Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο κατάφρακτος καρπός

Posted by sarant στο 12 Νοεμβρίου, 2015


Ένας καρπός που δεν λείπει από το σπίτι την εποχή αυτή, είναι τα καρύδια, καθώς βρίσκονται στην εποχή τους, ξερά μεν φρέσκα δε -πριν από κανα μήνα έβρισκες χλωρά, βρεμένα, αλλά αυτά δεν κρατάνε πολύ. Μ΄ένα μαχαίρι πλατύ στην κόψη τα ανοίγω από πίσω σε δυο μισά, που είτε με το καλό είτε με το ζόρι παραδίνουν την ψίχα τους. Οπότε, ταιριάζει, λέω, να ανεβάσω πάλι ένα παλιότερο άρθρο μου, που έχει επίσης συμπεριληφθεί στο βιβλίο μου Οπωροφόρες λέξεις.

walnutΣτον Πωρικολόγο, το υστεροβυζαντινό σατιρικό ποίημα όπου προσωποποιούνται τα φρούτα, οι ξηροί καρποί παρουσιάζονται σε δεύτερη μοίρα, ως σωματοφύλακες (βάραγγοι) των αρχόντων: ο Καρύδιος, ο Κάστανος και ο Λεπτοκάρυος και άλλοι.

Οι Βάραγγοι, να πούμε για την ιστορία, ήταν Ρως και σκανδιναβοί μισθοφόροι (αργότερα και αγγλοσάξονες), που συγκροτήθηκαν σε σώμα από τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο και σταδιακά αποτέλεσαν το πιο επίλεκτο τμήμα της αυτοκρατορικής φρουράς στο Βυζάντιο από τον 11ο αιώνα και μετά, πιο αξιόπιστο από τους ντόπιους οι οποίοι ήταν επιρρεπείς σε πραξικοπήματα. Δεν αποκλείεται ο ανώνυμος συγγραφέας του Πωρικολόγου να διαλέγει αυτή την παρομοίωση επειδή οι ξηροί καρποί έχουν κι αυτοί πανοπλία, το κέλυφός τους, άρα δίνουν την εντύπωση του πολεμιστή. Και ο επικεφαλής αυτής της φρουράς, που αποτελεί μια ξεχωριστή οικογένεια μέσα στον κόσμο των οπωρικών, δεν είναι άλλος από το καρύδι.

Και λεξιλογικά αν το σκεφτούμε, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα καρύδια είναι ο κατεξοχήν ξηρός καρπός, αν σκεφτούμε ότι οι αρχαίοι τους ξηρούς καρπούς τους αποκαλούσαν «κάρυα», περίπου όπως τις οπώρες τις έλεγαν «μήλα». Πάντα τα ακρόδρυα κάρυα λέγουσιν, επισημαίνει ο Αθήναιος. Τα καρύδια τα έλεγαν σκέτα κάρυα όταν δεν υπήρχε περιθώριο για σύγχυση αλλά και Περσικά κάρυα ή βασιλικά κάρυα, δηλαδή προερχόμενα από τον βασιλιά της Περσίας. Η ανάμνηση του βασιλιά μένει και στην επιστημονική ονομασία της καρυδιάς που είναι Juglans regia, δηλαδή βασιλική.

Αυτό το περίεργο λατινικό Juglans σημαίνει, όσο κι αν αυτό δεν φαίνεται διά γυμνού οφθαλμού, «Διός βάλανος» (Jovis glans)· βέβαια οι Έλληνες, π.χ. ο Θεόφραστος, αποκαλούσαν Διός βάλανο τα κάστανα, αλλά δεν είναι καθόλου σπάνιο να αποκαλείται ένας καρπός με όνομα που έχει χρησιμοποιηθεί και για κάποιον άλλο.

Η λέξη καρύδιον, υποκοριστικό του κάρυον, είναι ήδη αρχαία. Όταν χάθηκε η έννοια του υποκορισμού, έμεινε το καρύδι. Το κάρυον, που απαντά πρώτη φορά στον Αριστοφάνη, δεν έχει ασφαλή ετυμολογία. Υπάρχει το λατινικό carina, που σημαίνει το καρυδότσουφλο αλλά και την καρίνα του πλοίου, όμως το πιθανότερο είναι η λατινική λέξη να είναι δάνειο από κάποια ελληνική (καρύινος, δηλ. καρυδόμορφος, οπότε και η ελληνική λέξη καρίνα θα είναι αντιδάνειο).

Στις δυτικοευρωπαϊκές γλώσσες η λέξη για το καρύδι, και γενικά για τα φρούτα με σκληρό κέλυφος, προέρχεται από μια ινδοευρωπαϊκή ρίζα από την οποία προήλθαν το λατινικό nux (γαλλικό noix, ιταλικό noce, ισπανικό nogal) και το αγγλικό nut (και όλα τα συναφή γερμανικά και σκανδιναβικά). Στα αγγλικά, το καρύδι λέγεται ειδικότερα walnut, που ετυμολογικά είναι το «ξένο κάρυο» ή το «γαλατικό», επειδή στην Αγγλία ήρθε από τη Γαλατία· το πρώτο συνθετικό ήταν wealh στα παλιά αγγλικά και αυτό το wealh είναι που βρίσκεται στη ρίζα των λέξεων Ουαλός, Βαλόνος, Βλάχος, πάντα εννοώντας κάποιους ξένους. (Ναι, το ξέρω ότι εδώ αξίζει και χρειάζεται άρθρο).

Στις σλαβικές όμως γλώσσες το καρύδι λέγεται ορέχ ή περίπου, και την ονομασία αυτή τη βρίσκουμε στο τοπωνύμιο Αράχοβα που υπάρχει σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και που σημαίνει καρυδότοπος. Βέβαια, κάποιοι εθνοπρεπείς προσπαθούν με το ζόρι να βρουν ελληνική ετυμολογία στην Αράχοβα, αλλά καταφέρνουν μόνο να γίνουν αστείοι. Πέρα από την πασίγνωστη Αράχοβα του Καραϊσκάκη και του χειμερινού τουρισμού, Αράχοβα ονομαζόταν επίσης το χωριό Καρυές της Λακωνίας, που βρίσκεται κοντά στην αρχαία πόλη Καρυές, με τον περίφημο ναό της Αρτέμιδος, από όπου ονομάστηκαν και οι Καρυάτιδες (αρχικά ιέρειες του ναού), και που βέβαια είναι καρυδότοπος.

Παρεμπιπτόντως, στην Ήπειρο το καρύδι λέγεται «η κοκόσια», οι κοκόσιες στον πληθυντικό. Ο ηπειρώτης ποιητής Γιώργος Κοτζιούλας θυμάται τα μαθητικά του χρόνια, προπολεμικά, όταν το μεσημεριανό τους προσφάι στο σχολείο ήταν τέσσερες πέντε «κοκόσιες», καρύδες που τύχαινε να ’ναι και μισοσάπιες ή «κουστενίκες», δηλαδή δύσκολα έβγαινε το «σούμπρο» τους, η ψίχα.

Το καρυδότσουφλο το αναφέραμε πιο πάνω· φυσικά, πέρα από την κυριολεξία, έχουμε και τη μεταφορική του σημασία, όπου σημαίνει το παλιό ή μικρό σκάφος που κλυδωνίζεται στα κύματα. Έχουμε επίσης τον Καρυοθραύστη, το σύνεργο που σπάει τα καρύδια αλλά και το περίφημο μπαλέτο του Τσαϊκόφσκι. Έχουμε και το λαϊκό δίστιχο που λέει «το κάστανο θέλει κρασί και το καρύδι μέλι / και το κορίτσι φίλημα πρωί και μεσημέρι».

Το καρύδι έχει έντονη παρουσία στην λεξικογραφία και στη φρασεολογία μας. Καταρχάς, καρύδι λέμε το μήλο του Αδάμ· καρύδια λέμε όμως και τους όρχεις –και μάλιστα, γούστο έχει ότι στα νέα ελληνικά «καρυδώνω» σημαίνει «στραγγαλίζω κάποιον», αλλά στα αρχαία «καρυδώ» σήμαινε «ευνουχίζω άλογο»!

Από τις φράσεις, η γνωστότερη ίσως είναι η κάθε καρυδιάς καρύδι, που τη λέμε για σύναξη ανθρώπων κάθε λογής και φυράματος. Εικάζω ότι γεννήθηκε στις μεγάλες πολιτείες (ίσως την Πόλη) και ότι αρχικά δήλωνε απλώς ανθρώπους κάθε εθνικότητας χωρίς να υπεισέρχεται αναγκαστικά η έννοια της ποικίλης ηθικής ποιότητας. Στη συνέχεια, η σημασία εξελίχθηκε στη σημερινή, σχεδόν πάντα μειωτική για το ποιόν των ανθρώπων αυτών.

Για κάποιον σκληροτράχηλο αντίπαλο, που δύσκολα μόνο μπορούμε να τον καταβάλουμε, λέμε ότι είναι σκληρό καρύδι. Η λέξη χρησιμοποιείται αρκετά στην αθλητικογραφία· ανάλογη έκφραση (tough nut to crack) υπάρχει και στα αγγλικά –προφανώς πρόκειται για ανεξάρτητο σχηματισμό, μια και η εικόνα είναι πεντακάθαρη.

Τα κούφια καρύδια είναι οι μωρολογίες, τα λόγια του αέρα. Η φράση είναι τίτλος βιβλίου του Αλέξανδρου Πάλλη, ενώ επίσης την έχει χρησιμοποιήσει και ο Μακρυγιάννης: τους άλλους τους γέλαγε με κούφια καρύδια –λόγια παχιά λέει για τον Κωλέττη. Ακόμα, τα κούφια καρύδια είναι δηλωτικό του ανύπαρκτου ή πολύ κακού φαγητού –για κάποιον καταδεχτικό, που ό,τι και να του δώσεις θα το φάει, λένε μόνο κούφια καρύδια δεν τρώει· ενώ για τον φαταούλα, τον αχόρταγο, τρώει και τα κούφια καρύδια.

Στο slang.gr βρίσκω για τον όχι και πολύ ικανό ή έξυπνο τη φράση «δεν τα σπάει τα καρύδια». Υπάρχει και η παλιότερη φράση, που λεγόταν για υγιέστατο άνθρωπο, ιδίως παιδί, «το μάγουλό του σπάει καρύδια», μια και τα σφιχτά μάγουλα είναι ένδειξη καλής υγείας. Υπάρχει και η γνωστή χυδαία έκφραση με το «… σπάει καρύδια».

Τέλος, για περιπτώσεις όπου εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά, π.χ. όταν ένα παράπτωμα τιμωρείται και ένα άλλο όμοιο περνάει ατιμώρητο, λέμε «δηλαδή, τα δικά μας είναι καρύδια και βροντούν, ενώ των αλλονών σύκα και ζουλιούνται; (και, άρα, δεν ακούγονται)». Όπως λέει ειρωνικά σε ένα διήγημά του ο Καρκαβίτσας, Ο πλούσιος ό,τι κι αν κάμει είναι καλά καμωμένα: Του φτωχού είναι καρύδια και βροντάνε· του πλούσιου είναι σύκα και δεν ακούγονται. Όταν ξέρεις ότι ο άλλος ξέρει τη φράση, μπορεί να τη διατυπώσεις πιο οικονομικά: «τα δικά μας σύκα και τα δικά σας καρύδια;» Αλλιώς, καλύτερα όχι, γιατί μπορεί να παρεξηγηθείς, αν πάρουμε υπόψη και τις πονηρές σημασίες που έχουν και τα σύκα και τα καρύδια.

 

139 Σχόλια to “Ο κατάφρακτος καρπός”

  1. Κουνελόγατος said

    Ακόμη μια ωραία μέρα, ευχαριστώ. Να προσθέσω ότι το τοπωνύμιο Αράχωβα υπάρχει και σ’ άλλες περιοχές, λ.χ. Νομό Αχαϊας αν δεν κάνω λάθος…

  2. Επίχαρμος said

    Καλημέρα. Να θυμηθουμε και τα σκληρά καρύδια της Φρουτοπίας

  3. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Συμπληρώνω, στην πολύ ωραία παρουσίαση, τα «καρυδάκια», γνωστά εργαλεία που «παντρεύονται» με την καστάνια.

    Το καρύδι, καθαρισμένο, αποκαλείται πια «καρυδόψιχα», και φυσικά έχει και πολύ ακριβότερη τιμή, ξεπερνάει το δεκάρικο στο κιλό…

    Από καρυοθραύστες, θυμίζω ένα παλιότερο στυλ, που μπορεί να μην το ξέρουν κάποιοι, αφού οι περισσότεροι σύγχρονοι καρυοθραύστες είναι μοχλοί είδους (μάλιστα, χρησιμοπιοιείται και σαν παράδειγμα).
    Να λοιπόν ο…σπειρωτός καρυοθραύστης, πολύ κουραστικός φυσικά, σε…σκληρά καρύδια !

    Θυμίζω και τον εξαίρετο συνάδελφο Φαίδωνα Καρυδάκη, κορυφαίο πολιτικό μηχανικό. μεταξύ των άλλων, έκανε κι ένα φοβερό έργο ψυχής : όταν το ένα του παιδί σκοτώθηκε στη διάβαση της Κηφισίας, στο ύψος του Κολλεγίου, ανέλαβε να φτιάξει μια πεζογέφυρα, για να μη σκοτωθούν στο μέλλον άλλα παιδιά εκεί…

  4. Πάνος με πεζά said

    Μοχλοί δεύτεροy είδους, η λέξη που μου λείπει.

  5. Πάνος με πεζά said

    Εδώ, κάτι παραπάνω αν θέλετε, για τη γέφυρα.
    Kαι συγνώμη και για τα ορθογραφικά, ο καφές είναι ακόμα άπιωτος ! 🙂

  6. Γς said

    Καλημέρα

  7. Πάνος με πεζά said

    Και το κείμενο που σας παρέθεσα, δεν το είχα διαβάσει ποτέ, κι άντε να δούμε πώς θα δουλέψω τώρα…
    Τέλος πάντων, είναι ο τρόπος που «ξεκολλάνε» και προχωράνε τα πράγματα συνήθως στην Ελλάδα…

  8. Γς said

    5:
    >ο καφές είναι ακόμα άπιωτος ! 🙂

    Πρόσεχε!

  9. LandS said

    και μάλιστα, γούστο έχει ότι στα νέα ελληνικά «καρυδώνω» σημαίνει «στραγγαλίζω κάποιον»

    Από το «καρύδι». Το Adam’s apple των αγγλόφωνων.

  10. Θρασύμαχος said

    http://vintage-erotic.net/greece/στην-ελλαδα-σπαει-καρυδια-1985

  11. Γς said

    6:

    Καρυοθραύστης

    αλλά και παγοθραυστης

  12. Γς said

    Και μια μάντρα καρύδια
    [ή κάπως έτσι]

  13. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Είμαι σε συνέδριο και δεν θα μπορέσω να πολυσχολιάσω

  14. Πάνος με πεζά said

    @ 13 : {M.N.M. ON] Αφού πολυασχολιάζεις, πώς να πολυσχολιάσεις ! 🙂 [M.N.M. OFF}

  15. Γς said

    «Τρεις δεσμούς είχα στη ζωή μου: Τον Πλωρίτη, τον άλλον γνωστό δεσμό και τον Καρύδη»
    [πριν παντρευτεί τον Παπαμιχαήλ].

    Τον Καρύδη τον ξέρω είναι ο Καρύδης Φουκς της Μάρως Κοντού.

    Ο «άλλος γνωστός δεσμός» όμως ποιος είναι;

    Κι έχεις και τους Βάραγγους που ξέπεσαν σε μαραγκούς

  16. Κουνελόγατος said

    15. κο κοκοκοκο κοκοκοκο κοκοκοκο…..

  17. alexisphoto said

    καλημέρα,
    μην ξεχάσουμε και τα καρυδάκια – που πάνε παρέα με την καστάνια.

    Για μεγάλα παιδιά 🙂

  18. cronopiusa said


    Καλή σας μέρα!!!

  19. Γς said

    Ηταν κι η χαρισματική Καρυάτις. Στα πρώτα βήματα του Ελληνικού ιντερνετ.
    Που οι σελίδες της στέκονταν δίπλα στις σελίδες Σαραντάκου

    Α, κι η καρυδόπιτα. Το γλυκό μου.

    Θα πάρετε ένα κομμάτι;

  20. Γς said

    Θα πάρετε ένα κομμάτι;

  21. Πάνος με πεζά said

    @ 15 : Για χάρη της, λέγεται ότι ανακαίνισε το Μέγαρο της Πλακεντίας στην Πεντέλη…
    http://api.ning.com/files/LXVEH03eqnWEzIc1SeDjIXP2Fv*daDqeOrWfitMVLRGNpvidV-AT-SATgfoTU7PF4wBnWeTfgDxSzn-6EPQ42Jj05*s2ApCq/DSC_4204.jpg?width=737&height=501

  22. Earion said

    …για περιπτώσεις όπου εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά, […], λέμε «δηλαδή, τα δικά μας είναι καρύδια και βροντούν, ενώ των αλλονών σύκα και ζουλιούνται»

    Θαυμάσια έκφραση, που δεν την γνώριζα, και είμαι ευγνώμων που την έμαθα. Θα τη χρησιμοποιώ στο εξής γιατί μου αρέσει πολύ.

    Φερειπείν σήμερα, που μαθαίνω ότι στέλνονται στην ολομέλεια της Βουλής προς επικύρωση δώδεκα πράξεις νομοθετικού περιεχομένου της τωρινής κυβέρνησης. Εγώ νόμιζα ότι οι ΠΝΠ είναι Κακό Πράγμα (a Bad Thing), αλλά τώρα μαθαίνω το αντίθετο:

    http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8662345

    Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Βέττας, ισχυρίστηκε … ότι οι ΠΝΠ της σημερινής κυβέρνησης … είναι καλύτερες από αυτές των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ γιατί έχουν άλλα «ποιοτικά χαρακτηριστικά», λέγοντας … ότι «είναι άλλο να νομοθετείς με ΠΝΠ τη μεταφορά των ταμειακών διαθεσίμων των ΟΤΑ, όσο δυσάρεστη κι αν είναι, για να πληρωθούν επείγουσες ανάγκες, μισθοί και συντάξεις του λαού και όχι για ανάγκες χρέους»!

    Για του λόγου το αληθές, ότι δηλαδή οι ΠΝΠ είναι Καλό Πράγμα, διότι μεριμνούν για τις ανάγκες του λαού, ιδού η απόδειξη:

    Η 7η ΠΝΠ ρύθμισε το υπηρεσιακό και μισθολογικό καθεστώς του αρχηγού ΓΕΕΘΑ «σε περίπτωση επιλογής του ως προέδρου της Στρατιωτικής Επιτροπής του Οργανισμού του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), ή της Ευρωπαϊκής Ενωσης».

  23. Γς said

    Κι είχα κι ένα καρυοθραύστη, της πλάκας, που πήγα κάποτε να σπάσω ένα καρύδι και έσπασε.
    Ο καρυοθραύστης

  24. Γς said

    22:

    Κι απάνω που νομίζαμε ότι τα έχουμε δει όλα:

  25. Γς said

    21:

    “Eλεγαν τότε ότι υπάρχει ένα τούνελ από τα Ανάκτορα που βγαίνει στο σπίτι της Αλίκης Βουγιουκλάκη”

  26. Πάνος με πεζά said

    @ 24 : Δεν απομένει παρά, την άλλη βδομάδα, να εκδώσει ανακοίνωση η Αμερικανική Πρεσβεία, «Όλοι στην πορεία του Πολυτεχνείου-Φονιάδες των Λαών, Αμερικάνοι !»
    @ 25 : Ανασκευή παλαιότερου μύθου, ότι από τη σπηλιά του Νταβέλη υπήρχε υπόγεια δίοδος προς την «Πλεζάνς» (άλλο ερείπιο της Δούκισσας στην Πεντέλη, κοντά στο Μοναστήρι), μέσω της οποίας ερχόταν ο Νταβέλης και την καρυδ…φιστίκωνε !

  27. Πάνος με πεζά said

    Και μετά, ήρθε το Μετρό (που έχει και ολοήμερη απεργία, περικαλώ…)

  28. cronopiusa said

    Un barquito de cáscara de nuez

  29. Γς said

    27:

    Εμ, Να είσαι σταθερής τροχιάς ή να μην είσαι 😉

  30. smerdaleos said

    @Νίκο: Το κάρυον, που απαντά πρώτη φορά στον Αριστοφάνη, δεν έχει ασφαλή ετυμολογία.

    Νίκο καλημέρα.

    Υπάρχουν δύο ενδιαφέρουσες ετυμολογικές προτάσεις για το ελληνικό «κάρυον» που στην ουσία καταλήγουν στην ίδια ρίζα.

    Εκτός από τον τύπο «κάρυον» υπήρχε και ο διαλεκτικός τύπος «ἄρυον» που ανάγεται στην ΙΕ ρίζα *h2er- ~ *ar- «καρύδι», από την οποία προέκυψε το σλαβικό *orěχŭ που ανέφερες και το αλβανικό arrë.

    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0057%3Aentry%3Da%29%2Frua

    https://en.wiktionary.org/wiki/arr%C3%AB

    Επειδή ο τύπος ἄρυον μοιάζει πάρα πολύ στον τύπο κάρυον (μόνο το «κ» λείπει), ορισμένοι πιστεύουν ότι το «κ» προστέθηκε δευτερογενώς και υπάρχουν δύο προτάσεις.

    Η μία θεωρεί το «κ» προϊόν λαρυγγικής σκληρύνσεως (*h2>k, laryngeal hardening) ένα σπάνιο φαινόμενο που ορισμένοι έχουν επιστρατεύσει για να ετυμολογήσουν το λατινικό costa = «πλευρά» και το σλαβικό kostĭ = «οστό» από την ίδια ρίζα *h2osth1- που το ελληνικό ὀστέον ~ ὀστοῦν και το σανσκριτικό asthi.

    Η άλλη πρόταση είναι αυτή του Reece, ο οποίος βλέπει το αρκτικό «κ» ως προϊόν μετανάλυσης (λ.χ. οὐκ αὐχέω > οὐ καυχέομαι, όπως στην Ύδρα > στη Νύδρα > Νύδρα) και παρουσιάζει μια δεκαριά όρων που δείχνουν διτυπία με ή χωρίς το αρκτικό «κ», με το πιο γνωστό σε εμάς ζευγάρι να είναι το αὐχέω ~ καυχιέμαι.

    Για την πρώτη περίπτωση λαρυγγικής σκληρύνσεως ένας πολύ καλός υποψήφιος «καταλύτης» είναι το λεγόμενο ανατολιακό/λουβικό προελληνικό υπόστρωμα (δηλαδή αυτός που άφησε τα προελληνικά τοπωνύμια -σσος, -νθος), γιατί οι γλώσσες του ανατολιακού κλάδου (χεττιτική, λουβική, καρική, λυκική, λυδική κλπ) διατήρησαν τα ΙΕ λαρυγγικά *h2 και *h3 ως /ḫ/, το οποίο οι Έλληνες ενίοτε απέδιδαν ως «κ,χ» (λ.χ. Aḫḫiyawa > Ἀχαιοί, Tarḫuntaš > Τροκόνδας/Τροκόνδος, Ḫilakku > Κιλικία κλπ).

    Ως παράδειγμα παραθέτω τον χεττιτικό όρο ḫastāi- από την ίδια ρίζα *h2osth1- που έδωσε το ελληνικό ὀστέον και το σανσκριτικό asthi.

    https://en.wiktionary.org/wiki/Appendix:Proto-Indo-European/h%E2%82%83%C3%A9sth%E2%82%81

    Έπομένως, αν το ανατολιακό προελληνικό υπόστρωμα είχε έναν όρο για το καρύδι από την ΙΕ ρίζα *h2er- αυτός θα είχε θέμα **ḫar-, τύπος που οι πρώιμοι Έλληνες μπορεί να απέδωσαν ως καρ- και αυτό να έδρασε ως καταλύτης για τον συγκρητισμό καρ- ~ ἄρυον > κάρυον.

    Όποιος ενδιαφέρεται για το πως άκουγαν οι Έλληνες το ανατολιακό /ḫ/ μπορεί να διαβάσει την παρακάτω ανάρτηση:

    https://smerdaleos.wordpress.com/2015/05/05/ahhiyawahiyawa-%ce%b1%cf%87%ce%b1%ce%b9%ce%bf%ce%af%ce%af%cf%89%ce%bd%ce%b5%cf%82-%ce%b3%ce%bb%cf%89%cf%83%cf%83%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%b1/

  31. Γς said

    26:

    >«Όλοι στην πορεία του Πολυτεχνείου-Φονιάδες των Λαών, Αμερικάνοι !»

    -Δεν πάμε ρε!
    -Παμήτε ρε!
    -Είπαμε. Δεν πάμε!
    -Ε, μην πάτε ρε.
    -Οχι ρε φούστη. Θα πάμε!

  32. Παναγιώτης Κ. said

    Το καρύδι στην περιοχή της Κόνιτσας το λέμε και κάχτα.
    Τις δε «κουστένικες» καρύδες για τις οποίες μιλάει ο Γκοτζιούλας -αυτές που βγαίνει δύσκολα η ψίχα γιατί έχει εισχωρήσει σε αυτή λεπτό ξυλώδες μέρος- τις λέμε «κόστραβες».
    Πριν λίγα χρόνια και στην περιγραφή δύστροπου ανθρώπου άκουσα να λένε: «Κόστραβος χαρακτήρας».
    Μου έκανε μεγάλη εντύπωση γιαυτό και το εν λόγω σχόλιο.

  33. Παναγιώτης Κ. said

    Η προεξέχουσα ανδρική καρωτίδα στο λαιμό του άνδρα δεν λέγεται και καρύδι;
    Αν παρατηρήσει κανείς τις παλιές ελληνικές ταινίες θα το παρατηρήσει σε ηθοποιούς της εποχής εκείνης. Δεν μπορώ να πω ότι το παρατηρώ και σήμερα. Τότε οι άνδρες ήταν αδύνατοι και γιαυτό φαινόταν.Αυτή την εξήγηση δίνω.

  34. gbaloglou said

    Ας θυμηθούμε και το «κλάνω καρυδάτα» της Παιδιοφράστου Διηγήσεως (ύστερος 14ος αιώνας): έψαξα στο διαδίκτυο για ανάλογες νεοελληνικές εκφράσεις, αλλά το πολύ πρόσφατο καρυδάτο γκολ του Ιντέγιε (Δυναμό – Ολυμπιακός 0 – 1) αλλού παραπέμπει τελικά (όπως δείχνει τόσο το όνομα του συνδέσμου (posa-kila-ta-exei-des-karydato-gkol-toy-integie) όσο και κάποια άλλα ευρήματα) 🙂

  35. Spiridione said

    Επειδή πλησιάζει και η 17η Νοέμβρη, ας προετοιμαζόμαστε
    http://marketnews.gr/article/327947/aidw_polytexneio_me_stoixeia

  36. 35 Δεν πάμε καλά!

  37. Στη «Γλώσσα μετ’ εμποδίων» ή στις «Οπωροφόρες λέξεις» δημοσιεύτηκε;

  38. Στα γερμανικά η έκφραση harte Nuss σημαίνει το (αρσενικό) καρύδι.

    Η έκφραση eine harte Nuss zu knacken δηλώνει (κυρίως) το δύσκολο έργο.

    «Der Beweis der Fermatschen Vermutung war eine wirklich harte Nuss, die die Mathematiker zu knacken hatten.“
    (Η απόδειξη της εικασίας του Φερμά ήταν ένα πραγματικά σκληρό καρύδι [έργο] που είχαν να σπάσουν οι μαθηματικοί.)

  39. Pedis said

    # 24 – και δεν χαίρεσαι! Αφού συμμετέχει ο συριζα στην απεργία κατά του μνημονίου και της τρόικας το αποτέλεσμα (γκαραντί) θα είναι να μετατραπεί σε εκδήλωση υπέρ του μνημονίου και της τρόικας.

    Μένουμε Ευρώπη. Πάνω σε καρυδότσουφλα. Επιπλέουν στο νερό. Πόσο μάλλον στα σκατά του κεφαλιού μας.

  40. 1. Κουνελόγατος: Αν αναφέρεσαι στο χωριό της Αιγιάλειας, αυτό είναι Ράχωβα (χωρίς Α), νυν Εξοχή.

  41. Γς said

    39:

    Στάκα ρε Πέντις.

    Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια κι συ μου λες γιατί δε σου γράφω;

  42. cronopiusa said

    Σκληρή απόφαση – ανακοίνωση της ΝΕ του ΣΥΡΙΖΑ για το Ελληνικό και τους νέους διορισμούς στο ΔΣ της Ελληνικό ΑΕ

    Ποιος κρύβεται πίσω από το διορισμό της Σουλτάνας στο Ελληνικό;

  43. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    35-36: Σίγουρα δεν είναι τρολιά, ε;

    39 και πριν: Πάντως, δεν είναι καινοφανές οι συνδικαλιστές που πρόσκεινται στο κυβερνών κόμμα να συμμετέχουν σε γενικές απεργίες Γινόταν ανέκαθεν. Θυμάμαι ανακοινώσεις π.χ της ΔΑΚΕ επι κυβερνήσεων Καραμανλή. Όπως ήταν πάνδημη η συμμετοχή στην κινητοποίηση κατά του νομοσχεδίου Γιαννίτση, και από μέλη του ΠΑΣΟΚ.

    37 Στις Οπωροφόρες, καρπός αφού 🙂

    30 Νάσαι καλά!

  44. Γιάννης Ιατρού said

    Νίκο, κάτι έπιασε η σπασμοπαγίδα (είχα ξεχάσει ένα τόνο στο όνομα 🙂 ). Για ρίξε μιά ματιά…

  45. Pedis said

    # 43 – «Πάντως, δεν είναι καινοφανές οι συνδικαλιστές που πρόσκεινται στο κυβερνών κόμμα να συμμετέχουν σε γενικές απεργίες»

    όχι, όσο γι αυτό, δεν είναι καινοφανές. Σύμφωνοι. Τίποτα δεν είναι καινοφανές, άλλωστε. Το είχε διαπιστώσει ο Κικέρωνας στην εποχή του. Το καινοφανές, όμως, είναι ότι συνεχίζει να πιάνει.

  46. Ρουμλ. said

    Κουκόσια λέγαμε και στα καμποχώρια της Ημαθίας (Ρουμλούκι) την καρύδα. Τις «κουστενίκες» του Κοτζιούλα τις λέγαμε τσιμπρές (τσιμπρός= ο τσιγκούνης, ρήμα τσιμπρεύουμι|-ομαι).
    Με τα καρόφ’λλα (=καρυδόφυλλα) οι γυναίκες έβαφαν καφέ χρώμα τα νήματα και τις κάνουρες (μάλλινη κλωστή).
    Τέλος, κουκόσις και ξυλουκέρατα μας έδιναν στα Κόλιντα (=Κάλαντα)

  47. 35, 36, 43α

    Αυτή η θεωρία συνωμοσίας κυκλοφορεί από καιρό. Απλά, τώρα την ανακάλυψε και το Μπόγδανο.

  48. Πάνος με πεζά said

    Τώρα που είπατε «καρύδα», ένα μυστήριο που δεν έλυσα ακόμα στη ζωή μου είναι το γιατί αυτοί οι πλανόδιοι που πουλάνε καρύδες, έχουν αυτό το σύστημα με το συντριβάνι και τα βρυσάκια, που τις διαβρέχουν συνεχώς. Προφανώς, το λευκό εσωτερικό, μόλις ανοίξει η καρύδα, δεν αντέχει στις συνθήκες περιβάλλοντος, και μαυρίζει;

  49. Πάνος με πεζά said

    Κουϊζάκι : ποιού Άγιου υπάρχει ένας και μόνο ναός στην Ελλάδα, ωστόσο το όνομα του είναι πασίγνωστο; Βοήθειες αργότερα.

  50. Spiridione said

    43. Κάτι είπε στην εκπομπή του, κάτι είπαν στο φέισμπουκ και χθες έγραψε τα παρακάτω -και σήμερα άρθρο (μπορεί μέχρι την Τρίτη να γράψει και βιβλίο):

    «Ναι. Το Πολυτεχνείο έριξε τη χούντα του Παπαδόπουλου. Αντί για εκλογές, ήρθε το καθίκι ο Ιωαννίδης. Που πούλησε την Κύπρο. Κατά το σχέδιο της CIA.
    Τσούζει; Συγγνώμη.
    – Κι αυτό δεν μειώνει την τιμή που πρέπει στα παιδιά που ήταν μέσα. Νά´μαστε σαφείς».

  51. Spiridione said

    47. Ναι, και γω το έχω ακούσει πριν πολλά χρόνια αυτό.

  52. Γιάννης Ιατρου said

    40:
    Αράχοβα ή Ράχοβα (Εξοχή)

    Από τα πιο ορεινά χωριά (1.130 μ) της περιοχής του δήμου Αιγείρας (όπως και το Περιθώρι).
    Από την εποχή της Τουρκοκρατίας ήταν κεφαλοχώρι και είχε 300 σπίτια. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και λιγότερο με τη γεωργία. Και για το μέρος αυτό ο Ι. Ραγκαβής αναφέρει, ότι το 1851 είχε 116 σπίτια με 563 κατοίκους. Τα στοιχεία των απογραφών της περιόδου εκείνης αναφέρουν τα εξής:
    Το 1879 στο χωριό κατοικούσαν 701 κάτοικοι. Το 1889 οι κάτοικοι έμειναν περίπου οι μισοί, δηλαδή 361. Το 1896 απογράφηκαν στην Αράχοβα 573 κάτοικοι. Επόμενα καταγεγραμμένα στοιχεία αναφέρονται το έτος 1920, όπου είχαν απομείνει μόνο 35 άτομα. Το 1928, πάντως, οι κάτοικοι του χωριού ήταν 275.
    Ήταν χωριό με μια πολύ σημαντική ιστορία. Τόπος καταγωγής μεγάλων πνευματικών ανθρώπων, όπως των Πατριαρχών Ιεροσολύμων, Δοσίθεου Σκαρπέτη και Χρύσανθου Σκαρπέτη. Από τα πρώτα χωριά της Ανατολικής Αιγιαλείας, ίσως και της Αχαΐας, που απέκτησε σχολείο αμέσως μετά την επανάσταση του 1821. Το σχολείο ιδρύθηκε το1829, ήταν αλληλοδιδακτικό, είχε μια Ελληνική Σχολή και λειτούργησε μέχρι την καταστροφή του κτιρίου από φωτιά το 1840.
    Η “άλλη” ονομασία του χωριού είναι “Ράχοβα”, όπως αναφέρεται σε πηγές πριν το 1685. Όμως, ο καθολικός ιερέας Pier Antonio Pacifico και ο Εμμανουήλ Σκαρπέτης το 18ο αιώνα το ονομάζουν “Αράχοβα”, ενώ οι περισσότεροι από τους μετανάστες είχαν καταγραφεί ως “Αραχοβίτες”. Η “διπλή” αυτή ονομασία δυσκόλεψε αφάνταστα την εύρεση του ακριβούς
    αριθμού μεταναστών, αφού υπήρχαν τουλάχιστον τέσσαρα χωριά στην Βαλκανική με παρεμφερείς ονομασίες και με Έλληνες κατοίκους.

  53. spiral architect said

    Χαιρετώ καθυστερημένα, καθότι πριν λίγο γύρισα από την πορεία.

    Σ’ όλο τον κόσμο είναι ίδια, μα στην Ελλάδα σπάει καρύδια – Επιθεώρηση του ’86 του Χάρρυ Κλυνν και του Γιάννη Κακουλίδη.

    @35, 36: Ο ζουμπάς πάει να λανσάρει σχολή ακολουθώντας το δίδυμο Καλύβα – Μαραντζίδη.
    (αν γινόταν εκείνο και ταυτόχρονα δεν γινόταν το άλλο και αν η γιαγιά μου είχε καρύδια …) 😛
    Υπάρχουν όμως ευήκοα ώτα, ειδικά τώρα που ξεμακραίνουμε … 😦

  54. sarant said

    47 Tο ξέρω ότι κυκλοφορούσε από παλιά αυτή η θεωρία. Αλλά ότι τη διατυπώνει κάποιος σήμερα έξω από περιθωριακές ακροδεξιές σελίδες, αυτό είναι το αφύσικο.

  55. 53, 54

    Πλυντήργιο…

  56. Γς said

    49:
    Χρυσοστόμου Σμύρνης.
    Ο ένας και μοναδικός ναός του 20 μέτρα απέναντί μου

  57. Πάνος με πεζά said

    @ 56 : Όχι. Ναός τέτοιος υπάρχει και στη Δράμα (άσε που δεν ήξερα για τη Ραφήνα…).

  58. Spyridon said

    Μεγαλώνοντας δεν είχα μεγάλη επαφή ούτε και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την φύση.
    Πίστευα ότι ο τρυποκάρυδος και ο καρυοθραύστης είναι το ίδιο πουλί.

    Ακριβώς πίσω από το σπίτι μου (λιγότερο από 50 μέτρα) βρίσκεται μια καρυδιά. Με έμαθε να τρώω τους καρπούς της (όχι με μαχαίρι, αυτό δεν το είχα ξανακούσει) αλλά και να παρατηρώ τα πουλιά που συχνάζουν επάνω της.

    Ανακάλυψα τελικά ότι ο καρυοθραύστης είναι τελικά μια καρακάξα που μαζί με τις κοινές καρακάξες σπάνε τα καρύδια με το ράμφος τους ή χτυπώντας τα πάνω στο δρόμο ή σε πλάκες.
    Ο τρυποκάρυδος είναι ο δρυοκολάπτης και αναρωτιέμαι αν τον ονόμασε έτσι ο μεταφραστής του Woody Woodpecker γιατί δεν τον έχω συναντήσει με αυτό το όνομα αλλού. Οι γνώστες μας βεβαιώνουν ότι ο δρυοκολάπτης τρώει έντομα και σκουλήκια.
    Τον Οκτώβριο ακούω συχνά έξω από το παράθυρο ένα χτυπηματάκι σαν επιταχυνόμενο ρολόι. Ο δρυοκολάπτης φαίνεται σα να τρυπάει τα καρύδια αλλά δεν ήμουν σίγουρος. Τελικά βρήκα πεσμένα καρύδια με τρυπίτσες διαμέτρου 3-5 χιλιοστών και με την καρυδόψιχα φαγωμένη. ΤΡΥΠΟΚΑΡΥΔΟΣ.

    Αυτή η πικρούτσικη γεύση που έχουν τα φρέσκα καρύδια προέρχεται από το οξαλικό οξύ.
    Εμένα μου αρέσει αλλά ξέρω κόσμο που δεν μπορούν να τα φάει ώσπου να εξατμιστεί το οξύ και να γλυκάνουν.
    Το σπανάκι, ο μαϊντανός, η τσουκνίδα, τα ραδίκια έχουν οξαλικό οξύ και γιαυτό πικρίζουν.
    Οξαλίδα λέγεται και το άγριο τριφύλλι.
    Έχω ακούσει ΟΞΑΛΙΑ την τσουκνίδα. Γνωρίζει κάποιος σε ΠΟΙΑ ή ΠΟΙΕΣ ντοπιολαλιές λέγεται έτσι.

    Στα ορεινά χωριά της Ικαρίας μου είπαν ότι δεν αφήνουν καρυδιές κοντά σε σπίτια γιατί λένε ότι φέρνουν κακά όνειρα. Πραγματικά Σεπτέμβριο και Οκτώβριο η παραγωγή οξαλικού οξέως είναι μεγάλη γιατί βρίσκεται στο πράσινο περίβλημα του καρυδιού και είναι ενοχλητικό στον ύπνο.
    Αλλά διώχνει και όλα τα μικρά έντομα, κουνούπια και μυγάκια.
    (το σεντόνι συνεχίζεται εκτός θέματος)
    Το οξαλικό ενοχλεί μάλλον και τα αραχνοειδή – ακάρεα γιατί χρησιμοποιείται στη (βιολογική) μελισσοκομία για την καταπολέμηση της βαρρόας (συγνώμη για τη γενική αλλά πιστεύω ότι έχει ενσωματωθεί αρκετά στον κόσμο των μελισσοκόμων για να κλίνεται). Το μυρμηκικό είναι το δεύτερο οργανικό οξύ που χρησιμοποιούν οι μελισσοκόμοι στην καταπολέμηση της βαρρόα(ς).
    Τελευταία είδα φωτογραφίες από την Αίγυπτο όπου μελισσοκόμοι βάζουν φρέσκες τσουκνίδες πάνω στα τελάρα της κυψέλης. Λογικότατο μια και η τσουκνίδα περιέχει και τα δύο παραπάνω οξέα.

  59. Και κάτι για τους Βαράγγους https://drive.google.com/file/d/0B9U6_t0CIZxbckcyZ2RqR0NTN28/view?usp=sharing

  60. Γιάννης Ιατρού said

    49: Αγία Μαρκέλλα ;; (Βοτανικός)

  61. Γς said

    57:

    Δεν τον ήξερες;
    Αυτός είναι

  62. 43δ Γιατί αδιόρθωτο όμως μετά από τόσες ώρες; Για ξαναδές την εισαγωγή 🙂

  63. Πάνος με πεζά said

    Αγία Μαρκέλλα υπάρχει σίγουρα και στη Χίο, όπως λέει και το τραγούδι.

  64. Πάνος με πεζά said

    Πρώτη βοήθεια λοιπόν, ο Άγιός μας, μνημονεύεται κι αυτός σε τραγούδι, γι αυτό είναι και πασίγνωστος.

  65. Γιάννης Ιατρού said

    63: Νομίζω ότι αυτό στη Χίο είναι το προσκύνημα. Μοναδικός -ενοριακός- ορθόδοξος ναός για την Αγ. Μαρκέλλα νόμιζα ότι ήταν αυτός στον Βοτανικό.

  66. 3: Η γνωστή πεζογέφυρα με τη γνωστή ποιήτρια – σύζυγο νομπελίστα στην ταμπέλα…

  67. Γς said

    58:

  68. Πάνος με πεζά said

    @ 65 : Διαβάζω ότι είναι (εγκαταλειμμένη) Μονή, αλλά ο ναός που έχει μέσα δεν λέει να είναι αφιερωμένος αλλού. Βεβαίως, αντίκειται και στην εκφώνηση, αφού ψάχνουμε Άγιο.

  69. Γς said

    66:
    >Η γνωστή πεζογέφυρα με τη γνωστή ποιήτρια – σύζυγο νομπελίστα στην ταμπέλα…

    σύζυγο;

  70. gpoint said

    Αγιος Νειλος

  71. Γιάννης Ιατρού said

    Ο Αγ. Νείλος ; (Χατζηκυριάκειο…)

  72. Γιάννης Ιατρού said

    71: Ωχ, δεν έκανα ανανέωση και νάτα μας 🙂 2ος

  73. Πάνος με πεζά said

    @ 69 : Αυτό δεν το ήξερα ! Διαβάζοντας περισσότερο, το «συμβουλίκι» ήταν η «επιμέλεια του αισθητικού αποτελέσματος» (υποβαθμίζοντας κοτζάμ αδερφό πρωθυπουργού; κι έχουμε κάνει και δουλειές μαζί…) και η εγχάραξη στίχων δύο ποιημάτων του Ελύτη, στο έργο.

  74. Εντωμεταξύ στη συνδιάσκεψη για τη Συρία, στη Βιέννη, ο μόνος Σύριος ήταν ο 25χρονος σερβιτόρος! https://twitter.com/BBassem7/status/661324763378290688

  75. Γς said

    Ιερός ναός Αγίου Νείλου στό Χατζηκυριάκειο Πειραιώς, που είναι και ο μοναδικός Ενοριακός ναός σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο που τιμάται στο όνομα του Αγίου…

  76. gpoint said

    Να βάλω και εγώ ένα κουίζ ;
    Ποιό ανδρικό όνομα (και αγίου για τον ΠμΠ ) αν το διαβάζουμε ανάποδα παραπέμπει σε τρωκτικό γνωστού βιβλικού προσώπου !!

  77. Γς said

    Ναός Αγίου Γάγγη, υπάρχει;

    Μισσισσιππη, Βόλγκα, Δούναβη, Αμαζονίου, Σταύρου Θεοδωράκη Ρίβερ;

  78. Πάνος με πεζά said

    Συγχαρητήρια ! Είναι ο (εορτάζων σήμερα) Άγιος Νείλος. Μάλιστα, είναι η γειτονιά που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, το δε τραγούδι γράφτηκε μέσα στο καφενείο του πατέρα του, στο ισόγειο του σπιτιού αυτού !

  79. nestanaios said

    30.
    Δυστυχώς για σένα, δεν πείθεις κανέναν. Όταν βρίσκεσαι προ ετυμολογικής αδιεξόδου, εναποθέτεις τα πάντα σε κάποια ρίζα όπως
    και οι θρησκόληπτοι εναποθέτουν τα πάντα σε έναν θεό, όταν βρίσκονται προ υπαρξιακής αδιεξόδου. Όλα αυτά τα θεωρώ εγώ ασυναρτησίες.
    Δεν δένουν μεταξύ τους.

    Το «κ» είναι στοιχείο και χαρακτήρας και γράμμα. Στοιχειοθετεί, χαρακτηρίζει και καταγράφει έναν χώρο. Αυτός ο χώρος είναι φίλα προσκείμενος
    στον άνθρωπο και το «κ» θεωρείται ψιλό και διαφοροποιείται από τα άλλα στοιχεία, χαρακτήρες, γράμματα που στοιχειοθετούν, χαρακτηρίζουν και
    καταγράφουν έναν μεσαίο ἤ δασύ χώρο και αυτά είναι το «γ» και το «χ».

    Όταν ο άνθρωπος ήταν κυνηγός όπως είναι τώρα όλα τ’ άλλα ζώα, κυνηγούσε αρνούς. Αργότερα, όταν έπαυσε να είναι κυνηγός και έγινε
    άνθ-ρωπ-ος από το ανθεί και ρωπεύει, καλλιεργεί και συγκομίζει, ζωοτρέφει και ζωοτρέφεται, σπέρνει και θερίζει, πρόσθεσε το στοιχείο «κ»
    και ο άρνος έγινε κάρνος, για να έχουμε το κάρνε μέσα στα σπίτια μας.
    Έτσι λειτουργεί η γλώσσα η ελληνική.

    Και κάτι άλλο: δεν χρειαζόμαστε όλες αυτές τις αγγλικούρες τις οποίες εσύ θεωρείς «σοφές». Έχουμε όλα αυτά που αυτοί ενδεχομένως
    να έχουν διαβάσει και έχουν καταλάβει με τον τρόπο που τα έχουν καταλάβει. Έμεις έχουμε δική μας άποψη και κρίση.

  80. Γιάννης Ιατρού said

    74: Dog, μάλλον δεν θα σου διαφεύγει ότι η αρχική πηγή (@Der_Postillon) είναι κάτι σαν το moufanet 🙂

  81. Ιάκωβος said

    Υπήρχε παλιά, κι ακόμα βγαίνει, ξύλινος καρυοθραύστης με τη μορφή του στρατιώτη.

    Αυτό το εργαλείο είχε υπόψη του ο Τσαϊκόφσκι,όταν έγραφε το μπαλέτο, το στρατιώτη που έσπαγε τα σκληρά καρύδια και υπερασπιζόταν τα Χριστούγεννα από τους αρουραίους.

    Πιστεύω, ότι από τα παιδιά, που αγάπησαν τη συμφωνική μουσική στα μεταπολεμικά χρόνια , τα περισσότερα ήρθαν πρώτη φορά σε επαφή με αυτό το είδος μέσω του Καρυοθραύστη. Λόγω Ντίσνεϊ και Φαντασίας.

    Εγώ τουλάχιστον είδα τη Φαντασία όταν ήμουνα στο δημοτικό και μετά, όταν άρχιζα να αγοράζω δίσκους, το έργο του Τσαικόφσκι ήταν το δεύτερο που αγόρασα. Το πρώτο ήταν κάτι κοζάκικα από την εταιρεία Μελόντιγια. Την ελαφρά απειλητική χορογραφία του ρώσικου χορού. που σκηνοθέτησε ο Ντίσνεϊ, την συνειδητοποίησα κάπως μεγαλύτερος.

  82. 80

    Πάλι την πάτησα;

  83. Πάνος με πεζά said

    @ 76 : Παραπέμπει σε τρωκτικό γνωστού βιβλικού προσώπου; Δεν είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνω ! Πως λέμε «το ποντίκι της Λότζιτεκ»; 🙂

  84. Μπετατζής said

    O Ηλίας Βενέζης στην Αιολική Γη περιγράφει ωραία μία πρόληψη, σύμφωνα με την οποία όποιος φυτέψει καρύδια με γυμνά χέρια, πεθαίνει μόλις κάνει καρπούς το δέντρο. Η ατίθεση αδερφή του αφηγητή το τολμάει, για να προκαλέσει τη μοίρα της ….. και η συνέχεια στο βιβλίο (από μνήμης).

  85. Όσο ζω, μαθαίνω· οι Μίνωες της Κρήτης -δεν είναι λίγοι- γιορτάζουνε του Αγίου Μηνά…

  86. Γιάννης Ιατρού said

    80

    και

    🙂 Έ, όχι και «πάλι», παιδί είσαι και σύ …παρασύρθηκες!

  87. sarant said

    59 Ευχαριστούμε για το δωράκι!

    62 Διότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε συνθήκες εκστρατείας 🙂 Μερσί!

    78 Ομολογώ ότι δεν το ήξερα!

    85 που είναι και πολιούχος εκεί στο Κάστρο

  88. gpoint said

    Πάνε είναι δύσκολα τα δικά μου κουίζ

    Ο Συμεών ανάποδα γίνεται Νώε-μυς

  89. Νατάσσα said

    Ψάχνω να βρω τον υπέροχο διάλογο Αστερίξ – Οβελίξ:
    -Μα, Οβελίξ, τα μύδια τα τρώμε όπως τα καρύδια, βγάζουμε το τσόλι και τρώμε την ψίχα.
    -Μα, Αστερίξ, εγώ τα καρύδια τα τρώω όπως τα μύδια, ολόκληρα…
    Από μνήμης, νομίζω ότι είναι από το Αστερίξ στους Βέλγους (λόγω μυδιών), αλλά δεν είμαι σίγουρη.

  90. Νατάσσα said

    Το τσόφλι, φυσικά…

  91. Αφώτιστος Φιλέλλην said

  92. Πάνος με πεζά said

    Στο Λεωνίδιο είναι αυτός ο βράχος, αλλά δε μασάμε από τέτοια. Ένα δέσιμο με συρματόσχοινα και καθάρισες ! Το έχουν κάνει και σε βράχο του Λυκαβηττού που…απειλούσε το Κολωνάκι, κατά τη διάνοιξη του τελεφερίκ. Τα συρματόσχοινα υπάρχουν ακόμα, και θα τα δείτε κατεβαίνοντας από την εκκλησία για το Θέατρο, στο δεξί σας χέρι, στην πρώτη γωνία που το δρομάκι στρίβει αριστερά.
    http://www.panoramio.com/photo_explorer#user=1361477&with_photo_id=28773911&order=date_desc

  93. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    92 Αν και η πρωτη οψη της πραγματικοτητας των 3 φωτογραφιων ερμηνευονται κατ’ αρχην ορθα (για να μην πω πεζα) τις αναρτησα για τον βαθυ συμβολισμο τους, διοτι κατι κρεμεται σε ασταθη ισορροπια πανω απο το κεφαλι μας καi την γλυτωνουμε -προς το παρον- με δανεικα συρματοσχοινα :-).

  94. Πάνος με πεζά said

    Ισχύει πάντα, το πρόβλημα της κουδούνας του γάτου. Ποιος θα πάει να καρφώσει το συρματόσκοινο…

  95. Αφώτιστος Φιλέλλην said

  96. Ιάκωβος said

    Το αφέψημα από φύλλα της καρυδιάς έχω δει να το πλασάρουν σήμερα σα γιατρικό. Δε θυμάμαι αν το άκουχα σε δημοτικά τραγούδια ή αλλού, αλλά τα καρυδόφυλλα τα χρησιμοποιούσανε οι γυναίκες και για να βάφουν τα μαλλιά τους.

  97. ΚΑΒ said

    Και δυο αινίγματα:

    Τέσσερ’ αδέλφια αγκαλιασμένα σε σεντούκι είναι κλεισμένα.

    Σκίζω, ανοίγω κούτσουρο και βγάζω από μέσα νύφη και γαμπρό, πεθερά και πεθερό.

  98. cronopiusa said

    Pregunta en un colegio polaco: ¿A cuántos refugiados sirios tendrías que tirar de un bote para llegar a Grecia?
    Cuatro refugiados sirios intentan llegar a Grecia en un pequeño bote con las siguientes dimensiones: 1m x 2m x 20cm, con un peso de 800kg/m. Calcula cuántos refugiados tendrías que tirar de la lancha para que pudiesen llegar a su destino si cada uno de ellos pesa 60kg.

  99. Corto Maltese said

    Καλησπέρα! Δύο ερωτήσεις για τους ετυμολογούντες:

    Το κάρυον έχει ετυμολογική σχέση με την κάρα (κεφάλι);
    Το λατινικό nux έχει ετυμολογική σχέση με το ελληνικό νούς;

    (Η οπτική συσχέτιση όλων αυτών υποθέτω είναι προφανής).

  100. Spiridione said

    Νικοκύρη, πότε θα γράψεις κάτι για τα καρυόφυλλα και τα συμπαρομαρτούντα;

  101. 99

    Μπα, δε νομίζω. Άλλωστε, εκείνη την εποχή τον εγκέφαλο δεν τον έβλεπαν όπως εμείς, τώρα, στις σειρές CSI.

    100

    Και καριοφίλια;

    Αυτό το σκληρό καρύδη, πώς και δεν το θυμηθήκαμε, ωρέ παιδιά;

    http://www.karydis.com.gr

  102. 87β 🙂

  103. Corto Maltese said

    101: Πάντως με τόσους πολέμους δεν θα ήταν και δύσκολο για τους αρχαίους να έχουν εικόνα του εγκεφάλου. Στα ομηρικά έπη για παράδειγμα υπάρχουν πολλές σχετικές σκηνές βίας. Εξάλλου θα προσλάμβαναν και τις σχετικές παραστάσεις από τα ζώα (π.χ. αρνιά).
    Επίσης κατά την δική μου αντίληψη ο Λαβύρινθος στον Θησέα τον εγκέφαλο συμβολίζει.

  104. Alexis said

    http://www.topontiki.gr/sites/default/files/styles/article_main/public/article/karydis.jpg?itok=iMFm34IZ

    #0: …αν πάρουμε υπόψη και τις πονηρές σημασίες που έχουν και τα σύκα και τα καρύδια.


  105. Alexis said

    #0: Υπάρχει και η γνωστή χυδαία έκφραση με το «… σπάει καρύδια».
    Ποιά χυδαία έκφραση; Ίσα-ίσα που το «σπάει καρύδια» είναι …σεμνότυφο γιατί λέγεται για να αποφευχθεί το όντως χυδαίο «σπάει αρχ….»

    Για τις κοκόσες έχω ξαναγράψει και στο παλιό άρθρο ότι «κοκόσες» στο Ξηρόμερο λένε τα αμύγδαλα.
    Τόσα χρόνια που είμαι …πολιτογραφημένος Ηπειρώτης «κοκόσες» δεν έχω ακούσει στην Ήπειρο για τα καρύδια.
    Ωστόσο, εννοείται ότι δεν αμφισβητώ ούτε τον Κοτζιούλα ούτε άλλους σχολιαστές που το έχουν επιβεβαιώσει. Θεωρώ ότι λέγεται στα πιο ορεινά, εγώ είμαι …πεδινός Ηπειρώτης 🙂

  106. ΚΑΒ said

    .Οπως στα ελληνικά έχουμε [i]κάρυα κασταναία[/i], στα λατινικά έχουμε [i]nuces castaniae[/i].

    [i]κάρυα πικρά[/i] είναι τα πικραμύγδαλα

  107. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    «Την καρυδιά που ΄χει καρύδια πετροβολούνε»

    >>«κουστένικες» καρύδες
    πετροκάρυδα σ΄εμάς

    Ο ίσκιος της καρυδιάς είναι βαρύς και δεν επιβιώνουν ευγενή φυτά από κάτω. Επίσης ο ύπνος κάτω από την καρυδιά είναι ασήκωτος και δεν ενδείκνυται.

    58.Οξαλίδα,οξινίδα σ΄εμάς, ξινήθρα δυτικότερα, ξινοτρίφυλλο αλλού.
    Οι τσουκνίδες,ατσικνίδες μόνο.

    Καρυδόκουπες, τα κελύφη των καρυδιών.Τα αδειάζαμε μόνο από την ψίχα αλλά αφήναμε τα διαχωριστικά και τα βάζαμε παπουτσάκια στα κατσούλια που τρέχανε και κροτάλιζαν στο σοκάκι και γινόταν πανδαιμόνιο.

    «Αν θες να δεις την τύχη σου,σπάσε τρία καρύδια» ήταν η στάνταρ επωδός άμα παίρναμε μια χούφτα από το τσουβάλι και τα πελεκάγαμε. Ανάλογα με πόσα βγαίνανε κουφοκάρυδα ή σκουλικιασμένα και ο βαθμός καλο/κακοτυχιάς.

  108. Ενδιαφέρον θα ήταν να ψάξει κανείς να βρει γιατί ονομάστηκε αρχικά «κάρυον» ο πυρήνας του κυττάρου, για να καταλήξουμε σήμερα να μιλάμε για «καρυότυπο» και «καρυοτυπική ανάλυση».

  109. Υαλτις said

    101)Σαν απίθανο μου φαίνεται να μην γνώριζαν ακόμη και οι Νεάντερνταλ την μορφή του εγκέφαλου
    Είτε από τα ζώα που έτρωγαν ειτε από κρανιακά τραύματα συνάνθρωπων των.

    Γιατί λοιπόν να μην σκεφτούμε το καρα και στην Ιωνικη κάρη;.
    Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει ανοίξει καρύδι και να μην σκεφτεί ότι μοιάζει με εγκέφαλο

    Ξεχάσατε και το γλυκό καρυδάκι Θάσου.

  110. ΚΑΒ said

    Η Κάρυστος;

  111. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    97 Πολύ ωραία αινίγματα, έτσι μοιάζουν ιδίως όταν το καρύδι το ανοίγεις με το μαχαίρι αντί να το σπας (οπότε μπορεί να συνθλίβονται)

    100 Ποια είναι τα συμπαρομαρτούντα; Με το καρυοφύλλι/καριοφίλι;

  112. Υαλτις said

    111

  113. Spiridione said

    111. Και το γαρίφαλο και το καριοφίλι.

  114. Corto Maltese said

    Ας κάνουμε κι ένα σύντομο μνημόσυνο στον
    Νίκο Καρυδάκη ή Καρυδάκια, τον αφανή ρεμπέτη.

    Έλεγε για αυτόν ο Μάρκος Βαμβακάρης:
    «Μέσα σε όλους τους μπουζουξήδες που γνώρισα , εκείνον τον καιρό, γνώρισα κι ένα καλό παιδί….
    Ήταν ο Νίκος ο Καρυδάκιας, ο οποίος τον αγάπαγα πάρα πολύ….Κάθε απόγευμα πήγαινα και τους έβρισκα αυτουνούς, τον Μπάτη, τον Καρυδάκια, τον Ανέστο, τον Στράτο, όλους αυτουνούς, και γινόμασταν ένα τσούρμο και ανεβαίναμε και γυρίζαμε τους τεκέδες, στα μπουρδέλα, από δω, από εκεί, το ένα, το άλλο, ολούθες. Μας γνώριζε πια η κοινωνία ότι είμαστε η κομπανία η τάδε. Μας ξέρανε. Αλλά είμαστε καλοί χασικλήδες. Δεν κρυβόμαστε, αβέρτα……Ήμαστε καθ’ όλα φιλήσυχοι.
    Επέθανε μου φαίνεται το σαρανταδυό σαραντατρία ο Καρυδάκιας. Τον εβρήκανε πεθαμένο μες τους δρόμους. Από τι επέθανε, πώς επέθανε δε θα μπορέσω να ξέρω. Ήξερα όμως ότι τώρα τελευταία πριν πεθάνει έκανε χρήση κοκαΐνης, ηρωίνης, τέτοια πράματα. Και τον βρήκαν πεθαμένο στο δρόμο….Έτσι όπως επέθανε και ο Ανέστος….»

    Υποσημείωση: για άγνωστο λόγο αναφέρεται και ως Δημήτρης Καρυδάκης.

    http://www.rebetiko.gr/showphoto.php?id=633

  115. Γιάννης Ιατρού said

    107 δ
    Γάτα με πέταλα 🙂

  116. sarant said

    113 Ωραίο θέμα είναι -να το έχω στο νου μου. Και μόνο η ιστορία της ανασκευής και της κόντρα ανασκευής της ετυμολογίας του καριοφιλιού είναι αρκετή, αλλά και το γαρίφαλο έχει πολύ ψωμί.

  117. Μαρία said

    116
    Υστερόγραφο σημερινό(27/1/2012): Καθώς χτένιζα το άρθρο, αντιστάθηκα στον πειρασμό να προσθέσω υλικό, αλλά στο τέλος μετρίασα τη βεβαιότητα σε σχέση με την ετυμολογία της λέξης καριοφίλι. Η τρέχουσα άποψη των λεξικών είναι ότι προέρχεται από τη φίρμα Carlo e figli (Κάρολος και υιοί), αλλά πολύ αξιοπρόσεκτες είναι οι αντιρρήσεις που εκφράζονται σε αυτό το εξαιρετικό άρθρο του Earion στη Λεξιλογία.Το θέμα θέλει περαιτέρω μελέτη. https://sarantakos.wordpress.com/2012/01/27/names/#more-5757

  118. sarant said

    Ακριβώς!

  119. Γς said

    110:

    Κάρυστος:

    Σύμφωνα με τη μυθολογία πήρε το όνομά της από τον Κάρυστο, γιο του Κένταυρου Χείρωνα, που θεωρείται ο ιδρυτής της. Κατ’ άλλη άποψη από τα «κάρυα», τους καρπούς της καστανιάς που φυτρώνει στις απόκρημνες πλαγιές του όρους «Όχη»

    Το καρύδι (ο καρπός της καρυδιάς) δεν είναι αληθινό κάρυο βοτανολογικά

    Κάρυον είναι κι ο πυρήνας του κυττάρου [ευκαρυωτικού ή προκαρυωτικού – με σχηματισμένο ή μη πυρήνα].

    108:

    Καρυότυπος:

    Μια φωτογραφία των χρωμοσωμάτων ενός κυττάρου.
    A karyotype (from Greek κάρυον karyon, «kernel», «seed», or «nucleus», and τύπος
    typos, «general form»).

  120. Γς said

    117:

    Το λίκνο έχει μπικίνια και μονοκίνια.

    Αλλά τότε δεν είχα μπει στο κλαμπ για να το σχολιάσω δεόντως

  121. Dimitri Harvati, τελείως απ’ το κεφάλι μου, θα υπέθετα ότι έχει να κάνει με το γαλλικό noyau, που σημαίνει (όπως άλλωστε και ο ελληνικός ‘πυρήνας’) στη μεν κοινή γλώσσα το χοντρό κουκούτσι καρπών σαν το βερίκοκο ή το ροδάκινο, στη δε επιστημονική ορολογία τον πυρήνα του ατόμου ή του κυττάρου. Η λέξη noyau προέρχεται από το υστερολατινικό nucellus, υποκοριστικό του nux = καρύδι (άλλος συγγενικός τύπος πρέπει να είναι το nucleus, που προέκριναν, αλλά μόνον ως επιστημονικό όρο, οι Αγγλοσάξωνες), και υποθέτω ότι κάποιος Εσπέριος λόγιος, που θέλησε να πλάσει ελληνογενείς όρους, ρώτησε ή έψαξε στα λεξικά ποιο είναι το ελληνικό αντίστοιχο του λατινικού nux και βρήκε το ‘κάρυον’.

  122. Βάταλος said

    Εντιμώτατε κ. Σαραντάκο,

    1) Σας συγχαίρω, διότι υπερέβητε την παλαιάν σεμνοτυφίαν του Ιστολογίου και ετολμήσατε να ενημερώσητε τους Ρωμιούς αναγνώστας σας ότι «καρύδια λέμε και τους όρχεις» εξ ού και «καρυδώ» εις την βυζαντινήν ελληνικήν εσήμαινε «ευνουχίζω άλογο». Προσέξατε κ. Σαραντάκο: Ουχί εις την αρχαίαν ελληνικήν, όπως γράφετε, αλλ’ εις την Βυζαντινήν τοιαύτην, όπως σαφώς λέγει και ο Μπαμπινιώτης εν τω «Ετυμολογικώ» του.

    Οι αρχαίοι Έλληνες ΔΕΝ ευνούχιζον τους ίππους, όπως έπραττον οι Ρωμιοί επί Βυζαντίου, υπακούοντες εις την εντολήν του Ραββίνου Χριστού (βλέπε Ωριγένην) ότι οι ευνούχοι και αυτοί που δεν γαμούν, θα πάνε ευκολώτερα εις τον Παράδεισον. Μία πρόχειρος ματιά εις το λήμμα «καρυδόω» του Liddell-Scott μας ενημερώνει ότι:

    «καρυδόω, castrate a horse, and καρύδωσις – σεως, castration, Hippiatr.99».

    Τουτέστιν, αγαπητέ κ. Σαραντάκο, το καρυδόω με την σημασίαν του «ευνουχίζω ίππον» υπάρχει μόνον εις τα «Ιππιατρικά», ήγουν μία Βυζαντινή Συλλογή αρχαίων ελληνικών κειμένων του 5ου μετά Ραββίνον Χριστόν αιώνος.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Hippiatrica Μικρά αλλά διδακτική λεπτομέρεια: Η ελληνική Wikipedia δεν έχει λήμμα διά τα «Ιππιατρικά»!)

    2) Περισσότερα δια τα μνημειώδη «Ιππιατρικά» δύνασθε να μάθετε από το αριστουργηματικόν σύγγραμμα της Άννης Μακ-κέιμπ «A Byzantine Encyclopaedia of Horse Medicine : The Sources, Compilation, and Transmission of the Hippiatrica» (Πανεπιστήμιον της Οξφόρδης 2007)

    https://books.google.gr/books?id=lrqpFCBfmbgC&dq=Hippiatrica+Parisina&hl=el&sa=X&redir_esc=y

    που αγνοεί (ή κάμνει ότι αγνοεί) ακόμη και ο πολυμαθέστατος αναγνώστης σας κ. Σμερδαλέος και το οποίον σας προσφέρει δωρεάν απόψε ο γέρων Βάταλος

    http://www.docdroid.net/ePLpscX/anne-mccabe-byzantine-encyclopaedia-of-horse-medicine-oxford-2007.pdf.html

    3) Επιτρέψατέ μοι, όμως, να γυρίσω οπίσω εις την φωτοτυπίαν του Ετυμολογικού του Μπαμπινιώτου που σας παρέθεσα προηγουμένως: Όπως βλέπετε κ. Σαραντάκο, ο Πατριάρχης της Ρωμέικης Γλωσσολογίας αναφέρει σαφώς ότι η «κάρα» και το «κάρυον» είναι ομόρριζα, πράγμα που αποσιωπά προκλητικώς ο πολύς κ. Σμερδαλέος εν τω σχολίω 30, περιοριζόμενος εις αχρήστους λεπτομερείας που ουδείς αναγνώστης του Σαραντακείου Ιστολογίου είναι εις θέσιν να καταλάβη!..

    Αλλά και υμείς, κ. Σαραντάκο, αποκρύψατε την άμεσον σχέσιν της «κάρας» με το «κάρυον». Διατί, άραγε; Μήπως διότι έχουσι δίκιο οι ελληνολάτραι που εξηγούν ως εξής την ετυμολογία του καρυδιού;

    http://anekshghta.blogspot.gr/2015/11/blog-post_760.html

    4) Περαίνων, ελπίζω ότι θα μού επιτρέψητε αγαπητέ κ. Σαραντάκο (χωρίς την απειλήν νέας αδίκου κιτρίνης κάρτας, που ορθώς δεν την εδείξατε εις τον αγαπητόν κ. Γς διά την θαυμασίαν φωτογραφίαν του σχολίου 120) να ενημερώσω τους εκλεκτούς αναγνώστας σας και υμάς προσωπικώς διά κάτι που ελάχιστοι γνωρίζουν: Με τον τίτλον «Στην Ελλάδα σπάει καρύδια» υπάρχει μία έξοχος ρωμέικη πορνοταινία παραγωγής 1986 (με πρωταγωνίστριαν την θρυλικήν Κατερίναν Σπάθη, καμμία σχέσιν έχουσα με την Τίναν Σπάθη) που οι ρέκται αναγνώσται σας δύνανται να την απολαύσωσι εδώ

    http://xhamster.com/movies/2784460/stin_ellada..spaei_karydia_greek_vintage_xxx_full_movie.html?embed=title&from=player_title&prs=11ca616fa52704521f34c5a35d48315e:www.ierodoules.com:5644cebe:e10

    Επίσης κ. Σαραντάκο, επιτρέψατέ μοι να καταθέσω εδώ εν μαθητικόν ανέκδοτον της εποχής μου, που ταιριάζει απολύτως με την αποψινήν ανάρτησίν σας και λέγαμε εις τα τέλη της δεκαετίας του 1940 εις το ιδιωτικόν εκπαιδευτήριον του «Σαλβάνου», όπου ετελείωσε το Δημοτικόν ο γερο-Βάταλος… ΙΔΟΥ:

    «Η νεαρά δασκάλα είπε στα παιδιά να φτιάξουν ένα ποίημα με ομοιοκαταληξία που να έχει μέσα την λέξιν «καρύδια». Πράγματι, την άλλη μέρα πάνε τα παιδάκια στο σχολείο και διαβάζουν στην τάξι τα ποιηματάκια που έφτιαξαν. Ο μόνος που ηρνείτο να διαβάση το ποίημά του ήτο ο μικρός Πετράκης. «Γιατί Πετράκη δεν μάς διαβάζεις κι εσύ το ποιηματάκι σου;» ερωτά η δασκάλα… «Γιατί δεν θα σας αρέσει, κυρία, δεν μπόρεσα να κάνω ομοιοκαταληξία», απαντά ο μικρούλης…
    «Δεν πειράζει, Πετράκη, διάβασέ το χωρίς ομοιοκαταληξίαν» του λέγει η δασκάλα και ο Πετράκης αρχίζει: «Καθόμουνα στην αμμουδιά / και έσπαγα καρύδια / και ερχότανε η θάλασσα / και μου ‘βρεχε τα…»

    – «Όχι, Πετράκη, μη συνεχίζεις», φωνάζει τρομοκρατημένη η δασκάλα…

    Κι ο Πετράκης απτόητος: «- Γιατι κυρία; Καθόμουνα στην αμμουδιά / και έσπαγα καρύδια / και ερχότανε η θάλασσα / και μου ‘βρεχε τα…»

    «Μην πείς κουβέντα, αλήτη…», φωνάζει έξαλλη η δασκάλα… Απτόητος ο ΠΕΤΡΑΚΗΣ: «-Μα γιατί κυρία;
    Καθόμουνα στην αμμουδιά /
    και έσπαγα καρύδια
    και ερχότανε η θάλασσα
    και μου ‘βρεχε τα πόδια»..
    .
    Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΜΕΝΗ: «Ούφ, μπράβο Πετράκη, καλή προσπάθεια, αλλά το ποίημα σου δεν έχει ομοιοκαταληξία».

    Και ο Πετράκης της απαντά: «Τι να κάνω, καλέ κυρία; Αφού η πουτάνα η θάλασσα δεν έφτανε τ’ αρχίδια»!

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    πρώην Ρωμιός, πάντοτε Έλλην, ουδέποτε κάφρος

    ΥΓ-1: Όσοι θέλουν να αναγνώσουν το πλήρες κείμενο του εξαισίου «Πωρικολόγου» από το οποίον αντλεί ο κ. Σαραντάκος, ας υπάγουν εδώ

    https://el.wikisource.org/wiki/%CE%A0%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CF%82

    Όσοι θέλουν περισσοτέρας πληροφορίας διά την τεραστίαν σημασίαν του «Πωρικολόγου» εις την Ρωμέικην Γλώσσαν ας υπάγουν εδώ

    https://el.wikisource.org/wiki/%CE%A0%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CF%82

    και εις την εξαισίαν «Ιστορίαν της Βυζαντινής Λογοτεχνίας» του Κρουμβάχερ

    https://books.google.gr/books?id=j-7OBQAAQBAJ&pg=PA199&dq=%CF%80%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CF%82&hl=el&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q=%CF%80%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CF%82&f=false

  123. Υαλτις said

    122
    Εις πολλά έτη Δέσποτα!

  124. Γς said

    Καρυάτιδες με κάστανα ή καρύδια [στο φούρνο];

    Το «κασταναϊκόν κάρυον» του Θεοφράστου.

    32:
    >Το καρύδι στην περιοχή της Κόνιτσας το λέμε και κάχτα.

    Οι Καρυές που είναι γεμάτες καστανιές [και καρυδιές]

    Και το τελειωτικό:
    Οι Καρυάτιδες που βρέθηκαν στο λόφο Καστά της Αμφίπολης

    walnuts or chestnuts?

  125. Γς said

    Κι ο Μαύρος Δεκέμβρης!

    Αγορίνα μου

  126. spiral architect said

    Καλώς τα δεχτήκαμε: Οι Πορτοκάλος επιστρέφουν 😀

  127. sarant said

    Καλημέρα!

    126 Ναι, το είδα κι εγώ. Οπότε ο όρος «πορτοκαλισμός» θα γίνει ακόμα γνωστότερος.

  128. Alexis said

    #122 (3): Διατί άραγε το αποκρύψατε κ. Σαραντάκο; Διατί δεν ανατρέχετε στον εγκυρότατον και λίαν αξιόπιστον σύνδεσμον που δίδει ο γέρων Βάταλος; :mrgreen: 👿

  129. Γς said

    Ονειρο κι αυτό!

    Εξετάσεις. Και ποιος δεν βλέπει ότι οφείλει ένα μάθημα ή κάτι τέτοιο και ζορίζεται μέχρι να περάσει ο εφιάλτης.

    Σήμερα όμως ήμουν εξεταστής.
    Και δεν είχα ένα γεμάτο αμφιθέατρο. Μια πλατεία είχα.
    Δεν λέω. Δεν ήταν η Τιεν Αμέν, αλλά όσο και να το κάνεις ήταν μια μεγάλη πλατεία.
    Είχα και την κυρά με το αισθητικό της γούστο να τους τοποθετεί κατάλληλα ανάμεσα στους φανοστάτες και τις ζαρντινιέρες.

    Δεν θυμάμαι τα θέματα κλπ. Θυμάμαι όμως όταν τελείωσαν και παράδωσαν τις κόλλες.
    Δεν ήταν κόλλες. Ξύλινες τάβλες ήτανε. Και είχαν μήκος ανάλογο του πόσο είχαν γράψει.
    Μικρές όσο ένα σμαρτ κινητό, άντε ένα τάμπλετ και μεγάλες, σαν μια τάβλα καλουπώματος.
    Και μάζευα τα γραπτά [τάβλες] με ένα υπεργολαβικό [άντε εργολαβικό] φορτηγάκι.

    Κι απάνω που εία γίνει Γς-μπετατζής-ντ-Αραμπί και τράβαγα τα μαλλιά μου, που να τα πάω και πώς να τα βαθμολογήσω, ξύπνησα.

  130. Παναγιώτης Κ. said

    @124(Γς) !!!!!!!

  131. Ανδρέας said

    Ξεχάσαμε τα τοπωνύμια Καρία της Μικράς Ασίας και Ικαρία το νησί.

  132. 1, 40, 52,
    Στην Αχαΐα υπάρχει και οικισμός Αραχωβίτικα, ονομασμένος στο μοτίβο των παραθαλάσσιων οικισμών σε -ίτικα (Ζαχλωρίτικα, Σελιανίτικα, Βαλιμίτικα…) που δημιουργήθηκαν από κατοίκους αντίστοιχων ορεινών (Ζαχλωρού, Σελιάνα, Βαλιμή…)

  133. Κανείς βρε δεν ανέφερε τον Φώντα το Σκληρό Καρύδι;

  134. sarant said

    Ποιος είναι αυτός; Αν είναι από τη Φρουτοπία, γεννήθηκα νωρίς

  135. Βάταλε, πρόσεχε τι διαβάζεις: πράγματι, ο Μπαμπινιώτης λέει ότι συγγενεύουν τα ελληνικά κάρα (=κεφάλι), κέρας, κρανίον, κάρυον — αλλά όχι μέσα στο σύστημα της ελληνικής! Απλώς ανάγονται σε μια απώτερη ινδοευρωπαϊκή ρίζα. Και βεβαίως, τα όσα λέει ο σοβαρός μας γλωσσολόγος δεν έχουν καμία σχέση με τις ανοησίες του μπλογκ Ανεξήγητα που παραθέτεις…
    Όσο για τα στιχάκια του Μπομπου, υπάρχουν και στα γαλλικά:
    Tombé dans la mare aux grenouilles,
    J’avais de l’eau jusqu’aux genoux.

  136. 1,40, 52, 132

    Μιχάλη, καταυλακιώτ’ς κι εσύ;

    Το όνομα «Αραχωβίτικα» (Ζαχλωρίτικα, Σελιανίτικα, Βαλιμίτικα, κλπ) προέρχεται συνήθως από τον επιθετικό προσδιορισμό σε καλύβια ή χωράφια. Εκεί, δηλαδή, που ‘χουν τα χωράφια τους οι Αραχωβίτες, Ζαχλωρίτες, Σελιανίτες, Βαλιμίτες κλπ.

  137. Κουνελόγατος said

    Ο Κουνελόγατος παραθέριζε στα Βαλιμίτικα όταν ήταν μωρό (στα εξήνταζζζζ), ακόμη πάει στο Αίγιο, αν και όχι συχνά πλέον, μέρος της καταγωγής του γαρ… 🙂

  138. 137

    Εγώ από τα εξήνταζζζ πάω στη Βελλά, κάτω από τη Ράχωβα. Έχω την καλύβα μ’ εκεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: