Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Νικολοβαρβαρικά μεζεδάκια, πάλι

Posted by sarant στο 5 Δεκέμβριος, 2015


Νικολοβαρβαρικά επειδή τα μεζεδάκια γράφονται και θα τα διαβάσετε ενώ διανύουμε τα Νικολοβάρβαρα, τις συνεχόμενες γιορτές της Βαρβάρας χτες, του Σάββα σήμερα και του Νίκου (αλλά και του Νικοκύρη) αύριο. Και «πάλι», επειδή τον ίδιο τίτλο τον είχα χρησιμοποιήσει και το 2012, για αντίστοιχο άρθρο, αλλά μ’ αρέσει και θα τον χρησιμοποιήσω και σήμερα.

* Στο άρθρο του προηγούμενου Σαββάτου είχαμε δει, ανάμεσα στ’ άλλα, τα επίθετα του τύπου «πλατύς-πλατιά-πλατύ», και ότι η σχολική γραμματική δέχεται τους τύπους της γενικής «του πλατύ» και «του πλατιού», ενώ για ορισμένα από αυτά, όπως το «βαθύς», αναφέρει ότι κλίνονται όπως τα επίθετα της κατηγορίας «ευρύς-ευρεία-ευρύ». Και λέγαμε ότι θα ήταν λάθος αν ομαδοποιούσε αυτές τις δυο κατηγορίες, διότι ναι μεν λέμε «του βαθέος», όχι όμως και «του φαρδέος».

Ένας φίλος ψάρεψε ένα λάθος από την αντίπερα όχθη. Σε άρθρο για την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού, διαβάζουμε ότι Ο Βλαντιμίρ Πούτιν χαρακτήρισε «τεράστιο λάθος» την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού, τονίζοντας πως επιθυμεί ακόμα τη δημιουργία ενός ευρύ συνασπισμού εναντίον των τζιχαντιστών.

Ευρέος βέβαια, κι ας μην έχουν οι Εβραίοι ανάμιξη στο θέμα.

* Τις προάλλες, η Ντόρα Μπακογιάννη έκανε ερώτηση προς την κυβέρνηση για το θέμα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει: Εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Δημοσίου το γεγονός ότι η πλειοψηφία των νέων ξένων επενδυτών είναι distressed funds;

Δεν θα σταθώ στην ουσία της ερώτησης. Ούτε όμως με ενοχλεί το «η πλειοψηφία», αντί του «πλειονότητα» που θέλουν οι καθαρολόγοι και οι λαθοθήρες (διότι δεν ψηφίζουν τα funds, θα σου πουν). Με ενδιαφέρει ο όρος distressed funds, που εγώ το ήξερα distress funds και μου φαίνεται να είναι πιο λογικό. Βλέπω ότι και οι δυο τύποι χρησιμοποιούνται αρκετά, ενώ υπάρχει και distressed debt, άρα και distressed debt fund.

Οπότε, παρακαλούνται οι οικονομολόγοι και λοιποί γνώστες να μας ξεδιαλύνουν την απορία.

dexomai2* Φίλος που παρακολουθεί τηλεόραση, με ενημερώνει ότι η κυρία Δέσποινα Μοιραράκη είπε τις προάλλες (στο κανάλι Ε) το ωραίο «πέρασα διά πυρός και κινδύνου».

* Κι ένα αμερικάνικο μεζεδάκι, διότι βέβαια κοτσάνες φύονται όχι μόνο εις Παρισίους αλλά και εις Νέον Εβόρακον.

Σε μια σειρά που λέγεται Arrow, στο τελευταίο της επεισόδιο που προβλήθηκε την Τετάρτη, οι δυο ήρωες, που υποτίθεται ότι είναι δύο εραστές από την Αρχαία Αίγυπτο που μετενσαρκώθηκαν, αρχίζουν να συζητάνε στα Ελληνικά (μη με ρωτάτε για ποιο λόγο), οπότε αυτός τη ρωτάει (στα Ελληνικά) «καταλαβαίνεις;» κι αυτή απαντάει «δέχομαι».

Τι συνέβη; Κατά πάσα πιθανότητα, οι λεβέντες της παραγωγής έβαλαν τους αγγλικούς διαλόγους στο Google Translate, το οποίο πράγματι μεταφράζει το I do σε «δέχομαι», λες κι είναι απάντηση σε πρόταση γάμου!

* Πίνετε γκράπα; Είτε πίνετε είτε όχι, πώς την κλίνετε; Θα μου πείτε, δεν σας έχει χρειαστεί ποτέ. Ωστόσο, σε άρθρο που διάβαζα περί γκράπας τις προάλλες, πρόσεξα ότι ο αρθρογράφος την κρατάει άκλιτη σχεδόν πάντα -και λέω σχεδόν διότι του ξέφυγε και μια εξελληνισμένη γενική, ένα «της γράπας». Τις άλλες όπως γενικές τις έχει άκλιτες, όπως και έναν πληθυντικό, όπου βέβαια το «οι πιο φρέσκες γκράπα» μου φαίνεται γκροτέσκο.

Αφού η λέξη προσαρμόζεται αβίαστα στο τυπικό της ελληνικής, δεν υπάρχει λόγος να μην την κλίνουμε. Όπως η πόρτα της πόρτας οι πόρτες, που κι αυτή ιταλικό δάνειο είναι, έτσι και η γκράπα, της γκράπας, οι γκράπες (γενική πληθυντικού δεν θα χρειαστούμε μάλλον). Θα μου πείτε, με την επέλαση της ακλισιάς που μαίνεται, τρομάζουμε να κλίνουμε το πιάνο. Αλλά και πάλι δεν θα μας βλάψει να συνηθίζουμε στη γενική της γκράπας.

* Όπως είχα γράψει σε ένα σχετικά πρόσφατο άρθρο, ενώ υπερασπίζομαι τους έμφυλους τύπους (η δικάστρια αντί του «η δικαστής»), δεν συμφωνώ με την πρακτική, που την ακολουθεί και η αριστερά στα κείμενά της, σύμφωνα με την οποία προφέρονται (ή γράφονται) και τα δύο γένη όταν έχουμε αόριστες κτλ. αντωνυμίες (κάποιοι και κάποιες, όποιοι και όποιες, ευχαριστώ όλους και όλες) και ακόμα περισσότερο με ενοχλεί η γραφή «όποιοι/ες» ή «όποιοι(-ες)».

Διαβάζω διαμαρτυρία της ΛΑΕ και μικρότερων οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη Γαλλία, στην οποία οι οργανώσεις που υπογράφουν καταλήγουν ως εξής: Ενώνουμε τη φωνή μας με τις/τους αγωνιζόμενους Γάλλους συντρόφους μας για να απαιτήσουμε να αρθεί τώρα το αυταρχικό αντιδημοκρατικό καθεστώς της «κατάστασης έκτασης ανάγκης».

Αλλά, σύντροφοι, από τη στιγμή που ξεκινήσατε τη φάμπρικα με το τις/τους, έπρεπε να την προχωρήσετε μέχρι τέλους, διότι έτσι που το γράψατε είναι σαν να λέτε «με τις αγωνιζόμενους Γάλλους συντρόφους και τους αγωνιζόμενους Γάλλους συντρόφους». Προφανώς όμως δεν άντεξαν να γράψουν «με τις/τους αγωνιζόμενες/ους, Γαλλίδες/ους [;] συντρόφισσες/ους [;;]»

* Ένας φίλος μού στέλνει ένα χοντρό μαργαριτάρι, που δεν είναι μεν φρέσκο αλλά ξανάρθε στην επιφάνεια. Βλέπετε, ενώ τον παλιό τον καιρό είχαμε «έπεα πτερόεντα», έλεγες κάτι και χανόταν, σήμερα, αν τύχει και πεις κάτι στο ραδιόφωνο ή στην τηλεόραση, καταγράφεται και μένει -βέρμπα μάνεντ μ’ άλλα λόγια (και σκρίπτα βόλαντ, καμιά φορά αλλά ας μην πλατειάσουμε).

Έτσι, τις προάλλες που είχε απεργία, το ραδιόφωνο του Σκάει έπαιζε επαναλήψεις από παλιές εκπομπές, και έπαιξε και μια εκπομπή του 2013 για την ελληνική διατροφή στα χρόνια της τουρκοκρατίας.

Καλεσμένη ήταν η κυρία Ελένη Αγγελομάτη-Τσουγγαράκη, καθηγήτρια της Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, η οποία σε ένα σημείο (γύρω στο 41′ του ηχητικού αρχείου που μπορείτε να ακούσετε εδώ) λέει για τις ονομασίες των μαγαζιών και λέει ότι στον 19ο αιώνα έγινε μια προσπάθεια γλωσσικού καθαρισμού, «δηλαδή ο μπακάλης έγινε βακάλης», πετάγεται ο εξυπνάκιας ο Πορτοσάλτε, άστοχα όμως διότι εννοούσε το «εδωδιμοπωλείο» η κυρία καθηγήτρια, ως εδώ σωστά, και συνεχίζει: «εγώ πρόφτασα τις επιγραφές ‘εδώδιμα-αποικιακά’, δηλαδή τα ντόπια προϊόντα και τα εισαγόμενα προϊόντα». Γκντουπ! Μας το’βγαλε το μάτι η κυρία Αγγελομάτη!

Και λέω Γκντουπ, διότι η κυρία καθηγήτρια συλλαμβάνεται να νομίζει ότι «εδώδιμος» σημαίνει «εγχώριος» (επειδή «είναι από εδώ»!!)

Το χοντρό αυτό λάθος το έχουν βέβαια διαπράξει κι άλλοι, πολιτικοί, και τους έχουμε σχολιάσει ειρωνικά και στο ιστολόγιο: ο Καρατζαφέρης, ας πούμε, ο Αλέκος Παπαδόπουλος ή ο Π. Τατούλης. Εκείνοι όμως είναι πολιτικοί, δεν έχουν σπουδάσει ανθρωπιστικές επιστήμες (ο Καρατζαφέρης δεν έχει σπουδάσει γενικώς), δεν είναι καθηγητές πανεπιστημίου σε σχολή της θεωρητικής κατεύθυνσης!

Έτσι μου έρχεται να ζητήσω συγνώμη από τον Καρατζαφέρη…

* Η αμφισημία των τίτλων. Άρθρο του in.gr για την πρόσφατη γνωστή χειρονομία του Μαρκ Ζούκερμπεργκ: Ο Ζάκερμπεργκ έγινε πατέρας και χαρίζει τις μετοχές του στο Facebook.

Ώστε τις χαρίζει στο Facebook; Δεν θα τις διαθέσει για φιλανθρωπικούς σκοπούς όπως γράφτηκε;

Φυσικά, χαρίζει τις μετοχές που έχει στο Φέισμπουκ (αν και δεν τις χαρίζει ακριβώς και ίσως δεν είναι τόσο απλό το θέμα).

* Ο Κάρολος Μπρούσαλης στο Πρόταγκον έγραψε άρθρο για τη γέννηση της Μασσαλιώτιδας και κατάφερε να βρει σχέση με τους (αρχαίους) Έλληνες.

Γράφει συγκεκριμένα:

Εκεί, ο αρχηγός των εθελοντών από τη Μασσαλία, κάλεσε τον αξιωματικό του μηχανικού, Κλοντ Ρουζέ ντε Λιλ. «Ξέρω πως φτιάχνεις στιχάκια», του είπε. «Ως το πρωί, να μου έχεις έτοιμο ένα εμβατήριο». Ήταν διαταγή κι ο Ρουζέ ντε Λιλ κλείστηκε σ’ ένα δωμάτιο, να γράψει. Έμπνευση, όμως, κατά διαταγήν, δεν υπάρχει. Παιδευόταν άδικα, ώσπου κάτι θυμήθηκε. Είχε σπουδάσει αρχαία ελληνικά και, ξαφνικά, στο μυαλό του, χύθηκε ο παιάνας των Σαλαμινομάχων:

«Ίτε, παίδες Ελλήνων, ελευθερούτε πατρίδα» (Εμπρός, παιδιά των Ελλήνων, ελευθερώστε την πατρίδα). Επιασε να το διασκευάζει: «Allons enfants de la patrie, le jour de cloire est arrivė» (Εμπρός, παιδιά της πατρίδας, η μέρα της δόξας έχει φτάσει…). Σε λίγο, το εμβατήριο ήταν έτοιμο.

Είναι όμως έτσι ή πρόκειται για «ιστορικό πορτοκαλισμό»; Στο κάτω-κάτω, η ομοιότητα των δύο κειμένων δεν είναι και τόσο μεγάλη.

Όπως θα δείτε, σχολιαστές (και ένας παλιός γνωστός μας) αμφισβήτησαν τα λεγόμενα του κ. Μπρούσαλη, ο δε φίλος μας ο wanderer τον κάλεσε να παραθέσει τις πηγές του, μάταια όμως διότι ο κ. Μπρούσαλης προτίμησε να σωπάσει.

Στην πραγματικότητα, το «enfants de la patrie» δεν είναι επιρροή από το «παίδες Ελλήνων», αλλά απλούστατα έτσι ονομαζόταν το σώμα των εθελοντών από τη Μασσαλία, Enfants de la patrie.

Όπως ανέφεραν οι σχολιαστές, η βασική έμπνευση για τους στίχους του θούριου προέρχεται από μια πατριωτική αφίσα που είχε τοιχοκολληθεί εκείνες τις μέρες στο Στρασβούργο και έγραφε:
Aux armes,citoyens ! L’étendard de la guerre est déployé ! Le signal est sonné ! Aux armes ! Il faut combattre, vaincre, ou mourir. […]
Marchons ! Soyons libres jusqu’au dernier soupir et que nos vœux soient constamment pour la félicité de la patrie et le bonheur de tout le genre humain !

Αν προσέξετε, ορισμένες λέξεις και φράσεις της αφίσας είναι ίδιες με του ύμνου.

(Για όποιον έχει την όρεξη να ασχοληθεί περισσότερο με το θέμα, ο φίλος wanderer μου έστειλε ένα βιβλίο και έναν σύνδεσμο).

Ωστόσο, στο σχόλιο αριθ. 18 φαίνεται ότι υπήρξε κάποια σύνδεση με την αρχαία Ελλάδα, αν και όχι από τον Ρουζέ ντε Λιλ.

* Κι ένα καθαρά γλωσσικό ή μάλλον μεταφραστικό μαργαριτάρι από το ίδιο άρθρο. Ο Κ. Μπρούσαλης μεταφράζει το πρώτο τετράστιχο

Allons enfants de la Patrie
Le jour de gloire est arrivé
Contre nous de la tyrannie
L’étendard sanglant est levé

ως εξής:

Εμπρός παιδιά της Πατρίδας
Η μέρα της δόξας έφθασε
Ενάντια της τυραννίας μας
Το ματωμένο λάβαρο υψώθηκε

Όχι όμως. Το «ενάντια της τυραννίας μας» είναι ακατανόητο. Το σωστό:

ενάντιά μας της τυραννίας το ματωμένο λάβαρο υψώθηκε (αν θέλουμε να κρατήσουμε τη σειρά των λέξεων του γαλλικού).

* Φίλος έχει την απορία αν εκπαιδεύονται τα αεροπλάνα κι αν μαθαίνουν να μη λερώνουν το χαλί. Την απορία του την προκάλεσε άρθρο της Αυγής, όπου αναφέρεται:

Διαψεύδει το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας το δημοσίευμα του Reuters περί εκπαίδευσης ξένων μαχητικών αεροσκαφών στην Ελλάδα.

Το δημοσίευμα μιλούσε για εκπαίδευση μαχητικών αεροσκαφών του Ισραήλ στην Κρήτη για την αντιμετώπιση των αντιαεροπορικών συστημάτων S-300.

Ήξερα για έξυπνες βόμβες, που βέβαια για να είναι έξυπνες κάπου θα έχουν εκπαιδευτεί. Επειδή όμως δεν είμαι ειδικός στα αεροπλάνα, παρακαλώ τους επαΐοντες να μας διαφωτίσουν.

* Για το μακελειό στο Σαν Μπερναντίνο, που ανάμεσα στα θύματα ήταν κι ένας άντρας ελληνικής καταγωγής, Νίκολας Θαλασσινός, γράφτηκε ότι: Όμως αυτήν την Τετάρτη, ο σύζυγός της τη συνόδευσε μέχρι την τάξη του σχολείου όπου η Τζένιφερ διδάσκει μεταφέροντας κάποια σνακ.

Ο (αυστηρός, παραδέχομαι) φίλος που μου το στέλνει αναρωτιέται: Σχολή σερβιτόρων ή διπλή απασχόληση;

* Και κλείνω με μια διευκρίνιση, ας πούμε επί προσωπικού.

Σε χτεσινό του λίβελλο, ο Στάθης Σταυρόπουλος πέρασε γενεές δεκατέσσερις τον καθηγητή Αντώνη Λιάκο, κατηγορώντας τον για μύρια όσα, μεταξύ άλλων ότι στηρίζεται από μια ομάδα ανθρώπων που ελέγχουν τα πάντα στην πνευματική ζωή της χώρας και που εξοντώνουν όποιον τους πάει κόντρα.

Το άρθρο έχει πάρα πολλά ψέματα, π.χ. ότι ο Λιάκος «θεωρεί τη Γενοκτονία των Ποντίων μιαν κακή στιγμή μιας καλής πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας», αλλά δεν θα το αναλύσω, δεν έχει νόημα.

Όμως, έχω μια ένσταση επί προσωπικού.

Μιλώντας για το βιβλίο της κυρίας Ρεπούση, και κάνοντας ένα τεράστιο λογικό άλμα, ο Στάθης Σταυρόπουλος γράφει ότι «ο βαθειά μορφωμένος κ. Λιάκος απαγόρευε στις «νοικοκυρές», τους «γλωσσολόγους των ταξιτζήδων» και τους «εργάτες» να έχουν λόγο»

Το «βαθιά» γράφεται με ι κανονικά -αλλά δεν θα κολλήσουμε εκεί. Η δική μου ένσταση αφορά το ότι ο Στάθης προσάπτει στον κ. Λιάκο τη χρήση του χαρακτηρισμού «γλωσσολόγοι των ταξιτζήδων».

Ο χαρακτηρισμός αυτός δεν έχει χρησιμοποιηθεί από τον Αντ. Λιάκο, ούτε από κανέναν άλλον, παρά μόνο από εμένα. Εγώ τον έχω χρησιμοποιήσει, αποκλειστικά και μόνο για τον ίδιο τον Στάθη Σταυρόπουλο, ο οποίος από τότε το κρατάει μανιάτικο και το επαναλαμβάνει πότε-πότε. Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί συμφύρει τη μια υπόθεση (πώς χαρακτήρισα εγώ τον Στάθη) με την άλλη (πώς χαρακτήρισε, αν χαρακτήρισε, ο κ. Λιάκος τους καρατζαφέρηδες, τους καραμπελιάδες και όσους άλλους είχαν αποδυθεί στον ιερόν αγώνα για να αποσυρθεί το βιβλίο της κ. Ρεπούση.

Επιπλέον, ο Στάθης δεν μεταφέρει σωστά τον χαρακτηρισμό που χρησιμοποίησα.

Εγώ δεν τον χαρακτήρισα γλωσσολόγο, ποτέ δεν θα μου περνούσε από το μυαλό να πω τέτοιο εξωφρενικό ψέμα. Είχα χαρακτηρίσει τον Στάθη «εκπρόσωπο της ταξιτζήδικης προσέγγισης στη γλωσσολογία», παράδειγμα (από το 2012): όταν π.χ. άκουγα έναν γνωστό σκιτσογράφο-αρθρογράφο να θεωρεί τα σαρδάμ του Σημίτη ένδειξη άθλιων ελληνικών, ενισχυόταν μέσα μου η άποψη ότι ο συγκεκριμένος σκιτσογράφος-αρθρογράφος είναι εκπρόσωπος της ταξιτζήδικης προσέγγισης στη γλωσσολογία. Παρόμοιο χαρακτηρισμό χρησιμοποίησα και πιο πρόσφατα εδώ., όταν ο Στάθης κατέβηκε υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας με τη ΛΑΕ (ευτυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ το 2009 είχε αποφύγει αυτό το χουνέρι).

Είναι δε ταξιτζήδικη προσέγγιση το να μιλάει κανείς με ύφος αυθεντίας για θέματα για τα οποία δεν έχει καμιάν απολύτως ιδέα, και επιπλέον να μη σηκωνει αντίρρηση -όπως, σύμφωνα με το στερεότυπο, κάνουν μερικοί ταξιτζήδες, που μέσα σε δέκα λεφτά σου έχουν εξηγήσει όλη την πολιτική κατάσταση (ο Τσίπρας πήγε στην κηδεία του Μαντέλα και εκεί μυήθηκε στη διεθνή μασονία κτλ.) Ότι ο Στάθης δεν έχει ιδέα από γλωσσολογία φαίνεται αν διαβάσετε τα άρθρα του π.χ. για τη Φωνηεντιάδα, όπου υποστήριζε, ας πούμε, ότι το ξίδι προφέρεται διαφορετικά από το κσίδι.

Οπότε, αν έρθει κάποτε ο καιρός να δικαστούν οι «εθνομηδενιστές» (ένας όρος που αρέσει και στον Στάθη), ας αφαιρεθεί από το κατηγορητήριο του κ. Λιάκου το «γλωσσολόγος των ταξιτζήδων» και ας προστεθεί στο δικό μου.

 

Advertisements

141 Σχόλια to “Νικολοβαρβαρικά μεζεδάκια, πάλι”

  1. Για να είμαστε ακριβολόγοι, τα funds δεν μπορεί να είναι distressed αλλά τα υποκείμενα περιουσιακά στοιχεία (financial instruments) που αυτά διαχειρίζονται είναι distressed. Επομένως ακριβέστερα είναι distressed financial instruments funds αλλά στην καθημερινή πρακτική στο finanace το instruments παραλείπεται. Τα funds αυτά κάθε άλλο παρά distressed είναι καθώς αποκομίζουν υψηλά κέρδη με υψηλό κίνδυνο.

  2. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Φυσικά και εκπαιδεύονται τα αεροπλάνα! Εντάξει, οι πιλότοι τους δηλαδή.
    Όπως μου έλεγε συμμαθητής μου Ίκαρος (συνταξιούχος τώρα!…) αυτός είναι και ο βασικός λόγος των παραβιάσεων ένθεν κι ένθεν με τα μεμέτια. Κάποτε πέρασε τη Σμύρνη και πήγαινε… (απλά τις δικές μας παραβιάσεις ,δεν τις μαρτυράμε…)

  3. Γς said

    Καλημέρα

    >όχι μόνο εις Παρισίους αλλά και εις Νέον Εβόρακον.

    Το παρ ολιγον Νέο Αμστελόδαμον

  4. Γς said

    >ενώ υπερασπίζομαι τους έΚφυλους τύπους…

    Δεν έβγαινε όμως νόημα και χρειάστηκε να το πιάσω πάλι απ την αρχή.

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Ευχαριστώ, κάτι τέτοιο είχα σκεφτεί -οπότε είναι φραστική οικονομία

    4: Και πάλι βγαίνει (άλλο όμως) νόημα 🙂

  6. Παιδικές αναμνήσεις: πρόσφατα νομίζω λέγαμε για τις «Μεγάλες ώρες της ανθρωπότητας» του Στέφαν Τσβάιχ. Μια από αυτές είναι και η σύνθεση της Μασσαλιώτιδας· το είχα ξεχάσει.

  7. LandS said

    Επειδή υπάρχει ο όρος [company in] financial distress, ή distessed debt/security κ.α. που περιγράφουν υπαρκτά πράγματα και επειδή αυτά τα πράγματα είναι ιδιαίτερα ελκυστικά στα Hedge Funds
    http://www.investopedia.com/articles/bonds/08/distressed-debt-hedge-fund.asp
    φοβάμαι ότι βρισκόμαστε μπροστά σε Ελληνική εφεύρεση ορολογίας που περιγράφει τα φαντς που ειδικεύονται στη σπέκουλα πάνω στους distressed τίτλους.
    Βέβαια, όπως είναι λογικό, όλα τα τέτοια σπεκουλάρουν σε τέτοιους τίτλους, και δεν υπάρχουν «ειδικά» για τον σκοπό αυτό. Και αν υπάρχουν, δεν θα συνεχίσουν να υπάρχουν για πολύ.

  8. gpoint said

    Πίνω γκράπα…ολίγη στο εσπρέσσο μου…ανοίγω, ρίχνω μισό κουταλάκι του γλυκού στον καφέ αλλά την κλείνω γρήγορα και την κλίνω σωστά

  9. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Πάντως η Μασσαλιώτιδα θεωρείται ο πιο «αιματηρός» εθνικός ύμνος, εν αντιθέσει με το χιτλερικό στρατιωτικό εμβατήριο που μιλάει για αγρούς, λουλούδια, κοριτσάκια με ευωδιαστά φορέματα και μελισσούλες που τα τριγυρίζουν.
    Ω, της αντίθεσης! 😀

  10. sarant said

    8: Κι εγώ τέτοιες μέρες με το κρύο τα έχω τσακίσει τα αποστάγματα.

    9: Κι ο δικός μας έχει, αλλά πιο πέρα, στα μη μελοποιημένα.

  11. leonicos said

    Γειά σου Γς με το μαχαίρι
    και το φοβερό χουνέρι
    να τρυπάς με το πανέρι
    να σου μείνει στ’ άλλο χέρι

    ΣΗΜ: Το ως άνω ασυνάρτητον είναι από τη χαρά μου που ξανάδα τον Γς να περιπατεί μεταξύ μας. Δεν γνωρίζω αν ο Γς κράτησε ποτέ μαχαίρι, ολύτε χουνέρι, ούτε κάποιον να τρυπάει με το πανε΄ρι, το αντίθετο μπορεί να συμβεί, και το άλλο χέρι… εννοώ το αριστερό του

  12. Νίκος Κ. said

    Αναρωτιέμαι αν είναι μεζεδάκι. Έγραψε το in.gr: «Εμπλοκή Frontex στη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ ζητά η Γερμανία» και στη συνέχεια το άλλαξε σε: «Επαυξημένο ρόλο της Frontex στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ ζητά η Γερμανία» http://news.in.gr/world/article/?aid=1500043883

    Όμως ο αρχικός τίτλος είχε ήδη αναπαραχθεί κι αλλού: (π.χ. εδώ: http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-kosmos/47/289040/emploki-frontex-sti-fylaxi-ton-exoterikon-synoron-tis-ee-zita-i-germania#sthash.NYxoccbT.dpuf )

    Κάποια εμπλοκή στο in.gr πρέπει να συνέβη

  13. leonicos said

    Κανονικά έπρεπε να γράψω: Γειά σου, ρε Γς, αστέρι!

    Αλλά να μην παίρνει θάρρος. Είναι μικρός ακόμα!

  14. leonicos said

    Τώρα, το να πεις κάποιος, με κάποια στοιχειώδη μόρφωση, θεωρεί ότι εδώδιμος σημαίνει ‘ντόπιος’ είναι τόσο τραβηγμένο όσο και το να μην ξέρει ότι το ‘πέτρινος’ βγαίνει από την ‘πέτρα’. Όντως το εδώδιμα και αποικιακά σήμαινε ντόπια και εισαγόμενα (από τόπους γεμάτους γεύσδεις και οσμές) χωρίς να εννοεί κανεί ότι το εδώδιμος βγα’ίνει από το εδώ. Μόνο για αστείο του τύπου ‘στα κεραμίδια νιαουρίζει ένα σκύλος που ξέρει ξένες γλώσσες’.

    Κοντολογίς, όσο κι αν ‘έτσι φαίνεται’ νομίζω ότι είναι υπερδιόρθωση και πρέπει ν’ ανασκευαστεί από τον Νοικοκύρη

  15. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    9. Αουφ ντι Χάιντε μπλυτ αϊν κλάινες μπλύμενλάιν…ούντ ντας χάιστ Έρρρικα!…
    (=Στην κοιλάδα ανθίζει ένα μικρό λουλουδάκι. Το λένε Έρικα…(θα πάω να βρω την έρικα και μάτσα μούτσα και τα ρέστα… 🙂 )
    Tόχουν αυτό οι Γερμανοί, Σπάιραλ. Να σού λένε «σ’αγαπώ», με τρόπο που μοιάζει να σου λένε «Θα σας μαμήσουμε τα πρέκια!» :mrgreen:

  16. spiral architect said

    Ωραία η (μονοποικιλιακή) γκράπα, αντικαθιστά επάξια το τσίπουρο, ειδικά άμα σου βρίσκεται και κάνα προσούτο αντί για χταπόδι. 🙂

  17. sarant said

    12 Εμπλοκή με την έννοια της συμμετοχής.

    14 Το «εδώδιμα και αποικιακά» δεν σημαίνει «ντόπια και εισαγόμενα» Λεώνικε. Σημαίνει «φαγώσιμα και εισαγόμενα». Τα αποικιακά δεν ηταν κατανάγκη τρόφιμα.

    16 Ναι, παίζει ρόλο και η συνοδεία.

  18. Ανδρεας Τ said

    Σας παραθέτω, στα γαλλικά (copy paste)την ιστορία της δημιουργίας της «Μασσαλιώτιδος» που ξεκίνησε την καριέρα της σαν Ασμα της Στρατιάς του Ρήνου στο Στρασβούργο:
    Historique de la Marseillaise

    Reprenons en 1791, année où il rejoint (Claude Rouget de l’Isle) l’Armée du Rhin et se trouve en garnison à Strasbourg, affecté au bataillon «Les enfants de la Patrie». Toujours habité par la musique et la poésie, il est très familier des milieux artistiques de la ville et finalement il est accueilli dans le salon du maire Dietrich, où se côtoient hommes politiques, officiers et nombreux musiciens dont Ignace Pleyel futur célèbre compositeur. Le baron Philippe-Frédéric de Dietrich est maire de Strasbourg en 1790, 1791 et 1792 mais guillotiné le 29 décembre 1793.

    Ce dernier le 25 avril 1792, le reçoit dans son salon où ce soir là règne une grande effervescence car un courrier vient d’arriver de Paris, annonçant la déclaration de guerre faite le 20 avril 1792, par l’Assemblée législative au roi de Bohême et de Hongrie.

    «Mais vous, monsieur de Lisle … trouvez un beau chant pour ce peuple soldat qui surgit de toutes parts à l’appel de la patrie en danger et vous aurez bien mérité de la Nation» lui demande alors le baron qui souhaite qu’un chant hardi puisse encourager les soldats qui montent au front, en place du traditionnel «ça ira, ça ira».

    Or le matin de ce jour, en sortant de chez lui Rouget de Lisle tombe en arrêt devant une affiche apposée sur les murs de Strasbourg dont le texte émanant de la Société des Amis de la Constitution est le suivant :

    Aux armes,citoyens ! L’étendard de la guerre est déployé ! Le signal est sonné ! Aux armes ! Il faut combattre, vaincre, ou mourir.

    Aux armes, citoyens ! Si nous persistons à être libres, toutes les puissances de l’Europe verront échouer leurs sinistres complots. Qu’ils tremblent donc, ces despotes couronnés ! L’éclat de la Liberté luira pour tous les hommes. Vous vous montrerez dignes enfants de la Liberté, courez à la Victoire, dissipez les armées des despotes !

    Marchons ! Soyons libres jusqu’au dernier soupir et que nos vœux soient constamment pour la félicité de la patrie et le bonheur de tout le genre humain !

    Ces paroles sont certainement un élément clé pour Rouget de Lisle et après une nuit passée à composer (du 25 au 26), à essayer sur son violon diverses mélodies, il se rend dès le matin chez le baron de Dietrich. Le soir nouveau repas au cours duquel il présente son essai devant un auditoire conquis.

    En fait ce n’est pas Rouget de Lisle qui aurait interprété l’hymne comme le laisse supposer l’image du tableau de David en haut de cette page, mais le maire lui-même, belle voix de ténor, accompagné au clavecin par son épouse Mme de Dietrich. Le triomphe est immédiat et le «Chant de guerre de l’armée du Rhin» est adopté et repris en cœur toute la soirée.

    Il est aussitôt copié et largement distribué, et c’est ainsi que des voyageurs en propagent les paroles et l’air dans tout le pays. Son exécution publique a lieu le 29 avril 1792 par les 812 hommes du Bataillon de Rhône et Loire.

    Il se trouve qu’au même moment en juillet 1792, à Marseille des volontaires se préparent à monter à Paris pour combattre l’invasion et défendre «la patrie en danger». Subjugués par les paroles de ce chant recopié sur des feuillets, les fédérés marseillais entonnent celles-ci tout au long de leur très long voyage. Dans les villes et villages traversés, ils reprennent sans cesse ce chant et des volontaires les rejoignent spontanément.

    Le bataillon de Fédérés marseillais entre à Paris le 30 juillet 1792 en chantant la «Chant de guerre pour l’armée du Rhin», puis il participe à l’insurrection du palais des Tuileries le 10 août 1792. Il n’en fallait pas plus pour que les parisiens appellent spontanément ce chant l’Hymne des Marseillais puis la Chanson Marseillaise et enfin tout simplement la «Marseillaise», nom qui lui est resté.

    Quelques semaines plus tard, lors de la bataille de Valmy les paroles de la Marseillaise sont reprises et chantées par des milliers de combattants.

    Le premier couplet des Enfants a été ajouté en octobre 1792 par l’abbé Pessonneaux de Vienne, dont l’idée est empruntée au chant des Spartiates, rapporté par Plutarque. «Nous entrerons dans la carrière…»

  19. sarant said

    18 Επομένως υπάρχει κάποια σύνδεση με τους Σπαρτιάτες, αν και όχι από τον Ρουέ ντε Λιλ. Τον αδικήσαμε τον Μπρούσαλη.

  20. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    9: Σπιραλ,
    Νομίζω ότι το Errika δεν ήταν ο εθνικός ύμνος της ναζιστικής Γερμανίας, αλλά το «Die Fahne hoch». Από το 1933 αντικαθέστησε το μεγαλύτερο μέρος του παραδοσιακού εθνικού ύμνου (Deutschlandlied), από τον οποίο διατηρήθηκε μόνο η πρώτη στροφή (Deutschland über alles…). Ολες οι επόμενες στροφές αντικαταστάθηκαν από το Die Fahne hoch

    Κάτι είχε γραφτέι παλιά στο left.gr, περί αυτού, αν θυμάμαι καλά.

  21. spiral architect said

    @18, 19: Εσείς οι γαλλομαθείς για ρίξτε μας και καμιά επιγραμματική μετάφραση, γιατί με το γούγλη μόνο κάτι για τους Σπαρτιάτες κατάλαβα και η γαλλομαθής μου σύντροφος απουσιάζει. :/

    Τι έγινε Νικοκύρη, αρχίσαμε τα αμένσιοταμε τους πρώην; 😉

  22. Emphyrio said

    Να ξαναγραψω μετα απο παρα παρα πολυ καιρο για να διευκρινησω πως ειδα μεσα στην βαθεια (sic) νυχτα πως το δημοσιευμα της Αυγης και του in.gr (εδω τα καλα πσαρια) αλλα νομιζω και της ert.gr ηταν αναπαραγωγη του δελτιου τυπου του Υπουργειου Αμυνας, αρα αθωοι του αιματος, Τωρα ποιος εκει μεσα στο Καμμενισταν ξερει να τα εκπαιδευει τα αεροπλανακια, δεν ξερω. Ας μας πει επισης πώς γινεται να teach an old aeroplane new tricks (γιατι πιστευω πως δεν τα παιρνουμε ολοφρεσκα απο την γραμμη παραγωγης – θα τα εχουν τα χρονακια τους και τις ωρες πτησης τους).

    Η δε ταπητοπωλις θα επρεπε να ειχε περασει δια Πειραιως και σιδηρου. Τουλαχιστον ετσι το λεγαμε τοτε.

  23. sarant said

    21 Πού το βλέπεις το αμένσιωτο με τους πρώην; Όταν ήταν αμένσιωτο (2012) ήμασταν στο ίδιο κόμμα, όταν έγινε πρώην το σχόλιο ήταν μενσιωμένο.
    (Προτιμώ τη γραφή με ωμέγα, αμένσιωτος κατά το αμόρφωτος, αγίνωτος, ανείπωτος)

  24. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  25. spiral architect said

    @20: Ε ναι, δεν έγραψα ότι η Έρικα ήταν ο εθνικός τους ύμνος, στρατιωτικό εμβατήριο είναι. Όπου βλέπεις ντοκιμαντέρ περί ναζί, ή πολιτικές αναφορές στη σύγχρονη Γερμανία από κάτω σχεδόν πάντα ακούγεται το στερεοτυπικό χαλί της Έρικας.
    Αλλά σαν στρατιωτικό εμβατήριο ισχύει το #15 του Κιντ. 😆

  26. Πέπε said

    #9: >> η Μασσαλιώτιδα θεωρείται ο πιο «αιματηρός» εθνικός ύμνος
    #10: > > Κι ο δικός μας έχει, αλλά πιο πέρα, στα μη μελοποιημένα.

    Ωπ! Πώς το λέμε αυτό που ψάρεψα, καραβίδα; 🙂

    Πρώτον, ο Ύμνος στην Ελευθερία έχει μελοποιηθεί ολόκληρος. Δεύτερον, είτε ως ποίημα είτε ως τραγούδι δεν ταυτίζεται με τον εθνικό μας ύμνο: ο εθνικός είναι μόνο οι πρώτες στροφές.

  27. Γιάννης Ιατρού said

    25: Σωστά, κάπως το διάβασα λάθος το 9. Ωραίος ο Κιντ (τελευταία πρόταση #15) 🙂

  28. cronopiusa said

    Απολογείται ο γενικός γραμματέας Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Δημήτρης Τσουκαλάς …για την -ατυχή- φράση του, «ψητό Μαροκινό».

    Καταγγελία Δ. Μεσσίνη: Φασιστοειδή χτύπησαν τον γιο μου

    Una guerra en medio de la paz
    Por Aris MESSINIS

    Καλή σας μέρα και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες

  29. sarant said

    26 Έχει μελοποιηθεί ολόκληρος; Εννοούσα αυτό που λες, τις υπόλοιπες στροφές του Ύμνου προς την ελευθερία, που δεν αποτελούν τον Εθνικό ύμνο.

  30. spiral architect said

    @23: Προσωπικά τον Στάθη από παλιά τον έχω σαν το κλασικό άτομο με τρικυμία εν κρανίω. Θυμάμαι την πρόσφατη περίοδο ραδιοφωνικής συνύπαρξης του με τον Αργύρη Ντινόπουλο στο μεσοδιάστημα της πρώτης κυβέρνησης ΣυριζΑνέλ ως και το «δημοψήφισμα», όπου η εκπομπή διακοπτόταν για διαφημίσεις λόγω αυξημένης έντασης μεταξύ του αταίριαστου δίδυμου. Φυσικά αταίριαστο ραδιοφωνικό δίδυμο είναι και ο Μπογιόπουλος με τον Κωττάκη (ή με την Ακριβοπούλου πιο παλιά) αλλά τουλάχιστον ο πρώτος έχει δυνατότητα τεκμηρίωσης των λεγομένων του κάτι που λείπει εντελώς απ’ το Στάθη, που μόνο εθνικιστικές σοφιστείες μπορεί πια να λέει και να γράφει. Για τον πολιτικό του οπορτουνισμό δεν το συζητώ … 😛
    Μπορείς να του τα μεταφέρεις, αν συναντηθείτε, αν και τα’ χει ακούσει και απ’ αλλού. 😉

    Για τη γραφή του αμένσιωτου συμφωνώ, απλά έκανα copy link το σύνδεσμο.

  31. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !
    Φεύγω !
    Μετά !

  32. Πέπε said

    @29:
    Είναι καμιά δεκαριά μελωδίες, η μία μετά την άλλη, που καλύπτουν όλες τις στροφές. Η πρώτη είναι αυτή που ξέρουμε, αλλά καλύπτει 8 (νομίζω) στροφές. Άρα ο εθνικός ύμνος είναι τμήμα του πρώτου μέρους του συνολικού μουσικοποιητικού έργου.

    Αυτή η πρώτη μελωδία είναι η μόνη που μπορεί εύκολα να τραγουδηθεί από κοινούς ανθρώπους κι όχι εκπαιδευμένη χορωδία.

    Όποτε επανέρχεται το «απ’ τα κόκαλα βγαλμένη» τραγουδιέται στη μελωδία του μέρους όπου βρίσκεται, δηλαδή μόνο την πρώτη φορά ακολουθεί την πρώτη μελωδία.

    Αναφέρομαι στη σύνθεση του Μάντζαρου. Ίσως υπάρχουν κι άλλες μελοποιήσεις.

  33. sarant said

    30 E, εδώ που τα λέμε ποιος λογικός άνθρωπος μπορεί να ταιριάξει σε εκπομπή με τον Ντινόπουλο;

  34. spiral architect said

    Οι μεγαλύτεροι εξ υμών δεν τραγουδούσατε στα μικράτα σας στο σχολείο και τις επόμενες δυο στροφές του Ύμνου εις την Ελευθερίαν μέχρι το «γιατί τά ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά», ή μήπως εγώ λάθος θυμάμαι;

  35. BLOG_OTI_NANAI said

    Ωραίο το άρθρο.
    Όμως, δεν χρειάζεται να πω πόσο με αγγίζει συναισθηματικά το άκουσμα του ονόματος «Λιάκος».

    Με αφορμή λοιπόν την αναφορά στον «σοβαρό» Αντ. Λιάκο σε αντιδιαστολή με τους «καραμπελιάδες» θυμήθηκα ένα μαργαριτάρι του Λιάκου τόσο γελοίο, που με κάνει να σκέφτομαι ότι ο Λιάκος εκτός από ιστορικός θα πρέπει να είναι και επαγγελματίας κωμικός:

    Ο Λιάκος έχει γράψει κάποιο κείμενο για το περίφημο βιβλίο της ΣΤ΄Δημοτικού και τη σχετική διαμάχη. Εκεί λοιπόν με το γνωστό του ύφος που μοιάζει με φιλόσοφο της αρχαιότητας με το φρύδι ανυψωμένο, υποβιβάζει τους διαφόρους «τυχάρπαστους» λαϊκιστές που βγήκαν στις τηλεοράσεις, και αντί να επικαλούνται ιστορικά τεκμήρια, το μόνο που έκαναν ήταν να υπερασπίζονται με συναισθηματική φόρτιση την ταυτότητα τους (περί έθνους, «πατρίδος» κ.λπ.).

    Ας διαβάσουν στο σημείο αυτό οι φίλοι ένα χαρακτηριστικό παράθεμα του Λιάκου που μας λέει τι ακριβώς κάνουν οι λαϊκιστές και «ιστορικά ανίδεοι» που μιλούν με βάση την «ταυτότητα» και το «συναίσθημα» και όχι με βάση τα τεκμήρια.

    Ελπίζω να το διάβασαν προσεκτικά οι φίλοι.

    Όπως βλέπουμε λοιπόν, το κείμενο του Λιάκου μιλάει για την «ιστορική αντικειμενικότητα» και προπάντων την «αμεροληψία» του ιστορικού, και θεωρεί αντιπάλους των ιστορικών εκείνους που αφηγούνται ιστορία εμπλέκοντας την «συναισθηματικότητα» που προσφέρει η «υπεράσπιση μιας ταυτότητας», αντί για την υπεράσπιση της αλήθειας.

    Και κοιτάξτε τι γράφει ο Λιάκος στην ΕΙΣΑΓΩΓΗ του ΙΔΙΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ κειμένου:

    Όπως βλέπουμε, είμαστε αναγκασμένοι να υποθέσουμε ότι ο Λιάκος είναι εκτός άλλων και ένας ικανός κωμικός, διότι αλλιώς δεν εξηγείται αυτή η βλακώδης εισαγωγή, όπου ένας ιστορικός, την ώρα που απαξιώνει όσους μιλούν με «συναισθηματικότητα» «εκ μέρους μιας ταυτότητας», την ίδια στιγμή φορτίζει το κείμενο του με την ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΕΘΟΔΟ που καταγγέλλει!!!
    Και φυσικά, επειδή μπορεί να είναι κωμικός, όμως κουτός δεν είναι, ο λόγος που το κάνει είναι για να προσδιορίσει με τον ίδιο λαϊκίστικο τρόπο που απαξιώνει, ότι όσοι τολμούν να διαφωνήσουν με την Ρεπούση είναι από εθνικιστές και ρατσιστές, έως και… φιλοχουντικοί
    !

    Ας μην γελιόμαστε λοιπόν: δεν υπάρχουν μόνο «καραμπελιάδες» αλλά και «λιάκουρες» και «ρεπούσηδες».

    Να θυμήσουμε επίσης ότι «οι καραμπελιάδες» ήταν αυτοί που αποκάλυψαν την ιστορική απάτη εις βάρος των Σουλιωτών στη διατριβή της Ψιμούλη (και βεβαίως, διατριβή με επιβλέποντα τον Πέτρο Πιζάνια…). Η οποία πήγε στο «Athens Review» (που αλλού…) για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα για εκείνη και τον «επιβλέποντα»…

  36. Γς said

    Και ο Ρώσικος [+ Σοβιετικός] νάσιοναλ ανθεμ.

    Και πως ο ύμνος έγινε άνθεμ;

  37. Πέπε said

    34:
    Βέβαια. Γι’ αυτό έγραψα ότι ο εθν. ύμνος είναι «μέρος» και όχι «οι 2 πρώτες στροφές», γιατί έχω μια αμφιβολία αν είναι δύο ή τέσσερις.

  38. > αλλά μ’ αρέσει και θα τον χρησιμοποιήσω και σήμερα
    για να μπερδεύεις τον ληξίαρχο μετά…

  39. spiral architect said

    @35: Ουάου, τώρα έδεσε το γλυκό! 😐
    @37: Αν το θυμάσαι και συ, μάλλον καλά θυμάμαι κι εγώ. Έτσι κι αλλιώς η μελοποίηση του Μάντζαρου μετά την τέταρτη στροφή δεν κολλάει. Βέβαια, επίσημα παιανίζουν (και τραγουδιούνται) οι δυο πρώτοι.

  40. ΟΤΙ_ΝΑ_ΝΑΙ, ό,τι νάναι! Τι σχέση έχει η φόρτιση του προλόγου με τα ιστορικά τεκμήρια; Δεν προσπαθεί να τεκμηριώσει κάποια θέση μιλώντας για τους ξερωγώ κοινούς αγώνες!
    Όπως και να ‘χει, ο Λιάκος παίζει να είναι ο ένας από τους δύο σπουδαιότερους ζώντες ιστορικούς της νεότερης Ελλάδας (εννοώ που ασχολούνται με τη νεότερη Ελλάδα), και σίγουρα ένας από τους δύο ιδρυτές σχολών με άξιους επιγόνους. Άσχετο αν εμένα μου πάει περισσότερο ο άλλος (για τον Χατζηιωσήφ λέω).

  41. Η κυρία του κυρίου. Καημένο Ιόνιο.

  42. Η κυρία του κυρίου. Καημένο Ιόνιο.

  43. cronopiusa said

    Εθνικός Ύμνος στην Ζάκυνθο όπως τον τραγουδούσαν οι Ζακυνθινοί πριν αναλάβει την μελοποίηση του ο Μάντζαρος.
    Από τις Καντάδες ‘Αρέκια’ στην πόλη της Ζακύνθου.

  44. Κι εδώ κάτω θεωρούν γλωσσική προσβολή να κλίνουν τη Λότζια.

  45. 35: «…όσοι τολμούν να διαφωνήσουν με την Ρεπούση…».

    Τα ζητήματα της ιστορίας δεν λύνονται με το αν τολμούμε ή δεν τολμούμε, ή αν συμφωνούμε ή δεν συμφωνούμε με κάποιον. Θέλουν επιστημονικές ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ.
    Σε ότο αφορά την Ρεπούση (που έγινε …διάσημη με τη θέση της περί συνωστισμού!) έχω να πω τα εξής: Αν οποιαδήποτε καθηγητριάρα Ρεπούση (ή καθηγητάρας …Ρεπούσος) έχει μελετήσει «τας γραφάς» και έχει κατασταλάξει στο συμπέρασμα ότι η περίπτωση της Σμύρνης ήταν ένας (απλός) συνωστισμός, έχει ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να τεκμηριώσει την άποψή της κατά πρώτον ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΕΙΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ. Η απόπειρά της να περάσει την όποια άποψή της μέσω του σχολικού βιβλίου, σημαίνει ότι η καθηγητριάρα μας δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα «ηροστράτειο» φρούτο (που ευδοκιμεί πολύ κατά τα τελευταία χρόνια).

  46. Για τα εδώδιμα και αποικιακά έχουμε ξαναπεί επανειλημμένως, βλ. εδώ και εδώ. Τα «αποικιακά» είναι σαφώς μετάφραση του γερμανικού Kolonialwaren. Θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε μήπως πρωτοεμφανίζονται στις ταμπέλες των μπακάλικων επί Όθωνος.

  47. antpap56 said

    Δεν ξέρω βέβαια αν είναι θέμα δικής μου(βαρυ)ακοής, αλλά η «κατάρριψη» στο ραδιόφωνο συχνά ακούγεται σαν «κατάρρευση»–εκτός κι αν πρόκειται για πολιτικά ορθή εκφορά για να μη πατάει το απλωμένο ζωνάρι των κουμπάρων.

  48. Τη όντως ωραιότατη στο είδος της μουσική του σοβιετικού/ρωσικού εθνικού ύμνου την ξέρουμε όλοι… από τις αθλητικές διοργανώσεις όπου τόσο συχνά ανακρούεται. Τα λόγια όμως δεν τα είχα δει ποτέ. Ευχαριστώ, Γς! — Διαβάζοντας τον σοβιετικό δάκρυσα, όχι από συγκίνηση αλλά γιατί σκεφτόμουν πού κατάντησε το ιδανικό που ενέπνευσε τα ωραία εκείνα λόγια. Ο ρωσικός, αντίθετα, μου φάνηκε αφόρητα κενός, και τραγικά υποκριτικός ο στίχος братских народов союз вековой (=αδελφών λαών αιώνια ένωση). Κι εκείνο το «είσαι μοναδική, στον κόσμο δεν είν’ άλλη, υπό την προστασία του Θεού», τι το ήθελε;

  49. Τη Μασσαλιώτιδα θα την έλεγα περισσότερο από «αιματηρή» — «αιμοχαρή»! Αυτό το Qu’ un sang impur abreuve nos sillons, αν γραφόταν σήμερα, τι δεν θα άκουγε ο ποιητής!

  50. Stella said

    Σχόλιο 34 Spiral
    Tο Πρώτο (στις 6:00) και το Τρίτο (στις 7:00) ραδιοφωνικό πρόγραμμα της ΕΡΤ μεταδίδει και τις δυο στροφές (Προσοχή:προηγείται η προσευχή)

  51. Avonidas said

    οι δυο ήρωες, που υποτίθεται ότι είναι δύο εραστές από την Αρχαία Αίγυπτο που μετενσαρκώθηκαν, αρχίζουν να συζητάνε στα Ελληνικά (μη με ρωτάτε για ποιο λόγο)

    Πόσο αρχαία Αίγυπτο; Αν ήταν π.χ. από την Ελληνιστική Εποχή, κάλλιστα θα μπορούσαν να μιλάνε Ελληνικά.

    (Κι αυτοί οι έρμοι οι σεναριογράφοι δεν βρήκαν κάναν Γκας Πορτόκαλος να τους κάνει μετάφραση; 😛 )

  52. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    49 Ακριβώς. Κάποιος δικός μας είχε κακίσει τον Σολωμό για το ρυπαρό αίμα (ή κάτι τέτοιο) που υπάρχει στον Υμνο προς την Ελευθερία, χωρίς να προσέξει τον γαλλικό ύμνο 🙂

    45 Χμ, σχολικό βιβλίο κλήθηκε να γράψει. Και, εν πάση περιπτώσει, δεν έγραψε ότι η καταστροφή ήταν συνωστισμός.

    41-42 Δεν βγαίνει το δεύτερο λινκ

    40 Έλα ντε!

    38 Αφού έβαλα το «πάλι» για να ξεχωρίζει

    35 τέλος: Ε, όχι και απάτη, όχι και ανασκευή.

  53. Ένα είναι το λινκ, στην κυρία. Στου κυρίου Τσουγκαράκη είναι φούσκα απλή

  54. chrismagr said

    51. Ο έρωτάς τους είναι 4000 ετών, οπότε αποκλείεται να ήταν στην Ελληνιστί εποχή.

  55. Για το σχολικό πρωτόλειο Λιάκου δεν έχει κανείς αντίρρηση μάλλον… Ούτε καν ο ίδιος, που του αλλάξανε τίτλο και φυσιογνωμία 2 φορές: Ο Ευρωπαϊκός Πολιτισμός και οι Ρίζες του επί Αρσένη, Ευρωπαϊκός και Ελληνικός Πολιτισμός πριν 5-6 χρόνια, Ελληνικός και Ευρωπαϊκός Πολιτισμός από πέρσι.

  56. Ιάκωβος said

    ΜΑ η Μασσαλιώτις είναι μεταφορά από τα αρχαία. Υπάρχει ένας Ελληνικός ύμνος στην Παλατινή ανθολογία, γραμμένος στη Μασσαλία, σε όχι πολύ καλά Ελληνικά βέβαια, όμως υπήρχε:

    Αλλ’ ως αν φανού, δ΄ έλα πατρί
    Λαζού τε Γάλλου αι τ’ριβαί
    Κοντέ νου, δε έλα τυραννία
    λαέ τ’ αν τε άρα ως αν Γλαν δε, λαβέ.

    Κάνει αναφορά στο Γλα, το μυκηναϊκό κάστρο και την ομώνυμη μάχη που, δεν μπορεί, θα έγινε εκεί, αλλιώς γιατί να υπήρχε το κάστρο.

  57. Triant said

    @8
    Πίνω γκράπα…ολίγη στο εσπρέσσο μου…ανοίγω, ρίχνω μισό κουταλάκι του γλυκού στον καφέ αλλά την κλείνω γρήγορα και την κλίνω σωστά
    Δηλαδή πινεις αυτό που οι σοφοί Ιταλοί φίλοι μας ονομάζουν caffe corretto

  58. gpoint said

    # 57

    Ναι αλλά τα περισσότερα καφέ στην Αθήνα(αν το ξέρουν) όταν ζητήσεις κορέτο το έχουν μόνο με σαμπούκα, με γκράπα μόνο σπίτι μου έχω πιεί

  59. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    53 Οκ,κατάλαβα!

  60. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>οι πιο φρέσκες γκράπα,
    άντε με το καλό και στις φρέσκιες φράπα (όνομα και πράμα)
    Στον ίδιο ιστότοπο λέει παρακάτω,στα παράξενα,ότι κάποιον τον δάγκωσε πιράνχα.Μου φαίνεται πως δεν είναι παράξενο να δαγκώνει αυτό το ψάρι ,αλλά παράξενο που του φαγε την ουρά ( -ς ) ο αρθογράφος 🙂
    http://www.nooz.gr/perierga/ton-dagkose-piranxa?utm_source=reembed&utm_medium=widget&utm_campaign=popular

    Την εβδομάδα που πέρασε έγδαραν τ΄αυτιά μου οι ανακοινώσεις της συναυλίας με το Χαμόγελο «της Τζοκόντα» και μια διαφήμιση να λέει «της κοκα κόλα».

  61. Μαρία said

    Δύτη, θυμάσαι την εδώδιμη με Πορδοσάλτε στις εκπομπές για το 1821;

    Νικοκύρη, γιατί αποκρύπτεις οτι ο πρώτος ιστορικός που περετυμολόγησε τον εδώδιμο ήταν ο μπολσεβίκος Μαργαρίτης το 1990;
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/03/26/edwdima/#comment-51127

  62. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    58. Μοσχοβόλησε η μνήμη. Κάτι φεγγάρια της άγριας νιότης που πίναμε του εσπρέσους με τα τσιντσάνα και κανελίτσα στον αφρό τρεις τρεις τη μέρα 🙂 .Τώρα συντηρητίκλα: Γαλλικός ολόσκετος,

  63. Παύλος said

    Σε μια συζήτηση με φίλους κάποιος ξεφούρνισε το ρητό
    Κάθε εργασία επί πληρωμή αποσπά και φθείρει το μυαλό
    και μας διαβεβαίωσε ότι είναι του Αριστοτέλη.
    Ο γούγλης μου βγάζει πράγματι ένα σωρό σελίδες που λένε ότι αυτή η φράση είναι του Αριστοτέλη αλλά σε όσες άνοιξα δεν είδα κάποια συγκεκριμένη παραπομπή.
    Είναι απόφθεγμα ή απόφευγμα;

  64. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Το εδώδιμα δηλαδή έχει αντίθετο το εκείδιμα 🙂

  65. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    1) Μοί προκαλεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι ουδείς των αναγνωστών του κορυφαίου ρωμέικου γλωσσικού ιστολογίου εφιλοτιμήθη επί 8 ολοκλήρους ώρας να μνημονεύση την διασκευήν της Μασσαλιώτιδος υπό του Ρήγα Φεραίου (κατά κόσμον Αντωνίου Κυριαζή), ήτις υπήρξεν επί 9 έτη (1821-1830) ο άτυπος Εθνικός Ύμνος των επαναστατημένων Ρωμιών του 1821

    2) Καλώ τον εντιμώτατον κ. Σαραντάκον να πάρη οπίσω όσα είπε διά τον συμμαθητήν μου κ. Κάρολον Μπρούσαλην. Όλοι ημείς οι γεννηθέντες πέριξ του σωτηρίου έτους 1935 και περατώσαντες το οκτατάξιον Γυμνάσιον τω 1953 εδιδάχθημεν εις τα Ρωμέικα σχολεία ότι ο συνθέτης και στιχουργός της Μασσαλιώτιδος
    Ρουζέ ντε Λίλ είχεν εμπνευσθή το αριστούργημά του κατ’ ευθείαν από τον αρχαιοελληνικόν παιάνα «Ίτε παίδες Ελλήνων». Εξ ού και η μετάφρασις του Ρήγα, ήν σάς παρέθεσα ανωτέρω

    3) Ενημερώνω τους μή γνωρίζοντας ότι μουσικήν διασκευήν του Ύμνου του Ρήγα ετόλμησε προ ετών και ο μπολσεβίκος μουσικάντης Μίλτος Πασχαλίδης , διά να μή ακούεται επάνω εις την μουσικήν της Μασσαλιώτιδος, που συνεγείρη τα πλήθη, αλλ’ εις την νερόβραστον ιδικήν του

    4) Περαίνων, έρχομαι εις αυτό που ενδιαφέρει τον γερο-Βάταλον… ΕΡΩΤΩ: Τόσα έτη εκωλοβαράγατε εις τα Ρωμέικα σχολεία, αγαπητοί μου Ρωμιοί, και βάζω στοίχημα την μισήν μου περιουσίαν ότι ουδέποτε επληροφορήθητε την ύπαρξιν της ανωτέρω διασκευής της Μασσαλιώτιδος υπό του Ρήγα Βελεστινλή. Διατί, άραγε; Η απάντησις είναι απλουστάτη: Όλα οφείλονται εις τον Μεγαλοϊδεατικόν στίχον «ΤΗΝ ΕΠΤΑΛΟΦΟΝ ΖΗΤΕΙΤΕ» που εννοεί την Κωνσταντινούπολιν! Ο τάχα διεθνιστής Ρήγας Φεραίος, εζήτει από τους Έλληνας να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολιν!!

    ΕΡΩΤΩ εκ νέου: Αν εγνώριζε αυτήν την θεμελιώδη λεπτομέρειαν διά τον ΜεγαλοΪδεάτην Ρήγαν το ΚΚΕ εσωτερικού, θα ωνόμαζε ποτέ την περίφημον νεολαιίστικην οργάνωσίν του επί Χούντας «Ρήγας Φεραίος»; Όχι, βεβαίως!.. Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά: Ιδού εις τί γελοία αποτελέσματα οδηγεί η παροιμιώδης αγραμματοσύνη των Ρωμιών…

    Μετά της δεούσης τιμής
    Γέρων Βάταλος

  66. sarant said

    60: Μπράβο, η φράπα είναι πολύ καλό παράδειγμα

    61: Διότι δεν έχω το δικό σου μνημονικό (ο Βάταλος δημιούργησε σχολή:)

    63 Το πιο δύσκολο πράγμα είναι να βρεις αρχαίο χωρίο που δίνεται σε νέα μετάφραση.
    Πρακτικός κανόνας: αν δεν το δίνει και στα αρχαία ή αν δεν αναφέρει από ποιο έργο είναι, τότε έχουμε απόφευγμα

  67. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «όπου υποστήριζε, ας πούμε, ότι το ξίδι προφέρεται διαφορετικά από το κσίδι.»

    Συγγνώμη γιατί δεν το έπιασα καλά τι εννοείς, βλέποντάς το, έχω κολλήσει κάνα πεντάλεπτο και κάνω δοκιμές, το πρώτο το λέω με ξ, το δεύτερο με κσ, δηλαδή αυθόρμητα βλέποντας το κσιδι, προφέρω κσ, ενώ το άλλο ξ, κσ ίδι το ένα, μου βγαίνει
    το κάπα πρώτο, η γλώσσα κολλάει στο πίσω μέρος, ξίδι το άλλο, η γλώσσα έρχεται πιο μπροστά, (έκλεισα δεκάλεπτο) ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ; (χαμόγελο)

  68. Ιάκωβος said

    Παιδιά, το εδώδιμα και αποικιακά είναι μεν μεγάλο λάθος, αλλά είναι κάτι που πρέπει να το έχεις διδαχτεί ή έχει τύχει να σου το έχουν πει, για να το ξέρεις, ή να το έχεις διαβάσει στον Σαραντάκο.

    Θέλω να πώ οτι ακόμα και ο πιο διαβασμένος δημοσιογράφος ή ο μέσος καλλιεργημένος πολίτης είναι δύσκολο να το βρει αυτοσχεδιάζοντας,ή ψάχνοντας, πολύ περισσότερο όταν είναι μια έκφραση που αν την πάρεις στραβά από την αρχή, δεν σου αφήνει αμφιβολία ότι είναι αυτό που νομίζεις. Εκείνο το «εδώ» στο εδώδιμος φωνάζει, ότι τα προϊόντα είναι «από δω». Υπάρχει και ο απόδημος, που έλκει…* Και αν δεν είναι κανείς σίγουρος έρχεται και το «αποικιακά», που σημαίνει τι άλλο, «από τις αποικίες», και τον αποτελειώνει.Το εδώ Vs Αποικίες. Άλλωστε, αν όντως το μαγαζί είχε προιόντα από τις αποικίες, έτσι θα τα λέγανε, αποικιακά. Κι ας μην είχε η Ελλάδα αποικίες. Τα φέρνανε από τις αποικίες των άλλων.

    Δηλαδή η φράση είναι φτιαγμένη για να την καταλαβαίνει κανείς λάθος 🙂

    *
    Το απόδημος είναι δυνατή λέξη, πιστεύω ότι έλκει, αν μπορούμε να το πούμε αυτό, σημασιολογικά και το αοίδιμος. Πχ,πόσοι όταν ακούνε αοίδιμος καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για τον πολυτραγουδισμένο, άδω, αοιδός κλπ και όχι κάποιον που αποδήμησε αλλά θα τον θυμόμαστε πάντα, ή κάτι τέτοιο.

  69. Ιάκωβος said

    67, ΛΑΜΠΡΟ καλά είσαι, απλά πέστο γρήγορα, όχι σαν Τούρκος.Παλιά σα φοιτητές, ναι, λέγαμε το κ’σ’ της ΕΦΦΕ, αλλά γρήγορα έγινε το Ξου της ΕΦΕΕ. 🙂

  70. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    68 – Όμως όπως λέει κι ο Νικοκύρης, «Και λέω Γκντουπ, διότι η κυρία καθηγήτρια συλλαμβάνεται να νομίζει ότι «εδώδιμος» σημαίνει «εγχώριος» (επειδή «είναι από εδώ»!!)» η κυρία όφειλε να το γνωρίζει.

    69 – Ναι βρε Ιάκωβε, αν το πώ γρήγορα ξ βγαίνει, όμως βλέποντας γραμμένο κσιδι και διαβάζοντάς το, αυτομάτως πάει αργά γιατί το μάτι βλέπει κσ αντί για ξ, οπότε βγαίνει διαφορετική η προφορά, δεν έχω καταλάβει αν αυτό εννοεί ο μέγας Στάθης (χαμόγελο, ούτε που τον ξέρω).

  71. Μαρία said

    68
    Η κυρία είναι ιστορικός και άνω των 67 Μαΐων, καθότι ομότιμη. Άρα δεν ανήκει στις κατηγορίες που αναφέρεις. Γι’ αυτό άλλωστε σχολιάστηκε το λάθος.

  72. sarant said

    Δηλαδή όταν ακούς ksidi καταλαβαίνεις αν είναι ξίδι ή κσίδι;

  73. Ιάκωβος said

    Ε, Λάμπρο, μη διαβάζεις πολύ.
    Η φώτιση έρχεται μακρυά από τα κείμενα και τα γράμματα.
    Κινέζικη Ζεν σοφία( όχι του Στάθη, που ούτε κι εγώ τον ξέρω)

    Και ένα από γκουγκλομεταφραστήρι, Κινέζικο.

    Φοβιτσιάρης σύγχρονος λαμπτήρας 6 πολυελαίων γυαλιού κεφάλια με τις σκιές υφάσματος ή δαντελλών

    Δεν είναι ποίηση λερμπαλέρ, είναι από δώ:

    http://greek.modernchandelierlights.com/sale-2231879-funky-contemporary-glass-chandelier-lamp-6-heads-with-fabric-or-laces-shades.html

  74. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    68.το «εδώ» στο εδώδιμος φωνάζει, ότι τα προϊόντα είναι «από δω».
    Αν δεν τη έχεις συναντήσει τη λέξη(ο μέσος άνθρωπος εννοώ),κοιτάς λεξικό,δεν αυτοσχεδιάζεις.Πόσο μάλλον οι καθηγητάδες.Με τέτοια προσέγγιση, προκύπτουν τέρατα :). Άσε που το εδώ, δε μου φαίνεται για μήτρα λέξεων.

  75. Έμφυλοι τύποι και πάλι! Τελικά, όποια πέτρα και να σηκώσεις, βρίσκεις ένα θέμα που έχει θιγεί εδώ.

    Δεύτερο επεισόδιο της νέας σειράς του Mega «Μάλιστα σεφ», στο 8:20. «Σεφ!, Να σας πω. Η γυναίκα σεφ, πώς λέγεται, σεφέσα; Σεφίνα;» 🙂
    (Απάντηση του σεφ: «Τέρας της φύσεως, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Γυναίκα σεφ!»).

    http://www.megatv.com/malistachef/default.asp?catid=40358&subid=2&pubid=35370765

  76. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    73. 🙂 🙂

  77. «Ζητείται μπάρμαν γυναίκα».

  78. sarant said

    75 Αφού είναι ξένο, θα μείνει σεφ -αν και ο άλλος μας λέει πως δεν υπάρχει.

    73 Πολύ ωραίο αυτό!

  79. Ιάκωβος said

    Εννοείται, βρε Έφη, τώρα είναι και εύκολο να το ψάξεις. Απλά υπογραμμίζω το απατηλόν του ζητήματος. Κι έτσι μας δικαιολογώ κάπως εμάς που το είχαμε καταλάβει λάθος και που πρέπει να είναι το 99% από όσους έχουν ακούσει την έκφραση.

    Να υποθέσω πχ ότι εσύ ήξερες πως ο αοίδιμος είναι ο πολυτραγουδισμένος; Πόσοι το ξέρουν; Κι εγώ τώρα το ‘μαθα.

  80. 60, … τον δάγκωσε πιράνχα…που του φαγε την ουρά ( -ς ) ο αρθογράφος…

    Η ορθή εκφορά του «πιράνχα-ς/πιράνια» είχε αναλυθεί διεξοδικά σε λεπτομερή μελέτη πριν πέντε χρόνια (και 3-4 μέρες), ξεκινώντας με βιβλιογραφικά ενήμερη εισήγηση και συνεχίζοντας με ευρεία συζήτηση επί των αποτελεσμάτων, άνευ έρκους οδόντων!

  81. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    73 Δεν είναι ποίηση λερμπαλέρ
    είναι ποίηση…λαμπατέρ 🙂

  82. Ιάκωβος said

    Έχει κι άλλα ο Κινέζος:

    Η αγαπητή Livia, Έχουμε επιθεωρήσει τις περιπτώσεις και όλος φαίνεται στο καλό κράτος. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας για τη ναυτιλία.
    Dana

    Τους μήνες έχουν πάει, και τα φωτα ελειτούργησαν το πρόστιμο. Σας ευχαριστούμε.

    Philippe Le Guern

    Το μόνο που κατάλαβα είναι το «καλό κράτος». Πρέπει να είναι το Μέι Γκουό, που κατα λέξη, ή μάλλον κατά χαρακτήρα, σημαίνει το καλό κράτος, ή την ωραία χώρα, αλλά σημαίνει Αμερική.

  83. 66, …η φράπα είναι πολύ καλό παράδειγμα…

    Καφές με φράπα, αντί γκράπα, είναι φραπέ;

  84. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    79. Αοίδιμος ; έχω άγνωστη λέξη, ‘ασε που θα το έγραφα αεί-δημος 🙂

  85. Ιάκωβος said

    81 🙂 🙂

  86. Παύλος said

    84
    Πάντως το ΛΚΝ λέει
    αοίδιμος -ος / -η -ο [aíδimos] Ε17 : (λόγ.) αείμνηστος, συνήθ. σε επικήδειο λόγο ως προσφώνηση ή ως αναφορά σε προκείμενο νεκρό.

  87. Μαρία said

    72
    Να μας πει και για το πσάρι 🙂

    Εγώ πάντως, αν ακούσω ksidi=κσίντι=ξίντι, θα καταλάβω οτι ο ομιλητής είναι σλαβόφωνος κάποιας ηλικίας 🙂

  88. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    84 (αν το άκουγα εννοώ).Αν το έβλεπα γραμμένο το αοίδιμος,θα σκεφτόμουν το αοιδός και θα λεγα τραγουδίσιμος,τραγουδισμένος ή αξιοτραγούδιστος. Τεσπα, γι αυτό λέω ότι η ελεύθερη προσέγγιση μπορεί να πάει αλλουνταλού.
    83. 😉
    φράπα μάπα και μάπα η φράπα, άλλα παραδείγματα(το πρώτο λέει παχουλή μούρη και το δεύτερο,απαίσιογκρέιπ φρουτ-κσίδι).
    Φάπα στη μάπα,καμιά σχέση.Κλίνονται απ όλους κανονικά: θα πέσουν φάπες,για δες κάτι μάπες.

    Ωχ, οι μακελάρηδες «της Καλλιφόρνια»

  89. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    87. 🙂 🙂

    «Η εισφοροδοτική ικανότητα των φορολογουμένων» ακούω τώρα.Νέο )παρα) σύνθετο; Φοροδοτική (αν)ικανότητα είχαμε μέχρι τώρα.

  90. gmich said

    Εδώδιμα-αποικιακά: Ο δάσκαλος στο Δημοτικό μας είχε εξηγήσει και τις δυο λέξεις που έγραφαν όλα τα εδωδιμοπωλεία της εποχής . Εδώδιμα είναι τα φαγώσιμα και αποικιακά όχι όλα τα εισαγόμενα αλλά εκείνα που προέρχονταν από τις αποικίες των ευρωπαίων.(Οι ελληνικές αποικίες δεν υπήρχαν πια) Τσάι, κανέλλα γαρύφαλλο, μοσχοκάρυδο, βανίλια, και αλλά τέτοια. . Εμένα πάντως η μάνα μου, μου έστελνε στο μπακάλικο να πάρω φαγώσιμα αλλά κυρίας τα παραπάνω αποικιακά.

  91. Γιάννης Ιατρού said

    Έχουμε και παραλαγές 🙂

  92. Γιάννης Ιατρού said

    ..παραλλαγές

  93. Κουίζ (λίγο απάτη): Ποια είναι η λέξη που γράφεται με κσ αντί για ξ;

  94. gpoint said

    # η εκστρατεία πάντως γράφεται χωρίς ξου

  95. alexisphoto said

    Η συζήτηση για τον εθνικό ύμνο τείνει να πάρει διαστάσεις Νικοκύρη vs sofisti πριν κάτι χρόνια….Αν θυμάμαι καλά.
    καλησπέρες.

  96. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    93. Κάτι που συμβαίνει στ΄αγόρια (και) κατά το σεκς; 🙂

  97. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    72 – Όχι βρε Νίκο ξίδι ακούω, απλά λέω πως όταν διαβάζω κσιδι, μου βγαίνει πρώτα το κ, δεν πάει κατευθείαν ξ. Θέλω να πώ, επειδή έχω μάθει ξίδι, βλέποντας κσιδι προφέρω πρώτα το κ με μια αυθόρμητη αναστολή, φυσικά αν το προφέρω γρήγορα είναι ξ, αν ο γίγας των γαραμμάτων εννοεί πως έχει διαφορά και στο γρήγορο διάβασμα, είναι στόκος.

    73 – Να μη διαβάζω πολύ ξίδια-κσίδια; λές να τα πίνω καλύτερα ε;(χαμόγελο).

    Ο Φυσικός τι έγινε ρε παιδιά, γνωρίζει κανείς κάτι;

  98. Γιάννης Ιατρού said

    93 εκσκαφέας, εκστρατεία ;;;

  99. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Εκσφενδόνιση

  100. #94, 96 Εγώ βασικά την εκστρατεία είχα στο μυαλό μου, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται αυτή είναι μία από τις περιπτώσεις που λέμε «σωστό κι αυτό»! 🙂

  101. ΚΑΒ said

    >>>Στο άρθρο του προηγούμενου Σαββάτου είχαμε δει, ανάμεσα στ’ άλλα, τα επίθετα του τύπου «πλατύς-πλατιά-πλατύ», και ότι η σχολική γραμματική δέχεται τους τύπους της γενικής «του πλατύ» και «του πλατιού», ενώ για ορισμένα από αυτά, όπως το «βαθύς», αναφέρει ότι κλίνονται όπως τα επίθετα της κατηγορίας «ευρύς-ευρεία-ευρύ». Και λέγαμε ότι θα ήταν λάθος αν ομαδοποιούσε αυτές τις δυο κατηγορίες, διότι ναι μεν λέμε «του βαθέος», όχι όμως και «του φαρδέος».

    Από την πρόταση του Ποταμιού για αλλαγή του εκλογικού νόμου:
    http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500043299

    οι έδρες των ευρέων περιφερειών κατανέμονται αναλογικά

    Σε θηλυκό γένος είναι το επίθετο. ΄Ετσι στη γενική πληθυντικού θα κάνει ευρειών. Και το ευρύς ανήκει στην ομάδα των επιθέτων σε – ύς, -εία, -ύ που διατηρεί λόγιους τύπους όπως το βραχύς,αμβλύς,οξύς,ταχύς,δριμύς,θρασύς κ.ά.

  102. 89: Προφανώς πρόκειται για παπανδρεϊκού τύπου ευφημιστικό νεολογισμό. Όπως άλλο πράμα «διαγράφω κάποιον από το κόμμα» (είμαι κακός και απολυταρχικός) και άλλο πράμα «έθεσεν εαυτόν εκτός κόμματος» (για ό,τι έγινε αυτός φταίει), έτσι και

    Φόρος -> κακό πράμα. Εισφορά -> Καλό πράμα (συν-εισφέρω κι εγώ ένα λιθαράκι στη σωτηρία της πατρίδας).

  103. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    101.Ετσι στη γενική πληθυντικού θα κάνει ευρειών
    ευρείων, θαρρώ

  104. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Των ευρείων μεταρρυθμίσεων,(όπως δριμείας κριτικής). Αλλο το παχύς παχιά,παχιάς,παχιών αγελάδων

  105. Παύλος said

    103
    Το lexigram λέει των ευρειών.

  106. ΚΑΒ said

    . Μην επιμένεις, Έφη. Κοίταξε τη γραμματική και ένα παράδειγμα

    http://www.avgi.gr/article/5674758/i-europi-tha-perimenei-

    . Των αοιδίμων κτητόρων του ιερού ναού τούτου κ.λπ.

  107. Μαρία said

    104
    Το ουσιαστικό η πλατεία να σκέφτεσαι, για να αποφύγεις το λάθος.

  108. Πάνος με πεζά said

    Νίκο, μπορείς να υπερασπίζεσαι όσο θες τους έμφυλους τύπους, αλλά εδώ η νύφη του Βασίλη Λεβέντη, μάλλον δεν τους υπερασπίζεται…
    (πατήστε ισολογισμό από 2012 και μετά) http://www.lithotomi.gr/company.html

    Τώρα θα μου πεις, τι δουλειά έχει ο Λεβέντης και η «Λιθοτομή»; Ε, κάποιο νομοσχέδιο πέρασε, και λέγεται ότι εξυπηρετήθηκε, με υποθήκη για μελλοντικά ανταλλάγματα. Έτσι τουλάχιστον, λέει ο Κουρτάκης..

  109. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    106.107. Δεν επιμένω βεβαια! :). Μπορεί να έλεγα δηλαδή τα ηρώα των πλατείων. Ούτε ξέρω αν μου πάει ή δε μου πάει στη γλώσσα,τόσο άθικτο που τόχω στη χρήση του.
    Αγόρασα απ τον Πατάκη γραμματική (για πιο αναλυτική από τη σχολική τάχα) όταν ήταν ο μικρός μου στο δημοτικό και ΔΕΝ είχε λέξη γι αυτά τα σε -εία επίθετα. Σαν να μην υπήρχε τέτοιος σχηματισμός στη δημοτική. Τους τηλεφώνησα τότε.Δεν ξέρω αν τα πρόσθεσαν μετά.

  110. Pedis said

    Νικοκύριε, ο Στάθης είναι, πρωτίστως, καλλιτέχνης. Και μην τον κρίνεις σκληρά … 🙂

    Την έχει δει, ναι, ερασιτέχνης γλωσσο-ιστορικός. Πληρώνει, κατά κύριο λόγο, το κόλλημα του με την εθνοσυνεχή μαλακία ή πέστη εθνομαλακή συνέχεια.

    Δεν ξέρω γιατί τον έχεις στην μπούκα αλλά έδωσε κι αυτός καλό σπρώξιμο στο σύριζα από το 12 και μετά (αλλά και πριν εκεί έβοσκε). Το ότι προσωρινά το σκάσε στη ΛΑΕ, παραδεχόμενος ότι βλακωδώς υποστήριξε τον μνημονιακό σύριζα, από μία μερια τον τιμά.

    Από την άλλη, υπάρχουν πολλοί νοματαίοι, περασμένης ηλικίας πλέον, «αριστεροί» (όλοι τους αξίζουν τα εισαγωγικά … πλέον) που περιμένουν πώς και πώς τη γέννηση του εθνοπροοδευτικού πόλου …

    Να ‘ναι η δύναμη της πατριαρχίας μέσα τους αλλά κι έξω τους που δεν τους πάει ή νομίζουν ότι δεν συμφέρει να δώσουν το οκ … δεν το ξέρω, αλλά το υποπτεύομαι …

    Γιατί τα πατριωτικά τσάμικα είθισθε να τα σέρνουν τσαρούχια.

    Αν όμως το δούμε κι αυτό, τότε θα ‘χουμε δύο «αριστερές». Μία κοσμοπουλίτικη και μία εθνοπολωτική. (Μπίγκο!!)

  111. antpap56 said

    Ας στείλουμε τις ευχές μας στον Νίκο και τους συνονόματούς του αφ’ εσπέρας (έτσι αρχίζει η γιορτή).
    Κι ένα μικρό αποψινό μαζεδάκι (από το δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ): «Το ηφαίστειο της Αίτνας διαθέτει πέντε κρατήρες».
    Εσείς ποιον θέλετε; Στη διάθεσή σας!

  112. 8 «Πίνω γκράπα…ολίγη στο εσπρέσσο μου…ανοίγω, ρίχνω μισό κουταλάκι του γλυκού στον καφέ αλλά την κλείνω γρήγορα και την κλίνω σωστά»
    Δεν τα γράφεις σωστά. Πρέπει να ξαναματαεκπαιδευτούμε στο πώς γράφουμε: Πίνω grapa…ολίγη στο esspreso μου…ανοίγω, ρίχνω μισό κουταλάκι του γλυκού στον cafe αλλά την κλείνω γρήγορα την porta στο dulap και την κλίνω σωστά (έβαλα και κάτι παραπάνω, πειράζει;)

    🙂 🙂 🙂

  113. Υαλτις said

    65 Αγαπητέ Γέροντα

    Μου κάνει εντύπωση, ότι τις περισσότερες φορές, κάνεις δεν απαντά στις εύστοχες παρατηρήσεις σας.

    «Μιλά όσο θές
    λέγε ότι θες
    φώναζε όσο θες
    προκάλεσε όσο θες
    Εμείς απλά θα σε γραφούμε.
    Θα σ αγνοούμε .
    Που θα πάει;
    Σε λίγο καιρό θα καταντήσεις σαν τους γραφικούς της παρέας.»
    Ακόμα μια τακτική της αριστερής διανόησης, για την ελευθερία έκφρασης;

  114. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    …σε εκτέλεση της Νάνα Μούσχουρη, λέει το ράδιο.

  115. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Για να πω στο Νικοκύρη χρόνια πολλά,πάμπολλα και ευτυχή σε όλους τους τομείς της ζωής,κλέβω από τον Καμύ : Στη μέση του χειμώνα ανακάλυψα ξαφνικά ότι υπήρχε μέσα μου ένα αόρατο καλοκαίρι
    http://www.dromadaire.com/dromacarte/mode/301_bonne-fete/7723/3b86a7e47cf1940a8c70335cfa9425fb

  116. Χρόνια καλά και πολλά.
    Αφιερωμένο:


  117. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    83: 🙂

    91: Εμ, άμα είχαν τέτοια ταμπέλα δεν θα τα μπέρδευε κανείς!

    97: Ο Φυσικός έχει ταξίδια και τα τέτοια, σας στέλνει χαιρετισμούς

    100 και πριν: Ειναι πολλές με εκ+σ….. Και είναι και μερικές όπως το κόμικς

    101 Το κλασικό λάθος εδώ είναι το «παχέων αγελάδων». Αλλά, για να πούμε την αλήθεια, αυτό δείχνει πως ο τύπος δεν δείχνει για θηλυκός

    108 Η διευθύνων σύμβουλος λοιπόν

    110 Μα, σαν καλλιτέχνης ειναι καλός

    111 Και τους νοικιάζει προφανώς για εκδηλώσεις, συνεστιάσεις κτλ.

    112 Μην τους δίνεις ιδέες λέμε!

    113 Η δημοκρατία επιβάλλει να απαντάμε σε όλα τα σχόλια; Δεν νομίζω

  118. Υαλτις said

    Χρόνια σας πολλά.

  119. ΚΑΒ said

    Ευχόμαστε στον Νικοκύρη την ακύμαντη γαλάζια θάλασσα μέσα στην καρδιά του χειμώνα.

  120. 117 (2 πριν το τέλος 🙂 )Δεν δίνω ιδέες. Αφού όλο και περισσότερο μπαίνουν τα λατινικά μεσ’ τα ελληνικά γραφόμενα. Και το αστείο είναι πως κανένας απ’ τους γλωσσαμύντορες, αυτούς που υποτίθεται πως ανησυχούν για τη γλώσσα και κατακεραυνώνουν τους νέους για τα γκρίκλις κλπ δεν διαμαρτύρεται για το φαινόμενο αυτό. Κι ακόμα περισσότερο, κι αυτοί ακολουθούν τέτοιες γραφές. Ακόμα και τα σχολικά βιβλία (καλά, δεν συζητάμε για παιδαγωγικές οδηγίες. Εκεί να δεις). Τις τελευταίες μέρες υπάρχει ένα Σίλβερ Αλέρ (αλήθεια, γιατί η ξενική επιλογή; Δεν έχω απάντηση) για κάποιον που έχει Alzheimer. Κι επειδή οι περισσότεροι τα διαβάζουν όλα αγγλικά είμαι περίεργος αυτό πώς το διαβάζουνε.

    Κι ακόμα χειρότερα. Λατινογράφουνε ή ακόμα κι αγγλογράφουνε ξένες λέξεις από μη λατινογενή αλφάβητα (απ’ το αραβικό, κυριλλικό μέχρι των ανατολικών χωρών, κινέζικο κλπ).
    Αλλά μάλλον τα έχω ξαναγράψει αυτά. Καημός.

  121. cronopiusa said

    Χρόνια πολλά!

  122. Μαρία said

    Χρόνια πολλά, Νικοκύρη. Για τη γιορτή σου σου προσφέρω μεγάλη ανακάλυψη του Πάσχοντα https://twitter.com/Mandravelis/status/673052678507900928 Φαίνεται οτι εκεί στη δημοκρατική Αμέρικα, όπου σπούδαζε, η dissemination of false information δεν είναι ποινικό αδίκημα.

  123. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τις ωραίες ευχές!

  124. Υαλτις said

    117
    Η δημοκρατία ούτε επιβάλει ούτε αναγκάζει.
    Αξιώνει όμως, ότι δεν είναι αρκετό απλώς να δίνεται βήμα στον ομιλητή, αλλά προπάντων να συνδιαλέγεται, να συζητεί και να συναισθάνεται κάνεις τον Άλλο.
    Ιδιαίτερα αν ο άλλος εκφράζει την αντίθετη άποψη.
    Αυτό όμως που με λυπεί ,είναι το ότι επιλέξατε να κρυφτείτε πίσω από την Δημοκρατία.
    Εδώ δεν είναι η Βουλή ,ο Δήμος.
    Είναι το σπίτι σας .
    Που ευγενικά κι απλόχερα, μας αφήσατε να μπούμε μέσα ,να ακούσουμε, να μάθουμε να ευχαριστηθούμε.
    Με μιαν ελπίδα ο καθένας μας ίσως και να ακουστούμε.
    Όχι για να περάσει η άποψη μας
    μα με την ευχή να γίνουμε παρέα όλοι εμείς, οι ξένοι.
    Πως στο καλό τώρα να πεις, σε ένα καλεσμένο
    «Η δημοκρατία επιβάλλει να απαντάμε σε όλα τα σχόλια; Δεν νομίζω»

    και τι ζωή χωρίς εμάς θα κάμεις….

  125. sarant said

    124 Εγραψα για δημοκρατία επειδή εσείς πρώτος αναφερθήκατε σε ελευθερία έκφρασης και υπαινιχθήκατε ότι με το να μην απαντάω σε όλα τα σχόλια κουτσουρεύω την ελευθερία έκφρασης. Ελεος!

  126. Pedis said

    (Νικοκύρη, αν βρεις κάτι στα δίχτυα σου δώστου μία ευκαιρία ακόμη …)

  127. gpoint said

    Χρόνια πολλά κι αμέτρητα
    να έχεις Νικοκύρη
    υγεία, πλούτη έμπνευση
    κάνα τουλουμοτύρι,
    ελίτσες, τσίρο, ταραμά,
    σουπιές, καλαμαράκια
    να μας κερνάς το Σάββατο
    με τ’ άλλα μεζεδάκια !

    Τις άλλες μέρες σοβαρά
    θέματα ανεβαίνουν
    στις δέκα η ώρα το πρωΐ
    πιστά τα περιμένουν
    μόνιμοι και περαστικοί
    σκυφτοί στο πληκτολόγιο
    να σχολιάσουν και αυτοί
    πολλά στο ιστολόγιο

    Ναι, είναι κόλημα γερό
    που σε πολλούς συμβαίνει
    γι αυτό ο ιδιοκτήτής του
    πάντοτε να υγιαίνει

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΝΙΚΟ

  128. Υαλτις said

    125
    Μα , απευθυνόμουν στον Γέροντα.
    Ποια μύγα μυγιάζεστε και λέτε με οργή, ότι υπαινίχτηκα ότι Εσείς προσωπικώς πρέπει να απαντάτε σ όλα τα μηνύματα;
    .Ποσό μάλλον που στις λίγες φορές που πρόσφατα έγραψα εδώ ,τόσο εσείς όσο και άλλοι σχολίασαν τα γραφόμενα μου.

    Μάλλον θα φταίει το» Αριστερή διανόηση» που είπα , η το άγχος της ημέρας,
    Σε κάθε περίπτωση ευχές και καλά Χριστούγεννα
    υγ
    Υγ και να σκεφτείτε η πρόθεση μου ήταν να γράψω κάτι χιουμοριστικό..

  129. Βάταλε,
    1. Αν θυμάμαι καλά, η ελληνική διασκευή της Μασσαλιώτιδας που παραθέτεις ΔΕΝ είναι του Ρήγα, αν και είναι βέβαια της εποχής του. Του Ρήγα είανι ο Θούριος 🙂
    2. Δεν περιμέναμε τον όχι πολύ γνωστό αυτό παιάνα για να μάθουμε πως ο Ρήγας… ονειρευόταν να πάρει την πόλη. Η περίφημη Χάρτα της Μεγάλης Ελλάδος περιλαμβάνει όλη τη Μικρά Ασία. Η Νέα Πολιτική Διοίκησις προοριζόταν να είναι «των κατοίκων της Ρούμελης, της Μικράς Ασίας, των Μεσογείων Νήσων και της Βλαχομπογδανίας». Τι ήθελες να ονειρεύεται τότε που έγραφε, το κρατίδιο του 1830;

  130. Γιώργος Πρίμπας said

    Για την ονομαστική σου γιορτή εύχομαι: Χρόνια πολλά, καλά και δημιουργικά!!

    Καλημέρα

  131. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια και για τις ευχές!

    126 Δεν έχει τίποτα η παγίδα…

    128 Πολύ μου άρεσε!

  132. Pedis said

    (# 131 – Κάτι δεν του αρέσει σε αυτό που στέλνω και το χλαπακιάζει )

  133. Spiridione said

    129. Παλιότερα αποδιδόταν στον Ρήγα. Και απ’ τον Βύρωνα που το είχε μεταφράσει στα αγγλικά και από τον Σολωμό. Η νεότερη έρευνα έχει δείξει νομίζω ότι δεν είναι του Ρήγα. Και η γλώσσα, λέω εγώ, είναι διαφορετική από τα άλλα του Ρήγα. Ωραίο θέμα να μας γράψει κάποτε ο Νικοκύρης.
    http://books.eudoxus.gr/publishers/ID_0273/EG-0304-ABS.pdf
    Πάντως στον δίσκο του Λεοντή, που εμφανίζεται και στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων, αποδίδεται στον Ρήγα, με διαφορετικούς στίχους.
    http://www.hellenicparliament.gr/onlinePublishing/KEL/index.htm

  134. Pedis said

    Τέλος πάντων για το Λιάκο έγραφα με αφορμή ένα άρθρο του (2012) σχετικά με την οικονομική κρίση.

    Και σκεφτόμουν ότι το κύριο πρόβλημα είναι ότι και με επαγγελματίες (Λιάκοι) και με ερασιτέχνες (Στάθηδες), αν μπεις στη μέση, από τα σκατά που εκτοξεύονται κάποιο θα σε πάρει και αν κοιτάξεις να καθαρίσεις τη φάτσα σου απλώνεται.

    Χρόνια πολλά Νικοκύριε!

    (κι όπως λέγαν οι παλιοί, «και καλά μυαλά» :))

  135. 52: » Χμ, σχολικό βιβλίο κλήθηκε να γράψει. Και, εν πάση περιπτώσει, δεν έγραψε ότι η καταστροφή ήταν συνωστισμός».

    Εύγε λοιπόν: Όταν κάποιος καλείται να γράψει σχολικό βιβλίο, γράφει ότι του κατέβει! Εκτός αν δεν έγινε αντιληπτό τι έγραψα.

  136. θ. said

    Υπάρχει και αυτό από αρκετά παλιά…

  137. sarant said

    133 Δεν το ηξερα το θέμα, θα το κοιτάξω

  138. BLOG_OTI_NANAI said

    40: Δεν έχει απλά «σχέση» Δύτη. Είναι ο ορισμός της αντιφατικότητας του Λιάκου.
    Καταρχάς, για να μπει το σχόλιο σε μια λογική βάση, ελπίζω να μην υιοθετούμε κατά γράμμα το τσουβάλιασμα του Λιάκου, ότι δήθεν ΟΛΟΙ οι «αντίπαλοι» του δεν είχαν επιχειρήματα και απλά φώναζαν σαν παλαβοί… «σώστε την ταυτότητα, σώστε το έθνος»! Πιστεύω καταλαβαίνουμε όλοι ότι ο Λιάκος στο σημείο αυτό απλώς υπερβάλει (και αν δεν υπερβάλλει, τότε λέει βλακείες). Υπάρχουν άλλωστε εκατοντάδες πανεύκολο να βρεθούν ιστορικά επιχειρήματα απέναντι στην ανοησία του «συνωστισμού» και ειπώθηκαν τότε πολλά από αυτά (εκτός αν ο Λιάκος θεωρεί ότι κατέχει την Απόλυτη Αλήθεια και όλα τα επιχειρήματα όλων των άλλων τα βαφτίζει «κραυγές», οπότε ο λόγος ανήκει στην ψυχανάλυση).

    Για να είμαστε λοιπόν λογικοί, σαφώς ΚΑΙ οι αντίπαλοι του Λιάκου είχαν ιστορικά επιχειρήματα.
    Άρα, αποκωδικοποιώντας το όλο θέμα, βλέπουμε ότι το πρόβλημα είναι το εξής:

    Ο Λιάκος καταγγέλλει και ειρωνεύεται το γεγονός ότι οι «αντίπαλοι» φόρτιζαν τα επιχειρήματα τους με μια συναισθηματική επίκληση μιας ταυτότητας. Και κατά τη γνώμη του, σε ένα ζήτημα ιστορίας, το να φορτίζεις το επιχείρημα με την επίκληση της ταυτότητας για να κερδίσεις πόντους στη δημόσια συζήτηση αποτελεί μέγα λάθος που χαρακτηρίζει τους «αδαείς». Και ο Λιάκος μας λέει ότι «οι ιστορικοί δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο» και γι’ αυτό έχαναν το πλεονέκτημα στις τηλεοπτικές τους εμφανίσεις. Ο Λιάκος λοιπόν, σε όλα του τα κείμενα υπογράφει ως ιστορικός και όχι ως μπακάλης… Από τη στιγμή που καταγγέλλει τον συνδυασμό «επιχειρηματολογία ΣΥΝ συναισθηματική επίκληση μιας ταυτότητας» ως ολίσθημα, δεν έχει καν την στοιχειώδη συνέπεια σε ένα κείμενο που λέγεται «Οι Πόλεμοι της Ιστορίας» και αφορά την ΟΥΣΙΑ της επιστήμης του, να μην επαναλάβει το ολίσθημα αυτό και ακολουθεί την οδό που καταγγέλλει φορτίζοντας τα δικά του επιχειρήματα, με την ΑΣΧΕΤΗ ταυτότητα του… «αντιστασιακού», και άρα υπερασπιζόμενος ουσιαστικά μία ταυτότητα όπως και οι… αδαείς που υποβαθμίζει.

    Χρειαζόταν να το αναλύσω;
    Δεν νομίζω.
    Γι’ αυτό να πω ότι είναι κρίμα, το να έχουμε προτίμηση στον τάδε ή δείνα ιστορικό να μας εμποδίζει να διακρίνουμε τα προφανή. Ή μήπως θα μάθουμε σήμερα το πόσο πολύτιμο επιστημονικό κεφάλαιο έχει δαπανηθεί και δαπανάται ακόμα στη χώρα μας, σε μια διελκυστίνδα ιδεολογικοποίησης της ιστορίας, της οποίας μέρος είναι σαφέστατα και ο Λιάκος, η Ρεπούση και οι προαναφερόμενοι Ψιμούλη-Πιζάνιας, όπως και ο Κωστόπουλος και τα μέλη του «ΙΟΥ»;

    Εκτός πια κι αν η απάντηση κάποιου είναι ότι όλοι οι παραπάνω δεν υιοθετούν κάποια ιδεολογία που περνάει αυτονόητα και στα κείμενα τους, αλλά απλώς κατέχουν όλη την Αλήθεια και όλοι οι άλλοι είναι απλώς… «καραμπελιάδες» οπότε με αυτό το αποστομωτικό επιχείρημα λήγει και η συζήτηση.

  139. Μαρία said

    Η έκφραση «ανεξαρτήτου ηλικίας» φαίνεται οτι παγιώθηκε. Όταν την ακούς απο γιατρίνα καθηγήτρια Πανεστημίου και κάποιας ηλικίας, τι άλλο να σκεφτείς.
    http://www.biblionet.gr/author/40546/%CE%9B%CF%85%CE%B4%CE%AF%CE%B1_%CE%99%CF%89%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CF%85_-_%CE%9C%CE%BF%CF%85%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%B1
    Σε χτεσινή εκπομπή της ΕΤ1.

  140. ndmushroom said

    http://news.in.gr/economy/article/?aid=1500044994
    Σαρρωτικές διασταυρώσεις σε όλες τις συναλλαγές των φορολογούμενων

    Απλό ορθογραφικό λάθος (που επαναλαμβάνεται δις στο έγγραφο) ή έχει προκύψει καμιά νέα μπαμπινιωτικού τύπου ορθογραφία;

  141. […] στο εξωτερικό Μεζεδάκια του συμβουλίου αρχηγών Νικολοβαρβαρικά μεζεδάκια, πάλι Σπυροειδή […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: