Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο ρυθμός των αριθμών

Posted by sarant στο 21 Οκτωβρίου, 2015


Ήμουν στο γραφείο με μια συνάδελφο και θέλαμε να ζητήσουμε τη γνώμη ενός άλλου για ένα θέμα της δουλειάς, οπότε η συνάδελφος έκανε να τον πάρει τηλέφωνο. Επειδή την είδα να διστάζει, της είπα το πενταψήφιο εσωτερικό του συναδέλφου που το θυμόμουν απέξω: 36-2-54 (το γράφω έτσι επειδή της είπα: τριανταέξι-δύο-πενηντατέσσερα). Με κοίταξε προς στιγμή έκπληκτη κι ύστερα μου είπε: Α, έτσι το λες; Εγώ το λέω 3-62-54 (τρία- εξηνταδύο- πενηντατέσσερα). Έστω κι αν έχει πέντε μόνο ψηφία, υπάρχουν περισσότεροι από ένας τρόποι για να πεις έναν πενταψήφιο αριθμό.

Τους αριθμούς τηλεφώνου τους γράφουμε στις ατζέντες μας ή τους αποθηκεύουμε στις επαφές των κινητών μας τηλεφώνων, αν και η ατζέντα ποτέ δεν χάνει τη χρησιμότητά της αφού συχνά συμβαίνει να αλλάζουμε συσκευή και οι επαφές να μην μεταφέρονται σωστά από τη μια κάρτα στην άλλη ή απλώς να χαλάσει το τηλέφωνό μας ή να το χάσουμε ή να μας το κλέψουν. Εκείνους όμως τους αριθμούς που χρησιμοποιούμε συχνά, τους απομνημονεύουμε, είτε με συνειδητή προσπάθεια είτε με την επανάληψη της χρήσης. Τους απομνημονεύουμε, φυσικά, στη μητρική μας γλώσσα. Αυτό φαίνεται λαπαλισάδα, αλλά δεν είναι. Όσοι ζούμε σε ξενόγλωσσο περιβάλλον, έχουμε και «ξένους» αριθμούς τηλεφώνου. Εγώ τουλάχιστον, και αυτούς τους απομνημονεύω ελληνικά, κι όταν χρειαστεί να τους πω σε κάποιον ξένο, σε ξένη γλώσσα, πρέπει να προσπαθήσω, δεν είναι εντελώς αβίαστο. Και δεν είμαι μόνο εγώ. Ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης, δίγλωσσος πρακτικά, είχε πει ότι τρία πράγματα κάνει στα ελληνικά όταν βρίσκεται στο Παρίσι: πράξεις στο μυαλό του, βλαστήμιες και απομνημόνευση αριθμών τηλεφώνου. Αυτά είναι τα προπύργια της μητρικής γλώσσας.

Πρόσφατα η μικρή μου κόρη εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη για να σπουδάσει και έβαλε και σταθερό τηλέφωνο. Τον αριθμό τον έχω απομνημονεύσει, αλλά όχι ολόκληρον, μόνο τα έξι τελευταία ψηφία -τα οποία τα απομνημόνευσα σε μορφή 2.2.2, δηλαδή (ας πούμε, σιγά μη δώσω τον αληθινό αριθμό) 36-55-18. Ο πραγματικός αριθμός είναι βέβαια δεκαψήφιος, αλλά τα πρώτα τέσσερα ψηφία, το 2310, δεν χρειάζεται να τα θυμάμαι, ξέρω ότι παίρνω στη Θεσσαλονίκη, άρα τα βάζω έτσι κι αλλιώς (ντιφόλτ, που λένε). Το ίδιο συμβαίνει και με το τηλέφωνο της θείας μου στην Αίγινα: μόνο τον πενταψήφιο αριθμό θυμάμαι, το 22970 στην αρχή δεν χρειάζεται απομνημόνευση.

Όταν ήμουν μικρός, το τηλέφωνο της γιαγιάς στην Αίγινα ήταν τριψήφιο: 283 (δύο-ογδοντατρία). Μετά μπήκε μπροστά το 22, 22-283, και μετά το 22970 -είναι σαν να ξεφλουδίζεις κρεμμύδι: αφαιρείς τα επάλληλα στρώματα που προστέθηκαν στη συνέχεια και καταλήγεις στον πολύ μικρότερο αρχικό πυρήνα.

Τριψήφια ήταν κάποτε και στην Αθήνα τα τηλέφωνα, αλλά πολύ παλιά. Βλέπω ότι η εφημερίδα Ακρόπολις το 1906 είχε αριθμό τηλεφώνου 140 και τον ίδιο αριθμό τον κράτησε ως το 1920 -λίγο αργότερα έκλεισε. Το 1929, στη νέα περίοδο της εφημερίδας (με άλλον ιδιοκτήτη) ο αριθμός ήταν ακόμα τριψήφιος (2-38), αλλά το 1931 έγινε τετραψήφιος (73-15). Το 1935 είχε γίνει πενταψήφιος (20-131). Τους αριθμούς τηλεφώνου τους βρήκα από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων που έχω στο αρχείο μου, και αναγράφονταν έτσι, με τις παύλες, οπότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι έτσι θα προφέρονταν κιόλας.

Πενταψήφιους αριθμούς σε τηλέφωνα δεν πρόλαβα. Στο Φάληρο, το παλιό-παλιό μας τηλέφωνο (δεν ισχύει πια) ήταν 982137 και το έλεγα στο μοτίβο 1.2.3, εννιά-ογδονταδύο-εκατόν τριανταεφτά. Τότε είχαμε έναν αριθμό και για τα δύο σπίτια, του παππού και το δικό μας (κάτω ο παππούς, πάνω εμείς), σύστημα ντούπλεξ με έναν διακόπτη, οπότε όταν ήθελες να τηλεφωνήσεις γύριζες τον διακόπτη -και αμέσως μετά άκουγες τη γιαγιά από τον κάτω όροφο να διαμαρτύρεται που της είχες κόψει το τηλεφώνημα στη μέση. Ήταν δύσκολο να βάλουμε δεύτερη γραμμή, φαίνεται, αλλά κάποτε βάλαμε. Στο μεταξύ όμως ο αριθμός μας είχε γίνει εφταψήφιος: προστέθηκε το «1» ανάμεσα στο δεύτερο και στο τρίτο ψηφίο και έγινε 9812137, που το έλεγα στο μοτίβο 2.2.3, (ενενηνταοχτώ-δώδεκα-εκατόν τριανταεφτά). Τον καινούργιο αριθμό μας, που ήταν 9828847, που ούτε αυτός υπάρχει, τον απομνημόνευσα με το μοτίβο 2.2.1.2 (οχτώ-σαρανταεφτά).

Αυτό πρέπει να έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 -την εποχή εκείνη ήταν μαζική η μετατροπή των εξαψήφιων αριθμών τηλεφώνου του Λεκανοπεδίου σε εφταψήφιους, και αν τύχαινε να καλέσεις αριθμό που είχε αλλάξει άκουγες το ηχογραφημένο μήνυμα, κάτι σαν «Ο αριθμός ήλλαξε. Παρακαλούμε προσθέσατε το 1 μεταξύ του δεύτερου και τρίτου ψηφίου». Αυτό το «ο αριθμός ήλλαξε» (αν το θυμάμαι σωστά) έγινε και σλόγκαν την εποχή εκείνη -θυμάμαι μάλιστα και μια γελοιογραφία του ΚΥΡ που έπαιζε με αυτή τη φράση. Γύρω στο 1975 θυμάμαι ότι οι σχεδόν όλοι οι αριθμοί του Λεκανοπεδίου είχαν γίνει εφταψήφιοι, εξαψήφια έμεναν τα κέντρα της Αλυσίδας (με το 28, που αργότερα έγινε 228) και εκεί στο Παγκράτι-Μετς (71 που έγινε τώρα 701, 72, 73 και 74).

Μετά μπήκε το 01 μπροστά, και μετά το 010, και τώρα το 210 και οι αριθμοί έγιναν δεκαψήφιοι -αλλά το 210 δεν χρειάζεται να το θυμάσαι. Το κακό βέβαια είναι ότι οι εναλλακτικοί πάροχοι έχουν διαφορετικά ψηφία στην αρχή (211, 213, 215 κτλ.) και αυτοί οι αριθμοί με δυσκολεύουν λίγο περισσότερο, χαλάει το μοτίβο. Έναν δεκαψήφιο αριθμό φίλου (από 215) που αναγκάζομαι να τον θυμάμαι έτσι, τον λέω με το μοτίβο 1.2.2.2.1.2 (δύο-δεκαπέντε και μετά ο εφταψήφιος στο μοτίβο 2-2-1-2).

Ωστόσο, τον επίσης δεκαψήφιο αριθμό του κινητού μου τον έχω απομνημονεύσει με άλλο μοτίβο, 2.2.2.2.2 (εξηνταεννιά-σαραντατέσσερα-εικοσιτέσσερα-κτλ-κτλ). Το ίδιο και τον αριθμό της Νικοκυράς. Ωστόσο, των κοριτσιών μου τα τηλέφωνα τα θυμάμαι με το μοτίβο 2.2.1.2.1.2 (π.χ. 69-44-8-31-7-21, εικονικό νούμερο δίνω).

(Βέβαια, το οχτώ-τριανταένα το λέω μαζί, χωρίς να σταματήσω, άρα ίσως το μοτίβο είναι 2.2.3.3, αλλά κάπως πρέπει να ξεχωρίσω το «οχτώ-τριανταένα» από το «οχτακόσια τριανταένα» ή από το «οχτώ-τρία-ένα»).

Δεν ξέρω τι κάνετε εσείς, και ποιο μοτίβο προτιμάτε για να απομνημονεύετε και να λέτε τους δεκαψήφιους (κινητά), εφταψήφιους (σταθερά Αθήνας από 210) ή άλλους αριθμούς τηλεφώνου που θυμάστε, αλλά υποθέτω ότι δεν θα ακολουθείτε πάντοτε το ίδιο μοτίβο. Κάποιοι αριθμοί ρέουν καλύτερα αν τους πεις με τον ένα ρυθμό, κάποιοι με τον άλλον. Εγώ τους περισσότερους εφταψήφιους τους απομνημονεύω με το μοτίβο 2-2-1-2 (π.χ. ενενηνταοχτώ-εικοσιοχτώ-οχτώ-σαρανταεφτά) αλλά της αδελφής μου τον αριθμό τον έχω απομνημονεύσει με το 1-2-1-2-1 επειδή οι δυο διψήφιοι τυχαίνει να είναι ίδιοι κι έτσι βοηθάει να τον θυμάσαι. Ενός φίλου τον αριθμό που τελειώνει σε 444 τον λέω με το μοτίβο 2-2-1-1-1 (τέσσερα-τέσσερα-τέσσερα).

Φυσικά, οι μηχανές δεν καταλαβαίνουν από αυτά. Τον δεκαψήφιο αριθμό τηλεφώνου 210 9828847 (που τον προφέρω 210-98-28-8-47), εκείνες τον εμφανίζουν (τουλάχιστον στις επαφές του κινητού μου) 21-09-82-8847, έναν τρόπο που εγώ τον βρίσκω εντελώς αφύσικο.

Εσείς, αλήθεια, πώς απομνημονεύετε τους αριθμούς τηλεφώνου; Ή δεν απομνημονεύετε καθόλου;

189 Σχόλια to “Ο ρυθμός των αριθμών”

  1. oxtapus said

    Reblogged στις Oxtapus *blueAction.

  2. Ο τρόπος που δίνετε τα αριθμητικά (με μία και όχι με δύο λέξεις, π.χ.ογδονταδύο, τριανταεφτά κτλ) είναι από άποψη ή απλώς αβλεψία; Γιατί εγώ ξέρω τον κανόνα που λέει ότι από το 21 και πάνω τα δίνουμε με δύο λέξεις.

  3. physicist said

    Χαίρομαι πολύ που βλέπω ότι δεν είμαι ο μόνος που όταν σκέφτεται αριθμούς (είτε για απομνημόνευση είτε για αριθμητικές πράξεις), το κάνει στη μητρική του γλώσσα. Στα ελληνικά, ο κάθε αριθμός έχει κάτι το αυτονόητο, η λέξη πενηνταοχτώ είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το 58, κι αυτό είναι 2 x 29 και 60 – 2 και πολλά άλλα ταυτοχρόνως. Το fifty-eight θέλει μιαν έξτρα προσπάθεια έστω δύο δεκάτων του δευτερολέπτου για να βρει στο μυαλό μου την αντιστοιχία του με το 58. Όσο για το διεστραμμένο γερμανικό «οκτώ-και-πενήντα», στο πυρ το εξώτερον!

    Ερώτηση: όταν σκέφτεστε αριθμούς (τηλεφώνου ή άλλους), έρχεται στο μυαλό σας η εικόνα του αριθμού γραμμένου κάπου; Τους αριθμούς τους βλέπετε ή τους λέτε έτσι ώστε να τους ακούτε; Ή και τα δύο;

  4. 2.2.1.2 κλασικά για Αθήνα. 2.1.2 για επαρχία. Για κινητά (δύο μόνο ξέρω απ’ έξω), 1.1.2.2.2.2 ή 1.2.3.2.2
    Υπήρξαν στη ζωή μου κάτι νούμερα που τα θυμόμουν μαθηματικά, π.χ. ενός φίλου στη Θεσσαλονίκη που ανά δύο ψηφία διπλασιαζόταν. Κάπου γράφει ο Σεργκέι Αϊζενστάιν ότι κατάλαβε τον (μαθηματικό, ξέρω γω) τρόπο που δούλευε ο Προκόφιεφ όταν τον άκουσε να δίνει το τηλέφωνό του: 10! 20! 30! επέκταση 40! 5 (δηλ. 102030 επέκταση 45)

  5. physicist said

    Α, περιττό να προσθέσω ότι για μένα είναι σενάριο τρόμου να μιλάω με κάποιον γερμανόφωνο στο τηλέφωνο (που πάντοτε χειροτερεύει την ποιότητα του ήχου) κι εκείνος να προσπαθεί να μου εξηγήσει κάτι αναφέροντας ταχύτατα αριθμούς α λα γερμανικά:

    — Πάρε τώρα εκατόν εννιά και είκοσι και πρόσθεσε διακόσια τρία και τριάντα, αυτά να τα υπολογίσεις μαζί με τα υπόλοιπα τρεις χιλιάδες οχτώ κι ενενήντα …
    — Άσε, μεγάλε, στείλε μου ημέηλ να τα δω γραμμένα.

  6. physicist said

    Και, για τους ξύπνιους επιχειρηματίες, υπάρχουν και τα vanity numbers.

  7. LandS said

    Μόνο όταν παίρνω από σταθερό ή δίνω τα δικά μου.
    1.2.1.2.2.2 τα σταθερά και 2.2.2.2.2 τα κινητά.

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Προσωπικά συνηθίζω να γράφω ενωμένους και άλλους διψήφιους αριθμούς, ίσως και όλους. Όμως ειδικά σε αυτό το άρθρο επιβάλλεται θαρρώ να γράφονται ενωμένοι.

    3: Εγώ τους βλέπω. Και όταν στο τηλέφωνο κάποιος μου ζητούσε το τηλέφωνό μου (και μιλούσαμε γαλλικά ή αγγλικά) συνήθιζα να το γράφω την ώρα που του το έλεγα.

    4: Ωστε στα κινητά λες χωριστά το πρώτο νούμερο από το δεύτερο; δηλ. 6945χχχ το λες 6-9-45…; Εγώ πάντα 69…

  9. physicist said

    #8(β). — Κι εγώ το ίδιο, Νίκο. Πάντα είναι γραμμένος ο αριθμός, ακόμα κι αν είναι μεγάλος, οπότε γίνεται μια ασαφής ακολουθία από ένα πρώτο ψηφίο και πολλά μηδενικά. 🙂

  10. cyrusmonk said

    Τὸ δικό μου τηλ. στὴ Ρόδο ἦταν (καὶ εἶναι) σταθερὰ πενταψήφιο στὸν πυρήνα του καὶ εὐθὺς ἐξαρχῆς εἶχα βρεῖ καὶ τὸν μνημονικὸ κανόνα γιὰ νὰ τὸν λέω καὶ στοὺς ἄλλους: Δύο οἱ τέσσερις ὀχτὼ μεῖον δύο ἕξι (2Χ4=8, -2=6) καὶ μετὰ ἀφαιρεῖς τὰ σύμβολα τῶν πράξεων. Πάντα προσπαθῶ νὰ βρῶ μνημονικοὺς κανόνες γιὰ τὰ τηλέφωνα ποὺ θέλω νὰ ἀποστηθίσω – κάτι ποὺ σταμάτησε νὰ ἰσχύει φυσικὰ ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ ἀπέκτησα κινητὸ καὶ χρεώθηκε ἐκεῖνο τὶς ἀπομνημονεύσεις!

  11. atheofobos said

    Εκτός από τον αριθμό του σπιτιού μου,του κινητού μου και του σπιτιού της κόρης μου δεν μπορώ να θυμηθώ κανένα άλλο, ούτε πχ το κινητό της γυναίκας μου ή του εξοχικού μας.Της κόρης μου το θυμάμαι γιατί τα δύο πρώτα νούμερα είναι της συνοικίας μας, γιατί μένει κοντά και τα 4 τελευταία του νούμερα επειδή είναι συνεχόμενα 74-75.
    Φαίνεται πως η μνήμη των αριθμών έχει την δική της λογική.
    Έτσι θυμάμαι επίσης τα τηλέφωνα δύο φίλων μου όταν με έκπληξη διαπίστωσα ότι οι αριθμοί τους διέφεραν μόνο στα δύο μεσαία νούμερα.Του ενός ήταν 41 και του άλλου 42!

  12. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Μεγάλωσα στο Παγκράτι με τα εξαψήφια νούμερα, τα οποία λέγαμε στο μοντέλο 1-2-1-2. Όσο έμειναν έτσι, πρέπει να ήμουν ακόμη σε ηλικία που δεν ήξερα άλλα τηλέφωνα εκτός από του σπιτιού, της γιαγιάς κι ενός φίλου από τη γειτονιά (κι ενός φίλου από το Λαγονήσι, «μηδέν» – 2-2-2-1-2).

    Μετά έγιναν εφταψήφια. Τα λέγαμε 2-2-1-2, και σ’ αυτό το ρυθμό μάθαινα όλα τα τηλέφωνα. Σημειωτέον ότι το καταληκτήριο 1-2 μπορεί κατά περίπτωση να γινόταν και 3, π.χ. όταν το πρώτο ψηφίο από τα τρία είναι άσσος (εκατόν τόσο), ή το δεύτερο μηδενικό. Έχω δε την εντύπωση ότι όλοι έτσι εκφωνούσαν τα τηλέφωνα, εκτός από μερικά «επίσημα χείλη» (π.χ. ηχογραφημένα μηνύματα του ΟΤΕ ή κάποιων υπηρεσιών) που με εκνεύριζαν!

    Κατ’ εξαίρεση λέω κι εγώ μερικά εφταψήφια νούμερα αλλιώς, όταν συμβαίνει η εκφώνησή τους με άλλο ρυθμό να είναι πιο ευκολομνημόνευτη ή ρυθμική.

    Μετά με τα κινητά χάσαμε την μπάλα. Τα γράφω στην ατζέντα αφήνοντας κενά ανάλογα πώς το εκφωνεί εκείνος που μου το υπαγορεύει ή, αν το αντιγράφω από γραπτή πηγή, εκφωνώντας το μέσα μου και προσπαθώντας να βρω τον πιο βολικό τρόπο, και μετά προσπαθώ να τα μαθαίνω έτσι. Σημειωτέον, εγώ δεν έχω κινητό κι έτσι την εκφώνηση τη χρειάζομαι πάντα, π.χ. όταν μετακινώ τη ματιά μου από το χαρτί στη συσκευή για να πάρω δύο δύο ή τέσσερα τέσσερα τα ψηφία.

    Τα τελευταία χρόνια ακούω μερικές φορές να εκφωνούν τα κινητά στον ανόητο ρυθμό 1.1.1.1.1.1.1.1.1.1, λες κι είμαστε χαζοί ή Αμερικάνοι. Αν και βέβαια, ακόμη κι εκεί μπαίνει κάποια ομαδοποίηση, π.χ. 1-1, ανάσα, 1-1, ανάσα κλπ.

  13. physicist said

    Αθεόφοβε, ούτε παραγγελία να ήτανε 😉

  14. sarant said

    12 Ετσι, 1-1-1-…. με αργό ρυθμό, εκφωνεί τα κινητά και ο αυτόματος τηλεφωνητής -λες να το κάνει για να κερδίζει χρόνο; Μάλλον επειδή είναι πιο εύκολο για το μηχάνημα που παράγει τον λόγο.

  15. Noori said

    Δεν είμαι δίγλωσσος, αλλά ζώντας στό εξωτερικό έχω γίνει πολύγλωσσος. Ἐτσι, τά ελληνικά νούμερα τά λέω στήν ελληνική, τά νορβηγικά στή νορβηγική ή και στίς δύο γλώσσες… Κι᾽εγώ ακολουθώ τό μοτίβο 2-2-1-2 ή 2-2-1-1-2. Τούς κωδικούς δεν τούς απομνημονεύω ποτέ, τούς ἐχω στό default… 🙂

  16. Ωραίο θέμα για να κάνει κανείς γλωσσική πολιτική: σε μερικές χώρες, αν τα πεις διαφορετικά από το καθιερωμένο, ξαφνιάζεται το σύμπαν.

  17. Κουνελόγατος said

    «Ωστε στα κινητά λες χωριστά το πρώτο νούμερο από το δεύτερο; δηλ. 6945χχχ το λες 6-9-45…; Εγώ πάντα 69…».
    Και μετά σας φταίει ο κύριος Γς… 🙂

    Αθήνα: 2-2-1-2
    Επαρχία: 2-1-2-2-1-1-1
    Κινητά: 2-2-2-2-2-2 (πιο παλιά 1-2-2-2-3).

  18. LandS said

    @2 Τα τελευταία χρόνια άλλο εννοείς με το εικοσιτρία (23) και άλλο με το είκοσι τρία (20 3) . Άλλο με το διακόσια τρία (203) και άλλο με το διακόσια τρία (200 3). Ούπς 🙂

    @3 Όχι μόνο τους βλέπω, αλλά επειδή τους πρώτους μου αριθμούς τους έμαθα παίζοντας με το «μέτρο» που είχανε οι χτίστες, εκείνο το κίτρινο, το ξύλινο που δίπλωνε, τους βλέπω πάνω στο μέτρο κατάλληλα απλωμένο (πλήρως διπλωμένο για τους 1-10, προοδευτικά ξεδιπλωμένο για τις υπόλοιπες δεκάδες)

  19. spiral architect said

    Καλημέρες.
    Δεν απομνημονεύω τηλέφωνα πέραν των οικογενειακών. Μπακάπ στο τηλέφωνο, στην κάρτα μνήμης και αν είναι να γίνει η στραβή υπάρχει μπακάπ του αρχείου επαφών μου στο πισί. Άλλωστε, είμαι αναγκασμένος από τη δουλειά μου, να θυμάμαι διάφορες σημαντικές αριθμοσειρές, οπότε ο δίσκος του μυαλού μου ήδη έχει πιτώσει.
    Αφήστε δε που τα σμαρτφόνια αποθηκεύοντας τον αριθμό τον δείχνουν σε μορφή +30-697-XXX-XXXX μπερδεύοντας με περισσότερο. 😦

  20. sarant said

    19 Αυτό με το +30 σε μένα πότε γίνεται και πότε δεν γίνεται, και μετά που καλώ από το εξωτερικό έναν αποθηκευμένο αριθμό πολλές φορές ξεκινάει χωρίς το +30.

  21. alexisphoto said

    Χωρίζεις τους αριθμούς έτσι ώστε να κάνουν ρίμες.
    Αν δεν βγαίνει ρίμα, βρίσκω στοιχείο (διπλασιασμός, συμμετρία κλπ) έτσι ώστε να θυμάμαι τα λίγότερα δυνατά στοιχεία.
    Μετα τις πρώτες 10-15 φορές όλα πάνε περίπατο. Απλά το θυμάμαι.
    Στατιστικά όμως, όσους αριθμούς χωρίζω με κριτήριο την ομοιοκαταληξία τους θυμάμαι πολύ περισσότερο χρόνο μετά που θα σταματίσω να τους χρησιμοποιώ.
    καλημέρες

  22. spiral architect said

    Άσχετο: Σήμερα είναι η Back to the Future day:

  23. physicist said

    #18(β). — Εμένα καμιά φορά όταν μετράω μου έρχεται στο νου το Φιδάκι που παίζαμε μικροί … κι ανέβαινες προς τα πάνω είτε βήμα-βήμα είτε με σκάλες. Αλλά αλίμονο αν σε κατάπιναν φίδια, είχε κι ένα θηριώδες που σ’ έφερνε απ’ το 97 κάτω στο 25 μου φαίνεται!

  24. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Xμμ…κανένας δεν απάντησε στο Νικοκύρη ,με πόσους τρόπους μπορείς να εκφέρεις έναν 5-ψήφιο αριθμό …δύσκολο κάπως… 🙂
    Tεσπά για 5ψήφιο οι τρόποι είναι 10…(η γενική λύση,το βράδυ!)

  25. LandS said

    @19 Αν δούλευες το web-mail δεν θα χρειαζόσουν μπακάπ. Και μη μας πεις ότι οι κακοί δεν μπορούν να διαβάσουν τη κάρτα μνήμης του σμαρτόφωνου σου, αν θέλουν.
    Αυτό με την αποθήκευση στη μορφή 3κενό3κενό4 μου τη σπάει και μένα, τόσο που δεν τους διαβάζω παρά μόνο όταν δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.

  26. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα, με πολύ ωραίο θέμα.

    Τα επταψήφια της Αθήνας, κι εγώ τα απομνημόνευα με το 2,2,1,2, που έχει αναφερθεί από πολλούς (προφανώς, ήταν το πιο βολικό).
    Σήμερα βέβαια, ορισμένοι δεκαψήφιοι πλέον αριθμοί, όταν οι κάτοχοί τους «επιδιώκουν» εύκολη απομνημόνευση, σε πάνε μόνοι τους : π.χ. Real FM 2 11 200 8 200 (όπως το διαβάζουμε, αν και αρκετούς τους έχει μπερδέψει, ψάχνονας ηχητικά το «208» μέσα…)

    Για τα κινητά : 1 1 2 2 2 2. Προτιμώ να λέω «έξι εννιά τάδε», παρά «εξηνταεννιά τάδε» (δεν έχει να κάνει με τίποτα το σεξουαλικό, απλά έτσι…)

    Επαρχιακά : 2 1 2 (ο λεγόμενος «αυτόματος») και μετά 2 1 2. Εξυπακούεται ότι όταν είναι πιο «εύκολο», π.χ. 22300, πάει «εικοσιδύο τριακόσια».

  27. marulaki said

    Ο πατέρας μου είναι μεγάλος αριθμομνήμων, θυμάται το σταθερό μου στον Πειραιά, που εγώ το έχω ξεχάσει. Βέβαια, αυτός με έπαιρνε τηλέφωνο! 😉
    Τα νούμερα για να τα πω, τα βλέπω, και τα λέω κι εγώ συνήθως με 1-2 1-2, ή 2-2-2 (πολλές φορές και με τους δύο τρόπους για τον ίδιο αριθμό) για το Ηράκλειο που έχουμε εξαψήφια. Για τα περίχωρα που είναι πενταψήφια, 2-1-2.
    Αντίστοιχα με τους vanity numbers, έχουμε και πινακίδες αυτοκινήτων στην Αμερική, όπου επιλέγεις ό,τι πινακίδα σου αρέσει.

  28. Gpoint said

    Στο κινητό η φόρμα μου είναι 6 και τρεις τριάδες, την καθε τριάδα 1-2 και τυχαίνει το 1 να είναι το ίδιο και στις τρεις ! πάντως οι περισσότεροι που το ακούνε το επανλαμβάνουνε σε δυάδες.
    Με το εξαψήφιο που είχαμε παλιά στην Κυψέλη είχε πλάκα γιατί η δεύτερη τριάδα ήταν εξη-έξη-τρία και όσοι πονηροί σαν τον Γς το άκουγαν συμπλήρωναν τρία-τρία-τρία.
    οι παλιοί αρσενικοί ( Αθηναίοι) θα το κατάλαβαν, υποθέτω. Μαρτινίκου Ευγενικού η έξτρα βοήθεια

  29. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    24. To «(η γενική λύση,το βράδυ!)» το έγραψα γιατί δεν βλέπω να το λύνει κάποιος για 6,7 ή ν τηλεφωνικά ψηφία …(κανας Φυσικός ή Στάζι μόνο… ίσως…αν και χλωμούς τους βλέπω… 🙂 )

  30. Gpoint said

    Περιττό να πω πως τώρα μόνο τα πιν και τα πασγουόρντ απομνημονεύω, κάποτε είχα μέχρι 22 ιδιαίτερα και κοινωνική ζωή αλλά ατζέντα δεν είχα, μια φορά το έπαιρνα, το θυμόμουνα

  31. Πάνος με πεζά said

    Να επεκτείνω το άρθρο; Επειδή όπως διεφάνη, ελάχιστοι απομνημονεύουμε αριθμούς τηλεφώνων, να πάμε σε κάτι πιο εύκολο και χρήσιμο;

    Τι κάνετε με τα PIN;

    Ξεκινώντας από εμένα, έχει να κάνει σίγουρα με τη μορφή του αριθμού. Όταν κάπως πλησιάζει με χρονολογία, το θυμάμαι και ολόκληρο (π.χ. «χίλια πεντακόσια πενήντα τρια», λέμε τώρα…). Τις πιο πολλές φορές χρησιμοποιώ τη φόρμα 2-2, ενώ σε άλλη κάρτα, με πιο βολικό αριθμό, το 1-2-1…

  32. physicist said

    #27. — Personalized licence plates έχει και στην Αυστρία, όπου η προσωπική επιλογή μπορεί να είναι λέξεις ή αριθμοί. Το τι καγκουριό κυκλοφορεί με πινακίδες W-BESTER-1, G-69-SEX και παραλλαγές αυτών, άσε.

    #29. — Τα φρεσκάριζα προχτές από το βιβλίο των Κοκολάκη-Σπηλιώτη που κουβεντιάζαμε, Κίντο μου, αλλά έχεις προτεραιότητα. Το κοινό θα κρατήσει την ανάσα του μέχρι το βράδυ. 🙂

  33. Πάνος με πεζά said

    @ 30 : Α, στο μυαλό μου ήσουν. Όσο για τα passwords, έχω πια μια ατζέντα με όλα τα «ζευγάρια», που φυσικά αν τη χάσω, την π… (αν και τα sites σου τα ξαναθυμίζουν).

  34. Ωραίο θέμα.
    Έναν αριθμό τηλεφώνου από το μητρικό σπίτι μου στο Αιγάλεω, τον θυμάμαι 5-6-1-0-3-4-4. (Δεν υπάρχει πια ο αριθμός, ούτε το σπίτι). Όταν μπήκε μπροστά το 210, άρχισε η ομαδοποίηση ψηφίων : 210-5-6-1-0-3-44. Αυτή η τελευταία ομαδούλα, το 4-4 που έγινε 44, μου είχε δημιουργήσει απορία, ώσπου έτυχε να διαβάσω το άρθρο Seven, Plus or Minus Two, που μιλάει για την πρόσκαιρη μνήμη μας, η οποία δεν μπορεί να κρατήσει πολλά πράγματα, οπότε κάνουμε ομαδοποιήσεις στους τηλεφωνικούς αριθμούς.
    Όταν δίνω έναν αριθμό από το τηλέφωνο σε κάποιον, του τον διαβάζω και ανάποδα για να αποφύγουμε λαθάκια τύπου 20-5 που είναι 25 και αναριθμητισμούς.

    Ομαδοποιήσεις κάνουμε σε αριθμούς αυτοκινήτων. Μέχρι πόσους μπορεί να συγκρατήσει κάποιος, από τα αυτοκίνητα που περνάνε από μπροστά του; Με ομαδοποίηση ψηφίων, καταφέρνουμε περισσότερους.

    Αρχικά οι προγραμματιστές γράφαμε με το δυαδικό σύστημα, αλλά επειδή η μνήμη μας δεν τα καταφέρνει πολύ καλά με περίεργες ακολουθίες με 0 και 1, προχωρήσαμε με οκταδικό και δεκαεξαδικό σύστημα, είναι ένα είδος ομαδοποίησης που, εκτός από μείωση του μήκους, εισάγει και ένα είδος ποικιλίας στους γραμμένους αριθμούς.

    Εκτός από την πρόσκαιρη μνήμη, έχουμε και την (σχεδόν) μόνιμη. Υπάρχουν κάποιοι προικισμένοι άνθρωποι (ειδητικοί), που θυμούνται εύκολα μεγαλύτερες σειρές αριθμών. Έχω μια συγγένισσα η οποία εργαζόταν στο λογιστήριο μιας εταιρείας (αρχικά είχε το εμπνευσμένο όνομα ΛΕ-ΤΡΑ-ΦΟΡ) που πωλούσε λεωφορεία, τρακτέρ και φορτηγά. Χωρίς να συμβουλευτεί φακέλους, μπορούσε να παραθέσει για οποιονδήποτε πελάτη Αθήνας και επαρχίας, όνομα, τηλέφωνο και ανά ημερομηνία τον αριθμό κυκλοφορίας και τον αριθμό πλαισίου των οχημάτων που είχε αγοράσει!

  35. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    34 Ειδητικοί, λοιπόν!

    31 Πολύ βοηθάνε οι χρονολογίες για να απομνημονεύεις τα ΠΙΝ.
    Πάνο, μάλλον έλειπες όταν βάλαμε το σχετικό:
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/08/27/password/

  36. ptri said

    Στις Αθήνας, για τα του ΟΤΕ λέω 2-10 (1.2) και μετά:

    2.2.1.2 ή
    2.2.1.1.1

    Σε αυτά με 4 ψηφία προθέματος πχ Θεσσαλονίκης ή άλλων παρόχων πχ forthnet, λέω 23-10 ή 21-10 (2.2) και μετά:

    2.2.2

    Στα κινητά

    2.2.1.2.1.2, εάν το 4ο ή το 7ο ψηφίο είναι ίδιο με το τελευταίο
    3.2.2.3 για τα υπόλοιπα

    ΥΓ: Δεν είναι μόνο πως έχεις συνηθίσει αλλά και που απευθύνεσαι! Στη γιαγιά μου για παράδειγμα της τα έλεγα

    1.1.1.1.1.1.1 (τότε δεν υπήρχε πρόθεμα)

  37. ptri said

    «Στης» Αθήνας και όχι «Στις» Αθήνας προφανώς!

  38. nickosl said

    Εδώ στην Ισπανία, τις φορές που δεν θα καταλάβουν ότι είμαι ξένος από την προφορά, θα το καταλάβουν από τον τρόπο που λέω τα τηλέφωνα. Τα εννιαψήφια κινητά εδώ τα λένε συνήθως 1-1-1-1-1-1-1-2 αλλά με μία μουσικότητα που ομαδοποιεί 3-2-2-2 δηλαδή (σέιςθίνκοσιέτε, ότσοθιέτε, νουέβεντος, νοβενταϊούνο). Εγώ κουβαλάω τον δικό μου (ελληνικό;) τρόπο 2-2-2-1-2.

    Σχετικά με την απομνημόνευση στα ελληνικά κινητά, μισόαυθόρμητα μισόοργανωμένα αντιστοιχίζω διψήφια νούμερα με χρονολογίες του 20ου αιώνα και με γεγονότα που στο μυαλό μου συνδέονται αυτόματα. Πχ το τηλέφωνο 6933363945 για μένα είναι 69 – άνοδος Χίτλερ -δικτατορία Μεταξά – Β παγκόσμιος – Βάρκιζα

  39. Πάνος με πεζά said

    @35 (31) : Nαι, απ’ όσο βλέπω.

    Ο κουμπάρος μου περηφανεύεται για το τηλέφωνο του γραφείου του, που έχει 7 διαφορετικά ψηφία μεταξύ τους. Θα μας πουν οι φυσικοί πόσο μικρή πιθανότητα είναι αυτή (αρχικά), αλλά επιπλέον, σίγουρα περιορίζεται ακόμα περισσότερο με τις παραμέτρους από τις οποίες προκύπτουν οι αριθμοί των τηλεφώνων…

  40. Πάνος με πεζά said

    Το πιο «μουσικό» επταψήφιο που πέρασε από τη ζωή μου, ήταν μιας συχωρεμένης καθηγήτριάς μου στο πιάνο. Τυχαίο;

    «Είκοσι δεκάξι
    δύο εικοσιέξι».

    Άλλο μουσικό απομνημόνευμα :

    Κι υπήρχε και το εύκολο τηλέφωνο της Γαβριέλλας, για πες ρε Γς !

  41. Corto Maltese said

    24: Νομίζω για 5ψήφιο αριθμό υπάρχουν 15 τρόποι να το εκφέρει κανείς:

    1) Ενιαίος (δώδεκα χιλιάδες τριακόσια σαράντα πέντε)
    2) 1-2-3-4-5
    3) 1-2345
    4) 1-2-345
    5) 1-2-3-45
    6) 1-23-4-5
    7) 1-23-45
    8) 1-234-5
    9) 12-345
    10) 12-34-5
    11) 12-3-45
    12) 12-3-4-5
    13) 123-45
    14) 123-4-5
    15) 1234-5

  42. Ariadne said

    @ 24, 41: Εγώ τους βγάζω 16, ή 2^(ν-1) για ν-ψήφιο αριθμό.

  43. LandS said

    @41 και 16) 12345

  44. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    39 Το πολύ σπάνιο βέβαια είναι να έχει 10 διαφορετικά ψηφία (και με το 210 της αρχής) π.χ. 210 7654389

  45. Ηλεφούφουτος said

    Συμπτωματικά προβληματίστηκα κι εγώ χτες που ήμουνα σε τράπεζα εκτός Ελλάδος, γιατί όταν ο υπάλληλος μου μέτρησε ένα ποσό γερμανικά έπιασα τον εαυτό μου να το μετράει (για επιβεβαίωση) επίσης γερμανικά, δηλαδή ο μηχανισμός που λειτούργησε ήταν ότι είναι πιο εύκολο να κρατήσω το γλωσσικό πλαίσιο στο οποίο λειτουργούσα εκείνη τη στιγμή, παρά να το γυρίσω στη μητρική.
    Φυσικά τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αν είχα να κάνω με χρονολογίες ή υπολογισμούς.

    Γενικά αποσυντονίζομαι όταν κάποιος, για να επιβεβαιώσει ότι έχει σωστά το νούμερό μου, μου το λέει με άλλη ομαδοποίηση ψηφίων από αυτήν που έχω στο μυαλό μου.
    Κάτι τέτοια με κάνουν και καταλαβαίνω τους Άγγλους που υπαγορεύουν τα τηλέφωνα ψηφίο-ψηφίο .

    Για τα επταψήφια κι εγώ τα ξέρω 2-2-1-2 με τις εξαιρέσεις που αναφέρει κι ο Πέπε 12 β(ή γ).
    Με τα κινητά απορώ με όσους δεν ομαδοποιούν τα τρία πρώτα ψηφία του παρόχου χωριστά από τα υπόλοιπα.

    Επίσης απορώ με τους Τσέχους που στη γλώσσα τους για τα διψήφια νούμερα συνυπάρχουν το γνωστό μας σύστημα «πρώτα οι δεκάδες ύστερα οι μονάδες» με το γερμανικό που τα λένε αντίστροφα και το βρίσκω ιδιαίτερα μπερδευτικό όταν σου υπαγορεύει κάποιος ένα τηλέφωνο.

    Τα πενταψήφια νούμερα, όπως της επαρχίας, τα ξέρω με το σύστημα 2-1-2, εκτός από το νούμερο τριάντα ένα τριακόσια είκοσι οχτώ του Βενέζη.

    Επειδή γενικά οι αριθμοί δε μου λένε τίποτα, δύσκολα τους απομνημονεύω. Όταν πρέπει (π.χ. ΠΙΝ, λόκερς, κωδικούς σε πολυκατοικίες) παίρνω δύο δύο τα ψηφία και τα συνδέω με κάποια χρονολογία, π.χ. απριλιανό πραξικόπημα-πήγα δευτέρα δημοτικού (υπήρχε μία ξεκαρδιστική σκηνή στις «Τρεις Χάριτες» όπου βάραγε ο συναγερμός και για να τον κλείσουν, προσπαθούσαν να βρουν πότε έληξε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, γιατί έτσι είχαν απομνημονεύσει τα δύο τελευταία ψηφία).
    Ιδιαίτερα εκνευριστικό είναι όταν διαπιστώνω ότι δεν ΄μου ‘ρχεται τίποτα σε χρονολογία με έναν διψήφιο, παρόλο που μου δείχνει πολύ σημαδιακός, π.χ. 11.

  46. Πάνος με πεζά said

    Ναι, και δεδομένου ότι το πρώτο θα είναι πάντα 2, το δεύτερο πάντα 1, το τρίτο από 1 έως 6 (;), και το τέταρτο χωρίς 0 ή 1, είναι τελικά πολύ μικρότερο το υποσύνολο.

  47. Corto Maltese said

    43 (LandS): Το 12345 το έγραψα «ενιαίος» (επειδή αναφερόμαστε σε εκφορά λόγου).

  48. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    41. 15 σωστά! Stars & Bars…

  49. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    43. To 16 που λες είναι ίδιο με το 1-2-3-4-5

  50. ΚΑΒ said

    Του κινητού μου:1.2.2.2.3
    Του σπιτιού της Αθήνας:3.2.2.3
    Του νησιού:2.3.2.3 . Στο χωριό μου χρησιμοποιούμε μόνο τα 3 τελευταία ψηφία,αφού ο κωδικός νησιού και τα 2 πρώτα ψηφία από τα 5 είναι στάνταρ.
    Βέβαια η αγχίνους μνήμη συνεργάζεται σε όλα λ.χ. το PIN της πενθεράς μου είναι -50 και τελευταία ψηφία χρονολογίας γάμου μου,το δικό μου είναι 2 συνεχιζόμενα ψηφία κινητού και παγκόσμιος πόλεμος, το κινητό της συζύγου είναι το σταθερό του σπιτιού με μια διαφοροποίηση στο τέλος (1.2.2.2.3) κ.λπ.

    Για άλλα ανατρέχω στις καταχωρίσεις του κινητού και σε ατζέντα. Δε θέλω να θυμάμαι.

  51. physicist said

    #43, #48. — Όχι βέβαια: το 1-2-3-4-5 έχει τέσσερα διαχωριστικά ενώ το 12345 κανένα. Αλλά το 12345 το έχει ήδη προσμετρήσει ο φίλος Μαλτέζος ως ενιαίο.

    #42. — Συμφωνώ, ο αριθμός είναι 16. Ο συνδυασμός που λείπει είναι ο 1-2-34-5.

  52. Πάνος με πεζά said

    Ερώτηση : γιατί συνήθως οι «στρογγυλές» πινακίδες αυτοκινήτων (π.χ. ΨΠΦ-7000), αντιστοιχούν σε αυτοκίνητα αξίας επίσης πολλών μηδενικών στο τέλος; Τις «στήνουν» οι εύποροι ιδιοκτήτες, ε;

  53. physicist said

    Υπολογίζω σε 0.000012 (= 120/10^7) την α πριόρι πιθανότητα στο πρόβλημα του Πάνου με τα πεζά πριν ο Νίκος κάνει την επιπλέον πιρουέτα με το 210.

  54. Corto Maltese said

    48: Ευτυχώς που μιλάμε για τηλέφωνα και όχι για αριθμούς IBAN!

  55. Corto Maltese said

    51: Σωστά! Μου ξέφυγε το 1-2-34-5.

  56. Πάνος με πεζά said

    @ 54 : Με τα IBAN υπάρχει η άλλη πίκρα, που έχω ξαναπεί, το πώς αποκωδικοποιούνται από τη σελίδα στο μηχάνημα (βάλε/βγάλε/άλλαξε ψηφία), τρόπος που είναι διαφορετικός ανά συσστημοτράπεζα…

  57. Avonidas said

    «Το κακό
    βέβαια είναι ότι οι εναλλακτικοί πάροχοι έχουν διαφορετικά ψηφία στην
    αρχή (211, 213, 215 κτλ.) και αυτοί οι αριθμοί με δυσκολεύουν
    περισσότερο, χαλάει το μοτίβο.»

    Καθόλου κακό, ευλογία είναι. Ολοι οι απρόσκλητοι διαφημιστές, οι καλοθελητες, οι σφυγμομετρητες κι οι πρηχτες γενικότερα, εχουν τηλέφωνα που αρχιζουν απο 211-, 213- κλπ. Έτσι, όπως έλεγε κι ο Κηλαηδόνης, «όταν χτυπάει το τηλέφωνο, θα το κοιτάζω και δεν θα απαντώ» 🙂

  58. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    54 Νάξερες πόσες φορές καταριέμαι αυτόν που επινόησε τα ΙΒΑΝ….

    45 Δηλαδή πώς είναι το αριθμητικό σύστημα των Τσέχων για τα διψήφια;

  59. physicist said

    #55. — Ακριβώς. Η απάντηση είναι [Το άθροισμα από k = 0 έως ν – 1 των συνδυασμών (ν – 1) ανά k], που ισούται με 2^(ν – 1), όπως πολύ σωστά έγραψε η Αριάδνη. Για ν = 5, παίρνουμε 2^4 = 16.

  60. LandS said

    @52 και @53 λέγονται διάφορα που δεν έχουν να κάνουν με τις πιθανότητες και γενικά με τα μαθηματικά.

  61. Corto Maltese said

    Με την ευκαιρία να ενημερώσω τουλάχιστον όσους βρίσκονται εν Ελλάδι ότι:
    α) Συνεχίζουν τα γνωστά νούμερα από Βουλγαρία με τις αναπάντητες που σε υπερχρεώνουν, αν κάνεις το λάθος και καλέσεις.
    β) Συνεχίζουν τα γνωστά μηνύματα του τύπου «Σε είδα εχές και μου άρεσες πολύ….Θα χαρώ να τα πούμε τηλ….»
    Τέτοιο μήνυμα έλαβα πρόσφατα από τον περίεργο αριθμό:
    +16572521343
    ενώ το απατεωνίστικο τηλέφωνο της «ψηλής ξανθιάς» είναι το: 6946637061
    Οπότε…προσοχή!

  62. Pana Yiotis said

    Ε, καλά τώρα, φίλε @nickosl, λίγο παρατραβηγμένο. χαχαχα Πως δεν σκέφτηκες για το 69 στάση σεξ;;; χεχεχε

    Οταν ήρθα στο Δυτ. Βερολίνο (ήμουν μικρός και γέρασα) ήταν οι τηλ. αρ. 7ψήφιοι με αρκετές εξαιρέσεις ακόμα 6ψηφίων.
    Τα τρία πρώτα ψηφία χαρακτήριζαν την περιοχή (341, 342…..) και τα έλεγαν μαζί, τα δε υπόλοιπα κατα δυάδες ή απλά δυό τριάδες για τους 6ψήφιους. Είναι μαρτύριο για όλους τους ΜΗ Γερμανούς απ’ το 13 και πάνω εκτός των ολόκληρων δεκάδων.
    Σου λένε 2και30 και το χέρι πάει να γράψει πρώτα το 2, αντί 32. Το ξεπέρασα (με επιτυχία θα έλεγα) λέγοντας ο ίδιος και ζητώντας απ’ τον συνομιλητή μου να μου λέει τα ψηφία ξεχωριστά 3-4-1-5-9…….
    Ενα καλό είναι που δεν χρειάζεται να «χτυπάς» τον κωδικό μέσα στη πόλη, έτσι δεν γίνεται μακρυνάρι ο αριθμός.

  63. Πάνος με πεζά said

    @ 61 : Eμένα μου έρχονται γράφοντας «βρήκα το κινητό σου από το ellinespandou.com, είμαι κοπέλα, παντρεμένη κλπ.»…Συνήθως Κυριακή βράδι.

  64. Avonidas said

    @61. Συγγνώμη, αλλά οποιος απανταει σε τετοια μηνύματα/ κλήσεις, είναι αξιος της μοιρας του.

    Είναι σαν να πιστεύει οτι ενας Νιγηριανός πρίγκηπας τον όρισε κληρονόμο του…

  65. Pana Yiotis said

    @52: Συνονόματε, στη Γερμανία μπορεί να αγοράσει κανείς το Νο. της πινακίδας. Κατα πάσα πιθανότητα ισχύει αυτό και στην Ελλάδα.

  66. sarant said

    52-65 Και στο Λουξεμβούργο μπορείς να αγοράσεις τον αριθμό, νομίζω φτηνά.

    62 Αν πήγες στο Δυτικό Βερολίνο, θα είναι αρκετά τα χρόνια 😉

  67. Πάνος με πεζά said

    Άλλο : απ’ ό,τι μου έλεγαν, στο Βέλγιο, μπορείς να έχεις μία πινακίδα για δύο δηλωμένα οχήματα, και να τη μεταφέρεις από το ένα στο άλλο, κυκλοφορώντας ανά πάσα στιγμή μόνο το ένα. Άρα και τα τέλη είναι τα μισά.
    Είναι αυτό που λέμε «Τον αριθμό σου τον θυμάμαι. Η μάρκα μου διαφεύγει !»

  68. Corto Maltese said

    63: Πρέπει κάτι να γίνει με αυτούς τους απατεώνες επιτέλους.

    Επίσης έχουν αρχίσει να τηλεφωνούν κάποιοι που σου ζητούν προσωπικά σου στοιχεία (π.χ. ημερομηνία γέννησης) ως συνεργάτες τηλεφωνικών εταιρειών. Στην πραγματικότητα είναι εισπρακτικές εταιρείες, που θέλουν να συμπληρώσουν την βάση δεδομένων τους (ασχέτως αν χρωστάς).

  69. Corto Maltese said

    64: «Συγγνώμη, αλλά οποιος απανταει σε τετοια μηνύματα/ κλήσεις, είναι αξιος της μοιρας του».

    Όσον αφορά τα μηνύματα συμφωνώ. Αλλά οι αναπάντητες κλήσεις μπορεί να μπερδέψουν κάποιον ανυποψίαστο, ειδικά αν περιμένει καμιά κλήση από εξωτερικό.
    Πάντως πιστεύω ότι το κράτος πρέπει κάπως να προστατεύσει τον κόσμο, έστω και αν ορισμένοι είναι αφελείς.

  70. sarant said

    Επίσης εδώ σε μερικές κάρτες μπορείς να αλλάξεις το PIN σου ώστε να έχεις το ίδιο για πολλές κάρτες

  71. Cornu Ammonis said

    Έχοντας μεγαλώσει στην επαρχία με πενταψήφια νούμερα, τα λέω 2-1-2 ή, σπανιότερα, 1-2-2. Στην Αγγλία έχω εφταψήφιο και το λέω με το μάλλον ασυνήθιστο 1-2-4. Ίσως το επαρχιώτικο μυαλό μου δεν μπορεί να διαχειρίστει πάνω από τρεις ομάδες αριθμών! Φυσικά, στα αγγλικά είναι πάντα 1-1-1-1-1-1-1…..Μάλιστα, συχνά μπερδεύονται αν προσπαθήσεις να το πεις με οποιονδήποτε άλλο τρόπο.
    @52: Εδώ, πάντως, μπορείς να πληρώσεις (κανονικά και με το νόμο) μέχρι και δεκάδες χιλιάδες λίρες για να πάρεις συγκεκριμένο αριθμό πινακίδας ή να πάρεις συνδυασμό γραμμάτων-αριθμών που δεν ακολουθεί το συνηθισμένο κανόνα. Κάτι σαν ένας φόρος ματαιοδοξίας-καγκουριάς θα έλεγε κανείς! Προσωπικά, τον βρίσκω δίκαιο! 🙂
    Και για όποιον βλέπει Family Guy, υπάρχει η θρυλική σκηνή:

  72. Πάνος με πεζά said

    @ 64 : Δεν απαντάω, αλλά μπορεί να έτυχε να ανοίξω το μήνυμα (μια που ξεκινάει με «Καλησπέρα…» κι ύστερα κόβεται). Και δεν ξέρω την τεχνολογία που κουβαλάει, όταν το ανοίξεις…

  73. Πάνος με πεζά said

    @ 70 : «Η συχνή αλλαγή του PIN διασφαλίζει τις συναλλαγές σας», προτείνεται άλλωστε και από τα ίδια τα ΑΤΜ. Και λογικά, 7-8 εκατομμύρια Έλληνες με κάρτες, 4 ψηφία, υπάρχουν σίγουρα χιλιάδες κάρτες με κοινά PIN.

  74. Δημητρης said

    Στην προπαίδεια που κάποτε την ξέραμε «νεράκι» πχ 9χ9>81, 7χ8.>56 κλπ, το 6χ9>? κατάντησε το πιο δύσκολο λόγω του αριθμού των κινητών. Όταν επαναλαμβάνοντας τον αριθμό του κινητού σου λες πολύ συχνά, πχ 6977…. στην προπαίδεια πια το 6χ9>54 δεν σούρχεται τόσο εύκολα

  75. physicist said

    #53. — Διόρθωση: ένας εφταψήφιος αριθμός τηλεφώνου είναι διατεταγμένη επτάδα, επομένως το αποτέλεσμα πρέπει να πολλαπλασιαστεί με 7 παραγοντικό. Αυτό συνεπάγεται ότι η πιθανότητα είναι 16800/10^7 = 0.00168. Μικρή πάλι αλλά πολύ μεγαλύτερη από το εσφαλμένο αποτέλεσμα που έγραψα στο #53.

  76. Avonidas said

    #68.

    Αν σε σταματήσω στο δρόμο και σου πω «συγγνώμη, κύριε, μου δίνετε λίγο το πορτοφόλι σας;», θα μου το δώσεις;

    Αν όχι, γιατί θα μου έδινες το PIN σου, όταν μάλιστα τράπεζες, πάροχοι κλπ. λένε και ξαναλένε και ματαξαναλένε ότι ΔΕΝ θα το ζητήσουνε ποτέ;

    Κι όμως, τα δίνουν…

  77. Avonidas said

    #76. Και βέβαια το επιχείρημα «ε, μεγάλοι άνθρωποι τώρα, πού να ξέρουν από αυτά» δεν κρατάει νερό. Πρώτον, γιατί είναι απίστευτο και πόσοι νέοι την πατάνε (απλά τους πατάνε άλλα κουμπιά), και δεύτερον γιατί κι οι ηλικιωμένοι, αν δεν έχουν άνοια, θα πρεπε να καταλαβαίνουν ότι αφού με αυτό το πράγμα τραβάμε ΛΕΦΤΑ, το προσέχουμε όσο και τα λεφτά — αν θέλουμε τα λεφτά μας, δηλαδή.

  78. Corto Maltese said

    76: Έτσι είναι δυστυχώς. Υπάρχουν απατεώνες, διότι βρίσκουν θύματα.

  79. marulaki said

    #52 Δίνουν κάτι παραπάνω στο μηχανολογικό φαντάζομαι.

  80. spiral architect said

    @52: Ρώτα τον Μισέλ! 😀

  81. spiral architect said

    @45: – Must Think in Russian!

  82. Πάνος με πεζά said

    @ 79 : Eγώ πάντως, όταν πήρα καινούριο αυτοκίνητο (μιλάμε, όταν πουλιόσαντε καινούρια αυτοκίνητα, το 2000 δηλαδή), ο αντιπρόσωπος είχε στο συρτάρι 4-5 πινακίδες έτοιμες, και με ρώτησε ποιον αριθμό προτιμούσα. Δεν ήταν βέβαια κάτι ιδιαίτερο, αλλά πάντα κάποιοι είναι προτιμότεροι από άλλους. Προφανώς ίσως τότε αναλάμβαναν εκείνοι αρκετό μέρος της διαδικασίας της έκδοσης άδειας, για λογαριασμό του Υπουργείου. Δεν ξέρω, έχει τύχει σε κανέναν σας αυτή η φάση; Να σου προτείνει ο έμπορος πινακίδα;

  83. sarant said

    82 Κι εμένα μού το είχε προτείνει ο (εδώ) έμπορος, πάλι από τα 3-4 που είχε στη διάθεσή του.

  84. marulaki said

    Εμένα με ρώτησαν μόνο ζυγό ή μονό αριθμό. Λες και έχουμε δακτύλιο στην Κρήτη.

  85. Ηλεφούφουτος said

    58γ

    λένε «σαράντα πέντε» αλλά υπάρχει και το «πέντε και σαράντα»

    Ο μεγαλύτερος εφιάλτης βέβαια με τα τσέχικα νούμερα είναι ότι κλίνονται σε βαθμό αηδίας, δηλαδή αν θέλεις να πεις «το έδωσα σε 1234 πελάτες» πρέπει να βάλεις σε δοτική και το 1.000 και το 2 του 200 και το 100 του 200 και το 30 και το 4, και οι καταλήξεις δεν είναι καθόλου ίδιες.

  86. Πάνος με πεζά said

    Πεντεκαίδεκα !

  87. physicist said

    Η κουβέντα με θυμίζει να ρωτήσω κάτι που μπορεί και να το έχω ξαναρωτήσει και να ξέχασα την απάντηση. Το γεγονός ότι το δεκατετράεδρο λέγεται στ’ αγγλικά tetrakaidecaherdon (άλλοτε χωρίς το ενδιάμεσο kai) και όχι decatetrahedron μας λέει κάτι σχετικά με το πώς έλεγαν οι ΑΗΠ το 14;

  88. Corto Maltese said

    87: Πάντως στο Ευαγγέλιο (ελληνιστική κοινή;) γράφει: «γενεαὶ δεκατέσσαρες»

  89. 52

    Τα vanity plates στην Ελλάδα πωλούνται από τους υπαλλήλους της υπηρεσίας που εκδίδει πινακίδες. Κι έτσι, διαπιστώθηκε πως κάποια στιγμή είχαν ήδη καταχωρηθεί τα πολυμηδενικά νούμερα που προϋπολογίζονταν για την επόμενη δεκαετία. Καθώς κάθε χιλιάδα πινακίδων έχει έναν αριθμό με τρία μηδενικά και εννιά με δύο. Τον αριθμό με ένα σκέτο μηδενικό τι να τον κάνεις; http://lolsnaps.com/upload_pic/adebbab2-just-parked-behind-this-belieber-with-vanity-plates.jpg

    Εγώ τα κινητά σε 1-1-2-2-2-2, τα σταθερά Αθήνας σε 1-2-2-2-1-2 και τα σταθερά επαρχίας σε 1-1-2-1-2-1-2.
    Πάνε ψάξε γιατί…

  90. 87

    Φυζικέ, δες εδώ https://en.wikipedia.org/wiki/Triskaidekaphobia

    Όταν καθιερώθηκε ο όρος τρισκεντέκαφόουμπια, δημιουργήθηκε σε μια γλώσσα από εποχή όπου κανείς δεν έδινε σημασία στο γρουσούζικο 13άρι!

  91. Λέμε και μεις καμία λακαμία να περνά η ώρα αλλά λένε και κάτι άλλοι: 😳

    http://left.gr/news/o-netaniahoy-ishyristike-oti-o-hitler-den-ithele-na-exontosei-toys-evraioys-mono-na-toys

  92. Ιάκωβος said

    62, nicosl
    Oμοίως. Τα χωρίζω σε διψήφια και τα θυμάμαι σαν ημερομηνίες.Έτσι οι αριθμοί αποκτούν κάποια προσωπικότητα, κάποιο αισθημα και κάποια μουσική. Γίνεται να εχει μέσα το ’17 ή το ’21 ή το ’40 και να μην ακούς μελωδίες και βοές;

  93. physicist said

    #88, #91. — Περιπλέκεται η κατάσταση.

    Σκύλε, την είδες τη φωτογραφία με το γιαπί στο άρθρο που παραπέμπεις; Το 13 τους μάρανε και το αλλάξανε με καρδιά … δες το 14 … σαν διαφήμιση εργοστασίων για καρέκλες.

  94. Κασσάνδρα said

    τους απομνημονεύω ανάλογα με τον ρυθμό (δεν βρίσκω άλλη λέξη) του αριθμού.
    2-7-43-0- 61-7….ή
    6-9-44-712–…..

  95. Πάνος με πεζά said

    Το δέκατο έβδομο συνδυασμό τον είπαμε; «Έξι εξάρια, και τα υπόλοιπα, έξι» 🙂

  96. Avonidas said

    Ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης, δίγλωσσος πρακτικά, είχε πει ότι τρία πράγματα κάνει στα ελληνικά όταν βρίσκεται στο Παρίσι: πράξεις στο μυαλό του, βλαστήμιες και απομνημόνευση αριθμών τηλεφώνου. Αυτά είναι τα προπύργια της μητρικής γλώσσας.

    Η μητέρα μου πάντως, που πήγε σχολείο στο Παρίσι από 2α δημοτικού, έκανε πράξεις στο μυαλό της στα γαλλικά. Μάλιστα, τη βόλευε ιδιαίτερα για να μην μπερδεύεται όταν γύρω της μιλούσαν ελληνικά, ακόμα κι όταν προσπαθούσα να τη μπερδέψω λέγοντας νούμερα στην τύχη (ήμουν μικρός, μη βαράτε 😉 )

  97. Ιάκωβος said

    Αν και η απάντηση στο ερώτημα του Νικοκύρη είναι ότι δεν απομνημονεύω. Γενικά είμαι αριθμολήσμων.

    Για παράδειγμα, ήμουν ο τελευταίος που έπαψε να μεταφράζει τα Ευρώ σε Δραχμές και τώρα δε θυμάμαι την αξία της δραχμής καθόλου, ούτε πόσο κάνανε τα τσιγάρα.

    Κατά κάποιο τρόπο νοιώθω ότι το να μην κουβαλάς αριθμούς στο κεφάλι σου είναι σαν να κυκλοφορείς άνετος, με σανδάλια και εμπριμέ πουκάμισα. Κλειδώνεις το διάολο στην ντουλάπα και τον ΕΝΦΙΑ στο χαρτί και συνεχίζεις. Δυο τύποι ανθρώπων μπορουν να έχουν αυτή την αριστοκρατική αντίληψη, αυτοί που έχουν πολλά και αυτοί που δεν έχουν τίποτα, και γενικά εμείς, οι ταπί και ψύχραιμοι.

    Α ναι . Και μερικοί ηγέτες που δεν χρειάστηκαν να μετράνε ούτε καν τα λεφτά τους γιατί δε χρησιμοποιούσαν. Το έχω ξαναπεί αλλά μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση. Ο Στάλιν δεν γνώριζε την αξία του ρουβλιού. Έχει γράψει η κόρη του, ότι κάποτε της έδωσε ένα χαρτζιλίκι που θεωρούσε ο ίδιος γερό, αλλά στην πραγματικότητα επρόκειτο για κάτι πενταροδεκάρες. Νόμιζε ότι τα νέα υποτιμημένα ρούβλια και τα καπίκια είχαν την ίδια αξία με τα προεπαναστατικά.

    Αντίθετα, ο Μάο, με την Κομφουκιανή υποκρισία των Κινέζων, πλήρωνε, όπως και όλα τα στελέχη, το τσάι του μετά τις διάφορες κομματικές μαζώξεις. Άσχετο αν μετά μπορούσε να παραγγείλει να του φτιάξουν τζαμπέ ένα τεράστιο τσιμεντένιο σπίτι (είδε δεκάδες τέτοια) στο τάδε βουνό, που θα το χρησιμοποιούσε μόνο μια φορά στη ζωή του. Άλλωστε ο ίδιος εισέπραττε και ΑΕΠΙ από το κόκκινο βιβλιαράκι του Μάο και όλα του τα έργα.

  98. Ιάκωβος said

    Αν και νομίζω ότι το βασικό είναι να έχεις γεννηθεί έτσι ή αλλιώς. Θα παίξει ρόλο και η οικογένεια και το σχολείο, αλλά το βασικό, νομίζω, είναι η κληρονομική σου προδιάθεση να σε πηγαίνει προς τους αριθμούς, τα σύμβολα, τις λέξεις η αλλού.

    Παράδειγμα, η περίπτωση του Daniel Tammet, και κάνει απίστευτες πράξεις μαθηματικών, θυμάται το π μέχρι κάποιες χιλιάδες ψηφία, μαθαίνει μια γλώσσα μέσα σε μια βδομάδα, κλπ.

    Ισχυρίζεται οτι «βλέπει » τους αριθμούς. Αυτός δεν μπορεί παρά να γεννήθηκε έτσι.

  99. Λ said

    Καλός ο αριθμορυθμός!

  100. Avonidas said

    Είναι πάντως αλήθεια ότι τα τηλέφωνα αποθηκεύουν τα νούμερα με τον πιο εκνευριστικό τρόπο. Μάλιστα, στην αρχή το βρήκα απίστευτο πόσο δυσκολεύει την αναγνώριση η διαφορετική ομαδοποίηση των ψηφίων, να βλέπεις δηλαδή το γνώριμο νούμερο και να τραυλίζεις να το διαβάσεις σωστά 😦

    Μια ακόμη ένδειξη πως δεν διαβάζουμε γράμμα-γράμμα ή ψηφίο-ψηφίο, αλλά βλέπουμε κι αναγνωρίζουμε μοτίβα. Πάντως, αν τα μοτίβα αυτά ήταν κοινά σε όλους τους ανθρώπους, ή τουλάχιστο στους περισσότερους, θα περίμενε κανείς οι προγραμματιστές να τα έχουν ενσωματώσει στο λογισμικό (ή μπορεί απλά να είναι κρετίνοι, συμβαίνει κι αυτό). Πάντως, κάποια εξώφθαλμα λάθη, όπως το να διασπάς τα σταθερά προθέματα των αριθμών (21-0* αντί 210-, αν είναι δυνατόν!) μπορούν να αποφευχθούν εύκολα.

  101. Avonidas said

    #97. Ο Στάλιν δεν γνώριζε την αξία του ρουβλιού.

    Εδώ δε γνώριζε την αξία της ανθρώπινης ζωής, στο ρούβλι θα κόλλαγε; 😐

  102. #99 νὰ γράφεται ὅμως ἀριθμορρυθμός!

    καλωσορίζουμε καὶ τὴν μικρὰν Σαραντακοπούλαν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην!

  103. συνήθως ὁ ἀριθμορρυθμὸς ποὺ προτιμῶ στὰ 6ψήφια σταθερὰ (τὸ πρόθημα 2310 δὲν μετράει) εἶναι μονοψήφιος-διψήφιος-μονοψήφιος-διψήφιο. αὐτὸ ἀφήρμοζα μέχρι τὰ 20. μετὰ πῆρα κινητὸ καὶ πλέον δὲν ἀπομνημονεύω ἀριθμούς.

  104. Avonidas said

    Να πω κι εγώ για τους ρυθμούς μου.

    Στα σταθερά 10 ψήφια πάει 3(πρόθεμα) και μετά 2.2.3 ή 3.2.2 ανάλογα πώς «ρολλάρει» στη γλώσσα. Ενδιαφέρον είναι ότι αυτά που ομαδοποιώ σε τριάδα δεν τα λέω πάντα σαν τριψήφιο, για παράδειγμα θα πω «δύο-δέκα» κι όχι «διακόσια δέκα», αλλά θα πω «εφτακόσια εξήντα» αντί «εφτά εξήντα». Δεν υπάρχει κάποιος πραγματικός κανόνας εδώ.

    Ακόμη, αν υπάρχουν πολλά μηδενικά στη σειρά, είναι πιθανότερο να πω, π.χ. «εφτα χιλιαδες» για το 7000, παρά «εφτά-μηδέν-μηδέν-μηδέν» (ΘΟΥ-ΒΟΥ!!!) ή ακόμη κι «εβδομήντα-μηδέν-μηδέν». Γενικά, σχεδόν ποτέ δεν θα ξεκινήσω ομάδα ψηφίων από το μηδέν.

    Στα κινητά σχεδόν πάντα το πάω 2.2.2.2.2. Από ότι καταλαβαίνω, η ομαδοποίηση αυτή είναι πολύ κοινή, γιατί λοιπόν δεν την εφαρμόζουν στο λογισμικό;

    Να πω και για τους αριθμούς καρτών και λογαριασμών: Όσες ηλεκτρονικές φόρμες δεν χωρίζουν τον αριθμό της κάρτας σε τετράδες, παρά πρέπει να τους καταχωρείς σαν ένα μακρυνάρι και να τους «ελέγχεις προσεκτικά» μετά, είναι έργο μισάνθρωπων ή ηλιθίων που πρέπει να είναι οι πρώτοι που θα στηθούν στον τοίχο, όταν έρθει η επανάσταση. Ή να τους γίνει κλύσμα. Με νέφτι. }:)

  105. Avonidas said

    #22. «Σήμερα είναι η Back to the Future day»

    Η μηδενική επέτειος, Spiral? 😉

  106. Πέπε said

    104 τέλος:

    Ναι.

  107. 27, …Αντίστοιχα με τους vanity numbers, έχουμε και πινακίδες αυτοκινήτων στην Αμερική, όπου επιλέγεις ό,τι πινακίδα σου αρέσει….

    Σχεδόν. Η πινακίδα παραμένει ιδιοκτησία της πολιτείας, η οποία μπορεί να αρνηθεί κάτι που θεωρεί ότι θίγει ευρέως, χωρίς να παραβιάζεται το δικαίωμα ενός πολίτη για ελευθερία έκφρασης.

    Το θέμα πήρε μεγάλη έκταση τελευταία με την έκδοση πινακίδων που απεικονίζουν την σημαία του Νότου (Confederate flag) γύρω στην περίοδο του εμφύλιου (και η οποία σημαία έχει συνυφανθεί για πολλούς με πολλά άλλα). Σε σχετική απόφαση για το Τέξας, ο Αμερικανικός Άρειος Πάγος (Supreme Court) αποφάνθηκε ότι η Πολιτεία δικαιούται να μην εκδίδει τις σχετικές πινακίδες.

  108. Πάνος με πεζά said

    @ 104 : Με κάτι τέτοια εκτιμάς τα όμορφα «σπαστήρια» (keygen), που σου δίνουν κάτι κωδικούς 80 χαρακτήρων, που πηγαινοέρχονται με copy-paste εν ριπή οφθαλμού…

  109. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα πολύ ωραία σχόλια!

    98 Με εντυπωσίασε αυτό με τον Μάο που εισέπραττε δικαιώματα!

    87 κε: Οι τύποι με το δέκα τελευταίο είναι παλιότεροι, οι σημερινοί τύποι της ελληνιστικής -το είχαμε γράψει και στο άρθρο με τα δεκαπεντάρια πρόσφατα, ότι το πεντεκαίδεκα είναι το παλιότερο.

  110. Στα αιγινήτικα τηλέφωνα χρησιμοποιώ τον ρυθμό 2.1.2, στα 7ψήφια, το ρυθμό 1.2.2.2 με μια μικρή παύση ανάμεσα στο τρίτο και τέταρτο ψηφίο, και τα γράφω 234-5678, γιατί έτσι έμαθα εδώ στις ΗΠΑ… Στα αγγλικά τα 7ψήφια τα λέω με ρυθμό 1.1.1.1.1.1.1 με μια μικρή παύση πάλι ανάμεσα στο τρίτο και τέταρτο ψηφίο

  111. 109α

    Σιγά, ούτε κάθε Κινέζος δεν το αγόρασε!

    https://en.wikipedia.org/wiki/Quotations_from_Chairman_Mao_Tse-tung#Publication_number

  112. Δεν πρόλαβα να τα διαβάσω όλα τα σημειώματα. Δεν ξέρω αν είπε κανένας, αν διαβάζει ή θυμάται αριθμούς τηλεφώνου με βάση πολύ γνωστά ιστορικά γεγονότα που ενδέχεται να εκφράζουν. Ένας μου είπε: «Έλα θα το θυμηθείς. Τείχος-Επανάσταση-Σμύρνη». Εννοούσε (19)89, (18)21 και (1)922, για αθηναϊκό γλυφαδιώτικο νούμερο.
    Επίσης δεν ξέρω αν είπε κανένας. αν τους δεκαψήφιους τους χωρίζει σε εύκολα απομνημονεύσιμες ομάδες. Ένας που θυμάμαι αρχίζει 694 μετά 594 και μετά κάτι πάλι με τεσσάρια.
    Τέλος το …203… δεν το λέω …-20-3… αλλά 2-0-3 (δύο-μηδέν-τρία).

  113. sarant said

    104-106: Αν υπάρχει σειρά προτεραιότητας γράφομαι κι εγώ

  114. Χρόνια πολλά είπαμε; http://luben.tv/daily-viral/64662

  115. Ιάκωβος said

    109, Sarant
    Ναι το λέει η Γιουνγκ Τσανγκ αυτό, η μια από τους «τρεις αγριόκυκνους της Κίνας’ και o Τζων Χάλιντεϊ, στο βιβλίο «Μάο», αναφέρει και την πηγή.

    91, Σκύλος
    Απίστευτος ο Νετανιάχου. Πρέπει μάλλον να αναπαράγει κανένα Ισραηλινό χόακα από κείνους που σίγουρα θα αναπτύσσονται και μέσα στο βάλτο των Ισραηλιναράδων. Για τους Εβραίους ο Χίτλερ τα έλεγε πριν από το 1925 και τα έχει γράψει στον Αγώνα του.

    Είχε χρησιμοποιήσει και την έκφραση » η εξαφάνιση» των Εβραίων, άσχετα αν δεν ανακοίνωνε τις προθέσεις του, κυρίως για να μην δημιουργήσει έχθρα με την Αγγλία, που τη θεωρούσε φυσικό του σύμμαχο.

    Βέβαια ο λεγάμενος ήτανε συνεργάτης με τους ναζιστές (τον αναφέρει κι Άρεντ) αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχουν στοιχεία, ότι αυτός είχε την ιδέα της τελικής λύσης. Μπορεί μέσα του βεβαίως να το ευχόταν.

  116. Ριβαλντίνιο said

    @ 114 Σκύλος

    Έτσι !!!!

  117. AΓΓΕΛΙΚΗ said

    Ένας επιλήσμων αριθμός

    Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας αριθμός
    Αγνός και στρογγυλός σαν τον ήλιο
    Αλλά μόνος πάρα πολύ μόνος

    Άρχισε να λογαριάζεται με τον εαυτό του
    Διαιρούσε πολλαπλασίαζε τον εαυτό του
    Αφαιρούσε πρόσθετε τον εαυτό του

    Κι έμενε πάντα μόνος

    Έπαψε να λογαριάζεται με τον εαυτό του
    Και κλείστηκε στη στρογγυλή
    Ηλιακή του αγνότητα

    Απ’ έξω έμειναν τα πύρινα
    Ίχνη των λογαριασμών του

    Άρχισαν να κυνηγιούνται μεταξύ τους μέσα στο σκοτάδι
    Να διαιρούνται όταν έπρεπε να πολλαπλασιαστούν
    Να αφαιρούνται όταν έπρεπε να προστεθούν

    Αυτά συμβαίνουν στο σκοτάδι
    Και κανείς δε βρέθηκε να του πει
    Να σταματήσει τα ίχνη
    Και να τα σβήσει

    —Βάσκο Πόπα—
    Μετάφραση: Σπύρος Τσακνιάς

    ΥΓ. Για να μας βρει η ποίηση (των αριθμών) στη ζωή μας.

  118. 116

    Ουχ!

    115β

    Ο μουφτής ήτανε θείος του Γιασέρ Αραφάτ, νομίζω.

  119. 115β, 118β

    Όντως ψιλοχόακας παίζει.
    Εδώ, πάντως, διαψεύδεται https://en.wikipedia.org/wiki/Haj_Amin_al-Husseini#Al-Husseini_and_the_Holocaust

  120. Ιάκωβος said

    Ο βλάκας ο Νετανιάχου έτσι, μειώνει την ενοχή του Χίτλερ στο μόνο έγκλημά του, που τον ξεχωρίζει από όλους τους άλλους, πολιτικούς, στρατηλάτες, γραμματείς, αυτοκράτορες, κλπ, και που ήταν το Ολοκαύτωμα.

    Η Γερμανία στη Νυρεμβέργη κατηγορήθηκε για «εγκλήματα κατά της ειρήνης». Όμως κανένα από αυτά τα εγκλήματα που είχε κάνει ο Χίτλερ δεν ήταν πατέντα Γερμανική. Και εκτελέσεις και βασανιστήρια και βιασμοί και εκτοπίσεις και μαζικές εκτελέσεις είχαν γίνει σε όλους τους πολέμους, από όλα τα έθνη και άλλωστε γίνονται ακόμα, και στρατόπεδα εργασίας-θανάτου υπήρξαν κι αλλού. Ούτε ζήτημα αριθμών είναι.Και σίγουρα ούτε η θέληση για παγκόσμια ηγεμονία είναι κάποιο ιδιαίτερο έγκλημα. Cosi fan tutti.

    Το κατεξοχήν έγκλημα του Χίτλερ ήταν ο μαζικός φόνος τόσων εκατομμυρίων ανθρώπων, χωρίς λόγο, ίσα ίσα με ολέθριες επιπτώσεις ακόμα και για την ίδια τη Γερμανία και με μόνο ελατήριο το σαδισμό και την δίψα για αίμα.

    Ηχεί κάπως κυνικό, αλλά είναι η πραγματικότητα και το γεγονός αυτό σπρώχνει τον Χίτλερ πιο βαθειά στην κόλαση, βαθύτερα από τον Μεγαλέξαντρο, το Ναπολέοντα, το Ροβεσπιέρο, το Στάλιν η το Θεοδόσιο, ή ακόμα και τους πάπες με την Ιερά εξέταση, που αν μη τι άλλο, μέσα σε όλα αυτά τα φριχτά, κάνανε και κάτι καλό.

    Και γι αυτό το πιο κοντινό στη χιτλερική θηριωδία, δεν είναι το να είσαι πχ σταλινικός, ή …Καθολικός, όσο και προβληματικό είναι αυτό σήμερα, αλλά είναι το να έχεις προσβληθεί από την ναζιστική ιδεολογία, που είναι συγχρόνως και μια αντικοινωνική ψυχοπάθεια, όπως έχουν προσβληθεί ‘οσοι ψηφίζουν η ΧΑ, αλλά και ο Άδωνης ή ο Πλεύρης, που θέλει να πυροβολάει γυναικόπαιδα στα σύνορα.

    Και μια που μιλάμε για Γερμανία, δεν ξέρω αλλά πιστεύω ότι αν μέλη του γερμανικού κοινοβουλίου σήμερα κάνανε τέτοιες δηλώσεις, σαν του Άδωνη και του Πλεύρη, θα τους είχανε μαζώξει.

    Να δούμε και τι θα βγει από τη δίκη της ΧΑ. Είμαι πολύ περίεργος.

  121. Νίκος Κ. said

    Δυστυχώς, το πρόθεμα της Αθήνας (καλύτερα: ο Εθνικός Κωδικός Προορισμού) δεν είναι 210 αλλά 21. Της Θεσσαλονίκης δεν είναι 2310 αλλά 231 [1]. Το μηδέν ανήκει στο τηλέφωνο και σιγά-σιγά θα βλέπουμε (ήδη βλέπουμε) αριθμούς χωρίς το 0. Τελικά θα γίνουμε εξαρτημένοι απ’ τη μνήμη του κινητού και του υπολογιστή.

    [1] Παρ’ όλο που κι η Wikipedia αναφέρει ως Εθνικό Κωδικό Προορισμού Αθήνας 210, Θεσσαλονίκης 2310 κλπ. (https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF_%CE%BA%CF%89%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82)
    οι επίσημοι κωδικοί (δημοσιευμένοι σε ΦΕΚ) δεν περιλαμβάνουν το μηδέν:
    http://www.eett.gr/opencms/export/sites/default/admin/downloads/Numbering/FEK_768_B_2007_ESA.pdf

  122. 120

    Μα σήμερα, ακριβώς, βγήκε η φουκαριάρα η Γερμανία (καργιόλη Νετανιάχου, τι με βάζεις και λέω!) και δήλωσε επισήμως πως φέρει πλήρη ευθύνη για το Ολοκαύτωμα.
    Άλλο, τώρα, αν τους στρατηγούς του Χίτλερ στη Δυτική Γερμανία τους κηδεύανε δημοσία δαπάνη και με στρατιωτικές τιμές μέχρι και τη δεκαετία του ’90.

    Κατά τα λοιπά, το σχόλιό σου με καλύπτει πλήρως. Ιδίως η κατακλείδα της περιέργειας.

  123. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Οι αριθμοί ,καθεαυτοί,μου ήταν τελείως αδιάφοροι.Μόνο για τη χρηστικότητά τους τούς εκτιμούσα. Δε με γοήτευαν.Όμως μετά το αριστουργηματικό κατά τη γνώμη μου βιβλίο της Γιόκο Ογκάουα, «Ο αγαπημένος μαθηματικός τύπος του καθηγητή», μπολιάστηκα και …διάκειμαι ευμενώς 🙂

    * >> 4: Ωστε στα κινητά λες χωριστά το πρώτο νούμερο από το δεύτερο; δηλ. 6945χχχ το λες 6-9-45…;
    Πάντα.Μόνο έτσι.Τα τέσσερα πρώτα της κάθε τηλεφωνικής εταιρείας.Τώρα βέβαια γίνανε σούπα και δε διακρίνεις αν είναι στριγκλοφών, ή χαρατσονέτ ή χρονουίντ 🙂
    Πάει και το δηλωτικό της περιοχής από τα δυο πρώτα: 68 Χαλάνδρι,67 Ψυχικό,64 και 69 Γκύζη κ΄Αμπελόκηποι, 32 και 36 Κέντρο, 52 Κολωνός, ,57 Περιστέρι, 49 Κορυδαλλός ,45 Πειραιάς,
    92 Ν,Σμύρνη, 98 Φάληρο,77 Γουδί, 80 Κηφισιά

  124. Avonidas said

    #122. Ε, ναι, ο Νετανιάχου είναι αυτό που λέμε βασιλικότερος του βασιλέως. Άλλαξε βλέπεις ο εχθρός, σήμερα με τους Παλαιστίνιους έχουν θέμα, με τους Γερμανούς είναι κώλος και βρακί, ε κι είπε ας πούμε καμιά καλή κουβέντα να μας συμπαθήσουν. Μόνο που στη Γερμανία αυτά κάνουν πλέον τζιζ, και δεν πρέπει να γίνεται η παραμικρή νύξη για ναζισμό, σβάστικες και τον Αδόλφο, πόσο μάλλον θετική νύξη.

    Πώς το λένε, «σταμάτα να με βοηθάς»;

  125. Avonidas said

    #122. […] και δήλωσε επισήμως πως φέρει πλήρη ευθύνη για το Ολοκαύτωμα

    Τώρα είναι η ευκαιρία να τους ξαναζητήσουμε κάνα φράγκο, που τους έχουν πιάσει οι ενοχές τους! B-)

  126. Πάνος με πεζά said

    @ 123 : «Oι αριθμοί, καθεαυτούς…». Nομίζω ότι έτσι είναι το σωστό, αλλά θα μας πούνε. Υποτίθεται ότι μπαίνει δύο φορές, μια στην ονομαστική και μία στην αιτιατική : αυτός καθαυτόν, αυτή καθαυτήν, κλπ.

  127. 124

    Κάτι σχετικό είχε πει κι ο Τσώρτσιλ: «Εάν κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας μου χρειαστεί να συνάψω συμφωνία με το διάβολο, σίγουρα θα βρώ την ευκαιρία να πώ δύο καλά λόγια γι’ αυτόν στη βουλή» Εννοούσε, φυσικά, τη συμφωνία με το Στάλιν.
    Αλλά ο Νετανιάχου το ψιλογάμησε!

  128. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    – Να το πούμε ένα –
    Τραγούδι από τη Μικρά Ασία.
    Ανήκει στον τύπο των τραγουδιών που ταξινομούνται ως «Αριθμητικά», με την έννοια ότι οι στίχοι τους αναπτύσονται σε μια ανιούσα και παράλληλα κατιούσα αριθμητική κλίμακα, διευκολύνοντας με την επανάληψη τα παιδιά στην εκμάθησή τους.

  129. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    126 Λες; (αυτοί καθαυτοί ήλεγα μέσα μου) 🙂

    Έξι οχτώ έξι οχτώ
    τρία πέντε εφτά
    (το τηλέφωνο δεν απαντά;)
    έλεγε ένα λάιτ τραγουδάκι.Με τη Βίση; Μπα,αυτή έλεγε το άλλο αριθμητικό: τριανταεφτά κι εφτά ,τριαντα οχτώ κι οχτώ

  130. Ριβαλντίνιο said

    @ 120 Ιάκωβος

    Αυτό που ήθελε ο Χίτλερ ήταν να φύγουν από την Γερμανία και έπειτα από την γερμανοκρατούμενη Ευρώπη. Το πως δεν τον απασχολούσε. Δεν ήθελε να τους εξοντώσει σώνει και καλά, αλλά και να εξοντώνονταν σε στυλ Αρμενίων αδιαφορούσε. Π.χ. αν σηκωνόντουσαν και τα μάζευαν να φύγουν δεν τον ένοιαζε. Μετά βέβαια , κατά την διάρκεια του πολέμου, τους ήθελε και για εργατικό δυναμικό στα στρατόπεδα εργασίας – θανάτου και αφού νικούσε να τους σουτάρει στην Μαδαγασκάρη ή στα Ουράλια ή όπου αλλού θα του ερχόταν ή να τους εξαφανίσει .

    Για μένα δεν διαφέρει σε τίποτα από όλους τους άλλους που έκαναν εγκλήματα και το ολοκαύτωμα των Εβραίων δεν διαφέρει σε τίποτα από όλες τις άλλες εθνοκαθάρσεις που έγιναν παγκοσμίως.

    Ο Μ.Αλέξανδρος, ο Μ.Ναπολέων και ο Μ.Θεοδόσιος θα πάνε στον παράδεισο. 🙂

    ——————————————————————–

    Μερικά ντοκουμέντα από «φιλοχιτλερικούς» συγγραφείς:

    Ο Χίτλερ μιλάει για αρμενοποίηση των Εβραίων to ’22

    1

    2

    Ο Χίμλερ το ’43 θέλει να εξοντώσει και τα εβραιάκια για να μην εκδικηθούν τους γονείς τους :

    1

    O Γκαίμπελς για τους Εβραίους :

    Κι ενώ ο πόλεμος στην Ανατολή συνεχιζόταν, ο Γκαίμπελς δεν έκρυβε τα συναισθήματα του για τους Εβραίους:
    «6 Μαρτίου 1942. (…) Ο κίνδυνος των Παρτιζάνων αυξάνεται από εβδομάδα σε εβδομάδα. Οι Παρτιζάνοι ελέγχουν περιοχές στην κατεχόμενη Ρωσία και ασκούν από εκεί την τρομοκρατική τους δραστηριότητα. Ακόμη και τα εθνικιστικά κινήματα έχουν γίνει περισσότερο δραστήρια απ’ ό,τι αρχικά υπολογίζαμε. Αυτό ισχύει, βέβαια,και για τα Βαλτικά κράτη, όπως και για την Ουκρανία.Οι Εβραίοι δραστηριοποιούνται παντού ως υποκινητές και στασιαστές.Ετσι εξηγείται γιατί το πληρώνουν με τη ζωή τους.Εχω τη γνώμη ότι όσο περισσότεροι Εβραίοι εξοντωθούν κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου τόσο ελεγχόμενη θα είναι η κατάσταση στην Ευρώπη μετά τον πόλεμο. Εδώ δεν πρέπει να φανούμε ευαίσθητοι. Οι Εβραίοι είναι η καταστροφή της Ευρώπης πρέπει με κάποιον τρόπο να απομακρυνθούν, διαφορετικά θα διατρέξουμε τον κίνδυνο να παραμεριστούμε εμείς από αυτούς. Η διατροφή του πληθυσμού στις κατεχόμενες ανατολικές περιοχές αποτελεί τεράστιο πρόβλημα. Πεθαίνουν χιλιάδες και δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εκεί από πείνα, χωρίς να «κουνιέται φύλλο»».
    Οσο περνούσε ο καιρός, ο Γκαίμπελς θα έπαιζε αποφασιστικότερο ρόλο στο εβραϊκό ζήτημα. Ενα μνημόνιο του ανέφερε:
    «Στην ανατολική εκστρατεία ο γερμανικός στρατός ήλθε αντιμέτωπος με την πιο σκληρή και αποκρουστική πλευρά των Εβραίων. Και αναμφίβολα, δεν πρέπει να βρουν ούτε έναν Εβραίο εδώ να τους περιμένει».
    Από το καλοκαίρι μάλιστα του 1940 ήδη ο Γκαίμπελς είχε προετοιμάσει την ταχεία εκτόπιση των 70.000 Εβραίων του Βερολίνου στην Πολωνία. Αλλά ο πόλεμος, που χρειαζόταν όλα τα μεταφορικά μέσα του Ράιχ, αναχαίτισε τα σχέδια του. Η μεγάλη αυτή επιχείρηση δεν θα μπορούσε να αρχίσει πριν από την τελική νίκη.Στις 27 Μαΐου 1942 η απόπειρα δολοφονίας του προτέκτορα της Βοημίας, Ράινχαρτ Χάιντριχ, από Τσέχους αντιστασιακούς, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του, κατατρόμαξε τη γερμανική ηγεσία στο Βερολίνο. Ο Γκαίμπελς σημείωσε στο ημερολόγιό του πως ένα εβραϊκό συνέδριο στη Μόσχα έδωσε, από ραδιοφώνου, οδηγίες προς τον παγκόσμιο σιωνισμό και τους απανταχού Εβραίους να εξαπολύσουν ένα κύμα δολοφονιών επιφανών Γερμανών αξιωματούχων. Σίγουρα ο Χάιντριχ ήταν το πρώτο θύμα αυτού του ανορθόδοξου πολέμου. «Οι δολοφονίες μπορεί να αποτελέσουν κακό προηγούμενο, αν δεν δράσουμε δίχως οίκτο ενάντια τους», έγραφε ο Γκαίμπελς.Και διέταξε να συλληφθούν 500 Εβραίοι του Βερολίνου ως όμηροι. Τον Μάιο του 1942 υπήρχαν ακόμη 40.000Εβραίοι στο Βερολίνο, οι οποίοι «δεν έχουν τίποτα περισσότερο να χάσουν».
    Στις 29 Μαΐου, κατά τη διάρκεια ενός γεύματος, ο Γκαίμπελς παρακάλεσε πάλι τον Χίτλερ να επιτρέψει να εκτοπίσει όλους τους Εβραίους που είχαν απομείνει στη γερμανική πρωτεύουσα. Οπως γράφει ο Ιρβινγκ «ο Χίτλερ εξακολουθούσε ωστόσο να επιμένει στη γεωγραφική λύση που είχε κατά νου. Ενώ συμφωνούσε με τον Γκαίμπελς ότι ήταν αντιπαραγωγικό να εγκαταστήσουν «αυτό τον ταραχοποιό λαό», τους Εβραίους, σε μια άγονη περιοχή όπως η Σιβηρία, που θα σκληραγωγούσε τον χαρακτήρα τους – έδειχνε να προτιμά την εγκατάσταση τους κάπου στην Κεντρική Αφρική: «Εκεί θα ζουν σε ένα κλίμα που οπωσδήποτε δεν θα τους κάνει σκληρούς και ανθεκτικούς». «Οπως και να έχει το πράγμα», κατέγραψε ο Γκαίμπελς με κάποια αδιαφορία, «σκοπός του Φύρερ είναι να απαλλάξει τελείως τη Δυτική Ευρώπη από τους Εβραίους».
    Στις 23 Σεπτεμβρίου 1942 δήλωνε σε Γερμανούς δημοσιογράφους στο Βερολίνο: «Οι Εβραίοι γνώριζαν με απόλυτη σιγουριά ότι θα εκτοπίζονταν στα ανατολικά, όπου θα εγκαταλείπονταν στη θανάσιμη μοίρα τους… Μπορούν ήδη να νιώσουν την απαρέγκλιτη πορεία τους προς τη φυσική εξόντωση, επειδή, όσο ζουν, θα κάνουν ζημιά στο Ράιχ όποτε μπορούν».
    Την επόμενη μέρα σημείωνε στο ημερολόγιο του: Σχετικά με το Στάλινγκραντ, τα πράγματα και οι ειδήσεις εκεί δεν είναι ακόμη ξεκαθαρισμένα. Οι Μπολσεβίκοι απευθύνονται στους υπερασπιστές του Στάλινγκραντ να κρατήσουν την πόλη…. Η «Daily Telegraph»έγραψε ότι στο Στάλινγκραντ διεξάγεται η πιο αποφασιστική μάχη του πολέμου. Τόσο το καλύτερο, αυτό ση μαίνει ότι πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να την κερδίσουμε».
    Το 1943 θα ανέτειλε ακόμη πιο δυσοίωνο για το Γ’Ράιχ. Ο Γκαίμπελς θα έγραφε στις 13 Μαΐου εκείνου του χρόνου: «Μελετώ
    για ακόμη μία φορά τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. Μέχρι πριν από λίγο καιρό θεωρούσα ότι δεν είναι κατάλληλα για
    τους σημερινούς καιρούς. Ωστόσο, κατά την ανάγνωση τους διαπιστώνω ότι είναι επίκαιρα όσο ποτέ. Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών είναι απαραίτητα για την προπαγάνδα τού σήμερα όσο ήταν και την πρώτη φορά που εκδόθηκαν. Το μεσημέρι επισκέφθηκα τον Φύρερ για να συζητήσω το θέμα αυτό. Ο Φύρερ θεωρεί ότι τα πρωτόκολλα είναι απολύτως αυθεντικά. Το εβραϊκό ζήτημα, σύμφωνα με τον Φύρερ, είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Οι Εβραίοι είναι ίδιοι, παντού σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Είτε πρόκειται για τους Εβραίους των γκέτο της Ανατολής είτε για εκείνους των τραπεζών και των χρηματιστηρίων του Σίτυ και της Γουώλ Στρητ. Ολοι τους ακολουθούν πάντα τους ίδιους κανόνες και στόχους και χρησιμοποιούν τους ίδιους τρόπους… Ο Εβραίος υπήρξε ο πρώτος που χρησιμοποίησε το ψέμα στην πολιτική. Σύμφωνα με τον Φύρερ, ο πρωτόγονος άνθρωπος δεν γνώριζε ποτέ το ψέμα. Μόλις όμως αναπτύχθηκε πολιτιστικά και πνευματικά, τότε απέκτησε και την ικανότητα να κρύψει τις εσωτερικές του σκέψεις και να εκφραστεί διαφορετικά. Ο Εβραίος, ένα από τα πιο ευφυή πλάσματα, ανακάλυψε νωρίτερα απ’ όλους αυτή την τέχνη. Δεν είναι, λοιπόν, μόνον ο φορέας του ψεύδους αλλά και ο δημιουργός του ανάμεσα στις άλλες ανθρώπινες φυλές. Οι Αγγλοι πάλι έχουν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με τους Εβραίους. Είναι ο μόνος άριος λαός που διαθέτει τα περισσότερα γνωρίσματα των Εβραίων».

    1
    σελ.35-36

  131. AΓΓΕΛΙΚΗ said

    Κάπου την έχουμε πατήσει

  132. Ριβαλντίνιο said

    Ουπς δεν βγήκε καλά ο Χίμλερ

    Χίμμλερ

  133. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Στο χωργιό όταν ήμουν στο δημοτικό, ο μπαμπάς μιας συμμαθήτριας τραυματίστηκε πολύ σοβαρά και διακομίστηκε τελικά στην Αθήνα και το κοριτσάκι ερχόταν στο μαγαζί μας να του τηλεφωνήσει στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύτηκε για πολλούς μήνες.Θυμάμαι που κράταγε γραμμένο σ΄ένα κομμάτι χαρτάκι το τηλέφωνο στου ΚΑΤ και το δίναμε στον ΟΤΕ να κάνει την κλίση: 80.14.736 εσωτερικό 15.

  134. Ριβαλντίνιο, κράτα μικρό καλάθι. 😉

  135. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Μαντινιάδα
    Εφτά και πέντε δώδεκα
    και τέσσερα δεκάξε
    δεν το μαθες πως σ΄αγαπώ
    δεν το κατέχεις τάξε*

    *άραγε

  136. Ριβαλντίνιο said

    @ 134 Σκύλος
    Πάντως για μένα είμαι σίγουρος. Εγώ έχω κλείσει σουίτα στον παράδεισο ! 🙂

  137. Πάνος με πεζά said

    Αναφέρατε γρήγορα δέκα συσκευές που έχουν πλήκτρα με τους αριθμούς 0 ~ 9 !
    (αλλά δέκα)

  138. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    137:
    κουζίνα,δική μου της πεθεράς μου ,της γειτόνισσας της αδελφής μου της νύφης μου και τα κινητά τους 🙂

  139. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Πλήκτρα; ε τα λάπτοπ και τα κινητά τους

  140. cronopiusa said

    MiNDFOOD – Πώς να θυμάσαι Νούμερα

    Στρατιωτική άσκηση για ανακατάληψη εργοστασίου από ταραξίες εργάτες

  141. Πάνος με πεζά said

    Ηλεκτρική κουζίνα με πληκτρολόγιο 0~9;

  142. 137

    Τα τηλεκοντρόλζ τηλεόρασης, βίντεο, ψηφιακού δέκτη λογίζονται; Το χειριστήρι του συναγερμού; (δεν έχω αλλά λέμε)
    Τα τηλέφωνα ένα όλα ή άλλο το σταθερό, άλλο το φορητό οικιακό, άλλο το κινητό κι άλλο το καρτοτηλέφωνο του ΟΤΕ:
    Το ΑΤΜ; Το μηχανάκι των καταστημάτων για τις POS;

  143. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    137.Λάπτοπ, αριθμομηχανή,ΑΤΜ,κινητό,σταθερό, τηλεκοντρόλ,συναγερμός,αυτόματος ποτισμός,φωτοτυπικό με κωδικό,φαξ

  144. Alexis said

    Η ομαδοποίηση των ψηφίων και η εκφορά τους δεν είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.
    Στα εφταψήφια της Αθήνας η πιο «φυσική» ομαδοποίηση είναι 2-2-3 π.χ. το 9828847 (ας πάρουμε τον ανύπαρκτο αριθμό του Νικοκύρη για να μην …μπλέξουμε 🙂 ) η ομαδοποίηση είναι 98-28-847.
    Τώρα το πώς εκφέρεται καθένα από τα τρία μέρη είναι ένα άλλο θέμα που έχει να κάνει κυρίως με το είδος του αριθμού και δευτερευόντως με τα προσωπικά γούστα του καθενός.
    Το πρώτο τμήμα δεν σπάει και εκφέρεται πάντα ολόκληρο.
    Το δεύτερο σπάει μόνο όταν αρχίζει από 0. Το τηλέφωνο της μάνας μου στην Αθήνα π.χ. έχει δεύτερο μέρος 04 οπότε εκφέρεται υποχρεωτικά μηδέν τέσσερα.
    Στο τρίτο μέρος ο κανόνας είναι να εκφέρεται 1-2, δηλαδή 8-47.
    Αν ήταν 800 ή 801 όμως θα λεγόταν «οχτακόσια» ή «οχτακόσια ένα», γιατί είναι πιο εύκολο να πεις μία λέξη ή δύο παρά τρεις (οχτώ μηδέν μηδέν ή οχτώ μηδέν ένα).
    Όμως αυτό νομίζω δεν αλλάζει τη βασική ομαδοποίηση που είναι η 2-2-3.
    Ακόμα και όταν λέμε δηλαδή 8-47, στο μυαλό μας έχουμε τον τριψήφιο αριθμό 847.

  145. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    143.Εκτός από το συναγερμό που ακυρώθηκε μετά την τρίτη διάρρηξη,όλα τ΄άλλα τα χρησιμοποίησα σήμερα! Α και κλιματιστικό για μια στιγμή με την κουφόβραση σ΄ένα χώρο

  146. Πάνος με πεζά said

    Άρα λοιπόν :

    1. Η/Υ (όλα τα είδη)
    2. Τηλέφωνο/φαξ (όλα τα είδη)
    3. ATM και POS
    4. Τηλεκοντρόλ
    5. Αριθμομηχανή
    6. Οικιακός συναγερμός
    7. Φωτοτυπικό (φυσικά, από την εποχή των σπηλαίων. Πώς θα δώσεις «136 αντίγραφα»)
    8. Χρονοδιακόπτης ποτίσματος, δεκτόν.

    συμπληρώνω :
    9. Χρηματοκιβώτιο
    10. Ταμιακή μηχανή
    11. Μπουτονιέρα κουδουνιών εισόδου (ναι, υπάρχουν, και μάλιστα το κυπρί ενεργοποιείται με τετραψήφιο pin για να μπεις)
    12. Ζυγαριά που βγάζει αυτοκόλλητο

    και μετά πάμε σε εξειδικευμένα, π.χ. τοπογραφικά όργανα κλπ.

  147. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    145 Ω! και στο σουπερμάρκετ δύο: Το μηχανάκι pos και η ταμειομηχανή/Πωπώ δουλειές με τς αρθιμοί!

  148. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ο ευρωπαϊκός αριθμός sos ξέρετε ποιος είναι (χωρίς γκουγκλ)

  149. Αλλόφιλος said

    Πριν την έλευση των κινητών ήξερα απ’ έξω δεκάδες αριθμούς. Τώρα πλέον ξέρω μόνο έναν, τον δικό μου. Για όταν χρειαστεί να τον δώσω.
    Ατζέντες και λοιπά απομεινάρια περασμένων εποχών φυσικά δεν χρησιμοποιώ. Όλα τα τηλέφωνα είναι αποθηκευμένα στο «σύννεφο» και συγχρονίζονται αυτόματα με όλες τις συσκευές μου (τηλέφωνα και υπολογιστές).

  150. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    144 Σωστή η επισήμανση τελικά (ότι άλλο ομαδοποίηση και άλλο εκφορά)

    137 Και το ρεμπέτικο Δυο και δυο κι άλλα δυο και δυο κι οχτώ δεκάξι / πρέπει να το παραδεχτείς φίλε δεν είσ’ εντάξει

    126 Ναι, ο Μπαμπινιώτης έτσι συστήνει -δεν το δέχομαι (έχω γράψει στη Γλώσσα μετεμποδίων)

    Για τον Νετανιάχου προφανώς συμφωνώ με Ιάκωβο, Σκύλο και άλλους προλαλήσαντες.

  151. sarant said

    148 112 δεν είναι;

  152. Γς said

    Και σιγά μην διαβάσω όλα τα σχόλια.
    [εδώ το άρθρο δεν διαβασα ακόμα].

    Πάντως κατάλαβα και πάρτε για την ώρα αυτό.

    Η κυρά μου:

    -Να βάλουμε κάτι στα μαλιά σου να μην φεύγουν οι γάζες πάνω από τα ράμματα. Κάτι σαν φιλέ να πούμε.

    Κι αμέσως παίρνω τηλέφωνο μια κομμώτρια εδώ.

    -Ρε Μαρία που θα βρω ένα διχτάκι-φιλέ για τα μαλλιά;
    Και καράφλιασε η δικιά μου πως ήξερα νεράκι το τηλέφωνό της.

    Κι είναι και ομορφούλα. Κι εγώ..αυτός τέλος πάντων που είμαι.
    [Κάποτε είχα παρατηρήσει ότι είναι σαν το δικό μας το τηλέφωνό της. Μόνο η κατάληξη διέφερε. Ηταν ίδια με τον αριθμό της μοίρας μας στο αεροδρόμιο της σχολής ικάρων στο Τατόι]

    .http://www.summitenterprises.net/images/stories/virtuemart/product/hair%20net%20black.jpg

  153. Γς said

    Δερν ξέρω για τί μηχαν’ακια λέτε ακριβώς αλλά αυτό το ξεχάσατε

  154. mlabros said

    Στους 7ψήφιους πάντα κράταγα το 2-2-3 και τώρα στους 10-ψηφιους με το 210 λίγο πολύ το ίδιο 3-2-2-3.
    Βέβαια τώρα πιά δεν πληκτρολογώ αριθμούς τηλεφώνων. Ακόμη και στα ασύρματα του σπιτιού και της δουλειάς δουλεύω με μνήμες (πρόσκαιρες ή μόνιμες). Ως συνέπεια δεν απομνημονεύω. Τους παλαιούς βέβαια δεν τους ξεχνώ ακόμη και αν δεν τους χρησιμοποιώ. Θυμάμαι ακόμη τον αριθμό των γονιών σου…νομίζω

  155. sarant said

    Kι εγώ των δικών σου 🙂

  156. Γς said

    Και που λέτε μήνυσα σήμερα τον δράστη της προ προ χθεσινής άδικης επίθεσης εναντίων μου
    και μου έδωσαν ένα χαρτί για να πάω στην ιατροδικαστική υπηρεσία.

    Πήγα λοιπόν και δυο νεαρές ιατροδικαστίνες αποτύπωσαν σε μια κόλα χαρτί όλα τα εξωτερικά ευρήματα.
    Θλάσεις, ράμματα, μώλωπες.
    Μετά μου έβγαλαν πουκάμισο και άρχισαν να φωτογραφίζουν τους μώλωπες στην πλάτη μου τα αιματώματα και τα οιδήματα.

    Και μετά [και μετά] μου είπαν να τα κατεβάσω κανονικά [ή σχεδόν κανονικά]

    Για μια στιγμή δίστασα αλλά μετά θυμήθηκα ότι δεν μου είχε πει η μαμά μου κάτι το απαγορευτικόν στην περίπτωση νεαρών κοριτσιών και υπάκουσα.
    Αυτά. Και με τούτα και με τα άλλα τελείωσα και μου είπαν να ντυθώ.

    Τις ευχαρίστησα και την ώρα που έφευγα τις ρώτησα ποτε βγαίνουν τα αποτελέσματα και αν θα με ειδοποιήσουν σχετικώς.

    Μωρέ κατάλαβαν !
    .

  157. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ναι. 112, ο αριθμός που σώζει.Πιάνει διακρατικά

  158. physicist said

    #109. — Ευχαριστώ, Νίκο.

  159. Γς said

    28:

    Α, για την Γαβριέλα λες

  160. Πάνος με πεζά said

    Εύκολο το 112, μερικά κινητά το γράφουν κιόλας όταν δεν έχουν (ή χάσουν την επαφή με) τη SIM : «Μόνο 112».
    @ 153 : Είπαμε, αριθμομηχανή. Από κομπιουτεράκι, χαρτοταινία, μέχρι την παλιά, με τη μανιβέλα !

    (ε ρε τι καθόταν κι έφτιανε ο άνθρωπας…Αυτό ήθελε και κάρτερ, για τα λάδια !)

  161. 41, Αν δεν κάνω λάθος, λείπει το 1-2-34-5, για να γίνει το σύνολο 16.

    Το συνολικό πλήθος των τρόπων με τους οποίους μπορεί να λεχθεί μία σειρά απο ν ψηφία μπορεί να εκφραστεί με τον συνδιαστικό τύπο του διωνύμου

    (ν-1,0) + (ν-1,1) + … + (ν-1,ν-1)

    όπου (χ,ψ) = χ!/ψ!/(χ-ψ)!

    Η λογική είναι απλή

  162. Νικοκύρη το έχεις προσέξει ότι στα μητρώα του ΤΕΕ εσύ και ο πατέρας σαου έχετε το ίδιο τηλέφωνο αλλά ο πατέρας σου με την εξαψήφια μορφή κι εσύ με την επταψήφια; Πρέπει να το ζητήσετε από τον ΟΤΕ να το έχει η κόρη σου στη δεκαψήφια μορφή.

  163. (κάτι πάτησα και έφυγε το προηγούμενο, (161)…συνεχίζω)

    Σε μια σειρά από ν ψηφία, υπάρχουν ν-1 θέσεις, σε κάθε μία από τις οποίες μπορείς να επιλέξεις αν τα δύο ψηφία δεξιά κι αριστερά από την θέση θα είναι μαζί ή χώρια. Επομένως, ο συνολικός αριθμός είναι άθροισμα των συνδυασμών όλων των περιπτώσεων, δηλαδή με 0, 1, 2, …, ν-1 διαχωριστές η μη-διαχωριστές. Για κάθε περίπτωση, ο αριθμός συνδυασμών είναι ο κλασικός διωνυμικός τύπος.

    Στην περίπτωση με 5 ψηφία, ο συνολικός αριθμός είναι

    (4,0)+(4,1)+(4,2)+(4,3)+(4,4) = 4!/0!/4!+4!/1!/3!+4!/2!/2!+4!/3!/1!+4!/4!/1! = 1 + 4 + 6 + 4 + 1 = 16.

    Για δεκαψήφιο νούμερο (επιλογή σε 9 θέσεις) υπάρχουν 512 τρόποι.

    (Και φυσικά, με απλούστερο τρόπο, όπως ήδη αναφέρθηκε: ν-1 θέσεις με δύο επιλογές για κάθε θέση, δίνουν 2^(ν-1) συνολικές επιλογές.)

  164. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    160.>>αριθμομηχανή. Από κομπιουτεράκι, χαρτοταινία, μέχρι την παλιά, με τη μανιβέλα !
    Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία
    πώς η ιστορία γίνεται σιωπή
    τί με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο
    συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω
    τί λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί

  165. sarant said

    162 Χαχαχά! Δεν το ήξερα αυτό που μου λες. Εγώ μάλιστα έχω ξεγραφτεί από το ΤΕΕ, αλλά φαίνεται ότι στα μητρώα μένεις για πάντα.

  166. Ναι έτσι φάινεται αυτά τα στοιχέια δίνει το ΤΕΕ (σε έχουν για τακτικό μέλος του ΤΕΕ):

    Επώνυμο: ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΣ
    Ονομα: ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
    Ον.Πατρός: ΝΙΚΟΛΑΟΣ
    Ετος Γεν: – Φύλο: Ανδρας
    Διεύθυνση

    Οδός: ΗΒΗΣ 101
    Ταχ.Κωδ: 17561
    Πόλη: Π ΦΑΛΗΡΟ
    Τηλέφωνο: 982137
    Email: –
    URL: –

    Στ. Μέλους

    Αρ.Μητρ.: 6321
    Μέλος: Ομότιμο
    Εδρα: Π ΦΑΛΗΡΟ

    Γλώσσες

    Ειδικότητες
    Βασική Ειδικότητα Ειδικότητα
    ΧΗΜΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΧΗΜΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

    Πανεπιστήμια

    Επώνυμο: ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΣ
    Ονομα: ΝΙΚΟΛΑΟΣ
    Ον.Πατρός: ΔΗΜΗΤΡΙΟ
    Ετος Γεν: 1959 Φύλο: Ανδρας
    Διεύθυνση

    Οδός: ΗΒΗΣ 101
    Ταχ.Κωδ: 17561
    Πόλη: ΠΑΛ ΦΑΛΗΡΟ
    Τηλέφωνο: 9812137
    Email: –
    URL: –

    Στ. Μέλους

    Αρ.Μητρ.: 40451
    Μέλος: Τακτικό
    Εδρα: ΠΑΛ ΦΑΛΗΡΟ

    Γλώσσες
    – ΑΓΓΛΙΚΑ
    – ΓΑΛΛΙΚΑ
    – ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ

    Ειδικότητες
    Βασική Ειδικότητα Ειδικότητα
    ΧΗΜΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΧΗΜΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

    Πανεπιστήμια
    – ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

  167. sarant said

    166 Μερικά στοιχεία τα έχουν ενημερώσει -οταν έγινε ομότιμο μέλος ο πατέρας μου (όταν δηλ. βγήκε στη σύνταξη) το 982137 οχι μόνο είχε γίνει εφταψήφιο αλλά μάλλον είχε πάψει να ισχύει.

  168. antpap56 said

    Τον καιρό που ζούσα στην Αλβιόνα και χρειαζόταν να καλώ Ελλάδα μέσω κέντρου (έμενα σε διαμέρισμα του νοσοκομείου) αναγκαστικά απομνημόνευα τα ελληνικά τηλέφωνα όπως έπρεπε να τα λέω στην τηλεφωνήτρια. Ύστερα από λίγο καιρό, μόλις άκουγε τη φωνή μου άρχιζε μόνη της: oh-one-oh, three-oh, three-one…(010 30 31…, τότε οι αριθμοί κλήσης των πόλεων δεν είχαν δυάρια και μηδενικά).

  169. γρηγορησ said

    δεν θυμαμαι πια τηλεφωνα (και αν δεν τα χω περασει στην καινουρια συσκευη τα ψαχνω στην παλια), αλλα αν χρειαστει να δωσω το κινητο μου χρισιμοποιω την εκφορα 1.1.2.1.1.1.1.1. βεβαια τρεισ απο τους διαδοχικους ασους ειναι το ιδιο ψηφιο οποτε η επαναληψη διευκολυνει την απομνημονευση.

  170. Γς said

    162:

    Και τα χρόνια πέρασαν. Το πενταψήφιο τηλεφωνικό νούμερο έγινε εξαψήφιο και μετά επταψήφιο.
    Κάποτε σταμάτησαν να προσθέτουν ψηφία στα τηλέφωνα. Εκεί περίπου σταματήσαμε κι εμείς να βλεπόμαστε
    .

  171. Γς said

    170:

    Φτού!

    Αυτό είναι το λίνκ:

    http://caktos.blogspot.gr/2013/09/2×294.html

  172. Υαλτις said

    το «Νικοκυρας » ολα τα λεφτα

  173. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Moύ κάνει πάντως εντύπωση στα σχόλια ,ότι όλοι θυμάστε τον αριθμό του κινητού σας! Toν δικό μου δεν τον θυμάμαι,…καθώς δεν με καλώ σχεδόν ποτέ. (μόνο όταν με έχω «χάσει» και καλώ για εντοπισμό. 🙂 )

  174. Γιατί όλοι το ζητάνε βρε Κιντ!

  175. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    174. Nαι. Μάλλον φταίει ότι δίνω κάρτες ή στέλνω μέηλ που το έχουν στην «ούγια»,έτσι σπάνια μου το ζητάνε. 🙂

  176. physicist said

    Άσχετο: Μόλις διάβασα τον εξής τίτλο σ’ ένα άρθρο-είδηση: «Έρχονται τα αθλητικά παπούτσια που δένονται μόνα τους το 2016».

    Έρχονται. Θα τυλιχτούν γύρω από τα πόδια μας και θα δεθούν μόνα τους το 2016. Ειλικρινώς αναρωτιέμαι αν αυτοί που τα γράφουν έτσι τα μιλάνε κιόλας με τον ίδιο τρόπο.

  177. spiral architect said

    @173-175: Ένας ωραίος τρόπος ανταλλαγής τηλεφώνων (που φυσικά δεν σε βοηθά στη απομνημόνευση) είναι:
    – Δώσε μου το τηλέφωνό σου.
    – Πες μου το δικό σου, να το πληκτρολογήσω και να σου κάνω αναπάντητη.

  178. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    177. E,ναι! Κλασικός τρόπος! 😉

  179. 177 Αν είσαι ο Β. Αν είσαι ο Α;

  180. Γς said

    -Μπορώ να πάρω ένα τηλέφωνο;

    Κι ο μικρός Γς που ήταν μέσα στο ψιλιατζίδικο.

    -Δεν γίνεται. Ενα τό’ χουν όλο κιόλο δω μέσα.

  181. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ!

    176 Οι τίτλοι έχουν πάρει διαζύγιο από την κανονική γλώσσα εδώ και καιρό 🙂

    172 Ε, κατά τον Νικοκύρη 🙂

  182. Γς said

    Πάρε με! Να σε νοιώσω μέσα μου.

    Και στη μετάφραση:

    Αpelle moi !

  183. Stella said

    Σχόλιο Νο 3 «Ερώτηση: όταν σκέφτεστε αριθμούς (τηλεφώνου ή άλλους), έρχεται στο μυαλό σας η εικόνα του αριθμού γραμμένου κάπου; Τους αριθμούς τους βλέπετε ή τους λέτε έτσι ώστε να τους ακούτε; Ή και τα δύο;»
    Συγγενής (κατοικεί στη Βορ. Ελλάδα) μου ανακοίνωσε τον αριθμό του σταθερού του τηλεφώνου «Γράψε, μου είπα ….κωδικός..&..41789». Καταγράφηκε (στη μνήμη) ως «τέσσερεις γαλλικές επαναστάσεις, με περούκες, λουδοβίκους και άλλα πολλά εμπριμέ». Καλημέρα σε όλους σας.

  184. kaldanti said

    3: Πάντα έχουμε ως βάση τη μητρική μας γλώσσα.Όχι μόνο στους αριθμούς…

    Πρόταση προς το διαχειριστή: θα ήταν ωραία να γράφατε και ένα άρθρο με θέμα τη μητρική γλώσσα…γιατί τη λέμε μητρική και όχι πατρική…λέμε η πατρίδα μας αλλά η μητρική μας γλώσσα…Πόσο μας ακολουθεί και γιατί βασιζόμαστε πάντα σε αυτή όπου κι αν βρεθούμε;Δεν ξέρω αν έχετε γράψει κάτι παρόμοιο.Εινα πιθανό μια και εινα ενα καθαρά γλωσσολογικό θέμα.Αν όχι πάντως νομίζω ειναι καλη ιδέα…θα βοηθήσουμε κι εμείς με τα σχόλια μας 🙂

  185. sarant said

    184 Ωραίες παρατηρήσεις, θα το σκεφτώ! 😉

  186. Είχα συμφοιτητή στις ΗΠΑ που είχε μεταναστεύσει από την Κούβα με τους γονείς του σε ηλικία 7 ετών, έχοντας δηλαδή βγάλει εκεί την Α΄Δημοτικού. Κατά δήλωσή του, έκανε με το νου του προσθέσεις ισπανικά αλλά πολλαπλασιασμούς εγγλέζικα!
    Τα πενταψήφια τηλέφωνα τα θυμάμαι κι εγώ. Επίσης θυμάμαι πως τα προάστια είχαν αριθμούς από 0, και τα τηλεφωνήματα προς αυτά κόστιζαν ακριβότερα. Πρόλαβα (συγκεκριμένα στο Ξυλόκαστρο) και τηλέφωνα με μανιβέλα!

  187. Ριβαλντίνιο said

    (συμπλήρωση στα 130, 132)

    Να πούμε και για την προσπάθεια που κάνουν πολλοί αναθεωρητές να δώσουν διαφορετικό νόημα στις λέξεις, αλλά δεν τους βγαίνει :

    (…)
    Είχε φέρει λέει ένα κουτί με αντίτυπα της βιογραφίας του Γκέρινγκ, τα οποία και χάρισε στον κόσμο, ώστε οι φοιτητές να μπορέσουν να δουν «ποιος απ τους δυο μας λέει ψέματα». Σοβαρά; Αν δεν υπήρχε σχέδιο για την εξόντωση των Εβραίων, τότε τι ακριβώς θα πρέπει να καταλάβουν οι αναγνώστες του στη σελίδα 238 του Γκέρινγκ, που ο Ίρβινγκ γράφει: «Η μετανάστευση ήταν μόνο μία απ τις πιθανότητες που ο Γκέρινγκ διείδε. “Η άλλη είναι η ακόλουθη”, δήλωνε τον Νοέμβριο του 1938, επιλέγοντας τις λέξεις του με τη χαρακτηριστική γι’ αυτόν επιμέλεια. “Αν σε οποιαδήποτε προβλεπτή στιγμή στο μέλλον βρεθεί το Γερμανικό Ράιχ σε συνθήκες εξωτερικής πολιτικής σύγκρουσης, τότε είναι προφανές τι εμείς στην Γερμανία θα ασχοληθούμε πρώτα και κυρίαρχα με τη διευθέτηση των λογαριασμών μας με τους Εβραίους»». Μια και ο Ίρβινγκ ισχυρίζεται τι η μετανάστευση ήταν αυτά που οι ναζί εννοούσαν με τις λέξεις Ausrottung (εξολόθρευση) και Τελική Λύση, τότε τι ακριβώς ήθελε να πει εδώ ο Γκέρινγκ, αναφερόμενος σε ένα δεύτερο σχέδιο; Και τι να πιστέψουν οι αναγνώστες ταν φτάσουν στη σελίδα 343 του ίδιου βιβλίου, που ο Ίρβινγκ γράφει τα εξής: «Η ιστορία μάς διδάσκει σήμερα ότι ένα σημαντικό μέρος εκείνων που μεταφέρονταν (στα στρατόπεδα) – ειδικά εκείνοι που ήταν πολύ νέοι ή πολύ άρρωστοι για να εργαστούν δολοφονούνταν κτηνωδώς, με την άφιξη τους. Τα έγγραφα που σώζονται δεν παρέχουν καμία απόδειξη ότι τέτοιες δολοφονίες ήταν συστηματικές. Δεν αποκαλύπτουν ρητές «άνωθεν» διαταγές, ενώ οι σφαγές οι ίδιες γίνονταν από τους ντόπιους ναζί (που δεν ήταν όλοι Γερμανοί), στους οποίους φορτώνονταν σωρηδόν οι εκτοπισμένοι Εβραίοι. Ότι ήταν επιτόπιες επιχειρήσεις εξόντωσης φαίνεται και από ξεσπάσματα απόγνωσης, όπως εκείνο του Γενικού Διοικητή Χανς Φρανκ σε ένα συνέδριο στην Κρακοβία, στις 16 Δεκεμβρίου 1941: «Έχω αρχίσει διαπραγματεύσεις με στόχο να τους ωθήσω (πιο) ανατολικά. Τον Ιανουάριο θα γίνει μια μεγάλη συνδιάσκεψη στο Βερολίνο σχετικά με το πρόβλημα αυτό… υπό τον Obergruppenführer των Ες-Ες, τον Χάιντριχ («Συνδιάσκεψη του Βάνζεε (Wannsee)», της 20ης Ιανουαρίου 1942). Όπως και να έχει, θα αρχίσει μια μεγάλη έξοδος των Εβραίων… Αλλά τι θα κάνουμε με τους Εβραίους; Φαντάζεστε πως θα στεγαστούν σε περιποιημένα αγροκτήματα στις επαρχίες της Βαλτικής; Στο Βερολίνο μας λένε: Τι σας πειράζει; Oύτε εμείς τους χρειαζόμαστε, καθαρίστε τους εσείς!».
    «Η λέξη “Βερολίνο”», λέει οΊρβινγκ, «σήμαινε μάλλον το κόμμα ή τον Χίμλερ, τον Χάιντριχ και τα Ες-Ες». Το κείμενο, που παρατίθεται κατά λέξη από το Γκέρινγκ, έχει αποδοθεί και ερμηνευθεί από τον ίδιο τον Ίρβινγκ (ο οποίος μιλά με ευχέρεια τα γερμανικά). Δεν βλέπω πώς μπορεί να το χρησιμοποιήσει κανείς για να υποστηρίξει μιαν αυθαίρετη ερμηνεία περί μη συστηματικών εκτελέσεων, που έγιναν χωρίς να έχουν δοθεί διαταγές από την ηγεσία. Από αυτό το παράθεμα, όπως και από πολλά άλλα, οι δολοφονίες σαφώς και μοιάζουν συστηματικές, οι διαταγές είχαν έρθει – άμεσα ή έμμεσα – εκ των άνω και το μόνο αυθαίρετο στοιχείο ήταν η συγκυριακή εξέλιξη του τελικού αποτελέσματος. Τέλος, τι άλλο μπορεί να σημαίνει η φράση «καθαρίστε τους», εκτός από αυτό που οι ιστορικοί του Oλοκαυτώματος πάντοτε θεωρούσαν ότι σημαίνει;

    (…)

    http://www.istorikathemata.com/2010/09/blog-post_03.html

  188. Evie Efthimiou said

    Ένα μεγάλο ευχαριστώ για το άρθρο σας γιατί με βοηθησατε να βρω πως ειναι σήμερα ένα τηλεφωνικό νούμερο απο το 1974! Είναι ενός συμμαθητή από τότε και το βρήκα γραμμένο πίσω από μια φωτογραφία, ψάχνοντας για κάτι άλλο! Δεν βρήκα το θάρρος ακόμα να πάρω τηλέφωνο – μάλλον δεν θα ειναι πια εκεί αλλά ποιος ξέρει?
    Επίσης πολύ ενδιαφέρων ο ιστότοπος σας – θα ξανάρθω.

  189. sarant said

    Καλώς ορίσατε, μακάρι να γινόταν μια καλύτερη μέρα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: