Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το βελανίδι του Δία

Posted by sarant στο 7 Οκτώβριος, 2015


Τις προάλλες που είχα βγει μια βόλτα στην εδώ ύπαιθρο, είδα δεκάδες κάστανα πεσμένα στο δρόμο μου, γυαλιστερά πλάι στο αγκαθωτό τους περίβλημα, άδειο πια -οπότε, αφού είναι η εποχή τους, σκέφτηκα να αναδημοσιεύσω ένα παλιό μου άρθρο για τα κάστανα, που αρχικά το είχα παρουσιάσει εδώ πριν από τέσσερα χρόνια και στη συνέχεια το συμπεριέλαβα στο βιβλίο μου «Οπωροφόρες λέξεις«. Ας μιλήσουμε λοιπόν σήμερα για τα κάστανα, αφού έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την πρώτη δημοσίευση και αφού το σημερινό άρθρο διαφέρει αρκετά από το παλιό, έχοντας ενσωματώσει πολλά από τα σχόλια της αρχικής δημοσίευσης. Ένας λόγος παραπάνω για την αναδημοσίευση είναι πως το αρχικό άρθρο είχε δημοσιευτεί ενώ εγώ βρισκόμουν μακριά από το Διαδίκτυο κι έτσι ελάχιστα είχα σχολιάσει.

800px-ChestnutΔεύτερο στην ιεραρχία των ξηρών καρπών, μετά το καρύδι, έρχεται το κάστανο. Και επειδή, όπως έχουμε πει και άλλη φορά, οι αρχαίοι όλους τους ξηρούς καρπούς τούς έλεγαν κάρυα (κάρυα εκάλουν και τας αμυγδαλάς και τα νυν καστάνεια, λέει ο Αθήναιος), έτσι και τα κάστανα τα είπαν και «ευβοϊκά κάρυα», προφανώς επειδή στα δάση της Εύβοιας υπήρχε μεγάλη παραγωγή. Ωστόσο, η καστανιά από τη Μικρασία μάς ήρθε, και μάλιστα από την περιοχή του Πόντου, έστω κι αν δεν το δείχνει το όνομά της όπως με το φουντούκι.

Ο Αθήναιος μας πληροφορεί ότι ο Δίφιλος τα κάστανα τα ονομάζει «Σαρδιανάς βαλάνους», δηλαδή από τις Σάρδεις της Λυδίας, που μάλλον θα ήταν το κέντρο εμπορίας απ’ όπου έφταναν στην Ελλάδα και όχι απαραίτητα ο τόπος παραγωγής. Παλιότερα ο Θεόφραστος τα αποκαλεί με ένα υπέροχο όνομα: «Διός βάλανοι» και μονολεκτικά, διοσβάλανοι, αλλά και «κασταναϊκόν κάρυον», ενώ ο Γαληνός μιλάει για «καστανική βάλανο». Τελικά, από διάφορους παρεμφερείς τύπους (καστάνεια, καστάνια) επικράτησε το όνομα «κάστανα» συνήθως στον πληθυντικό (ο Dalby την πολλαπλότητα των ονομάτων τη θεωρεί σημάδι ότι υπήρχε κάποιο είδος ταμπού).

Η λέξη «κάστανο» φαίνεται δάνειο από κάποια μικρασιατική γλώσσα· στα αρμένικα το κάστανο λέγεται kask και η καστανιά kaskeni. Η ελληνική λέξη περνάει στα λατινικά (nux castanea το κάστανο και μετά σκέτο castanea) και από εκεί σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις (βεβαίως, με εξαίρεση τα εξωτικά φρούτα) όπου σε όλες ανεξαίρετα τις ευρωπαϊκές γλώσσες χρησιμοποιείται ομόρριζος όρος. Ίσως πιο δυσδιάκριτη να είναι η αγγλική λέξη για το κάστανο, chestnut, που προήλθε από το chesten nut, το οποίο chesten είναι δάνειο από τα γαλλικά. Στα γαλλικά και στα ιταλικά υπάρχει και μια ακόμα λέξη για το κάστανο, που θα τη δούμε παρακάτω.

Όπως φαίνεται από τις αναφορές, τα κάστανα πρέπει να διαδόθηκαν στην αρχαία Ελλάδα μάλλον κατά την ελληνιστική εποχή. Οι αρχαίοι τα κάστανα τα έτρωγαν ευχαρίστως, μαζί με τα άλλα τραγήματα στο τέλος των συμποσίων, ενώ ο Ξενοφώντας, που είχε γνωρίσει τα κάστανα στην εκστρατεία των Μυρίων (τα λέει κάρυα πλατέα στην Ανάβαση), είχε δοκιμάσει και ψωμί από αλεσμένα κάστανα, το οποίο δεν φαίνεται να συνηθιζόταν και πολύ στην αρχαία Ελλάδα.

Ωστόσο, σε άλλες περιοχές της Ευρώπης, και συγκεκριμένα στις ορεινές περιοχές της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας, τα κάστανα αποτελούσαν επί πολλούς αιώνες τη βασική τροφή των αγροτών, σε όλες τις περιοχές δηλαδή όπου δεν ευδοκιμούσαν τα δημητριακά. Τα κάστανα τα έβραζαν, τα ξέραιναν και τα άλεθαν και από αυτό το αλεύρι έφτιαχναν πολέντα, ένα είδος χυλού, που σίγουρα ήταν θρεπτικός και πρέπει να ήταν και νόστιμος, και που τον έτρωγαν είτε έτσι είτε τον έψηναν και γινόταν στερεότερος, σαν ομελέτα ή σε φέτες.

Όμως κάστανα δεν τρώγαν μόνο οι φτωχοί· οι πλούσιοι προτιμούσαν τα μεγάλα κάστανα, που στη Γαλλία τα λένε marrons, μαρόνια που τα λέμε καμιά φορά κι εμείς, τα οποία παράγονταν είτε στην Ιταλία είτε στη γαλλική περιοχή της Αρντές, αλλά έγιναν γνωστά ως «κάστανα της Λυόν» γιατί εκεί ήταν το κέντρο όπου φτιάχνονταν τα περίφημα μαρόν γκλασέ, τα σακχαρόπηκτα γλυκά κάστανα. Βέβαια, οι πλούσιοι που δοκίμαζαν πού και πού κανένα μαρόνι περιφρονούσαν τους φτωχούς αγρότες που έτρωγαν κάστανα, μια τροφή κατάλληλη για γουρούνια…

Με την εμφάνιση της πατάτας και του καλαμποκιού από τον Νέο Κόσμο αλλά και με την αύξηση των εμπορικών ανταλλαγών που έκανε προσιτά τα δημητριακά στις ορεινές περιοχές, τα κάστανα έπαψαν να είναι το ψωμί των φτωχών (η πατάτα έπαιζε πια αυτόν τον ρόλο) και η καλλιέργεια της καστανιάς υποχώρησε πολύ στην Ευρώπη. Έτσι, από βασικό τρόφιμο τα κάστανα μετατράπηκαν σε συμπληρωματικό. Στην Ελλάδα, όπου ποτέ δεν πρέπει να έπαιξαν ρόλο βασικής τροφής, ονομαστά είναι τα κρητικά κάστανα, που παλιότερα, για να τα διατηρούν επί περισσότερο χρόνο τα έθαβαν (οπότε τα έλεγαν κάστανα της γούβας).

Ξέρουμε βέβαια ότι τα κάστανα πάνω στο δέντρο έχουν ένα αγκαθωτό εξωτερικό περίβλημα και μέσα σε κάθε τέτοιο περίβλημα υπάρχουν δύο-τρία κάστανα, αν και υπάρχουν ποικιλίες με πιο μεγάλα κάστανα (όπως είναι τα μαρόνια) που έχουν μόνο ένα κάστανο σε κάθε περίβλημα. Αυτό το αγκαθερό κέλυφος οι αρχαίοι το έλεγαν εχίνο («εν εχίνω ακανθώδει», λέει ο Θεόφραστος), δηλαδή όπως έλεγαν τον αχινό και τον σκαντζόχοιρο. Στην Αγιάσο της Λέσβου, που παράγει πολλά κάστανα, το λένε «αχνό» (δηλαδή αχινό), ενώ στο επίσης καστανοπαραγωγό Πήλιο το λέγαν ή το λένε ακόμα κατσίδα. (Χαρακτηριστικό είναι ότι στα τουρκικά ο αχινός λέγεται deniz kestane, δηλαδή κάστανο της θάλασσας!)

Στους αθηναϊκούς δρόμους υπάρχουν ακόμα καστανάδες, που έχουν τη φουφού τους και πουλάνε ψητά κάστανα, αλλά είναι πολύ λιγότεροι από παλιότερα. Οι καστανάδες συνήθως ήταν Ηπειρώτες (όπως και οι φουρνάρηδες)· ο καθένας είχε το πόστο του και τους ταχτικούς πελάτες του κι επειδή ο καστανάς μένει πάντα στο ίδιο σημείο, στην παρέα μου τουλάχιστον, συνηθίζουμε να λέμε «καστανά» εκείνον που συχνάζει μονίμως στο ίδιο στέκι ή πηγαίνει κάθε χρόνο διακοπές στο ίδιο μέρος.

Κι έτσι περάσαμε στη φρασεολογία του κάστανου, ομολογουμένως αρκετά πλούσια. Για κάποιον αυστηρό άνθρωπο, που δεν κάνει χατίρια, λέμε ότι δεν χαρίζει κάστανα. Η έκφραση λέγεται ιδίως για όποιον είναι άτεγκτος, δεν κάνει υποχωρήσεις ή εξαιρέσεις, ιδίως για προϊσταμένους, καθηγητές κτλ. Πιθανόν προέρχεται από το ότι παλιότερα τα κάστανα ήταν συνηθισμένο φιλοδώρημα στα μικρά παιδιά· αυτός που εφαρμόζει αυστηρά τα προβλεπόμενα, που επιβάλλει ποινές χωρίς εξαιρέσεις κτλ., που γενικά δεν κάνει χατίρια, αυτός δεν χαρίζει κάστανα.

Μια άλλη διαδεδομένη φράση με κάστανα είναι η «βγάζω τα κάστανα από τη φωτιά», που τη λέμε όταν κάποιος αναλαμβάνει να εκτελέσει μια δύσκολη πράξη από την οποία θα ωφεληθούν άλλοι ή και άλλοι. Είναι περίπου συνώνυμη με τη φράση «βγάζω το φίδι από την τρύπα», αν και αυτή η τελευταία έχει ακόμα πιο έκδηλο τον εκμεταλλευτικό χαρακτήρα. Η εικόνα βέβαια είναι παραστατικότατη: τα κάστανα ψήνονται στη φουφού, και ένας τολμηρός τσουρουφλίζεται για να τα βγάλει πιάνοντάς τα με τα δάχτυλα, αλλά επωφελούνται και τα τρώνε και άλλοι. Στην αθλητικογραφία, όταν ένας παίκτης «πάρει πάνω του» την ομάδα και παίξει αποφασιστικό ρόλο για τη νίκη, λένε συχνά ότι «έβγαλε τα κάστανα από τη φωτιά.»

Η έκφραση με τα κάστανα και τη φωτιά υπάρχει και σε άλλες γλώσσες: γαλλικά, ιταλικά και γερμανικά. Υπάρχει και μύθος του Λαφοντέν, όπου η μαϊμού βάζει τη γάτα να βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά, και τα τρώει ένα-ένα πριν προλάβει η γάτα. Δεν αποκλείεται η ελληνική έκφραση να είναι δάνειο.

Νεότερη, και κάπως αργκοτική, είναι η έκφραση «δεν τρέχει κάστανο», ένδειξη απόλυτης αδιαφορίας ή μη ανησυχίας, π.χ., για έναν κίνδυνο. Εδώ το κάστανο απλώς επιτείνει τη σημασία τού «δεν τρέχει τίποτα» και ομολογώ ότι δεν ξέρω για ποιο λόγο επιλέχτηκε το κάστανο· ίσως τυχαία, ίσως να υπάρχει συγγένεια με την ξεχασμένη σήμερα φράση «λάδι βρέχει, κάστανα χιονίζει», που τη βρίσκω σε συλλογή σερραϊκών παροιμιών ως έκφραση για όσους αδιαφορούν.

Στις παροιμίες του Πολίτη βρίσκω μια ποντιακή για το κάστανο: «Το κάστανον εξήβεν ας σο τσέπλιν αχτέ και είπεν ‘‘Τιού! κι απόθεν εξήβα!’’» που καλύτερα να τη μεταγλωττίσω σε απλά ελληνικά για να την καταλάβουμε: «Το κάστανο βγήκε από το τσόφλι του κι είπε: ‘‘Φτου! από πού βγήκα!’’» Πράγματι, το αγκαθερό τσόφλι του κάστανου δεν έχει περιποιημένη όψη – η παροιμία λέγεται ή λεγόταν για όποιον έγινε μέγας και τρανός και περιφρονεί τους γονείς του ή όποιους βοήθησαν στην ανάδειξή του.

Ο Ιωάννης Βηλαράς σε ένα ποίημά του εξηγεί ότι το άσχημο τσόφλι δεν πρέπει να μας αποθαρρύνει:

          Της καστανιάς τ’ οπωρικό να πρωτοϊδείς, τραβιέσαι
και φαγουλό δεν το θαρρείς, από την ασκημιά του·
αλλ’ αν με νου προσεχτικό, με χάρη περιέργειας
απλώσεις, φτάσεις στο δεντρί, το κάστανο τρυγήσεις,
το γδύσεις οχ τα ξώτσεφλα, τ’ αγκαθερό του ντύμα,
με θαυμασμό θα ιδείς γυμνό το μυγδαλένιο σούμπρο
και στην ειδή παράμορφο και νόστιμο στη γέψη.

(Έχουν περάσει δυο αιώνες από τότε· οχ, είναι ιδιωματικός τύπος του από, τον είχε κι ο Σολομός· σούμπρο είναι η ψίχα των ξηρών καρπών, ειδή η όψη, παράμορφο το πανέμορφο).

Για το κάστανο υπάρχει είναι και το αίνιγμα:

Γύρω γύρω μαγληνό
Κι από μέσα μαλλιαρό
Κι από μέσα απ’ το μαλλί
Έχει μια μπουκιά καλή

(μαγληνός είναι ο λείος)

Όταν θέλουμε να παινέψουμε τις ψητές πατάτες για τη γεύση τους, λέμε ότι έγιναν σαν κάστανο. Από το κάστανο βέβαια η γλώσσα μας εμπλουτίστηκε με το καστανό χρώμα (στα μεσαιωνικά κείμενα το βρίσκουμε και καστανάτο), ενώ έχουμε και μερικά αντιδάνεια, σαν την καστανιέτα και την καστάνια, που ονομάστηκαν έτσι από την υποτιθέμενη ομοιότητά τους με το κάστανο.

Σε ένα δημοτικό λιανοτράγουδο, που το αναφέραμε και στο προηγούμενο κεφάλαιο, διαβάζουμε: «Το κάστανο θέλει κρασί και το καρύδι μέλι, και το κορίτσι φίλημα πουρνό και μεσημέρι.» Πολύ συχνό είναι στη λογοτεχνία και το μοτίβο της παρέας των φίλων που περνούν τα χειμωνιάτικα βράδια με κρασί και κάστανα στη θράκα. Χαρακτηριστικό είναι το ποίημα «Ψυχής ιατρείον» του Στέφανου Δάφνη, απ’ όπου ξεχωρίζω τους στίχους:

 

           Γυναίκα, λέω να βάλουμε κι ένα βαρέλι με κρασί,
που το χειμώνα θα ’ρχονται κι οι φίλοι μας να πιούνε.

       (…)

         Τη νύχτα, που τα κούτσουρα θα καίν’ στο παραγώνι,
τα κάστανα θα ψήνονται στη θράκα από τη χώρα,
με ρούχα ογρά, που θα μυρίζουν άνεμο και χιόνι,
θάρχονται οι φίλοι μας πιστοί, καλόβολοι, όπως τώρα

Ζέστη, κρασί, φίλοι και ψημένα κάστανα. Ναι, έτσι θεραπεύεται η ψυχή.

 

 

Advertisements

247 Σχόλια to “Το βελανίδι του Δία”

  1. Κουνελόγατος said

    Καλημέρα, εξαιρετικό (όπως πάντα :smile:).

    1985 σε κατάστημα τράπεζας (ιδιωτικής) στο κέντρο της Αθήνας.
    Ο υπάλληλος-ταμίας λέει στον πελάτη: περάστε στον κύριο Καστανά για υπογραφή.
    Κι αυτός, πάει έξω στον Παναγιώτη (χρόνια καστανάς στη γωνία). Τι θέλετε; Μια υπογραφή σας παρακαλώ. :mrgreen:
    Όταν πήγα νέος υπάλληλος (1987), ακόμη γελούσαν μ’ αυτόν, ήταν όμως αλήθεια; Ποιος ξέρει;

  2. cyrusmonk said

    Καὶ εἶναι καὶ ὁ …πουλὲς ἀπὸ κάστανα (Ἀστερίξ – ἡ χύτρα).
    Καλημέλα σὲ ὅλη τὴν παλέα!
    (Ὁ μαῦλος τῶν πειλατῶν, μὲ τὴν ὑπέλοχη πλοφολὰ τοῦ λώ – O tempo’a, o mo’es!)

  3. spiral architect said

    Νόστιμο το κάστανο στο χοιρινό, ωραία και η ξυλεία του δέντρου του για κρασοβάρελα, ξυλοδεσιές σκεπών και ανοιχτόχρωμα παρκέ.

  4. Γς said

    Καλημέρα

    Καστανιά λοιπόν

    αλλά και καστάνια:

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Ναι, έχουμε και ένα χρέος με τον Αστερίξ 🙂

  6. Παναγιώτης Κ. said

    Νικοκύρη, τα είπες όλα!
    Είμαι περίεργος να δω σε ποιο βαθμό τα σχόλια θα είναι συμπληρωματικά του άρθρου.

    Πριν 25 χρόνια, χειμώνα καιρό σε κεντρικό δρόμο του Λονδίνου όπου βλέπω έναν καστανά με τη φουφού μια ελληνικότατη δηλαδή εικόνα σε άλλη χώρα. Μέχρι τότε νόμιζα ότι είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό των βαλκάνιων.

  7. Γς said

    1:

    Και σε μια βόλτα μας συν γυναιξί και τέκνοις μου βλέπω έναν πολύ γκιουζέλ γκιουζέλ καστανά με τα συμπράκαλά του. Βγάζω τι κινητό και

    -Κάντε στην άκρη να βγάλω τον καστανά.

    Κι έρχεται μπρος μου ο φέρων το όνομα φίλος μου Ηλίας Καστανάς, που με άκουσε αλλά δεν είχε δει τον φέροντα τη χάρη

  8. Γς said

    φτου!

    Και σε μια βόλτα μας, συν γυναιξί και τέκνοις, βλέπω έναν πολύ γκιουζέλ καστανά με τα συμπράκαλά του.

  9. Παναγιώτης Κ. said

    @4 (Γς).Ναι και η καστάνια!
    Υπάρχει σχέση με το θέμα; Από που λοιπόν το όνομα της καστάνιας;

  10. sarant said

    9: Για την καστάνια, κάποιος κάπου κάποτε της βρήκε ομοιότητα σε κάτι με το κάστανο 🙂 (και όχι στα ελληνικά).

  11. Παναγιώτης Κ. said

    Σημαντική βλέπω και την παρουσία κάποιου Λεωνίδα Καστανά στη μπλογκόσφαιρα.
    Θυμήθηκα και τον ηθοποιό Κώστα(;) Καστανά που έπαιζε σε ταινίες του Τζαίημς Πάρις και μας πήγαιναν με το σχολείο για να τις δούμε!

  12. physicist said

    #6. — Καστανάδες στη γωνία θα βρεις και σε πολλές πόλεις της Κεντρικής Ευρώπης. Όπως δείχνει κι ένα γρήγορο ψάξιμο της λέξης Maroni, τα ψητά κάστανα στην κωνική χαρτοσακούλα είναι στάνταρ εικόνα τους χειμερινούς μήνες.

    Η γουγλοσελίδα μαγαρίζεται, δυστυχώς, από τη φάτσα του Ρομπέρτο Μαρόνι αλλά τι φταίνε τα κάστανα άμα ο άλλος είναι τενεκές ξεγάνωτος και τον λένε Καστανά;

  13. spiral architect said

    @11α: Ο επονομαζόμενος και γκαντέμης. 😀

  14. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Α, από «βάλανος» ξεκίνησε, ε; Ε βέβαια, μοιάζει και η μυρωδιά του βραστού κάστανου, με χυμό της βαλάνου… 🙂

    Πολλά και τα τραγούδια, αν και εστιασμένα στη φουφού : «…και στη φουφού του καστανά, στάχτη να γίνεις, σατανά…»
    Αν κι εμένα, μου αρέσει αυτή η φουφού, κι ας μην έχει κάστανα :

    Νομίζω ότι, αν και αυτονόηττο, δε γράφτηκε το «καστανό», για το σχετικό χρώμα.

  15. Πάνος με πεζά said

    Επίσης αυτονόητο ότι το αυτονόητο γράφεται με ένα ταυ…

  16. Κάστανα και αγριογούρουνα φέρνουν αμέσως στο μυαλό τον Αστερίξ (στην Κορσική π.χ.), αλλά εμένα μου θυμίζουν και τον Παντεχνή, τον Βυζαντινό Αστερίξ που έβαλε σχέδιο να φέρει κάστανα από το Αγιονόρος στην Πόλη για πούλημα. Τον ξέρει κανείς; http://www.comicdom.gr/2013/09/17/ellinika-komiks-31-ellinika-diamantakia/

  17. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα! Ωραίο άρθρο!

    Οι καστανιέτες (castanhuelas, ισπανιστί -όπου, περισσότερο, χρησιμοποιούνται) έχουνε κάποια σχέση;

  18. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    17 Ναι, θεωρήθηκε ότι μοιάζουν με κάστανα.

    16 Τον είχα δει τον Παντεχνή στα περίπτερα αλλά δεν τον διάβασα ποτέ. Καλό ήταν;

  19. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Κι επειδή θυμήθηκα τους ισπανούς, η φράση (της ισπ. αργκώς) «τόμα καστάνια» αντιστοιχεί, περίπου, στο «τρίτο, το μακρύτερο» δικό μας.

  20. physicist said

    #17. — Γιώργο, κι εγώ αυτό σκεφτόμουνα και βρήκα στη γερμανόφωνη Βίκη ότι η προέλευση είναι από το αραβικό kas ή kāsāt, που θα πει χειροκρότημα/χτύπημα των χεριών. Ας πει κάποιος που ξέρει αραβικά.

  21. spiral architect said

    Βάλανος – Συγγενικές λέξεις 😮

  22. physicist said

    #18(α), #20. — Συμπληρώνω, μετά από πιο προσεκτική ανάγνωση, ότι η αραβική προέλευση είναι υπόθεση, όχι δεδομένο. Παραθέτω και τον σχετικό σύνδεσμο, στον οποίον αναφέρεται και η εναλλακτική ετυμολογία από τα κάστανα.

  23. Πάνος με πεζά said

    Εσχάτως έχει προκύψει και η λέξη «καστανιέρα», για το σκεύος αυτό, που βγαίνει είτε για τζάκι είτε λίγο διαφορετικό, για μάτι κουζίνας. (Γιατί όχι «καστανιόλα»; 🙂 )

  24. 18γ Ναι, πολύ καλό!
    20 Αραβικά δεν ξέρω (τώρα μαθαίνω) αλλά στο λεξικό μου δεν βρίσκω τη λέξη — μόνο kâsât σημαίνει «κύπελλα» (π.χ. εδώ ή εδώ). Εδώ όμως λέει απλά, λίγο πολύ, ότι kâsât είναι …οι καστανιέτες.

    Παρεμπιπτόντως, qastal قسطل αλλά και kastana کستنه είναι λέει το κάστανο.

  25. Jimakos said

    @2, 5

    Αν θυμάμαι καλά, στον Αστερίξ στην Κορσική δεν είναι που δείχνει τους ντόπιους κορσικανούς να ρίχνουν κάστανα (με τον αγκαθωτό φλοιό) στα αγριογούρουνα δίκην σινιάλου ??

  26. Corto Maltese said

    Χαίρετε!

    α) «Αυτό το αγκαθερό κέλυφος οι αρχαίοι το έλεγαν εχίνο»

    Στην Αιτωλοακαρνανία (περιοχή Κερασόβου κλπ) το κέλυφος το λένε «σκάντζι» (απ’ τον σκαντζόχοιρο).

    β) Για την έκφραση «βγάζω τα κάστανα απ’ την φωτιά» έχω ακούσει από αξιόπιστο φιλόλογο ότι είναι γερμανική έκφραση και μάλιστα από αυτές που εισήχθησαν πρόσφατα στο λεξιλόγιό μας από τα Μ.Μ.Ε. Προσωπικά έχω την εντύπωση ότι προ 20 – 25 ετών μόνον την έκφραση με τα φίδια άκουγε κανείς, αυτή με τα κάστανα ήταν μάλλον άγνωστη.

    γ) Αφού το κάστανο προέρχεται από τον Πόντο, υπάρχει ενδεχόμενο να σχετίζεται ετυμολογικώς με την Κασταμονή; Στα λατινικά ονομαζόταν Casta Commeni.

  27. Γς said

    6:

    >Πριν 25 χρόνια, χειμώνα καιρό σε κεντρικό δρόμο του Λονδίνου όπου βλέπω έναν καστανά με τη φουφού μια ελληνικότατη δηλαδή εικόνα

    Πριν 23 χρόνια, στην Νέα Υόρκη μια άλλη ελληνική εικόνα.
    Δεν ήταν φουφού βέβαια. Ηταν καροτσάκι με χάρμπουγκερ και τέτοια. Στο Κολόμπους Σερκλ.
    Ελληνας είναι σκέφτηκα. Τότε όλα σχεδόν αυτά τα καροτσάκια τα είχαν Ελληνες.
    Ηταν Σαλονικιός και σιγά μην δεν ήξερα να του κάνω πλάκα στα χαλλλλαρά.

    Μου έλεγε για την Μακεδονία [είχαμε τα ντράβαρα τότε –διαδηλώσεις εδώ και στην Αμερική με τους Σκοπιανούς] όταν ξαφνικά τον έπιασε ο πατροπαράδοτος λεβέντικος οίστρος και άρχισε να φωνάζει σε έναν άλλο συνάδελφό του απέναντι:

    -Μωρή poutsa!

    -Α, να χαθείς, βρωμόστομε!

    Και έμεινε άναυδος που ήμουνα Ελληνας και τον δούλευα τόση ώρα.

    Α, ναι είχε και σουβλάκια. Εκείνα τα «Γκρικ χίρος».
    Και δεν ήθελε να τον πληρώσω κιόλας.

  28. physicist said

    #24. — Μπράβο, Δύτη. Δηλαδή ο άλλος στη Βίκη έβγαλε το αραβικό χειροκρότημα απ’ το μυαλό του, σαν να λέμε …

  29. Γς said

    14:

    >μοιάζει και η μυρωδιά του βραστού κάστανου, με χυμό της βαλάνου…

    Με του πουλιού το γάλα δλδ

  30. Πάνος με πεζά said

    Η αλήθεια είναι ότι η εικόνα που είχαμε για τον παλιό καστανά της Αθήνας, με την κυνηγετική τραγιάσκα με τα «αυτιά» που κατέβαιναν, έχει πλέον αλλάξει.
    Υπάρχουν αρκετοί αλλοδαποί καστανάδες (και το καλοκαίρι καλαμποκάδες), το δε ψήσιμο γίνεται συχνά με φιάλη υγραερίου. Από πάνω βλέπεις κάποια «εικονικά» κάρβουνα, που σου δίνουν την εικόνα, αλλά το ψήσιμο γίνεται με υγραέριο.

    Η ζήτηση είναι τόσο μικρή, που σου χαρίζουν και 1-2 κομμάτια, κι ας λέει η παροιμία το αντίθετο. Τα κάστανα πωλούνται ψημένα 4 στο ευρώ, νομίζω. Δηλ. 2 ευρώ=8 κάστανα, που γίνονται 10.

    Η πλάκα είναι ότι δεν ξέρω πώς διάολο το καταφέρνουν, αλλά όταν παίνρεις από αυτούς, όλο το «χνούδι» του κάστανου έχει αποκολληθεί, και τρως κατευθείαν τον καρπό, ενώ όταν τα ψήνεις στο σπίτι, θέλεις κι ένα μαχαιράκι να τα καθαρίσεις. Ίσως έχει να κάνει με την υγρασία του κάστανου.

    Άλλο που έχω ακούσει, για να διαλέξεις καλά ωμά κάστανα, είναι να προσέξεις η φλούδα τους να γυαλίζει (όπως του μήλου, ας πούμε), κι όχι να είναι θαμπή. Και φυσικά, καλό είναι να είναι κάπως μεγάλα, όχι αυτά τα κουρκουμπίνια που «τι είναι ο κάβουρας, τι είναι το ζουμί του»…

  31. sarant said

    30 Αυτο με τα εικονικά κάρβουνα δεν το είχα προσέξει!

  32. Γς said

    30:
    Πάνο πάρε με στο 24931 που σε θέλω κάτι

  33. Γς said

    31:
    Αμ εκείνα τα πυρακτωμένα εικονικά κάρβουνα των ηλεκτρικών τζακιών…

  34. Πάνος με πεζά said

    Αναγκαία εξέλιξη, γιατί τα κανονικά κάρβουνα έχουν αρκετή φασαρία για ν’ ανάψουν (αλλά και να σβήσουν). Υπάρχουν φυσικά και τέτοιες φουφούδες. Πάντως, θα πρέπει ο Δήμος, που χορηγεί και τις Άδειες, να θεσπίσει κάποιες προδιαγραφές, Ούτε και η μπουκάλα είναι ακίνδυνη, αν π.χ. την παρατάνε στο δρόμο μετά τη βάρδια….

  35. Ιάκωβος said

    16.
    Ο Παντεχνής, φυσικά. Είχε γίνει προσπάθεια στην ΕΡΤ, να είναι το πρώτο μεγάλο Ελληνικό ανιμέισον, αλλά δεν έγινε. Μεγάλο κόστος, πολλοί οι υπάλληλοι, λίγα τα λεφτά για παραγωγές. Φτιάχτηκε μόνο ένας πιλότος:

    http://www.greekanimation.com/movies/%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%AE%CF%82/

  36. cronopiusa said

    «Άγγελε, μόνο στο όνειρο μου δίνεις τα φτερά σου; Εεεε Άι σιχτίρ πλέον»

    «τόμα καστάνια» Κώστας Ζουράρις Hellensis

  37. IN said

    Μια και η συζήτηση για κάστανα και καστανάδες, θυμήθηκα την εξής αστεία ιστορία (που κυκλοφορεί ως πραγματικό -υποτίθεται- γεγονός) στην γενέτειρα. Υπήρχαν στην Κοζάνη, μάλλον στην δεκαετία του 1950, αφενός ένας καστανάς που είχε «στέκι» έξω από την Εθνική Τράπεζα (σε κεντρικότατο σημείο της πόλης) αφετέρου ένας γνωστός «μπαταχτσής» (και πότε και πού δεν υπάρχει ο δεύτερος;) ο οποίος έπαιρνε δανεικά και αγύριστα απ’ όλο τον κόσμο. Κάποια στιγμή λοιπόν, αφού είχε εξαντλήσει όλους τους υπόλοιπους, πήγε και στον καστανά:

    – Δώσε μου σε παρακαλώ ένα 50άρικο δανεικό, με σώζεις, έχω μεγάλη ανάγκη!

    – Δεν μπορώ, δε γίνεται. Απάντησε ο καστανάς

    – Γιατί δε γίνεται; απόρησε ο άλλος.

    – Δε γίνιτι σι λέου! Έχου συμφουνία μι ν’τράπιζα. Αυτοί να μην πλουν κάστανα, κι εγώ να μη δανείζω παράδις! εξήγησε ο καστανάς.

  38. Vrach said

    Όποιος δεν έχει πάει, να το κάνει φέτος (κάθε χρονιά διοργανώνεται το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Οκτώβρη): Γιορτή του Κάστανου στην Καστάνιτσα, ένα υπέροχο ορεινό τσακώνικο χωριό του Πάρνωνα, Το χωριό περιβάλλεται από καστανόδασος, εξού και το όνομα, και βασίζεται ακόμα και σήμερα σε μεγάλο βαθμό από την καστανοπαραγωγή. Όμως, δεν ξέρω πόσοι το έχουν υπόψη τους, νομικά η συλλογή καστάνων δεν είναι ελεύθερη, δηλ. συνήθως όλες οι καστανιές που βλέπουμε σε τέτοια μέρη ανήκουν σε κάποιους και δεν επιτρέπεται στους επισκέπτες να μαζεύουν τον καρπό. Ακόμη, επίσης μάλλον όχι ευρέως γνωστό, οι καστανιές στην Ελλάδα (και όχι μόνο) εδώ και αρκετά χρόνια έχουν πληγεί από μια φοβερή αρρώστια, κάτι σαν καρκίνο της καστανιάς, και ξεραίνονται. Μάλιστα κάποιοι γεωπόνοι του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης πολεμάνε με μελέτες και έρευνες να λύσουν το πρόβλημα αλλά τα αποτελέσματα δεν είναι ακόμα τα αναμενόμενα.

    Όσο για το μέγεθος των καλών καστάνων, όταν συμμετείχα στην Καστάνιτσα με ντόπιους σε συλλογή τους (είναι δυσκολότερη δουλειά απ’ ότι μπορεί να υποθέσει κανείς, αλλά σούπερ εμπειρία), μόλις έβρισκα κανένα που το θεωρούσα τεράστιο και το έδειχνα περήφανα και χαμογελαστά στους άλλους, οι ειδήμονες μού το απέρριπταν: «μικρό», «όχι πραγματικά καλό» -πώς το διέκριναν; Μυστήριο! Και η διαλογή είναι άλλη μεγάλη ιστορία και γίνεται πια με ειδικές μηχανές.

    Και βέβαια έχει υπέροχες συνταγές με κάστανα – πέρα από τα γνωστά τσουρέκια ή κέικ με κάστανο, το γλυκό κάστανο και τις μαρμελάδες εμένα μου έκαναν εντύπωση και όσα δεν έχουν σχέση με γλυκό, π.χ. η καστανόπαστα (δεν είναι γλυκιά αλλά κάτι σαν αλοιφή, σαν σκορδαλιά), το αγριογούρουνο με κάστανα (και η απλούστερη εκδοχή του, το χοιρινό με κάστανα), τα λουκάνικα με κάστανα και κόκκινη σάλτσα, κ.λπ. Κορυφαία ωστόσο βρίσκω τα γλυκά καστανοτρουφάκια, τόσο μ’ άρεσαν που, αν και δεν σκαμπάζω από μαγειρική, αποφάσισα να το επιχειρήσω και να τα φτιάξω!

  39. sarant said

    38 Σε πολλαπλούς πειρασμούς μάς βάζεις!

    37 Υπάρχει σε διάφορες παραλλαγές -και ξένες.

  40. Γς said

    36:

    Διαβάζω στα σχόλια του βίντεο:

    «Αυτος που εβαλε τον τιτλο στο βιντεο δεν μπορει να ειναι αριστερος. Να μη συζητησουμε και το εαν ειναι πατριωτης και δημοκρατης..»

    Οντως.
    Ποιος μαλάκας έβαλε αυτόν τον τίτλο;

  41. spiral architect said

    @37: Αμφιβάλλεις ότι, μπορεί να’ γινε στ’ αλήθεια;

  42. ΚΑΒ said

    >>οχ, είναι ιδιωματικός τύπος του από, τον είχε κι ο Σολομός.

    Ο Σολομός σίγουρα τον γνώρισε στο δημοτικό τραγούδι :

    Ηλιε μου και τρισήλιε μου

    ………………………………………………………………………………
    ………………………………………………………………………………
    Τι έχεις, κόρη, που θλίβεσαι και χύνεις μαύρα δάκρυα,
    και τρέχουν τα ματάκια σου σα μαρμαρένια βρύση;
    Μη σε πονεί οχ τη μάνα σου, να στείλω ναν τη φέρω;
    -Δε με πονεί οχ τη μάνα μου, μη στείλεις ναν τη φέρεις.
    -Μη σε πονεί οχ τ’ αδέρφια σου…
    -Δε με πονεί οχ τ’ αδέρφια μου….
    μόν΄ με πονεί οχ το σπίτι μου κι όχ τον Απάνω Κόσμο.
    -Α σε πονεί οχ το σπίτι σου…

    οχ<οκ<εκ

  43. cronopiusa said

    ο καλός ο Δίας
    της παίρνει το νερό της εφηβείας

  44. sarant said

    42 Έτσι!

    41 Για ανέκδοτο μού μοιάζει.

  45. Πάνος με πεζά said

    Η καστάνια λοιπόν, είναι ένας αντεπίστροφος μηχανισμός που λειτουργεί πάνω σε γρανάζι. Mε το ίδιο όνομα λέγεται και ο αντίστοιχος μηχανισμός σύσφιξης ιμάντα (θυμηθείτε λίγo Express Service), ενώ αντεπίστροφα λειτουργούν επίσης σε αλυσίδες ανύψωσης (κρικοπάλαγκο), αλλά και σε συρματόσκοινα, όπου λέγονται «κιθάρες» !

    Πάμε τώρα να λεξικολογήσουμε : γιατί έχει καθιερωθεί το «αντεπίστροφο» αντί του «ανεπίστροφο»; Μα γιατί ο μηχανισμός αντιτίθεται στην επιστροφή, αλλά όχι δια παντός (άνω τελεία) με κάποια λειτουργία του, μπορεί και να την επιτρέψει. Όταν όμως η επιστροφή είναι αδύνατη, όπως π.χ. σε υδραυλικές βαλβίδες, θα μπορούσαμε κάλλιστα να χρησιμοποιούμε το «ανεπίστροφος», και θα δείτε ότι είναι αρκετοί τις λένε έτσι αυτές…

  46. gpoint said

    # 17, 18

    Η σχέση καστανιέτας-κάστανου νομίζω πως δεν είναι οπτική αλλά ακουστική, Εχω ακούσει για τον θόρυβο που κάνει η κάψα με τα κάστανα όταν σκάει αλλά θα μπορούσε να είναι και ο ήχος όταν σκάνε στο ψήσιμο

  47. antonislaw said

    Απολαυστικό το άρθρο σας!
    Το δίστιχο που αναφέρετε κυκλοφορεί και ως εξής στην Κρήτη:
    Το κάστανο θέλει κρασί και το καρύδι μέλι και το κοπέλι κοπελιά κι η κοπελιά κοπέλι! (επειδή το καρύδι με το μέλι είναι αφροδισιακό τη θεωρώ ιδιαίτερα εύστοχη για να δείξει την απόλυτη ερωτική «χημεία»). Αν μάλιστα το μέλι είναι από άνθη καστανιάς και δη Αγίου Όρους (προστατευόμενα δάση με συνθήκη NATURA2000), που είναι ξακουστό ακόμα καλύτερα!

  48. gpoint said

    # 30
    Τα κάστανα των καστανάδων είναι ειδική ράτσα (αν θυμάμαι καλά Κρητικά) γι αυτό δεν έχουν χνούδι, δεν κάνουν όλα τα κάστανα για φουφού.

  49. gpoint said

    Ωστε μαρόν τα μεγάλα κάστανα… έχουν ονοματολογικήσχέση οι Μαρωνίτες της Βηρυττού ;

  50. physicist said

    Παρένθεση: από σήμερα ισοφάρισε η Τουρκία με δεύτερο βραβείο Νόμπελ. 😉

  51. Πάνος με πεζά said

    Όσο για τις καστανιές, ένα υπέροχο δάσος με καστανιές είναι στην επαρχιακή Τρίπολης-Σπάρτης, κοντά στο Αλεποχώρι (Χάνι Χρήσταινας, ή του «Παπαντώνη», για τους νεώτερους)
    http://www.instantstreetview.com/@37.348084,22.412521,-181.14h,7.13p,0.67z

  52. alexisphoto said

    μην ξεχάσουμε και τις Καστανιές του Έβρου.
    Αν και από ότι θυμάμαι -από τα στρατιωτικά μου χρόνια, πολλλά χρόνια πριν- δεν έχει κάστανα η περιοχή…
    Από αλλού προέρχεται το όνομά της.
    καλημέρες

  53. Πάνος με πεζά said

    @ 48 : Ένας καστανάς (Πακιστανός) μου είχε πει ότι «κάποιοι κοροϊδεύουν, και πουλάνε μαρόνια»… Άντε βγάλε άκρη…

    Πάντως, (και συμπληρώνω προηγούμενο εξοπλισμό), υπάρχει και αυτή η συσκευή χάραξης, για το οικιακό ψήσιμο…Όσο πιο χαραγμένα (εγώ κάνω ένα Χ σε κάθε μεριά), τόσο πιο εύκολα φεύγει το χνούδι.

  54. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    47 Να είστε καλά!

    51 Κι άλλη ωραία πρόταση!

    Κι εδώ υπάρχει σε μερικά μέρη διάκριση ανάμεσα σε κάστανα και μαρόνια, αλλά χωρίς συνέπεια.

  55. Νοτιος Κωλος said

    η εκφραση με τα καστανα και τη φωτια υπαρχει και στα ισπανικα: «sacar las castañas del fuego»

  56. physicist said

    #47. — Το κάστανο θέλει κρασί και το καρύδι μέλι και το κοπέλι κοπελιά κι η κοπελιά κοπέλι!

    Ομοφοβική η μαντινάδα.

  57. marulaki said

    Τα ανέκδοτα είναι βγαλμένα από τη ζωή

  58. sarant said

    50 Eγώ γιατί δεν βρίσκω την είδηση; έχεις ινσάιντ ινφορμέσιο;

  59. physicist said

    #58. — Καθόλου ινσάιντ, Νίκο, μιλάω για τον Aziz Sancar, στον οποίο απονεμήθηκε σήμερα το Νόμπελ Χημείας.

  60. 49

    Οι Μαρωνίτες του Λιβάνου ονομάστηκαν από τον ιδρυτή της σέχτας τους, Άγιο Μάρων(α).

    https://en.wikipedia.org/wiki/Maron

  61. Γς said

    56:

    Ναι, ομοφοβική. Αλά όπως όμως λέει:

    >το μέλι είναι από άνθη καστανιάς και δη Αγίου Όρους 😉

  62. physicist said

    #61. — Ευλογημένο μέλι το αγιορείτικο. Φαίνεται η αγιοσύνη του, άμα προσπαθήσεις βυθίσεις μέσα του ένα κομάτι ξύλο, δεν πάει στον πάτο.

  63. sarant said

    62: 😉

    59: Tώρα το είδα, αλλά αυτός το μοιράστηκε με άλλους 2, οπότε πήρε 1/3 Νόμπελ. Ακόμα τους περνάμε!

  64. physicist said

    #63(b). — :D, καλό!

    Σε περίπτωση που το εννοείς έστω και λίγο σοβαρά, απλώς να αναφέρω ότι εγώ δεν τα διαιρώ. Άμα δηλαδή μου πεις ότι ο Φάυνμαν είναι μόνο κατά εν τρίτον Νομπελίστας, θα σου κόψω την καλημέρα. 😉

  65. Alexis said

    #56: Έως και ανώμαλη μπορώ να πώ! 😀 😀 😀

    #38: Endothia parasitica, ο μύκητας που προκαλεί το έλκος της καστανιάς.
    Τελευταία αντιμετωπίζεται με εμβολιασμούς (τεχνητή μόλυνση) των δέντρων με ιό ο οποίος καθιστά το μύκητα ανενεργό.
    Περισσότερα εδώ

  66. Zoi Zbeebz said

    Με τόσο κάστανο, με βλέπω να τη χαλάω τη δίαιτα! 😛

    ( @ 37 Μάλλον είμαστε κοντοχωριανοί…)

  67. Τ «αγκαθωτό περίβλημα » του κάστανου: αχινός , στο χωριό μου (καστανοχώρι)

  68. Νάτανε μόνο ο Σλήμαν! Ακόμα περισσότερο ο Κίπλινγκ π.χ., που ήταν και ινδοτραφής: http://www.kiplingsociety.co.uk/facts_swastik.htm

  69. Ωχ, παρντόν, λάθος νήμα. Στο χτεσινό πήγαινε!

  70. Πάνος με πεζά said

    H σουϊτα «Καστανιά», του Αγαπητού, στο Πήλιο.

    http://www.pelion-agapitos.com/image.php?id=178
    http://www.pelion-agapitos.com/image.php?id=184

    E, κάτι «τεμάχια» που έπεσαν εδώ, τα θυμόμαστε ακόμα…

  71. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    63β-64,
    θα σας απογοητεύσω, αλλά ο Παμούκ κάνει για δύο!

  72. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Μάτια σαν τα κάστανα
    μ΄έβαλαν στα βάσανα

  73. ma said

    Καλημέρα! Να προσθέσω κι εγώ τον οβολό των σχολίων μου.
    Ή λαίδη Μάκβεθ νομίζω δε χαρίζει κάστανα σε τρεις μάγισσες στην αρχή του έργου, αλλά ίσως να μη θυμάμαι καλά.
    Και το χωριό Κασταμονίτσα στην Πεδιάδα Ηρακλείου.

  74. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

  75. gbaloglou said

    Που να το φανταζόμασταν πως θα έφθανε κάποτε η μέρα που κάστανα και καλαμπόκια θα πουλούνταν παρέα! (Εδώ στην Θεσσαλονίκη οι μάγκες της «Γιαγιας Λένας» στην Τσιμισκή πουλάνε κάστανα ακόμη και τον Αύγουστο!!!)

  76. gbaloglou said

    Πικροκάστανα υπάρχουν στην Ελλάδα; Θυμάμαι στην Αμερική … πως περνούσα καθημερινά με το αυτοκίνητο από μια καστανιά … ώσπου μια μέρα που πέρασα πεζός έκοψα αρκετά … και το βράδυ διαπίστωσα ότι δεν τρώγονταν με τίποτα 🙂

  77. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    6.>>Νικοκύρη, τα είπες όλα!
    Αμ δεν τα είπε: Πού είναι τα κρητικά κάστανα,τα μόνα που ξεφλουδίζουν χωρίς ψήσιμο και γι΄αυτό εκλεκτότερα;
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=454078

  78. Πάνος με πεζά said

    Ναι, και στην Αθήνα κάστανα με καλαμπόκια παρέα. Παλιότερα, «τρομάζαμε» να έρθει Αύγουστος να δούμε καλαμπόκια (για κάνα μήνα, όλο κι όλο) στο δρόμο, τώρα είναι πολύ περισσότερο, από την αρχή του καλοκαιριού (είναι και οι εναλλακτικές υπερ-καλλιέργειες…).

    Αν σας ενδιαφέρει η αξία επένδυσης,

    Καλαμπόκι : 0,40~0,50 ωμό στη λαϊκή, 2~2.50 ευρώ ψημένο.
    Κάστανα :4.50~5.00 ευρώ το κιλό, τώρα που βγαίνουν, το λιγότερο 2.50 ευρώ προϊόντος του Χειμώνα, και 1 ευρώ τα τέσσερα, ψημένα. Τώρα, για τεμάχια στο κιλό, θα σας γελάσω… 🙂

    (Να κάτι ωραίο, η μετοχή ουδέτερου «προϊόν» (εξελισσόμενο), που μετατράπηκε σε ουσιαστικό.

  79. gbaloglou said

    76 Ιπποκαστανέα

  80. gbaloglou said

    78 Ναι αλλά το καλαμπόκι είναι μια κι έξω, ενώ το κάστανο μάχη επί της φουφούς τεμάχιο προς τεμάχιο!

    [«φουφούς» ή «φουφούδας» η γενική; Μη σας παρασύρει ο πληθυντικός <A HREF = https://www.youtube.com/watch?v=iJcBed9AgKIφουφούδες!]

  81. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Να κεράσω εικονογραφημένο ραμόνι ντούπλεξ; 😀

  82. 6, …Είμαι περίεργος να δω σε ποιο βαθμό τα σχόλια θα είναι συμπληρωματικά του άρθρου….

    Κάστα να πάνε! 🙂

  83. …ή και
    Κάστα να, Πάνε!

  84. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Καστανάκι λέει ο πατέρας μου το τάπερ, τώρα, γιατί παλιά λέγαμε το μεταλλικό φαγητοδοχείο με καπάκι.
    Κάστανα στιφάδο, Χανιώτικη γκουρμεδιά.

  85. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    82 >>Κάστα να πάνε! 🙂
    Καστά να πάνε…μπρ

  86. 27, …στην Νέα Υόρκη…Σαλονικιός…είχε και σουβλάκια. Εκείνα τα «Γκρικ χίρος».

    Χιρινά σουβλάκια, εννοείς; 🙂

  87. alexisphoto said

    @83:
    Λετίσια Κάστα να πάνε!!!
    🙂

  88. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    81. Τέλεια!!!

  89. 23, H καστανιέρα είναι άραγε από το κάστανο, ή έχει σχέση με το cast iron, που πιθανόν να ήταν το υλικό κατασκευής των σκευών (κάποτε, τουλάχιστον);

  90. Πάνος με πεζά said

    Να κάστανα, να κάστα ! (πως λέμε «να παιδί, να μάλαμα») 🙂

  91. Πάνος με πεζά said

    Θα μπορούσαν να υπάρξουν και κάστανα Αστάνας (πρωτεύουσα Καζακστάν).

  92. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    «Πρωί πρωί τα κάστανα το βράδυ βελανίδια», τί να σημαίνει; (κάπου στο ΄νέτι το είδα)
    Πρώτα καλά κι ύστερα χάλια;

  93. Πάνος με πεζά said

    Kι επειδή με μπέρδεψαν με τους τόνους οι στοιχιματζήδες (γιατί από εκεί μας ήρθε η πόλη), καλύτερα «ο καστανάς της Αστανάς» ! 🙂

  94. Πάνος με πεζά said

    @ 92 : Εμένα μου έρχεται σαν «το πρωϊνό πουλί πιάνει το σκουλήκι».

  95. Πάνος με πεζά said

    @ 89 : ή από τίποτα ανίερα καστ, σε ταινίες; 🙂

  96. Γς said

    86:
    >Χιρινά σουβλάκια, εννοείς;

    Ελα τώρα. Χίροζ!

  97. Γς said

    94:

    και για το άλλο το πουλί [του #29] δεν είπες τίποτα 😉

  98. Ποντικαρέος said

    @92 Στο http://www.inout.gr/archive/index.php/t-52816.html αναφέρει ένα «διαφημιστικό σποτ» με τη φράση αυτή και όπως το καταλαβαίνω σημαίνει με τα καλά και αγνά υλικά. Δεν ξέρω αν έχει σχέση με αυτό που διάβασες …

  99. Πάνος με πεζά said

    @ 97 : Mη μου τα γυρίζεις τώρα , εμείς είμαστε Σκλαβενιτικοί !

  100. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    77. άκυρο, αναφέρθηκαν!
    >>ονομαστά είναι τα κρητικά κάστανα, που παλιότερα, για να τα διατηρούν επί περισσότερο χρόνο τα έθαβαν (οπότε τα έλεγαν κάστανα της γούβας).
    Στέκομαι διορθωμένη και μου έβαλα επιτίμιο,να αναφέρω κάτι καστανωπό της προκοπής.

  101. ΚΑΒ said

    Από τις πολλές παραλλαγές του αινίγματος για το κάστανο αναφέρω αυτήν από την Κω:

    ‘Π’ όξω ‘π’ όξω ταυραρόν και ‘πό μέσα μαλλιαρόν, παραμέσα σακκουμένον κι ως τημ μούρη σκεπασμένον, και στημ μέσα τημ μεριά έχει τη γκαλή καριά.

    ταυραρό: άγνωστο τι σημαίνει

  102. gryphon said

    Να διαφωνησω λιγο με την ιεραρχια των ξηρων καρπων οπου το καστανο ειναι δευτερο. Για το πρωτο τα καρυδια συμφωνω ειναι εξαλλου και το μονο που τρωγεται και ειναι τελειο οπως ειναι απο το δεντρο χωρις καμμια επεξεργασια
    Παντα ειχαμε πολλα καστανα στο σπιτι απο το χωριο απο συγγενεις κλπ και η μανα μου εφτιαχνε συχνα οταν ηταν η εποχη τους βραστα η ψητα.
    Προσπαθησα πολυ απο μικρος να το συμπαθησω αλλα ματαια…Δεν μου αρεσει ουτε η γευση τους ουτε η αισθηση που εχουν στο στομα
    Βρασμενα ειναι γλυκα και για καποιον λογο σε λιγωνουν αμεσως. Ψημενα ειναι παλι γλυκα και τελειως στεγνα.
    Σε καθε περιπτωση μπορω να φαω με το ζορι ενα και μετα το δευτερο αλεθω και αλεθω στο στομα μου και δεν παει κατω με τιποτα.
    Επισης μερικες πατατες (οχι οι γλυκοπατατες οι κανονικες) τον χειμωνα ιδιαιτερα που ξεπαγιαζουν οταν τηγανιστουν μαυριζουν και η γευση τους και η υφη τους μετα ειναι σαν καστανα και επισης ειναι απαισιες και δεν τρωγονται

  103. ΕΦΗ-ΕΦΗ said


    http://fouit.gr/2013/12/13/%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%82-%CE%B7-%CF%86%CE%BF%CF%85%CF%86%CE%BF%CF%8D-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CF%81%CF%8D%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%82-2/

  104. dozas33 said

    #50# Ισοπαλία τό λέτε αυτό ? Μακάρι τά νόμπελ ποήσης νά είχαν τήν ίδια αξία μέ τά νόμπελ χημείας…Αλλά δέν εχουν .

  105. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>Δεύτερο στην ιεραρχία των ξηρών καρπών, μετά το καρύδι, έρχεται το κάστανο.
    Αλήθεια,τα φιστίκια δεν είναι μετά ή και ισοϋψή με τα καρύδια; Τ΄ αμύγδαλα από κοντά κι αυτά.Για κάποιο λόγο μπορεί και ν΄αποξεχνούσα τα κάστανα ως ξηροκάρπι.

    Καστανούλα μου

  106. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    104: Εξαρτάται -για μερικούς έχουν μεγαλύτερη αξία τα λογοτεχνικά νόμπελ

    92 κε Εγώ το καταλαβαίνω ότι καποιος αρχίζει να τρώει (ξοδεύει, καταναλώνει) σπάταλα πρώτα το εκλεκτό, οπότε το βράδυ τού απομένει μόνο το ευτελές.

  107. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    106.β Αυτό ταιριάζει να είναι.

    Μάτια καστανά

  108. Γς said

    Μανούλες οι Ρουμάνοι στις κλοπές.

    Αλλά όχι κι έτσι:

    Ρουμάνοι ιερείς οι δράστες της κλοπής του ιερού λειψάνου του Αγίου Χαραλάμπους από μονή

  109. Άκου τώρα τι μούρθε: το καστανό χρώμα το λέμε και tabac, από τον ωμό καπνό.
    Τα ταμπάκικα, τα παραδοσιακά βυρσοδεψεία, χρησιμοποιούσαν (και) βελανίδια για τις χρωστικές του δέρματος. Χρησιμοποιούσαν κι άλλες πρώτες ύλες, όπως σκυλοκούραδα, κι αμμωνία από κεί που κατουρούσαν τα γελάδια στο σταύλο, κι έτσι εξασφάλισαν την εύοσμη φήμη τους.
    Μπορεί τα ταμπάκικα να έχουν σχέση με το όνομα του καπνού; :ο 0:

    Το καστανόχωμα το αναφέραμε;

  110. dozas33 said

    #106# Καί τά νόμπελ λογοτεχνίας αξίζουν , αλλά οί λατινοαμερικάνοι πού τά έχουν σαρώσει έχουν καί τά μεγαλύτερα ποσοστά αναλφαβητισμού

  111. Σκύλε μου, τα ταμπάκικα είναι από τους ταμπάκηδες, με απώτατη αρχή το αραβικό dabbâğ, «βυρσοδέψης».

  112. sarant said

    101 Λογικά αυτό το ταυραρό θα είναι γιαλιστερό ή λείο ή κάτι τέτοιο, όχι;

  113. Γς said

    Για να μην σας περνάνε για εύκολες μη λέτε «πίπα» να λέτε «θες να σου κανω μια βαλανοσκοπηση με το στόμα μου;

    Οταν εμείς βαλανοσκοπούσαμε οι άλοι τρώγανε βελανίδια

  114. 110

    και τα μεγαλύτερα ποσοστά σε μις Υφήλιος, αν αυτό συνδέεται ❤

    111

    το κοίταξα μετά, ο τεμπελόσκυλας
    μας μείναν τα σκυλοκούραδα 😎

  115. giorgos said

    χαχχχ ναί βέβαια (114)

  116. skol said

    9,10: Βλέπω ότι η ερώτηση που είχα κάνει στο πρώτο μου σχόλιο στο μπλογκ ακόμα δεν έχει απαντηθεί!

  117. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Καστανιές΄Εβρου.Σηματοδοτούν πλημμύρες νερών και τώρα προσφύγων.

  118. Νεοκιδ L'errance d'Arabie said

    Πολυ ανωτερο ενα νομπελ λογοτεχνιας απο ενα χημειας. Εντελως ανυποληπτα νομπελ, σχεδον στα ιδια χαλια με τα ειρηνης.
    Οι καλυτεροι χημικοι στις μερες μας ειναι ειτε διαφημιστες ειτε μεταφραστες- λογοτεχνες.

  119. Skol, δες όμως το 10, το 18α, ή και το 46. Ο «κάποιος κάποτε» του 10 μάντεψε ποιος είναι 🙂

  120. sarant said

    119 Εγώ δεν ξέρω ποιος είναι ο κάποιος κάποτε

  121. skol said

    120: Τότε ούτε εγώ ξέρω! Ας μας πει ο Δύτης 🙂

  122. leonicos said

    Πήλιο και Θεσσαλία, το περίβλημα το έχω ακούσει ‘(μ)πούτζα’ με ηχηρό ζ, όπως λέμε ‘μούτζα’ με π στην αρχή.

    Αυτ’ό πρέπει να το έχω ξαναπεί.
    Αρτοτίνα, 1974-5 με πλησιάζει η σπιτονοικοκυρά μου με κάποιο δισταγμό και μου λέει: «Δε μ’ λες,,, Είναι αλήθεια ότι στην Αθήνα τα πουλάνε τα κάστανα;»

    Εκεί τα είχαν αποκλειστικά για χοιτροφή. Βράσαμε, φάγαμε και κατάλαβαν ‘τι θα πει κάστανο’.

    Νομίζω ότι ξέφυγε η φράση ‘έτσι έμαθε τι θα πει κάστανο’ για κάποιον που δυσκολεύτηκε ή την έπαθε

  123. leonicos said

    Ποτέ δεν συσκολευομαι να είμαι τελευταίος!

  124. 118

    Ο Πρίμο Λέβι, Κίντο, τι δουλειά νομίζεις ότι έκανε;
    Και μάλιστα δούλευε στη φάμπρικα της οικογένειας Μοράβια. Του Αλμπέρτο Μοράβια και της μουράβιας που βάφουμε τα βρεχάμενα των καϊκιών.

    δωράκι: http://lolsnaps.com/upload_pic/9617b45f-engineer-for-sure.jpg

  125. giorgos said

    Υποθαλάσσιος αγωγός μεταφοράς νερού από την Τουρκία στο κατεχόμενο…
    Έργα-Υποδομές από Engineer, 26-Σεπτέμβριος 15
    Γιά νά πραγματοποιηθούν αυτά έργα , χρειάζεται καί χημεία . Σίγουρα δέν χρειάζεται …ποίηση .

  126. 120-121 A, νόμιζα πως ο κάποιος κάποτε αναφερόταν στην απάντηση «Δεν αποκλείεται για την καστάνια, θέλω να το κοιτάξω» στο ερώτημα «Μήπως είναι η ροκάνα που έχει τον ίδιο μηχανισμό με την καστάνια και βγάζει τον ίδιο ήχο με την καστανιέτα που μοιάζει με κάστανο;» (βλ. λινκ στην κουβέντα του ’11, σχ. 56 και 59α), δηλαδή ότι επρόκειτο για τον Skol. Μπέρδεμα!

    Πάντως ο Μπάμπι έχει την καστανιέτα ως υποκοριστικό (ισπανικό) του κάστανου, δεν έχει όμως λήμμα για την καστάνια. To ΛΚΝ πάλι παραπέμπει στο ιταλικό castagna, που βλέπω να σημαίνει μονάχα κάστανο: http://www.etimo.it/?term=castagna&find=Cerca ή http://www.treccani.it/vocabolario/castagna/ ή http://www.sapere.it/sapere/dizionari/dizionari/Italiano/C/CA/castagna.html?q_search=castagna

  127. giorgos said

    (αυτά τά εργα) http://www.michanikos.gr/_/Ειδήσεις/έργα-υποδομές/Υποθαλάσσιος-αγωγός-μεταφοράς-νερού-από-την

  128. Και πράγματι, στα ιταλικά η καστάνια λέγεται cricco: https://it.wikipedia.org/wiki/Cricco

  129. physicist said

    #118. — Κίντο, αζάν προβοκατέρ, σοβαρέψου. 😉

  130. physicist said

    #118. — Δηλαδή, επιγραμματικά και μόνο, έλεος και ξανά έλεος αν αυτοί οι άνθρωποι με τις κορυφαίες συνεισφορές και πνευματικές κατακτήσεις είναι ανυπόληπτοι.

  131. Πέπε said

    109:
    Το χρώμα ταμπά δεν είναι καστανό, είναι πιο ανοιχτό. Και δεν είναι από τον ωμό καπνό, αλλά από τον ταμπάκο, δηλ. τον κονιορτοποιημένο καπνό για σνιφάρισμα. Επειδή όταν φταρνίζεσαι, μετά το πρεζάρισμα του ταμπάκου, βγάζεις μια μίξα με πολύ χαρακτηριστικό καφέ-μπεζ χρώμα που κάνει το μυξομάντηλο να φαίνεται σα χεσμένο, βγήκαν τα μαντήλια χρώματος ταμπάκου (γαλλιστί tabac, προφέρεται ταμπά), για να την καμουφλάρουν. Όθεν η λέξη έμεινε γενικώς για το χρώμα αυτό, το ταμπά.

  132. physicist said

    #118. — Και να μην ξεχάσουμε μια τεράστια μορφή, επιστημονικά αλλά όχι μόνον, τον Walter Kohn. Συγγνώμη δηλαδή που επιμένω αλλά όντως το 118 είναι πέρα για πέρα άστοχο. Παρεκτός κι αν υπάρχει κάποιο χιούμορ που δεν το πιάνω.

  133. Εγώ επιμένω μια και ξεκίνησα στην καστάνια. Έχω το γαλλοελληνικό λεξικό του Ηπίτη (1911-1912), το οποίο κατά κανόνα δεν διστάζει να δώσει λαϊκές ή μαστόρικες λέξεις της εποχής. Στο λ. για την καστάνια (cliquet) γράφει «μοχλίσκος εμποδίζων κλπ., εποχλεύς, ανασταλτικός τορμίσκος, κοράκιον». Κοράκι λοιπόν στις αρχές του αιώνα, και η καστάνια έπεται.

    Ωστόσο, βρίσκω στο τουρκικό λεξικό μου τη λέξη kastanyola, καταφανώς ιταλικής προέλευσης, που σημαίνει κάτι παραπλήσιο με αυτό που ψάχνουμε (naut. cleat, pawl of a capstan). Το οποίο όμως στα ιταλικά μοιάζει να είναι κάτι εντελώς άσχετο.

  134. Πέπε said

    @16:
    Κάποτε τον ξανααναφέραμε τον Παντεχνή. Τον είχα διαβάσει μικρός (και πολλές φορές ξανά έκτοτε, μέχρι και αρκετά πρόσφατα), από ένα αντίτυπο της δεκαετίας ’70, υποθέτω, των γονέων μου. Ήταν ξεχασμένο στο ίδιο συρτάρι με μερικά Αστερίξ και Λούκυ Λουκ.

    Ο Παντεχνής όμως, αν δεν κάνω λάθος, έβγαλε μία μοναδική περιπέτεια.

  135. sarant said

    124 Κι έχει γράψει και βιβλίο Το περιοδικό σύστημα.

    Αλλά για τη μουράβια δεν ήξερα!

  136. sarant said

    133 Καστανιόλα υπάρχει και στα ελληνικά
    http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%9A%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%8C%CE%BB%CE%B1

  137. Δημητρης said

    131 Να μάθω να μην τρώω την ώρα που διαβάζω. Μπλιαχ

  138. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Δεν τα πιάνεις Αγγελόσκυλο… βεμ γκετς βας… 🙂

  139. physicist said

    Εεεεεπ, όχι και Αγγελόσκυλο! Παοκτσής είμαι, όχι παλαβωμένος. 😉

  140. Μαρία said

    131
    Η συνηθισμένη παπαρολογία του σλαγκ. Ούτε μίξες χρειάζονται ούτε μαντίλια. Απλούστατα και στα γαλλικά η λέξη ταμπά δηλώνει και το χρώμα.

  141. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    135.α και πολύ ωραίο βιβλίο

    >>(μαγληνός είναι ο λείος)
    -μαγληνό κατσουνωτό (καμπυλωτό)
    μπαίνει σε τρύπα γυναικώ-
    το σκουλαρίκι

  142. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    139. Ω παρντόν! Νόμιζα ότι είσαι Αγγελικός. 🙂
    Aντικειμενικά τώρα ,θα έλεγα ότι το σκορ στα νομπελ Γιουνάννισταν-Τυρκιιέ είναι 1,5-1,5 😉

  143. physicist said

    #142. — Γιατί ενάμιση η Ελλάδα και όχι δύο ωρέ παλικάρι; Για την Τουρκία ψυλλιάζομαι λες ότι το μισό του Σαντζάρ μπορούν να το περηφανεύονται οι Αμερικανοί, και δεν έχεις άδικο. Αλλά της Ελλάδας γιατί της κόβεις μισό;

  144. physicist said

    #133. — Δύτη, σπαζοκεφαλιάζω με το ιταλικό πυροτέχνημα, την καστανιόλα, που έγινε καστανυόλα της ναυτοσύνης και των μηχανικών κατασκευών στα τουρκικά. Εκτός από πυροτέχνημα, στα ιταλικά, είναι και ψάρι καθώς επίσης και μισή ντουζίνα χωριά και κατσικοχώρια ανά την Ιταλία. Επιπλέον, υπάρχει και η λέξη castanyola στα καταλανικά, και σημαίνει το ψάρι που λέγαμε.

    Όχι ότι βγάζω νόημα αλλά αναρωτιέμαι αν η κατάληξη -ιόλα είναι σώνει και καλά ιταλική ή μήπως έχει περάσει στην τουρκική καστανυόλα από αλλού.

  145. Spiridione said

    126. Ο Μπαμπ. στο Ετυμολογικό έχει την καστάνια, και λέει τα ίδια με το ΛΚΝ.
    Το Livepedia αποδεικνύεται πιο αξιόπιστο. Castagna d’ agrano
    http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%9A%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1
    Ναυτική προέλευση και αρκετά παλιά. Το δόντι του εργάτη
    https://www.google.gr/search?q=%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1&rlz=1C1AVNA_enGR602GR602&oq=%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1&aqs=chrome..69i57j0l5.2306j1j8&sourceid=chrome&es_sm=93&ie=UTF-8#q=castagna+dell%60+argano

  146. sarant said

    Για την καστανιόλα. Σύμφωνα με το έγκυρο The Lingua Franca in the Levant, ο ναυτικός όρος εμφανίζεται από τον 13ο αιώνα στη Μεσόγειο και διαδίδεται ευρέως. Port. castanhola, Span. castanuela, Cat. castanyola, Fr. castagnole, Ital. castagnola Ελλ. καστανιόλα, turk. k
    Kastanyola

  147. physicist said

    Βρήκα και μια castañola στη διάλεκτο της Γαλικίας οπότε λέω μπορεί μπήκε στην τουρική γλώσσα από κάποια παλιότερη μορφή των ισπανικών.

  148. skol said

    133, 144: Παρακολουθώ με ενδιαφέρον!
    Castañuela στα Ισπανικά και castanhola στα Πορτογαλικά η καστανιέτα

  149. Πάνος με πεζά said

    Eδώ, από τα αγαπημένα μας χαρτάκια PANINI, ο Jean Castaneda, τερματοφύλακας της Saint-Etienne και της Εθνικής Γαλλίας, τo 1982, στον τελικό Κυπέλλου με την Paris Saint Germain, με αντίπαλο τερματοφύλακα τον επίσης διεθνή Baratelli. Ο δεύτερος νικάει τον πρώτο στα πέναλτι και ο Πλατινί, παίκτης της Saint-Etienne τότε, αποχωρεί ηττημένος.

  150. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    52 – Το 2003 που είχαμε πάει διακοπές στον Έβρο, πήγαμε στις Καστανιές (και στο διπλανό Μαράσι, ένα παραποτάμιο χωριό του Άρδα για κολύμπι) και θυμάμαι που είχα διαβάσει σε ένα διαφημιστικό φυλλάδιο, πως πήρε πήρε την ονομασία Καστανιές, γιατί στον ίδιο χώρο τα πολύ παλιά χρόνια υπήρχε μιά κωμόπολη η Καστανούσα.
    Όσοι δεν έχετε πάει στον Έβρο σαν πολίτες, αξίζει να κάνετε το ταξίδι μέχρι τα Δίκαια, η όμορφη εμπειρία, θα σας ανταμείψει με το παραπάνω.

    117 – Είναι που εκεί ενώνεται ο Άρδας με τον Έβρο, και τον χειμώνα γίνεται της πλημμύρας, αλλά το καλοκαίρι είναι υπέροχα.

    130 – Όλα τα νόμπελ εκτός από τα άκυρα οικονομίας και ειρήνης, είναι το ίδιο σημαντικά κατά την άποψή μου, αλλά ελάχιστες φορές αντικειμενικά.
    Προφανώς ο Κίντ έριξε αγκίστρι χωρίς δόλωμα (ένεκα η κρίση) για να τσιμπήσει κάνα δουνάβιο ψαράκι, κι απ΄ό,τι φαίνεται, κάτι έπιασε (χαμόγελο).

  151. Πέπε said

    140: Μαρία, το ταμπά είναι μία από τις πολλές ονομασίες χρωμάτων που δεν ανήκουν τόσο στο γενικό λεξιλόγιο όσο κυρίως στο λεξιλόγιο του ρούχου και του υφάσματος.
    Φυσικά δεν είναι παράλογο ένα χρώμα υφάσματος να πάρει την ονομασία του απευθείας από τον καπνό. Αλλά δες λίγο τα δεδομένα:
    -το σνιφάρισμα ταμπάκου ήταν κάποτε της μόδας
    -το σνιφάρισμα ταμπάκου απαιτεί να έχεις μαζί σου ένα μαντίλι που θα το λερώσεις
    -στοιχειωδώς κομψό είναι να μη φαίνεται τόσο πολύ πόσο το λέρωσες
    Δεν ήμουν εκεί τον δέκατο τέτοιο αιώνα για να ξέρω πρώτο χέρι αν όντως συνηθίζονταν τα μαντίλια χρώματος ταμπά γι’ αυτή τη χρήση, αλλά μου φαίνεται αυτονόητα λογικό. Άλλωστε τα καπνόφυλλα από μόνα τους δεν έχουν κανένα μοναδικό χρώμα, σαν ξερά φύλλα οποιουδήποτε φυτού είναι.

  152. Μπράβο παιδιά! Λοιπόν είχα ανοίξει το πεντέφι με τη Lingua Franca (#146) αλλά έπεσε ένα τηλέφωνο και έτσι δεν πρόλαβα να το ψάξω πρώτος. 😦 Ωστόσο εξακολουθούμε να μην καταλαβαίνουμε τη σχέση με το κάστανο. Μοιάζει καθ’ οιονδήποτε τρόπο; Δεν μοιάζει.

  153. Κιντ, πώς φαίνεται όμως ο Πολ-Μηχ! Για «πακτωμένα ακροατήρια» μίλησε μόλις ο Πρόεδρος 🙂

  154. sarant said

    152 Κι εμένα δεν μου μοιάζει, ομολογώ.

  155. Πάνος με πεζά said

    @ 153 : Nαι, τον άκουσα κι εγώ. Και προβλέπω σε επόμενη ομιλία να λέει και για «αμφιέρειστη κυβέρνηση» ! (Όχι διέρειστη, γιατί στηρίζεται από αντίθετα άκρα).

  156. Πάνος με πεζά said

    Αυτό το περιβάλλον το σκοτώσαν όλοι σήμερα…»Περιβαντολογικά», Μεϊμαράκης και Σπίρτζης (που είναι και ο τομέας του…)

  157. Spiridione said

    Και πηγαίνουν σετ οι καστάνιες με τα καρυδάκια
    https://www.google.gr/search?q=%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1&rlz=1C1AVNA_enGR602GR602&oq=%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1&aqs=chrome.0.69i59l2j0l4.4133j1j8&sourceid=chrome&es_sm=93&ie=UTF-8#q=%CE%BA%CE%B1%CF%81%CF%85%CE%B4%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1+%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1

  158. Πάνος με πεζά said

    Και φτάσαμε λοιπόν στον «τύπο των ήλων»…Έχω μπαταρία κουζίνας, λίγο παλιά (2006) που σφίγγει από κάτω με παξιμάδι τεράστιο, 41mm. Δε χωράει κάβουρας ή παπαγαλάκι. ούτε και το διαφημιζόμενο «στραβόκλειδο», που το έχω, πιάνει τέτοιο παξιμάδι.
    Η μία λύση είναι να πάω ν’ αγοράσω σωληνωτό 41mm (καμιά σαρανταριά ευρώ και ΑΝ κάνει, (γιατί μπορεί να είναι και 42 το παξιμάδι, δεν είναι πρότυπο), η δεύτερη αντίστοιχη, με καρυδάκι (αλλά πρέπει όπως και στην πρώτη, να λύσω τις παροχές), και η τρίτη, να βρω γαλλικό 36/41 ή 38/42 (ίδια τιμή κι αυτό, ίσως και παραπάνω), και να το δουλέψω όρθιο, στρεπτικά…
    Τέταρτη λύση, να ξεβιδώσω όλο το νεροχύτη, και να τον ξαναβάλω (ξεχάστε το).

    Καμιά ιδέα, κανείς; Μια που λεξικολογούμε, δηλαδή… 🙂 (κι όποιος έχει, μου δανείζει)

  159. ΚΑΒ said

    112. Αν μπορεί να σχετιστεί με το ταύρος, ταυρεία ασπίς, ταυρεία: τύμπανο καλυμμένο με δέρμα, θα έλεγα ότι σημαίνει σαν δέρμα ταύρου (που είναι βέβαια γιαλιστερό) ή όχι;

  160. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    158.>>Δε χωράει κάβουρας ή παπαγαλάκι.
    Μια «στραβή» πένσα-ράμφος;
    Αλλιώς πας στο χρωματοβιδοπωλείο της γειτονιάς,παίρνεις τα δύο διαφορετικά σωληνωτά ή γαλλικά (πληρώνεις το ένα κι αφήνεις ταυτότητα ότι θα του γυρίσεις αυτό που δεν σου κάνει) και… καλό κουράγιο.

  161. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Μιά και μιλάμε για βελανίδι (έστω του Δία) έχει φάει κανείς απλά βελανίδια; Θυμήθηκα το 1983 σε μιά άσκηση επιβίωσης με την ομάδα μου στο νότιο Καϊμακτσαλάν, κοντά στις πηγές του Εδεσσαίου, ήμασταν μιά βδομάδα χωρίς τροφή (είχε τελειώσει η ξηρά) και τρώγαμε ό,τι κινούνταν και ό,τι δεν κινούνταν. Μιλάμε για μεγάλη πείνα, μια κι έπρεπε να κάνουμε κάθε μέρα περίπου 10 χιλιόμετρα πορεία στο βουνό για διάφορες ανατινάξεις (σαμποτάζ και καλά) σε στόχους που μας δίνονταν μέσω ασυρμάτου. Δύο μέρες πριν κατέβουμε από το βουνό, η κατάσταση ήταν δραματική, τρία παιδιά (από 8 που ήμασταν) δεν άντεχαν άλλο, και σκεφτόμουν να σταματήσουμε και να κατέβουμε (λοχίας γαρ) με τις όποιες συνέπειες, και τότε ήταν που ο Πασχαλίδης (καλή του ώρα όπου κι αν είναι) είπε να φάμε βελανίδια που υπήρχαν άφθονα. Επειδή όμως ήταν σκληρά και πικρά, κάποιος «νέος» από τα Γρεβενά, (δεν θυμάμαι το όνομά του, νομίζω Φαρμάκη τον έλεγαν) είπε να τα χαρακώσουμε και να τα βάλουμε στο νερό τη νύχτα, και το πρωϊ να τα ψήσουμε λίγο ή να τα βράσουμε για να μαλακώσουν. Στις 6 το πρωϊ ήμασταν όλοι στο πόδι (από την πείνα πού να κοιμηθείς) και κάναμε το μαγείρεμα, δεν ήταν βέβαια βελανίδια του Δία σε καμία περίπτωση, αλλά αν και βελανίδια ενός κατώτερου θεού, και αρκετά ξεπικρισμένα, αλλά ακόμα σκληρά τα γαμ…να τα φάγαμε μια χαρά, και με την δεδρογαλίτσα που κονόμησα το απόγευμα, την βγάλαμε καθαρή μέχρι και την επομένη το απόγευμα που τελείωσε η άσκηση, και κατεβήκαμε «νικητές» και τροπαιούχοι, μιά και μόνο εμείς είχαμε μείνει από όλες τις ομάδες της 1ης ΜΑΛ μέχρι τέλους. Την πενθήμερη τιμητική άδεια που μας έδωσαν, εγώ την αντάλλαξα με δεκαήμερη στέρηση εξόδου στην μοίρα, λόγο πειθαρχικού παραπτώματος (αρπάχτηκα με ένα ανθύπα). Όσο με πήγαιναν οι αξιωματικοί στο βουνό, (ίσως γιατί είχαμε σφαίρες μαζί μας) στην μοίρα έβλεπαν σε μένα τον εχθρό τους (χαμόγελο) με μείον 5 μέρες άδεια από τις κανονικές απολύθηκα, κι αν δεν ήταν στα γραφεία δυό κολλητάρια σειρές μου να μου σβήνουν φυλακές, ακόμα φαντάρος θα ήμουνα.

  162. Γς said

    158:

    Με καρυδάκι 41 mm, που είναι και πολύ φθηνότερο;
    Κστάνια και προέκταση έχω [Μπορεί και 41 καρυδάκι!]

  163. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    158 – «Καμιά ιδέα, κανείς;» Φώναξε τον υδραυλικό, πιο φτηνά θα σου έρθει, και δεν θα αμαρτήσεις με τα γαμωσταυρίδια που θα έριχνες (χαμόγελο)

  164. Πάνος με πεζά said

    Εννοείς μυτοτσίμπιδο. Αυτό έχει πολύ μικρότερη στρεπτική δύναμη. Παρόλα αυτά, πήρα ένα πιο μακρύ σήμερα, αλλά και πάλι τζίφος…
    Τα χρωματοπωλεία (τα συνήθη) δεν τα έχουν αυτά, θα πρέπει να πάω σε εξειδικευμένο 😦
    Και φυσικά, ο απόφοιτος ΕΜΠ ούτε «σκάει» 50-60 ευρώ για τρεις στροφές μιας βίδας, ούτε τα παίρνει «με ταυτότητα», σα σχέδια της Πολεοδομίας…
    Και φυσικά, υπερασπίζεται και το δόγμα «αν δε μπορείς ν’ αλλάξεις μια βρύση, είσαι φλούφλης». 🙂

    θα δείξει…είναι ωραίες, βραδινές δουλειές αυτές…
    (Ευτυχώς η εταιρία έχει πια αλλάξει το παξιμάδι στις νέες μπαταρίες, κι έτσι το πρόβλημα θα παραμείνει ιστορικό κατάλοιπο…)

  165. Πάνος με πεζά said

    @ 162 : Μάλλον για καρυδάκι θα πάω…Αν και όπως τα είδα, δεν ξέρω αν παίρνουν τις συνήθεις προεκτάσεις, το «τετραγωνάκι» στα μεγάλα, είναι ανάλογο, για να στρίψει…
    Τώρα την παλεύω μήπως λύσω το διπλανό σαπουνο-τροφοδότη (παρόμοιας δυσκολίας), και τουλάχιστον ανοίξω χώρο πίσω από τη μία κούρμπα του νεροχύτη…

  166. sarant said

    164 Καλή τύχη πάντως 🙂

  167. Παναγιώτης Κ. said

    @158.Πάνε, αντιμετώπισα το ίδιο πρόβλημα μόνο που το παξιμάδι δεν ήταν 41mm ήταν πολύ πιο μικρό.Χρησιμοποίησα σωληνωτό κλειδί και σε καμιά περίπτωση δεν ήταν ακριβό.

    Πάντως το αίτημα σου έχει ένα σωρό ενδιαφέροντες όρους. Να φανταστείς, νόμισα ότι το «έστησες» για να λεξιλογήσεις. 🙂

  168. Γς said

    165:

    >και τουλάχιστον ανοίξω χώρο πίσω από τη μία κούρμπα του νεροχύτη…

    Παίξ’ το Jules Dassin.

    Ανοίξε τρύπα από το πίσω δωμάτιο, διαμέρισμα.

  169. Γς said

    167:

    >Χρησιμοποίησα σωληνωτό κλειδί και σε καμιά περίπτωση δεν ήταν ακριβό.

    Σωληνωτό 41 mm είναι όντως ακριβό. Οσο λέει ο Πάνος.

  170. Παναγιώτης Κ. said

    …Αν θέλεις να αντικαταστήσεις τη βρύση δοκίμασε να την κόψεις με τον τροχό από πάνω οπότε το κομμάτι από το κάτω μέρος θα σου μείνει στα χέρια και η τρύπα είναι έτοιμη να δεχτεί την καινούργια μπαταρία.

  171. Spiridione said

    Παιδιά συγνώμη, για τι μπαταρία ακριβώς μιλάτε; 🙂

  172. Πάνος με πεζά said

    Και γυρίζει με περόνη…
    Κανονικά, θα’ πρεπε να είχα αυτό, που πάλι γύρω στο 60άρι κοστίζει, συν τα capital controls.
    http://www.virax.com/index.php/en/p/30179/sanicrom-wrench/telescopic-sanicrom-basin-wrench
    Προσέξτε ότι παίρνει δύο γάντζους, με αποτέλεσμα να γ@μ@ει…

  173. Πάνος με πεζά said

    Λάθος, αυτό, που παίρνει δύο γάντζους.
    http://www.virax.com/index.php/el/p/30177/sanicrom-wrench/sanicrom-basin-wrench

  174. Παναγιώτης Κ. said

    Πήραν τέλος τα διάφορα Πράκτικερ. Ψωνίζουμε από το μαγαζί της γειτονιάς, μας γνωρίζει τον γνωρίζουμε, μας δίνει τεχνικές συμβουλές και μπορεί να μας δώσει το σωληνωτό και να του το επιστρέψουμε γιατί δεν έγινε η δουλειά μας.

  175. physicist said

    #171. — Για επίθεση και μπαταρία (ή μάλλον για επίθεση σε μπαταρία, αν κρίνω από τα μεγέθη των κλειδιών και την ποικιλία των γάντζων).

  176. Μαρία said

    151
    Μαντίλια καπνού υπήρξαν αλλά χαρακτήρισα παπαρολογία τον ισχυρισμό οτι το χρώμα πήρε το όνομά του απ’ τη μύξα κι όχι κατευθείαν απ’ τον ταμπάκο, ο οποίος έχει φυσικά χρώμα http://www.head-nature.com/article/03911/McChrystal's-snuff-3.5-g-Supermint.xhtml

    Δες τι γράφει κι ένα χρωματολόγιο του 1900 http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k64453604/f218.item.zoom

  177. 171

    Spiridione

    τη μπαταρία του μπάνιου, αυτό με τη βρύση και το ντουζάκι.
    καμία UCAR ούτε επαναφορτιζόμενη, φίλε!

  178. Πάνος με πεζά said

    Aυτό το VIRAX, το έχει ένα μαγαζί, Μεσογείων 442. Θα πάω αύριο να διαπραγματευτώ…

    Πάντως, το πρόβλημα στήριξης της μπαταρίας έχει πλέον ξεπεραστεί, με ροδέλα (κατανομής πίεσης) σχήματος «ω» (για να περνάνε από μέσα οι παροχές), και μικρότερο παξιμάδι…

  179. Γς said

    Και τι είναι η ζωή;

    Η φίλη μας η Αννούλα Silia

  180. Τι λέγαμε για το σκοράκι Ελλάς-Turkiye στα Νομπέλια; 👿

    Συνωμοσία των Οβριών είναι!

    https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Jewish_Nobel_laureates

    Υ.Γ. Έλα, πλάκα κάνω!

  181. Πάνος με πεζά said

    Κι όχι τίποτα, τώρα στις πιο νέες μπαταρίες, αν έχουν τέτοιο παξιμάδι, δίνουν οι κρετίνοι κι ένα ανοιχτό σωληνωτό μαζί (βλ. σελίδα 2, fig. 2).

    Eκτός…εκτός αν είχε κι η δικά μου, και μου το «σούφρωσε» ο τότε εγκαταστάτης, για να το παίζει μάγκας !…
    (Όπως φυσικά, κάποια καλόπαιδα στα βουλκανιζατέρ μου βούτηξαν ένα αντικλεπτικό μπουλόνι, για να βγάλουν αντίγραφα…)

    Φτάνει…πάω για ύπνο…

  182. Λ said

    Το Κίεβο είναι γνωστό για τις αγριοκαστανιές του.
    Όχι και σέχτα οι Μαρωνίτες.

    Αν γινόταν ποτέ η ένωση θα μετρούσε και ο Πισσαρίδης για τα νομπέλ.

  183. Γς said

    Στην ανάγκη κρέμασε ένα τέτοιο στον τοίχο της κουζίνας.

  184. Δημητρης said

    Άλλαξε το θεματολόγιο ή μου φαίνεται; Μαστοράντζες …

  185. 182 Ναι αλλά το Οικονομίας δεν είναι ακριβώς Νόμπελ κι ας το λένε έτσι 😉

  186. Γς said

    182:
    και θυμήθηκα και το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2007 του Ζερεφού.
    Εντάξει εξ ημισείας με τον τ. Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Αλ Γκορ.

    [και μερικές ακόμη χιλιάδες μέλη της Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC)] 😉

    IPCC τιμήθηκε, ε, με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2007

  187. Γς said

    184:
    Κλείσαμε [ως υδραυλικοί, γι απόψε]

  188. Λ said

    Είναι και το παιγνίδι conkers που το ξέρουν όλα τα παιδάκια στην Αγγλία. Conkers είναι τα aesculus hippocastana /horse chestnuts και αν δεν κάνω λάθος κάθε παιδί δένει με ένα κορδόνι το ιπποκάστανό του και προσπαθεί να κτυπήσει το ιπποκάστανό του άλλου παιδιού μέχρι να το σπάσει. τα δένουν τα πα

  189. 163

    Λάμπρε, δίκιο έχεις αλλά πού να τόβρεις.
    Κι αυτό, και τον υδραυλίκουλα.
    Τόπαθα κι εγώ στο χωργιό, που ήρθε να διορθώσει τις διαρροές στο καζανάκι, και τώρα έχομε Νιαγάρα και όχι πλέον ως επιγραφή στο μαντέμι. 😦

    Κι όπως είπε ο στρατηγός Norman Schwarzkopf, μόλις πήρε σύνταξη:
    «Μέχρις χτες όταν διέταζα 541.000 άνδρες και γυναίκες [ενν. των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων] να πηδήξουν στον αέρα, με ρωτούσαν «πόσο ψηλά, κύριε;». Τώρα, ούτε υδραυλικό δεν μπορώ να καλέσω στο σπίτι.»

  190. Λ said

    αχ αυτό το τηλέφωνο συνεχώς με εκθέτει «το ιπποκάστανο του άλλου παιδιού» χωρίς οξεία τη δεύτερη φορά.

  191. «Κάμποση ώρα γύρα από το μαγκάλι οι δυο μας σωπαίναμε. Βεβαιώθηκα πάλι πόσο η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο – ένα ποτήρι κρασί, ένα κάστανο, ένα φτωχικό μαγκαλάκι, η βουή της θάλασσας· τίποτα άλλο. Χρειάζεται μονάχα, για να νιώσεις πως όλα τούτα είναι ευτυχία, μια καρδιά απλή και λιτοδίαιτη.» Καζαντζάκης Ν (1946). Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά.

  192. Ιπποκάστανο –> https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B3%CF%81%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC

  193. Λ said

    Για τους Μαρωνίτες της Κύπρου να πω ότι τη λειτουργία πότε την κάνουν στα αραμα ι κά πότε στα αραβικά και πότε στα ελληνικά και μάλιστα στη δημοτική. Ναι, έχουν μεταφράσει τα ευαγγέλια στη δημοτική. Ο αδερφός μου πήρε Μαρωνιτού και έτσι συμμετέχω πολύ συχνά στις εκδηλώσεις τους.

  194. Λ said

    191. Και όλα αυτά τα ωραία έγραψε σε ένα χωριουδάκι της Μεσσινιακής Μάνης που δεν έχει καστανιές.

  195. Spiridione said

    Να επιστρέψουμε και στα γλωσσικά
    Maroon και couleur marron. Μπορεί λέει να προέρχεται από το ελληνικό μάραον.
    http://www.etymonline.com/index.php?term=maroon
    Ο της κρανείας καρπός, πίτταξις λέει. Άγνωστες λέξεις.
    https://books.google.gr/books?id=LntKAAAAYAAJ&pg=PA110&dq=%22%CE%BC%CE%AC%CF%81%CE%B1%CE%BF%CE%BD%22&hl=el&sa=X&ved=0CB8Q6AEwAGoVChMIxZX6xaqxyAIVBbYaCh1FvQBF#v=onepage&q=%22%CE%BC%CE%AC%CF%81%CE%B1%CE%BF%CE%BD%22&f=false

  196. Spiridione said

    Και ο Τσίπρας μόλις βγάζει τα κάστανα απ’τη φωτιά

  197. Πέπε said

    @176:
    Για όνομα του θεού Μαρία, ποια μίξα; Από το χρώμα των μαντιλιών λέει!

    Το χρώμα που μου δείχνεις είναι όντως το ίδιο με του ταμπάκου. Άρα το ταμπά είναι καφέ, καστανό, κι όχι κάτι σαν μπεζ που νόμιζα.

    Αν καταλαβαίνω, βασικά λες ότι, τον καιρό που χρησιμοποιούνταν αυτά τα μαντίλια, η ονομασία ταμπά για το χρώμα ήταν ήδη καθιερωμένη, έτσι; Ότι δε βγήκε από τα μαντίλια δηλαδή. Αν αυτό τεκμαίρεται από κάπου, πάω πάσο. Αλλά και πάλι δε βλέπω πού έγκειται η παπαρολογία. Λάθος ίσως, όχι όμως απίθανο.

  198. sxoliko said

    Αυτά τα κάστανα ποιος θα τα βγάλει;
    Προγραμματικές: «Τις δικά τους κάστανα βγάζουμε από τη φωτιά. Τα δικά τους ερείπια προσπαθούμε να συμμαζέψουμε» #vouli (απ’ το τουίτ πρωθυπουργού)

  199. giorgos said

    Σχετικά μέ τίς αιρέσεις , τίς σέκτες κλπ

    «Γεννάται τώρα τό έρώτημα : γιατί άραγε αύτή ή κατά κράτη διαίρεση νά συμβή στό κοινωνικό σώμα τής Δύσης , άφού καί άλλα κοινωνικά σώματα είχαν τυπικά άνάλογες θρησκευτικές διαιρέσεις ?
    Η διαφορά στό μεγάλο τούτο θέμα πρέπει ν’ άναζητηθή μάλλον στήν διαφορά αίρέσεως ή θρησκευτικής δοξασίας καί άπολογητικής γνώμης .

    Στά έλληνικά δέν ύφίσταται διαφορά μεταξύ τών έννοιών «αίρεση» (Haresie) , Sekte καί άπολογητικής γνώμης (Confession) , διότι αύτά τά φαινόμενα είτε έχουν ίστορικώς έκλείψει είτε , όπως τό τελευταίο ,είναι τελείως άγνωστα . Μία αίρεση είναι διαφορά σέ ώρισμένα θέματα μιάς θρησκευτικής διδασκαλίας , όπως ήσαν οί πρώτες χριστιανικές αίρέσεις , ή όποία μπορεί ν’ άποτελέση έκκλησία καθ’ έαύτήν . Μία Sekte είναι μάλλον ένα κοινωνιολογικό φαινόμενο , μέσα στά πλαίσια μιάς δεδομένης έκκλησίας , μέ φανερό σύμπτωμα τόν άναρχισμό . Ως «σέκτες» π.χ. χαρακτηρίζονται οί διάφορες περιθωριακές κινήσεις στόν χώρο τής Αριστεράς . Μία Sekte στηρίζεται κατ’ έξοχήν στό «λαικό στοιχείο» , πράγμα μή άπαραίτητο σέ μιάν αίρεση . Μία αίρεση είναι έπί παραδείγματι ό Σιιτισμός γιά τό Ισλάμ , ό όποίος άποτελείται άπό πλήθος Sekten , όπως οί Φατμίδες , οί Καρμάτες, οί Ασσασσινοί (χασισοδίαιτοι) , όλοι σχεδόν άναρχικοί καί τερρορίστες (άπό τούς Ασσασσινούς, στούς όποίους ή πολιτική δολοφονία ύπήρξε σύνηθες φαινόμενο , προέκυψε ή γαλλική λέξη assassin πρός χαρακτηρισμό τού δολοφόνου γενικά ) . Οί Ισμαηλίτες , άντίθετα τών όποίων ύποσύνολο άποτελούν οί Νιζαρίτες μέ άρχηγό (ίμάμη) τόν Αγά Χάν , άποτελούν διδασκαλία καθ’ έαυτήν μέ βάση νεοπλατωνικά καί γνωστικά στοιχεία καί θά μπορούσαν νά ύπαχθούν στήν κατηγορία τής Confession . Ως Confession χαρακτηρίζεται γενικά μιά ίστορικά αύτοτελής διδασκαλία στά πλαίσια ώρισμένης θρησκείας καί τέτοια είναι λ.χ. ή Ορθοδοξία ώς πρός τόν Καθολικισμό καί άντιστρόφως , όπως καί ό Προτεσταντισμός ώς πρός τόν Καθολικισμό .
    Ολες αύτές οί θρησκευτικές διαιρέσεις έχουν προφανώς ίστορικήν καταγωγή . Ενώ οί αίρέσεις συναναφαίνονται ίστορικά ταύτόχρονα μέ τήν θρησκεία — πράγμα πού άπό μιάν άποψη βοηθεί τήν θρησκεία στήν διατύπωση τών διδασκαλιών της– ή Confession άναφαίνεται ίστορικά σάν σχίσμα μέσα στήν ίδια τήν έκκλησία . Συνεπώς μιά Confession δέν πολεμά άπλώς πρός διατήρηση τής αύτοτελείας της , άλλά μπορεί καί νά πολεμά καί γιά τήν καθυπόταξη τής άρχικής έκκλησίας , τής όποίας τό νόημα διεκδικεί .
    Αύτή είναι καί ή περίπτωση τού Προτεσταντισμού λ.χ. , ό όποίος στίς διάφορες μορφές του , όπως π.χ. σέ διάφορες καθολικίζουσες μορφές τής άγγλικανικής έκκλησίας , διεκδικεί τήν άποκλειστικήν διατήρηση τής άπό τήν άρχαιότητα κληρονομημένης ((χριστιανικής ούσίας)) (1) , ένώ παραλλήλως μπορεί νά όργανούται σέ εύρύτερα σώματα , όπως π.χ. τήν ((οίκουμενική κίνηση)) , προκειμένου νά έπιτύχη τόν ((διάλογο τών έκκλησιών)) , καί έπί τών όποίων σέ άλλη θέση θά έπανέλθωμε .
    Ο ίστορικός διαχωρισμός κατά τόν τρόπον τούτον τού δυτικού κοινωνικού σώματος έδωσε γένεση στήν δημιουργία τής έννοίας τού Κράτους .
    (1)Βλ.C.Andresen – G.Denzler : ((Wort . der K/Gesch)) ,1982,σελ.64.

  200. christosdtsatsaronis said

    #38 – την ίδια εποχή με τη γιορτή του κάστανου, στην Καστάνιτσα της Τσακωνιάς, στον Πάρνωνα, γίνεται η ίδια γιορτή στην ορεινή Άρνα, με τον πελώριο πλάτανο-μνημείο της φύσης στην πλατεία, στον Ταΰγετο, στη Λακωνία. Προλαβαίνει κανείς να πάει και στα δύο χωριά και να γιορτάσει διπλά.

  201. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    175 Κάποιος θα το έχει πει αυτό με την επίθεση και μπαταρία, δεν μπορει

  202. Γς said

    >Κάποιος θα το έχει πει αυτό με την επίθεση και μπαταρία, δεν μπορει

    Μπα, μπαταρία; Μπαταριές!

    Επίθεση με μπαταριές [σε μπαταρία νιπτήρος]

    μπαταριά < τουρκική batarya < ιταλική batteria (συστοιχία κανονιών) < λατινική battuo (χτυπώ)

    ταυτόχρονοι ή και συνεχόμενοι πυροβολισμοί, ομοβροντία
    τους ξέκανε με μια μπαταριά

    Βικιλεξικό

  203. Γς said

    Δεν με άφησε να του κλέψω την φωτό με τις μπαταριές

  204. BLOG_OTI_NANAI said

    – Μερικές παραλλαγές της ποντιακής παροιμίας με το κάστανο που βρήκε από το τσόφλι του: Αρχείον Πόντου 3 (1931), σ. 58

    – Ένα αίνιγμα από την Εύβοια για το κάστανο: Λαογραφία, 19 (1960-1961), σ. 545

    – Άλλο αίνιγμα για το κάστανο από την Κω: Λαογραφία, 13 (1951), σ. 303

    – Από τη Βέροια μια παροιμία «Περί των αδιαφορούντων περι πάντων»: «Λάδι βρέχει, κάστανα χιουνίζει» (Λαογραφία, 6 (1917), σ. 493)

    Επίσης μια παλαιότερη παροιμία 1) για κάτι που δεν θα γίνει ποτέ, 2) για κάτι που ακούμε και είναι πρωτοφανές, 3) για κάτι ανέλπιστο που ευχόμαστε να γίνει: «Θεέ μου βρέξε κάστανα και χιόνισε καρύδια (ή και «βρόντησε καρύδια«)»

  205. Επίθεση με μπαταριές; Ξέρετε αυτό που λέει «τώρα να σε αρχίσω στις κλωτσιές ή στις βρισιές» (και εννοούσε βρυσιές, υδραυλικός ήταν ο άνθρωπος) 😀

  206. Γς said

    Επίθεση με μπαταριές στη μπαταρία [βρύση] του νιπτήρος.
    [και η ομάδα υποβρυχίων κατασροφών του Δυτη των Νιπτήρων]

  207. Πάνος με πεζά said

    @ 183 : Κι επειδή εδώ λεξικολογούμε, αυτό που δείχνεις λέγεται «μουσλούκι» ! Τα προλάβαμε κι αυτά… Νέα Πεντέλη, δεκαετία 80, νερό της ΟΥΛΕΝ μόνο κάθε Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή…

  208. Γς said

    Νερό Perrier Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο

  209. Πάνος με πεζά said

    Kαι ν’ ακούσουμε και τίποτα σχετικό, ονειρικό ! Καλημέρα !

  210. physicist said

    #201. — Μα είναι ένα θρυλικό μεζεδάκι που διάβασα εδώ. Μη με ρωτάς πότε, πάνε καναδυό χρόνια νομίζω.

  211. gbaloglou said

    204 Η σύγκριση των δύο αινιγμάτων δικαιώνει την ερμηνεία «ταυραρόν» = «γυαλιστερό» του νοικοκύρη! (Τώρα το πως ακριβώς γυαλίζει το κάστανο έξω από το αχινωτό του περίβλημα…)

    [Στο άρθρο του 1951 υπάρχει υποσημείωση για το «ταυραρόν», τι ακριβώς λέει;]

  212. sarant said

    204 Ευχαριστούμε, αγαπητέ! (Τη μια παροιμία την αναφέρει και το άρθρο)
    Μήπως φαίνεται η υποσημείωση στο άρθρο του 1951;

    205 Α, πολύ ωραίο αυτό με τις μπαταριές!

    207 Α μπράβο. Δεν πρέπει να έχει λεξικογραφηθεί το μουσλούκι.

    210 Ναι, δεν αποκλείεται -μήπως τα θυμάμαι όλα;

  213. Κουνελόγατος said

    183. Μεγάλωσα με αυτό στις διακοπές μου (δεκαετία εβδομήνταζ) 🙂 ήταν όμως πράσινο (κι ευτυχώς το νερό όχι κρύο σαν της βρύσης).

  214. Λ said

    Για τις αγριοκαστανιές του Κιέβου
    http://www.day.kiev.ua/en/article/time-out/ode-chestnuts

  215. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Μουσουλούκι, λέμε ΄κει σ΄εμάς όχι το βρυσάκι αλλά το επίμηκες σωληνώδες στόμιο,είτε βρύσης είτε λάστιχου. Π.χ. ένα κομμάτι λάστιχου ποτίσματος 4-5 εκατ είναι ένα μουσουλούκι.
    «Μην αγγίζετε το στόμα σας στο μουσουλούκι της βρύσης όταν πίνετε νερό,βάνετε τη χούφτα σας» μας έλεγε ο δάσκαλος στο δημοτικό. Μπουτσουνάρι το λένε στην Κυνουρία. Κουτσουνάρι όμως σ΄εμάς είναι γενικά το σημείο που «κουτσουναρίζει «(τρέχει από κάποιο ύψος) το νερό βρύσης ή πηγής(κι έκατσα να ξεκουραστώ σιμά στο κουτσουνάρι,λέει ο Ερωτόκριτος)

  216. sarant said

    Ωραίο και το ευφωνικό ου που ξεχωρίζει το δυσκολοπρόφερτο για τα ελληνικά σλ.

  217. ΚΑΒ said

    204. Επαναφέρω την ερώτηση του Νικοκύρη στο 212 για τη σημασία του ταυραρός

  218. Πάνος με πεζά said

    @ 215 : Άρα μουσουλούκι (Κρητικό) = ρουξούνι, ακροφύσιο.

  219. 215, 218

    στην Αχαΐα: τσουρούνι

  220. Λ said

    215. Δεν ξέρω το κουτσουνάρι αλλά ξέρω το τσουνάρι. Είναι μέρος του ποδιού του προβάτου. Κάθε πρόβατο που το τσουνάρι του κρέμεται με έλεγε η μάνα μου όταν της υποδεικνύαμε πόσο αμαρτωλοί/φιλάργυροι είναι οι παπάδες.

  221. BLOG_OTI_NANAI said

    204, 211: Στην υποσημείωση γράφει: «ταυραρόν = σκληρόν»

    (γκαβομάρα, δεν είδα ότι είχες ήδη βάλει την μία παροιμία… )

  222. sarant said

    221 Ευχαριστούμε. Τότε είναι ίσως από τον ταύρο.

  223. BLOG_OTI_NANAI said

    Βάζω και τη σελίδα με το «ταυραρόν» ολόκληρη να υπάρχει έτσι για τεκμήριο.

  224. skol said

    Βρήκα τη καστανιόλα σε ένα ποίημα του Λασκαράτου στο οποίο αποτυπώνεται και η γνωστή κόντρα Ληξουριωτών-Αργοστολιωτών. Η καστανιόλα εδώ, αν καταλαβαίνω καλά, πρέπει να χρησιμοποιείται συνεκδοχικά με την έννοια του καραβιού ή συνεκδοχικότερα του λιμανιού.
    Παρακάτω οι δυο πρώτες στροφές όπως με κόπο τις αντέγραψα από τα γκουγκλοβιβλία!

    Όμορφη χωροπούλα το Ληξούρι,
    που βρέχει στο γιαλό τα ποδαράκια της,
    με τα βουνά τ’ Αργοστολιού στη μούρη,
    οπίσωθέ της έχει τα βουνάκια της.
    Εκείνη πρωτοβλέπει όποιον περνάει,
    μα την μαύρη κανείς δεν την ψηφάει.

    Πουλιό κατοικημένη οχ’ τ’ Αργοστόλι,
    είν’ και πλούσια περσσότερ’ από γή.
    Και μ’ όλα ταύτα τό γνωρίζουν όλοι
    πως είναι αμελημένη και φτωχή,
    κι α γυρέψει ποτέ μιαν καστανιόλα,
    ποιος το πιστεύει; τηνε βρίζουν κιόλα!

  225. sarant said

    224 Και να σκεφτείς ότι το ποίημα αυτό το ξέρω και το πρώτο δίστιχό του το διάβαζα σήμερα!

    Νομίζω ότι εδώ χρησιμοποιεί την καστανιόλα σαν κάτι το μικρό και ευτελές -ένα καρφί, μια βιδίτσα, ένα πράσινο φύλλο.

  226. elkas said

    Δικαιωματικά, θα μιλήσω για το επώνυμό μου: Καστανάκης < Καστάνης
    Το πραγματικό επώνυμο, με το οποίο άλλωστε μας προσφωνούν στην καθημερινή ζωή και είναι γραμμένοι σχεδόν όλοι οι κοντινοί μου συγγενείς, είναι Καστάνης και έχει χρωματική προέλευση, από το χρώμα ματιών ή/και μαλλιών (αντίστοιχα τα Γαλάνης, Κοκκίνης).
    Το Καστανάκης είναι η εκφορά του Καστάνης ως κρητικό υποκοριστικό.
    Το επώνυμο Καστανάκης (και Καστάνης) συναντάται στο Σέλινο, την Κίσσαμο και τα Σφακιά Χανίων, στην Πεδιάδα Ηρακλείου, στην Ιαλυσσό και τα Μαριτσά Ρόδου, σε Κωνσταντινουπολίτες (με απώτερη Χανιώτικη καταγωγή) και σε περιοχές των ΗΠΑ (με καταγωγή από όλες τις παραπάνω περιοχές).
    Το Καστάνης συναντάται στα Μέγαρα, σε περιοχές της Πελοποννήσου και σε νησιά του Αιγαίου.

  227. skol said

    225 Εμένα το μυαλό μου πήγε στο λιμάνι γιατί παρακάτω αναφέρεται σε ένα μόλο και ο βασικός λόγος της διαμάχης είχε να κάνει με την θέση του κεντρικού λιμανιού(το Ληξούρι ήταν πιο μεγάλη πόλη αλλά το Αργοστόλι είχε πιο ασφαλές λιμάνι)

  228. skol said

    …και η καστανιόλα των πλοίων δεν είναι ακριβώς κάτι μικρό και αμελητέο 🙂
    https://en.wikipedia.org/wiki/Capstan_(nautical)

  229. sarant said

    226 Ευχαριστούμε για την ονοματογεωγραφία!

    228 Ναι, αλλά στις βάρκες και στα καϊκια θάναι μικρότερη

  230. gbaloglou said

    222 Καμμία σχέση με το «νταβραντισμένο(ς)»; Ποια η ετυμολογία του τελευταίου; (Εμμέσως προτείνεται ο ενδιάμεσος και αμάρτυρος τύπος «νταβραρόν».)

    [Επί της ουσίας … έξω έξω σκληρό και λίγο πιο μέσα μαλλιαρό το κάστανο;;;]

  231. sarant said

    Εξω από την εξωτερική (σκληρή, γιαλιστερή) φλούδα έχει μαλλί.
    Ο νταβραντισμένος από τουρκ. davradim αόριστος (το ρήμα σημαίνει κάτι σαν κινούμαι δραστήρια)

  232. gbaloglou said

    και όταν εις οίστρον κινηθεί και πυρωθεί ολίγον
    ομοιάζει το κεφάλιν του με Φράγκικον σαρσαρόλιν

    Διήγηση Τετραπόδων 654-655 🙂 (Μου είχε φανεί Τουρκογενές το «νταβραντισμ΄λενο», αλλά, μια και δεν βρήκα ετυμολόγηση…)

    [Πίσω στο καστανό … λέει πως έξω έξω είναι ταυραρό, πιο μέσα μαλλιαρό, ακόμη πιο μέσα σακκουμένο, και στο τέλος η καλή καρδιά: αν μιλάμε για το κάστανο όπως το βρίσκουμε στα μανάβικα, τότε μαλλιαρό είναι το χνούδι και «σακκουμένο» = «ρυτιδωμένο»; (Και «ως τη μούρη σκεπασμένον»;;;)]

  233. Πάνος με πεζά said

    Mπαταρία news : τελικά λύθηκε ! Με σωληνωτό 41(/46), που κόστισε 22 ευρώ…(βοήθειά μας). Ο κρετίνος τότε εγκαταστάτης έχει βάλει και την τσιμούχα με λάθος σειρά, με αποτέλεσμα να περάσουμε 7 χρόνια με ένα βετέξ μόνιμα κάτω από το νεροχύτη…(αυτή τη διαρροή άλλωστε, ξεκίνησα να φτιάξω).
    Κι ύστερα μου λέτε, φώναξε έναν υδραυλικό να σου την ξεβιδώσει, να μη σπας τα νεύρα σου…

    PS : Eνοικιάζεται σωληνωτό 41/46, κατάλληλο για δύσκολα σημεία κάτω από μπαταρίες κουζίνας (ζητάμε να πάρουμε γρήγορα την αξία της επένδυσης, και να τα μαζέψουμε να φύγουμε) 🙂

  234. sarant said

    233 Χωρίς φωτογραφία το σωληνωτό; Γουρούνι στο σακί θα πάρουμε; 🙂

  235. Πάνος με πεζά said

    Θα ακολουθήσει αναλυτικό φωτορεπορτάζ του όλου εγχειρήματος (κατόπιν ενημέρωσης εδώ) στο blog μου. Αν δε νυστάξω, κι απόψε…

  236. Πάνος με πεζά said

    Άντε, το ανέβασα!… Σάββατο άυριο, κάποιος μπορεί να έχει το ίδιο μερεμέτι, και να χρειάζεται βοήθεια…Ο γκούγκλης μπορεί και να τον στείλει καταπάνω μου !
    καληνύχτα σας !

  237. Γς said

    Α ξ ι ο ς !

  238. sarant said

    Ειδες περιπέτεια;

  239. Γς said

    Εγώ θα έχανα την υπομονή μου και θα του έβαζα ένα μασούρι δυναμίτη με μπόλικο βραδύκαυστο φυτίλι.
    Θα το άναβα και θα πέρναγα στο απέναντι μέρος της Μαραθώνος, κλείνοντας τα αυτιά μου και …

  240. Υαλτις said

    50,
    μα αν δεν κανω λαθος τα Νομπελ των Ελληνων ειναι 3,….
    https://en.wikipedia.org/wiki/Christopher_A._Pissarides

  241. sarant said

    Κύπριος πολίτης είναι.

  242. Υαλτις said

    Για να ειμαστε ακριβεις ειναι Ελληνοκυπριος.Οπως και ο Νομπελιστας δεν ειναι Τουρκος αλλα Κουρδος η πιο σωστα Συριος.
    «Aziz Sancar was born into a lower-middle-class family in the Savur district of Mardin Province, »

    Mardin Province has a diverse population, composed of Kurdish, Arab and Assyrian people (who once made up the majority), with Kurds forming the majority of the province’s population.[2]

  243. spiral architecth said

    Σε αστυνομική επιχείρηση-σκούπα που έγινε στην Θεσσαλία, κατασχέθηκαν μεταξύ άλλων και 350 κιλά κάστανα και έγιναν αρκετές συλλήψεις. ….
    Όχι μόνο του κατάσχεσαν κάστανα και φουφού, αλλά αντιμετωπίζει στο αυτόφωρο την κατηγορία της κατ’ επανάληψη και «άνευ αδείας εμπορίας» , του «αθέμιτου ανταγωνισμού», «της μη ύπαρξης ταμειακής μηχανής» και το καλύτερο «της παράνομης χρήσης ρυπαίνοντος μηχανισμού». 😀 😀

  244. https://twitter.com/hashtag/kastanas

    😦

  245. ΚΑΒ said

    >>>Ωστόσο, σε άλλες περιοχές της Ευρώπης, και συγκεκριμένα στις ορεινές περιοχές της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας, τα κάστανα αποτελούσαν επί πολλούς αιώνες τη βασική τροφή των αγροτών, σε όλες τις περιοχές δηλαδή όπου δεν ευδοκιμούσαν τα δημητριακά. Τα κάστανα τα έβραζαν, τα ξέραιναν και τα άλεθαν και από αυτό το αλεύρι έφτιαχναν πολέντα, ένα είδος χυλού, που σίγουρα ήταν θρεπτικός και πρέπει να ήταν και νόστιμος, και που τον έτρωγαν είτε έτσι είτε τον έψηναν και γινόταν στερεότερος, σαν ομελέτα ή σε φέτες.

    Σε υπόμνημα των Γαλλικών Αρχείων (1769) διαβάζουμε ότι οι κάτοικοι της Κορσικής που χρησιμοποιούσαν τα κάστανα για την παρασκευή του «δενδρόψωμου» (pain d’arbre) πρέπει να προχωρήσουν στην καταστροφή των καστανιών τους, προκειμένου να επιτευχθούν δύο στόχοι: αφενός να προκληθεί αναγκαστική στροφή των Κορσικανών προς αποδοτικότερες εργασίες και αφετέρου να αφαιρεθεί από αυτούς η δυνατότητα παρασκευής μίας φθηνής τροφής, επαρκούς για τη διατροφή τους σε περιόδους εξεγέρσεων.

    Η λήψη ενός μέτρου για την οικονομική ανάπτυξη οφείλε να εξασφαλίζει, επίσης, τον εξοβελισμό κοινωνικών συμπεριφορών οι οποίες έθεταν σε κίνδυνο την εξουσία στην αποικία.

    Τα γαλλικά σχέδια τελικά δεν υλοποιήθηκαν. Οι καστανιές διατηρήθηκαν εν αφθονία.

  246. sarant said

    245 Πολύ ενδιαφέρον!
    Και κατά σύμπτωση σε μια χτεσινή παρέα συζητούσαμε τι είχε ο φτωχόκοσμος πριν από την πατάτα!

  247. Μαρία said

    246
    Υποκατάστατο των δημητριακών ήταν όχι της πατάτας.
    Για την απαγόρευση να φυτευτούν νέα δέντρα, απαγόρευση που ίσχυσε απ’ το 1771-1773 και που επιβλήθηκε απ’ τον πρώτο Γάλλο κυβερνήτη http://www.persee.fr/doc/anami_0003-4398_1984_num_96_165_2033 σ.80 ή (10).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: