Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οι αλτήρες και οι φίλοι τους

Posted by sarant στο 14 Οκτώβριος, 2015


Το σημερινό άρθρο είναι συνεταιρικό -δηλαδή, παίρνω αφορμή από το άρθρο ενός φίλου και συνεχίζω προσθέτοντας κι άλλα που έχω να πω για το θέμα.

Ο φίλος μας ο Γιάννης (gmallos) έχει ένα ιστολόγιο πολύ νόστιμο, όνομα και πράμα αφού λέγεται Γευστικές νοστιμιές, που το παρακολουθώ όποτε προλαβαίνω, διότι εννοεί τον τίτλο του με την ευρεία έννοια κι έτσι δεν έχει μόνο μαγειρικά θέματα, αλλά και φωτογραφίες από τα πολλά (τον ζηλεύω) ταξίδια του, και άλλα διάφορα.

Τις προάλλες, ο Γιάννης, που είναι εκπαιδευτικός, δήλωσε ότι θα μπει στα χωράφια μου, δηλαδή ότι θα ασχοληθεί με την ιστορία μιας λέξης -και αυτό έκανε σε ένα άρθρο του. Αναδημοσιεύω εδώ το άρθρο, και παίρνω τη σκυτάλη και συνεχίζω.

altiresΣτην φωτογραφία φαίνεται μια σειρά από αντικείμενα που βρίσκουμε στα γυμναστήρια. Το όνομά τους βάρη ή αλτήρες. Είναι μια μπάρα στη μέση και δυο δίσκοι στις άκρες που έχουν αρκετό βάρος. Βέβαια το λεξικό της νεοελληνικής τα ξεχωρίζει, λέγοντας πως οι αλτήρες έχουν στην άκρη σφαιρικό βάρος, μια διάκριση που δεν την έχω συναντήσει.

Τα βάρη αυτά υπάρχουν σε διάφορα μεγέθη. Τα μικρά (που τα λέμε και βαράκια) αλλά και τα μεγάλα, που ελάχιστοι μπορούν να τα σηκώσουν (είναι για να δυναμώνουν τα μπράτσα τους οι αρσιβαρίστες, όπως αυτοί που είχαμε κάποτε στην πάλαι ποτέ ντριμ τιμ του Ιακώβου).

Αλλά γιατί τα βάρη (ή τα βαράκια) τα λέμε αλτήρες; Τι δουλειά έχουν με το άλμα που πάει να πει πήδημα; Ήξερα για άλμα σε μήκος ή σε ύψος στο στίβο (με τις παραλλαγές τους το τριπλό και το επί κοντώ), το διπλό ή τριπλό άλμα στο πατινάζ (λουπ, άξελ και κάπως έτσι όπως τα λέει ο Κωστάλας) ή ακόμα για το άλμα στο κενό, αλλά οι αλτήρες δεν μου κόλλαγαν μ’ αυτά. Μέχρι που βρέθηκα στο Αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας!

alt-mus1alt-mus2

Πάνε κάμποσες μέρες, την επαύριο των εκλογών ήταν που δεν είχαμε σχολείο αλλά ο καιρός ήταν κάπως και κάναμε μια βόλτα από κει. Και σε μια βιτρίνα βλέπω δυο κομμάτια πέτρας που η περιγραφή τους ήταν πως πρόκειται για αλτήρες και έλεγε τη χρήση του. Η εξήγηση φαίνεται στις φωτογραφίες αλλά να την βάλω κι εγώ: οι αθλητές του άλματος εις μήκος τα κράταγαν αυτά τα βάρη όταν έπαιρναν φόρα κι όταν πήδαγαν τα πέταγαν προς τα πίσω για να πάρουν πιο πολλή φόρα και να πάνε πιο μακρυά!
Έτσι μου λύθηκε η απορία!

Θα μπορούσα να σταματήσω εδώ, τα πιο σημαντικά τα είπε ο Γιάννης -αλλά τότε το άρθρο δεν θα ήταν συνεταιρικό αλλά δανεικό. Οπότε, να πω και τα δικά μου.

alt-olympiaΛοιπόν, πράγματι οι αλτήρες ήταν αυτές οι πέτρες που είδαμε στη φωτογραφία από το μουσείο, που θα ζύγιζαν κανα πεντάκιλο η καθεμία. Τους χρησιμοποιούσαν οι άλτες και στους Ολυμπιακούς αγώνες οι πενταθλητές, αφού στους αρχαίους Ολυμπιακούς αγώνες δεν υπήρχε το άλμα εις μήκος ως ξεχωριστό αγώνισμα, αλλά το αρχαίο πένταθλο ξεκινούσε με αλμα εις μήκος. Οι αρχαίοι το άλμα το έκαναν «άνευ φοράς» όπως λέγαμε στην καθαρεύουσα, χωρίς να τρέχουν δηλαδή για να πάρουν φόρα, αλλά σε αντιστάθμισμα είχαν τη φόρα που τους έδιναν οι αλτήρες, καθώς κουνούσαν πέρα-δώθε τα χέρια τους -και, φαντάζομαι, θα ήταν και θέμα τεχνικής και επιδεξιότητας πώς να χειριστείς καλά τους αλτήρες και μετά, όταν έχεις ξεκινήσει το άλμα, να τους αφήσεις την κατάλληλη στιγμή, ώστε να σου δώσουν επιπλέον ορμή.

alt-akmaΕδώ αριστερά βλέπουμε έναν ακόμα αλτήρα, που τον αφιέρωσε ο Ολυμπιονίκης Ακματίδας, Λακεδαιμόνιος πενταθλητής, στο ιερό της Ολυμπίας, και, όπως διαβάζω,  φέρει επιγραφή που (αλλού τη βρήκα) λέει: ΑΚΜΑΤΙΔΑΣ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΟΣ ΝΙΚΟΝ /
ΑΝΑΘΕΚΕ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΑΣΣΚΟΝΙΣΤΕ

που σημαίνει ότι νίκησε «ακονιτεί» ή «ακονιτί» που θα λέγαμε στα αττικά, παναπεί χωρίς να σκονιστεί, που μπορούμε να το ερμηνεύσουμε είτε ότι νίκησε πολύ εύκολα είτε, το πιθανότερο, ότι δεν χρειάστηκε να αγωνιστεί στο τελευταίο αγώνισμα, που ήταν η πάλη, επειδή ο αντίπαλός του παραιτήθηκε ή επειδή είχε μείνει χωρίς αντίπαλο (Παρένθεση: μια φορά που το είχα ψάξει, είχα διαβάσει πως δεν ξέρουμε με ποιον τρόπο έβγαινε ο νικητής στο αρχαίο πένταθλο, πάντως δεν υπήρχε βαθμολογία, στα πρώτα αγωνίσματα ήταν ένα είδος προκριματικών και στο πέμπτο αγώνισμα έμεναν δύο, που πάλευαν, και ο νικητής έπαιρνε το στεφάνι).

Αλλά πλατειάζω. Η λέξη «αλτήρ», λοιπόν, δήλωνε το όργανο που βοηθάει τον άλτη να πάρει φόρα, και από εκεί ονομάστηκε έτσι. Κάπου λέει ο Αριστοτέλης, ότι ο πενταθλητής «μείζον άλλεται έχων ή μη έχων αλτήρας» (το «ή» εδώ είναι συγκριτικό), μεγαλύτερο άλμα κάνει με αλτήρες παρά χωρίς.

Η λέξη περνάει στα λατινικά, halteres, και σιγά-σιγά αλλάζει σημασία και δηλώνει όχι πια το εργαλείο του μήκους, αλλά τα βάρη της γυμναστικής. Από τα λατινικά, η λέξη περνάει στις ευρωπαϊκές γλώσσες, με τη νέα σημασία.

Στα γαλλικά, την είσαξε (σικ) ο Ραμπελαί, που έβαλε τον Γαργαντούα (υποθέτω) να γυμνάζεται με τεράστια βάρη για να ηρεμεί: “ et pour gualenter les nerfz, on luy avoit faict deux grosses saulmones de plomb, chascune du pays de huyt mille sept cents quintaulx, lesquelles il nommait altères.. ”. Αργότερα, η ορθογραφία της λέξης τυποποιήθηκε ως haltères, όχι μόνο επειδή ο αλτήρας στα αρχαία έπαιρνε δασεία, αλλά και για να ξεχωρίζει από το ρήμα alterer (αλλοιώνω) που είναι άλλης ετυμολογικής οικογένειας.

Κι έτσι οι haltères ήταν τα βάρη. Κι όταν άρχισε να τυποποιείται το άθλημα της άρσης βαρών, ονομάστηκε στα γαλλικά haltérophilie, μια και οι Γάλλοι χρησιμοποιούν το επίθημα -philie για διάφορα σπορ και χόμπι. Κι έτσι φτιάχτηκε μια ελληνογενής λέξη χωρίς να υπάρχει αντίστοιχος ελληνικός όρος (ας πούμε, αλτηροφιλία -δείτε παλιότερο άρθρο του ιστολογίου).

Να σημειώσω ότι το ΛΚΝ σωστά θεωρεί ότι ο νεοελληνικός αλτήρας είναι λόγιο αντιδάνειο, αφού ο αρχαίος αλτήρ δεν έμεινε σε χρήση, αλλά κάνει ένα λάθος αφού γράφει τη λέξη altère στα γαλλικά, ενώ η ορθογραφία της έχει, όπως είπαμε, τυποποιηθεί σε haltère εδώ και αιώνες.

Και για να κλείσουμε, πότε έγινε η σημασιακή μετάπτωση των αλτήρων από «όργανα που έδιναν φόρα στους άλτες» σε «βάρη γυμναστικής»; Στα λατινικά ή στα ελληνικά; Το Λίντελ Σκοτ λέει ότι οι αρχαίοι αλτήρες ήταν αποκλειστικά όργαναν για άλτες: weights held in the hand to give an impetus in leaping. Ωστόσο, στον Επίκτητο, αυτόν τον θαυμάσιο απελεύθερο φιλόσοφο με το τόσο γοητευτικό κουβεντιαστό ύφος βρίσκω, στην τέταρτη διατριβή του πρώτου βιβλίου, «περί προκοπής», το εξής απόσπασμα:

Σὺ οὖν ἐνταῦθά μοι δεῖξόν σου τὴν προκοπήν. καθάπερ εἰ ἀθλητῇ διελεγόμην δεῖξόν μοι τοὺς ὤμους, εἶτα ἔλεγεν ἐκεῖνος ἴδε μου τοὺς ἁλτῆρας. ὄψει σὺ καὶ οἱ ἁλτῆρες, ἐγὼ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἁλτήρων ἰδεῖν βούλομαι.

Ζητάει ο Επίκτητος από τον συνομιλητή του να του δείξει την πρόοδό του, και του λέει, είναι σαν να συζητούσα με έναν αθλητή και να του έλεγα «δείξε μου τους ώμους σου» κι εκείνος να απαντούσε «δες τους αλτήρες μου». Δεν με νοιάζει για τους αλτήρες σου, εγώ το αποτέλεσμα των αλτήρων θέλω να δω.

Από εδώ συμπεραίνω ότι τους αλτήρες τους χρησιμοποιούσαν και οι αρχαίοι, ας πούμε της εποχής του Επίκτητου, σαν βάρη γυμναστικής, και κλείνω το άρθρο.

Ή μάλλον, μια και πρόκειται για συνεταιρικό άρθρο, κλείνω με ένα διασκεδαστικό στιγμιότυπο άλλου φίλου μας, που επιχείρησε να εξηγήσει σε έναν μετανάστη ότι το αρχαίο «άλμα» σημαίνει «πήδημα».

Advertisements

158 Σχόλια to “Οι αλτήρες και οι φίλοι τους”

  1. Καλημέρα! Δεν λειτουργεί το λινκ για τον Επίκτητο (ούτε για το Λίντελ Σκοτ).
    Αυτό το κόλπο με τους αλτήρες το είχα μάθει από μικρός, χάρη σε ένα ωραίο βιβλίο μιας πολύ ωραίας σειράς (τέλη εβδομήνταζ), τώρα τόσο δυσεύρετης που δεν υπάρχει καν στο βιβλιονέτ: «Οι αρχαίοι λαοί», εκδόσεις Ευκλείδης. Να το δείγμα για τους Αιγύπτιους: http://www.oldbooks.gr/component/bookstore/cc/book/716?catid=97

  2. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «οι αθλητές του άλματος εις μήκος τα κράταγαν αυτά τα βάρη όταν έπαιρναν φόρα κι όταν πήδαγαν τα πέταγαν προς τα πίσω για να πάρουν πιο πολλή φόρα και να πάνε πιο μακρυά!»
    OXI! Με τους αλτήρες πηδούσαν. (φαίνεται και στην αρχαία ζωγραφιά). Δεν τους άφηναν!
    Διατήρηση ορμής …Δυναμική…δεν προκάνω άλλα τώρα. Ας πουν οι Φυσικοί 🙂

  3. Avonidas said

    Εμένα πάντως μου θυμιζει το ανεκδοτο με τον τυπο που κουβάλαγε μια τεράστια πετρα, κι όταν τον ρώτησαν γιατί απάντησε, «ξέρεις τι γρήγορα που τρέχω άμα την πετάξω;» 🙂

  4. Avonidas said

    …Και το παράδειγμα στο βιβλίο φυσικής της 3ης (;) λυκείου για την αρχή της αντίδρασης στους πυραύλους: ένας τύπος κάθεται, λέει, πάνω σε μια καρότσα, και πετάει πέτρες προς τα πίσω για να πάρει φορα!

    Ε, κάναμε πλάκα τότε οι πρωτοδεσμιτες της παρέας, ότι ήταν σκηνή παρμένη από το διαστημικό πρόγραμμα της Αλβανίας 😛

    (τιγκα στην πολιτική ορθότητα ήμασταν, ξέρω)

  5. 4 Ξέρεις όμως ότι ο Τσιολκόφσκι εμπνεύστηκε την αρχή του διαστημικού πυραύλου όταν πήδηξε από μια βάρκα στην αποβάθρα.

  6. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    TA ΒΑΣΤΟΥΣΑΝ ΤΑ ΒΑΡΗ ,ΛΕΜΕΕ… Οι Aρχαίοι ήταν loaded (και ήξεραν την πειραματική μηχανική τους, οι διάολοι!)
    http://www.researchgate.net/publication/7570051_The_how_and_why_of_the_ancient_Greek_long_jump_with_weights_A_five-fold_symmetric_jump_in_a_row

  7. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Να προσεχθεί ότι μιλάμε για άλματα ΑΝΕΥ φοράς. Αλά Τσικλητήρας δηλαδή. Σε αυτά τα άλματα ΕΙΝΑΙ πλεονέκτημα να βαστάς βάρος ,και ΔΕΝ έχει νόημα (κάνει ζημιά δηλαδή) να αφήσεις στη μέση του άλματος τα βάρη. (άσε που δεν γίνεται κιόλας ,αφού τα χέρια σου έχουν κατεύθυνση προς τα ΕΜΠΡΟΣ, κι όχι προς τα πίσω). Elementary Physics , dear Physicists! 🙂

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Δεν υπήρχε λινκ, κάτι υπόλοιπα της κοπυπάστης ήταν.

    6-7: Το διόρθωσα, Νεοκίντ, σε ευχαριστώ. Με τους αλτήρες άλλονταν.

  9. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !

    Ωραίο το άρθρο-συμπαραγωγή. Ναι, πράγματι, γνωστή από παλιά η λέξη στους κύκλους των γυμναστηρίων. Μάλιστα υπήρχε και μια ελληνική εταιρία, ALTIR HELLAS, που έφτιαχνε τέτοια πράγματα (μακάρι να υπάρχει ακόμα).

    Προσωπικά, εντάξει, δεν πρόλαβα τους αλτήρες με μπάλα (αυτοί ήταν της εποχής του Καρπόζηλου), αλλά πρόλαβα τα μασσίφ μπλε. Πολλοί από εσάς τα έχετε χρησιμοποιήσει, στην ενδιάμεση πόρτα του χωλ, για να μην κλείνει με το ρεύμα του αέρα ! 🙂

    Και υπάρχει και το υποκοριστικό «αλτηράκια», για τα μικρά, καλυμμένα από συνθετική ύλη, που χρησιμοποιούν κυρίως οι γυναίκες (σε μικροκινήσεις ανόρθωσης στήθους, αγαπητέ Γς…)
    http://www.workitstore.gr/image/cache/data/product/44491_lrg-280×280.jpg.

    Το εξάγωνον του πράγματος, εμποδίζει την ανεξέλεγκτη κύλιση.

    Οι αλτήρες (οι μικροί, του ενός χεριού) είναι είτε σταθερού βάρους, είτε με σπείρωμα στην άκρη τους, που επιτρέπουν την προσθαφαίρεση δίσκων βάρους. Ε, όσο εξελίσσονται μπλέκουμε : πρέπει να τυποποιηθεί ένα διαμέτρημα για τη μπάρα, ώστε να ταιριάζουν οι δίσκοι, ένα πρότυπο για το παξιμάδι που τους σφίγγει, κλπ. κλπ.

    Ο δε μεγάλος αλτήρας (μπάρα) του πάγκου, βγαίνει και σε «σπαστή», τεθλασμένη παραλλαγή, που ενισχύει κατά έναν εξειδικευμένο τρόπο συγκεκριμένους μύες.

    Οι δε δίσκοι, βγαίνουν είτε σκέτοι μεταλλικοί είτε καλυμμένοι με ελαστικό υλικό, για να μη δημιουργούν φθορές (οι «επαγγελματικοί», στα γυμναστήρια, είναι τέτοιοι).

    Υπάρχει και το «χριστουγεννιάτικο δέντρο» για την ταξινόμηση και γρήγορη εύρεση των δίσκων.

    Αλλά και μια ωραία βάση να έχετε όλους τους αλτήρες σας, όπως τα γερμανοπολύγωνα !

    Νά όμως και μια μορφή που πλησιάζει την αρχαία :

    Κι εδώ, μια συσκευασία για τις διακοπές σας, σαν Makita ένα πράμα :

    Συμπερασματικά, ό,τι αλτήρας και να υπάρχει, το θέμα είναι να μη σου πέσει στο πόδι !

  10. sarant said

    9: Όλα όσα θέλατε να μάθετε για τους αλτήρες και δεν ξέρατε ποιον να ρωτήσετε 🙂

  11. Το τελευταίο σετάκι είναι όλα τα λεφτά!

  12. physicist said

    Κουΐζ επιβίωσης: ας υποθέσουμε ότι ο άλτης βρίσκεται στον διαγαλαξιακό χώρο, μακριά από κάθε βαρυντική επίδραση, και ο σκοπός του είναι να κινηθεί προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση, όπου ξέρει ότι τα συναντήσει έναν φιλικό πλανήτη. Είναι εφοδιασμένος με δύο σακιά άμμο κι έχει μάθει αρκετή Φυσική ώστε να γνωρίζει ότι πετώντας την άμμο προς την αντίθετη κατεύθυνση από κείνη στην οποία θέλει να κινηθεί θα λάβει την επιθυμητή ώθηση. Ο σκοπός του, όμως, είναι να αποκτήσει και όσο μεγαλύτερη τελική ταχύτητα μπορεί, έτσι ώστε να φτάσει στον προορισμό του προτού ασπρίσουν τα μαλλιά του. Ποια είναι η ενδεδειγμένη στρατηγηική που πρέπει ν’ ακολουθήσει;

    (α) Να πετάξει και τα δύο σακιά προς τα πίσω με όση δύναμη έχει.

    (β) Να πετάει την άμμο προς τα πίσω λίγη-λίγη μέχρι ν’ αδειάσουν τα σακιά.

    (γ) Δεν έχει καμία διαφορά και να μη σπαζοκεφαλιάζει.

    (δ) Δεν είναι τόσο απλά τα πράματα, εξαρτάται από περισσότερους παράγοντες από αυτούς που μας δίνει το κουΐζ.

    Θεωρείστε ότι ο χρόνος που χρειάζεται να ξεφορτωθεί την άμμο αν ακολουθήσει την τακτική (β) είναι αμελητέος μπροστά στον χρόνο που χρειάζεται να φτάσει στον πλανήτη, άρα δεν βαραίνει στον υπολογισμό. Για το (α), το πέταγμα των σακιών γίνεται στιγμιαία. Για το (δ), ποιοι παράγοντες λείπουν; Για το (γ), δικαιολογήστε γιατί.

  13. gpoint said

    Σχετικά μα το άλμα κι εγώ είχα μπλέξει με μία που το είχε ψευδώνυμο και της έλεγα πως είναι πήδημα κι αυτή να επιμένει πως είναι η ψυχή στα ισπανικά, η πλατωνικιά.

  14. Πες Φυσικέ τη λύση γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα βρεθούμε στη θέση της Σάντρα Μπούλοκ στο Gravity. Και όπως έλεγε ο Ματ Ντέιμον στην πρόσφατη ταινία με τον Άρη, σε μια τέτοια θέση you have to do the maths. Αν στα έχει κάνει άλλος πριν από σένα, θα έχεις ένα πλεονέκτημα όσο νάναι.

  15. Ηλεφούφουτος said

    @1 πφφφ χι χι χι

    Κι εγώ αγαπούσα παιδί αυτή τη σειρά 😀 Την ανακάλυψα τότε που έψαχνα να βρω τρόπους να διαβάσω για ιστορίες άλλων λαών, τις οποίες δε μας δίδασκαν στο σχολείο. Ήταν οι πρώτες αγορές από βιβλιοπωλείο με δική μου επιθυμία, όχι δώρο που μου έφεραν στα γενέθλιά μου.

    Βέβαια στην πορεία με απογοήτευσαν, ειδικά αυτό με τους Αιγυπτίους όπου και στάματησα, γιατί έβρισκα την παρουσίαση (και ήταν) στατική, δεν έδιναν βάρος δηλαδή στην αφήγηση αλλά στο πώς ζούσαν, πώς ήταν οργανωμένο το κράτος κλπ.

    Συμπτωματικά κι εγώ χτες βράδυ στο «άλλομαι» και στην ιστορία του έπεσα, ψάχνοντας κάτι δικά μου για το λατινικό saltus,-us, που σημαίνει «δάσος, και παρακολουθώντας τον μάλλον περίεργο συλλογισμό του ετυμ. λεξικού του Meillet για το πώς προέκυψε» από την ίδια ρίζα που βγαίνει το άλλομαι, το salio και ο σάλτος.
    Μιας και το ξεκίνησα, να διευκρινίσω ότι δεν δέχονται όλοι (π.χ. όχι το Lewis-Short) αυτη την ετυμολογία.

  16. physicist said

    #14. — Δύτη, το σκεφτόμουνα σαν απλοποιημένη έκδοση άλματος (χωρίς βαρύτητα, δηλαδή) σήμερα το πρωί αφού διάβασα την ανάρτηση, και μετά έκανα ορισμένες πράξεις μήοπως βρω την άκρη. Νομίζω ότι ξέρω τη λύση αλλά δεν είμαι 100% βέβαιος. Το ποστάρισα γιατί ελπίζω να πέσει καμιά καλή ιδέα ή/και επειδή είμαι περίεργος να δω πόσοι και αν θα σκαλώσουν στα ίδια αγκάθια που σκάλωσα κι εγώ. Δεν είναι για βραβείο, είναι περισσότερο για ανταλλαγή ιδεών. Έχει ένα άλφα maths αλλά η αξία δεν είναι στη λύση είναι στην (πιθανή) συζήτηση.

  17. Ηλεφούφουτος said

    15 εε, τα εισαγωγικά κλείνουν βέβαια μετά το δάσος και όχι στο προέκυψε

  18. Κατάλαβα, μέχρι να βρει την άκρη πάει ο αστροναύτης…

    Ηλεφού, αυτό έλειπε να μην την ήξερες εσύ τη σειρά! Πρόχειρα θυμάμαι: Έλληνες/Ρωμαίοι/Αιγύπτιοι/Αζτέκοι/Ίνκας/Βίκινγκς/Νορμανδοί/Κινέζοι. Νομίζω υπήρχαν και Κέλτες, αλλά δεν πρέπει να το είχα.

  19. physicist said

    #18(α). — Γι’ αυτό λέμε να τον έχουμε προπαιδεύσει! 🙂

  20. Α! και περιμένετε και διαστημικό τουρισμό έτσι, ε; Μόνο για nerds (και τον Κιντ)!

  21. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    15 Ίδια ΙΕ ρίζα το άλλομαι και το saltare δηλαδή;

  22. physicist said

    #20. — Καθένας τουρίστας θα έχει μαζί του δύο σακιά άμμο κι ένα φτυάρι. Ανεξαιρέτως!

  23. Παναγιώτης Κ. said

    @11. Πού τα βρίσκεις όλα αυτά τα ωραία !!!!!

  24. Μήπως λέτε τη σειρά «Ημουν κι εγώ εκεί»;
    Για το κουιζ του Φυσικού θα έλεγα με την πρώτη σκέψη (β), αν τουλάχιστον το σακκί είχε βότσαλα αντί άμμο, γιατί σαφώς μία πέτρα μπορώ να την πετάξω με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα απ’ ό,τι ένα ολόκληρο σακκί, οπότε θα της προσδώσω (και αναγκαστικά θα πάρω κι ο ίδιος) πολύ μεγαλύτερη ορμή απ’ όση θα έχει ως μέρος ενός σακκιού.

  25. Γς said

    Κάτσε κάτω απ’ την μπάρα!

  26. Ηλεφούφουτος said

    21 salio στα Λατινικά. Η δασεία του άλλομαι αντιστοιχεί στο λατινικό (και ΙΕ) s-

  27. Avonidas said

    Για το πρόβλημα του Φυσικου:

    Καταρχήν οι υποθεσεις: θεωρώ πως ο αστροναύτης, ή μαλλον αστροναυαγος, μπορεί να πετάξει την άμμο με μια μεγιστη ταχύτητα ως προς τον ιδιο, κι οτι μπορει να πετυχει αυτή τη ταχύτητα ακομα και με τη μεγιστη ποσοτητα αμμου.

    οταν θα εχει πεταξει ολη την αμμο, κι επειδή η ορμη διατηρειται, η τελικη του ορμη θα ειναι ιση και αντιθετη με εκεινη της αμμου. αρα, θελει να πετάξει οση περισσοτερη αμμο μπορει με όσο περισσοτερη ταχυτητα μπορει.

    αν ομως συνεχισει να πεταει αμμο ενω θα κινείται, η ταχυτητα του θα αφαιρείται απο εκεινη της αμμου, αρα δεν θα πετυχει τη μεγιστη ορμη. συνεπώς τον συμφερει να πεταξει και τα δυο σακια κατευθείαν.

  28. (15) Λογικό δεν είναι; Η δασεία δεν προέρχεται πολύ συχνά από προϊστορικό αρχικό σ-; Πιο αξιοπερίεργη μου φαίνεται η ομοηχία με την καταφανώς κοινή ρίζα των λέξεων ἅλας και sal (και salt/Salz, αν δεν είναι δάνειο). Αν το αλάτι ανέβλυζε από το νερό, θα το καταλάβαινα, αλλά αναρωτιέμαι αν οι γλωσσολόγοι έχουν καταφέρει να βρούν και εδώ σημασιολογική σχέση 🙂

  29. Πάνος με πεζά said

    H ρίζα «alt» με την έννοια του ύψους (altimeter), έχει σχέση, προφανώς. Όχι ;

  30. Avonidas said

    Σημειωνω οτι η λύση μου στο πρόβλημα δεν είναι και πολύ ρεαλιστική, αφού συνήθως δεν μπορούμε να πετύχουμε μέγιστη ταχύτητα, αλλά μέγιστη δύναμη, δηλαδή μέγιστη ορμή (υποθέτω οτι πετάμε ένα σακί το ίδιο γρήγορα όπως και μια χουφτα άμμου).

    Τότε όμως το πρόβλημα γίνεται δυσεπίλυτο, και πρέπει κανείς να κάνει τις πράξεις, αφού υπάρχει συμβιβασμός ανάμεσα στο να μεγιστοποιήσεις την ορμή κάθε κόκκου άμμου (πετώντας λίγη κάθε στιγμή) και την ταχύτητα (πετώντας την όσο πιο σύντομα γίνεται).

  31. @12: Χμμ… Νομίζω η σωστή απάντηση είναι το (β) .
    Με μια μικρή επιφύλαξη για το οτι ίσως και να είναι το (δ).

    Και εξηγούμαι:

    Έστω Μσ η συνολική μάζα άμμου του κάθε σακιού, και Vσ η μέγιστη ταχύτητα που μπορεί να προσδώσει με την δύναμή του σε αυτό. Θα καταφέρει λοιπόν να κινηθεί ο ίδιος με ταχύτητα αντίθετη Vα1 = (2 * Μσ * Vσ) / Μα, όπου Μα η μάζα του αστροναύτη-άλτη και Vα1 η ταχύτητα που θα αναπτύξει.

    Έστω τώρα ότι πετάει λίγη λίγη την άμμο, έστω σε Ν χουφτιές μάζας Μχ, έτσι ώστε Ν*Μχ = 2 * Μσ.
    Σε κάθε χουφτιά άμμου που πετάει, θα προστίθεται στην ορμή του συστήματος «σακιά-άλτης» του ένα ΔP = Μχ*Vχ όπου Vχ η μέγιστη ταχύτητα που μπορεί να προσδώσει στην χουφτιά άμμου.
    Μετά από Ν πετάγματα, θα έχει λοιπόν τελική ορμή P2 = Ν * ΔP, άρα Μα * Vα2 = Ν * (Μχ*Vχ), δηλαδή τελικά:
    Vα2 = Ν * (Μχ*Vχ) / Μα, όπoυ Vα2 η τελική ταχύτητα του αστροναύτη-άλτη με τη μέθοδο (β).

    Αλλά όμως είπαμε, Ν*Μχ = 2*Μσ, άρα Vα2 = (2 * Μσ * Vχ) / Μα
    ή, αλλιώς, Vα2 = (Vχ/Vσ) * Vα1

    Δηλαδή, η μέγιστη ταχύτητα που μπορεί να πετύχει με την μέθοδο (β) είναι τόσο μεγαλύτερη από αυτήν της (α) όσο μεγαλύτερη είναι η ταχύτητα που μπορεί να δώσει σε μία χουφτιά άμμου σε σχέση με αυτήν που μπορεί να δώσει στο κάθε σακί.

    Οπότε αν μιλάμε για πολύ δυνατό αστροναύτη ή πολύ ελαφριά σακιά, ίσως και να ισχύει το (γ). Σε καμία περίπτωση δεν ισχύει το (α), πάντως αν είμαστε αυστηροί, η σωστή απάντηση είναι το (δ), ζητώντας να μας προσδιοριστεί η δύναμη του αστροναύτη και το βάρος των σακιών. 🙂

    Για συνηθισμένους όμως ανθρώπους και συνηθισμένα σακιά, φαίνεται σίγουρα προτιμότερη η μέθοδος (β), και μάλιστα με το σημαντικό επιπλέον πλεονέκτημα ότι θα μπορεί να πραγματοποιεί και διορθώσεις της πορείας του αν χρειαστεί. 😉

  32. Γς said

    Αλτήρες ήταν αυτές οι πέτρες που είχαν οι αρχαίοι.
    Μια κοτρώνα και μεις για σφαιροβολία.

    Απ όλα είχε ο στίβος μαςστο παλιό λατομείο της γειτονιάς μας στο Βύρωνα. Το νταμάρι

    Ενα σκάμμα με κοσκινισμένο χώμα για άλματα απλούν και τριπλούν και εις ύψος.
    Και για ρίψεις. Αυτοσχέδιο ακόντιο και σφαίρα (κοτρώνα). Δίσκο δεν είχαμε αλλά κάτι θα βρίσκαμε.
    Προηγείτο η κατασκευή μιας καθώς πρέπει σφαίρας αντί της κοτρώνας.

    Και βαλθήκαμε να την κατασκευάσουμε. Εκ των ενόντων

  33. Αβονίδα, μ’ αυτή τη λογική, αν ο αστεροειδής ήδη κινείται με ταχύτητα ίση με την ταχύτητα με την οποία μπορεί να πετάξει την πέτρα ο ναυαγός, τότε η πράξη του δεν θα επηρεάσει καθόλου την ορμή του συστήματος. Παράλογο δεν είναι αυτό; Και τι γίνεται αν ο αστεροειδής κινείται ήδη πιο γρήγορα απ’ αυτό;
    Ως προς το σύστημα αναφοράς στο οποίο το σύστημα αστεροειδής+ναυαγός είναι ακίνητο πριν πεταχτεί η πέτρα, η πέτρα αποκτά μια ορισμένη ποσότητα κίνησης (έτσι δεν τη λέγανε παλιά την ορμή;) προς τα πίσω και συνεπώς και το υπολειπόμενο σύστημα αποκτά ίση ποσότητα κίνησης προς τα μπρος. Το πέρασμα σε άλλο σύστημα αναφοράς επηρεάζει τα απόλυτα μεγέθη της ορμής, όχι όμως και τη μεταβολή της! Ή λάθος κατάλαβα;

  34. AK (o) said

    Αλτήρες δε συναντάμαι μόνο στα γυμναστήρια. Συναντάμε και στη χημεία και συγκεκριμένα στη μορφή που υπάρχει πιθανότητα να βρεθεί ηλεκτρόνιο. Συγκεκριμένα με αλτήρες μοιάζουν τα p τροχιακά.

    http://www.ft.teiath.gr/spoudes/ergastiria/organiki/paradoseis/01_01_06_chem_bond.pdf (σελ. 15)

    Προσωπικά, όσες φορές και να έτυχε να συναντήσω τα τροχιακά αυτά, ποτέ δε μου θύμισαν αλτήρες. Ούτε όταν νόμιζα πως ήταν η σανίδα που πηδάνε πριν πέσουν σε πισίνα, ούτε όταν έμαθα τι ακριβώς ήταν.

  35. Avonidas said

    Αγγελε, αν ο αστροναύτης πετάξει την πετρα προς τα πίσω με την ιδια ταχύτητα που αυτός πηγαίνει προς τα μπρος, η πέτρα θα μείνει «ακίνητη» (ως προς τη γη, ας πουμε), δηλαδή η πέτρα χάνει ολη την ορμή που είχε ως προς τη γη, την οποία κερδίζει ο αστροναύτης και ο αστεροειδής.

    Ακομα κι αν ο αστεροειδής κινείται πιο γρήγορα απο οτι μπορει να πεταξει την πετρα, παλι η πετρα θα κινειται προς τα μπρος, πιο αργα απο αυτον, αρα παλι κερδιζει ορμή. πάντα κερδίζει ορμή, το θέμα είναι ποσο κερδιζει.

  36. Κουνελόγατος said

    Ιστολόγιο για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα. Σήμερα (και όχι μόνον) είναι κυρίως η μέρα του … όλα τα άλλα. :mrgreen: Καλοδεχούμενα κι αυτά, αν όμως μπορούσα να καταλάβω κάτι, σνιφ…

  37. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    29 Όχι, δεν έχει σχέση το altius με τους halteres

  38. Νομίζω, Στέλιο, ότι εκφράζεις μαθηματικά αυτό που δοκίμασα να πω εγώ με λόγια στο (24).

    Πάνο με πεζά (29), δεν φαντάζομαι. Το λατ. altus (=ψηλός, εξ ού και η alto=υψίφωνος) δεν μπορεί να συγγενεύει με ρίζα που στα λατινικά έχει αρχικό s. Αντιθέτως, μάλλον προέρχεται από τη ρίζα του ρήματος alere = τρέφω, απ’ όπου τα σουπερμάρκετ Αλιμέντα 🙂 ή ο Codex Alimentarius.

  39. Αβονίδα, συμφωνώ. Εσύ ήσουν όμως που είπες «αν ομως συνεχισει να πεταει αμμο ενω θα κινείται, η ταχυτητα του θα αφαιρείται απο εκεινη της αμμου»!

  40. Πάνος με πεζά said

    Προσπαθώ να φανταστώ την «ποιοτική» λύση του προβλήματος υπό πιο πραγματικές συνθήκες, π.χ. κάποιον ανεβασμένο σ’ ένα βαγονέτο γεμάτο χαλίκι, διαθέτοντα όσα σακιά θέλει, ό,τι μεγέθους θέλει, και φυσικά, και τις χούφτες του… Έστω και με δεδομένη τριβή, με ποιον τρόπο θα μετακινούνταν το περισσότερο πάνω στη γραμμή;

  41. Πάνος με πεζά said

    Eυχαριστώ και για τα υψόμετρα !

  42. physicist said

    Άγγελε, Αβονίδα, Στέλιο, κάνετε ωραιότατες σκέψεις ακόμα κι αν (ή μάλλον ακριβώς επειδή) έχετε διαφωνίες. Το σημείο που ανέφερε ο Άγγελος, υποψιάστηκε ο Αβονίδας και ανέλυσε έστω μερικώς ο Στέλιος παίζει ρόλο-κλειδί: ΔΕΝ μπορώ να δώσω την ίδια ταχύτητα (σε σχέση με μένα) σ’ ένα βοτσαλάκι και σε μία κοτρώνα θεόρατη! Από την άλλη μεριά, όμως, ο λόγος ανάμεσα στη συνολική μάζα που μπορώ να ξεφορτωθώ και στη δική μου μάζα, παίζει κι αυτός έναν ρόλο, αν οι λογαριασμοί μου είναι σωστοί.

  43. Μάθαμε λοιπόν γιατί τα βάρη λέγονται γαλλικά (και ελληνικά — αυτό ομολογώ πως δεν το ήξερα!) αλτήρες. Τώρα ποιος θα μας πει γιατί αγγλικά λέγονται dumbbells, κυριολεκτικά χαζοκούδουνα ή μουγκοκούδουνα;

  44. physicist said

    Πάνο με τα πεζά, έγραφες το 40 όσο έγραφα το 42 … πράγματι, εργάτης ανεβασμένος σε βαγόνι φορτωμένο χαλίκι και το τρένο με όσο πιο μικρές τριβές με τις ράγες: αυτή είναι μια εξαιρετικά καλή ρεαλιστική προσέγγιση!

  45. Ηλεφούφουτος said

    28 Ποιο είναι λογικό και ποιο αξιοπερίεργο;
    Περίεργη βρίσκω τη σύνδεση μιας λέξης που σημαίνει «δάσος» με το σημασιολογικό πεδίο του άλματος.

    Απ την άλλη δε βρίσκω περίεργο να μη συνδέονται δύο ρίζες που η μία σημαίνει το αλάτι και η άλλη την κίνηση, το άλμα. Θα ίσχυε αν η ρίζα του αλατιού σήμαινε αρχικά «θάλασσα» (οπότε θα είχαμε το κοινό στοιχείο της ροής) αλλά δεν φαίνεται να συμβαίνει αυτό.

    29, 38 Πράγματι, υπάρχει ρήμα alo «μεγαλώνω,αναπτύσσω» απ το οποιο παράγονται οι τύποι με -τ- όπως altus αλλά αυτό ανάγεται σε ρήμα αλ- χωρίς αρχικό s-

  46. Ηλεφούφουτος said

    45… ανάγεται σε ρίζα al-

  47. physicist said

    #43. — Άγγελε, ήταν και δική μου απορία από καιρό. Δες τι λέει η Βίκη:

    «Dumbbells» as a word originated in late Stuart England. It referred to equipment used to simulate the action of pulling a bell rope. Designed to develop technique, and especially strength, to practise English bellringing (see Change Ringing), dumbbells made no noise, and were hence «dumb». When strongmen started to make their own equipment, they kept the name, even though the shape and form changed.[4]

    Dumb, λοιπόν, με την έννοια του mute. Προσομοιωτές κωδονοκρουσίας, θα λέγαμε σήμερα!

  48. Θα αφήσω αυτό το μωράκι εδώ

    https://instagram.com/thorbjornsson/

    Ισλανδοί!

  49. Πάνος με πεζά said

    Ποιοτικά, η λύση «χαλίκι-χαλίκι» ή έσω χούφτα-χούφτα, δεδομένου του μικρού λόγου της εκτοξευόμενης μάζας σε σχέση με την ολική, ακόμα και με εξωπραγματικές ταχύτητες πετάγματος, δε θα κατάφερνε να δουλέψει. Γι αυτό άλλωστε, την ανάκρουση ενός πυροβόλου όπλου την αποσβαίνω με τον ώμο μου, την ανάκρουση ενός κανονιού όμως, όχι…

  50. 1. Κοίτα Δύτη που έχω κι εγώ δυο τέτοια https://instagram.com/p/80O4jgzTrd/

  51. Πάνος με πεζά said

    Εγώ έχω κάπου καταχονιασμένη μια παραπλήσια σειρά, «Η καθημερινή ζωή στ…». Δεν είναι όμως αυτή των εκδόσεων Παπαδήμα, που βρίσκω στο Ίντερνετ. Ήταν μικρά βιβλία, με μονόχρωμο εξώφυλλο, χωρίς εικόνες. Eκτός αν πρόκειται για ανατύπωση.

  52. Alexis said

    #24: Άγγελε η σειρά «Ήμουν κι εγώ εκεί» είναι άλλη από αυτή που λέει ο Δύτης στο #1.
    Ρίξε μια ματιά εδώ.
    Τη σειρά «Ήμουν κι εγώ εκεί» τη θυμάμαι καλά γιατί την είχα κι εγώ μικρός.
    Θυμάμαι χαρακτηριστικά το βιβλίο για τη μινωική Κρήτη, για την Αίγυπτο και το «must» της σειράς «Με τους Ούννους του Αττίλα».
    Ο ήρωας υποτίθεται ότι ταξίδευε στο χρόνο και διηγούνταν τις εμπειρίες του σε πρώτο πρόσωπο.
    Πολύ καλό!

  53. Alexis said

    Τώρα μόλις πρόσεξα κάτι που δεν το είχα σκεφτεί ως τώρα.
    Η συντάκτρια του άρθρου στο λινκ που δίνω παραπάνω στο 52, ισχυρίζεται ότι η φράση «Ήμουν κι εγώ εκεί» έχει γίνει παροιμιώδης στη φρασεολογία μας λόγω αυτής ακριβώς της σειράς.
    Επειδή το σάιτ δεν μου φαίνεται πολύ αξιόπιστο (συνωμοσιολογία, εθνικιστικές κορώνες κλπ.) απευθύνομαι στη συλλογική σοφία του ιστολογίου:
    Ισχύει κάτι τέτοιο ή η φράση έχει παλιότερη προέλευση;

  54. cronopiusa said

    Στην ισπανική οι αλτήρες είναι pesas

  55. 53

    Η φράση «Ήμουνα κι εγώ εκεί…» ξεκινάει, πιθανότατα, από τα παραμύθια της γιαγιάς, που έλεγε «ήμουνα κι εγώ εκεί, μ’ ένα κόκκινο βρακί!».
    Σιγά μην έγινε παροιμιώδης από μια φτηνοσειρά βιβλίων. Μάλλον η σειρά πήρε τον τίτλο της από τη φράση.

  56. Ηλεφούφουτος said

    53, 55 Αν μη τι άλλο η τυποποιημένη φράση για το τέλος παραμυθιού είναι πολύ παλιότερη από την έκδοση της σειράς, την οποία πόσοι να ήξεραν

  57. Γς said

    54:

    Να πάε να σηκώσει τίπο άλλο

  58. Γς said

    Που έχει πεσει
    [Στην ισπανική οι αλτήρες είναι pesas]

  59. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    52-53: Πάντως, για να πω την αμαρτία μου, τη φράση «ήμουν κι εγώ εκεί» εγώ την έχω πει αρκετές φορές σκεπτόμενος ακριβώς τον τίτλο της σειράς αυτής που τον διάβασα μικρός. Στα παραμύθια που μου λέγανε, δεν υπήρχε το «ήμουνα κι εγώ εκεί» (που είναι και διαφορετικό στο ρυθμό) αλλά το «περάσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Το άλλο το διάβασα μεγάλος.

  60. http://www.slang.gr/lemma/10766-imoun-ki-ego-ekei

  61. cronopiusa said

    58

    το η halterofilia η άρση βαρών θα ήτανε κι αυτό εκεί, μ’ ένα κόκκινο βρακί, αν δεν το γράπωνε η γνωστή παγίς…

  62. Δημητρης said

    Με αφορμή το παρακάτω

    Την πρώτη ελληνική εγγραφή στον Διεθνή Κατάλογο του Προγράμματος της Unesco «Μνήμη του Κόσμου» (Memory of the World)αποτελεί εδώ και λίγες μέρες ένα από τα πολυτιμότερα εκθέματα του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης , ο πάπυρος του Δερβενίου.

    Την ένταξη αποφάσισε η Διεθνής Συμβουλευτική Επιτροπή του Προγράμματος, που συνεδρίασε στο Αμπού Ντάμπι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τις 4 έως τις 6 Οκτωβρίου.

    …….. και καθώς έχουμε χαθεί πετροβολώντας το διάστημα, θα ήθελα να εκφράσω την απορία καθώς εδώ (και) λεξιλογούμε:

    Τελικά τι γλώσσα μιλούσαν στην Μακεδονία του 3-4ου αιώνα πΧ.;

  63. (62 τέλος) Πάντως όχι την κανονικότατη αττική διάλεκτο στην οποία φαίνεται να είναι γραμμένος ο συγκεκριμένος πάπυρος!

  64. Κι εγώ τους Ούννους του Αττίλα θυμόμουν, αν και ήξερα πως η σειρά είχε κι άλλα.
    Από παραμύθια πάντως μόνο το «Μήτ’ εγώ ήμουν εκεί, μήτ’ εσείς να το πιστέψετε!» θυμάμαι, όχι κόκκινα βρακιά και τα τοιαύτα.

  65. Δημητρης said

    63 Πάντως κάτι μιλούσαν (και δεν υπονοώ τίποτε). Όσο δε για την αττική διάλεκτο είναι όπως οι πιπεριές Φλωρίνης (δεν παράγονται μόνο στην Φλώρινα).

  66. Γς said

    59:

    >δεν υπήρχε το «ήμουνα κι εγώ εκεί» (που είναι και διαφορετικό στο ρυθμό) αλλά το «περάσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα»

    Και οχι μόνο

  67. παρ’ὅλο ποὺ ἡ τελευταία φορὰ ποὺ ἐπισκέφθηκα τὸ ἀρχαιολογικὸ Ἀθηνῶν εἶναι πολλὰ χρόνια πρίν, παρ’ὅλο ποὺ δὲν ἔψαξα ποτὲ τὸ θέμα καὶ παρ’ὅλο ποὺ ἐδῶ καὶ μιὰ βδομάδα δὲν ἔχω σηκώσει ἁλτῆρα, τὴν εἰκόνα μὲ τὸν ἀθλητὴ ἀπὸ τὸ ἀγγεἶο τὴν θυμᾶμαι ἀπὸ κάποιο σχολικὸ βιβλίο, ἴσως γι’αὐτὸ θεωρῦσα λίγο πολὺ δεδομένη τὴν προέλευσι τῆς λέξεως. Ὡραῖο ἄρθρο πάντως!

  68. sarant said

    60 Eμ δεν θα το είχε το σλανγκρ;

  69. 68, το γεγονός ότι το έχει δεν αποτελεί επιστημονικό θέσφατο.
    απλώς το επικαλέστηκα διότι συμφωνεί με την άποψή μου. :mrgreen:

  70. Πάνος με πεζά said

    Εγώ πάντως, από παλιά, θυμάμαι το «Ήμουνα μέσα» ή «Μέσα ήμουνα», για εκδηλώσεις σε γήπεδα (αγώνες, συναυλίες κλπ.)

    Αργότερα θυμάμαι το «Θα είμαι κι εγώ εκεί», ως διαφημιστικό κράχτη διάσημων προσώπων σε ποικίλες εκδηλώσεις.

    Κι αργότερα αυτό που λέτε, που παραλλάχτηκε μια εποχή ως «Ήμουν κι εγώ στο κότερο», με αφορμή ένα πρωτόγνωρο (τάχα μου) τότε, και καθημερινό, σήμερα, περιστατικό…

  71. gpoint said

    Κόκκινη κλωστή δεμένη
    στην ανέμη περασμένη
    δός’ της μπάτσο να γυρίσει
    παραμύθι ν’ αρχινήσει

  72. Alexis said

    #60: Σκύλε μήπως είσαι ο συντάκτης του σλανγκολήμματος; 🙂
    Όπως και να είναι, δίκιο πρέπει να ‘χεις, τη φράση αυτή, τώρα που το είπες, τη θυμήθηκα κι εγώ, σαν τελείωμα παραμυθιών…

  73. 72

    Μα τι λέτε; Εγώ είμαι σκύλος.

  74. Alexis said

    Α, εντάξει!
    Τότε κάποιος άλλος σκύλος έγραψε το λήμμα! 😀

  75. skol said

    12:
    ε) Αρχίζει ο άλτης να περιστρέφει τα δυο σακιά, το ένα αριστερόστροφα και το άλλο δεξιόστροφα για να μην παραβιάζει την αρχή διατήρησης της στροφορμής. Αφού μετατρέψει όλη του την ενέργεια σε ενέργεια περιστροφής των δύο σακιών και εξαντληθεί, αφήνει πρώτα το ένα σακί και μετά από λίγο το άλλο έτσι ώστε να φύγουν αυτά προς την ίδια κατεύθυνση και αυτός προς την αντίθετη.

  76. 74

    Δεν είχα δει το όνομα του συντάκτη. Πφ… γιόμισε το ίντερνετ σκύλους!

  77. Avonidas said

    #75. Ουσιαστικά, κι αν θέλει κανείς να λύσει αυτό το πρόβλημα αυστηρά με φυσική, πρέπει να εκτιμήσει πόση *ενέργεια* μπορεί να διαθέσει ο αστροναύτης στο να ρίξει τα σακιά. Πρέπει να υπάρχει κάποιο όριο στο πόση είναι αυτή η ενέργεια. Από κει και πέρα, η «τεχνική» λίγο μετράει, πέρα από το να μείνει όσο γίνεται ακίνητος μέχρι να εκτοξεύσει τα σακιά.

    Η μέθοδος της περιστροφής που προτείνεις δεν είναι κι άσχημη, αφού του επιτρέπει να αναπτύξει σταδιακά την ταχύτητα των σακιών.

  78. leonicos said

    Το τελευταίο πιπεράτο όζει Γς. Κι αν κάνω λάθος, δεν είπα ‘είναι’ είπα ‘όζει’. Άρα, παραδέχομαι ότι μπορεί να κάνω και λάθος. Αλλά μέχρι διαψεύσεως… εμμένω. Πάντως, ο ξένος ήξερα κάποια ελληνικά για να πορεύεται. Πάντως το ‘πεπήδηκεν την αίγα’ για την Θεοδώρα, τον είχε ακούσει και ο Ιουστινιανός.

    Για τους αλτήρες είχα πρωτοδιαβάσει στην εγκυκλοπαίδεια του Ηλίου, όπου έχει και σκίτσο άλτη που τους κρατάει, πιθανότατα παρμένο από αγγειογραφία. Δεν θυμάμαι αν λέει ότι τους πετούσε τελικά. Αυτό το ακούω σήμερα πρώτη φορά. Ούτε ότι τους χρησιμοποιούσαν για βαράκια.

  79. Βάι-βάι, μάναμ΄!
    Ζήσαμε να το δούμε κι αυτό!

    Ο κύργιος εκπρόσωπας των ελληνικώνε φαρμακοβιομηχανιώνε!

  80. gbaloglou said

    54 Και ξαφνικά … πάει ο νους μου στα Alturas de Macchu Picchu!

  81. sarant said

    79 Και εκπρόσωπος και πελάτης, άσε

  82. Πείτε «Hello!» στο φίλο μου μικρό.

  83. leonicos said

    «ήμουνα κι εγώ εκεί, μ’ ένα κόκκινο βρακί!»

    το έλεγε και η γιαγιά μου τελειώνοντας ένα παραμύθι, αν ήθελε να το κάνει πιο αστείο.

  84. Μόλις επιτέλους κατάφερα να διαβάσω όλα τα σχόλια. Και πάνω που ετοιμάζομαι να γράψω κι εγώ από κάτω να πω ένα ευχαριστώ παίρνω ειδοποίηση για το θέμα. Το είδα κατά τις 5:30, έβαλα σχόλιο δικό μου τσόντα προς τα εδώ στο αρχικό αλλά είπα να διαβάσω όλα τα σχόλια πριν γράψω. Γιατί τα χτεσινά τα έχω σε εκκρεμότητα 🙂

    Ευχαριστώ λοιπόν για την αναφορά, χαίρομαι για τη χρήση και έμαθα και κάμποσα απ’ τις συμπληρώσεις μιας και η δική μου «λεξικολόγηση» ήταν εμπειρική.

    Μια παρατήρηση: λέει ο Νικοκύρης πως ζηλεύει τα ταξίδια που κάνω κι είναι πολλά. Αλλά απ’ την άλλη εγώ δεν προλαβαίνω να μετράω κάθε πότε πάει από δω κι από κει. Κι εντάξει, να μη μετρήσω το Λουξεμβούργο – Αθήνα που το έχει κάνει Πατήσια – Παγκράτι, αλλά κι από κει που βρίσκεται, όλο και πάει ένα γύρο. Αλλά τον καταλαβαίνω απ’ την άλλη: όταν έχει κάποιες μέρες τις τρώει υποχρεωτικά Αθήνα (άντε και Αίγινα). Όπως εγώ το καλοκαίρι που είμαι υποχρεωτικά στη Μυτιλήνη. Αλλά το περιορίζω μόνο το καλοκαίρι (αν δεν κάνω και κανέναν συνδυασμό). Τον άλλο καιρό, όποτε μου δοθεί η ευκαιρία την κάνω γι’ άλλα μέρη!

  85. sarant said

    84 Γιάννη. σ’ ευχαριστώ και από εδώ. Και αυτό με την (ευχάριστη, βέβαια) υποχρέωση, το επιβεβαιώνω!

  86. physicist said

    #77. — Επίσης πολύ καλή η παρατήρηση αν η ενέργεια του αστροναύτη είναι αυστηρά περιορισμένη ή αν έχει π.χ. αρκετή τροφή ώστε να την αναπληρώνει «επ’ αόριστον». Το πρόβλημα έχει διάφορες παραλλαγές!

    #75. — Ακόμα κι έτσι, το ερώτημα παραμένει: δύο σακιά διαμιάς ή λίγο-λίγο σε σακκουλάκια; Ή, άμα δεν θες σακουλάκια, χαλίκι-χαλίκι, αν υποθέσουμε ότι οι σάκοι έχουν χαλίκια;

    Ένα παράπλευρο ερώτημα: γιατί θα παραβίαζε την αρχή της διατήρησης της στροφορμής αν στριφογύριζε ένα μόνο σακί; Είναι δική του απόφαση αν μια αρχή διατήρησης (δηλ. μια συμμετρία των Νόμων της Φυσικής) θα παραβιαστεί ή όχι;

  87. Πάνος με πεζά said

    @ 84 : «… αλλά κι από κει που βρίσκεται, όλο και πάει ένα γύρο…» Ε, τι είναι το Λουξ, δυόμιση χιλιάρικα τ.μ., ενώ η Αττική 3.8 ! 🙂

  88. Πάνος με πεζά said

    * τ.χμ. εννοούσα !

  89. Άντε, αποφασίσατε οι φυσικοί; Πρέπει να ετοιμάσω μπαγκάζια, να ξέρω τι χαλίκι να πάρω και σε τι συσκευασία.

  90. Ριβαλντίνιο said

    Τα «Ήμουν κι εγώ εκεί» τα βρίσκουμε και εδώ

    http://users.sch.gr/vasanagno/comics.html

    Το καλύτερο ήταν οι Αζτέκοι και μετά οι Ούννοι.

    —————————————————

    ————————————————–

    Η Πανάθα (η αγνή και η ατρόμητη ) έχει κατακτήσει τα 6 πρώτα συνεχόμενα πανελλαδικά πρωταθλήματα ανδρών άρσης βαρών.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CE%B9%CE%BF_%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%AC%CE%B8%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CE%AC%CF%81%CF%83%CE%B7%CF%82_%CE%B2%CE%B1%CF%81%CF%8E%CE%BD_%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CF%8E%CE%BD#.CE.91.CE.BD.CE.AC_.CF.83.CF.8D.CE.BB.CE.BB.CE.BF.CE.B3.CE.BF

    ΑΕΚ,ΟΣΦΠ ανύπαρκτοι και ΠΑΟΚ μόλις 1. 🙂

  91. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>saltus,-us, που σημαίνει «δάσος
    Δεν ξέρω αν σχετίζεται αλλά σκέφτηκα το Ἄλτις= το ιερό άλσος
    τὸ δὲ ἄλσος τὸ ἱερὸν τοῦ Διὸς παραποιήσαντες τὸ ὄνομα Ἄλτιν ἐκ παλαιοῦ καλοῦσι
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%BB%CF%84%CE%B9%CF%82
    Ας πούμε, το άλσος ήταν του Διός,γνωστού πρωταθλητή στα άλματα 🙂 🙂

    «Ημουν κι εγώ εκεί» πάντα το σχετίζω με to «et in arcadia ego».
    Στα παραμύθια το εναλλακτικό κλείσιμο ήταν «κι αν ειν’ αλήθεια πιστέψετέ το»

    36.>>αν όμως μπορούσα να καταλάβω κάτι, σνιφ…
    Αμ σε κόλλησα αλτηριοσκλήρωση 🙂

  92. skol said

    86: Αν φτιαχτεί ένας μηχανισμός που θα επιτρέπει την απεριόριστη αύξηση της περιστροφικής ταχύτητας των σακιών μέχρι εξαντλήσεως του άλτη δεν βλέπω γιατί να ανοίξει τα σακιά. Ίσως όμως δεν έχω καταλάβει ακόμα τι έχεις στο μυαλό σου, οπότε περιμένω με αγωνία να δω που θα το πας 🙂

    Όσο αφορά τη στροφορμή η διατύπωση ήταν χαλαρή, καταλαβαινόμαστε νομίζω: Αν ένα σακί αρχίσει να περιστρέφεται δεξιόστροφα η α.δ.σ. επιβάλλει κάποιο άλλο κομμάτι του συστήματος να στραφεί αριστερόστροφα. Αυτό βολεύει να φροντίσουμε να είναι το άλλο σακί.

  93. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Από τους αλτήρες πιο πολύ,τους εφαλτήρες εγνώριζα. Εφαλτήρες και εφαλτήρια.

  94. physicist said

    #92(β). — Οκ, θέλεις ν’ αποφύγεις περιστροφή του διαστημοπλοίου. Μπορείς όμως να το πετύχεις και με διαδοχικές περιστορφές αντί για ταυτόχρονες, γιατί το ακροβατικό να στριφογυρίζεις τα δυο σου χέρια σε αντίστροφες κατευθύνσεις συγχρόνως, αυτό θέλω να το δω, μα την αλήθεια! 🙂

    Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα, δεν το πάω σε κάτι συγκεκριμένο, απλώς έκανα ορισμένες πράξεις (πρόκειται για λύση μιας αρκετά εύκολης διαφορικής εξίσωσης, στην τελική), κι έβγαλα για το σενάριο (β) ένα αποτέλεσμα για την εξάρτηση της ταχύτητας του διαστημοπλοίου από τον ρυθμό εκτόξευσης «καυσαερίων» (δηλ. άμμου ή χαλικιών). Αυτό που προκύπτει είναι ότι ασφαλώς και συμφέρει να πετάξεις όλο το σακί διαμιάς εφόσον μπορείς να καταφέρεις να δώσεις στο αντικείμενο που πετάς σταθερή ταχύτητα σχετικά με το διαστημόπλοιο, ανεξάρτητα από τη μάζα του. Αυτό το δικαιολόγησε ήδη ο Αβονίδας με ένα γενικό επιχείρημα. Ξέρουμε όμως ότι κάτω από αρκετά γενικές συνθήκες, αυτή η προϋπόθεση δεν πληρούται.

    Η λύση της διαφορικής για την ταχύτητα v(t) του διαστημόπλοιου μετά από χρόνο t διαρκούς εκτόξευσης μαζών είναι:

    v(t) = u*ln[M0/(M0 – αt)],

    όπου u η ταχύτητα εκτόξευσης των μαζών από το διαστημόπλοιο (ως προς αυτό), α ο ρυθμός της εκτόξευσής τους και M0 η αρχική μάζα του διαστημόπλοιου και των καυσίμων (άρα M0 – αt είναι η μάζα που απόμεινε μετά από χρόνο t). Με την επιφύλαξη ότι γράφω τη λύση από μνήμης (δεν έχω τα κιτάπια μου εδώ), μπορεί κανείς πλέον να συγκρίνει την τελική ταχύτητα από τα διάφορα σενάρια. Ρόλο-κλειδί παίζει η εξάρτηση του u από τον ρυθμό εκτόξευσης των καυσαερίων α.

  95. Alexis said

    #90: Μπράβο, εξαιρετικό λινκ αυτό που δίνεις με τα κόμικς.
    Έχει πολύ πράμα και για όλα τα γούστα, από παλιά αναγνωστικά μέχρι Αρκά και Αστερίξ!

  96. 95 κόμικς και όχι μόνο. Ο Βασίλης είναι γερή πηγή!

  97. Tίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Χιόνις ο Λάκων και Φάυλος οι μεγάλοι άλτες – πηδήκουλες, με άλματα γύρω στα 15-15 μέτρα, που μάλλον θα ήσαν άλματα εις τριπλούν, άρα χωρίς χρήση αλτήρος; Τσικλητήρας, βεβαίως, ο μεγάλος μας ψυλλικός άλτης, άνευ φοράς, προ του Πολέμου.
    Γνωστό το αρχαίο επίγραμμα ‘θα αλτάρω θα αλτάρω, τον αλτήρα θα σου πάρω’…

  98. Tίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Χιόνις ο Λάκων και Φάυλος οι μεγάλοι άλτες – πηδήκουλες, με άλματα γύρω στα 15-17 μέτρα, που μάλλον θα ήσαν άλματα εις τριπλούν, άρα χωρίς χρήση αλτήρος; Τσικλητήρας, βεβαίως, ο μεγάλος μας ψυλλικός άλτης, άνευ φοράς, προ του Πολέμου.
    Γνωστό το αρχαίο επίγραμμα ‘θα αλτάρω θα αλτάρω, τον αλτήρα θα σου πάρω’…

  99. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    97. 5πλούν μετά αλτήρων φυσικά. Διάβασε το 6. (το λινκ)

  100. Alexis said

    Βασίλης;;; 😕

  101. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    100 Υποθέτω εννοεί αυτόν που έχει το σάιτ με τα κόμικς

    98 Γιατί το τριπλούν ή το πενταπλούν άλμα να μην έχει αλτήρες; (που βέβαια δεν τους άφηναν να πέσουν, όπως είχα γράψει αρχικά)

    87 Και όπου, σε αντίθεση με την Αττική, σε 20-30 χιλιόμετρα αλλάζεις χώρα 🙂

  102. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    To βίντεο αυτό δείχνει πώς το κάνανε οι αρχαίοι…

  103. skol said

    94: Ωχ! είχε και διαφορικές μέσα! Εγώ νόμιζα ήταν χωρίς πράξεις 🙂
    Καλό φαίνεται το αποτέλεσμα!
    Η τελική ταχύτητα όμως, μετά την εξάντληση όλων των «καυσίμων», δεν εξαρτάται από το ρυθμό εκτόξευσης.

  104. physicist said

    #103. — Η τελική ταχύτητα όμως, μετά την εξάντληση όλων των «καυσίμων», δεν εξαρτάται από το ρυθμό εκτόξευσης.

    Είναι αλήθεια αυτό; Είναι το u ανεξάρτητο από το α; Πιάνεις στο χέρι ένα χαλίκι και το πετάς με δύναμη. Αμέσως μετά το επόμενο, το επόμενο. Ο ρυθμός εκτόξευσης είναι α. Πιάνεις δύο χαλίκια και τα πετάς με δύναμη, μετά άλλα δύο, άλλα δύο κ.ο.κ. Ο ρυθμός εκτόξευσης είναι 2α. Όμως φεύγουν απ’ το χέρι ου στη δεύτερη περίπτωση τα δύο χαλίκια την ίδια ταχύτητα όπως φεύγει το ένα στην πρώτη περίπτωση; Εφόσον η δύναμη που ασκεί το χέρι σου είναι η ίδια και διαρκεί τον ίδιο χρόνο εκτόξευσης, δεν θα «μοιράζεται» στη δεύτερη περίπτωση ανάμεσα στα δύο χαλίκια, μειώνοντας έτσι την ταχύτητά τους στο μισό;

    Αν ο παραπάνω συλλογισμός είναι σωστός και το u είναι αντιστρόφως ανάλογο του α, το αποτέλεσμα γίνεται ενδιαφέρον …

  105. sarant said

    102 Ωραίο βίντεο, Νεοκίντ!

  106. Avonidas said

    #94,103,104

    Φυσικέ, νομίζω ότι υπάρχει κάτι το παραπλανητικό στις εξισώσεις σου. Είναι καλύτερα να μην εμπλέξεις το χρόνο, γιατί πράγματι δεν μας ενδιαφέρει. Ούτε η απόσταση που διανύει ανάμεσα στις διαδοχικές «βολές» μας πολυενδιαφέρει. Το μόνο που έχει σημασία είναι πώς μεταβάλλεται η μάζα σαν συνάρτηση της *ταχύτητας* που έχει ο αστροναύτης κάθε στιγμή.

    Δηλαδή, το σκέφτομαι ως εξής: θέλουμε έναν «τυφλοσούρτη» για το πόση άμμο θα πετάξει ο αστροναύτης για να μεταβληθεί η ταχύτητά του από v σε v+Δv. Αυτός ο τυφλοσούρτης είναι ουσιαστικά αυτό που χρειάζεται για μεγιστοποιήσουμε την τελική του ταχύτητα. Η λύση ως προς το χρόνο δεν είναι μοναδική, γιατί μπορεί π.χ. να πάρει το χρόνο του και να μην πετάξει τίποτα για ώρες, όταν όμως πετάξει θα πρέπει να ελέγξει πόσο γρήγορα πάει.

  107. skol said

    104: Νόμιζα ότι είχαμε καταλήξει ώς προς την βέλτιστη ποσότητα μάζας που πρέπει να πετάς κάθε φορά.
    Είναι αυτή που μπορεί να σου εξασφαλίσει τη μέγιστη ταχύτητα εκτόξευσης ανάλογα με τα διαθέσιμα μέσα (χέρια, σφεντόνες, κλπ) και θεωρώ ότι παραμένει σταθερή.

  108. 100, 101 Ε, ναι. Γνωστός μου, ένεκα σειρά απ’ το πανεπιστήμιο.

  109. Avonidas said

    Για να γελάσουμε και λίγο, θυμήθηκα μια ιστορία που μου είχαν πει, δεν ξέρω αν είναι αληθινή αλλά έχει γούστο.

    Κάποιος ήταν που λέτε καθηγητής σε ένα ΤΕΙ κτηνοτροφίας, ζωϊκής παραγωγής ή όπως τέλος πάντων το λέγανε το τμήμα της συμφοράς 😛 Έλα όμως που ο τύπος είχε απωθημένα και καημό που δεν έγινε φυσικός…

    Κάποια μέρα, λοιπόν, αντί να κάνει την κανονική του παράδοση, μπουκάρει στο αμφιθέατρο και αρχίζει να τους λέει για πυραύλους και συστήματα μεταβλητής μάζας: και να διατήρηση της ορμής, και Δm και Δv κι απάνω τούρλα, και τα καυσαέρια φεύγουν με V ως προς τον πύραυλο, και να οι διαφορικές και να…

    Στο τέλος έχει μείνει όλο το αμφιθέατρο παγωτό, αλλά ένας φοιτητής στις πρώτες σειρές σηκώνει το χέρι…

    -«Πείτε μου, έχετε απορία;» ρωτάει ο λεγάμενος,
    -«Μάλιστα… ένα πράγμα δεν έχω καταλάβει… το γάλα, από ποια μεριά θα βγαίνει;;»

    😉

  110. Spiridione said

    Εδώ μια άλλη άποψη για τους αλτήρες από το Βρετανικό Μουσείο.

    http://www.britishmuseum.org/channel/object_stories/winning_at_the_ancient_games/a_competitor_in_the_long_jump.aspx

  111. Ριβαλντίνιο said

    Γιατί δεν ρωτάμε το Μαζίνγκα 7 πως πέταγε να τελειώνουμε ? 🙂

  112. sarant said

    110 probably as a handicap, λέει -αλλά δεν με πείθει και τόσο

  113. physicist said

    #106. — Αβονίδα, υπέθεσα ότι πετάει άμμο συνεχώς.

  114. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    112. 110. Ξεκάθαρα λάθος θεώρηση! To «προς τα πίσω» στο landing δεν γινόταν ασφαλώς για handicap. Απλώς είναι η φυσική κίνηση των χεριών για να πάρεις φόρα (αυτός ακριβώς είναι ο ρόλος των αλτήρων. Σου αύξαναν το Momentum (που παλεύουν και τα φυσικά παλικάρια…) για το επόμενο άλμα.
    Πιθανώς από κεί να είναι διαδεδομένο-απότι βλέπουμε- το λάθος στους αρχαιολόγους.
    Ακου τους πέταγαν περίπου στη μέση του άλματος προς τα πίσω!! (μάμα μία! Κε ιγνοράνσια!)

  115. Alexis said

    Δεν υπάρχει τρόπος να τους πετάξεις στη μέση του άλματος.
    Ή θα τους πετάξεις τη στιγμή της εκτίναξης, τη στιγμή δηλαδή που κάνεις τα χέρια πίσω (βάρδα μόνο μην είναι πίσω σου κάνας έρμος κριτής που περιμένει να μετρήσει το άλμα σου 😀 ) ή θα τους πάρεις μαζί σου και θα προσγειωθείς μ’ αυτούς.
    Αν πιστέψουμε την παράσταση στο αγγείο, μάλλον το δεύτερο συνέβαινε…

  116. Spiridione said

    112. Ναι, δεν είναι πειστικό
    Κιντ, δες και αυτό. Αυτός λέει αυτός ότι πετούσαν τους αλτήρες όχι στη μέση του άλματος, αλλά λίγο πριν πέσουν.
    https://books.google.gr/books?id=3Wdh6YGXOxMC&pg=PA67&dq=reconstruction+of+the+halma+sequence&hl=el&sa=X&ved=0CBsQ6AEwAGoVChMIvvL8pOfCyAIVR9saCh0MtQ_R#v=onepage&q=reconstruction%20of%20the%20halma%20sequence&f=false
    Και αυτός λέει ότι το πέταγμα των αλτήρων θα τους έδιναν έξτρα ώθηση, αλλά δεν πιστεύει ότι το έκαναν γιατί θα έσπαγαν οι αλτήρες!
    http://news.nationalgeographic.com/news/2002/11/1114_021114_GreekAthletes_2.html
    Αυτός ο Μινέτι έχει δημοσιεύσει ειδική εργασία για το θέμα. Biomechanics, προχωρημένα πράγματα
    http://www.nature.com/nature/journal/v420/n6912/abs/420141a.html

  117. Συγνώμη που ανακατεύομαι, ο φουκαράς, αλλά με μηδενική τριβή και μηδενική βαρύτητα, τι να κλάσει ο αστροναύτης; Ό,τι και να ριξει, μπροστά ή πίσω, χαμένο δεν θα πάει; Ε;

  118. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Happy new year!!! 😆
    (σήμερις(μπήκε!) είναι η αράπικη πρωτοχρονιά! Γιορτάζουμε την….(δεν ξέρω) του Προφήτη. (κάτι με τον Προφήτη θάχει να κάνει,δεν μπορεί! 🙂 ) Aργάμε σήμερις!

  119. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    117. Μεγάλο …αλτήρα (=κοτρώνα) αμόλησες Σκλι μ! :mrgreen:

  120. 119

    Διάβασε να γελάσεις! http://imgur.com/gallery/KBTXM Αληθινή ιστορία.

  121. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    109 Θεικό, χρειαζότανε γιατί τόση ώρα που σας διβάζω, έγινε γιαούρτι το μυαλό μου, και άκρη δεν έβγαλα,. Περιμένω την λύση, γιατί έχω περίσεμα μερικά κυβικά χαλίκι από μια οικοδομή, και είναι ευκαιρία να το πουλήσω για διστημικό καύσιμο.

  122. 119

    Κίντο, define κοτρώνα. Μήπως κοτσάνα;

  123. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    122, Eμ! 😉

  124. skol said

    119: 🙂 🙂

  125. 123

  126. Γς said

    109:

    Να κι ένα άλλο με καθηγητή τμήματος Ζωικής Παραγωγής ΑΕΙ

  127. sarant said

    Νεοκίντ, χρόνια πολλά για την αραποπρωτοχρονιά!

  128. Γς said

    27:

    >μπορεί να πετάξει την άμμο με μια μεγιστη ταχύτητα ως προς τον ιδιο,

    Αμμοβολή

  129. Γς said

    Αλτις

    Κι εξαιρετικά παρθένο Ελαιόλαδο.

    Και περί παρθενίας…

  130. Avonidas said

    Λοιπον, νομίζω ότι έχω μια ικανοποιητικά γενική λύση στο πρόβλημα του αστροναύτη. Ο Φυσικός έδωσε ήδη τη βασική σχέση.

    Έστω Mα η μάζα του αστροναύτη, Mσ η μάζα των σακιών, V η μέγιστη ταχύτητα με την οποία μπορεί ο αστροναύτης να πετάξει τα 2 σακιά μαζί και v η μέγιστη ταχύτητα με την οποία μπορεί να εκτοξεύει συνεχώς μια μικρή ποσότητα άμμου. Αυτό το τελευταίο είναι το πιο κρίσιμο: θεωρητικά, η ποσότητα μπορεί να γίνει οσοδήποτε μικρή, αλλά αντίστοιχα αυξάνεται ο χρόνος που θα του πάρει να τελειώσει όλη την άμμο, και η ενέργεια που θα ξοδέψει πετώντας την. Για την ώρα, απλά θα υποθέσουμε μια ταχύτητα v που είναι «εφικτή».

    Έτσι, έχουμε τις εξής δυνατότητες:

    α) Αν πετάξει τα σακιά μονομιάς, η τελική του ταχύτητα θα είναι:

    Vα = (Mσ/Μα) * V

    β) Αν αδειάζει λίγο λίγο τα σακιά, η τελική του ταχύτητα θα είναι:

    Vα’ = Log(1+ Mσ/Μα) * v

    Έτσι, απλά πρέπει να συγκρίνουμε τις δύο τιμές για να βρούμε τη συμφέρουσα μέθοδο. Αν η v γίνει αρκετά μεγαλύτερη της V, συμφέρει το β), διαφορετικά συμφέρει το α)

  131. …ο Ολυμπιονίκης Ακματίδας…λέει:
    ΑΝΑΘΕΚΕ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΑΣΣΚΟΝΙΣΤΕ
    που σημαίνει ότι νίκησε «ακονιτεί» ή «ακονιτί»…παναπεί χωρίς να σκονιστεί…

    …ή χωρίς σκονάκι, if you know what I mean!

  132. Avonidas said

    Για παραδειγμα, αν τα σακιά είναι 10 φορές βαρύτερα από τον αστροναύτη, τότε για να τον συμφέρει η σταδιακή εκτόξευση πρέπει να μπορεί να πετύχει 4πλάσια ταχύτητα εκτόξευσης της άμμου σε σχέση με ολόκληρα τα σακιά. Αν τα σακιά ζυγίζουν όσο ο ίδιος, αρκεί να μπορεί να πετύχει 1.5 φορά την ταχύτητα με την άμμο.

  133. 118, …Happy new year!!! 😆
    (σήμερις(μπήκε!) είναι η αράπικη πρωτοχρονιά! Γιορτάζουμε την….(δεν ξέρω) του Προφήτη. (κάτι με τον Προφήτη θάχει να κάνει,δεν μπορεί! 🙂 ) …

    May your New Year be utterly Prophetable, Kid!

  134. Avonidas said

    Φυσικά, δεν έχουμε καθόλου εξαντλήσει τις δυνατότητες, αφού μπορεί κανείς να έχει και μεταβλητή ταχύτητα εκτόξευσης της άμμου.

  135. gpoint said

    # 128

    με αμμοβολή καθαρίζουνε και τα πέτρινα σπίτια που πα΄ρνουν μετά λίγο απ’ το χρώμα της σκουριάς των ρινισμάτων

  136. physicist said

    #130. — Θαυμάσια, Αβονίδα, συγκλίνουμε στο ίδιο αποτέλεσμα. Μοιάζει δηλαδή η απάντηση να είναι η (δ).

  137. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ένας κοσκινίζει άμμο στ΄ άστρα.
    Καλημέρα

  138. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    133. Καλή χρονιά ήθελα να πω, ευρωάραπες καθότι κι εμείς.

  139. vagelford said

    Οι σκύλοι είναι απίστευτοι. Σχετικά με το Quiz πάντως, το ζητούμενο γενικά σε τέτοιες καταστάσεις είναι να πετύχεις το μέγιστο Δυ. Αυτό το πετυχαίνεις για δεδομένη μάζα καυσίμων όταν το Δm που εκτοξεύεις προς τα πίσω έχει όσο μεγαλύτερη ταχύτητα γίνεται. Πρακτικά μπορείς να έχεις μεγαλύτερη ταχύτητα όσο μικρότερο το Δm. Οπότε β.

    Avonida, σκέψου ότι η επιτάχυνση που μπορείς να δώσεις σε μια μάζα συγκρίσιμη με την δικιά σου, είναι της τάξης του ενός g για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, που αναλογεί σε ταχύτητα λίγων μέτρων το δευτερόλεπτο. Αντίστοιχα, σε έναν κόκκο άμμου η μεταβολή της ταχύτητας που μπορείς να προκαλέσεις στον ίδιο χρόνο θεωρητικά είναι ανάλογη του λόγου της μάζας σου προς τη μάζα του κόκκου και αυτός ο παράγοντας είναι αρκετά μεγάλος για να κερδίζει πάντα το β, όσο η μάζα που έχουν τα σακιά είναι συγκρίσιμη με την δικιά σου (όταν η μάζα που έχουν τα σακιά είναι πολύ μεγάλη, τότε ουσιαστικά το πρόβλημα ανάγετε και πάλι στο τι ταχύτητα μπορείς να δώσεις σε μια μάζα συγκρίσιμη με την μάζα σου, αφού σε αυτή την περίπτωση απλά σπρώχνεις το σώμα σου μπροστά και μακριά από τα σακιά αντί να σπρώχνεις τα σακιά προς τα πίσω, τα οποία αποκτούν ένα πολύ μικρό υ).

    Στην πράξη όμως, εκτός αν έχεις κάποιο μηχανισμό που να αποθηκεύει δυναμική ενέργεια και να την μετατρέπει σε κινητική (σφεντόνα ας πούμε) περιορίζεσαι από την ταχύτητα με την οποία μπορείς να κουνήσεις τα χέρια σου ή τα πόδια σου, που είναι κάποια μέτρα το δευτερόλεπτο. Οπότε, η δικιά μου ερώτηση είναι, μπορείς να πετύχεις κάτι καλύτερο από αυτό, δηλαδή την ταχύτητα με την οποία μπορείς να κουνήσεις τα άκρα σου;

  140. sarant said

    131-133 ‘Εχουμε ρέντα διαρκείας, βλέπω!

  141. nestanaios said

    Οι λέξεις είναι δύο. Τα θέματα είναι δύο.
    Το θέμα διαιρείται σε συλλαβές και οι συλλαβές διαιρούνται σε στοιχεία, μόρια και πνεύματα.
    Δύο λέξεις. «Αλτηρ» και «αλμα».
    Δύο θέματα. «Αλτερ» και «αλματ».
    Στην ονομαστική ενική έχουμε « αλτερ-ς» αλλά επειδή το «ρ» και το «σ» είναι και τα δύο ημίφωνα, φεύγει το ένα και μένει το άλλο αλλά με συνέπεια
    την επέκταση του βραχέος «ε» σε «η» για να έχουμε «αλτηρ» στην ονομαστική ενική.

    Στην δεύτερη περίπτωση, έχουμε «αλματ-ς» στην ονομαστική ενική. Τα οδοντικά «τ,δ,θ» αποβάλλονται προ των ημιφώνων.
    Όλα αυτά γίνονται κακώς κατ’εμέ. θα μπορούσαμε να έχουμε « άλτερς, άλτερος,» και « αλματς, αλματος».

    Όλα αυτά ακούγονται ξένα αλλά αυτό συμβαίνει επειδή δεν τα έχουμε συνηθίσει αλλά λέγοντας τα ξέρουμε τι λέμε και τι εννοούμε.

    Το θέμα διαιρείται σε συλλαβές. «Αλ – τερ» και «αλ-ματ».
    Στη μία περίπτωση η συλλαβή «τερ» επιδρά στην «αλ» και στην άλλη περίπτωση η συλλαβή « ματ» επιδρά στην «αλ».
    (οι συλλαβές διαβάζονται από τα δεξιά προς τα αριστερά.)

    Η συλλαβή «αλ» έχει την έννοια της εξάπλωσης υλικών σωμάτων.
    Ἄν δασύνεται τα σώματα είναι πικρά, αλμυρά, αόριστα, αόρατα και ό,τι άλλο αντίκειται στην φύση του ανθρώπου.
    (Στην ελληνική γλώσσα, το επίκεντρο είναι ο άνθρωπος.)
    Ἄν ψιλούται, τα σώματα είναι φίλα προσκείμενα στον άνθρωπο.

    Τα πνεύματα δεν είναι μόνο η ψιλή και η δασεία. Τα πνεύματα ενυπάρχουν σε πολλές περιπτώσεις εντός των στοιχείων. Τα «κ,γ,χ» και «π,β,φ» και «τ.δ.θ»
    ενέχουν το πνεύμα τους και δεν χρειάζονται ούτε ψιλή ούτε δασεία. Πολλές συλλαβές παίρνουν το πνεύμα τους από το ενυπάρχον στοιχείο και δεν χρειάζονται
    το «σκουληκάκι» αλλά το πνεύμα υπάρχει και αλλοίμονο ἄν δεν υπήρχε.

    Το στοιχείο «Λ» χαρακτηρίζει το φυσικό στοιχείο της διαστολής και για τον λόγο αυτό ονομάζεται «στοιχείο» και «χαρακτήρας».
    Ονομάζεται και «γράμμα» επειδή καταγράφει το στοιχείο της διαστολής.

    «τερ» και «ματ». Δύο συλλαβές. Δύο έννοιες και πάντοτε συνυφασμένες με την φύση του ανθρώπου.
    Το «τ» είναι ψιλό μεταφορικό.
    Το «ε» είναι στοιχείο κίνησης. Το αίτιον της κινήσεως των σωμάτων.

    Τα «Ρ» είναι χρονικό και ψιλούμενο χαρακτηρίζει έναν χρόνο γνωστό, καλό και ό,τι άλλο χαρακτηρίζει τον χρόνο που είναι φίλα προσκείμενος στον άνθρωπο.

    Το δασυνόμενο «ῥ» χαρακτηρίζει έναν χρόνο αόριστο, κακό και ό,τι άλλο χρόνο που είναι μη φίλα προσκείμενος στην φύση του ανθρώπου.

    Το «Μ» χαρακτηρίζει το φυσικό φαινόμενο της συστολής και είναι τρόπω τινά το αντίθετο με το «Λ».
    Στοιχείο, στοιχείο, συλλαμβάνουμε την έννοια και την ονομάζουμε συλλαβή. Και συλλαβή, συλλαβή, αναπτύσσουμε τα μέρη του λόγου.

  142. Ηλεφούφουτος said

    95 Δηλαδή σε σας δουλεύουνε τα λίνκια;
    Γιατί εγώ ό,τι κι αν ανοίγω ένα απλό χαλόου μού λέει.

  143. sarant said

    Μόλις τα δοκίμασα και ανοίγουν σε παράθυρο με το issuu

  144. Mα θα έπρεπε να είναι η μάζα του αστροναυαγού μαζί με τον αστεροειδή όπου κάθεται (ή, στο πιο ρεαλιστικό επίγειο παράδειγμα, του επιβάτη μαζί με το βαγονέτο). Ομολογώ πως δεν είχα σκεφτεί το ενδεχόμενο Μσ>Μα !

  145. physicist said

    #144. — Άγγελε (και άλλοι), ρίξ(τ)ε μια ματιά κι εδώ.

  146. skol said

    Αν νομίζετε ότι έχουν ειπωθεί όλα σε σχέση με το πρόβλημα του Φυσικού, κάνατε λάθος!

    Θα βάλω κάποιους περιορισμούς στο πρόβλημα για να αναδείξω καλύτερα μια ενδιαφέρουσα πτυχή του. Έστω ότι έχουμε διαθέσιμο ένα ποσό ενέργειας το οποίο μπορούμε να μετατρέψουμε σε κινητική ενέργεια της διαθέσιμης προωθητικής μάζας ανεξάρτητα από το μέγεθός της (χωρίς δηλ. να υπάρχουν έξτρα απώλειες που να σχετίζονται με το μέγεθος της εκτοξευόμενης κάθε φορά μάζας). Οπότε η ταχύτητα της θα είναι η ίδια, είτε τη ρίξουμε όλη μαζί είτε λίγο-λίγο. Τι διαλέγουμε;
    Η απάντηση είναι ότι είναι προτιμότερο το πρώτο και αυτό μπορεί κανείς να το καταλάβει με τον εξής τρόπο:
    Στη δεύτερη περίπτωση κάθε επόμενη πέτρα που πετάει ο αστ/της, ενώ στον ίδιο στοιχίζει την ίδια προσπάθεια/ενέργεια, ως προς έναν ακίνητο παρατηρητή έχει ολοένα και μικρότερη ταχύτητα (αφαιρούμε κάθε φορά την ταχύτητα που έχει ήδη αποκτήσει ο ίδιος ο αστ/ης προς την αντίθετη κατεύθυνση). Στο τέλος λοιπόν, αν ο παρατηρητής αθροίσει την ορμή που έχουν οι πέτρες θα βρει μικρότερη συνολική ορμή σε σχέση με την ορμή που θα είχαν αν είχαν φύγει όλες μαζί με την ίδια ταχύτητα. Και συνεπώς και η ορμή του αστ/τη προς την αντίθετη κατεύθυνση θα είναι μικρότερη όπως και η συνολική ενέργεια του συστήματος.

    Το παράδοξο είναι ότι απ’ την πλευρά του αστ/τη δεν υπάρχουν επιπλέον απώλειες, μετατρέπει και στις δυο περιπτώσεις όλη την διαθέσιμη ενέργειά του σε κινητική ενέργεια «καυσαερίων»!

  147. Skol, σου ξαναλέω ό,τι είχα πει στον Αβονίδα:
    Αν δηλαδή μπορούσε να πετάξει την πέτρα με την ίδια ταχύτητα (αλλά αντίθετη φορά φυσικά) με την οποία κινείται, οπότε ως προς τον ακίνητο παρατηρητή αυτή θα έμενε ακίνητη, πιστεύεις ότι η πράξη του δεν θα επηρέαζε την ταχύτητά του;
    Όπως επισήμανε πάλι ο Αβονίδας, ως προς τον ακίνητο παρατηρητή η πέτρα έχει ορμή προτού εκτοξευτεί, αφού κινείται μαζί με τον αστροναύτη, την οποία ορμή χάνει αφού εκτοξευτεί· επομένως αυτή η ορμή θα προστεθεί στην ορμή του αστροναύτη!
    Γενικά, αν και η ταχύτητα (και συνεπώς η ορμή) των διάφορων σωμάτων εξαρτάται από την επιλογή συστήματος αναφοράς, οι μεταβολές της ταχύτητας (και της ορμής) ΔΕΝ εξαρτώνται από αυτό.

  148. skol said

    147: Και βέβαια κερδίζει αλλά δεν θα φτάσει ποτέ την ταχύτητα που θα μπορούσε να φτάσει αν τις έριχνε όλες μαζί εξαρχής.

    Έβαλα τον ακίνητο παρατηρητή να συγκρίνει μόνο την αρχική με την τελική κατάσταση και στις δύο περιπτώσεις για να βγάλει τα συμπεράσματά του. Που έκανε λάθος;

    (Δεν υπαινίχθηκα ότι η λύση του παράδοξου είναι ότι παραβιάζεται κάποιος θεμελιώδης νόμος)

  149. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Άλλο άλμα κι άλλο πήδημα:
    «Οι άγνωστοι Ολυμπιακοί του 1856», 2004,ιδρυμα Σ.Ο.Φ.Ι.Α/ISBN960-88307-0-2
    Στο εξώφυλλο «Αρχαίος αλτήρας «.Στη σελίδα 12 εγχάρακτος «Αλτήρας αφιερωμένος στην Ολυμπία από το Σπαρτιάτη Ακματίδα,νικητή του άλματος ακονιτί το 550 π.Χ.
    Λέω πως έχει κάποιο ενδιαφέρον και (επιλεκτικά)αντιγράφω:
    ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΠΕΡΙ ΑΓΩΝΩΝ
    Άρθρο 1 Αγωνίσματα τίθενται πέντε:Το πήδημα,το άλμα,ο δίσκος,ο δρόμος και η πάλη ,τελεσθήσονται δε ταύτα καθ΄ήν έχουσιν εταύθα σειράν
    {…}
    ΤΜΗΜΑ Β΄ΠΕΡΙ ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΩΝ
    α) Περί πηδήματος
    Άρθρο 14.Το πήδημα συνίσταται εις τρία σκιρτήματα,ταύτα δε γίνονται ή δια βάσεως; απλής (ήτοι αλλαγή των ποδών εις το πρώτον και δεύτερον σκίρτημα), ή δι΄ασκωλιασμού (ήτοι δι΄ενός και του αυτού ποδός).
    Άρθρο 15 Εκαστος πηδητής δύναται μεν να εντείνει το σκίρτημα δια προρριψήματος(με μάζωμα) όσης και αν θέλει αποστάσεως,απαιτείται όμως να θέση το κοίλον του ποδός αυτού επί του βατήρος και να σταθή ορθός επί του σκάμματος(ήτοι του σημείου του τελευταίου σκιρτήματος)
    Άρθρο 16 Εάν τις πατήσει εμπρός…
    Άρθρο 17.Προς αποφυγήν παντός παραπατήματος,ο βατήρ κατασκευασθήσεται εξ υφάσματος εις σχήμα κυλίνδρου,σεσαγμένου εξ ερίων ή βαμβακίου και έχοντος πάχος 5-6 υφεκατομμέτρων,ο βατήρ δε ούτος προσαρμοσθήσεται επί του εδάφους στερεώς

    β) Περί άλματος
    Αρθρο 18 Το άλμα συνίσταται εις το πηδήσαι τάφρον από του ενός χείλους αυτής εις το έτερον
    » 19.Η τάφρος έσσεται μακρά 6-7 μέτρων,πλατεία 4-5 και βαθεία ενός…
    γ) Περί δίσκου(τα τρία επόμενα άρθρα)
    δ) Περί δρόμου(τα οχτώ επόμενα άρθρα) και
    ε) Περί πάλης(πέντε επόμενα άρθρα)
    και το τελευταίο άρθρο 36:
    Ο παρών κανονισμός δημοσιευθήσεται δια τινος των εν Αθήναις εκδιδόμενων εφημερίδων.
    Επί τέλους εύχεται η επιτροπή ίνα τελώνται τοιούτοι αγώνες,προς ανάμνησιν των αρχαίων και περικλεών της φίλης ημών πατρίδος,ανά πάσαν 25 Μαρτίου.
    Εγένετο εν Πειραιεί τη 6η Μαϊου 1856

  150. physicist said

    #146. — Έστω ότι έχουμε διαθέσιμο ένα ποσό ενέργειας το οποίο μπορούμε να μετατρέψουμε σε κινητική ενέργεια της διαθέσιμης προωθητικής μάζας ανεξάρτητα από το μέγεθός της (χωρίς δηλ. να υπάρχουν έξτρα απώλειες που να σχετίζονται με το μέγεθος της εκτοξευόμενης κάθε φορά μάζας). Οπότε η ταχύτητα της θα είναι η ίδια, …

    Σκολ, συμπάθα με που δεν προλαβαίνω τώρα να διαβάσω ολόκληρο το σχόλιό σου αλλά εντόπισα στο παραπάνω χωρίο κάτι που μου φαίνεται λάθος — έχω βάλει την έμφαση εκεί. Συγκεκριμένα: αν δώσεις σε δύο διαφορετικές μάζες την ίδια (κινητική) ενέργεια, αυτό δεν σημαίνει ότι τους δίνεις την ίδια ταχύτητα! Τους δίνεις ταχύτητα αντιστρόφως ανάλογη της τερταγωνικής ρίζας της μάζας τους.

    Δεν ξέρω πόσο αυτό επηρεάζει η αλλάζει το επιχείρημα που ακολουθεί στο σχόλιό σου, όπως έγραψα δεν έχω τώρα χρόνο αλλά αν θες ρίξε μια ματιά.

  151. Avonidas said

    #148. Έβαλα τον ακίνητο παρατηρητή να συγκρίνει μόνο την αρχική με την τελική κατάσταση και στις δύο περιπτώσεις για να βγάλει τα συμπεράσματά του. Που έκανε λάθος;

    Skol, δεν έχεις κάνει λάθος, απλά υποθέτεις, όπως έκανα κι εγώ στο #27, ότι ο αστροναύτης μπορεί να πετύχει την ίδια ταχύτητα εκτόξευσης είτε με τα σακιά είτε με την άμμο λίγη λίγη. Αυτό δεν είναι ρεαλιστικό. Αν μπορεί να εκτοξεύσει την άμμο γρηγορότερα, μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη τελική ταχύτητα.

    #147.
    Γενικά, αν και η ταχύτητα (και συνεπώς η ορμή) των διάφορων σωμάτων εξαρτάται από την επιλογή συστήματος αναφοράς, οι μεταβολές της ταχύτητας (και της ορμής) ΔΕΝ εξαρτώνται από αυτό.

    Άγγελε, έτσι είναι. Όμως, υπάρχει η περιπλοκή ότι πετώντας την άμμο σε στάδια, ο αστροναύτης έχει ήδη ξεφορτωθεί κάποια μάζα. Είναι ελαφρύτερος, κι άρα η μεταβολή της ορμής του του προσφέρει περισσότερα σε ταχύτητα.
    Υπάρχουν τρεις παράγοντες που ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο: η ταχύτητα εκτόξευσης της άμμου, η ταχύτητα με την οποία ήδη κινείται ο αστροναύτης και η μάζα που έχει ξεφορτωθεί. Γι’ αυτό δεν είναι απλή η λύση.

  152. Avonidas said

    #150 αν δώσεις σε δύο διαφορετικές μάζες την ίδια (κινητική) ενέργεια, αυτό δεν σημαίνει ότι τους δίνεις την ίδια ταχύτητα! Τους δίνεις ταχύτητα αντιστρόφως ανάλογη της τερταγωνικής ρίζας της μάζας τους.

    Το σκέφτηκα κι αυτό. Συγκεκριμένα, ένα μοντέλο του βραχίονα του αστροναύτη είναι ένα ελατήριο με συγκεκριμένη σκληρότητα και μήκος συμπίεσης. Οπότε, φανταζόμαστε ότι έχει ένα περιορισμένο πλήθος από τέτοια ελατήρια. Δεν είναι όμως πολύ ρεαλιστικό μοντέλο, ένας περιστρεφόμενος μοχλός θα ήταν καλύτερο.

    Ο Vagelford έχει δίκιο: η ταχύτητα με την οποία μπορείς να κινήσεις τα χέρια σου είναι ο κύριος περιορισμός. Νομίζω ότι η πιο ρεαλιστική εκτίμηση εδώ είναι να δούμε τι ταχύτητες μπορεί να προσδώσει ένας καλός pitcher σε μια μπάλα του baseball, και να βαλουμε τον αστροναύτη να πετάει παρόμοιες ποσότητες μάζας κάθε φορά. Ακόμη κι έτσι, ο pitcher μπορεί να στηριχτεί στο έδαφος και να πάρει φόρα, ενώ ο αστροναύτης πρέπει να κάνει τη βολή στο κενό — και η πιο μεγάλη δυσκολία θα είναι να πετυχαίνει τη σωστή κατεύθυνση. Το καλύτερο θα ήταν να είχε κάτι σαν πιστόλι με ελατήριο ή έναν μίνι-καταπέλτη, που να μπορεί να το «κουρδισει» και να φορτώσει άμμο πολλές φορές.

  153. skol said

    151: Το ότι δεν είναι ρεαλιστικό δεν μου φτάνει. Θεωρητικά μοντέλα εξετάζουμε. Γιατί δεν είναι θεωρητικά εφικτό;

    Η δική μου απάντηση στο παράδοξο:
    Στο 146 γίνεται η σιωπηλή παραδοχή ότι κατα τη διάρκεια κάθε ρίψης πρώτα επιταχύνεται η εκτοξευόμενη μάζα μέχρι την τελική της ταχύτητα και μετά εξαργυρώνεται η ορμή της στην αντίστοιχη πρόωση του αστ/τη. Αυτό όμως δεν μπορεί να συμβεί. Καθώς επιταχύνεται η μάζα συγχρόνως επιταχύνεται και ο αστ/της πράγμα που σημαίνει ότι για να δώσει στη μάζα ταχύτητα v ως προς την αρχική του ταχύτητα (πρίν αρχίσει η διαδικασία της εκτόξευσης) πρέπει να δαπανήσει περισσότερη ενέργεια από 1/2mv^2.

  154. physicist said

    #153. — Επειδή μπορεί και να βασανίζουμε τους συνσχολιαστές αφενός (μικρό το κακό αφού μπορούν να μας αγνοήσουν) και να μιλάμε με ανακριβείς έννοιες αφού δεν μπορούμε να γράψουμε Μαθηματικά αφετέρου, να κάνω μια πρόταση: ένα παρόμοιο πρόβλημα, δηλ. αυτό ενός κινούμενου βαγονιού μ’ ένα ταλαντούμενο ελατήριο πάνω του, συζητιέται αρκετά διεξοδικά, με έμφαση στις κακοτοπιές που κρύβει, στο βιβλίο:

    Herbert Goldstein, Classical Mechanics, Second Edition, (Addison-Wesley, 1980) pp. 349 – 351.

    Ορισμένα λεπτά σημεία που αφορούν διατηρούμενα ή μη διατηρούμενα μεγέθη καθώς και την προσοχή στον ορισμό τους, εκτίθενται εκεί σαφέστερα, στα πλαίσια του Λαγρανζιανού και του Χαμιλτονιανού φορμαλισμού. Ίσως να ρίχναμε πρώτα μια ματιά εκεί μήπως ξεκαθάριζε κάπως το τοπίο.

  155. skol said

    154: Φυσικέ, για τα μαθηματικά να ξέρεις ότι, όπως είχε πει και κάποιος, κάθε φορά που γράφεις μια εξίσωση στα σχόλιά σου χάνεις τους μισούς σου αναγνώστες! Γιαυτό κι εγώ τα αποφεύγω 🙂

  156. physicist said

    #155. — Ωχ, δεν το ήξερα ότι είσαι μέλος της εκδοτικής ομάδας του Nature 🙂

    (Παρεμπ, ωραίο τσιτάτο που κυκλοφορεί στην πιάτσα: Just because a paper has been published in Nature, it doesn’t mean that it has to be wrong).

  157. Αιμ said

    Μήπως οι κινητήρες ιόντων δείχνουν την σωστή απάντηση ;
    Πολύ μικρές μάζες με τεράστια ταχύτητα για πολύ χρόνο δίνουν πολύ μεγάλη τελική ταχύτητα.

  158. skol said

    154: Πριν κλείσει ο χρόνος είπα να (επιχειρήσω να) κλείσω μια εκκρεμότητα που είχα αφήσει εδώ.
    Έκανα τελικά το χόμγουορκ που μου έβαλε ο Φυσικός, αλλά επειδή βγήκε λίγο φλύαρο το ανεβάζω εδώ.
    Ελπίζω να το δουν οι ενδιαφερόμενοι, αν και είναι λίγο βαρύ για γιορτές!
    Χρόνια πολλά σε όλους!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: