Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ένας ποιητής σε μέρες πολέμου

Posted by sarant στο 25 Οκτώβριος, 2015


Καθώς πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου, σκέφτηκα σήμερα, που είναι Κυριακή, μέρα αφιερωμένη στη λογοτεχνία, να βάλω μερικές σελίδες από το ημερολόγιο ενός μεγάλου ποιητή που έζησε από πολύ κοντά τα γεγονότα του πολέμου.

Θα καταλάβατε ίσως, από το επίρρημα, ότι εννοώ τον Γιώργο Σεφέρη ο οποίος, σαν ανώτατος διπλωμάτης που ήταν, παρακολούθησε από κοντά το διπλωματικό παρασκήνιο της περιόδου -και ταυτόχρονα κρατούσε εκτενείς ημερολογιακές σημειώσεις, που έχουν εκδοθεί (Εννοώ τις πολύτομες Μέρες. Ο Σεφέρης κρατούσε και το Πολιτικό ημερολόγιο, σε δύο τόμους, με καταχωρήσεις αυστηρά υπηρεσιακού-πολιτικού χαρακτήρα, αλλά για τους πρώτους μήνες του πολέμου του 1940-41 δεν έχει καμιά καταχώρηση σε αυτό).

Στο Διαδίκτυο υπάρχει η εγγραφή που αφορά την πρώτη μέρα του πολέμου, εδώ μεταφέρω το κείμενο αυτό (έχω κάνει αντιπαραβολή με το πρωτότυπο) καθώς και μερικές ακόμα εγγραφές του Σεφερη από τον Γ’ τόμο του ημερολογίου του.

Φυσικά, ο Σεφέρης στις 28 Οκτωβρίου δεν είχε καιρό και μυαλό να γράψει ημερολόγιο, την εγγραφή την έκανε στις 30 Οκτώβρη. (Παρεμπιπτόντως, οι νεοκαθαρευουσιάνοι αλλά και αρκετοί καλοπροαίρετοι διακινούν έναν «κανόνα» που λέει ότι ή θα πούμε «28 Οκτωβρίου» ή «28 του Οκτώβρη» και ότι ο τύπος «28 Οκτώβρη» είναι ξύλινη κομματοπαγής δημοτική της αριστεράς. Κι όμως ο Σεφέρης, στις ημερολογιακές του καταχωρήσεις, σημειώνει «28 Οκτώβρη»!)

Τετάρτη βράδυ, 30 Οκτώβρη.

Τώρα, μια στιγμή έξω από τη ζάλη, προσπαθώ να σημειώσω όσα θυμάμαι από τη νύχτα του περασμένου Σαββάτου. Έχω την εντύπωση πως πρόκειται για αναμνήσεις χρόνων:

Νύχτα Σαββάτου προς Κυριακή (26-27). Κατά τη μία μού τηλεφώνησαν την είδηση του «Στέφανι»: Μια συμμορία ελληνική μπήκε στο αλβανικό έδαφος και χτυπήθηκε με τους Ιταλούς κατά τα μέρη της Βίγλιστας. Δύο μπόμπες στην κατοικία του Ιταλού διοικητή στους Αγίους Σαράντα. Οι δράστες, λένε οι Ιταλοί, είναι Έλληνες ή ‘Αγγλοι κατάσκοποι. Ο Νικολούδης είναι στην ιταλική πρεσβεία που έχει δεξίωση, ύστερα από την πρεμιέρα μιας όπερας του Πουτσίνι στο «Βασιλικό». Είπα να τον ειδοποιήσουν αμέσως. Οι διαψεύσεις βγήκαν τη νύχτα, καθαρές και ξάστερες. Ο Νικολούδης μου διηγήθηκε πως ο ίδιος ο σινιόρ Γκράτσι τον οδήγησε στο τηλέφωνο, και, όταν τέλειωσε, τον ρώτησε: «Mauvaises nouvelles?» Τ’ αποκρίθηκε: «Rien d’ extraordinaire», κι έφυγε μετά πέντε λεπτά για να πάει στον πρόεδρο.

Κυριακή πρωί, 27. Στο Υπουργείο Εξωτερικών. Συζητούμε ατέλειωτα και ζυγιάζουμε τις φράσεις της απάντησής μας σε μια νότα γερμανική εξαιρετικά θυμωμένη και πικρόχολη, που διαμαρτύρεται για τη δημοσίευση στις εφημερίδες του λόγου του Churchill προς τους Γάλλους.


Στο μεταξύ ο πρόεδρος, που πρέπει να την εγκρίνει, έχει ξεκινήσει· βλέπουμε τον αυτοκίνητό του να βγαίνει από την καγκελόπορτα του υπουργείου. Ο Παπαδάκης αρπάζει το χαρτί, τρέχει από την αριστερή πόρτα και σταματά το αυτοκίνητο που είχε στρίψει προς τους Αμπελοκήπους. Πίσω σταματά όλη η κίνηση· μοτοσικλέτες, μεγάλα κίτρινα μπούσια, ποδήλατα. Ο Μελάς, νευρωμένος, ψιθυρίζει: «Ωραία, ωραία! Ένας υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών σταματά το αυτοκίνητο του προέδρου, μ’ ένα χαρτί στο χέρι. Όλος ο κόσμος θα πει πως είναι το ιταλικό τελεσίγραφο, πώς εκηρύχθη ο πόλεμος».

Δευτέρα, 28. Κοιμήθηκα δύο το πρωί, διαβάζοντας Μακρυγιάννη. Στις τρεις και μισή μια φωνή μέσα από το τηλέφωνο με ξύπνησε: «Έχουμε πόλεμο». Τίποτε άλλο, ο κόσμος είχε αλλάξει. Η αυγή, που λίγο αργότερα είδα να χαράζει πίσω από τον Υμηττό, ήταν άλλη αυγή: άγνωστη. Περιμένει ακόμη εκεί που την άφησα. Δεν ξέρω πόσο θα περιμένει, αλλά ξέρω πως θα φέρει το μεγάλο μεσημέρι.

Ντύθηκα κι έφυγα αμέσως. Στο Υπουργείο Τύπου δυο-τρεις υπάλληλοι. Ο Γκράτσι είχε δει τον Μεταξά στις τρεις. Του έδωσε μια νότα και του είπε πως στις 6 τα ιταλικά στρατεύματα θα προχωρήσουν. Ο πρόεδρος του αποκρίθηκε πως αυτό ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου, και όταν έφυγε κάλεσε τον πρέσβη της Αγγλίας.

Αμέσως έπειτα με τον Νικολούδη στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ο πρόεδρος ήταν μέσα με τον πρέσβη της Τουρκίας. Στο γραφείο του Μαυρουδή, ο Μελάς έγραφε σπασμωδικά ένα τηλεγράφημα. Ο Μαυρουδής μέσα στο παλτό του σαν ένα μικρό σακούλι. Διάβασα τη νότα του Γκράτσι. Ο Γάφος κι ο Παπαδάκης τηλεφωνούσαν. Καθώς ετοίμαζα το τηλεγράφημα του Αθηναϊκού πρακτορείου, μπήκε ο Τούρκος πρέσβης για να ιδεί τη νότα και σε λίγο ο πρόεδρος με όψη πολύ ζωντανή. Έπειτα άρχισαν να φτάνουν οι υπουργοί, χλωμοί περισσότερο ή λιγότερο, καθένας κατά την κράση του. Το υπουργικό συμβούλιο κράτησε λίγο. Ο Μεταξάς πήγε αμέσως στο γραφείο του κι έγραψε το διάγγελμα στο λαό . Το πήραμε και γυρίσαμε στο υπουργείο τύπου. Μέσα από τα τζάμια του αυτοκινήτου, η αυγή μ’ ένα παράξενο μυστήριο χυμένο στο πρόσωπό της. Έγραψα μαζί με το Νικολούδη το διάγγελμα του βασιλιά. Καμιά δακτυλογράφος ακόμη· πήγα σπίτι μια στιγμή και το χτύπησα στη γραφομηχανή μου. Η Μαρώ μού είχε ετοιμάσει καφέ. Γύρισα στο Υπουργείο καθώς σφύριζαν οι σειρήνες… Στη γωνιά Κυδαθηναίων μια φτωχή γυναίκα με μια υστερική σύσπαση στο πρόσωπο.

Τώρα όλοι ήταν μαζεμένοι στα υπόγεια της «Μεγάλης Βρετανίας». Ο βασιλιάς, με ύφος νέου αξιωματικού·  υπόγραψε το διάγγελμά του και φύγαμε.

Τηλεφώνησα στο τηλεγραφείο να σταματήσουν τα τηλεγραφήματα και των Γερμανών ανταποκριτών. Οι υπάλληλοι εκεί είναι ακόμη ουδέτεροι. Δεν μπορούν να πιστέψουν τη φωνή μου:

-Είστε βέβαιος; και των Γερμανών;
Και των Γερμανών είπα.
-Τι δικαιολογία να δώσουμε;

Δεν έχω καιρό για συζητήσεις:
-Πέστε τους πως τώρα είναι χαλασμένα τα σύρματα με το Βερολίνο, κι αν φωνάζουν πολύ στείλτε τους σ’ εμένα. .

Πήρα και έδωσα το πρώτο πολεμικό ανακοινωθέν μας και κατέβηκα στους δρόμους για να ιδώ τα πρόσωπα. Το πλήθος έσπαζε τα τζάμια των γραφείων της «Άλα Λιτόρια».

Παρασκευή, 1 Νοέμβρη

Πολύ πρωί, πριν απο το γραφείο, πάνω στου Κωστάκη. Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, μόλις γύρισε από την εξορία· πρόσωπο αδυνατισμένο, ρουφημένο· μια φλόγα στα μάτια. Λέει δυο σονέτα που έγραψε, μέσα σε λίγες στιγμές, προτού φύγει· κορόνα στο τέλος· αγαπά τη φωνή του· είναι ο άνθρωπος μιας φωνής. Καθώς μιλάμε, συναγερμός· είναι συγκινημένος που βρίσκεται με φίλους τέτοιες στιγμές. Κούφιοι κρότοι, μακριά, κατά τον Πειραιά· οι μπόμπες.

Δεν καταλαβαίνεις πώς περνά η μέρα· προχωρείς χωρίς να πάρεις ανάσα.

(…)

Έπειτα στην «Μπριτάνια», που έχει μεταβληθεί σ’ ένα μεγάλο μελίσσι υπουργείων. Στο πάτωμα του Υπουργείου Εξωτερικών, οι συνάδελφοι βγαίνουν σαν ποντικοί από τις πόρτες μέσα στους σκοτεινούς διαδρόμους. Έφαγα κάτω στο εστιατόριο Στη μεγάλη σάλα, λίγοι αξιωματικοί, λίγοι διπλωμάτες, ένας-δυο υπουργοί, ο αρχιστράτηγος μόνος στο βάθος, ονειροπόλος, ο Άγγλος στρατιωτικός ακόλουθος με στολή εκστρατείας μαζί μ’ ένα στρατηγό που ήρθε σήμερα. Δημοσιογράφοι. Τα νέα: μπομπαρδίσαμε την Κορυτσά, υποψιάζουνται κινήσεις των Ιταλών για την Κέρκυρα· κάποιοι μιλούν, κιόλας, για νησιωτικό κράτος.

Έξω, μέσα στο σκοτάδι, ο ουρανός γεμάτος άστρα· τον κοιτάζω σαν ξένος.

(…)

Κυριακή, 10 Νοέμβρη

(…)
Νίκες όλες τούτες τις πρώτες μέρες του πολέμου. Απίστευτα πράγματα, που κανείς δεν τα περίμενε. Συλλογίζομαι τις κακές μέρες που δεν είναι απίθανο να ρθουν, αύριο, μεθαύριο, σε τρεις μήνες -δεν ξέρω πότε. Και τότε να μπορέσω να κάνω το χρέος μου· τίποτε άλλο.

Κυριακή, 17 Νοέμβρη

Ακατανόητη αναξιοσύνη των Ιταλών. Ρωτιέται κανείς τι λογάριαζαν όταν αποφάσισαν να πολεμήσουν με την Ελλάδα*
[* Σημ. του 1950: Μετά τον πόλεμο έμαθα πως ο Γκράτσι τούς είχε δημιουργήσει την πεποίθηση πως δε θα ρίχναμε μια τουφεκιά και πως η εισβολή τους θα ήταν απλός στρατιωτικός περίπατος].

(…)

Σάββατο, 14 Δεκέμβρη

Μόλις σταματήσω με πιάνει πλήξη. Η δουλειά είναι τέτοια που δεν μπορείς μήτε να αισθανθείς: όταν πάψει μια στιγμή, είσαι ολότελα άδειος. Ωστόσο γίνουνται μεγάλα πράγματα γύρω μου. Το γύρισμα του κύκλου έφερε τον ελληνικό λαό σε μια από τις πιο υψηλές στιγμές του. Χτες μου διηγήθηκαν τούτο:

Ρωτούν έναν πατέρα τέσσερων παιδιών, που δεν είχε στρατιωτική υποχρέωση και μολαταύτα ντύθηκε, γιατί πήρε τέτοιαν απόφαση: » Ντράπηκα τους συχωριανούς μου» αποκρίθηκε, «για το κρίμα που θα ‘πεφτε πάνω μου, αν τύχαινε κι έμπαιναν οι Ιταλοί στο χωριό».

Αίσθημα ευθύνης, που είχαμε ξεσυνηθίσει να βλέπουμε στους λαούς. Υπάρχει τριγύρω μου ένα ανώνυμο θαύμα, που κανείς πριν δεν το υποψιαζότανε. Ένα πράγμα που ξεμυτίζει και φυτρώνει σαν το φρέσκο χορτάρι. Πιο πάνω, ο κόσμος ο δικός μας δεν έχει αλλάξει: παλιές συνήθειες, παλιοί τρόποι· οι ανταποκρίσεις από το μέτωπο θυμίζουν ανταποκρίσεις των πολέμων του ’12.

Ένας κόσμος χαλασμένος.

Πολλά σχόλια μπορούν να γίνουν, αλλά τα αφήνω σε σας. Ίσως το ανώνυμο θαύμα του λαού σε αντιδιαστολή με τον χαλασμένο κόσμο των «πιο πάνω» να εξηγεί και τις επόμενες εξελίξεις. 

* Ως προς τη γλώσσα του Σεφέρη, προσέξτε ότι χρησιμοποιεί τύπους που σήμερα θα θεωρούνταν «υπερδημοτικοί», όπως «γωνιά Κυδαθηναίων» ή «ο βασιλιάς υπόγραψε».

* Προσέξτε τον ξενισμό «μπούσι» που ήταν πολύ συνηθισμένος προπολεμικά και που σήμερα έχει αντικατασταθεί από τη θεσμική λέξη ‘λεωφορείο’ -μια υπόμνηση ότι δεν επικρατούν όλα τα δάνεια.

* Η Άλα Λιτόρια (Ala Littoria), που το πλήθος έσπαζε τα τζάμια των γραφείων της, ήταν η ιταλική αεροπορική εταίρεία, προκάτοχος της Αλιτάλια.

* Τα δυο σονέτα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου που αναφέρει ο Σεφέρης δημοσιεύτηκαν πρωτοσέλιδα στο περιοδικό Νεοελληνικά Γράμματα, στο πρώτο «πολεμικό» φύλλο της 2.11.1940 και τα μετέφερα εδώ.

Σημείωση: Επειδή τα ξημερώματα άλλαξε η ώρα, ένα θέμα που πάντα με μπερδεύει, μην παραξενευτείτε αν το άρθρο δημοσιευτεί πιο νωρίς ή πιο αργά από το συνηθισμένο. Κι αν λείπω το πρωί, σχολιάστε αυτόνομα!

Advertisements

93 Σχόλια to “Ένας ποιητής σε μέρες πολέμου”

  1. Δημητρης said

    Καλημέρα. Πρώτη φορά …αριστερά;

  2. nestanaios said

    Εγώ θυμάμαι τον Άρη. «Έχουμε ντοκουμέντα ότι οι άνθρωποι αυτοί είχανε σκοπό να ρίξουνε μόνο τρείς τουφεκιές στο
    αλβανικό μέτωπο και ύστερα να μας παραδώσουν στους φασίστες.»
    «Από δω και πέρα θα έχουμε δύο εθνικές γιορτές.· την 25η Μάρτη και την 27η Σεπτέμβρη επέτειο της δημιουργίας
    του ΕΑΜ, που αποτέλεσε την βάση της σημερινής μας απελευθέρωσης.»
    http://tvxs.gr/news/prosopa/o-istorikos-logos-toy-ari-beloyxioti-sti-lamia

  3. Γς said

    Σεφέρης

    Καλημέρα

  4. Γς said

    2:

    >Έχουμε ντοκουμέντα ότι οι άνθρωποι αυτοί είχανε σκοπό να ρίξουνε μόνο τρείς τουφεκιές στο αλβανικό μέτωπο.

    Έχουμε ντοκουμέντα ότι οι άνθρωποι αυτοί είχανε σκοπό να ρίξουνε ένα νοοσχέδιο με ένα άρθρο. Και θα τελεύαμε με τα μνημόνια

    Για να κάνω κι εγώ την πλάκα μου

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια. Τελικά το άρθρο δημοσιεύτηκε μια ώρα νωρίτερα απ’ όσο ήθελα. Πού θα μου πάει, θα μάθω.

    Θα λείψω για μερικές ώρες.

  6. ΚΑΒ said

    >>Νίκες όλες τούτες τις πρώτες μέρες του πολέμου. Απίστευτα πράγματα, που κανείς δεν τα περίμενε. Συλλογίζομαι τις κακές μέρες που δεν είναι απίθανο να ρθουν, αύριο, μεθαύριο, σε τρεις μήνες -δεν ξέρω πότε. Και τότε να μπορέσω να κάνω το χρέος μου· τίποτε άλλο.

    Μια παρατήρηση και μια απορία:

    Μέχρι τις 10 Νοεμβρίου δεν είχαμε καμιά νίκη. Από αυτήν την ημερομηνία ξεκίνησε η αντεπίθεση.

    Ποιο ήταν το χρέος;

  7. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα ! Όχι, δεν το καταλάβαμε, γιατί δεν βλέπουμε ακόμα επίρρημα στην πρώτη φράση. Εκτός αν στραβωθήκαμε τόσο ! 🙂

  8. Alexis said

    Το » από πολύ κοντά» εννοεί προφανώς Πάνο.

    Το «νευρωμένος» δεν το σχολίασες Νίκο. Λεγόταν τότε αντί για το «νευριασμένος» ή ξερωγώ «εκνευρισμένος»;

  9. «Πολύ πρωί, πριν απο το γραφείο, πάνω στου Κωστάκη».

    «Κωστάκης», ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, προφανώς.

  10. Δημητρης said

    Ποιος ήταν βασιλιάς τότε; (sorry αλλά δεν έχω την ηλικία να έχω άμεση προσωπική άποψη)

  11. «Καθώς ετοίμαζα το τηλεγράφημα του Αθηναϊκού πρακτορείου…»
    75 χρόνια μετά μόνο η τεχνολογία άλλαξε σ’ αυτό που κατά 99% είναι ακόμα η δημοσιογραφία.

  12. 10 Δημήτρη

    Ο Γεώργιος ο Βους!

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%92%CE%84_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD

  13. Κι ένα ενδιαφέρον για τον Καζαντζάκη, την Κατοχή στην Αίγινα και την μεταπολεμική καταγραφή των γερμανικών κακουργημάτων στην Κρήτη.

    http://news247.gr/eidiseis/weekend-edition/h-agnwsth-ekthesh-toy-kazantzakh-gia-tis-thhriwdies-twn-nazi.3733682.html

  14. Ιάκωβος said

    [* Σημ. του 1950: Μετά τον πόλεμο έμαθα πως ο Γκράτσι τούς είχε δημιουργήσει την πεποίθηση πως δε θα ρίχναμε μια τουφεκιά και πως η εισβολή τους θα ήταν απλός στρατιωτικός περίπατος].

    Έχω ένα βιβλίο με τίτλο Μεταξάς-Χίτλερ, του πρώην πρέσβη Αννίβα Βελιάδη, με τη διπλωματική ιστορία της περιόδου αυτής και εκεί λέει, ότι ο Μουσολίνι έκρυβε από τη Γερμανία τις προθέσεις του να επιτεθεί στην Ελλάδα με σκοπό να βρεθεί ο Χίτλερ προ τετελεσμένου γεγονότος. Ο Χίτλερ έμαθε για την επίθεση πάνω στην αμαξοστοιχία που τον πήγαινε στη Φλωρεντία για να συναντήσει τον ντούτσε και έγινε έξαλλος. Έβρισε το Μουσολίνι, τους Ιταλούς, «Οι μισοί είναι προδότες και οι άλλοι μισοί χαφιέδες», και τους δικούς του πράκτορες που δεν τον ειδοποίησαν.

    Ο Μουσολίνι υποδέχτηκε το Φυρερ με την Κραυγή γερμανικά «Προχωράμε. Η κατάληψη της Ελλάδας θα τελειώσει μέσα σε δεκαπέντε μέρες.»

    Μετά τη συνάντηση, ο Χίτλερ, που θεωρούσε ότι μόνο η Κρήτη έπρεπε να καταληφθεί για να χρησιμεύσει σαν βάση για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, κι όχι όλη η Ελλάδα, προέβλεψε την ήττα των Ιταλών που «τέτοια εποχή» ξεκινάνε οι Ιταλοί τον πόλεμο στα βουνά.

    Βέβαια κι αυτός έπαθε τα ίδια στη Ρωσία. Περίμενε ότι η νίκη θα ήταν ζήτημα βδομάδων και ήταν τόσο αισιόδοξος, που δεν είχε εφοδιάσει το στρατό με χειμωνιάτικα ρούχα. Είναι περίεργο πως αυτοί οι τύποι παθαίνουν ξαφνικά μια αισιοδοξία και την πατάνε έτσι χοντρά.

    Ο Χίτλερ πάντως, που όλα τα ανήγαγε σε ζητήματα προσωπικά, χάρηκε για την Αλβανική ήττα του Μουσολίνι που τον είχε αψηφήσει, κοτζαμάν φύρερ . Από το γεγονός αυτό και από οτι οι Γερμανοί δεν θέλανε τότε τουλάχιστον τον πόλεμο καθώς και από μια γενική συμπάθεια των εθνικοσοσιαλιστών στην αρχαία «άρια» Ελλάδα βγήκε και αυτό που διαδίδουν οι εγχώριοι ναζιστές περί φιλελληνισμού του φύρερ.

    Επί Μακρονήσου, ο βασανιστής ρωτούσε τον βασανιζόμενο (και καλά πατριδογνωσία, στην πραγματικότητα εκδίκηση):
    -Τι ήτο ο Μεγας Αλέξανδρος;
    Η σωστή απάντηση: Έλλην.
    -Τι ήτο ο Χίτλερ;
    -Φιλέλλην.
    Και δώστου φάλαγγα.

  15. Γς said

    10:

    Ο Γεώργιος ο Β΄

    [και η θειά μου η Σοφία]

  16. Γς said

    Και κάπου εδώ περιτριγυρίζει κι η μορφή της Πάπισσας Ιωάννας.

    Οχι του Εμμανουήλ Ροΐδη.
    Η άλλη

    Ποία ήτο και πόθεν απέκτησε τον τίτλο;

  17. Gpoint said

    …Μέσα από τα τζάμια του αυτοκινήτου, η αυγή μ’ ένα παράξενο μυστήριο χυμένο στο πρόσωπό της….

    ο γενημένος ποιητής δεν μπορεί να κρυφτεί

    Θεωρώ τον Σεφέρη όπως κι τον Χατζηδάκι περισσότερο αριστερούς από κάποιους άλλους που το είχαν ταμπέλα

  18. Γς said

    Κι ήταν ακόμα η εποχή που η Reginella campagnola ήταν ασπιλη κι αμόλυντη

    Ακόμα και στα Ελληνικά

    Μέχρι που ξαφνικά …

    Αλλά αυτό είναι Ιστορία κι ο δικός μας αξέχαστος Allu Fun Marx τα έχει γράψει.

  19. DR SPIRO APOSTOLOU said

    Αλήθεια είναι για Λύπηση, τέτοιες μέρες που Θυμίζουν κι Ανασταίνουν Θερμοπύλες με τη Θυσία Σύσσωμου του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ και του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ – Απανταχού της Οικουμένης – ‘Ορισμένοι’ να … ΠΑΡΑΜΈΝΟΥΝ σε μία ΣΤΕΙΡΑ Πολιτικο-Ιδεολογική, επί της ΟΥΣΙΑΣ … ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ .

    Η Μνημειώδης Φράση ενός Έλληνα Πολεμιστή του ΣΑΡΑΝΤΑ είναι το Απαξιωτικό Βραβείο αυτής της συμπεριφοράς .

    «Ας ήτανε ναχα μια Μεγάλη ΡΟΧΆΛΑ να τους ΦΤΥΣΩ όλους μαζί »

    «Κομμουνιστάς, Αριστερούς, Δεξιούς, Κεντρώους, Αριστεροδεξιούς και το κακό ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ που δεν καταλαβαίνουν ή κατάλαβαν ‘ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΑΣ … ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ .

    Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ … ΕΦΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ, ΕΙΝΑΙ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΣΩΘΙΚΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
    ΚΑΙ ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗΝ ΕΛΛΑΔΑ … ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΕΝΗ ΧΩΡΑ …ΚΑΙ
    ΔΑΚΤΥΛΟΔΕΙΚΤΟΥΜΕΝΗ .

  20. spiral architect said

    @17: Θεωρώ τον Σεφέρη όπως κι τον Χατζηδάκι περισσότερο αριστερούς από κάποιους άλλους που το είχαν ταμπέλα
    Μάλλον ναι!

  21. Pedis said

    Φτάσαμε στο σημείο να γράφεται το προφανές δειλά-δειλά. Από την άλλη μεριά και πάλι καλά, να λες …

    «Τα Τάγματα Ασφαλείας: από θύτες, θύματα;»

    Και κάτι τελευταίο: η οικειοποίηση της δράσης και της μνήμης των Ταγμάτων Ασφαλείας από τη Χρυσή Αυγή δημιουργεί γενεαλογίες και συγγένειες, οι οποίες θα έπρεπε τουλάχιστον να προβληματίσουν τους μελετητές που προσπάθησαν να τα αποκαταστήσουν παρουσιάζοντας τους συνεργάτες των Γερμανών απλά ως «θύματα» των κομμουνιστών.

    Λες και δεν τόξεραν ή ήταν αφελείς! Τέλος πάντων.

    http://www.efsyn.gr/arthro/ta-tagmata-asfaleias-apo-thytes-thymata

  22. Pedis said

    Από τα «Πρακτικά της στρατιωτικής σύσκεψης της 15 Οκτωβρίου 1940 στο palazzo Venezia » και μόνον γίνεται φανεροί οι λόγοι της ήττας του στρατού του Μουσσολίνι.
    Και δεν ήταν ο Γκράτσι που είχε πείσει τον Μουσσολίνι αλλά το επιτελείο του (πλην του Μπαντόλιο που έκανε βέβαια την κότα όπως είχε κάνει πάντα του μέχρι που του την έφερε του Μ. το 1943), αλλά μέχρι κι ο ίδιος ο καραγκιόζης ο Μ. κανόνιζε και διέταζε σχετικά με τις κινήσεις του στρατού δίχως να έχει την παραμικρή ιδέα για το εδάφος, την αναλογία δυνάμεων, τις ανάγκες της επιμελητείας, τους Άγγλους κλπ κλπ.

    http://storiacontroversa.blogspot.gr/2011/09/15-1940-palazzo-venezia.html

    Άσε που δύο εβδομάδες πριν την επίθεση στην Ελλάδα ο Μ. υπόγραψε διάταγμα αποστράτευσης του μεγαλύτερου μέρους των εφέδρων που είχαν κληθεί στα όπλα τον Μάη-Ιούνη του ιδιου έτους (ενάντια στη Γαλλία).

    Τζερεμέδες κι εγκληματίες μαζί που στείλαν στον τάφο δεκάδες χιλιάδες ανθρωπους από την από δω κι από την από κει μεριά.

  23. Pedis said

    -> 22 Στα «Πρακτικά …» θα βρει κανείς και την αναφορά στο σχεδιασμό της προβοκάτσιας για την οποία γίνεται λόγος στο ημερολόγιο του Σεφέρη.

  24. Γς said

    Ρίξτα τους Πέντι, ρίξτα τους!

  25. Γς said

  26. Ριβαλντίνιο said

    @ 2 nestanaios
    Είχε και ντοκουμέντα ο δηλωσίας ! 🙂

    @ 6 ΚΑΒ
    1.Νίκη που τους συγκρατήσαμε (με εξαίρεση τον δυτικό-παραλιακό τομέα).
    2.Να συνεχίσει να κάνει ότι έκανε μέχρι τότε μάλλον.

    @ 14 Ιάκωβος
    Δεν έκρυβε τις προθέσεις του. Είχαν αρκετές συζητήσεις γι’αυτό.Και ο Χίτλερ ήθελε να επιτεθεί. Σιγά μην επιτιθόταν στην Ρωσία με τα νώτα του ακάλυπτα στην Βαλκανική και να’χει ένα δεύτερο μέτωπο όπως στον Α.Π.Π.. Η οργή του Χίτλερ ήταν στιγμιαία γιατί ήθελε να ξέρει ακριβώς τι θα γίνει και πότε θα γίνει. Δηλαδή κυρίως τα έβαλε με την αντικατασκοπία του που ήταν της πλάκας (1). Και όπως σωστά αναφέρεις ήθελε να γίνει αλλιώς, ξεκινώντας από τα Ιόνια και την Κρήτη. Ο φιλελληνισμός των Γερμανών οφειλόταν στη προπαγάνδα τους. Πρακτικά όποτε τους προσεγγίσαμε μας έλεγαν «μην προκαλείται τους Ιταλούς, δώστε κάτι στους Ιταλούς …».
    (Αυτά με την Μακρόνησο είναι ψεύτικα ή μεμονωμένα περιστατικά που πήραν μεγάλες διαστάσεις. Κάτι σαν το ρετσινόλαδο επί Μεταξά…)

    (1) Για να καταλάβετε πόσο βλάκες ήταν, η Γερμανοί κατάσκοποι ανέφεραν ότι τον Φεβρουάριο του ’44 ότι συναντήθηκε στο Κρατερό Φλώρινας ο Ζέρβας με τον ….Τίτο !!! 🙂

    @ 21 Pedis
    «μελετητές που προσπάθησαν να τα αποκαταστήσουν»

    Χμμ, από παλιά έχουν «αποκατασταθεί» :

    (…)Ενα επιφανές στέλεχος του Φόρεϊν Οφις, ο σερ Ορμ Σάρτζεντ, επίσης ανησυχούσε με τις ελληνικές εξελίξεις όπου, οι δωσίλογοι δεν τιμωρούνταν» και από τις ανταποκρίσεις του Βρετανού πρεσβευτή στην Αθήνα προέκυπτε το συμπέρασμα ότι «η συμμμετοχή στο ΕΑΜ έτεινε να θεωρείται μεγαλύτερο έγκλημα από τη συνεργασία με τους Γερμανούς».

    Οι θέσεις και οι υποδείξεις του Σάρτζεντ για τιμωρία των Ελλήνων δωσιλόγων δεν άρεσαν καθόλου στου Τσόρτσιλ, που αναγκάστηκε να παρέμβει γράφοντάς του: «Νομίζω ότι οι δωσίλογοι στην Ελλάδα σε πολλές περιπτώσεις έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν για να προφυλάξουν τον ελληνικό πληθυσμό από τη γερμανική καταπίεση. Τουλάχιστον δεν έκαναν τίποτα για να εμποδίσουν την είσοδο των απελευθερωτικών δυνάμεων ούτε έδωσαν οποιαδήποτε υποστήριξη στα σχέδια του ΕΑΜ. Οι κομμουνιστές είναι ο κύριος αντίπαλος, αν και η τιμωρία των επιφανών φιλογερμανών συνεργατών θα πρέπει να γίνει μ’ ένα νόμιμο και αυστηρό τρόπο, ειδικότερα αν ενέχονται για την προδοσία νομιμοφρόνων Ελλήνων. Δεν πρέπει να υπάρξει ζήτημα επαύξησης των ποινών εναντίον των δωσιλόγων με σκοπό να κερδηθεί η επιδοκιμασία των κομμουνιστών…».(…)

    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=32058

  27. Κι επειδή εδώ λεξιλογούμε,

    Σεφέρι:

    Ουσιαστικό

    σεφέρι ουδέτερο

    το ταξίδι
    το στράτευμα

    https://el.wiktionary.org/wiki/%CF%83%CE%B5%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%B9

    Κάπως ταιριαστό το «όνομα» του ποιητή/πολιτικού με το θέμα μας…

  28. Ριβαλντίνιο said

    Να πούμε ακόμη ότι οι Ιταλοί ήταν καλοί πολεμιστές, ισοδύναμοι με εμάς. Όσους νεκρούς είχαμε εμείς, τους ίδιους είχαν και οι Ιταλοί (13-14000).

  29. 28

    Και στις δύο πλευρές, πολλοί νεκροί ήταν από τα κρυοπαγήματα. Κοινή μοίρα των αντιπάλων. 😦
    Επιπλέον, οι περισσότεροι Ιταλοί όχι μόνο δεν είχαν κίνητρο να πολεμήσουν (εκτός από τους φασίστες, βέβαια) αλλά ήταν και παιδιά της πόλης, άμαθοι στα κακοτράχαλα βουνά.
    Απεναντίας, οι Έλληνες ήταν αγροτόπαιδα, μαθημένα από βουνά κι επιπλέον διέθεταν παλιά όπλα, πιο μακρύκαννα και άρα με μεγαλύτερο βεληνεκές.

  30. Ριβαλντίνιο said

    @ 29 Σκύλος
    «Κοινή μοίρα των αντιπάλων.»

    Μου θύμισες το :

    «Τέλος, κάποτε, ακουγότανε στα σκοτεινά η σφυρίχτρα, σημάδι ότι κινούσαμε, και πάλι σαν τα ζα τραβούσαμε μπροστά να κερδίσουμε δρόμο, πριχου ξημερώσει και μας βάλουνε στόχο τ’ αεροπλάνα. Επειδή ο Θεός δεν κάτεχε από στόχους ή τέτοια, κι όπως το ‘χε συνηθιο του, στην ίδια πάντοτε ώρα ξημέρωνε το φως.»

    http://users.sch.gr/symfo/sholio/kimena/elitis_axion_esti.htm

  31. Pedis said

    # 29 – Σκύλε, δεν συμφωνώ. Μεγάλο μέρος του αναλώσιμου πεζικού προερχόταν από τον (κατακτημένο του ριζορτζιμέντο) Ιταλικό νότο (το ίδιο συνέβη και στον 1ο ΠΠ) που ήταν προφανώς περιοχή σουπεραγροτική. Από τον βορρά οι εργάτες δεν κλήθηκαν αλλά παρέμειναν να δουλεύουν στα εργοστάσια. Από τα μικροαστικά και μεσαία στρωματα της πόλης πολλοί λίγοι κλήθηκαν στα όπλα κι όσοι κατετάγησαν το έκαναν εθελοντικά.

    Πρόσεξε το παράδοξο γεγονός ότι η Ιταλία μπλεγμένη σε παγκόσμιο πόλεμο δεν προχώρησε ποτέ σε γενική επιστράτευση! Οι φασίστες δεν ήθελαν να τα χαλάσουν με τη μεσαία τάξη στέλνοντας τους γόνους της στο μέτωπο.

    (Άσε που όλοι τους, όταν κατατάγονταν, γίνονταν αυτόματα αξιωματικοί. Ένα άλλο παράδοξο του Ιταλικού στρατού της εποχής ήταν ότι ακόμη διατηρούσε τα χαρακτηριστικά του στρατού του 19 αι: για παράδειγμα στο μέτωπο οι αξιωματικοί είχαν διαφορετικό συσσίτιο από τους φαντάρους και τρώγαν σε εστιατόριο σερβιρισμένοι με το σεις και με το σας… κι αυτό σε … συνθήκες μετώπου.)

  32. Γς said

    29:

    >Και στις δύο πλευρές, πολλοί νεκροί ήταν από τα κρυοπαγήματα.

    Μεταφέραμε και πέντε έξι Ιταλούς τραυματίες. Ακρωτηριασμένους από κρυοπαγήματα.
    Φώναζαν “Αγιούτο”

  33. Γς said

    18:

    >κι ο δικός μας αξέχαστος Allu Fun Marx τα έχει γράψει.

    Πάνω σε μια έρευνα του Νικου Σαραντάκου

    [και κρίμα που δεν ακούγονται τα ηχητικά ντοκουμέντα]

  34. Πέπε said

    > > Κι όμως ο Σεφέρης, στις ημερολογιακές του καταχωρήσεις, σημειώνει «28 Οκτώβρη»!

    Αυτό δεν αποδεικνύει τίποτε. Ο Σεφέρης γράφει και «νευρωμένος», όπως ήδη σχολιάστηκε, καθώς και «ρουφημένο» (που τυπικά είναι μάλιστα πιο σωστό από το σημερινό «ρουφηγμένο»). Αυτό καθιστά τέτοιους τύπους δόκιμους στη σημερινή νεοελληνική;

  35. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Έλειπα πολλές ώρες διότι άλλαξε η ώρα και έπρεπε να κάνω μια γύρα στην περιοχή να δω αν άλλαξε σωστά παντού 🙂

    6: Σωστό αυτό με τις νίκες -ισως φοβόταν πολύ χειρότερα.

    8: Πράγματι, νευρωμένος δεν το λέμε.

  36. sarant said

    9: Ναι, αυτός

    13: Πολύ ενδιαφέρον!

    14: Αννίβας!
    στο τέλος: Κάτι τέτοιο υπάρχει και σε διήγημα του Χάκκα

    22-31: Πολύ ενδιαφέροντα αυτά, ιδίως οτι δεν έκανε γενική επιστράτευση

    27: Το σεφέρι, και από την ίδια ρίζα και το σαφάρι

    34: Όχι, αυτό δεν τους κάνει απαραίτητα δόκιμους, Τους κάνει «μη ξύλινους της κομματοπαγούς αριστεράς». Δόκιμο τον κάνει τον τύπο «28 Οκτώβρη» το γεγονός ότι χρησιμοποιείται ευρέως.

  37. Στο 17 ο Gpoint σχολίασε

    «…Μέσα από τα τζάμια του αυτοκινήτου, η αυγή μ’ ένα παράξενο μυστήριο χυμένο στο πρόσωπό της….»

    ο γενημένος ποιητής δεν μπορεί να κρυφτεί

    Το σκεφτόμουν αυτό το σχόλιο το απόγευμα. Και να αναλογιστούμε πως αυτή την παρατήρηση δεν την έκανε μεταξύ τυρού και αχλαδίου αλλά μέσα στο άγχος των επιτελείων που περίμεναν τον πόλεμο.
    Προφανώς, η ποίηση του έσωζε την ψυχή του.

    31 Pedis

    Δεν μπορεί να μην είχε και παιδιά των πόλεων (όχι αστόπαιδα, απλά των πόλεων). Όσο για τα άλλα, συμφωνώ.

  38. Ιάκωβος said

    26 Ριβαλντίνιο said
    Και ο Χίτλερ ήθελε να επιτεθεί. Σιγά μην επιτιθόταν στην Ρωσία με τα νώτα του ακάλυπτα στην Βαλκανική και να’χει ένα δεύτερο μέτωπο όπως στον Α.Π.Π.

    Τουλάχιστον από την αλληλογραφία φαίνεται ότι ο Μουσολίνι ήταν νευριασμένος με τους Γερμανούς λόγω της αιφνιδιαστικής κατάληψης της Ρουμανίας (και των πετρελαιοπηγών της) που ήταν χώρα στην οποία είχε βλέψεις και ήθελε να τους πληρώσει με το ίδιο νόμισμα.

    Ο Χίτλερ, πάλι, φαίνεται ότι σ’ εκείνη τη φάση, αν η Ελλάδα επέμενε στην ουδετερότητα, που σήμαινε οτι δε θα έχει στο έδαφός της βάσεις των Άγγλων που να μπορούν να χτυπήσουν τις πετρελαιοπηγές της Ρουμανίας, θεωρούσε ότι τα νώτα του ήταν καλυμμένα. Μετά την Ιταλική επίθεση βέβαια, άλλαξαν όλα.

    Πάντως ας μη θεωρούμε τη στρατηγική του Χίτλερ τίποτα παραπάνω από τις κινήσεις ενός δυστυχισμένου ψυχασθενούς που διψούσε για αίμα.Το άτομο ήταν γκάου. Το κύριο χαρακτηριστικό του ήταν ότι δεν είχε καμιά ευελιξία, δεν άλλαζε τα σχέδιά του όταν αλλάζανε οι συνθήκες.

    Στην αρχή θεωρούσε την Αγγλία φυσικό του σύμμαχο εναντίον του Μπολσεβικισμού. Παρόλο που είχε καταλάβει τη μισή Ευρώπη, πίστευε ακόμα ότι οι Άγγλοι θα τον άφηναν και θα κρατούσαν ένα είδος ευμενούς ουδετερότητας. Όταν πρότεινε στο Λονδίνο να υπογράψουν σύμφωνο ειρήνης, πραγματικά πίστευε ότι ήταν διατεθειμένοι να το κάνουν. Ουσιαστικά με την άρνησή τους και με την είσοδό τους στον πόλεμο, ο Χίτλερ είχε καθορίσει τη μοίρα του. Με δεδομένη την αρχική του πρόθεση να εισβάλλει στη Σοβιετική Ένωση, άνοιξε δυό μέτωπα μαζί. Και όταν πια κήρυξε τον πόλεμο στην Αμερική, φάνηκε ότι δε στεκόταν καλά στα μυαλά του.

    Η βλακώδης ιδέα του «ζωτικού χώρου» έχει νόημα μόνο όταν μιλάμε για προ-βιομηχανικά, αγροτικά κράτη. Μερικοί λένε ότι η Γερμανία, μετά την οικονομική ανάκαμψη και τις πρώτες πολεμικές νίκες, θα μπορούσε να σταματήσει, να εκβιάσει τη Γαλλία σε μια υπογραφή ειρήνης, (οχι να την «εξαλείψει» όπως ήθελε ο Χίτλερ) να καθησυχάσει την Αγγλία του Τσάμπερλαιν, που δεν είχε έτσι κι αλλιώς και μεγάλη πρεμούρα για πόλεμο. Θα μπορούσε έτσι να ηγηθεί οικονομικά μιας ενωμένης Ευρώπης.

    Από την άλλη, ποτέ δεν είναι αργά.

  39. 38 Ιάκωβος κάρφωσε

    Από την άλλη, ποτέ δεν είναι αργά.

    😎

  40. Spiridione said

    Διάγγελμα Πρωθυπουργού προς τον Ελληνικόν Λαόν.
    28η Οκτωβρίου 1940
    Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν δια την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηρά ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Ελληνες, μου εξήτησε σήμερον την 3ης πρωινήν την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους, κατά την ίδιαν αυτής βούλησιν, και μου ανεκοίνωσεν ότι προς κατάληψιν αυτών, η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζεν την 6η πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο, ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας εναντίον της Ελλάδος.
    Τώρα θα αποδείξωμεν εαν πράγματι έιμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Ολον το Εθνος ας εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε δια την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας και τας ιεράς παραδόσεις μας. Νυν υπέρ πάντων ο αγών

    Διάγγελμα της Α.Μ. του Βασιλέως προς τον Ελληνικόν Λαόν.
    28η Οκτωβρίου 1940
    Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως σας ανήγγειλε προ ολίγου υπό ποίους όρους ηναγκάσθημεν να κατέλθωμεν εις πόλεμον κατά της Ιταλίας, επιβουλευθείσης την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος. Κατα την Μεγάλην αυτήν στιγμήν είμαι βέβαιος ότι κάθε Ελλην και κάθε Ελληνίς θα εκτελέσωσι το καθήκον των μέχρι τέλους και θα φανώσιν αντάξιοι της ενδόξου ημών ιστορίας. Με πίστη εις τον Θεόν και εις τα πεπρωμένα της φυλής, το Εθνος σύσσωμον και πειθαρχούν ως εις άνθρωπος θα αγωνισθή υπέρ βωμών και εστιών μέχρι τελικής νίκης.
    Γεώργιος Β’

  41. giorgos said

    http://katotokerdos.blogspot.gr/2011/10/blog-post_27.html

  42. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «Οἱ Ἄγγλοι ἐνίκησαν τοὺς Ἰταλοὺς στὴν Ἀλβανία, ἡ Ἑλλάδα γιορτάζει. Οἱ Γερμανοὶ ἐτάιζαν τοὺς πεινασμένους ἀπὸ τοὺς ἀγγλικοὺς ἀποκλεισμοὺς στὴν Ὁμόνοια, ἡ Ἑλλάδα ζητάει ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς ἀποζημιώσεις.»

    Nα ξεράσουμε τώρα;…

  43. sarant said

    Ε, η ιδιορρυθμία κάπου εκτροχιάζεται.

  44. Πολιτικό πανκ. Προσφέρεται για κατόπιν εορτής διαπιστώσεις.

  45. Ριβαλντίνιο said

    «Οἱ Ἄγγλοι ἐνίκησαν τοὺς Ἰταλοὺς στὴν Ἀλβανία»

    Πολύ σωστά. Ο σερ Κατσιμήτρος, ο λόρδος Διάκος, ο μίστερ Δαβάκης κ.λπ. ! 😆

    ——————————————————-
    Κοιτάξτε εδώ :

    «Έλληνες αιχμάλωτοι επιστρέφουν το 1956 από την Αλβανία.»
    http://news247.gr/eidiseis/weekend-edition/mia-eikona-1000-lekseis-ellhnes-aixmalwtoi-epistrefoyn-to-1956-apo-thn-alvania.3524829.html

    Η ελληνική πλευρά δεν επιθυμούσε να ανοίξει διάλογο με την Αλβανία – με την οποία να μην ξεχνάμε ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση και αμφισβητούσε την εδαφική της υπόσταση – αλλά ταυτόχρονα φοβόταν να αγγίξει το θέμα άμεσα αν δεν ξεκαθάριζε την «εθνικοφροσύνη» των συμπολιτών μας που επέστρεφαν.

    Αν είναι δυνατόν. Δηλαδή τι φοβόντουσαν, μήπως έχουν μολυνθεί με το «κομμουνιστικό» και καλά μικρόβιο ; Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο.

  46. 45

    Ήταν στρατιώτες αιχμαλωτισμένοι στον Εμφύλιο, από τους αντάρτες του ΔΣΕ. Όχι από τους Ιταλούς το ’40.
    Εντάξει, ο παραλογισμός είναι άπαιχτος, δε λέω…

  47. Ριβαλντίνιο said

    @ 46 Σκύλος
    Ναι το ξέρω, αφού το διαχώρισα με —————-

    Εν τω μεταξύ το μόνο που κάναμε τότε για το εμπόλεμο με την Αλβανία ήταν που δεν κατεβήκαμε να παίξουμε μαζί τους στα προκριματικά του ευρωπαϊκού του ’64 και οι Αλβανοί πήραν τα ματς στα χαρτιά . 😆 😆 😆

  48. Πέπε said

    Θυμάστε ότι η εμπόλεμη κατάσταση με την Αλβανία συνεχίστηκε μέχρι σχετικά πρόσφατα; Ο πόλεμος πρέπει να έληξε και επισήμως κάπου στο ’90, μπορεί και 2000 (ή, κι αν πέφτω έξω, πάντως σε εποχή που τη θυμάμαι).

  49. 48

    Όντως. Κι ακόμη δεν έχει γίνει μια στοιχειώδης αποκομιδή των νεκρών στρατιωτών.

  50. Ριβαλντίνιο said

    @ 48 Πέπε

    Γύρω στo ’87 ο Παπούλιας έκανε άρση του εμπολέμου .

    —————————————

    Χάνουμε 1-0 από τον ΠΑΟΚ με αυστηρό (;) πέναλτι . 😦

  51. sarant said

    49 Βλ. και το «ο στρατηγός της στρατιάς των νεκρών» του Κανταρέ για την αντίστοιχη αποκομιδή των Ιταλών

  52. 2, nestanaios said: «Εγώ θυμάμαι τον Άρη….»

    Μήπως τα γραφόμενα του Σεφέρη σε κάνουν …να ξεχάσεις για λίγο τον Άρη;;;

  53. nestanaios said

    52.
    Πριν την αντίσταση του Άρη, ο Έλληνας ήταν το μαύρο πρόβατο ανά τον Κόσμο. Μετά την αντίσταση του Άρη, τα πράγματα άλλαξαν
    για τον ελληνισμό. Τώρα έχουμε αρχίσει να γινόμαστε πάλι πρόβατα μαύρα. Ο Άρης έχει πεθάνει… ο Μανιαδάκης ζει. Για τον Σεφέρη, δεν ξέρω.

    Σίγουρα, θα προτιμούσα η εθνική εορτή να ήταν στις 27 του Σεπτέμβρη για να αποδίδουμε τα του Καίσαρος τῷ Καίσαρι και τα του Θεού τῷ θεῷ.

  54. Παναγιώτης Κ. said

    Μπήκαμε στο κλίμα της επετείου. Όσοι έχουμε μεγαλώσει με τις αφηγήσεις ανθρώπων που έχουν ζήσει τα γεγονότα- η μάνα μου είναι 88- έχουμε μια διαφορετική στάση αν κρίνω και συγκρίνω με τους νεότερους .Στο μυαλό μας η μικροϊστορία συμπληρώνει την ιστορία και το αποτέλεσμα είναι συναρπαστικό. Στην καλλιέργεια του συναισθήματος δε είναι μικρή η συμβολή της ελληνικής ραδιοφωνίας με τα επετειακά προγράμματα και κυρίως τις μουσικές.

  55. Γς said

    53:

    Αυτός ήτανε!
    Τον παραδέχομαι. Πατριώτης.

  56. Ριβαλντίνιο said

    @ 55 Γς
    Ο Βελουχιώτης είχε μάνα Ζερβίτσα και ήταν «ανιψιός» (μακρινός συγγενής) του Ζέρβα.

  57. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Πολλά σχόλια μπορούν να γίνουν, αλλά τα αφήνω σε σας. Ίσως το ανώνυμο θαύμα του λαού σε αντιδιαστολή με τον χαλασμένο κόσμο των «πιο πάνω» να εξηγεί και τις επόμενες εξελίξεις.»
    Τελικά ο χαλασμένος κόσμος νίκησε, κι όχι μόνο, αλλά ζεί και βασιλεύει, και καταθέτει στεφάνια στο μνημίο του αγνώστου κορόϊδου.

  58. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    μνημείο γμτ, έσβησα καταλάθος ε.

  59. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    14 – » Είναι περίεργο πως αυτοί οι τύποι παθαίνουν ξαφνικά μια αισιοδοξία και την πατάνε έτσι χοντρά.» Ακόμα πιο περίεργο, είναι πως επιβάλλονται σε λαούς που τους ακολουθούν πιστά στο θάνατο.

    17 – «Θεωρώ τον Σεφέρη όπως κι τον Χατζηδάκι περισσότερο αριστερούς από κάποιους άλλους που το είχαν ταμπέλα.» Ακριβώς την ίδια άποψη έχω κι εγώ.

  60. gpoint said

    # 50

    Ριβαλντίνιο το λάθος του βάζελου ήταν που δεν φόρεσε τις φανέλλες του ΠΑΣ ή που ξεχρέωσε πλέον ο ΠΑΟΚ και δεν έχει εγκάθετους
    Πάντως καλά παίξατε, εκτός από το πέναλτυ είχατε άλλη μια τελική σ’ όλο το ματς. Προοδευμένους σας βλέπω….

  61. sarant said

    56 Ο Ζέρβας τη χρησιμοποίησε αυτή τη μακρινή συγγένεια όταν έκανε επίθεση φιλίας στον Αρη (μετά έγιναν και κυριολεκτικές επιθέσεις)

  62. Μαρία said

    Ο Τάσος Σακελλαρόπουλος συζητά με την Ελένη Κούκη για την καθιέρωση της επετείου της 28ης Οκτωβρίου και τις αλλεπάλληλες μεταλλάξεις της από το 1944 μέχρι και σήμερα. Ακόμη, συζητούν για το πώς η επέτειος συντέλεσε στην εμπέδωση της επίσημης εθνικής μνήμης για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδιαίτερα στα σχολεία. http://www.stokokkino.gr/article/1000000000019020/I-Istoria-sto-Kokkino-Mia-ekpompi-gia-to-parelthon

  63. Ριβαλντίνιο said

    @ 60 gpoint
    Για το ότι έπεσες όμως έξω που έλεγες ότι ο ΠΑΟ θα είναι φορμαρισμένος στα ντέρμπι δεν λες τίποτα όμως, ε; 🙂

    ——————————————————–

    @ 61 sarant
    «μετά έγιναν και κυριολεκτικές επιθέσεις»

    Μα γίνονταν τέτοια πράγματα ; 🙂

  64. Παναγιώτης Κ. said

    Σύντομες αφηγήσεις από παλαιούς.
    1.Το φυλάκιο μας ήταν στην μεθόριο των Ελληνοαλβανικών συνόρων στην περιοχή του Γράμμου.( Ήπειρος)
    Την προηγουμένη της 28ης παίζαμε χαρτιά με τους Ιταλούς από την άλλη μεριά. Και όμως το πρωί της 28ης μας χτύπησαν και σκοτώθηκε ένας δικός μας.

    2.Φάνηκαν στα Μπουρίκια (σ.σ όνομα πευκόφυτης τοποθεσίας του χωριού-μπουρίκι λέγεται το πεύκο) οι Ιταλοί. Στολές εντυπωσιακές και με φτερά στα καπέλα.
    Τι όπλα περίεργα είναι αυτά που έχουν μερικοί στην πλάτη; Αναρωτήθηκε ο μπαρμπα-Αναγνώστης.
    Δεν είχε ξαναδεί κιθάρα και την πέρασε για καινούργιο όπλο.
    Εγκαταστάθηκαν στο χωριό (σ.σ 10 περίπου χιλιόμετρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, μαστοροχώρι) και εμείς τα παιδιά πηγαίναμε να πάρουμε συσσίτιο μαζί με τους στρατιώτες. Εκεί έξω από το σπίτι σου είχαν στήσει το καζάνι.Μας έδιναν. Έβγαζαν τις φωτογραφίες από το πορτοφόλι τους και μας έδειχναν την γυναίκα τους και τα παιδιά τους. Συναισθηματικοί άνθρωποι!
    Και ενώ οι άνθρωποι αυτοί ήταν γεμάτοι αισιοδοξία μετά από λίγες μέρες που τους χτύπησαν οι δικοί μας επέστρεψαν λαβωμένοι και σε άθλια κατάσταση. Ήταν να τους λυπάσαι.

    3.Έκανα την θητεία μου τότε. Βρισκόμασταν σε φυλάκιο πάνω σε ένα ύψωμα και κάτω ο κάμπος πιάτο.
    Αρχίζουν ανυποψίαστοι να γεμίζουν τον κάμπο. Σφιγμένοι εμείς όχι από φόβο γιατί είναι πολλοί αλλά πως είναι δυνατόν να τους ρίξουμε. Ένας δεκανέας αρχίζει να βάλλει με το πολυβόλο και με φωνές μας προτρέπει να κάνουμε το ίδιο…
    Άσε! Δεν θέλω να σκέφτομαι εκείνο τον χαλασμό γιατί χάνω τον ύπνο μου.Άνθρωποι ήταν και αυτοί…

  65. Παναγιώτης Κ. said

    @17. Ένας άνθρωπος του στοχασμού δεν μπορεί να …αποφύγει τις αριστερές ιδέες.

  66. gpoint said

    # 63

    Μα σαφώς και ήταν ανεβασμένος ο βάζελος αλλιώς θα ήταν για 6+ γκολ
    Πέρα από τις πλάκες το ότι ο ΠΑΟ αναγκάστηκε να αλλάξει το σύστημά του για να αντιμετωπίσει τον ΠΑΟΚ κάτι δείχνει, πως είναι μια με δυο κλάσεις χειρότερος και το ήξερε ο προπονητής του. Θα δεις πως μάλλον θα κερδίσει την ΑΕΚ και θα δυσκολέψει τον ΟΣΦΠ Στο δεύτερο ημίχρονο που επανήλθε στο γνωστό του σύστημα έπαιξε καλύτερα αλλά όταν το ματς είναι στο 3-0 δεν μπορεις να κρίνεις με σιγουριά ειδικά όταν ο ΠΑΟΚ παίζει συνέχεια Πέμπτη-Κυριακή και μάλιστα δύσκολα παιχνίδια και λογικά ρίχνει ρυθμούς μετά τα τρία γκολ

  67. gpoint said

    Και μάθε μπαλίτσα, το πέναλτυ δεν ήταν αυστηρό απλά αν ήθελε ο διαιτητής θα σφύριζετο φάουλ που έγινε από άλλον παίκτη έξω από την περιοχή ελάχιστα πριν πέσει σαν βόδι επάνω στον Ροντρίγκεζ ο Ταυλαρίδης

  68. Παναγιώτης Κ. said

    Είχε ψηφίσει νόμο το φασιστικό καθεστώς, που απάλλασσε από την υποχρέωση να καταταγούν στο στρατό όσοι ήταν γραμμένοι στο πανεπιστήμιο. Ο συγκεκριμένος νόμος δεν είχε πάρει ευρεία δημοσιότητα. Προφανώς η άρχουσα τάξη τον είχε υπόψη της και τον αξιοποίησε υπέρ των γόνων της.

  69. Ριβαλντίνιο said

    @ 67 gpoint
    Τουλάχιστον του Παπουτσέλη ήταν φάουλ έξω από την περιοχή. Στο δικό σας δεν υπήρχε καν φάουλ.

  70. Παναγιώτης Κ. said

    Gee, το ανέκδοτο που τελειώνει με την φράση » βρε το κουνάς δεν το κουνάς το μαντήλι εμένα το μυαλό μου είναι…» το έχεις υπόψη σου;

  71. sarant said

    64 Ευχαριστούμε!

  72. Spiridione said

    Αυτό στο τέλος του άρθρου για το ανώνυμο θαύμα και τον χαλασμένο κόσμο είναι πραγματικά πολύ ωραίο.
    Κάτι σχετικό που διάβασα σήμερα
    http://www.avgi.gr/article/5968368/o-polemos-tis-albanias

  73. Spiridione said

    … μού τηλεφώνησαν την είδηση του «Στέφανι»..
    Agenzia Stefani, το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων, πρόγονος του ANSA.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Agenzia_Stefani
    Και διαβάζουμε σήμερα στην έγκυρη Καθημερινή ότι το Στέφανι ήταν αλβανικό πρακτορείο
    http://www.kathimerini.gr/835736/article/epikairothta/kosmos/h-leykh-vivlos-ths-italikhs-epi8eshs-kata-ths-elladas

  74. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  75. sarant said

    73 Μα αλβανικό πρακτορείο; οΘντκ και πάλι οΘντκ έγκυρη!

  76. Μαρία said

    73, 75
    Γράφει κι άλλη κοτσάνα η κυρία* : Ο τόμος με τα διπλωματικά έγραφα καθιερώθηκε να αποκαλείται Λευκή Βίβλος, διότι στη ράχη της γερμανικής έκδοσης υπάρχει ο τίτλος Das Weissbuch.

    *Διάβασα το βιογραφικό της κι είναι Σερραία 🙂

  77. Λ said

    Πότε επέστρεψαν οι τελευταίοι αιχμάλωτοι πολέμου στα σπίτια τους; Του β’ ππ εννοώ. Άκουσα για Γερμανούς αιχμαλώτους στη ΕΣΣΔ μέχρι τα μέσα του 60. Είναι αλήθεια;

  78. Μαρία said

    77
    Μέσα της δεκαετίας του ’50 https://en.wikipedia.org/wiki/German_prisoners_of_war_in_the_Soviet_Union

  79. Υαλτις said

    ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ ή ΣΟΥΛΤΑΝΑ; ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΣ Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΑΡΗΣ;
    http://hellas-diaggeleas.blogspot.gr/2013/09/blog-post_24.html
    πολύ πλάκα

  80. Γς said

    73:

    Από την έγκριτη Καθημερινή:

    >η προκήρυξη που τοιχοκολλήθηκε στη Ρώμη και σε άλλες ιταλικές πόλεις, στις αρχές του Ιουνίου 1940, από την εθνικιστική οργάνωση «Οπερα Ατζούρρα», στην οποία περιλαμβάνεται το εξής απόσπασμα: «Μοναδικός τρόπος ίνα καταστή η ειρήνη διαρκής εν Ευρώπη: οι μεγάλοι καταβροχθίζουν τους μικρούς».

    Που μου θυμίζει το ανάλογο:

    «Η Ελλάς πρέπει να αναγνωρίσει την Μακεδονία της Σκοπίας, αφού έχει προηγηθεί η εγκατάσταση το 4ου Σώματος Στρατού εις Μοναστήριον και Σκόπια».

  81. gpoint said

    # 69

    Ασχολείσαι και με άλλα θέματα αλλά το ποδόσφαιρο είναι ο καθρέπτης του τρόπου με τον οποίον ζει καθένας στην κοινωνία. Ποστάρεις μια φωτογραφία για να αποδείξεις τι ;;Πως είναι έξω από την περιοχή στο έγραψα εγώ όταν κοιμόσουνα τον ύπνο του δικαίου και μίλαγες για «αυστηρό» πέναλτυ (σχόλιο 50 δες που έβαλες το ερωτηματικό). Από την στάση του κορμιού του Ροντρίγκεζ φαίνεται πως του έχει κάνει (πολύ σπάνιο πράγμα) φάουλ ο Ζέκα κι ακόμα πως ο Ταυλαρίδης κινείται κάθετα στους δυο παίκτες και πέρνει τον Ροντρίγεζ παραμάζωμα. Σε κανονική ροή αγώνα ΟΛΟΙ ξεγελάστηκαν, χαρακτηριστικό πως ΚΑΝΕΝΑΣ παίκτης του βάζελου δεν διαμαρτυρήθηκε πέρα από τα τυπικά, ούτε ο προπονητής ανέφερε τίποτε στην συνέντευξη.
    Αλλά επειδή μίλησα για διαμορφωμένους χαρακτήρες, στα τελευταία 10 χρόνια δεν θα βρεις φάση που να έχει ευνοηθεί ο ΠΑΟΚ σε ματς με τον βάζελο που αντίθετα έχει βγει πρώτος επανειλημένα στα πλέηοφφς με γκολ 2 μέτρα οφφσάιντ (Ζιλμπέρτο),συνεχή χέρια του Βύντρα, ανύπαρκτα οφφσάϊντ σε Σάλπι κ.λ.π., κ.λ.π.Τώρα σ’ ένα ματς πρακτικά αδιάφορο, όλα θα κριθούν στα πλέηοφφς, που δεν πέρασες την σέντρα πριν το 3-0, σε ματς που το σκορ του μέχρι κι ο Αναστασίου χαρακτήρισε δίκαιο, εσύ είδες κάτι. Φυσικά μπορείς να βλέπεις και εικόνες να δακρύζουν,ή την Αγία Αθανασία του Αιγάλεω αλλά να το προσέξεις.Υπομονή κι άμα ξανάχουμε χούντα, όλα γίνονται με την υποστήριξη του καθεστώτος
    Προφανώς δεν βλέπεις τα παιχνίδια αλλά πιστός στο σύνθημα ΠΑΟ-θρησκεία-πόρτα 13 προσπαθείς να κάνεις την τρίχα τριχιά. Στο ξανάγραψα, μια τελική σ’ όλο το ματς έκανε η ομάδα σου και έπαιξε πολύ καλά αφού κράτησε τον ΠΑΟΚ κάτω από το 70% κατοχή που δεν μπόρεσε ούτε ο ΟΣΦΠ να κάνει (μόνο η ομαδάρα Ντόρτμουτ και η Κρασνονταρ (λόγω προτεραιότητας του ματς με βάζελο μάλλον) το κατάφεραν.

  82. gpoint said

    # 70

    Για σένα αυτή η αφιέρωση :t

  83. Λευτέρης said

    «….Ο Νικολούδης είναι στην ιταλική πρεσβεία που έχει δεξίωση, ύστερα από την πρεμιέρα μιας όπερας του Πουτσίνι στο «Βασιλικό»…..»
    Την ώρα της δεξείωσης άρχισε να έρχετε το κρυπτογραφημένο τηλεγράφημα από την Ρώμη με το διάγγελμα του Μουσολίνι πρός τον Μεταξά. Οι υπάλληλοι της πρεσβείας είχαν αναστατωθεί γιατί κατα κάποιο περίεργο τρόπο η ώρα που όριζε την παράδωση του διαγγέλματος στον Μεταξά έφτασε τελευταία. Οι υπάλληλοι νόμιζαν θα το επεδειδαν στον μεταξά κατά την διάρκεια της δεξίωσης……
    Οχι Ο Χίτλερ μπορεί να θύμωσε μα την ενέργεια του Μουσολίνι (μη ενημέρωση για την επίθεση ) αλλά στην Φλωρεντία δεν το έδειξε ίσως γιατί φοβόταν την αντίδραση του Μουσολίνι στην ήδη αποτυχημένη επίθεση στην Βρεττανία (είχε ήδη φανεί οτι οι αεροπορικές επιθέσεις στο Λονδίνο ειχαν αρνητικά αποτελέσματα…)
    Τα παραπάνω τα εχω απο Ιταλικά βιβλία ….αν ενδιαφέρει μπορώ να δώσω τίτλο βιβλίου κλπ (στα Ιταλικά)

    Και μία σημείωση.
    Το ΕΑΜ ΔΕΝ ήταν ή πρώτη αντιστασιακή οργαάνωση …. Ο πατέρας μου Αχιλλέας Παυλίδης (λοχαγός τότε) ίδρυσε την οργάνωση ΔΕΛΦΟΙ ( κατασκοπεία και δολιοφθορές) τον Ιούνιο του 41 μόλις επέστρεψε στην Αθήνα από το μέτωπο …….

  84. Ριβαλντίνιο said

    @ 81 gpoint
    Η φωτογραφία δείχνει ότι δεν υπάρχει καν φάουλ, ούτε από τον Ζέκα, ούτε από τον Ταυλαρίδη. Ο Ροντρίγκεζ χρησιμοποιεί και αυτός τα χέρια του και πατάει το πόδι του Ταυλαρίδη. Ήταν δηλαδή και επιθετικό φάουλ !

    «Πως είναι έξω από την περιοχή στο έγραψα εγώ όταν κοιμόσουνα τον ύπνο του δικαίου και μίλαγες για «αυστηρό» πέναλτυ (σχόλιο 50 δες που έβαλες το ερωτηματικό).»

    Έχεις δίκιο πως «το ποδόσφαιρο είναι ο καθρέπτης του τρόπου με τον οποίον ζει καθένας στην κοινωνία.»
    Εσύ π.χ. μοιάζεις υπερφίαλος και με αναγκάζεις να γίνω σχολαστικός. Ορίστε αν είχα πάρει χαμπάρι πριν από εσένα ή όχι :

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/10/24/meze-190/#comment-316894 (21:35)

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/10/25/seferis/#comment-316917 (00:17)

    Ο Ταυλαρίδης δεν διαμαρτυρήθηκε γιατί ήταν στεναχωρημένος που έδωσαν κατά της ομάδας του πέναλτι σε δεύτερο συνεχόμενο αγώνα «εξαιτίας» του.
    Σίγουρα έχει ευνοηθεί ο ΠΑΟΚ στα μεταξύ μας την τελευταία δεκαετία,αλλά βαριέμαι να ψάχνω. Εξάλλου σου έχω δείξει και από τις περιόδους 2000-01 και 2001-02 καθώς και τα οικονομικά πάρε-δώσε που είχε ο ΠΑΟΚ με την χούντα και δεν ίδρωσε το αυτί σου
    Το παιχνίδι το είχαμε ισορροπήσει πριν δοθεί το πέναλτι, το σχέδιο πήγαινε καλά και ήταν σίγουρο ότι θα αρπάζατε τα γκολάκια σας σε κάποια αντεπίθεση. Εκεί όμως ανέλαβε το κοράκι που φυσικά απώτερος σκοπός του δεν ήταν να ευνοηθεί ο ΠΑΟΚ αλλά ο ΟΣΦΠ.

  85. Ριβαλντίνιο said

    @ 83 Λευτέρης
    Για λίγο πρόλαβε τον πατέρα σας η κομμουνιστική και κεντρώα οργάνωση «Ελευθερία» ( ίδρυση τον Μάιο του 1941) στην Β.Ελλάδα. Ανοργάνωτα την ίδια περίοδο νομίζω αναπτύχθηκαν στην Μακεδονία και μερικές ανεξάρτητες φιλοαριστερές ανταρτικές ομάδες και κάτι είχα διαβάσει και για την Κρήτη.

  86. Ριβαλντίνιο said

    ( συμπλήρωση στο σχόλιο 85 )
    «ανεξάρτητες φιλοαριστερές ανταρτικές ομάδες»

    Το σωστό μάλλον ημι-ανεξάρττηες.

    (Ουπς ! Τώρα διαπιστώνω ότι πάει περίπατο ο μύθος-σλόγκαν πως «οι κομμουνιστές για να κινηθούν περίμεναν πρώτα να τα σπάσει ο Στάλιν με τον Χίτλερ» 🙂 ).

  87. Λ said

    Τα δημητριακά από πότε τα λεν έτσι;

  88. Λ said

    Μήπως από τη στιγμή που η Κέλοξ πλάσαρε τα προϊόντα της;

  89. Λ said

    Ουπς έμπλεξα τα νήματα. Να με συγχωρείτε.

  90. Ριβαλντίνιο said

    @ Λ

    Λέω και εγώ ! Τι είναι αυτά τα συνθηματικά » δημητριακά» και «Κέλοξ» ; 🙂

  91. Λ said

    Πάω αμέσως δίπλα

  92. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    “Ενας στρατιώτης θυμάται”
    Θα κοιμηθήκαμε κάμποσες ώρες γιατί άρχισε να χαράζει και τα πυρά πύκνωναν.Χαλάσαμε βιαστικά το αντίσκηνο, πήρε ο καθένας το δικό του κομμάτι, το δέσαμε στο γυλιό, φορέσαμε τα σιδερικά μας και περιμέναμε διαταγή.
    Καθώς παίρναμε τα κράνη, που τα είχαμε χρησιμοποιήσει ως προσκεφάλι, είδαμε με έκπληξη, όχι όμως και με φόβο, πως είχαμε κοιμηθεί πάνω σε παγωμένα πτώματα Ιταλών στρατιωτών που τα είχε σκεπάσει το χιόνι.
    Δεν σχολιάσαμε πολύ το γεγονός, άλλωστε δεν ξέραμε τι μας περίμενε κι εμάς αργότερα.
    Λυπηθήκαμε μόνο για τον χαμό των νέων αυτών παιδιών».

  93. sarant said

    Σε σχέση με τον τύπο «νευρωμένος», που μας παραξενεύει σήμερα, να προσθέσω πως τον βρίσκω και σε χρονογράφημα του Βάρναλη, του 1950:

    Αν και νευρωμένος συνήθισε με τον καιρό, αν όχι να πεινά, τουλάχιστο να μην ξαφνιάζεται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: