Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οι Χαλασοχώρηδες και η εκλογική διαφθορά (Μελέτη του Μάκη Πασχαλίδη)

Posted by sarant στο 23 Αυγούστου, 2015


Ο φίλος του ιστολογίου Μάκης Πασχαλίδης, συνταξιούχος από τη Θεσσαλονίκη, μού έστειλε μια μελέτη του για τους Χαλασοχώρηδες του Παπαδιαμάντη, ένα διήγημα που μπορείτε να το διαβάσετε στον παλιό μου ιστότοπο. Το θέμα είναι διπλά επίκαιρο, αφενός επειδή και την περασμένη Κυριακή είχαμε διήγημα του Παπαδιαμάντη και αφετέρου, και κυρίως, διότι η χώρα οδεύει σε πρόωρες εκλογές -και, αν θυμάστε, θέμα του διηγήματος είναι, ακριβώς, οι κομματάρχες και η διαφθορά στις εκλογές της εποχής, σε σημείο που ο Παπαδιαμάντης (που οι απόψεις του στο διήγημα εκφράζονται από το άλτερ έγκο του, τον Λέανδρο Παπαδημούλη) αποκάλεσε «μικρά μελέτη» το διήγημά του.

Α. Κομματάρχες, ψηφοθήρες, δωροδόκοι, μ. ά.

Χαλασοχώρηδες «εκαλούντο οι του κόμματος  του Λάμπρου» (Βατούλα), του «άλλου κόμματος ωνομάσθησαν οι ανδρογυνοχωρίστρες» (του Μανόλη Πολύχρονου).

Με ποιο τρόπο ενεργούσαν οι κομματάρχες Λάμπρος Βατούλας και Μανόλης Πολύχρονος;

Ο Παπαδιαμάντης γράφει: «… είχαν το λύειν και το δεσμείν [το να λύνουν και να δένουν][1] εις τα δύο κόμματα, που έταζαν “φούρνους με καρβέλια”… μεθ’ όλας τας ραδιουργίας και διαβολάς… Πού επερίσσευε τραμπούκος[2] απ’ αυτούς που έχουν δόντια, κατάλαβες, για να φάνε κι οι άλλοι, οι παραμικροί;… πέφτουν με τα μούτρα στη λαδιά, στο μούχτι… κι ηξεύρουν πώς να κυνηγούν το πλιάτσικο [λεία, λάφυρο]. Έχουν βλέπεις αυτοί οι διάβολοι τον τρόπον να τα κάμνουν πλακάκια [συγκαλύπτουν σκανδαλώδη υπόθεση]. Αν ερωτάς κι από κοντραπούντους κι από μπουλούκια… κανείς δεν μπορεί να βγάλει πλώρη μαζί τους. Είναι εις όλα πρώτο νούμερο…Ο Μανώλης και ο Λάμπρος μετά των αυτών ή άλλων οπαδών δεν έπαυσαν επισκεπτόμενοι τας οικίας των χωρικών και ψηφοθηρούντες. Παντού ελάμβανον κ’ έδιδαν λιπαράς διαβεβεβαιώσεις και υποσχέσεις δαψιλείς, τόσον χορταστικάς… Και ο Λάμπρος εστέναξεν εκ δευτέρου αναλογιζόμενος ότι, αν υπήρχον πενήντα τοιούτοι εκλογείς, μη δεχόμενοι χρήματα αλλά υποσχόμενοι, ουχί όπως ο μπαρμπα – Διοματάρης, να ψηφοφορήσουν, κατ’ ευχήν θα εκέρδιζε και αυτός πενήντα χάρτινα δεκάδραχμα από μίαν εκλογήν.

Εφθόνει δε και τον Μανόλην τον Πολύχρονον, όστις ήξευρε τον τρόπον, υποσχόμενος εις τον ένα διορισμόν, εις τον άλλον σύνταξιν, εις τον τρίτον αισίαν έκβασιν της δίκης, να ευρίσκει απληρώτους εκλογείς, τους οποίους να περνά εις το κατάστιχόν του ως πληρωμένους…       …πληρώσαντες αυτοίς, εις βάρος των υποψηφίων τους ναύλους και τα χασομέρια των…» [μ. ά., καθώς και τον κάπηλο, στο ταμείο-γραφείο του οποίου:] «το λογιστήριον εκείνο, φαίνεται, ωμοίαζε κάπως μ’ εξομολογητήριον φραγκοκκλησιάς, όπου, μία μία εισερχόμεναι ελαφρύνουσι την συνείδησίν των αι κομψοπρεπείς μετανοούσαι….».

Επιπλέον ενεργούσαν τις δωροδοκίες στα δυο πρακτορεία:

«Έξω, ου μακράν του τόπου της εκλογής, τα πρακτορεία ειργάζοντο δραστηρίως. Το πρακτορείον των Χαλασοχώρηδων έκειτο απέναντι ακριβώς του δημοτικού σχολείου και η μία θύρα αντίκρυζε με την θύραν του σχολείου, η άλλη ήτο κρυφή. Διά της δευτέρας εισήρχοντο οι εκλογείς, επλησίαζον, οδηγούμενοι υπό του Λάμπρου εις γραφείον τι με καινουργή κάγκελλα, αχρωμάτιστα, έσωθεν των οποίων εκάθητο εν μέσω καταστίχων και πλησίον ημιανοίκτου συρταρίου ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος. Εκεί, «οι εκλογείς ήκουον “τον κρυφό το λόγο”, εφωδιάζοντο με δύο ή τρία φυσέκια

Οι πλείστοι, είτε διότι είχαν επισκεφθεί ήδη και το άλλο πρακτορείον, είτε διότι δεν τους επέτρεπεν η συνείδησίς των να λάβωσι και από τα δύο μέρη “κουκουλόσπορο[3]. Ο “βαμβακόσπορος”, τον οποίον έδιδαν τα δύο κόμματα εις τους ψηφοφόρους, ανεβοκατέβαινεν από δύο φυσέκια έως τέσσαρα και πέντε ή από μίαν σιχνάτσα έως τρεις και τέσσαρας.

Οι πονηρότεροι των ψηφοφόρων μη απαξιούντες να λάβωσι “βαμβακόσπορο” και από τα δύο κόμματα έβαινον μετά της υστεροβουλίας, όπως επισκεφθώσι και το άλλο πρακτορείον, το οποίον έκειτο κατέμπροσθεν του εκλογικού τμήματος. Τινές δε, αν και δεν το επεθύμουν χάριν του διπλού χορηγήματος, αλλ’ εφοβούντο τα μίση και τους κατατρεγμούς, και δεν ήθελον να εκτεθώσι και απέναντι του κόμματος των Χαλασοχώρηδων. (δεν σου λέγω, είναι άλλοι που καίονται στα πολιτικά κι έχουν κρεμασμένο δια τας εκλογάς το ζουνάρι τους… κι είναι πάλιν άλλοι που ξέρουν με τρόπο και τα καταφέρνουν, παίρνοντας λεπτά κι από τα δύο κόμματα, μαυρίζοντες πότε το έν, πότε το άλλο κι εβγαίνοντες πάντοτε λάδι».) [κατόρθωναν ν’ αποδεικνύουν την αθωότητά τους].

Συνομιλία και αντικείμενα της συναλλαγής (τα χρήματα μ. ά. της δωροδοκίας):

«Οι άλλοι συνωμίλουν με σχήματα και μεταφοράς, όπως συνήθιζαν, με κολοβάς φράσεις, με ατελείς προτάσεις. Εν τη συνδιαλέξει των διεκρίνοντο ολίγαι τινές οιονεί συνθηματικαί λέξεις υπό εκφραστικών χειρονομιών συνοδευόμεναι, πάντοτε ποικίλλουσαι και πάντοτε αυταί·

Ψιλούρα, ε, Γιαννιό;
Βαμβακόσπορος, αν αγαπάτε…
– Χωρίς πεκούνια δεν κάνουμε τίποτε.
– Ας φέξει!
– Χρειάζεται και λιγάκι βοτάνι.
– Τραβούμε, τραβούμε σφλόμο, μα λιανά τίποτα.
– Τι λες και συ, Άγγουρε;… που να ρημάξει το κεφάλι σου!
– Χωρίς ρηγάλα δεν κάνουμε τίποτα.
– Θέλουμε και προικιά.
– Το τράχωμα, που λένε.
– Ημείς καλαμαράδες δεν είμαστε, να παίρνουμε λουφέ [μισθός που έπαιρναν επί τουρκοκρατίας οι αρματολοί, φιλοδώρημα ή δωροδοκία]… Κανένα μεγάλο συφέρο δεν έχουμε. Ας βγάλουν τις μαύρες…
– Μη μπας και θα με διορίσει εμένα σε θέση ο Καψιμαΐδης, πώς τον λένε, κι ο Αλικιάδης τους;
– Ή ο Αβαρίδης κι ο Γεροντιάδης;

Ιδού εν ολίγοις περί τίνος επρόκειτο. Η πεντακέφαλος εύθυμος παρέα επείθετο να ψηφοφορήσει μονοκούκι υπέρ του ενός κόμματος ή υπέρ του άλλου αντί προκαταβολής 210 δραχμών εις μετρητά, ενός γιουβετσίου, δύο γαλονίων οίνου και ενός παγουρίου ρακής, ως και ζεύγους τσαρουχίων περιπλέον διά τον Κώσταν τον Άγγουρον, όστις είχε λειώσει πολλά ζευγάρια τσαρούχια να τρέχει πότε για τον ένα, πότε για τον άλλον, καθώς εκαυχάτο ο ίδιος. Τας 210 ταύτας δραχμάς θα διεμοιράζοντο ως εξής: θα ελάμβανον ανά 50 δραχμάς οι τέσσαρες και θα έδιδαν τας λοιπάς 10, ως και τα τσαρούχια, εις τον Κώσταν τον Άγγουρον. “Τόσα άξιζε, δεν άξιζε παραπάνω”, εβεβαίου ο μπαρμπα-Γιώργης. Την απαίτησιν ταύτην διεβίβασεν από της πρωίας ο γερο-Απίκραντος και εις τα δύο κόμματα. Κατόπιν όμως, μέχρι της μεσημβρίας, μετά πολλάς διαπραγματεύσεις, είχαν καταβεί εις δραχμάς 170 μετρητάς, έν γιουβέτσιον, δύο γαλόνια οίνου και ζεύγος τσαρουχίων διά τον Άγγουρον, παραιτηθέντες του παγουρίου της ρακής. Βραδύτερον, περί την δείλην, κατέβησαν ακόμη εις δραχμάς 150 και ζεύγος τσαρουχίων, παραιτηθέντες του γιουβετσίου και του οίνου. Θα ελάμβανον ανά 35 δραχμάς οι τέσσαρες και 10 δραχμάς πάντοτε ο Κώστας ο Αγγουροκομμένος πλέον του ζεύγους των τσαρουχίων. Επί παρουσία του Κώστα οι τέσσαρες εταίροι εφυλάττοντο καλώς ν’ αναφέρωσι το ποσόν. Ούτος καμαρώνων ήδη νοερώς τα καινουργή τσαρούχια υπέθετεν ότι εζήτουν απλώς δύο εικοσιπεντάδραχμα, όπως πεισθώσι να δώσωσι ψήφον. Εκατόν δέκα δραχμάς τοις είχε προτείνει ο Μανόλης ο Πολύχρονος, εκατό είκοσιν ο Λάμπρος ο Βατούλας. Αλλά δεν εννόουν να καταβούν παρακάτω από τας 150.»

Β. Οι υποψήφιοι βουλευτές

Β.1 Γεροντιάδης

«διά τα γενικά του έθνους συμφέροντα»

«δια το καλόν της πατρίδος»

Ποια ρουσφέτια; Με ποια μέσα; (μετέρχονται κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο)

«Αυτός, όσους ψήφους επήρε, τους είχεν αγοράσει ακριβά. Όλους πληρωμένους. Ένα εκλογέα δεν άφησεν απλήρωτον.
Ψήφοι-διπλά τάλληρα.
Ψηφοφόροι-δεκάρικα (1100 ψήφους x 1200 δεκάρικα=12.000 από 11 δρχ. κατ’ ακριβολογίαν από 10,91 η ψήφος)».

Συντάξεις:
«Ποίαν υποχρέωσιν είχε να τρέχει δι’ όλες τις παλιοκαϊάσσες, όσοι εζήτουν να πάρουν σύνταξιν από το Απομαχικόν; Αυτός, όσους ψήφους επήρε, τους είχεν αγοράσει ακριβά. Όλους πληρωμένους. Ένα εκλογέα δεν άφησεν απλήρωτον».

Ενοικιάσεις δημοσίων κτηρίων:
«Ενοικίασις μιας οικίας ως εφορίαν, το δε κάτω πάτωμα ως λιμεναρχείον … κατώρθωσε ν’ ακυρώσει δικαστικώς όλα τα ενοικιαστήρια των οικιών των αντιπάλων του ως δημοσίων γραφείων και να ενοικιάσει μίαν οικίαν του ως επαρχείον, την άλλην ως ελληνικόν σχολείον, καθώς και της τρίτης μεγάλης παραθαλασσίου οικίας του το μεν άνω πάτωμα ως εφορίαν, το δε κάτω πάτωμα ως λιμεναρχείον. Έμενεν ακόμη το ταμείον, το τελωνείον και το ειρηνοδικείον, αλλά δυστυχώς δεν είχεν άλλας οικίας ιδικάς του προς ενοικίασιν».

Διορισμοί:
«Έβαλε δύο εκ των υιών του υποτρόφους δύο διαφόρων κληροδοτημάτων. Όσον δια την κόρην του, αυτήν την εισήγαγε τη συναινέσει και της μητρός της, νομίμου συζύγου του, εις το “Σχολείο της Αμαλίας”, ως ασφαλέστερον, μη  ευρών άλλο πρόχειρον παρθεναγωγείον ίνα την εισαγάγει».
Εις μικράς ή μεγάλας θέσεις [διόρισε] όλους τους ανεψιούς του, επτά τον αριθμόν, καθώς δύο εξαδέλφους του και τρεις δευτέρους εξαδέλφους, ως και δύο κουμπάρους και τον υιόν της κουμπάρας του και τον αδελφόν της υπηρετρίας του και άλλους».

Β.2 Αλικιάδης

«..όστις επολιτεύετο χάριν των δημοσίων έργων».

Τα λεφτά:

«Ο Αλικιάδης ήτο παμπόνηρος και τα χέρια του ωμοίαζαν με γάντζους. Δεν ημπορούσε να του βγάλεις λεπτά ούτε με το δόλωμα ούτε με το “παρασούβλι”. Δεν έδιδε πέντε χωρίς να είναι βέβαιος ότι θα λάβει δέκα. Εβραίος σωστός.
Ήτον ικανός να εξοδεύσει και δέκα πέντε χιλιάδας και είκοσι χιλιάδας διά να επιτύχει. Αλλά δεν επετούσε τα λεπτά «στο βρόντο». Ήτο βέβαιος ότι εκλεγόμενος βουλευτής, θα ωφελείτο είκοσι πέντε ή τριάντα χιλιάδας το ολιγώτερον! ήτο πολύ “κωλοπετσωμένος”[καταφερτζής]. Εν πρώτοις, όταν επρόκειτο να διορίσει υπάλληλον, θα του έλεγε “μ’ δίνεις τα μισά;”, πριν αποφασίσει να δώσει μπιλιέτο. Νέτα-σκέτα, “σίγουρες δουλειές”. Και αν κανείς κακομοίρης ετύγχανε να του χρεωστεί από παλαιόν καιρόν τίποτε ψωροδραχμές, θα τον διώριζεν, εξαναγκάζων αυτόν να υπογράψει εκ προκαταβολής πολλών μηνών αποδείξεις διά τους μισθούς του, με χρονολογίας ημερών μήπω ανατειλασών μέχρις υπερεξοφλήσεως».

Τα δημόσια έργα:

«Εν πρώτοις, υπήρχεν η εθνική οδός, η προκηρυσσομένη εκάστοτε ως μέλλουσα να κατασκευασθεί παρά την πρωτεύουσαν της επαρχίας πόλιν. Εκείθεν, αν εξελέγετο βουλευτής, θα είχε την μερίδα του λέοντος. Από τώρα είχεν αρχίσει να συνεταιρίζεται κρυφά με τους εργολάβους.                                                                                                             Κατά την πρώτην βουλευτείαν του ολόκληρον δάσος το είχε κάμει ιδικόν του, δικαιώματι κατακτήσεως.
Με τον έφορον, τον οποίον είχε φέρει εις την επαρχίαν του, είχε προεξηγηθεί σαφέστατα: “θα σε διορίσω, αλλά φόρον δεν θα βεβαιώσεις από την ξύλευσιν του δάσους”.
Έπειτα ήτο ο λιμήν, ο λιμήν της βορειοανατολικής πόλεως. Α! αυτός ο λιμήν είχεν όλους τους μυθολογικούς χαρακτήρας, ούς ηδύνατό τις να επιθυμήσει διά μεγάλην επιχείρησιν. Ωμοίαζε με το παλάτι των Σαράντα Δράκων ή με το Κάστρο της Ωριάς. Εις κάθε νέας εκλογάς επροκηρύσσετο η εργολαβία· εις κάθε διάλειμμα μεταξύ δύο εκλογών η εργολαβία εγκατελείπετο. Ερρίπτοντο ακριβώς τόσαι πέτραι προς μόλωσιν της θαλάσσης κατά τας παραμονάς εκάστης εκλογής, όσαι, αν υπελογίζετο ότι θα είχομεν βουλευτικάς εκλογάς κατά παν έτος, θα ήρκουν όπως, μετά τρεις αιώνας, μετά πέντε αιώνας το πολύ, συντελεσθεί το έργον. Αλλά την φοράν ταύτην ο Αλικιάδης είχεν απόφασιν “αμέτ Μουαμέτ”, να βάλει τη δουλειά εμπρός. Α! δεν τον εγελούσαν αυτόν με το σήμερα και με το αύριο οι εργολάβοι. Ήθελεν εκ παντός τρόπου να φανεί χρήσιμος εις την επαρχίαν του».

Β.3 Γιαννάκος ο Χαρτουλάρης

«Εφυσούσε» (είχε λεφτά, ήταν πλούσιος):
«Πώς εφαίνετο ότι ήρχετο από μακριά! Σωστός Κελεπούρης! Είχε παραδάκια καλά, παιδιά-σκυλιά τίποτε.Εφυσούσε”. (Και ο Λάμπρος ο Βατούλας συνώδευε δι’ ελαφρού φυσήματος, ως και διά προστριβής του αντίχειρος επί του δείκτου, υπό το φως του φαναρίου, την λέξιν: “Φυσάει-φυσάει”). Πού θα την εύρισκαν άλλην φοράν τοιαύτην ευκαιρίαν;»

Κολληγιές συνυποψήφιων:

«Τον παλαιόν καιρόν οι υποψήφιοι βουλευταί κατήρχοντο σύνδυο εις τον αγώνα, έκαμναν κολληγιές. Επειδή όμως εκάστοτε ο έτερος των συνδυαζομένων ή οι στενώτεροι των περί αυτόν, εκόντος ή άκοντος αυτού, παρεσπόνδουν κι έκρινον καλόν να μαυρίσουν τον σύντροφον, δίδοντες αποκλειστικήν την ψήφον των εις τον ιδικόν των, εξέλιπεν η εμπιστοσύνη, και οι συνδυασμοί εξέπεσαν κατά μικρόν εις την επαρχίαν, εωσότου ολοσχερώς κατηργήθησαν.
      Τώρα, ο καημένος ο Γιαννάκος, επειδή, καθώς σας είπα, ήρχετο από μακριά, εζήτησεν εν τη αθωότητί του να συνδυασθεί με τον Αλικιάδην, και ο τσιφούτης προθύμως τον εδέχετο. Άλλοι όμως πονηρότεροί του τού άνοιξαν τα μάτια, κι έτσι ο συνδυασμός εναυάγησε. “Τόσο το καλύτερο για μας, παιδιά”. Αν ο συνδυασμός κατηρτίζετο, ο Αλικιάδης θα διηύθυνε το οικονομικόν μέρος και θα του έτρωγε τα λεφτά χωρίς να του δώσει ψήφους. Τώρα όμως ο Χαρτουλάριος θα διεπραγματεύετο απ’ ευθείας προς αυτούς (εκτός αν τον ήρπαζε το σκυλί, ο Μανόλης ο Πολύχρονος, με τους ιδικούς του, αλλ’ ο Λάμπρος θα είχε τον νουν του), και εύκολα, ήλπιζε, θα τον έβαζαν στο χέρι. Αν ημπορούσαν να του δώσουν καμμιά εκατοστή ψήφους (εκείνος βουλευτής δεν θα έβγαινε, κι ας το είχε σίγουρο, μόνον για το ονόρε) από κείνους τους σμιγούς, τους φθηνούς, που θα τους αγόραζαν προς 4 έως 5 δραχμάς το κομμάτι και θα του τους επουλούσαν προς 15, ας είναι και προς δέκα δραχμάς, χαρά στην τύχη τους!».

Γ. Τοκογλύφος, κομματάρχης, εμποροπαντοπώλης, κτηματίας και σύμβουλος του δήμου (“ευκολίας” εις τους χωρικούς, “διάφορο κεφάλι” και ο ορισμός του δικολάβου, μ. ά. )

«Ήτο δε ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος “καλός νοικοκύρης”, εμποροπαντοπώλης και κτηματίας και σύμβουλος του δήμου ισόβιος, τόσον, ώστε μίαν φοράν μόνον, ότε ήλθε δέκατος τέταρτος, ήτοι δεύτερος παραπληρωματικός, ο ίσκιος του ή η καλή του τύχη “εψωμόφαγε” μετ’ ολίγας εβδομάδας δύο των προ αυτού πλειοψηφησάντων και ούτως εισήλθεν εις το δημοτικόν συμβούλιον ως ενεργόν μέλος.
Ήτο δε άνθρωπος με επιρροήν, διότι ήξευρε να κάμνει “ευκολίας” εις τους χωρικούς….
Δι’ όλων αυτών των μέσων, ως και διά τινων χρηματικών δανείων, τα οποία εδάνειζεν εις τους χωρικούς “το διάφορο κεφάλι[4], είχεν αποκτήσει ου μικράν περιουσίαν, δημοπρατήσας τας οικίας ή τας αμπέλους χωρικών τινων, οίτινες ουδ’ έλειψαν έκτοτε από πλησίον του, ούτε έχθραν ή μνησικακίαν εφαίνοντο τρέφοντες προς αυτόν, αλλά τουναντίον μάλιστα εφαίνοντο ως να του ήσαν υπόχρεοι. Τούτο δε, διότι εις τα χωρία και εις τας μικράς πόλεις οι πτωχοί άνθρωποι δεν έχουσι κανέν μέσον πώς να γλυτώσουν από τας χείρας των μικρεμπόρων, των μικροκεφαλαιούχων και των δικολάβων. Αυτοί οι τύραννοί των είναι και οι προστάται των. Ο ίδιος, όστις επώλησε χθες τον βουν ή τον αγρόν του δείνος γεωργού, ο ίδιος θα δανείσει αύριον τον αυτόν γεωργόν ή θα τον πιστώσει, επιφυλαττόμενος μετ’ ου πολύ να του πωλήσει την οικίαν ή την άμπελον. Και μετά τινα χρόνον, ότε δεν θα έχει πλέον ούτε αγρόν, ούτε βουν, ούτε άμπελον, ούτε οικίαν, αυτός πάλιν ο τύραννος, αυτός ο προστάτης θα τον μισθώσει, όπως καλλιεργεί αντί ευτελούς αμοιβής τον κατεσχημένον, τον πρώην ιδικόν του αγρόν ή άμπελον…
Το αυτό και χειρότερον συμβαίνει, αν ο χωρικός εδοκίμαζεν εις το ήμισυ της οδού να απαλλαχθεί του πρώτου καλοθελητού, ορφανευμένος από τον βουν και τον αγρόν, σώζων την οικίαν και άμπελον. Θα αντικαθίστα απλώς τον καλοθελητήν, θα ήλλαζε προστάτην και τύραννον αλλά δεν θα εγλύτωνεν ούτε την άμπελον ούτε την οικίαν. Ο νέος καλοθελητής θα εφήρμοζεν απλώς το αυτό σύστημα με την επί το χείρον διαφοράν προς ζημίαν του χωρικού, ότι θα ησθάνετο ολιγώτερον προς αυτόν οίκτον. Τρίτος τρόπος θα ήτο να καταφύγει ο χωρικός εγκαίρως προς τον δικολάβον[5]. Αλλ’ ο δικολάβος είναι το χείριστον κακόν. Θα εδίδασκε τον χωρικόν την στρεψοδικίαν και το ψεύδος, θα τον έπειθε να ψευδορκήσει, θα του μετέδιδε τα πρώτα σπέρματα της δικομανίας και της φυγοπονίας και θα του έτρωγεν επίσης τον βουν, τον αγρόν ή την οικίαν και την άμπελον…».

Δ. «Βαθεία των πραγμάτων μελέτη», περί δωροδοκίας και «άλλων πολύ χειρότερων εκλογικών διαφθορών» (συναλλαγή, ρουσφέτια, δημόσιο και ιδιωτικό χρήμα, πλουτοκρατία, φόροι, μ. ά.)

(πηγή: κεφ. ΙΑ΄, ό. π. και στα ΆΠΑΝΤΑ, τ.2, σελ. 451-456)

«… Τώρα, δεν τους βλέπεις και τα δύο κόμματα διά ποίων μέσων προσπαθούν να κερδίσουν την εκλογήν; Δεν βλέπεις τα δύο πρακτορεία των ανοικτά, φανερώς ενεργούντα, δεν ακούεις κρυφομιλήματα όπισθεν πάσης θύρας και πάσης γωνίας της οδού, δεν βλέπεις τα τρεξίματα και τους ιδρώτας των οργάνων των, δεν ακούεις τον κρότον των χαλκίνων κερμάτων όπισθεν των λογιστηρίων; Δεν βλέπεις απλοϊκούς εκλογείς να βαδίζουν και να κοντοστέκονται, να εξάγουν την χείρα από την τσέπην και να μετρούν δεκάρες;
Και ο λαλών έδειξεν εις τον ακροατήν του γέροντα χωρικόν, όστις, εξελθών του πρακτορείου των Χαλασοχώρηδων, είχε σταθεί ενώπιόν των κρατών φυσέκιον τεσσάρων δραχμών, το οποίον έσχισε κι εμέτρα, διά να ίδει αν ήσαν σωστές οι δεκάρες. Εφαίνετο οινοβαρής και ηκούετο ο μονόλογος και οι ψιθυρισμοί του: “Τέσσαρες δραχμές βάσταξ’ η ψυχή του;… τέσσαρες, όχι παραπάνω… έχουμε και λέμε, μία, δύο, τρεις, τέσσαρες, πέντε, εξ, εφτά, οχτώ, εννιά… μία δραχμή… Έχουμε και λέμε…” Κι επειδή ευκόλως έχανε τον λογαριασμόν, ήρχιζεν εξ αρχής πάλιν.
– Τους βλέπεις ή όχι; επανέλαβεν ο λαλών.
– Τους βλέπω, απήντησεν ο ομολητής του.
– Λοιπόν, αύριον, να έχεις όρεξιν ν’ ακούεις τα παράπονα των ηττημένων. Όσοι θα είναι εν αποτυχία θα χαλάσουν τον κόσμον με τις φωνές, θα κατηγορούν τους νικητάς επί χρήσει αισχρών μέσων, θα υποβάλουν φοβεράς ενστάσεις, θα προσβάλουν το κύρος της εκλογής, λόγω ότι το αποτέλεσμα επετεύχθη διά δωροδοκίας. Ούτε θα τους τύπτει η συνείδησις επί τω ότι και αυτοί μετήλθον το αυτό μέσον…
Όσον αφορά την δωροδοκίαν, μη πιστεύεις ότι την βδελύττομαι τόσον, όσον φαίνομαι. Είναι άλλαι πολύ χειρότεραι εκλογικαί διαφθοραί. Το κατ’ εμέ, φρονώ ότι η δωροδοκία είναι το μικρότερον κακόν.
– Το μικρότερον κακόν; επανέλαβεν ο ξένος.
– Ναι· φρονώ, είπεν, ότι η δωροδοκία είναι το μικρότερον κακόν… Όπου γενικότης, εκεί και επιπολαιότης. Διά να είναι τις εμβριθής πρέπει να εγκύπτει εις βαθείαν των πραγμάτων μελέτην….   …διατί, λέγω, τόσον κακοζήλως, αν όχι τόσον κακοπίστως, κραυγάζουσι κατά της πλουτοκρατίας; Τι τους κακοφαίνεται; qui veut la fin, veut les moyens. Η ηθική δεν είναι επάγγελμα και όστις ως επάγγελμα θέλει να την μετέλθει, πλανάται οικτρώς και γίνεται γελοίος. Όστις πράγματι φιλοσοφεί και αληθώς πονεί τον τόπον του και έχει την ηθικήν όχι εις την άκραν της γλώσσης ή εις την ακωκήν της γραφίδος αλλ’ εις τα ενδόμυχα αυτά της ψυχής, βλέπει πολύ καλά ότι είναι αδύνατον να πολιτευθεί…
Η πλουτοκρατία ήτο, είναι και θα είναι ο μόνιμος άρχων του κόσμου, ο διαρκής Αντίχριστος. Αύτη γεννά την αδικίαν, αύτη τρέφει την κακουργίαν, αύτη φθείρει σώματα και ψυχάς. Αύτη παράγει την κοινωνικήν σηπεδόνα. Αύτη καταστρέφει κοινωνίας νεοπαγείς.
– Και ύστερον λέγεις ότι η δωροδοκία εις τας εκλογάς είναι μικρόν κακόν; παρετήρησεν ο ξένος…
-…. Αλλ’ ιδού επανέρχομαι εις το προκείμενον. Ο λόγος, δι’ όν θεωρώ την δωροδοκίαν ως το μικρότερον κακόν είναι ότι ως είδος εκλογικής διαφθοράς την υπάγω εις το γένος της συναλλαγής. Συναλλαγή είναι η εν πρυτανείω σίτησις, αι εκ του δημοσίου ταμείου παροχαί, τα ρουσφέτια. Συναλλαγή είναι και η εις παρανόμους δίκας προστασία. Συναλλαγή είναι και η προς παραγραφήν οφειλομένων φόρων συνδρομή και η παράνομος εξαίρεσις κληρωτών. Συναλλαγή είναι και η δωροδοκία. Τώρα, ποίος προστάτης, ποίος πολιτευόμενος, ποίος βουλευτής είναι ιπποτικώτερος; Εκείνος όστις εκ του ιδίου ταμείου αγοράζει τας ψήφους των εκλογέων ή εκείνος όστις τας αγοράζει εκ του δημοσίου θησαυρού; Εκείνος όστις πληρώνει εκ του θυλακίου του ή εκείνος όστις πληρώνει εκ των χρημάτων του έθνους, χρημάτων ξένων, τα οποία εις την Ελλάδα μάλιστα εσυνηθίσαμεν όλοι να θεωρούμεν έρμα και σκοτεινά; Ποίος είναι πλέον γαλαντόμος;
– Βεβαίως, εκείνος που πληρώνει από την τσέπην του, απήντησεν αδιστάκτως ο ξένος.||
– Βλέπεις; Ιδού διατί μισώ τας γενικότητας και επιθυμώ να ειδικεύω. Ομιλώ σχετικώς όχι απολύτως. Δεν λέγω ότι η δωροδοκία είναι καλόν τι, λέγω ότι είναι το ολιγώτερον κακόν. Και σημείωσε ότι ουδείς ποτε εκλέγεται βουλευτής διά της δωροδοκίας. Ο απάνθρωπος τοκογλύφος, όσας και αν αγοράσει ψήφους, ποτέ δεν θα εκλεχθεί. Πριν κατέλθει εις τον αγώνα, θα υποδυθεί την φιλανθρωπίαν ως προσωπείον, θα φορέσει την δημοτικότητα ως κόθορνον[6]. Θα φροντίσει ν’ αποδώσει μέρος των όσων ήρπασεν εις τους εκλογείς. Και μεταξύ των δύο αντιπάλων, μετερχομένων την αυτήν διαφθοράν, θα επιτύχει εκείνος, όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κι επιδεξιώτερον τον κόθορνον.
Ας εξετάσωμεν τώρα, εξηκολούθησεν ο Λέανδρος Παπαδημούλης, πόθεν και πώς, αφού η πλουτοκρατία είναι δεδομένον τι και αναπόδραστον κακόν, ας εξετάσωμεν πώς εγεννήθη, πώς γεννάται φυσικώς η δωροδοκία.
Υπόθεσε, φίλε, ότι σ’ εκυρίευσε και σε έξαφνα η φιλοδοξία του Γιαννάκου του Χαρτουλάριου, ότι επεθύμησες να γίνεις βουλευτής διά να υπηρετήσεις το έθνος. Διά να επιθυμήσεις τούτο, σημείωσε, πρέπει να είσαι χορτάτος. Η φιλοδοξία είναι η νόσος των χορτάτων, η λαιμαργία είναι των πεινασμένων το νόσημα. Εξέρχεσαι εις την αγοράν, βγάζεις λόγον και παρακαλείς τους προσφιλείς συμπολίτας να σε τιμήσωσι διά της ψήφου των. Αλλ’ είσαι άραγε εις θέσιν να ηξεύρεις πόσοι εκ των προσφιλών συμπολιτών σου είναι χορτάτοι και πόσοι δεν είναι; Μην αμφιβάλλεις ότι οι πλείστοι είναι πεινασμένοι, διότι αν δεν ήσαν, όλοι θα έβγαζαν κάλπας διά να γίνουν βουλευταί. Αλλά μεταξύ των ακροατών σου, μεταξύ των προσφιλών σου συμπολιτών, δυνατόν, πιθανόν, βέβαιον μάλιστα ότι ευρίσκονται τινές, εις, δύο, τρεις, πέντε, δέκα, κατά γράμμα πεινασμένοι. Τώρα, την ημέραν της εκλογής, πώς απαιτείς να υπάγει άνθρωπος πεινασμένος, άνθρωπος όστις θα ψαύει την κοιλίαν του ως έγχορδον όργανον, άνθρωπος όστις δεν θα έχει την δύναμιν να ίσταται και να βαδίζει, πώς απαιτείς τοιούτος άνθρωπος να υπάγει να ψηφοφορήσει εις την κάλπην σου και να σου δώσει μάλιστα λευκήν ψήφον; Φυσικόν είναι, αφού θα λάβει τον κόπον προς χάριν σου, να του δώσεις τουλάχιστον να φάγει δι’ εκείνην την ημέραν.
Εάν δεν του δώσεις χρήματα, θα του προσφέρεις γεύμα. Και τούτο δωροδοκία δεν είναι; Ή θα του στείλεις κατ’ οίκον βακαλιάρον και σαρδέλλες και οίνον. Δωροδοκία και τούτο. Εάν δεν σπεύσεις εγκαίρως συ, θα σε προλάβει ο αντίπαλός σου, όστις θα φορεί τον κόθορνον της φιλανθρωπίας αμφιδεξιώτερον.
Ιδού πόθεν εγεννήθη η δωροδοκία. Πώς θέλεις να ενδιαφέρεται ο αγρότης, ο βοσκός, ο πορθμεύς, ο ναύτης, ο εργάτης, ο αχθοφόρος, πώς θέλεις να ενδιαφέρωνται διά τον Καψιμαΐδην και τον Γεροντιάδην αν θα γίνωσι βουλευταί ή όχι; Εκείνοι είναι χορτάτοι και τρέφουσιν όνειρα, φιλοδοξίας, ούτοι πεινώσι και θέλουν να φάγωσι. Δεν έχουσιν οι πτωχοί μεγάλας αξιώσεις. Δεν περιμένουν διορισμούς και παχέα ρουσφέτια από την Κυβέρνησιν. Αλλ’ αφού θητεύουσιν επιπόνως και δεν επαρκούν να τραφώσιν εκ του ιδρώτος των, αφού οι λεγόμενοι αντιπρόσωποί των δεν παύουν να ψηφίζωσιν ελαφρά τη καρδία φόρους και φόρους και πάλιν φόρους, ας τους θρέψωσιν επί μίαν ημέραν εκ του βαλαντίου των.
Ανέκαθεν τα αξιώματα ήσαν αγοραστά. Και αφού η επάρατος πλουτοκρατία είναι άφευκτον κακόν, κατά ποίον άλλον τρόπον θ’ αποκτώνται τ’ αξιώματα; Πράγμα το οποίον έχασε προ πολλού πάσαν ηθικήν αξίαν, μόνον διά χρημάτων είναι κτητόν… Ευτύχημα μάλιστα νομίζω ότι δεν ανεφάνη επιφανής τις πολιτευτής εις τα μέρη ταύτα.
– Πώς είπες; ηρώτησεν απορήσας ο ξένος.
– Λέγω ότι λογίζομαι ως ευτύχημα το ότι δεν ανεφάνη τις εκ των λεγομένων επιφανών πολιτευτών εις τας νήσους ταύτας. Ενθυμούμαι τι συνέβη προ πολλών ετών, όταν είχε γίνει τις υπουργός, βουλευτής γείτονος επαρχίας. Οι κουρείς έκλεισαν τα κουρεία των, οι καφεπώλαι τα καφενεία των, οι υποδηματοποιοί επώλησαν τα καλαπόδια των. Δεν υπήρξε βοσκός, όστις να μη διωρίσθη τελωνοφύλαξ, ούτε αγρότης, όστις να μη προχειρισθεί εις υγειονομοσταθμάρχην. Τότε είδομεν πρώτην φοράν κι εδώ εις την νήσον λιμενάρχην φουστανελλάν. Ο εκ της γείτονος επαρχίας υπουργός μας τον είχε στείλει ως δείγμα περίεργον υπαλλήλου. Ο Θεός μάς ελυπήθη και δεν παρεχώρησε να γεννηθεί επιφανής τις εδώ, εσκλήρυνε δε την καρδίαν μας και δεν εδέχθημεν εισβολήν ξένου υποψηφίου. Ιλιγγιώ να φαντασθώ τι θα εγίνετο. Όλοι οι πορθμείς θα εγκατέλειπον τας λέμβους των, οι κυβερνήται θα έρριπτον έξω τα πλοία των, οι ναυπηγοί θα επετούσαν τα εργαλεία των και θα εζήτουν δημοσίας θέσεις. Διότι μη νομίσεις ότι η θεσιθηρία γεννάται μόνη της. Τα δύο κακά αλληλεπιδρώσιν. Η ακαθαρσία παράγει φθείρα και ο φθειρ παράγει την ακαθαρσίαν. Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν[7], τον κουτσαβακισμόν[8], την εις τους νόμους απείθειαν… Η δωροδοκία δε την οποίαν βλέπεις τόσον γενικευμένην ως εκλογικόν όπλον, είναι κατ’ εμέ το μικρότερον κακόν. Όστις όμως δυσφορεί επί ταύτη ας μη μετέχει του εκλογικού αγώνος, μήτε ως εκλογεύς μήτε ως εκλέξιμος…».

Ε. Ο Παπαδιαμάντης ως συγγραφεύς:

«…(συγγραφεύς, όστις εστοχάσθη να γράψει ηθογραφικήν μελέτην επί εκλογικού θέματος, οφείλει να είναι ο αυτός και υποψήφιος κομματάρχης και ψηφοφόρος και διαλογεύς και κήρυξ του εξαγομένου της ψηφοφορίας)…»

Στ. Παρέκβαση: Παπαδιαμάντης και Μπαλζάκ (ρεαλισμός και λεπτομέρειες, συμπτώσεις σχεδόν σύγχρονες)

Εισαγωγικά:

Στο διήγημα αυτό του Παπαδιαμάντη υπάρχουν ορισμένες λεπτομέρειες (βλ. το κεφ. Γ. για τον τοκογλύφο παραπάνω) που συμπίπτουν μ’ αυτές του Μπαλζάκ στο βιβλίο του: οι χωριάτες (Γκοβόστης 1987)[9]. Οι δυο συγγραφείς αναφέρονται με μια αντικειμενικότητα κι ένα ρεαλισμό των «πραγματικών σχέσεων» (Μαρξ για τον Μπαλζάκ στο άρθρο), τις οποίες και κριτικάρουν. Υπάρχουν ακόμη λεπτομέρειες των συναλλαγών με συγκεκριμένα ποσά χρημάτων, γεγονός που δείχνει ρεαλιστικά την «αξία» αυτών των συναλλαγών, την οποία τοποθετούν εντός της πραγματικότητας (κατά τη γνώμη μας).
Το παραπάνω απόσπασμα Ε (: Ο Παπαδιαμάντης ως συγγραφεύς…) είναι παρεμφερές μ’ αυτό του Μπαλζάκ, ο οποίος έγραψε για το «δίκιο της κάθε παράταξης» (πλούσιοι και φτωχοί), καθώς και για την ισότητα «μπροστά στην πένα».
Οι αναφορές στους βουλευτές στον Παπαδιαμάντη είναι συγκεκριμένες ενώ στον Μπαλζάκ είναι γενικές (εμφανίζονται στο «δίχτυ» των μεσαζόντων).

Δάνεια, υποθήκες, μεσάζοντες, τοκογλύφοι, μ. ά.:

Περιγράφεται κι από τους δυο συγγραφείς η καταχρέωση του αγρότη με τις υποθήκες, τους πλειστηριασμούς και τις δημοπρατήσεις οικιών και χωραφιών, την τοκογλυφία των μικρεμπόρων, των μικροκεφαλαιούχων και των δικολάβων. «Αυτοί οι τύραννοι είναι και προστάται των» των πτωχών και χωρικών, όπως έγραψε παραπάνω ο Παπαδιαμάντης, γεγονός που χαρακτήρισε ο Μπαλζάκ ως «κράτος μεσαζόντων» («εις τα χωρία και εις τας μικράς πόλεις») και «αόρατη συμμαχία και έξυπνη τυραννία» (και οι δυο συγγραφείς χρησιμοποιούν την ίδια λέξη!). Επισημαίνεται και από τους δυο, η απόσπαση των χωρικών από το χωράφι και εντέλει η χαμηλή αμοιβή του για το ίδιο χωράφι (επισημαίνεται και από τον Μαρξ στο Κεφάλαιο, τ.3, βλ. στο άρθρο). Οι δυο τοκογλύφοι του Μπαλζάκ (Ριγκού και Γκωμπερτέν) και αυτός του Παπαδιαμάντη (ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος), που εμφανίζονται στις σκηνές, ενεργούσαν ως προς τα παραπάνω με τα ίδια «ανήθικα» μέσα και με σκοπό το κέρδος. Το σύστημα μεσαζόντων (συμπεριλαμβανομένων των κομματαρχών και βουλευτών), περιλαμβάνει την εύνοια προς συγγενείς και φίλους («νεποτισμός»), τον «πατριωτισμό», τον «τοπικισμό» (αφορά την μικρή επαρχιακή πόλη), τις συναλλαγές για τις δημοσιοϋπαλληλικές θέσεις μ. ά., πράξεις που ισχύουν μέχρι σήμερα.

Αν αντικαταστήσουμε αυτούς τους τύραννους (τοκογλύφους κλπ.) με τους σημερινούς τραπεζίτες, τότε οι λεπτομέρειες των δυο συγγραφέων είναι σχεδόν σύγχρονες και οι σημερινοί τραπεζίτες μπορούν ν’ αναζητήσουν, σ’ αυτούς τους δυο συγγραφείς, τους προκατόχους τους στο 19ο αιώνα. «Δεν θα δυσκολευτεί, επίσης, ο μέσος Ελλην τραπεζίτης να αναγνωρίσει στο πρόσωπο του κυρ Μανουήλου του Στεριωμένου («Οι Χαλασοχώρηδες») έναν εκ των ενδόξων προγόνων του από το σπέρμα των οποίων προέκυψε:…» (Δ. Γκιώνης στο: http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=2008-12-20&s=diaxronika 20.12.2008).

—————————

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Γλωσσάρι

[ πηγή: «Γλωσσάρι» , Άπαντα, Παπαδιαμάντη, τ. 2 http://papadiamantis.net/%E1%BC%8D%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1-%CE%94%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%85-pdf : Ἅπαντα-Δόμου.

«Σημείωση [του επιμελητή Ν.Δ.Τ., ό. π.]: Ορισμένες λέξεις και φράσεις, ιδιαίτερα των Χαλασοχώρηδων, δεν εξηγούνται ικανοποιητικά στο Γλωσσάρι του τόμου αυτού, και θα ήταν μεγάλη χαρά για μένα, αν γίνονταν αντικείμενο έρευνας και συζήτησης. Συχνότατα αντιγράφω αυτολεξεί τον Ρήγα. Αυτολεξεί επίσης παραθέτω, κατά κανόνα, και τις εξηγήσεις των Σκιαθιτών συνεργατών μου, προπάντων όταν η σημασία είναι αμφίβολη», σελ. 679 ό. π.. Στον τ. 5 (δεύτερη επανέκδοση 2005) έχουν «διορθωθεί ή βελτιωθεί αρκετά λήμματα» μ. ά., σελ. 407 ό. π.)

Ορισμένες λέξεις με πλάγια γράμματα στο πρωτότυπο ερμηνεύονται από τα εξής: α. Μείζον Ελληνικό Λεξικό (ΜΕΛ) των Τεγόπουλου-Φυτράκη (έντυπο και ηλεκτρονικό), β. Δημητράκος, Νέον Λεξικόν (ορθογραφικόν και ερμηνευτικόν όλης της ελληνικής γλώσσης), επιτομή…, Εκδόσεις «Περγαμηναί» 1957 και γ. ΑΠΘ, Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη) 1998.

Αναπνέω: «μεταφ. ανακουφίζομαι οικονομικώς».
Βαμβακόσπορος: ο, χρήματα, χρηματικό ποσό για δωροδοκία.
Βοτάνι : χρειάζεται και λιγάκι βοτάνι, «ας δώσει χρήματα».
Διάφορο: κέρδος, το διάφορο κεφάλι : o ανατοκισμός, ο τόκος που γίνεται κεφάλαιο.
Κοντραπούντους: «Αντί για “κοντραπούντους” της πρώτης δημοσίευσης και των προηγούμενων εκδόσεων, ο ΝΔΤ διορθώνει σε “κοντραμπάντους” που το ερμηνεύει στο Γλωσσάρι “λαθρέμποροι, πειρατές”. Νομίζω ότι αυτοί λέγονται “κοντραμπαντιέρηδες”. Τι μπορεί να σημαίνει το “κοντραπούντους” δεν το ξέρω, ίσως κάτι σχετικό με το “πούντους” (πόντους που λέμε σήμερα).»  Πηγή:.
Κουκουλόσπορος (μεταφ.), τα χρήματα, ιδιαίτερα όταν διατίθενται για δωρο­δοκία.
Λαδιά: με τα μούτρα στη λαδιά, στο «ψητό».
Λιανά, τα: τραβούμε, τραβούμε σφλόμο, μα λιανά τίποτα, «πίνουμε, πίνουμε κρασί, μα χρήματα τίποτε», «κάνομε    κόπους, άλλα χρήματα δε βλέπομε».
Μουαμέτ· Αμέτ Μουαμέτ: αμετατρέπτως, ανυποχωρήτως. («Το ΄χ΄ αμέτ Μουαμέτ. Έχει σκοπό αμετάτρεπτο»).
Μούχτι: «τα πολλά χρήματα» , πέφτω με τα μούτρα στο μούχτι.
Μπουλούκια: ή πρώτη δημοσίευση και οι εκδόσεις παρέχουν την lectio difficilior μπουκλούκια, που κατά τα δελτία του Ι.Λ.Α. σημαίνει «κοπριά γουρουνιών, κοπριά στάβλου, σκουπίδια, τόπος απορρίψεως σκουπιδιών», κατά τόν Κουκκίδη «ακαθαρσία, κόπρος, κοπρών, δυσχέ­ρεια» και κατά τον Φραγκούλα «μπερδεμένα».
(Ε)Ξωμερίτης: ο αγρότης , αυτός που διαμένει στην εξοχή.
Ονόρε: για το ονόρε, για τη δόξα, για να τιμηθεί.
Παλιοκαϊάσα, η: κυριολ. παλιοκάικο, σαπιοκάικο, μεταφ. χούφταλο, ερείπιο.
Παρασούβλι: «άσπρο πανί δεμένο στο άκρο γάντζου (καλαμιάς). Το φέρνουν γύρω στο θαλάμι του χταποδιού κι εκείνο βγαίνει έξω (ψεύτικο δόλωμα)».
Πεκούν(ν)ια : τα, χρήματα.
Ρηγάλο: δώρο, φιλοδώρημα.
Σαλπάρω: κλέβω, αρπάζω.
Σιχνάτσα: η, παλιό γαλλικό χαρτονόμισμα μικρής αξίας.
Σκάλα: κοινωνική τάξη.
Σμιγός: ψήφους σμιγούς, ψήφους μεικτούς, με «ναι» και «όχι».
Τραμπούκος: φιλοδώρημα, ιδιαίτερα σε εκλογέα ή κομματάρχη.
Τράχωμα: προίκα σε μετρητά, «μέτρημα».
Τσομπανοφλοέρα: χωριάτης, αγροίκος.
Φέγγω: ας φέξει, ας πέσει χρήμα.
Φυσάω: έχω λεφτά, είμαι πλούσιος.
Φυσέκι: κύλινδρος κερμάτων τυλιγμένων σε χαρτί με σχήμα φυσιγγίου.
Ψιλούρια: λεφτά, λιανά.
Ψωμοτρώω: «συνηθίζεται στη φράση: Θα τον ψωμοφάει = θα γίνει αιτία να αποθάνει άδικα»
qui veut la fin, veut les moyens: όποιος θέλει να πετύχει κάτι είναι υποχρεωμένος να χρησιμοποιήσει τα ανάλογα μέσα.

[1] Τα πλάγια γράμματα είναι στο πρωτότυπο, ερμηνεύονται εντός αγκυλών, [σύμφωνα με το ΜΕΛ, το Δημητράκο και το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής, βλ. το Γλωσσάρι στο τέλος], επίσης κάποιες λέξεις υπάρχουν σε εισαγωγικά στο πρωτότυπο, στο οποίο στηρίχτηκε το παρόν κείμενο και είναι όλο σε εισαγωγικά (σε συντομευμένη μορφή, λόγω έκ τασης του παρόντος κειμένου και γι αυτό καλύτερα να το διαβάσει κανείς στο πρωτότυπο). Σημειώνω ότι πολλές λέξεις τις ερμηνεύει ο ίδιος ο Παπαδιαμάντης στην επόμενη ακριβώς πρόταση. Εκτός εισαγωγικών είναι οι επικεφαλίδες, οι υπότιτλοι, οι υποσημειώσεις καθώς η παρέκβαση στο τέλος.

[2] Οι λέξεις με τονισμένα γράμματα ερμηνεύονται στο γλωσσάρι στο τέλος και είναι χαρακτηριστικές του παρόντος αντικειμένου. Θα σημείωνα ότι στις λέξεις αυτές (κλειδιά) βασίζεται το παρόν κείμενο.

[3] Επειδή αυτή η λέξη, όπως και η λέξη βαμβακόσπορος παρακάτω, αναφέρεται στη δωροδοκία [σύμφωνα με το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής: η προσφορά υλικών ωφελημάτων σε κάποιον, με σκοπό την εξαγορά της συνείδησής του.], παρατίθεται η ερμηνεία του δωροδόκος, (που υπάρχει στον τίτλο, από το ΜΕΛ): αυτός που ενεργεί δωροδοκία σύμφωνα με το Λεξικό του Δημητράκου: ο δια δώρων διαφθειρόμενος και ο δια δώρων διαφθείρων] και δωροδοκώ : προσφέρω σε κάποιον δώρο, για να παραβεί το καθήκον του | διαφθείρω με χρήματα (συνώνυμα: εξαγοράζω, λαδώνω)[ σύμφωνα με το Δημητράκο: λαμβάνω δώρα προς παράβασιν καθήκοντος κ. παθ. διαφθείρομαι δια δώρων κ. επί πραγμάτων : εκτελούμαι κατόπιν δωροδοκίας].Βλ. επίσης στο κεφ. Δ. παρακάτω.

[4] Το «διάφορο» (κέρδος) και το «διάφορο κεφάλι» (ανατοκισμός, ο τόκος που γίνεται κεφάλαιο) αποτελούν λέξεις κλειδιά για την περίπτωση των τοκογλύφων, αναφέρονται δε και σε άλλα διηγήματα του Παπαδιαμάντη: Στο «Ρεμβασμός του Δεκαπενταύγουστου» (πρόσφατα αναρτημένο εδώ, βλ. επίσης: Δ. Γκιώνης, «Πλουτοκρατία, ο μόνιμος άρχων» [«Η τοκογλυφία στο έργο του Παπαδιαμάντη»] στο: http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=2008-12-20&s=diaxronika). Στο διήγημα «Τα Δυο τέρατα» γράφει: «Τα θαλασσοδάνεια, βλέπετε, είχαν τριανταέξ τοις εκατόν και το “διάφορο κεφάλι“». Στο ποσοστό αυτό και στα θαλασσοδάνεια επανέρχεται στα διηγήματα «Ο Γαγάτος και τ’ άλογο», «Τα Βενέτικα» και στο «Νεκρός ταξιδιώτης». Στο «διάφορο κεφάλι» αναφέρεται και στο διήγημα «Το Σπιτάκι στο Λιβάδι». Τέλος σε μια σειρά διηγημάτων αναφέρεται στα δάνεια, στις υποθήκες, καθώς και στους κομματάρχες με τα ρουσφέτια, για τα οποία δε χρειάζονται σχόλια (είναι γνωστά από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Για το ΣΥΡΙΖΑ δε ξέρω, θα δείξει…πάντως τα μνημόνια φέρνουν φτώχεια μ. ά. στους «ψηφοφορούντες»…). Όλες οι παραπάνω αναφορές γίνονται με χιούμορ και ειρωνεία, αλλά και ρεαλισμό των «πραγματικών σχέσεων» (βλ. και την Παρέκβαση του παρόντος κειμένου) στο θέμα που εξετάζουμε και αξίζει κανείς να τα διαβάσει στο πρωτότυπο.

[5] Επισημαίνεται ότι η λέξη δικολάβος αναφέρεται σε διάφορα σημεία του κειμένου και εδώ στην επόμενη πρόταση ερμηνεύεται από τον ίδιο τον Παπαδιαμάντη.

[6] [υπόδημα, που φορούσαν οι ηθοποιοί της αρχαίας τραγωδίας, για να φαίνονται ψηλότεροι | (μτφ.) άνθρωπος αναξιόπιστος (ΜΕΛ). Σύμφωνα με το Δημητράκο: ειδικόν βαρύ υπόδημα δια κυνηγούς ή ιππείς, ως σήμερον ή μπόττα, επιθ., άνθρωπος ευμετάβολος, άνευ χαρακτήρος.]

[7] Η λέξη τραμπούκος υπάρχει στο γλωσσάρι ως φιλοδώρημα (ιδιαίτερα σε εκλογέα ή κομματάρχη). [Στο (ΜΕΛ) ερμηνεύεται: (ο) ουσ. αυτός που υπηρετεί με αμοιβή ανέντιμους σκοπούς πολιτικής ή παράνομης παράταξης | μπράβος πολιτικού, νταής. Ο τραμπουκισμός ερμηνεύεται: ως η συμπεριφορά τραμπούκου, πράξη, ενέργεια που ταιριάζει σε τραμπούκο.]

[8] [Κουτσαβάκης ερμηνεύεται ως ψευτοπαλ[λ]ι[η]καράς (συνώνυμα: μάγκας, νταής). Κουτσαβάκικος είναι επίθ. που ταιριάζει σε κουτσαβάκη, μάγκικος (ΜΕΛ)].

[9] Στηριζόμαστε στο πρόσφατο άρθρο (υπό δημοσίευση στις Θέσεις) με τίτλο: «Η ταξική σύγκρουση των μικροαγροτών (του πρώτου μισού του δέκατου ένατου αιώνα [όχι και τόσο μακρινού] στη Γαλλία, σύμφωνα με τους Μπαλζάκ, Λούκατς και Μαρξ)». Οι παραπομπές σ’ αυτό θα γίνονται με τη λέξη άρθρο.

108 Σχόλια to “Οι Χαλασοχώρηδες και η εκλογική διαφθορά (Μελέτη του Μάκη Πασχαλίδη)”

  1. cronopiusa said

    Τραγικά επίκαιρο το διήγημα του Παπαδιαμάντη

    το αγαπημένο μου Βαρδιάνος στα σπόρκα

    Καλή σε μέρα

  2. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  3. atheofobos said

    Μεταφέρω εδώ την κριτική που είχα γράψει στις 13-2-2013 από την παράσταση των «Χαλασοχώρηδων»
    http://www.atheofobos2.blogspot.gr/2013/02/blog-post_19.html

    Την Κυριακή είχα την τύχη να δώ μια ιδιαίτερα αξιόλογη παράσταση στο θέατρο Αλκμήνη.
    Ήταν το έργο Οι Χαλασοχώρηδες του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη.
    Δεν είχα φανταστεί ποτέ μου πως ένα λογοτεχνικό έργο και μάλιστα στην καθαρεύουσα, θα μπορούσε να γίνει μια θεατρική παράσταση που να ενθουσιάζει ένα ποικίλο κοινό από παιδιά μέχρι την δική μου ηλικία.
    Το θέατρο ήταν γεμάτο με νέα αγόρια και κορίτσια από το λύκειο της Λεοντίου που εμφανώς διασκέδαζαν με τα διαδραματιζόμενα επί σκηνής.
    Το έργο που έχει γραφτεί το 1893 σατιρίζει και διακωμωδεί τους πολιτικάντηδες που προσπαθούν να εξαγοράσουν την ψήφο του κοσμάκη τις ημέρες προ των εκλογών.
    Όλοι οι ηθοποιοί που παίζουν και διαφορετικούς ρόλους είναι εξαιρετικοί και η σκηνοθεσία του Κ. Παπακωνσταντίνου έχει καταφέρει να μετατρέψει ένα κείμενο 120 ετών σε ένα απόλυτα επίκαιρο θεατρικό έργο.

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Μου έχουν πει πολύ καλά λόγια για την παράσταση αυτή.

  5. cronopiusa said

    και η καλύτερη παράσταση του ελληνικού κοινοβουλίου

  6. cronopiusa said

    ωχ δεν ήταν στη βουλή, στη Μυτιλήνη ήταν…

  7. Earion said

    Καλημέρα, καλή Κυριακή και καλή δύναμη στους επιστρέφοντες στη βάση τους από διακοπές.

    με τα ρουσφέτια, για τα οποία δε χρειάζονται σχόλια (είναι γνωστά από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Για το ΣΥΡΙΖΑ δε ξέρω, θα δείξει…)

    Δείτε ένα από τα πιο εξοργιστικά δείγματα συριζαίικου ομαδικού ρουσφετιού εδώ και εδώ.

  8. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    «Δεν έδιδε πέντε χωρίς να είναι βέβαιος ότι θα λάβει δέκα. Εβραίος σωστός.»
    Tώρα που γνώρισα του Αραπάδες …νομίζω ότι αδικούμε διαχρονικά τους Εβραίους…:-)
    Ή ίσως θα έπρεπε να λέμε «Σημίτης σωστός» (μιας και οι Αραπάδες Σημίτες είναι)
    Μακρά οι χειρότεροι βέβαια είναι οι Κύπριοι…

  9. cronopiusa said

    το βουλευτιλίκι και οι Χαλασοχώρηδες στον ελληνικό κινηματογράφο

    απ η μια η μαγκούρα στη βουλή

    απ την άλλη ο ανιψιός του Κασανδρή και γαμπρός του Σκούταρη

    οι κομματάρχες

    και συ που θέλεις το παιδί σου να γίνει μια καθηγητριούλα, να χει το μισθουλάκο της να στρώσεις τη ζωούλα της

    και συ που πουλιέσαι φι ένα πουκάμισο αδειανό

  10. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Να πω καλημέρα γιατί πρωινότερα,έγραψα όπως όπως στο τάμπλετ.
    Εξαιρετική,εξαιρετικότατη επιλογή σήμερα.Στην ώρα του το νήμα και πικρά γνωστό.
    Ευχαριστούμε μαζί με το Νικοκύρη, το Μάκη Πασχαλίδη.

    Παλιοκαϊάσα: παλιόκασα (υβριστικά ,η κακοσιτεμένη γυναίκα,όπως και ψαροκασέλα ή γκρανκάσα)
    Αμέτ Μουαμέτ: Αμέτι μουχαμέτι σ΄εμάς, οπωσήποτε,με το ζόρι
    >>Φυσάω: έχω λεφτά
    το φυσάει το παραδάκι ή σκέτο το φυσάει λέμε σήμερα

  11. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    7.>>ομαδικού ρουσφετιού
    Προσοχή όμως:Δεν είχαν απολυθεί για τις αιτιάσεις που τώρα αναφέρονται στα βιογραφικά στοιχεία, π.χ.απαιτούμενα για τη θέση τα προσόντα.
    Ήταν μέρος των μαζικών τυφλών μνημονιακών απολύσεων από τους ίδιους που τους είχαν προσλάβει.
    Η επανατοποθέτησή τους ήταν μέσα στο γενικό πλαίσιο προεκλογικής υπόσχεσης του σύριζα για επαναφορά των μαζικά απολυμένων λόγω μνημονίων(κατάργηση θέσεων κλπ).
    Ο έλεγχος των φακέλων,δηλ. η εγκυρότητα και νομιμότητα τίτλων και δικαιολογητικών(που είχε ψηφιστεί προ πολλού),συνεχίζεται για κάθε είδος εργασιακής σχέσης με το δημόσιο και όπου σκοντάψει,είτε ακυρώνεται η πρόσληψη είτε τίθεται σε διαθεσιμότητα ο υπάλληλος, ανάλογα με τη βαρύτητα της παρατυπίας, έως ότου ολοκληρωθεί η νόμιμη διαδικασία.

  12. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    7: Αν είναι ομαδικό, δεν είναι ρουσφέτι.

  13. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Στο ίδιο έργο θεατές αιώνες τώρα, κι ενώ η φαρσοκωμωδία καταλήγει μονίμως σε δράμα, ο λαός επιμένει.
    Καλημέρα.

  14. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    7 – Υπομονή, σε 15-20 χρόνια, η μισθωτή εργασία θα είναι μιά ανάμνηση παλιά.

    12 – «Αν είναι ομαδικό, δεν είναι ρουσφέτι.» Φέρτε τα ούζα, αρχίζει η ………!

  15. Για άλλη μια φορά απόλαυσα τη γαλήνια γλαφυρότητα του κοσμοκαλόγερου. Δυστυχώς ο Παπαδιαμάντης και ο Μπαλζάκ έζησαν αρκετά χρόνια πριν από τη χούντα του ’67 και έτσι δεν αξιώθηκαν να μας περιγράψουν τη ρεμούλα …μη βουλευτών. Έτσι υποχρεώνομαι να τους …αντικαταστήσω με τα λίγα κολυβογράμματα που ξέρω.
    Επί χούντας λοιπόν, κατασκευάστηκε στην πεδιάδα Σερρών ένα έργο με την ονομασία «Εκτροπή του χειμάρρου Κρουσοβίτη», ώστε να εκβάλλει στον ποταμό Στρυμόνα. Ένα έργο «λουκούμι» για κάθε εργολάβο: Με πολλές χωματουργικές αλλά και πολλές «νέες εργασίες». Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ καταλαβαίνουν ότι σε τέτοιες περιπτώσεις ρέει πολύ δημόσιο χρήμα. Πάρα πολύ. Να τρέχει από τα μπατζάκια, προς τέρψιν πλείστων όσων.
    Αυτή λοιπόν η «εκτροπή», έχει μια τεράστια διατομή (συγκρίσιμη με αυτή του Στρυμόνα!). Διασχίζει δεκάδες χιλιόμετρα της πεδιάδας Σερρών. Στις διασταυρώσεις με τις προϋπάρχουσες μεγάλες αρδευτικές διώρυγες, βυθίζεται με τη χρήση τεράστιων υπόγειων σιφώνων.
    Αλλά υπάρχει και συνέχεια. Το έργο αυτό δεν λειτούργησε ποτέ μέχρι σήμερα, διότι είναι τυφλό: Έφτασε μέχρι τον Στρυμόνα αλλά …δεν τον βρήκε. Είναι λοιπόν εντελώς άχρηστο. Και κάτι χειρότερο από άχρηστο: Επιβαρύνει με πρόσθετες δαπάνες (τεράτιες γέφυρες κλπ) άλλα νεώτερα έργα, όπως για παράδειγμα την «κάθετο της Εγνατίας» που κατευθύνεται προς τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.
    Πριν από …δεκάδες χρόνια κάποιοι χωρικοί μάζευαν υπογραφές για να ισοπεδωθεί η «εκτροπή» και να ξαναπάρουν τα χωράφια τους που βρίσκονταν στη ζώνη κατάληψης και είχαν απαλλοτροιωθεί. Δεν ίδρωσε όμως το αυτί των πάσης φύσεως αρμόδιων και αναρμόδιων της φρέσκιας (τότε) μεταπολίτευσης.
    Έτσι η «εκτροπή» της ρεμούλας και της ντροπής ζει και βασιλεύει μέχρι σήμερα. Οι χωρικοί την γνωρίζουν με την ονομασία «το κανάλι του Σκαπανέα». Φαίνεται ότι δεν τα γνωρίζει αυτά ο Υιός του Σκαπανέως που ήδη και πάλι ζητά την ψήφο μας. Πού είσαι Παπαδιαμάντη!

  16. sarant said

    15 Δεν την ήξερα την ιστορία!

  17. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    12.>>Αν είναι ομαδικό, δεν είναι ρουσφέτι.
    Αρχικά είχα ξεκινήσει το σχ.11 με τη φράση,»δεν είναι όμως αυτός ο ορισμός του ρουσφετιού»,αλλά είπα άστο γι άλλον 🙂
    Μια άσχετη στο ειδικό μα σχετική στο γενικό πνεύμα του άρθρου ιστοριούλα.
    Προ καιρού,η ανηψιά μου. φρέσκια νεαρή δικηγόρος που δουλεύει, ως συνήθως γίνεται, συνεργαζόμενη σε παλιό δικηγορικό γραφείο,είχε να συντάξει κείμενο υπεράσπισης κάποιου που τον είχαν προσλάβει με τυπικό προσόν το απολυτήριο γυμνασίου και δίπλωμα οδήγησης.Στον έλεγχο γνησιότητας βρέθηκαν πλαστά και τα δυο!Διοικητικό.αστικό αλλά και ποινικό θέμα.Εκεί που το κουβεντιάζαμε τη μια μέρα,γιατί η κακομοίρα ήταν τελείως αμήχανη τί θα προβάλει και τελοσπάντων κάπως ετοιμάσαμε μερικές σειρές, με παίρνει τηλέφωνο «ρε θεία, βρέθηκε να έχει αλλοιώσει και την ταυτότητα του!» .Τρία στα τρία. Υπήρχε και όριο ηλικίας και το «φρόντισε» κι αυτό ο ελληνάρας.

  18. Επικές μάχες ξέρομε ότι δίνει η Πρόεδρος της Βουλής. Αλλά τόσο επικές;

  19. Παναγιώτης Κ. said

    Πολύ πλούσιο λεξιλογικά και πολιτικογνωσιολογικά το σημερινό άρθρο!
    Το διάβασα. Τώρα πρέπει και να το μελετήσω…

    Οι παραπομπές του Earion συμπληρωματικές στο άρθρο.

    Ναι οι μαζικές προσλήψεις δεν είναι ρουσφέτι. Είναι χειρότερο. Είναι μαζική καταστροφή!
    Επιτέλους πότε θα αρχίζουν να μας απασχολούν σοβαρά οι «σπατάλες κλίμακας» και οι «οικονομίες κλίμακας» βεβαίως.
    Είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι τα μικρά ρυάκια σπατάλης φτιάχνουν χείμαρρο;

  20. Παναγιώτης Κ. said

    Δεν λέγεται αλλά υπονοείται.
    Επειδή στην κοινωνία υπάρχουν…ληστές οι κλέφτες ας μένουν ανενόχλητοι.
    Υπερβολικό; καθόλου!
    Το να μη δουλεύεις γιατί είσαι πεταμένος και να πληρώνεσαι ούτε περνάει από το μυαλό των ανθρώπων ότι πρόκειται για κλοπή.Είναι πολλοί αυτοί που το έχουν για καμάρι.
    Ο κοινωνικός έλεγχος είναι χαλαρός σε αυτές τις περιπτώσεις.
    «Εάν τις κλέπτει το κράτος ουδένα κλέπτει». Ροΐδης.

  21. physicist said

    #12(β). — Αλλά τότε γιατί διαμαρτυρόμασταν όταν επί Σαμαρά το Μουσείο της Ακρόπολης [λεγόταν ότι] είχε γεμίσει από φρεσκοδιορισμένους Καλαματιανούς;

  22. Ριβαλντίνιο said

    @ 8 Νέο Kid L’errance d’Arabie
    Υποθέτουν ότι ο Μ.Αλέξανδρος δεν πήγαινε και αυτός τους Σημίτες γιατί οραματίστηκε την ένωση/μίξη Ελλήνων και Περσών αλλά τους Σημίτες και τους Αιγύπτιους(Χαμίτες) τους άφησε στην απέξω. Αυτό το είχα διαβάσει σε έργο του Καργάκου για τον Αλέξανδρο. Το αστείο είναι ότι είχα ακούσει και τον πατέρα Πλεύρη στην τηλεόραση να λέει πως ο Αλέξανδρος το έκανε αυτό γιατί εκείνη την εποχή οι Πέρσες ήταν «Άριοι» και όχι μαυριδεροί όπως οι σημερινοί (!) 🙂 και έσκασα στα γέλια. Ήταν δηλαδή Φρίτσηδες …

    @ 15 Georgios Bartzoudis
    «Φαίνεται ότι δεν τα γνωρίζει αυτά ο Υιός του Σκαπανέως που ήδη και πάλι ζητά την ψήφο μας.»

    Μιλάς με γρίφους γέροντα. 🙂

  23. Ριβαλντίνιο said

    @ 21 physicist
    Δεν διαμαρτύρονταν για το «φρεσκοδιορισμένους» αλλά για το «Καλαματιανούς». 🙂

  24. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>ο τύραννος, αυτός ο προστάτης θα τον μισθώσει, όπως καλλιεργεί αντί ευτελούς αμοιβής τον κατεσχημένον, τον πρώην ιδικόν του αγρόν ή άμπελον…΄
    Ευθέως ανάλογο με τα δημόσια κτίρια που ξεπουλήθηκαν (εκ του ασφαλούς καθότι ακαταδιώκτως) και τώρα μισθώνονται πιπεράτα από τον πρώην ιδιοκτήτη,το ελληνικό δημόσιο δηλαδή εσάς κι εμένα.
    http://www.dimokratianews.gr/content/40448/pio-megalo-kolpo-me-28-ktiria-toy-dimosioy

  25. Γς said

    17:

    Αλλοιωμένα έγγραφα.
    Αλλά και γνήσια.

    Σαν αυτό που παρουσίασε στο δικαστήριο ο Χρήστος Παπαδόπουλος.

    Είχε εμφανιστεί ως συνήγορος του και είχε προσκομίσει πιστοποιητικό θανάτου του, που είχε εκδώσει ως Δήμαρχος Νέας Χαλκηδόνος [που όντως ήταν] για να πετύχει [και πέτυχε] την παύση κάθε δικαστικής διώξεώς του.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/08/blog-post_25.html

  26. elisabmichael said

    Αισθάνομαι τόσο «τυχερή» που είδα το θεατρικό έργο κάπου κάποτε εκεί
    Μεταξουργείο. ……..λιπαράς διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις……….!!!

  27. Παναγιώτης Αλεβαντής said

    Επισημαίνω και το αιώνιο πρόβλημα των αποδήμων …

    Εξήχθη το αποτέλεσμα της πρώτης κάλπης, ψηφοφορησάντων 498 (ο κατάλογος είχε διπλασίους, αλλ’ οι ημίσεις των εκλογέων ήσαν εν διαρκεί αποδημία)· ο Αβαρίδης Δημήτριος έλαβεν εις το ναι ψήφους 289 και εις το όχι 209.

  28. sarant said

    21: Οι προσλήψεις στο Μουσείο ήταν χίλια ατομικά ρουσφέτια. Η ομαδική αποκατάσταση μιας κατηγορίας εργαζομένων που απολύθηκαν (ας πούμε) δεν είναι ρουσφέτι, έστω κι αν κάποιοι μπορεί αρχικά να είχαν διοριστεί με ρουσφέτι. Το θέμα είναι πως όταν διορίζεις στο Μουσείο λειτουργείς με ένα ευνοιοκρατικό κριτήριο (το να είναι ψηφοφόρος του Σαμαρά) ενώ όταν επαναφέρεις συμβασιούχους χωρίς να κάνεις εξαιρέσεις δεν έχεις κανένα κριτήριο ευνοιοκρατικό.

  29. Η διαρκής αποδημία μήπως υπονοεί θάνατο;

  30. sarant said

    27-29: Δεν νομίζω, πρέπει να εννοεί τους ξενιτεμένους σε κάπως μακρινά μέρη.

  31. Gpoint said

    Σφλόμος ή φλόμος μια αλκαλοειδής πόα που την ρίχνανε παλιά σε αβαθή νερά της θάλασσας ή σε ποτάμια και ξουρίζανε τα ψάρια. Μετά ανακαλύψανε τα χάρτινα σακιά με την χλωράσβεστο κι εγκαταλείψανε τον φλόμο

    Λάμπρο, αυτό για σένα

  32. Pedis said

    Καλά, έχετε υπόψην σας πολλές περιπτώσεις στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, τα τελευταία Ν x 10 χρόνια, στην Ελλάδα -στη Μεσόγειο, γενικότερα – που να ‘χει πιάσει κάποιος δουλειά χωρίς
    – μιλητό,
    – ρουσφέτι,
    – μάρμπα
    – κώλο
    – μίζα (ναι! στον ιδιωτικό τομέα, ας πούμε τράπεζες, έδίνε και παίρνε όταν τα γερόντια είχαν ακόμη φράγκα να διαθέσουν για τα βλαστάρια) ;

    Το ρουσφέτι για το λαουτζίκο είναι ότι το λόμπινγκ για την ανώτερη μεσαία τάξη: «καλά» ιδιωτικά σχολεία, οικογενειακές γνωριμίες με πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες, στα μέσα και στα έξω των επιχειρήσεων, οι συνήθεις γνωστοί των συμβουλευτικών εταιρειών των μειοδοτικών διαγωνισμών … ο δικηγόρος να φτιάνει δικηγόρο, ο γιατρός γιατρό, ο πολιτικός πολιτικό και ο μάνατζερ μάνατζερ δηλ. ο θρίαμβος της αστικής αξιοκρατίας.

  33. Pedis said

    # –> 32 Υπόψην ότι το μικρορουσφέτι οργιάζει στις υποανάπυκτες χωρες της παραοικονομίας, το μεγάλο, όμως, θριαμβεύει στις αναπτυγμένες και με νομοθετική βούλα –> λόμπυ.

  34. physicist said

    #28. — Οι προσλήψεις στο Μουσείο ήταν χίλια ατομικά ρουσφέτια.

    Μα και ο Earion για αριθμό υπαλλήλων από την Αιτωλοακαρνανία σε αριθμό πέραν του στατιστικού σφάλματος μιλάει, τουλάχιστον στις αρχικές προσλήψεις.

    Η ομαδική αποκατάσταση μιας κατηγορίας εργαζομένων που απολύθηκαν (ας πούμε) δεν είναι ρουσφέτι, έστω κι αν κάποιοι μπορεί αρχικά να είχαν διοριστεί με ρουσφέτι.

    Η επιλογή της λέξης «αποκατάσταση» δηλώνει ήδη προκατάληψη: ο όρος «ακύρωση/αναστολή της απόλυσης» θα ήταν ουδέτερος. Όπως και να έχει το πράγμα, είναι σαφές ότι πρόκειται για πράξη που δεν βλάπτει σε ό,τι αφορά την άγρα ψήφων, άρα αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με ρουσφέτι. Αν προσθέσουμε μάλιστα το γεγονός ότι η αρχική πρόσληψη ήταν κλασικό ρουσφέτι, τότε η φερόμενη ως αποκατάσταση είναι ρουσφέτι Νο. 2.

    Το θέμα είναι πως όταν διορίζεις στο Μουσείο λειτουργείς με ένα ευνοιοκρατικό κριτήριο (το να είναι ψηφοφόρος του Σαμαρά) ενώ όταν επαναφέρεις συμβασιούχους χωρίς να κάνεις εξαιρέσεις δεν έχεις κανένα κριτήριο ευνοιοκρατικό.

    Συμφωνώ ως προς το πρώτο αλλά διαφωνώ ως προς το δεύτερο, καθόσον τους ψηφοφόρους κανείς δεν τους έχει καπαρωμένους. Άλλωστε, χωρίς τη γενναία στήριξη πολλών νοικοκυραίων πρώην ψηφοφόρων του Καραμανλή Α’ δεν θα είχε εκλεγεί ο Παπανδρέου Α’, και χωρίς γενναία στήριξη πρώην πελατών ψηφοφόρων του πασόκ και της νδ δεν θα είχε εκλεγεί ο Τσίπρας. Ε, δεν βλάπτει να αγοράσουμε κι άλλους, μπορεί να μας χρειαστούν στο μέλλον.

  35. aerosol said

    Βγαίνω για λίγο από το… σκότος διότι παρατήρησα πως ο Παπαδιαμάντης δημιουργεί μια συγκεκριμένη ατμοσφαιρα στοχαστικής νοσταλγίας που ενίοτε καλύπτει πολύ πιο δυσώδη ευρήματα:

    #15:
    Αγαπητέ κύριε Μπαρτζούδη, θα παρακαλούσα να αναφέρετε κάποιες πηγές για τον «Υιό του Σκαπανέως» που «ήδη και πάλι ζητά την ψήφο μας» και να μιλήσετε λίγο πιο ανοιχτά. Οι μόνες πηγές που βρήκα που να συνδέουν γνωστό πολιτικό (πολιτικό αρχηγό!) με την κατασκευαστική Σκαπανέας είναι κάποια αμφίβολης αξιοπιστίας -και φαιάς ιδεολογίας- ιστολόγια τα οποία κοπυπαστώνουν το ίδιο πάνω κάτω κείμενο, άνευ αποδείξεων, κατά τον γνωστό τρόπο που ίδιοι κύκλοι βγάζουν Εβραίους όλους τους πολιτικούς που δεν συμπαθούν.
    Αντίθετα, για την Σκαπανέας υπάρχει βιβλίο ( «H πορεία του ΣKAΠANEA στα μεγάλα έργα», εκδ. Πλέθρον 2006) γραμμένο από τον ίδιο τον Ίωνα Παράσχη όπου αναφέρει σαφώς ως συνιδρυτές τον Aλέκο Λαναρά και τον Nίκο Kαββαδά. Εκτός αν αναφέρεστε στον Θανάση ή τον Βασίλη Καββαδά (λευκαδίτες που έχουν πολιτευτεί αλλά δεν γνωρίζω αν σχετίζονται με τον Νίκο της κατασκευαστικής εταιρίας) και όχι στο γνωστό άρθρο που κάνει την γύρα.

  36. Earion said

    11 : Ήταν μέρος των μαζικών τυφλών μνημονιακών απολύσεων από τους ίδιους που τους είχαν προσλάβει.

    Καμία σχέση δεν έχει η υπόθεση με μνημονικές υποχρεώσεις. Ο έλεγχος του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης στο Αττικό Μετρό άρχισε τον Δεκέμβριο του 2009 έπειτα από παραγγελία του υπουργού υποδομών Ρέππα (τον Νοέμβριο του 2009) και ολοκληρώθηκε με την έκδοση του πορίσματος τον Φεβρουάριο του 2010, πολύ προτού εμφανιστούν τα μνημόνια. Στη συνέχεια τα αποτελέσματα παραδόθηκαν για περαιτέρω ενέργειες στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Σας επισυνάπτω το πόρισμα. (Για ζουμερές λεπτομέρειες διαβάστε π.χ. σ. 23 κ.ε.) Επιπλέον η Τρόικα (πέρα από γενικές οχλήσεις για μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων) ουδέποτε ζήτησε την απόλυση κάποιων συγκεκριμένων εργαζομένων του δημόσιου τομέα. Πρώτα απ’ όλα γιατί κανείς στην Ελλάδα δεν γνώριζε ούτε κατά προσέγγιση τον αριθμό των –κατά τον ένα ή τον άλλο ορισμό– απασχολούμενων στο Δημόσιο και χρειάστηκε να γίνει η περίφημη απογραφή ώστε να αποκτηθεί καθαρή εικόνα.* Μόνο αφότου έγινε αυτό συγκεκριμενοποιήθηκαν ποσοτικά οι απαιτήσεις, κι αυτό έγινε την άνοιξη του ’13. Θα θυμάστε το σχετικό θόρυβο και την πανικόβλητη αντίδραση Σαμαρά με το κλείσιμο της ΕΡΤ και τα συναφή (σχολικοί φύλακες, δημοτική αστυνομία κλπ.). Και πάντως, από τη στιγμή που επιλήφθηκε η Δικαιοσύνη, η απόλυση των παρανόμως προσληφθέντων ήταν πολιτειακή υποχρέωση της εκτελεστικής εξουσίας. Τη δε δικαιολογία που αντέταξαν οι θιγόμενοι («έτσι γίνονταν οι προσλήψεις, τι να κάνουμε;»), συγχωρήστε με για τη βαρύτητα του χαρακτηρισμού, προσωπικά τη βρίσκω εξόχως αντιδημοκρατική.

    Η επανατοποθέτησή τους ήταν μέσα στο γενικό πλαίσιο προεκλογικής υπόσχεσης του σύριζα για επαναφορά των μαζικά απολυμένων λόγω μνημονίων (κατάργηση θέσεων κλπ).

    Εξήγησα ότι δεν επρόκειτο για μαζικά απολυμένους (για την ακρίβεια –όχι ότι έχει καμιά σημασία η λεπτομέρεια αυτή–, δεν ανανεώθηκαν οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου), και βεβαίως δεν προκλήθηκε αυτό από κατάργηση θέσεων. Μου κάνει εντύπωση που επικαλείστε προεκλογική υπόχεση του Σύριζα. Θυμήστε μου: ήταν γενική εξαγγελία ή απευθυνόταν συγκεκριμένα και προς τους 250 του Μετρό; Γιατί, αν ήταν κάτι τέτοιο, ήταν εξ ορισμού και εν γνώσει παράνομη. Επιπλέον, πείτε μου σας παρακαλώ, ο χρόνος της υπουργικής ενέργειας, τρεις μέρες πριν το δημοψήφισμα, σε περίοδο προεκλογική, όταν κατ’ εθιμική σύμβαση δεν γίνονται τέτοιου είδους ενέργειες, είναι κάτι εντελώς τυχαίο και αθώο; Γιατί, αν μου απαντήσετε «ναι», τότε και η πρόσληψή τους, την προεκλογική περίοδο των εκλογών του 2009, πρέπει να θεωρηθεί κι αυτή αθώα.

    12: Αν είναι ομαδικό, δεν είναι ρουσφέτι.

    Ίσως ήταν ορολογική απροσεξία μου. Ωραία λοιπόν. Την αποσύρω. Πώς χαρακτηρίζεται;

    * Αξιοπρόσεκτη λεπτομέρεια: ούτε και σήμερα που μιλάμε, Αύγουστο του 2015, δεν γνωρίζουμε ακριβώς τον αριθμό. Δεν γνωρίζουμε δηλαδή με ακρίβεια μονάδας πόσοι μισθοδοτούνται από το Δημόσιο στην ευρύτερη έννοιά του, πόσοι παίρνουν από τον κρατικό προϋπολογισμό, αφού υπάρχουν τομείς, όπως π.χ. ορισμένοι δήμοι και κάποιες ΔΕΚΟ, που αρνούνται να στείλουν τα σχετικά στοιχεία στην αρμόδια διεύθυνση του Γενικού Λογιστηρίου. Μπορούμε πάντως να έχουμε μια λίγο-πολύ ρεαλιστική εικόνα. Είναι μια «παράπλευρη» παρατήρηση που κάνω, όχι για να τη χρησιμοποιήσω στη συζήτηση.

  37. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Όχι μόνο ο Τσίπρας είναι παιδί του Σκαπανέα, αλλά σύμφωνα με όλες τις έγκυρες πηγές, ο μπαμπάς του -γνωστός πολυπράκτορας της Μοσάντ, της Καγκεμπέ και των Μυστικών υπηρεσιών της Ζουαζιλάνδης- προκάλεσε τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ που κατάστρεψε το Σκαπανέα, για να βγάλει πρωθυπουργό το γιόκα του 37 χρόνια αργότερα…

    Σημ. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων η μόνη αληθινή πληροφορία από πάνω είναι ότι ο Σκαπανέας καταστράφηκε οικονομικά στον Τίγρη και στον Ευφράτη…

  38. Y. G. said

    «Προ τριών ετών το δημοτικόν συμβούλιον είχε φιλοτίμως ψηφίσει, ο κ. Νομάρχης είχεν ευαρεστηθεί να εγκρίνει και ο κ. Δήμαρχος είχεν επιμεληθεί δραστηρίως να κατασκευασθεί μαρμαρίνη μεριδιάνα υψηλά επί του τοίχου του Ελληνικού σχολείου του βλέποντος προς μεσημβρίαν ακριβώς. Τη βοηθεία της μεριδιάνας εκείνης εκανόνιζεν έκτοτε ο ελληνοδιδάσκαλος το ωρολόγιόν του. »

    […]

    «Αλλ’ ιδού ήγγιζε ήδη το πέρας της αγωνίας των υποψηφίων, της ανησυχίας των κομματαρχών και ψηφοθηρών και της ενοχλήσεως τόσου κόσμου, και ο κυρ-Ανδρέας ο Απίκος, φιλάνθρωπος λίαν, απήτει να προβώσιν εις την διαλογήν μίαν ώραν αρχήτερα.
    Το πράγμα δεν ήρεσεν εις τον πρόεδρον, τον γερο-Νιαουστέα, όστις ολίγην ευχαρίστησιν είχεν αισθανθεί εκ της προεδρίας του καθ’ όλην την ημέραν. Διότι δεν ήτο αληθώς πρόεδρος ειμή της μειονοψηφίας της επιτροπής, ήτοι του ελληνοδιδασκάλου κ. Μυροκλείδου. Η πλειονοψηφία, απειθής, αχαλίνωτος, τον αντέπραττεν, έκαμνεν «του κεφαλιού της», ως να μην ήτο αυτός πρόεδρος.
    – Δεν είναι ακόμα ώρα, κυρ-Ανδρέα, είπεν ο κ.Νιαουστεύς. Από τώρα να κλείσουμε;
    – Είναι επτά και πέντε, αντέλεξεν ο Απίκος.
    – Είναι επτά παρά είκοσι, επέμενεν ο πρόεδρος.
    – Κι εγώ έχω επτά παρά τρία, είπε το άλλο μέλος της επιτροπής.
    – Κι εγώ επτά παρά δέκα.
    – Κι εγώ έχω έξ και δεκαοκτώ, είπεν ο ελληνοδιδάσκαλος.
    – Είναι επτά η ώρα, επέμεινεν ο κυρ-Ανδρέας ο Απίκος. Δεν βλέπετε που ο ήλιος εβασίλεψε! Εις τας επτά γράφει και το πρόγραμμα.
    – Γράφει εις τας επτά και είκοσι δύο λεπτά, είπεν ο ελληνοδιδάσκαλος.
    – Ως που να κλείσουμε τις κάλπες και να υπογράψουμε το πρακτικό θα πάει εφτάμιση.
    – Εγώ είμαι ο πρόεδρος, είπεν αγερώχως ο κ. Νιαουστεύς.
    – Ημείς είμαστε η πλειονοψηφία.»

    1. Μεριδιανα! Τι καλο!
    2. Προσδιορισμος χρονου με ματζοριτυ ρουλ 🙂
    3. » Πλειονοψηφία, απειθής, αχαλίνωτος» !

  39. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    36.
    Ρουσφέτι δεν είναι,αλλά φοβάμαι ότι είναι κάτι χειρότερο. Φωτογραφική διάταξη,στο πνεύμα της επανατοποθέτησης γενικώς (με αφανές ρουσφέτι) παρόλο που έχουν φροντίσει να περιλάβουν στην απόφαση ότι προσλαμβάνονται «σύμφωνα με την εκπαίδευση και την εμπειρία τους».Μου ανέβηκε χολή στο στόμα. Θα περάσουν από τη Διαύγεια τα ονόματα και ίσως κάποιος τσιμπήσει το λαγό.
    Ας το λάβει υπόψη ο Τσίπρας στην κατάρτιση της λίστας, τί να πούμε.:(
    Οι απολύσεις δεν ήταν με ονοματεπώνυμο αλλά (χονδρικά) έπρεπε να «συνεισφέρει» κάθε υπηρεσία έναν ορισμένο αριθμό.Π.χ αρχικά καταργήσανε συλλήβδην ειδικότητες π.χ ΔΕ Γραμμματέων αορίστου χρόνου.Για τους μόνιμους, επιχειρήθηκε δια της περικοπής κατά 40% και πλέον των θέσεων ανά μονάδα και υποχρέωσαν τις υπηρεσίες να «αξιολογήσουν» 60,25,15%. Ο γνωστός Ν.4024 κ.ε.που κρίθηκε αντισυνταγματικός ως προς την Εφεδρεία,όπως είχε υποστηρίξει και ο Μανιτάκης,να αποδίδουμε δίκαια τα πράματα.
    Πίκρα

  40. tamistas said

    Η αποφθεγματική – εμβληματική φράση του διηγήματος είναι:

    Η φιλοδοξία είναι η νόσος των χορτάτων…

  41. Μιλώντας για συλλογικό ρουσφέτι, να θυμήσω την ανακήρυξη του νομού Μεσσηνίας, γενέτειρας κι εκλογικής περιφέρειας του χατζητιτανοκολοσσοτεράστιου Σαμαρά, σε … παραμεθόρια περιοχή.

  42. Pedis said

    «Επτά λόγοι για τους οποίους το νέο Μνημόνιο δεν είναι χειρότερο από τα προηγούμενα»

    Μετά τα μυξοκλάματα («μας την έπεσαν μπαμπέσικα», «μας έστησαν παγίδα»), τα μπολσεβικικα της ανάγκης («μπρεστ-λιτόφσκ», «νεπ» ), τα νεοσταλινικά για τα οποία οργίζονταν ιστορικά («σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ»), πιάσαμε πρετεντέρη-προτοσάλτε-τσίμα …

    http://www.avgi.gr/article/5787703/epta-logoi-gia-tous-opoious-to-neo-mnimonio-den-einai-xeirotero-apo-ta-proigoumena
    (Η Ράνια Αντωνοπούλου είναι αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης)

    Με τόσες και τετοιες μαλακίες μόνο με πραξικόπημα-ρουσφέτι της Μέρκελ-ΕΕ θα ξαναδούν κυβέρνηση τα τσιπρόπουλα

    «Εκλογές κατ΄ απαίτηση των δανειστών;»
    http://www.imerodromos.gr/ekloges-thesmoi/

  43. Corto Maltese said

  44. Corto Maltese said

    Η φήμη της (υποτιθέμενης ή πραγματικής) σχέση πατρός Τσίπρα και της εταιρίας ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ είναι διαδεδομένη από πολλές αφετηρίες (π.χ. από τον Λεβέντη όπως φαίνεται στην αρχή του βίντεο) και όχι μόνο από μερικά «περίεργα» άρθρα του διαδικτύου.

  45. Ριβαλντίνιο said

    Πολύ γλυκανάλατος έχει γίνει. Πού είναι ο Λεβέντης που όλοι αγαπήσαμε ? Διαβρώθηκε κι αυτός από το σύστημα. 😦

    Βασίλης Λεβέντης – Να πάτε στο διάολο όλοι!

  46. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Της Κλειούς ,ως αρχαίο ,λέει τώρα ο Μπάμπι στη Ερτ1. Δεν ήταν νησί σε ερμηνεία Κλειούς Δενάρδου!

    >>Φυσέκι: κύλινδρος κερμάτων,φυσίγγιο
    «Πήγε φυσέκι» λέμε, δηλαδή αστραπή προφανώς σαν ριπή φυσιγγίου αλλά και φυσέκι,κατ΄ευθείαν. Έχουμε την έκφραση «ο κώλος σου φουσέκι» αλλά όχι για «κυριολεξία» αλλά ‘οταν ο άλλος λέει πράματα παντελώς αδιάφορα κι άσχετα,σαν το «άλογο κλάνει» που είπαμε προχτές.
    Δε μπορώ να σκεφτώ πώς τα λένε σήμερα, π.χ. στις τράπεζες ή στα σουπ μαρκετ που βλέπουμε να σκίζουν αυτά τα φυσεκάκια και ν΄αδειάζουν τα κέρματα στα συρτάρια.
    Φυσεκάκια λέγαμε στο μαγαζί και εκείνα με τις στρογγυλές άσπρες καραμέλες, ΜΕΖ ήταν;Φλόκα ίσως.
    Φυσέκια ή μπάφιλους έλεγαν τα κυνηγετικά φυσίγγια που γέμιζαν στο καφενείο με μια μίνι μίνι σέσουλα, με μπαρούτι και σκάγια οι κυνηγοί.

  47. Y. G. said

    Ράνια Αντωνοπούλου — «Σε καμία περίπτωση σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι η ωραιοποίηση του τρίτου Μνημονίου, το οποίο ούτως ή άλλως απέχει παρασάγγας από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και από τους στόχους τής διαπραγμάτευσης της κυβέρνησής μας. Αντιθέτως, αποσκοπεί στην προσγείωση του δημόσιου διαλόγου στα πραγματικά δεδομένα του νέου προγράμματος.»

    Δεν μενει παρα να προσδεθουμε για την προσγειωση του δημόσιου διαλόγου.

  48. Άσχετο, αλλά τώρα μόλις άκουσα τον Μπαμπινιώτη να υποστηρίζει στην ΕΡΤ1 ότι στα αρχαία ονόματα πρέπει να λέμε «της Ιούς, της Σαπφούς, της Κλειούς», αλ!αλλά βέβαια όχι » της Γωγούς» ή » της Φωφούς». Αχ,βαχ…

  49. Corto Maltese said

    45: Θεϊκό βίντεο!
    Ερώτηση: πώς βάζεις τον υπερσύνδεσμο ως τίτλο (χωρίς να έρθει ολόκληρη η εικόνα);

  50. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    46-48 Πάντως η Σαπφώ Νοταρά, αν της έλεγε «της Σαπφούς Νοταρά» θα τον έδερνε. Κρίμα που το έχασα.

    43 Και είναι ο Λεβέντης έγκυρος ή σοβαρός;

    35 Καλώστον!

  51. Ριβαλντίνιο said

    @ 49 Corto Maltese

    Δεν ξέρω αν βγουν:


    Τίτλος ότι θες

    Όλα τα παραπάνω οριζόντια το ένα δίπλα στο άλλο.

  52. Corto Maltese said

    50β: Όχι δεν είναι έγκυρος ούτε σοβαρός.
    Σχολιάζω την πολλαπλή αφετηρία της φημολογίας, με άλλα λόγια λέω ότι δεν προέρχεται μόνον από ένα κείμενο που ανακυκλώνεται στο διαδίκτυο, αλλά από διάφορες «πηγές».
    Μάλλον δεν έγινε κατανοητό, διότι το επεξήγησα σε δεύτερο σχόλιο.

  53. Corto Maltese said

    51: Δυστυχώς μου βγάζει Error 404 – Not Found

  54. Ριβαλντίνιο said

    @ 49/51

    Βλακεία ! Δεν μου βγήκαν.

    Λοιπόν γράφεις , έπειτα γράφεις έναν τίτλο, έπειτα .

  55. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    47.Μόλις έβλεπα τη Ρίτα Αντωνοπούλου στην ΕΡΤ1. Καμιά σχέση 🙂

  56. Ριβαλντίνιο said

    @ 49/51/54

    Καλά πόσο βλάκας είμαι ? Αν είναι δυνατόν 😦

    Για δες εδώ

    https://translate.google.gr/?hl=el&tab=wT#en/el/%3Ca%20href%3D%22%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CF%8D%CE%B8%CF%85%CE%BD%CF%83%CE%B7%22%3E%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF%CF%82%20%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%B8%CE%B5%CF%82%3C%2Fa%3E

  57. Ριβαλντίνιο said

    @ 56/Corto Maltese

    Εντάξει το πέτυχα στο γκουγκλ τρανσλέιτ .

    Δες το εδώ φίλε

    https://translate.google.gr/?hl=el&tab=wT#en/el/%3Ca%20href%3D%22%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CF%8D%CE%B8%CF%85%CE%BD%CF%83%CE%B7%22%3E%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF%CF%82%20%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%B8%CE%B5%CF%82%3C%2Fa%3E

  58. physicist said

    #54. — Μετά που θα μας εξηγήσεις τα γιουτουμπικά, ξήγα μας και πώς καταφέρνεις να γράφεις με αόρατη μελάνη. 😉

  59. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>Ιλιγγιώ
    Πολύ ωραίο! Δεν το θυμόμουν. Στο εξής θα το χρησιμοποιώ αντί του φρικάρω
    .
    Α αφεντικό, το στοπ από τη στύπη λέει! Κλίνω την τηλεόραση(που έτσι κι αλλιώς συμπτωματικά άφησαν ανοιχτή μπρος μου) Δε θέλω να μαθαίνω από άλλον! 🙂
    Τί είναι τα λάχανα ρωτάει τώρα. Θεια μου Νικολάκαινα που θα πας για λάχανα.

  60. Ριβαλντίνιο said

    @ 58 physicist
    😆 😆 😆

    Ούτε καν ξέρω πως το κάνω !

  61. physicist said

    #60. — Θαύμα θα είναι. 😀

  62. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    41.Ε και την Ολυμπία την πήγε διοικητικά από την Ηλεία στην Καλαμάτα.

  63. Corto Maltese said

    Ριβαλντίνιο ευχαριστώ πολύ!!!

  64. aerosol said

    #44:
    Σε εννόησα -και έχεις δίκιο. Νομίζω και από μια κουβέντα του Καρατζαφέρη του ΛΑΟΣ. Έμεινα στα γραπτά για να μην μπλέξω με λόγια του αέρα. Αλλά ακόμα περιμένω τον κύριο Μπαρτζούδη να με διαφωτίσει.
    Διότι αν είναι να επικαλεστείς το πνεύμα του Παπαδιαμάντη… περιμένω κάτι καλύτερο και πιο αξιόπιστο από σωβινιστικά ιστολόγια και ανυπόληπτους φελλούς. Κάποια στοιχεία που ίσως δεν γνωρίζω ή μαρτυρία από πρώτο χέρι. Ή ταπεινή παραδοχή πως διασπείρουμε ευτελείς ανοησίες.

  65. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Λάμπρο, ε Λάμπρο,πού ΄σαι;
    Δες στο σχ.56 πώς βάζεις τους λίκνους των τραγουδιών που μας χαρίζεις, χωρίς να βαραίνουν τα νήματα. Κάνε αντιγραφή του «καλουπιού».

  66. Ριβαλντίνιο said

    @ 61 physicist
    Να φανταστείς αυτό που έγραφα στο @54 είχε 12 «έπειτα» και εμφανίστηκαν μόνο τα 2 !!!

  67. Corto Maltese said

    64: Πράγματι ήταν και ο Καρατζαφέρης, το θυμάμαι.

  68. physicist said

    #66. — Ναι, κάθε φορά που γράφεις το σύμβολο της ανισότητας, κάνει εξαφανιζόλ ό,τι ακολουθεί — ή κάπως έτσι τέλος πάντων. Η λύση που έδωσες στο 57 είναι ανορθόδοξη μεν αλλά ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο ευφυέστατη!

  69. Y. G. said

    55 – EΦH*2 — Μόλις έβλεπα τη Ρίτα Αντωνοπούλου στην ΕΡΤ1. Καμιά σχέση

    Καμια σχεση με τι;

  70. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Τα πήρα στο κρανίο με την προσεκτικότερη ανάλυση αυτού που έφερε στο φως ο Earion στα σχ. 7 και 36. Πρέπει να βγαίνουν αυτά,αλλιώς δεν πάμε κατά διαόλου-φτάσαμε, που λέγαμε χτες.
    Θα μου πεις τί να κάνει μια κυβέρνηση της αριστεράς που θέλει να πορευτεί με το δίκιο όσο γίνεται; Να κλωνοποιήσει για όλα τα πόστα τους σίγουρα έντιμους που θα ήταν η λύση είναι αδύνατο, αλλά να φαλοκόβγει τους μπαγάσες αμέσως μόλις βγει η παραμικρή βρωμίτσα, μπορεί να γίνει. Για να δούμε την επόμενη φορά που θα έχει τράτο.
    Δικός μου άνθρωπος έχει κερδίσει πρωτοβάθμιο δικαστήριο που έκρινε καταχρηστική την απόλυσή του,μετά από τρία χρόνια εργασίας σε νοσοκομείο. Ένα μήνα αφότου κέρδισε ο Σύριζα τις εκλογές, με τις εξαγγελίες για προσωπικό ειδικά στον τομέα υγείας,κοινοποιήσαμε την απόφαση στο νοσοκομείο,βέβαιοι ότι δεν θα έκαναν έφεση αφού το δημόσιο συμφέρον (πραγματικές ανάγκες από έλλειψη προσωπικού) ήταν να επιστρέψουν άμεσα οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι στη δουλειά τους όπως είχε αποφανθεί εξάλλου και το δικαστήριο.
    Αμ δε! έκαναν έφεση και μάλιστα ένα μήνα αργότερα(δηλαδή δύο από τις εκλογές) που βέβαια διοικητές παρέμεναν οι απο Άδωνη ή και πιο πίσω -δε θυμάμαι ποιός ήταν- ορισθέντες, άρα οι ίδιοι που τους είχαν απολύσει.Το πιο συχτίρι ήταν ότι και το δικηγορικό γραφείο που είχε ορισθεί να εκπροσωπεί το Νοσοκομείο από παλιότερα,ήταν το ίδιο βέβαια που έκανε κατ΄εντολήν τους και την έφεση. Κατά τ άλλα κυβερνούσε ο σύριζα.Πιάσ’ τ΄αυγό και κούρευτο.

  71. Ριβαλντίνιο said

    @ 68 physicist

    Ναι έλεγα τι να κάνω και 💡 «Πενία τέχνας κατεργάζεται» που λένε και στα αρβανίτικα 🙂

    Να πω ότι και εγώ δεν ήξερα και ο Δύτης ήταν που μου έμαθε !

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/12/04/romanos/#comment-258525

    Σαν και αυτόν έπρεπε να τα γράψω, αλλά που μυαλό… 🙂

  72. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    69. Αστείο ήταν.Κρύο: Ράνια & Ρίτα Αντωνοπούλου,στις οθόνες μου(πισί και τιβί)
    Συγγνώμη.

  73. Ριβαλντίνιο said

    ( Για να ανάψουν λίγο τα αίματα 🙂 ).

    Σήμερα για μερικούς είναι

    «European Day of Remembrance for Victims of Stalinism and Nazism»

    https://en.wikipedia.org/wiki/European_Day_of_Remembrance_for_Victims_of_Stalinism_and_Nazism

  74. Γς said

    Black Ribbon Day

  75. Ριβαλντίνιο said

    Όχι για να δείτε τι τραβάνε οι πολιτικοί με την κρίση ! Ακολουθούν καινούρια καριέρα :

    Άδωνις-μουσικός-τουρνέ στα νησιά

    😀 😀 😆 😆

    http://www.parapolitika.gr/article/314824/o-adonis-apohaireta-tin-udra-me-ena-tselo-stin-plati

  76. 16, sarant said: |Δεν την ήξερα την ιστορία»

    22, Ριβαλντίνιο said: «…Μιλάς με γρίφους γέροντα»

    35, aerosol said: «Αγαπητέ κύριε Μπαρτζούδη, θα παρακαλούσα να αναφέρετε κάποιες πηγές για τον «Υιό του Σκαπανέως» που «ήδη και πάλι ζητά την ψήφο μας» και να μιλήσετε λίγο πιο ανοιχτά. Οι μόνες πηγές που βρήκα που να συνδέουν γνωστό πολιτικό (πολιτικό αρχηγό!) με την κατασκευαστική Σκαπανέας είναι κάποια αμφίβολης αξιοπιστίας -και φαιάς ιδεολογίας- ιστολόγια τα οποία κοπυπαστώνουν το ίδιο πάνω κάτω κείμενο, άνευ αποδείξεων, κατά τον γνωστό τρόπο που ίδιοι κύκλοι βγάζουν Εβραίους όλους τους πολιτικούς που δεν συμπαθούν.
    Αντίθετα, για την Σκαπανέας υπάρχει βιβλίο ( «H πορεία του ΣKAΠANEA στα μεγάλα έργα», εκδ. Πλέθρον 2006) γραμμένο από τον ίδιο τον Ίωνα Παράσχη όπου αναφέρει σαφώς ως συνιδρυτές τον Aλέκο Λαναρά και τον Nίκο Kαββαδά. Εκτός αν αναφέρεστε στον Θανάση ή τον Βασίλη Καββαδά (λευκαδίτες που έχουν πολιτευτεί αλλά δεν γνωρίζω αν σχετίζονται με τον Νίκο της κατασκευαστικής εταιρίας) και όχι στο γνωστό άρθρο που κάνει την γύρα».

    37, Νέο Kid L’errance d’Arabie said: «Όχι μόνο ο Τσίπρας είναι παιδί του Σκαπανέα, αλλά σύμφωνα με όλες τις έγκυρες πηγές, ο μπαμπάς του -γνωστός πολυπράκτορας της Μοσάντ, της Καγκεμπέ και των Μυστικών υπηρεσιών της Ζουαζιλάνδης- προκάλεσε τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ που κατάστρεψε το Σκαπανέα, για να βγάλει πρωθυπουργό το γιόκα του 37 χρόνια αργότερα…
    Σημ. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων η μόνη αληθινή πληροφορία από πάνω είναι ότι ο Σκαπανέας καταστράφηκε οικονομικά στον Τίγρη και στον Ευφράτη…»

    44, Corto Maltese said: «Η φήμη της (υποτιθέμενης ή πραγματικής) σχέση πατρός Τσίπρα και της εταιρίας ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ είναι διαδεδομένη από πολλές αφετηρίες (π.χ. από τον Λεβέντη όπως φαίνεται στην αρχή του βίντεο) και όχι μόνο από μερικά «περίεργα» άρθρα του διαδικτύου».

    64, aerosol said: «#44: Σε εννόησα -και έχεις δίκιο. Νομίζω και από μια κουβέντα του Καρατζαφέρη του ΛΑΟΣ. Έμεινα στα γραπτά για να μην μπλέξω με λόγια του αέρα. Αλλά ακόμα περιμένω τον κύριο Μπαρτζούδη να με διαφωτίσει.
    Διότι αν είναι να επικαλεστείς το πνεύμα του Παπαδιαμάντη… περιμένω κάτι καλύτερο και πιο αξιόπιστο από σωβινιστικά ιστολόγια και ανυπόληπτους φελλούς. Κάποια στοιχεία που ίσως δεν γνωρίζω ή μαρτυρία από πρώτο χέρι. Ή ταπεινή παραδοχή πως διασπείρουμε ευτελείς ανοησίες».

    67, Corto Maltese said: «64: Πράγματι ήταν και ο Καρατζαφέρης, το θυμάμαι».

    Λοιπόν Κύριοι, αυτοαποκαλούμενοι αριστεροί οι περισσότεροι εξ υμών, στο διαδίκτυο (σε κάποια σάιτ όχι περισσότερο «φαιά» από τις εδώ εκφράσεις ορισμένων) διάβασα ότι ο Πατήρ Τσίπρας ήταν εκ των κύριων μετόχων του ΣΚΑΠΑΝΕΑ. Ταυτόχρονα διάβασα και μια (φερόμενη ως) απάντηση της οικογένειας Τσίπρα που όμως διέψευδε μόνο κάποιες κατηγορίες κατά του ΘΕΙΟΥ Τσίπρα που είχε για κάποιο διάστημα τα ηνία του Παναθηναϊκού.
    Προσωπικά θα πειθόμουν για …την απιστία σας αν η ίδια η οικογένεια του Αλέξη Τσίπρα διέψευδε ρητά και κατηγορηματικά ότι ο ΠΑΤΗΡ Τσίπρας δεν είχε σχέση με τον ευνοηθέντα από τη χούντα Σκαπανέα. Οι δήθεν αριστερές διαψεύσεις επίδοξων γλυψηματιών δεν με πείθουν!
    Εκείνο όμως που μου κάνει εντύπωση είναι ότι δεν βγάζετε ούτε γκίκ για για την ουσία ενός καραμπινάτου σκανδάλου, το οποίο νομίζω ότι περιγράφω αρκούντως. Αντίθετα, μέχρι και τους Εβραίους (;) επικαλέστηκε κάποιος εξ υμών για να υπερασπιστεί τον πατερούλη του!

  77. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>Ας φέξει!
    Να πέσουν τα φράγκα δηλαδή.
    «Να βλέπω φως», στα χαρτοπαίγνια σημαίνει να βάλουν οι παίχτες τα χρήματα που ποντάρουν πάνω στα φύλλα.

  78. cronopiusa said

    ΘΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΑΦΜ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ 2016

  79. Βάταλος said

    Αγαπητοί κύριοι, επιτρέψατε και εις τον γέροντα Βάταλον να εκφράση ωρισμένας απόψεις επί της παρούσης αναρτήσεως

    1) Ουδείς εκ των Ρωμιών αναγνωστών της παρούσης αναρτήσεως ετόλμησε να υπενθυμίση εις τους υπολοίπους ότι το μίσος των Πατέρων της Εκκλησίας (από όπου αντλεί το ιδικόν του ο αποβλακωμένος «κολλυβάς» Παπαδιαμάντης) προς τον Πλούτον έρχεται εις πλήρη αντίθεσιν με την στάσιν των Αρχαίων Ελλήνων έναντι του Πλούτου. Σάς καλώ απλώς να καταβιβάσητε κα να ξεφυλλίσητε την βρωμεράν ομιλίαν του Μεγάλου Βασιλείου «Προς τους πλουτούντας» που προσέφερεν η «Κυριακάτικη Αυγή» (Ιανουάριος 2013) εις ρωμέικην μετάφρασιν Γ. Κοροπούλη. Είναι ασύλληπτος η παράφρων στάσις του κορυφαίου εκ των Τριών Ιεραρχών διά τον Πλούτον. Ο Μ. Βασίλειος (που εσκόρπισε βλακωδώς την πατρικήν περιουσίαν και από τα 40 μέχρι τα 49 του που τα τίναξε από ένα σωρό μολυσματικάς ασθενείας, τρεφόταν με μίαν χορτόσουπαν που του εχορήγει ο πρώην επιστάτης των πατρικών κτημάτων) είναι ο βασικός υπεύθυνος (μαζί με τον αδελφόν του Γρηγόριον Νύσσης – «κατά Τοκιζόντων» κλπ – και τον Ιωάννην τον Χρυσόστομον, όστις θεωρεί απροκαλύπτως τον Πλούσιον ως Κλέπτην) διά το ότι το Ρωμέικον παρέμεινε πτωχόν επί 1700 έτη, ενώ είχε όλας τας προϋποθέσεις να είναι πάμπλουτον…

    http://www.docdroid.net/8LWvlsx/238730797-1.pdf.html

    2) Σάς προκαλώ να καταβιβάσητε ολόκληρον τον «Πλούτον των Εθνών» (1776) του Αδάμ Σιδηρουργού (Adam Smith) και να θέσετε εις το search την λέξιν «greek» διά να σοκαρισθήτε από τους ύμνους που αναπέμπει ο Πνευματικός Ηγέτης του Καπιταλισμού εις τους Αρχαίους Έλληνας, κυρίως διά τον θαυμαστόν τρόπον με τον οποίον επλούτισαν εις τας αποικίας των.

    http://www.docdroid.net/agkDOAv/adam-smith-the-wealth-of-nations-in-5-volumes.pdf.html

    3) Τέλος, επιτρέψατέ μοι να προσφέρω εις το Σαραντάκειον Ιστολόγιον το παντελώς άγνωστον εις το Ρωμέικον αριστουργηματικόν σύγγραμμα του Spencer J. Pack «Αριστοτέλης, Αδάμ Σμίθ και Κάρολος Μάρξ» (έκδοσις 2010), με το οποίον αποδεικνύεται ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ και αμετακλήτως ότι τόσον ο Πατήρ του Καπιταλισμού, όσον και ο Πατήρ του Μαρξισμού ελεηλάτησαν τον Αριστοτέλην! Αν το υπεστήριζεν αυτό κάποιος αναγνώστης του Σαραντακείου Ιστολογίου, θα είχον πέσει οι υπόλοιποι επάνω του να τον φάνε ως… «ελληνοβαρεμένον»! Τώρα που το αποδεικνύει με στοιχεία κάποιος Βρετανός ειδικός, άκρα του τάφου σιωπή από τους μαζοχιστάς Ρωμιούς!..

    http://www.docdroid.net/tvNdD2r/spencer-j-pack-aristotle-adam-smith-and-karl-marx.pdf.html

    4) Περαίνων, επιτρέψατέ μοι να καταγγείλω τον φίλτατον κ. Σαραντάκον, διότι τώρα μόλις ανέγνωσα το θαυμάσιον άρθρον του «Φιλόγελος αρχαία χαμόγελα» (30 Σεπτ. 2011) https://sarantakos.wordpress.com/2011/09/30/philogelos/ , όπου ασχολείται με τα μνημειώδη αστεία του Ιεροκλέους (500 μ.Χ.). Και κατάφερε ο μπαγάσας ο Σαραντάκος (ας μοί επιτρέψη την άκομψον προσφώνησιν, καθό,τι τυγχάνω πατήρ του ηλικιακώς) ΝΑ ΑΠΟΚΡΥΨΗ από τους Ρωμιούς αναγνώστας του ότι ο περίφημος «Γάϊδαρος του Χότζα» που πέθανε μόλις είχε αρχίσει να μή τρώγη, είναι κατά λέξιν κλεμμένος από τα «Αστεία του Ιεροκλέους»,

    https://books.google.gr/books?id=m95FAQAAMAAJ&pg=PA16&dq=%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82+%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CF%89%CE%BD+%CF%84%CE%BF%CE%BD+%CE%AF%CF%80%CF%80%CE%BF%CE%BD&hl=el&sa=X&ved=0CB8Q6AEwAGoVChMIldv8kM2_xwIVx7QUCh1yvgFq#v=onepage&q=%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82%20%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%BF%CE%BD%20%CE%AF%CF%80%CF%80%CE%BF%CE%BD&f=false

    ά δύνασθε να καταβιβάσητε και από την «Ανέμην»

    http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/7/2/1/metadata-136-0000008.tkl?dtab=m&search_type=simple&search_help=&display_mode=overview&wf_step=init&show_hidden=0&number=10&keep_number=&cclterm1=&cclterm2=&cclterm3=&cclterm4=&cclterm5=&cclterm6=&cclterm7=&cclterm8=&cclfield1=&cclfield2=&cclfield3=&cclfield4=&cclfield5=&cclfield6=&cclfield7=&cclfield8=&cclop1=&cclop2=&cclop3=&cclop4=&cclop5=&cclop6=&cclop7=&isp=&search_coll%5Bmetadata%5D=1&&stored_cclquery=&skin=&rss=0&lang=el&ioffset=1&offset=1

    πρίν τα εξαφανίσουν οι Γαλιλαίοι, καθό,τι ο Ιεροκλής (ήκμασε επί Ιουστινιανού και πόρνης Θεοδώρας) ήτο μέγας εχθρός του Χριστιανισμού, ως αποκαλύπτει εν τω προλόγω του ο Αδαμάντιος Κοραής, που πρώτος εξέδωσε τα «Ιεροκλέους Αστεία» ολίγον πριν τω 1821

    Μετά πάσης τιμής
    Β.

  80. Ριβαλντίνιο και άλλοι, το έχουμε νομίζω ξαναπεί, αλλά αςτο ξανά πούμε:
    Για να εμφανίσεις σε σχόλιο τα σύμβολα της ανισότητας < και > πρέπει να γράψεις &lt; και &gt; αντιστοίχως.

  81. physicist said

    #80. — … αλλά αςτο ξανά πούμε:

    Άγγελε, το έχουμε νομίζω ξαναπεί αλλά ας το ξαναπούμε: η σχιζολεξία νικοτιμωρείται δια ροπάλου, έστω κι όταν είναι ακούσια.

    🙂

  82. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    62.>>Ε και την Ολυμπία την πήγε διοικητικά από την Ηλεία στην Καλαμάτα.
    διόρθωση,όχι την Ολυμπία, τον Επικούρειο Απόλλωνα.

  83. sarant said

    81 Ομολογώ ότι με πλήγωσε πολύ η σχιζολεξία από τον Άγγελο!

  84. aerosol said

    #77:
    Κύριε Μπαρτζούδη, σας απευθύνθηκα κόσμια και απαντάτε με ένα υστερικό κατεβατό κακοφτιαγμένων προσωπικών προσβολών. Παραδέχεστε πως το μόνο που ξέρετε για το θέμα είναι φήμες που κυκλοφορούν κυρίως σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες (εκεί ακριβώς που βρήκα για τους «Εβραίους» ΓΑΠ, Σημίτη και Αλαβάνο και άλλες ρατσιστικές χυδαιότητες). Σε ιστοσελίδες όπως ο «Στόχος», το «Μακελειό», το «Έλλην και Χάος» και άλλες.
    Αγνοείτε ή προσποιήστε πως αγνοείτε πως σε όλο το λογικό σύμπαν όποιος απευθύνει κατηγορία αυτός ο ίδιος καλείται να παρουσιάσει στοιχεία και αποδείξεις για τον ισχυρισμό του. Σε όλο το λογικό σύμπαν η ευθύνη της απόδειξης δεν είναι του «κατηγορούμενου», ο οποίος δεν οφείλει απολύτως τίποτα. Το γνωρίζουν και παιδιά του Δημοτικού. Εσείς όχι.
    Τα δικά μου στοιχεία σας τα είπα: η ιστορία της εταιρίας Σκαπανέας υπάρχει σε βιβλίο και δεν έχει σχέση με αυτό που ψευδώς διαδίδετε. Αυτή είναι η ουσία του «καραμπινάτου» σκανδάλου που απλώς δεν υπάρχει…
    [Ενδεικτική αναφορά σε τούτο άρθρο της Ημερησίας]

    Αν είχατε τους όρχεις να υπαναχωρήσετε σαν κύριος και να αντιμετωπίσετε το γεγονός κατάματα το θέμα θα είχε λήξει. Τώρα απλώς γίνατε ρεζίλι δημοσίως. Και επιβεβαιώσατε πως οι ψευτομετριοφροσύνες («κουτσογράμματα»!) και η επιτηδευμένη ταπεινότητα κρύβει απλώς άγνοια, ανασφάλεια, αγένεια και θρασυδειλία. Τη θρασυδειλία του ανθρώπου που θεωρεί πως μπορεί να σπιλώνει όποιον θέλει από το σπιτάκι του και αν τον πιάσουν στα πράσσα θα κάνει τον τρελό, και αύριο… ποιός θα το θυμάται!

    Όσο για τον πατερούλη μου, «κύριε» Μπαρτζούδη… Μετρήστε μέχρι το δέκα, πάρτε και το φάρμακο για την πίεση και μην ξανακάνετε «αστειάκια» που μπορεί να παρεξηγηθούν. Επιτέλους, δείξτε μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια.

  85. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    83. Ήθελε,είχε στο νου του,είμαι βέβαιη, να γράψει ας το πούμε ξανά. Άρχισε να σκέφτεται τα …πάρα κάτω (ομοιοπαθητικό παγάκι) και σχιζολέξισε προς τα πίσω αφηρημένα. 🙂 🙂

  86. aerosol said

    Ζητώ συγνώμη από την αγαπητή ΕΦΗ-ΕΦΗ με το σχόλιο 77. Έγραψα λάθος το νούμερο. Ασφαλώς απαντούσα στο 76. Ο δαίμων…

  87. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    86.Ούτε λόγος.Εξάλλου φαίνεται κι απ’ την προσφώνηση. 🙂

  88. Βάταλος said

    Σχολίου 79 συνέχεια…

    Και διά να αποτελειώσω μιά για πάντα τον παράφρονα Μέγαν Βασίλειον, ιδού τι λέγει διά την Νεότητα ο Προστάτης των Νέων κατά την Ορθόδοξον Εκκλησίαν εις το «Σχόλιον εις τον Ησαΐαν», κεφάλαιον Γ΄

    https://books.google.gr/books?id=W_3OExyYajsC&pg=PT117&dq=%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CE%BD+%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82+%CF%84%CE%B1+%CF%86%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%B1&hl=el&sa=X&ved=0CCUQ6AEwAWoVChMIxcOw8ZnAxwIVim0UCh0_FAFM#v=onepage&q=%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CE%BD%20%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CF%84%CE%B1%20%CF%86%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%B1&f=false

    Σάς το απεκάλυψαν αυτό ποτέ εις τα Ρωμέικα σχολεία όπου εκωλοβαράγατε, αγαπημένοι μου Ρωμιοί, κατά την νεότητά σας; Ο Μέγας Βασίλειος εμίσει θανασίμως την Νεότητα (σ.σ.: όπως όλοι οι Γαλιλαίοι, κατά βάθος…) και την εθεώρει πράγμα κούφον και ευκίνητον προς τα φαύλα κλπ – κλπ.!.. Εξ ού και η λατρεία των Γαλιλαίων προς την προσφώνησιν «Γέροντα»!>.

    Ας ευλογή ο Θεός τους Εβραίους ιδιοκτήτας της Google, που έδωκαν και εις ημάς τους συγχρόνους Ρωμιούς την δυνατότητα να ευρίσκωμε αμέσως τας μισανθρώπους παραφροσύνας των Πατέρων της Εκκλησίας, δυνατότητα που δεν διέθετον οι παλαιότεροι λόγιοι, όπως π.χ. ο πατήρ και ο πάππος του κ. Σαραντάκου, διό και επίστευον (αν και δεδοκιμασμένοι αριστεροί) εις τας παραφροσύνας των Γαλιλαίων…

    Β.

  89. Γς said

    88:

    >ο πατήρ και ο πάππος του κ. Σαραντάκου, διό και επίστευον (αν και δεδοκιμασμένοι αριστεροί) εις τας παραφροσύνας των Γαλιλαίων…

    Τώρα μάλιστα.
    Συγχαρητήρια! Το πετύχατε διάνα!

  90. Γς said

    Κι είχα ν ανέβω σπίτι της στο κέντρο της Αθήνας 58 χρόνια.
    Βρέθηκα προ ολίγου στο όνειρό μου.

    Σίγουρα δεν υπάρχει πιά, Ηταν ένα παλιό νεοκλασικό. Να δω στο Γκουγκλ στριτ αν υπάρχει. [περιμένετε].

    Ναι υπάρχει!
    Να κι η πόρτα που την φίλησε ο Γς …

    Και σιγά μην σταματήσω τώρα.
    Δεν φωτογραφίζω τίποτα. Η Γκούγκλ φωτογραφίζει. Και στο κάτω κάτω μιλάμε για καταστάσεις 60 χρόνια πίσω.
    Εχουν παραγραφεί [αλλά όχι διαγραφεί] όλα.

    Εβλεπα λοιπόν πριν λίγο ότι ήμουν πάνω και ψάχναμε μια μπύρα λέει. Στο δωμάτιό της, στην κουζίνα, στο ατελιέ της μαμάς. Όλα με λεπτομέρειες, που τα θυμήθηκα; Η κουζίνα που μας έβαζε να φάμε η γλυκητάτη μήτηρ της.

    Μ αγαπούσαν εμένα πάντα οι μαμάδες.
    Κι η κυρα-Φλώρα που κόνεψα για χάρη της να σφαχτώ με τον παπά του Προφήτη Ηλία.

    Μα κι αυτός δεν ήξερε να μου το φέρει γλυκά:
    Ακουγα πρόσφατα ένα γεροντάκι στις Κυκλάδες να λέει ότι τον λένε Φλώριο

  91. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, μερεμετιών κλπ μόλις πριν λίγο τελείωσα την ανάγνωση της εξαιρετικής αυτής ανάρτησης.

  92. sarant said

    90 Φλώριος, καθολικός θα ήταν.

  93. Γς said

    92:

    Μα το λέω στην περπέτεια μου με τον παπά:

    «Με κοίταξε άγρια ο παπάς και πήγε να συνεχίσει με το Φλώρος.

    -Πάτερ μου, η παριανή πεθερά μου το πήρε το όνομα από τους καθολικούς στις Κυκλάδες.
    Εμείς είμαστε ΧΟ! Νικόλαος, ο προστάτης των Ναυτικών!»

  94. Μανούσος said

    88.
    Νὰ ὑποθέσω ὅτι ὁ Ἀριστοτέλης άντιγράφει τὸν Ἀηβασίλη…ἢ ἔχει παραχαραχθεῖ τὸ φραφτὸ τοῦ Ἀρίστου;

    http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?t=60&m=2

  95. Φλώριος και Πλατζιαφλώρα, μεσαιωνικό ιπποτικό μυθιστόρημα (Floris et Blanchefleur).
    Το φρικώδες εκείνο «ξανά πούμε» ήταν έργο του ορθογραφικού διορθωτή που έχει ενσωματωμένον ή ταμπλέτα που χρησιμοποιώ. Το έλεγξα και τώρα μόλις: γράφεις «ξαναπούμε» και σου το κάνει «ξανά πούμε»! Ή τουλάχιστον το έκανε, διότι είναι και εκπαιδεύσιμος: άμα μια φορά το διορθώσεις σωστά, το θυμάται…

  96. Το κακό είναι ότι ακριβώς επειδή είναι εκπαιδεύσιμος, άμα έχεις παραχρησιμοποιήσει τελευταία το διαζευκτικό ή, σου βάζει οξεία και στο άρθρο — όπως μου έκανε στο προηγούμενο σχόλιο!

  97. Παλιοσειρά said

    Ε, όχι και δεν υπάρχουν ομαδικά ρουσφέτια: διατάξεις για κατ’ εξαίρεση και καθ’ υπέρβαση εισαγωγή σε διάφορες σχολές, διατάξεις για τις μετεγγραφές φοιτητών, τερατογενέσεις νέων αει και τει, ή τμημάτων τους, διεσπαρμένων στο πουθενά, νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων, υποσχέσεις για ένταξη στο σχέδιο πόλεως… 😦

  98. sarant said

    95 Καλά λες, κι ο δικός μου κορέκτορας σχιζολεκτεί ασύστολα

    97 Εντάξει, δίκιο έχεις, αλλά σε επόμενο σχόλιο εξηγώ τι εννοώ.

  99. Παλιοσειρά said

    Ναι, την διάβασα την εξήγηση, και το σκέφθηκα πολύ πριν παρέμβω σε μια συζήτηση που ήδη άρχισε να μπαγιατεύει. Αλλά μετά σκέφθηκα ότι αυτά τα ομαδικά ρουσφέτια είναι μια από τις ελεεινότερες εκδηλώσεις του πελατειακού κράτους, ένα βασικό εργαλείο με το οποίο η κοινωνία μετατρέπεται σε χυλό, στον οποίο επιπλέουν σβώλοι από ομάδες, ομαδούλες, και συσσωματώσεις από μικροσυμφέροντα, που αποκλείουν την χάραξη ορθολογικής πολιτικής και διασφαλίζουν την πολιτική ακινησία (δηλαδή την επιβίωση του πελατειακού κράτους). Και είναι το είδος ρουσφετιού που συχνά ξεχνάμε και πόσο συχνό και πόσο επικίνδυνο είναι.

  100. Ελισσαίος said

    Η θεατρική παράσταση «Οι Χαλοσοχώρηδες», πάνω στο διήγημα του Παπαδιαμάντη, θα επαναληφθεί για μία φορά, εκτάκτως, στο Χαλάνδρι, στο θέατρο της Ρεματιάς στις 15 Σεπτεμβρίου. Η επανάληψη της παράστασης είχε αποφασισθεί πριν τα έντονα πολιτικά γεγονότα του καλοκαιριού, αλλά για μια ακόμη φορά, μετά τις εκλογές του 2012 όπου είχε συμπέσει το ανέβασμά της με τις διπλές εκλογικές αναμετρήσεις, οι περιστάσεις την επικαιροποιούν.

  101. sarant said

    100 Ευχαριστούμε!

  102. 84, aerosol said: «#77: Κύριε Μπαρτζούδη, σας απευθύνθηκα κόσμια και απαντάτε με ένα υστερικό κατεβατό κακοφτιαγμένων προσωπικών προσβολών. Παραδέχεστε πως το μόνο που ξέρετε για το θέμα είναι φήμες που κυκλοφορούν κυρίως σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες (εκεί ακριβώς που βρήκα για τους «Εβραίους» ΓΑΠ, Σημίτη και Αλαβάνο και άλλες ρατσιστικές χυδαιότητες). Σε ιστοσελίδες όπως ο «Στόχος», το «Μακελειό», το «Έλλην και Χάος» και άλλες.
    Αγνοείτε ή προσποιήστε πως αγνοείτε πως σε όλο το λογικό σύμπαν όποιος απευθύνει κατηγορία αυτός ο ίδιος καλείται να παρουσιάσει στοιχεία και αποδείξεις για τον ισχυρισμό του. Σε όλο το λογικό σύμπαν η ευθύνη της απόδειξης δεν είναι του «κατηγορούμενου», ο οποίος δεν οφείλει απολύτως τίποτα. Το γνωρίζουν και παιδιά του Δημοτικού. Εσείς όχι.
    Τα δικά μου στοιχεία σας τα είπα: η ιστορία της εταιρίας Σκαπανέας υπάρχει σε βιβλίο και δεν έχει σχέση με αυτό που ψευδώς διαδίδετε. Αυτή είναι η ουσία του «καραμπινάτου» σκανδάλου που απλώς δεν υπάρχει…
    [Ενδεικτική αναφορά σε τούτο άρθρο της Ημερησίας]

    Αν είχατε τους όρχεις να υπαναχωρήσετε σαν κύριος και να αντιμετωπίσετε το γεγονός κατάματα το θέμα θα είχε λήξει. Τώρα απλώς γίνατε ρεζίλι δημοσίως. Και επιβεβαιώσατε πως οι ψευτομετριοφροσύνες («κουτσογράμματα»!) και η επιτηδευμένη ταπεινότητα κρύβει απλώς άγνοια, ανασφάλεια, αγένεια και θρασυδειλία. Τη θρασυδειλία του ανθρώπου που θεωρεί πως μπορεί να σπιλώνει όποιον θέλει από το σπιτάκι του και αν τον πιάσουν στα πράσσα θα κάνει τον τρελό, και αύριο… ποιός θα το θυμάται!

    Όσο για τον πατερούλη μου, «κύριε» Μπαρτζούδη… Μετρήστε μέχρι το δέκα, πάρτε και το φάρμακο για την πίεση και μην ξανακάνετε «αστειάκια» που μπορεί να παρεξηγηθούν. Επιτέλους, δείξτε μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια»

    Αγαπητέ αερολόγε. Ονειρεύεσαι και απαντάς. Τα σάιτ που αναφέρεις μάλλον είναι δικά σου αγαπημένα. Ψάξε λοιπόν και θα βρεις σάιτ «εγκρίτων» εφημερίδων όπου υπάρχει και η απαντηττική επιστολή της οικογένειας Τσίπρα που ήδη έχω αναφέρει: Υπερασπίζεται τον ΘΕΙΟ Τσίπρα, μιλιά όμως για τον Σκαπανέα και τον ΠΑΤΕΡΑ Τσίπρα. Ίσως διότι θεώρησαν ότι το να είναι κάποιος εργολάβος επί χούντας δεν είναι επιλήψιμο, πράγμα που με βρίσκει κατ’ αρχήν σύμφωνο. Η συσχέτιση όμως με το σκάνδαλο της «εκτροπής» αλλάζει τα πράηματα. Γκέκε; Όλα τα άλλα σου τα επιστρέφω για να …λουστείς (διότι εσύ μάλλον …δεν ρεζιλεύεσαι με τίποτα!)

  103. cronopiusa said

  104. Αγγελική said

    Γεια σας. Θα ήθελα, λίγο καθυστερημένα ;-), να θέσω μερικά ερωτήματα σχετικά με τη σημασία και τη χρήση των όρων τραμπούκο και τραμπούκος. Βλέπουμε στο διήγημα του Παπαδιαμάντη, γραμμένο το 1892 να χρησιμοποιείται ο όρος τραμπούκο(ουδέτερο) με την έννοια του φιλοδωρήματος. Την ίδια σημασία αποδίδει στον όρο και το λεξικό του Δημητράκου, ενώ σημασιοδοτεί τον όρο τραμπούκος ως «ευτελώς χρηματιζόμενο μπράβο» και κατ’ επέκταση εκβιαστή ή κουτσαβάκη.
    Ο ιστορικός Αντώνης Λιάκος, συγγραφέας του βιβλίου «Εργασία και Πολιτική στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου» έλεγε στα μαθήματά του ότι η λέξη τραμπούκος με την έννοια του μπράβου προήλθε από τη μάρκα των πούρων(trabuco) με τα οποία οι εργοδότες φιλοδωρούσαν τους μπράβους τους.
    Η εννοιολόγηση του τραμπούκου ως φιλοδωρήματος στον Παπαδιαμάντη, αν και πολύ πρωϊμότερη της εποχής που μελέτησε ο Αντώνης Λιάκος, θα μπορούσε να «κολλήσει» με την ερμηνεία που υιοθετεί ο τελευταίος: το φιλοδώρημα θα μπορούσε να είναι πούρο αυτής της μάρκας. Όμως, πούρα στην ψωροκώσταινα του τέλους του 19ου αιώνα ή έστω του μεσοπολέμου;
    Το wiki λεξικό ανιχνεύει την προέλευση του όρου στην ισπανική και παλιότερα στη λατινική λέξη trabuco που ήταν είδος πολεμικής μηχανής, καταπέλτης.(Έτσι είναι λογικό και το τραμπουκέτο να σημαίνει το σκηνικό μηχάνημα σύμφωνα με τον Δημητράκο.) Στη συνέχεια, η διατύπωση » χρησιμοποιήθηκε για το γκρέμισμα βαρέων λίθινων κατασκευών» βγάζει μάτι. Δεν του άρεσε του συντάκτη η σωστή γενική »βαριών» ή «βαρειών», του φάνηκε πιο καθαρευουσιάνικο το «βαρέων» και την πάτησε.
    Δεν ξέρω αν θα πρέπει να κρίνω την ορθότητα της ετυμολογίας με βάση την γραμματική αυτή προχειρότητα στο λήμμα, (εξ όνυχος τον λέοντα ;-))αλλά και πάλι γιατί ο λατινικός όρος δεν χρησιμοποιήθηκε με την έννοια του μπράβου ή του παρακρατικού στις λατινογενείς γλώσσες και τον συναντάμε στα ελληνικά; Επιπλέον, υπάρχει μια ιστορικά προσδιοριζόμενη γλωσσική ασυνέχεια. Πώς από την αρχική σημασία(καταπέλτης) περνάμε στην καταληκτική(άτομο που προβαίνει σε βιαιοπραγίες επί πληρωμή κ.λ.π);
    Νικοκύρη, ποια είναι η γνώμη σου; Δεν φαντάζομαι να υπάρχει σχετική ανάρτηση στο ιστολόγιο και να μην την έχω πάρει χαμπάρι 😉 ! (Τα περίεργα σύμβολα είναι απόπειρα για smileys και ελπίζω η τύχη να βοηθήσει την ατζαμού, που λένε..)

  105. Μαρία said

    104
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/09/27/trabuco/#comment-206371

  106. «Δεν φαντάζομαι να υπάρχει σχετική ανάρτηση στο ιστολόγιο και να μην την έχω πάρει χαμπάρι !»
    Για όσους υποπτεύονται μήπως ή θυμούνται αμυδρά κάτι και δεν θέλουν να πιαστούν αδιάβαστοι, υπαρχει και ή προχωρημένη αναζήτηση του Γούγλη:
    . Τραμπούκο site:sarantakos.wordpress.com
    που βγάζει βέβαια όλες τις εμφανίσεις της λέξης σε άρθρα ή σχόλια του ιστολογίου, αλλά βγάζει μέσα στα πρώτα και το σχετικό άρθρο, αν υπάρχει.

  107. Αγγελική said

    Μαρία και Άγγελε, ευχαριστώ σας. Θα είμαι πιο προσεκτική στο ψάξιμο στο εξής. 😉 Διάβασα την ανάρτηση αλλά και όλα τα σχόλια και νομίζω ότι η συνόψιση του Spiridione είναι πειστική. Τα περί πούρων μάλλον είναι ..κόκκινη ρέγγα, όπως έγραψε και ο Νικοδεσπότης.[Καιρό έχω να τον αποκαλέσω έτσι 😉 ] Η πολύ καλή ανάρτηση ολοκληρώθηκε από τα καθοριστικής σημασίας σχόλια. Έμαθα πολλά.
    Υ.Γ. Με συγχωρείτε για τα ανάποδα εισαγωγικά, τα αποτυχημένα σύμβολα… Εγώ τα πατάω σωστά, κάτι συμβαίνει με τον ηλεκτρονικό δαίμονα. 😉 Δυστυχώς, η σχέση μου με τα μηχανήματα κάθε είδους είναι πολύ κακή. 😦

  108. sarant said

    107 Αγγελική, επειδή αυτές τις μέρες ήμουν αναγκασμένος να μένω μακριά από το ιστολόγιο, δεν μπόρεσα να απαντήσω στην ερώτησή σου -αλλά βλέπω πως με αναπλήρωσαν επάξια, και πολύ χαίρομαι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: