Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μια φραντζόλα τυρί

Posted by sarant στο 3 Σεπτεμβρίου, 2015


Φραντζόλα τυρί; Υπάρχει τέτοιο πράγμα; Υπάρχει και δεν υπάρχει, θα έλεγα. Δεν αγοράζουμε βέβαια «μια φραντζόλα τυρί» από το μπακάλικο όπως ζητάμε «μια φραντζόλα ψωμί» στον φούρναρη, αλλά ο μπακάλης ή το σουπερμάρκετ αγοράζει «τυρί σε φραντζόλα», πράγμα που συνειδητοποίησα τις προάλλες που είχα πάει να ψωνίσω -και ιδού η φωτογραφία:

frantz

Αγελαδινό τυρί Νάξου φραντζόλα, διαβάζουμε σε ένα ταμπελάκι, Kerrygold Classic φραντζόλα σε ένα αλλο. Οπότε υπάρχει και φραντζόλα τυρί, ή τέλος πάντων τυρί σε φραντζόλα, όπου ως φραντζόλα νοείται το μακρόστενο σχήμα, ένα ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο, παρόλο που η φραντζόλα το ψωμί συνήθως δεν έχει ορθογώνια ή τετράγωνη διατομή, όπως το τυρί σε φραντζόλα. Κι έτσι, όπως έχουμε το κεφάλι (ή το κεφαλάκι) τυρί, έχουμε και τη φραντζόλα.

Όμως εμείς εδώ λεξιλογούμε, οπότε ας πούμε δυο λόγια για τη φραντζόλα, που αποτελεί βέβαια το κυρίαρχο σχήμα στο οποίο διατίθεται το ψωμί που αγοράζουμε, αλλά δεν είναι το μοναδικό, αφού υπάρχει και το καρβέλι, με σχήμα κυκλικό, που πρέπει να ήταν πολύ συχνότερο παλιότερα, στους οικιακούς φούρνους -όπως μαρτυρούν πολλές στερεότυπες και παροιμιακές εκφράσεις που έχουμε, όπως «σώθηκαν τα καρβέλια του» (ή «τα ψωμιά του»), «τάζει φούρνους με καρβέλια», «έχεις να φας πολλά καρβέλια ώσπου να…», ενώ με τη φραντζόλα δεν έχουμε ανάλογες εκφράσεις ή παροιμίες, δεν λέμε «σώθηκαν οι φραντζόλες του», ας πούμε.

Η φραντζόλα ως λέξη έχει κάνει το ταξίδι της -εμείς την πήραμε από τα τουρκικά (francala), αλλά στην Τουρκία πήγε από τα ιταλικά, τουλάχιστον σύμφωνα με το ετυμολογικό λεξικό του Μπαμπινιώτη, από το διαλεκτικό frangella, που σήμαινε «γαλλικό ψωμί», και που πίσω του βρίσκεται το τοπωνύμιο Francia, η Γαλλία. Είναι δηλαδή η λέξη «φραντζόλα» μια έμμεση αναγνώριση της μαστοριάς των Γάλλων αρτοποιών, όπου πρέπει να έκαναν πρώτα την εμφάνισή τους σε μαζική κλίμακα τα ψωμιά σε μακρόστενο σχήμα.

Βέβαια, οι Γάλλοι τη φραντζόλα τη λένε baguette, μπαγκέτα, μια λέξη που επίσης έχει αρχίσει να ακούγεται πολύ και στα μέρη μας με αυτή τη σημασία, διότι βεβαίως παλιότερα τη χρησιμοποιούσαμε μόνο για το ραβδάκι που έχει ο μαέστρος για να διευθύνει την ορχήστρα. Η γαλλική μπαγκέτα βεβαίως είναι αρκετά πιο μακριά αλλά και πιο στενή από τη δική μας φραντζόλα, ενώ και η ζύμη έχει διαφορά στη σύσταση. Λένε ότι οι μπαγκέτες δημιουργήθηκαν όταν ένας νόμος, περί το 1920, απαγόρευε να ξεκινάει η δουλειά στα αρτοποιεία πριν τις 4 το πρωί· επειδή λοιπόν οι φούρνοι δεν προλάβαιναν πλέον να έχουν έτοιμα, ψημένα τα καρβέλια για το πρωινό των Παριζιάνων, στράφηκαν στη μπαγκέτα, που εξαιτίας του σχήματος και της σύνθεσής της ψήνεται πολύ πιο γρήγορα. Ωστόσο, ψωμιά σ’ αυτό το σχήμα φτιάχνονταν και από πολύ νωρίτερα.

Είπαμε πως η φραντζόλα είναι γαλλική στην απώτερη ετυμολογία της, παρόλο που οι Γάλλοι δεν χρησιμοποιούν τη λέξη. Από παρεμφερή ρίζα έχουμε στη γλώσσα μας τους Φράγκους, λέξη που έχει δώσει πάρα πολλά παράγωγα (ίσως αξίζει χωριστό άρθρο) και το φράγκο. Μια άλλη λέξη από την ίδια ρίζα είναι η μαλαφράντζα, παλιό λαϊκό όνομα για τη σύφιλη, από τη φράση male di Francia, γαλλική αρρώστια δηλαδή. Ωστόσο, αν η φραντζόλα είναι γαλλικό ψωμί κι η μαλαφράντζα είναι γαλλική αρρώστια, η σκέτη φράντζα δεν είναι γαλλικό χτένισμα, από άλλη ρίζα προέρχεται. Το φραντσάιζ όμως κι αυτό από τη φράγκικη ρίζα βγήκε (είπαμε, αξίζει χωριστό άρθρο).

Και κάπου εδώ τελειώνουμε, αν και τώρα που ξαναδιαβάζω το σημείωμα εντοπίζω μια παράλειψη. Εγραψα πιο πάνω ότι δεν υπάρχουν παροιμίες με τη φραντζόλα (ενώ υπάρχουν με το καρβέλι), αλλά αυτό δεν είναι ακριβές, υπάρχει μία στερεότυπη παρομοίωση, «αφράτη σαν φραντζόλα» ή, γενικότερα, «σαν φραντζόλα». Την παρομοίωση την έχει απαθανατίσει ο Μάρκος Βαμβακάρης στο τραγούδι «Είσαι αφράτη σα φραντζόλα», του 1940, με στίχους πολύ χαρακτηριστικούς για τα πρότυπα της εποχής:

Είσαι αφράτη σα φραντζόλα, σαν το χάσικο (= άσπρο) ψωμί

Τότε, οι γυναίκες έπρεπε να είναι αφράτες και στρουμπουλές, ενώ το καλό ψωμί ήταν το άσπρο, όχι το χωριάτικο όπως σήμερα. Στις μέρες μας, βέβαια, το να πούμε «είσαι αφράτη σα φραντζόλα» μπορεί και να αποτελέσει λόγο διαζυγίου. Ίσως όμως να ήταν και πάντοτε έτσι, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι ο Μάρκος δισκογράφησε το τραγούδι με το ψευδώνυμο Α. Ρόκος!

Advertisements

151 Σχόλια to “Μια φραντζόλα τυρί”

  1. Κουνελόγατος said

    Η γιαγιά μου (γεννημένη και μεγαλωμένη έως τα 1922 στην Προικόνησο, απέναντι από την Πόλη), έφτειαχνε ψωμί (καρβέλι) σε ξύλινη φόρμα με 4 θέσεις. Ωραία;;; χρόνια.

    Καλημέρα σε όλους σας.

  2. Κουνελόγατος said

    Ξέχασα, μια φορά πήγα στη Νάξο, ούτε θυμάμαι πόσα κιλά πήρα (σε 10-15 ημέρες) από την τυροφαγία, κι ας ήμουνα όλη την ημέρα στον δρόμο.

    Ωραίος, μας άνοιξες την όρεξη πρωί-πρωί.

  3. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα κι από μένα.

    Η εν προκειμένω λέξη υπάρχει και ως επίθετο: η (συνομήλική μου) καλλιτέχνις Εβίτα Φραντζολά, για παράδειγμα.
    Απ΄τα υπόλοιπα του άρθρου, ακόμη, Φράγκος, Φραγκάκης και Φραντζής.

  4. Γς said

    Ηταβε μια φραντζόλα πιδιά
    ήτανε μια φραντζόλα…

    Καλημέρα

  5. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    3+
    (δεν χρειάστηκε, βέβαια, ν’ αναφέρω τον Καρβέλα!)

  6. Γς said

    Κι ο υπαρχηγός μου:

    Ο Σίμος Φραντζολάς.

    Κι οι λουκουμάδες

  7. cyrusmonk said

    Καλημέρα. Καὶ νὰ μὴν ξεχνᾶμε τὰ φραγκοστάφυλα, τὰ φραγκόσυκα, τὰ φράγκα (καὶ τὰ φραγκοδίφραγκα) καὶ τὸν φραγκοφονιά. Έχει πολὺ ψωμὶ αὐτὴ ἡ ρίζα (σὲ καρβέλι ἢ σὲ φραντζόλα, ἀδιάφορο).
    Δὲν εἶμαι σίγουρος ἂν ἡ λέξη φραντζόλα γιὰ τὸ τυρὶ εἶναι δόκιμος ὅρος ἢ νεολογισμὸς ποὺ φέρνει ἀνατριχίλες, ὅπως γιὰ παράδειγμα τὸ «ζαμπὸν ἀπὸ ὠμοπλάτη» ποὺ ἔχω ἀκούσει ἐπανειλημμένως τὰ τελευταῖα εἴκοσι χρόνια, ἐνῶ τώρα πρόσφατα ἄκουσα καὶ τὸ ζαμπὸν ἀπὸ γαλοπούλα!!!

  8. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Φυσικά, η ρίζα των Φράγκων αξίζει χωριστό άρθρο.

  10. atheofobos said

    Το επίθετο Φράγκος δήλωνε i)τον καθ’εαυτό Φράγκο(δηλαδή .Γάλλο),
    ii)τον καθολικό Έλληνα ή ξένο,
    iii) ή τονΈλληνα που ντυνόταν σαν τους Ευρωπαίους τον 19ο αιώνα, φορούσε δηλαδή τα «φράγκικα
    Τη διάδοσή του όμως το επώνυμο με τις πολλές παραλλαγές του(Φραγκούλης, Φραγκιουδάκης, Φραγκάκος, Φραγκάκης, Φράγκογλου, Φραγκούδης, Φραγκούσης κτλ) την οφείλει στο γεγονός ότι το όνομα Φράγκος χρησιμοποιήθηκε ως βαφτιστικό σε όλο τον ελλαδικό χώρο.

  11. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Δὲν εἶναι πολὺ πρόσφατη ἡ χρήση τῆς λέξης «μπακέτα» μὲ τὴν ἔννοια τῆς γαλλικῆς μακριᾶς λεπτῆς φρατζόλας. Τὴ θυμᾶμαι ἀπὸ τὰ τέλη τῆς δεξαετίας τοῦ 80. Ἡ μάννα μου θυμᾶμαι ἔλεγε «δὲ βρῆκα φρατζόλα καὶ πῆρα μπακέτα», ἢ «πῆρα ἕνα γαλλικό»

  12. Corto Maltese said

    Πολύ ωραίο άρθρο!
    Πέραν του χιούμορ περί διαζυγίου, θυμόμαστε ότι ο Μάρκος και άλλοι ρεμπέτες ηχογράφησαν τραγούδια με ψευδώνυμα κυρίως για…φορολογικούς λόγους!

    Το συγκεκριμένο τραγούδι έχει πολύ ενδιαφέρον, διότι είναι από τα ελάχιστα προπολεμικά τραγούδια του Μ.Β. με ρεφρέν και ενσωματώνει παλαιότερη μελωδία.

  13. Γιατί να φέρνει ανατριχίλες το «ζαμπόν ωμοπλάτης» ή το «ζαμπόν γαλοπούλας», συνονόματε; Φυσικά, η γαλλική λέξη jambon ετυμολογικά βγαίνει από το jambe, αλλά πόσο αισθητό είναι αυτό στα ελληνικά; Νομίζω πως «ζαμπόν», για τον φυσικό ομιλητή της ελληνικής, είναι απλώς ένα συγκεκριμένο αλλαντικό με συγκεκριμένο χρώμα, υφή και γεύση, όχι όμως αναγκαστικά και συγκεκριμένη προέλευση. Να λέγαμε «χοιρομέρι ωμοπλάτης» ή «χοιρομέρι γαλοπούλας», ναι, θα ήταν καταφανώς παράλογο, σαν τα «χειμερινά θέρετρα»…
    Απεναντίας, το «τυρί φραντζόλας» με ξενίζει κι εμένα, γιατί δεν το είχα ξανακούσει και γιατί η φραντζόλα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη στο γλωσσικό μου αίσθημα με το ψωμί (και, εδώ που τα λέμε, γιατί ΔΕΝ έχει σχήμα φραντζόλας). Αλλά μήπως και στα γαλλικά δεν λένε pain de sucre και pain à cacheter?

  14. «Δὲν εἶναι πολὺ πρόσφατη … Τὴ θυμᾶμαι ἀπὸ τὰ τέλη τῆς δεξαετίας τοῦ 80.»
    Οτιδήποτε χρονολογείται μετά τα παιδικά μας χρόνια μας φαίνεται πρόσφατο 🙂

  15. sarant said

    12 Πολύ εύστοχη η παρατηρηση για τα προπολεμικά του Μάρκου, που δεν είχαν ρεφρέν.

  16. Κατά σατανική σύμπτωση το ίδιο (για το τυρί φραντζόλα) σκεφτόμουν κι εγώ χτες (που χάζευα στο σούπερ μάρκετ). Πετυχημένο μου φαίνεται πάντως, μια και αμέσως καταλαβαίνεις περί τίνος πρόκειται.

  17. Η «φραντζόλα» θέτει κι ένα ορθογραφικό πρόβλημα. Πολλοί θα την έγραφαν σκέτη «φρατζόλα», και πιθανότατα δεν προφέρουν ή δεν ακούν το ν. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει με τα μπ/ντ/γκ, αλλά το (ν)τζ είναι το μόνο στιγμιαίο ηχηρό όπου η γραφή μπορεί ν’αποτυπώσει τη διαφορά της προφοράς. Ομοίως στο ‘ράντζο’, το ‘παντζάρι’, το ‘χατζή’ (κάνει άραγε κανείς διάκριση μεταξύ του ‘χατζή’ που έχει πάει στους Αγίους Τόπους και του ‘χαντζή’ που διατηρεί χάνι;) και πλήθος άλλα.

  18. cronopiusa said

  19. Γς said

    Ηταν λίγο απότομος ο τύπος χτες στο σούπερμάρκετ.

    Πιάνει δυο μπαγκέτες από το ράφι, «χράτς» τις σπάζει και τις δυο στη μέση και τις πετάει άγαρμπα στο καλάθι του.

    -Μα τι κάνατε κύριε;
    -Τι έκανα; Τις έκοψα για να χωρέσουν.

    Σκέφτηκα για δύο που τις έκανε τέσσερις. Δεν έβγαινε κάτι.

    -Και τώρα πως θα τις φάτε;
    -….

  20. cronopiusa said

  21. sarant said

    17: Και στο γκ μπορεί να αποτυπωθεί η διαφορά, Κονγκό. Όχι;

  22. Γς said

    18:

    >Για ένα κομμάτι ψωμί

    Ηταν και στην πρώτη βρισιά, που άκουσα να λένε τα μεγάλα παιδιά.

    Nix Psomi

  23. Πάνος με πεζά said

    Και πραγματικά, αφού όλα πήγαν με το format του τοστ, αναρωτιέσαι γιατί δε μιλάμε και για φραντζόλες γαλοπούλας ή ζαμπόν…

    Υπάρχουν όμως και «μπαστούνια» σαλαμιών, αλλά και τυριών.

    Η μπαγκέτα, ε; Γρήγορο ψήσιμο, αλλά χαμηλό «εργάσιμο» : απαιτεί διαφορετικά ταψιά ψησίματος, αλλά και προσοχή στην αποθήκευση (γιατί άμα σπάσει, χεστ’ κατούρατα…) Μη σου πω, και δύσκολη μεταφορά στο σπίτι.

    Ενώ την κλασική φραντζόλα την πετάει ο φούρναρης στο κοφίνι κατευθείαν με το φουρνόξυλο, έξω από τη γραμμή των 6.25… 🙂

    Καλημέρες !

  24. Πάνος με πεζά said

    Είναι χαρακτηριστικό το κόψιμο της μπαγκέτας στα δύο : γίνεται διαγώνια, με κίνηση του μαχαιριού από πίσω προς τα μπρος, κι αν το συνεχίσεις, βγάζεις ωραίες, οβάλ φέτες, μεγαλύτερης επιφάνειας.

    (Γς, έτσι βάζω και στο Σκλαβενίτη να κόβουν το σαλάμι αέρος, οβάλ… Άλλη φάση, και με μια φέτα πιάνεις όλο το ψωμί ! Αλλά φυσικά, πρέπει να το έχει «αρχίσει» το μπαστούνι έτσι.)

  25. Κουνελόγατος said

    23. «έξω από τη γραμμή των 6.25».

    Προδίδεις την ηλικία σου, η γραμμή είναι πλέον στα 6,75… :mrgreen:

  26. Πάνος με πεζά said

    Και θυμήθηκα και μια ωραία στρογγυλή συσκευή που είχαμε στην 112 ΠΜ, στην Ελευσίνα, για να κόβουμε το ψωμί στα μαγειρία : είχε τρεις σχεδίν κατακόρυφες (έβγαινε λοιπόν η φέτα οβάλ) σωλήνες στις 120 μοίρες, από μέσα μια προπέλα-λεπίδα, κι έβαζες ολόκληρες τρεις φραντζόλες, που με το βάρος κατέβαιναν και κόβονταν σταδιακά και μάζευες στην κάτω μεριά τις φέτες.

    Δυστυχώς δε βρήκα σχετική εικόνα, έχει αλλάξει η τεχνολογία και οι μηχανές κοπής είναι αλλιώς, μοιάζουν λίγο με τα βιβλιοδετικά των σπιράλ.

  27. cronopiusa said

    Αγωνιστική Κίνηση Αρτοποιών: Με το μνημόνιο το ψωμί παραδίδεται στους μεγαλοβιομήχανους του χώρου

  28. Raptakis Dimitrios said

    Νίκο, και στις κρητικές μαντινάδες υπάρχει η στερεότυπη έκφραση «αφράτη σαν τον άρτο».

    Μικιό κοπελιδάκι μου, αφράτο σαν τον άρτο
    π’άμα γελάσεις κάνουνε τα μαγουλά σου λάκκο.

    Κοντή ‘σαι σα τη λεμονιά κι αφράτη σαν τον άρτο
    να σ’είχα στ’αγκαλάκια μου τρεις ώρες κι ένα κάρτο!

  29. Γς said

    24:
    Φεύγω τώρα για την λαϊκή της Νέας Μάκρης.

    Εκεί είδα τις προάλλες την ξανθιά τύπισσα που ήταν στα σαλάμια του Σκλαβενίτη [και τώρα δίπλα στα τυριά]. Χωρίς τα Σκλαβενίτικα ρούχα, κούκλα.
    Αγνώριστη, αυτή με γνώρισε.
    [Είναι και γιαγιά γμτ]

  30. Για εξηγήστε και σε όσους δεν έχουμε πείρα αρτοποιίας τι είναι η γραμμή των 6,25 / 6,75 !

  31. Πάνος με πεζά said

    @ 29 : Αγγελική τη λένε, για να ξέρεις… 🙂

    @ 30 : Είναι η γραμμή του τρίποντου στο μπάσκετ, υπονοώντας ότι οι φραντζόλες και τα καρβέλια «αντέχουν» να πετιούνται από μακριά, και εύστοχα, μέσα στα θηριωδών διαστάσεων κοφίνια που συναντάμε στους φούρνους.

  32. Πέπε said

    Η φραντζόλα του τυριού μού είχε προκαλέσει ανατριχίλες (#7) από το 2007: παραπέμπω εδώ και θα πρότεινα να ρίξετε μια ματιά και στα σχόλια, έχουν πλάκα. Πρέπει να ποινικοποιηθεί αυστηρά η χρήση. Της λέξης.

    Η χοιρινή ωμοπλάτη, ζαμπόν-ξεζαμπόν, ανήκει στην ίδια περίπτωση αγλωσσίας: τέτοια ζώα δεν έχουν ωμοπλάτη, σπάλα έχουν. Για το ζαμπόν από γαλοπούλα δε θα είχα τόσο ισχυρές ενστάσεις, δεδομένου ότι η άλλη εναλλακτική έκφραση, που είναι απλώς «βραστή γαλοπούλα», δεν είναι και τόσο δηλωτική του αντικειμένου – αν πάρω γαλοπούλα στο σπίτι και τη βράσω δε θα μοιάζει με ζαμπόν, μάλλον με βραστό κοτόπουλο θα μοιάζει.

    Όσο για τα τυριά Νάξου, πολλοί τα ερωτευτήκαμε, όχι μόνο ο Κουνελόγατος (#2), αλλά δε νομίζω να ήταν αυτά, τα τυριά για τοστ που απλώς συμβαίνει να φτιάχτηκαν στη Νάξο. Κανένα αρσενικό, κανένα ξινοτύρι, πιθανότερο.

  33. Πάνος με πεζά said

    Όσο για το Αμέρικα, η γραμμή είναι/ήταν από τότε που εφευρέθηκε, στα 7.25 (ή το έχω χάσει κι αυτό;)

  34. Κουνελόγατος said

    32. Γραβιέρα Νάξου σε μπαστού… εεεεεεεε φραντζόλα για τοστ, από τα καλύτερα τοστύρια… Στη γειτονιά μου το αγοράζω. Σωστά, στη Νάξο έτρωγα κυρίως γραβιέρα, ίσως αρσενικό, και κάποιο ακόμη που δε θυμάμαι γμτ, 18+ χρόνια πέρασαν από τότε…

  35. Πάνος με πεζά said

    Επειδή έχω θέμα με τα απρόσωπα φραντζολότυρα του τοστ (ένταμ, μοτσαρέλες, γκούντα κλπ.), όταν δε βγάζουν καμιά απολύτως πικαντικότητα (!!!), προτιμάω ημίσκληρο Μυτιλήνης ή Πολυκάστρου (με την επίγνωση ότι είναι ψευτο-κασέρια…)

  36. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Φραντζόλα τυρί; Πωπω,ανατροπές! 🙂
    Φρατζόλα ή ψωμί, λευκό ή ημίλευκο -στρογγυλό πάντα- ήταν το αγοραστό από το φούρνο που μας το έφερναν στο μπακάλικο σε κοφίνες κι έριχνε η γιαγιά μου απάνω κάτι καμπάλια μπαμπακερά για προστασία τους. Το ζύμωτό του καθενός (που γινόταν μετά ντάκος)ήταν η κομμάτα.Τη λέξη καρβέλι τη έβρισκα τότε στα παραμύθια,και συνώνυμο τη θεωρούσα του ψωμιού όπως το ήξερα.
    Το στενόμακρο ψωμί ήταν η σαϊτα!

  37. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    To χω ξαναγράψει παλιότερα, αλλά ρεπετίσιο εστ μάτερ …κ.λπ,κ.λ.π και βασικά έχει πλάκα!
    Πάει η κύπρια μαμά φοιτητού στην «Εβγα της γειτονειάς» στην Αθήνα.
    -Έχετε χαμ;
    -Όχι κυρία μου…
    (μετά από λίγο ανακαλύπτει το χαμ στα ψυγεία)
    -Μα έχετε χαμ ,αφού! Ορίστε,νάτο.
    -Ε,πέστο ελληνικά κυρία μου! Ζαμπόν! 🙂

  38. Πεκορίνο Αμφιλοχίας και…ΠΑΟΚ (ή ξερό ψωμί)

  39. cronopiusa said

  40. Πέπε said

    @37: Απροπό με τη μαμά του φοιτητή, πρέπει να μοιραστώ μαζί σας ένα ωραίο που είδα τις προάλλες:

    «Φαγητομεταφορική (ή κάπως έτσι): Και ο φοιτητής χορτάτος, και η μανούλα ήσυχη»!

    Αθάνατη ελληνική οικογένεια…

  41. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ένα ψωμί κασάτο που έφτιαχνε ένας παλιός φούρνος και το προτιμούσαμε, το έλεγε απλά «φόρμας».Παραλληλεπίπεδο, όπως το κέικ αλλά πιο μακρύ και λίγο πιο στενό.
    Διαβάζοντας τον τίτλο του νήματος,φαντάστηκα μια φρατζόλα που έχει μέσα της τυρί! κι όταν λέω τυρί εννοώ γραβιέρα ή κεφαλίσιο(ποτέ φέτα).Ένα μεγάαλο σάντουιτς δηλαδή σαν αυτά τα θηριώδη που τρώγανε,σε δυο δόσεις,παλιά στις οικοδομές οι εργάτες.

  42. spiral architect said

    Στον κόσμο υπάρχουν περισσότεροι τρελοί από φρατζόλες
    Ιταλική παροιμία.

  43. Παναγιώτης Κ. said

    @37.(Υποθέτω στο ίδιο κλίμα…)
    Ο διάλογος μεταξύ εμού και μαθητή μου. Λίγο στην κοσμάρα του λόγω καλλιτεχνικών ενδιαφερόντων ( φοιτητής της Νομικής τώρα).
    -Που ήσουν τα Χριστούγεννα;
    -Να μωρέ σε ένα χιονοδρομικό μέρος με ξενικό όνομα. Αράχωβα μου φαίνεται το λένε.
    -Ξενικό το Αράχωβα;Για λέγε και κάποιο Ελληνικό για να σε καταλάβω καλύτερα.
    -Μπόζαρ, Καϊμακτσαλάν,Τρία Πέντε Πηγάδια…

    ( Ελικρινώς σας λέω: δεν με δούλευε.Σοβαρολογούσε)

  44. spiral architect said

    @43: Τα παιδιά δεν κατέουν πια από γεωγραφία. 😦

  45. Πέπε said

    Μα δεν είναι ελληνικό το Αράχωβα!

    (Τώρα το Τρία Πέντε Πηγάδια, αν είναι ελληνικό ή όχι, άλλο θέμα…)

  46. Το Καϊμακτσαλάν πάντως, όπως ξέρουμε, είναι το γ’ πληθυντικό του ρ. καϊμακτσαλώ, «χτυπώ το καϊμάκι». Όσοι ανεβαίνουν εκεί χειμώνα καϊμακτσαλάν από το τρέμουλο.
    (μόνο ένα από τα παραπάνω είναι λάθος 🙂 )

  47. (και βέβαια, άλλοι δεν έχουνε να φαν… για να θυμόμαστε και το ΕΚΑΣ)

  48. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    -Με το καρβέλι παραμάσχαλα,
    πού πας ρε μπαρμπα-δράκουλα;
    -Ατύχημα ακούω στην καμάρα
    και πάω για παπάρα.
    🙂

  49. Πόζαρ, όχι Μπόζαρ. Πασίγνωστο στη Θεσσαλονίκη, άγνωστο στην Αθήνα. Επισήμως Λουτράκι Αριδαίας, αλλά όλοι το λένε με το σλαβομακεδονικό του όνομα, ίσως για να μη συγχέεται με το άλλο Λουτράκι.

  50. Σωτήρς said

    43: Στο λεωφορείο από Λειβαδιά για Φωκίδα και ανεβαίνει Αλβανός που δεν έχει πολύ καιρό στην Ελλάδα. Ρωτάει ο οδηγός:
    – Που πάς;
    – Αραχώβα
    – Πού;
    – Αραχώβα
    – Αράχωβα άνθρωπε μου, Αράχωβα.

    Πόσο ξενικό ακούστηκε με άλλη προφορά. Όταν το συνδιάσεις με κάτι παλιά ονόματα χωριών της Γκιώνας: Βελούχοβο, Κωστάριτσα, Γουρίτσα, Ελέτσον λες σα να δένει καλύτερα.

    Στο φραντζολοθέμα:
    Είχα δουλέψει τρεις μήνες σε σούπερ μάρκετ. Στα τυριά πιο πολύ τα λέγαμε μπαστούνια παρά φραντζόλες.

  51. Sarant said: «… υπάρχει και το καρβέλι, με σχήμα κυκλικό, που πρέπει να ήταν πολύ συχνότερο παλιότερα, στους οικιακούς φούρνους…»

    Στην περιοχή Σερρών η λέξη καρβέλι ήταν άγνωστη. Το «κυκλικό» ψωμί λεγόταν «πλαστό»: Όταν τελείωνε το ζύμωμα, τοποθετούσαν το ζυμάρι στις ειδικές θήκες της πινακωτής με τη βοήθεια ενός στενόμακρου υφάσματος που λεγόταν «μισάλι». Από την πινακωτή έπαιρναν τα «πλαστά» με το φουρνόφτυαρο και τα φούρνιζαν. Ήταν αρκετά μεγάλα. Τα τοποθετούσαν σε ράφια που υπήρχαν σε 1-2 δωμάτια του σπιτιού και τα οποία τα έλεγαν «πουλίτσες» (πουλίτσα, η). Εκεί παρέμειναν μέχρι να καταναλωθούν (συνήθως 1 και σπανιότερα 2 βδομάδες).

  52. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    «Να μεγαλώσετε,να δείτε πώς βγαίνει η κουραμάνα » λέγανε οι μεγάλοι για τη σκληρότητα της ζωής που μας περίμενε.Ίσως γι αυτό το τόνιζαν με το ψωμί του στρατού κι όχι «πως βγαίνει το ψωμί» που είναι το σύνηθες.

    Η Κανέλλη με μια φρατζόλα κι ένα γάλα στη Βουλή

  53. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    23-50: Μου λένε ότι το ‘μπαστούνι’ είναι παλιότερος όρος, που δεν έπιασε.

    28 Ο άρτος εδώ είναι το ψωμί ή το αντίδωρο;

    32 Άρα λεγόταν από τότε φραντζόλα

    41 Μπράβο, έπρεπε να το αναφέρω.

    46: 🙂

  54. Αυτά τα μεγάλα σάντουιτς με τη φραντζόλα, πατημένα σαν τοστ, τα λέγανε «παντόφλες» γύρω στο ’80, απ’ ό,τι έχω ακούσει.

  55. Raptakis Dimitrios said

    Σωστά, Νίκο, πάει περσότερο προς τον άρτο τον εκκλησιαστικό, εκτός εάν πέσεις σε καλό προζυμένιο…

  56. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Τί ψωμί τρώμε
    Ήταν 255 γραμμάρια. «Δηλαδή, πουλάτε το ψωμί προς 4 ευρώ το κιλό;»

  57. LandS said

    Νομίζω ότι Φράγκος, Φραγκούλης και τα παρόμοια βαφτιστικά και επίθετα προέρχονται από το Φραγκίσκος. Δεν ξέρω αν και το Φραγκίσκος προέρχεται από τους Φράγκους.
    Υπάρχει και ένα άλλο frank = ειλικρινής για το οποίο θα ήθελα να μάθαινα. ( Ο φίλος μου ο Φρανκ συνήθιζε να λέει «let me be frank, ‘oy I am Frank!» και μουρχότανε να του ρίξω τη μπίρα στο κεφάλι)
    Θα το ψάξω βέβαια, αλλά ο Νικοκύρης τα λέει καλύτερα!

  58. spiral architect said

    @56: Ας μην γκρινιάζουν (λέμε τώρα …) Άλλωστε αυτοί ήταν αναφανδόν υπέρ της (οθντκ) απελευθέρωσης της αγοράς.
    Ας φάνε λοιπόν το αρτοπαρασκεύασμα και ας φανταστούν ότι ζουν στο Île-de-France. 👿

  59. Corto Maltese said

    53: Για να ακριβολογήσουμε (ίσως υπερβολικά), στην Εκκλησία άλλο είναι ο άρτος και άλλο το αντίδωρο.

  60. Raptakis Dimitrios said

    53, 59: Σωστά, άλλο ο άρτος της αρτοκλασίας κι άλλο το αντίδωρο και το ύψωμα.

  61. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    53.>>Ο άρτος εδώ είναι το ψωμί ή το αντίδωρο;
    Ο άρτος είναι αφρατότερος 🙂 (και γλυκύτερος) του ψωμιού.Το αντίδωρο γίνεται διαφορετικά και είναι σκληρότερο από τους (πέντε) άρτους της αρτοκλασίας. Αρτοπλασία ακούγεται σ΄εμάς.
    Με τύλιξε η κανελομυρωδιά του γλυκού άρτου τώρα.:)
    28.Τρίπαλιες,»κλασικές» οι μαντινάδες αυτές.
    Λέμε και αρτουλάκια,πχ.τα στρουμπουλά χεράκια των μωρών.

  62. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Πήγαμε στον άρτο,στο πρόσφορο,προσφορίδι το λέγαμε,κι έφταξα και στο «δεν την έχω και για προσφοριδάλευρο»,ειρωνικό, δεν την έχω σε εκτίμηση.
    55.Μια μαντινάδα καλούτσικη μιας και τη θυμήθηκα και πάει με τα συμφραζόμενα:
    Εμοίραζά τη την καρδιά
    σαν πρόσφορο στο δίσκο
    κι εδά να κάμω λειτρουγιά,
    ένα θρουλί δε βρίσκω

  63. Πάνος με πεζά said

    Τα κομμάτια του άρτου στην Τουρλιανή, στην Άνω Μερά, πάντως, είναι ναααα, σα διπλά πακέτα τσιγάρων…και πολύ νόστιμα (ακόμα και σήμερα, μια βδομάδα μετά τα εννιάμερα, τρώγονται μια χαρά).

  64. cronopiusa said

    Tου ναύτη, η δόλια, η μάνα ζύμωνε το γιο της παξιμάδι
    και με τα δάκρυα, η δόλια, ζύμωνε και με τα μοιριολόγια.
    Tο φούρνο λέει, μάνα μ’, παρήγγελε, το φούρνο παραγγέλει:
    – Φούρνε, καλά να ψήσεις το ψωμί, καλά να το ροδίσεις,
    γιατί ο γιός μου θα ξενιτευτεί.

  65. Spiridione said

    Βλέπω εδώ σε μια σελίδα σούπερ μάρκετ τα εξής σχήματα τυριών: κεφάλι, μπαστούνι, φραντζόλα, μπλοκ.
    http://www.makro.gr/public/site/makro-gr/get/documents/mcc_gr/gr-assets/Promotions/MAKROmail/eMagazine/2015/MM07/Common/files/assets/basic-html/page7.html

  66. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    17,
    είναι διασκεδαστικό, πάντως, Άγγελε, ότι στη φωτογραφία της ανάρτησης, στο ίδιο σούπερ-μάρκετ, κι ενδεχομένως από τον ίδιο υπάλληλο, αλλού γράφεται «φραντζόλα» και αλλού «φρατζόλα»!

    Συγκλονιστικό το αγοράκι (18), που ξέβρασαν τα κύματα στις τουρκικές ακτές. «Πτώματα της συνείδησής μας» τα αποκάλεσαν οι Τούρκοι (ο Πρόεδρος του Γραφείου Θρησκευτικών Υποθέσεων Μεχμέτ Γκιορμέζ). Νομίζω ότι αυτή η φωτογραφία, μόνη, θα μπορούσε να καταρρίψει το οποιοδήποτε ΧΑυγίτικο παραλήρημα.

  67. Γς said

    66 β:

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/09/02/souriscalendar-12/#comment-307939

  68. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Το Ψωμί

    Ένα τεράστιο καρβέλι, μια πελώρια φραντζόλα ζεστό ψωμί,
    είχε πέσει στο δρόμο από τον ουρανό,
    ένα παιδί με πράσινο κοντό βρακάκι και με μαχαίρι
    έκοβε και μοίραζε στον κόσμο γύρω,
    όμως και μια μικρή, ένας μικρός άσπρος άγγελος.
    κι αυτή μ᾿ ένα μαχαίρι έκοβε και μοίραζε
    κομμάτια γνήσιο ο υ ρ α ν ό
    κι όλοι τώρα τρέχαν σ᾿ αυτή, λίγοι πηγαίναν στο ψωμί,
    όλοι τρέχανε στον μικρόν άγγελο που μοίραζε ουρανό!
    Ας μην το κρύβουμε.
    Διψάμε για ουρανό.

    Μίλτος Σαχτούρης
    (Από τη συλλογή Τα φάσματα ή η χαρά στον άλλο δρόμο, 1958)

    Στα πνιγμένα παιδιά της προσφυγιάς.

  69. Πάνος με πεζά said

    Το ψωμί των ποιητών, βεβαίως, ενίοτε παρασκευάζεται και αντισυμβατικά…

  70. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Γλυκό ΄ναι το κορμάκι σου
    σαν το ψωμί τ΄αφράτο
    κι ό,τι μου δίνει παίρνω το
    και γλείφω και το πιάτο

  71. Γς said

    69:

    Κι αν θα πεινάσεις για τυρί

  72. Τα τελευταία χρόνια αγοράζω κάθε χρόνο δυο φρατζόλες κασέρι απ’ τα Χίδηρα (όχι ημίσκληρο) για τα τοστ αλλά και για τρίψιμο. Άλλη γεύση.

  73. Γς said

    31:

    Την πρώτη φορά, όταν ήταν στα σαλάμια, της ζήτησα να μου κόψει 10 [λεπτές] φέτες χαλβά.

    -Χαλβά; Τι χαλβά;
    -Μακεδονικό

  74. Πάνος με πεζά said

    Μπλοκ τυρί (δηλαδή σαν κουτί γουναρικού), παίρνουν οι πιτσαρίες, γιατί προφανώς τρίβεται καλύτερα στις μηχανές τους και βγάζει μικρότερη φύρα.

    Μην ξεχνάμε ότι οι φύρες τυριών και αλλαντικών (οι άκρες των μπαστουνιών), στην πιάτσα των S/M λέγονται ‘γωνίες», και πουλιούνται σε χαμηλότερη τιμή, σε όσους ζητήσουν.

    Η δε τραγωδία του τυριού, ολοκληρώνεται σε αυτό που κάποιες φορές -ευτυχώς, πλέον- διαβάζουμε, «ανασκευασμένο τυρί». Στο μυαλό μου αυτό το έφτιαχνα ως εξής : μαζεύουμε 100 πάτους από κουτιά φαγωμένης πίτσας, παίρνουμε με προσοχή τα υπολείμματα, αφαιρώντας τα χαρτόνια, τα βάζουμε σε μια fondy, και το προϊόν το καλουπώνουμε σε μια φόρμα, να πάρει σχήμα κεφαλίσιο… Φαντασία μου, αλλά πόσο μακριά από πραγματικότητα;

  75. Corto Maltese said

    «σαν το χάσικο (= άσπρο) ψωμί»

    Ερώτηση, αν γνωρίζει κανείς: Τι εννοεί η λαϊκή μούσα με τον στίχο «θα τα δώσω δυο χαστούκια να ‘ναι χάσικα» ;

    (Τα παιδιά της γειτονιάς σου)

  76. antonislaw said

    41,52
    Πάντως η κουραμάνα είναι ένα είδος ψωμιού φόρμας, καθώς ψήνεται σε ξεχωριστή φόρμα το κάθε καρβέλι και έτσι έχει ομοιόμορφη κόρα γύρω γύρω.
    http://www.onalert.gr/stories/40-xronia-fournaris-kouramana/39176

  77. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    56-58 Δεν είναι σπάνιο να βρεις ψωμί πάνω από 6Ε/κιλό στα μέρη μας

    57 Και το frank=ειλικρινής από την ίδια ρίζα είναι. Εκκρεμεί άρθρο, είπαμε.

    65 Άρα υπάρχει και μπαστούνι, και φραντζόλα

    72 Και πρέπει να πας στα Χίδηρα για να το πάρεις (ή έστω στη Μυτιλήνη) ή το βρίσκεις και στο άστυ;

  78. Πάνος με πεζά said

    @ 75 : Ο ακριβής στίχος είναι «θα τα πιάσω να τα δείρω να ‘ναι χάσικα», και βέβαια έτσι όπως το παραλλάξαμε, δικαιολογημένα δεν καταλαβαίνεις. Χάσικο αλεύρι και χάσικο χωμί, είναι το απαλλαγμένο από το πίτουρο, όχι λοιπόν το «άσπρο» αλλά το «καθαρό», το χωρίς προσμίξεις. Προφανώς ο στίχος εννοεί ότι πίπτοντας η ράβδος, τα παιδιά θα καθαρίσουν, θα συμμορφωθούν…

  79. Πάνος με πεζά said

    Λέω εγώ τώρα, έτσι;
    Αλλά και σ’ ένα άλλο τραγούδι, που λέεο ο Πουλόπουλος «φεγγαράκι χάσικο», θα πρέπει να εννοεί εκείνα τα βράδια που το φεγγάρι είναι πεντακάθαρο και ολοφώτεινο, χωρίς να διακρίνουμε κηλίδες.

  80. Corto Maltese said

    78: Ευχαριστώ! Λανθασμένα καταλάβαινα «να πάνε να χαθούν» (επειδή τον πειράζουν).

  81. Corto Maltese said

    Μήπως υπάρχουν δύο λέξεις «χάσικος»;
    Μία που σημαίνει (όπως ωραία το εξηγείς) άσπρος, καθαρός, ανόθευτος και μία που σημαίνει χαμένος, όπως η χάση του φεγγαριού;

  82. 77 Συνήθως πάω επιτόπου. Από το μακρινό 93; 95; που είχα πάει στην Κέρκυρα κι ανακάλυψα το λαδοτύρι Χιδήρων,άρχισα να πηγαίνω στο τυροκομειό εκεί και να προμηθεύομαι τα τυριά της χρονιάς. Το τυροκομειό μεγάλωσε, έγινε ΑΕ, έβαλε κι άλλα τυριά κι εγώ έφτασα να κουβαλάω κάπου 20 κιλά για μένα (χώρια για λοιπούς συγγενείς). Το λαδοτύρι το βρίσκεις άνετα στο νησί (ειδικά στην Αγιάσο) αλλά και στον ΑΒ (αλλά πρέπει να λάχει). Τα υπόλοιπα δεν τα έχω βρει και δεν ξέρω σε ποια τυράδικα παίζουνε. Το κασέρι του είναι παρόμοιο με της Ερεσού.

  83. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    «Μπαγάσικο μπαγάσικο
    ένα χαστούκι χάσικο»
    μου έλεγε ο πατέρας μου και μου έδινε τρυφερό σκαμπιλάκι με τα δυο δάχτυλα.
    Διαλεχτό ας πούμε,θα το ερμήνευα. Περιποιημένο.

  84. sarant said

    75-78-80 Νομίζω πως ο στίχος είναι όπως αρχικά παρατέθηκε «δυο χαστούκια νάναι χάσικα», και χάσικος πρέπει νάχει τη σημασία που λέει η Εφη στο 83, περίπου, δηλαδή περιποιημένος, καθώς πρέπει.

  85. cronopiusa said

    Η ιστορία του νεκρού αγοριού που συγκλόνισε τον πλανήτη

  86. Corto Maltese said

    Άρα τα χαστούκια να είναι χάσικα, όχι τα παιδιά (όπως κακώς το καταλάβαινα).
    Σας ευχαριστώ άπαντες!

  87. Πάνος με πεζά said

    Ναι, αλλά ο αρχικός στίχος δε μιλάει για χαστούκια, οπότε τα παιδιά ήταν χάσικα. Ε, μετά έμπλεξε… 🙂

  88. Corto Maltese said

    Ενδιαφέρον μπλέξιμο!
    Αν και έκανα κατάχρηση του ιστολογίου, να και κάτι γλωσσολογικό που ανακάλυψα εντελώς τυχαία:
    Το αντίστοιχο του «χάσικο αλεύρι» στα αρχαία:

    Άλφιτον: ξεφλουδισμένο κριθάρι, από την λέξη αλφός που σημαίνει λευκότητα (εξ ου και το λατινικό albus)

  89. …Φραντζόλα τυρί; Υπάρχει τέτοιο πράγμα; Υπάρχει…
    Οπότε τώρα έχουμε και φέτα από φραντζόλα και φραντζόλα από φέτα!

    …οι μπαγκέτες δημιουργήθηκαν όταν ένας νόμος, περί το 1920, απαγόρευε…δουλειά στα αρτοποιεία πριν τις 4 το πρωί…Ωστόσο, ψωμιά σ’ αυτό το σχήμα φτιάχνονταν και από πολύ νωρίτερα…..
    Και πριν τις 4 το πρωί, δηλαδή; 🙂

    …εξαιτίας του σχήματος και της σύνθεσής της [η φραντζόλα/μπαγκέτα] ψήνεται πολύ πιο γρήγορα.
    …«είσαι αφράτη σα φραντζόλα»…

    Να υποθέσω ότι η αφράτη ψήνεται και πιο εύκολα; 🙂

  90. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    89>>φέτα από φραντζόλα και φραντζόλα από φέτα!
    🙂
    Και σάντουις:φραντζόλα με φραντζόλα!

    >>η αφράτη ψήνεται και πιο εύκολα;
    🙂
    κι αν ψήνεται,καταπίνεται; (περί ορέξεως..)
    -Ναι λέει ο υποβολέας:»Κατάπιε μπαγκέτα»

  91. Πάνος με πεζά said

    Πάντως, διαισθητικά, το πιο εύκολο ψήσιμο πρέπει να το έχει η λαγάνα…Πρέπει να ψήνεται ακόμα και με σεσουάρ ! 🙂

  92. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Χάσικη παρέα, η καλή παρέα.

  93. Πάνος με πεζά said

    Παίζει ρόλο και η τοποθέτηση, το Μετσοβόνε π.χ. ουδέποτε θα το πεις «φραντζόλα», αλλά μπαστούνι, έτσι όπως κρεμιέται (αν και κάτι άλλο θυμίζει…)

  94. sarant said

    93 Και περιμένεις να το πουν έτσι; 🙂

    87 Δεν ξέρω αν είναι αυτή που λες η αρχική μορφή.

  95. Τσούρης Βασίλειος said

    Φρατζόλα τυρί δεν λέγαμε ποτέ παλιά. Μόνο μπλάνα!
    Παρακαλώ τον αγαπητό Σπειροειδή Αρχιτέκτονα να βρει μια ασπρόμαυρη φωτογραφία Γάλλου φωτογράφου που ένα παιδί κρατάει παραμάσχαλα μπαγκέτες και τρέχει γεμάτο χαρά.

    » Εκείνοι τον σησάμινον ημείς δε πιτυράτον » αν θυμάμαι καλά έγραφε ο Λασκαράτος για το ψωμί των πλουσίων και των φτωχών. Τώρα πιτυράτον τρώνε οι πλούσιοι!

  96. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    O εκτελών χρέη «Σ.Α» 🙂

  97. Τσούρης Βασίλειος said

    Ευχαριστώ πολύ.

  98. gryphon said

    66
    » Νομίζω ότι αυτή η φωτογραφία, μόνη, θα μπορούσε να καταρρίψει το οποιοδήποτε ΧΑυγίτικο παραλήρημα.».
    Eτσι νομιζουν και οι ντοπιοι καναλαρχες νταβατζηδες αλλα και οι ευρωπαιοι δανειστες μας και γι’αυτο και η ενορχηστρωμενη προβολη της φωτογραφιας απο ολα τα καθεστωτικα μμε.
    Εδω επιπλεον και σαν προπετασμα καπνου σαν αντιπερισπασμος για την απαραδεκτη κατασταση και τα γεγονοτα σε Μυτιληνη Κω Χιο Λερο κλπ αλλα και για να δημιουργησουν αισθημα ενοχης και στους κατοικους εκει αλλα και σε ολους εμας που οι περισσοτεροι ουδεμια συμμετοχη στο εγκλημα εχουμε.Κλασσικες και δοκιμασμενες μεθοδοι.
    Εγω λεω οτι η φωτογραφια θα μπορουσε να καταρριψει το παραλητημα του λινοκοντορου κυτιου Τιποτα που παριστανει τον Επιτροπο μεταναστευσης και που προηγουμενως παριστανε τον Υπ.Εξωτερικων και ο οποιος με αυτη την ιδιοτητα μεσαστην ελληνικη Βουλη στις προγραμματικες δηλωσεις της νεοεκλεγεισας τοτε κυβερνησης Σαμαρα καλουσε τον Ασαντ να φυγει!!!!!.
    Ποιος εισαι ρε μαλακα που απαιτεις απο ενα ξενο κυριαρχο κρατος με εκλεγμενη κυβερνηση να φυγει ; Για ναερθουν ποιοι;Οι κανιβαλλοι του fsa και του ΙΣΙΣ;,Αλλα ετσι τον ειχαν διαταξει να λεει και αυτον και τους ομοιους του στην Ευρωπη.
    Αν ο κοσμος τα σκεφτοταν αυτα και αντιδρουσε σε αυτους τους τενεκεδες τοτε το παιδακι και χιλιαδες αλλα πθιανον να ζουσαν σημερα

  99. Πάνος με πεζά said

    94 (87) : Κάτι λέει εδώ για τους στίχους, κάτω από το βιντεάκι.

  100. Πέπε said

    @87:

    Το τραγούδι λέει: «Θα τα πιάσω να τα δείρω τα μπαγάσικα / να τα δώσω δυο χαστούκια να ‘ναι χάσικα». Παραδίδεται έτσι τουλάχιστον από το 1930, οπότε δε νομίζω να τίθεται θέμα ότι το έχουμε αλλοιώσει. Πιο ιθανό είναι, Πάνο, να μπέρδεψες εσύ την αρχή του 1ου στίχου με το τέλος του 2ου.

    Χάσικα είναι εδώ τα χαστούκια, άρα πρώτης ποιότητας, όπως το χάσικο αλεύρι και το αντίστοιχο ψωμί – δηλαδή όπως το λέει η Έφη.

    Ομολογώ βέβαια ότι δεν έχω ακούσει πουθενά αλλού τη λέξη να αναφέρεται σε άλλο πράγμα εκτός από το ψωμί ή το αλεύρι.

  101. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    «Στου Χατζηφράγκου» του Κοσμά πολίτη ο κανταδόρος τραγουδούσε:
    Τα παιδια της γειτονιάς σου με πειράζουνε
    βρε γαμπρέ,βρε τζιτζιφιόγκο μου φωνάζουνε.
    Θα τα πιάσω να τα δείρω τα μπαγάσικα
    θα τους κάτσω δυο χαστούκια να ΄ναι χάσικα

  102. Γς said

    Το ξαναλέω:
    Η περιβόητη αυτή διάβαση από την Μικρά Ασία στην Κω, που τόσοι πνιγμοί συνέβησαν και συμβαίνουν και που την ίδια στιγμή τόσοι Σύριοι διεκπεραιώνονται [αβρόχοις ποσίν] εφοδιασμένοι με σωσίβια και όλα τα απαιτούμενα, έχει μήκος μικρότερο από αυτό της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

  103. 95, 96, Ωραία! Να βάλουμε και την κλασική

  104. Ανδρέας said

    102
    Αν εννοείτε αυτό είναι 4,5 με 5 χιλιόμετρα

    https://www.google.com/maps/@36.91997,27.26221,32718m/data=!3m1!1e3

  105. 103 συνέχεια: Σχετική ιστορία της φωτογραφίας εδώ.
    Αυθεντικές (αν και μεταγενέστερες) εκτυπώσεις διαθέσιμες από το Κρίστις έναντι μόνον €11,250.

  106. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    100.Πέπε. Προχθές τ΄Αγιαννιού του Αποκεφαλιστή, μου είπε ο πατέρας μου πως πήγανε στα ορεινά και περάσανε πολύ ωραία.Ήτανε δροσερά,είχε καλά φαγητά και προπαντός χάσικη παρέα.
    Ειδικά για την παρέα,το λέμε όλοι, ακόμη. 🙂
    Μου φάνηκε παράξενο που δε γουγλίζεται η χάσικη συντροφιά, παρέα,ομάδα. Βρήκα όμως τη χάσικη πατούλια,που πατούλια είναι η παρέα,η ομάδα της καντάδας εδώ(που τη σκορπά η αυγή):
    Τ’ Αυγούστου στσι δεκαοχτώ η μέρα ξημερώνει
    και μια μ-πατούλια χάσικη η ταχινή νελώνει».

  107. 40, …«Φαγητομεταφορική (ή κάπως έτσι): Και ο φοιτητής χορτάτος, και η μανούλα ήσυχη»!
    Αθάνατη ελληνική οικογένεια…

    Η «τεχνολογία» έχει αναπτυχθεί ευρέως και στην Ινδία, όπως περιγράφει η ενδιαφέρουσα ταινία The Lunchbox.

  108. 26, …κόβουμε το ψωμί…και οι μηχανές κοπής…μοιάζουν λίγο με τα βιβλιοδετικά των σπιράλ.

    Εργαλεία αρτοποιίας και χαρτοποιίας, ένα τσιγάρο δρόμος! 🙂

  109. gryphon said

    93
    Μιας και το ανεφερες αναρωτιεμαι εαν μονο εγω πιστευω οτι αυτο το τυρι δεν αξιζει ουτε την φημη του ουτε και την πανακριβη τιμη του.
    Εχω εναν φιλο απο εκει πανω που μια δυο φορες τον χρονο συνηθιζε να στελνει τετοια μπαστουνια οπως λες απο το αυθεντικο και καλα του ιδρυματος Τοσιτσα που κανει και καμμια 25αρια ευρω το κιλο.
    Υπαρχει και το κατοπιν αδειας που ειναι οντως σαν φραντζολα που ειναι λιγο φτηνοτερο γυρω στα 18 με 20.
    Τι να σου πω γουστα ειναι αυτα αλλα μετα την αρχικη εντυπωση τωρα πια το βρισκω απαισιο.Ευτυχως που ηταν δωρο τωρα που το δοκιμασα δεν θα το επαιρνα ουτε αν μου το χαριζαν.
    Μαζι με αυτο εστελνε και ενα αλλο τυρι απο το Μετσοβο που λεγεται βλαχοτυρι (οχι του ιδρυματος Τοσιτσα) αυτο εδω στην κοκκινη συσκευασια http://www.metsovosa.gr/Product1GR.htm

    Αυτο μαλιστα.Οχι οτι ειμαι ειδικος γευσιγνωστης η οτι ασχολουμαι και πολυ με αυτα αλλα αλλα το εχω συστησει σε ολους τους φιλους και γνωστους και το συστηνω κι εδω σε οποιονδηποτε εχει την ευκαιρια να το δοκιμασει
    Δεν ξερω γιατι το λενε ετσι στην πραγματικοτητα ειναι μια πικαντικη αλλα οχι παρα πολυ γραβιερα
    Δτσκολα μπορουσε καποιος να το βρει εδω στην Αθηνα αλλα προσφατα το ειδα στον Βασιλοπουλο με αρκετα ακριβη τιμη κοντα 15 ευρω αλλα οπως ειπα οποιος δοκιμασει θα καταλαβει οτι τα αξιζει.

    Και η φραβιερα Ναξου που αναφερθηκε ειναι πολυ καλη γραβιερα αλλου τυπου βεβαια αλλα θελει προσοχη γιατι κυκλοφορουν παρα πολλες μαιμουδες ακομη και σε γνωστα σουπερ μαρκετ.
    Μονο αυτη που εχει καφε πορτοκαλι σημα και το τυρι εντονα κιτρινο χρωμα ειναι η πιστοποιημενη.
    Κατι αλλες με γαλαζια ετικετα και ανοιχτο σρωμα ειναι τελιως διαφορετικο τυρι καταλληλο μονο για σαπουνι

  110. Γς said

    104:

    Στο Google Maps είναι περίπου ενάμιση μίλι η πλησιέστερη απόσταση της Κω από τις απέναντι ακτές.
    Λίγο μικρότερη από το μήκος της Λεωφόρου Αλεξάνδρας [4 στάσεις του τρόλεϊ]

    ——

    Κι ο Μπογδάνος στον ΣΚΑΙ τώρα επιμένει ότι ο Καζαντζάκης έβγαλε τις καλόγριες!

    Μας δείχνει πάλι τη Σχολή Ουρσουλινών της Νάξου που «φοίτησε ο Καζαντζάκης».

  111. Αιμ said

    Για τον Κουνελογατο στο 1:
    Η τετραθεσια θήκη νομίζω λέγεται πινακωτη.

  112. Γς said

    109:

    >Και η γραβιερα Ναξου που αναφερθηκε ειναι πολυ καλη γραβιερα αλλου τυπου βεβαια αλλα θελει προσοχη γιατι κυκλοφορουν παρα πολλες μαιμουδες ακομη και σε γνωστα σουπερ μαρκετ.

    Πάνο τι λες επ αυτού; [Που έχεις και τα κονέ σου].
    Να συνεχίσει να είναι προμηθευτής γραβιέρας της κυράς μου ο Σκλαβενίτης;

  113. gryphon said

    112
    Να συνεχισει.Ο Σκλαβενιτης εχειι την αυθεντικη.

  114. Corto Maltese said

    ΕΦΗ ΕΦΗ:
    Σε σχέση με σχόλιο 50, της 11ης Αυγούστου (Άχθος Αρούρης – ο Γρηγόρης) περί γυναίκας και αυτοκινήτου στο ελληνικό τραγούδι:
    Ιδού ανακαλύψαμε σήμερα το πρώτο σχετικό τραγούδι που ηχογραφήθηκε (1922):
    «Έχω μανία να ανεβαίνω στα ωτό/ μα η τρέλα μ’ είναι το τιμόνι να κρατώ»

    μπαρμπουνάρα από Μαρία Σμυρναία

    μπαρμπουνάρα από Μαρίκα Παπαγκίκα

  115. Ανδρέας said

    110
    Ένα χρήσιμο εργαλείο είναι το πρόγραμμα για Η/Υ Google Earth. Σαφώς ανώτερο του Google Maps.
    Έχει ‘χάρακα’ που μετράει ακριβώς τις αποστάσεις από μίλια-χιλιόμετρα έως πόντους-ίντσες και όχι μόνο σε υψηλή ανάλυση. Από εκεί λοιπόν μετρώντας την Αλεξάνδρας από την Πατησίων-Πεδίο Άρεως έως την διασταύρωση στην Κηφισίας δίνει 2.69 χιλιόμετρα. Μετρώντας την απόσταση Κώ-Μούγλα στην δυτικότερη χερσόνησο που όπως βλέπω λέγεται Xanadu island είναι 4.67 χιλ.

  116. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    114. Τί ωραία! Τόσo νωρίς λοιπόν.Βέβαια για Σμυρνιές μιλάμε.
    Αυτές τις μέρες διάβασα ένα τουί για το Διθέσιο : «Μη με πας απ το σπίτι,στου Μαξίμου να πας» 🙂

  117. Γς said

    115:

    Κόψε κάτι. Ξαναμέτρα το.
    Στην ανάγκη να βάλουμε και την Φειδιππίδου 😉

    Στη Σάμο βέβαια είναι ένα μόνο χιλιόμετρο.
    Λιγότερο από Παναθηναϊκό Στάδιο – Χίλτον

  118. Ανδρέας said

    Το είδα της Σάμου ναι, είναι 1,6 χιλ. πας για πλάκα κολυμπώντας.

  119. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ακούω ότι πνίγηκαν μόλις λίγα μέτρα από την ακτή από όπου ξεκίνησαν παρόλο που η θάλασσα ήταν λάδι.Υπερφορτωμένη η βάρκα κι αυτοί χωρίς σωσίβιο. Σαν πουλάκι της φωλιάς που έπεσε στο κυμοθάλασσο,αυτή η μικρή φιγούρα της τραγωδίας του κόσμου μας.

  120. Ανδρέας said

    Έφη από όπου και να το πιάσεις βρωμάει αυτό το ζήτημα. Εννοώ της μετακίνησης πληθυσμών. Θυμάμαι το 2007-08 πρέπει να ήταν που βγήκε ένα απόγευμα η Μέρκελ σε κανάλι στην γερμανία και είχε πει ότι θα εισάγουμε 20.000.000 εργαζόμενους-μετανάστες πτυχιούχους στην Ε.Ε.
    Το επόμενο πρωινό όπως ήταν φυσικό αντέδρασαν λυσσασμένα οι πολιτικοί μέσω των ΜΜΕ.
    Βγαίνει λοιπόν το απόγευμα η Μέρκελ για να χρυσώσει το χάπι «διευκρινίζοντας» ότι αυτό θα επιτευχθεί σε ορίζοντα εικοσαετίας.

  121. skol said

    Στη Κέρκυρα υπάρχει και μια άλλη λέξη για τη φραντζόλα: η λεφτή (ή μάλλον υπήρχε, πρέπει να είναι από αυτές που χάνονται). Νομίζω ότι κάπου έχει πάρει το μάτι μου ότι ετυμολογείται από το loaf. Θυμάμαι καλά;

  122. sarant said

    96-103 Ωραίες φωτογραφίες!

    114 Ενώ το πρώτο ποίημα με αυτοκίνητο (και όχι με γυναίκα) είναι του Μαβίλη.
    http://www.sansimera.gr/anthology/96

  123. κι ἐγὠ μπαστοῦνι τὸ ξέρω, πιὸ πολὺ γιὰ τὸν χαλβᾶ ὅμως. τυρὶ σὲ φραντζόλα δὲν ἔχω ματακούσει!

  124. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    98 – «Αν ο κοσμος τα σκεφτοταν αυτα και αντιδρουσε σε αυτους τους τενεκεδες τοτε το παιδακι και χιλιαδες αλλα πθιανον να ζουσαν σημερα.»

    Δεν χρειάζεται να σκέφτεται ο κόσμος, το κάνουν οι αντιπρόσωποί του γ΄αυτόν. Η κριτική σκέψη συνεπάγεται αυτοέλγχο, αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση, αυτορύθμιση, αυτονομία, με λίγα λόγια ελευθερία, κάτι που είναι πολύ επικίνδυνο για την κοινωνία, αλλά και τα μέλη της αποστρέφονται μετά βδελυγμίας. Άλλωστε, αν ο κόσμος σκεφτόταν, θα έχαναν το νόημα υπάρξεως οι θρησκείες, οι θεοί τους, οι ηλίθιοι τεχνητοί «ηγέτες» και τα κόμματα, και όλος αυτός ο συρφετός που τρέφεται τσάμπα από αυτούς τους «θεσμούς» θα έπρεπε να πάει να δουλέψει για να ζήσει, όπως κάνουν τα κορόϊδα που ελέγχει, ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΙ ΑΔΙΚΟ, με τόσα δισεκατομμύρια άβουλων ανθρώπων. ΨΗΦΙΖΕ ΔΟΥΛΕΥΕ ΚΑΙ ΣΚΑΣΜΟΣ, διαχρονική αλήθεια, και μονίμως επίκαιρη.

    Υ.Γ – Ενώ το μνημόνιο το ψήφισαν όλοι (το ΚΚΕ και η Χ.Α, έχουν άλλο ρόλο, και τον παίζουν μια χαρά) στις προεκλογικές αναμετρήσεις των κομμάτων, θα διαπληκτίζονται για τον αντιμνημονιακό τους αγώνα, και πως το καθένα θα αντιμετωπίσει καλύτερα την τρόϊκα που υπηρετούν όλοι τους. Παράλογο; κι όμως, μετά από τόσες κωλοτούμπες των σοσιαλδεξιοκεντροαριστερών, οι περισσότεροι θα τους ξαναπιστέψουν, θα δισαπαστούν, θα αλληλοκατηγορηθούν για το ποιός ευθύνεται (για την ευθύνη του παγκοσμίου τραπεζικού συστήματος, κανείς δεν θα πεί κουβέντα) και φυσικά θα ψηφίσουν ανεύθυνα ανεύθυνους, όπως γίνεται από τον 19ο αιώνα ακόμα.
    ΠΟΣΟ ΨΥΧΑΚΙΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ-Α, ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ;

  125. Πάνος με πεζά said

    Πρώτον, με το τραγούδι έχω πραγματικά μπερδευτεί, εφόσον όπως σας έδειξα, κυκλοφορούν και εκδόσεις χωρίς χαστούκια.
    Δεύτερον, για αυθεντική γραβιέρα Νάξου, καλύτερα να πάτε…στη Νάξο, όσο κι αν είναι ΠΟΠ. Ο Σκλαβενίτης δε θα έχει παρά μια εμπορική ποιότητα. Αν πεις σε ένα Αξιώτη να έρθει Αθήνα και να πάει να πάρει τη γραβιέρα του από το Σκλαβενίτη, ίσως να γελάσουν και τα τσιμέντα…
    Και βέβαια, στην τραγική ιστορία με το παιδάκι, καλύτερα ας μην ποσοτικοποιούμε τα πράγματα. Αν είσαι τριών χρονών και δεν έχεις σωσίβιο, μπορείς να πνιγείς και μέσα σε βαρέλι…
    Μην ξεχνάμε ότι στο μικρό δίαυλο Λαυρίου-Μακρονήσου, πνίγηκαν ακόμα και αθλητές κολυμβητές-κρατούμενοι, όταν προσπάθησαν να αποδράσουν…

  126. sarant said

    121 Λεφτή; Δεν το ξέρω, αλλά γιατί να μην είναι από το λεπτός;

  127. Corto Maltese said

    122: Φάληρο του Μαβίλη. Πολύ ωραίο. Σονέτο θεωρείται;

    Διευκρίνηση για την «μπαρμπουνάρα»: προφανώς δεν υπονοώ ότι ο Μάρκος «έκλεβε» τραγούδια. Ήταν τεράστιος δημιουργός και οι διασκευές αυτού του είδους, κατά τη γνώμη μου είναι απολύτως αποδεκτές.

  128. sarant said

    Ναι, σονέτο.

  129. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ούτε σαϊτα ψωμί δεν έχει άλλος ακούσει μάλλον.Αλλά στην πόλη,στο Ηράκλειο,που έζησα ένα φεγγάρι,θυμάμαι να με στέλνουν για σαϊτα που ήταν πιο βολική στα σάντουιτς.Η σαϊτα του αργαλειούυπονοείται και το ψωμί που θυμάμαι,ήταν ίδιο στο σχήμα.Σαν μεγάλο πεϊνιρλί.
    Τυριά σε στήλες τις είπε ο συμβίος μου νωρίτερα τις τυροφραντζόλες 🙂 Τυρότουβλα το αβγατίσαμε επίσης 🙂

  130. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, τώρα είδα πως δεν έβαλα χαμόγελο στο τέλος της τελευταίας παραγράφου του σχολίου μου. Ζητώ συγνώμη απο όσους ενοχλήθηκαν με το ψυχάκιας, να αστειευθώ ήθελα. Όλες οι πεποιθήσεις , εκτός των φασιστικών, είναι σεβαστές από μένα.

  131. Ανδρέας said

    Σχετικά με την εισαγωγή 20 εκατομμυρίων εργαζομένων στην Ε.Ε. κι αυτά που είχε πει η Μέρκελ που ανέφερα παραπάνω μπορείτε να δείτε εδώ:

    euractiv.com/socialeurope/blue-card-proposal-attract-forei-news-218735

    Μόνο που δε συνορεύει ούτε το Μπένελουξ ούτε η Γερμανία και τα Σκανδιναβικά κράτη με τις χώρες εκτός Ε.Ε.

    Η συνθήκη Σέγκεν λέει ξεκάθαρα ότι τα κράτη που έχουν εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. είναι υπεύθυνα για την διακίνηση πληθυσμών, ναρκωτικών κλπ… Το ’97 υπογράφτηκε στην Ελλάδα.
    Άραγε οι δικοί μας πολιτικοί (στο σύνολο τους τότε και τώρα) τι γνώμη έχουν και τι έχουν πράξει;
    Έχω την εντύπωση ότι τους ψεκάζουν κι αλλάζουν ρότα με το που από κόμματα γίνονται κρατικός μηχανισμός (κυβέρνηση). 😀
    Εξού και οι κωλοτούμπες.

    Λάμπρο αυτό που έγραψες για το «ποιανού το μνημόνιο είναι καλύτερο» το περιγράφει αναλυτικά ο τραγιανός στο τελευταίο του άρθρο.

    Δύτη και Νικοκύρη είναι αλήθεια αυτό που είχε πει ο συχωρεμένος Τούρκος τέως πρωθυπουργός Τουργκούτ Οζάλ ότι θα στείλουμε μερικά μύρια λάθρο στην Ελλάδα, θα φορέσουμε το μαγιό μας και θα τους κατακτήσουμε ή πρόκειται περί λερναίου;

  132. Alexis said

    Γενικά όλα τα παλιά ρεμπέτικά δεν είναι χωρίς ρεφρέν; Ή είναι ιδέα μου;
    Πρόχειρο παράδειγμα το τραγούδι που αναφέρατε παραπάνω «Τα παιδιά της γειτονιάς σου».

  133. sarant said

    131τέλος Το έχω ακούσει αλλά είναι Λερναίο, οι μετανάστες ακολουθούν πλανητικές κινήσεις, δεν είναι στο χέρι του κάθε πρωθυπουργού να τους άγει και να τους φέρει.

    132 Εννοείς τα αδέσποτα; Πιθανόν.

  134. # 109 και αλλαχού

    Το Μετσοβόνε είναι τυρί που τρώγεται σκέτο, λίγο για πρόγευση μ’ ένα καλό κρασί, δεν κάνει για σάνγουιτς (sic), πίτσες μακαρόνια κ.λ.π
    Γενικά τα τυριά ίναι για κάθε γούστο, υπάρχουν άνθρωποι που τρώνε τα μουχλιασμένα κι άλλοι τα τυριά του τενεκέ !
    Προσωπικά με καλύπτουν από τα άσπρα η παχύτατη μαλακότατη φέτα ορεινής Ναυπακτίας (όπου την βρω) και από τα κίτρινα το άπαιχτο πεκορίνο Αμφιλοχίας του Σκλαβενίτη

    κι όπως έλεγε ο Νικόλας…ένας αλλά λέων κι όλοι εσείς τυριά !

  135. Corto Maltese said

    132 και 133: Καλημέρα!
    Όχι, υπάρχει ρεφρέν σε κάποια αδέσποτα π.χ. οι νέοι χασικλήδες (έμαθα πως παίζεις ζάρια κλπ,/ ρεφρ. τούρνε και τούρνε τουρνενέ/ πες το ρε μάγκα μου το ναι)

  136. cronopiusa said

    Welcome to the trade deal wars: Escobar

    Καλή σας μέρα

  137. cronopiusa said

    Les Indes galantes. Les Sauvages

  138. Τσούρης Βασίλειος said

    Μπδούλια λένε στα χωριά της Ζίτσας τα πολύ μικρά άσπρα σκουληκάκια που έπιανε το τυρί όταν έκανε πολύ ζέστη. Ψυγεία δεν υπήρχαν και το τυρί αποθηκεύονταν στην μπίμτσα.
    – Τα καθαρίζαμε κάπως με το δάχτυλο και μετά τρώγαμε το τυρί… ( μου το είπαν δυο φίλοι από κείνα τα χωριά)
    οπότε το
    εν μέσω τυρού και αχλαδίου
    γίνονταν
    εν μέσω τυρού, αχλαδίου και σκωλήκων.

  139. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    131 – «Λάμπρο αυτό που έγραψες για το «ποιανού το μνημόνιο είναι καλύτερο» το περιγράφει αναλυτικά ο τραγιανός στο τελευταίο του άρθρο.»
    Δεν το ξέρω το παλληκάρι, πολιτική εφημερίδα, έχω να πιάσω στα χέρια μου από το 2000, και στην τv έχω 25 χρόνια να δώ ειδήσεις, τυχαία τους τίτλους μόνο. Αν κάποιος έχει ανοιχτό μυαλό, μπορεί να κατανοήσει πολύ εύκολα τον παγκόσμιο παραλογισμό, μέσα από τις χρηματιστηριακές και χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, χωρίς να είναι απαραίτητο να έχει ο ίδιος. Εκεί θα αντιληφθεί ποιοί ελέγχουν τον κόσμο και ποιοί αποφασίζουν για τις ζωές μας, θα μάθει να ξεχωρίζει τις πραγματικές ειδήσεις, που η πλειονότητα των ανθρώπων δεν τις λαμβάνει κάν υπόψιν, αν τύχει και τις δούν. Ο Σόρος π,χ είχε πεί τον Ιανουάριο του 14 για την Ουκρανική κρίση, «θα μπορούσε η δύση μέσω των τιμών του πετρελαίου, να γονατίσει την Ρωσία» πόσοι αντιλήφθηκαν αυτή την είδηση; και πόσοι απ΄αυτούς την πήραν στα σοβαρά; Το πετρέλαιο τον Ιούνιο του 14 (έξι μήνες μετά την δήλωση του Σόρος) ήταν στα 110 δολάρια το βαρέλι, τον Δεκέμβριο ήταν κάτω από τα 60, σήμερα είναι στα 42-47, πώς έγινε έτσι απότομα αυτό, όταν τα προηγούμενα χρόνια οι έγκριτοι και έγκυροι δημοσιογράφοι μας πιπίλιζαν το μυαλό, πως το πετρέλαιο είναι ακριβό και θα ακριβύνει περισσότερο, γιατί τελειώνουν τα αποθέματα; Κι όμως, αντί ο κόσμος να λαμβάνει σοβαρά υπόψιν του τι λένε οι Σόρος του κόσμου, ασχολούνται με αυτά που λένε τα πιθήκια που έχουν βάλει οι κεφαλαιούχοι να κάνουν τους πολιτικούς, και το χειρότερο; τους πιστεύουν, και το ακόμα χειρότερο; ενώ αποδεικνύεται ότι τους είπαν ψέματα, το προσπερνάνε και πιστεύουν τα καινούρια τερατώδη ψέματα που τους λένε.
    Από τα αρχαία χρόνια ακόμα, αρκετοί σοφοί, δάσκαλοι, και άλλοι, έχουν επισημάνει την ευκολία με την οποία εξαπατούνται οι άνθρωποι, τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε, εξακολουθούν να πιστεύουν στα τερατώδη παραμύθια, και να εχθρεύονται όποιον τους δείχνει πως είναι ψέματα.

    Οι αγαθοί ευαπάτητοι.
    Βίας ο Πριηνεύς, 625-540 π.Χ.

    Ανήρ πονηρός δράσσεται πράον λόγον. Έχει γαρ αυτός τους λόγους ώσπερ δόλους.
    Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ.

    Βουλή και μύθοισι και ηπεροπηΐδι τέχνη.
    Μέγας Αλέξανδρος, 356-323 π.Χ.,
    (ερωτηθείς πώς κατάφερε να κατακτήσει τον κόσμο σε τόσο σύντομο διάστημα)

    Οι άνθρωποι είναι τόσο αφελείς και τόσο έτοιμοι να υπακούσουν, ώστε ποτέ δεν θα λείψουν τα θύματα σε έναν αχρείο για να κάνει τις απάτες του.
    Νικολό Μακιαβέλι, 1469-1527,

    Παντού, από τη λαϊκή κουλτούρα μέχρι το προπαγανδιστικό σύστημα, υπάρχει μια συνεχής πίεση να κάνουν τους ανθρώπους να πιστέψουν ότι είναι άσχετοι και ότι ο μοναδικός τους ρόλος είναι να υποστηρίζουν αποφάσεις και να καταναλώνουν.
    Noam Chomsky, 1928.

    Μπορεί να είναι αλήθεια ότι δεν μπορείς να εξαπατήσεις όλους τους ανθρώπους για πάντα, αλλά μπορείς να εξαπατήσεις αρκετούς από αυτούς για αρκετό καιρό, ώστε να κυβερνήσεις μια μεγάλη χώρα.
    Will Durant, 1885-1981.Αμερικανός ιστορικός & φιλόσοφος

    Μια από τις μεγαλύτερες απάτες της εποχής μας είναι που έχουν κάνει τον μέσο άνθρωπο να πιστέψει ότι έχει κάτι να πει.
    Wolinski, 1934-2015.Γάλλος σκιτσογράφος

    Κανένας άνθρωπος δεν εξαπατάται πιο εύκολα από αυτόν που ελπίζει, επειδή βοηθάει ο ίδιος στην εξαπάτησή του.
    Jacques-Bénigne Bossuet, 1627-1704, Γάλλος κληρικός & συγγραφέας

    Και κάτι για το ΚΚΕ.
    Όποιος μιλάει εξ ονόματος άλλων είναι πάντα απατεώνας.
    Emile M. Cioran, 1911-1955, Γαλλορουμάνος φιλόσοφος

    ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.
    Λάμπρος, Γήινος σχολιαστής στο ιστολόγιο του Σαραντάκου (χαμόγελο).

  140. Από τη γραβιέρα στον M. Βαμβακάρη – Μια προσέγγιση

  141. sarant said

    138 Αν θυμάμαι καλά, το λέει και ο Κοτζιούλας.

    Καλά θυμάμαι, αλλά πδούλια, ίσως παιδούλια.

    – Εκεί πότρωγα, στο διάλειμμα, πέρασε ο Σταύρο Κτσος, κυνηγιόνταν μ’ ένα άλλο παιδί, κι ο Σταύρος μ’ άμπωξε, τάχα δεν είδε, και μόπεσε η πρέντζα καταή, και πάει χαμένη, κι έμεινα νηστικός, βάβω! αποτελείωσα με σπαραγμό.

    – Γι’ αυτό χολιάς, γιόκα μου; Απόψε θα σου τηγανίσω έν’ αβγό, να το φας όλο μοναχός σου. Κι αύριο θα σου βάλω στο μαντίλι φασούλια γρίλια κι ένα ρόιδο, κρασόροϊδο. Τι να την κάμεις την παλιόπρεντζα, είναι χαλασμένη, έβγαλε πδούλια!, είπε δυσφημίζοντας την αποβουτυρωμένη μυτζήθρα που μου ’χαν τυλίξει σε γκουτσουπόφυλλα για μεσημεριανό προσφάι, που είχε δήθεν από κείνα τα μικρά σκουλήκια που βγάζουν τα πηγμένα γαλατερά.

  142. Silent Bob said

    Το αφράτη σα φρατζόλα μου θύμισε και το αμφιβόλου ετύμου πορτογαλικό frajola (φραζόλα) = κομψός, σικ, ίσως και κοκέτης, που ακούγεται και στο κλασσικό, και πασίγνωστο από του «Τρεις Καμπαλέρος» του Ντίσνεϊ, «Na baixa do sapateiro» του Ary Barroso.

    Στην βραζιλιάνικη έκδοση (http://letras.mus.br/ary-barroso/163039/), λέει
    Na Baixa do Sapateiro encontrei um dia
    a morena mais frajola da Bahia.
    Συνάντησε, δηλαδή, μια μέρα στη Baixa do Sapateiro, την πιο κομψή μελαχοινή της Bahia.
    Καμία σχέση δεν πρέπει να έχει με τη δική μας φρατζόλα. Frajola λένε στη Βραζιλία και τον Σιλβέστερ του Τουίτι.

  143. sarant said

    142 Σύμπτωση πρέπει να είναι η ομοιότητα, συμφωνώ.

  144. christos k said

    Όταν σπούδαζα στην Αγγλία στο Μιντλεσμπρο συχνά κάναμε με την παρέα εκδρομή στο Γιορκ. Εκεί σε μία μεσαιωνικού τύπου πλατεία της οποίας το όνομα δε θυμάμαι-ήταν κοντά στον καθεδρικό της πόλης- κάνανε κάθε Παρασκευή κάτι σαν λαϊκή Γάλλοι έμποροι και παρασκευαστές. Εκεί λοιπόν δοκίμασα για πρώτη φορά στη ζωή μου γαλλικό ψωμί(και τυρί γραβιέρα) και πρέπει να πω πως ήταν πολύ νόστιμο. Έβλεπες ψωμί με ξηρούς καρπούς, με τυρί….διάφορα. Να πω επίσης για έναν καταπληκτικό μεζέ που έφτιαχνε ένας Γάλλος σε ένα τεράστιο ταψί και το έδινε σε χωνί λαδόκολλας όπου ήταν ψητή πατάτα με μπέικον και λιωμένο τυρί! Ελπίζω να μη σας έκανα να πεινάσετε 🙂 .

  145. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    http://www.newsbomb.gr/bombplus/social-media/google/story/623734/mpagketa-h-google-tima-tin-22-deyteri-epeteio-tis-gallikis-fratzolas-me-google-doodle

  146. Γς said

    Φραντζόλες, μπαγκέτες.

    Και κάτι γιορτάζουν σήμερα.

    Η Γκουγκλ.

  147. sarant said

    Πρόσεξε ότι την 22η επέτειο (της ψήφισης του νομοθετικού διατάγματος περί επίσημης ανακήρυξης της μπαγκέτας) τη γράφουν «22 δεύτερη»!

  148. Γς said

    147:
    Το πρόσεξα

    >μερικές φορές στα όνειρα μου βλέπω με έκπληξη τον εαυτό μου να καπνίζει!
    Μάλιστα μια μέρα έβλεπα πως κρατούσα ένα πακέτο 22

    Ο Αθεόφοβος. Εδώ

  149. Γς said

    148:

    Γράφει ο Αθεόφοβος:

    >1931: Κυκλοφορεί η πρώτη διαφήμιση εταιρείας τσιγάρων στην Ελλάδα.

    Κι όμως:

    1915:
    «και μην ξεχάσεις Ονούφριε, τα σιγάρα να είναι Γιαννουκάκη»!…

  150. Γς said

    Κι ένας άλλος αθεόφοβος:

    Ο Διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου υποψήφιος Βουλευτής με τον… αριστερό(!) ΣΥΡΙΖΑ

    https://roides.wordpress.com/2015/09/12/12sep15/

  151. cronopiusa said

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: