Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χαζό παιδί χαρά γεμάτο, πάλι

Posted by sarant στο 14 Ιανουαρίου, 2016


Χτες έπεσε πολλή δουλειά οπότε αναγκάζομαι να καταφύγω στη δοκιμασμένη λύση της αναδημοσίευσης ενός παλιού άρθρου, που το έχω βέβαια ξανακοιτάξει κι έχω κάνει μικρές ή μεγάλες αλλαγές και προσθήκες.

Άλλωστε, το ιστολόγιο κοντεύει να κλείσει τα εφτά χρόνια φαγ… λειτουργίας, κι έτσι ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε πριν από πέντε ή έξι χρόνια μπορεί να είναι άγνωστο στους περισσότερους σημερινούς αναγνώστες -ή να μην το θυμούνται.

Από μιαν άποψη, ο τίτλος του σημερινού άρθρου θα μπορούσε να εκληφθεί ως σχόλιο για πρόσφατα γεγονότα ή για γνωστά πρόσωπα της πολιτικής και της καλλιτεχνικής σκηνής. Όχι όμως, ακόμα κι αν σκέφτηκε κάτι τέτοιο το πονηρό μυαλό σας, το άρθρο είναι καθαρά γλωσσικό ή και λιγάκι φρασεολογικό. Και από τη φρασεολογία ξεκινάω.

Τη φράση «αυγά σου καθαρίζουνε;» τη λέμε, συχνά εκνευρισμένοι, σε όποιον γελάει αναίτια, χωρίς προφανή λόγο. Σε μια τηλεοπτική εκπομπή που έτυχε να παρακολουθήσω, ο παρουσιαστής ρώτησε τους άλλους ωραίους νέους και νέες που έκαναν μαζί την εκπομπή, αν ξέρουν από πού βγήκε η έκφραση «αυγά σου καθαρίζουνε». Κανείς δεν ήξερε, αυτοσχεδίασαν διάφορες εξηγήσεις, μέχρι που μια διαβασμένη είπε με στόμφο ότι κάθε 15 Μαΐου υπήρχε λέει στην αρχαία Ρώμη το έθιμο του αυγοπόλεμου, που γινόταν προς τιμή της Αφροδίτης και του Διονύσου και ο καθένας πετούσε στους άλλους αυγά μελάτα, εξήγηση που έγινε δεκτή με ζητωκραυγές.

Η άποψη αυτή για την προέλευση της φράσης είναι ξεσηκωμένη από το βιβλίο «Λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις» του Τάκη Νατσούλη, το οποίο κάμποσοι το έχουν για ευαγγέλιο για την εξήγηση της προέλευσης διαφόρων φράσεων. Το βιβλίο αυτό κατά σύμπτωση βρίσκεται και πάλι στην επικαιρότητα, αφού το μοιράζει μια εφημερίδα, νομίζω μάλιστα σε συνέχειες. Τη γνώμη μου γι’ αυτό την έχω ξαναγράψει: πολύ υλικό συγκεντρωμένο με κόπο, αλλά εντελώς αναξιόπιστες εξηγήσεις και συνεχές κυνήγι του εντυπωσιασμού. Και η εξήγηση αυτή εδώ, της φράσης «αυγά σου καθαρίζουνε» από τον αυγοπόλεμο της αρχαίας Ρώμης, δεν είναι καλύτερη. Για να μην αδικήσω τον Νατσούλη, να συμπληρώσω ότι λέει επίσης πως ο αυγοπόλεμος ήταν αδυναμία του Νέρωνα και πως η ίδια γιορτή έγινε της μόδας στο Βυζάντιο «για πολύ λίγο διάστημα όμως» και ότι «σε πολλά βυζαντινά κείμενα αναφέρεται συχνά, αλλά μόνο με δυο-τρία λόγια» (αυτά στην σελ. 23 της δικής μου έκδοσης). Με αυτοκρατορική αρχοντιά ο συγγραφέας προσπερνάει το θέμα της τεκμηρίωσης, χωρίς να μας δώσει έστω και ένα από αυτά τα κείμενα που αναφέρουν τον βυζαντινό αυγοπόλεμο. Δεν φταίω εγώ να υποψιαστώ πως δεν υπάρχει κανένα τέτοιο κείμενο.

Αλλά και να υπάρχει τέτοιο κείμενο (που δεν υπάρχει), και να ήταν ο αυγοπόλεμος καθιερωμένο βυζαντινό έθιμο, από πού κι ως πού συνάγεται ότι γέννησε την παροιμιακή φράση «αυγά σου καθαρίζουνε;» Έχουμε κανένα κείμενο που να διασώζει έστω μια προηγούμενη μορφή της φράσης; Όχι. Όπως συνήθως, κι αυτή η εξήγηση του Νατσούλη είναι γέννημα μιας πλούσιας φαντασίας που δεν βολεύεται με τις πεζές εξηγήσεις.

Διότι η εξήγηση της φράσης είναι πεζή: απλούστατη, αλλά όχι πολύ συναρπαστική. Στα παλιά χρόνια της γενικευμένης και ολόχρονης στέρησης, τότε που κανείς δεν χόρταινε, το μικρό παιδί που έβλεπε να του καθαρίζουν αυγό για να το φάει γέλαγε από τη χαρά του. Η εικόνα είναι κοινότατη, η εξήγηση μου φαίνεται απολύτως πειστική και δεν είναι ανάγκη να πάμε στον αυγοπόλεμο και στον Νέρωνα. Ο Ν. Πολίτης δίνει και γαλλική παραπλήσια φράση: Ris, Jean, on te frit des oeufs, παναπεί Γέλα, Ζαν, αυγά σου τηγανίζουν.

Οι πρόγονοί μας θεωρούσαν λογικό να γελάει όποιος του καθαρίζουν αυγά -σήμερα, που το μικρό παιδί το κυνηγάς σ’ όλο το σπίτι για να φάει το αυγό του κι αυτό το σκασμένο αρνείται, η προέλευση της φράσης έχει ξεχαστεί.

Όποιος όμως γελάει χωρίς να του καθαρίζουνε αυγά, δηλαδή όποιος γελάει αναίτια ενοχλεί. Το να γελάς αναίτια θεωρείται χαζομάρα. Κάποιος λάτρης της ετυμολογίας θα μπορούσε να πει ότι αυτό αποτελεί ταυτολογία. Διότι, από πού ετυμολογείται η λέξη «χαζός»;

Αν ανοίξετε τα λεξικά μας, και στο θέμα αυτό συμφωνούν όλα τους, θα δείτε ότι το χαζός προέρχεται από το χάζι, που είναι ένα θέαμα που το παρακολουθούμε χωρίς να μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα, αλλά μας διασκεδάζει, και αυτό το χάζι είναι δάνειο από το τουρκικό haz (αραβικής αρχής) που σημαίνει «ευχαρίστηση, απόλαυση».

Από την απόλαυση στη διασκέδαση, κατεβαίνουμε τα σκαλοπάτια που πάνε στην αφέλεια και από εκεί στη βλακεία. Πάντως, αν δεν κάνω λάθος, η σημασιολογική εξέλιξη έγινε στα ελληνικά. Στα τούρκικα δεν βρίσκω καμιά ένδειξη για αρνητική απόχρωση στη λέξη haz.

Το χάζι, είπαμε, είναι ευχάριστο θέαμα. Συχνά χρησιμοποιείται, σε διαλέκτους ιδίως, σαν συνώνυμο του γούστου, ενώ η έκφραση «έχει χάζι» χρησιμοποιείται σαν συνώνυμο της «έχει γούστο» ή «έχει πλάκα», συχνά για κάποιο μάλλον δυσάρεστο ενδεχόμενο που όμως το θεωρούμε όχι πολύ πιθανό και το αναφέρουμε κυρίως για να ξορκίσουμε το φόβο μας. Π.χ. «Αργεί να ρθει ο γαμπρός· έχει χάζι ντου να μετάνιωσε την τελευταία ώρα» (από το κρητικό λεξικό του Πιτυκάκη).

Το ετυμολογικό λεξικό του Μπαμπινιώτη, σχολιάζοντας την προέλευση της λ. χαζός από το χάζι σημειώνει: η λέξη θα σήμαινε αρχικώς «χαρούμενος» (χωρίς ιδιαίτερο λόγο), «ελαφρόμυαλος».

Μπορεί να είναι κι έτσι. Δυστυχώς στη γλώσσα μας, τα γλωσσικά ληξιαρχεία δεν λειτουργούν καλά κι έτσι είναι δύσκολο να βρεις πότε μπήκε μια λέξη στη γλώσσα και ποια είναι η αρχική σημασία της. Πάντως, εγώ νομίζω πως η λέξη δεν είναι πολύ παλιά (δηλ. αν έπρεπε να στοιχηματίσω θα έλεγα πως είναι των μέσων του 19ου αιώνα) και πως ανάμεσα στο χάζι και στον χαζό μεσολάβησε το «χαζεύω». Χαζεύει αυτός που κάνει χάζι, που περνάει την ώρα του κοιτάζοντας τους άλλους, που διασκεδάζει με τον τρόπο αυτό. Ε, αυτός θεωρείται ελαφρόμυαλος, χαζός. Πάντως, τα μεγάλα λεξικά μας δίνουν άλλη πορεία: χάζι > χαζός > χαζεύω.

Ούτως ή άλλως, η διαφορά δεν είναι μεγάλη. Έτσι κι αλλιώς, η απόλαυση και η διασκέδαση θεωρήθηκε βλακεία. Οπότε, από μια άποψη, θα λέγαμε ότι η λέξη «χαζοχαρούμενος» είναι πλεονασμός –και ότι η έκφραση «χαζό παιδί, χαρά γεμάτο», που τη λέμε για κάποιον που γελάει αναίτια, χωρίς να του καθαρίζουν αυγά, είναι απόλυτα δικαιολογημένη.

Πάντως, να πω ότι το επίτομο της νεοελληνικής του Κριαρά, που συχνά έχει εύστοχες ετυμολογικές λύσεις διαφορετικές από των άλλων, λέει ότι ο χαζός είναι ή από το haz ή από το χάσκω –δεν αποκλείεται μάλιστα, λέω εγώ, να έχει γίνει και πάντρεμα των δύο, διότι αυτός που χαζεύει κάτι πολύ συχνά χάσκει κιόλας.

Οι αρχαίοι είχαν και μιαν άλλη παροιμία γι’ αυτό το θέμα, που ήταν η αγαπημένη του γυμνασιάρχη μου και την έλεγε κάθε φορά που κάποιος μαθητής γελούσε αναιδώς ή αναίτια: «γελά ο μωρός καν τι μη γελοίον η», που πρέπει να την αγαπούσαν πολλοί γυμνασιάρχες και γενικότερα δάσκαλοι και καθηγητές διαχρονικά. Η ακριβής της μορφή, στις Γνώμες του Μενάνδρου, είναι Γελᾷ δ’ ὁ μῶρος, κἄν τι μὴ γέλοιον ᾖ -μώρος, όχι μωρός, αλλά προσωπικά δέχομαι ότι και οι στερεότυπες φράσεις σηκώνουν κάποια προσαρμογή στο σημερινό τυπικό (αλλά αυτό είναι θέμα που θα το συζητήσουμε άλλη φορά). Σημειώστε ότι στα αρχαία, το έχουμε ξαναπεί, γελοίος είναι ο αστείος (διότι αστείος ήταν ο ραφιναρισμένος). Επειδή πάντως, όπως είπα, το μενάνδρειο απόφθεγμα ακούγεται πολύ, να σημειώσω και μια χαριτόλογη μετάφρασή του, που δεν θυμάμαι πού την έχω διαβάσει: Γελάει το μωρό, κάντο να μη γελάει.

Να κλείσω με τον Φλομπέρ. Έλεγε ότι για να ζήσει κανείς ευτυχισμένος χρειάζεται καλή υγεία, εγωισμό και βλακεία· αν όμως λείπει η βλακεία, τ’ άλλα δύο μόνα τους δεν φτουράνε. Λέτε να είχε δίκιο;

Υστερόγραφο: Υπάρχει πάντως κι ένας άλλος αυγοπόλεμος. Εννοώ τη διαμάχη, που κλείνει έναν αιώνα, για το αν πρέπει να γράφουμε αυγό ή αβγό. Σε αυτό τον «πόλεμο των αυγών», έχω σκοπό να αφιερώσω κάποτε άρθρο.

Advertisements

153 Σχόλια to “Χαζό παιδί χαρά γεμάτο, πάλι”

  1. Κουνελόγατος said

    Πολύ μου άρεσε, το έκανα χάζι, καλημέρα.

  2. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα!

    (Στο πνεύμα του άρθρου:) Πού είπε αυτό το τελευταίο ο Φλωμπέρ; Από πού συνάγεται; (όχι, δεν μ’ έχει «βάλει» ο Νατσούλης…)

  3. spiral architect said

    Κάποια μπηχτή αφήνεις με τη σημερινή αναδημοσίευση, αλλά δεν ξέρω για ποιον … 🙄

  4. Παναγιώτης Κ. said

    Θυμήθηκα το παλιό Ποντίκι όπου συχνά χρησιμοποιούσε σε πολιτικές αναλύσεις την ατάκα «και όπως είχε πει ο Μπαλζάκ» και ακολουθούσε κάποια πρόταση υποτίθεται αποκρυσταλλωμένης πολιτικής εμπειρίας.

  5. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Γελοίος είναι ο αστείος ακόμα και σήμερα νομίζω, στην Κυπριακή διάλεκτο.

    Και στο στρατό, «Γιατί γελάς; Είσαι γελαδερός;»

    Και παραλληλισμός με το επίσης χαρούμενο (και ρατσιστικό;), «Νοικοκυρούλα χαρωπή, την οκνηρία δε γνωρίζει».

  6. μήτσκος said

    Α δαίμων του πληκτρολογίου και τα χαριτωμένα του: Το λεξικό του Πιτυχάκη, όχι Πετυχάκη.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Ωραία, χαίρομαι που οι επαναλήψεις πιάνουν τόπο

    2: Μ’ έβαλες και το έψαξα. Στα γαλλικά είναι
    Être bête, égoïste et avoir une bonne santé, voilà les trois conditions voulues pour être heureux. Mais si la première vous manque, tout est perdu.
    και σύμφωνα με αρκετές έγκυρες πηγές το έγραψε σε γράμμα προς τη φίλη του, το 1846 κιόλας
    https://books.google.lu/books?id=brUMAwAAQBAJ&pg=PT252&dq=%22Etre+b%C3%AAte,+%C3%A9go%C3%AFste+et+avoir+une+bonne+sant%C3%A9%22&hl=fr&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q=%22Etre%20b%C3%AAte%2C%20%C3%A9go%C3%AFste%20et%20avoir%20une%20bonne%20sant%C3%A9%22&f=false

    3: Λες;

    6: Πολυδαίμων, διότι το σωστό είναι Πιτυκάκης. Διορθώνω, ευχαριστώ!

  8. Γς said

    5:
    > «Γιατί γελάς; Είσαι γελαδερός;»

    «Τι ωραία αστεία που λέτε. Είστε πολύ γελοίος»

    Ατάκα της Στυλιανοπούλου

  9. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    7-2:
    α, σ’ ευχαριστώ! Απάντησες δυναμικά!

  10. Corto said

    Για αυτόν που γελάει αναίτια (μόνος του):
    «Ένας γελάει, τρελός θα είναι. Δύο γελούν κάτι ξέρουν».

    Και το ισπανικό αντίστοιχο για αυτόν που γελάει μόνος του:
    «Ή τρελός είναι ή διαβάζει τον Δον Κιχώτη»

  11. sarant said

    Πολύ ωραίο αυτό με τον Δον Κιχώτη!

  12. Avonidas said

    υπήρχε λέει στην αρχαία Ρώμη το έθιμο του αυγοπόλεμου, που γινόταν προς τιμή της Αφροδίτης και του Διονύσου και ο καθένας πετούσε στους άλλους αυγά μελάτα

    Πώς καθαρίζεις ένα αυγό μελάτο, κ. Νατσούλη; Πες μας να το μάθουμε κι εμείς! 😛

  13. Ορεσίβιος said

    Αυγοπόλεμο λέει; Ποιος χαζός θα πέταγε τα πολύτιμα αυγά; Μόνο τα κλούβια αυγά πετάμε!

  14. Γς said

    Χαζό παιδί χαρά γεμάτο, εχθρός του μαλάκα

  15. Γς said

  16. Γς said

    Κι ανοίγει το παράθυρο πάνω απ τα κεφάλια μας και βγαίνει μια αστεία φάτσα για να μας μαλώσει που κ΄ναμε φασαρία, πιτσιρίκια τότε.
    Και σκάσαμε στα γέλια.

    -Τι γελάτε ρε; Τον Καραγκιόζη βλέπετε;
    -Ετσι θα γελούσαμε ρε θείο, άν βλέπαμε τον Καραγκιόζη. Ο Γς

  17. sarant said

    15 Πάντα είχα απορία αν είναι αυθεντική η φωτο αυτή (μάλλον είναι) και σε ποιες συνθήκες τραβήχτηκε

  18. Γς said

    >άν βλέπαμε τον Καραγκιόζη

    τον Καραγκιόζη ;

  19. Γς said

    18->16

  20. Γς said

    17:
    Πραγματική είναι. Σε κάποια εκδήλωση κάποιας σοσιαλιστικής τέτοιας του δώσανε το πλαστικό αυτό παπάκι. Κι ο ΓΑΠ το αποτελείωσε 😉

  21. Alexis said

    Καλημέρα.
    #5: Ο «γελαδερός» των μονιμάδων του στρατού, νομίζω ότι παίζει λίγο και με την «γελάδα».

    Στην Ήπειρο η λέξη «χάζι» χρησιμοποιείται κάποτε και με μία άλλη, ελαφρώς διαφορετική, σημασία.
    «Μην το κάνεις χάζι» ή «μη σου φαίνεται χάζι» σημαίνει «μη το περνάς/μη σου φαίνεται γι’ αστείο»,
    Συνήθως λέγεται από τον ομιλούντα όταν ο άλλος δυσπιστεί με τα λεγόμενά του και τα θεωρεί υπερβολές.
    «Σου φαίνεται χάζι ε; Στα 700 ευρώ μισθό θα μας φτάσουν όλους!» μου έλεγε συχνά φίλος μου, καταγόμενος από ορεινό ηπειρώτικο χωριό.
    Και κοντεύει να επιβεβαιωθεί, που να πάρει! 👿

  22. Γς said

    Κάνω χάζι: Χαζεύω, κάνω χαβαλέ

  23. Πάνος με πεζά said

    – Kαλημέρα σας,.μπορώ να σας εξυπηρετήσω;
    – Ευχαριστώ, έτσι, κοίταζα…Μπορώ λίγο να χαζέψω;
    – Φυσικά, ευχαρίστως !
    – Γκαααα….γκαααα….

  24. spiral architect said

    Χαζά παιδιά χαρά γεμάτα:

    Κλαρίνα κατασκηνώνουν έξω από μαγαζί στην Κηφισιά για να τα σκάσουν για παπούτσια Kanye West σαν κι αυτά που φορούσε ο Μάρκος Λεζές στο The… Κόπανοι.
    (ωχθέμου!)

  25. sarant said

    20 Άγνοια κινδύνου!

    21 Εύλογη η επέκταση της σημασίας

  26. sarant said

    24 Και λεφτά γεμάτα όμως

  27. Γς said

    20:
    σε συνέδριο των Πράσινων της Γερμανίας

    http://exofitsio.blogspot.gr/2011/12/meme.html

  28. Alexis said

    #24: σαν κι αυτά που φορούσε ο Μάρκος Λεζές στο The… Κόπανοι.
    Έλα ρε φίλε… 😀 😀 😀
    Τι θυμήθηκες τώρα!!!
    Με πρωταγωνιστές τους γίγαντες Γιώργο Πετρόχειλο («η αλήθεια βρίσκεται στους Sex Pistols, ναι αυτόν! ) και Κώστα Μακέδο (τον επονομαζόμενο, μετέπειτα και «Κοσκωτά» )
    Ε, ρε γλέντια…

  29. Γς said

    24:

    Ακόμη και ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα παρασύρθηκε από τη φρενίτιδα που προκαλεί
    το παπούτσι-φετίχ του Κάνιε Γουέστ

  30. spiral architect said

    No hope, που θα’ λεγε και ο Ομπάμα. 😦

  31. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ας μην ξεχνάμε και το «Στου Γλυτωμού το Χάζι», του 1930, απ’ τον Θεόδωρο Ντόρρο.

    Όταν εκδόθηκε, έτυχε ντόρρου μεγάλου, αλλά ούτε στη συνέχεια, νομίζω, κατανοήθηκε πλήρως.
    Άβυσσος οι ψυχές των σουρρεαλιστών.

  32. sarant said

    31 Α μπράβο!

  33. Γς said

    Τελικά πότε ξεπετάχτηκε η φράση
    «Χαζό παιδί χαρά γεμάτο»;

  34. 1) Αυτή καθόταν στο μπαλκόνι και αυτός την έκανε χάζι (ελληνιστί: την φλέρταρε)

    2) Sarant said: «Στα παλιά χρόνια της γενικευμένης και ολόχρονης στέρησης, τότε που κανείς δεν χόρταινε…»

    Να μια σχετική ανάρτηση στο Φ/Β:
    «Δύσκολα για όλους εκείνα τα χρόνια, 1947-48. Για τον Γρηγόρη ακόμα πιο δύσκολα: Τον πατέρα του «τον πήραν εξορία στη Μακρόνησο». Ημίγυμνος ο Γρηγόρης σε ηλικία μόλις 9 χρονών, με …μισό πανταλόνι και μισή πουκαμίσα, και αυτά με χίλια μπαλώματα. Δεν τον ένοιαζε που δεν είχε φορέσει ποτέ παπούτσια αφού έτσι ξυπόλυτος ήταν ελαφροπόδαρος και μας περνούσε όλους στο κοσί. Πρώτος και σε όλα τα παιχνίδια: Πετροπόλεμος, μάπα-ντάντσι, μάπα-αλών(ι), σέρλα, τσιλίκ-τσιουμάκ(ι), ντουγρί, γρούνα, τριότα, σφίγγο, σκλαβάκια, είκοσ(ι)-ντάλια τσιαταλίνα-ματαλίνα κλπ, κλπ.
    Το πιο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο Γρηγόρης ήταν η πείνα. Το έλυνε σε βάρος μου όποτε μπορούσε: Όσες φορές με έβλεπε με μια φέτα ψωμί, πασπαλισμένη από πάνω με λίγο σαμόλαδο, κόκκινο πιπέρι και αλάτι, με πλησίαζε με θαυμασμό και με τα …φιλικότερα αισθήματα. ‘Οταν έφτανε σε απόσταση …βολής, άρπαζε τη φέτα από τα χέρια μου και αφού απομακρύνονταν την απολάμβανε. Εκείνον τον καιρό, μια φέτα σταρένιο ψωμί, πασπαλισμένο με τέτοιες …λιχουδιές ήταν, για τα σημερινά δεδομένα, κάτι μεταξύ ψαρονέφρι και μπον-φιλέ …»

  35. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  36. Πάνος με πεζά said

    To «Xαζό παιδί χαρά γεμάτο» δε θυμάμαι να το πρόλαβα στο Δημοτικό ή Γυμνάσιο, ή άντε να το πρόλαβα στο τσακ. Μιλάω για δεκαετία του ’90. Θεωρώ ότι κάπου εκεί πρωτοακούστηκε, μαζί με πολλούς άλλους σχετικούς νεωτερισμούς (κουφάθηκα, καράφλιασα κλπ.), λ.ε.τ.

  37. Πάνος με πεζά said

    Δεκαετία 80, 1980~1989. Πάντα μπερδεύει…

  38. sarant said

    36 Το άκουσα μάλλον στα 80, αλλά από έναν φίλο που έλεγε πολλές παροιμίες και αποφθέγματα. Μπορεί να είναι παλιό.

  39. Alexis said

    Καλά, τα σχόλια στο λίκνο του #24, δεν παίζονται.
    «ΔΝΤ γάμα μας κι άλλο» «Μνημόνια μέχρι να σβήσει ο ήλιος» κλπ. :mrgreen:

  40. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  41. leonicos said

    τα μεγάλα λεξικά μας δίνουν άλλη πορεία: χάζι > χαζός > χαζεύω.

    κι εσύ λες: χάζι > χαζεύω > χαζός

    Σαραντάκο…

    ο τιτ’ανας της σκέψης σού μιλάει. Άκου!

    Έχετε δίκιο και η δυο, διότι:

    άλλο το χαζεύω = flanner και άλλο το χαζεύω του ‘χάζεψες, μωρέ κι είπες αυτή την κουβέντα;’

    Άρα: χάζι > χαζεύω Α΄ > χαζός > χαζεύω Β’

  42. leonicos said

    διότι αστείος ήταν ο ραφιναρισμένος

    στους Ο΄ λέει για τον Μωυσή: Το παιδίον ήτο αστειον (=καλοφτιαγμένο) εκ του άστεως, γιαβρούμ!

    τ.τ.σ.

  43. leonicos said

    Σε αυτό τον «πόλεμο των αυγών», έχω σκοπό να αφιερώσω κάποτε άρθρο.

    και των αφτιών…. να μην ξεχνόμαστε!

    τ.τ.σ.

  44. Γς said

    ξεχνιόμαστε

  45. 17

    Former Greek Prime Minister George Papandreou holds a rubber duck at Germany’s Green Party leader Cem Oezdemir , left, during Germany’s Green Party party convention in Kiel, Germany. (Morris Mac Matzen/Reuters)

    http://www.cbc.ca/news/world/photos/in-love-with-rubber-ducks-1.1447999

  46. leonicos said

    Βέβαια!

    Μετά τον τ.τ.σ. ποιος τολμάει να γράψει!

  47. leonicos said

    Μόνο ο Γς… φυσικά

    και μπήκε στη μέση και ο Σκύλος

    ττσ συνοπτικά του τ.τ.σ.

  48. Corto said

    Χαζός, αλλά και χαζοβιόλης, αν και για να μάθεις βιολί, μόνο… μυγοχάφτης δεν πρέπει να είσαι!

  49. sarant said

    48 Σωστά. Λέμε όμως «το ίδιο βιολί» κτλ.

    43 Και των αυτιών βέβαια, αλλά τα αυγά εξάπτουν περισσότερο τα πάθη.

    Τι είπαμε πως είναι το τ.τ.σ.;

  50. Pedis said

    «Οι χαζοί δεν είναι τόσο χαζοί, είναι πάντα στην πλειοψηφία»
    (αλλουνού)

  51. Κουνελόγατος said

    «Τι είπαμε πως είναι το τ.τ.σ.;»
    Δεν ξέρω, όμως καμμιά σχέση με το ΠτΠ… 🙂

  52. ―Ποια είναι «η νέα λέξη του 2015» για σας;

    Άσε μας βρε κυρ-Ιλό… 🙂 Ρώτα το Σαραντάκο. Στο σλανγκ τζι αρ, κάθε νέα λέξη είναι μια νέα λέξη, και έχουμε πολλές από δαύτες κάθε χρονιά. Πάααρα πολλές…

    Πηγή: http://www.lifo.gr/articles/greece_articles/86312

    😀

  53. spyridon said

    37.
    Πήγα δημοτικό-γυμνάσιο-λύκειο λίγο παλιότερα. Τέλειωσα λύκειο το 85.
    Η έκφραση κυκλοφορούσε στον Πειραιά και τα προάστια του τότε.

    για το Υστερόγραφο του Νικοκύρη.
    Το είχα μάθει αυγό και δεν μπορούσα να συνηθίσω οπτικά στη νέα γραφή.
    (Έτσι κι αλλιώς οπτικά γιατί Ελληνικά εκτός από 1-2 φόρουμ κι αυτό την τελευταία πενταετία δεν γράφω εδώ και δεκαετίες).
    Διάβασα την εξήγηση του Νικοκύρη, δεν θυμάμαι το άρθρο, γιατί γράφει χρυσάβγουλα.
    Από τότε αβγό είναι ο μόνος τρόπος γραφής, σαν να μην υπήρξε άλλος.

  54. sarant said

    52 Διαφημίζει τον συσλανγκιστή του 😉

    53 Ω, μερσί!

  55. ΣΠ said

    Ο μακαρίτης ο πατέρας μου, που έλεγε μερικές φορές το «γελά ο μωρός καν τι μη γελοίον η» και αμέσως μετά για αστείο το «γελάει το μωρό, κάντο να μη γελάει», απέδιδε αυτό το τελευταίο στην Μαντάμ Σουσού.

  56. sarant said

    Διόλου απίθανο!

  57. Κων/νος said

    Η Νατσούλειος εξήγηση του «αυγά σου καθαρίζουν» πάντα μου φαινόταν εξαιρετικά ύποπτη, διότι:

    1. Δεν έχω βρει πουθενά αναφορά σε ρωμαϊκή γιορτή στις 15 Μαϊου. Γνωρίζει κανείς κάτι σχετικά;

    2. Στην αρχαιότητα το φαγητό ήταν πάρα πολύ ακριβό σε σχέση με σήμερα και επομένως θα ήταν πολύ περίεργο να γίνεται τέτοια σπατάλη. Σε μια σημερινή, δυτικού τύπου κοινωνία, ο μέσος άνθρωπος ξοδεύει γύρω στο 10% του εισοδήματός του για διατροφή, ενώ στην αρχαιότητα, το μεσαίωνα και μέχρι και (σχετικά) πρόσφατα το ποσοστό αυτό ήταν της τάξεως του 50%.

  58. sarant said

    Πολύ σωστά!

  59. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Nίκο, έλαβες ένα ηλεμέλι θυμαρίσσο που σου έστειλα;

  60. Pedis said

    Αυτό είναι χαζομάρα και κρετινισμός, λαικισμός και εμπόριο με κακόγουστες μαλακιούλες (όπως πολλά από τα σκίτσα του συγκεκριμένου περιοδικού που έχω δει), ή/και στοίχιση με τον απροκάλυπτο φασισμό/ρατσισμό (για να μην κουράζόμαστε με δικαιολογίες);

    «Τι θα γινόταν ο μικρός Αϊλάν αν δεν είχε πνιγεί και είχε καταφέρει να φτάσει στην Ευρώπη;» αναρωτιέται το περιοδικό και ο σκιτσογράφος Riss απαντά: «Θα χούφτωνε γυναίκες στη Γερμανία»

    από http://www.efsyn.gr/arthro/skitso-toy-charlie-hebdo-gia-ton-ailan-poy-dihazei

  61. sarant said

    60 Θα το συζητήσουμε αύριο αυτό, ας μη σχολιαστεί τώρα παρακαλώ!

    59 Πήρα το, αλλά το βράδυ θα μπορώ να απαντήσω.

  62. Pedis said

    Νικοκύριε, η δαγκάνα σου μόλις που πιάσε ένα σχόλιο (και παράλληλα διαπίστωσα ότι ο αρχιτέκτων στο μεταξύ έχει πλασάρει εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2015/01/08/charlie-hebdo-2/#comment-330348 το αίσχος του φαιόσαρλου περιοδικού και όχι απλά σαχλού)

  63. Pedis said

    Ουπς απελευθερώθηκε. Ευχαριστώ.

  64. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Για τους έχοντες δυο δράμια μυαλό μη- κουρκουτιασμένο από τις αρλούμπες του εκάστοτε Κουτσούμπα, το σκίτσο είναι προφανώς σαρκαστικό, αντι-ισλαμοφοβικό και υπέρ των προσφύγων και κατά του τσουβαλιάσματός τους με στερεότυπα.

    υγ. Σόρυ Νικ, διάβασα το 61 α. αλλά δεν άντεξα να μη σχολιάσω τώρα το 60.

  65. Spiridione said

    – … Πάντως, εγώ νομίζω πως η λέξη δεν είναι πολύ παλιά (δηλ. αν έπρεπε να στοιχηματίσω θα έλεγα πως είναι των μέσων του 19ου αιώνα) και πως ανάμεσα στο χάζι και στον χαζό μεσολάβησε το «χαζεύω». Χαζεύει αυτός που κάνει χάζι, που περνάει την ώρα του κοιτάζοντας τους άλλους, που διασκεδάζει με τον τρόπο αυτό.

    Στο Λεξικό Σομαβέρα υπάρχει το χάζι: diletto, spasso, piacere, gusto, και το ρ. χάζομαι, εχαζούμουν, εχάθηκα, χάσου, να χαθιώ, κάμνω χάζι, dilettarsi, pigliare o prender spasso.
    http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/2/4/b/metadata-01-0001129.tkl&do=168467.pdf&pageno=468&pagestart=1&width=566&height=709&maxpage=1019&lang=en
    Ο χαζός βρίσκω εμφανίζεται στη Βαβυλωνία: Η γριά Γαρούφω «Αυτός που γλέπει σα χαζός»
    https://books.google.gr/books?id=yF8IAAAAQAAJ&pg=PA60&dq=%22%CF%87%CE%B1%CE%B6%CF%8C%CF%82%22&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjso4-ltqnKAhXFNxQKHe-RAzs4MhDoAQgvMAM#v=onepage&q=%22%CF%87%CE%B1%CE%B6%CF%8C%CF%82%22&f=false

  66. Αρχιμήδης Αναγνώστου said

    Σε αυτό τον «πόλεμο των αυγών», έχω σκοπό να αφιερώσω κάποτε άρθρο.

    Tι, ακόμα δεν έχεις αφιερώσει; 🙂 Εγώ πάντως είμαι του αυγού και του αφτιού…

    Αν μικρός γελούσα καμιά φορά αναίτια και μου έλεγαν τη φράση « αυγά σου καθαρίζουνε;», φράση από την οποία δεν έβγαζα κανένα νόημα με έπιανε τέτοιο νευρικό γέλιο που δεν μου περνούσε με τίποτα. Το ίδιο μου συμβαίνει αν πω σε κάποιον εγώ τη φράση. Έχω όμως την αίσθηση ότι τώρα που βρήκα μια λογική εξήγηση δε θα μου φαίνεται πια αστεία και δε θα μου προκαλέσει την ίδια αντίδραση. 😦 Να που το «μακάριοι οι πτωχοί το πνεύματι» έχει καμιά φορά νόημα

  67. sarant said

    66 Πολύ ωραίο αυτό!

    65 Αμα έχει το χάζι ο Σομαβέρας, το χάνω το στοίχημα 😉

  68. Πάντως εγώ το «αυγά σου καθαρίζουνε;» τόχω συνδέσει με τις κότες και τη φασαρία κααακακακααααα! που κάνουν όταν γεννάνε αυγά. 😳

  69. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>Χαζό παιδί χαρά γεμάτο
    ο χάχας

  70. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>Χαζό παιδί χαρά γεμάτο
    Δε λέμε στη λαϊκή κρητική «χαζός». Μεταποιούμε τον κουζουλό(τρελό) και λέμε μοσκοκούζουλος,
    Χαρουμενάκιας νεοτερικά 🙂

  71. Πάνος με πεζά said

    Σαν παιδί, άκουγα δίπλα και το συμπληρωματικό «Αυγά σου καθαρίζουνε; Μαϊμού χορεύει;»

  72. sarant said

    71 Ομολογώ πως δεν το έχω ξανακούσει.

  73. Αυγοπόλεμος, διότι, ως γνωστόν, οι πόλεμοι αρχίζουν με επιθέσεις την αυγή.
    Ενίοτε, βέβαια, αρχίζουν και το βράδυ, οπότε και χρησιμοποιούνται βραδυφλεγή πυρά (επίσης ως γνωστόν).

  74. Γς said

    73Q

    Παλιότερα είχαμε και τις nightsΜε τους Knights

  75. Πάνος με πεζά said

    Κι αν τη φας στο πρόσωπο, γίνεται ωοειδές. 🙂

  76. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Χάζεμα και χαζός
    από τις ανέκδοτες επιστολές του Σεφέρη ( Ιανουάριο έως Απρίλιο του 1922) που όντας φοιτητής της νομικής στο Παρίσι, γράφει στην «αγαπημένη του αδελφούλα» Ιωάννα.
    «Με ρωτάς πόσες ώρες μπορώ να αφιερώσω στην τέχνη κάθε μέρα. ‘Ολες και καμία. Δηλαδή ζητώ και δε βρίσκω.Τώρα ίσως και νάναι απλό χάζεμα. Γιατί νομίζω τον εαυτό μου χαζό. Οπωσδήποτε νιώθω πως κάπως προχωρώ και πως κάτι τέλος πάντων θα βγάλω. Πώς σου φαίνεται η ιδέα μου για τα «Νυχτιάτικα»
    Περιοδικό Φρέαρ τχ. 4.2013

  77. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Όλα τα επαγγέλματα
    τονα με τ’αλλο μοιάζει,
    εκτος απο τση βοσκικής
    απου ‘χει άλλο χαζι
    για αυτό σας αφήνω και πάω να δω το βουκολικόν «Δεσμοί αίματος» 🙂 .

  78. Ιάκωβος said

    Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά νομίζω , ότι και σήμερα, που η θερμίδα και το λίπος ξεχειλίζει από τα παντελόνια, πουθενά στον κόσμο δε γίνονται αυγοπόλεμοι.
    Εκτός από το Πάσχα, που μετά τα τρώμε.

    Το αυγό δεν είναι προϊόν ίδιας αξίας με τη ντομάτας του ντοματοπόλεμου, που εκεί που παράγεται , κάνει μερικά λεπτά ο τόνος.

  79. Ιάκωβος said

    Και 57, Κων/νος
    «…ο μέσος άνθρωπος ξοδεύει γύρω στο 10% του εισοδήματός του για διατροφή, ενώ στην αρχαιότητα, το μεσαίωνα και μέχρι και (σχετικά) πρόσφατα το ποσοστό αυτό ήταν της τάξεως του 50%…»

    Η πληροφορία για το 50% πολύ ενδιαφέρουσα.

    Διάβαζα πέρσι τη βιογραφία του Μακιαβέλι και κάπου έλεγε ότι ήταν σπάταλος και κάποτε έπεσε έξω ο προϋπολογισμός του, επειδή έκανε το τραπέζι σε τέσσερις πέντε φίλους του, και τους τάισε βραστό κρέας.

    Και τα ρούχα ήταν πιο ακριβά παλιά.

    Εξ ου και το «Καλύτερα να τον ντύνεις παρά να τον ταίζεις» που λέγεται για τον λαίμαργο.

    Δηλαδή τα φτηνά ρούχα ήταν πιο ακριβά από τώρα. Γιατί και τώρα υπάρχουν ρούχα που όταν τα φοράει κάποια, είναι καλύτερα να τη σπιτώνεις παρά να την ντύνεις.

    Ψάχνοντας βρήκα αυτό. Η Νικόλ Κίντμαν φοράει φουστάνι που κάνει δύο εκατομμύρια δολλάρια, (λέει).

  80. Λ said

    Πως και δεν αναφέρθηκε η λέξη χαζοχαρούμενος;

  81. Λ said

    Για την ιστορία εμείς δεν γράφουμε αυγό αλλά ούτε και αβγό. Αφκό λαλώ σου! Υπάρχει και ένα παιχνίδι που αρχίζει με τη φράση Αφκά, αφκά, πουλώ τα του θκειου μου του Κολόκα

  82. sarant said

    80 Έλα ντε;!

    79 Η παροιμία «καλύτερα να τον ντύνεις παρά να τον ταϊζεις» δείχνει ότι συνήθως στην αγροτική κοινωνία οι δαπάνες για ένδυση είναι μεγαλύτερες από τις δαπάνες για τροφή, με εξαίρεση τον φαγά της παροιμίας.

  83. Λ said

    Στα ταξίδια του Γκιούλιβερ γίνονται μεγάλοι τσακωμοί για τον τρόπο που σπάζουν τα αυγά. Στην χώρα των Λιλιπούτειων αν δεν κάνω λάθος.

  84. Λ said

    Η αγγλική Ντέιλι Μέιλ στις πίσω σελίδες έχει μια στήλη με διάφορες ερωτήσεις που υποβάλλουν οι αναγνώστες και οποιος θέλει μπορεί να απαντήσει. Μια ερώτηση ήταν πως να σπάζουμε το αυγό χωρίς να σπάζει ο κρόκος. Δόθηκαν πολλές απαντήσεις και εγώ γελούσα γιατί κανείς δεν είπε ότι για να μην σπάζει ο κρόκος πρέπει να επιλέγουμε να σπάζουμε φρέσκα αυγά. Πως να μην ξέρω; Εμείς σαν είμασταν παιδιά ξέραμε την ώρα που γεννούσαν οι όρνιθες μας και παραφυλάγαμε για να ακούσουμε την κότα να κοκκουτάζει και να τρέξουμε να πάρουμε το αυγό, ζεστό ζεστό από τον κώλο της όρνιθας όπως λέγαμε.

  85. Δημήτρης said

    -Καλά είσαι χάχας;

    (έτσι απευθύνθηκε και με το ανάλογα εκνευρισμένο ύφος, σε παιδάκι του κατηχητικού κάποιος μακαριστός πια). Δεν βρίσκω το βίδεο.

  86. 74,
    NITE with the KNITES = Νύχτα με τους Κνίτες;
    (Στην παράδοση που ξεκίνησε ο Σκύλος)
    🙂

  87. Ιάκωβος said

    86,
    Σκύλος said
    Νομίζω πως εκεί στα σέβεντιζ οι ΠΠΣΠήδες δεν συμπαθούσαν το πλέξιμο γιατί έψαξαν στο λεξικό και είδαν πως στα αγγλικά λέγεται Knitting και καταλαβαίνετε…

    Χααα,χα…

    Μην αρχίσουμε τα ανέκδοτα με τους κνίτες τώρα…

  88. Γς said

    84:
    >Εμείς σαν είμασταν παιδιά ξέραμε την ώρα που γεννούσαν οι όρνιθες μας και παραφυλάγαμε για να ακούσουμε την κότα να κοκκουτάζει και να τρέξουμε να πάρουμε το αυγό, ζεστό ζεστό από τον κώλο της όρνιθας όπως λέγαμε.

    Εγώ θυμάμαι, τότε στην Αθήνα που ήταν γεμάτη κοτέτσια [40s & 50s], οι νοικοκυρές κάνανε τα κουμάντα τους με το κωλοδάκτυλο που βάζανε στις όρνιθες προς πιστοποίηση της ωοτοκίας.

    Κι είχε πλάκα που περίμεναν υπομονετικά οι όρνιθες στη σειρά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας 😉

  89. Ιάκωβος said

    Ήμουνα το μεσημέρι για κάποια υπόθεση σε γραφείο μεγάλου δικηγόρου. Σοκ. Όλοι είχαν πάει στη διαδήλωση. Ακόμα και παιδιά που δεν είχαν ξαναπάει ποτέ τους σε διαδήλωση, έσπευσαν.

    Δεν το ‘χω μελετήσει το νομοσχέδιο, μάλλον εγώ δε θίγομαι τόσο,δεν έχει σημασία, είδα στη συγκέντρωση ήταν κι ο Στρατούλης. Να κατέβουν, όλοι έχουμε δικαίωμα στη διαμαρτυρία, όμως ρε παιδάκι μου, όλοι αυτοί οι δεξιούρες, τότε, με τα δυο πρώτα μνημόνια που ήτανε;

  90. Γς said

    63:
    >γίνονται μεγάλοι τσακωμοί για τον τρόπο που σπάζουν τα αυγά.

    Τα πρώτα 2-3 χρόνια της ζωής μου τα πέρασα στη θειά μου. Δηλαδή στην αυλή της.

    Φτώχια και των γονέων. Να κυνηγάω τις κότες που μοιραζόμασταν το ενδιαίτημα. Μόλις γεννούσαν κάνα αυγό το βούταγα το έσπαγα με μια πετρούλα και το ρούφαγα.

    Αυθωρεί και παραχρήμα

  91. 86, 87

  92. Γιάννης Ιατρού said

    89: Εγώ που ήμουν μάρτυρας σε δικαστήριο στι2 11:45 περίπου και στις 13:15 ήσαν αρκετοί δικηγόροι και μερικές δίκες έγιναν, αλλές πήραν αναβολή γιατί έλειπε ο άλλος… Δεν θέλω να πω πως δεν πήγαν πολλοί στη διαδήλωση, μόνο το τι διαπίστωσα γράφω

  93. Γς said

    Αυγά και Παιδιά της Πιάτσας του Νίκου του Τσιφόρου.
    Κι εκείνο το «ώον» που έπεσε και έσπασε στο
    κανονάκι του θαυματοποιού!
    Που τελείωνε και με εκείνο το «Ατιμα ώα!» 😉

  94. sarant said

    89 Διαδηλωτές με γραβάτες, υπουργοί χωρίς γραβάτες

    92 Και η δίκη του Ρίχτερ στην Κρήτη συνεχίζεται παρόλο που η πολιτική αγωγή δεν παρίσταται (ζήτησε άδεια, δεν της δόθηκε) -για διευκόλυνση, ο πρόεδρος την απέβαλε (μιλημένα).

  95. gryphon said

    Ασχετο αλλα και σχετικο περι χαζων .
    Δεν ξερω εαν εχει παρατηρησει κανεις ενα περιεργο τρεντ των τελευταιων μηνων η ισως ενος δυο ετων στην διαφημιση στην τηλεοραση κυριως αλλα οχι μονο.
    Εννοω το οτι στις 8 η 9 στις 10 διαφημισεις ειναι μια ατελειωτη παρελαση χαζων ηλιθιων ανθρωπινων χαρακτηρων.
    Ολες αυτες οι αθλιες διαφημισεις του τζοκερ του σκρατς της κινητης τηλεφωνιας των τραπεζων κλπ.
    Σε ολες οι ανθρωποι καθε ηλικιας και φυλου νεοι γεροι αντρες γυναικες φερονται σαν χαζοι στην καλυτερη περιπτωση εως απολυτως κρετινοι η φρενοβλαβεις δραπετες του τρελλοκομειου.
    Γιατι μου φαινεται πολυ νοσηρο διεστραμμενο και καθολου αστειο αυτο;

  96. Υαλτις said

  97. Γιάννης Ιατρού said

    96: Υπάρχουν και χαζογκόμενοι !!! Θα τους αφήσουμε να τη γλυτώσουν αυτούς;;;;

  98. Βάταλος said

    Εντιμώτατε κύριοι, επιτρέψατέ μοι ωρισμένας επισημάνσεις επί της παρούσης αναρτήσεως.

    1) Δεν πταίει ο μακαριστός Τάκης Νατσούλης (1919-2006) διά τον «νατσουλισμόν» της παροιμίας «αυγά σου καθαρίζουνε» και διά τα περί αυγοπολέμου εν Ρώμη. Ο κ. Σαραντάκος τον αδικεί εδώ και 6 έτη, από την 1ην ανάρτησιν του Φλεβάρη 2010. Εν τη κανονική εκδόσει του μνημειώδους έργου «Λέξεις και Φράσεις παροιμιώδεις» (εις την 1ην έκδοσιν του 1972 και εις την έκδοσιν του «Σμυρνιωτάκη») δεν υπάρχει τοιούτον λήμμα. Το λήμμα προσετέθη από τους κληρονόμους του Νατσούλη εις την έκδοσιν , «3.000 λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις» που εξεδόθη μετά τον θάνατον του Νατσούλη (2006) και είναι αυτή που μοιράζουν από το περασμένον Σάββατον τα «Παραπολιτικά» του γαύρου εφοπλιστού Μαρινάκη. Συνεπώς, η νατσουλιστική εξήγησις της παροιμίας «αυγά σου καθαρίζουνε» οφείλεται εις τους συνεχιστάς του Νατσουλείου Έργου.

    2) Αντιθέτως, ο Νατσούλης έχει μίαν πολύ ωραίαν εξήγησιν της παροιμίας «Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς», που περιέχει και την λέξιν «χαζός» ήδη από τον 19ον αιώνα. Παραθέτω φωτοτυπίαν της σελίδος 45 του «Λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις» (εκδ. «Σμυρνιωτάκης») και διερωτώμαι: Είναι δυνατόν να κατεσκεύασεν ο Νατσούλης το έξοχον στιχούργημα του Μανώλη Μπατίνου; Και διατί ο κ. Σαραντάκος δεν αποδέχεται ως γνήσιον το στιχούργημα Μπατίνου; Οπότε… ΙΔΟΥ η πρώτη εμφάνισις της λέξεως «χαζός» από τα μέσα ήδη του 19ου αιώνος.

    3) Εν τω σχολίω 42, ο κ. Λεώνικος έχει μπερδέψει την Έξοδον (μετάφρασις Εβδομήκοντα Ραββίνων) με την Επιστολήν προς Εβραίους του Ραββίνου Σαούλ (11,23), όπου πράγματι αναφέρεται η ομοιοκατάληκτος φράσις «αστείον – παιδίον». ΙΔΟΥ κ. Λεώνικε τι γράφουσι οι Εβδομήκοντα εις την αρχήν του 2ου Κεφαλαίου της Γενέσεως

    ΚΑΙ ΙΔΟΥ τι γράφει ο ραββίνος Σαούλ εις την Επιστολήν προς Εβραίους

    Ενημερώνω τον κ. Σαραντάκον ότι η ομοιοκαταληξία αύτη της Επιστολής προς Εβραίους (αστείον – παιδίον) είναι η απόδειξις ότι τον 1ον αιώνα μ.Χ. οι Εβραίοι που εγνώριζον τα ελληνικά ΔΕΝ πρόφεραν τας διφθόγγους της Θείας Ελληνικής Γλώσσης (το «ει» το πρόφεραν «ι»)

    4) Περαίνω με ωρισμένας συνωμοσιολογικάς θεωρίας διά την Καγκελλάριον Αγκέλαν Μέρκελ που κάμνουν θραύσιν αυτήν την στιγμήν εν Γερμανία από τας φιλικάς προς το <a href="«>Pegida ιστοσελίδας: Όπως αποκαλύπτουν τα Αρχεία της Στάζι, η χριστιανοπούλα Μέρκελ είναι θυγάτηρ του Χίτλερ και της Εύας Μπράουν, εγεννήθη εν Αργεντινή επήρε το όνομα Αγκέλα από την θείαν του Αδόλφου και ομοιάζει εκπληκτικώς με την μάμμην της (και μητέρα του Αδόλφου) Κλάραν Χίτλερ!..

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    Αιμύλος και σπουδαιόμυθος


  99. spyridon said

    83.
    Παραδοσιακά οι Λιλιπούτειοι έσπαζαν τα βραστά αβγά στην πλατιά πλευρά τους. Αλλά μετά από μεγάλη διαμάχη που είχε και νεκρούς ο νέος βασιλιάς αποφάσισε ότι τ αβγά θα σπάζονται στην στενή πλευρά τους.
    Η διαμάχη φυσικά συνεχιζόταν ανάμεσα στους συντηρητικούς (πλατιά πλευρά) και προοδευτικούς.
    Το ιερό βιβλίο των Λιλιπούτειων έλεγε ότι τα αβγά πρέπει να σπάζονται από την βολικότερη πλευρά. Κι αυτό φυσικά περίπλεκε τα πράγματα. Αν θυμάμαι καλά ο Σουίφτ αναφερόταν σε κάποιο Εγγλέζικη πολιτική διαμάχη της εποχής του.

  100. Corto said

    Στο χαμάμι σαν βραδιάζει τα χανούμια κάνω χάζι

    (Απόστολος Χατζηχρήστος και Χαράλαμπος Βασιλειάδης)

  101. Υαλτις said

    97
    μα ο τυπος στην φωτο ειναι ο χαζογκομενος,

  102. Γιάννης Ιατρού said

    97: Ααααα, γι αυτό την έχουν την φωτογραφία σε ιστοδελίδα για άνδρες women-with-guns, δηλ. εδώ https://thecarpetbaggernyc.wordpress.com/tag/women-with-guns/

  103. Πάνος με πεζά said

    Kι η γιαγιά μου είχε ένα κοτέτσι, το πάλαι ποτέ, και παρουσιαζόταν το εξής «αισθητικό¨πρόβλημα, η κότα να τσιμπάει το αυγό της αμέσως μετά τη γέννα, κάνοντας στο τσόφλι ένα μικρό λακουβάκι. Εντάξει, σε μας μπορούσε να το δώσει, ξερωγω, τηγανιτό ή ρουφηχτό, ίσως και βραστό (*) αλλά επειδή και αρκετά τα εμπορευόταν, ήταν ένα πρόβλημα.
    Πολλοί το απέδιδαν σε έλλειψη ασβεστίου τον κοτώνε, τελικά δε μάθαμε ποτέ.
    Πάντως, εφαρμοζόταν το εξής σύστημα : κάθε κότα γεννούσε κατά μόνας, υπό διακριτική παρακολούθηση. Αν δεν τσίμπαγε το αυγό, έπαιρνε στο πόδι ως bonus μια ωραία κόκκινη κορδέλα. Κι έτσι, μετά από καμιά δεκαριά μέρες, ξέραμε πια τις «ένοχες» κότες, και απλά παραφυλάγαμε, παίρνοντας το αυγό, όπως το λέει και η έκφραση, πραγματικά κατευθείαν από τον κ@@@ τους, δευτερόλεπτα μετά την ωοτοκία…

    Αλλά πολλή βρόμα το κοτέτσι, ρε αδερφέ…

    (*) : Πολλά κόλπα έχουν βγει για να μη σπάσει ένα αυγό του ψυγείου κατά το βράσιμο, Π,χ. το σιγοβράσιμο, μια πρέζα αλάτι στο νερό ή ακόμα και το τρύπημα με βελόνα. Το αποτελεσματικότερο όλων είναι το τύλιγμα σε αλουμινόχαρτο. Ακόμα κι αν ραγίσει, δε θα φύγουν «τ’ αντερά του» έξω, και θα φαγωθεί είτε σφιχτό είτε μελάτο, μια χαρά.

  104. sarant said

    98 Κάνεις λάθος, Βάταλε. Το «αυγά σου καθαρίζουνε» υπάρχει στην έκδοση Σμυρνιωτάκη, στη σελ. 23 Όμως το γράφει «αβγά», και γι’ αυτό δεν το βρήκες -δεν έχει και ευρετήριο αλλωστε.

    100 Τι ωραίο -και δεν το ήξερα!

  105. Γιάννης Ιατρού said

    Θείας Ελληνικής Γλώσσης, το θου με μικρό γράφουν, για συγγένεια πρόκειται (aunt στην επικυριαρχικήν)

  106. Λ said

    Για να συνδυάσουμε το χτεσινό άρθρο με το σημερινό πρέπει να πούμε για την κότα με τα χρυσά αυγά. Δεν ξέρω αν ήταν χαζοχαρούμενη πριν την φάνε αυτή και τα αυγά της.

    Όπως έκανα νύξη πιο πάνω εμείς δεν λέμε κότα αλλά όρνιθα/όρνιχα. Στο χωριό μου είχαμε ένα γείτονα καλουψιή (πως τον λέτε εσείς τον καλουψιή δεν θυμάμαι) που πάντα έλεγε στον επίσης γείτονα παπά του χωριού μας:

    Ήντα να κάμω θκειε παπά
    η κόρη σου αγαπά με
    τζι έσεις μιαν όρνιθαν πασιά,
    σφάξε την να την φάμε.

  107. Λ said

    99. Πολύ σπουδαίος και επίκαιρος τρόπον τινά ο Σουίφτ. Τις προάλλες έγιναν γιορτές και πανηγύρια για την Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων. Δεν ξέρω αν γιόρτασε και Νικοκύρης. Ελπίζω κάποια στιγμή να γιορτάσουμε και τον Γκιούλιβερ που είναι πιο επίκαιρος από την Αλίκη.

  108. Πάνος με πεζά said

    Κι απλά να συμπληρώσω (από το βιβλίο του Νατσούλη «…που νομίζω ότι μοιράζεται με κάποια εφημερίδα» 🙂 ) ότι στην υποτιθέμενη γιορτή της 15ης Μαϊου …δεν έπαιρναν μέρος μονάχα οι πολίτες, που ήταν κατώτερης κοινωνικής θέσης, αλλά και οι ανώτεροι κρατικοί υπάλληλοι, στρατηγοί, άρχοντες, Ρωμαίες δέσποινες και αυτοκράτορες καμιά φορά… Κι επίσης ότι τάχψα ο Νέρωνας που είχε αδυναμία στο έθιμο, πετούσε αυγά στους αξιωματικούς και στους ακόλουθους των ανακτόρων του, και χωρίς να είναι η μέρα της γιορτής των αυγών.

    Aυτά τα αστεία (δηλαδή τώρα, θα πετούσε ένας πολίτης αυγό στις δέσποινες, τους αυτοκράτορες ή σε κανένα στρατηγό τους, ξέρωγω, μέσα στην αναμπουμπούλα του εθίμου, για να βγάλει κατευθείαν εισιτήριο «μη διαρκείας» για το Κολοσσαίο… ) τα μεταφέρω mot a mot, απλά για την πληρότητα και το χάζι !

  109. 103

    Ο Πάνος με πεζά διαμαρτυρήθηκε:

    Αλλά πολλή βρόμα το κοτέτσι, ρε αδερφέ…

    Όποτε περνάω απ’ τα Μέγαρα, bro, θυμάμαι τη βρόμα από τα κοτέτσα. Και μετά θυμάμαι (αριστερά, πηγαίνοντας προς Κόρινθο) τα ξεπατωμένα λιοστάσια. Σέβεντιζ μιλάμε, τώρα…

  110. Λ said

    103. Φαντάζουμε οι ένοχες κότες έπαιρναν δρόμο για τον φούρνο μόλις τέλειωναν τα κοκόρια .

  111. Γιάννης Ιατρού said

    Χαζομάρα είναι π.χ. να βάζεις για είδηση άρθρα του 2007 που (και) στη Γερμανία κάνουν επανεμφανίσεις τελευταία (από τον 11/2015 δηλαδή) όπως κάνουν επανεμφανίσεις κι εδώ μερικά hoax…. (ελληνοβαρεμένων κυρίως)

  112. Λ said

    103. Ακους και η ανταρκτική σαν κοτέτσι βρωμάει από τα κόπρια των πιγκουίνων.

  113. Γιάννης Ιατρού said

    111: ωχ, δεν έκλεισα τα bold μετά το Χαζομάρα 😦

  114. 111

    Γιάννη μ’, σέβουμαι το επώνυμό σου αλλά μην ελπίζεις να γιατρέψεις κανένανε…

  115. Βάταλος said

    Κύριε Σαραντάκο (σχόλιον 104), έχετε δίκαιον:

    Με παρεπλάνησε η γραφή «αβγά» αντί «αυγά» και δεν την έθεσα εις το search. Δεν εσκέφθην ότι ο συντηρητικός Νατσούλης θα εχρησιμοποίει εις το βιβλίον του «Λέξεις και Φράσεις παροιμιώδεις» και τας δύο ρωμέικας γραφάς του ωού. Ζητώ συγγνώμην διά την επιπολαιότητά μου

    Ιδού τί γράφει σχετικώς ο Νατσούλης

    Μετά τιμής
    Β.

    ΥΓ-1: Διά να ρεφάρω την γκάφφαν μου, προσφέρω ενταύθα το μνημειώδες (Γαλλικόν) «Ετυμολογικόν Λεξικόν της Λατινικής» των Ernout + Meillet, 4η έκδοσις, Παρίσιοι 2001 από το οποίον προκύπτει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι αι περισσότεραι Λατινικαί λέξεις ετυμολογούνται από την θείαν Ελληνικήν Γλώσσαν.

    ΥΓ-2: Και μία διόρθωσις ανωδύνου παροράματος εις το σχόλιον 98 – 3. : Η περιγραφή του Μωϋσέως ως αστείον άρσεν γίγνεται εις την αρχήν του 2ου Κεφαλαίου της Εξόδου και ουχί της Γενέσεως, όπως είναι φανερόν και από την φωτοτυπίαν που παραθέτω

  116. Υαλτις said

    102
    οταν ειναι αδυνατον να καταλαβει ο ενας το χιουμορ του αλλου

  117. Πάνος με πεζά said

    @ 110 : Α, η γιαγιά στο σταύρωμα και το σφάξιμο της κότας ήταν πιο γρήγορη κι από τον Σουίνι Τοντ (έτσι, για να ψάξετε).
    Εγώ δεν είδα ποτέ από κοντά, κι η μάνα μου της έλεγε «να μην έχω να φάω, αποκλείεται ποτέ να το κάνω αυτό…». Πάντως, δε σημαίνει ότι αν η κότα τσίμπαγε τ’ αυγό, λιγόστευαν και τα ψωμιά της. Άσε που το φαινόμενο έκανε και κυκλική εναλλαγή με τις «καλές’ κότες, κι έχανες το μπούσουλα…

    Περί Μεγάρων, γνωστός, πρώην οικοδόμος, άνοιξε πτηνοτροφική μονάδα. ‘Ενα χρόνο μέχρι να μαζέψει τα χαρτιά και τις εγκρίσεις, οι δε πρώτεςκότες της «μαγιάς» ήταν, λέει, από Ιταλία, γιατί εδώ ίσως να μην υπάρχουν τα αντίστοιχα «κοτώρια». 🙂
    Κι εγώ μεγαρίτικα αυγά αγοράζω, από το φίλο μου τον Περικλή, στη λαϊκή της Τρίτης στο Κοντόπευκο. Κι ένα από τα ωραιότερα ταχυδακτυλουργικά κόλπα (που τώρα πια έχει εκλείψει στους νέους αυγουλάδες), ήταν όπως έχουμε ξαναπεί, το γρήγορο γέμισμα της καρτέλας, κρατώντας 4-5 αυτά σε κάθε χέρι…
    Τώρα απλώς καπακώνουν κι αναποδογυρίζουν από τις γεμάτες. Για να μην πούμε πόσο ψεύτικες είναι πια κι οι αυγοθήκες (γεμάτες και δεμένες, κάμπτονται μέσα στη σακούλα…)

  118. sarant said

    115 Δεκτή η επανόρθωση 🙂
    Το λεξικό είναι πολύ καλό, το έχω και σε χάρτινο.

  119. Πάνος με πεζά said

    @ 115 : Α, έχει πλάκα πώς διανθίστηκε, στην εφημεριτζήδικη έκδοση, με τις «δέσποινες» και το «εκτός εποχής»…(είναι αυτό που γράφω εγώ στο 108)

  120. Πάνος με πεζά said

    Άλλο ήθελα να πω, το εκτός εποχής το λέει και στο παλιό, αλλά το εφημεριτζήδικο μιλάει για αυγά…μελάτα ! Δηλαδή δε φτάνει που ξοδεύονταν χιλιάδες αυγά, κάθονταν και τα βράζανε κιόλας !

  121. Πάνος με πεζά said

    Kαι μάλιστα στο τρίλεπτο μόνο, για να μη σφίξουν !

  122. Γιάννης Ιατρού said

    114: Τι να πώ ρε φίλε, ναι μεν όπως τα λες, αλλά είδα μία (εκ παραδρομής ;;;;) αποδοχή στο ΥΓ-1 🙂 🙂

    Δεν είμαστε σίγουροι ότι υπάρχει Θεός, αλλά δεν μας πειράζει να ανάβουμε ένα κεράκι πού και πού …

  123. Σε άλλες ειδήσεις, τάπε ο μαύρος και οι άλλοι αποπάνω χειροκροτούσαν και γέλαγαν. 😦

  124. Γιάννης Ιατρού said

    117: …. είσαι και αμρτυριάρης 🙂

  125. Γιάννης Ιατρού said

    124: καλά, αυτό το προ δύο ημερών λεχθέν, κουτί σου ήρθε! Nτουζ πουάν ρε μάστορα!

  126. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    103.>>πρόβλημα, η κότα να τσιμπάει το αυγό της αμέσως
    Χαζοπουλάδα 🙂

    88 >>δάχτυλο προς πιστοποίηση της ωοτοκίας.
    αυγολόημα λέγεται αυτό. «Σιγά μην κάτσω να μ΄αυγολοήσει κιόλας» έκφραση ότι δε δέχομαι κάποια συμπεριφορά που με ταπεινώνει.
    90.Μόλις γεννούσαν κάνα αυγό το βούταγα το έσπαγα με μια πετρούλα και το ρούφαγα.
    Με καρφίτσα αδιόρατη τρυπούλα,ρούφηγμα και πίσω στη θέση του για παραλλαγή (δίνεις τράτο στο μάλωμα) 🙂
    Ρούφα τ΄αυγό σου, που λένε.

  127. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    «έχει χάζι» χρησιμοποιείται σαν συνώνυμο της «έχει γούστο»

    ― Γού!…
    Τὸ ἐπίφωνημα τοῦτο ἀφῆκεν εὐθὺς κατόπιν ἡ Καραβοκυρού, ἅμα ἐξῆλθεν ὁ σύζυγός της, κατ᾿ αὐτὸ τὸ δειλινὸν τῆς πρώτης μετὰ τὴν ἑσπέραν ἢ τὴν νύκτα ἡμέρας τοῦ ἐρχομοῦ του.
    ― …Ἔχει χάζι νὰ τὸν πιάσ᾿ ὁ Κισσιώτης, νὰ τοῦ γυρέψῃ κεῖνα τὰ βερεσέδια καὶ θὰ ντροπιασθῶ…
    Παπαδιαμάντης,Γυνή Πλέουσα,1905

  128. Γς said

    127:

    0 Παπαγάλος

  129. Γς said

    Φτου!
    Ξέχασα να βάλω το λίκνο:

    http://caktos.blogspot.gr/2013/08/blog-post_22.html

  130. Γς said

    129->125

  131. Λ said

    128. Μπράβο και πάλι. Η Καραβοκυρού είναι ένα από τα αγαπημένα μου διηγήματα. Το ανακάλυψα σε ένα λογοτεχνικό περιοδικό, δεν θυμάμαι ποιο, όταν έπιασα δουλειά σε βιβλιοθήκη το 87. Δεν το συναντά κανείς συχνά σε ανθολογίες διηγημάτων του Παπαδιαμάντη. Ίσως λόγω του επιλόγου. που είναι πολύ …graphic (μια και προχτές μιλούσαμε για τη λέξη iconic).

  132. sarant said

    132 Μπράβο, και το graphic είναι άσπονδος φίλος -για άλλη φορά.

  133. Γς said

    127β:

    Τι καρφίτσα αδιόρατη και τέτοια;
    Ημουν τόσο μικρός που μόλις το θυμάμαι.

    Θυμάμαι όμως την καρφίτσα της τιμωρίας:

    Με τρύπαγε-τσίμπαγε η θειά μου με μια καρφίτσα στο πάνω μέρος της παλάμης μου για να μην το ξανακάνω.

    Για χρόνια κοίταζα τους πόρους των θυλάκων των τριχών που φύτρωσαν αργότερα και νόμιζα ότι όλοι αυτοί ήταν καμωμένοι από την καρφίτσα της.

  134. Γς said

    126:

    Με έκανες να παρακολουθήσω την ομιλία του και τα ντεσού της απ το PBS.

    Η «Κατάσταση του Εθνους» στις ΗΠΑ αποτελεί παράδοση από το 1790.
    Δεν είχα προσέξει όμως ότι κι εδώ γίνεται θεσμός από το 2010 η «State of the Union»

    Αλλιώς την είχαμε οραματισθεί μικροί την EU, αλλά κι αυτό κάτι είναι

  135. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    106. Λ. » (πως τον λέτε εσείς τον καλουψιή δεν θυμάμαι)»
    Εμείς τον λέμε μπετατζή.

  136. spiral architect said

    @136: Πού’ σαι ρε μπετατζή; Χάθηκες!

  137. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    137. Είχε αμμοθύελα και μ’έθαψε… 😉

  138. Γιάννης Ιατρού said

    138: κοκκομετρίας; 🙂

  139. Γς said

    Μπετατζής + Αμμοκονιαστής κι η μοίρα του

  140. sarant said

    Καλημέρα από εδώ σε μπετατζήδες και αμμοθαμμένους!

  141. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    139. Παιπάλη…

  142. sarant said

    Από την κραιπάλη στην παιπάλη 🙂 Πάλι πάλη!

  143. Γιάννης Ιατρού said

    143: παλύνω… Ομηρική πάλη, πολύ καλό Νίκο 🙂

  144. Πάνος με πεζά said

    Να συμπληρώσω ότι στις διαφημίσεις με την προσφορά της εφημερίδας, ουδέποτε αναφέρθηκε μέχρι σήμερα το όνομα του Νατσούλη, μόνο ο τίτλος του βιβλίου ακούγεται…

    Έργο κάποιων που του έχουν «βγάλει» το όνομα… 🙂

  145. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    132. (και) ο Π»διαμάντης ενώνει 🙂
    Λ. Όταν συναντηθείς με την ταινία (τοπικά εννοώ) «Δεσμοί Αίματος» (Rams) του Γκρίμουρ Χακόναρσον , συνιστώ ένθερμα να τη δεις. Τόσο απλή και τόσο όμορφη. Πήγα χτες στο Άστυ και την είδα. Βγαίνοντας, μια παρέα συζητούσε ότι τη βρήκε αριστούργημα και » αυτός ο Δανίκας,ούτε ξέρει τί λέει»…
    Το θέμα της:
    Δυο αδέλφια κτηνοτρόφοι που έχουν να μιλήσουν περισσότερα από σαράντα χρόνια, ζούνε σε γειτονικές πατρογονικές φάρμες σε μια κοιλάδα της Ισλανδίας.Τα ζώα τους (πρόβατα) είναι η οικογένειά τους κι όταν υπάρξει υποψία ότι τα έπληξε σοβαρή μεταδοτική ασθένεια η κατάσταση επιβάλλει να συντονιστούν για να σώσουν τα κοπάδια,την ίδια τη ζωή τους εν τέλει.
    Το ιδιαίτερο τοπίο, εκεί στα πάνω πάνω του ημισφαιρίου, αγκαλιάζει σκληρά αλλά και πολύ τρυφερά ταυτόχρονα, ανθρώπους και ζωντανά.
    Καλημέρα

  146. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    146. Δεσμοί Αίματος /Rams / Hrutar
    επειδή λεξιλογούμε 🙂

  147. Ιάκωβος said

    Λοιπόν, αυτό το ρωμαϊκό έθιμο με τα αυγά κάτι μου θύμιζε, κάτι μου θύμιζε, αλλά δε θυμόμουνα τι μου θύμιζε. Τελικά θυμήθηκα.
    Αυτό:

    Μια σκηνή, από τον Καλιγούλα, μια ψιλοτσόντα του ανεκδιήγητου Τίντο Μπρας, που όμως έπαιζαν διάφοροι, ο ΜακΝτάουελ, ο Γκίλγκουντ, ο Ο Τουλ κα.

    Δεν έψαξα πολύ αλλά δεν νομίζω ότι οι Ρωμαίοι είχαν έθιμο τέτοιο ή παρόμοιο, δηλαδή να πετάνε για πλάκα μεγάλες ποσότητες αυγών , όπως είπαμε, λόγω κόστους.

    Ίσως τελικά τη σκηνή από την ταινία αυτή έχουν κάπου στο μυαλό τους οι Νατσουλιστές.

  148. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    141.>>Καλημέρα σε μπετατζήδες και αμμοθαμμένους!
    Καλημέρα, σε μπετατζήδες και Αμμόχωστους!
    -παλιό αλλά το΄χα στο νου από προχτές 🙂 –

  149. Γς said

    Μέγας είσαι κύριε!
    Για τ αυγά πάλι:
    Μαζί με το γάλα η δικιά μου έφερε καί αυγά για ομελέτα σε παρόμοια συσκευασία

  150. Μανούσος said

    Εκτιμώ ότι το χάζι χαζεύω χαζός πρέπει να ετυμολογούνται από το αραμαϊκό ρήμα ܚܙܐ (προφορά χζᾶ) (http://www.dukhrana.com/lexicon/Costaz/index.php) που σημαίνει βλέπω κοιτάζω κλπ. η ενεργητική μετοχή (ίδιο γράφημα) χάζε ὁ βλέπων.
    Ανάλογο βέβαιης όμως ετυμολογίας είναι η σάχλα πάλι από την αραμαϊκή ܣܟܠܐ σαχλά (http://www.dukhrana.com/lexicon/Costaz/index.php) καθώς και το σαχλαμάρα δηλ. όμοιος με ανόητο ή μέγας ανόητος
    Το επίθετο σαχλά/σακλά (το κάππα είναι αλλόφωνο του χ) ίσως είναι συγγενές με το «σκολιός».

  151. sarant said

    151 Για τον σαχλό ο Μπαμπινιώτης έχει τρεις απόψεις, η μια αραβική (sahl = μαλακός)

  152. Μανούσος said

    σαχλ سهل πλην όμως το χ είναι η δασεία δηλ. το αγγλικό h αφ’ ενός οπότε θα ανέμενε κανείς έκθλιψη όπως στον καφέ καχβε قهوة (προφ. κάχουα στα αραβικά).
    Εν πάση περιπτώσει το αραβικό σαχλ, δεν έχει καμμία σημασία σχετική με το ανόητος μαλθακός κλπ.
    Καθαρή παρετυμολογική συσχέτιση με το ελληνικό μαλακός-μαλθακός κλπ.
    Για τις σημασίες του αραβικού σαχλ سهل βλ. Hans Wehr, αγγλ. εκδ. J. Milton Cowan σελ. 437 ούτε και ο Χλωρός στο λεξικό του Α τόμος σελ. 940
    Αλλά και αν δεν συνέβαινε αυτό, μαρτυρείται ως όνομα δαίμονος (Σακλάς) στα γνωστικά κείμενα του Ναγκ Χαμμάντι (Χηνοβόσκιον) της Αιγύπτου και ερμηνεύεται ως ο Ανόητος. Άρα δεν τίθεται αμφιβολία ως προς αυτό. (πολύ πρόχειρα:http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=172623)
    Το χάζι όμως πιθανόν σηκώνει συζήτηση.

    Το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε ιστορικό λεξικό, για να έχουμε κάποια t.p.q ή t.a.q. δηλ. χρονολογικά σταθερά σημεία για το πότε πρωτομαρτυρείται η λέξη γραπτώς, οπότε μπαίνουμε όλοι σε ρίσκο.
    Αν προσθέσει κανείς και την άγνοια των ανατολικών γλωσσών…
    Πχ δεν έχουμε καμμία μελέτη για το πώς αποδίδονται οι αραβικοί φθόγγοι στην ελληνική σε κάθε περίοδο και πώς αλλοιώνονται αν έρχονται μέσω περσικής και τουρκικής ή μόνο μέσω τουρκικής ή απ’ ευθείας κλπ.
    Ψιλά γράμματα θα πεις αλλά μετά σου λέει ο (Πορτοκ)άλλος ότι ο μαχαλάς που είναι από το αχλ اهل ετυμολογείται από το όχλος, και αρχίζει το γλέντι της παρετυμολογίας.
    Εδώ τουλάχιστον το ψάχνουμε λίγο περισσότερο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: