Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τι σας έφταιξε ο φασισμός; (συμπληρωμένο)

Posted by sarant στο 28 Οκτώβριος, 2015


28η Οκτωβρίου σήμερα, και συνεχίζω δημοσιεύματα στο πνεύμα της επετείου, αφού και την Κυριακή αλλά και χτες είχαμε συναφή θεματολογία. Σήμερα αναδημοσιεύω ένα άρθρο που είχα ανεβάσει πριν από τρία χρόνια, για ένα πολύ χαρακτηριστικό επεισόδιο του πολέμου. Τον Δεκέμβριο του 1940, ενώ στα βουνά της Αλβανίας συνεχίζονταν οι μάχες, που είχαν πια πάρει νικηφόρα τροπή για τον ελληνικό στρατό, ο υποδιοικητής της Ασφάλειας Παξινός (αργότερα τον εκτέλεσαν οι Άγγλοι για άνθρωπο των Γερμανών) κάλεσε στην Ασφάλεια αρκετούς αρθρογράφους εφημερίδων και περιοδικών, τους περισσότερους αριστερούς, για να τους επιπλήξει επειδή στα άρθρα τους καλούσαν τον ελληνικό λαό να πολεμήσει το φασισμό -και όχι απλώς και γενικώς τους Ιταλούς.

Στην παλιότερη δημοσίευση είχα παρουσιάσει την εξιστόρηση των γεγονότων από τον Ασημάκη Πανσέληνο, όπως τα περιέγραψε στην απολαυστική αυτοβιογραφία του «Τότε που ζούσαμε». Σήμερα θα προτάξω την εξιστόρηση του ίδιου περιστατικού από τον Κώστα Βάρναλη, όπως τα θυμήθηκε σε χρονογράφημά του μέσα στον Εμφύλιο, στις 27 Οκτωβρίου 1947, στον Ρίζο της Δευτέρας, που ακόμα ήταν νόμιμος (ενώ ο καθημερινός Ριζοσπάστης είχε κλείσει μαζί με τις άλλες εαμικές εφημερίδες από τις αρχές Οκτωβρίου) αν και δεν θα αργούσε να κλείσει (στα τέλη του χρόνου, όταν τέθηκε εκτός νόμου το ΚΚΕ).

Παρουσιάζω επίσης στο τέλος την αναφορά που κάνει στο ίδιο περιστατικό ο Σεφέρης, που περιλαμβάνεται στο πολύ ενδιαφέρον κείμενό του «Χειρόγραφο Σεπ. 41» (τώρα στον τρίτο τόμο των Δοκιμών). Έτσι έχουμε το ίδιο γεγονός ιδωμένο από τρεις μεγάλους λογοτέχνες μας, σε τρεις διαφορετικές χρονικές στιγμές (λίγους μήνες μετά ο Σεφέρης, λίγα χρόνια μετά ο Βάρναλης, πολλά χρόνια μετά ο Πανσέληνος). Παραθέτω επίσης ορισμένες πολύ καίριες σκέψεις του Σεφέρη για την οξεία αντίθεση στην οποία βρέθηκε το τεταρταυγουστιανό καθεστώς, να μάχεται, φασιστικό κι εκείνο, ενάντια σε δυνάμεις φασιστικές.

Βάρναλης

Η βουβή επέτειος – Γιορτή και λαός

H 28 του Οχτώβρη είναι μια μεγάλη μέρα για τον ελληνικό λαό – και μέρα ντροπής για τους προδότες του. Κι όμως ετούτοι γιορτάζουνε το «αλβανικό έπος». Και πάλι χωρίς το λαό. Και πάλι με φράχτη γύρω τους τα όπλα -για να τους φυλάνε όταν πηγαίνουν στην τελετή – να φυλάνε από το λαό τους εχθρούς του λαού.
Το τι νόημα δίνουνε στον όρο «αλβανικό έπος» οι φυγάδες του «έπους» φαίνεται από το νόημα που δίνουνε σε κάτι ανάλογες και παράλληλες ορολογικές απάτες όπως π.χ «απελευθέρωση», «ανεξαρτησία»,»δημοκρατία», «αμερικάνικη βοήθεια», «πνευματική ελευθερία» κλπ. Το ουσιαστικό περιεχόμενο των λέξεων είναι διαμετρικά αντίθετο με την ετυμολογική τους σημασία.
Αλλά το νόημα, που έδινε η 4η Αυγούστου στο «αλβανικό έπος», μας το εξήγησε τότες με τρόπον επίσημον ο τότε διευθυντής της Ασφαλείας κ. Παξινός. Ενώ δηλαδή ο ελληνικός λαός γυμνός και άοπλος, εγκαταλελειμμένος από τους «αρχηγούς» του χτύπαε στο μέτωπο και μπροστά του και πίσω του τους εχθρούς της ελευθερίας του, τους φασίστες, οι αρχηγοί του ελληνικού φασισμού ετοιμάζανε στην πρωτεύουσα την παράδοση του λαού – γιατί η συνθηκολόγηση του μετώπου δεν ήταν παράδοση του στρατού μονάχα (των 200 χιλιάδων ανδρών), αλλά ολάκερου του ελληνικού λαού (των 7 εκατομμυρίων).
Ο μοναρχοφασισμός που είπε το μαύρο του «όχι», μονάχα για τον τύπο, κοίταε από την πρώτη στιγμή πώς θα έσωζε όχι την «πατρίδα», παρά το καθεστώς του· πώς θα περνούσε τον ελληνικό λαό από τα δικά του τα χέρια στα ξένα χέρια, χωρίς ο μεσίτης να χάσει ούτε την ηγεσία του λαού, ούτε τα κέρδη του απ΄αυτόν.
Η συνθηκολόγηση του μετώπου δεν ήτανε πράξη ανωτέρας βίας παρά θεληματική συμμαχία με τον εχθρό εναντίον του λαού. Και κανένας από τους μεταδεκεμβιανούς κυβερνήτες δεν αμφιβάλλει πως στην σημερινή επέτειο δεν γιορτάζεται το «αλβανικό έπος», παρά η «συνθηκολόγηση» και η συνεργασία με τον εχθρό. Αν τότε ο ελληνικός λαός νικούσε ως το τέλος τους εχθρούς κι έσωζε την ελευθερία του, οι σημερινοί συνεχιστές της 4ης Αυγούστου, τη σημερινή επέτειο θα την είχανε ημέρα «εθνικού πένθους».

* * *
Λοιπόν. Τότες κι εμείς οι αριστεροί δημοσιογράφοι και διανοούμενοι πήραμε στα σοβαρά (όπως κι ο λαός) τον πόλεμο κατά των «βαρβάρων επιδρομέων». Και γράφαμε πύρινα άρθρα εναντίον τους- εναντίον του «φασισμού». Μα το είπαμε: ο δικός μας ο φασισμός, τέκνο και ομοίωμα του ιταλικού και του γερμανικού, δεν του καλάρεσε να βρίζουμε το «σύστημα». Κι ένα βράδυ (χειμώνας ήτανε) μας μαζέψανε στη Γενική Ασφάλεια τους ξεροκέφαλους αριστερούς που χαλούσαμε τη «δουλειά». Ήτανε (όσο θυμάμαι) ο Καρβούνης, ο Κορδάτος, ο Κορνάρος, ο Πανσέληνος, ο Μέξης, ο Σπ. Θεοδωρόπουλος. Και ξαφνικά για λίγες ώρες μονάχα μας φέρανε ωραίον, κομψόν και γόητα, με ύφος «υπεράνω όλων» μας, τον κ. Καραγάτση. Μα ως το βράδυ τον αφήσανε.
Το άλλο βράδυ μας ξαναπήγανε στη Διεύθυνση της Γεν. Ασφαλείας, όπου μας παρουσιάσανε στον κ. Παξινό. Εκεί πήραμε το «πρώτο βάπτισμά» μας στο νόημα του «αλβανικού έπους». Ο κ. Διευθυντής, κοφτά και μελετημένα μας είπε να μην κάνουμε τον έξυπνο στα άρθρα μας βρίζοντας το φασισμό (έτσι βρίζαμε έμμεσα και την 4η Αυγούστου· και σ’ αυτή την άποψη δεν είχε άδικο ο κ. Διευθυντής) και πως δεν φταίει καθόλου ο φασισμός για τον πόλεμο.
Με άλλα λόγια, εννοούσε πως έφταιγε ο ιταλικός λαός που μας μισούσε ή που είχε καταχτητικές βλέψεις, λες κι οι λαοί αισθάνονται ή ενεργούνε μοναχοί τους κι είναι υπεύθυνοι αυτοί για ό,τι αγαπούνε ή μισούνε και για ό,τι κάνουνε -όπως τα ομαδικά εγκλήματα εναντίον των αμάχων.
Κι αφού μας ενουθέτησε και μας έκανε προσεχτικούς για το μέλλον μάς άφησε «λέυτερους», δηλ. μας «εδέσμευσε» τη σκέψη και τη γλώσσα. Έπρεπε δηλ. κι εμείς να βοηθήσουμε τον ξένο φασισμό να κατεβεί και να θρονιαστεί άνετα στην Ελλάδα δίπλα στο ντόπιο.

* * *

Κάτι ανάλογο μου είπε μια μέρα κι ο διευθυντής της εφημερίδας, που εργαζόμουνα τότες. Έγραφα μια ιστορία (επί δυόμισι μήνες) της διαφθοράς και απανθρωπίας των πολιτικών ηθών της Ρώμης από το Σύλλα και πέρα. Η περίσταση και η πεποίθησή μου με κάνανε να χρωματίζω κάπως ζωηρότερα τα πρόσωπα και τα πράγματα και να τα χαρακτηρίζω με τον ίδιο τρόπο – κυρίως την αρπαχτικότητα και τη φιλοχρηματία των ισχυρών της «αιώνιας πόλεως»: Σύλλα, Κράσσου, Οκταβίου, Κικέρωνα, Σενέκα κλπ.
Ο διευθυντής μου λοιπόν με κάλεσε και μου λέγει¨
-Είπαμε να βρίζεις τους Ρωμαίους, αλλ’ όχι και τους πλουτοκράτες! Δυστυχώς οι περισσότεροι αναγνώστες μας (της Κηφισιάς) είναι πλουτοκράτες.
-Μα εγώ βρίζω, του απάντησα γελώντας, τους τότε Ρωμαίους πλουτοκράτορες, όχι τους τώρα Έλληνες πλουτοκράτες. Εκείνοι ήταν τέρατα· οι δικοί μας είναι εντάξει : πατριώτες και καλοί χριστιανοί…

* * *
Μ’ άλλα λόγια οι δυο διευθυντές, της Ασφαλείας και της αστικής εφημερίδας, θέλανε ο πρώτος να μη βρίζουμε τους εξωτερικούς εχθρούς κι ο δεύτερος τους εσωτερικούς. Ας χάνεται η πατρίδα, αλλ’ όχι το σύστημα. Θέλετε τώρα άλλην εξήγηση του τι σημαίνει γι’ αυτούς ο όρος «αλβανικόν έπος»;
Όταν λοιπόν οι εχθροί του λαού ξηγιούνται με τόση ειλικρίνεια, τότε γιατί ο λαός να μην έχει το δικαίωμα να τους τα λέει κι αυτός από την καλή; Θα πείτε δεν τον αφήνουν. Θα τον αφήσουν! Κι αν τώρα ο λαός τιμά ανεπίσημα αυτήν την επέτειο, θα έρθει η μέρα σύντομα, που θα την γιορτάζει επίσημα κι όπως της αξίζει.

Πανσέληνος

Ο χειμώνας εκείνος ήτανε άπονος και ψυχρός. Το χιονόνερο δε σταματούσε. Ήταν οι νύχτες μεγάλες κι όταν φυσούσε ο βοριάς είχες την αίσθηση πως μες στους έρημους δρόμους παραπατούσε το πεπρωμένο. Συλλογιζόμουν να πάω εθελοντής αλλά δίσταζα. Απ’ το δίλημμα μ’ έβγαλε η είδηση, πως το Γιώργο το Θεοτοκά, που είχε κιόλας καταταχτεί, τον φώναξαν μια μέρα, τον διάταξαν να ξεντυθεί και τον στείλανε σπίτι του!

Είχε περάσει κανένας μήνας και είμαστε πια στο καταχείμωνο του ’40. Ήταν μια Πέμπτη, 19 του Δεκέμβρη, νομίζω. Η μέρα πέρασε ανιαρή, κουρασμένη. Το κρύο τρυπούσε τα κόκκαλα. (…) Πέρασε ώρα κι ετοιμαζόμαστε να πλαγιάσουμε όταν χτύπησε η πόρτα μας με διάκριση. Ποιος να ‘ναι τέτοια ώρα; Όξω χιόνιζε ολοένα. Σηκώθηκα κι άνοιξα με δυσφορία.

Έχω πάντα μια διαίσθηση σε κάτι τέτοια. Ο άνθρωπος που μπήκε, στιγμή δεν αμφέβαλα για το επάγγελμά του. Μόνο που ήταν απόψε λίγο πιο ευγενής απ’ όσο σηκώνει η δουλειά του. Έκανε μια σύντομη, τυπική έρευνα στο γραφείο.

– Σας ζητούν στην Ασφάλεια, είπε.
(…)

Στο γραφείο που μ’ έμπασαν ήταν ο Νίκος Χαραλαμπίδης, αξιωματικός της ασφάλειας, Μυτιληνιός. Με ρώτησε αν θέλω καφέ κι εγώ πήρα θάρρος κι έβανα τις φωνές.

— Δεν καταλαβαίνετε πως έχουμε πόλεμο; Πως κινδυνεύουμε όλοι; Για ποιο σκοπό μας φέρνετε πάλι εδωπέρα.

Ο άλλος κοιτάει ατάραχος. Στους διαδρόμους κυριαρχεί νεκρική σιωπή. Πολλές φορές ο Χαραλαμπίδης έγινε αιτία να ξεμπλέξω με την Ασφάλεια. Μιλάει.

— Τι δημοσίεψες πάλι τελευταία;

Να βάζεις στο νου το χερότερο, για να παρηγοριέσαι με το κακό! Αυτό λοιπόν ήταν; Το άρθρο μου στα «Νεοελληνικά Γράμματα» ήταν η αιτία;

— Αυτό που δημοσίεψα ήταν κάτι που έπρεπε να το κάνω. Κι αν είναι γι’ αυτό που με κουβαλήσατε εδώ, εγώ το εγκρίνω και τώρα και κάντε με ό,τι θέλετε.

(…)
Μας μεταφέραν κατόπι στο χτίριο της οδού Στουρνάρα κι άρχισαν να κουβαλούν κι άλλους: το Σπύρο Θεοδωρόπουλο, το Νίκο τον Καρβούνη, το Δημήτρη Φωτιάδη, το Θέμο Κορνάρο., το Γιάννη Κορδάτο, το Μέξη, το Μαρίνη, κι άλλους πολλούς, δεν τους θυμάμαι τώρα, γενήκαμε δεκαεφτά. Ο Χαραλαμπίδης με άφησε και τηλεφώνησα σπίτι μου κι εξήγησα για ποιο λόγο με πιάσαν.

Μας βάλαν λοιπόν όλους εκείνο το βράδυ σε μια κάμαρα ευρύχωρη, σ’ ένα γραφείο με παράθυρο και μπαλκόνι κι αφήσαν την πόρτα ακλείδωτη. Μόνο καθόταν μαζί μας ένα πολισμανάκι αμούστακο κι άκουγε τις κουβέντες μας χωρίς να επεμβαίνει.

Αφήσαν ακόμα και τους δικούς μας να μας επισκεφτούν μες στη νύχτα -μας φέραν κουβέρτες, τσιγάρα και σοκολάτες. Σε λίγο η υπόθεση πήρε χαρακτήρα βεγγέρας. Κάποιος είπε πως για να μας περιποιούνται έτσι, κάτι κακό θα ετοιμάζεται.

Μέσα σε κείνη τη φασαρία, άνοιξε η πόρτα και φέραν τον Κώστα το Βάρναλη. Έξω φρενών ο ποιητής μας, πλην όχι με τους αστυφύλακες που τον πιάσαν παρά με το Νίκο τον Καζαντζάκη! Κάποιος, λέει, του έδειξε ένα έντυπο μ’ ένα άρθρο του Καζαντζάκη που πρότεινε να ενωθεί η Ελλάδα με την Αγγλία. Αυτά τα θυμούμαι τώρα λίγο μπερδεμένα κι αόριστα.

— Άκου κατάσταση, άκου μυαλά, φωμάζει, και μην τον βαράς αν μπορείς, ώσπου να πάρει χαμπάρι. Ινδία, λέει, σκέφτηκε να κάνει την Ελλάδα!

(…)

Όλοι είχαμε μείνει λοιπόν ξεσηκωμένοι και δεν κλείσαμε μάτι εκείνο το βράδυ, εκτός από τον Κώστα το Βάρναλη και το Γιάννη Κορδάτο, που κοιμηθήκανε σαν παιδιά, κουκουλωμένοι σε αδιάβροχα που τους τα βόλεψαν οι αστυνομικοί. Ήταν μια ημεράδα χυμένη στην όψη του Βάρναλη, να τον κοιτάς και ν΄ανοίγει η καρδιά σου. (…) Καθώς προχωρούσε η μέρα, κουβαλήσαν ακόμα δυο τρεις και τον Καραγάτση. Είχε γράψει κι αυτός μια σειρά άρθρα στα «Νεοελληνικά Γράμματα» κι είπε το λόγο του για τον πόλεμο. Μας χαιρέτησε όλους τυπικά και πηγαινοερχότανε μες στο θάλαμο χωρίς να καθίζει, λες και θα ήταν το καθισιό του απόδειξη αλληλεγγύης σε μας τους άλλους, που δίκια βρισκόμαστε στο μαντρί.

Μόνο όταν είδε πως περνούσε η ώρα και δεν τον αφήναν, δέχτηκε να μιλήσει για την περίπτωσή του. Δεν ξέρω, λέει, τι το επιλήψιμο βρήκαν στα άρθρα μου -ίσως κάτι που έγραφα για την Αγγλία, πως μονάχα μια φορά στην ιστορία της (στον πόλεμο με τους Βορειοαμερικανούς) δεν έδειξε κατανόηση και την έπαθε.

Κανένας δε μπόρεσε να τον πείσει πως για τέτοια ψιλοπράματα μηδέ η Αγγλία απασχολιέται μηδέ η Ασφάλεια κι ότι μονάχα τον πήρε το ρέμα μαζί μας. Αυτός επιμένει πως είναι δάχτυλος αγγλικός, αλλιώς κανείς δε θα τολμούσε να τον ενοχλήσει· ο αδερφός του ο Ροδόπουλος είχε δόντι γερό. Επικαλέστηκε και τη μαρτυρία του Φωτιάδη πως αυτός μεν συνεργαζόταν στο περιοδικό πλην το έλεγε και δεν το έκρυβε πως συμπαθούσε το φασισμό.

Και τόντις ήρθε σε λίγο ένα τηλεφώνημα και τον απόλυσαν αμέσως. Ήταν ανάγκη να πάει στον Περαία να ζυγίσει κάτι σιτάρια. Κάπου τον είχε χώσει ο αδερφός του. Πριν φύγει μας χαιρέτησε φιλικά και υποσχέθηκε να ενεργήσει για όλους. Ήταν στο βάθος καλόκαρδος άνθρωπος· μονάχα ελαφρά φαντασμένος. (Στην κατοχή άλλαξε ιδέες. Και στην απελευθέρωση τις ξανάλλαξε).

Και τότε πια εμείς, που εξακολουθούσαμε να θεωρούμε σαν αιτία της επίθεσης ενάντια στη χώρα μας τους φασίστες (και όχι τον ιταλικό λαό), καθήσαμε να σκεφτούμε το χάλι μας. Μας είπαν πια επίσημα πως από ώρα σε ώρα θα μας παρουσίαζαν στον υπουργό, τον περιώνυμο Μανιαδάκη -πάγος και ρετσινόλαδο.

[Τελικά τους οδηγούν όχι στον Μανιαδάκη, αλλά στον Παξινό της Ασφάλειας]

— Δε θα συχάσουμε, τέλος πάντων, μ’  εσάς τους διανοούμενους καμιά μέρα; Τόσον καιρό καθόσαστε μουλωχτοί. Βρήκατε τώρα ευκαιρία, με τον πόλεμο, να ξεσπαθώσετε, χωρίς να σας το ζητήσει κανένας. (Ποιος έπρεπε να μας το ζητήσει;)

Είναι ο κ. Παξινός, υποδιοικητής της Γενικής Ασφάλειας που μιλά έτσι. Δίπλα του στέκεται ο κ. Χαραλαμπίδης με τους φακέλους στο χέρι. Σωπαίνουμε όλοι εμείς, σύμφωνα με τις εντολές του Καρβούνη. Όμως το αισθάνεσαι εύκολα πως σε όλων τα στόματα είναι μια απάντηση που κρατιέται. Πάλι μίλησε ο Παξινός.

– Έχουμε πόλεμο, λέει, με την Ιταλία κι εσείς βρήκατε ευκαιρία να χτυπάτε το φασισμό. Τι σας έφταιξε ο φασισμός; Οι Ιταλοί μας επιτεθήκανε. Κι άλλα κράτη έχουνε φασισμό, αλλά δε μας πειράζουν. Αυτά να τα παρατήσετε. Ξέρουμε πολύ καλά τι ήσαστε. Να προσέξετε γιατί θα βρείτε μπελά.

(…)
Να φύγετε τώρα όλοι στα σπίτια σας, συνέχισε ο Παξινός, και να μη ξεμυτίσετε πια με τέτοια δημοσιεύματα, γιατί θα την πάθετε άσκημα. Εμάς δε μπορείτε εσείς να μας κοροϊδέψετε.

Εμείς σωπαίναμε πάντα, και τη σιωπή τη διέκοψε τώρα ο κ. Χαραλαμπίδης. Ήθελε κάτι και τούτος να πει, ευχαριστημένος μάλλον για το τέλος που έπαιρνε η υπόθεση.

— Έχεις εδώ και τον Ασημάκη, τον πατριώτη μου, κι ενώ καθόταν στ’ αβγά του τόσο καιρό, βρήκε τώρα την ευκαιρία να μας γράφει εδωπέρα, πως πρέπει να πολεμήσουμε τους Ιταλούς επειδή είναι φασίστες.

Άνοιξε το περιοδικό κι είχε υπογραμμισμένα κομμάτια από το άρθρο μου.

Τότε μίλησα πια κι εγώ. Δεν κρατήθηκα.

— Εδώ, είπα, ο τόπος μας δέχτηκε μια επίθεση. Όλοι πρέπει να πολεμήσουμε και πάλι ένας θεός ξέρει πώς θα τα καταφέρουμε. Εμείς πολεμάμε γιατί πιστεύουμε πως μας επιτεθήκανε οι φασίστες. Αλλά πολεμάμε. Τι σας νοιάζει εσάς το γιατί πολεμάμε;

Πάλι πήρε το λόγο κι απάντησε ο Παξινός.

— Εμείς δε θέλουμε ούτε εσάς ούτε το καλό σας!

Είχε σηκωθεί κι έκανε νόημα να μας πάρουν. Μερικοί με τραβούσανε απ΄το σακκάκι να μη συνεχίσω. Μας κρατήσαν αργά και μας απολύσαν μεσάνυχτα περασμένα. Μας βάλαν στην κλούβα και μας αφήσανε σπίτια μας -να μην πάρει χαμπάρι κανείς.

Έβρεχε, και μες στην έρημη Αθήνα κυριαρχούσε το σκοτάδι κι ο πόλεμος. Και στον πόλεμο τούτο ο κ. Παξινός μού απαγόρεψε να πολεμήσω. Δεν είχα χαρά που με απόλυσαν.

Φυσικά δεν είναι εύκολο να βρούμε όλα τα άρθρα που ενόχλησαν τη μεταξική Ασφάλεια επειδή περιείχαν αντιφασιστικά μηνύματα, αλλά το άρθρο του Πανσέληνου το βρήκα και το ανέβασα εδώ. Πράγματι περιέχει αποσπάσματα που ένας ευσυνείδητος ασφαλίτης θα τα υπογράμμιζε για επιλήψιμα, όπως: Στον αγώνα τούτον αυτοί που μισούνε το φασισμό, και όσο ο αγώνας είναι εναντίο του, δεν μπορούν νάχουν καμμιά αμφιταλάντευση. Καμμιά διεθνιστική ή φιλειρηνική συνείδηση δε μπορεί να δέσει τα χέρια. (…) Γι’ αυτό και για τον εχτρό, θα μπορούσε κανείς να πει πως έχει το παιχνίδι χαμένο, ακριβώς επειδή είναι φασίστας. Η νίκη εξάλλου είναι δική μας, γιατί πολεμάμε το φασισμό κι ο φασισμός είναι κάτι μισητό κι αφύσικο, που δε μπορεί να σταθεί. Πολύ λογικό να ενοχλείται το μεταξικό κράτος από τέτοια αποσπάσματα -υποθέτω άλλωστε πως αν, χάρη σε κάποια ιδιότυπη μηχανή του χρόνου, τα στελέχη του τεταρταυγουστιανού καθεστώτος μπορούσαν να πληροφορηθούν τα σημερινά περισπούδαστα κείμενα που αποφαίνονται ότι ο Μεταξάς δεν ήταν φασίστας, πολύ θα παραξενεύονταν!

Σεφέρης

Αλλά το μεγάλο ψεγάδι του Μεταξά δεν ήταν μόνο που δεν ξεκαθάρισε όλους αυτούς τους κυρίους· δεν ήταν μια πράξη αρνητική· ήταν και μια πράξη θετική. Είχε προαγάγει ανάμεσα στην παρέα του την περιφρόνηση και το φόβο της ανεξάρτητης γνώμης, τη χλεύη για την ελευθερία, τη συνήθεια των μεθόδων του αστυνομικού κρατητηρίου, το χαφιεδισμό· τα συμπλέγματα των μεθόδων των φασιστικών κρατών πασαλειμμένα με χρώματα ελληνικά των τουριστικών διαφημίσεων. Μαζί μ’ αυτά, τους έδωσε και το όχι. Αλλά το «όχι» και τα άλλα δεν ήταν πράγματα που συμβιβάζουνται εύκολα. Έτσι δημιουργήθηκε μέσα στα κατεργάρικα, ασυνείδητα και, κατά βάθος, αγροίκα μυαλά των ανθρώπων του καθεστώτος μια αντιφατική ψυχολογία που δύσκολα κατόρθωναν να γεφυρώσουν ακόμη και στην επιφάνεια. Το όχι σήμαινε πως η Ελλάδα θα πολεμούσε τον πιο επικίνδυνο πόλεμο της Ιστορίας της με το μέρος εκείνων που χτυπούσαν τις φασιστικές δυνάμεις. Αλλά το ελληνικό καθεστώς ήταν το ίδιο φασιστικό. Πώς ήταν δυνατό να συνδυαστούν τα δυο αυτά πράγματα; Τη λύση τη βρήκαν, κουτοπόνηρα, οι άνθρωποι του Μεταξά. Ο πόλεμός μας δεν ήταν διόλου πόλεμος εναντιον του Άξονα· ήτανε, μέσα στην παγκόσμια κρίση, ένα ιδιαίτερο, ασύνδετο επεισόδιο· ο πόλεμός μας ήτανε μόνο πόλεμος εναντίον της Ιταλίας -ούτε καν αυτό· ήτανε πολεμος εναντίον των στρατιωτικών δυνάμεων της Ιταλίας.

Κάποτε, καθώς γίνουνταν αυτός ο περίεργος πόλεμος, οι ασφάλειες παρατήρησαν πως ορισμένοι διανοούμενοι το παραξήλωναν· ότι στα αρθρα τους εναντίον του εχθρού μεταχειρίζουνταν με τρόπο ύποπτα επίμονο εκφράσεις που καυτηρίαζαν την ιδεολογία του Μουσολίνι. Έτσι ένα βραδάκι τους σάρωσαν και τους πήγαν στο Τμήμα. Στον καιρό της ειρήνης, θα τους φόρτωναν σε κανένα καραβάκι και θα τους έστελναν να πλέξουν ειδύλλια στα ωραία νησιά του Αιγαίου. Αλλά τώρα είχαμε και συμμάχους… Ο αστυνόμος λοιπόν περιορίστηκε να τους νουθετήσει· τους είπε:

-Κύριοι έχετε όλη την ελευθερία να τονώνετε το φρόνημα του λαού.Αλλά δεν είναι σωστό να βρίζετε το φασισμό. «Κι εμείς είμαστε φασιστικό κράτος.»
Το πράγμα παρατηρήθηκε, κουτά άλλωστε, από την Αγγλική Πρεσβεία, κι ένας υπάλληλός της μού κουβέντιασε φιλικά. Εκτός από το επεισόδιο αυτό, θυμούμαι πολλές περιπτώσεις που η λογοκρισία είχε αντικαταστήσει, σε δημοσιογραφικά τηλεγραφήματα, με τις λέξεις Ιταλός, ιταλικός, τις λέξεις φασιστής, φασιστικός που τύχαινε να χρησιμοποιήσω στις βραδινές δηλώσεις μου στους ξένους δημοσιογράφους.
Advertisements

160 Σχόλια to “Τι σας έφταιξε ο φασισμός; (συμπληρωμένο)”

  1. Reblogged στις blog it.

  2. cronopiusa said

    Για «φράχτη» μιλούσε ο Βάρναλης πριν 70 χρόνια. Σήμερα, η λέξη αυτή φέρνει στο μυαλό μας τον φράχτη του Έβρου. Τον φράχτη που οι ελληνικές κυβερνήσεις, μαζί με την ΕΕ, έφτιαξαν και διατηρούν μέχρι σήμερα, απαγορεύοντας στους πρόσφυγες την ασφαλή διέλευση, οδηγώντας τους στα νύχια των δουλέμπορων και πνίγοντάς τους στα νερά του Αιγαίου.

    Keith Jarrett – The Köln Concert, Part IIc: Memories Of Tomorrow

    Εκδήλωση-Συζήτηση: Η παραχάραξη της ιστορίας με ένα μαντολίνο.

    Καλή σας μέρα!!

  3. gpoint said

    Καλημέρα

    Οι δικτατορίες φιάξανε αντιμάμαλο είναι η ωραιότερη κουβέντα που έχω ακούσει για τον ελληνοίταλικό πόλεμο.
    Αν και μένα μου θυμίζει το όλο στόρυ, όπως το έχω καταλάβει από τα λίγα ιστορικά που ξέρω και τις εμπειρίες από της ελληνοϊταλικές παρέες μου, σχέση άνδρα με γυναίκα Πιο παλιά ήταν το 4×7, τώρα η Τζίνα

  4. ΚΑΒ said

    Καλημέρα.

    >>H 28 του Οχτώβρη είναι μια μεγάλη μέρα για τον ελληνικό λαό – και μέρα ντροπής για τους προδότες του. Κι όμως ετούτοι γιορτάζουνε το «αλβανικό έπος». Και πάλι χωρίς το λαό. Και πάλι με φράχτη γύρω τους τα όπλα -για να τους φυλάνε όταν πηγαίνουν στην τελετή – να φυλάνε από το λαό τους εχθρούς του λαού.

    http://www.efsyn.gr/arthro/enohlisi-toska-gia-ta-kagkela-stin-parelasi

    «αυθαίρετα», χωρίς δηλ. εντολές άνωθεν! Από ποιους; Από τους περισινούς.

    http://www.aftodioikisi.gr/ipourgeia/giati-oi-airetoi-fovountai-tis-parelaseis-ta-epeisodia-kai-ta-drakonteia-metra-asfaleias

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και τα γιουτουμπάκια!

    3: Αντιμάμαλο, ωραία λέξη!

    4: Κι εγώ το πρόσεξα.

  6. Πέπε said

    Νίκο καλημέρα. Δεν έχω τελειώσει ακόμα την ανάγνωση, αλλά μήπως να κάνεις ένα κόπο να αλλάξεις τα όρθια και τα πλάγϊα γράμματα, όπως το κάνεις συνήθως, για να διακρίνονται πιο εύκολα τα παραθέματα από τη δική σου φωνή;

  7. nestanaios said

    Όσοι έχουν σπουδάσει στη Γερμανία, πρέπει να είναι ύποπτοι. Και αυτό είναι διαχρονικό.
    Από αυτή εδώ την χώρα (Ελλάδα) λείπουν μερικά ΚΑΛΑ πανεπιστήμια.

  8. Πέπε said

    Τώρα την τέλειωσα.
    Καταπληκτικό! Άκρως αποκαλυπτικό. Δεν είχα φανταστεί ότι, σε σχέση μ’ αυτή την αντιφατική και όντως μπερδεμένη πτυχή του πολέμου, θα είχε υπάρξει τόσο διαφωτιστικό περιστατικό, και μάλιστα καταγεγραμμένο από τρεις ανεξάρτητα!

  9. Πάνος με πεζά said

    Καλημερα,χρονια πολλα.Γς στο Αντμιραλ μπροστα.

  10. Γς said

    9:

    Τώρα σε είδα.
    Αντε να ντυθώ να κατέβω

  11. Βάρναλης, Πανσέληνος και Σεφέρης έκαναν το καθήκον τους, πολεμώντας τον ελληνικό φασισμό πάνω στην …ακμή του. Βέβαια, οι ανωτέρω τρεις καταξιωμένοι, όπως και όλοι οι διανοούμενοι της εποχής εκείνης, ούτε καν υποπτεύονταν τότε ότι καιροφυλακτούσε και ο σταλινικός φασισμός, που έγινε αντιληπτός μετά από …10 έως 50 χρόνια. Τώρα όμως, οι σημερινοί (δήθεν) αριστεροί τον γνωρίζουν πολύ καλά. Είναι το χώμα που έπεσε κάτω από τα πόδια τους και το κατάπιε η γη και έμειναν μετέωροι. Και μη έχοντας (οι περισσότεροι) να προτείνουν τίποτα το αριστερό, προβάλλουν τον αντιφασισμό των παλιών. Θεμιτό, ως ένα σημείο. Όταν όμως παραγίνεται θυμίζει τον ….αντικομμουνισμό των παλιών δεξιών (και των σημερινών χρυσαυγητών). Όποιος δεν έχει πραγματική ιδεολογία καταφεύγει στο ΑΝΤΙ….

  12. sarant said

    6-8; Τα δικά μου είναι με πλάγια (τα συμπλήρωσα για να είμαι συνεπής, νομίζω). Καλό είναι τα πλάγια να είναι τα λιγότερα.

  13. cronopiusa said

    Τα σημαιάκια ανεμίζουν, οι μίζες παρελαύνουν

    Κι α σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές
    είναι γιατί τ’ ακούς γλυκότερα, κι η φρίκη
    δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωυτανή
    γιατί είναι αμίλητη και προχωράει~
    στάζει τη μέρα, στάζει στον ύπνο
    μνησιπήμων πόνος.

    Να μιλήσω για ήρωες να μιλήσω για ήρωες: ο Μιχάλης
    που έφυγε μ’ ανοιχτές πληγές απ’ το νοσοκομείο
    ίσως μιλούσε για ήρωες όταν, τη νύχτα εκείνη
    που έσερνε το ποδάρι του μες στη συσκοτισμένη πολιτεία,
    ούρλιαζε ψηλαφώντας τον πόνο μας~ «Στα σκοτεινά
    πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε…»
    Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά.

    Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσουν.

  14. Πέπε said

    @12:

    Ευχαριστώ.

    Σωστά το έκανες. (Δεν εννοούσα να αλλάξεις τα πλάγϊα με τα όρθια και τούμπαλιν, γιατί πράγματι τα όρθια διαβάζονται πιο άνετα και καλό είναι να είναι περισσότερα από τα πλάγϊα, απλώς να κάνεις τις δέουσες αλλαγές γενικώς, όπως και έκανες.)

  15. Γς said

    9,10:

    Κατέβηκα [και ανέβηκα].
    Είχε φέρει την κοράκλα του να δει την μαθητική πρέλαση.

    Κια θυμήθηκα την παρέλαση των δικών μου. Που είχε δείξει κι η τηλεόραση της Μόσχας

    ———

    La Place Rouge était vide
    Devant moi marchait Nathalie
    Elle avait un joli nom, mon guide
    Nathalie

  16. Γς said

    Ειδήσεις στον ΑΛΦΑ ΤιΒι τώρα:

    -Σάλος από την κακοποίηση Αφροαμερικανής [ίς;] σε σχολείο

  17. sarant said

    16 Ναι, το βιντεοσκόπησαν οι συμμαθητές με τα κινητά τους και το έβγαλαν στο ιντερνέτι. Πριν από δέκα χρόνια δεν θα το μάθαινε κανείς.

  18. Γς said

    16:

    Κι όμως λέγεται:

    Αμερικανός, αμερικανή.

    Δεν το ήξερα 😦

  19. sarant said

    Ναι, λέγεται -σε πιο λόγιο ύφος

  20. Πέπε said

    @16, 18:

    Εύλογη απορία. Κι εγώ ήξερα: «αμερικανός – αμερικανίδα» ή «αμερικάνος – αμερικάνα». Λέμε βέβαια αφρικανή.

    Νομίζω ότι σε πολλές τέτοιες λέξεις υπάρχει μια ασάφεια ως προς το τι ακριβώς λέμε. Θυμάμαι πολύ παλιά, στο Λύκειο – καν Γυμνάσιο, που οι συμμαθητές γελούσαν όταν είπα «Αραβίδα». Η δική μου σκέψη ήταν ότι σαφώς μεν και δεν το έχω ξανακούσει, αλλά αφού δεν υπάρχει άλλη λέξη, έτσι δε θα ‘ναι; («Αράβισσα» μου φαινόταν υποτιμητικό, κι εξακολουθεί να μου φαίνεται.) Όποιο κι αν είναι το σωστό, είμαι βέβαιος ότι δεν υπάρχει κανένας τύπος γενικής και απόλυτης αποδοχής.

  21. cronopiusa said

  22. physicist said

    Διάβασα ότι στην κωλοχώρα που γεννήθηκα, ο ΠτΔ πήγε σε δεξίωση προς τιμήν του και παρόλο που το κάπνισμα απαγορεύεται, άναψε πουράκι. Από κοντά κι εκείνο το φαιδρό πρόσωπο που παριστάνει τον Δήμαρχο και τον έχει φάει η μόστρα, η μούρη, το σκουλαρίκι και η εναλλακτικότητα. Και για να μη νοιώσουν αμήχανα οι δυο τους, άναψαν και όλοι οι αξιωματικοί κι έγινε ντουμάνι.

    Αυτά στα πλαίσια εκδήλωσης για να τιμηθεί το έπος του 1940, στην κωλοχώρα που γεννήθηκα, το κέρατό μου μέσα. Ποιος νοιάζεται για το μη καπνίζον προωπικό που αναγκάζεται ν’ αναπνέει τα ντουμάνια του κάθε πάκη και του κάθε κυργιάννη. Το έπος του 1940 και τα γαμωπουράκια των αξιωματούχων να ΄ναι καλά.

    Συγγνώμη αλλά σιχτιρίστηκα κι επειδή έχω το θάρρος το έγραψα. Επειδή, από χαρακτήρα δηλαδή, δίνω σημασία στα μικρά και τ’ ασήμαντα, κι επειδή έχω βαρεθεί κάθε χρόνο τα προβληματισμένα και τα ηρωικά.

  23. Παναγιώτης Κ. said

    Ο φασιστικός δρόμος είναι ο εύκολος δρόμος για την πολιτική συμπεριφορά. Να το έχουμε υπόψη και πολύ περισσότερο όσοι ασκούν κρατική εξουσία.

  24. cronopiusa said

    Στο blog Καρτέσιος Έρχεται…
    Δεν ξέρω πόσοι απομείναμε άνθρωποι και πόσοι έγιναν αντικείμενα που αντέχουν να παρακολουθούν αδιαμαρτύρητα ή και να επικροτούν τέτοιες σκηνές όταν συμβαίνουν μπροστά τους, όποιον κι αν έχουν ως θύμα.

  25. 22 Και τότε τι να πει το έρ’μο το Λονδίνο, βρε φίλε; http://www.telegraph.co.uk/news/picturegalleries/uknews/10230593/In-pictures-Boris-Johnsons-best-photocalls.html

  26. Γς said

    ΠτΔ τώρα στον Σκάι, από το τέλος της παρέλασης.

    Λέει για δίδυμες αδελφές: Δημοκρατία και Ελευθερία.

    Κι όσο σκέφτομαι τον άλλο ΠτΔ που έλεγε για ανάδελφο έθνος…

  27. Παναγιώτης Κ. said

    Φυσικέ, είμαστε η χώρα των…άνετων, του …ντάξει μωρέ δεν έγινε και τίποτα, η χώρα όπου επειδή υπάρχουν ληστές παίρνουν άφεση αμαρτιών οι κλέφτες, χώρα των …γραφικών σαν εσένα και μένα και μερικών ακόμα. 😦
    Εγώ πάντως βλέπω τον εκτσογλανισμό ενός μέρους της κοινωνίας.και το μέρος αυτό δεν ανήκει στην κάτω τάξη…

  28. Πέπε said

    24:

    Κρονοποιούσα, πάμε πάλι;

  29. physicist said

    #25. — Οι Λονδρέζοι είναι παλαβοί με πατέντα, δεν έχουν ανάγκη. 🙂 Την άλλη τη φωτο που ο τύπος παίζει ράγκμπυ στην Ιαπωνία και ισοπεδώνει στη διεκδίκηση της μπάλας ένα έρμο γιαπωνεζάκι την έχεις δει;

    #27. — Ο εκτσογλανισμός πάει πολύ πίσω. Αλλά τέτοιες μέρες θυμάμαι τις μούτζες, τις κρεμάλες και τα νταηλίκια των Αγανακτισμένων στην παρέλαση του 2011. Ευτυχώς που γλυτώσαμε από «τα Μνημόνια» και σταμάτησαν αυτές οι καφρίλες.

  30. Γς said

    22:

    Και τι @κατά δήμαρχος είμαι, να μην μπορώ να φουμάρω ένα τσιγάρο

  31. sarant said

    20 Ωραία, μου δίνεις θέμα για αύριο 🙂

    24 Κρονοποιούσα, δεν μου ανοίγει και δεν μπόρεσα να το φτιάξω

    22κε Να πω ότι δεν έχεις δίκιο;

  32. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said


    KATΩ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΑΠΝΙΣΤΩΝ!

  33. Υαλτις said

    «Συλλογιζόμουν να πάω εθελοντής αλλά δίσταζα. Απ’ το δίλημμα μ’ έβγαλε η είδηση, πως το Γιώργο το Θεοτοκά, που είχε κιόλας καταταχτεί, τον φώναξαν μια μέρα, τον διάταξαν να ξεντυθεί και τον στείλανε σπίτι του!»

    ——————————————————————————————————————-
    Στην τότε εφημερίδα «Πρωΐα» δημοσιεύτηκε επιστολή μιας μάνας χήρας από τα Μέγαρα, που μόλις είχε λάβει τον πολεμικό σταυρό ανδρείας του σκοτωμένου γιού της. (Δεν πήγαν να σκοτώσουν εκείνα τα παιδιά, πήγαν να πεθάνουν για την πατρίδα τους!). Έγραφε η χαροκαμένη μάνα στην επιστολή: «Ο Δημητρός μου, ο μοναχογιός μου, προστάτης των τριών κοριτσιών μου, έπεσε υπέρ Πίστεως και Πατρίδος. Χαλάλι της πατρίδος ο Δημητρός μου. Ας ήτανε να πέθαινα κι εγώ πολεμώντας μαζί του. Ζήτω η Ελλάς». Τέτοιοι γονείς που χαλάλιζαν τα παιδιά τους στην πατρίδα, ανάγκασαν σοφό της εποχής να αναφωνήσει: «Βγάλτε τα στεφάνια της νίκης από τα κεφάλια των στρατιωτών μας και φορέστε τα στα κεφάλια των γονιών τους»!

  34. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Ήθελα να έβλεπα τα επαγγελματικά χάλια των Φυσικών σήμερα, αν ο παπούλης με το τρελό μαλλί δεν έκανε κανένα τσιμπουκάκι με σπέσιαλ ταμπάκο για να χαλαρώνει… Ακόμα στο Νεύτωνα θα ήταν…

  35. physicist said

    Μωρέ καλά έκανε αφού το ήθελε αλλά όχι και να κατσικώνεται στους άλλους, αυτό λέμε.

  36. Ευάγγελος said

    Μέρα που είναι σήμερα για ακούστε κι αυτό

    Αν έχει ανέβει παλαιότερα στο ιστολόγιο,συμπαθάτε με….Νέος γαρ εδώ

  37. Λ said

  38. Λ said

    zu spaet, δεύτερη και καταϊδρωμένη.

  39. Ευάγγελος said

    Μπράβο σύμπτωση…Πιάσε κόκκινο….(που λέγαμε παιδιά)

  40. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    39: Συμβαίνουν αυτά 🙂

    34 Όταν ο Σεφέρης είδε τον Θεοτοκά με πολιτικά, έγραψε ότι ήταν «σαν φλάρος ντεφροκάτος»

  41. Και μια ερωτησούλα προς τη συλλογική ευφυία του χριστεπώνυμου πληρώματος.

    Από που προήλθε το επιφώνημα «Αέραααα…!» του 1940;
    Το μεν Γκούγκλε σε κατευθύνει σε ψιλοκαμμένα μπλογκζ που αναχαράζουν ότι προήλθε από το «ελελεύ», ξέρω γώ, ή από κάποιο σχεδόν ομόηχο των απέναντι Ιταλώνε φασιστώνε.
    Ο δε Χαριτόπουλος, στην αγιογραφία του Βελουχιώτη, λέει πως το φωνάζανε οι μάγκες στις πλατείες υπονοώντας το τρομπάρισμα, ιδιαίτερα σε περίπτωση που περνούσε κάποιος γνωστός ομοφυλόφιλος.
    Ξέρω, βλακείες ρωτάω, ε;

  42. physicist said

    #42. — Αυθόρμητα πίστευα ότι είναι ένα πολύ εμψυχωτικό και ξεσηκωτικό επιφώνημα, το οποίο, επίσης, εξαιτίας των πολλών φωνηέντων μπορεί να τραβηχτεί σε διάρκεια και να επιδράσει εκφοβιστικά και στον εχθρό. Γενικά όταν ορμάς στον άλλονε βγάζεις ένα πράμα ααααααααααουααα μια κραυγή, το αέρααααααααα είναι ακόμα καλύτερο.

    Ξέρω, βλακείες απαντάω, ε;

    😉

  43. Λ said

    Στη Λευκωσία είχαμε την πλατεία Ιωάννη Μεταξά μέχρι το 74 που ονομάστηκε πλ. Ελευθερίας. Τώρα τη λέμε πλατεία της (Ζάχας) Χαντίντ.

  44. 43

    Μωρέ, καλά τα λες. Και το «γιούργιααααα….» το ίδιο εφέ έχει.

    Και πες του φίλου σου, του Κίντου, πως δεν ξέρω τι κάπνιζε ο αχτένιστος με τις παράταιρες κάλτσες αλλά οι Γουώτσον και Κρικ το πιπιλίζανε το διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος όταν ανακάλυψαν τη διπλή έλικα του DNA.

  45. physicist said

    #45. — Ρίξε μια ματιά και στη Χάκα των Ολ Μπλακς άμα θες, μην ανεβάζω βίντεα από ράγκμυ σε νήμα για το Αλβανικό Έπος, δεν αρμόζει. Έτσι είναι, το αγρίεμα θέλει κραυγές.

  46. Πέπε said

    42-43:

    Δεν έχω διαβάσει κάτι σχετικό, αλλά υποθέτω κάτι σαν το 43, ότι δηλαδή δε βγαίνει από πουθενά ιδιαίτερα. Η έκφραση «αέρα» θα μπορούσε αρκετά λογικά να σημαίνει «εμπρός, πάμε!», ακόμη και όχι ως ιαχή, και καλά «αέρα στα πανιά μας / στην ψυχή μας / στα ποδάρια μας»…

    Βλακείες απαντάω κι εγώ αλλά …

  47. 46

    Εννοείται! Τόχω λιώσει. Μέχρι και τα ελληνάκια (γ’ γενεάς) του σχετικού σχολείου στη Ν. Ζηλανδία είχαν κάνει χάκα όταν είχε κατέβει ντάουν-άντερ ο Κωστής Στεφανόπουλος, ως ΠτΔ. Ο Πατρινιός τάχε κάψει με τα πιτσιρίκια που του βγάζανε γλώσσα και του κάναν χειρονομίες «τα-σου-κόπσω-το-λαρύγκι!»

  48. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Άσε τι έπαθα με το «Αέρα» Σκύλε μου. Πήγε η @@$#^& η δασκάλα της μικρής μου κόρης (Β’Δημοτικού) και είπε στα παιδάκια ότι το «Αέρα» βγαίνει από τα αρχικά των συμμάχων….Αμερική Ελλάδα Ρωσία Αγγλία . (!!!)
    Και πώς να το πως στο παιδάκι ,χωρίς να χάσει την εμπιστοσυνη του στη δασκάλα; (που πρέπει να τη χάσει εδώ που τα λέμε, αν είναι να τους λέει τέτοιες λαμακίες… 😦 )
    Aέρας= γρήγορα ρε παιδιά. γρήγορος σαν τον άνεμο ,κλ.π.

  49. physicist said

    Ο Πατρινιός τάχε κάψει με τα πιτσιρίκια που του βγάζανε γλώσσα και του κάναν χειρονομίες «τα-σου-κόπσω-το-λαρύγκι!»

    😀 😀 😀

    Α ρε Σκύλε, νάσαι καλά ρε αδερφέ, πολύ γέλασα!

  50. 49

    Περιμένουμε τη Μαρία να γυρίσει από την παρέλαση.

    50

    😉

  51. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Φόρος στα ΙΧ, τα ποτά, επισης στα τσιγάρα
    θα σώσει τα ιδιωτικα στην super Ελλαδαρα
    γιατι τα προτυπα και τα πειραματικα
    ειναι νεοφιλελε 🙂 και κρυπτοφασιστικα
    διακρισεις φερνουνε εξυπνοι και κουμπουροφοροι
    αφου αστερια ειναι ολοι οι μελλοντες ψηφοφοροι
    τι κι αν ειναι «αριστεροι» και τα σχολεια δημοσια
    αυτοι στα ιδωτικα αν και τιμουν τα ιερα και οσια
    αν κι εχουν ηδη δυο Παππαδες, πατερα και γιο
    δεν εχουν φορολογησει το παπαδαριο
    «Αριστερα», πατριδα και θρησκεια
    σαν να διαβαζω την παλια την ιστορια
    μην ξεχνατε χρίστηκε αγια των φτωχων
    στα μεσα του εικοστου η Εβιτα η Περον

    ΥΓ Η κυβέρνηση, επιχειρεί να φέρει στο παρά… ένα στη Βουλή (πιθανότατα αύριο) τα δύο νέα νομοσχέδια με τις εκκρεμότητες του 1ου πακέτου (νέος εφαρμοστικός νόμος με τις εκκρεμότητες και τις «διορθώσεις» σε διατάξεις για το ασφαλιστικό, το εργασιακό, την ενέργεια και άλλα πεδία αλλά και το νομοσχέδιο για τις τράπεζες). Και τούτο διαφωνώντας ακόμη και για το ποσοστό επίτευξης των στόχων, κάνοντας λόγο για 90% κάλυψη των προαπαιτούμενων με 3 μεγάλα ανοικτά μέτωπα (ΦΠΑ εκπαίδευσης, πλειστηριασμούς και φαρμακεία). Και τούτο όταν πηγές των θεσμών κάνουν λόγο για χαμηλότερες επιδόσεις προσμετρώντας και άλλα πεδία στα «εκκρεμή».

  52. physicist said

    #49. — Στα προκριματικά του πρώτου Ευρω μετά τον πόλεμο, η Ελλάδα κληρώθηκε με Πολωνία, Αρμενία, Τουρκία, Ελβετία, Ρουμανία και Ανδόρρα. Από τον συνδυασμό του «Αέρα» και των αρχικών αυτών των χωρών βγήκε η γηπεδική κραυγή «Αέρα-πατέρα».

  53. sarant said

    42-43 και 49: Καλό θέμα αυτό για αρθράκι (του χρόνου). Έχω την εντύπωση ότι το φώναζαν και το 1912. Και το «αέρα» για εκδίωξη ανεπιθύμητου είναι παλιότερο, παροιμιώδες.

  54. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    53. 😆 Δεν είναι για γέλια όμως ρε πατριώτ. Ξέρεις τι τράβηξα ; «Δηλαδή η δασκάλα μου μάς είπε ψέμματα;» με ρώταγε η μικρή. Και πώς να πεις με τρόπο ,ώστε να μην απαξιώσεις και τελείως τη δασκάλα, αυτό που πρέπει να πεις;

  55. physicist said

    #55. — Εγώ αν μου τύχει παρόμοιο, πατριώτη, λογαριάζω να πω στο παιδί ίσια κι όμορφα ότι ναι, λάθος έκανε η δασκάλα καθόσον άνθρωπος είναι κι αυτή. Δηλαδή πώς αλλιώς να το στρίψεις και να το κουμαντάρεις; Συμμαζεύεται αυτό με μισόλογα;

  56. 55

    Άσε που η Ρωσία το ΄40 δεν ήταν ακόμη σύμμαχος.

  57. Pedis said

    Δυο-τρεις μέρες περάσανε από τη στιγμή που τους συλλάβανε, τους προφυλακιζουν, αλλά οι φασίστες ούτε ονοματάκια έχουν ούτε οι μούρες τους έγιναν φάτσα κάρτα, ούτε μπλε μαρέ. Μεγάλη διακριτικότητα …

    https://left.gr/news/kai-ta-dikastiria-kalamatas-eihan-stohoi-oi-akrodexioi-pistoi-toy-dia
    https://left.gr/news/profylakisteoi-oi-pente-akrodexioi-tis-kalamatas

    .. για να μην πάρει κανείς χαμπάρι πότε θα τους αμολήσουν;

  58. Ριβαλντίνιο said

    Το «αέρα» πρέπει να ήταν από τους Βαλκανικούς (όπως λέει το 54 sarant ), από Κρήτες εθελοντές ίσως, αλλά δεν θυμάμαι καλά.

  59. Παρελασάκι στους Αρκιούς! ❤

    Από το τουήτα του Σπειροειδή Αρχιτέκτ

  60. Υαλτις said

  61. Ριβαλντίνιο said

    @ 37 Ευάγγελος
    @ 38 Λ

    Αν λέγαμε «ΝΑΙ» δεν θα είχαμε πάρει τα Δωδεκάνησα ! 😦

  62. Υαλτις said

    to 61 ηταν για το 55

  63. cronopiusa said

    28,31
    24, Στο blog Καρτέσιος Έρχεται…

    http://kartesios.com/%CE%BA%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82/

  64. sarant said

    60 Τι ωραία φωτογραφία!

    64 Ευχαριστούμε 😉

  65. Ριβαλντίνιο said

  66. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «Το τακούνι και η κοντή φούστα είναι για την πασαρέλα κι όχι για την παρέλαση», δήλωσε ο πάντα ανατρεπτικός (τςςς! θκομ αυτό) δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, αναφερόμενος στην ενδυμασία μαθητριών κατά τη μαθητική παρέλαση για την 28η Οκτωβρίου, μιλώντας στο MEGA.

    Και η φουστανέλα για το Δήμαρχο… 😆

  67. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    http://www.sdna.gr/sites/default/files/styles/main_photo_default/public/1403269_10151938775964687_1028344293_o.jpg?itok=NyZSmAS0
    Aσχετο μεν, αλλά…Φυσικέ! ΕυλόγηCoν! 😆
    (με τέτοια μέσα (Θεία) πάτε να μας φάτε ρε; )

  68. Ριβαλντίνιο said

  69. Λ said

  70. Ιάκωβος said

    Αυτές τις κραυγές Αέραα και χάκα και λοιπά, οι Γιαπωνέζοι στις πολεμικές τέχνες τις λένε Κι-άι και είναι αυτό που φωνάζουν: κι-άαι! Βέβαια το κι-άι είναι σύντομο,το φωνάζεις ακριβώς τη στιγμή που καταφέρνεις το χτύπημα στον αντίπαλο και πρέπει να είναι εκ βαθέων. Αυτό το κάνει κανείς, υποτίθεται, για να βγάλει από μέσα του το Κι, αυτό που οι Κινέζοι λένε Τσι, δηλαδή ας πούμε, τη ζωική δύναμη που υπάρχει μέσα στον άνθρωπο.
    Κάπου το Τσι το αναφέρει κι ο Καζαντζάκης, στο Κίνα-Ιαπωνία.
    Η μακρόσυρτη και μαζική πολεμική κραυγή είναι προφανώς για να νοιώσεις, ότι είσαι ομάδα με τους άλλους συμπολεμιστές και να τρομάξεις τον αντίπαλο. Λένε, ότι όταν ο Κόκκινος στρατός πήρε τα πάνω του και προήλαυνε, το Ούρααα των Ρώσων πάγωνε το αίμα των Γερμανών φαντάρων.
    Δε νομίζω ότι μια πριμαντόνα κάνει τίποτα ριζικά διαφορετικό, όταν βγάζει από κάπου βαθειά μια ζωτικότητα και μια δύναμη, το κι δηλαδή. 🙂

    Εξ ου και το ανέκδοτο. Σε τι διαφέρει μια πριμαντόνα που πέφτει από τον έκτο όροφο από μια άλλη που πέφτει από τον πρώτο.
    Απ’ τον έκτο κάνει: Αααααααααααα, μπουμ ενώ από τον πρώτο: Μπουμ. άαααααααααα.

  71. 71

    Ωραίο σχόλιο.
    Στο Β’ Π.Π. οι Ιάπωνες έκαναν τις διαβόητες επιθέσεις τους με εφόπλου λόγχη αναφωνώντας «10.000 χρόνια να ζήσει ο Αυτοκράτορας». Οκ, στη γλώσσα τους ακούγεται πιο τρομακτικό.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Banzai_charge

  72. gryphon said

    58
    Δεν ξερω τι ψαχνεις αλλα αν σε βοηθαει καθολου σε πληροφορω οτι αυτοι οι τυποι (εννοω που κινουνται σε αυτους τους χωρους) ηταν και στο Συνταγμα με τους αγανακτισμενους και βασικα ψηφιζαν συριζα αντε και Καζακη μην σου πω και ανταρσυα.

  73. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    72. Oι αρχαίοι ημών τί να φώναζαν άραγε; Κάτι πρέπει να φώναζαν κι αυτοί, δεν μπορεί.
    Ώπα, άλαλα (τα πλήθη, από την 4η γκολάρα του Μπεργκ στα Παόκια ,στον τελικό) λέει η Βίκη. Και το «σλόγκαν» λέει προέρχεται από war cry.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_cry

  74. Νίκος Κ. said

    Ενδιαφέρον άρθρο για τις πολεμικές κραυγές διεθνώς: https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_cry
    Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι (υποτίθεται ότι) φώναζαν αλαλα! Οι δε Βυζαντινοί «Κύριε ελέησον» και «Σταυρός νικά».

  75. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    75. «To πολύ το «Κύριε ελέησον» το βαριέται κι ο εχθρός» …που έμεινε σαν παροιμία. 🙂

  76. 75

    Με το «Κύριε Ελέηcον», πάντως, δεν πας και πολύ μακριά. Γι’ αυτό, στο τέλος, πήραν τους Βαράγγους…

  77. cronopiusa said

    Οι Αρκιοί είναι ένα νησί του Αιγαίου με λίγες δεκάδες μόνιμους κατοίκους, που βρίσκεται μερικά μίλια νοτιότερα από την Σάμο και την Ικαρία.
    Tι κι αν το σχολείο των Αρκών λοιπόν έχει μόλις 2 μαθητές; Αυτό δεν εμπόδισε τον δάσκαλο να τους πάρει και να παρελάσουν κανονικά για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου!

    Η φωτογραφία είναι από τη σελίδα Facebook του δασκάλου του νησιού

  78. Corto Maltese said

    62: «Αν λέγαμε «ΝΑΙ» δεν θα είχαμε πάρει τα Δωδεκάνησα !»

    Και μάλιστα η ένωση δεν προέκυψε συγκυριακά εκ των υστέρων, πολεμήσαμε για τα Δωδεκάνησα και ο λαός το γνώριζε καλά αυτό.
    Αυτό φαίνεται και στο τραγούδι του Στέλιου Χρυσίνη (ηχογραφημένο το 1940):
    «Όλα τα Δωδεκάνησα θα ελευθερωθούνε/ κι οι Ιταλοί στα μάτια τους δεν θα τα ξαναδούνε»
    «Τώρα τα Δωδεκάνησα θα ‘ναι δικά μας πάλι/ και η Ελλάδα θα γενεί ακόμα πιο μεγάλη»

    Η πεποίθηση εξάλλου περί επικείμενης ένωσης των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα καταγράφεται στην περίφημη ανακοίνωση του Μεταξά προς τους ιδιοκτήτες και αρχισυντάκτες του Αθηναϊκού Τύπου στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία» στις 30 Οκτωβρίου 1940.
    (….»εκείνοι οι οποίοι εις το τηλεγράφημα αυτό δεν βλέπουν γραπτήν την επιβεβαίωσιν αγράφου συμφωνίας διά τα Δωδεκάνησα, δεν ξέρουν να διαβάζουν μέσα από τις γραμμές»….)

    Από την άλλη, εάν λέγαμε ναι, θα χαιρετούσαμε την Μακεδονία και την Ήπειρο. Ίσως και την Κρήτη.

  79. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    22 – Κωλοκράτος ναί, κωλοχώρα γιατί; εμένα μου αρέσει πάρα πολύ, κι είμαι από τους ελάχιστους τυχερούς, που την έχουν γυρίσει όλη, όλα τα νησιά της, ακόμη και πολλές βραχονησίδες της, πραγματικά υπέροχη, με ένα μοναδικό μειονέκτημα.

  80. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

  81. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    60 – Την σημαία, την κρατούσε ο καλύτερος μαθητής όμως;

  82. cronopiusa said

    Έρωτας με τον εχθρό

    http://www.alphatv.gr/shows/informative/360moires/webtv/360-moires-erotas-me-ton-ehthro

  83. «Χειμωνιάζει, πιάνει κρύο και τέτοιαν εποχή πχιάνεται ο Αγκών μου, κύργιε μπρόεδρε!»

    Παππάς, βουλευτής της Χ.Α. https://pbs.twimg.com/media/CSUcmSHUwAA1y7M.jpg και https://pbs.twimg.com/media/CSVAPnTVEAAgykO.jpg

  84. Παναγιώτης Κ. said

    Εκείνο τον καιρό που δεν είχαν αλυσοπρίονα και τα καυσόξυλα οι γυναίκες τα πάλευαν με το τσεκούρι, σε κάθε τσεκουριά έβγαζαν και μια κραυγή.Γιατί το κάνετε έτσι; είχα ρωτήσει και η απάντηση ήταν για να χτυπάνε με μεγαλύτερη δύναμη!
    Νομίζω ότι και οι ματατζήδες κραυγάζουν πριν κάνουν ντου.

  85. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    66 – ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ, θεϊκό μεγάλε ΕΓΡΑΨΕΣ (ιστορία).

  86. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Απόρρητο πόρισμα: Η Ελλάδα διατηρεί το δικαίωμα να διεκδικήσει από τη Γερμανία επανορθώσεις για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
    Οκτωβρίου 28, 2015 in Η πολιτική στην καλύβα

    Η Ελληνική Δημοκρατία διατηρεί το δικαίωμα να διεκδικήσει από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας την πλήρη ικανοποίηση όλων των δημοσίων αξιώσεων ,αλλά και των αξιώσεων Ελλήνων υπηκόων που πηγάζουν από τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει το Απόρρητο Πόρισμα Ομάδας Εργασίας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που φέρνει, για πρώτη φορά στο φως, κατ’ αποκλειστικότητα, το CNN Greece και δημοσιεύει το ΑΜΠΕ.

    Πηγή: Απόρρητο πόρισμα: Η Ελλάδα διατηρεί το δικαίωμα να διεκδικήσει από τη Γερμανία επανορθώσεις για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – Στο κόκκινο – 105,5 FM

    http://www.stokokkino.gr/article/1000000000019174/Aporrito-porisma-I-Ellada-diatirei-to-dikaioma-na-diekdikisei-apo-ti-Germania-epanorthoseis-gia-ton-B-Pagkosmio-Polemo

  87. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    ΠΩΣ ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΕ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ (ΜΑΣ;) –PLAN B

    (Σχεδίασμα αφηγηματικού δοκιμίου)
    Επικαιρο Αποσπασμα-2

    https://panosz.wordpress.com/2014/02/21/die-zeit/#comment-219173

    ΠΩΣ ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΕ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ (ΜΑΣ;) –PLAN B

    (Σχεδίασμα αφηγηματικού δοκιμίου)
    Επικαιρο Αποσπασμα-3

    Σημειωνω οτι ειναι καθαρα σαρκαστικη μυθοπλασια και εχει γραφτει το 2011.

    …………………………………………………………………………………………………………
    VΙΙΙ. Ιούνιος 2013

    Η νεοεκλεγείσα ελληνική κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου απόσεισης του χρέους, μη μπορώντας να περιμένει άλλο (60 έτη μετά την συνθήκη του Λονδίνου του 1953 «περί εξωτερικών Γερμανικών Χρεών») κηρύσσει μονόπλευρο συμψηφισμό των απαιτήσεων που διατηρούσε από τις προαναφερόμενες αποζημιώσεις ύψους 162 δις, αλλά ατυχώς την χρονική στιγμή εκείνη, το μερίδιο της Γερμανίας επί του δανείου του μνημονίου και τα ελληνικά ομόλογα στο θησαυροφυλάκιο γερμανικών πιστωτικών ιδρυμάτων ανερχόταν μόλις στα 80 δις.

    Οι πιο ριζοσπάστες της κυβέρνησης απαίτησαν και επέτυχαν να επιδιωχθεί η άμεση είσπραξη και μέρους των υπολοίπου της οφειλής, με κατάσχεση γερμανικής περιουσίας λ.χ. των σημαντικότερων εταιρειών Γερμανικών συμφερόντων, από το σύνολο 120 περίπου με έδρα στην Ελλάδα, και με κάθε άλλο πρόσφορο μέσο.
    …………………………………………………………………………………………………………

    Ταυτόχρονα, μόλις προσγειώθηκαν σε ελληνικά αεροδρόμια τα πρώτα είκοσι αεροπλάνα της LUFTHANSA και άλλων γερμανικών εταιρειών πτήσεων charter, κατασχέθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση, οι δε επιβάτες τους, πάνω από 3700, φιλοξενηθήκαν υπό περιορισμό, αναγκαστικά διασκορπιζόμενοι σε διάφορα μέρη.

    Επίσης η είσπραξη μέρους του υπολοίπου της γερμανικής οφειλής, συνεχίσθηκε με τις κατασχέσεις του υπολειπόμενου χρόνου εκμετάλλευσης του αεροδρομίου ” Ελευθέριος Βενιζέλος” από την εταιρία «Hochtief» (που είχε κατασκευάσει και το καταφύγιο του Αδόλφου Χίτλερ), της Siemens Hellas, θυγατρικών φαρμακευτικών εταιρειών, κ.λ.π.

    Η γερμανική κυβέρνηση, προ των επερχομένων εκλογών, σκλήρυνε την στάση της και κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα.

    Γερμανικά πολεμικά αεροπλάνα εμφανίσθηκαν μετά από 72 έτη στον ελληνικό εναέριο χώρο για να ασκήσουν πίεση. Από τον γερμανικό σχηματισμό 2 αεροπλάνα με πιλότους, που ήταν εγγονοί παρασημοφορημενων χιτλερικών αεροπόρων βομβαρδιστικών καθέτου εφορμήσεως Junkers Ju 87 «Stuka» της Luftwaffe, ενεπλάκησαν σε σκληρές και επικίνδυνες αερομαχίες με ισάριθμα ελληνικά καταδιωκτικά. Κατά τους ελιγμούς πάνω από την Κέρκυρα συγκρούσθηκαν 2 αντίπαλα αεροπλάνα και κατέπεσαν στο Ιόνιο. Παρακούοντας τις κατευναστικές διαταγές του ελληνικού κέντρου επιχειρήσεων, 2 καταδιωκτικά με πιλότους , εγγονοί σφαγιασθεντων παππούδων στο Δίστομο και στα Καλάβρυτα, εκτόξευσαν ακαριαία όλους τους διαθεσίμους πυραύλους αέρα-αέρα και καταρριφθήκαν τρία γερμανικά αεροπλάνα .

    Η ΕΕ, το ΝΑΤΟ και ο ΟΗΕ με πολύ αυστηρές ανακοινώσεις καταδίκασαν τις απαράδεκτες – για πολιτισμένα (λέμε τώρα) κράτη-συμμάχους στο ΝΑΤΟ και εταίρους στην ΕΕ – πολεμικές εμπλοκές πάνω από τον ελληνικό εναέριο χώρο καθώς και τον -σε bungalows- περιορισμό Γερμανών τουριστών (οι περσότεροι των οποίων δεν είχαν αντίρρηση για την δωρεάν πατροπαράδοτη ελληνική φιλοξενία, την δε βραδινή ικανοποίηση των ενδιαφερομένων Γερμανίδων, ανέλαβαν – σχεδόν μυστικά και λαμβάνοντας όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις για να μην γίνουν αντιληπτοί από τους ημεδαπούς- αγγλομαθή και γερμανομαθή βαλκάνια γκαρσόνια).

    Μετά την Τουρκία στην Κύπρο το 1974, ήταν η δεύτερη φορα που μέλος του ΝΑΤΟ επιτίθεται σε άλλο μέλος του . Η κυβέρνηση έξαλλη απεφάσισε την έξοδο μας από το ΝΑΤΟ . Ευτυχώς, εκτός ΝΑΤΟ, θα γλυτώναμε ένα σωρό ετήσιες δαπάνες για εξοπλισμούς που βάρυναν από την δεκαετία του ‘60 τους ελληνικούς προϋπολογισμούς, καθώς και τα τρέχοντα έξοδα του πολεμικού μας ναυτικού ( τροφοδοσία προσωπικού, καύσιμα, πολεμοφόδια και εκτός έδρας) για τις περιπολίες έναντι της πειρατείας που είχε αναπτυχθεί στα παράλια της Βορείου Αφρικής, μετά τις συνεχιζόμενες επιθέσεις, εξεγέρσεις και διαμάχες που συνέχιζαν από το 2011 έως σήμερα, μεταξύ ΝΑΤΟ και αραβικών κρατών, αραβικών κρατών και νέων ασταθών κρατών και φυλών….

    ΙΧ. Σεπτέμβριος 2013

    Όμως η γερμανική κοινή γνώμη μεταστράφηκε (όπως είχε ήδη διαφανεί καθ’ όλη την διάρκεια του 2011, με τις διαδοχικές πανωλεθρίες που υπέστησαν το FDP και οι Χριστιανοδημοκράτες, κατά τις εκλογές στα περισσότερα κρατίδια) και τις ομοσπονδιακές εκλογές κέρδισαν – κατά κράτος – οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι. Σχηματίσθηκε λοιπόν κυβέρνηση συνασπισμού Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων με την ανοχή του κόμματος της Αριστεράς(Die Linke).
    ………………………………………………………………………………………………..

    ”Στις 3 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 24 χρόνια από την ένωση των δυο Γερμανιών. Ίσως σε καμία άλλη περίπτωση μια τόσο λαμπρή επέτειος δεν προκάλεσε τόσο αρνητικά σχόλια και από τις δυο πλευρές του Ατλαντικού.

    Οι περισσότεροι συμφώνησαν ότι η ενοποίηση ήταν πρόωρη και πως η Δυτική Γερμανία απλώς εξαγόρασε την Ανατολική για ένα κομμάτι ψωμί. Ο τότε επικεφαλής των σοσιαλδημοκρατών, Όσκαρ Λαφοντέν, προειδοποιούσε ότι η ενοποίηση θα δημιουργήσει ένα εσωτερικό χάσμα αντικαθιστώντας το φυσικό τείχος του Βερολίνου με ένα ταξικό τείχος ανάμεσα σε δυτικογερμανούς και ανατολικογερμανούς. Κανένας δεν ήθελε όμως να τον ακούσει.

    Και ύστερα η Γερμανία ανέλαβε και επισήμως το ρόλο της οικονομικής ατμομηχανής της Ευρώπης, αντιλαμβανόμενη την ΕΕ ως ένα πολύτιμο εργαλείο για την κυριαρχία της. Τα πλεονάσματα που παρουσιάζει σήμερα σε αντίθεση με τα τεράστια χρέη της ευρωπαϊκής περιφέρειας, που οδήγησαν σε κοινωνικές και οικονομικές περιπέτειες την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ισπανία, ήταν μια μόνο από τις συνέπειες που πολλοί προέβλεπαν αλλά ελάχιστοι ήθελαν να αντιμετωπίσουν κατάματα. Ευρώπη δυο ταχυτήτων και Γερμανία δυο ταχυτήτων.. Χρόνια Πολλά Βερολίνο. Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν”(ενόψει του Γ’ Γερμανο-ευρωπαϊκού πολέμου 😉

    Υπό το κράτος της επετείου της πτώσης του τείχους, ο 68χρονος πλέον Daniel Cohn-Bendit, υπουργός εξωτερικών της νέας γερμανικής κυβέρνησης και γνωστός υποστηρικτής της χώρας μας στην Ε.Ε., μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις με την ελληνική πλευρά – με το σκεπτικό ότι η ενσωμάτωση του σχεδόν αλκοολικού και αδιάφορου για εργασία πληθυσμού της πρώην ανατολικής Γερμανίας και άλλα παρόμοια βαρίδια που πρέπει να αντιμετωπίσει άμεσα η νέα γερμανική κυβέρνηση όπως αύξηση των επί δεκαετία καθηλωμένων μισθών των Γερμανών εργαζομένων, η ανόρθωση του κοινωνικού κράτους,… καθιστούν ανεδαφική την άμεση αποπληρωμή των 162-80=82 δις, συμφωνήθηκε η αποπληρωμή των γερμανικών οφειλών να γίνει με ευρωομόλογα που βαρύνουν την Γερμανία και που θα διατίθενται σε δέκα ετήσιες δόσεις.

    Με τις δόσεις αυτές θα άρχιζε να μειώνεται το συνολικό ελληνικό χρέος που το 2011 ήταν 340 δις και -μετά από επεισοδιακή Σύσκεψη Κορυφής των 27 ηγετών της Ε.Ε. τον Δεκέμβριο του 2013 – αποφασίσθηκε τελικά η επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους των 110 δις σε 20 έτη με επιτόκιο 2% (δηλ. όσο σχεδόν δανείζονταν το τέλος του 2013 οι τράπεζες από το ΕΚΤ).

    Tο δημόσιο χρέος μας είχε ανέλθει στα 400 δις στο τέλος του 2013. Η επιτροπή εντοπισμού του ανήθικου/επαχθούς χρέους εργάσθηκε συστηματικά από την ίδρυση της, επί 3 σχεδόν έτη και με εξέταση των προαναφερόμενων τριών όρων υπολόγισε το επαχθές χρέος και τους τόκους που προέρχονται απ’ αυτό .

    Έξη μήνες μετά την κυβερνητική μεταβολή, ψηφίσθηκε στην ελληνική βουλή η διαγραφή των απεχθών χρεών (των δημοσίων δαπανών που δεν χρησιμοποιήθηκαν προς όφελος των πολιτών, αλλά ήταν το αποτέλεσμα της διαφθοράς, των υπερτιμολογήσεων κλπ), που ανερχόταν στο 30% του συνολικού χρέους των 400 δις, δηλ. 120 δις. Αν αφαιρέσουμε από το συνολικό χρέος των 400 δις, τα 80 δις που συμψηφίσαμε με μέρος των γερμανικών κατοχικών αποζημιώσεων και το απεχθές χρέος των120 δις, απομένει χρέος μόνον 200 δις.

    Η φράση “ the greek pride” ή “ the greek filotimo” μεταφράζεται ως υπερηφάνεια, φιλότιμο, φιλοτιμία , υπεροψία (που για τους πραγματικούς φιλέλληνες αποδίδεται καλύτερα με την υπεροψία απέναντι σε κάθε ηλίθιο καθολικό ή προτεσταντικό κανόνα) εξηγούσε συνοπτικά τι πραγματικά συνέβη.

    Κυρίως, λόγω των επανειλημμένων καυστικών σχολίων γερμανικών εφημερίδων και περιοδικών (Focus, Spiegel, κ.λ.π.), με ελληνικό πείσμα και εφευρετικότητα, και με εργώδεις προσπάθειες, αύξηση παραγωγικότητας, παραγωγής και εξαγωγών, αύξηση της τουριστικής κίνησης κατά 30%, το δε β’ εξάμηνο του 2013, με μείωση δαπανών και αύξηση σχεδόν κατά 50% του ΠΔΕ, καταφέραμε, το τέλος του 2013, το ΑΕΠ να ανέλθει στα 240 δις, οπότε το εναπομένον χρέος, από 140% το 2011, μετά την παρέμβαση των θεών στην ελληνική τραγωδία «the greek dept/το ελληνικό χρέος (παιζόταν στα αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους), δηλ. «τους από μηχανής θεούς (διαγραφή και συμψηφισμό)», κατήλθε μόλις στο 83.3% του ΑΕΠ.

    Το 2013, ήταν μια χρονιά που άφησε άναυδους τους Γερμανούς, τους αξιωματούχους του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, του ΕΚΤ, του EFSF και της Ε.Ε., ενώ το τραγούδι από το ελληνικό μετα–punk συγκρότημα “The Greek Dept” που παιζόταν στα ραδιόφωνα και στις ιδιωτικες τηλεοράσεις όλης της Ευρώπης με τίτλο “I made it with my Greek way” ήταν –συμβολικά- η επιτυχία που αποτελούσε την καλύτερη εκδίκηση, και που αποστόμωσε δια παντός τους πικρόχολους αναλυτές κάθε είδους, γεννήτορες των κακών κριτικών για μια πενταετία………»

  88. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    69 – Σήμερα ζωγραφίζεις!!!

    75 – «Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι (υποτίθεται ότι) φώναζαν αλαλα!»
    Δηλαδή και την ρέγκε οι ΑΗΠ την είχαν βγάλει, κι όχι οι ξενέρωτοι Τζαμαϊκανοί.

  89. ΚΑΒ said

    78. Η φωτογραφία (του 1911) είναι του Φρεντ Μπουασονά, όχι βέβαια από τους Αρκιούς. Νομίζω και οι άλλες φωτό ότι είναι δικές του.

  90. ΚΑΒ said

    Προσοχή στα κύμβαλα αλαλάζοντα.

  91. Ιάκωβος said

    75, Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι (υποτίθεται ότι) φώναζαν αλαλα!

    Αλάλαζαν. Το ίδιο όμως λέει οτι φώναζαν κι οι σημίτες Ακκάδιοι στη Μεσοποταμία.

    Δε θα ακούσουμε ποτέ αληθινούς αλαλαγμούς, μια που δεν υπήρχαν γραμμόφωνα τότε. Μπορεί να ήταν και κάτι τέτοιο:

    Οι Βάσκοι έχουν για κραυγή το ιρίντζι, που το αναφέρουν και κάποια τραγούδια του Ισπανικού εμφύλιου. Τώρα κάνουν και διαγωνισμούς:

  92. ΚΑΒ said

    Υπήρχε και το ἐλελεῦ. Σχόλιο όρνιθες του Αριστ.364. Ἐπίφθεγμα πολεμικὸν τὸ ἐλελεῦ. οἱ προσιόντες γὰρ εἰς πόλεμον τὸ ἐλελεῦ ἐφώνουν μετά τινος ἐμμελοῦς κινήσεως. καθὸ καὶ Ἀχαιὸς Ἐρετριεὺς ἐν τῷ Φιλοκτήτῃ ποιεῖ τὸν Ἀγαμέμνονα παραγγέλλοντα τοῖς Ἀχαιοῖς.

    οι αρχαίοι ἠλάλαζον και ἠλέλιζον

  93. cronopiusa said

    90

    Η φωτογραφία του δάσκαλου είναι από τους Αρκιούς.

  94. ΚΑΒ said

    Κανείς δεν αμφισβήτησε τη φωτό της 28ης Οκτωβρίου από τους Αρκιούς!

  95. Γς said

    70:

  96. Γς said

    Μιλάει στον ΑΛΦΑ ΤιΒι τώρα η μητέρα του πιλότου του F16 που ολοκλήρωσε με τα ακροβατικά νούμερά του τη σημερινή στρατιωτική παρέλαση της Θεσσαλονίκης:

    -Είναι πολύ προσγειωμένο παιδι

    Μπλα μπλα μπλά και πάλι:

    -Είναι πολύ προσγειωμένο παιδι

    😉

    Με τα ακροβατικά νούμερά του επιβεβαίωσε πως «Οι Ουρανοί Είναι Δικοί Μας»!

  97. Γς said

    70:

    Don Gallo. Ο πάπαρος που αντί να τελειώσει τη λειτουργία με ένα
    «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών…αμήν»
    κάνει το πετραχήλι κόκκινη μαντήλα και ξεσηκώνει το εκκλησίασμα με το Bella Ciao

    Μακαρίτης πια. Μόνιμος κάτοικος της συνοικίας τω Παρτιζάνων του Κόκκινου Παραδείσου

  98. sarant said

    Ευχαριστω για τα νεότερα σχόλια!

    93 Κι εγώ πρώτα το ελελεύ σκέφτηκα.

  99. LandS said

    Βλακείες απαντήσεις συνέχεια.

    Ο «αέρας» είναι η μετάφραση του «Geronimo» που φωνάζουν οι Τζι Άιζ, ή οι Μαρίνς δεν θυμάμαι.

  100. physicist said

    #68. — Είναι η καινούργια αμυντική τετράδα του ΠΑΟΚ και μη γελάς. Έχεις προσπαθήσει ποτέ να κάνεις τούνελ σε παπά με ράσα; Ή πάλι σκέψου τείχος σε φάουλ φτιαγμένο από παπάδες με τα πόδια σε διάσταση. Η επιφάνεια που καλύπτουν είναι πολλαπλάσια από αυτήν των συμβατικών αμυντικών.

  101. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «Έχεις προσπαθήσει ποτέ να κάνεις τούνελ σε παπά με ράσα; »
    Tούνελ ,όχι! Μόνο Cut and Cover… 😆 😆
    «Kάτ απ το πόδια το λέμε φιλαράκι. Όχι και ορολογίες κάλτσιο, μέρα πούναι…:-)

  102. physicist said

    #101. — Α, δεν το λέμε τούνελ το κόλπο στα Ελληνικά; Σόρρυ, στ’ αλήθεια δεν το ήξερα.

  103. Spiridione said

    103.Ποδιά το λέμε.

  104. physicist said

    #104. — Ποδιά! Κάνω ποδιά. Μάλιστα. Πρώτη φορά το ακούω αλλά σε πιστεύω. 🙂

  105. Γς said

    Ωραιος κι ο Γκλέτσος.

    Γκλέτσος σε σχολική γιορτή: Οι δανειστές, οι τοκογλύφοι και τα μνημόνια να πάνε να γαμ……»

  106. Spiridione said

    Δεν βλέπεις αγώνες με ελληνικό σπικάζ;

  107. LandS said

    Αν πιστέψουμε την αγγλική Βικι οι Βυζαντινοί όταν επιτίθεντο φώναζαν Κύριε ελεησον και Σταυρός νικά. Σπάει, λοιπόν, η συνέχεια από το ελελεύ ή το αλαλά.
    Μπορεί να αναγεννήθηκε αυθόρμητα.

    Οι Γάλλοι που μας διδαξαν το μαρς μετά το εμπρός και το αρμ μετά τη θέση του ντουφεκού, τι φώναζαν;

  108. physicist said

    #107. — Όχι, Σπύρο. Λίγη μπαλίτσα βλέπω κι αυτή στη σύνοψη που έχει η σαββατιάτικη εκπομπή της ARD, μη νομίζεις. Κατεξαίρεση κανένα Τσαμπιολί στη φάση νοκ-άουτ που έχει και αγωνία.

  109. physicist said

    #108(β). — Σύμφωνα με τον αμίμητο David Letterman, the French were just walking backwards, blowing kisses.

  110. Μαρία said

    108
    hourra

  111. sarant said

    111 Δάνειο απο το αγγλ. hurrah.

  112. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Τεστ ελληνικής μπαλορολογίας για Φυσικό: Το κουκιάϊο πώς το λέμε ρε; Mολόγα το ορθόν, ή αλλιώς σε αφαιρώ τη νίκη της Κυριακής! 🙂

  113. physicist said

    #113. — Ποιο κουκιάιο; Το κουτάλι;

    Δεν σε κατανοώ, πρίγκηπα των Εφτά Εμιράτων και Εμίρη των Δύο Χαλιφάτων.

  114. Μαρία said

    112
    Μπλέκονται κι οι κοζάκοι http://www.cnrtl.fr/definition/hourra

  115. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    114. A, είσαι πίσω και στην Ιταλική ορολογία δηλαδή… 🙂
    Τεσπά, επειδή η ώρα είναι προκεχωρημένη δίδω τας απαντήσεις:
    Kουκιάιο (ο Πίρλο είναι ειδικός)=κουτάλι (όντως) = το σκαφτό ή άλλως «λόμπα» ή άλλως (στην περίπτωση μπέναλτυ) «αλά Πανένκα» 🙂
    Μιας και ανέφερες τους Κακεμίρηδες, όλες οι φαντεζί ενέργειες σε αράπικο σπηκάζ έχουν ένα και το αυτό όνομα¨
    ΑΛΛΑΑ!! 🙂

  116. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    115. Αυτό είναι Ούρααα!

  117. gryphon said

    Οι ιαχες παντως πρεπει να προηλθαν εμπειρικα ,Τπαρχουν περιορισμοι.Και η εργοφυσιολογια παιζει ρολο.Πως αναπνεουμε η πως γεμιζουν και αδειαζουν οι πνευμονες ειδικα οταν καποιος εφορμα η τρεχει και πρεπει να φωναξει ταυτοχρονα.Δεν θα μπορουσε π.χ να κανει μια λεξη που τελειωνει σε συμφωνο.Θα χαλουσε τον ρυθμο.Αντι να δινει ορμη θα την εκοβε.Οι αρχαιοι ελληνες ισως τα ειχαν ψαξει αυτα περισσοτερο.

  118. physicist said

    #116. — Αααααα! Το σκαφτό από θέση στάσης, άνευ παίρνω φόρα. Δεν τόξερα ούτε κι αυτό. Τα είχα μάθει τα καλτσιστικά ένα φεγγάρι αλλά τα ξέχασα τα πιο πολλά, μ’ αρέσανε όμως, είχανε έναν … αέρα. Κάτι κάλτσιο ντι ριγκόρε και πούντα λ’ ουόμο και μερακλήδικα γενικώς.

    Μιας και είπες για πέναλτι, είχα προχτές φλασιά απ’ τα πολύ παιδικά μου χρόνια. Με αφορμή τις άσκημες ειδήσεις για τον Κρόιφ, είδα ένα βιντέακι του Άγιαξ με τις πιο θρυλικές γκολάρες που έχει βάλει. Και είχε κι εκείνη όπου, ο μπαγάσας, αντί να βαρέσει κατευθείαν το πέναλτι, δίνει πάσα σ’ ένα συμπαίκτη, και το βάζουνε παίζοντας το ένα-δύο αφήνοντας τον τερματζή χαζό.

  119. Spiridione said

    Ουρρά
    https://www.google.gr/search?q=%22%CE%BF%CF%85%CF%81%CF%81%CE%AC%22&rlz=1C1AVNA_enGR602GR602&oq=%22%CE%BF%CF%85%CF%81%CF%81%CE%AC%22&aqs=chrome..69i57.3220j0j8&sourceid=chrome&es_sm=0&ie=UTF-8#q=%22%CE%BF%CF%85%CF%81%CF%81%CE%AC%22&tbm=bks

  120. gryphon said

    119
    Tα εχω δει κι εγω αυτα αλλα καπου διεκρινα μια επαρση αλλαζονεια κατι.Ειδικα απο τον Κροιφ.Δηλαδη εκινη την εποχη ειχαν φερει πραγματι επανασταση στο παγκοσμιο ποδοσφαιρο τοταλ φουτμπολ και τετοια και απο τους διθυραμβους δημοσιογραφων κλπ καπου το ειχαν παρει πολυ πανω τους και καπου κατεληξαν να αντιμετωπιζουν τους αλλους αφ υψηλου.Για αυτο και σαν τιμωρια ηρθε η ηττα απο τους γερμανους.
    Πιστευω οτι ακομη βλεπουν και ξαναωλεπουν τον αγωνα και ψαχνουν να βρουν πως στο καλο καταφεραν και εχασαν το πγκοσμιο κυπελο.

  121. physicist said

    #121. — Γι’ αυτό κι εγώ έχω έναν κρυφό (ή μάλλον φανερό) θαυμασμό για παίχτες με ρόλο ανασχετικό, για βράχους που δεν καταλαβαίνουν μία από Κρόιφ και Μόιφ. Ανέκαθεν με γοήτευαν ποδοσφαιριστές τύπου Μπαρέζι και Μαλντίνι. Θυμάμαι μάλιστα και μια διαφήμιση (αθλητικών ειδών ήτανε;) που έδειχνε πρώτα διάφορους επιθετικούς να κάνουν τσαλιμάκια και χαρούλες, και μετά εμφανιζόταν ο Μαλντίνι κι έλεγε: «και τώρα μπαίνω εγώ στο παιχνίδι». Όπου πέφτανε κάτι τάκλιν ξεγυρισμένα και σχόλαγε ο γάμος.

  122. physicist said

    Αρίσταρχος Φουντουκίδης δηλαδή. Βράχος, ντουλάπα, σέντερ-μπακ να τον βλέπεις και να τρέμεις, όχι φλώρικα πράματα.

  123. Ριβαλντίνιο said

    @ 79 Corto Maltese
    Ωραίες πληροφορίες και ωραίο τραγούδι !

    @ 86 ΛΑΜΠΡΟΣ
    @ 89α. ΛΑΜΠΡΟΣ
    Α, σ’ευχαριστώ πολύ ! Να ένα παλιό κομματάκι των TXC που πιστεύω ότι θα ταιριάζει σε έναν «αναρχοαυτόνομο» τύπο σαν κι εσένα. 🙂

    —————————————————————————————–
    http://www.leoforos.gr/football/story/75298/o-eroas-mimes-pierrakos-pic

    Ο ΗΡΩΑΣ ΜΙΜΗΣ ΠΙΕΡΡΑΚΟΣ
    Στο πεδίο της μάχης έπεσε ο πρώην παίκτης του Παναθηναϊκού στο έπος του ’40, τη στιγμή που έγραφε γράμμα στη μητέρα του!
    Ένας από τους πλέον διάσημους παίκτες της πρώτης 50ετιας από την ίδρυση του Παναθηναϊκού αποτέλεσε μια από τις ηρωικές και ταυτόχρονα τραγικές φιγούρες του έπους του 1940. Ο Μίμης Πιερράκος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 31 ετών στο πεδίο της μάχης από θραύσμα οβίδας ιταλικού βομβαρδιστικού, τη στιγμή που έγραφε γράμμα στη μητέρα του και τον αδερφό του.
    Το γράμμα βρέθηκε δίπλα στο πτώμα του και ανέφερε: «Δόξα τω θεώ είμαι καλά. Μην ξεχάσεις Στέφανε να μου στείλεις ένα πουλόβερ, λίγα τσιγάρα, ξυραφάκια και λίγο χαρτζιλίκι για κανένα καφεδάκι όταν μπαίνουμε σε κανένα χωριό και για κονιάκ. Σήμερα ήρθαν εχθρικά αεροπλάνα και τους ρίξαμε τρία. Από το ένα γλίτωσαν τρεις με αλεξίπτωτα. Τον έναν τον έπιασα εγώ με τρέξιμο για 5 χιλιόμετρα και αν με έβλεπε ο Σίμιτσεκ, θα με έπαιρνε στην Εθνική Ομάδα. Έπειτα από τα συγχαρητήρια βρήκα λίγο καιρό να σας γράψω ένα γράμμα. Τα πάμε υπέροχα στο μέτωπο, νομίζω ότι είμαι στην εξοχή…».
    Σε εκείνο το σημείο το γράμμα σταματάει αφού ο Δημήτρης Πιερράκος δεν κατάφερε να το τελειώσει ποτέ, όμως ο διοικητής της μονάδας του το κράτησε και το επέστρεψε στην Αθήνα. Με το τέλος του πολέμου το γράμμα έμεινε… ζωντανό και ήρθε στη δημοσιότητα λίγα χρόνια αργότερα.
    Ο «Μπρακ» όπως τον φώναζαν στον Παναθηναϊκό άφησε την τελευταία του πνοή στα εδάφη της Αλβανίας και θεωρείται ήρωας όπως όσοι πολέμησαν απέναντι στον φασισμό του Μουσολίνι και του Χίτλερ.

    O Μανιάτης Μίμης Πιερράκος στον θρυλικό αγώνα 8-2 είχε σκοράρει 2 γκολ κατά του ΟΣΦΠ.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CE%B9%CE%BF_%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%AC%CE%B8%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CF%8E%CE%BD_1929-1930#.CE.91.CF.80.CE.BF.CF.84.CE.B5.CE.BB.CE.AD.CF.83.CE.BC.CE.B1.CF.84.CE.B1

    Με το ξέσπασμα του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940 επιστρατεύτηκε και υπηρέτησε στο μέτωπο ως ασυρματιστής. Στις 18 Νοεμβρίου 1940 βρισκόταν στην περιοχή Διποταμιά της Βορείου Ηπείρου και το πρωί συνέλαβε αιχμάλωτο έναν Ιταλό αεροπόρο που είχε πέσει με αλεξίπτωτο. Αργότερα την ίδια ημέρα η μονάδα του δέχτηκε πυρά από το ιταλικό πυροβολικό. Ο Πιερράκος απασχολημένος να ολοκληρώσει μια επιστολή που έγραφε προς τον αδερφό του δεν έσπευσε να καλυφθεί, με αποτέλεσμα να χτυπηθεί από το θραύσμα μιας οβίδας και να σκοτωθεί.
    Θάφτηκε σε νεκροταφείο της Αλβανίας, μαζί με άλλους Έλληνες νεκρούς στρατιώτες. Μετά τον πόλεμο ο αδερφός του Στέφανος, με τη βοήθεια του έφεδρου λοχία Χαράλαμπου Παπαδόπουλου που συνυπηρετούσε με τον Μίμη και ενός βορειοηπειρώτη κατοίκου της Διποταμιάς που είχε βοηθήσει στην ταφή, εντόπισε τον τάφο του Μίμη Πιερράκου. Το 1950 μετέβη στην Αλβανία, από όπου μετέφερε τα οστά του, τα οποία τάφηκαν στο νεκροταφείο Ζωγράφου με τιμές, σκεπασμένα με την ελληνική σημαία και το λάβαρο του Παναθηναϊκού.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%AF%CE%BC%CE%B7%CF%82_%CE%A0%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%82#.CE.9F_.CE.B8.CE.AC.CE.BD.CE.B1.CF.84.CF.8C.CF.82_.CF.84.CE.BF.CF.85_.CF.83.CF.84.CE.BF.CE.BD_.CF.80.CF.8C.CE.BB.CE.B5.CE.BC.CE.BF_.CF.84.CE.BF.CF.85_.2740

    ———————————————————————–
    Ακόμη δυο παιδιά της προσέφερε η ομάδα χόκεϋ επί χόρτου του ΠΑΟ.

    «Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο οι αθλητές του χόκεϊ Κλέων Ζάχος και Λευτέρης Φρατζεσκάκης έχασαν τη ζωή του στο Αλβανικο μετωπο.»
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BD%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8C%CF%82_(%CF%87%CF%8C%CE%BA%CE%B5%CF%8A_%CE%B5%CF%80%CE%AF_%CF%87%CF%8C%CF%81%CF%84%CE%BF%CF%85)#.CE.99.CF.83.CF.84.CE.BF.CF.81.CE.AF.CE.B1

    Κατ’άλλες πληροφορίες :

    «Στα χρόνια της Κατοχής δεν έγινε κανένας αγώνας χόκεϋ και το τμήμα υπολειτουργούσε. Μετά την Κατοχή και την εμφύλια σύγκρουση των «Δεκεμβριανών» του ‘44, ο Παναθηναϊκός επιχείρησε να δραστηριοποιηθεί ξανά στο σπορ. Η προσπάθειά των «πρασίνων» ήταν εξαιρετικά δύσκολη, τόσο λόγω των άθλιων οικονομικών συνθηκών που άφησε ο Πόλεμος και η Κατοχή στον Σύλλογο, όσο και εξαιτίας της απώλειας δύο εκ των κορυφαίων αθλητών του: ο μεν Ελ. Φραντζεσκάκης δολοφονήθηκε στα επεισόδια του Δεκεμβρίου, ο δε Κλ. Ζάχος αρρώστησε σοβαρά από τις κακουχίες της εποχής.»
    http://www.leoforos.gr/erasitexnhs/story/66298/e-istoria-tou-prasinou-hokeu

  124. ΚΑΒ said

    Ωραίες οι παράτες, όμορφες οι συνεχείς δηλώσεις για το δημόσιο σχολειό

    http://www.ert.gr/oloklirothike-i-mathitiki-parelasi-stin-athina/

    αλλά να κάνουμε και εφαρμογή για τα απομακρυσμένα νησάκια μας.

    http://www.naxostimes.gr/mikres-kyklades/4090-video-me-mayra-perivraxionia-i-parelasi-sti-sxoinoyssa

  125. Σε παλαιότερη επίσκεψίν μου στην γείτονα Ιταλία, πέτυχα σε ένα στοκατζίδικο και αγόρασα αυτό το, ας πούμε εφηβικού κοινού, βιβλίο

    που παρουσιάζει τα πρόσωπα, τις καταστάσεις και τα γεγονότα, από τις παραμονές του τελεσιγράφου, μέχρι την κατάληψη της Αθήνας, με πολύ υλικό, φωτογραφίες, δημόσια και ιδιωτικά ντοκουμέντα, αναμνήσεις πρωταγωνιστών και τέτοια. Έχει ενδιαφέρον να βλέπεις πράγματα που έχεις ζήσει (ή «ζήσει») παρουσιασμένα από την άλλη πλευρά.

    Βρήκα ενδιαφέροντα και πολλά πράγματα τύπου trivia, όπως το κείμενο του ιταλικού τελεσιγράφου (του τελευταίου κομματιού του, του «δια ταύτα»), αποκόμματα ιταλικών εφημερίδων που σχολίαζαν σατιρικά – υποτιμητικά φωτογραφίες ευζώνων («truppe in pantofole»), κ.λπ.

    Οι πρώτη – πρώτη παράγραφος του βιβλίου: «Η εκστρατεία στη Ελλάδα (Οκτώβριος 1940 – Απρίλιος 1941) θα μείνει στη μνήμη ως ο πιο παράλογος πόλεμος που έκανε ποτέ ο στρατός μας. Κανένα από τα κίνητρα που αναλύονται στις επόμενες σελίδες δεν μπορεί να δικαιολογήσει το ανώφελο χύσιμο αίματος στα αλβανικά βουνά, ανάμεσα σε Ιταλούς και Έλληνες φαντάρους, ανάμεσα σε δύο λαούς δηλαδή, που είχαν πάντοτε διατηρήσει άριστες φιλικές σχέσεις».

  126. ΚΑΒ said

    Ούρρα, ούρρα!

  127. Γς said

    Ούρααα, Ουρρά

    ουράhttps://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Weewee.JPG/225px-Weewee.JPG

    ούρα

    και ουρά

  128. Γς said

    φτου!

    Ούρααα, Ουρρά

    ούρα

    και ουρά

  129. Ριβαλντίνιο said

    @ 127 ΚΑΒ
    Μπράβο ρε φίλε ! Μόλις ετοιμαζόμουν να το βάλω !

    ——————————————————


    😆 😆 😆

  130. ΚΑΒ said

    Μαρία, σε κάποιο βιβλίο Νεοελληνικής λογοτεχνίας, νομίζω Α΄ Λυκείου, υπήρχε ένα κείμενο στο οποίο καταρρίπτονταν διάφοροι μύθοι μεταξύ των οποίων και το «αέρα,αέρα». Προσπαθώ να το θυμηθώ, αλλά… Μήπως η δική σου μνήμη που είναι αξεπέραστη μπορεί να βοηθήσει;

  131. sarant said

    124: Ώστε είχε ομάδα χόκεϊ ο Παναθηναϊκός -ρε τι μαθαίνει κανείς!

    126 Πολύ ενδιαφέρον και ωραίο το απόσπασμα.

  132. JEK said

    Καλησπέρα σας,
    Χρόνια τώρα αναρωτιέμαι γι’αυτά τα «ημέτερα τμήματα προκαλύψεως». Το πρώτο κύμα εισβολής,τις πρώτες μονάδες των συνόρων,τα φυλάκια,τις σκοπιές,τους πρώτους νεκρούς. Ξέρουμε κάτι για την πρώτη ώρα,που ίσως να ήταν νωρίτερα από τις 5.30;

  133. sarant said

    133 Καλησπέρα, φίλτατε. Λογικά΄θα πρέπει να ξέρουμε, αλλά στη στρατιωτική ιστορία είμαι σκράπας.

  134. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A4%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%81%CE%B7%CF%82

  135. Ριβαλντίνιο said

    @ 132α. sarant
    Τα τμήματα της Πανάθας (της αγνής και της ατρόμητης ) κατά την διάρκεια της ιστορίας της :

    Ποδόσφαιρο,Μπάσκετ, Βόλλεϋ , Στίβος, Ενόργανη Γυμναστική, Κολύμβηση, Καταδύσεις, Συγχρονισμένη Κολύμβηση, Κωπηλασία, Ιστιοπλοϊα, Πυγμαχία, Πάλη, Άρση Βαρών , Σκοποβολή , Τοξοβολία,Ποδηλασία, Ξιφασκία, Πινγκ-Πονγκ, Μοντέρνο Πένταθλο, Τρίαθλο, Μπιλιάρδο, Τένις, Χόκεϋ επί Χόρτου, Σκάκι, Ποδοαντισφαίριση, Θαλάσσιο σκι, Πόλο, Τζούντο, Καράτε, Κικ Μπόξινγκ, Ποδόσφαιρο Σάλας, Μπέηζμπολ, Πάγκμπι, Χάντμπολ, Φυσιολατρικό Τμήμα, Ορειβασία και δεν ξέρω αν ξεχνάω κάποιο.

    ————————————————————-
    Πρώτη φορά βλέπω τέτοιο χάρτη της Β. Ηπείρου.

    Η πρώτη γραμμή δείχνει τι θέλαμε εμείς (1919), δηλ. το μέγιστο. Οι Αγγλογάλλοι μας δίναν λίγο παρακάτω (2η γραμμή) αφήνοντας έξω Τεπελένι, Κλεισούρα, Μοσχόπολη. Οι ΗΠΑ (3η γραμμή) μας δίναν μόνο τις ελληνόφωνες περιοχές (Χειμάρρα, Αργυρόκαστρο, Άγιοι Σαράντα) αφήνοντας έξω τις βλαχόφωνες( Κορυτσά ). Οι Ιταλοί (4η γραμμή) πρότειναν αυτό που τελικά πήραμε. 😦

  136. Γς said

    135:

    Από το λίκνο για τον Βασίλειο Τσιαβαλιάρη:

    >ήταν ο πρώτος πεσόντας του Ελληνοϊταλικού πολέμου

    Το έχουμε εξαντλήσει. Κι όμως, πόσο θα μου άρεσε «ο πρώτος πεσών»

    όπως εδώ

    Αλλά τί ανακατεύομαι;

  137. Earion said

    Η πολεμική ιαχή «Αέρα!»

  138. Spiridione said

    Πατριωτικοί στίχοι του Σουρή απ’ τους βαλκανικούς πολέμους:
    Ουρρά βοούν σημερινοί
    κι αρχαίοι πολεμάρχοι
    και τους φονιάδες στο σχοινί
    κρεμούν του Πατριάρχη
    κλπ.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=51866&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASXASdASZASZASEAAi&CropPDF=0

  139. Spiridione said

    Μια περιγραφή της μάχης του Σαρίκαμις από το βιβλίο του Χριστόφορου Τσέρτικ ΄΄Στις Επαλξεις του Καρς΄
    «Δώδεκα φορές σε μια νύχτα ρίχτηκαν οι Τούρκοι απ’ τα προχώματα του αντικρινού δάσους, που ήταν χωμένα μέσα στα χιόνια, για την κατάληψη της πόλης. Πάνω στη μεγάλη γέφυρα ήρθαν με τους Ρώσους στήθος με στήθος. Το άλλα…α.α.α… και τα ουρρά..α..α…….έσμιγαν σε ένα άγριο μουγκρητό ζώου που το σφάζουν…»
    http://www.santatsormik.gr/history-laography/tsormik/historical/59-sarikamis-war

  140. Πέπε said

    @140: Δηλαδή άλλαααα ήταν τούρκικη ιαχή;

    Το αναφέρει και ο Σολωμός:

    Ολιγόστευαν οι σκύλοι,
    Και Αλλά εφώναζαν, Αλλά
    Και των Χριστιανών τα χείλη
    Φωτιά εφώναζαν, φωτιά. (Ύμνος, στρ. 68)

    Φανταζόμουν όμως πως εννοούσε ότι φώναζαν Αλλάχ, Θεέ μου.

  141. Γς said

    141:

    Αλλααα, Άλλα της, και όπα της.

  142. Γς said

    138:

    Πάει και τελειωσε!

    [θα έλεγα]

  143. sarant said

    138 Όπου είχα γράψει:

    Νόμιζα πως το είχα ξαναπεί, αλλά ενώ συμφωνώ κι εγώ ότι η ιαχή χρησιμοποιήθηκε σε μάχη πρώτη φορά στους βαλκανικούς, δεν θα τη συνέδεα με κανένα επεισόδιο σαν αυτά που παραθέτετε.

    Η φράση «αέρα» ‘προς αποπομπήν οχληρού τινός’ δεν υπήρχε μόνο στην Κρήτη για τον ζητιάνο εκείνο που λέει το παράθεμα του Εαρίωνα, αλλά ήταν πανελλήνια και καταγράφεται π.χ. στις Παροιμίες του Πολίτη.
    Πάρε τον αέρα σου,
    και πιο αναλυτικά: αέρα βγάνουν οι στεριές
    και με πλατειασμό «αέρα βγάνουν οι στεριές / τραβάτε λέρες και σκουριές» (στον Βενιζέλο, φράση προς αποπομπήν)
    και με συντόμευση «Αγέρ’ αγέρα».

    Όταν υπάρχουν όλες αυτές οι καταγραφές από τον 19ο αιώνα, νομίζω ότι δεν είναι ανάγκη να πάμε στην ιστορία του ζητιάνου Μουσταφά, που εμφανίζεται ως επεξηγηματικός μύθος.
    Γιατί δεν ακούστηκε νωρίτερα η ιαχή, αν το «αέρα» προς αποπομπήν οχληρού είναι παλιό;
    Ε, διότι πριν από τους βαλκανικούς δεν είχαμε άλλες συγκροτημένες μάχες που να τις νικήσαμε -το 1897 δεν θα το φωνάζαμε βέβαια.

    Μένει βέβαια να ψάξει κανείς (που έχει 36ωρες μέρες) σε σώματα του τέλους του 19 αι. π.χ. στον Ρωμηό, να δει αν το «αέρα» χρησιμοποιείται ευρύτερα ως ιαχή. Μπορεί να το έχει στο τέλος του Τυχοδιώκτη ο Χουρμούζης, μπορεί και όχι.

  144. Γς said

    Ναι, Δεν το είχα προσέξει το σχόλιό σου εκεί.

    >Μένει βέβαια να ψάξει κανείς (που έχει 36ωρες μέρες)

    Και κάποιος, ο αντμινιστρέιτορ:

    >Είχα την εντύπωση ότι μόνο εσύ τις έχεις τόσο μεγάλες.
    😉

  145. Μαρία said

    141
    Ο Αλλάχ που προφέρεται Αλά είναι και πολεμική ιαχή.

  146. Μαρία said

    146
    https://books.google.gr/books?id=44k4AAAAMAAJ&pg=PA272&lpg=PA272&dq=cri+de+guerre+ottoman&source=bl&ots=7jgZpiWrNT&sig=BlFGk_uQF8h-aA8-63B4Tc3JhEQ&hl=en&sa=X&ved=0CEEQ6AEwBmoVChMIhKDuzLDmyAIVQsYaCh17-Qgl#v=onepage&q=cri%20de%20guerre%20ottoman&f=false

  147. Λ said

    Το αδελφάκι του ουρά!

  148. Γς said

    Μας έφτιαξες!

  149. Κουνελόγατος said

    Καλημέρα. Μιας και πιάσαμε και τα ποδοσφαιρικά, κάποιο σάιτ-μπλογκ δεν ξέρω τι, έγραψε ότι ο Νίκος Γόδας (παίκτης του Ολυμπιακού), εκτελέστηκε το 1948 από τους Γερμανούς. Άλαλα τα χείλη των ασεβών (παραδοσιακό τραγούδι της Τζαμάικα)…

    http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0CBsQFjAAahUKEwjxlcvaiOfIAhVE8RQKHY3TDi0&url=http%3A%2F%2Ffimotro.blogspot.com%2F2015%2F10%2Fblog-post_6933.html&usg=AFQjCNHRIRXSOsUwiShk9qDStcyDWVO7AA

  150. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα νεότερα!

    150: 🙂 !!

  151. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ενδιαφέρον και χαρακτηριστικό το πέρασμα του Καραγάτση από τη Γενική Ασφάλεια, δίπλα στους Κορνάρο, Καρβούνη, Κορδάτο, … και άλλους, που περιγράφει ο Βάρναλης.
    Ο Μίχαλος Ρούσης, σαν περσόνα του, φαίνεται ότι προϋπήρχε της περιγραφής του στο χαρτί. Γιατί να κρατήσουν περισσότερο τον Κοτζάμπαση του Καστρόπυργου οι Τούρκοι;

    Και, πάντως, ο Καραγάτσης είναι βέβαιον ότι πίστευε βαθιά αυτό που, χρόνια αργότερα, είπε με την γνωστή αφοπλιστική του ευστοχία ο φίλος της γυναίκας του Τσαρούχης, ότι, δηλαδή, «οι χειρότεροι εχθροί της Ελλάδας υπήρξαν οι (νεο)έλληνες».

  152. cronopiusa said

    Video: Τα μηχανοκίνητα στην παρέλαση στη Μενεμένη

    http://www.gocar.gr/videos/watch/42136,Parelash_28hs_Oktwmvrioy_-_dhmos_Menemen.html

    με την αρμόζουσα μουσική υπόκρουση

  153. ΚΑΒ said

    131 Άμα το παιδεύεις, θά ‘ρτει να σε βρει.

    Ο πόλεμος δεν είναι πανηγύρι. Άλλο η πραγματικότητα, άλλο η μυθοποίηση.

    http://users.sch.gr/symfo/sholio/kimena/terzakis_aprilis.htm

  154. Ριβαλντίνιο said

    @ 154 ΚΑΒ
    Έλα ρε μεγάλε ! Δεν θυμόμουν ότι ήταν του Τερζάκη. Αξέχαστο :

    «- Και οι τσολιάδες, ε; Το τσαρούχι!

    – Ποιο τσαρούχι;

    – Των τσολιάδων, διάολε!

    – Οι τσολιάδες, απάνω, δε φοράνε τσαρούχια.

    – Δε φοράνε τσαρούχια;

    -Όχι.

    – Και γιατί δε φοράνε τσαρούχια;

    – Γιατί τα τσαρούχια γλιστράνε στα βράχια. Αρβύλες φοράνε, να, σαν κι εμάς.»

  155. Idom said

    Καλημέρα σας!

    Περί αέρος:

    Υπάρχει σύγκλιση απόψεων βλέπω, ότι οι περισσότερες (και αποτελεσματικότερες;) πολεμικές – και δη επιθετικές – ιαχές περιέχουν άφθονα φωνήεντα και μάλιστα καταλήγουν σε ανοικτά φωνήεντα.

    Αυτό σημαίνει ότι οι λαοί των θερμών κλιμάτων (τουλάχιστον οι αυτόχθονες) έχουν πλεονέκτημα, γιατί οι γλώσσες τους περιέχουν έτσι και αλλιώς πολλά φωνήεντα.

    Το οποίο με τη σειρά του εξηγεί γιατί απέτυχαν (τελικά) οι Βίκινγκς να κατακτήσουν τον κόσμο. Όταν έχεις για πολεμική ιαχή κάτι σαν σχγκρζν δεν πας πολύ μακριά (κατακτητικά) …

    Idom

  156. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    156,
    η θεωρία περί πολλών φωνηέντων στα θερμά κλίματα και, αντίθετα, συμφώνων στα ψυχρά έχει προ πολλού καταρριφθεί.
    Δεν ξέρω αν αστειεύεσαι στο σχόλιό σου -δεν βάζεις και καμιά φατσούλα για να μας βοηθήσει (τις μισώ, αλλά αναγνωρίζω ότι μπορούν να πάνε ένα βήμα πιο πέρα από τις λέξεις…)

  157. sarant said

    157 Το θέμα αυτό θα το θίξουμε και σε ένα άρθρο την άλλη βδομάδα, μου λένε εγκυρες πηγές μου 🙂

  158. Idom said

    Γεια σου Γιώργο!

    Μού αρέσει να είμαι μυστηριώδης και να αφήνω τους άλλους να αναρωτιούνται.

    Να, τώρα θα το πάω ακόμα πιο μακριά και αν μπορείτε διαψεύστε με:
    Τα ανοιχτά φωνήεντα είναι καλά για επιθέσεις: «αέρα», «γιούργιαααα» κ.λπ..
    Τα μεσαία είναι καλά για το παιχνίδι: «ένα λεπτό κρεμμύδι, έο, βαγγέο»…
    Τα κλειστά είναι καλά για άμυνα. Αν έχεις προσέξει, σε όλα τα κόμικς όταν μία κυρία συναντάει ένα ποντικό στην κουζίνα της, σκαρφαλώνει σε ένα σκαμνί και φωνάζει «Ιιιιιιιιιιιιιιιιι!».

    Δε θα μού πεις τώρα ότι έχουν καταρριφθεί και το κόμικς προ πολλού;! Μια χαρά πουλάνε! 🙂

    Idom

  159. ΚΑΒ said

    Είδαμε, καμαρώσαμε,»νιώσαμε υπερήφανοι», ας θυμηθούμε και τι λέγαμε.

    http://www.avgi.gr/article/5979889/ex-onuxos

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: