Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Βιβλία για το καλοκαίρι, λοιπόν

Posted by sarant στο 10 Ιουλίου, 2015


Το φετινό καλοκαίρι δεν είναι σαν τα άλλα, κι αυτό έχει και τον αντίκτυπό του στο ιστολόγιο. Ωστόσο, διατηρεί και η παράδοση τα δικαιώματά της. Και μια από τις παραδόσεις του ιστολογίου είναι και το σημερινό μας άρθρο, που ακολουθεί τη συνήθεια που είχαν (και ίσως έχουν ακόμα) τέτοιες μέρες τα περιοδικά και οι εφημερίδες, να προτείνουν “βιβλία για τις διακοπές”, όσο κι αν για πολύ κόσμο οι διακοπές φέτος (αλλά και τα προηγούμενα χρόνια της κρίσης) είναι άπιαστο όνειρο. Είχαν και κάποιες υποτιθέμενες προδιαγραφές τα “καλοκαιρινά” αυτά βιβλία, που υποτίθεται ότι θα τα διάβαζε κανείς στην ακρογιαλιά, ανάμεσα στις βουτιές: όχι πολύ βαριά θέματα, ας πούμε, αλλά να έχουν και πολλές σελίδες για να φτουρήσουν, αφού το καλοκαίρι διαβάζουμε περισσότερο κι άντε να βρεις βιβλιοπωλείο στην άγονη γραμμή.

Το ιστολόγιο αγαπάει τα βιβλία και του αρέσει να συζητάει για βιβλία, κι έχουμε ανεβάσει ήδη πέντε άρθρα με προτάσεις βιβλίων για το καλοκαίρι, αρχίζοντας από το 2010, που σας είχα ζητήσει να προτείνετε βιβλία που να έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους, χωρίς να ανήκουν απαραίτητα π.χ. σε τριλογία, ενώ το 2011 χαλάρωσα τους περιορισμούς και ζήτησα να προτείνετε οποιοδήποτε βιβλίο. Το 2012 είχα ζητήσει προτάσεις για καινούργια βιβλία, νέες εκδόσεις δηλαδή, επειδή είχα κάνει τη διαπίστωση, που μάλλον εξακολουθεί να ισχύει, ότι το βασικό πρόβλημα της βιβλιαγοράς είναι ότι η υπερπροσφορά καλών και φτηνών παλιότερων βιβλίων, από εφημερίδες ή σε προσφορές των εκδοτικών οίκων, αν και καταρχήν είναι κάτι πολύ καλό για το αδυνατισμένο βαλάντιο του βιβλιόφιλου, ωστόσο στραγγαλίζει την αγορά του καινούργιου βιβλίου. Πρόπερσι δεν έβαλα κανέναν περιορισμό και σας ζήτησα απλώς να προτείνετε βιβλία για το καλοκαίρι. χωρίς προσανατολισμό σε είδος (π.χ. αστυνομικά) ή σε ύφος (π.χ. ανάλαφρα), ενώ το ίδιο έκανα και πέρυσι, και μάλιστα, αν προσέξετε, το περσινό άρθρο είχε δημοσιευτεί ακριβώς τέτοια μέρα, 10 Ιουλίου. Και φέτος λοιπόν σας καλώ να προτείνετε βιβλία για τις μέρες του καλοκαιριού, όπου κι αν τις περάσουμε, στις παραλίες ή στην πόλη. Πάντως, να πούμε ότι φέτος είχαμε κι ένα εμβόλιμο βιβλιοφιλικό άρθρο, πριν από δυόμισι μήνες, όπου είπα δυο λόγια για μερικά καινούργια βιβλία που είχα διαβάσει και δώσατε κι εσείς τις δικές σας προτάσεις.

Εγώ συνήθως αγοράζω κάμποσα βιβλία για το καλοκαίρι, αλλά οι δικές μου διακοπές φέτος αργούν, οπότε απλώς θα αναφέρω μερικά από τα βιβλία που βρίσκονται στη στοίβα των αδιάβαστων, προτιμώντας πάντως τα καινούργια βιβλία, ας πούμε της τελευταίας πενταετίας.

Κι επειδή ο παπάς πρώτα βλογάει τα γένια του, θα ξεκινήσω με τα δικά μου βιβλία. Το πιο πρόσφατο είναι η συλλογή διηγημάτων του Ν. Λαπαθιώτη «Τα δεκατρία ντόμινα και άλλες ιστορίες«, ενώ πέρυσι είχα εκδώσει τις ταξιδιωτικές εντυπώσεις του Κ. Βάρναλη «Τι είδα εις την Ρωσσίαν των Σοβιέτ» και το αθησαύριστο διήγημα του Παπαδιαμάντη «Η νοσταλγία του Γιάννη«. Να αναφέρω και το λίγο παλιότερο δικό μου, τα «Λόγια του αέρα«.

Ο φιλικός εκδοτικός οίκος «Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου» εξέδωσε φέτος, ανάμεσα στα άλλα, το «Η αρχαιολογία και οι αισθήσεις» του Γιάννη Χαμηλάκη, και τη μελέτη «Εκ δυσμών το φως;» του Χάρη Εξερτζόγλου, όπου εξετάζεται η πρόσληψη της Δύσης από τις ελληνορθόδοξες κοινότητες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο άλλος φιλικός εκδοτικός οίκος, το «Αρχείο», εξέδωσε πριν από λίγες μέρες ένα βιβλίο που λογαριάζω να το παρουσιάσω από το ιστολόγιο τις επόμενες μέρες, αφού έχει γλωσσικό ενδιαφέρον. Πρόκειται για το βιβλίο του Χαράλαμπου Μεταξά «Μπαγιάτηδες και χαμουτζήδες«, έναν γλωσσικό οδηγό της Θεσσαλονίκης. Λεξικό, αλλά με πολλές ανάσες, δηλαδή εκτενή λήμματα, με άφθονα παραδείγματα, καλογραμμένο και με χιούμορ.

Το βιβλίο που διαβάζω αυτή τη στιγμή, και που το προτείνω για το καλοκαίρι, είναι το τελευταίο του Ουμπέρτο Έκο «Φύλλο μηδέν«. Ο τίτλος εννοεί το δοκιμαστικό φύλλο μιας εφημερίδας, που έχει καθιερωθεί να παίρνει τον αριθμό μηδέν. Να πούμε ότι σε σχόλιό του στο πρόσφατο εμβόλιμο βιβλιοφιλικό μας άρθρο ο φίλος μας ο Pedis έκανε μια εκτενή, αν και όχι πολύ επαινετική, αναφορά στο βιβλίο του Έκο.

Ένα άλλο βιβλίο, που έχω αρχίσει να το διαβάζω, είναι η συλλογή δοκιμίων «Αναπάντεχες αφηγήσεις του παρελθόντος» από τις εκδόσεις Νήσος. Πρόκειται για μια πολύ πρωτότυπη συλλογή, όπου εξετάζονται με σοβαρότητα θέματα που οι παλιοί ιστορικοί θα τα έκριναν ελαφρά, ας πούμε τα άρθρα της Φρικηπαίδειας για τους Ολυμπιακούς αγώνες, ή το βωμολοχικό «αντιμνημονιακό» στιχούργημα για τον Καραϊσκάκη (αυτό θα το παρουσιάσω προσεχώς στο ιστολόγιο!) Το βιβλίο είναι απόρροια ημερίδας που πραγματοποιήθηκε, όχι τυχαία, την Πρωταπριλιά του 2014 και η πνευματώδης προσέγγιση (που φαίνεται και στον υπότιτλο του βιβλίου: Από τον Ροβεσπιέρο έως τον Ράιχενμπαχ είναι, καμιά φορά, ένα γαϊδούρι δρόμος) δεν αφαιρεί κάτι από την επιστημοσύνη των άρθρων.

Πριν από μερικούς μήνες είχα παρουσιάσει τη συλλογή διηγημάτων «Γκιακ» του Δημοσθένη Παπαμάρκου, από τις εκδόσεις Αντίποδες, που έχει στο μεταξύ τιμηθεί, και δίκαια, με βραβεία. Τα παιδιά που διευθύνουν τον εκδοτικό οίκο μού έστειλαν και τις καινούργιες τους εκδόσεις, από τις οποίες ξεχωρίζω το δοκίμιο «Περί βάθους» του Αλεξάντερ Πόουπ, που είναι σατιρική παρωδία του κλασικού «Περί ύψους» -με έμφαση, επομένως, στην κακή ποίηση. Πρόκειται για μεταφραστικό άθλο, αφού έπρεπε να μεταφράσουν ποίηση που ο συγγραφέας τη θεωρεί κακή και παράδειγμα προς αποφυγήν. Οι δυο μεταφραστές, ο Θοδωρής Δρίτσας και ο Κώστας Σπαθαράκης, είναι και οι υπεύθυνοι του εκδοτικού οίκου -«αποφασίσαμε να ανοίξουμε εκδοτικό οίκο επειδή θέλαμε να μεταφράσουμε βιβλία σαν το «Περί βάθους» και δεν ξέραμε πού να τα εκδώσουμε» μου είπε ο ένας από τους δύο. Επιπλέον, η ελληνική έκδοση έχει ένα πρόσθετο κεφάλαιο με τα ανάλογα σατιρικά πονήματα του Παναγιώτη Πανά κατά των ρομαντικών και του Βαλαωρίτη και εκτενές επίμετρο της Αγγέλας Γιώτη. Δύσκολο βιβλίο, αλλά διασκεδαστικό πολύ για όποιον αγαπάει τη μετάφραση.

Συνεχίζοντας στη στοίβα των αδιάβαστων βιβλίων μου (που όμως τα έχω φυλλομετρήσει ή έχω διαβάσει κάμποσες σελίδες) βρίσκω το Ρεπυπλίκ-Βαστίλλη, το μυθιστόρημα που έγραψε στα γαλλικά το 1949 η Μέλπω Αξιώτη όταν βρισκόταν εξόριστη στο Παρίσι, και που έμεινε ανέκδοτο μετά την απέλασή της (κατόπιν ενεργειων της ελληνικής κυβέρνησης) στο Ανατολικό Βερολίνο. Και αυτό το βιβλίο είναι μεταφραστικός άθλος, διότι η Αξιώτη αργότερα χρησιμοποίησε κομμάτια του μυθιστορήματος σε άλλα της έργα (γραμμένα βεβαίως στα ελληνικά). Οπότε η μεταφράστρια, η Τιτίκα Δημητρούλια, έπρεπε να πατήσει πάνω στ’ αχνάρια της Αξιώτη -ή, θα έλεγα αν δεν υπήρχε η σχετική αγγλική έκφραση, να φορέσει τα παπούτσια της.

Έρχονται έπειτα οι Παρασάγγες, τόμος Α‘ του Δημήτρη Καλοκύρη, ένα «προσωπικό λεξικό» για ανθρώπους και έργα που γνώρισε και αγάπησε ο συγγραφέας, είδος φιλολογικής αυτοβιογραφίας. Όπως το βλέπω, δεν αποκλείεται να παρουσιάσω κάποια λήμματα και εδώ.

Ο φίλος και βαρναλιστής Θανάσης Μουσόπουλος μου έστειλε το βιβλίο του Ο θειο-Κώτσο της Θράκης, μια συλλογή από δοκίμια, στα οποία, μεταξύ άλλων, εξετάζει το έργο του Κώστα Βάρναλη από μιαν άλλη σκοπιά, που σπανίζει, δηλαδή τη σχέση του ποιητή και του έργου του με τη Θράκη και την Ανατολική Ρωμυλία, που είναι και η γενέτειρα του ποιητή.

Τέλος, επειδή μάλλον είμαι ο μοναδικός άνθρωπος στον πλανήτη (ή έστω στην Ευρώπη) που δεν έχει διαβάσει κανένα αστυνομικό μυθιστόρημα σκανδιναβού συγγραφέα, την τελευταία φορά που βρέθηκα σε βιβλιοπωλείο άπλωσα το χέρι κι έπιασα ένα, εντελώς στην τύχη, Ο λυτρωτής του Τζο Νέσμπο. Ελπίζω μόνο να μην ανήκει σε τριλογία, διότι είναι και καλοθρεμμένο, 600 σελίδες ζωή νάχει.

Αλλά είπα πολλά. Περιμένω τις δικές σας προτάσεις -είτε με γκρέξιτ είτε με μέτρα, το καλοκαίρι θα διαβάσουμε, οπότε τουλάχιστον ας οργανωθούμε!

Advertisements

111 Σχόλια to “Βιβλία για το καλοκαίρι, λοιπόν”

  1. cyrusmonk said

    Καλημέρα.
    Ὑπερθεματίζω ὅσον ἀφορᾶ τὸ Γκιάκ, ποὺ μοῦ ἄφησε ἄριστες ἐντυπώσεις. Νὰ προσθέσω τὸν Θερμοστάτη τοῦ φίλου Κ. Πουλῆ καὶ τὴν ποιητικὴ παραγωγὴ τοῦ Πάνου Δρακόπουλου (ἐκδόσεις Γαβριηλίδη), μὲ πρόσφατο τὸ Πέρασμα.
    Ὑπάρχουν καὶ πολλὰ ἀκόμη, παλαιότερα ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἀλλὰ μὴ μονοπωλήσω τὴ συζήτηση. Περιμένω καὶ τῶν ἄλλων τὶς προτάσεις.

  2. Ριβαλντίνιο said

    Πολύ ευχάριστο ήταν

    «ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΟΛΠΟ»

    http://www.politeianet.gr/books/9789603980919-akunin-boris-sugchronoi-orizontes-to-tourkiko-kolpo-173876

  3. Γς said

    Αγίου Ἰωάννου τοῦ Δαµασκηνοῦ (8ος αἰ.): Νεκρώσιµος Ἀκολουθία.

    Μέ ἐµπνευσµένο ποιητικό λόγο καί µελωδικότατη µουσική σύνθεση, ὁ µεγάλος αὐτός θεολόγος καί ὑµνογράφος τῆς
    Ἐκκλησίας µας ἀναφέρεται στήν τραγικότητα τοῦ γκρέξιτ, ουπς, του θανάτου

  4. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα

    χάρη στην αλληλεγγύη φίλων απ’ την Ισπανία που μου έστειλαν σε πεντέφια έξι βιβλία του Λεονάρδο Παδούρα (τα στέλνω με ηλεμήνυμα στο Νικοκύρη για να τα προσθέσει στο νήμα, γιατί δεν τα καταφέρνω) ταξιδεύω με τον Μάριο Κόντε στη Κούβα

  5. Πάνος με πεζά said

    Έτσι που το πάμε, και επειδη τα παιδιά, παιδιά ‘ναι και ρωτάνε, με βλέπω να παίρνω στην παραλία Βαρουφάκη, «Μιλώντας στην κόρη μου για την Οικονομία»… 🙂

    Kαλημέρα !

  6. Γς said

    4:
    Και για όσους δεν κατάλαβαν η Κρόνη ταξιδεύει στην Κούβα με έναν μπάτσο, όπως μας είπε, τον Μάριο Κόντε. Το δημιούργημα και αλτερ έγκω του Παδούρα.

  7. giorgos said

    Καλημέρα . Εγώ έχω σέ bdf 2 σπάνια βιβλία τό «Ελληνες καί Νεοέλληνες» καί τήν «Ανάλυση τής Νεοελληνικής Αστικής Ιδεολογίας» . Οποιος τά θέλει , πολύ ευχαρίστως νά τού τά στείλω . Τό email μου είναι : dozas33@yahoo.gr

  8. georgeilio said

    Καλημέρα

    Ούτε εγώ έχω διαβάσει αστυνομικό μυθιστόρημα Σκανδιναβού συγγραφέα και ούτε ήξερα ότι είναι «μαστ»…

    Έχω τον «Παγκόσμιο Μινώταυρο» του Βαρουφάκη, τον έχω απλώς φυλλομετρήσει και έχω διαβάσει βιβλιοκρισίες. Θα μπορούσαμε να τον διαβάσουμε αυτό το καλοκαίρι με ανανεωμένο ενδιαφέρον!

  9. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και τις πρώτες προτάσεις!

    2: Ωραίος τίτλος!

    4: Ευχαριστούμε!

    Ζιπάρισα τα πεντέφια της Κρόνης και τα ανέβασα εδώ:
    https://sarantakos.files.wordpress.com/2015/07/padura.pdf

    Αλλά ΔΕΝ είναι κανονικό αρχείο pdf, είναι zipπου το μετονόμασα γιατί δεν δέχεται αρχεία zip. Οπότε πρέπει α) να το κατεβάσετε, β) να μετονομάσετε την παρέκταση pdf σε zip και γ) να το ξεζιπάρετε.

  10. Γς said

    Διαβάζω το «Itthat ve Terakki (Ενωση και Πρόοδος)» το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας «Επιστροφή στη Σμύρνη» του Ευάγγελου Μαυρουδή. ΚΕΔΡΟΣ

    Η οδύσσεια δυο οικογενειών μέσα στο χρόνο. Τούρκοι και Έλληνες σε μια διαδρομή με αναπάντητα ερωτηματικά και μοιραίες αποκαλύψεις.

  11. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Θα προτεινα τη νουβελα “Το τούνελ”του Ερνέστο Σάμπατο, μετάφραση: Μάγια – Μαρία Ρούσσου, επιμέλεια: Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής
    Αστάρτη, 1986, 173 σελ.
    που γραφτηκε την ιδια περιοδο και εχει μερικες ομοιτητες με τον “Ξενο”.

    “Το τούνελ” είναι έργο παλιό, αλλά και σύγχρονο. Κυκλοφόρησε το 1948 και αναγνωρίστηκε σαν ένα από τα σημαντικότερα έργα της λογοτεχνίας της Αργεντινής. Το 1978, ο συγγραφέας τού έδωσε την τελική του μορφή, που χρησιμοποιήθηκε για την ελληνική μετάφραση…..”

    Ενα μικρο σημειωμα για την εξαιρετικη νουβελα “Το τούνελ”του Ερνέστο Σάμπατο, που μολις ολοκληρωσα την πρωτη, αργη, βασανιστικη της αναγνωση.

    Συνοψη :Ειναι η εξομολόγηση του δυστροπου, πολλες φορες μισανθρωπου και μοναχικου ζωγράφου Χουάν Πάμπλο Καστέλ, ο οποίος έχει δολοφονήσει τη μοναδική γυναίκα που -οπως νομιζε-μπορούσε να τον κατανοήσει.

    Σε όλο το μυθιστόρημα ο Καστέλ, που πιστεύει οτι ο κόσμος είναι φρικτός, προβληματίζεται για τις πράξεις του και για τις πράξεις των άλλων. Ο ηρωας, ψαχνει εναγωνιως την Μαρία, την οποια πρωτοσυναντα σε μια εκθεση ζωγραφικης του. Ηταν η μονη που στεκεται και παρατηρει επίμονα μια λεπτομερεια ενός από τους πινακες του με ενδιαφέρον. Καθώς εμπλέκεται στην ζωή της, ανακαλύπτει τον τυφλό σύζυγο της και ένα πρώην εραστή που αυτοκτόνησε, τόσο το πιο ζηλιάρης γίνεται.

    Το παράδοξο αποτέλεσμα της ειλικρίνειας στην αναδρομική αφήγηση του Castel είναι ότι ο αναγνώστης σχεδόν ξεχνά ότι είναι δολοφόνος .

    Είναι δύσκολο να μην απολαμβάνεις το μαύρο χιούμορ του λ.χ. οταν αναφέρει οτι πάντα διατηρούσε τρυφερότητα και συμπόνια για τα παιδιά , ειδικά όταν μέσω υπέρτατης πνευματικής προσπάθειας, ξεχνούσε ότι θα γίνουν ενήλικες, όπως οποιοσδήποτε άλλος.

    Ο ζωγράφος ειναι πολύ ευφυής με μαλλον ανωριμη προσωπικοτητα και με χαμηλη συναισθηματικη νοημοσυνη. Το πάθος του για την Μαρια, η οποια παιζει μαζι του ενω αυτή εχει και αλλες ερωτικες σχεσεις με δύο ξαδέρφια της, που η Μαρια ισχυριζεται ότι δεν ήταν τίποτα περισσότερο από φίλοι, τον τυφλωνει ολοκληρωτικα και τον οδηγει σε ανατριχιαστικό επίπεδο αυταπάτης, σε συμπεριφορα και αισθηματα-παραισθησεις εναλασσομενης λατρειας-μισους ( ονειροπολησεις, ολονυκτια μεθυσια και βιαιη συμπεριφορα σε πορνεςμ μετα από τις ερωτικες του απογοητευσεις απο την Μαρια,… )

  12. cronopiusa said

    6

    δημιούργημα και άλτερ έγω του Παδούρα και όχι του Μάρκαρη ή του Χωμενίδη

    γιατί

    άλλο σεξιστής μπάτσος που η ΔΑΠ και η ανεργία οδήγησαν στην ομάδα βΙΑΣ, κι άλλο ο Μάριο Κόντε, κριτικός, ιδεολόγος που κυνηγάει Χίμαιρες στην Κούβα της κρίσης

    «Είναι ο καπιταλισμός Ηλίθιε» https://www.youtube.com/watch?v=rIO_zEXm8ME

  13. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Εξαιρετικη κριτικη παρουσίαση:

    Colm Tóibín*
    Saturday 21 May 2011

    Rereading: The Tunnel by Ernesto Sábato
    The Argentinian writer’s work explored his country’s darkest days and helped to bring the military regime to account
    [….]

    http://www.theguardian.com/books/2011/may/21/rereading-ernesto-sabato-colm-toibin

    *Colm Tóibínis an Irish novelist, short story writer, essayist, playwright, journalist, critic and poet.[1][2]
    Tóibín is currently Irene and Sidney B. Silverman Professor of the Humanities at Columbia University and succeeded Martin Amis as professor of creative writing at the University of Manchester. (πηγη :WIKIPEDIA)

  14. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Το κόκκινο στο φτερό του παπαγάλου
    Συγγραφείς: Ντανιέλ Τσαβαρία

    Θέμα: Ξένη πεζογραφία
    Εκδότης: Opera
    Μετάφραση: Κρίτων Ηλιόπουλος
    Σελίδες: 410
    ISBN: 9789607073822
    Ημ. Έκδοσης: 01/12/2002

    Περιγραφή:

    «Η Μπίνι, ακόμα κι αν δεν χρειαζόταν χρήματα, κάθε φορά που περνούσε από ένα αυτόματο τραπεζικό μηχάνημα σταματούσε κι έκανε αναλήψεις. Ύστερα έδινε τα χαρτονομίσματα στον Άλντο για να τα ξαναβάλει στο λογαριασμό της. Δεν μπορούσε να συγκρατηθεί. Ήταν κάτι απίθανο. Έβαζες την καρτούλα, πατούσες μερικά κουμπιά κι έβγαιναν τα χαρτονομίσματα. Τι μαγεία, τι χαρά! Και η Μπίνι ένιωθε άλλος άνθρωπος. Δεν ήταν πια το άτυχο κοριτσάκι, με τον μπαμπά της που είχε φύγει στον πόλεμο, με την άσπλαχνη μάνα, με τα μπαλωμένα φορεματάκια, τις κακές δασκάλες, το αναμορφωτήριο, τη φυλακή…
    Τα πλήκτρα στα μαγικά μηχανήματα την έκαναν να νιώθει αποζημιωμένη. Τώρα πια η Μπίνι ζούσε στη δημοκρατία, είχε ανθρώπινα δικαιώματα…»
    Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

    «….Ο Τσαβαρία, χρειάζεται να πούμε, είναι όψιμος θεράπων της λογοτεχνίας, άρχισε να γράφει σε ηλικία πενήντα ετών, αφού πρώτα πέρασε από τα «σαράντα κύματα» μιας περίπου τυχοδιωκτικής ζωής, η οποία τον παρέσυρε ορμητικά από εδώ και από εκεί: πότε τον βρίσκουμε φορτοεκφορτωτή στο Αμβούργο, πότε ναύτη σε ελληνικό πλοίο, πότε ηθοποιό στο Μοντεβίδεο, πότε φυγάδα στον Αμαζόνιο, λαθρέμπορο τσιγάρων και ουίσκι στις ακτές του Ειρηνικού ή αντάρτη με τον Κάστρο στην Κούβα. Αλλά ακόμα και σήμερα, που έχει ως μοναδική απασχόληση το γράψιμο, διαρκώς μετακινείται εμπλουτίζοντας τις παραστάσεις του μέσα στην ιλύ της πραγματικότητας….»

    http://www.protoporia.gr/to-kokkino-sto-ftero-toy-papagaloy-p-146921.html

  15. Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω αλλά το βιβλίο του Παδούρα για τον Τρότσκι που διάβασα δεν μου άρεσε καθόλου μα καθόλου. Φτηνή ψυχολογία στρατευμένη (χοντρά) απ’ την ανάποδη: δηλαδή δεν μ’ άρεσε πέρα από τις, ας πούμε, πολιτικές διαφωνίες. Οι μισοί ήρωες ήταν καρικατούρες, για να μην πω για τις περιγραφές του μεσοπόλεμου που ήταν λίγο σα να τις έγραφε ο Ζεράρ ντε Βιλιέ.

    Εγώ έχω (άθελά μου) σταματήσει να αγοράζω βιβλία εδώ και καιρό. Ευτυχώς έχω πολλά για ξαναδιάβασμα! Να συστήσω λοιπόν φέτος αυτό που άρχισα μόλις να ξαναδιαβάζω και το οποίο είναι ιδανικό για το ελληνικό καλοκαίρι, τον «Μάγο» του Φώουλς.

  16. Αφώτιστε, το «Περί ηρώων και τάφων» το έχεις διαβάσει; Αν όχι πρέπει να πάρει σειρά!

  17. cronopiusa said

    Fragmento del «El Tunel», leido por Ernesto Sabato

    El túnel (León Klimovsky)
    Basada en la novela de Ernesto Sábato

  18. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Χαιρετίσματα στο θείο
    Συγγραφείς: Ντανιέλ Τσαβαρία

    Θέμα: Ξένη πεζογραφία
    Εκδότης: Opera
    Μετάφραση: Κρίτων Ηλιόπουλος
    Σελίδες: 586
    ISBN: 9789607073440
    Ημ. Έκδοσης: 01/01/1998

    «…Τα «Χαιρετίσματα στο θείο» είναι ένα φιλόδοξο εγχείρημα, μια περιπέτεια σε διάφορες περιοχές του κόσμου και ταυτόχρονα μια καταγραφή ιστορικών γεγονότων που διαπλέκονται με επεισόδια γεννημένα από τη φαντασία. Αποτελεί συνδυασμό επιστημονικής φαντασίας, θρίλερ και αφηγήματος κατασκοπείας. Πρωτίστως όμως είναι ένα πολιτικό μυθιστόρημα. Ο συγγραφέας μιλάει για τη CIA, τις δραστηριότητές της, τις μεθόδους της, τη φιλοσοφία της, όλο το πλέγμα των συμφερόντων και των στόχων της. Προδήλως θέλει να καταδείξει το πόσο ατελέσφορη ήταν ­ και είναι μέχρι στιγμής ­ η δράση της στην Κούβα, κάτι που φάνηκε όχι μόνο από την αποτυχημένη απόβαση στον Κόλπο των Χοίρων το 1961 αλλά και από τις ανεπιτυχείς απόπειρες δολοφονίας του Κάστρο….»

  19. cronopiusa said

    Διάβασα στα ελληνικά, σε βιβλίο και συμφωνώ απόλυτα με τον Δύτη, τον Σκύλο του Τρόσκι και θα έλεγα τα ίδια και για τους Αιρετικούς, το βιβλίο της μόδας του Παδούρα

    Διάβασα σε ηλεμορφή τις Μάσκες, το Παρελθόν χαμένο στην ομίχλη, το Αντίο Χέμινγουεϊ,
    τώρα διαβάζω το Φθινοπωρινό τοπίο,
    ταξιδεύω και ξεφεύγω από την άθλια πραγματικότητα

  20. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα. Μερικά σχόλια είναι πολύ χρήσιμα και πολύ ενδιαφέροντα!

  21. Corto Maltese said

    Καλημέρα !
    Εάν δεν είμαι εκτός θέματος και δεν αναφερόμαστε μόνο σε πρόσφατες εκδόσεις, προτείνω :

    Ιστορίες του Νταή-Σταβρή στον καιρό των Σουλτάνων
    Ιστορίες από τη ζωή των ταπεινών στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα
    Συγγραφείς: Πάνος-Νικολής Τζελέπης

    Θέμα: Λαογραφία- Ήθη και έθιμα
    Εκδότης: Τροχαλία

    Σελίδες: 284
    ISBN: 9789607809926
    Ημ. Έκδοσης: 01/07/2003

    Όσοι ενδιαφέρονται για την λαϊκή μυθολογία του Ρωμέηκου σχετικά με καπανταήδες, μάγκες, κοντραμπατζήδες, αγαπητικούς, ιερόδουλες κλπ πιστεύω ότι θα το χαρούν ως¨»καλοκαιρινό» ανάγνωσμα. Μπορεί να μην φέρει υψηλές λογοτεχνικές αρετές, αλλά έχει αξία ως καταγραφή αυθεντικής μαρτυρίας και είναι ιδιαιτέρως ευανάγνωστο.
    Μειονέκτημα: είναι κάπως μεγάλων διαστάσεων, άρα δεν βολεύει για την παραλία.

    http://www.protoporia.gr/istories-toy-ntai-stavri-ston-kairo-ton-soyltanon-p-153976.html

  22. Κόρτο, θα σ’ αρέσει αυτό (συμπαθάτε με!): https://dytistonniptiron.wordpress.com/2010/11/17/kulhanbey/

  23. Πάνος με πεζά said

    Μια υπογραφή, χίλιες λέξεις…
    http://www.protothema.gr/Images/ImageHandler.ashx?m=AnchoredFit&f=Ly8xMC4yMDEuMTAuMjMwL3Byd2ViZGF0YS9maWxlcy8xLzIwMTUvMDcvMTAvdHdlZXQxMTFhLmpwZw%3D%3D&t=0&w=820&h=457&a=Center

  24. atheofobos said

    Μερικά βιβλία, εκτός από την ευχαρίστηση που μου προσφέρει η ανάγνωση τους, αποτελούν για μένα και την θρυαλλίδα να ψάξω και να γράψω για μερικά πράγματα που διάβασα σε αυτά και μου κίνησαν το ενδιαφέρον.
    Τα πιο πρόσφατα βιβλία λοιπόν που έχω διαβάσει και λειτούργησαν έτσι είναι :

    1-Οι διακόσιες κλειτορίδες της Μαρίας Βοναπάρτη της Αλιξ Λεμέτ (Εκδόσεις Πατάκη 2015)
    Στοιχεία από αυτό έχω χρησιμοποιήσει στα ποστ μου:
    ΜΑΡΙΑ ΒΟΝΑΠΑΡΤΗ α΄-ΠΡΩΤΟΣ ΕΡΩΤΑΣ, ΓΑΜΟΣ ΚΑΙ ΕΡΑΣΤΕΣ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2015/06/blog-post_8.html
    ΜΑΡΙΑ ΒΟΝΑΠΑΡΤΗ β΄ Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΦΡΟΪΝΤ ΚΑΙ Ο ΚΛΕΙΤΟΡΙΔΙΚΟΣ ΟΡΓΑΣΜΟΣ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2015/06/blog-post_12.html
    ΜΑΡΙΑ ΒΟΝΑΠΑΡΤΗ γ΄ ΟΙ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2015/06/blog-post_16.html
    Επίσης χάρις σε αυτό το βιβλίο έμαθα και για τον Βίκτωρα Νουάρ και έτσι έγραψα το ποστ
    ΤΟ ΤΡΙΨΙΜΟ ΤΟΥ ΠΕΟΥΣ ΕΝΟΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΠΩΣ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΤΗΝ ΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ!
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2015/05/blog-post_30.html

    2-Ένα παλιότερο βιβλίο, του 2000, μου έλυσε μια απορία που είχα από πολύ καιρό. Πως από τα λουτρά της αρχαιότητας και της ρωμαϊκής εποχής φτάσαμε στην βρώμα των Λουδοβίκων.
    Το βιβλίο αυτό είναι:
    Το καθαρό και το βρόμικο-Η σωματική υγιεινή από τον Μεσαίωνα ως σήμερα του Ζωρζ Βιγκαρελλό μετάφραση: Σπύρος Μαρκέτος Αλεξάνδρεια, 2000
    Χάρις σε αυτό έγραψα το ποστ ΟΤΑΝ Η ΑΠΛΥΣΙΑ ΚΑΙ ΒΡΩΜΑ ΘΕΩΡΗΘΗΚΑΝ ΩΣ ΥΓΕΙΑ!
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2015/04/blog-post_28.html
    αλλά και το ποστ : ΠΩΣ ΕΝΑΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΠΡΩΚΤΟΣ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ!

    3-Χάρις στο Αμφιθέατρο του Δημήτρη Ποταμιάνου (Ποταμός-Αθήνα 2014) έμαθα την ύπαρξη της Clotilde-Suzanne Courcelle-Labrousse και έτσι έγραψα το ποστ:
    Η «ΠΡΟΦΗΤΙΣΣΑ» ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙ ΚΑΤΑΠΙΝΟΝΤΑΣ ΑΡΑΧΝΕΣ!
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2015/02/blog-post_9.html

  25. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Χθες βράδυ απόλαυσα στο Ηρώδειο,που ήταν φουλ, τη μουσικοχορευτική παράσταση «Αβάντι Ντάριο» για τις ιδέες και την προσωπικότητα του Ντάριο Φο. Έξοχη παράσταση από τους Σπείρα-Σπείρα του Κραουνάκη σε κείμενα-στίχους με την αιώνια σπουδαία συνεργασία της Λίνας Νικολακοπούλου. Αστείρευτο ταλέντο ο φοβερός.Κάθε φορά περνάμε τέλεια.Γελάσαμε γελάσαμε γελάσαμε.Όχι χάχανα,γέλιο!Και χειροκρότημα ως τα ουράνια.Γελάς και δε σ΄ ακουμπάει τίποτα.
    Ο Λόγος,εδώ φτάνω στο σημερινό νήμα, στη μέγιστη δόξα:να περιγράφει άριστα τα γνώριμα,τα απαίσια,τα τρομαχτικά, να σου τα φέρνει μπρος στη μύτη, να τα κάνει τοσοδούλια, σα φτερούδι που σε γαργαλάει,φταρνίζεσαι πρώτα κι ύστερα ξεσπάς σε απέραντο λυτρωτικό γέλιο βγάζοντας γλώσσα στου κόσμου τις εξουσίες και κυρίως στις πιο τυραννικές, τις ατομικές σου φοβίες.
    «Άνθρωποι όλων των χωρών,αφηγηθείτε την ιστορία σας» προτρέπει ο τρελός Ντάριο.
    Θέλουμε να τη μάθουμε,να τη διαβάσουμε όλοι οι υπόλοιποι,από τώρα και στο μέλλον, συμπληρώνω με την αφορμή του νήματος για αναγνώσεις του καλοκαιριού.

    Για καινούργια ελληνικά βιβλία, να πω ότι εκτός από τα δυο βιβλία σε επιμέλεια του Νικοκύρη «Τα δεκατρία ντόμινα και άλλες ιστορίες», «Τι είδα εις την Ρωσσίαν των Σοβιέτ», Λαπαθιώτη και Βάρναλη αντίστοιχα, (που τα χαίρομαι κομμάτι κομμάτι -τί χρεία επαίνου έχουν αυτές οι πέννες), πήρα του Μακριδάκη το «Αντί Στεφάνου» που αρχικά μου άρεσε αλλά παρακολουθώντας τήν μετέπειτα αρθρογραφία του, βλέπω ότι το ακραίο στο βιβλίο, που τότε με διασκέδασε (να φυτέψει αγγουριές στον τάφο της μητέρας του και να δώσει τ΄αγγούρια για μνημόσυνο) τείνει να το κάνει ιδιότυπη παντιέρα για τη φυσική ζωή και τον κύκλο της που ενστερνίζεται,και βρίσκω να ακροβατεί σε σημείο ν΄ αναρωτηθώ αν εμπίπτει κι αυτός σ΄ένα παλιό νόμο όπου η μεγάλη ευφυϊα συνοδεύεται από ρινίδια μούρλας 🙂 .
    Έχω παραπροσκέφαλο αυτό τον καιρό την «Πικρή Ζωή» του Γιώργου Κοτζιούλα που ευτύχησα να μου χαρίσουν οι άνθρωποί του και γελώ και κλαίω μαζί της.

  26. andreas said

    Διαβάζω αυτόν τον καιρό τις Μυθοπλασίες του Μπόρχες και το Κατά Ιησούν Ευαγγέλιο του Σαραμάγκου. Το πρώτο με ενθουσιάζει, γιατί περιέχει και αναπτύσσει σε λίγες σελίδες πολλές από τις ιδέες που κυκλοφορούν στον κινηματογράφο των τελευταίων χρόνων. Και το κάνει ολοκληρωμένα, ταξιδεύοντας τον αναγνώστη χωρίς περιττές περικοκλάδες και ψευτοσυναισθηματικές λεπτομέρειες. Το δεύτερο είναι πιο δύσκολο στην ανάγνωση, όπως είναι γενικά ο Σαραμάγκου, έχει όμως πολύ ωραίες εικόνες και σκέψεις, μερικές πρωτόγνωρες, εκεί που δεν το περιμένεις. Δεν μου φαίνεται προς το παρόν τόσο εμβληματικό όσο το Χρονικό του Μοναστηριού, αλλά έχει ενδιαφέρον.

  27. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    25. διόρθωση >>ρινίδια !
    ρινίσματα

  28. Ριβαλντίνιο said

    «ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗ
    ΤΟ ΨΥΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΗΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ»
    GOLDENSOHN LEON

    Πολύ ωραίο. Πριν την ψυχολογική εξομολόγηση του κάθε προσώπου έχει και ένα μικρούτσικο βιογραφικό του. Αλλά μικρούτσικο. Γι’αυτό θα πρέπει ήδη να ξέρετε λίγα πράγματα για τον κάθε κατηγορούμενο ή να ψάξετε λίγο γι’αυτόν. Μερικά πρόσωπα είναι βαρετά, άλλα πολύ ενδιαφέροντα. Θα απογοητευτείτε από το πόσο μικρό είναι το κεφάλαιο για τον Ρούντολφ Ες (και τον Άλφρεντ Γιοντλ αν θυμάμαι καλά), θα δείτε την αντιπάθεια του Χάλντερ για τον Ρόμελ και θα διαπιστώσετε μια μικρή απέχθεια του Γκόλντενσον για τον Στράιχερ. Για να ξεχωρίσει τους δύο Ες, αυτόν του Άουσβιτς τον λέει Χόες. Δεν ενδείκνυται για ανθρώπους που είναι μυρωδιάδες σε σχέση με αυτή την περίοδο γιατί θα βαρεθούν, αλλά ούτε και για πολύ ειδικούς γιατί δεν έχει τίποτα καινούριο να τους προσφέρει.

    http://www.politeianet.gr/books/9789600431681-goldensohn-leon-kedros-nurembergi-153020

    ———————————————————————–
    «ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (1821-1871) (ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΜΟΣ)
    ΚΑΣΣΗΣ Δ. ΚΥΡΙΑΚΟΣ»

    Πολύ ευχάριστο. Πλήθος προσώπων, ντοκουμέντα από εφημερίδες, αρχεία κρατικά και άλλα, δημοτικά τραγούδια κ.λπ. Στρωτό, ευχάριστο στο διάβασμα. Κάποιες απόψεις του συγγραφέα ίσως σας ξενίσουν, αλλά γενικά αποφεύγει να λέει την προσωπική του γνώμη. Είναι μεγαλύτερο και πιο πυκνογραμμένο από ότι αρχικά φαίνεται. Περιέχει όλους τους γνωστούς και άγνωστους ( Γκρίτζαλης, Λύγκος, Μπίμπασης, Νταβέλης, Μήτσος Λαφαζάνης κ.λπ., μέχρι και τον Παπουλάκο έχει). Μειονέκτημα ότι δεν έχει ευρετήριο και μην περιμένετε δεύτερο τόμο.

    http://www.politeianet.gr/books/9789608670815-kassis-d-kuriakos-ichor-antiexousiastes-kai-listes-sta-bouna-tis-elladas-1821-1871-protos-tomos-101055
    ———————————————————————————-
    «Το 1821 χωρίς δάφνες και στεφάνια
    Βάσος Τσιμπιδάρος»

    Σας την έχει σπάσει η ένδοξη Επανάσταση του ’21 ? Θέλετε κάθε 25η του Μάρτη να το παίζεται Δήμου ? Ε, αυτό είναι το κατάλληλο βιβλίο για εσάς. Σε 270 σελίδες όλα τα κακά των επαναστατών του ’21 μέσα από το ίδιο τους το στόμα. Πολύ ωραίο στην ανάγνωση. Σε κάθε σελίδα και κάτι καινούριο. Κάνει και για την παραλία.

    http://www.biblionet.gr/book/60414/Τσιμπιδάρος,_Βάσος/Το_1821_χωρίς_δάφνες_και_στεφάνια
    ————————————————————————
    «ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΜΠΑΡΜΠΙΤΣΙΩΤΗΣ – Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΚΛΕΦΤΟΥΡΙΑΣ
    ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
    ΚΑΡΓΑΚΟΣ Ι. ΣΑΡΑΝΤΟΣ»

    Ο αγαπημένος του οικοδεσπότη μας. Ένα από τα πρώτα του ιστορικά βιβλία. Διαβάζεται εύκολα, δεν έχει πολλές παραπομπές, τις πηγές του τις αναφέρει μέσα στο κείμενο. Κατάλληλο και για παιδιά, αλλά και για όσους δεν γνωρίζουν αρκετά για την περίοδο λίγο πριν την επανάσταση του’21. Αναφέρει πολλές λεπτομέρειες, πλήθος παραλλαγών των γεγονότων, για διαμάχες Κανδηλώρου – Βλαχογιάννη αν θυμάμαι καλά και άλλα πολλά. Φυσικά κάνει για την παραλία ( ο οικοδεσπότης μπορεί να σας πει και για την τουαλέτα 🙂 🙂 🙂 ).

    http://www.politeianet.gr/books/9789600801354-kargakos-i-sarantos-sideris-i-zacharias-mparmpitsiotis-o-daskalos-tis-kleftourias-152878

  29. Γς said

    25:

    Ηρώδειο, Κραουνάκης και Γς!

    http://caktos.blogspot.gr/2014/07/blog-post_7.html

  30. Corto Maltese said

    22:
    Δύτη, πάρα πολύ ωραίο άρθρο! Μπράβο! Και ακολούθησε και ωραία συζήτηση στα σχόλια.
    Εκ των υστέρων το θυμήθηκα, το είχα διαβάσει παλιά, αλλά δεν είχα συγκρατήσει το βιβλίο του Τζελέπη και έτσι το αγόρασα φέτος «τυχαία», όταν το είδα σε κάποιο βιβλιοπωλείο (μπορεί υποσυνείδητα να μου θύμιζε κάτι).
    Άλλη φορά αν γίνει συζήτηση για τέτοια θέματα, θα ήθελα να συμμετάσχω, αν έχω να κομίσω κάτι.
    Το τραγούδι «ο μπάρμπας μου ο Παναής» το έχεις ακούσει;

  31. Σωτήρς said

    ‘Εθιμα Ταφής – Kent Hannah – Εκδόσεις Ίκαρος

    Όχι ακριβώς Σκανδιναβικό μυθιστόρημα μιας και η συγγραφέας είναι Αυστραλή αλλά έζησε στην Ισλανδία και είναι βασισμένο σε πραγματική ιστορία.

    «Στη Βόρεια Ισλανδία του 1829 η Agnes Magnúsdóttir καταδικάζεται σε θάνατο για την άγρια δολοφονία δύο ανδρών. Υποχρεώνεται να περάσει το χρόνο μέχρι την εκτέλεσή της στη φάρμα του Jón Jónsson με την οικογένειά του, την γυναίκα του και τις δύο κόρες τους. Η οικογένεια, τρομοκρατημένη που αναγκάζεται να συμβιώσει με μια καταδικασμένη δολοφόνο, αποφεύγει να της μιλήσει.»

    Βλέπετε και αυτά τα ωραία ισλανδικά επώνυμα όπου το επώνυμο μπορεί να αλλάξει με το φύλο. Η Agnes Magnúsdóttir, η κόρη του Μάγκνους και όχι Magnússon. Νομίζω ότι είναι ισλανδικό χαρακτηριστικό εάν και έχω γνωρίσει και κάποιους «ηπειρωτικούς» Σκανδιναβούς με αντίστοιχα επώνυμα.

  32. sarant said

    Κάνετε πολύ καλές βιβλιοπροτάσεις και με βάζετε σε μεγάλο πειρασμό -και ξέρω τι έλεγε σχετικά ο Όσκαρ Ουάιλντ…!

  33. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΝΙΚΟ,ΚΑΙ,Σ´ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΙΒΛΙΟΦΙΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ .
    Συμφωνώ με τη προτροπή αγοράς Νέων Εκδόσεων για την υποστήριξη των Εκδοτικών Οϊκων και,όχι μόνο .

    Υπάρχει μία μεγάλη προσφορά, υπερπροσφορά σε σχέση με τον πληθυσμό .

    Εύλογα διερωτάται κανείς … Πως μεταφράζεται στη καθημερινότητα … Όλη αυτή η … Σοφία , διότι όλα τα βιβλία που προτείνονται, όσο ελαφράς μορφής κι αν είναι περιέχουν ψήγματα … Φιλοσοφιμένης Σκέψης .

    Αν κάποιος πιστεϋει σε εμπέδωση της όποιας ´ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ, δυστυχώς όμως … Άνθρακας ο Θησαυρός .
    Η Πραγματικότητα …. καταδεικνύει ότι η μόνη ιδρολογία που ζειμκαιΒαδιλευει εϊναι συτής της ´ ΑΡΠΑΧΤΗΣ´.

    Αρκετοί θα διαφωνήσουν .

    Είχα δεν είχα, δεν Μπορώ ν´αποφύγω τα όσα
    Ευτράπε λαμβάνουν χώραν, … γύρω μας .

    Πάντοτε, απολαμβάνω και,θέλω να πιστεϋω και πέραν της απόλαυσης της ανάγνωσης. Υπάρχει και Ιζηματοκή Σοφία .
    ΚΑΛΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

  34. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ακούω ότι στην πρόταση προς τους εταίρους, μειώνεται ,κατά τι, ο ΦΠΑ στο βιβλίο.

  35. 30 Νομίζω δεν το έχω ακούσει. Θα το ψάξω σε λίγο (τώρα κάνω εντατικό πρόγραμμα σε ταμπαχανιώτικα και Φουσταλιέρη γιατί πρέπει να κάνω το διερμηνέα σε μια τουρκάλα μουσικολόγο…) 🙂

  36. PAPACOSTAS said

    Διάβασα αρκετά βιβλία αυτmh την περίοδο. Αρχίζοντας την αρίθμηση από τον Σεπτέμβριο , διαβάζω τώρα το 34ο βιβλίο)

    Τα καλύτερα για μένα είναι
    1. Επικίνδυνος οίκτος
    Μυθιστόρημα
    Stefan Zweig
    μετάφραση: Μιμίκα Κρανάκη
    Εξαιρετικό βιβλίο. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

    2. Σκακιστική νουβέλα
    Stefan Zweig
    μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου
    Ο Zweig είναι για μένα ένας μεγάλος συγγραφέας.

    3. Το βαλς του αποχαιρετισμού
    Μυθιστόρημα
    Μίλαν Κούντερα
    μετάφραση: Γιάννης Η. Χάρης

    Από τα καλύτερα του Κούντερα. Διαβάζεται εύκολα Συγκλονιστικό.

    4. Περιμένοντας τους βαρβάρους
    J. M. Coetzee
    μετάφραση: Μίλτος Φραγκόπουλος

    Στεναχωρήθηκα που το είχα αδιάβαστο.

    5. Η Δίκη
    Φραντς Κάφκα
    μετάφραση: Τέα Ανεμογιάννη
    Κλασσικό αριστούργημα.

    6. ΛΟΛΙΤΑ
    Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ
    επιμέλεια: Ελεάννα Λαμπάκη
    Η μετάφραση είναι εξαιρετρική.

    7 Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων
    Φιοντόρ Ντοστογέφσκι
    μετάφραση: Νίκου Κυτόπουλου
    Ίσως όχι το καλύτερο (για μένα βιβλίο του Ντοστογιόφεσκι) αλλά πολύ σημαντικό.

    Άλλα καλά βιβλία είναι.
    1. Αξολότλ και άλλα διηγήματα
    Χούλιο Κορτάσαρ
    μετάφραση: Ισμήνη Κανσή
    Τρελά και ευχάριστα διηγήματα.
    2 Εγκληματίας για τη χαμένη του τιμή και άλλα διηγήματα
    Friedrich Schiller
    Απλά αλλά όχι απλοικά διήγηματα.
    3 Η μικρή Μπιζού
    Μυθιστόρημα
    Πατρίκ Μοντιανό
    μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης
    καλοκαιρινό βιβλίο. Εξαιρετικό.
    4 ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΡΑΤΟ
    HASEK JAROSLAV
    ISBN13 9786185042165
    Το βιβλίο του παραλόγου από τον συγγραφέα του καλού στρατίωτη Σβέικ.

    5 Ο αρχαιολόγος
    Ανδρέας Καρκαβίτσας
    Πάντα επίκαιρος

    Το Φύλλο μηδέν
    Μυθιστόρημα
    Ουμπέρτο Έκο
    Το βρήκα μέτριο (αν και έξυπνο) και λιγότερο καλό από το κοιμητήριο της Πράγας. Το μόνο καλό είναι ότι είναι σύντομο και δεν σε ταλαιπωρεί όπως άλλα βιβλία του.

    Δεν θέλω να κάνω αναφορά σε άλλα βιβλία μέτρια αλλά αν κάποιος είναι βιβλιοφάγος θα ήθελα να ανταλλάξω απόψεις

  37. sarant said

    36 Πολύ ωραίες προτάσεις
    Να σας πω ότι αυτό του Χάσεκ έχει βγει και το 1988 πληρέστερο και σε δική μου επιμέλεια (εκδ. Σύγχρονη Εποχή)

  38. Πολύ χαίρομαι που θυμόμαστε τα βιβλία του Χάσεκ! Ακόμα τις θυμάμαι τις αναμνήσεις του από τον Κόκκινο Στρατό (καθόλου παράλογες –εντάξει, λίγο– και οπωσδήποτε καθόλου Σβέικ), όπου υπηρέτησε ως κομισάριος.

  39. Corto Maltese said

    Να προτείνω ακόμα ένα παλαιό βιβλίο (αν και πιθανότατα πολλοί θα το γνωρίζουν):

    Ο ΧΡΥΣΟΣ ΤΗΣ ΚΑΧΑΜΑΛΚΑ
    .
    Συγγραφέας: ΒΑΣΕΡΜΑΝ ΓΙΑΚΟΜΠ

    Εκδότης: ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ
    Μεταφραστής: Β.Χ. ΠΑΛΙΓΓΙΝΗΣ.
    Έτος κυκλοφορίας: 2007

    Καταπληκτική ιστορική νουβέλα ενός σπουδαίου μισοξεχασμένου συγγραφέα των αρχών του 20ου αιώνα.
    Αναφέρεται στην ιστορία των κονκισταδόρων του Πιζάρρο και στον αρχηγό των Ίνκας Αταχουάλπα κατά τα γεγονότα της μάχης της Καχαμάλκα (ή Καγιαμάρκα).
    Ως ιστορικό αφήγημα αποδίδει όλην την γοητεία της ιστορίας των κονκισταδόρων, ενώ σε «δεύτερη ανάγνωση» αγγίζει τους τεράστιους προβληματισμούς της οντολογίας και των ανθρώπινων αξιών.

    Είναι πολύ μικρό (διαβάζεται σε λίγες ώρες), συνοπτικό και ευανάγνωστο, χωρίς κουραστικές περιγραφές και εκτεταμένους διαλόγους.
    Η συγκεκριμένη έκδοση εκτός από καλογραμμένο σχολιασμό ενσωματώνει ανάμεσα στο κείμενο κάποια από τα μνημειώδη σκίτσα του ινδιάνου Πόμα ντε Αγιάλα.

    https://www.ianos.gr/o-xrisos-tis-kaxamalka.html#tab-description

  40. cronopiusa said


    Η ΠΟΛΗ ΟΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΜΑΣ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΥ ΚΑΣΟΛΑ

    Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ, παρουσιάζουν στο κτήριο της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20 και Βουκουρεστίου, 1ος όροφος), στις 17 Απριλίου, ημέρα Παρασκευή και ώρα 7.30 μ.μ., το νέο μυθιστόρημα του συγγραφέα και δημοσιογράφου Μήτσου Κασόλα: ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΜΑΣ.

    Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Λονδίνο και κλείνει στη Θεσσαλονίκη όπου ο ήρωας του ερωτεύεται τη Ρίτα, ηρωίδα ανάλογη, κάπως, με τη Μαργαρίτα στον Φάουστ. Και όπως γράφει ο ίδιος ο Μ.Κ.: «Αν το μυθιστόρημα μου σας θυμίσει τον Φάουστ, δεν πειράζει. Άλλος ο Φάουστ του Γκαίτε, άλλος ο δικός μου Διάβολος, και άλλοι οι ήρωες στο βιβλίο μου».

    ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ
    Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου.

  41. Corto Maltese said

    35: Την εκδοχή με τον γιο του Γιώργου Ζαμπέτα εννοώ (δεν αναρτώ τον σύνδεσμο για να μην βαρύνω την ιστοσελίδα).

  42. Να πω για το σκανδιναβικό αστυνομικό μυθιστόρημα πως έχει αρχίσει να μου φαίνεται φούσκα που όπου να’ναι θα σκάσει. Αυτό το μοτίβο της εξαντλητικής προβολής των πιο αρνητικών εκφράσεων της ανθρώπινης συμπεριφοράς καθώς η καταβύθιση στις πιο μουντές περιοχές της κοινωνίας μου κάνει περισσότερο σαν αποτέλεσμα «δημιουργική γραφής» παρά σαν αφορμή για ένα λογοτεχνικό σχόλιο επάνω στη δυτική Ευρώπη. Μπορεί να είμαι κάπως δυσκοίλιος στις διαπιστώσεις μου, μπορεί και άδικος, αλλά κάπου έχει χαθεί η μπάλα μετά τον Λάρσον, έχω ήδη παρατήσει κάνα δυο βιβλία του Νέσμπο αλλά και του νοτιότερου Ράνκιν. Αυτό το σκανδιναβικό νεονουάρ έτσι όπως πάει φαντάζομαι θα έχει σύντομη ημερομηνία λήξης γιατί παραέχει γίνει μόδα που καταπιέζει άλλα ίσως αξιολογότερα βιβλία.

    Δύσκολα πια παίρνω βιβλία τελευταίας εσοδείας για λόγους που μεταξύ αυτών είναι και οι οικονομικοί οπότε στοχεύω να καλύψω τα κενά μου σε παλιές δοκιμασμένες λύσεις. Θα προτιμήσω να δώσω τριάντα ευρώ ν’ αποκτήσω το τρίτομο του Νικηφόρου, Αντάρτης στα Βουνά της Ρούμελης (ναι, τόσο το πήρα όταν στο Μοναστηράκι το έχουν 120-150) παρά να παίρνω συγγραφείς που τελευταία μας έχουν απογοητεύσει κάθετα με την ανερμάτιστη πολιτική τους στάση τα τελευταία χρόνια. Χάρηκα που βρήκα, με δέκα ευρώ παρακαλώ, τη μετάφραση του Κοτζιούλα στους Αθλίους του Ουγκώ, βρήκα πολύ ενδιαφέρον τις Σημειώσεις ενός Κερκυραίου του Γεράσιμου Χυτήρη, αυτό θα το βρείτε στα μαγαζιά τύπου μπαζάρ, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο είναι «έγκυρα» τα χρονογραφήματά του. Απολαμβάνω να βρίσκω σε καλάθια κάποια από τα «ελάσσονα» έργα της Ούρσουλας ΛεΓκεν ή και λίγη ΕΦ από την Ωρόρα και είναι πολύ διασκεδαστικό όσο και διαφωτιστικότατο το βιβλίο του Ντέιβιντ Όουεν Ασθενείς Ηγέτες στην Εξουσία για να πω τα πιο πρόσφατα που ασχολούμαι μαζί τους.

    Αλλά όχι άλλο σκανδιναβικό αστυνομικό μυθιστόρημα, γκώσαμε πια.

  43. Γς said

    33:

    >Μπορώ ν´αποφύγω τα όσα Ευτράπε λαμβάνουν χώραν

    Δεν ήταν φτιαχτό, ε;

  44. cronopiusa said

    Το κουτσό, Χούλιο Κορτάσαρ

    από τον ιστότοπο του Δύτη μας

    ΟΔΗΓΙΕΣ – ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΝΑ ΝΙΩΣΕΤΕ ΦΟΒΟ

    Σ’ένα χωριό της Σκοτίας πουλάνε βιβλία που έχουν μία σελίδα λευκή σκορπισμένη σε κάποιο βιβλίο του τόμου. Αν κάποιος αναγνώστης ανοίξει το βιβλίο σ’αυτή τη σελίδα, όταν το ρολόι χτυπήσει τρεις το απόγευμα, πεθαίνει.

    Στην πλατεία Κιρινάλ, στη Ρώμη, υπάρχει ένα σημείο, που γνώριζαν οι μυημένοι μέχρι τον 19ο αιώνα, απ’ όπου, στο φως της πανσέληνου, φαίνονταν πως κινούνταν ελαφρά τα αγάλματα των Διόσκουρων που παλεύουν με τα αφηνιασμένα τους άλογα.

    Στο Αμάλφι, εκεί που τελειώνει η παραλία, υπάρχει μία προβλήτα που εισχωρεί στη θάλασσα και στη νύχτα. Λίγο πιο πέρα απ’το τελευταίο φανάρι, ακούγεται το γάβγισμα ενός σκύλου.

    Ένας κύριος απλώνει την οδοντόπαστα στο βουρτσάκι του. Ξαφνικά, βλέπει, ξαπλωμένη ανάσκελα, μια μικροσκοπική μορφή γυναίκας, από κοράλλι ή ίσως από ψίχα βαμμένου ψωμιού.

  45. sarant said

    Ευχαριστώ και πάλι για τις προτάσεις. Τόσο πολλά βιβλία, τόσο μικρή ζωή (και τόσο στενά ράφια….)

    42 Δηλαδή να τον αρχίσω τον Νέσμπο ή όχι;

  46. 45. Αν δεν διαβάσεις δεν μπορείς να γνωρίζεις τι αντιμετωπίζεις οπότε ναι, άρχισέ τον εφόσον είναι η πρώτη σου φορά. Δεν θα χάσεις, θα πλουτίσεις και τις γνωριμίες σου με αυτή την πλευρά της λογοτεχνίας.

  47. Ριβαλντίνιο said

    @ 41 Corto Maltese
    Δεν το βαραίνεις.

    Μιχάλης Ζαμπέτας – Ο Μπάρμπας Μου Ο Παναής

    Πού το είχες πρωτοακούσει ? Εγώ στον sportfm 3-5 μ.μ.

  48. Gpoint said

    Κατ’ αρχήν είμαι εναντίον του άμετρου διαβάσματος. Η πείρα μ’ έχει διδάξει πως υπάρχουν άνθρωποι που ωφελούνται αν διαβάσουν ένα-δυο βιβλία τον χρόνο και βλάπτονται αν διαβάσουν τρία και πάνω ! Κάθε ένς έχει τον αριθμό του άλλλς πέντε κι άλλος πεντακόσια.
    Καλό είναι κάποτε να διαβάζουμε τα σύννεφα, την θάλασσα τον ουρανό και τα πρόσωπα των αγαπημένων μας προσώπων, πολύ περισσότερα έχουμε να μάθουμε από αυτά παρά από το καλύτερο βιβλίο που γράφτηκε ποτέ (Μαχαμπαράτα, ασυζητητί)

  49. Gpoint said

    Για να είμαι όμως το πνεύμα της εποχής θα προτείνω και εγώ μερικά ΧΡΗΣΙΜΑ βιβλία

    Φιάξτο μόνος σου

    Τα μυστικά του μαραγκού, του υδραυλικού και του ηλεκτρολόγου

    Λαχανικά και ντομάτες στις γλάστρες

    Πως μαζεύουμε αχινούς και μύδια

    Και το ΤΟΠ βιβλίο των διασημοτήτων της μαγειρικής Αργυρώς και Ηλία » Πως να κάνετε το σκατό σας παξιμάδι » !!!!

  50. Corto Maltese said

    47 (Ριβαλντίνιο):

    Μπράβο που το ανάρτησες! Ευχαριστώ!
    Το πέτυχα τυχαία ψάχνοντας στο youtube, αλλά όταν το ανέφερα σε έναν φίλο μου ποδοσφαιρόφιλο, επίσης μου είπε ότι το είχε πρωτοακούσει στον sportfm και ότι στην εκπομπή αυτή το έπαιζαν επανειλημμένως.

  51. Νέαρχος said

    Δεν έχω δει θεατρικές της παραστάσεις διότι ζω στη Σαλονίκη, όπου δεν αξιωθήκαμε ακόμα να την δούμε. Το τελευταίο της βιβλίο διηγημάτων «Το Μάτι του Ψαριού» με ενθουσίασε. Αναφέρομαι στη Λένα Κιτσοπούλου. Μετά διάβασα και τα άλλα 3 βιβλία της (Νυχτερίδες, ΜΑΙΡΟΥΛΑ, Μεγάλοι Δρόμοι) και ανήκω πια στο φανατικό της κοινό. Αν δεν την ξέρετε ως συγγραφέα, ανακαλύψτε την. Πραγματικά αξίζει πολλά.

  52. Raptakis Dimitrios said

    Νικοκύρη, εφέτος δεν έβαλες τον περιορισμό περί καινούργιων βιβλίων, αλλά λέω να αυτοπεριοριστώ:

    -Aπό τις λίαν εκλεκτές εκδόσεις των φίλων Αντιπόδων, άξιον μεγάλης προσοχής είναι το βιβλίο του Ρώσου Γκαϊτό Γκαζντάνοφ, Το φάντασμα του Αλεξάντρ Βολφ. Αστυνομικίζει μεν, βαθειά ψυχογραφικό δε.

    -Για τους λάτρεις της τυπογραφίας ου μην αλλά και της κλασσικής λογοτεχνίας, προτείνω το βιβλίο του Πόου, το βιβλίο του Ιουλίου Ρόντμαν, από τις αγλαότεχνες εκδόσεις της Περισπωμένης.

    – Δεν το λες και θερινό ανάγνωστα, αλλά, όπως και να το κάνεις, το λες και magnum opus: Ο Συντηρητισμός του Παναγιώτη Κονδύλη, από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης (έτσι μένει αμετάφραστη πλέον μόνο η Γένεση της Διαλεκτικής). Ομάδι με την Παρακμή του Αστικού Πολιτισμού του ιδίου, παίρνεις όλη την ευρωπαϊκή (κοινωνική και πνευματική) ιστορία, κι αυτό είναι μια επίδοση όχι ευκαταφρόνητη για τα καθ’ ημάς.

  53. Kelsos said

    Κάποια από τα βιβλία που διάβασα τους τελευταίους μήνες. Δεν είναι για ανάγνωση στην παραλία.
    1) Η δημοκρατία του Εφιάλτη Συγγραφέας: Χρήστος Ρήγας Εκδότης:Έλευσις
    2) Η πορεία της ανθρωπότητας Συγγραφέας: Χρήστος Ρήγας Εκδότης:Έλευσις
    3) Ιερές βλακείες Συγγραφέας: Στέλιος Κανάκης Εκδότης:Εμπειρία
    4) 10 επίκαιροι διάλογοι με τους προσωκρατικούς Συγγραφέας:Κωνσταντίνος Βαμβακάς Εκδότης:Σαββάλας
    5) Εις το όνομα τριών δαιμόνων Συγγραφέας: Dieter Breuers Εκδότης:Κονιδάρης
    6) Διανοούμενοι και καλλιτέχνες ευτελείς δούλοι της εξουσίας Συγγραφέας: Κυριάκος Σιμόπουλος Εκδότης: Πολιτιστικές Εκδόσεις
    7) Από την πυρά στον άμβωνα Συγγραφέας:Ευτύχης Μπιτσάκης Εκδότης:Τόπος
    8) Ανθρώπινη φύση Συγγραφέας:Ευτύχης Μπιτσάκης Εκδότης: Τόπος
    9) Μνημόσυνο για έναν ημιτελή θάνατο Συγγραφέας: Βασίλης Ραφαηλίδης Εκδότης:Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου
    10) Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους Συγγραφέας: Βασίλης Ραφαηλίδης Εκδότης:Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου
    11) Δύο ώρες διαύγειας Συγγραφέας: Νόαμ Τσόμσκι Εκδότης:Λιβάνης- Νέα Σύνορα
    12) Άκου ανθρωπάκο Συγγραφέας: Βίλχελμ Ράιχ Εκδότης:Γνώση
    Υ.Γ.: Το δικό μου ΟΧΙ ήταν όχι στο φόβο ακόμα και για ρήξη (Όποιος αρνείται ακόμα το ενδεχόμενο αυτό, το οποίο σαφώς εμπεριείχε το ερώτημα, εθελοτυφλεί και δε μπορεί κανείς να τον εμποδίσει να το κάνει. «Ο ήσυχος ύπνος των δικαίων είναι πιο ιερός από τη ζωή των καταραμένων» Η ΠΑΝΟΥΚΛΑ -ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ)

  54. Avonidas said

    Τώρα, με τον ΦΠΑ 6% στα βιβλία, θα ξεσκιστούμε στο διάβασμα.

    Αγάπα τη ΔΟΥ σου,
    πλήρωνε τον ΕΝΦΙΑ,
    διάβαζε πολύ. 😦

  55. PAPACOSTAS said

    37, Τα μυστικά της παραμονής μου στη Ρωσία;

  56. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    37 Ναι, αυτο.

  57. Τι να κάνουν τα βιβλία; δεν υπάρχει ελπίδα…

  58. Γιάννης Ιατρού said

    @49, Gp, τέλος
    Έχει κι εδώ συνταγές….
    Ο κατ’ εξοχήν τομέας παρασκευής παξιμαδιών από εναλλακτικές πρώτες ύλες …

    🙂

  59. Corto Maltese said

    Και μία ακόμα καλοκαιρινή πρόταση:

    ΤΟ ΟΥΕΣΤΕΡΝ

    Συγγραφείς (συλλογικό έργο): Αντρέ Μπαζέν, Αντρέ Γκλύκσμαν, Μπερνάρ Ντορ, Μπάμπης Ακτσόγλου
    Εκδόσεις: Αιγόκερως, 2004
    Επιμέλεια σειράς: Γιάννης Σολδάτος
    (Πρώτη έκδοση: Αιγόκερως, 1988)

    Τέσσερα μικρά μελετήματα – δοκίμια για το κινηματογραφικό είδος του γουέστερν από διάφορες οπτικές γωνίες. Το κείμενο του Μπάμπη Ακτσόγλου είναι το εκτενέστερο από τα τέσσερα και έχει κάπως εγκυκλοπαιδικό χαρακτήρα, αποδίδοντας την ιστορία του είδους, ενώ κάνει και μία μικρή αναφορά στα δικά μας «γουέστερν» (το χώμα βάφτηκε κόκκινο κλπ).
    Η έκδοση έχει αρκετό φωτογραφικό υλικό.
    Πολύ ευανάγνωστο και ενδιαφέρον, για όσους ελκύονται από αυτήν την μυθολογία.

    http://www.biblionet.gr/book/90094/Συλλογικό_έργο/Το_ουέστερν

  60. Pedis said

    Cronopiusa,

    «Arcángeles»
    Doce historias de revolucionarios herejes del siglo XX

    escrito por Francisco Ignacio Taibo Mahojo (Paco Ignacio Taibo II)

    (http://www.forocomunista.com/t21601-arcangeles-doce-historias-de-revolucionarios-herejes-del-siglo-xx-libro-de-paco-ignacio-taibo-ii-publicado-por-traficantes-de-suenos-en-2011-la-primera-edicion-es-de-1998)

    απ’ όσο μπορώ να δω στο ιντερνέτι δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά. Αν και θα έπρεπε -τόσο για την εξαιρετική γραφή όσο και για το περιεχόμενο. Γι αυτό το βάζω εδώ μπας και ενδιαφρεθεί κανείς γι αυτό μα επίσης να το διαβάσει και να το διαδώσει.

  61. Πάνος με πεζά said

    Ο Γιάνης (ένας είναι ο Γιάνης) δε θα παρίσταται για να ψηφίσει το βράδι, αλλά έστειλε ανακοίνωση με μεζεδάκι :

    Δια ζώσης προφανώς θα ψήφιζε αν ήταν εκεί, τώρα θα ψηφίσει δι’ επιστολής, όχι;

  62. Πάνος με πεζά said

    Ή ξέχασε το «να»;

  63. Γιάννης Ιατρού said

    @62: ΠμΠ
    Το «να» το ξέχασε οπωσδήποτε. Το θέμα είναι αν ξέχασε κανένα «όχι» (πρίν το κόμμα)
    Αλλά μάλλον λόγω του περιορισμού του μήκους του μηνύματος στο twitter θα τό ‘γραψε έτσι….
    Για μετρήσε 🙂

  64. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Αν δε λαλήσει ο τζίτζικας δε μπαίνει καλοκαίρι-δεν είναι βιβλίο αλλά χθες πρώτη μέρα άκουσα τζιτζίκια, στο κέντρο, όχι στα Β.Π. Αξιοσημείωτο αυτό καθώς διαφέρουν δυο τρεις βαθμούς θερμοκρασίας. Το βράδυ που δρόσισε όμως, δεν ακούστηκαν ούτε στο Ηρώδειο. Και είμαστε ντάλα καλοκαίρι από μέρες, κατά το ημερολόγιο.
    Αφού προτείνουμε ελεύθερα βιβλία, διαβάζω παράλληλα(έχω αυτό το χούι) και τους Ξεριζωμένους του Μαξ Ζέμπαλντ. Δεν είχα διαβάσει τίποτ΄ άλλο δικό του και το βιβλίο το είχα στη στίβα των αδιάβαστων.Με γοήτευσε με μιας.Δεν ξέρω πού θα το πάει καθώς είμαι στην αρχή αλλά έχει μια πρωτότυπη,ενδιαφέρουσα γραφή.Με ασπρόμαυρες φωτογραφίες που δεν έχω ακόμη καταλάβει αν είναι από την πραγματικότητα της αφήγησης κι είναι κι αυτό στα συν της ανάγνωσής του.

  65. Δυο κόμματα και τα αποσιωπητικά παραπανίσια, κι ένα «να» ξεχασμένο. Προφανώς γράφει από συσκευή χειρός, όπου δυσκολεύεται με τα πεζοκεφαλαία, ή βιάζεται.

  66. Πάνος με πεζά said

    Nαι, η αλήθεια είναι ότι το άκουσα «διαβαστό», όπου το άλλαξαν, κι όταν το βρήκα γραμμένο, το μεζεδάκι δεν υπήρχε πια. Κάποιος δηλαδή στο ραδιόφωνο, είπε ότι ο Β. θα ψηφίσει δια ζώσης. Χαλασμένο τηλέφωνο, καμένο τουίτα…

  67. Διαβάζω τους Αιρετικούς του Παδούρα, ο οποίος ήδη αναφέρθηκε.
    Πολύ ωραίο!
    Τα σκανδιναβικά αστυνομικά είναι ενδιαφέροντα αλλά πολύ μισάνθρωπα, ρε αδερφάκια μου!

  68. Gpoint said

    # 54

    Μη χαίρεσαι την διαφορά θα την καρπωθούν οι εκδότες και οι βιβλιοπώλες που θα πουλάνε με μεγαλύτερο νόμιμο κέρδος χωρίς τις κλασσικές εκπτώσεις, σιγά μη φτηνήνουν

  69. 64 ΈφηΈφη, οι Ξεριζωμένοι, φαντάσου, είναι από τα πιο αδύναμα έργα του! Πάρε τον «Αούστερλιτς» και θα με θυμηθείς.

  70. Gpoint said

    κρίμα, λυπήθηκα

    http://news.in.gr/culture/article/?aid=1500011598

  71. Pedis said

    Νικοκύριε,

    «Το βιβλίο που διαβάζω αυτή τη στιγμή, και που το προτείνω για το καλοκαίρι, είναι το τελευταίο του Ουμπέρτο Έκο «Φύλλο μηδέν«.»

    όταν το τελειώσεις και έχεις όρεξη να αναφερθείς σχετικά, θα με ενδιέφερε η γνώμη σου.

  72. Γς said

    66:
    Κάποιος δηλαδή στο ραδιόφωνο, είπε ότι ο Β. θα ψηφίσει δια ζώσης

    Και α καπέλα.
    [Μετά τα πάμπλικ ριλέισιονς και τα περφόρμιν αρτ]

  73. Έναν-έναν θα τους αφανίσει τους βασιλιάδες στην αραπιά ο κιντ.

  74. Γς said

    70:

    http://caktos.blogspot.gr/2013/12/1-2013-1444-38.html

  75. Γς said

    Βουλή τώρα:

    Μιλάει ο Αλμυράς

  76. 61

    για οικογενειακούς λόγους, ε;

    http://news247.gr/eidiseis/politiki/h-protash-sth-voylh-kai-o-varoyfakhs-sto-ploio-gia-thn-aigina.3569577.html

    Διακοπές στην Αίγινα, με τη Ρένα Βλαχοπούλου!

    είπε ότι στηρίζει με την ψήφο του αλλά η ψήφος αυτή δεν προσμετράται στα έγκυρα, επειδή δεν απουσιάζει σε αποστολή της κυβέρνησης ή του κοινοβουλίου.

  77. Ο Jo Nesbo είναι Θεός! Στο τελευταίο του δε (το διάβασα στα εγγλέζικα: «Blood on Snow») έχει «ξεφύγει» σε νοσηρότητα σε συνδυασμό με πλοκή.
    Αν όμως ψάχνει κανείς για πραγματική «αρρώστια» και μάλιστα σε περιβάλλον βαθέως αμερικανικού νότου, υπάρχει το «Πάντα ο διάβολος», περυσινό από το Μεταίχμιο, του Ντόναλντ Ρέη Πόλλοκ που άρχισε να γράφει στα 55 όντας προηγουμένως επί δεκαετίες εργάτης σε εργοστάσιο και φορτηγατζής!
    Ωραία πράματα……

  78. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Ολον τον χειμωνα ξαναδιαβασα ολα τα πολιτικα αστυνομικα του Ζαν – Πατρίκ Μανσέτ.

    Ημουν ετοιμος να το αγορασω το βιβλιο στο ΥΓ , αλλα τελικα το βρηκα στο γραφειο και το ξαναδιαβασα

    ΥΓ Αφήστε τα πτώματα να μαυρίσουν στον ήλιο

    Μυθιστόρημα

    Ζαν – Πατρίκ Μανσέτ, Ζαν – Πιερ Μπαστίντ
    μετάφραση: Ρένα Χατχούτ

    Εκδόσεις Καστανιώτη, 1998, 167 σελ.

  79. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    # 77.
    Η ΑΓΟΡΑ ΤΩΝ ΚΛΕΦΤΩΝ, BEZZERIDES A.I.

    – Εξαντλημένο στον εκδότη, δεν υπάρχει δυνατότητα παραγγελίας.

    Το έργου του ελληνικής καταγωγής A. I. Bezzerides παρουσιάζεται τώρα για πρώτη φορά στα ελληνικά με την «Αγορά των κλεφτών», που γράφτηκε το 1949. Ο σημαντικός αυτός συγγραφέας έκανε καριέρα κυρίως ως σεναριογράφος που έχει γράψει, μεταξύ άλλων, το σενάριο για το μυθικό «Kiss me deadly» και για το «On dangerous ground». Η κινηματογραφική προσαρμογή της «Αγοράς των κλεφτών» γίνεται από τον ίδιο το συγγραφέα, στα 1949. Σκηνοθέτης είναι ο Jules Dassin και κινηματογραφικός τίτλος «Thieves’ highway». «Η αγορά των κλεφτών», ένα προλεταριακό μυθιστόρημα με φρενήρη ρυθμό, εμπνέεται από τις νεανικές εμπειρίες του συγραφέα στις μεταφορές αγροτικών προϊόντων στα συσκευαστήρια του Σέντραλ Βάλλεϋ της Καλιφόρνιας. Ο μετανάστης Νικ Γκάρκος γίνεται ανεξάρτητος φορτηγατζής για να προσγειωθεί στον βίαιο και ανέντιμο υπόκοσμο των λαχαναγορών του Σαν Φρανσίσκο, του Όκλαντ και του Λος Άντζελες.
    Τοποθετημένο παραστατικά στα τσουρουφλισμένα από τον ήλιο τοπία και στην αστική αθλιότητα της Καλιφόρνιας της δεκαετίας του ’40, το βιβλίο είναι ένα μείζον παράδειγμα του είδους του μυθιστορήματος νουάρ.

  80. Παναγιώτης Κ. said

    Βρέθηκα για μια βδομάδα στον Πόντο και κατά το συνήθειο μου επισκέφτηκα τα βιβλιοπωλεία.
    Στην προθήκη ενός μικρού βιβλιοπωλείου στην Τραπεζούντα είδα μια καινούργια σειρά του Πλούταρχου.
    Μου έκανε εντύπωση και σκέφτομαι να τον διαβάσω με τα μάτια του ώριμου πια ανθρώπου.

    (Δεν είδα βιβλιοπωλεία τύπου Ιανός, Πρωτοπορία, Παπασωτηρίου. Οι γείτονες μας μου φαίνεται ότι είναι πίσω.Αυτό είναι το ένα.
    Σε ρεσεψιόν μεγάλου ξενοδοχείου στην Σαμψούντα η συμπαθέστατη νεαρή δεν ήταν σε θέση να ανταλλάξει πέντε εγγλέζικες κουβέντες!
    Πήρα αρκετά…αντισώματα κατά τη διάρκεια αυτής της εκδρομής.Περιορίζομαι να πω ότι παραμένουμε…άρχοντες. :))

  81. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και τις προτάσεις!

    70: Κρίμα τον καημένο… Είχε Αλτσχάιμερ, κι ας λένε ότι οι μπριτζαδόροι είναι πιο ανθεκτικοί στη νόσο αυτή.

    57 Θα το βάλω κι αύριο. Ντροπή πάντως.

  82. cyrusmonk said

    Νικοκύρη, λόγῳ φιλικῆς συμμετοχῆς του στὴ Blue Team ἐποχῆς Γκαρότσο-Μπελαντόνα κ.λπ. πιστεύω ὅτι ἀξίζει κάποια μνεία στὸ μηνολόγιον Ἰουλίου ἀπὸ τοῦ χρόνου (καλὰ νά ‘μαστε).
    Μιλάω βέβαια γιὰ τὸν Ὀμὰρ Σαρίφ, παρτίδες τοῦ ὁποίου ἔχω διαβάσει κατὰ καιρούς, μεταξὺ ἄλλων καὶ ἀπὸ τὸν σπαρταριστὸ Βίκτορ Μόλλο.

  83. sarant said

    Ναι, έχεις δίκιο!

  84. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Μου το εδωσε ενας φιλος στα Αγγλικα, λεγοντας μου πολυ ενδιαφερον αλλα μπορουσαν να το συντομευσουν.Ηδη μταφραστηκε

    Γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη – Ρόμπινσον Α. Τζέιμς, Ατζέμογλου Ντάρον, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΙΒΑΝΗ

    Το Γιατί Αποτυγχάνουν τα Έθνη θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπετε και κατανοείτε τον κόσμο.

    Ένα εντυπωσιακό και συναρπαστικό βιβλίο, το οποίο απαντάει στο ερώτημα που προβληματίζει εδώ και αιώνες τους ειδικούς: «Για ποιους λόγους μερικά έθνη είναι πλούσια και κάποια άλλα φτωχά, για ποιους λόγους η ευημερία και η ένδεια, η υγεία και οι ασθένειες, η σίτιση και οι σιτοδείες χωρίζουν τα έθνη;»

    Ευθύνεται η κουλτούρα, το κλίμα, η γεωγραφία; Ή, μήπως, η άγνοια για το ποιες είναι οι σωστές πολιτικές;

    Η απάντηση είναι «όχι». Κανένας από αυτούς τους παράγοντες δεν είναι καθοριστικός ή μοιραίος. Διαφορετικά, πώς μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός ότι η Μποτσουάνα είναι μια από τις ταχύτατα αναπτυσσόμενες χώρες στον κόσμο, ενώ άλλα αφρικανικά έθνη, όπως η Ζιμπάμπουε, το Κονγκό και η Σιέρα Λεόνε, είναι βυθισμένα στη φτώχεια και τη βία;

    Ο Ντάρον Ατζέμογλου και ο Τζέιμς Ρόμπινσον υποστηρίζουν ότι οι πολιτικοί και οικονομικοί θεσμοί αποτελούν τη βάση για την οικονομική επιτυχία ή αποτυχία.

    Βασιζόμενοι σε δεκαπέντε χρόνια πρωτότυπων ερευνών, οι Ατζέμογλου και Ρόμπινσον παραθέτουν εντυπωσιακά ιστορικά τεκμήρια από τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, τις πόλεις-κράτη των Μάγια, τη μεσαιωνική Βενετία, τη Σοβιετική Ένωση, τη Λατινική Αμερική, την Αγγλία, την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αφρική, προκειμένου να θεμελιώσουν μια νέα θεωρία πολιτικής οικονομίας.

    Ένα συναρπαστικό βιβλίο που απαντά σε ερωτήματα όπως:
    Η Κίνα έχει δημιουργήσει έναν αυταρχικό μηχανισμό οικονομικής μεγέθυνσης. Θα συνεχιστεί άραγε η μεγέθυνση της οικονομίας της με υψηλούς ρυθμούς, με συνέπεια η Κίνα να υπερισχύσει της Δύσης;
    Είναι μετρημένες οι καλές ημέρες των Ηνωμένων Πολιτειών; Ο ενάρετος κύκλος στο πλαίσιο του οποίου οι ελίτ αύξησαν την ισχύ των ΗΠΑ προσκρούει άραγε πάνω σ’ ένα φαύλο κύκλο που θα οδηγήσει στον πλουτισμό και στην αύξηση της ισχύος μιας μικρής μειονότητας;
    Ποιος είναι άραγε ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να βοηθήσουμε δισεκατομμύρια ανθρώπους να βγουν από το τέλμα της φτώχειας; Περισσότερη ανθρωπιστική βοήθεια από τα πλούσια έθνη της Δύσης; Ή να διδαχτούμε από τις πρωτοποριακές ιδέες των Ατζέμογλου και Ρόμπινσον για την αλληλεπίδραση ανάμεσα στους πολιτικούς και τους οικονομικούς θεσμούς;

  85. Νικος Κ. said

    Προτείνω το αιρετικό βιβλίο:

    23 Αλήθειες που δεν μας λένε για τον καπιταλισμό (Εκδόσεις Καστανιώτη)

    Χα-Τζουν Τσανγκ (κα­θηγητής Πολιτικής Οικονομίας της Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ).

    Πάρα πολύ ενδιαφέρον. Σταχυολογώ:
    – Δεν υφίσταται ελεύθερη αγορά.
    – Η παγκοσμιοποίηση δεν κάνει τον κόσμο πλουσιότερο.
    – Το πλυντήριο άλλαξε τη ζωή μας σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι το διαδίκτυο.
    – Αν περιμένετε τα χειρότερα απ’ τους ανθρώπους, θα σας συμβούν τα χειρότερα
    – Το κεφάλαιο έχει πατρίδα
    – Οι φτωχές χώρες είναι πιο καινοτόμες από τις πλούσιες.
    – Τα υψηλόμισθα στελέχη δεν παράγουν καλύτερα αποτελέσματα.
    – Η καλή οικονομική πολιτική δεν απαιτεί καλούς οικονομολόγους
    κλπ.

    http://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-5337-2

  86. #84 τὸ διάβαζα πέρυσι τέτοιον καιρό, καλὸ καὶ ἐνδιαφέρον, πολὺ φιλελεύθερο γιὰ τὰ γοῦστα μου βέβαια 😛

    ἕνα βιβλίο ποὺ θἄθελα νὰ πάρω καὶ νὰ διαβάσω εἶναι οἱ Θεομπαῖχτες: http://www.oceanida.gr/site/index.php?option=com_k2&view=item&id=730:%CE%BF%CE%B9-%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%AF%CF%87%CF%84%CE%B5%CF%82&Itemid=119

    στὸ κομοδίνο μου ἔχω γιὰ προσεχὲς διάβασμα μεταξὺ ἄλλων τὸ Pulp οῦ Μπουκόφσκι καὶ τὸ Μοιραῖο Δεῖπνο τοῦ Κανταρέ.

  87. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    84.Υπαρχει και το σχετικο μπλογκ με εκτενη απσπασματα
    http://whynationsfail.com/blog

  88. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Αφου δεν εισαι φιλελευθερος διαβασε πολιτικα αστυνομικα ( néo-polar) του Ζαν – Πατρίκ Μανσέτ.

  89. Ένα αρκετά ενδιαφέρον βιβλίο που διαβάζω αυτήν την περίοδο (και, παρά τη θεματολογία του και το μέγεθός του, σχετικά εύκολο κι ευχάριστο) είναι το «Πολιτισμός», του Niall Ferguson, σε μετάφρασι Νίκου Ρούσσου, εκδόσεις Παπαδόπουλος, 2012, στο οποίο ο συγγραφέας αναζητεί τα χαρακτηριστικά του Δυτικού πολιτισμού που του επέτρεψαν μετά το 1500 μ.Χ. να κυριαρχήσει κοινωνικο-οικονομικο-στρατιωτικο-πολιτιστικά πάνω στους υπόλοιπους (κι ως τότε συχνά πιο ανεπτυγμένους) πολιτισμούς.

    Επίσης, σε όσους αρέσει η «εικονογραφήγησι» (τα κόμικς, ντε), ιδίως τα μάνγκα, αλλά και η κριτική ματιά στη νεώτερη Ελληνική ιστορία, προτείνω τη «Μαύρη Φουστανέλα: Η τριλογία», του Χρήστου Σταμπουλή, εκδόσεις in-k Situ Comix, 2015.

  90. στο 81 ο Νικοκύρης σχολίασε

    «70: Κρίμα τον καημένο… Είχε Αλτσχάιμερ, κι ας λένε ότι οι μπριτζαδόροι είναι πιο ανθεκτικοί στη νόσο αυτή.»

    Ο αγαπητός Ομάρ Σαρίφ, εκτός από μπριτζαδόρος, ήταν και κορυφαίος άσωτος. Ποτά, τσιγάρα, ξενύχτια, γυναίκες… όλα!

    Τόχε μέχρις εσχάτων!

  91. Y. G. said

    Καλησπερα σας
    Το βιβλιο που προτεινω δεν υπαρχει δυστυχως σε ελληνικη μεταφραση. Εψαξα. Ο τιτλος του ειναι Domination and the Αrts of Resistance. Συγγραφεας o πολιτικος επιστημονας και ανθρωπολογος James C. Scott.

    Ειναι κλασσικο, επικαιροτατο, δεν κανει για παραλια. Ειναι γραμμενο σε αγγελικα αγγλικα. Μπορειτε να τα κατεβασετε απο εδω –

    https://libcom.org/files/scott_dominationandresistance.pdf

  92. sarant said

    90 Eμ, έτσι το χάνω κι εγώ το μυαλό μου 🙂

  93. Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη said

    Συντηρητισμός και ριζοσπαστική δεξιά: Παραδοσιοκρατία, αντίδραση και αντεπανάσταση στην Ευρώπη 1770-1945 (John Weiss, εκδ. Θύραθεν 2009).

    «Στο βιβλίο αποκαλύπτονται οι ιστορικές και ιδεολογικές καταβολές του σύγχρονου συντηρητισμού και ο ρόλος της αντιδραστικής διανόησης από την Γαλλική Επανάσταση μέχρι και τον 20ό αιώνα, και εξετάζεται ο ρόλος του εθνικισμού ύστερα από την μετατροπή του, από προοδευτικό κίνημα σε προμαχώνα του συντηρητισμού».

  94. 92

    ναι, έτρωγε καλά ο σχωρεμένος! https://www.youtube.com/watch?v=6mVOGC5nQfk

  95. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Μπασκόζος Γιάννης Ν.

    100 βιβλία που δεν αγάπησαν οι Ελληνες

    Ειναι να τρελαινεσαι!!!!!

    Απο την αλλη οι βιβλιοφιλοι θα αγορασουμε τα απουλητα διαμντια κια ζαφειρια παμφθηνα

    Υπερευπωλητα αρκετα πιασαρικα οπως ο Βαρουφακης Μιλώντας στην κόρη μου για την οικονομία
    Παλιαιοτερα ο Ιουδας , τα βιβλια της Χ.Δημουλιδου,…

    http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=501956

  96. Κι επειδή εδώ μιλάμε για διάβασμα και όχι υποχρεωτικά για βιβλία, ιδού

    http://www.calebwilde.com/

    πολύ καλός ο νεκροθάφτης!

  97. σήμερα τσίμπησα μὲ ἕνα εὐρουλάκι ἀπὸ ἕνα περίπτερο αὐτό: http://www.politeianet.gr/books/delta-s-pinelopi-ermis-nikolaos-plastiras-172194

  98. Γς said

  99. cronopiusa said

    60

    Ευχαριστώ πολύ Pedis, έχει πολλούς θησαυρούς ο υπερσύνδεσμος!!!

    από πέναλτι βρήκα
    Expedición de los catalanes y aragoneses contra turcos y griegos

    Francisco de Moncada, Marqués de Aytona

  100. sarant said

    93 Καλώστον!

  101. Κουτσούμπας, μόλις τώρα:

    …που καμιά σχέση έχει…

    Αμάν μ’ αυτό το φόβο της διπλής άρνησης.

  102. sarant said

    Δεν το άκουσα, δίκιο έχεις.

  103. Μαρία said

    101
    Η ειρωνεία είναι οτι ο Ευκλείδης αυτό ειδικά το λάθος δεν το κάνει.

  104. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    79.
    http://www.cinemainfo.gr/directors/articles/bezzerides/index.html
    Η πολύ ιδιαίτερη περίπτωση του αλμπερτ ισαάκ μπεζεριδη,έγινε η ταινία buzz από το σπύρο ταραβήρα.
    https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%BB%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CF%84_%CE%99%CF%83%CE%B1%CE%AC%CE%BA_%CE%9C%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82

  105. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Την μουσικη για την ταινια συνεθεσε ο γνωστος μου Νίκος Πλατύραχος

  106. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    ΑΛΜΠΕΡΤ ΙΣΑΑΚ ΜΠΕΖΕΡΙΔΗΣ (1908-2007)

    …. ο Άλμπερτ Ισαάκ Μπεζερίδης, σεναριογράφος μεγάλων επιτυχιών του Χόλιγουντ. Γεννήθηκε το 1908 στη Σαμψούντα της Τουρκίας από μητέρα Αρμένισσα και από πατέρα Έλληνα. Το 1910 η οικογένειά του μετανάστευσε στην Αμερική και εγκαταστάθηκαν στην Καλιφόρνια. Ο πατέρας του μετέφερε με φορτηγά εμπορεύματα για τη λαχαναγορά και ο νεαρός Μπεζερίδης το βοηθούσε στη δουλειά του.

    Από πολύ μικρός ασχολήθηκε με τη μηχανική των αυτοκινήτων και με το γράψιμο. Αυτές οι δύο του ασχολίες ήταν παράλληλες σα δραστηριότητες σε όλη του τη ζωή, μέχρι να σταματήσει να γράφει επαγγελματικά, λόγω της Μαύρης Λίστας, του Μακάρθουρ 🙂 (εννοει Μακάρθυ). Ο ίδιος έλεγε ότι η μηχανική τον είχε βοηθήσει να γράφει για την καθημερινή ζωή απλά και με άμεσο τρόπο»

    [….]
    «Πάντως μέχρι το τέλος της ζωής του έγραφε ενώ παράλληλα δούλευε σα μηχανικός αυτοκινήτων, μια ασχολία που ήταν και το χόμπι του. Στην αυλή του σπιτιού του υπήρχαν πάντα κάποια χαλασμένα αυτοκίνητα που περίμεναν τον Μπεζερίδη για να τα φτιάξει.»

    http://www.cinemainfo.gr/directors/articles/bezzerides/index.html

    ΥΓ Δηλ. ειναι απο τους ελαχιστους ελληνες συγγραφεις (ισως γιατι ηταν της διασπορας) που ειχαν οχι μονον βιβλιογραφιικη αλλα και πραγματικη γνωση της χειρωνακτικης εργασιας.

  107. Μπορείτε να δείτε ολόκληρο το Kiss me deadly σε σενάριο του Μπεζερίδη και σκηνοθεσία του Ώλντριτς, το συνιστώ ανεπιφύλακτα:

  108. Γς said

    Βιβλία και βιβλιοπώλης ήταν ο Μάρτιν Σουλτς πριν ασχοληθεί με την πολιτική και γίνει πρόεδρος της Κομοσιόν

  109. sarant said

    108 Σωστά, αλλά του ΕυρΚοινοβουλίου πρόεδρος (προς το παρόν)

  110. Γς said

    Ναι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

    Πρόπερσι παντως είχε κατέβει για πρόεδρος της Κομισιόν [της Ευρωπαϊκής Επιτροπής]

  111. Γς said

    108:

    Βιβλιοπώλης ή/και πολιτικός

    Και πάει μόνο του:
    http://www.youtube.com/watch?v=DYmUxxqBiRs

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: