Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης – Τα εγγόνια

Posted by sarant στο 10 Νοέμβριος, 2015


Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή συνέχεια είναι η πεντηκοστή τέταρτη, και είναι η τρίτη του 11ου κεφαλαίου, που έχει τον τίτλο: Ένας επικούρειος στον καιρό μας. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 60, αλλά η σημερινή συνέχεια εκτείνεται και στην επόμενη δεκαετία. Να πω ότι κανονικά η συνέχεια αυτή έπρεπε να δημοσιευτεί την προηγούμενη Τρίτη, αλλά το ανάβαλα.

Στην αυλή του σπιτιού του στο Φάληρο με τα δυο μεγαλύτερα εγγόνια του

Στην αυλή του σπιτιού του στο Φάληρο με τα δυο μεγαλύτερα εγγόνια του

Η ευτυχία του ποιητή ολοκληρώθηκε σαν άρχισαν να έρχονται τα εγγόνια. Το 1959 απόκτησε τον πρώτο του εγγονό, που κατά το έθιμο πήρε το όνομά του. Ο ποιητής λάτρεψε τον «συνώνυμο, συνεπώνυμο και συμπατρώνυμο» απόγονό του, ωσπου η γέννηση της πρώτης του εγγονής, το 1962, και της δεύτερης το 1968 τον έκαναν να μοιράσει ακριβοδίκαια στα τρία την αγάπη του.

Φάνηκε από την πρώτη πως κατείχε στην εντέλεια «την τέχνη του να είσαι παπούς», όπως λέει στους Αθλίους ο Ουγκώ. Ιδίως από τοτε που τα εγγόνια του άρχισαν να μιλάνε και να επικοινωνούν ανέλαβε σημαντικό μέρος της διαπαιδαγώγησή τους. Πολύ σύντομα το γραφείο του έγινε ο αγαπημένος τόπος όπου τα μικρά παίζανε και συχνά μάλωναν ή έκαναν τις σκανταλιές τους. Ο ίδιος, με την παροιμιώδη ηρεμία του ήταν ικανός να γράφει στίχους ανεπηρέαστος από τον ορυμαγδό των μικρών. Μια σκηνή είναι χαρακτηριστική. Τα δύο μεγαλύτερα εγγόνια πάλευαν σωρός κουβάρι στο πάτωμα του γραφείου ενώ το μικρότερο καβάλα στο σβέρκο του ποιητή τον χτένιζε ανάποδα. Την ίδια στιγμή ο Νίκος πανευτυχής και απόλυτα ήρεμος έγραφε έμμετρο ποίημα στο Στρατή τον Αναστασέλλη.

Καθιερώθηκε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς κάθε χρόνου να μεταμφιέζεται σε Αγιο Βασίλη και να μπαίνει ξαφνικά από τη μπαλκονόπορτα ή από άλλη ασυνήθιστη είσοδο φορτωμένος με δώρα. Εξ άλλου τα μάγευε κάνοντας διάφορες ταχυδακτυλουργίες, από τις απλούστερες: να «κόψει» το δάχτυλό του ή να «μακρύνει» το χέρι του, ως τις περισσότερο πολύπλοκες: να φάει αναμένα σπερματσέτα (στην πραγματικότητα μήλα κομμένα κυλινδρικά με φυτίλι καρυδόψυχα, που ανάβει και καίγεται εύκολα), να κάνει ένα σπιρτόκουτο να χορεύει στη ράχη του χεριού του ή να ρίχνει σε ένα μαντίλι σπιρτόξυλα, που τα μικρά τα σπάγανε με τα χέρια τους αλλά κατόπιν όταν άνοιγε το μαντίλι τα σπιρτόξυλα βρίσκονταν ακέραια!

Εξάλλου καθιερώθηκε να πηγαίνει με τον Γρηγόρη τα μικρά ώς το δημοτικό σχολείο της γειτονιάς τους, οπου και τους έδινε χαρτζιλίκι. Όταν τα εγγόνια μεγάλωσαν ακόμα περισσότερο άρχισε να τους γράφει γράμματα τα καλοκαίρια από το Τολό ή το Ξυλόκαστρο. Στην αρχή τούς έστελνε εικονογραφημένα κείμενα σε μορφή περιοδικού ή εφημερίδας, αργότερα όμως έστελνε κανονικά γράμματα γεμάτα κέφι, συχνά έμμετρα. Παράδειγμα:

Τετάρτη 23 Ιουλίου 1972

Νίκο λεβέντη
γεια χαρά!
Σου γράφω απ’ το Τολό.
Είναι βραδάκι, κάθομαι στου μαγερειού τη σάλα
σ’ ένα τραπέζι στη γωνιά, ενώ ένα πλήθος παρδαλό
γεμίζει τα τραπέζια τ’ άλλα.

Γίνεται τέτοιος σαματάς λες κι είσαι σε παζάρι
κι είναι του Πύργου της Βαβέλ το γλωσσικό χαρμάνι.
Ο δόλιος σερβιτόρος μας, που τόνε λένε Πάρι,
χίλια κομμάτια γίνεται μα πού να τους προκάνει.

Δε μοιάζει ο Πάρις σαν παιδί του βασιλιά των Τρώων
και πιθανότατα μ ’ αυτούς να συγγενεύει μόνον,
ότι σ’ αυτόν το πιάτο τον οφείλει πας ο τρώων,
γιατί εκείνος κουβαλά τα πιάτα των θαμώνων

Εφέτος Νίκο το Τολό σα ν’ άλλαξε λιγάκι.
Φτιάξαν το δρόμο του ίσιονε, φαρδύ, καλοστρωμένο,
και βάλαν λάμπες – προβολείς αντίκρυ στο νησάκι,
που τα Σαββατοκύριακα φαντάζει φωτισμένο.

Μα κατά τα άλλα τίποτες. Η πλήξη μένει πλήξη,
η θάλασσα πάντα καλή αν και λιγάκι κρύα,
τις Κυριακές μαγέρικα και μαγαζιά έχουν πήξει
επιδρομή των πελατών του φεστιβάλ αγρία.

[…]

Στα χαρτιά του παππού υπάρχει και η εξής χειρόγραφη εφημερίδα που μου έχει στείλει, που έχει πολλή δουλειά και πολλά νοήματα, που είναι ζήτημα πόσα θα έπιασα όταν τη διάβασα -που δεν ήμουν ακόμα 8 χρονών, διότι όπως μπορώ να συμπεράνω πρέπει να γράφτηκε τον Σεπτέμβριο του 1967. Η χρονολογία 959 άλλωστε είναι απλώς αντιστροφή της καβαφικής 595, αφού ο τίτλος παραπέμπει στο καβαφικό ποίημα «Μελαγχολία του Ιάσονος Κλεάνδρου, ποιητού εν Κομμαγηνή, 595 μΧ». Μόνο ο τίτλος βέβαια, το ποίημα καθαυτό όχι παρά την υπογραφή. Και βέβαια το σκίτσο, με τις ανορθόγραφες λεζάντες παραπέμπει στον Μποστ, αλλη μεγάλη αγάπη του.

efimeris

Να μεταφέρω και το ποίημα

Τι εξοχή να κάμεις τον Σεπτέμβριον;
Βροχή κι αγέρας. Πώς να κολυμπήσεις;
Μέρες πολλές στερούμενος ειδήσεις
ν’ ανησυχάς και για το έμβρυον!!

Έξω από την ταβέρνα τον Γρηγόριον
ν’ αφήνεις και να τρως καυτές μαρίδες
θαμώνες ένα-δυο μουστακαλήδες
κι εσύ σε μια γωνιά (στο περιθώριον)

Άλλοτε πάλι η πλάκα να ωρύεται
αμερικανικούς βρυγμούς οδόντων
χορεύει ένας Ντιντής εκ των ενόντων
και σένα τ’ άντερό σου ανακυλίεται.

Κι οι Γερμανοί ξανάρχονται. Ξυλόκοτες
με δαύτους, στραβοκάνες τευτονίδες.
Γυναίκες; Όχι αλίμονο -σανίδες.
Σανίδες απελέκητες, αλλόκοτες.

ΞΕΒΑΦΗΣ

 

Advertisements

59 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης – Τα εγγόνια”

  1. Κουνελόγατος said

    Καλόοοοοοοοοοοοο, καλημέρα. Ωραίος παππούς.

  2. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Ας μου επιτραπεί μια διόρθωση. Επειδή τους Άθλιους τους έχω διαβάσει 2-3 φορές σε διάφορες εκδόσεις από μικρός, (όπως κι έχω δει και άλλες 2-3 κινηματογραφικές βερσιόν με τελευταία το μιούζικαλ) το «η τέχνη του να είσαι παππούς» δεν είναι από τους Αθλίους, αλλά από την ομότιτλη ποιητική του συλλογή L’Art d’être grand-père.

  3. Παναγιώτης Κ. said

    Τύχη είναι…να είχες παπού σαν τον παπού του Νικοκύρη 🙂

  4. Γς said

    >Σανίδες απελέκητες, αλλόκοτες.

    ΞΕΒΑΦΗΣ

    Α, το ξεβάφω δεν το είπαμε χτες

  5. Γς said

    2:

    Μα εσύ είσαι Αθλιος πλέον.

    Εξπέρ των Αθλίων.

    Μιζεράμπλ Σπιράλ.

  6. atheofobos said

    …ν’ ανησυχείς και για το έμβρυον!!
    Σε ποιό έμβρυο αναφέρεται;
    Για τα δύο ποιήματα του Καβάφη που αναφέρονται στην Κομμαγηνή αλλά και για το Ιεροθύσιο της, έχω γράψει στο ποστ μου:
    ΙΙ- ΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΕΡΟΘΥΣΙΟ ΤΗΣ ΚΟΜΜΑΓΗΝΗΣ ΦΤΑΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΑΒΑΦΗ, ΤΟΝ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΟΦΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ
    http://www.atheofobos2.blogspot.gr/2008/05/blog-post_25.html

  7. Γς said

    6:
    Πολύ ωραίο. Εύγε

    Από τό ποστ:
    >ανέβηκε μέχρι την κορυφή ξεγλωσσιασμένος

    Ούτε για το ξεγλωσσιασμένος είπαμε κάτι χτες

  8. Με πρόλαβε (πάλι) ο Σπάιραλ. Αν δεν κάνω λάθος το είχα διαβάσει για το Certificat!

  9. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    έγραφε έμμετρο ποίημα στο Στρατή τον Αναστασέλλη. Εεεε, μήπως είστε από τη Λέσβο;

    Πυρομανής ο παπούς ! Όλο με σπίρτα και σπαρματσέτα !

    Τα ποιήματα όμως, και τα δύο, υπέροχα !

  10. IN said

    6: Προφανώς το έμβρυο είναι η αδερφή του Νίκου που γεννήθηκε το 1968 (άρα ήταν έμβρυο το 1967) εξ ού και η χρονολόγηση του ποιήματος.

  11. Γς said

    8:

    Κι ένας
    Πλονζέρ Λαβαμπό Μιζεράμπλ

  12. IN said

    Και μια μικρή διόρθωση στην ανάγνωση, αν διαβάζω καλά το χειρόγραφο: «ν’ ανησυχάς» όχι «ν’ ανησυχείς».

  13. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Α, ευχαριστώ πολύ για τη διόρθωση.

    10: Ακριβώς.

  14. gpoint said

    Πολύ ωραίο το σημερινό

  15. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ο σπουδαίος παπούς*του Νικοκύρη,τυχαίο; 🙂
    Αγαπησάρικο,τρυφερό.Οικείο.Στη φωτό όλη η αγάπη του κόσμου.
    Είναι μεγάλη τέχνη να είσαι μπαμπάς κοριτσιών έχει μεταπλάσει τον Ουγκώ στα μέτρα του ένας φίλος με δυο κόρες(και συμφωνώ).
    ΚΣΗΛΟΚΑΣΤΡΟ κλπ, μη μας τα στερείς.Δεν τα «βλέπω».π.χ. δίπλα στην ΕΚΣΕΔΡΑ,δεξιά κοιτώντας το κείμενο,τί γράφει; ΚΑΘΥΖΜΕΝΟΣ;ΛΟΥΖΜΕΝΟΣ;

    *ή παππούς;

  16. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    115 τέλος. Μήπως ΛΙΑΣΜΕΝΟΣ;

  17. spiral architect said

    @5: Πάψε Θερναδίερε! 😀

  18. sarant said

    15-16
    Παππούς κανονικά.
    Τα χειρόγραφα τα άφησα για άσκηση 😉
    Λέει ΕΝΑΣ ΛΟΥΟΜΕΝΟΣ

  19. Πάνος με πεζά said

    Εντός του «τείχους» του Ξυλοκάστρου, δεξιά από το ποδήλατο, υπάρχει η αναγραφή «ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ», αλλά αυτό που είναι πιο πάνω, κάτω από τη λέξη «ΤΡΙΚΑΛΑ», δεν το βγάζω με τίποτα…

  20. sarant said

    Αυτό δεν το βγάζω ούτε εγώ…

  21. Πάνω δεξιά, κάτω από τη λέξη Τρίκαλα, έχει έναν ανθρωπάκο που σκαρφαλώνει στην κορφή και δίπλα γράφει

    ο Με
    ρεμε-
    της

    Μήπως ήταν κάνας τεχνίτης που τον καλούσαν το καλοκαίρι για τίποτε μερεμέτια ή μικροδουλειές;

  22. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ευχαριστώ.
    21.ΤΡΙΛΑΛΑ σα να γράφει.Σκύλε για συνδύασε το Μερεμέτη σου…(σα γαϊδουράκι βλέπω τη φιγούρα γω)

    Η ΤΑΥΕΡΝΑ ΠΟΥ ΤΡωΜΕ(ταυριά 🙂 )

    ΠΑΡΑΤΙΡΙΤΕ ΠΛΙΡΙΣ ΕΡΙΜΙΑ ΕΙΣ ΤΙΝ ΤΕΟΣ ΚΟΖΜΟΒΡΙΘΙΝ ΠΛΑΖ. Θεϊκή ανταπόκριση από τον έρημον ήδη αιγιαλόν 🙂

  23. sarant said

    21-22 Τρίκαλα είναι (Κορινθίας)

    Αν είναι Μερεμέτης ή Μερουμέτης (με το ου να γράφεται με ένα γράμμα) δεν το ξέρω. Μπορεί να είναι κάποιος που είχε αυτό το παρατσούκλι.

  24. Γιάννης Ιατρού said

    21:
    η λέξη «ΤΡΙΚ(Λ)ΑΛΑ» αναφέρεται μάλλον στα Τρίκαλα Κορινθίας, πάνω από το Ξυλόκαστρο.
    Αλλά πριν τη λέξη «Μερεμέτη» και πρίν το «Ο» υπάρχουν κι άλλα δύο γράμματα (?), ποιός ξέρει τι σημαίνουν

  25. sarant said

    Θα μπορούσε να είναι α- δηλαδή α στερητικό και παύλα.

  26. Γιάννης Ιατρού said

    και γιατί να τονίζεται το α Νίκο;
    και τι να σημαίνει ο σταυρός (?), αριστερά από το ανθρωπάκι; Που μάλλον είναι κάτι άλλο, γιατί υπάρχει και μία γραμμή, παράλληλη με το βουνό, πίσω από το ανθρωπάκι.

  27. IN said

    26 και προηγούμενα: Ωραία δουλειά βρήκαμε! Το σημαδάκι πάνω στο «α» είναι προφανώς ψιλή. Το σημάδι πίσω από το «α» θα μπορούσε να είναι παύλα. Επίσης, εγώ τη λέξη που διαβάζετε «Μερεμέτης» την διαβάζω κάτι σαν Μιρουμετους. Νομίζω το τέταρτο και το προτελευταίο γράμμα είναι σίγουρα «ου» (γραμμένο σαν ένα γράμμα), τα δύο «μ» (κεφαλαίο και μικρό) είναι σίγουρα αυτά, αλλά για τα υπόλοιπα γράμματα δεν είμαι καθόλου σίγουρος. Θα μπορούσαν να είναι κάτι άλλο και να βγαίνει κάποιο νόημα που – προφανώς- δε βγαίνει από τη λέξη «Μιρουμέτους».

    Παρατήρηση: μακάρι να μπορεί από κάπου ο παππούς να δει ότι 48 χρόνια μετά η ζωγραφιά του αποτελεί αντικείμενο ομαδικής αποκρυπτογράφησης ανθρώπων που βρίσκονται (με μια μικρή δόση υπερβολής, θα λέγαμε) στις τέσσερις γωνιές του πλανήτη, μέσω ενός μέσου (του Διαδικτύου) που ούτε καν τότε θα μπορούσε να φανταστεί.

  28. Γιάννης Ιατρού said

    27: πολύ ωραίο σχόλιο 🙂
    Για την ψιλή και το ου συμφωνώ.

  29. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Τρίκαλα ναι,τα γνωστά(παλιά παλιά ήταν στο δήμο Τρικάλων,το Ξυλόκαστρο)έλεγα μήπως Τρίλαλα για κάποιο παιχνίδισμα.
    27.Εξ ολοκλήρου και στη δική μου σκέψη.Ου βλέπω κι εγώ 🙂

  30. Γιάννης Ιατρού said

    Μήπως είναι το ανθρωπάκι εκκλησία (σταυρός!); Οπότε Ο ά (γιος) Μ*
    Αρχίζω να ψάχνω να δώ τι υπάρχει εκεί πάνω ….

  31. Πάνος με πεζά said

    Μια που πιάσατε αγίους, ήρθαν και τα ύστερα του κόσμου…

    H λέξη πάντως, κρατάει καλά το μυστήριό της !

  32. sarant said

    30 Πριν δω το σχόλιό σου σκέφτηκα κι εγώ τον άγιο Μ!

  33. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Στα υπόψη, ΣΥΚΙΑ που σημειώνει στο δέντρο αριστερά,χωρίς ν΄αλλάζει την ορθογραφία,είναι και γνωστό θέρετρο, περιοχή,παραλία,του Ξυλόκαστρου. Έχει κι ένα ευκρινές Α από πάνω της.Ανω Συκιά,λέμε τώωρα

  34. Spiridione said

    Νικοκύρη, από μικρός φαινόσουνα μελετηρός 🙂

  35. Μπας και είναι Μουχαμέτης, ο Μωάμεθ δηλαδή;
    Αυτό θα εξηγούσε το περίεργο καπέλλο του ανθρωπάκου (–> τουρμπάνι) αλλά την ιστορία με τα βουνά και το Μωάμεθ.
    Λέω μην και όλο λέγανε να πάνε καμιάν εκδρομή στα Τρίκαλα Κορινθίας αλλά όλο και την αναβάλανε, μπας και φιλοτιμηθούν τα Τρίκαλα νάρθουν πιο κοντά.

    Εάν είναι όντως ο Μωάμεθ, ο παππούς ήταν Charlie προτού γίνει cool. 😎

  36. Πάνος με πεζά said

    @ 35 : To σχόλιο, όχι του άρθρου, αλλά ολόκληρης της συνέχειας !

  37. Πάνος με πεζά said

    Τώρα βέβαια, όλοι σας βλέπετε ανθρωπάκο, εγώ βλέπω σκύλο με δίκωχο…Θα το κοιτάξω…

  38. 37

  39. Σαν «ο κ. Μερουμετης» φαίνεται, αλλά μάλλον είναι Μερεμέτης http://tinyurl.com/oc7qyzy

  40. sarant said

    35 Καλή ιδέα αλλά δεν βγαίνει παλαιογραφικά -και για τα κυβικά του Γρηγόρη τα Τρίκαλα ηταν μάλλον απαγορευμένη γη

  41. Μα ακριβώς επειδή ο φουκαράς ο Γρηγόρης ήταν σαράβαλο, όλο θα λέγανε να πάνε στο βουνό, στα Τρίκαλα, αλλά δεν τα κατάφερναν.

  42. Alexis said

    «ο κ. Μερεμέτης» φαίνεται να λέει.
    Στο κανονικό μέγεθος φαίνεται πιο καθαρά, στη μεγέθυνση του #24 κάπου χάνεται.

    Πολύ καλό το ποίημα της κάρτας! Εξαιρετικό το «χορεύει ένας Ντιντής εκ των ενόντων»!

    Το 1959 ο Νίκος Σαραντάκος απέκτησε τον πρώτο του εγγονό, σε ηλικία 56 ετών.
    Σήμερα ο εγγονός αυτός είναι 56. 🙂

  43. Γιάννης Ιατρού said

    39, 42:

    Το κ. με τόνο;

  44. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Θανάσης Μερεμέτης,μήπως;

    «Οταν ακούστηκε το όνομα Σουκατζίδης Ναπολέων, και η βροντερή απάντηση «Παρών!», όλο το στρατόπεδο πάγωσε. Επαιρναν τον Ναπολέοντα, το διερμηνέα του στρατοπέδου που βοηθούσε και στήριζε όλους τους κρατούμενους. Και η συγκίνηση έγινε ακόμα πιο μεγάλη όταν παρέδωσε τη σφυρίχτρα και τα χαρτιά στο δεύτερο διερμηνέα Θανάση Μερεμέτη.»

    http://e-oikodomos.blogspot.gr/2014/09/blog-post_87.html

  45. nirevess said

    Ήταν ακόμα η εποχή που ο Σεπτέμβρης είχε βροχή κι αέρα

  46. Ανάμεσα στο Ξυλόκαστρο και τα Τρίκαλα Κορινθίας, και κοντύτερα στο Ξυλόκαςτρο, υπάχουν τα Μερτικαίικα (google maps) που με λίγη φαντασία βγαίνουν Μερτικέικα στην ζωγραφιά, τοποθετημένα ακριβώς ανάμεσα σε Ξυλόκαστρο και Τρίκαλα.

  47. #43
    Αυτό που φαίνεται σαν οξεία μπορεί να είναι υπόλειμμα της αριστερής κάθετης κεραίας του «κ».

  48. sarant said

    42 Και ο εγγονός αυτός δεν έχει εγγονό, ούτε καν εγγονή 🙂

    46 Θέλει όμως αρκετή φαντασία 🙂

  49. Πάνος με πεζά said

    ΤΡΙΚΑΛΑ – Θα’με Χαρούμενος; Πώς σας φαίνεται; έχω χρησιμοποιήσει και τον άνθρωπο-σκύλο, τον οποίο θεώρησα διωρθωτική μουτζούρα.

  50. sarant said

    Ωστόσο τα τρία τελευταία γράμματα είναι σαφώς -της…

  51. Πάνος με πεζά said

    Ναι, πραγματικά, είναι ολόιδιο με το «της» του «Ντιντής». Κι εκείνο που παρατηρώ στο άλλο, μεγάλο κείμενο, είναι ότι στα πεζά γράμματα, και παρά την έλλειψη χώρου, δε γράφει το «ου» σε σύμπτυξη (όπως άλλωστε νομίζω ότι δε γινόταν κιόλας, παρά μόνο στα κεφαλαία).
    Επίσης παρατηρώ ότι το «α», ενδιάμεσα σε μια λέξη, το κάνει καλλιγραφικό, ενώ στην αρχή της, το κάνει σαν ψάρι.
    Τώρα, αν βοηθάνε σε κάτι αυτά,…

  52. Βάταλος said

    Εντιμώτατε κ. Σαραντάκο,

    1) Επιθυμών ο γερο-Βάταλος να ίδη αν τολμάτε να τα βάλητε με τους ισχυρούς εκδοτικούς οίκους από τους οποίους εξαρτάται το παντεσπάνι σας, σάς προσφέρη εν μεζεδάκι ολκής διά το προσεχές Σαββάτον. Θα τολμήσητε, άραγε, να το αναρτήσητε; Ίδωμεν: «Κοντός ψαλμός αλληλούϊα», που λέγουν και οι σοφοί Γαλιλαίοι…

    Πρόκειται περί των απομνημονευμάτων της Αμερικανοβουλγάρας μητρός του Τζέφρυ, Μαργαρίτας Παπανδρέου, άτινα εκυκλοφόρησαν προσφάτως από τας εκδόσεις «Πατάκη». Την επιμέλειαν του βιβλίου και την μετάφρασιν από τα αγγλικά έχουσι κάμει ο αδελφός του Τζέφρυ, Νίκος Παπανδρέου και η νύφη του Τζέφρυ, γνωστή δημοσιογράφος Μαριάνθη Αλεξίου (σύζυγος Ανδρίκου). Μεταξύ πολλών άλλων φαιδρών, η Μάργκαρετ ισχυρίζεται (εν τη σελίδι 456) ότι η 4η Αυγούστου επεβλήθη την 28ην Οκτωβρίου 1940!.. Πρόκειται περί μνημειώδους γκάφφας, και θεωρώ αδιανόητον να μη την επισημάνη το Σαραντάκειον Ιστολόγιον, επειδή αφορά τας εκδόσεις «Πατάκη». Διά του λόγου το αληθές, ιδού πώς κράζωσι την γκάφφαν της 92χρονης Αμερικανοβουλγάρας φεμινιστρίας η χθεσινή «Καθημερινή» και η σημερινή «Εστία»…

    http://www.kathimerini.gr/838165/opinion/epikairothta/politikh/telika-poios-einai-h-stegh
    http://www.naftemporiki.gr/frontpages/10/11/2015/imerisies-politikes/estia/back/full

    2) Σήμερον 10η Νοεμβρίου 2015 είναι η 77η επέτειος θανάτου του Μεγάλου Ειρηνιστού (διό και ο Εθνάρχης Βενιζέλος τον προέτεινε διά το Βραβείον Νόμπελ Ειρήνης τω 1931, ως έχει αποκαλύψει παλαιότερον ο κ. Σαραντάκος https://sarantakos.wordpress.com/2010/05/20/kemal/ και αλλαχού). Θα επερίμενα από κάποιον Ρωμιόν αναγνώστην του παρόντος Σαραντακείου Ιστολογίου να υπενθυμίση εις τους Εθνικοπαράφρονας θαυμαστάς του μπαρμπα-Γιάννη Μεταξά ότι την επαύριον του θανάτου του Ατατούρκ (11 Νοέμβρη 1938) ο Αρχηγός της 4ης Αυγούστου απέστειλε συλλυπητήριον τηλεγράφημα εν Αγκύρα διά τον «Σφαγέα των 353.000 Ποντίων» και διέταξε τον διορισμένον Δήμαρχον Θεσσαλονίκης Κοσμόπουλον να μετονομάση την «Αποστόλου Παύλου» εις «οδόν Κεμάλ Ατατούρκ»! Κατά τα άλλα, οι Ρωμιοί εθνικοπαράφρονες λατρεύουν τον Μεταξάν και μισούν θανασίμως τον Ατατούρκ!..

    Αξίζει να επισημανθή ότι εις το τηλεγράφημά του ο Μεταξάς ομιλεί διά το… «ευγενές τουρκικόν έθνος»!!.. Μεταφέρω επί λέξει το τηλεγράφημα του Μπαρμπα-Γιάννη: «Η Ελλάς ουδέποτε θα λησμονήση ότι ο Πρόεδρος Κεμάλ Ατατούρκ υπήρξε ο κύριος θεμελιωτής της Ελληνοτουρκικής συνεννοήσεως και ότι εσφυρηλάτησε τους δεσμούς αδιαλύτου φιλίας, ήτις ενώνει τας δύο χώρας μας εν τω κοινώ ιδεώδει της ειρηνικής συνεργασίας. Θα διατηρήση πιστώς την συγκεκινημένην ανάμνησιν του μεγάλου εκλιπόντος, του οποίου το κραταιόν έργον θα κατευθύνη διά παντός τας τύχας του ΕΥΓΕΝΟΥΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ..»!!

    ΙΔΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΙΣΤΗΡΙΑ από το «Ελεύθερον Βήμα» της 12ης Νοεμβρίου 2015

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    πρώην Ρωμιός, πάντοτε Έλλην και ουδέποτε κάφρος

  53. Ριβαλντίνιο said

    @ 52 Βάταλος
    Η μεγαλύτερη πλάκα είναι που περιγράφει τον Ανδρέα ως αντιστασιακό ! 🙂

    Η εξωτερική πολιτική των Βενιζέλου και Μεταξά την δεκαετία του ’30 ήταν ορθή.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Balkan_Pact
    https://en.wikipedia.org/wiki/Salonika_Agreement

  54. Alexis said

    #47: Αυτό ακριβώς νομίζω κι εγώ.

    #48: Άλλος ο τότε πενηντάρης κι άλλος ο σημερινός, ή τουλάχιστον έτσι θέλουμε να πιστεύουμε! 😀

  55. Γιάννης Ιατρού said

    49: Πάνο, 2-3 σχόλια επ’ αυτού (μου φάνηκε αρχικά καλό και το έψαξα λίγο)
    1. γιατί το (μ) (του «θά Με») να το έχει γράψει κεφαλαίο;
    2. μάλλον δεν πρόκειται για χ (χαρούμενος). Αν περάσεις το τμήμα αυτό από φίλτρο, τότε προκύπτει αυτή η εικόνα

    3. αυτό που γράφει ο Νίκος στο 50

  56. Γιάννης Ιατρού said

    55: συμπλήρωμα στο #3 Νίκο, το «της» στο τέλος εμένα μου φαίνεται περισσότερο σαν «τος» ή «τους» (αν ήταν «ου» σε σύμπτυξη)

  57. 54 β: Σαφώς και έτσι είναι, και μάλιστα στην εποχή μας ο πενηντάρης περνάει την δεύτερη μετακίνησή του προς το κάτω μέρος του φάσματος, αν δεχτούμε ότι η πρώτη έγινε επί Κωνσταντάρα – Ζαμπέτα. 🙂

  58. Πάνος με πεζά said

    55 : Από όλη την ανάλυση, το πιο λογικό φαίνεται το «ο α-Μερεμέτης», άλλο που δε βγάζει νόημα…

  59. sarant said

    58 και πριν
    Μπορεί να είναι και εσωτερικό αστείο, δηλαδή κάποιος που έκανε μερεμέτια στο ξενοδοχείο και πήρε αυτό το παρατσούκλι. Και ίσως, που σταμάτησε να τα κάνει και του βάλανε στερητικό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: