Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης – Ο φωνιάς

Posted by sarant στο 20 Οκτωβρίου, 2015


Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή συνέχεια είναι η πεντηκοστή τρίτη, και είναι η δεύτερη του 11ου κεφαλαίου, που έχει τον τίτλο: Ένας επικούρειος στον καιρό μας. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1950 με αρχές δεκαετίας του 60, στην Αθήνα, αν και η σημερινή συνέχεια, που αναγκαστικά είναι σύντομη εξαιτίας του θέματός της, εκτείνεται έως τα τέλη της δεκαετίας του ’60, ίσως και τις αρχές της επόμενης. Ο τίτλος δεν είναι ανορθογραφία. Το επώνυμο του εκδότη του περιοδικού μπορείτε να το βρείτε στο Διαδίκτυο, αλλά αφού ο πατέρας μου επέλεξε να γράψει μόνο το αρχικό του γράμμα, ακολουθώ την επιθυμία του.

mimis_jpeg_χχsmallΟ ποιητής δούλευε ακόμα στον Ήλιο, όταν τον επισκέφθηκε ένας περίεργος τύπος. Ψηλός, ξερακιανός, αγέλαστος είχε μια περίεργη όσο και ενδιαφέρουσα προϊστορία. Ο Δημήτρης Κ. κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου γυρνούσε στα χωριά και τις πόλεις της υπαίθρου εγγράφοντας συνδρομητές σε περιοδικά του τύπου «Η Φωνή της Βασιλικής Χωροφυλακής», «Με τα φτερά της Νίκης», «Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια» και παρόμοια. Η κατάσταση ευνοούσε την επιτυχία της εξόρμησης. Κανείς δεν κοτούσε να αρνηθεί να γραφτεί συνδρομητής και ο Δ.Κ. με τα ποσοστά του εξασφάλιζε καλό μεροκάματο.

Φυσικά, μετά τη λήξη του Εμφυλίου και τη σχετική ομαλοποίηση της πολιτικής ζωής οι περισσότεροι συνδρομητές αρνήθηκαν να συνεχίσουν να πληρώνουν συνδρομή σε περιοδικά που τα πετούσαν χωρίς καν να τα ξεφυλλίσουν και ο Δ.Κ. είδε τα εισοδήματα του να περιορίζονται δραματικά. Έχοντας όμως από την τετράχρονη εμπειρία του πεισθεί ότι το έντυπο έχει ψωμί, αποφάσισε να βγάλει δικό του περιοδικό, το οποίο ονόμασε «Η Φωνή της Ειρήνης». Ηταν τότε στην αρχή της η ειρηνιστική κίνηση, που λίγα χρόνια μετά θα κορυφωνόταν με τις μεγάλες εκείνες πορείες και τις λοιπές εκδηλώσεις.

Όντας τελείως απαίδευτος απευθύνθηκε σε δημοσιογράφους της σειράς, που με τη σειρά τους αποτάθηκαν στα γραφεία τύπου των διαφόρων πρεσβειών, οι οποίες τους έστελναν άφθονο πληροφοριακό όσο και προπαγανδιστικό υλικό. Φυσικά η ύλη του περιοδικού ήταν συρραφή των πιο ετερόκλητων κειμένων, χωρίς την παραμικρή επεξεργασία, με πλούσια και εντυπωσιακή εικονογράφηση, που όμως έκαμε μπαμ ότι ήταν καθαρά προπαγανδιστική. Όπως ήταν επόμενο το περιοδικό δεν περπατούσε, όταν κάποιος του μίλησε για τον ποιητή.

Ο Σαραντάκος στην αρχή αντιμετώπισε την πρόταση του Δ.Κ. με χιούμορ μεν αλλά αρνητικά. Ύστερα όμως αποφάσισε να καταπιαστεί με την έκδοσή του βάζοντας όμως τους όρους του, τους οποίους ο εκδότης αποδέχτηκε πλήρως. Οι όροι ήταν:

  • Το περιοδικό θα ήταν εγκυκλοπαιδικό – εκλαϊκευτικό
  • Δε θα είχε κανενός είδους πολιτική δέσμευση, εκτός από την προβολή και υπεράσπιση των φιλειρηνικών ιδεών.
  • Ο εκδότης και διευθυντής δεν θα είχε καμιάν ανάμιξη στο περιεχόμενο και το ύφος των κειμένων, εκτός από το κύριο άρθρο, που θα το έγραφε και θα το υπέγραφε αυτός.
  • Το όνομα του ποιητή δε θα φαινόταν πουθενά

Συμφωνήθηκε επίσης ότι θα έδινε την ύλη των δύο πρώτων τευχών δωρεάν και εφόσον σημειωνόταν επιτυχία θα πληρωνόταν για κάθε τεύχος 25.000 δραχμές, για τις οποίες δε θα έκοβε αποδείξεις, ούτε θα εμφανιζόταν τίποτα στις δαπάνες του περιοδικού.

Το περιοδικό σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Εκτός από το κύριο άρθρο, που το έγραφε ο εκδότης, ο ποιητής έγραφε, με κέφι και έμπνευση, όλες τις υπόλοιπες, τριαντα μία στην αρχή και σαρανταεφτά κατόπιν, σελίδες. Είχε μόνιμες σελίδες με βιογραφίες αρχαίων και νεοτέρων διασήμων ανδρών, σελίδες εκλαΐκευσης της επιστήμης, ειδικές σελίδες για την εξερεύνηση του διαστήματος, ανθολογία ελληνικού διηγήματος και ελληνικής ποίησης. Η Ελένη εξ άλλου είχε αναλάβει να γράφει δύο σελίδες » από τη σκοπιά της γυναίκας», που σύντομα γίναν πολύ δημοφιλείς. Σ’ αυτό το περιοδικό ο ποιητής πρωτοδημοσίεψε τις θαυμάσιες μεταφράσεις από τους Νεκρικούς και Εταιρικούς διαλόγους του Λουκιανού. [Δείγμα αυτών των μεταφράσεων του Άχθου Αρούρη έχω βάλει στον παλιό μου ιστότοπο] Οι δεκάξι τόμοι του περιοδικού αυτού, γραμμένοι σχεδόν αποκλειστικά από τον Νίκο και την Ελένη, αποοτελούν μόνοι αυτοί τεράστιο έργο.

Η κύρια ασχολία του Δ.Κ., που ήταν ανύπαντρος και χωρίς στενούς συγγενείς, εκτός από το γράψιμο του κύριου άρθρου, ήταν η εξασφάλιση νέων συνδρομητών, δραστηριότητα που εκτελούσε με μεγάλη όρεξη. Αγόρασε ένα μεγάλο αμάξι, μια Σιτροέν χελώνα, όπου είχε τα φύλλα του περιοδικού, αποδείξεις και καταλόγους καθώς και σεντόνια, κουβέρτες, προσκέφαλο, πιτζάμες, τα ξυριστικά του, αλλαξιές με ασπρόρρουχα κλπ. Με το αμάξι αυτό αλώνιζε την Ελλάδα, ηπειρωτική και νησιωτική, διανυκτερεύοντας σ’ αυτό και γράφοντας συνεχώς συνδρομητές. Όταν βρισκόταν στην Αθήνα διανυκτέρευε στο γραφείο του περιοδικού.

Ιδιαίτερα καρποφόρα ήταν μια πολύμηνη περιοδεία του στην Κύπρο, όπου μεταξύ άλλων, κατά τους ισχυρισμούς του τουλάχιστον, έγραψε συνδρομητή και τον ίδιο το Μακάριο.

Στην αρχή με τις (ετήσιες) συνδρομές μιας εξόρμησης έβγαζε τα έξοδα ενός φύλλου του περιοδικού, καθώς όμως το περιοδικό βελτιωνόταν η κυκλοφορία του ανέβαινε και στο τέλος άρχισε να βάζει λεφτά στην μπάντα.

Μόλις έγνε η δικτατορία της Χούντας, ο Κ. μετονόμασε το περιοδικό σε «Φωνή της Προόδου», αλλά δεν έγραψε ούτε μια γραμμή υμνητική για τους συνταγματάρχες. Ούτε φυσικά ο Σαραντάκος άλλαξε το χαρακτήρα των κειμένων που έγραφε.

Συνολικά η συνεργασία του ποιητή με τον Φωνιά, όπως τον είχε βγάλει από το πρώτο συνθετικό του τίτλου του περιοδικού, κράτησε δεκάξι ολόκληρα χρόνια!

Πράγματι, θυμάμαι πολύ καθαρά ότι ο παππούς μου, που του άρεσε να βγάζει παρατσούκλια, χρησιμοποιούσε μόνο το «Φωνιάς» όποτε αναφερόταν στον εκδότη του περιοδικού.

Το λογοπαίγνιο της φωνής και του φόνου το έχουν χρησιμοποιήσει κι άλλοι, αλλά είναι ευάλωτο σε ορθογραφικές επεμβάσεις. Για να πλατειάσω λίγο, ο μακαρίτης ο Γιάννης Βαρβέρης, μεταφράζοντας το ποίημα Orgue de barbarie του Πρεβέρ, έβαλε τον ευρηματικό τίτλο Σαξόφονο. Λογάριαζε όμως χωρίς τον διορθωτή, που έσπευσε να διορθώσει την… ανορθογραφία, κι έτσι το ποίημα τυπώθηκε με τίτλο Σαξόφωνο, εκθέτοντας τον μεταφραστή σε μομφή για μεταφραστικό λάθος!

114 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης – Ο φωνιάς”

  1. B. said

    Μα το γράφετε το επίθετο, φόρα παρτίδα, στο κείμενο…

  2. LandS said

    «Συμφωνήθηκε επίσης ότι …πληρονώταν για κάθε τεύχος 25.000 δραχμές, για τις οποίες δε θα έκοβε αποδείξεις, ούτε θα εμφανιζόταν τίποτα στις δαπάνες του περιοδικού»
    Ασχολίαστον.

    «…μια Σιτροέν χελώνα, …., διανυκτερεύοντας σ’ αυτό»»
    Ο Κώστας Καββαθάς, ο Διακογιάννης της αυτοκινητοδημοσιογραφίας, το είχε πει «κρεβατοκάμαρα σε ρόδες». Δικαίως.

  3. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Μα το επώνυμο του Δ.Κ. φαίνεται στο κείμενο: Κουνούσος.

  4. spiral architect said

    Φωνή της ειρήνης : Μηνιαία εικονογραφημένη επιθεώρησις παγκοσμίου ενδιαφέροντος / Ιδρυτής – διευθυντής Δημήτριος Κουνούσος

  5. LandS said

    🙂 🙂 για το ασχολίαστον.
    Εξάλλου μας λείπουν πληροφορίες όπως για πόσα τεύχη ίσχυσε το εικοσιπενταχίλιαρο, αν μετεβλήθη σε εικοσιπεντάδραχμον, αν έκανε ειλικρινή δήλωση ο κ. Δημήτρης Κ./Δ.Κ./Κουνούσος κλπ. κλπ.
    Άσε που εδώ κόντεψαν να παραγραφούν οι υποθέσεις της λίστας Λαγκάρντ (φέτος, του χρόνου βλέπουμε) δεν θα έχει παραγραφεί υπόθεση 50ετίας-60ετίας;

  6. cronopiusa said

    Γιάννης Βαρβέρης
    Υποψίες περί τα όργανα της τάξεως

    Το σώμα μου: δύο ποιήματα
    Και σηκωτόν όλα μαζί θα με πετάξουν έξω από την τάξη

    ξέφυγε το επώνυμο του Δ.Κ.

    Καλημέρα!!!

  7. LandS said

    Για το επώνυμο δεν τρέχει τίποτα. Είχαμε το όνομα του περιοδικού το πότε εκδιδόταν και πότε άλλαξε όνομα.
    Το επώνυμο του εκδότη είναι εύκολο να βρεθεί.
    Το βιβλίο του Σαραντάκου πατρός αποκαλύπτει ίσως το μοναδικό μυστικό της έκδοσης. Τα ονόματα των συντακτών του περιοδικού.

  8. atheofobos said

    για το ασχολίαστον
    Ξέρει κανείς νεοέλληνα ελεύθερο επαγελματία που να μπορεί να κλέψει την εφορία και να μην το κάνει; 🙂

  9. Triant said

    Ξέρει κανείς νεοέλληνα ελεύθερο επαγελματία που να μπορεί να κλέψει την εφορία και να μην το κάνει; 🙂

    Περισσεύει μία λέξη (νεοέλληνα).

  10. Υπάρχει μια καταχώρηση για τον Κουνούσο στις συλλογές της Εταιρείας Μελέτης της Αριστερής Νεολαίας: http://www.emian.gr/archives/index/ Γράφει 3.41, που ταυτίζεται με την καταχώρηση για τη Φωνή της Ειρήνης οπότε μάλλον δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία για τον μυστηριώδη Δ.Κ. (ΟΕΔ)

  11. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Έβαλα αυτογκόλ με το επώνυμο του διευθυντή. Ο λόγος είναι ότι έχω αρχεία word που είναι η πρώτη γραφή του κειμένου, και εκεί το επώνυμο γραφόταν ολόκληρο. Στο τελικό βιβλίο, ο πατέρας μου αποφάσισε να το κρύψει. Χτες που έκανα τις αλλαγές,μου ξέφυγε μία.

    Επίσης., ήρθε στο φως ο λόγος που χρεοκοπήσαμε. Τα 25 χιλιάρικα 😉

    10: Την έχω δει κι εγώ αυτή την καταχώρηση στην ΕΜΙΑΝ και μάλλον τους παραπλάνησε ο τίτλος διότι το περιοδικό ήταν απλώς φιλειρηνικό.

  12. spiral architect said

    @11β: Σε Word έγραφε ο πατήρ;

  13. sarant said

    12 Nαι, από ένα σημείο και μετά.

    Είχαμε ξεκινήσει με… Volkswriter και το συγκεκριμένο, που γράφτηκε περί το 1994-5, δεν θυμάμαι αν γράφτηκε σε VW ή σε WordPerfect ή σε Word, πάντως κάποια στιγμή ο πατέρας μου, που δεν ήταν καθόλου τεχνοφοβικός, πέρασε τις δισκέτες του στον σκληρό και μετέτρεψε τα κείμενα σε Word.

  14. Spiridione said

    Στο e-bay υπάρχει ένα τεύχος της Φωνής της Πρόοδου του Δεκεμβρίου 1967. Υπάρχουν εικόνες από τα άρθρα του περιοδικού (ένα άρθρο για τη Μάνη σίγουρα ο παππούς θα το έγραψε 🙂 ).
    http://www.ebay.ca/itm/GREECE-MAGAZINE-FONI-TIS-PROODOU-DECEMBER-1967-CONTENTS-ASPASIA-SATOVRIANDOS/131568220163

  15. sarant said

    14 Xαχά, καλό! Όλο ο παππούς και η γιαγιά το έγραφαν εκτός από το κύριο άρθρο -βέβαια πολλά ήταν αναδημοσιεύσεις.

  16. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    14. Μα την πίστη μου (λέμε τώρα…) πολύ θα ήθελα να διαβάσω το άρθρο: ΓΑΜΟΣ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟN ΕΓΚΕΦΑΛΟΝ 🙂

  17. Corto Maltese said

    14 (Εικόνα 2):
    Από τον πίνακα περιεχομένων και μόνο, παρατηρούμε ότι τα θέματα των άρθρων με κοινωνικές/ οικονομικές προεκτάσεις παραμένουν δυστυχώς επίκαιρα:

    -Είναι εθνικόν συμφέρον η μόρφωσις των αγροτών μας (ναι, ακόμα υπάρχει τεράστιο πρόβλημα)
    -Η παραγωγή καθαρού και υγιεινού γάλακτος (τεράστιο θέμα τόσο για τις μεγάλες βιομηχανίες όσο και για τις μικρές μονάδες, αλλά και για τους κτηνοτρόφους)
    -Οικονομική κρίσις εις την παγκόσμια αλιεία (κυρίως οικολογική είναι η κρίση στις μέρες μας, αλλά το Αιγαίο έχει στέρεψει από ψάρια και η παραδοσιακή αλιεία έχει καταρρακωθεί)
    -Αι μεγαλύτεραι πυρκαϊαί (δεν καίγονται πόλεις πλέον, αλλά οι δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα είναι μάστιγα σήμερα, ενώ το ’60 ήταν άγνωστο φαινόμενο)
    -Αι εξαγωγικαί επιδόσεις των βιομ. επιχειρήσεων (θεμελιώδες ζήτημα για την ανάκαμψη σε μια τραγικά αποβιομηχανοποιημένη χώρα).

    Ο Ναστραντίν Χότζας επίκαιρος ούτως ή άλλως…

  18. spiral architect said

    Και το τυπογραφείον στα ένδοξα Δυτικά προάστια.

  19. Το κύριο άρθρο, στα λινκ του Σπύρου παραπάνω, υπογράφεται από κάποιον Γ. Ι. Καλαντζάκο. Ψευδώνυμο του εκδότη;
    Όσο για τον ΓΑΜΟ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟ φοβάμαι ότι ακούγεται πιο εντυπωσιακό απ’ ό,τι είναι: αν κρίνω από παρόμοια περιοδικά της εποχής, μάλλον εννοεί συνοικέσια με αλγόριθμο…

  20. atheofobos said

    Είναι δε πολύ ωραίες οι ταξικές διακρίσεις στις συνδρομές!
    Από ότι φαίνεται οι αρχιτέκτονες και οι μηχανικοί την εποχή της αντιπαροχής βγάζανε πολλά και γι΄ αυτό και τους ζητούσε συνδρομή 200 δρχ ενώ πχ δικηγόροι, γιατροί, χημικοί κτλ θεωρούντο ως ιδιώτες και έτσι πλήρωναν μόνο 150!
    Και πολύ σωστά οι Μητροπόλεις πήγαιναν μαζί με τις μεγάλες επιχειρήσεις και πλήρωναν 400δρχ!

  21. sarant said

    19 Mπορεί να ήταν γκεστ κόλουμνιστ 😉

  22. Ιάκωβος said

    Υπηρχε και περιοδικο Δρομοι της Ειρηνης, εχουμε καποια τευχη, που φυλαξε η μανα μου, με τη δολοφονια του Λαμπρακη.
    Με μεγαλη εκπληξη βλεπω οτι βγαινει ακομα!!!

    Μεταξυ μας, ποτε δεν καταλαβα το κινημα για την ειρηνη. Στην Αμερικη βεβαια λειτουργησε πολυ καλα το κινημα αυτο το ˊ60 και το Βιετναμ. Και χαρισε στη γενια μας σκηνες αφθαστης συγκινησης:

    Αυτα τοτε. Τωρα ειναι πιο οργανωμενοι.Δεν αφηνουν μια χουφτα παρδαλους να τους χαλασουν τους πολεμους με τραγουδακια κι εξεγερσεις. Για την ακριβεια τις εξεγερσεις τις οργανωνουν οι ιδιοι οι Αμερικανοι κι ας το Μαρξ να λεει.

    Ομως τοτε το κινημα ειρηνης στην πραγματικοτητα ο;ηταν ενας αντιπερισπασμος των Σοβιετικων.Ειδαν οτι στη Δυση η επανασταση δεν παιζει, ουτε και τη θελανε δηλαδη, η εν παση περιπτωσει δεν τη σκεφτοντουσαν, ειχαν αλλα να σκεφτουν, δικα τους, οποτε ηταν το μονο που μπορουσαν να κανουν. Σου λεει, δε αφου δεν.., δε πας καμμια πορεια;

    Και οι δικοι μας εδω, τοσο δεξιουρα η Ελλαδα, θεωρουσαν το σημα του Ρασελ κομουνιστικο. Θυμαμαι μια γελοιογραφια του Μητροπουλου. Και το ονομα αυτης; λεει ο παπας. Κι ο νονος του ψιθυριζει φοβισμενος: Ειρηνη.

  23. sarant said

    22 Ναι, βγαίνει ακόμα. Στη δεκ. 60 Οι δρόμοι της ειρήνης είχαν εκλεκτή ύλη, ανάμεσά τους και Μποστ.

  24. Ιάκωβος said

    Γμτ, παλι ασχετο λινκ Εδω

  25. Πάντως, αυτός ο «εκδότης», ο Δ.Κ. είναι υπόδειγμα τσάκαλου μπίζνεσμαν, που πάει με τους άνεμους της Ιστορίας. Καλύπτει, κυριολεκτικά, και την ενεργητική αλλά και την παθητική φωνή (έτσι δεν τη λένε;) του ρήματος «εκδίδω/εκδίδομαι». 😎

  26. LandS said

    22 & 23 Δεν ήταν μόνο το περιοδικό της ΕΕΔΥΕ που είχε την δεκαετία το 60 εκλεκτή ύλη. Είχε και πολύ εκλεκτά μέλη.
    http://www.902.gr/sites/default/files/styles/902-original/public/Media/20130508/dromoi-ths-eirhnhs_gagarin.jpg?itok=nGH_7lK9

  27. leonicos said

    Ωραίος παππούς

  28. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Ένα ωραίο προβληματάκι (μεταφρασμένο σε απλιά δημοτικιά) από τη «Φωνή της Ειρήνης», για τους φίλους προμπλεμίστες:

    «Aν η αναλογία των μελαχροινών ανάμεσα στους έχοντες καστανά μάτια ανθρώπους είναι μεγαλύτερη απότι ανάμεσα στο σύνολο του πληθυσμού, αληθεύει επίσης ότι η αναλογία των καστανομάτηδων ανάμεσα στους μελαχροινούς(-ες) είναι μεγαλύτερη απότι ανάμεσα στο σύνολο του πληθυσμού; «

  29. physicist said

    #28. —

    Δεσμευμένη πιθανότητα:

    P(M l K) = P(MK)/P(K)

    Επολέον δίνεται ότι:

    P(M l K) μεγαλύτερο από P(M)

    επομένως

    P(M)P(K) μικρότερο από P(MK)

    επομένως

    P(MK)/P(M) μεγαλύτερο από P(K)

    επομένως

    P(Κ l Μ) μεγαλύτερο από P(Κ).

    Αληθεύει.

  30. LandS said

    Μ[Κ] = Μελαχρινοί Καστανομάτες
    Μ= Μελαχρινοί
    Κ= Καστανομάτες
    Π=Πληθυσμός

    Μ[Κ]/Κ>Μ/Π Μ[Κ]/Μ>Κ/Π επειδή Μ και Κ είναι θετικοί

    Αληθεύει

  31. LandS said

    Μ[Κ]/Κ>Μ/Π => Μ[Κ]/Μ>Κ/Π

    Ήθελα να βάλω το ισοδύναμο αλλά ότι βρίσκει ανάμεσα σε γωνίες το εξαφανίζει

  32. LandS said

  33. LandS said

    τουλάχιστον να καταλάβαινε τα κενά και να μη τα άδειαζε και αυτά!

  34. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Tιμή μου η άμεση ανταπόκριση της προμπλεμίστικης (κουκουέδικο λίγο ,ακούγεται αυτό,ε;…) Εσπερίας!
    Σωστός ο Φύζι, αν και σκέφτηκε με όρους πιθανοτήτων ως Στατιστικός μηχανικάριος… ,δίνοντας μια λύση περιττώς δυσνόητη… 😆

    Kάπως πιο απλά: Έστω x ο αριθμός των μελαχροινων με καστανά μάτια, y o αριθμός όλων των μελαχροινών, z o αριθμός όλων των καστανομάτηδων, και ν ολόκληρος ο πληθυσμός. Τότε, ως εκ της εκφωνήσεως έχομεν:
    x/z > y/ν, ήτοι xν > yz άρα χ/y > z/ν.

  35. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    34. Σωστός και ο LandSy boy !

  36. Μα τι παθαίνετε μόλις μπει γρίφος ή σπαζοκεφαλιά; Όλοι τρέχετε σαν κι εγώ δεν ξέρω τι… http://imgur.com/gallery/nOAii9V

  37. physicist said

    #34. — Ξανάπιασα που λες προχτές το βιβλίο Πιθανοτήτων που είχαμε στο ΕΜΠ και ξαναθυμήθηκα πόσο καλό ήταν (και είναι). Και πόση δουλειά είχανε βάλει οι συγγραφείς του εκεί πάνω, πόσον κόπο και προσοχή.

    Δεν ξέρω ποια βιβλία έχουν τώρα, ίσως περισσότερα από ένα, και δεν τα ξέρω και μάλλον κι αυτά καλά θα είναι. Αλλά αυτό απ’ το οποίο πρωτόμαθα Πιθανότητες δεν τ’ αλλάζω, και σκέφτομαι τι ευεργεσία ήταν να σπουδάσει κανείς δωρεάν (στο ΕΜΠ), τι τεράστια αξία έχει αυτό το πράγμα. Αλλά αυτά είναι του χτεσινού νήματος, μη μπλεχτούμε.

  38. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  39. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Kάτι έγραψε (ο Σπάιραλ ,αν δεν απατιέμαι) αλλά πέρασε στο ντούκου,οπότε:

    «Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η νομική σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) στους παγκόσμιους τελικούς του Διεθνούς Διαγωνισμού Εικονικής Δίκης για το Δίκαιο του Διαστήματος «Manfred Lachs 2015», εκπροσωπώντας την Ελλάδα και την ευρωπαϊκή ήπειρο ως πρωταθλήτρια Ευρώπης, ενώ η εκπληκτική απόδοση των ελλήνων φοιτητών επισφραγίσθηκε με τη βράβευση του Αθανασίου Πλεξίδα – μέλους της ομάδας – ως καλύτερου αγορητή του διαγωνισμού παγκοσμίως.

    Στους τελικούς, οι οποίοι πραγματοποιήθηκαν στην Ιερουσαλήμ, 13-15 Οκτωβρίου, η ελληνική ομάδα, υπό την ακαδημαϊκή επίβλεψη του Γιώργου Κυριακόπουλου, λέκτορα της νομικής σχολής του ΕΚΠΑ, πρώτα απέκλεισε την πρωταθλήτρια Αφρικής και στη συνέχεια, αντιμετώπισε στον τελικό, ενώπιον τριών δικαστών του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, την ομάδα του Πανεπιστημίου του Mississippi.

    Η ομάδα αποτελείτο από τους προπτυχιακούς φοιτητές Αθανάσιο Πλεξίδα, Μαρία Βασιλάκη και Μαριάνθη Κουτρή, ενώ συνεπικούρησαν στην προετοιμασία της και δύο μέλη της περυσινής ομάδας της σχολής στον εν λόγω διαγωνισμό, ο μεταπτυχιακός φοιτητής Χαράλαμπος Παναγιωτόπουλος και η προπτυχιακή φοιτήτρια Νίκη Κουρή.

    Η εμφάνιση και απόδοση των έλλήνων φοιτητριών και φοιτητών, απέσπασε τους επαίνους τόσο των παρευρισκομένων μελών του International Institute of Space Law όσο και των τριών Δικαστών της Χάγης που έκριναν την εικονική υπόθεση: Peter Tomka (Σλοβακία), Dalveer Bhandari (Ινδία) και Kirill Gevorgian (Ρωσία).

    Αξίζει να σημειωθεί, ότι, από το 2011, όταν έλαβε μέρος για πρώτη φορά στον εν λόγω διαγωνισμό, η νομική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών έχει διαγράψει μια πορεία, που την κατατάσσει στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως, καθώς (από το 2011) είναι η μόνη ομάδα με τρεις συμμετοχές σε ευρωπαϊκούς τελικούς, η μόνη ομάδα που έχει κατακτήσει τον Ευρωπαϊκό τίτλο δυο φορές και η μία από τις δύο ομάδες με δυο συμμετοχές σε παγκόσμιους τελικούς (Η άλλη είναι το Πανεπιστήμιο της Florida των ΗΠΑ).

    Επίσης, η Νομική Αθηνών είναι η μόνη ευρωπαϊκή ομάδα με δύο συμμετοχές σε παγκόσμιο τελικό από το 2004.

    Σημειώνεται ότι ο διαγωνισμός «Manfred Lachs Space Law Moot Court Competition» διοργανώνεται, σε ετήσια βάση, από το International Institute of Space Law και, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, από το European Centre of Space Law (ECSL).

    Η προς κρίση υπόθεση της φετινής χρονιάς αφορούσε θέματα που ήδη απασχολούν εντονότα τη Διεθνή κοινότητα, όπως η ανάπτυξη εμπορικών δραστηριοτήτων στο Εξω-ατμοσφαιρικό Διάστημα και η λήψη μέτρων για την αποφυγή της σύγκρουσης με τη Γη διαστημικών αντικειμένων (μετεωρίτες, κλπ.). »

    Mπορεί να είμαστε -ως χώρα- έτη φωτός μακριά από τη Διαστημική, αλλά στη Διαστημική ρητορία είμαστε αητοί!! 😆

  40. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Oπότε οι δικοί μας ,όταν κέρδισαν το Μισσισσίπι ,είπαν το δικαιολογημένο: See you later alliterator(s)! 😆

  41. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Παρντόν για το κονφιούζιον. Το άτιμο το Μισσισίπι κέρδισε μάλλον…

  42. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «Ξανάπιασα που λες προχτές το βιβλίο Πιθανοτήτων που είχαμε στο ΕΜΠ …»
    Ρε φίλε είπαμε! Kαλό είναι να είσαι λίγο kinky…αλλά εσύ έχεις φτάσει σε επίπεδο Μαζώχ και μαρκήσιου Ντεσάντ ,ομού! 🙂

  43. physicist said

    #42. — Όχι σοβαρά σου μιλάω, είχα μιαν αμφιβολία για την Ψαρική Κατανομή κι εκεί πέρα έχει την πιο ωραία εξήγηση! Διάβασα και κατάλαβα, λέμε.

  44. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Ψαρική Κατανομή 😆 (λίγοι θα το πιάσουν αυτό… (γαλλομαθείς)

  45. physicist said

    Αλήθεια, ο αριθμός ψαριών που πιάνεις ανά μονάδα χρόνου, ακολουθεί την Ψαρική; Νομίζω πως όχι, αφού παραβιάζεται μία προϋπόθεση αλλά να το αφήσουμε για άλλη φορά, κανένα Σάββατο ξερωγώ που επικρατεί έτσι πιο χαβαλές.

  46. sarant said

    Κοιτάξτε μόνο να τη γράψετε σωστά την Ψαρική, μη φαρμακωθείτε.

  47. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    45. Έλα μωρέ, τι Σάββατο; Τώρα σ’ήβρα ,τώρα στέκα! (έλεγε η γιαγιάμ 😆 )
    Ξέρεις φαντάζομαι ότι τα γκολ που μπαίνουν σ’ενα πρωτάθλημα ακολουθουν την ψαρική κατανομή,ε; 🙂
    (σοβαρά μιλάω!)

  48. physicist said

    Εγώ τα προσέχω τα διπλά σύμφωνα και γράφω Μισσισσιππή, μερακλήδικο. Και Μασσαχουσέττη γράφω. Άλλοι είναι της απλοποίησης, όνομα και μη χωριό. 😛

  49. Α! όταν πρόσεξα τους γαλλομαθείς τόπιασα κι εγώ (και έπιασα και το αστείο του Νικοκύρη) 🙂

  50. 48 Καλύτερα είναι Μασσαχχουσσέττη όμως, ε;

  51. physicist said

    #47. — 😀 😀 😀

    Γμτ, έχω Σίτσουνγκ, πρέπει να φύγω τώρα. Μπις σπέτερ, μεγάλε.

  52. physicist said

    Εμ γράψε Δύτη μου ΜΜασσαχχουσσέττη, τσιγκουνιές τώρα …

  53. Η κυρία στο κόκκινο μας παρουσίασε μόλις πολύ πολύ σοβαρά τη νατσουλική εκδοχή για τον Μανωλιό επί Όθωνα που άλλαξε τα ρούχα του, μπλα μπλα… και να η παροιμία «άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς»!

  54. sarant said

    53 Όχι για να την υπερασπίσω, αλλά ο συγκεκριμένος μύθος δεν ξεκίνησε από τον Νατσούλη -φυσικά δνε ευσταθεί.

  55. Gpoint said

    Η πρωτη σημασία της λέξης φόνος είναι το αίμα

  56. Μαρία said

    49
    Παρομοίως

  57. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Μια και η Μαρία πόσταρε τη μούρη του Σιμεόν Ντενί Πουασόν , είχα κάποτε ένα ωραίο Confusio Linguarum με κάτι Γερμανούς ,σχετικά με το λόγο του Πουασόν (λόγος παραμορφώσεων στην διεύθυνση της κύριας τάσης και στην κάθετη σ’αυτή. Λαμακίες για μηχανικοί…). Στα ΕΜΠίστικα είναι v ,αλλά παρά τοις Τεύτοσι είναι μ.
    Βρε νι έλεγα εγώ…Μue απάνταγαν τα βόιδια (δεν μπορούν να πουν κανονικό μι οι γότθοι και λένε μue (όπως Μueller). Ομοίως και το π (το 3,14 και μερικά ψιλά) το λένε πue…αίσχος!
    -Νι
    -Μι
    -Νι
    -Μι
    Μι νί καπέλο δηλαδή…

  58. 37, …Ξανάπιασα…το βιβλίο Πιθανοτήτων που είχαμε στο ΕΜΠ και ξαναθυμήθηκα πόσο καλό ήταν (και είναι)….

    Ήταν και είναι απίθανο!

  59. 57

    Κίντο, τείνεις προς Γς. Να το προsexyς αυτό! ❤

  60. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    58. Κι άλλος Sado-mazo…! 😆
    Eίστε πολλοί αλλά σκόρπιοι ,τελικά! 🙂

  61. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    59. Ωχ! Δεν έχεις άδικο! Ι will take care of it baby!

  62. Mü και nü καλά κάνουν και λένε οι Τεύτονες, αφού έτσι κατά πάσαν πιθανότητα λέγανε και οι ΑΗΠ, όποιος όμως λέει pü… να πάθει πυόρροια 🙂
    Ποιο (τίνος) βιβλίο πιθανοτήτων είχατε στο Πολυτεχνείο;

  63. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    62. To μ ,δηλαδή το 12ο γράμμα της αλφαβήτου, το λέγανε Mü οι ΑΗΠ ;

  64. physicist said

    #62, #63. — Πάντως, Κίντο, και οι αγγλόφωνοι μιου, νου τα λένε αυτά τα δύο, ήγουν κάτι παίζει δωπέρα. Πώς τα γράφαμε παλιά; Μυ, νυ ή μι, νι;

    #62. — Άγγελε, εγώ αναφέρομαι στο βιβλίο των Γ. Κοκολάκη και Ι. Σπηλιώτη, Θεωρία Πιθανοτήτων και Εφαρμογές (Εκδόσεις Συμεών, Αθήνα 1985).

  65. 64β

    Βρε συ, είσαι νέος! ⭐

  66. physicist said

    Χα χα χα, Σκύλε μου, κι εσύ είσαι καρδιά μάλαμα!

  67. Ριβαλντίνιο said

    @ 66 physicist
    «καρδιά μάλαμα!»

    Ναι καλά. Χτες έβριζε τον Σκορτσέζε !!! 😆

  68. Μα ποιόν Σκορτσέζε, ρε γίδι; Τον Σκορτσένυ έβριζα! 👿

  69. Μαρία said

    65
    Μπέμπης. Αν σκεφτείς οτι σε ένα κείμενο με υπογραφές και τίτλο 50 νέοι επιστήμονες υπέρ του ναι, αυτοί που ήξερα ήταν γεννημένοι απ’ το ’60 μέχρι το ’64.

  70. Ναι, ΝεοKid, γι’ αυτό και (όπως σου θυμίζει ο Φυσικός) λατινικά μεταγράφονται mu/nu (πρβ. muon το μεσόνιο μ), αλλά και ελληνικά γράφονται κανονικά μυ/νυ (με περισπωμένη μάλιστα). Αντίθετα, τα άλλα γράμματα με μονοσύλλαβα ονόματα (ξ, π, φ, χ, ψ) είχαν ανέκαθεν ι (μακρό στην αρχαία, γι’ αυτό και συχνά γράφονταν και με ει περισπώμενο).
    Για τα ν και π ο λόγος είναι μάλλον ιστορικός (προέρχονται από τα σημιτικά νουν και πε). Το μ θα ονομάστηκε έτσι κατ’αναλογία προς το ν, τα φ/χ/ψ (που είναι ελληνικά δημιουργήματα) μάλλον κατ’αναλογία προς τα π/ξ· οι λεπτομέρειες της ιστορίας του ξ (από το σημιτικό σάμεχ, που προφερόταν σ), αλλά και η ίδια η ιδέα να υπάρξει ειδικό γράμμα γι’αυτό το συνδυασμό φθόγγων, παραμένουν μυστήριο.

  71. Ριβαλντίνιο said

    @ 68 Σκύλος

    Τσαμπουκά ρε ? 😆

    Μην προσπαθείς να τα μπαλώσεις τώρα.

  72. 71

    Άμα είναι να βγούν τα μαχαίργια http://imgur.com/gallery/lJRGS9Q

  73. sarant said

    69 O φιλοευρωπαϊσμός είναι το ελιξίριο της νεότητας, λέμε

  74. 69 Μαρία θυμήθηκε:

    50 νέοι επιστήμονες υπέρ του ναι, αυτοί που ήξερα ήταν γεννημένοι απ’ το ’60 μέχρι το ’64.

    Ε, 50 έως 54 ετών δεν τους λες και νέους! Κοτσονάτους ναι, νέους όχι!

    73 Νικοκύρη, δεν μας τα λες καλά!
    Ενθυμούμαι στα νιάτα μου, ο γραμματεύς της Κομσομόλ ήτο 54 ετών.

  75. 62, Άγγελε, το βιβλίο πιθανοτήτων και στατιστικής που είχαμε στο ΕΜΠ (Χημ. Μηχ.) κάπου στο 80, εκτός του ότι το παραλάβαμε κάπου στα μέσα του εξαμήνου, ήταν και επιεικώς ακαταλαβίστικο (στο στυλ του τοτινού Χαρρυκλύννιου «Περί τίνος πρόκειται, εάν δεν απατάσθε;»). Ελλείψει βιβλίου, είχα αγοράσει το αντίστοιχο του Schaum Outline Series στην αρχή του εξαμήνου, που ήταν μέτριο, αλλά τουλάχιστον είχα καταλάβει πέντε πράγματα.

  76. Μαρία said

    74
    Συ είπας.
    Άρα 65: ανακοινοποίηση επι το ορθόν Βρε συ, είσαι κοτσονάτος 🙂

  77. physicist said

    #76. — Κοτσονάτος παρά έψιλον. 🙂

  78. 76

    Νέος σχετικά με μένα. Όχι απόλυτα! Μέσα στο νηπιαγωγείο θα δείχνει παπούλης.
    Άσε που τον κάνω για κάτω των 50, άρα είναι νεούδι, όχι σαν κι εκειούς τους παλιόγερους που τάχθηκαν υπέρ του «Ναι».

  79. Alexis said

    Πού είναι ρε παιδιά το όνομα του εκδότη στο κείμενο;
    Εγώ γιατί δεν το βλέπω; 😕

    Ωραίο πάντως το σημερινό!
    Και πολύ ενδιαφέρουσα αυτή η νέα δραστηριότητα του παππού!

    #0: Μόλις έγινε η δικτατορία της Χούντας…
    Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είναι και πλεονασμός. Σήμερα θα λέγαμε «μόλις έγινε η δικτατορία» ή «μόλις έγινε η χούντα» όχι και τα δυό μαζί.
    Όμως εδώ ο πατήρ Σαραντάκος χρησιμοποιεί τη λέξη «χούντα» με την αρχετυπική σημασία της λέξης στην ισπανική, που είναι η ομάδα των επίορκων στρατιωτικών που οργανώνουν το πραξικόπημα και όχι το ίδιο το καθεστώς, όπως κατέληξε να σημαίνει τελικά σήμερα.
    Και το κεφαλαίο Χ έχει κι αυτό σημασία του, με αυτή την έννοια.

  80. Alexis said

    #16: Εγώ πάλι θα ήθελα πολύ να διαβάσω το άρθρο Η ΛΙΠΑΝΣΙΣ ΤΩΝ ΕΛΑΙΟΔΕΝΔΡΩΝ 🙂

  81. Μαρία said

    77
    Το μισό πάει υπέρ του μαθητή. Για την ξαδερφούλα μου που είναι ίσα με σένα κι επίσης φυσικιά αλλά γεννημένη τον Αύγουστο περιμένω να μπει ο νέος χρόνος, για να κάνω τη στρογγυλοποίηση.

    78
    Μα γι’ αυτό τον είπα μπέμπη.

  82. sarant said

    79 E, το έσβησα μετά

    80 Να σου πω, αν βρω το τεύχος θα το σκανάρω 🙂

  83. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Νικοκύρη, ο παππούς και η γιαγιά,ωραία τυπάκια 🙂 (έτσι είπαν οι φίλοι του γιου μου για τον παππού του -πατέρα μου- και μ΄άρεσε).
    Ακούραστοι,γράφανε για όλα, επικοινωνούσανε με τον κόσμο,αφήσανε ίχνη γερά.Πραγματικά συγκινήθηκα. Δεν είχα πετύχει να διαβάσω εδώ(αν το ξαναλές κάπου) την τόση τους ενασχόληση με τη γραφή,εκτός από ποιητές. Μα τόμους ολόκληρους…
    Αναπόδραστη η κληρονομημένη συγγραφική σου μοίρα τελικά. 🙂 Ε δεν κληρονομούνται μόνο τα πρωθυπουργιλίκια και λοιποί πολιτικοί θώκοι στην Ελλάδα, ευτυχώς.
    80. κι εγώ θα ήθελα να το διαβάσω.
    Σκύλε, πάνω που είπα να ξαγαπήσω τα σκυλούδια,έδωκες παράτα στο αίσθημα 🙂

  84. sarant said

    Όταν γράφεις ένα τεύχος το μήνα (ή, για να μην πάμε μακριά, ένα άρθρο τη μέρα) μαζεύονται τόμοι στο τέλος 🙂

  85. Μαρία said

    Κι αυτό για το Σάββατο απο χημ. μηχανικό κομμουνιστή : Το ρεπορτάζ τιτλοφορείται και συμπίπτει εξαιρετικά με το «Που ‘σαι νιότη » του Αττίκ παραπέμποντας ανάλαφρα σε εποχές νεανικής αθωότητας.
    Εννοεί αυτό που είχα λινκάρει προχτές https://www.efsyn.gr/arthro/poy-sai-nioti

  86. sarant said

    Ποιος είναι ο Χημ-μηχ;

  87. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Για τα μεζεδάκια σας:
    Τηλελληνικά: μακριά κι απάνεμα.
    Ακούμε σε κεντρικό τηλεοπτικό δελτίο, στην Κύπρο, την Βουλή να ‘εκφράζει την δυστοκία της’ (προφανώς ‘δυσφορία’) για την λανθασμένη χρέωση του ΦΠΑ στο υγραέριο. Αλλά, ζήλωσε την σόλοικον δόξα ο Δήμαρχος Λευκωσίας, στο ίδιο δελτίο, μιλώντας, σε σχέση με τα έργα ανάπλασης της Πλατείας Ελευθερίας, για ‘σκυρόδερμα’ (!!!)
    Με κατασκευαστή την…. ΝIVEA, φανταζόμαστε;

  88. Μαρία said

    86
    Γούγλισε τη φράση με τον Αττίκ και θα τον βρεις. Υποψ. ανταρσύας.

  89. sarant said

    Δεν τον ξέρω.

  90. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    88. Μεζεδοπωλείο (κι είμαι κι άσχετη)

  91. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Επίσης., ήρθε στο φως ο λόγος που χρεοκοπήσαμε. Τα 25 χιλιάρικα 😉

    Δεν είναι αυτός ο λόγος που χρεοκοπήσαμε βέβαια, αλλά καταρίπτει τον μύθο των τιμίων και μη παραδόπιστων εργατών, που βγάζουν χρήματα μόνο με τον τίμιο ιδρώτα τους. Στην πραγματικότητα όποιος μπορεί κλέβει το κράτος, και το κράτος κλέβει αυτούς που μπορεί, απλώς, οι μισθωτοί και οι συνατξιούχοι που δεν μπορούν να κλέψουν (πολλά) κάνουν τους τίμιους και αδικημένους, και βρίζουν τους υπόλοιπους.
    Άλλαξε πολύ από τα νιάτα του ο παππούς πάντως, μέχρι και την απελευθέρωση είχα ταυτιστεί μαζί του, κάπως έτσι συμβαίνει και με τους φίλους μου, μετά τα 40 άλλαξαν σαν τον παππού, υπάρχει μια συνεπής κοινωνική συνέχεια, ασχέτως αν δεν μου αρέσει.

  92. Μαρία said

    89
    Αυτός είναι πραγματικά μικρός, γι’ αυτό μπερδεύει τον Βάρναλη με τον Αττίκ 🙂

  93. sarant said

    Εισαι σίγουρη πως δεν υπάρχει κάτι του Αττίκ; Το λέω αυτό αφενός επειδή ο Βάρναλης λέει «Αχ πούσαι νιότη» και αφετέρου επειδη δεν είμαι σίγουρος ότι ο Κωστόπουλος έχει αυτό το πνεύμα στο άρθρο του (ότι «έγιναν άλλοι»)

  94. 83τέλος ΕΦΗ² –> http://imgur.com/DaJY0kz

  95. Souitonios said

    Ο Καλαντζάκος Γιώργος ήταν δημοσιογράφος μέλος της ΕΣΗΕΑ, πρέπει να απεβίωσε το 1973 διότι δώρισε μεγάλο μέρος της περιουσίας του (διαμερίσματα κλπ) στον Ι.Ν. Αγ. Ζώνης στο οποίο υπάρχει ομώνυμο Ιδρυμα υπαγόμενο στα κληροδοτήματα του ΥΠ.ΟΙΚ.

  96. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Φωνή της ειρήνης : μηνιαία εικονογραφημένη επιθεώρησις παγκοσμίου ενδιαφέροντος / Ιδρυτής – διευθυντής Δημήτριος Κουνούσος
    http://lib.thessaloniki.gr/ipac20/ipac.jsp

    94. 🙂

  97. sarant said

    95 Α, ευχαριστούμε!

    96 Παγκοσμίου ενδιαφέροντος!

  98. Μαρία said

    93
    Φυσικά το πνεύμα του είναι οτι έγιναν άλλοι. Για μένα είναι ολοφάνερο. Δες π.χ. το απόσπασμα του Χουλιαρ. που διάλεξε.

  99. Πάνος με πεζά said

    @ 62 : Eμείς, πολύ εργότερα, είχαμε το «Εισαγωγικά Μαθήματα Στατιστικής», εκδ.1984, του Γ.Ν. Τζιαφέτα, ο οποίος, αφού μας δίδαξε βεβαίως, μετά από κανα-δυο χρόνια, ξαφνικά συχωρέθηκε ο άνθρωπος…
    Κοιτώντας (γκουχ, γκουχ, σκόνη, πέτρες, λάσπη) την ελληνική βιβλιογραφία της τελευταίας σελίδας, το πιο παλιό βιβλίο που αναφέρει είναι του Αθανασόπουλου (1975), Γκίρτη (1976), Δρακάτου (1979), Κακουλλού (1975), Κεβόρκ (1977 -ώπα, αυτόν τον είχα ακούσει από τον αδερφό μου στην ΑΣΟΕΕ), Παναγιωτόπουλου, Τζάννες, Ρούσσα κλπ.

    Και στην ξένη, WILKS, SPIEGEL, SMIRNOV, SACHS, RAO, LINNIK, LINDGREN, LEHMAN κλπ., με πιο παλιό του CRAMER (1946) και του DEMING (1950).

    Aυτά, για κάποιον που ίσως ενδαφέρεται.

  100. 99

    Τζιαφέτας! Μάλιστα! Τον θυμάμαι που προσπαθούσε να μας διδάξει. Το 81-82 θάταν λέκτορας ή ό,τι ήταν το ανάλογο εκείνη την εποχή. Σχωρέθηκε ο έρμος; Νέος ήτανε… 😦

  101. 98 Μαρία έχεις δίκιο.

  102. Λ said

    Миру Мир

    Εδώ συνδυάζονται το πατρίς θρησκεία βασιλιάς και η ειρήνη.

  103. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Εδώ υπάρχει κι ένας Καλατζάκος Γ,
    https://xyzcontagion.wordpress.com/2011/02/05/dimosiografoi-pou-xeskonisan-ti-xounta/

    98. Τα καημένα τα νιάτα του Αττίκ, δεν πολυκολλάνε 🙂

  104. Μαρία said

    103
    Η γνησιότητα αυτών των υπογραφών, όπως και η επιστολή, έχουν αμφισβητηθεί.

  105. spiral architect said

    @85: Ωραία χρόνια. 😛 😛 😛
    (που’ σαι νιότη μου …)

  106. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Άγγελε , τώρα ίσως βέβαια έχουν ξανακουβεντιαστεί αυτά, αλλά δε θυμάμαι. Μπορεί να λέω και βλακείες ,αλλά με παραξενεύει πολύ το Mü και το Νü. Πώς γίνεται να έχουν χαθεί παντελώς αυτές οι φωνές από τα ελληνικά; Τα φωνήματα αυτά είναι ξένα ,ακόμα και στις διαλέκτους νομίζω. Προσωπικά τουλάχιστον, δεν τα έχω ακούσει ούτε σε Κύπριους,ούτε σε Πόντιους, ούτε σε Αιγυπτιώτες, ούτε σε Κρητικούς. Εννοώ ,ότι ασφαλώς κάθε έλλην μπορεί με κάποια εξάσκηση να πει Mü ller σωστά ,αλλά το φώνημα δεν του έρχεται αγόγγυστα. Πρέπει να μάθει γερμανικά. (ή γαλλικά).

  107. Ποίος ήτον ο φωνεύς του αδελφού μου said

    Σχετικά με το κιλλερολογοπαίγνια: ας μην ξεχνάμε και τον «Τηλεφονικό Θάλαμο» με τον Κόλιν Φάρελ. Έχουν κέφια μερικές φορές αυτοί που μεταφράζουν τις ταινίες.

  108. sarant said

    Ωραίο χρηστώνυμο και σχόλιο!

  109. Νίκος Μαστρακούλης said

    106: Δεν χρειάζεται να πει «Müller», αρκεί να πει «κιούρτος». Δεν είναι απαραίτητο το ορίτζιναλ ύψιλον να προφερόταν επακριβώς γερμανογαλλοπρεπώς.

  110. ΝεοKid (106), τα έχουμε ξαναπεί αυτά.
    Το γράμμα Υ πλάστηκε ευθύς εξαρχής ως παραλλαγή του F (που προφερόταν σαν το αγγλικό w) για να αποδώσει το φθόγγο ου της αρχαιότατης ελληνικής. Το υ προφερόταν ου ή ju στην αρχαιότατη ελληνική (και μέχρι τα ελληνιστικά χρόνια σε ορισμένες διαλέκτους, πρβ. τη βοιωτική γραφή ΤΙΟΥΧΑ = τύχη), έγινε σαν το γερμανικό ü στην κλασική αττική, παρέμεινε έτσι στην κοινή και στις μετέπειτα μορφές της μέχρι περίπου το 1000 μ.Χ. και συνέπεσε τελικά φωνητικά με το ι, αφήνοντας πλείστα όσα ίχνη της παλιάς του προφοράς σε διάφορα ιδιώματα, λ.χ. τα κΟΥμιώτικα της Κύμης. Το ότι ο μέσος Έλληνας δυσκολεύεται να προφέρει το ü δεν σημαίνει τίποτα: βάλε το μέσο Γάλλο να προφέρει την ελληνική λέξη ‘ ελιά’ – και όμως, έτσι προφερόταν το l mouillé των γαλλικών τουλάχιστον μέχρι την Επανάσταση.
    Οι Ρωμαίοι, που δεν είχαν τέτοιο φθόγγο στη γλώσσα τους, όταν αρχισαν να μαθαίνουν ελληνικά και να δανείζονται μαζικά ελληνικές λέξεις, εισήγαγαν και τον ήχο και ειδκό γράμμα (το Υ) στο τέλος του αλφαβήτου τους για να τον αποδίδει. Όμως η προφορά του Υ σαν γαλλικό u προφανώς περιοριζόταν στην ελίτ και με την κατάρρευση της Δυτικής Αυτοκρατορίας ξεχάστηκε σιγά-σιγά, κι έτσι το Μεσαίωνα το (μικρογράμματο πια) y ήταν ουσιαστικά μια γραφική παραλλαγή του i, που έμπαινε όπου βόλευε το γραφέα (εξ ου και η συνήθεια στα αγγλικά να γράφεται με y το τελικό i όσων λέξεων δεν είναι αισθητές ως ξένες – city, pretty, αλλά spaghetti).

  111. Spiridione said

    88. 89. Αυτός πρέπει να είναι γιος του δικού μας του Ευτύχη, βουλευτή του ΠΑΣΟΚ.

  112. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    110. Δεν σύχναζα ακόμα το 2010 εδώ μέσα, μα το Δία!

  113. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    107:Σχετικά με το κιλλερολογοπαίγνια:Νύχτα ραδιοφόνων http://www.athinorama.gr/theatre/performance.aspx?id=2006003

  114. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    111.Μάλλον.Στο βιογραφικό και τις θέσεις του κατά την κάθοδό του με την ανταρσύα,λέει «του Ευτυχίου». Νομίζω ότι δεν είναι κι εκεί πολύ πετυχημένο )ευτυχές πήγα να γράψω) το κείμενο: http://web.tee.gr/wp-content/uploads/2015/01/%CE%9Aontomaris1.pdf

    104. Μα δεν έπρεπε κάπου να έχει προστεθεί στην αρχή, να μην αναπαράγεται χωρίς την προσθήκη; (διάβασα τώρα καλά καλά κ τις παραπομπές και κατάλαβα-Ευχαριστώ πάντως)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: