,τι μ’ ἐνδιαφέρει ὁ Ἀλεξανδρινὸς ποιητής. Εἶμαι σύμφωνος νὰ τουφεκίζουν τοὺς ληστὲς μὰ θὰ ἔδινα πολλὰ γιὰ νὰ ἀκούσω τὶς ἐξομολογήσεις τους, ἐνῷ ἡ ἐξομολόγηση τοῦ κ. Καβάφη σκορπισμένη στὰ ἑκατὸν πενήντα ποιήματά του δὲν προσθέτει τίποτα στὴ γνώση μου τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν» ἔγραφε ὁ Γ. Θεοτοκᾶς στό Ἐλεύθερο Πνεῦμα τό 1929″

  16. sarant said

    Δίκιο έχεις -δεν ξέρω μήπως αργότερα άλλαξε γνώμη.

  17. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Ο Καβαφισμός έχει κι εδώ, στην πόλη μας, μερικούς οπαδούς του. Δε μου κάμνει εντύπωση αυτό, αφού τόσες επιδημίες μας έρχονται, κα­τευθείαν από την Αίγυπτο.»
    Eίναι αυτό που λέμε, χολή και ξύδι, να τον δαγκώσει οχιά και να πάει άψαλτη, κι ο Λαπαθιώτης όντως δικαιώθηκε (αληθινός προφήτης).
    Ο Καβάφης, είναι απο τους δυό τρείς που με επηρέασαν βαθιά μετά τα 40 μου, οπότε και τον ξαναδιάβασα (στα 41) και τον έχω κατατάξει στους κορυφαίους πνευματικούς ανθρώπους του κόσμου.

    1) Σημασία έχει, ότι απδείχτηκε πως είχε δίκιο, κατά τ΄άλλα, όλοι πείθουν αυτούς που θέλουν να πειστούν, γι΄αυτό δημιουργήθηκαν τα δόγματα, για να μη παρεκτρέπονται τα μυαλά και ψάχνουν.

  18. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Ο Θεοτοκάς πάντως δεν έχει και πολύ άδικο σε αυτό που έγραψε. Μια μεγάλη εξομολόγηση είναι το έργο του Καβάφη. Μόνο που φυσικά διαφωνούμε στην αισθητική αξιολόγησή της! 🙂
    (άσε δηλαδή ,που θα μπορούσε ίσως κάποιος να (αμπελο)φιλοσοφήσει ότι όλων των δημιουργών το έργο, μια εξομολόγηση είναι. Μόνο που στον Καβάφη ήταν ίσως πιο γενναία και απροκάλυπτη και πιο ωραία)

  19. giorgos said

    Αλλαξε γνώμη …όταν δέν μπορούσε νά κάνει αλλιώς .

  20. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Πωπω ταγκίλα ο Ταγκόπουλος.Και του πρωιού να σκεφτεί κανείς ότι είναι απο κείνες τις εμβληματικές λεξούλες που σε πάνε γραμμή στο μέγα Καβάφη.Η Αθανασία η σκληρή τα κανονίζει αυτά.
    Ενδεχομένως αν δεν ήταν του Λαπαθιώτη η επιστολή,μπορεί και πήγαινε άπατη.Ποιος ξέρει αν δεν υπήρξαν κι άλλα γράμματα διαμαρτυρίας λιγότερο επιφανών κοινωνικά λογοτεχνών. Η εποχή της περίφημης γενιάς του ΄30 γαρ.Ή μήπως γενικά ήταν «πιασάρικος» για την εφημερίδα, ένας φιλολογικός καυγάς;

    >>αν και ο Καβάφης έχει αρχίσει να ακούγεται.
    Είχα διαβάσει(και τώρα το γκούγκλαρα αλλά δε σημαίνει ότι είναι κι ακριβές) πως ο Ιόλας είχε έλθει το 1927 στην Αθήνα με τρεις συστατικές επιστολές του Καβάφη στην τσέπη: στον Παλαμά, στο Σικελιανό και στο Μητρόπουλο. Αυτό δε σημαίνει ότι είχε ήδη εκτόπισμα σ αυτούς;

    Άσχετο: Ποτίτσα Γρηγοράκου στου Ρίαλ-Τσιλιμίδη τώρα περί Αλεξάνδρειας -ες του Αλέξανδρου.Πολλοί οι σύγχρονοι Μανιάτες που ασχολούνται με την ιστορία και τη γλώσσα. Εδώ, το διασταυρωμένο σταυροδρόμι όμως 🙂

  21. Gpoint said

    #17

    Πάντως Λάμπρο αν και η παροιμία λέει πως αν δε βάλεις μυαλό μέχρι τα 40 δεν θα βάλεις ποτέ, για σένα θα κάνει λίγο σκόντο μέχρι τα 41…

  22. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Το «κοινωνικού ενδιαφέροντος» ερώτημα όμως είναι: Δεν τον γουστάρανε τον Καβάφη όντως για λογοτεχνικούς λόγους; ή απλώς επειδή ήταν…you know…

  23. babis a. said

    Ο Θεοτοκάς όντως άλλαξε τη γνώμη του αργότερα και απέδιδε την πρώτη του αρνητική στάση σε νεανικό ενθουσιασμό (βλ. πχ.το βιβλίο δοκιμίων του Πνευματική Πορεία). Η σχέση της γενιάς του 30 με τον Καβάφη είναι πολύ ενδιαφέρουσα γιατί οι περισσότεροι τους ( Κατσίμπαλης, Θεοτοκάς, Σεφέρης, Ελύτης) είχαν αρχικά επιφυλακτική ή ευθέως αρνητική θέση για τον Καβάφη. Στην αλληλογραφία Σεφέρη – Κατσίμπαλη υπάρχει ένα απολαυστικό γράμμα του Κατσίμπαλη όπου αφηγείται στον Σεφέρη πώς γνώρισε τον Καβάφη, γράμμα γεμάτο κακιούλες και μιζέριες για τον Αλεξανδρινό, αλλά πολύ ζωντανό στην περιγραφή του και αστείο…

  24. 22

    Αποκλείεται εκείνη την εποχή να ήταν γνωστό πως ο Καβάφης ήταν…you know…
    Το πιθανότερο είναι να τους ενοχλούσε το ότι έγραφε (και παραδεχόταν αμαρτίες έστω και αλληγορικά) σε πρώτο πρόσωπο.
    Την εποχή που οι μέινστρημ ποιητάδες αναρωτιόνταν τι’ ν’ η πατρίδα μας και μας παρότρυναν να μεθύσουμε με τ’ αθάνατο κρασί του ΄21. Και το ούζο του ΄12. 😉
    Αυτά τα σωψυχιάσματα δεν τα βλέπανε με καλό μάτι.

  25. Δημητρης said

    22 Σιγά τους (άλλους τους) αντρακλαράδες (που έλεγε κι ο Κούβελας)

  26. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    22.…you know…
    Απλή αλφαβήτα,που ο Καργάκος υποχρεούταν να γνωρίζει,αλλά εδώ μας λέει ότι ο Καβάφης ΔΕΝ ήταν γκέη,σε αυτά θα κωλώσουμε τώρα.

  27. Pedis said

    Νικοκύριε, πολλά μπράβο για το σημερινό.

  28. Ιάκωβος said

    Εεε, ναι. Καβάφης . Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα!

    Πέρα από τον επαρχιωτισμό και το …you know (πιστεύω οτι ήξεραν, δεν ήταν τόσο αθώοι όσο νομίζουμε), συμφωνώ,οτι κυρίως ήταν το κρασί του 21, που δεν τους άφηνε να δουν. Εδώ διπλασιάζουμε την Ελλάδα και συ κάθεσαι και ασχολείσαι με…

    Κάτι αντίστοιχο έγινε λίγο αργότερα με τον Καρυωτάκη και την Αριστερά. Ξεκινάμε για να γκρεμίσουμε τον κόσμο και για να τον ξαναχτίσουμε και συ ασχολείσαι με τη μελαγχολία σου και το θάνατο; Για μας δεν υπάρχει θάνατος, υπάρχει μαύρος αδερφός να γίνω αθάνατος.

    Νομίζω ότι ούτε Καβάφη ήθελε το κόμμα. Ο δε Ρίτσος, αν και για διάφορους λόγους δεν θα έπρεπε, έγραψε για τα παιδιά της ΚΝΕ που είπαν στη ζωή το Μέγα Ναι.

    Κατά κάποιο τρόπο απαντά στον Καβάφη.
    Πάντως ρηχή η απάντηση του Ρίτσου. Βέβαια, λέει οτι είπαν «στη ζωή» το μεγάλο ναι, και ξεφεύγει από τη σκέψη του Καβάφη. Αλλά (πέρα για ποιους το γράφει, που είναι άλλου παπά ευαγγέλιο ή άλλου Μαρξ κεφάλαιο) και έτσι γραμμένο το θεωρώ εντελώς αφιλοσόφητο.

  29. Pedis said

    «αν ο βίος είναι βραχύς, η τέχνη είναι μακρά.»
    έχεις γράψει για το Ιπποκρατικό ρητό ; (μπορεί να μην είναι του Ιπποκράτη όπως, άλλωστε, το μεγαλύτερο μέρος του εγου που του αποδίδεται). Πώς το εννοείς στην προκειμένη περίπτωση;

    «εξτρεμίστες», σήμερα, τονίζεται διαφορετικά. Ίσως επειδή με τον τόνο στη λήγουσα ακούγεται πιο επιθετικά, πιο αποφασιστικά ή επειδή έχει να κάνει με το κομμουνστές, σοσιαλιστές κοκ;

    Να σταθώ και να κάνω μία παρατήρηση: ο γραπτός λόγος εκατό χρόνια πριν ήταν χωρίς αμφιβολία πλουσιότερος, πολύ καλύτερα δομημένος και ορθά επιλεγμένες λέξεις από ό,τι βρισκει κανείς στις εφημερίδες από το 80 και μετά. Σήμερα, δε, είναι για κλάματα και για γέλια.

  30. Ιάκωβος said

    Παίζει και μια ανωτερότητα του καλλιεργημένου και κοσμοπολίτη Αιγυπτιώτη γενικά, στην οποία ο επαρχιώτης Ελλαδίτης δεν είναι εύκολο να συντονιστεί.

    Κάποιοι φίλοι μου Έλληνες από την Αίγυπτο έχουν μερικά τέτοια χαρακτηριστικά, ευγένεια και τρόπους, αλλά και μια ασχετοσύνη με τα Ελληνικά πράγματα, την Ιστορία της επαρχίας που λέγεται Ελλάδα κλπ και καμιά φορά φαίνονται αλλούτεροι σε μας εδώ τους παραδοσιακά παθιασμένους με τα κομματικά και το σπορ της ακατάσχετης πολιτικολογίας.

    Κάποιος παλιά είχε γράψει ενδιαφέρον χρονογράφημα για αυτούς τους «εξ Αιγύπτου» αλλά δε θυμάμαι ποιος.

  31. giorgos said

    Νά καί κάποια στατιστικά στοιχεία γιά τήν παραγωγή ποίησης στήν Ελλάδα .
    http://katotokerdos.blogspot.gr/2015/06/blog-post.html#more

  32. Pedis said

    Διάβασα και το κείμενο του 2012. Ωραίο χουνέρι έστησε στον εαυτό του ο Καργάκος … γράφεις
    «Λυπάμαι που ένας γερός φιλόλογος, …»
    δεν ξέρω, πόσο γερός φιλόλογος είναι – τα κείμενά του (για μαθητές) μου ήταν πάντα ανιαρά και αυταρχικοδιδασκαλικά ή έτσι μου μείνα ν στην μνήμη και δεν έχω σκοπό να τα ξανακοιτάξω – αλλά δεν έχει ιδέα από Χιουμ … Θα είναι και χριστιανός, δεν είναι; Αν είναι έτσι, αυτό θα μπορούσε να εξηγησει εν μέρει τον βλακώδη ενθουσιαμό του ευρήματός του.

  33. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Θα προσυπέγραφα οτιδήποτε έγραψες ή υπονόησες σήμερα, Νίκο, εκτός από την κατακλείδα της παραβολής: » Όταν όμως ήρθε το βράδυ, όλα τα καλά του κόσμου ήταν για τον Καβάφη και τίποτα για τον Παλαμά».. Η λέξη «τίποτα» για έναν Τιτάνα είναι άδικη, όπως και να ερμηνευτεί- κυριολεκτικά ή μεταφορικά.. (Και με την ευκαιρία, σε 10 λεπτά έχει σε επανάληψη ένα ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ντοκυμανταίρ του ’83 για τον Καβάφη, στο κανάλι της Βουλής)

  34. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    20 Δεν το ήξερα αυτό με τον Ιόλα

    23 Θα το βάλω κάποτε αυτό το γράμμα αν και νομίζω ότι υπάρχει (έστω σε αποσπάσματα) στο Διαδίκτυο

    28 Τουλάχιστον από το 1963 και το τεύχος της Επιθεώρησης Τέχνης η Αριστερά αποδέχτηκε τον Καβάφη πανηγυρικά. Νωρίτερα, μεμονωμένοι αριστεροί κριτικοί.

    29α Δεν έχω γράψει και εδώ το εννοώ λίγο χαζά, ότι τα τρία χρόνια (από το προηγούμενο άρθρο) για ένα φιλολογικό θέμα δεν είναι και μεγάλο διάστημα.

    29β Δεν εχω ξαναδεί τον τύπο «εξτρεμίστες». Ίσως ήταν γενικά νέος ο όρος και ο Ταγκ. μεταφέρει το γαλλ. εξτρεμίστ.

  35. sarant said

    32 Ήμουν πολύ ευγενικός -είδα όμως ότι δεν έχει το θάρρος να παραδεχτεί ότι έσφαλε.

    33 Η κατακλείδα είναι του Καβάφη. Τίποτα ή σχεδόν, πάντως, αφού δεν πολυδιαβάζεται ο Παλαμάς σήμερα. Άδικα; Ναι.

  36. Πέπε said

    @29:
    > > ο γραπτός λόγος εκατό χρόνια πριν ήταν χωρίς αμφιβολία πλουσιότερος, πολύ καλύτερα δομημένος και ορθά επιλεγμένες λέξεις από ό,τι βρισκει κανείς στις εφημερίδες από το 80 και μετά. Σήμερα, δε, είναι για κλάματα και για γέλια.

    Πράγματι. Ξεχώρισα για παράδειγμα την εκπληκτικά δηκτική (έστω και μικρόψυχη) έκφραση «πνευματική ακαταστασία».

    Οι εξτρεμίστες δεν τονίζονταν διαφορετικά, ήταν διαφορετική η λέξη: ο εξτρεμίστας. Ενδιαφέρον να δούμε πώς αλλάζουν ανά τις γενιές, και από ποια πρότυπα (ξένα ή ελληνικά) επηρεάζονται εκάστοτε, οι λέξεις με τη συγκεκριμένη κατάληξη. Σήμερα, όπου υπάρχει -ισμός (ιδεολογία, π.χ. κομμουνισμός, πρακτική, π.χ. σεξισμός, ή στράτευση στους οπαδούς κάποιου προσώπου, π.χ. [Τρεχαγυρευοπουλ]ισμός), γενικά υπάρχει και -ιστής. Αλλά όχι πάντα, έχουμε π.χ. τους ζαπατίστες και τα ζαπατίστικα προϊόντα. Στα στενά επιστημονικά πεδία -τους μελετητές του ΧΨΩ-, ή τα πνευματικά/καλλιτεχνικά ρεύματα, ομοίως: οι γενετιστές, οι καβαφιστές, οι νεοελληνιστές / οι φουτουριστές. Αλλά στη μουσική γενικά κυριαρχεί ο -ίστας: πιανίστας, κιθαρίστας (ο κιθαριστής παίζει αρχαία κιθάρα που είναι άλλο όργανο), σολίστας, ακόμη και ντραμίστας καμιά φορά.
    Έχουμε επίσης τον τουρίστα, στον οποίο μάλλον δε γίνεται αντιληπτή κάποια διάκριση θέματος και παραγ. κατάληξης, μάλλον έχουμε δάνειο μιας ολόκληρης έτοιμης λέξης.
    (Μαρξιστής είναι ο οπαδός των ιδεών του Μαρξ. Ο μελετητής του Μαρξ πώς είναι άραγε;)

  37. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    36 – «Ο μελετητής του Μαρξ πώς είναι άραγε;» Aπογοητευμένος απο τους μαρξιστές (χαμόγελο) .

  38. Θυμίζω τη γνωστή ταινία του Μπερτολούτσι: Ο κονφορμίστας.

  39. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @37. Είναι προφανές, Νίκο, ότι η κατακλείδα είναι του Καβάφη- δεν την καταλόγισα σε σένα. Από την άλλη μεριά, όμως, νομίζω πως θα συμφωνήσεις ότι η αξιολογική κατάταξη στην κατηγορία «τίποτα ή σχεδόν» με κριτήριο το «δεν πολυδιαβάζεται σήμερα» είναι τουλάχιστον άδικη. (Και ο Όμηρος δεν πολυδιαβάζεται!) Ο Παλαμάς παραμένει αψηλό βουνό στην ποίησή μας και μπορεί πάντα να δροσίζει όσους κάνουν τον κόπο να το ανηφορίσουν…

  40. Ιάκωβος said

    Τουλάχιστον από το 1963 και το τεύχος της Επιθεώρησης Τέχνης η Αριστερά αποδέχτηκε τον Καβάφη πανηγυρικά. Νωρίτερα, μεμονωμένοι αριστεροί κριτικοί.

    Ναι, μου είχε πει ο Γιάννης Χαΐνης, ζωγράφος,που συμμετείχε στην Επιθεώρηση Τέχνης για τις καινοτομίες της και την γενική αντίδραση των παλιών εναντίον της, κυρίως στα πρώτα της χρόνια. Είχα γνωρίσει και τον Κουλουφάκο, ήταν οικογενειακός φίλος, αλλά ήμουν μικρός τότε, φοιτητής, και δεν με ενδιέφεραν αυτά, έτσι κι αλλιώς, όλοι «αυτοί» για μένα τότε ήταν απλά …ρεβιζιονιστές 🙂

    Και κρίμα, γιατί η αλήθεια είναι ότι η ΕΤ συγκέντρωνε τότε τον ανθό της Ελληνικής διανόησης.
    Θυμάμαι όμως έντονη πολεμική των μελών της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς , ουσιαστικά των σταλινικών, εναντίον του Καρυωτάκη.

    Και κάθε φορά σκέφτομαι (σαν κάπταιν-Όμπβιους που είμαι συχνότατα) πόσο διαφορετική θα ήταν η Ελλάδα, αν δεν υπήρχε όλη αυτή η ακροδεξιά καταστολή. Και η κοινωνία θα ήταν διαφορετική όλα αυτά τα χρόνια,αλλά και η Αριστερά.

    Και δε θα χρειαζόταν να πάμε σε αντι-αντι- συγκέντρωση κατά της λιτότητας, για να αντιπαρατεθούμε στους ναζι-φιλελεύθερους, και να διαδηλώσουμε, όπως θα κάνω κι εγώ οσονούπω (και σας παρακινώ να κάνετε το ίδιο*) πρώτη ή δεύτερη φορά στη ζωή μου …υπερ μιας κυβέρνησης και μάλιστα για τα αυτονόητα.

    * βάζω και τη «σοσιαλιστική προοπτική», αμα λάχει 🙂

  41. Ριβαλντίνιο said

    Εδώ http://www.politeianet.gr/books/9789605275389-kargakos-i-sarantos-armos-k-p-kabafis-i-neoteri-aiguptiaki-sfigga-134954

    λέει «- Εξαντλημένο στον εκδότη, δεν υπάρχει δυνατότητα παραγγελίας.».

    Αν ξαναβγεί να δούμε αν θα έχει την διάψευση.

  42. Χατζηδημητράκος Νίκος said

    Είχα προσέξει την ανάρτηση του 2012 και μάλιστα προσέφυγα και στο δικό μου αρχείο (στο υλικό για την Ένωση Ελλήνων Φασιστών του «ψώνιου» Υψηλάντη). Επιβεβαιώθηκαν φυσικά οι ισχυρισμοί του κ. Σαραντάκου και είχα προσπεράσει το θέμα με ένα ελαφρό μειδίαμα, θεωρώντας ότι τα «ψώνια» υπάρχουν σε κάθε εποχή. Νόμιζα ότι το θέμα είχε εξαντληθεί στους «λογοτεχνικούς» διαλόγους Καργάκου-Γεωργιάδη. Με αφορμή όμως την υπενθύμισή του από την σημερινή ανάρτηση, γκούγκλαρα λίγο και είδα ότι είχε συνέχεια εδώ:

    http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/kabafhs

    Ομολογώ ότι δεν περίμενα τέτοιου είδους «αριστερό» οπορτουνισμό από την Χρυσή Αυγή. Να δηλώνει ευθαρσώς ότι: «οι ιδιαιτερότητες της αυστηρά προσωπικής ζωής του Κωνσταντίνου Καβάφη να είναι απολύτως απορριπτέες από τον Εθνικισμό, όμως η Ελλάς δεν χαρίζει κάποιον Έλληνα στο νοσηρό ανθελληνικό κατεστημένο και πολύ περισσότερο όταν αυτός τις κρατά για τον εαυτό του με συστολή και σεμνότητα.»

    Χατζηδημητράκος Νίκος

  43. leonicos said

    @18 με το δυσπρόφερτο όνομα
    Μια μεγάλη εξομολόγηση είναι το έργο του Καβάφη.

    Δηλαδή… τι άλλο θα έπρεπε να είναι ένα ποιητικό έργο. Άρα ο Θεοτοκάς δεν ανακάλυψε κάτι. Το ότι όμως δεν είδε παρά ‘εξομολόγηση παθών’ και δεν σκόνταψε στην ωραιότητα του ποιητικού λόγου, σημαίνει ότι μίλησε ή πειπόλαια ή με κλειστή καρδιά, κάτι υβριστικό για έναν λογοτέχνη.

  44. Tsopanakos said

    Έχει διαβάσει κανείς (όλο) το βιβλίο του Κ. Κουτσουρέλη;
    http://www.biblionet.gr/book/188327/Κ._Π._Καβάφης

    Θυμάμαι ότι έκανε ντόρο όταν βγήκε, αλλά τώρα το ξεχάσαμε κάπως.
    Ξεφυλλίζοντάς το πριν 1-2 χρόνια, έπεσα σε κάποιες σελίδες που μάλλον δε βλέπανε με καλό μάτι το ότι ο Κ. Π. Κ. «απαγγέλλεται με ίσην ευκολία Ελληνικά, Αγγλικά ή Γαλλικά».
    Άβυσσος η ψυχή των κριτικών και των φιλολόγων…

  45. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    43. Aγαπητέ Λεώ, νομίζω ότι κατάντησες χειρότερος από τον λεγεωνάριο Σπαρίλους στον Αστερίξ, που σκούπιζε μισή πλάκα, μετά σκούπιζε την άλλη μισή … 😆 To μισό μου σχόλιο διάβασες βρε;

    υγ. Το όνομά μου προφέρεται «Λογώνς Νταγαμπί» (και σημαίνει «είθε ο άνεμος της ερήμου να δίνει πνοή στον κοντό βεδουίνο με την γαμψή μύτη»

  46. ΔΕΝ είναι μόνον εξομολογήσεις ή ποίηση του Καβάφη. Μεγάλο μέρος της — και ωραιότατο — ασφαλώς είναι, αλλά τα VVS διαμάντια του, η Ιθάκη, οι Θερμοπύλες, το Απολιπείν ο θεός Αντώνιος, η Δέησις, δεν είναι.

  47. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    40 Δεν σε είδα 🙂

    41 Σε κάποιο άρθρο του είχε αντιπαρέλθει με ύβρεις τα όσα είχα γράψει στο άρθρο μου

    42 Ωραίο αυτό με τον οπορτουνισμό 🙂

    44 Το έχω φυλλομετρήσει. Καλογραμμένη έκθεση των αντιρρήσεων για τον Καβάφη

  48. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    42 – Μέσα στην Χ.Α η ομοφυλοφιλία οργιάζει, αλλά έξω κάνουν τα σκληρά αγόρια.

    44 – «Άβυσσος η ψυχή των κριτικών και των φιλολόγων»
    Πήγαιναν για νεκροθάφτες, αλλά κόπηκαν στις εξετάσεις (χαμόγελο).

  49. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    47.>>40 Δεν σε είδα
    0ύτ εγώ!
    «Ζωή, στειλ’τους φυλακή» όλα τα λεφτά

  50. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Εκτός του καβαφισμού, όπως έχει επιβεβαιωθεί, τι άλλες επιδημίες είχαν προέλευση Αιγύπτου;

  51. sarant said

    50 Tίποτα επιδημίες χολέρας υποθέτω.

  52. Δημήτρης Καλοψικάκης said

    Δεν είναι πάντα εύκολο οι άνθρωποι να απαλλάσσονται από τα τρέχοντα και να αναγνωρίζουν την ουσία.

    Θάλασσα του πρωϊού,

  53. Γιώργος Πρίμπας said

    Η ποίηση δεν είναι αγώνας δρόμου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ένας αγώνας δρόμου δεν μπορεί να είναι ωραίος για κάποιον που ενδιαφέρεται, όπου αντικειμενικά μπορείς να κατατάξεις τον πρώτο, τον δεύτερο κλπ.
    «Ονομάζω λοιπόν ωραίο εκτός εμού οτιδήποτε περιλαμβάνει μέσα του εκείνο που μπορεί να ξυπνήσει στη νόησή μου την ιδέα των σχέσεων και ωραίο σε σχέση με μένα ό,τι μου ξυπνά αυτή την ιδέα.» (Denis Diderot)
    Το ωραίο, με βάση τον παραπάνω ορισμό, τον πιο πετυχημένο απ’ όσους έχω διαβάσει, είναι κάτι υποκειμενικό. Δεν μπορείς να πεις σε κάποιον, ούτε στον Ταγκόπουλο, γιατί αυτό το (αριστούργημα στα μάτια μου) έργο:

    Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ’ εγώ την φύσι λίγο.
    Θάλασσας του πρωιού κι ανέφελου ουρανού
    λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη· όλα
    ωραία και μεγάλα φωτισμένα.

    Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελασθώ πως βλέπω αυτά
    (τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)·
    κι όχι κι εδώ τις φαντασίες μου,
    τις αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.

    δεν το θεωρεί ωραίο;
    Το δικαίωμα, όση σκοπιμότητα και αν υποψιάζεσαι ότι κρύβει, του Ταγκόπουλου να πει ότι δεν είναι ωραίο εξαντλείται εκεί: στο ότι για αυτόν δεν είναι ωραίο. Το γελοίο, επί της ουσίας: φιλολογικός φασισμός, έρχεται όταν απαιτεί – στο όνομα των εκατομμυρίων στίχων που έχει διαβάσει, επιχείρημα με το οποίο επιχειρεί να αντικειμενικοποιήσει την άποψή του τι στιγμή που καμία άποψη σε θέματα λογοτεχνικά δεν μπορεί να αντικειμενικοποιηθεί – αυτό που λέει να είναι απόλυτο. Ούτε ο πρώτος ήταν ούτε ο τελευταίος. Και ιδίως μάλιστα αργότερα, από τη γενιά του 70 και μετά, όταν η ποίηση υποχώρησε μπρος στην κριτική (που συντηρούνταν πάντα παρασιτικά από την ποίηση) η οποία κριτική τελικά το μόνο που πέτυχε, ίσως αυτό και μόνο να ήθελε, ήταν να στήσει στεγανά, για λίγους «εκλεκτούς», οικονομικού ενδιαφέροντας… και ποικίλες πελατειακές σχέσεις μεταξύ γραφείων υπουργείων που ενέκριναν επιδοτήσεις, δήμων και εκδοτών.
    Την ποίηση του Καβάφη από τότε που τη συνάντησα, αρκετές δεκαετίες πίσω, τη θεωρούσα και τη θεωρώ την ωραιότερη που διάβασα ποτέ.

  54. sarant said

    53 Συμφωνούμε!

  55. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    22, 24:
    ‘Ακόμη περισσότερον ν’ αγαπηθεί η ηδονή που νοσηρώς και με φθορά. αποκτάται…’ Διαφημιστική μπροσούρα ή… ‘σωψύχιασμα’;

  56. vequinox said

    Reblogged στις vequinox.

  57. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  58. ΣΟΝ ΠΕΝ said

    Ο Καβάφης ήταν πρωτοποριακός και ιδιόρυθμος για την εποχή του. Συνάντησε τις αναμενόμενες αντιδράσεις ακόμη και από ειδήμονες στην ποίηση όπως τόσοι και τόσοι πρωτοπόροι καλλιτέχνες που αρκετοί αναγνωρίστηκαν …μετά θάνατον.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: