Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ερωτήσεις και απαντήσεις

Posted by sarant στο 25 Ιουνίου, 2015


Ένας καλός φίλος του ιστολογίου (που γνωριζόμαστε όμως από αρκετά παλιότερα, και στην ‘πραγματική ζωή’) μου έστειλε χτες ένα ηλεμήνυμα και μου έκανε την εξής ερώτηση:

«και θάναι ντάλα μεσημέρι» – Πόθεν; [Είναι λακωνικός ο φίλος μου]

Του απάντησα, μάλλον λακωνικά κι εγώ:

Ο Κώστας Λουλές, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, είχε πει στη Βουλή, το 1978 περίπου, «Η Εθνική Αντίσταση θα αναγνωριστεί και θα είναι ντάλα μεσημέρι».
Αν προϋπήρχε η έκφραση δεν το ξέρω, αλλά αυτός την έκανε γνωστή.

Συμβαίνει συχνά να μου κάνουν ερωτήσεις, για γλωσσικά κυρίως θέματα, είτε γνωστοί είτε άγνωστοι, άλλοτε με ηλεμήνυμα κι άλλοτε στο Φέισμπουκ (κάποτε και σε σχόλια στο ιστολόγιο, είτε στο About είτε στο άρθρο της ημέρας). Όταν μπορώ απαντάω, όπως μπορώ, αλλά συνήθως δεν προλαβαίνω να το κοιτάξω σε βάθος το θέμα. Μια φορά στο τόσο, κρατάω σε ένα αρχείο την ερώτηση και την απάντηση, μήπως και έχει ενδιαφέρον να ξαναδώ το θέμα ή να το αναπτύξω σε άρθρο στο ιστολόγιο.

Σήμερα, με αφορμή την ερώτηση του καλού φίλου, σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο να βλέπουν κι άλλοι την απάντηση, όχι για να μάθουν αλλά κυρίως γιατί μπορεί να έχουν κάτι να προσθέσουν -οπότε σκάλισα το αρχείο με τις ερωτήσεις (σας) και τις απαντήσεις (μου) και είπα να βάλω στο σημερινό άρθρο κάποιες από τις ερωτήσεις που μου γίνονται και τις απαντήσεις που δίνω. Θα μου πείτε, εδώ ο κόσμος καίγεται. Και συμφωνώ. Όμως, όταν η επικαιρότητα τρέχει ο καλύτερος τρόπος να την αντιμετωπίσεις είναι ένα άρθρο ανεπίκαιρο, ελπίζοντας ότι ως αύριο θα έχει κατακάτσει η σκόνη και θα ξέρεις τι να σχολιάσεις. Και βέβαια, κάθε συμπλήρωση καλοδεχούμενη.

Ερώτηση: Καλημέρα, θὰ μποροῦσα νὰ σὲ ρωτήσω ἂν ἡ φράση «γελάει ὁ μωρὸς κἂν τι μὴ γελοῖον εἶ» εἶναι ἀρχαία ἑλληνικὴ ἢ προσφάτως ἐπινοημένη; Μοῦ ἦλθε ἡ ἀμφιβολία καθὼς τὴν ἔλεγα στὸ μικρὸ ποὺ γέλαγε ἀνοήτως

Απάντηση: Καλημέρα, είναι από τα αποφθέγματα που αποδίδονται στον Μένανδρο: Γελά δ΄ο μωρός καν τι μη γελοίον ή (βάλε εσύ σημαδάκια)

[Βιαστική απάντηση έδωσα. Θα μπορούσα να προσθέσω, μια και ο φίλος την έλεγε σε μικρό παιδί, μια παράφραση του αποφθέγματος, που δεν θυμάμαι ποιος πλακατζής την έφτιαξε: Γελάει το μωρό, κάν’το να μη γελάει.

Εννοείται ότι η φράση σημαίνει: Γελάει ο ανόητος ακόμα κι αν δεν υπάρχει κάτι αστείο. Στα αρχαία, γελοίος ήταν ο αστείος.]

* * *

Ερώτηση: Να σας κάνω μια γραμματικοφεμινιστική ερώτηση. Σε ένα προσκλητήριο έγραψα: Γεωργία και Ανάργυρος Πετρίδη [άλλαξα το επώνυμο]. Όλοι μου λένε ότι ειναι λάθος. Ωστόσο συνειδητά επέλεξα το επίθετο να κλιθεί στο θηλυκό και όχι στο αρσενικό, αλλά δεν μπορώ να βρω στήριξη από κανέναν. Πιστεύετε ότι είναι τραγικό λάθος;

Απάντηση: Όχι, δεν είναι τραγικό λάθος, είναι μάλιστα το σωστό, τουλάχιστον σύμφωνα με την παλιότερη πρακτική, που νομίζω ότι ακόμα ισχύει. Δείτε για παράδειγμα εδώ όπου έχει Ιωάννα και Γιώργος Θεοδωρίδη.

Βέβαια, κανονικά τα αντρόγυνα ΔΕΝ έχουν ίδιο επώνυμο, οπότε στην εποχή μας το πρόβλημα δεν πρέπει να τίθεται.

Να σημειώσω επίσης πως όταν αναφερόμασταν σε ένα αντρόγυνο του παλιού καιρού, που είχαν το ίδιο επώνυμο, κανονικά λέγαμε «οι Πετρίδη» και όχι «οι Πετρίδηδες».

* * *

Ερώτηση: Καλησπέρα… (ή καλημέρα καλύτερα…!)
Θα ήθελα τη γνώμη σας για το εξής θέμα:
ποιο είναι το αντίθετο του «ενημερωμένος»;
Σίγουρα όχι το «ανημέρωτος»…  Προσωπικά, πιστεύω, ότι το «ανενημέρωτος» (αν και αναφέρεται σχεδόν παντού) είνα λάθος: πιστεύω ότι το αντίθετο του «ενημερωμένος» σχηματίζεται μόνο περιφραστικά, δηλ., «μη ενημερωμένος»…
Είχα διαβάσει στο παρελθόν σχετική τεκμηρίωση (σε hardcopy όχι στο internet) αλλά δε μπορώ να την θυμηθώ ούτε και να βρω την πηγή…
Μια απλοϊκή προσέγγιση είναι – κατά τη γνώμη μου – η εξής: ενημερωμένος είναι μετοχή… αν ήταν να προκύψει το αντίθετό της με
«στερητικό» α- τότε θα προέκυπτε η λέξη «α-ν-ενημερωνένος» – όχι όμως ανενημέρωτος…
Π.χ, το αντίθετο του «ερημωμένος» πώς θα ήταν? ανερήμωτος????

Απάντηση: Kαλημέρα σας

Το ανημέρωτος είναι απλολογία από το ανενημέρωτος. Η απλολογία είναι ένα πολύ συνηθισμένο γλωσσικό φαινόμενο, ας πούμε έτσι ο διδάσκαλος έγινε δάσκαλος και ο αμφιφορεύς αμφορεύς. Αλλά επειδή κάποιοι θεωρούν ένδειξη αμορφωσιάς την απλολογία, ας αποφύγετε τον τύπο αυτό.

Το ανενημέρωτος όμως δεν έχει κανένα πρόβλημα, καταγράφεται σε όλα τα λεξικά. Και οι μετοχές δεν σχηματίζουν έτσι την άρνησή τους όπως λέτε.
Δείτε παραδείγματα:
ξυρισμένος-αξύριστος, πειραγμένος-απείραχτος, ηττημένος-αήττητος
ενημερωμένος-ανενημέρωτος

Κάποιες μετοχές απλώς δεν έχουν (ακόμα) σχηματίσει αντίθετα, σαν το ερημωμένος που λέτε -άλλωστε δεν πολυχρησιμοποιούνται.

* * *

Ερώτηση: Νίκο, καλημέρα! Ήθελα να σε ρωτήσω σχετικά με την κλίση του όρου «μέγας» όταν τον χρησιμοποιούμε τιμητικά για πρόσωπα. Βλέπω πολύ συχνά να λέμε π.χ. «του Βασιλείου του Μέγα». Ορίζεται κάπως αυτό ή το επίθετο πρέπει να κλιθεί, εφόσον είναι στη γενική, και να πούμε «του Βασιλείου του Μεγάλου»;

Απάντηση: Καλημέρα. Ο Μέγας – του Μεγάλου – τον Μέγα. Εκτός βέβαια αν το κάνεις μονολεκτικό: του Μεγαλέξαντρου.

* * *

Ερώτηση: Σας παρακαλώ να με πληροφορήσετε  σε ποιόν ανήκει η ρήση «Και τούτο ποιείν κακείνο μη αφιέναι». Θα σας είμαι ευγνώμων.

Απάντηση: Η ρήση που λέτε είναι της εκκλησιαστικής παράδοσης. Απαντά στο Ευαγγέλιο (Ματθαίον ΚΓ 23) αλλά όχι ακριβώς έτσι. Το ευαγγελικό κείμενο είναι «ταύτα δε έδει ποιήσαι κακείνα μη αφιέναι» και το λέει ο Ιησούς στους Φαρισαίους. Δεν είναι σαφές πότε τροποποιήθηκε η φράση, μάλλον στα νεότερα χρόνια.

* * *

Ερώτηση: Καλημέρα, έχω ένα γιο στην Α’ Δημοτικού και έχω (τουλάχιστον) μπερδευτεί με το θέμα της Γλώσσας (ως μαθήματος) και το τι ισχύει πλέον.
Πρόσφατα, είχαν μια άσκηση όπου αναφερόταν το εξής: «Αγόρασα μια βυσινή (ένα ή δύο σ, δεν θυμάμαι…) γραβάτα».
Λέω στη δασκάλα «μα, το βυσσινί είναι χρώμα. Δεν γίνεται (σε) θηλυκό (αν ήταν αρσενικό τι θα λέγαμε, «ο βυσσινής», ή «ο βυσσινιός»;) και, απάντησε «τώρα έτσι λέγεται, η βυσινή, η πορτοκαλή κ.ο.κ.»
Πείτε μου, ισχύει κάτι τέτοιο;
Δεν φτάνει που ακούμε ότι ακούμε, θα ξεχάσουμε και ό,τι ξέραμε;

Απάντηση: Καλημέρα. Ίσως γράψω ειδικό άρθρο, αλλά η δασκάλα του γιου σας δεν έχει καθόλου δίκιο.

Στα επίθετα από χρώματα, θα πούμε: ο βυσσινής, η βυσσινιά, το βυσσινί ή θα το χρησιμοποιήσουμε άκλιτο, επιρρηματικά: ο βυσσινί. η βυσσινί, το βυσσινί.
Το «η βυσσινή» δεν στέκει.

[Βέβαια, αν η δασκάλα είπε «η βυσσινί γραβάτα» και ο φίλος το ερμήνευσε σαν «η βυσσινή» δεν έχει άδικο η δασκάλα. Όμως, στην αρχή της ερώτησης ο φίλος λέει ότι το είδε γραμμένο στην άσκηση του γιου του]

* * *

Ερώτηση: Καλησπέρα, κύριε Σαραντάκο.
Θα ήθελα τη γνώμη σας πάνω σε κάτι. Σε συζήτηση τις προάλλες μ’ έναν συνάδελφο (δουλεύω σε βιβλιοπωλείο) για τούς Σκανδιναβούς συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων, ανέφερα το βιβλίο τού Αλεξάντερ Σόντερμπεργκ «Ο Ανδαλουσιάνος Φίλος» (τονίζοντας τη δεύτερη λέξη ακριβώς έτσι: Ανδαλουσιάνος) κι ο συνάδελφος με διόρθωσε λέγοντάς μου πως το σωστό είναι «Ανδαλουσιανός» κι όχι «Ανδαλουσιάνος». Δεν είχα παρατηρήσει ποτέ πως στο εξώφυλλο τού βιβλίου γράφει όντως «Ανδαλουσιανός» κι όχι «Ανδαλουσιάνος», όπως πίστευα μέχρι τότε -ακόμα και την ταινία τού Μπουνιουέλ, «Ανδαλουσιάνος Σκύλος» την έλεγα κι όχι «Ανδαλουσιανός Σκύλος». Ίσως το μυαλό μου έκανε τον παραλληλισμό με τον Βενετσιάνο και τον Βραζιλιάνο (όχι πάντως με τον πρωτευουσιάνο), κι όχι με τον Μαλαισιανό. Παρ’ όλα αυτά, στ’ αυτιά μου δεν ακούγεται λάθος ούτε το μεν ούτε το δε: ο Ανδαλουσιανός – η Ανδαλουσιανή, ο Ανδαλουσιάνος – η Ανδαλουσιάνα. Εσείς τι λέτε;
Έκανα την έρευνά μου στο ίντερνετ αλλά δεν βρήκα τίποτα σχετικό, παρά μόνο αναφορές στην ταινία και το βιβλίο που ανέφερα ήδη. Πάντα εμφανίζεται «ο Ανδαλουσιανός» και σπάνια «ο Ανδαλουσιάνος» -κι αυτός μόνο σε άρθρα τύπου «Ανδαλουσιάνος ο Τσιάρτας».
Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας, καλό βράδυ και συγγνώμη για το μακρινάρι.

Απάντηση: Καλησπέρα. Δεν υπάρχει θέμα σωστού ή λάθους, και οι δυο τυποι αποδεκτοί είναι, ο οξύτονος (-ανός) πιο επίσημος. Η ταινία του Μπουνιουέλ έχει έρθει στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια, είναι πολύ γνωστή, οπότε επηρεάζει.

* * *

Ερώτηση: Το ΑΕΠ συρρικνώθηκε πλέον του 25% ή συρρικνώθηκε μείον του 25% ( καθώς είναι μείον μεταξύ 25 και 27 τοις εκατό 😉

Απάντηση: Εγώ θα έλεγα «Το ΑΕΠ συρρικνώθηκε περισσότερο από 25%» ή, στη διατύπωση που αναφέρεις, «πλέον του 25%».  Όχι ότι έχει σημασία, αλλά το αντίθετο του «πλέον» δεν είναι το «μείον», είναι το «έλασσον» -αλλά πιο απλά, «λιγότερο από»

* * *

Ερώτηση: Χαίνουσα, χαίουσα ή χέουσα;

Απάντηση: Πληγή ας πούμε; Χαίνουσα.

* * *

Ερώτηση: Κύριε Σαραντάκο, καλημέρα. Σε μια κουβέντα που είχα με τη φίλη μου το ΣΚ που πέρασε κάπως αναφέρθηκε η «στυμμένη λεμονόκουπα» και κολλήσαμε λίγο στο πως προέκυψε η φράση αυτή, που έχει και ένα λογικό λάθος (δεν στύβεις τη λεμονόκουπα, αν δεν κάνω λάθος :P). Έχετε μήπως γράψει ποτέ κάτι σχετικά;

Απάντηση: Καλημέρα. Η λεμονόκουπα είναι το μισό λεμόνι αφού το έχεις στύψει, άρα η έκφρ. στυμμένη λεμονόκουπα στέκει.

[Εδώ έχω σουλουπώσει την ορθογραφία. Στην πραγματικότητα, ο φίλος έγραψε «στυμένη» και «στίβω», ενώ κι εγώ έγραψα «στίβω, στιμμένη». Το «στίβω» έχει προβληματική ορθογραφία, το ΛΚΝ το γράφει με υ, στύβω και στυμμένος, αλλά ο Μπαμπινιώτης με ει, στειμμένος. Εγώ το είχα μάθει με ι, στίβω και στιμμένος, και καμιά φορά το γράφω έτσι. Αν σκεφτούμε και τον στημένο (που τον έχουμε στησει) περιπλέκονται ακόμα πιο πολύ τα πράγματα!]

* * *

Ερώτηση: Καλημέρα! Έκανα αναζήτηση στη σελίδα σας για την έκφραση «Σ’ ένα καζάνι βράζουμε όλοι΄, δεν βρήκα κάτι. Μήπως έχετε υπόψη σας κάποιο λινκ να μάθω περισσότερα για το νόημα και την προέλευση της έκφρασης;

Απάντηση: Καλημέρα. Στο βιβλίο μου Λόγια του αέρα έχω την έκφραση με τη μορφή «στο ίδιο καζάνι βράζουμε» και λέω τα εξής λίγα:

στο ίδιο καζάνι βράζουμε: τα ίδια βάσανα περνάμε κι οι δυο, εξίσου άσχημη η θέση μας, κοινή είναι η τύχη μας, άρα και τα συμφέροντά μας. Συχνά εισάγει έκκληση για αλληλεγγύη.

Νέα ερώτηση: Ευχαριστώ. Θα συμφωνούσατε με το παρακάτω; Εκφράζει, επίσης, την ιδέα ότι το δίκαιο ακολουθεί κυκλική πορεία. Δηλαδή αν κάποιος βλάψει έναν συνάνθρωπό του, τότε στο εγγύς ή στο απώτερο μέλλον μια κατάσταση θα καταστήσει αυτόν ή τα παιδιά του θύματα μιας άλλης αδικίας.

Νέα απάντηση: Δεν θα το έλεγα. Aυτό που λέτε, εκφράζεται με την παροιμία «Αν κατουρήσεις στη θάλασσα θα το βρεις στο αλάτι» / «Αν κατουρήσεις στο ποτάμι θα το βρεις στο πηγάδι». Ή στο βιβλικό «Οι γονείς έφαγαν τα ξινά και των παιδιών το στόμα μουδιάζει» (δεν το θυμάμαι στο πρωτότυπο)

[Το πρωτότυπο είναι: οι πατέρες έφαγον όμφακα και οι οδόντες των τέκνων ημωδίασαν, στον Ιερεμία, που επιβιώνει στη λαϊκή παροιμία «Οι γονείς τρώνε τα ξινά και τα παιδιά μουδιάζουν» για το οποίο έχει γράψει άρθρο ο Δημ. Λουκάτος.]

 

 

 

148 Σχόλια to “Ερωτήσεις και απαντήσεις”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >Γελά δ΄ο μωρός καν τι μη γελοίον ή (βάλε εσύ σημαδάκια)

    Καραγκιόζης;

    Κάναμε ασαρία φαίνεται κι ΄άνοιξε ξαφνικά το παράθυρο ο τύπος για να μας διώξει.
    Είχε όμως τόσο αστεία φάτσα, που μας έπιασαν τα γέλια.

    -Τι γελάτε ρε παλιόπαιδα. Τι γελείο βλέπετε; Τον Καραγκιόζη;

    -Ετσι θα γελούσαμε ρε μπάρμπα με τον καραγκιόζη;
    Ο Γς

  2. Μπετατζής said

    Bέγγος : ενημέρωσέ με γιατί εξαγριώθηκα : https://www.youtube.com/watch?v=KVvBKYivMvg. Κολλάει και στην επικαιρότητα, μου φαίνεται.

  3. Γς said

    2:
    Κι αυτή η κεραία του Βέγγου μου θύμισε τη δικιά μου [στα παιδικάτα μου …]

  4. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα

    από καιρό ήθελα να ρωτήσω ποιος/ποια έγραψε αυτό του ποίημα, το είχα διαβάσει πριν πολλά πολλά χρόνια σ ένα ξεχασμένο αναγνωστικό

    «Σ αγαπώ δι αυτάς που τόσον σε στολίζουν αρετάς, σ αγαπώ δια την μαγεία που τριγύρω σου σκορπάς, σ αγαπώ δια τ ατελή σου, σ αγαπώ δια τα εντελή δια παν ό,τι είν’ δικό σου , σ αγαπώ διότι είσαι συ
    Και μ εσένα αυτούς τους τόπους αγαπώ που κατοικείς, τον αέρα π αναπνέεις και το χώμα που πατείς, το ό,τι υπάρχει διότι υπάρχεις, διότι ζεις και την ζωήν, αγαπώ την πλάσιν όλην διότι βρίσκεσαι εις αυτήν»

    το έγραψα όπως το θυμάμαι, σαν ξόρκι…

  5. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    http://www.nooz.gr/entertainment/i-apologia-tou-sokrati-sta-arxaia-ellinika
    » Σκηνοθετεί το έργο του Πλάτωνα “Απολογία του Σωκράτη” στην πρωτότυπη μορφή του στα αρχαία ελληνικά για να “διατηρηθεί η μουσικότητα της γλώσσας του κειμένου”, γιατί “οι μεταφράσεις αλλάζουν τη μουσικότητα των λέξεων που εκφράζεται μόνο με τη φωνή. Η μετάφραση είναι ένα είδος παρερμηνείας των εννοιών που εκφράζουν οι λέξεις, Χωρίς φωνή έχουμε ένα νεκρό κείμενο».

    Eρώτηση: Kύριε Σαραντάκο, ο Σωκράτης ο σοφός, πίτσες έτρωγε κι αυτός;

  6. Γς said

    2:
    >Κολλάει και στην επικαιρότητα

    Κακό που μας βρήκε.
    Εχουν σπάσει τα νεύρα μας.

    Κι ήταν μια κουραστική μέρα χτες. Από τις 7 το πρωί μέχρι τις 8 το βραδάκι στους δρόμους. Από Λαύριο μέχρι Νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης για το φίλο μας…
    Και άνοιξα την τηλεόραση και να τα κακά μαντάτα.
    Επεσα να κοιμηθώ. Σε μια ώρα άνοιξα τα μάτια μου. Ηαν ακόμα φως.
    Ξημέρωσε είπα.
    Και σηκώθηκα…

    Τα’ χουμε πα’ιξει

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια, κι όποιος θέλει να δώσει απαντήσεις πολύ ευχαριστως.

    4: Ένας όχι και πολύ γνωστός Επτανήσιος. Γκουγκλίζεται:
    http://www.snhell.gr/references/quotes/writer.asp?id=285

  8. Καλλιόπη said

    Καλημέρα, απο καιρό ήθελα να σας ρωτήσω κ. Σαραντάκο τι σημαίνει η λέξη ανθογή, δεν τη βρίσκω σε κανένα λεξικό. Ακόμα, κ. Σαραντάκο ή κ. Σαραντάκε; Ποια προσφώνηση είναι η σωστή; Με αφορμή το σημερινό σας άρθρο πήρα το θάρρος λύσω τις απορίες μου.

  9. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    8. Μήπως ό,τι λέει η λέξη; Γη των ανθών δηλαδή, λουλουδογή. Λιβάδι με παπαρούνες
    https://encrypted-tbn3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRp2Fvuwt_3TcWMOsMIuBodTIoG97fuSXIY4cSaUIpT7qpDoVYm3A

  10. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες ! Μάλλον δεν προλαβαίνω να διαβάσω το άρθρο γιατί φεύγω για Πολεοδομία.
    Όμως χτές ο Σταύρος έδωσε ένα απίστευτο τέτοιο πακέτο :
    – Ποιά είναι η εκτίμησή σας για τις διαπραγματεύσεις;
    – Θα υπάρξει συμφωνία, ή δεν θα υπάρξει συμφωνία… (μην το γελάτε, είναι ο Νόμος της Αποκλίσεως του Τρίτου)

  11. atheofobos said

    Το ντάλα υπάρχει από παλιότερα. Με ένα πρόχειρο ψάξιμο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ διαβάζει κανείς στο Μάουτχάουζεν του Καμπανέλλη:
    Έτσι μοναχός κοντά σε τόσες ψυχές κι ας ήταν ντάλα μεσημέρι. (1962)
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=64&pageid=41434&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASVAScASJASTASJ&CropPDF=0
    Αλλά και το 1960 σε άλλο κείμενο γράφει:
    και μάλιστα στην ντάλα του καλοκαιριού….
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=64&pageid=25399&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASVAScASJASTASJ&CropPDF=0

    Και για όσους δεν έχουν δεί τον Ανδαλουσιανό σκύλο

  12. sarant said

    8-9: Φτιαχτή λέξη, όχι; Κάπως σαν λουλουδιασμένη γη. Δεν την έχει ούτε ο Γεωργακάς.

    10: Ή θα βρέξει ή θα χιονίσει ή καλό καιρό θα κάνει.

    Και ένα μυτιληνιό από το Φέισμπουκ
    «-Ω μάνα, γιατί άμα βασλεύβγ’ γ’ Ήλιους κουτσνίζιν τα σύννιφα;
    -Γιατί.. γη Αλιπού δεν κατουρεί μες του στόμα σ'»

  13. sarant said

    11: Το ντάλα μεσημέρι ασφαλώς υπάρχει από πολύ παλιά. Αλλά το «αυτό που προβλέπω θα γίνει και θα είναι ντάλα μεσημέρι» (δηλαδή θα γίνει πανηγυρικά, όχι κρυφά) δεν το έχω δει πριν από τον Λουλέ.

  14. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Δε συμφωνώ ακριβώς με την τελευταία συζήτηση στο άρθρο. Αυτό με τη θάλασσα (που λέγεται επίσης «ό,τι κάνεις στη θάλασσα θα το βρεις στο αλάτι») εκφράζει μια αρκετά ορθολογική σκέψη. Η κυκλική αντίληψη του δικαίου είναι πιο -πώς να το πω- μεταφυσική: ότι αν δεν είσαι καλός (π.χ. δίκαιος), δε θα σου φερθούν καλά, θα τραβάς απάνω σου τις κακές (άδικες) συμπεριφορές, ακόμα και από ανθρώπους που δεν τους έχει αγγίξει ούτε έμμεσα η δική σου κακή συμπεριφορά. Και ισχύει και αντίθετα, με την καλή συμπεριφορά, π.χ. γυναίκες που φροντίζουν τους ξένους και τους έρημους με την ελπίδα κάποια γυναίκα στα ξένα να φροντίσει τους δικούς τους άντρες που είναι ξένοι κι έρημοι. Προκειμένου για καλό, εδώ η κατάλληλη παροιμία είναι μάλλον «κάνε το καλό και ρίξ’ το στο γιαλό».

  15. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    12. Mεγάλε Σαράντ! Με το μυτιληνιό ρουφμπουκικό, μόλις απάντησες στο γιατί κάποιοι Τούρκοι βλέπουν τη Δύση κόκκινη και κάποιοι άλλοι μπλε!

  16. Πέπε said

    > > Γελά δ΄ο μωρός καν τι μη γελοίον ή (βάλε εσύ σημαδάκια)
    Ερώτηση: οι συνδυασμοί της υπογεγραμμένης με τόνο και πνεύμα (δηλαδή τρία σημάδια μαζί), πού βρίσκονται στο πληκτρολόγιο;

  17. Alexis said

    #8: Καλλιόπη, για το θέμα της κλητικής των αρσενικών σε -ος έχει γράψει ένα απολαυστικό άρθρο ο Γιάννης Χάρης με τίτλο Θρύλο, Θεό μου, Ολυμπιακό μου!. Ρίξε μια ματιά…
    Θυμάμαι κάποτε σε μια ραδιοφωνική συνέντευξη κάποιος είχε έναν καλεσμένο ονόματι Βλάχο, και τον προσφωνούσε συνεχώς κ. Βλάχε!
    Μου είχε φανεί τότε εξαιρετικά αταίριαστο, και αστείο βέβαια!

  18. Δεν μπορώ να φανταστώ τι σχόλιο θα πρέπει να αφήσει κανείς εδώ (κι άλλες ερωτήσεις;)! Μόνο που είχα την εντύπωση ότι την ατάκα για την Εθνική Αντίσταση την είχε πει ο Κώστας Κάππος.

  19. Alexis said

    #12: Νίκο, έτσι που τα γράφεις τα μυτιληνιά, θυμίζουν πολύ (απόλυτα θα έλεγα) ντόπια μακεδονίτικα ή θρακιώτικα.
    Μιλάνε (ή έστω μιλούσαν) πραγματικά τόσο βαριά στη Μυτιλήνη;

  20. Corto Maltese said

    Η παροιμία «όποιος κατουράει στην θάλασσα, το τρώει στο αλάτι» απαντά και στο αρβανίτικο ιδίωμα.

    (Το αποδίδω περίπου έτσι: «Κους πρεμιερ ν’ τετ, ε τσω ν’ κρηπ»)

  21. atheofobos said

    4
    Είναι του Ρώμα Γεωργίου Κανδάνου και υπάρχει εδώ:
    http://www.snhell.gr/references/quotes/writer.asp?id=285

  22. sarant said

    16: Όποιος ξέρει ας απαντήσει

    18: Όχι, ο Λουλές. Μπορείς επίσης να δώσεις απαντήσεις (σε ερωτήσεις που γίνονται εδώ)

    19: Μυτιληνιός μου τόγραψε, ναι, μιλούσαν βαριά.

  23. Alexis said

    Συμπλήρωση στο 17:
    Κάποιες κλητικές κύριων ονομάτων σε -ος παραποιούνται σκόπιμα, χάριν αστεϊσμού, βλέπε: Μήτσε, Πέτρε, Νίκε, Νίκε είσαι δω; … κλπ. 🙂
    Δεν πίστευα στ’ αυτιά μου ότι κάποιος μιλάει δημόσια και σοβαρά, και απευθύνεται στον άλλον προσφωνώντας τον «κ. Βλάχε» !

  24. marulaki said

    Το σε ένα καζάν βράζουμε όλοι μου μοιάζει είτε με το καζάνι της κόλασης, όπου βράζουμε μεν σαν κολασμένοι, αλλά τουλάχιστον βράζουμε όλοι μαζι και έχουμε ο ένας τον άλλον, είτε με τις παίδες εν καμίνω. Μια φορά κι εγώ φράση παρηγοριάς τη θεωρώ.

  25. marulaki said

    #13 Ξέχασα ότι το επίρρημα ‘ντάλα’ έχει και ρήμα: Κλείσε το παντζούρι γιατί (με) νταλώνει ο ήλιος.

  26. Πάνος με πεζά said

    Αυτό ίσως να είναι και για τα μεζεδάκια : http://www.newsit.gr/ellada/gnostos-ithopoios-egkateleipse-mixanovio/412235
    Κατ’ αρχήν, ο ηθοποιός είναι ο Γιώργος Γιαννόπουλος, αν δεν το ακούσατε.
    Αλλά το «μεζεδάκι» είναι ότι ο μοτοσυκλετιστής, οδηγός μηχανής, δικυκλιστής ή όπως αλλιώς, αποφασίσαμε να λέγεται «μηχανόβιος»…

  27. Alexis said

    #26: άκομψο μεν να λέγεται επισήμως, αλλά έχει ψιλοκαθιερωθεί. Τώρα θα μου πεις πόσο «επίσημο» είναι το newsit; Άστο καλύτερα…

    Μα εσύ δεν είχες κάποια δουλειά στην Πολεοδομία;
    Ακόμα στου Σαραντάκου βρίσκεσαι; 😀

  28. cronopiusa said

    21
    χίλια ευχαριστώ!!!!!!!!!!!!!!!!!

  29. R. Giam said

    Αν ήμουν ποιητής/λογοτέχνης, θα μου χρεωνόταν αμορφωσιά εάν χρησιμοποιούσα τη λέξη «πονερός», με την έννοια «αυτός που προκαλεί πόνο»;

  30. Alexis said

    #25: δουλειά δεν είχε και δουλειά πήγε και μας σκάρωσε μες στη ντάλα του καλοκαιριού (Συννεφιάζει, Μ. Λουντέμης)

    Εδώ χρησιμοποιείται σαν ουσιαστικό με τη σημασία «μέση» «καρδιά».

  31. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    8.>> η λέξη ανθογή
    η …αγρογή που άνθισε ή ο ευφημισμός της 🙂
    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=341584

  32. Γς said

    10:
    Φέρνει λίγο προς το χτεσινό μου(;):

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/06/23/arisalexandr/#comment-295294

  33. cronopiusa said

    7
    Νικοδεσπότη κι εσάς σας ευχαριστώ πολύ, τώρα είδα ότι και σεις μου απαντήσατε

  34. sarant said

    23 Αλέξη, είναι θέμα για άρθρο αυτές οι κλητικές διότι δεν υπάρχει κανόνας μπετοναρισμένος και κάποια επαμφοτερίζουν, ας πούμε η κλητική του δικού μου επωνύμου.

    26 Και δεν δίνει το όνομα του πασίγνωστου (ομολογώ πως δνε τον ήξερα), και ευνοεί τον δράστη στην περιγραφή, και βγάζει μηχανόβιο το θύμα. Πυγαία δημοσιογραφία.

    29 Οτιδήποτε μπορείτε να γράψετε αλλά αν αποκλίνει θα κριθείτε. Αν βέβαια έχετε αξιόλογο έργο μπορεί και να επιβάλετε την απόκλιση με το βάρος του ονόματός σας.

  35. Γς said

    17:
    >κάποιος είχε έναν καλεσμένο ονόματι Βλάχο, και τον προσφωνούσε συνεχώς κ. Βλάχε!

    Κι αν πέσεις πάνω σε βλάχο, το Βλάχο ή Βλάχε γίνεται Βλάχου.

    -Α, ρι βλάχου!

  36. 18 & 22 Ο Λουλές χρησιμοποιεί την έκφραση και στη συζήτηση για την αναγνώρισης της Εθνικής Αντίστασης, αντιγράφω από το βιβλίο του Κώστα Παπαγεωργίου.

    «Να όμως που έγινε [σ.σ. η αναγνώριση]. Και πραγματοποιήθηκε αυτό που είπαμε τότε, ότι θα γίνει και θα είναι «ντάλα μεσημέρι». Βέβαια, δεν είναι αυτή η στιγμή «ντάλα μεσημέρι», αλλά γίνεται «εν πλήρη αιθρία»» (σελ 99-100).

  37. Corto Maltese said

    31:
    Ένα από τα προκλητικότερα σκάνδαλα ρουσφετιού της τελευταίας εικοσαετίας. Αργότερα επήλθε κάποια αποκατάσταση, αλλά όχι πλήρης.

  38. Εδώ ρωτάνε;
    Τόχα ρωτήσει και τις προάλλες: η εξονυχιστική (έρευνα, ας ειπούμε) προέρχεται από τίποτε ανακρίσεις με τανάλιες που βγάζουν νύχια;

  39. atheofobos said

    35
    Πάντως ο κ.Βλάχος έχει για γυναίκα του την κ. Βλάχου!

  40. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>η ντάλα μεσημέρι (ή ντάλα καλοκαίρι)
    το καταμεσήμερο (ή κατακαλόκαιρο), το σταύρωμα τση μέρας
    και «ντάλα ο ήλιος», καρσί

    Νίκος Καββαδίας
    Guevara
    Ἤτανε ντάλα μεσημέρι κι ἔδειξε μεσάνυχτα.
    Ἔλεγε ἡ μάνα τοῦ παιδιοῦ: «Καμάρι μου, κοιμήσου».
    Ὅμως τὰ μάτια μείνανε τοῦ καθενὸς ὀρθάνοιχτα
    τότε ποὺ ἡ ὥρα ζύγιαζε μὲ ἀτσάλι τὸ κορμί σου.
    Έφεσσος 1972(από το 1968 λέει -εκμηστηρεύτηκε στο Μάκη Ρηγάτο-ότι το σχεδίαζε)

    >>Οι γονείς τρώνε τα ξινά και τα παιδιά μουδιάζουν
    «οι γέροι τρώνε τα ξινά και τα παιδιά μουδιούνε» λέμε μεις.

  41. bibliothekarios said

    Μου «χρωστάς» τις ορθογραφίες του Χριστού και του Χρήστου ή Χρίστου 😉

  42. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ἤτανε ντάλα μεσημέρι κι ἔδειξε μεσάνυχτα.

  43. sarant said

    36 Και το άρθρο τι λέει μπρε;

    38 Δεν νομίζω, είναι παλιό ρήμα «εξονυχίζω» (δοκιμάζω με το νύχι)

    41 Ορίστε οι δανειστές με τις απαιτήσεις τους!

  44. ΚΑΒ said

    Κι αν διψάσεις για νερό θα στίψουμε ένα σύννεφο

  45. Γς said

    Κι εκεί μες το ντάλα Σάββατο εγινε Κυρακή στο παγκάκι που κτλ.
    [Ο Ραββίνος του γνωστού ανεκδότου]

  46. Alexis said

    #43: Ο JAG εννοεί στο 36 ότι ο Λουλές ξαναχρησιμοποίησε την έκφραση (και μάλιστα έκανε και λογοπαίγνιο) στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, αρκετά χρόνια αργότερα, επί ΠΑΣΟΚ.

  47. Marco Pantani said

    Καλησπέρα, θα ήθελα να κάνω κι εγώ μια ερώτηση. Ονομάζονται κάπως οι λέξεις που γράφονται και τονίζονται με τον ίδιο τρόπο αλλά διαβάζονται αλλιώς και έχουν διαφορετική έννοια; Π.χ. η λέξη ήπια (ήπια μέτρα και ήπια νερό). Κάποτε είχα σημειώσει αρκετές αλλά πια δε θυμάμαι άλλα παραδείγματα. Ευχαριστώ πολύ.

  48. 43β,

    σαν να ξύνουμε ένα νόμισμα για να δούμε αν είναι κίβδηλο, ε;

    Το ίδιο γίνεται και με τα σύγχρονα πενηντάρικα.

  49. Νίκος Α. said

    Φρέσκο φρέσκο, διαβάζω τώρα
    «Μετά από την πτώση της επταετής χούντας των συνταγματαρχών το 1974» εδώ
    Υπάρχει αυτό το πράγμα;

  50. Corto Maltese said

    «Γελά δ΄ο μωρός καν τι μη γελοίον ή»

    Αποδίδεται και στον Πιττακό τον Μυτιληναίο:

    https://el.wikiquote.org/wiki/%CE%93%CE%AD%CE%BB%CE%B9%CE%BF

  51. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    47. Νομίζω ότι λέγονται «ομόγραφες» ή «ομόγραμμες» (γράφονται με τον ίδιο τρόπο). Αν δεν τονίζονται στην ίδια συλλαβή λέγονται ετερότενς ομόγραμμες .π.χ χάλι -χαλί

  52. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    51. Παρντόν. «ετερότονες ομόγραμμες»

  53. sarant said

    46 Εντάξει τότε. Αλλά αυτό δεν μας δίνει παλιότερη ανεύρεση της φράσης.

    49 Ε, δεν είναι και τόσο σόι. Πες το «εφτάχρονης»

    47 Ομόγραφες λέξεις. Και ομόηχες όταν διαφέρει η ορθογραφία. Δες εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/03/10/omoiha/

  54. Συμβαίνουν και εις Παρισίους!

    http://news.in.gr/perierga/article/?aid=1500007535

    Mια αγγλική λέξη που μπλόκαρε τους γάλλους μαθητές

  55. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    «Γελά δ΄ο μωρός καν τι μη γελοίον ή» ακριβές αντίγραφο (νοηματικώς!) στην καθομιλουμένη: Xαζό παιδί,χαρά γεμάτο!

  56. Corto Maltese said

    Αντίστοιχο για το παράταιρο γέλιο:
    «Ένας γελάει, τρελός θα είναι/ δύο γελούν, κάτι ξέρουν»

    και το ισπανικό αντίστοιχο για κάποιον που γελάει μόνος του: «Ή τρελός είναι ή διαβάζει τον Δον Κιχώτη».

  57. physicist said

    Ερώτηση: η λέξη «πάση» στην έκφραση «πάση θυσία» γράφεται με έψιλον γιώτα;

    Απάντηση: αν είσαι πυροβολημένος ακροδεξιός στόκος [*] που άκουσε πως σε κάποια γλωσσική μεταρρύθμιση, κάποτες, το «η» αντικαταστάθηκε από το «ει» στις καταλήξεις των ρημάτων σε υποτακτική, κι άρχισεις να εφαρμόζεις τον κανόνα κι-όποιον-πάρει-ο-χάρος-γενικώς στα ρατσιστικά σου μυνήματα, ναι.

    [*] Πολλαπλός πλεονασμός.

  58. cyrusmonk said

    Κι ἕνας φίλος, ποὺ ἀναρωτιόταν ἂν τὸ ὄνομά μου κάνει στὴν κλητικὴ «Αὐγουστῖνε» ἢ «Αὐγουστῖνο», ἀπηυδισμένος κατέληξε: «Θὰ σὲ φωνάζω Αὐγουστίν!». Καὶ τὸ κράτησε, ὁ ἄτιμος!

  59. 57 Είσαι κακός, το πάθαινα κι εγώ συχνά στο «εν πάση περιπτώσει» χωρίς να είμαι ακροδεξιός (για το πυροβολημένος στόκος δεν παίρνω όρκο). Θα μπορούσες να το θεωρήσεις και φυσικό τύπο καθ’ έλξιν, θαρρώ.

  60. physicist said

    #59. — Κακός είμαι και μάλιστα ηθελημένα με το συγκεκριμένο, γιατί μου ανακάτεψε τ’ άντερα προχτές που το είδα (όχι το ήτα, βέβαια, το ήτα είναι η αφορμή) αλλά έδωσα τόπο στην οργή. Ανώφελο, αφού πάντοτε, αργά ή γρήγορα, θα βρεθεί κάποιος δημόσιος αξιωματούχος να κάνει σημαία του ό,τι πιο αισχρό έχουν δει τα μάτια μας — μέχρι την επόμενη φορά, εννοείται.

  61. sarant said

    55 Ακριβώς!

    59-60 Κοινό λάθος. Αλλά το διορθώνουμε.

    54 Δεν μου φα΄νεται και τόσο δύσκολη λέξη, εξετάσεις στα αγγλικά έδιναν, μπήκε η ερώτηση How is Turner coping with the situation, και κόλλησαν στο coping.

  62. Θρασύμαχος said

    Στο δίλημμα του κοινού επωνύμου, η προδιάθεσή μου είναι ότι επικρατεί το γένος όποιου ονόματος εμφανίζεται τελευταίο, δηλαδή «Γεωργία και Ανάργυρος Πετρίδης» αλλά «Ανάργυρος και Γεωργία Πετρίδη». Νομίζω πως αυτός ο άγραφος κανόνας τηρείται και στις αγγελίες κηδειών και μνημοσύνων.

  63. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    58.>>στὴν κλητικὴ «Αὐγουστῖνε» ἢ «Αὐγουστῖνο»
    Αν σας λέγαν Κωνσταντίνο, δε θ΄αναρωτιόταν φαντάζομαι 🙂

  64. 54-61 Θα μπερδεύτηκαν avec les copins.

  65. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    59. Κι ο Μέφρι Μέφρι στέλνει μηνήματα 🙂 :
    Μηνάς μου πως θα μ αρνηθείς,κάμε το να ξεγνοιάσω
    για δε βαστώ τέθοια ζωή να τρέμω μη σε χάσω

  66. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Kι εμένα με μπερδεύει αυτό το πάσει-πάση-πασών των Ρωσιών, και κάνω το εξής ευφυές κολπάκι.
    Σε τέτοιες περιπτώσεις ambiguity, γράφω: «σε κάθε περίπτωση» και …κάααθομαι άνετα ,σαν το Φωτόπουλο. 🙂

  67. Πέπε said

    @19:
    Ναι, τα μυτιληνιά είναι βορειοελλαδίτικο ιδίωμα. Τρώνε τα άτονα ι και ου, μετατρέπουν τα άτονα ε και ο σε ι και ου, έχουν το λjι και το νjι, αλλά επιπλέον έχουν κι άλλες δικές τους ιδιομορφίες. Ακούγονται και σήμερα. Εντός της ίδιας της Μυτιλήνης το πιο ακατανόητο ιδίωμα θεωρείται το Αγιασώτικο. Δεν ξέρω αν απλώς έχουν όλους τους ιδιωματισμούς του νησιού σε πιο έντονο βαθμό (πιο βαριά) ή αν είναι όντως διαφορετικό ιδίωμα.

    Πολύ χαρακτηριστικό δείγμα εδώ. (Η τραγουδίστρια δεν είναι Μυτιληνιά, τα αποδίδει όμως όσο καλύτερα είναι δυνατόν και άλλωστε ο στίχος δεν της αφήνει και πολλά περιθώρια εξαθηναϊσμού.) Το τελευταίο δίστιχο ακόμη αγνοείται, αντιστεκόμενο σε πολλές προσπάθειες μετάφρασης.

  68. Χατζηδημητράκος Νίκος said

    Όντως την φράση «θα’ ναι ντάλα μεσημέρι» την καθιέρωσε ο Κώστας Λουλές, ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ, ο οποίος στις 4 Απριλίου 1978, απαντώντας στη Βουλή στον τότε υπουργό Άμυνας Ευάγγελο Αβέρωφ είπε ότι «η Εθνική Αντίσταση θ΄ αναγνωριστεί και θα ΄ναι ντάλα μεσημέρι». Ο Μπαρμπα-Κώστας, την φράση αυτή, την χρησιμοποιούσε συχνά και για άλλες περιπτώσεις (π.χ. για τον αντιαγροτικό νόμο έλεγε «θα λείψει και θα είναι ντάλα μεσημέρι»). Καθιερώθηκε όμως και χρησιμοποιήθηκε από πολλούς από την περίπτωση της αναφοράς της για την Εθνική Αντίσταση. Ίσως γιατί επιβεβαιώθηκε ακριβώς «ντάλα μεσημέρι». Να θυμίσουμε ότι το «ντάλα» προέρχεται από το τούρκικο dal (στη μέση).
    Σταχυολογώ, γκουγκλάρωντας, μερικές τελευταίες επαναλήψεις της φράσης:

    Θα κυβερνήσουμε με τη λαϊκή ψήφο και θα ‘ναι ντάλα μεσημέρι
    Τσίπρας

    «Και λύση θα υπάρξει και κούρεμα θα υπάρξει και θα είναι και ντάλα μεσημέρι.»
    Πολάκης Παύλος ( βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Χανίων)

    Ο εναλλακτικός τρόπος διαχείρισης των απορριμμάτων θα εφαρμοστεί και θα είναι ντάλα μεσημέρι
    Βασιλείου Γιάννης (αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής)

    η Ευρώπη «θα αλλάξει πολιτική και θα ΄ναι ντάλα μεσημέρι»

    Τσίπρας Αλέξης

    Η απλή αναλογική θα έρθει και θα είναι ντάλα μεσημέρι

    Βούτσης

    «Ο καπιταλισμός θα ανατραπεί και θα’ ναι ντάλα μεσημέρι,..»

    Παφίλης Θανάσης

    Η πρώτη επιβεβαιώθηκε, οι επόμενες τρεις έμειναν στα λόγια, ας ελπίσουμε ότι οι επόμενες δύο θα έχουν την τύχη της πρόβλεψης του Λουλέ.

  69. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    68 Ευχαριστώ πολύ για την πρόσθετη τεκμηρίωση. Όχι τυχαία, οι πρόσφατες χρήσεις προέρχονται όλες από αριστερούς

    62 Η έλξη υπάρχει, συμφωνώ, και ο δικός σου τρόπος είναι λογικός. Και πώς θα αναφερθείς στο αντρόγυνο χωρίς ονόματα; «Οι Πετρίδηδες» ή «οι Πετρίδη»;

  70. ΚΑΒ said

    .στάλαμα μεσημεριού

    .στάλαγμα μεσημέρι

    .(σ)το γάργαρο του μεσημεριού (Χίος)

    .σταύρωμα μεσημεριού

    .σταύρωμα μέρας

    .στσίζα του μεσημεριού (Κάσος) σχίζα

    .σ’ ολημέρα απάν :ακριβώς το μεσημέρι (Πόντος)

    και στου μεσημεριού τη στάλα
    φτάνει στην Ώρια τη σπηλιά

    «Ο πραματευτής» Ιω. Γρυπάρης

  71. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Το αντρόγυνο Σαραντάκου, η οικογένεια Σαραντάκου. Στάνταρ πράγματα, τι συζητάμε τώρα; Θα πει κανείς οι Σαραντάκος*; 🙂 Oι Σαραντάκου βεβαίως-βεβαίως. [στέκει και το «οι Σαραντάκοι» για αρσενικά μέλη οικογένειας ή για -σόι πάει το βασίλειο- συγγραφείς ξέρω γω… 🙂

    *εκτός κι αν μιλάμε για τους γείτονες του Γκας Πορτοκάλος!

  72. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>σταύρωμα μέρας
    Στην κάψα του μεσημεριού
    στο σταύρωμα τση μέρας
    τα λόγια σου κρυγιό νερό
    και δροσερός αέρας

  73. Πάνος με πεζά said

    @ 27 : Βασικός κανόνας στις Πολεοδομίες, παίρνουμε τηλέφωνο πριν να πάμε. Ε, ήταν σε μια επιτροπή η κυρία, και μου είπε ελάτε μετά τις 12… Τώρα γύρισα, και φυσικά, «to be continued» 🙂

    Aκόμα δεν ξέρω για τι μιλάτε, αλλά μου ήρθε και το «γύρισμα της μέρας» (το ποιητικό «λυχναφής»). Κερδίζω τίποτα; 🙂

  74. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>το βυσσινί είναι χρώμα
    Μπήκε τρέχοντας η πιτσιρίκα της φίλης μου: πήραμε τελικά δυο μπλουζάκια με τη γιαγιά! Ένα ροζουλί κι ένα βουλή.
    -Βουλή;
    -ναι! με βούλες, κι έκανε κυκλάκι το δαχτυλάκι της -βουλί ! 🙂
    (η ορθογραφία όπως την καταλαβαίναμε κείνη την ώρα από την πεντάχρονη)

  75. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    «Ντάλα μεσημέρι με φώτα» ήταν ,λέει η ρετρομάνια, εκπομπή το 1997 με τη Γωγώ Μαστροκώστα στο κανάλι 5.
    -Νωρίς το απόγευμα το λέμε πρόσαργο. π.χ. Παλιά είχαμε σκολειό ταχεινή και πρόσαργο (πρωί-απόγεμα)

  76. Παναγιώτης Κ. said

    @5 (Κιd) Βεβαίως!
    Και ήτο μόνος εν Ελλάδι
    που τις άλειφε με λάδι! 🙂

  77. Θρασύμαχος said

    #69β: και τα δύο νομίζω ότι ξενίζουν στην εποχή μας, ίσως το «Πετρίδηδες» κάπως ανεκτό, το άλλο όμως με τίποτε.

  78. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Ενημερωμένος, ανημέρωτος, ανενημέρωτος… και γιατί να μην πούμε απληροφόρητος; (Εγώ τον Γόρδιο δεσμό τον κόβω!)

  79. sarant said

    77 Και πώς θα τους πούμε;

    74 Καλό το βουλί!

    73 Δεν είχαν καταργηθεί οι Πολεοδομίες με τον Καλλικράτη;

  80. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    78. Yπάρχει και ο λιγότερο βίαιος/γόρδιος τρόπος. Κάνουμε τη μετοχή επίθετο. Ενήμερος-η-ο. Ανενήμερος-η-ο.

  81. Πάνος με πεζά said

    @ 79 : Nαι, από κεκτημένο αναχρονισμό το είπα. Υπηρεσίες Δόμησης λέγονται πλέον. Δεν έχουν ανοίξει σε κάθε Καλλικρατικό Δήμο, αν και προβλεπόταν μέχρι το τέλος του 2013… Όπως άλλωστε και η πιστοποίηση των Παιδικών Χαρών, που αυτή τη στιγμή έχουν «βάλει λουκέτο» κατά 80%…

    Είναι αυτό που λέμε «πότε θα γίνουν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις»…

    @ 79(77) : Οι Πετρίδηδες ή το ζεύγος/η οικογένεια Πετρίδη. Ανάλογα με την κατάληξη, πάμε και σε πιο κακόηχα, όπως οι Μακρυκωσταίοι…

  82. Θρασύμαχος said

    #79α: ζεύγος Πετρίδη, οικογένεια Πετρίδη, Πετρίδης & Πετρίδαινα, με τίποτε όμως «οι Πετρίδη»

  83. Θρασύμαχος said

    ##69/77/81: https://www.youtube.com/watch?v=h0Ui8DM0wn4

  84. ερώτηση κι απάντηση

  85. sarant said

    81 Αμ γιαυτό βλέπω πολλές κλειστές παιδικές χαρές.

  86. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    ενήμερος # εξαγριωμένος! 🙂
    όπως ΜΜΕ:
    Μέσα Μαζικής Εξαγρίωσης

  87. Avonidas said

    #86. Θυμάμαι ο Γιάννης Καλαμίτσης, θεός σχωρέστον, έκλεινε τη ραδιοφωνική του εκπομπή με τη φράση «ευχαριστούμε που επιλέξατε εμάς για τη μη δημοσιογραφική [καμιά φορά και «δημοσιοκαφρική»] εναγρίωσή σας». 🙂

  88. ΚΑΒ said

    72. Πολύ ωραίο.

  89. Γορδιοδεζμικά: Πετριδαίοι ή -άιντε- Πετρίδηδες.

  90. Μαρία said

    34β
    Και αποκρύπτει οτι είναι Ευρωπαίος καθότι υποψήφιος του Ποταμιού.

  91. ΚΑΒ said

    72. πολύ ωραίο.

  92. Ο Τριανταφυλλίδης στην Ιστορική Εισαγωγή (1938) χαρακτηρίζει ξενισμό το «είδα τους Βλαντή» αντί «τους Βλαντήδες». Και θα έπεφτα από τα σύννεφα αν κάποιος μου έλεγε «είδα τους Σαραντάκου» χωρίς τελικό ς!

    (58) Ach du lieber Augustin

  93. gbaloglou said

    Αναφέρονταν άραγε ο Λουλές (το 1978) σε κάποια άλλη απόφαση που πέρασε από το κοινοβούλιο νύχτα; [Η θρυλική (μετά θρύλων) απόφαση για το μονοτονικό (1976) είναι μια καλή υποψήφια, είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν και άλλες!] Ή αναφέρονταν απλώς σε γενικότερες εκφράσεις και νοοτροπίες, όπως πχ «νύχτα το πήρε το δίπλωμα»;

  94. sarant said

    93 ·Εχει και τη σημασία του «πανηγυρικά», «δεν μπορείς να πεις πως δεν το είδες»

    92 Ναι, μπορεί να είναι ξενισμός.

  95. Και τα αλάδωτα που τρώμε έξω καλά είναι,
    αλλά τα ελλάδωτα έχουν άλλη νοστιμιά.

  96. Κι αφού ο Νικοκύρης σερβίρει Q&A, είδα τις προάλλες μία (οθντκ) ανταπόκριση των Φαινάνσιαλ Τάιμζ από την Αθήνα, η οποία αναφερόμενη στην αδιαφορία των ντόπιων ελίτ, έφερε τον τίτλο: «Όπως τις τελευταίες μέρες της Ρώμης» ή κάπως έτσι, γκουγκλίζεται πάντως.

    Αλλά, η Ρώμη είναι η Αιωνία Πόλη, σωστά; Άρα τις τελευταίες μέρες της δεν τις έχουμε δει ακόμη.
    Μπας και θέλανε να πούνε την Πομπηία, πριχού την θάψει ο Βεζούβιος;

  97. 95

    Αφού είναι εν Ελλάδι, ωρέ! 😎

  98. Πάνος με πεζά said

    Κατσιμιχαίοι, Κατσιμίχα ή Κατσιμίχες; 🙂

  99. Μαρία said

    96
    Eννούν την κατάρρευση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Il crollo di Roma.

  100. gryphon said

    Δεν υποκρυπτει και καποιο ειδος υπερβολικου φανατισμου αυταρχισμου θρασυτητας (λιγο απ’ολα) αυτου που το λεει το «και θαναι νταλα μεημερι» ;
    Και μπολικης ανοησιας εαν τελικα αυτο δεν γινει ;ειναι λιγο ρισκο.

  101. Γς said

    The Rise and Fall of the Roman Empire

  102. Το δικό μου ήταν καλύτερο 🙂

  103. Ιάκωβος said

    «του Βασιλείου του Μέγα»
    Σωστό είναι «του Μεγάλου» όπως λέει ο Νικος, αλλά και «του Μέγα», στην καθομιλουμένη,δε με ενοχλεί.

    Ποιητικά γραφόταν και Ανταλουσιάνος, μια που το νδ, αν και πιο κοντά στο ισπανικό, ηχεί καθαρευουσιάνικο. Πχ

    εγώ ο πιο ειλικρινής νέος με τα όνειρα
    ο θερμός ανταλουσιάνος
    μέσα σ’ αυτά τα απαίσια σίδερα της πανοπλίας.

    Για τούτο παρέμεινα με τα κουρέλια μου
    όπως με γέννησε η Γαλλική επανάσταση
    όπως με γέννησε η απελευθέρωση των νέγρων κλπ, κλπ…
    Από τους Σαδδουκαίους του Μιχάλη Κατσαρού.

    67, Πέπε

    Οι στίχοι του Η Μυτιλήνη είναι ένα τρανό χουριό είναι του Στρατή Παπανικόλα ,που έβγαζε τον Τρίβολο στη Λέσβο και που γι αυτόν έχει γράψει κι ο Νικοκύρης.

    https://sarantakos.wordpress.com/2011/12/13/mytilene/

    Νομίζω οτι οι παραδοσιακοί στίχοι πρέπει να είναι από το «Η θειά μ΄ η Αμιρσούδα «και μετά. «Το κ ‘νώ κι εκείνο κλαίει» κλπ.

  104. Φχαρ’στώ για το τέλος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Εγώ προτιμούσα την Πομπηία γιατί ήτανε πιο kinky.

    Σχετικά με αυτό της αναγνώρισης της Εθνικής αντίστασης, που θα γινόταν «ντάλα μεσημέρι», οφείλουμε να παρατηρήσομε πως το κόμμα που την πραγματοποίησε είχε ως έμβλημα έναν ήλιο να ανατέλλει κι όχι να μεσουρανεί.
    Πώς το έλεγαν; Μα δεν θα τόχετ’ ακουστά… 😉

  105. Φωτοτυπάκιας said

    Καλησπέρα.
    Ο τύπος «βυσσινί» δεν μπορεί να είναι ούτε άκλιτος ούτε βέβαια επίρρημα. Όταν λέμε «το βυσσινί», «το πορτοκαλί» κ.ά. εννοούμε το βυσσινί χρώμα, το πορτοκαλί χρώμα, οπότε είναι επίθετο και μόνο επίθετο.
    Όπως γράψατε, κ. Νίκο, σχηματίζει κανονικά τα τρία γένη, ο βυσσινής, η βυσσινιά, το βυσσινί (είναι κι η εποχή που έχει βύσσινα τώρα!).
    Έχουμε κι άλλα τέτοια επίθετα που μας μπερδεύουν:
    ο σταχτής, η σταχτιά, το σταχτί,
    πορτοκαλής, -ιά, -ί
    καφετής, -ιά, -ί
    θαλασσής, -ιά, -ί
    ουρανής, -ιά, -ί
    χρυσαφής, -ιά, -ί
    Μερικοί λένε από κεκτημένη ταχύτητα «η πορτοκαλί φούστα», «ο καφετί σκύλος». Το σωστό είναι «η πορτοκαλιά φούστα», «ο καφετής σκύλος».

    Μια και έχουμε άφθονο ελεύθερο χρόνο και σε όλους μας αρέσουν το γλυκό βύσσινο και οι βυσσινάδες, ας δούμε και την κλίση του επίθετου ο βυσσινής, -ιά, -ί στα τρία γένη:

    ο βυσσινής,
    του βυσσινιού ή του βυσσινή,
    τον βυσσινή
    οι βυσσινιοί,
    των βυσσινιών,
    τους βυσσινιούς

    η βυσσινιά,
    της βυσσινιάς,
    τη βυσσινιά
    οι βυσσινιές,
    των βυσσινιών,
    τις βυσσινιές

    το βυσσινί,
    του βυσσινιού, (αλλά και του βυσσινί)
    τα βυσσινιά,
    των βυσσινιών

    (σύμφωνα με τη Γραμματική Α΄, Β΄, Γ΄ Γυμνασίου)

  106. Γς said

    Ναι μάπα είναι. Δεν το είχα δεί τ δικό σου
    Το εριξες την ώρα που έβλεπα το βίντεο πριν το αναρτήσω 😦

  107. Γς said

    107->103

  108. Δεν πειράζει Γς, τώρα θα δούμε το δικό μου και θα παίξουμε Πάσχα 🙂 Εναλλακτικά, έχω και Ελ Σιντ: https://www.youtube.com/watch?v=k5trmNxryns

  109. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    106: Συμφωνώ με όσα γράφεις αλλά κάποιοι (νομίζω το ΛΚΝ) δέχονται και το άκλιτο για τα τρία γένη.

    104 Ναι μπράβο, Ανταλουσιάνος.

  110. Κίντο, εσύ είσαι;

  111. Πέπε said

    Σχετικά με τα επώνυμα:

    Τη σύνταξη «οι Πετρίδη» (ίσως συχνότερα στις άλλες πτώσεις: «θα πάμε στους Πετρίδη / το σπίτι των Πετρίδη» αλλά ίσως και όχι) την ξέρω πολύ καλά, την ακούω από μικρός, αλλά ποτέ δε μου καλόκατσε.
    Πέραν αυτού του υποκειμενισμού, έχω να παρατηρήσω ότι το λένε έτσι ακόμη κι όταν οι γυναίκες ονομάζονται με τη γενική της παλαιάς γραμματικής, δηλ. Πετρίδου (άρα οι Πετρίδη είναι ο Πετρίδης και η Πετρίδου).
    Δε νομίζω όμως ότι αυτή η σύνταξη πάει με κάθε τύπου όνομα. Λέγανε ποτέ «θα πάμε στους Πετρόπουλου / Πετροπούλου»; Νομίζω ότι αυτό ανέκαθεν το άκουγα να κλίνεται κανονικά.
    Και σήμερα έτσι το λέμε όταν προηγείται μια λέξη όπως «ζεύγος, οικογένεια, αδελφοί». Λέμε Κατσιμηχαίοι αλλά Αφοί Κατσιμήχα.

    Τώρα, πώς μπορεί να είναι ξενισμός αυτό το πράγμα όταν καμία γλώσσα από αυτές που έχουν τέτοιου είδους επίδραση στα ελληνικά δεν έχει πτώσεις, και δε διακρίνει το επώνυμο του άντρα από της γυναίκας, είναι μυστήριο.

    _______

    @104: Δεν το γνώριζα, ευχαριστώ. Πάντως νομίζω ότι η Αμερσούδα εξακολουθεί να υπάρχει λειτουργικά ως παραδοσιακό, δηλαδή να προσθέτει ο καθένας καινούργια στιχάκια.
    Τελικά ξέρουμε τι λέει η περίφημη τελευταία στροφή;

  112. Μάγκες, ο ΣΚΑΙ το ρίχνει στα σκληρά ναρκωτικά! Κοινή πολιτική (οθντκ) τηλεοπτική εκπομπή Αδώουνιδος-Τατσόπουλου!

  113. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    ما الأمر الكلب؟

  114. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    113. El muy gran xeftilado!

  115. sarant said

    112: Εγώ ξέρω ότι λέει «Ω ψηλέ/ψηλή κι ατζελομάτ’ έβγα στο πυργέλ κομμάτ'» -κι έχει και συνέχεια «να σε δω με το’να μάτ’ να μου φύγει το μεράκ'»

  116. 114

    لا شيء حقا ، أنا مجرد متعب مع المفاوضات.

  117. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    117. من أنت؟ كلينت ايستوود؟

  118. Μια καταγραφή της Αμερσούδας (παλιά, καθώς την τραγουδάει η Σοφία Βέμπο) εδώ

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=52863

  119. 118

  120. Μαρία said

    119
    Ναι, ρε σκύλε, αλλά τις επίμαχες λέξεις στην αρχή του τελευταίου δίστιχου τις τρώει.

  121. # 121

    μοιάζει ναείναι

    Τουδιαβόλου το μπασταρδέλι
    και πιτσιλομάτη (πρασινοκαφέ μάτια)
    βγες στο περιγιάλι να σε δω λίγο

  122. Γς said

    ΣΚΑΪ [ανταπόκριση από Βρυξέλλες LIVE]¨

    «Το γεύμα συνεχίζεται»

    10 και μισή το βράδυ

  123. Ριβαλντίνιο said

    Ερωτήσεις και απαντήσεις 🙂
    (επειδή μπορεί να θεωρηθεί ρατσιστική η κανονική του μορφή βάζω το όνομά μου ).

    – Do you speak English?
    – Yes!
    – Name?
    – Ριβαλντίνιο.
    – Sex?…
    – Three to five times a day.
    – No, no…I mean male or female?
    – Yes, male, female, sometimes camel.
    – Holy cow!
    – Yes, cow, sheep, animals in general.
    – But isn’t that hostile?
    – Horse style, doggy style, any style!
    – Oh dear!
    – No, no! Deer run too fast!

  124. Ριβαλντίνιο said

  125. Ριβαλντίνιο said

    Οι διαπραγματεύσεις δεν φαίνεται να πηγαίνουν καλά.

  126. Kαι πότε πήγαιναν, αδελφέ;

    Χαλλλαρά…
    Μιμήσου τη φώκια Αργυρώ στη Σάμο.

  127. Ριβαλντίνιο said

    Ποιος να ήταν ο πρώτος επαναστάτης ιστορικά στον ελλαδικό χώρο ? Ίσως ο Δρίμακος ?

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CF%81%CE%AF%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%82

    Αν και λέει ότι ήταν μυθολογικό πρόσωπο.

  128. Ριβαλντίνιο said

    @ 128 Σκύλος της Β.Κ.
    Ok !

  129. 129

    Ο Σπάρτακος, ωρέ!

    Θραξ μεν αλλά εντάξ’, καλός ήτανε, είχε και λακάκι στο σαγόνι…

  130. Ριβαλντίνιο said

    «Θραξ μεν αλλά εντάξ»

    Και εγώ έτσι έλεγα, αλλά φαίνεται πως ήταν ελληνοπρεπής !!!

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/01/12/ekloges2015/#comment-295402

    Λέει ο Πλούταρχος ότι ο νομάς Θραξ Σπάρτακος «δεν διακρινόταν μόνο για το μεγάλο του φρόνημα και τη ρώμη του, αλλά και για την σύνεση και την πραοτητά του ήταν καλύτερος από την τύχη του και πιο Ελληνικός από το γένος του».

  131. sarant said

    122 Σίγουρα είναι ατζιλομάτ’ και πυργέλ’

  132. Πέπε said

    133: Ε τότε σίγουρα έχουμε τον τελευταίο στίχο: έβγα στο πυργέλ’ κομμάτ’. Η αρχή του πρώτου όμως σίγουρα δεν είναι «αψηλέ κι-», ίσως είναι κάτι που έχει καταστεί αγνώριστο λόγω κακής προφοράς, οπότε η μόνη πιθανότητα είναι να το ξέρει κάποιος από μόνος του, ανεξαρτήτως Βέμπο – ανεξάρτητα βέβαια από το αν υπάρχει και η εκδοχή «αψηλέ κι αγγελομάτ’». Λογικά, πάλι κάποια επαινετική λέξη θα είναι.

    Μια λέξη που νοηματικά δεν κολλάει, αλλά που μοιάζει να ακούγεται, είναι «αφεντικέ» (κι’ αφιd’chέ μ’). Το καταθέτω όχι ως πιθανότητα -το αποκλείω- αλλά μπας και βοηθήσει κανενός τη φαντασία για να το βρούμε.

    Σημειωτέον: η Βέμπο μπερδεύει τα σ, τσ με τα sh, ch.

  133. Λ said

    Αφού μιλάτε για το βισσινί να σας ξαναπώ για τη γυναίκα του Ροστροπόβιτς, τη Γαλήνη Βισνιέβσκαγια, που γεννήθηκε στην Κροστάνδη.
    Η Άννα Βίσση παίζει;

  134. Pedis said

    # 127 – Παιδικός χαρά είναι αυτές οι συναντήσεις. Με τη Μέρκελ τη δασκάλα, «τι λένε τα παιδιά», τον Γιουνκέρ να στρίβει μάγουλα και να ρίχνει σκαμπιλάκια στα νήπια. Μιλάμε για πολύ διασκέδαση. Θα τον βρει τον δρόμο του ο Αλέξης και η παρέα του άμα μεγαλώσουν … έχει κάνει καλά κοννέ …

  135. Pedis said

    -> 136 – Το ξανασκέφτομαι, και με την εντύπωση που προκαλούν τα ινσταντανέ … η διαπραγματευτική ομάδα, με τον αρχηγό της να μην εξαιρείται … πρόκειται για πολύ χαζομαλάκες … δήθεν άνετοι και φίλοι με όλους … αηδία.

  136. Γς said

    134 a:

    Διαβάζω:
    http://www.youtube.com/user/thynos1
    Το κανάλι του χρήστη thynos1 commented on a video 3 years ago. τσ’ απτσιλουμάτ… του απσιλοματη= ο ακαταδεκτος,ο περηφανος,ο υπεροπτικος. 3:27.

  137. Γς said

    Κι είχα πάει λέει κάπου με μια θεϊκή πολύ παλιά γκόμενα [που τώρα πια δεν θα βλέπεται].
    Είχε πλοκή το όνειρο και κάπου κόλλαγε με αυτά που λέμε εδώ. Κι ετοίμαζα μια ανάρτηση μέσα στον ύπνο μου.

    Ελα όμως που ενώ ήταν ντάλα καλοκαίρι το πρωί δεν μπορούσαμε να βγούμε έξω, από το χιόνι. Ανοίξαμε την εξώπορτα και βρεθήκαμε μπρος σε έναν άσπρο τοίχο. Είχε χιονίσει. Δύο μέτρα χιόνι.

    Και ετοιμάζοντας μια περιγραφή ξέχασα τη συνταρακτική και ενδιαφέρουσα πλοκή.
    Μου έμεινε όμως η γλύκα της θεϊκής της παρουσίας.

    Και διαβάζω εδώ:
    «Το όνειρο με χιόνι μην το φοβάσαι, γιατί το χιόνι το λευκό δηλώνει την αγνότητα, τον ανεπιτήδευτο έρωτα και τη χαρά του παιχνιδιού. Αντίθετα να φοβάσαι τη χιονοθύελλα ή το βρώμικο χιόνι.
    Ετσι, κατά τον ονειροκρίτη, αν ονειρευτείς να χιονίζει πολύ και συ να είσαι στη μέση, χωρίς όμως να είναι χειμώνας, σημαίνει ότι θα έχεις πολλές δυσκολίες είτε οικονομικές είτε οικογενειακές και πιθανώς να χάσεις πολλά λεφτά από κάτι που ξεκινάς τώρα ή από κάτι που σου προτείνουν κάποιοι φίλοι.»

    Κατάλαβα, τα λεφτά στην τράπεζα…
    [Κι η Κριστίν Λαγκάρντ περίμενε λεφτά στο τέλος του μηνός]

  138. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Aυτός ο Κρούγκμαν, συριζαίικο αμερικανοκομμούνι μου φαίνεται…
    http://www.nooz.gr/economy/kroigkman-pros-daneistes-mas-douleiete

  139. Έψαξα με «search» και δε βρήκα το «αξημέρωτος» που αποτελεί αναλογική βάση για το «ανενημέρωτος» και μάλιστα για το «ανημέρωτος».

  140. sarant said

    Kαλημέρα!

    140: Να του αφαιρέσουν το Νόμπελ!

    135: Πόθεν η Βίσση, άραγε;

    134 Είναι κάτι σαν «Ω ψηλέ», που λέγεται μπερδεμένα. Πρόκειται για γνωστό στίχο.

  141. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>λακάκι στο σαγόνι…
    λακούδι στο πηγούνι
    λακουδοπηγουνάτη κι όλο προκοπή γεμάτη/ με καλοπιάνανε παιδιόθεν οι γιαγιές στο χωριό και τους έκανα του κόσμου τις μικροδουλειές. Ανεγύριζα το («ύποπτο») σοκάκι πηγαίνοντας σχολείο να μη με φωνάξουν » μια στιμή ,άρμεξέ μου την αίγα κορασοπούλι μου, που δε μπορώ να την κάμω καλά, νάχεις την ευκή μου λακουδοπηγουνάτο μου» 🙂
    Θα ξαναρμέξω αίγες μου φαίνεται, μα δεν κωλώνω.
    Καλημέρα

  142. Πέπε said

    @142 τέρμα:

    Δεν αμφισβητώ ότι ο στίχος που λες εσύ είναι καθιερωμένος, αλλά είμαι 94% βέβαιος ότι η Βέμπο λέει κάποια άλλη παραλλαγή του.

  143. Πέπε said

    Το #138 δεν το είχα δει.
    Κι εγώ ακούω πιο πολύ «απchιλουμάτ’» παρά «αdjιλουμάτ’» (πριν από το συριστικό έχει άλλο ένα σύμφωνο). Βέβαια το ψ δεν μπορεί να γίνει πch, έστω και με τα λάθη της Βέμπο. Μπορεί όμως να γίνει πsh, και όντως γίνεται – στη Μυτιλήνη το σ και άρα και το ξ και το ψ προφέρονται παχιά προ του [i], π.χ. ιshύ (εσύ), είκουsh’. Από το απshιλουμάτ’ λοιπόν στο απchιλουμάτ’ το λάθος δεν είναι μεγάλο.

    Αρκεί να μας εγγυηθεί κάποιος ότι όντως υπάρχει τέτοια μυτιληνιά λέξη, «αψηλομάτης = υπερόπτης», κι ότι δεν αποτελεί απλώς προσπάθεια του χρήστη thynos1 να βγάλει κι αυτός στα τυφλά μιαν άκρη όπως εμείς.

    Εξακολουθώ να θεωρώ ότι μας διαφεύγουν οι πρώτες συλλαβές, πριν από αυτή τη λέξη.

  144. sarant said

    145 Έχουμε μυτιληνιούς εδώ (εγώ δεν πιάνομαι), αν το δει κανείς να μας πει αν υπάρχει αψηλομάτης.

  145. leonicos said

    ντάλα μεσημέρι»

    το άκουγα σπίτι μου από το 50

  146. leonicos said

    Ιωάννα και Γιώργος Θεοδωρίδη.

    Είναι σωστό κι έτσι πρέπει να γράφεται διότι υπονοείται της οικογένειας Θεωδορίδη

    Βέβαια, κανονικά τα αντρόγυνα ΔΕΝ έχουν ίδιο επώνυμο, οπότε στην εποχή μας το πρόβλημα δεν πρέπει να τίθεται.

    Λάθος! Τα ανδρόγυνα στο συγκεκριμένο ζήτημα έχουν κοινό επώνυμο, για κοινωνικούς λόγους, όπως παλιά. Απλώς η γυναίκα δεν αλλάζει πλέον επίσημα επώνυμο με το γάμο της.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: