Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το καπηλειό και η καπηλεία

Posted by sarant στο 2 Οκτωβρίου, 2015


Δεν είχα αποφασίσει τι να γράψω για σήμερα, όταν ξαφνικά μια γιουτουμποδρομία (αυτό το παιχνίδι που βάζεις να ακούσεις ένα τραγούδι στο γιουτούμπ και μετά βάζεις ένα από αυτά που σου εμφανίζει στη δεξιά στήλη, και μετά άλλο ένα, ώσπου τελικά καταλήγεις σε τραγούδια εντελώς άλλου κλίματος από το αρχικό) με έφερε στο Καπηλειό του Μητσάκη, στη θαυμάσια εκτέλεση με την Ιωάννα Γεωργακοπούλου, και σκέφτηκα ότι έχουμε υλικό για ένα σύντομο αρθράκι.

Αλλά πρώτα ν’ ακούσουμε το άσμα

και να διαβασουμε τα λόγια, που είναι κι αυτά του Μητσάκη:

Η νύχτα είναι παγερή
και λιγοψιχαλίζει
κι απ’ την απέναντι γωνιά,
το καπηλειό, το καπηλειό φωτίζει.

Κι ένας απένταρος μπεκρής,
έξω απ’ το ταβερνάκι,
συλλογισμένος κάθεται,
στο χαμηλό, στο χαμηλό πορτάκι.

Θέλει να μπει κι αυτός εκεί,
ν’ αρχίσει και να πίνει,
μα είναι φτωχό το καπηλειό
και βερεσέ, και βερεσέ δεν δίνει.

Στους στίχους προσέχουμε την αθόρυβη μαστοριά του Μητσάκη, ο οποίος, αν θυμάμαι καλά από την εποχή που ασχολιόμουν είχε τελειώσει εξατάξιο γυμνάσιο, ήταν δηλαδή μορφωμένος για την εποχή. Σπάνιο είναι το σύνθετο «λιγοψιχαλίζει» -συνήθως λέμε «σιγοψιχαλίζει», με την ίδια σημασία φυσικά.

Δεν το έχω τσεκάρει, στη μνήμη μου βασίζομαι, και μπορεί να πέφτω έξω, αλλά το καπηλειό δεν πρέπει να υπάρχει σε στίχους προπολεμικών ρεμπέτικων, τουλάχιστον όχι σε τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη. Υπάρχει όμως σε μεταγενέστερα λαϊκά τραγούδια, όπως και έντεχνα. Φαντάζομαι σε αυτή την κατηγορία (του έντεχνου λαϊκού, δηλαδή) κατατάσσουμε το εξαιρετικό Σαββατόβραδο του Θεοδωράκη, όπου στους στίχους του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη οι άντρες πάνε να πνίξουνε τον βαρύ καημό τους «στο υπόγειο καπηλειό». Και για να πάμε σε ένα ποίημα, που δεν έχει (απ’ όσο ξέρω) μελοποιηθεί, ας αναφέρουμε το «Μέσα στα καπηλειά» του Καβάφη: Μέσα στα καπηλειά   και τα χαμαιτυπεία / της Βηρυτού κυλιέμαι…

Πολύ σπανιότερος είναι ο τύπος «καπελειό», που όμως έχει περάσει στην αθανασία αφού περιλαμβάνεται σε ένα διάσημο ποίημα του Βάρναλη, τον Πρόλογο των Σκλάβων Πολιορκημένων, όπου ο δύστυχος ο Κωσταντής πέρασε «γραμμή της γειτονιάς τα καπελειά».

Αν τα καπελειά είναι σπάνιος τύπος, η τροπή του /i/ σε /e/, που είναι κανονική μπροστά από υγρό σύμφωνο, εμφανίζεται επίσης στον τύπο «ο κάπελας», που είναι ο βασικός λαϊκός τύπος προκειμένου για τον ιδιοκτήτη του καπηλειού. «Καταραμένε κάπελα και κλέφτη ταβερνιάρη, τι το νερώνεις το κρασί», παραπονιόταν ο βασανισμένος θαμώνας στο ποίημα «Νερωμένο κρασί» του Ιωάννη Πολέμη, ένα από τα λίγα ποιήματα που θα μείνουν απ’ αυτόν τον πολυγραφότατο αλλά ρηχό ποιητή (ας το ακούσουμε σε μια αντισυμποσιακή μελοποίηση από τον Θάνο Ανεστόπουλο).

Ώστε το καπηλειό το έχει ο κάπελας, και όχι ο κάπηλος. Πράγματι, στη σημερινή γλώσσα, όπως επιβεβαιώνουν και τα σημερινά λεξικά, ο κάπηλος δεν είναι ο κάπελας, δεν είναι ο ταβερνιάρης. Βέβαια, στην εποχή του Παπαδιαμάντη, ή έστω στη γλώσσα του Παπαδιαμάντη, ο κάπηλος είχε ταβέρνα, όπως ο Πατσόπουλος στα «Χριστούγεννα του τεμπέλη»: Ο προβλεπτικός ο κάπηλος, δια να έρχονται ασκανδαλίστως να ψωνίζουν αι καλαί οικοκυράδες, αι γειτόνισσαι, είχε σιμά εις τα βαρέλια και τας φιάλας, προς επίδειξιν μάλλον, ολίγον σάπωνα, κόλλαν, ορύζιον και ζάχαριν, είχε δε και μύλον, δια να κόπτει καφέν. 

Σήμερα όμως ο κάπηλος είναι μόνο αυτός που καπηλεύεται, που εκμεταλλεύεται δηλαδή για ιδιοτελείς σκοπούς κάτι ή κάποιον, λέξη που χρησιμεύει και σαν δεύτερο συνθετικό (π.χ. αρχαιοκάπηλος, πατριδοκάπηλος), έχουμε δηλαδή αλλαγή της σημασίας.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Στα αρχαία κάπηλος αρχικά ήταν ο οινοπώλης, ο μικρέμπορος που είχε δικό του μαγαζί στην αγορά (ενώ ο έμπορος ήταν πλανόδιος), και καπηλείο το μικρομάγαζο, είδος παντοπωλείο ή οινοπωλείο. Η ετυμολογία της λέξης δεν είναι απόλυτα σαφής’ πιθανώς συνδέεται με το κάπη = φάτνη, που μπορεί να πήρε την (αμάρτυρη πάντως) σημασία της ταβέρνας. Με άλλη θεωρία, τόσο ο κάπηλος όσο και το αντίστοιχο λατινικό caupo, είναι δάνεια από άγνωστη πηγή. Στο ετυμολογικό λεξικό του Μπαμπινιώτη βρίσκω κι ένα απόσπασμα του Ισοκράτη, που λέει ότι «οι μεν γαρ αυτών επί της Εννεακρούνου ψύχουσιν οίνον, οι δ’ εν τοις καπηλείοις πίνουσιν». Από τότε πίνουσιν, βλέπετε.

Ο κάπηλος λοιπόν ήταν ο μικρέμπορος -επειδή όμως αυτοί οι κάπηλοι εκμεταλλεύονταν, φαίνεται, τους πελάτες, η λέξη απέκτησε, ήδη από την αρχαιότητα, τη σημασία του αισχροκερδούς, του δόλιου, του εκμεταλλευτή. Παρόμοια, στα αρχαία, το ρήμα ήταν ενεργητικό, καπηλεύω, και σήμαινε αρχικά «εμπορεύομαι είδη λιανικής», αλλά σύντομα πήρε και αυτό τη σημασία της ιδιοτελούς εκμετάλλευσης. Έτσι, στην Β’ προς Κορινθίους επιστολή του, ο Παύλος γράφει «ου γαρ εσμέν ως οι πολλοί καπηλεύοντες τον λόγον του Θεού». Η σημασία είναι ίδια με τη σημερινή, μόνο που σήμερα λέμε «καπηλεύομαι». Και ενώ αρχικά καπηλεία ήταν το μικρεμπόριο, σήμερα η σημασία έχει αλλάξει και καπηλεία είναι «η χρησιμοποίηση ιδεολογιών, ιδανικών ή προσώπων ως συνθημάτων για την επίτευξη ιδιοτελών σκοπών», όπως λέει το ΛΚΝ.

Καπηλείες έχουμε πολλών ειδών, και μάλιστα η λέξη εύκολα προσφέρεται για να δημιουργήσουμε και νέους όρους. Έχουμε, ας πούμε, την αρχαιοκαπηλία, όταν κάποιος εμπορεύεται παράνομα αρχαιότητες, την πατριδοκαπηλία, δηλαδή την εκμετάλλευση της ιδέας της πατρίδας, του πατριωτισμού, για ιδιοτελείς σκοπούς, την πολεμοκαπηλία ή την εθνοκαπηλία. Παρόμοια, μπορεί να διαβάσουμε π.χ. για προσφυγοκαπηλία -ο όρος πρέπει να είχε χρησιμοποιηθεί μετά τη μικρασιατική καταστροφή, και τον βρίσκω και (σπάνια) σε κυπριακά κείμενα.

Προσέξατε βέβαια ότι ενώ η καπηλεία γράφεται με ΕΙ, η αρχαιοκαπηλία (και οι υπόλοιπες) γράφονται με Ι. Αυτή η φαινομενική ασυνέπεια έχει την εξήγησή της. Ξέρουμε ότι όταν η λέξη παράγεται από ρήμα σε -εύω γράφεται με ΕΙ, αλλιως με Ι. Οπότε, η μεν καπηλεία προκύπτει από το «καπηλεύω», η δε αρχαιοκαπηλία από τον αρχαιοκάπηλο, γι’ αυτό και γράφεται με Ι. Για τον ίδιο λόγο έχουμε πορεία αλλά πρωτοπορία, θρησκεία αλλά ανεξιθρησκία ή δουλεία αλλά εθελοδουλία, αλλά το θέμα δεν είναι τόσο απλό, αφού, ας πούμε, έχουμε επίσης την προπορεία, ενώ και τα ίδια τα λεξικά μερικές φορές εμφανίζονται ανακόλουθα, όπως το ΛΚΝ που την εθνοκαπηλ*α τη γράφει με ΕΙ ή ο Μπαμπινιώτης που φέρνει σκορ 3-2 στα παράγωγα της λαγνείας. Όπως βλέπετε, το κουτάκι κρύβει μέσα του πολλά μαύρα σκουλήκια με νύχια γαμψά, οπότε δεν θέλω να το ανοίξω τώρα. Ας μείνουμε εδώ, κι ας κλείσουμε το άρθρο με ένα πιο σύγχρονο καπηλειό, το Καπηλειό από τους Χαΐνηδες, σε στίχους και μουσική του Δημήτρη Αποστολάκη και τραγούδι του Μίλτου Πασχαλίδη:

149 Σχόλια to “Το καπηλειό και η καπηλεία”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >και λιγοψιχαλίζει

    Κι άμα γκαζώσει ο ποιητής¨

    Και η βρόχα έπεφτε… straight through

  2. Γς said

    Το καπηλειό

    Κι άνοιξε κάπου εδώ απέναντι μια κιτσερία φασφουντάδικο με αυτό το όνομα(!).
    Και με ρωτάει η κυρά [με ελληνικά μετοίκου] τι πάει να πει.
    Της εξήγησα και το εμπέδωσε.

    -Τούρκικο είναι έ;
    -Ελληηνικό. Από τα αρχαία. Καπηλείον
    -Περίεργο.

  3. Γς said

    Κι ήταν κι ο Καπελές στον Βύρωνα.
    Την εποχή που ο προσχολικός Γς έβλεπε να μαχαιρώνονται διάφοροι τύποι στην Αγίας Σοφίας και την Πλατεία Τσιρακοπούλου.

    Απ το καπηλιό, κάπελας πρέπει να ήταν το όνομάτου.

    «Πλάκωσε κι ο Καπελές και μου ‘ριξε τις πιο πολλές»

  4. Corto Maltese said

    Καλημέρα! Από προπολεμικά ρεμπέτικα θυμήθηκα πρόχειρα το τραγούδι του Κώστα Ρούκουνα (του 1934) » στο Καπηλειό του Φώτη»

    «Θα πάγω πάλι να τα πιω/ να σπάσω νταλκαδάκι
    στου Φώτη μες το καπελειό/ να φύγει το μεράκι»

    (καπελειό το προφέρει)

  5. Alexis said

    Καλημέρα.
    Η λέξη «κάπελας» μου θυμίζει πάντα την τηλεοπτική σειρά του MEGA » Οι Αυθαίρετοι» όπου η Βάσια Τριφύλλη αποκαλούσε συνεχώς «κάπελα» τον ιδιοκτήτη κυριλέ εστιατορίου Χρήστο Βαλαβανίδη για να του τη σπάσει.
    (Όλα τα λεφτά της σειράς ο Δημήτρης Πουλικάκος σε ρόλο αποτυχημένου προικοθήρα δικηγόρου).

  6. cronopiusa said

    Μόνο που τα βράδια, σαν τον τρελό
    Μες στα μπαρ κυκλοφορώ και απορώ
    Βίκυ Μοσχολιού – πως έφυγες / a capella

    Καλή σας μέρα
    πολύ ωραίο το σημερινό νήμα
    κι ήρθανε στο μυαλό μου τα τραγούδια χωρίς συνοδεία μουσικών οργάνων (a capella)

  7. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Πάρα πάρα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, για πράγματα που ούτε υποψιαζόμασταν!

    Λυπήθηκα λίγο για το χαρακτηρισμό ως «ρηχού» του Πολέμη -το «Παλιό βιολί» το είχα μάθει απέξω από παιδί, κι ακόμη όταν το απαγγέλω (συνήθως από μέσα μου, πλέον) συγκινούμαι. Τι να κάνουμε, αυτά έχει η ζωή… Και στα ρηχά, καμιά φορά, πνιγόμαστε.

  8. Θρασύμαχος said

    Η εξήγηση που δίνεις για τη διαφορά μεταξύ καπηλείας/αρχαιοκαπηλίας, πορείας/πρωτοπορίας κλπ, μου φαίνεται άκρως διαφωτιστική και για τη διαφορά ανάμεσα στα θησαυροφυλάκιο, σκευοφυλάκιο (που είναι πραγματογενή, δηλαδή ο χώρος όπου φυλάσσονται θησαυροί) και στα αρχιφυλακείο, υποθηκοφυλακείο (προσωπογενή, ο χώρος όπου εργάζεται ο αρχιφύλακας).

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7 Συγνώμη που σε πείραξε μια αυστηρή κρίση (εντελώς υποκειμενική άλλωστε, ρηχοδικείο δεν υπάρχει)

    6 Βέβαια, το α καπέλα είναι ίδια ρίζα με το καπέλο, που προβλέπω πως θα το δούμε σε ένα άρθρο τη Δευτέρα

    4 Αμα βρεις και Μάρκο με καπηλειό, πες μου να το διορθώσω στο άρθρο

  10. cronopiusa said

    Το παλιό βιολί του Ιωάννη Πολέμη σε παράφραση του Άχθου Αρούρη

    Άκου του φτωχόκοσμου το παλιό βιολί
    το χαβά του π’ άρχισε φέτος τον Απρίλη.
    Στα σκεβρά κουφάρια μας λυπηρά λαλεί
    με της πείνας τ’ άχρωμα και σφιγμένα χείλη.

    Φούρνους και μπακάλικα, μπαρ και μαγεριά
    τριγυρίζει απέλπιδο τ’ αδειανό στομάχι.
    Κουνουπίδια ορέγεται, τρέχει στα χωριά
    και στα πράσα γίνεται πεισματώδης μάχη.

    Ως κι ο γκιώνης, τ’ άσαρκο κι αχαμνό πουλί,
    σαν πιαστεί, στον τέντζερη μαδημένο βράζει
    δε γλυτώνει γάιδαρος, γάτος και σκυλί
    μα και πάλι ο στόμαχος όσο πάει κι αδειάζει.

    Τι κι αν ρίχνει μέσα του το στομάχι, τι;
    πράσα και σκουπόσπορο και κεχρί και ρόβη
    πιο τραχιά, πιο ζόρικη και πιο δυνατή
    κάθε μέρα γίνεται η πείνα που το κόβει.

  11. cronopiusa said

    ο Μάρκος ήταν του πολιτισμού του τεκέ κι όχι του καπηλειού

  12. LandS said

    0: «η μεν καπηλεία προκύπτει από το «καπηλεύω», η δε αρχαιοκαπηλεία από τον αρχαιοκάπηλο»

    Το γράφω:
    η μεν καπηλεία προκύπτει από το «καπηλεύω», η δε αρχαιοκαπηλία από τον αρχαιοκάπηλο

    Και φεύγει το κοκκινάδι από το αρχαιοκαπηλ*α. Για ένα περίεργο τρόπο κοκκινίζει το «καπηλεύω»

  13. Νέο Kid L'Errance D'Arabie said

    Oρίστε τι μού κάνεις Νικοκύρη! Γράφεις τέτοια …κι εκεί που έλεγα να τη βγάλω με δυο τρία δηνάρια …τώρα θα πάω στο φαρμακείο το Λιβανέζο και θα γράψω 30άρι χαλαρά… 😦
    Θεϊκό φαί όμως και κρασί λιβανέζικο και σίσσα νταμπολ άπολ (όπως στην εικόνα της Κρόνης) για κεφάλι!

  14. Jimakos said

    Από γνωστά άσματα, με μια γρήγορη πρωινή σκέψη, μου έρχονται:

    To καπηλειό το λιμανίσιο, που μεθοκοπάνε οι πειρατές του Λοΐζου/Παπαδόπουλου
    Το καπηλειό του Χατζηθωμά, στο οποίο έφυγε ο κυρ-Θάνος (Βίρβος / Μπιθικώ)

    Υπάρχει το Φέρε μας κάπελα κρασί, με Βαμβακάρη, αλλά γκουγκλίζοντας βρίσκω οτι α) δεν ειναι προπολεμικό (του ’46 είναι), και β) είναι του Χατζηχρήστου. Αυτά τα ολίγα ρεμπετολογικά για τώρα… 😀

  15. Παναγιώτης Κ. said

    Θυμήθηκα τον Μητσάκη σε συνέντευξή στην τηλεόραση να έχει κριτική στάση στο σύγχρονο στίχο και να του βγαίνει… θαυμασμός για τους στίχους του δικού του καπηλειού. Προσέξτε εικόνες! μας έλεγε μήπως και μας διέφευγε!

  16. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !

    Σας έχω πεί το «ραμόνι» μου στο «Χάθηκα», των Θεοδωράκηδων : Γιατί δεν είχα τα φτερά, και μπήκα σ’ ένα καπηλειό… (αντί «και είχα εσένα, Κατινιώ»)

    @ 2 : Μαγαζί που ψάχνεται στον τίτλο του, όπως δεκάδες τέτοια ομοειδή. «Καπηλειό και καλαμάκι…» Ραφήνα, έναντι εκκλησίας. Η μάνα μου έφαγε και της άρεσε, εμένα στο πρώτο καλαμάκι (συγγνώμη, σουβλάκι !) που πήγα να πάρω, δε μου έκοψε απόδειξη στο 1.20 ευρώ, και…σβου απ’ο το χάρτη, με τη μία ! (Κάποια στιγμή πρέπει να κάνουμε ένα άρθρο για τους «εμπνευσμένους» τίτλους φαγάδικων, του στυλ «Gyrobank» κλπ.)

    Δε διάβασα προσεκτικά, αλλά νομίζω ότι ξεχάσατε και τον «Κάπελα», των Χατζηχρήστου-Βασιλειάδη (επισήμως «Είμαι απόψε στα μεράκια»). Πρώτη εκτέλεση με Κώστα Καπλάνη, αλλά μου αρέσει καλύτερα με τη Σωτηρία :

    Μετά, ο Ανδρέας Πρέζας και ο Ανδρέας Αρχοντής μεταφέρουν τη λέξη στη δεκαετία του ’80, με τον πρόωρα χαμένο Δημήτρη Ζευγά :

  17. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    16 Λογικό το ραμόνι σου, τι είναι το κατινιό; 😉
    Ο κάπελας κρασί υπάρχει και στο 14

    15 Δεν είχε και άδικο πάντως -ως προς τα δικά του

    13 Η φτώχεια και η ξενητειά θέλουν καλοπέραση 😉

    12 Ωχ, μέφρισα! Μερσί!

    11 Σωστά!

  18. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Παρατηρώ, πάντως, και μετά τον Τζιμάκο, του 14, ότι το καπηλειό ήτανε πάντα λιμανίσιο.
    Στα βουνά μάλλον τα καπηλειά εξέλιπον.

  19. Παναγιώτης Κ. said

    «Κάπελα καταραμένε, μη νερώνεις το καλό
    γιατί με το νερωμένο, δεν ζαλίζω το μυαλό
    ……………………………………………………………

    βάλε μας απ΄το βαρέλι που΄ν ΄αθώο και καλό
    κάπελα καταραμένε, να ζαλίσω το μυαλό »

    Στίχοι- Μουσική Μαρίνος Μαρινάκης.
    Τραγούδι του 1960 με ερμηνευτές τον ανεπανάληπτο Στράτο Παγουμτζή -πολύ δυνατή ερμηνεία- και αργότερα τον Γιώργο τον Ξηντάρη που βεβαίως είναι μια σταθερή αξία.

  20. Παναγιώτης Κ. said

    @7. Συμπλέω μαζί σου…

  21. Παναγιώτης Κ. said

    @3 (Γς) Αγίας Σοφίας, πλατεία Τσιρακοπούλου, Ιθώμης προσθέτω για να σου πω ότι πρόκειται για αρκετά οικεία περιοχή σε μένα. Μένουν πολλοί Ηπειρώτες στο Βύρωνα!

  22. Πάνος με πεζά said

    Κι ένα Χιώτικο : «…Ο κάπελας τον συμπονά που πίνει ξεροσφύρι, του δίνει, όμως, βερεσέ, του μπεκρή, και γράφει τεμπεσίρι.
    Αν και υπάρχουν και οι δύο εκδοχές, ο κάπελας δεν είναι αμφιλεγόμενης συμπεριφοράς, τις πιο πολλές φορές είναι με το μέρος του μπεκρή…

  23. giorgos said

    Η Ελλάδα ώς χώρα τής ποιήσεως καί τών μπουζουκιών.
    http://katotokerdos.blogspot.gr/2015/06/blog-post.html

  24. Πάνος με πεζά said

    Συγγνώμη, έβαλα σύνδεσμο για παιξελίστα. Εδώ ο «μπεκρής» μόνος του :

  25. Corto Maltese said

    Από μεταγενέστερα ρεμπέτικα με αναφορά στο καπηλειό νομίζω το καλύτερο είναι το «ντουνιά ανακριτή» του Χατζηχρήστου (1949) με στίχους του Κασαπάκη:

    «Σαν μπω στο καπηλειό/ για κανά δυο κρασιά
    αρχίζει το κουτσομπολιό/ και η κακογλωσσιά.

    Ντουνιά ανακριτή/ γιατί ρωτάς γιατί
    τι κάνω στη ζωή αυτή»

  26. Θα μπορούσε κανείς να ψάξει στην αυτοβιογραφία του Μάρκου, έτσι από περιέργεια.

    Στην πόλη που είμαι υπάρχει μια ταβέρνα ονόματι Καπηλειό: είναι σέρβικη 🙂

  27. marulaki said

    Δεν ξέρω αν ειπώθηκε παραπάνω, αλλά υπάρχει και το καλλιτεχνικό κίνημα της Ρώσικης Πρωτοπορίας. Εγώ γιατί την έχω μάθει με «ι»; Και η wiki με «ι» την έχει, όχι ότι σημαίνει τίποτα αυτό βέβαια.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1

    Επίσης, ως προς της βροχής τις στάλες, ο πατέρας μου λέει ότι ‘ψιχαλολογά’, όταν ‘λιγοψιχαλίζει/σιγοψιχαλίζει’.

    Καλημέρα!!!

  28. sarant said

    25 Ωραίο τραγούδι, και δύσκολο.

    26 Αν την έχει κανείς ονλάιν…

  29. sarant said

    27 Μα, με Ι γράφεται η πρωτοπορία, έτσι λέει και το άρθρο:

    Για τον ίδιο λόγο έχουμε πορεία αλλά πρωτοπορία,

  30. marulaki said

    Χρονοποιούσα, το ‘a capella’ σου είναι σχεδόν pun intended!!! 🙂

  31. Κουνελόγατος said

    Πολύ ωραίο (πάλι), μου θύμισες τον φίλο μου Γ.Γ., που έχει κουτούκι και τον φώναζα κάπελα.

  32. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    29,
    Πρωτοπορία με «ι» αλλά Πολιτεία με «ει», έτσι;

    (Η έμμεση διαφήμιση πρέπει να παταχθεί …αρούρως!)

  33. Κάποιοι επιχειρούν και ακόμα λεπτότερες διακρίσεις: «συνοδεία» με ΕΙ για την πράξη του συνοδεύειν και «συνοδία» με Ι για την ομάδα των συνοδών, και άλλα τέτοια. Δεν ξέρω αν κανείς τα τηρεί συστηματικά στην πράξη. Ίσως εκεί να πρέπει να εστιάσει η επόμενη ορθογραφική μεταρρύθμιση…

  34. Jimakos said

    Κι επειδή ξέρω οτι κυκλοφορούν αρκετοί αστεριξόφιλοι εδώ, δυο καρεδάκια με ουντερζογκοσινικά καπηλειά…

    [IMG]http://i59.tinypic.com/2a94oqd.jpg[/IMG]

    [IMG]http://i58.tinypic.com/2rnx0mw.jpg[/IMG]

  35. Γς said

    21:

    Βυρωνιότης είμαι [στο βάθος ΗπειρωτοΜανιάτης [πατερας, μάνα].
    Πως την ξέρεις την γειτονιά μου; Χρονιά, αιτία, κλπ

  36. cronopiusa said

    Sin albur Μαρουλάκι, Sin albur!

  37. Γς said

    16:
    >«Καπηλειό και καλαμάκι…» Ραφήνα, έναντι εκκλησίας

    Γι αυτό ακριβώς μιλάω στο #2.
    Απέναντι είμαι [απ το καπηλιό – Δίπλα στο καμπαναριό]

  38. sarant said

    32 Έτσι!

    33 Αυτή τη διάκριση, ομολογώ, δεν την έχω αντιληφθεί 😉

  39. gpoint said

    ωραίο άρθρο

    θα το καπηλευθούν μπόλικοι στα καπηλειά πίνοντας το κρασί του κάπελα

  40. gpoint said

    # 1,2

    Γς

    Χθες γυρόφερνα στον Βύρωνα ψηλά, τέρμα Μεταμόρφωση, κι αναποδογύρισα όλες τις πέτρες μήπως βρώ εσένα ή τα σημάδια σου αλλά τίποτε,όλα τα ίχνη έχουν χαθεί, κτισθήκανε τα πάντα. Εψαχνα το έτερον μου (εν) όγδοον, το βρήκα και το αρραβωνιάστηκα μέχρι την άλλη βδομάδα που θα το φέρω Κυψέλη

  41. Για το σύνολο των υπουργών, το «Υπουργείο», δεν έχουμε καμιά ορθογραφική διαφοροποίηση σε σχέση με το κάθε επιμέρους υπουργείο. Έτσι δεν είναι; Το συσχετίζω με το 33 του Άγγελου.

  42. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει (και είναι και της μόδας πάλι με την Αμφίπολη), η Εφορεία και η Εφορία. Το πρώτο είναι από το «εφορεύω», να υποθέσω, και το δεύτερο… ???

  43. Πάνος με πεζά said

    Αν και νομίζω ότι η Εφορία (με -ι-) δημιουργήθηκε ως λέξη μόνο για τις (σημερινές) ΔΟΥ…

  44. sarant said

    41 Ετσι που τα λες είναι

    42-3 Το άλλο από τον έφορο μάλλον. Πρέπει να γράψω χωριστό άρθρο.

  45. Πάνος με πεζά said

    @ 44 : Περιμένουμε το…εκκαθαριστικό άρθρο ! 🙂

  46. Γς said

    40:
    Προχτές είχα ανέβει στον Βύρωνα.

    Για το 1/8. Εννοείς μινιόν.

    Μπράβο Γιώργο. Το άξιζες!

    Και που ‘σαι!
    Να κανονίσουμαι με τα παιδιά εδώ να το γιορτάσουμε κανα βραδάκι.
    Καρέα;
    Ασ το επάνω μου.

  47. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    42,
    συγνώμη, κύριε, ο Ηφαιστ@ων γράφεται με «ι» ή με «ει»;

  48. gpoint said

    # 46

    εννοώ γατούλα, αποφάσισα να ξαναπάρω μετά δυόμισυ χρόνια αποχής (από ήμισυ καλά πάω )

    ¨οσο για τη σύναξη μέσα είμαι αλλά το πότε εξαρτάται από το πότε θάναι εδώ τα ξενάκια μας

  49. gpoint said

    όσον αφορά το ήμισυ το ακόλουθο τραγούδι με εκφράζει πλήρως (ευτυχώς που είναι γαλλικού γιατί ήταν δύσκολα τα λόγια για τα δικά μου γαλλικά )

  50. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    20,

    τώρα μόλις το πρόσεξα: βρήκα αδελφή (αν και ανεπώνυμη) ψυχή, και δεν είπα ούτε ένα ευχαριστώ!

  51. Corto Maltese said

    9: Πράγματι κατά πάσα πιθανότητα σε προπολεμικό τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη η λέξη καπηλειό δεν υπάρχει, τουλάχιστον σε αυτά που έγραψε ο ίδιος (κρατάω επιφύλαξη για τραγούδια άλλων συνθετών/ στιχουργών που τραγούδησε).

    Υποθέτω ότι στην αστική λαϊκή γλώσσα της Αθήνας του μεσοπολέμου (στην οποία σε γενικές γραμμές έγραφε στίχους ο Μάρκος) η λέξη «καπηλειό» και «κάπελας» είχαν ήδη αντικατασταθεί από τις αντίστοιχες «ταβέρνα» και «ταβερνιάρης». Τουλάχιστον έτσι φαίνεται από την συχνότητα εμφάνισής τους στα ρεμπέτικα τραγούδια.
    Ενδεχομένως οι αρνητικές προεκτάσεις του καπηλειού ως αμαρτωλό καταγώγι να έπαιξαν ρόλο στον παραγκωνισμό της λέξης.

  52. marulaki said

    #29 Βιάστηκα 🙂

  53. Pedis said

    Μου φάγε κάποια ενδιάμεσα σύμβολα. Ξανά:
    caupo cupolla (υποκ.) = τρούλος

  54. marulaki said

    #42, 43 & 44, Αν γίνεται να τακτοποιηθεί και η εταιρεία – εταιρία, σας μερσώ.

  55. Pedis said

    Τς. Ντεν καταλαβαίνει και βαριέμαι να βρω τα ορθώς γραμμένα σύμβολα. Ξανά:
    caupo cupolla (υποκ.) «ίσον» τρούλος

  56. Pedis said

    Αει στα τσακίδια (λαστ ταιμ):

    caupo από το cupus (cupa) που σημαίνει βαρέλι εξού και cupolla (υποκ.) , ο τρούλος.

  57. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    56,
    είδατε με τα τσακίδια πώς καταλαβαίνουν;

  58. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    51 Έτσι που τα λες πρέπει να είναι.

  59. Γς said

    Και ποιος θυμάται τα υπόγεια καπηλιά.
    [Τύπου Βάρναλη ας πούμε]

    Ηταν ζεστά και … φοιτιτικά.

    Αν μάλιστα είχαν καλό κρασί και μπακαλαράκια
    [και ήταν και στην Πλάκα]!

  60. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει και ο τραγούδι του Νίκου Γουναρη «Το παλιό το ταβερνάκι», όπου συνυπάρχει η ταβέρνα και ο κάπελας. Αγνώστου εποχής. Το εύρος του Γούναρη είναι 1940~1960, αυτό λογικά ακούγεται για λίγο μετά το ’50.

  61. Γς said

    59:
    τα υπόγεια καπηλιά

    που τους έτρωγες και το ε πριν κατέβεις

  62. Πάνος με πεζά said

    Από τα «στυλ» υπόγεια καπηλειά που έχουν απομείνει, εντυπωσιακή είναι η «Κοτταρού», αλλά και ο σεπαρέ χώρος του «Καλοζύμη» στο Χαλάνδρι. Κατά κει, καλό θα ήταν να το κανονίζαμε…

  63. Γς said

    Carl Orff – Carmina Burana. In..kapileio Quando Sumus

  64. Pedis said

    Νικοκύριε, μου κίνησε το ενδιαφέρον η αναφορά στη λέξη caupo και να τι βρήκα:

    caupo cupolla (υποκ.) = τρούλος

    caupo = ταβερνιάρης

    (Αι) Ισίδωρος της Σεβίλλης
    https://books.google.it/books?id=03fQV0Be9a0C&pg=PR72&lpg=PR72&dq=caupo+che+significa&source=bl&ots=nbWlaomuKi&sig=wNvls-LGUBm6X_EPSN8Rz0wOtqo&hl=it&sa=X&ved=0CC0Q6AEwAmoVChMI5LXUrcijyAIVATAUCh0oNgRH#v=onepage&q=caupo%20che%20significa&f=false

    caupo –> cauponari (παζαρεύω) –> Koufo (αρχ. γερμ.) –> Kauf ceap (αρχ. αγγλ.) –> cheap

    https://books.google.it/books?id=wN0tAwAAQBAJ&pg=PA42&lpg=PA42&dq=caupo+etimologia+cheap&source=bl&ots=KKGUUB4IjM&sig=JDRHeW0A4FsgCPUkb8uWneqQm_E&hl=it&sa=X&ved=0CCEQ6AEwAGoVChMI26CChcqjyAIVTDwUCh2hzAY7#v=onepage&q=caupo%20etimologia%20cheap&f=false

  65. sarant said

    64 Ευχαριστούμε!

    62 Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, την πρώτη βδομάδα του Νοεμβρίου θα είμαι στην Αθήνα 🙂

  66. Γς said

    62:

    Εγινε!

    Ακούει ο Πσαράς;

  67. Corto Maltese said

    Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε και στην επίσης ξεχασμένη λέξη «κρασοπουλειό»:
    Σώζεται σε τουλάχιστον ένα ρεμπέτικο, το καταπληκτικό «στης Πλάκας τα στενάκια» (1937) με στίχους του Μίνωος Μάτσα και μουσική του Σπύρου Περιστέρη, ο οποίος διασκευάζει το παραδοσιακό «κι από λίγο λίγο»:

    «Στης Πλάκας τα στενάκια/ στης Πλάκας τα στενάκια
    βρίσκομαι κάθε βράδυ/ σ’ ένα κρασοπουλειό
    κρασάκι γιοματάρι/ κρασάκι γιοματάρι
    πίνω για να ζαλίζω/ τον πόνο τον κρυφό»

    Στο ρεμπέτικο τραγούδι οι αναφορές στην Πλάκα και τις ταβέρνες της είναι επίσης περιορισμένες.

  68. 62 Πάνε υπάρχει ακόμη η Κοτταρού στον Κολωνό;

  69. Ο Μάρκος όντως σε δικά του τραγούδια δεν πρέπει να έχει μέσα τις λέξεις κάπελας/καπηλειό…μεταπολεμικά έχει τραγουδήσει του Καπλάνη τον Κάπελα μαζί με τον Χατζηχρήστο

  70. Πάνος με πεζά said

    Διαβάζω μια κριτική Μαρτίου 2014, άρα ίσως να υπάρχει. Πάντως, στο συγκεκριμένο μαγαζί, θετικά κρίνεται μόνο ο χώρος του, το «σκηνικό του». Όλα τα άλλα, όχι τόσο. Κι αυτή ήταν και η δική μου σχέση, κατέβηκα τα σκαλάκια, «μπάνισα» αλλά έφυγα, μη βρίσκοντας και τραπέζι. Αλλά εντυπωσιάστηκα…

  71. sarant said

    70 Καλά, αποφασίστε 😉

  72. 70¨Έχω ρίξει τρελές πενιές στα νιάτα μου (που λένε) στην Κοτταρού…πάντως καλό κρασί είχε

  73. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>λιγοψιχαλίζει,σιγοψιχαλίζει
    και λιανοψιχαλίζει

    51.η λέξη «καπηλειό» και «κάπελας» είχαν ήδη αντικατασταθεί από τις αντίστοιχες «ταβέρνα» και «ταβερνιάρης».

    και ταβερναράς ο κάπελας :
    ο Μυργιολής χαροκοπά σε δίπορτη ταβέρνα
    σε δίπορτη, σε τρίπορτη κι σ’ ασημοκουκλωμένη.
    Βάλε ταβερναρά κρασί να πιούν τα παλληκάρια
    να πιω κι εγώ κι ο μαύρος μου.

  74. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συνάντησα τὴ λέξη, ἔτυχε νὰ εἶναι μὲ τὸν σπάνιο τύπο «καπελειό» ἢ «καπελεῖο» καὶ «κάπελας» γιὰ τὸν ἰδιοκτήτη. Ἦταν γραμμένο μὲ κεφαλαῖα. Στὸ ἀστερὶξ «τὸ δῶρο τοῦ Καίσαρα» σὲ αὐτὴ τὴ μετάφραση ποὺ συνήθως προτιμᾶς ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἀλλὰ δὲ θυμᾶμαι τὸ ὄνομα τοῦ μεταφραστῆ. Νομίζω ὅτι δικαίως πρέπει νὰ εἶναι τὸ ἐπόμενο ἀστερίξ. Παρεμπιπτόντως θυμήθηκα ὅτι δὲν ἔχω κατεβάσει τὸ τελευταῖο. Ἔχει φτιάξει ὁ σύνδεσμος;

  75. sarant said

    74 Δεν δοκιμάζεις να μου πεις κι εμένα; 🙂

  76. Πάνος με πεζά said

    Καλοζύμη ! Αλλά να ελέγξω αν κι εκεί, υπάρχει ακόμα η υπόγα (η ανωδομή φυσικά, υπάρχει).
    (Άσε που υπάρχουν και δύο Καλοζύμηδες, αλλά αυτό άλλη φορά…Πάντως ναι, μπορούμε να πάμε και στην «αυλίτσα», που είναι και μυστική. Αν στα specifications της βραδιάς ορίζονται βαρέλια πάνω από τα κεφάλια μας, τότε στον «β’ Καλοζύμη», με την αυλίτσα…Είναι σκηνικό κατευθείαν από την «Αυλή των θαυμάτων»…

  77. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    75. Δουλεύει. Ἐπιτέλους, τὸ κατέβασα 🙂 Εὐχαριστῶ

  78. Spiridione said

    Οι γιουτουμποδρομίες μ’ αρέσουν και μ’ εμένα πολύ 🙂
    Στις Σ.Σ.Ε. (τα παλιά τα χρόνια, πριν τα μνημόνια 🙂 ) υπάρχει ειδικότητα στα επισιτιστικά καταστήματα κάπελας – ποτηριέρης. Μάλλον είναι αυτοί που γεμίζουν τα ποτήρια στις καφετέριες.
    http://www.pim.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1240:2010-01-25-14-53-42&catid=43:2006

  79. sarant said

    76 Μου αρέσει η περιγραφή!

  80. Πάνος με πεζά said

    Ναι, δεν είναι άσκημα…Και για Νοέμβρη, μια χαρά, έχει και την κλασική σόμπα στη μέση…

  81. Να βάλουμε και τον εκ πατρός Καλαύριο/Καλιφορνέζο κάπελα Κόππολα*, με βάση την (ωραία) ΚΣονόμα.
    ____
    * καπελάκι++, λέει.

  82. Πάνος με πεζά said

    Μπαίνοντας στη στοά με το κόκκινο αυτοκίνητο, οι εκπλήξεις διαδέχονται η μία την άλλη, την παράλλη , την παρα-παράλλη…

    ‘Οποιος βιάζεται, δοκιμάζει από νωρίτερα, Υψηλάντου 7 Χαλάνδρι.

  83. Pedis, για τελευταία φορά: άμα θέλεις να εμφανίσεις γωνιώδεις αγκύλες < > σε σχόλιο, να πληκτρολογείς &lt; και &gt; αντιστοίχως.
    Πολύ ενδιαφέρον αυτό με το caupo. Από κει να είναι και το γερμ. kaufen (άλλες Λάουφεν, που λέγανε και κάποτε) και το σλαβ. kupit’ ή και τα φινλανδικα kauppa (=μαγαζί, εμπόριο) και kaupunki (=πόλη);

  84. Άλλες κάουφεν, βεβαίως βεβαίως. Αλλά ο ελληνικός ορθογραφικός διορθωτής μου το διορθώνει σε Λάουφεν, με κεφαλαίο μάλιστα!

  85. Spiridione said

    Cauponae, popinae, thermopolia
    http://www.noctes-gallicanae.fr/Cauponae/Cauponae.htm#popina
    Popina
    https://fr.wikipedia.org/wiki/Popina_(Rome_antique)
    Τα βυζαντινά καπηλειά
    http://www.istoria.gr/jun03/wine.htm

  86. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    85.Θαυμάσια τα των βυζαντινών καπηλειών!
    Ευχαριστούμε.
    Οι αμπελουργοί, οι οινηγοί, οι οινέμποροι και οι κάπηλοι,
    και …Κόνων ο κάπηλος , ωραία πράματα.Τέτοια έπρεπε να συνοδεύουν το μάθημα της Ιστορίας, να μένει αξέχαστη 🙂

  87. Ιάκωβος said

    85, 86 Και ο καπηλοδύτης.

  88. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    82.Το Κουτούκι (ο παλιός Καλοζύμης)
    http://www.ask4food.gr/estiatoria/768-koutouki

    Ο νέος Καλοζύμης,που τον ανακαινίσανε στο πιο σύγχρονο, ενώ πριν κάμποσα χρόνια είχε κι αυτός υπόγα και βαρέλια-πάνω από τα κεφάλια :)- (εδώ πάνε για παϊδάκια)
    http://www.bestofrestaurants.gr/attiki/voreia_proasteia/sites/restaurants/kalozimi/

  89. Γς said

    86:
    >Τέτοια έπρεπε να συνοδεύουν το μάθημα της Ιστορίας, να μένει αξέχαστη

    Υπήρξε μια τέτοια προσπάθεια. Είναι η σχολή της ιστορίας των Annales μπλα μπλα [ο τίτλος κάποιου περιοδικού].

    Είχα διαβάσει παλιά μερικά πέιπερς αυτής της [Γαλλικής] Σχολής.
    Συμπληρώνουν την στατική περιγραφή προσώπων και γεγονώτων δίνοντας βάρος στην δυναμική παρουσίαση τους και ντύνοντάς τα με πλήθος άλλων στοιχείων. Π.χ. Πίνακες κατανομών, πληθυσμιακών ομάδων, επαγγελμάτων, οικονομικών δεικτών κτλ.
    Σίγουρα και αμπελουργών, οινεμπόρων και καπήλων(!).

    Δεν έποιασε σαν τρόπος διδασκαλίας της ιστορίας, αλλά επηρέασε.
    Η ιστορία που μαθαίνουν τα παιδιά σήμερα είναι πολύ διαφοτρετική από τη δικιά μας

  90. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    85,87 και καπηλίς!
    Κι έλεγα την ταβερναρού* δεν τη μνημονέψαμε. Πώς να τη λέγανε; καπηλού; και να .Αλλά με την …κακή έννοια λέει η καπηλίς. («σε ποιο τα ήπιες καπηλειό και ήρθες μεθυσμένο» που λέει κι ο Παν.Θαλασσινός στα Σμυρνέικα Τραγούδια)

    και καπηλογείτων!
    Μα τι ωραίο όλο αυτό.Καπηλικώς, θα το εκτυπώσω 🙂
    Δε μου αρκεί να στέλνω το λίκνο.

    *Ταβερναρού(ή του ταβερνιάρη η κόρη) έχει βγάλει ένα νεοκρητικό τραγούδι ο Στρατάκης

  91. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Του ταβερνιάρη η κόρη

  92. Μιλώντας για καπηλείες και κάπηλους, καθησυχάσω το κοινό του καπηλιού πως Ναι! Ο Σπυράδωνις πρόλαβε και υπέβαλε συμμετοχή στις εκλογές προέδρου της ΝουΔού!
    Νικοκάπελα, ετοίμασε τα ποπκόρνζ για την μπροεκλογική μπερίοδος…

    👿

  93. Νικος Κ. said

    90: «σε ποιο τα ήπιες καπηλειό
    και βγήκες μεθυσμένο»

    Ο στίχος είναι -βέβαια- του αξέχαστου Ηλία Κατσούλη. (Που είχα την τύχη να τον έχω φιλόλογο).

  94. Πάνος με πεζά said

    @ 88 : Ναι, αυτό ακριβώς το crash-test κάνουμε.

  95. Πάνος με πεζά said

    @ 92 : Kαι μάλιστα υπάρχει και βίντεο που κατεβαίνει από τη μηχανή (χωρίς κράνος, σαν γνήσιος βουλευτής βέβαια – κεφάλι χωρίς περιεχόμενο προς φύλαξη), και τρέχει να καταθέσει…
    Κάποιος του είχε πει ότι σαν το Φιλέα Φογκ, θα κέρδιζε μια μέρα…

  96. leonicos said

    δουλεία αλλά εθελοδουλία, λατρεία, ειδωλολατρία, αρχαιολατρία, πατριδολατρία

    δεν κατάλαβα τι εννοείς με τον Μπαμπινιώτη. Εφόσον παραδίδεται ‘λαγνεία’ είναι λαγνεία (εξού τρομολαγνεία), και δεν χρειάζεται να βγαίνει από το ‘λάγνος’ αλλά και τα δυο από κάποιον * πρόγονο, κι ας μην * το λαγνεύω. Μεταγενέστερο ‘λαγνεύομαι’ = ξερογλείφομαο για κάτι που μου αρέσει (όχι κατ’ ανάγκη σεξουαλικό) υπάρχει.

    Η προπορεία < προπορεύομαι και όχι από το ‘προπόρος* (σικ)’. Επομένως πού βλέπεις την αντίφαση;

    Η αρχαιο / πατριδο / εθνοκαπηλία διαφέρουν ριζικώς από την μεταναστοκαπηλία, διότι την τελευταία την ασκούν και οι μετανάστες και οι αποδέκτες της μετανάστευσης.

    Είδα τη λέξη ‘αρέκια’ και απόρησα. Νόμιζα ότι εκτός Ζακύνθου την ήξερα μόνο εγώ. Αλλά Κρονοπιούσα… και Άγιος ο Θεός. Δεν της ξεφεύγει τίποτα το ωραίο πια; Ούτε ο Γς να ήτανε. Και μετά την αρέκια, συναυλία του Λάγιου με την Μπέλλου ζωντανή και νέα, μια ώρα περίπου. Και η Κρόνη ξαναγράφει ιστορία στο @11.

    Μα και στα μαχαιρώματα μπροστά ήταν αυτό το παιδί! Τι παιδί! (Γς)

    @7 Το ‘ρηχός Πολέμης’, έτσι ξερά, είμαι μάλλον χοντρή αδικία. Νομίζω ότι δεν είναι ‘αποτίμηση’. Όλοι της εποχής του πόσο πιο βαθείς ήταν; Και ας μη μιλάμε για εξαιρέσεις μεγαλοπιασίματος… (που επίσης άδικο είναι, αλλα΄το γράφω για να δείτε πώς ακούγεται).

    @8 Δεν είναι αυτή η εξήγηση. Και το φυλάκιο, φύλακα έχει. Δες και φαρμακείο, φαρμακΕΥτρια.

    @16 ΠμΠ αυτό δεν είναι τυπικό ραμόνι, είναι ξεσήκωμα και άλλαγμα σεντονιού
    Σουβλασερί,

    Πρώτη εκτέλεση με Κώστα Καπλάνη, αλλά μου αρέσει καλύτερα με τη Σωτηρία

    Τώρα… πρωτοτύπησες! Συγκρίνεται η Σωτήρω;

  97. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    91.Ανε μποθάνω ΄πο κρασί,θαψτε με στην ταβέρνα
    να με πατεί η ταβερναρού κι η κόρη απού με κέρνα

    93. Αυτό,πράγματι είναι μεγάλη τύχη. Τί γραφή,τί άνθρωπος! Λάτρευε δε την Κρήτη όπου πρωτοδιορίστηκε.

  98. 89 Annales E.S.C. (Economies – Sociétés – Civilisations). Μπλοκ, Φεβρ, Λε Ρουά Λαντυρί, Μπρωντέλ… όλοι αυτοί οι ωραίοι τύποι.
    Αλλά δεν λεγόταν απ’ την αρχή έτσι. Και σήμερα λέγεται Annales. Histoire, Sciences sociales. https://fr.wikipedia.org/wiki/Annales._Histoire,_Sciences_sociales

  99. nikiplos said

    @3 (Γς) Αγίας Σοφίας, πλατεία Τσιρακοπούλου,

    Σεβδικίου, πέρασα περίπου μια 15ετία μέχρι 90ς με καλές παρέες και συχνά (ανεμο)μαζώματα Δειπνοσοφιστών, όπου μετά από πολλά χύμα κρασιά (παραισθησιογόνα) της περιόχας προσπαθούσαμε να κατανοήσουμε τη θεωρία του Morse…

    Τα καλοκαίρια ανεβαίναμε σε έναν λόφο στον Καρέα που πηγαίνεις μετά το τέλος της Αγίας Σοφίας και είναι μια ψησταριά που την έχει μιαν οικογένεια κρητικών… Εκεί πάλι τα δείπνα τελείωναν αγναντεύοντας τα άστρα… 😉

  100. Κουνελόγατος said

    Καλά ρε σεις, εγώ είμαι Κολωνιώτης (έστω πριν παντρευτώ), εσείς που την ξέρετε την Κοτταρού; 🙂

  101. Γς said

    Την αντίθεσή του στην στην πληρωμή των ιατρών με πιστωτικές κάρτες εκφράζει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών και με ανακοίνωσή του καλεί την κυβέρνηση «να λάβει υπόψη τις ιδιαίτερες παραμέτρους του χώρου της υγείας και να επιδείξει την ανάλογη κοινωνική ευαισθησία».

    Οπως καταλαβαίνετε οι συνετοί είναι μειοψηφία στον ΙΣΑ.

    Παρακαλείται η κυβέρνηση «να λάβει υπόψη τις ιδιαίτερες παραμέτρους του χώρου της υγείας και να, τους αλλάξει τα φώτα, ουπς, να επιδείξει την ανάλογη κοινωνική ευαισθησία«.

  102. Γς said

    99:
    Στα μικράτα μου (1950) ο δρόμος σου ήταν ρέμα. Θα πρέπει να πλημμυρίζει ακόμα.

    >ανεβαίναμε σε έναν λόφο στον Καρέα που πηγαίνεις μετά το τέλος της Αγίας Σοφίας

    Δεν είναι του Καρέα. Είναι ο λόφος Γερμανού.

  103. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    http://kritikiparadosi.gr/Page.aspx?newsID=1018&lang=gr
    Ηλίας Α. Κατσούλης Μάης 2004
    αναδημοσίευση από περιοδικό Μετρονόμος, τεύχος 14
    …..
    Μέχρι να πάω στην Κρήτη αγνοούσα σχεδόν τα τραγούδια της, μάλλον μ’ απωθούσαν. Ανώριμος ίσως εγώ κι αυτά άλλης έκφρασης και ιδιοσυστασίας από τα δημοτικά των παιδικών μου χρόνων. Αδιάφορος και ξένος έμενα κάποια Σάββατα μεσημέρι που μαθητής από το πρώτο πρόγραμμα του ΕΙΡ άκουγα τους αδελφούς Κουτσουρέλη σε ζωντανή σύνδεση με τα Χανιά.

    Στην πρώτη εκδρομή με το σχολείο μου της Πόμπιας, οι μαθητές έπιασαν κάποια στιγμή να τραγουδούν την «ξαστεριά». «Άστραψε φως και γνώρισε ο νιος τον εαυτό του», για να θυμηθώ και τον Εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό που μιλούσε ιταλικά ώσπου γνώρισε τη γλώσσα του κι άρχισε ν’ αγοράζει λέξεις ελληνικές (Δες ταινία του Θ. Αγγελόπουλου: Μια αιωνιότητα και μια μέρα).

    Τα λόγια κι ο σκοπός του τραγουδιού (πότε, πότε –επιτέλους- θα κάνει ξαστεριά;) ξύπνησαν μέσα μου αυτόν που τέτοια τραγούδια περίμενε ν’ ακούσει. Ζήτησα να το επαναλάβουν. Μου έκαναν το χατίρι τέσσερις με πέντε φορές. Πού να φανταζόμουν πως επτά χρόνια μετά, αυτό το τραγούδι θα καθαγίαζε τον αγώνα άλλων παιδιών, μιας άλλης πόλης, σ’ ένα χώρο που παραβιάστηκαν βάναυσα πόρτες ιστορικές και γέμισαν αίματα αυλές και κάγκελα, κράσπεδα και δρόμοι.

    Φθάνοντας στον προορισμό της εκδρομής, παραλία Κόκκινου Πύργου, ήρθαν και τα ερωτικά και τα τραγούδια του πάθους κι αυτά του ανεκπλήρωτου (και ανικανοποίητου) έρωτα, του χωρισμού με τις βαριές λαβωματιές που από μέσα τους φυτρώνουν τα πιο ωραία άνθη της μελαγχολίας.

    Φυσούσε άγριος άνεμος και τα κύματα έσκαζαν στις πέτρες της παραλίας του Πύργου (δεν υπήρχε τότε λιμάνι και μόλος), πότιζαν τα αρμυρίκια, αλλά στην τσιμεντένια αυλή της μοναδικής ταβέρνας του Χρηστάκη χοροί και τραγούδια. Τα παιδιά με παράσυραν να χορέψω και μου ‘δειξαν τα βήματα της σούστας. Ερωτικός χορός αντικριστός. Ανεπίδεκτος (μάλλον εκτός κλίματος). Ο αέρας εξακολουθούσε να λυσσομανά. Μέσα μου άλλοι άνεμοι θρασομανούσαν. «Όποιος δε θέλει τίκι τακ στο χαρκιδιό δεν μπαίνει» έλεγε το τραγούδι (όπου χαρκιδιό = σιδηρουργείο˙ δηλ σίδερα καρδιάς , αλλά ποιος μπορεί να μην μπει εκεί και ποιος θέλει να μη σιδηροδέσει μ’ έναν έρωτα την καρδία του; Μια κουβέντα είναι τα τραγούδια τελικά. Η πράξη άλλη). Μπήκα για καλά κι εγώ στο χαρκιδιό και ξέρω. Μπήκα και στο χαρκιδιό των τραγουδιών.
    ……

  104. Γς said

    Εχεις και τον Σρόιτερ στον ΑΛΦΑ τώρα να λέει την Σαρδηνία, Σαρδήνια.
    [Εγώ συνήθως την λέω … Κορσική!]

  105. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    92-95: Στο τσακ είμαι να βγάλω εισιτήριο και να κατέβω να τον ψηφίσω!

  106. Νικος Κ. said

    103: Εξαιρετικό! Ευχαριστούμε.

  107. Μαρία said

    105
    Ο δήμαρχός σας υπόγραψε για τον Κούλη.

  108. Νέο Kid L'Errance D'Arabie said

    Aπορρίφθηκε ο Αδώνιδας. Φοντάνα κενωνία!…

  109. Νέο Kid L'Errance D'Arabie said

    Μακάρι να βγει ο Κυριάκος. Συγκινήθηκα που υπόγραψε ο μπαμπάς του!
    Να κόψει και μερικές άδικες συντάξεις …

  110. sarant said

    107 Είναι βαφτισιμιός του Μητσοτάκη, για ποιιον θα υπόγραφε;

    109 Σικέ!

  111. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Σχόλιο του δημοσιογράφου Κοττάκη στο ράδιο τώρα: η υποψηφιότητα Γεωργιάδη ενδεχομένως θα οδηγούσε μετά βεβαιότητος στο β γύρο.

    και ενδεχομένως και μετά βεβαιότητος 🙂

  112. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    110. Της αλληνής είναι αίμα της κανονικό και είπε δεν θα τον ψηφίσει…

  113. sarant said

    Η απάντηση μου είναι «ισως» και είναι οριστική 🙂

  114. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Κοττάκης: Μπορεί πέρσι κάποιοι να έλεγαν για Ιντιάνα Τζόουνς αλλά τώρα η ανασκαφή της Αμφίπολης έδωσε απαντήσεις που ενισχύου την ελληνικότητα της Μακεδονίας.(Μετά έγινε διακοπή και σύνδεση για ν΄ακουστεί ο Άδωνις)

  115. Μαρία said

    110
    Υπογράφει κι ο κουνιάδος του άλλου Βαγγέλα. Πιστή η οικογένεια στον Μητσ. απ’ το ’65 🙂

  116. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    106. >>Νικος Κ.
    Αν είσαι από την Κρήτη μάλλον θα ξέρεις αυτά που λέει εκεί ο Κατσούλης, και πως το τραγούδι «Μαύρες Φορεσιές» του (παγωτατζή) λυράρη Λεωνίδα Κλάδου(έφυγε κι αυτός πια για τον άλλο κόσμο) που αναφέρει, πέρασε στα αθάνατα κρητικά.

  117. Gpoint said

    # 65 β

    Νοέμβρης είναι καλή εποχή γιατί τον τρέχοντα μήνα αν το ένα μου ποδι στην Αθήνα βρίσκεται, το άλλο γαλαξιδιοτεύει

  118. Πάνος με πεζά said

  119. Corto Maltese said

    Κατόπιν ενδελεχούς διερευνήσεως των στίχων απάντων των 143 τραγουδιών του Μάρκου Βαμβακάρη τα οποία ηχογράφησε στις 78 στροφές το διάστημα 1932 έως 1960 και δεδομένου ότι η τρέλα δεν πάει στα βουνά, βρίσκομαι στην ευτυχή θέση να ανακοινώσω τα κάτωθι:

    Δεν υπάρχει προπολεμική δημιουργία του Μ.Β. με την λέξη καπηλειό.
    Υπάρχει μεταπολεμικό τραγούδι με την λέξη καπελειό.

    ΠΑΙΓΝΙΔΙΑΡΑ ΜΟΥ (1947):

    «Κούκλα γόησσα/ σαν σε γνώρισα,
    ήσουνα ένα κορίτσι φίνο.
    Ξεμυαλίστηκες/ και μ’ αρνήθηκες
    και στου Μάριου το καπελειό τα πίνω».

    Αφού το ανακαλύψαμε μετά κόπων και βασάνων, σας το αφιερώνω:

  120. sarant said

    119 Και είναι και τραγουδάρα! Εύγε, Κόρτο!

    118 Το τι γέλιο έχω ρίξει δε λέγεται!

  121. Ανδρέας said

    64 Pedis
    καπάρωμα, το
    η απόδοση κάποιου χρηματικού ποσού σαν προκαταβολή και ταυτόχρονα σαν εγγύηση ότι ο αγοραστής θα προχωρήσει στην αγορά κάποιου αντικειμένου

    επίσης καπάρο, το
    είδος προκαταβολής που δίνεται για αγορά, ώστε ο πωλητής να μην πουλήσει το αντικείμενο της συναλλαγής σε άλλον μέχρι να γίνει η οριστική πώληση

    καπάρο < ιταλική caparra (λέξη που θεωρήθηκε ως πληθυντικός) < capo e arra < λατινική caput + λατινικά arra/arrha <arrhabo < αρχαία ελληνική ἀρραβών

  122. Ανδρέας said

    καπηλειό κι από Αττικ και Δανάη , Τρεχαντήρι

  123. Νικος Κ. said

    116. Μένω στην Κρήτη αλλά δεν είμαι από εκεί. Γνωρίζω λίγα από τη μουσική αυτή (μάλλον λιγότερα κι από τον Ηλία όταν πρωτοήρθε 🙂 )

  124. cronopiusa said

    25
    ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ – ΝΤΟΥΝΙΑ ΑΝΑΚΡΙΤΗ & Κική Αγγελοπούλου 1949

    103

    Όποιος δε θέλει μουτζουδιές στο χαρκιδιό δεν μπαίνει

  125. Πέπε said

    @73:

    Ταβερναράς ο κάπελας;;;

    Πάντα πίστευα ότι είναι θηλυκή λέξη. Ο ταβερνάρης, η ταβερναρ(ι)ά. Μάλιστα Έφη είχα υπόψη μου και την ίδια μαντινάδα που αναφέρεις παρακάτω, σαν αποθάνω θάψτε με κλπ., που την έχω ακούσει όμως με ταβερναρ(ι;)ά.

  126. cronopiusa said

  127. 111, …ενδεχομένως θα οδηγούσε μετά βεβαιότητος…

    Μήπως είπε «μετ´ αβεβαιότητος»;
    (Δεν σώζεται, αλλά λέμε… 🙂 )

  128. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    125.Πέπε,ο ταβερναράς δεν ήταν συχνό κι ίσως από το Μυργιολή το πρωτάκουσα κι εγώ.
    Ο ταβερναράς η ταβερναρού/ο παληκαράς η παληκαρού.
    οι φίλοι μας τα χωριανάκια, εδώ στην Αθήνα,είπανε πλοιαρά τον αδελφό μου,αστειευτικά, όταν πήρε το πρώτο βαρκάκι του.Θέλω να πω ήρθε εύκολα ο σχηματισμός της κατάληξης -αράς προς δήλωση ιδιοκτησίας. Μάλλον το «σκαφάς» διακωμωδήσανε τώρα που το σκέφτομαι.
    Ταβερναρού,ένα μεζεδάδικο στα Χανιά.Κατά το Κοτταρού του Κολωνού που κι εγώ την ήξερα αλλά δεν είχα πάει.

  129. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    127.
    συνήγορος α
    ενδεχομένως θα οδηγούσε μετ΄ αβεβαιότητος…

    συνήγορος β
    ενδεχομένως θα οδηγούσε-ανασκευάζει- (κόμμα), μετά βεβαιότητος! (τονισμένο)
    🙂

  130. Tania Rahmatoulina said

    Μια μικρη διορθωση: Θα ήθελα να πω ότι ο Μητσάκης ίσως να μην έβγαλε καν το Δημοτικό. Όταν εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένεια του στην Ελλάδα, δεν ήξερε καλά ελληνικά. Έλεγε π.χ. » ο στομας μου». Το είχα διαβάσει αυτό σε μια παλιά συνέντευξη του. Ήθελε να μάθει να μιλάει σωστά και διάβαζε ποίηση. Αγαπημένοι του ποιητές ήταν οι γάλλοι συμβολιστες. Ή επιρροή τους στην ποίηση του (στους στίχους του) είναι ολοφάνερη.

  131. sarant said

    130 Τάνια, έχιες δίκιο ότι είχε βγάλει τούρκικο σχολείο στην Πόλη, τώρα το είδα στην αυτοβιογραφία του, αυτό για τα κακά ελληνικά και τους ποιητές που διάβαζε!

  132. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Στο καπηλειό της Μαριγώς
    (τα γκαζοκάντηλα)

  133. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    ΑΠΟΨΕ ΜΕΣ ΤΟ ΚΑΠΗΛΕΙΟ- NINOY,ΚΗΡΟΜΥΤΗΣ 1937

  134. nestanaios said

    Η ετυμολογία είναι απλή, πολύ απλή.
    Ενυπάρχει στην συλλαβή «καπ».

    Οι λέξεις ευτμολογούνται σε συλλαβές και οι συλλαβές σε στοιχεία, μόρια και πνεύματα.
    Το στοιχείο «Κ» είναι χωρικό. Προσδιορίζει χώρο. Είναι ψιλό και ότι είναι ψιλό είναι φιλικό
    προς τον άνθρωπο. Το «Κ» είναι ο χώρος του ανθρώπου, ο ίδιος ο άνθρωπος.
    Το στοιχείο «α» προσδιορίζει τα υλικά σώματα. ἄν είναι ψιλό, τα φίλα προσκείμενα στον άνθρωπο.
    Ἄν είναι δασύ, τα μη φίλα προσκείμενα στον άνθρωπο. Το πνεύμα του εκάστοτε στοιχείου προσδιορίζει
    την σχέση του ανθρώπου με τα στοιχεία της φύσης.
    Το στοιχείο «π» είναι ενεργειακό. Προσδιορίζει ενέργεια. Υπάρχει σε τρεις εκδόσεις. Τη ψιλή (π), την μεσαία (β)
    και την δασέα (φ). Το πνεύμα του προσδιορίζει την σχέση του με τον άνθρωπο.

    ΚΑΠ είναι η ενέργεια (Π)
    επίτασης ψιλών υλικών αγαθών (Α)
    σε ψιλό χώρο, στον χώρο του ανθρώπου (Κ ).
    (ενέργεια κερδοσκοπική).

    Έτσι λειτουργεί η γλώσσα η ελληνική και πολύ λίγη σχέση έχει με αυτά που εκστομίζονται από ανθρώπους αγνώστου ετυμολογίας
    και δυστυχώς υπάρχουν πολλοί.

    Η γλώσσα η ελληνική, παλαιά και νέα, ονομάζεται «αρχαία» επειδή έχει αρχές.

  135. NM said

    Τι;;;;;
    Υπέγραψε ο μπαμπάς του;
    Ωχ!

  136. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    133.ΑΠΟΨΕ ΜΕΣ ΤΟ ΚΑΠΗΛΕΙΟ
    Διόρθωση ως προς την ημερομηνία του τραγουδιού:στους «στίχους» βρήκα αυτό το σχόλιο:
    Πρόκειται για ανέκδοτη ηχογράφηση και ανεπίσημη πρώτη εκτέλεση (η 2η με τους Τσαουσάκη-Νίνου, 12/1949). Πρωτακούστηκε στη δραματική κινηματογραφική ταινία «Αμάρτησα για το παιδί μου», που προβλήθηκε τον Μάρτη του 1950. Η ταινία (ως προς το μουσικό της μέρος) γυρίστηκε στην ταβέρνα του «Τζίμη του Χοντρού» και στο συγκρότημα συμμετέχουν ο Τσιτσάνης, ο Κερομύτης και η πρωτοεμφανιζόμενη τότε Μαρίκα Νίνου. Στιχουργός είναι ο Κώστας Μάνεσης. Δίσκος Columbia DG-6814.

  137. sarant said

    133-136 Νομίζω η Νίνου το 1937 δεν ειχε βγει στη δισκογραφία

  138. Γς said

    119:

    Μπράβο σου!

    ΠΑΙΓΝΙΔΙΑΡΑ ΜΟΥ (1947):
    «Κούκλα γόησσα/ σαν σε γνώρισα,
    ήσουνα ένα κορίτσι φίνο.
    Ξεμυαλίστηκες/ και μ’ αρνήθηκες
    και στου Μάριου το καπελειό τα πίνω».

    Και ποιο ήταν του Μάριου το καπελειό;

    Ηταν το μπαράκι της Ιωνος 5, το δρομάκι που βρίσκεται μπροστά από τον κινηματογράφο ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ και γι΄αυτό τον λόγο έχει μετονομαστεί σήμερα σε Μαρίκας Κοτοπούλη.
    “Όποιος δεν ήπιε ούζο στου Μάριου δεν λογίζεται για μπουζουξής…” έλεγε ο γενάρχης του μπουζουκιού, ο Μάρκος Βαμβακάρης.

    Είναι η Καπέλα Σιξτίνα της λαϊκής μουσικής μας παράδοσης.

    Ζωγραφισμένη απ τον Μιχαήλ Αγγελο […Βίρβος!]:

    [κα ιστορημένη κι απ τον δικό μας τον Αθεόφοβο]

    » Ίωνος μέσα στο στενό, στο Μάριο το Συριανό
    πήγαινανε να πιουν ρακί οι καλλιτέχνες οι λαϊκοί.

    Ο Στράτος ο «τεμπέλης» με το «βραχνό» το Μάρκο
    που χάλαγε ο κόσμος σαν βγαίνανε στο πάλκο,
    ο «Βλάχος» ο Τσιτσάνης κι η Νίνου η Μαρίκα,
    η Σωτηρία Μπέλλου με μια παρέα γλύκα.

    Ίωνος μέσα στο στενό, στο Μάριο το Συριανό
    επήγαινε κι ο «σερ Μπιθί» πινάκλ να παίξει και ραμί,
    ο Παπαϊωάννου ο «ψηλός» κι ο Καζαντζίδης ο ντροπαλός,
    ο Μπάτης που ’ταν παλιατζής και ο «κομψός» ο Κυριαζής.

    Τα πιο καλά μπουζόυκια ο «Ντίλιγκερ» κι ο «Σπόρος»,
    εδώ κι ο Τσαουσάκης, κάθε τραγούδι ντόρος.
    Χρυσίνης, Περιστέρης, οι δυο μαέστροι τότες,
    αυτοί στις εταιρείες σού άνοιγαν τις πόρτες.

    Ίωνος μέσα στο στενό, στο Μάριο το Συριανό
    η Ευτυχία μας η «Γριά» πουλούσε στίχους μπιρ παρά.

    Να κι ο «Κοριός» με τον Πετσά και το Νταράλα το Λουκά,
    ο Χατζηχρήστος ο «γλυκός» κι ο Δερβενιώτης ο «χοντρός».

    Ο Χιώτης ο Μανώλης, ο «Γκραν Αριστοκράτης»
    μαζί κι η Μαίρη Λίντα με τα γουναρικά της.
    Ο Τόλιος ο Καλδάρας καθόταν στη γωνία,
    τον πήρε το μπουζούκι απ’ τη Γεωπονία.

    «Τσάντας ο Λόγιας» πάντα εδώ, Βασιλειάδης το σωστό,
    ο Λαύκας και ο «Μπιρ Αλλάχ» κι η όμορφη «Χανούμ Σεβάχ».
    Να κι ο Ζαμπέτας προσπαθεί στις εταιρείες για να μπει,
    η Γκρέυ και ο Γαβαλάς που τότες ήτανε ψαράς.

    Το Γκόγκο τον Δημήτρη τον λέγαν «Μπαγιαντέρα»
    γιατί για μπαγιαντέρες τραγούδησε μια μέρα.
    Ο Σταύρος Τζουανάκος κι ο Γιώργος ο Μητσάκης,
    να κι ο Κολοκοτρώνης και ο Καραπατάκης.
    Ταλέντο φωτεινό, που λες, μα πούλαγε τις μουσικές.

    Ίωνος μέσα στο στενό επήγαινα παιδί κι εγώ,
    επήγαινα παιδί κι εγώ Ίωνος μέσα στο στενό.»

  139. Γς said

    135:

    Ασ’ το.
    Μην το χρουσουζεύεις και δεν πάνε όλα κατά διαόλου.

  140. spatholouro said

    Για δείτε και αυτό, από το ρεμπέτικο φόρουμ:

    ΤΟ ΚΑΠΗΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΣΑΚΗ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ
    ‘Επεσα, καθυστερημένα, στο διαδίκτυο σε μια ενδιαφέρουσα μετάφραση του «Καπηλειού» του Μητσάκη στα αρχαία, καμωμένη από τον φιλόλογο Ηλία Δ. Κουρτεσίδη. Διόρθωσα κάποια λαθάκια στο νεοελληνικό κείμενο και κυρίως τον πρώτο στίχο, που ήταν «Η μέρα είναι βροχερή», με ανάλογη μετάφραση στα αρχαία («Ομβρώδης η ημέρα εστί»): εδώ την αντικατέστησα στα αρχαία με δική μου, ελπίζω να στέκει…

    Βρίσκω πρωτότυπο το εγχείρημα και πολύ πετυχημένη τη μεταγραφή στα αρχαία, καθώς ο Κουρτεσίδης φρόντισε να διασωθεί το μέτρο κι ο ρυθμός και τραγουδιέται μια χαρά!

    Το καπηλειό

    Η νύχτα είναι παγερή
    Και λίγο ψιχαλίζει
    Κι απ΄ την απέναντι γωνιά
    Το καπηλειό φωτίζει

    Κι ένας απένταρος μπεκρής
    Έξω απ το ταβερνάκι
    Συλλογισμένος κάθεται
    Στο χαμηλό πορτάκι

    Θέλει να μπει κι αυτός εκεί
    Ν΄ αρχίσει και να πίνει
    Μα είναι φτωχό το καπηλειό
    Και βερεσέ δεν δίνει.

    ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

    Κρυώδης αύτη η νύξ εστί
    Ηρέμα τε ψακάζει,
    Το καπηλείον δ΄ εκ μυχού
    Του άντικρυς αυγάζει.

    Οινόφλυξ τις δ΄ ανάργυρος
    Έξω του καπηλείου
    Κάθηται σύννους έμπροσθεν
    Του χθαμαλού θυρίου.

    Βούλεται γ΄ εισελθείν καυτός
    – οινοποσίας δείται –
    το καπηλείον δ΄ όν πτωχόν
    πίστωμα ου ποιείται.

  141. sarant said

    140 Πολύ καλό πράγματι, καταγράφεται!

    138 Κι αυτό με την Ίωνος, εξαιρετική ιστορία!

  142. Πέπε said

    @138:
    Υπάρχει ενα λαθάκι όμως, χάριν της ρίμας: η «Χανούμ Σεβάχ» λεγόταν Σεβάς Χανούμ, όχι Σεβάχ Χανούμ.

    @130:
    «Ο στόμας» δεν είναι κακά ελληνικά, με την έννοια που το λέμε όταν ένας ξένος δεν τα ‘χει μάθει ακόμη καλά. Είναι ιδιωματισμός διάφορων περιοχών. Μπορεί να μην το ακούμε από μορφωμένους, αλλά δεν είναι σπαστά ελληνικά.

  143. Γς said

    142 β:

    Καλά, κακά Ελληνικά, εμένα μου φέρνει αναγούλα.

    Τους καφέδες μας είχε φέρει ένα κακάσχημο κουτσαβάκι και πες πες πήρε θάρος κι άρχισε να μας λέει ότι ήταν και κουρέας κι ότι κούρευε και τον δικτάτορα τον Παπαδόπουλο στον Κορυδαλλό .

    Κι όταν σε μια στιγμή είπε

    «Βρωμάει ο στόμας μου, ε;» δεν άντεξα
    -Ο @ώλος σου βρωμάει!

  144. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Τί απροσδόκητο αυτό με τον Άδωνη! Eτριβε τα μάτια της η κωμωδιογραφία.
    Σκόρπισε πολύ γέλιο.Νάναι καλά!

    Aπό χθεσινοβραδινό τουί: je suis Adonis 🙂 🙂

  145. Corto Maltese said

    138 (Γς): Ευχαριστώ πολύ!
    Έχει πολύ ενδιαφέρον πάντως ο χαρακτηρισμός «καπελειό» για το καφέ μπαρ του Μάριου Δαλέζιου.
    Από αφηγήσεις γνωρίζω ότι άλλα αντίστοιχα στέκια λαϊκών μουσικών την δεκαετία του ’40 βρίσκονταν στην πλατεία Κοτζιά.

  146. Λ said

    Τ’ όνομα Καπηλειό προέρχεται απο το οτι οι 7 Λινοί ήταν επίσης και ταβέρνες-η καπηλειά- για τους πολλούς ταξιδιώτες που περνούσαν απο εδω προς την Λάρνακα.

    http://www.cyprusvillagelink.com/KapilioGreek.asp

  147. π2 said

    Δεν θυμάμαι αν έχει αναφερθεί εδώ ο σκύφος της Κηφισιάς που μπορεί να αναφέρει τον Περικλή (τον γνωστό, της Ασπασίας) και τον αδελφό του, αλλά σύμφωνα με μια νεότερη ερμηνεία, ο σκύφος ενδέχεται να αποτελεί διαφημιστικό σουβενίρ ενός κάπελα:

    http://grammateion.gr/sites/grammateion.gr/files/articles/grammateion_5_2016_53-65.pdf

    Χρόνια πολλά σε όλους και δη στους εορτάζοντες των ημερών, καλά κρασιά και καλό υπόλοιπο διακοπών.

  148. sarant said

    147 Γούστο έχει -και παρατηρώ οτι ο συγγραφέας όχι μονο γράφει σε πολυτονικό, αλλά και διατηρεί την υποτακτική, έστω και χωρίς υπογεγραμμένη!

  149. π2 said

    Και υποτακτικές και αυξήσεις στα απλά ρήματα και τις γενικές των τριτοκλίτων και τα πάντα όλα, έτσι γράφει πάντοτε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: