Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η σάτιρα και τα όριά της

Posted by sarant στο 15 Ιανουαρίου, 2016


Κάπως αθόρυβα, διότι έπεσε στο τέλος του γιορταστικού δωδεκάμερου, αλλά κι επειδή από τότε έχουν συμβεί άλλα κι άλλα, συμπληρώθηκε πριν από μια βδομάδα ένας χρόνος από το μακελειό στο Σαρλί Εμπντό, όταν δυο τρελαμένοι ισλαμοφασίστες μπήκαν στα γραφεία του σατιρικού περιοδικού και εκτέλεσαν όσους βρήκαν μπροστά τους, ανάμεσά τους τον Σαρμπ, τον διευθυντή του περιοδικού, τον Βολίνσκι, μια από τις κορυφαίες μορφές της γαλλικής γελοιογραφίας, και άλλους, που το μόνο έγκλημά τους ήταν ότι συμμετείχαν στην έκδοση ενός περιοδικού που με τη σάτιρά του ενοχλούσε.

Από τότε, κύλησε πολύ αίμα στο αυλάκι, με αποκορύφωμα τις φονικές επιθέσεις των τζιχαντιστών στο Παρίσι στις 13 Νοεμβρίου, ενώ στο δεύτερο μισό της περασμένης χρονιάς είχαμε την όξυνση της προσφυγικής κρίσης και τη συνακόλουθη εκμετάλλευσή της από πολιτικάντες και ακροδεξιά κινήματα -που ταυτίζουν πρόσφυγες με τζιχαντιστές. Στο μεταξύ το περιοδικό, αφού πρόσκαιρα έγινε αντικείμενο ειλικρινούς τιμής από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και ξεδιάντροπης καπηλείας από πολιτικούς ηγέτες, αφού πούλησε ένα τεύχος σε αστρονομικό τιράζ, διέκοψε την έκδοσή του για κάμποσο καιρό, προσπάθησε να επουλώσει τις πληγές του και ξανάρχισε να εκδίδεται -και να ενοχλεί.

Charlie-Hebdo-janvier-2016-un-anΓια να τιμήσει τον ένα χρόνο από το μακελειό, το περιοδικό κυκλοφόρησε με ένα άσεβο εξώφυλλο, στο οποίο παρουσιάζει έναν ηλικιωμένο με μακριά γενειάδα, τρελό βλέμμα και ματωμένα ράσα, ολοφάνερα τον Θεό, οπλισμένο με καλάσνικοφ, να τρέχει, και με τη λεζάντα «Ο δολοφόνος παραμένει ασύλληπτος» (L’assassin court toujours, κατά λέξη: τρέχει πάντοτε).

Διαμαρτυρήθηκαν κάποιοι για το εξώφυλλο αυτό, αλλά όχι πολλοί και όχι πολύ. Αντίθετα, ένα σκίτσο του επόμενου (θαρρώ) τεύχους έχει προκαλέσει μεγάλο θόρυβο.

Θα το παρουσιάσω στη συνέχεια και θα ζητήσω τη γνώμη σας, αν και κάποιοι τακτικοί φίλοι του ιστολογίου ήδη έκαναν χτες λόγο για το σκίτσο, με σχόλιά τους στο χτεσινό άρθρο, και εξέφρασαν τη γνώμη τους -διότι, είπαμε, η υπόθεση συζητιέται πολύ. Με τα δόντια τούς κράτησα να μην δώσουν συνέχεια στη συζήτηση αφού είχα σκοπό να το συζητήσουμε σήμερα -και τους ευχαριστώ για την αυτοσυγκράτηση που έδειξαν.

Το επίμαχο σκίτσο είναι το εξής:

aylangrand

Πάνω-πάνω η λέξη «Μετανάστες» (Migrants) και από κάτω η ερώτηση:

Τι θα γινόταν ο μικρός Αϊλάν αν [δεν είχε πνιγεί και] είχε μεγαλώσει;

Θα χούφτωνε γυναίκες στη Γερμανία.

(Fesses είναι τα οπίσθια στα γαλλικά, tripoter θα πει πασπατεύω. Θα μπορούσαμε να το πούμε και μονολεκτικά: εφαψίας).

Ο μικρός Αϊλάν είναι βέβαια ο Αϊλάν Κουρντί, το τρίχρονο προσφυγόπουλο από το Κομπανέ της Συρίας, που η φωτογραφία με το άψυχο κορμί του να το έχει ξεβράσει η θάλασσα στην ακρογιαλιά του Μποντρούμ, στην Τουρκία, συγκλόνισε -αν και πρόσκαιρα- όλη την Ευρώπη τον Σεπτέμβρη που μας πέρασε. Άλλωστε ο σκιτσογράφος, ο Riss, φροντίζει να μας το θυμίσει, ζωγραφίζοντας στην επάνω αριστερή γωνία του σκίτσου μια σκηνή πολύ όμοια με τη μακάβρια πασίγνωστη φωτογραφία.

Όσο για το χούφτωμα γυναικών στη Γερμανία, εννοείται φυσικά η πολύκροτη πλέον μαζική σεξουαλική επίθεση σε γυναίκες το βράδυ της παραμονής της πρωτοχρονιάς στην Κολωνία, επιθέσεις που αποδόθηκαν σε μουσουλμάνους μετανάστες ή πρόσφυγες.

Όπως είπα, το σκίτσο ξεσήκωσε θύελλα επικριτικών αντιδράσεων. Πολλοί το χαρακτήρισαν ρατσιστικό (καναδυό μάλιστα «ρατσιστικό εμετό»), ακόμα περισσότεροι κακόγουστο ή απάνθρωπο, ενώ κάποιοι θεώρησαν ότι το περιοδικό θα έπρεπε να διωχθεί ποινικά, είτε αυτεπάγγελτα είτε με μήνυση του χαροκαμένου πατέρα.

Κατά τη γνώμη μου, το σκίτσο κάθε άλλο παρά ρατσιστικό είναι. Είναι σαρκαστικό, αλλά λειτουργεί σε δεύτερη ανάγνωση. Με μια επιφανειακή ματιά, θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι πράγματι το περιοδικό υιοθετεί τον ακραίο αντιπροσφυγικό λόγο. Όμως, ένα από τα πιο παλιά τεχνάσματα της σάτιρας είναι να κάνεις πως υιοθετείς την επιχειρηματολογία που θέλεις να χτυπήσεις, ακριβώς για να τη σαρκάσεις -την υιοθετείς βέβαια παρωδημένη, και μάλιστα στην ακραία μορφή της, όπως εδώ, που ένα τρίχρονο αγόρι παρουσιάζεται ύποπτος σεξουαλικής επίθεσης. Αυτό είναι πάγια παράδοση του Σαρλί Εμπντό ειδικά και της γαλλικής σάτιρας γενικότερα.

Αν το σκεφτούμε λίγο περισσότερο, θα δούμε καθαρά ότι το σκίτσο σαρκάζει ανελέητα τον Ευρωπαίο ξενόφοβο «νοικοκυραίο» και τον αντιπροσφυγικό πανικό του που αποδεικνύει υποκριτική τη συγκίνησή του για τον πνιγμό του Αϊλάν. Σαρκάζει όλους εκείνους που είχαν δακρύσει τον Σεπτέμβριο με τον Αϋλάν και μετά είπαν τον Νοέμβριο «ορίστε, είναι ξέφραγο αμπέλι η Ελλάδα και περνάνε οι τζιχαντιστές μαζί με τους πρόσφυγες», εκείνους που λέγανε «μα κι αυτοί, τι πάνε και πνίγονται μέσα στον χειμωνα και δεν κάθονται στη χώρα τους να πολεμήσουν;», εκείνους που κλείνουν σύνορα και συλλαμβάνουν εθελοντές. (Κάτι τέτοιο είχε πει και ο Έλληνας πρωθυπουργός, για τα νεκρά παιδιά που προκαλούν σε όλους θλίψη, αλλά όσα προσφυγόπουλα επιζήσουν δεν ειναι συμπαθή).

Πολλοί συμφωνούν (ίσως αφού τους το εξηγήσει κάποιος) ότι το σκίτσο δεν είναι ρατσιστικό, δέχονται ότι στόχος είναι η υποκρισία των Ευρωπαίων, αλλά και πάλι επιμένουν ότι είναι άτοπο ή απάνθρωπο ή ανυπόφορα σκληρό να χρησιμοποιείς τον θάνατο ενός μικρού παιδιού σαν όχημα για τον σαρκασμό σου, έστω κι αν ο στόχος είναι θεμιτός. Στο θέμα αυτό, η καθιερωμένη απάντηση, που όμως ισχύει σε γενικές γραμμές, είναι ότι η σάτιρα δεν έχει ταμπού, δεν έχει όρια, δεν γνωρίζει ιερά θέματα. Ειδικά το Σαρλί Εμπντό από τα πρώτα του χρόνια κάνει ανευλαβή και ανελέητη σάτιρα στα πάντα, και στο προηγούμενο άρθρο μας παρέθεσα μερικά βίαια, άσεβα και προκλητικά εξώφυλλά του. Και, όπως όλοι ξέρουμε, το έχει πληρώσει -και με αίμα.

Τρίτη ένσταση για το επίμαχο σκίτσο, που έχει εκφραστεί από κάποιους που δέχονται ότι το σκίτσο είναι σαρκαστικό και όχι ρατσιστικό (παράδειγμα) είναι ότι το σκίτσο επιδέχεται παρερμηνείες. Δεν νομίζω ότι το επιχείρημα αυτό είναι ισχυρό -είναι σαν να λέμε σε έναν λογοτέχνη να μη χρησιμοποιεί πολύ δύσκολες λέξεις ή να εγκαταλείψει το υπαινικτικό ύφος. Και είναι και θέμα προσωπικό του κάθε δημιουργού. Αν το σκίτσο το έκανα εγώ (αλλά ούτε ιδέες έχω, ούτε το χέρι μου πιάνει), μπορεί να διάλεγα να ζωγραφίσω έναν ευτραφή νοικοκυραίο, καθηλωμένον στον καναπέ, να βλέπει στην τηλεόραση για τα συμβάντα στην Κολωνία και να φωνάζει στο έτερον ήμισυ (που μαγειρεύει στην κουζίνα): «Είδες μ’ αυτόν τον προκομμένο τον Αϋλάν, που έκλαιγες; Αν δεν είχε πνιγεί, τώρα θα χούφτωνε κι αυτός Γερμανίδες στην Κολωνία!» Το ίδιο ακριβώς μάς λέει το σκίτσο του Ρις, αλλά με τον δικό του τρόπο.

Υπάρχει και μια άλλη ένσταση -ότι το χιούμορ σε βάρος των καταπιεσμένων, των αδύνατων, είναι εξ ορισμού καταδικαστέο ακόμα κι αν έχει «μη ταπεινά ελατήρια». Δεν είναι εντελώς αβάσιμο αυτό το επιχείρημα, αλλά νομίζω ότι δεν ταιριάζει στο συγκεκριμένο σκίτσο -περισσότερο θα ταίριαζε στις γελοιογραφίες του Μωάμεθ.

Τελευταία ένσταση: δεκτά όλα τα άλλα, αλλά το σκίτσο αυτό είναι κακόγουστο, χυδαίο. Αυτό το δέχομαι, αλλά είναι υποκειμενικό θέμα, ο καθένας έχει τα όριά του. Αλλά όποιος σοκάρεται ή αηδιάζει ή ενοχλείται, μπορεί θαυμάσια να μην διαβάζει το περιοδικό -άλλωστε δεν έχει συμπεριληφθεί στη διδακτέα ύλη των σχολείων ώστε να είναι κάποιοι αναγκασμένοι να το διαβάζουν.

charlie_aylan_2_0Ο Ρις έχει δημοσιεύσει κι άλλα σκίτσα για πνιγμένα παιδιά, και ειδικά για τον Αϊλάν.

Στο πρώτο αριστερά, που είναι από την εποχή του πνιγμού του τον Σεπτέμβριο, η λεζάντα λέει «Τόσο κοντά στο τέρμα…/στον στόχο» και η πινακίδα γράφει: Προσφορά: 2 παιδικά μενού στην τιμή του ενός. Στο δεύτερο σκίτσο, έχει τον Χριστό να βαδίζει πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας και η λεζάντα λέει: Η απόδειξη ότι η Ευρώπη είναι χριστιανική: Οι Χριστιανοί περπατάνε πάνω στα νερά. Τα μουσουλμανάκια βουλιάζουν.

montreuil2Και πάλι, προκλητικά σκίτσα, όχι όμως ρατσιστικά. Κάποιοι ίσως ενοχλούνταν περισσότερο από αυτά (ιδίως από το σκίτσο αριστερά) παρά από το πιο πρόσφατο. Από την άλλη, αν η σάτιρα δεν δώσει γροθιά στο στομάχι, πώς θα αφυπνίσει;

Το γεγονός ότι τα σκίτσα του Ρις χρησιμοποιούν σαν όχημα νεκρά παιδιά, μού θύμισε ανάλογα σκίτσα του μέγιστου Ράιζερ, που έκαναν χιούμορ με δράματα που είχαν συνταράξει την κοινή γνώμη -όπως στο σκίτσο αυτό, όταν μια μητέρα σε ένα προάστιο, το Μοντρέιγ, πήδηξε από το μπαλκόνι της εργατικής πολυκατοικίας της μαζί με τα δυο παιδιά της.

— Αν το κάναμε αυτό μόνοι μας. θα μας έκανε μαύρους στο ξύλο, λέει το αγοράκι ενώ πέφτει.

Και δεν υπάρχει καν η δικαιολογία (που ο Ρις την έχει) ότι θέλει να σαρκάσει την υποκρισία κάποιων.

Θα μου πείτε -επειδή το έκανε ο μέγιστος Ράιζερ σημαίνει πως είναι καλώς καμωμένο; Όχι, αλλά δείχνει ότι υπάρχει μια παράδοση στο γαλλικό σκίτσο.

Θα ακούσω με πολύ ενδιαφέρον τις γνώμες σας, χωρίς να περιμένω να συμφωνήσετε μαζί μου: μπορεί να κάνω και λάθος. Διάβασα τις έντονα αρνητικές (αλλά νηφάλιες) τοποθετήσεις ορισμένων ανθρώπων που εκτιμώ (αν δεν ήταν νηφάλιες, δεν θα τους εκτιμούσα), διάβασα και ένα άρθρο από την θαυμάσια Έφη Γιαννοπούλου, που λέει περίπου αυτά που σας γράφω κι εγώ εδώ, αλλά τα λέει πολύ καλύτερα και σας συνιστώ να το διαβάσετε κι αυτό.

 

 

Advertisements

314 Σχόλια to “Η σάτιρα και τα όριά της”

  1. spyridon said

    Θαυμάσιο το νέο σκίτσο του Ρις.
    Η σάτιρα δεν έχει όρια. Τα όρια τα θέτουν οι αποδέκτες. (ακροατές, αναγνώστες, θεατές)

  2. zaphod said

    Καλό ποστ.
    Κανει μπαμ το σκίτσο και ο σκοπός του. Σωστός ο παραλληλισμος με τον Reiser. Μονο αν κάποιος ειναι ντιπ κρετινος ή άσχετος με το (γαλλικό πολιτικό) κόμικ ή το χιούμορ γενικότερα δεν θα πιάσει το νόημα.

    Απροπό διάβασα και κάτι άρθρα τύπου «ζε σουι σαρλι αλλά…. » με αφορμή το σκιτσο αυτο και πραγματικά εκνευρίστηκα μιας και η ελευθεροτυπία παραέγινε αλά κάρτ.
    Αυτό που εκνευρίζει χειρότερα ειναι πως δεν το πιάνουν με τίποτα και μας το παίζουν υπεράνω και πολιτικαλι κορεκτ αυτοί των οποίων ο λόγος ειναι στην ουσία ρατσιστικός και φοβικός

  3. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «Κατά τη γνώμη μου, το σκίτσο κάθε άλλο παρά ρατσιστικό είναι. Είναι σαρκαστικό, αλλά λειτουργεί σε δεύτερη ανάγνωση. Με μια επιφανειακή ματιά, θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι πράγματι το περιοδικό υιοθετεί τον ακραίο αντιπροσφυγικό λόγο. Όμως, ένα από τα πιο παλιά τεχνάσματα της σάτιρας είναι να κάνεις πως υιοθετείς την επιχειρηματολογία που θέλεις να χτυπήσεις, ακριβώς για να τη σαρκάσεις -την υιοθετείς βέβαια παρωδημένη, και μάλιστα στην ακραία μορφή της, όπως εδώ, που ένα τρίχρονο αγόρι παρουσιάζεται ύποπτος σεξουαλικής επίθεσης. Αυτό είναι πάγια παράδοση του Σαρλί Εμπντό ειδικά και της γαλλικής σάτιρας γενικότερα.

    Αν το σκεφτούμε λίγο περισσότερο, θα δούμε καθαρά ότι το σκίτσο σαρκάζει ανελέητα τον Ευρωπαίο ξενόφοβο «νοικοκυραίο» και τον αντιπροσφυγικό πανικό του που αποδεικνύει υποκριτική τη συγκίνησή του για τον πνιγμό του Αϊλάν. Σαρκάζει όλους εκείνους που είχαν δακρύσει τον Σεπτέμβριο με τον Αϋλάν και μετά είπαν τον Νοέμβριο «ορίστε, είναι ξέφραγο αμπέλι η Ελλάδα και περνάνε οι τζιχαντιστές μαζί με τους πρόσφυγες», εκείνους που λέγανε «μα κι αυτοί, τι πάνε και πνίγονται μέσα στον χειμωνα και δεν κάθονται στη χώρα τους να πολεμήσουν;», εκείνους που κλείνουν σύνορα και συλλαμβάνουν εθελοντές. (Κάτι τέτοιο είχε πει και ο Έλληνας πρωθυπουργός, για τα νεκρά παιδιά που προκαλούν σε όλους θλίψη, αλλά όσα προσφυγόπουλα επιζήσουν δεν ειναι συμπαθή).»

    Tα είπες όλα και τα είπες καλά καγαθά, μεγάλε Σαράντ!

  4. Κουνελόγατος said

    Ναι, είναι ξεκάθαρο αυτό που λες και συμφωνώ 100% πως σαρκάζει με τρόπο κόντρα. Μου άρεσε.
    Αυτό που γράφεις για τον Πρωθυπουργό, μήπως εννοείς κάποιον πρώην; Με έναν φίλο που περνάει δύσκολες μέρες; Μήπως κάτι έχασα;
    Καλημέρα σας.

  5. Γιάννης Ιατρού said

    τό ΄χει τ΄όνομα να κάνει καλά σχόλια (τελευταία πρόταση) 🙂

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Υπάρχει και ο (ακρο)αριστερός πουριτανισμός, που εμποδίζει κάποιους, αλλά τέλος πάντων.

    4: Είχε πει ο Τσίπρας στη Βουλή τέλη Οκτωβρίου για τα νεκρά προσφυγόπουλα που προκαλούν τη συμπάθεια αλλά όταν ζουν δεν τα συμπαθεί κανείς (στη Δύση). Ήταν στην ίδια ομιλία (ώρα του πρωθυπουργού, θαρρώ) που είχε πει το «εκτίθουν»

  7. Κατά την γνώμη μου είναι λάθος να πούμε ότι για την σάτιρα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΕΡΟ. Θα αποδίδαμε πιο σωστά την διαχρονική λειτουργία και αξία της αν λέγαμε ότι κινείται στο συνεχές που εκτείνεται ανάμεσα στο ΙΕΡΟ και στο ΒΕΒΗΛΟ. Κάτι που κάνουμε οι άνθρωποι στην καθημερινή μας πραγματικότητα αλλά κυρίως στην ασύνειδη των ονείρων και των φόβων μας.

  8. Κουνελόγατος said

    Ωχ, έπαθα ό,τι και οι άλλοι με το σκίτσο, το (και όχι τα) πήρα ανάποδα (και όχι ανάποδες). ΓΜΤ…

  9. cronopiusa said

    Πρεμιέρα συλλήψεων από τη Frontex

    Detenidos varios voluntarios españoles que rescataban a refugiados en Lesbos

    http://www.eldiario.es/desalambre/Denenidos-voluntarios-rescataban-refugiados-Lesbos_0_473503464.html

    Μας θέλουν φοβισμένους, δεν μασάμε, ένα γέλιο θα τους θάψει!

    Καλή σας μέρα!!

  10. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Μέχρι να ξεριζωθούν οι (ταξικές) ανισότητες και οι θρησκευτικές προκαταλήψεις-φανατισμοί προσωπικά και λόγω ιδιοσυγκρασίας σέβομαι τις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες των άλλων. Από πολιτισμικό ενδιαφέρον και μόνο έχω μπει σε τζαμιά στα Εμιράτα, στην Τύνιδα και σε συναγωγή στο Άμστερνταμ τηρώντας το τυπικό τους και αντιγράφοντας με την προσοχή μου το τι κάνουν οι άλλοι (ρούχα, παπούτσια, στάση σώματος). Άλλωστε κανένας δεν μου ζήτησε ταυτότητα στην είσοδο.
    Ίσως να ξέφυγα στην εισαγωγή μου αλλά θεωρώ ότι από τη στάση ζωής ξεκινούν πολλά. Και η στάση ζωής των Σαρλίδων είναι ΠΙΑ η ιντελεκτουέλ ανωτερότητα. Απέναντί τους ΠΙΑ δεν έχουν τον ad hoc ισλαμοφασίστα βομβιστή, αλλά το παιδί του μανάβη και του φούρναρη, τον μετανάστη 2ης γενιάς από το Μάγκρεμπ, που μπορεί να την κουτσοβγάζει, όντας μη ευρισκόμενος στη θέση των νιόφερτων προσφύγων κι μεταναστών, ή να πηγαίνει από συνήθεια και μόνο στο τζαμί του 15ου Διαμερίσματος, αλλά δεν απέχει πολύ από το να απασφαλίσει βλέποντας την περιρρέουσα αδικία, ανισότητα και το θάνατο. Βάλε και πώς μπορεί να μην αγοράσει το Σαρλί, αλλά θα το δει στην τιβί και στο νετ και βλέποντας τη γουρουνίσια μύτη του μουσουλμάνου εφαψία, δεν θα πάει στη δεύτερη ανάγνωση παραβλέπονταςι το πάνω αριστερά παιδικό πτώμα. Η ανάγνωση την εύκολη γι’ αυτόν λέει ότι, το στερεότυπο που πάει να περάσει είναι ότι οι μουσουλμάνοι ή οι «μουσουλμάνοι» σαν κι αυτόν έχουν μηδενική εκτίμηση για τις γυναίκες και την αξιοπρέπειά τους.
    Θέλει πολύ μετά το παιδί του μανάβη να γίνει time released bomb without timer, όπως είπε και ο συνάδελφος χτες το απόγευμα βλέποντας το σκίτσο;

    Η πρώτη μου ανάγνωση.

  11. Κουνελόγατος said

    «Μας θέλουν φοβισμένους, δεν μασάμε, ένα γέλιο θα τους θάψει!»

    Παλιό αλλά ΠΑΝΤΑ επίκαιρο και ΚΑΛΟ σύνθημα. Να είσαι καλά cronopiusa.

  12. μήτσκος said

    Φυσικά το σκίτσο δεν είναι αυθύπαρκτο, η ερμηνεία γίνεται έχοντας στο μυαλό την προέλευσή του και την όλη προϊστορία. Αν βλέπαμε ακριβώς το ίδιο σκίτσο σε ένα ακροδεξιό έντυπο, τότε θα είχαμε ένα εντελώς διαφορετικό μήνυμα.

  13. Γιάννης Ιατρού said

    και να μη ξεχνάμε την γουρουνίσια μύτη που αναφέρει ο spiral στο 10. Το γουρούνι έχει ιδιαίτερο συμβολισμό στο Ισλάμ!

  14. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, και για τις αντίθετες απόψεις -να γίνει διάλογος.

  15. Γιάννης Ιατρού said

    12: πες μου τι σφυρίζεις να σου πω τι ψηφίζεις 🙂

  16. cronopiusa said

    aljazeera: Charlie Hebdo cartoon depicting dead Syrian toddler as a sex offender ignites anger

  17. Πάνος με πεζά said

    Συμφωνώ με την πολύ καλή αξιολόγηση του σκίτσου. Ωστόσο, μπροστά στην πρώτη εντύπωση, και με δεδομένο ότι δεν περισσεύει και πολύς χρόνος για σκέψη, πραγματικά δημιουργείται στο μυαλό κάτι διαφορετικό.
    Για μένα, η έξυπνη σάτιρα δεν έχει λόγο για κανενός είδους «πάτημα» ή «ερμηνεία», αλλά δυστυχώς κι αυτή σαν είδος έχει εκλείψει. Τα πάντα σήμερα διεγείρουν με την «προκλητικότητά τους», το «ντόρο τους» αν το θέλετε πιο ήπια, κι αυτό αναμφίβολα είναι ένδειξη στερέματος ιδεών ή και ολική αδυναμία. Ή, πιο πέρα, και σκοπιμότητα.

    Σίγουρα η κόκκινη γραμμή των ορίων είναι κάτι εξελίξιμο, και πολλές πολλές φορές, κινείται και προς το καλύτερο. (να σας θυμίζω εξώφυλλα εφημερίδων με το νεκρό Τσουτσουβή, με ανοιχτά μάτια κιόλας; Ή τον Καλτεζά; Ή το τεμαχισμένο πτώμα της συζύγου Φραντζή;)

  18. alexisphoto said

    καλημέρα,
    Αν και γενικά συμφωνώ με το άρθρο και τις απόψεις του Νικοκύρη, στέκομαι στο κατά πόσο είναι «έντιμο» να χρησιμοποιήσει στην σάτιρά του ένα παιδί που δεν είανι πια αναμεσά μας! Πως αισθάνεται ο πατέρας, που μέσα στον πόνο του ξαναζεί εφιαλτες;
    Μήπως τελικά, το περιοδικό λειτουργεί με γνώμονα «πιο θέμα θα κάνει πιο πολύ ντόρο -καλό ή κακό δεν έχει σημασία-» παρά την ίδια τη σάτιρα σαν μέσο πολιτικής πίεσης.
    Στην πρώτη περίπτωση λειτουργεί διαφημιστικά, στη δεύτερη πολιτικά.
    Μάλλον δε μου αρέσει αυτό το εξώφυλλο.
    Περισσότερο από κάθε άλλη φορά περιμένω να διαβάσω τα σχόλια από σχολαστές που εκτιμώ.
    Ευχαριστώ

  19. μήτσκος said

    Για την ιστορία, οι επιθέσεις της Κολωνίας δεν αποδόθηκαν σε μουσουλμάνους γενικά, αποδόθηκαν κυρίως σε βορειοαφρικανούς Άραβες, με την πρωτοκαθεδρία στους Μαροκινούς και στους Αλγερινούς.

  20. sarant said

    17 Υπήρξε τέτοιο εξώφυλλο με το τεμαχισμένο πτώμα; Γρήγορα ξεχνάω τα δυσάρεστα.

    10 Όμως, γιατί θα πρέπει οι σκιτσογράφοι του Σαρλί να κάνουν σκίτσα που να καλύπτουν όλο το κοινό του πλανήτη; Το σκεπτικό σου, παρόλο που είναι στέρεο και συνεκτικό, θυμίζει εκείνους που, όταν καταγγέλλεις το Α σού λένε «ναι, αλλά δεν λες τίποτα για το Β» Αλλά σε ένα σχόλιο -όπως και σε ένα σκίτσο, ή ακόμα και σε ένα περιοδικό- δεν μπορείς να τα πεις όλα. Άλλοι έχουν κάνει τέτοια σκίτσα που λες, σαν του Soloup που ανάρτησε πιο πάνω η Κρόνη, που καταγγέλλουν την υποκρισία χωρίς πρώτη και δεύτερη ανάγνωση -καλόδεχτα και τα μεν και τα δε.

  21. sarant said

    18 Πάντως, αν είχαμε κριτήριο τον πόνο του πατέρα δεν θα έπρεπε να γίνει βάιραλ η φωτογραφία, έτσι δεν είναι;

  22. Πάνος με πεζά said

    @ 20 (17) : Νομίζω όχι εξώφυλλο, αλλά «σαλόνι». Δεν κάνει πάντως και καμιά διαφορά, για ένα μικρό παιδί που θα ξεφυλλίσει μια εφημερίδα…Το μεταφέρω μόνο και μόνο επειδή το έχουν σκεπάσει.

  23. Βουτς said

    Εχεις δίκιο οτι ειναι θεμα γουστου.Προσωπικά δεν μου αρεσει το ασεβες γαλλικο χιουμορ πάνω σε αυτά τα θέματα, αν και δεν με πειράζει οταν στρεφεται εναντιον των παπάδων κάθε είδους.
    Ασε που, επειδη δεν ειμαστε ολοι με τον Νιντερό στο στόμα οπως ο Zaphod, μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ, όπως πχ το Born in the Usa του Springsteen, και να τη βαλει ο Trump στα προεκλογικά του φυλλάδια.

  24. Βουτς said

    21, 22 τα κατορθωματα του Σομπολου δεν ηταν;

  25. Πάνος με πεζά said

    @ 24 : Δεν ξέρω με ακριβώς ποιά έννοια το λέτε. Αν δηλαδή, τότε ως δημοσιογράφος, επεδίωξε τέτοιες αποκλειστικές φωτογραφίες, ή αν μετά, ως πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, τις κατάργησε;

  26. Spiridione said

    17, 20 Το θυμάμαι πολύ καλά, πρωτοσέλιδο ήταν
    Εδώ τι γινόταν παλιά στις εφημερίδες
    http://www.lifo.gr/team/u13557/39868

  27. alexisphoto said

    @21:
    Σωστό, αλλά η διάδοση της φωτογραφίας τις πρώτες ώρες είναι πάντα ανεξέλεγκτη.
    Τωρα είναι η εκμετάλευση της κατάστασης όχι για τη γνωστοποίηση του γεγονότος αλλά για την αύξηση του τιρααζ!
    Από την άλλη, τι μας εμποδίζει να έχουμε και αυτό το κριτήριο στη συλλογιστική μας;
    Ευχαριστώ

  28. ndmushroom said

    Να με συμπαθάτε, αλλά όπως και με την ιστορία του viral καγκουρό, η ερμηνεία του σκίτσου λέει περισσότερα για τους αναγνώστες του από ό,τι για το σκιτσογράφο. Η πρώτη ανάγνωση του σκίτσου είναι βαθύτατα ρατσιστική και προσβλητική, χωρίς καμία αμφιβολία. Κάποιοι μένουν εκεί, και κάποιοι, επηρεασμένοι από τη συμπάθειά τους για το Charlie Hebdo, λένε «τόσο ρατσιστικό σκίτσο; Δεν μπορεί, κάτι άλλο θα συμβαίνει» και καταλήγουν στην εξήγηση που δίνει ο Νικοκύρης.
    Το ποια από τις δύο αναγνώσεις είναι η ορθή το ξέρει μόνο ο σκιτσογράφος. Κατ’ εμέ μπορούσε, αν ήθελε, να κάνει πολύ πιο σαφή τη δεύτερη ανάγνωση (αν, π.χ., στη θέση του γενικού «Migrants» έγραφε «La presse et les migrants», ή Europe et les migrants, ή με χίλιους δύο άλλους τρόπους. Δεν το έκανε, είτε επειδή δεν υπάρχει δεύτερη ανάγνωση είτε επειδή ήθελε να προκαλέσει αυτό που τελικά προκάλεσε.
    Ας αναλογιστούμε πάντως ένα σκίτσο που θα έλεγε «ευτυχώς που σκοτώσανε τους σκιτσογράφους του Charlie Hebdo, γιατί αλλιώς θα γίνονταν χυδαίοι ρατσιστές». Και αυτό έχει δεύτερη ανάγνωση (καυτηριάζει την υποκρισία των μέσων που ενώ υπερασπίζονται την ελευθερία του λόγου με τα #JeSuisCharlie σοκάρονται και εξοργίζονται με τα σκίτσα του), αλλά θα το βρίσκατε (και δίκαια, κατ’ εμέ) προσβλητικό.
    Αλήθεια, αν το ίδιο σκίτσο δεν δημοσιευόταν στο Charlie Hebdo αλλά στην ιστοσελίδα του FN, πόσοι θα αναζητούσαν δεύτερες αναγνώσεις;

  29. Πάνος με πεζά said

    Εντάξει, ας μην το γυρίσουμε προς τα εκεί, εγώ έκανα απλά μια νύξη με τις φωτογραφίες των εφημερίδων. Καλό είναι να συνεχιστεί η συζήτηση πάνω στη σάτιρα, λ.ε.τ.

  30. sarant said

    28 Πρότεινα κι εγώ μια πιο «ευληπτη» παραλλαγή της γελοιογραφίας, αλλά ο κάθε καλλιτέχνης έχει τον τρόπο του. Καίριο ερώτημα είναι το τελευταίο (ιστοσελίδα του FN). Νομίζω ότι ακριβώς επειδή ο Αϊλάν ήταν τριών χρονών και από τη στιγμή του πνιγμού του ίσαμε τη στιγμή της επίθεσης μεσολάβησαν δυο μήνες μόνο, δεν θα μπορούσε να εκληφθεί κυριολεκτικά, άρα να μπει στη σελίδα του FN.

    Πάντως, υπήρξε ατάκα παρόμοια με το σκίτσο που λες, ίσως και χειρότερη. Εγραψε στο FB κάποιος, «Το πιο πετυχημένο έργο τέχνης που έκανε ποτέ ο Σαρμπ [ο δολοφονημένος διευθυντής του Σαρλί] ήταν η πιτσιλιά που λέρωσε τα παπούτσια του τζιχαντιστή που τον σκότωσε»

    Και επειδή η σάτιρα δεν έχει όρια αλλά ο καθένας μας ατομικά βάζει όρια, τον διέγραψα από τους φίλους μου.

  31. Κουνελόγατος said

    Όπως συνέβη σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν, ο νεκρός «αυτονομείται» από την οικογένειά του και το περιβάλλον του και γίνεται σύμβολο, οπότε, ναι μεν κατανοώ τον πόνο της οικογένειας, όμως ενδεχόμενο θετικό σοκ, θα προσφέρει πολλά σε άλλους ανθρώπους.
    Επίσης, θέλω να πω ότι αντιλαμβάνομαι και σέβομαι τον τρόπο σκέψης κάποιων ανθρώπων, που ενδέχεται να μην καταλάβουν το πνεύμα του σκίτσου και να ενοχληθούν, το ίδιο όμως μπορεί αύριο να γίνει και μ’ ένα βιβλίο ή ένα λογοτεχνικό κείμενο κλπκλπκλπ. Αν μπούμε σ’ αυτό το «τριπάκι», τότε θα παραγίνουμε πολιτικά ορθοί.
    Φυσικά, δε μου αρέσει η σάτιρα που γίνεται ΜΟΝΟΝ για να προκαλέσει, ΠΟΛΥ περισσότερο όταν χτυπάει τον αδύνατο, χωρίς να τα βάζει λ.χ. με τα οικονομικά ή άλλα συμφέροντα, αλλά το να βάζεις όρια είναι το ίδιο ή ενδεχομένως ακόμη πιο ενοχλητικό.

  32. atheofobos said

    Και εγώ πιστεύω ότι η σάτιρα δεν μπορεί να έχει όρια όμως αυτό ισχύει για όλους τους γελοιογράφους.
    Όταν όμως ο Χαντζόπουλος μετά τις ανοησίες της Χριστοδουλοπούλου ότι οι μετανάστες λιάζονται στις πλατείες (!), έκανε την σχετική γελοιογραφία έγραφες ενοχλημένος, γιατί σατίριζαν αυτή την ανεπανάληπτη υπουργό που δεν ήξερε που πάνε μετά την ηλιοθεραπεία οι πρόσφυγες(!!) … ή τους γελωτοποιούς τους, σαν τον θλιβερό γελοιογράφο της Καθημερινής που θέλησε να γαργαλήσει το υπογάστριο των αφεντικών με τη γελοιογραφία που βλέπετε αριστερά.
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/04/21/refugees/

  33. Ομολογώ ότι και η δική μου πρώτη ανάγνωση ήταν η κυριολεκτική, όπως ο νεαρός μουσουλμάνος του γκέτο του Σπάιραλ. Μ’ άρεσε όμως και η ατάκα του Νικοκύρη (#20): «γιατί θα πρέπει οι σκιτσογράφοι του Σαρλί να κάνουν σκίτσα που να καλύπτουν όλο το κοινό του πλανήτη;»

  34. LandS said

    Το σκίτσο δεν μου άρεσε. ίσως γιατί το πρωτοείδα σε αναπαραγωγή που ήθελε να καταγγείλει το Σαρλί για υποκρισία. Σκέφτηκα «περίεργο» (για το Σαρλί) και πήγα παρακάτω δηλ. «δε βαριέσαι». Δεν είμαι και αναγνώστης του περιοδικού.

    Αυτό είναι το κακό με τη σάτιρα. Ένα σκίτσο, μια παρλάτα, ένα νούμερο επιθεώρησης κλπ από μόνο του δεν λέει τίποτα. Ένας εξοικειωμένος με το Σαρλί όπως ο Νικοκύρης δεν είχε πρόβλημα να το ερμηνεύσει ως μη ρατσιστικό κλπ , και μας έβαλε παραδείγματα του ίδιου σκιτσογράφου και είπε και δυο κουβέντες προς τη κατεύθυνση αυτή.
    Αν το βλέπαμε όμως ως γελοιογραφία στη εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», για παράδειγμα, εγώ θα το έβρισκα άκρως ρατσιστικό και εμετικό γιατί έχω εμπάθεια απέναντι σε αυτή την εφημερίδα και ψάχνω αφορμή να τη κατηγορήσω ακόμα και για πράγματα που δεν κάνει ή δεν φταίει (αν υπάρχουν 🙂 )

  35. Πάνος με πεζά said

    Η αξία της καλής, πετυχημένης σάτιρας, εξακολουθεί να παραμένει το γεγονός, να κάνει τον σατιριζόμενο, να χειροκροτήσει.
    Κι αυτό φυσικά, γινόταν συχνότατα στο παρελθόν, και σχεδόν ποτέ σήμερα…Ναι μεν υποτίθεται ότι όλοι θέλουν να μιλάνε γι αυτούς, ακόμα και αιχμηρά, αλλά έχουν έτοιμες τις αγωγές στα συρτάρια…

  36. gbaloglou said

    Σατιρίζουσα γλώσσα την αλήθειαν λέγει 😦

    [Μακάρι να ήταν απλώς εφαψίες…]

  37. sarant said

    32 Η σάτιρα δεν έχει όρια αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι υπεράνω κριτικής. Κι εγώ σημερα δεν λέω ότι απαγορεύεται η κριτική στο Σαρλί.

  38. Mπετατζής said

    To Σαρλί Εμετό έχει υιοθετήσει τη στάση της τάχα μου ανώτερης και δήθεν ανεκτικής δυτικής κουλτούρας σε υποτιθέμενη αντιπαράθεση με έναν υποτιθέμενο ανατολίτικο μουσουλμανικό σκοταδισμό. Κολακεύει τα ένστικτα του ευρωπαίου ρατσιστή/φασίστα, προσθέτοντας λίγες δόσεις κουλτούρας και υποτίθεται προχωρημένης σάτιρας, πάντα σάτιρα κατά του αδύνατου, ποτέ κατά του δυνατού.

    Σάτιρα κατά του αδύνατου είναι ότι χειρότερο. Και μη σώσει να είναι ποτέ ελεύθερη τέτοιου είδους σάτιρα.
    Σε ότι αφορά τα επιχειρήματα υπέρ του Σαρλί τα βρίσκω εξόχως ελιτίστικα και αναλόγου επιπέδου (είστε πολύ κάφροι για να καταλάβετε το προχωρημένο της σάτιρας, μας λέει ουσιαστικά ο Σαραντάκος και η Γιαννοπούλου). Όλα όμως έχουν σχέση με το χρόνο και τη συγκυρία, κατά την οποία λέγονται. Στη σημερινή συγκυρία ανόδου του φασισμού και της ακροδεξιάς, τόσο ο σκιτσογράφος όσο και οι υποστηρικτές του, τι ακριβώς περιμένουν να καταλάβει ο κόσμος ;;; ότι δήθεν ο σκιτσογράφος βάζει στο στόχαστρο την υποκριτική νοοτροπία των ευρωπαίων (χωρίς να την δείχνει καν στο σκίτσο ;;;), ή ότι λέει αυτό ακριβώς που δείχνει ;;; χωρίς να εννοεί τίποτα παραπάνω ;;; Φυσικά, το δεύτερο.

    Δηλαδή, σκέφτομαι κάτι ανάλογο, είναι το ίδιο σαν κάποιος να φτιάξει και να διανείμει ένα εμπρηστικό κείμενο με τίτλο και μοναδικό περιεχόμενο : «Θάνατος στα παιδιά των μεταναστών για να μην επιτίθενται αύριο στις γυναίκες μας», και μετά να βγαίνει και να λέει : Μα εγώ το έκανα για να προκαλέσω δια της υπερβολής και να στιγματίσω τους φασίστες. Δεν υπάρχει κανενός είδους εύκολα αναγνωρίσιμο μετακείμενο που λένε και οι κουλτουριάρηδες. Αυτά που λέει ο Νικοκύρης και οι λοιποί είναι μόνο μέσα στο μυαλό τους, το ίδιο το σκίτσο δεν σε οδηγεί σε τέτοια ερμηνεία (βλέπε και τις γουρουνίσιες μύτες)

    Είναι γνωστή η κατάληξη και η κατάντια πολλών αμφιλεγόμενων καλλιτεχνών που φλέρταραν με την πρόκληση, την πλήρη ελευθερία της σάτιρας, της τέχνης κλπ. κλπ. Στο τέλος αυτό που μένει πάντα είναι η εικαστική πριμοδότηση του φασισμού και του ρατσισμού και όχι τα προχωρημένα υποτίθεται μηνύματα. Και φυσικά η εμπορική επιτυχία του «καλλιτέχνη». Πάντα ήταν εμπορικά επιτυχές να φλερτάρεις με γκρίζες ζώνες και διφορούμενες ερμηνείες, κολακεύοντας τους μεν (φασίστες και ακροδεξιούς) και αποκτώντας συγχρόνως και το φωτοστέφανο του προχωρημένου από τους κουλτουριάρηδες, ξεπλένοντας το έμεσμά σου στην κολυμπήθρα του σιλωάμ της υψηλής τέχνης που τάχα μου δεν την καταλαβαίνει το πόπολο (μια χαρά καταλαβαίνει αυτό που θέλει).

    Από το σαρλί εμετό δεν περίμενα τίποτα καλύτερο. Αλλά και οι ξένοι ή εγχώριοι υποστηρικτές του κατά την ταπεινή μου γνώμη έχουν εντελώς χάσει την κρίση τους και την επαφή με την πραγματικότητα και αυτό στην καλύτερη περίπτωση. Εκεί ψηλά στις σφαίρες της διανόησης και της υψηλής κουλτούρας δεν γνωρίζω τι ακριβώς γίνεται, εδώ κάτω στο λαουτζίκο που ξεσπάνε τα κύματα της υποκουλτούρας, κανείς δεν κάνει τέτοιες σκέψεις και μετασκέψεις, όλοι μένουν σε αυτό που βλέπουν και μόνο σε αυτό. Και αυτό και ο καλλιτέχνης, και οι εκδότες αλλά και οι υποστηρικτές δεν μπορεί παρά να το γνωρίζουν.

    ΥΓ ήταν το πιο νηφάλιο κείμενο που μπορούσα να γράψω, σβήνοντας πολλά από αυτά που το πρώτον μου ήρθανε να γράψω. ΥΓ 2 Μπρεχτ και πάλι Μπρεχτ και μόνο Μπρεχτ. Ούτε παρερμηνείες, ούτε μετακείμενα ούτε τίποτα, ουσία και μόνο ουσία.

  39. Κουνελόγατος said

    ΑΣΧΕΤΟ: Κάπου άκουσα; διάβασα; πως στο μέλλον δε θα χρειαστεί η όποια εξουσία να καίει τα βιβλία, διότι σε λίγο δε θα διαβάζει κανένας… Αυτά.

  40. sarant said

    39 Αυτό ευτυχώς προς το παρόν δεν επαληθεύεται

    38 Και μη σώσει να είναι ποτέ ελεύθερη τέτοιου είδους σάτιρα.
    Ε, είδαμε και τα καζάντια αυτής της στάσης

  41. spiral architect said

    @20β: Νικοκύρη, το «ναι, αλλά δεν λες τίποτα για το Β» έρχεται αβίαστα, γιατί το περιοδικό δεν διαβάζεται μόνο από καλτ μεσοαστικές φυσιογνωμίες των 80-90’s σαν κι αυτές που ερμηνεύει στις γαλλικές κομεντί η Ιζαμπέλ Ιπέρ, αλλά και από άλλους, που ενώ δεν θα το αγοράσουν, θα δουν τα σκίτσα του στο νετ. Τώρα πια τα πράματα δυσκολεύουν, οι Γαλλία έχει μπει σε ένα πόλεμο που η ίδια ανακίνησε, υποσκάπτοντας τον Καντάφι παλιότερα και τον Ασαντ τώρα και η σταση των μίντια ή πρέπει να είναι προσεχτική, άλλως κάτι άλλο παίζει. 😉
    Άλλωστε, ένα περιοδικό που συντάκτης του έχει καταδικαστεί για ρατσισμό πριν απ’ τη φονική επίθεση στα γραφεία του, που η ιδιοκτησία του διατηρεί άμεσες σχέσεις με τους Σαρκοζί και ΣΙΑ, που έχει χλευάσει -έστω σε πρώτη ανάγνωση- ανελέητα νεκρούς όταν ήταν Αφρικανοί μετανάστες ή Ρώσοι, (στο αεροπλάνο στην έρημο του Σινά) αλλά έκανε τουμπεκί όταν αυτοί ήταν Γάλλοι και του οποίου έντυπου η «σάτιρα» ουδέποτε έστρεψε τα βέλη της ενάντια στον Γαλλικό ιμπεριαλισμό στη Λιβύη και στην Μ. Ανατολή.

    Πλέον, και όχι μόνο με την αφορμή του τελευταίου σκίτσου, θεωρώ ότι, το Σαρλί θυμίζει έντονα Χατζόπουλο στην Κ και στα Νέα, όπου η κριτική του είναι μονόπλευρη με τη γραμμή να την ορίζει ο μιντιάρχης.

    Ανεξαρτησία και αντικειμενικότητα δεν υπάρχει, όλοι έχουν μια θέση. Και οι Σαρλίδες έχουν. 🙄

  42. Κουνελόγατος said

    40. Δε μιλώ για τα άρλεκιν της ακατονόμαστης και άλλων ομοειδών «συγγραφέων». Πάντως ίσως είμαι πιο απαισιόδοξος στο θέμα αυτό, εσύ κάτι παραπάνω θα ξέρεις… 🙂

  43. sarant said

    41α: Πρόσεξε όμως ότι η λογική «δεν θα το αγοράσουν αλλά θα δουν τα σκίτσα στο νετ, άρα οι γελοιογράφοι πρέπει να προσέξουν τι γράφουν» είναι ο θάνατος της σάτιρας. Κανείς δεν γράφει για πλανητικό κοινό ή τουλάχιστον όποιος απευθύνεται σε πλανητικό κοινό δεν είναι αιχμηρός -πχ ο Χούλιο Ιγκλέσιας.

  44. cronopiusa said

    «Αυτό που συμβαίνει στη Συρία δεν το λέω εμφύλιο. Δεν πολεμούν ούτε οι Σύροι μεταξύ τους, ούτε οι αριστεροί με τους δεξιούς, ούτε οι μουσουλμάνοι με τους χριστιανούς. Πρέπει να βρείτε εσείς την λέξη που χαρακτηρίζει αυτό που συμβαίνει. Στα μάτια μου η Συρία παραμένει ένα δυνατό βασίλειο στη Μέση Ανατολή κι η Παλμύρα είναι ακόμη όρθια»

    Δικάζοντας την αλληλεγγύη

    Los tres españoles detenidos son bomberos, dos del Ayuntamiento de Sevilla y uno de la Diputación Provincial.

    Από τους συλληφθέντες οι δυο είναι μουσουλμάνοι, αραβικής καταγωγής, υπηκοότητας Δανίας και οι τρεις Ισπανοί που δηλώνουν πυροσβέστες, κρατικοί υπάλληλοι, ενώ στη Λέσβο εργάζονται εθελοντικά ως διασώστες στα πλαίσια άδειας από την υπηρεσία τους.

  45. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος: τα όρια της σάτιρας δεν πρέπει να καθορίζονται από την αστυνομία.

    Από κει και πέρα: υπάρχει ένα είδος σάτιρας πολύ συνηθισμένο στις μέρες μας, όπου ο δημιουργός δεν προσπαθεί να αφυπνίσει, να στηλιτεύσει τους ισχυρούς ή την υποκρισία της κοινωνίας, αλλά απλά να σοκάρει, να προκαλέσει, να εκνευρίσει, γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει καλή ή κακή δημοσιότητα, αλλά απλώς δημοσιότητα. Με απώτερο σκοπό λοιπόν τη δημοσιότητα, και απώτατο το να πουλήσει, προχωρεί στο έργο του.

    Αυτό είναι αναπόφευκτο σε μια κοινωνία που ΚΑΙ η σάτιρα έχει γίνει μέσο βιοπορισμού. Γινόμενη κάτι τέτοιο, έχει εν μέρει αφοπλιστεί, αφού από μόνη της θέτει όρια στον εαυτό της — να παράξει αυτό που θα πουλήσει, κι όχι αυτό που θα αφυπνίσει. Το ότι είναι επικίνδυνη για τους δημιουργούς δεν μου λέει τίποτα — και το να αφοπλίζεις βόμβες είναι επικίνδυνο, αλλά κανείς δεν σκέφτηκε ποτέ να τιμήσει τους πυροτεχνουργούς.

    Αρχετυπικό παράδειγμα τέτοιας «σάτιρας» είναι η αμερικάνικη σειρά κινουμένων σχεδίων South Park. Το South Park ήταν κάποτε (ιδιαίτερα καυστική) σάτιρα που στρεφόταν προς όλες τις πολιτικές και κοινωνικές κατευθύνσεις. Τώρα πια είναι μια σουρεαλιστική, γκροτέσκα παράσταση, που σταχυολογεί από την επικαιρότητα ό,τι είναι πιθανότερο να σοκάρει, το τεντώνει μέχρις αηδίας και το σερβίρει επί της οθόνης. Οι πραγματικές παθολογίες, τα πραγματικά κίνητρα, οι αληθινές αιτίες των γεγονότων που «σατιρίζονται» έχουν εξαϋλωθεί. Για παράδειγμα, ένα σημερινό επεισόδιο του SP για τους πρόσφυγες μπορεί να τους παρουσίαζε σαν εξωγήινους ερπετοειδείς μεταλλαγμένους από τον Αρκτούρο, ή ό,τι άλλο τους κατέβαινε στη γκλάβα, αλλά πάντως ούτε σαν θύματα ούτε σαν απειλή. Ο τηλεθεατής θα χαχάνιζε για κάνα εικοσάλεπτο, θα χλεύαζε τους δεξιούς ή τους αριστερούς ανάλογα με τα γούστα του, και θα ξανάπεφτε στον βαθύ τον ύπνο του.

  46. Mπετατζής said

    Θυμήθηκα το «χιούμορ» του πρωτοπαλίκαρου της τσίγγινης νύχτας. ¨Όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο τι σκοπεύουν να κάνουν με τους μετανάστες αν κυβερνήσουν, δήλωσε κάνοντας και καλά χιούμορ : «Θα στήσουμε ένα πολυβόλο στην ταράτσα και θα τους καθαρίσουμε όλους». Τι διαφορά έχει το χιούμορ αυτό με το χιούμορ του σκίτσου ;;; Όλοι οι φασίστες παίζουν με τις γκρίζες ζώνες και το διφορούμενο και πολύ απλά μπορούν να οχυρωθούν πίσω από το επιχείρημα ότι έκαναν ένα απλό αστειάκι.

  47. Avonidas said

    Σάτιρα κατά του αδύνατου είναι ότι χειρότερο. Και μη σώσει να είναι ποτέ ελεύθερη τέτοιου είδους σάτιρα.

    Θέλετε να πάψει να βγαίνει το Σαρλί Εμπντό; Μη το διαβάζετε. Πολύ απλό.

    Για την ποιότητα αυτής της «σάτιρας» είναι υπεύθυνο το κοινό και μόνο το κοινό.

  48. Παναγιώτης Κ. said

    Η σάτιρα πράγματι δεν είναι υπεράνω κριτικής. Το λένε αυτό και οι επαγγελματίες σατιριστές. Όταν όμως θέλεις να τον ελέγξεις για τις ακρότητές του (διαρκείς αναφορές σε βιολογικές λειτουργίες που οι άνθρωποι τις κάνουν κατ΄ιδίαν) τάχα σε αποστομώνει αναφέροντας τον Αριστοφάνη ότι παρομοίως εκφραζόταν και εκείνος! Δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ το…σατιρόμετρο είναι ο Αριστοφάνης !
    Βεβαίως τα όρια στη σάτιρα τα θέτει ο καθένας μόνος του και αναλόγως πράττει.
    Γιαυτό λοιπόν όσο με αφορά ούτε επιθεωρήσεις σε θέατρα ούτε επιθεωρήσεις σε…τσαντίρια.

  49. atheofobos said

    37
    Βεβαίως και όλοι έχουν δικαίωμα στην κριτική οποιασδήποτε γελοιογραφίας.
    Αλλά μάλλον οι χαρακτηρισμοί ενός γελοιογράφου ως γελωτοποιού , θλιβερού που γαργαλάει το υπογάστριο των αφεντικών του δεν μου φαίνονται σαν κριτική για το περιεχόμενο του σκίτσου.

  50. Avonidas said

    Δηλαδή, σκέφτομαι κάτι ανάλογο, είναι το ίδιο σαν κάποιος να φτιάξει και να διανείμει ένα εμπρηστικό κείμενο με τίτλο και μοναδικό περιεχόμενο : «Θάνατος στα παιδιά των μεταναστών για να μην επιτίθενται αύριο στις γυναίκες μας», και μετά να βγαίνει και να λέει : Μα εγώ το έκανα για να προκαλέσω δια της υπερβολής και να στιγματίσω τους φασίστες.

    Γκουχ*γκουχ*γκουχ*

  51. spiral architect said

    @43: Όταν η σάτιρα γίνεται προπαγάνδα, (σε όποια ανάγνωση και να τη δεις) υπέρ των κρατούντων και κατά των «μειονοτήτων» τα πράματα αλλάζουν.

    Για Χατζόπουλο δεν έλεγα πριν; Δεν έπαιζα κάνα Λόττο καλύτερα!

  52. sarant said

    46 Ποιον εννοείς;

    49 Πολιτική κριτική είναι.

  53. Avonidas said

    #41. θεωρώ ότι, το Σαρλί θυμίζει έντονα Χατζόπουλο στην Κ και στα Νέα

    όχι αυτές τις μερες:

  54. Avonidas said

    #51 Πιάσε κόκκινο 😀

  55. Mπετατζής said

    Ναι, ναι, πες στο πόπολο για τον Σουίφτ τώρα, τον γνωρίζει, τον ξέρει και θα το καταλάβει με την πρώτη. (συγκρίνεις μήλα με πορτοκάλια και τελείως διαφορετικές εποχές).

  56. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Πιάσε Κόκκινο 105.5. Σάτιρα να δεις απ΄τον Κράου

  57. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    A ρε Αβονίδα , με πρόλαβες! (με το γίγαντα Σουίφτ)
    Μου προκαλεί απίστευτη εντύπωση ,ότι σχολιαστές με ευαισθησία και ήθος-οι απλώς χαζοί δεν με απασχολούν σοβαρά- δυσκολεύονται να συνειδητοποιήσουν ότι ΦΥΣΙΚΑ και ειναι ΑΛΛΟ πράμα το να λέει ή γράφει το: «Θάνατος στα παιδιά των μεταναστών για να μην επιτίθενται αύριο στις γυναίκες μας» ο Νετανιαχου ας πούμε ,και ΑΛΛΟ να το λέει ή το γράφει ο Σαραντάκος ,ας πούμε.

  58. Δημήτρης said

    Μέχρι τώρα ήξερα ότι δεν έχουν όρια το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Τώρα μαθαίνω ότι (η απουσία ορίων) ισχύει και για τη σάτιρα. Να δω τι άλλο θα προστεθεί αύριο

  59. Mπετατζής said

    52 α. Πάντα γράφω υπαινικτικά για αυτούς, ακριβώς για να μην τους πριμοδοτώ. Λίγο ψάξιμο και θα το βρεις αμέσως, άλλωστε ένα είναι το πρωτοπαλίκαρο.

  60. Πάνος με πεζά said

    @ 48 : (Σχετικό με αυτό) Παλιά, η λέξη «νούμερο», στη χρυσή εποχή της επιθεώρησης, είχε θετική ή τουλάχιστον ουδέτερη χροιά, π.χ. «…ο τάδε είχε κάνει ένα νούμερο, που έμεινε στην ιστορία…». Στις μέρες μας φυσικά, το «νούμερο» πήρε την έννοια της γελοιοποίησης, αρκετά μακριά από τη σατιρική διάθεση.
    Τη μετεξέλιξη της βαρύτητας της λέξης, θα τη χρέωνα στην πτώση του είδους της επιθεώρησης, και στα κακά σύγχρονα δείγματα «νούμερων» που έδωσε, αλλά ίσως ο Νοικοκύρης να ξέρει κάτι παραπάνω.

  61. Avonidas said

    #55. Λέω ότι ο Σουίφτ το έκανε χωρίς υποσημειώσεις, disclaimer και μαλακίες.

    Α, και ο «λαουτζίκος» στην εποχή του Σουίφτ πίστευε ότι άμα τον εμβολιάσουν θα γίνει γελάδα. Αυτό για τις «τελείως διαφορετικές εποχές» και τα ρόδινα γυαλιά που φοράς όταν κοιτάς το παρελθόν.

  62. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Κάου: «Κούλης και Σταύρος, φλουέρτ. Να κάνουν σύμφωνο συμβίωσης,να μας πουν μόνο ποια θα μαγειρεύει» «Κούλης ο Λούθηρος,όλα θα τα μεταρρυθμίσει»

  63. Avonidas said

    #57. Όχι, Kid, δε θα το έθετα έτσι. Είναι άλλο πράγμα να το λέει κάποιος που *ξέρει* να κάνει σάτιρα, κι άλλο κάποιος που δεν ξέρει.

    Ο Σουίφτ, καλώς ή κακώς, ήξερε να κάνει σάτιρα. Όπως κάθε τέχνη, έτσι κι η σάτιρα απαιτεί γνήσιο ταλέντο.

  64. Avonidas said

    #59. Το βρήκα, ο Σκαθαροζούμης είναι, που άμα πεις το όνομά του 3 φορές εμφανίζεται και σου τραβάει το σώβρακο μέσα από το παντελόνι 😀

  65. sarant said

    60 Νομίζω ότι συνυπήρχαν οι δυο έννοιες ανέκαθεν. Πρβλ. και «γίναμε θέατρο» που είναι πανάρχαια έκφραση θαρρώ

    51 Δεν νομίζω ότι το σκίτσο αυτό ή το Σαρλί γενικά είναι υπέρ των κρατούντων. Ούτε κατά των αδυνάτων.

  66. Όταν στο πρώτο 6/μηνο του 2015, ο Τσίπρας (με τον Μπαρουφο-Ρασπούτιν) «διαπραγματεύονταν», άκουγα πολλούς να λένε ότι πρέπει να κάνει έναν συμβιβασμό. Και σκεπτόμουνα τότε ότι όλοι αυτοί ήθελαν πράγματι συμβιβασμό, αρκεί να μην θιγεί η …δική τους τσέπη αλλά οι τσέπες των άλλων! Τώρα που διαβάζω τον Σαραντάκο να λέει ότι «η σάτιρα δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο» (ή κάπως έτσι) σκέφτομαι ότι από μέσα του εννοεί «αρκεί να μην είναι τα δικά μου ιερά και όσια». Για παράδειγμα, τί θα έκανε κάποιος που θα έβλεπε ότι ένας «σατιρικός» βρίζει τον λατρευτό του πατέρα, τον παππού, τη γιαγιά κλπ; (διαγράψτε τη λέξη «βρίζει» και βάλτε στη θέση της «προσβάλλει βάναυσα», μια και αυτά τα πράγματα είναι εν πολλοίς …υποκειμενικά)

  67. Tsopanakos said

    @41.

    Είστε άδικος και βιαστικός. Φυσικά και το Σαρλί τα έχει βάλει πολλές φορές με τη γαλλική εξωτερική πολιτική, ενώ η υπόθεση της Φουρέ(στ; ) δεν έχει καμία σχέση με το περιοδικό: οι συκοφαντικές-ρατσιστικές δηλώσεις είναι του 2012, ενώ η εν λόγω έφυγε από το Σαρλί το 2009. Όσο για την «σαρκοζική ιδιοκτησία», ο Βαλ έφυγε κακήν κακώς πριν 7 χρόνια.

    Ηρεμία και καθαρή σκέψη, παίδες, αλλιώς την πατήσαμε όλοι μας.

  68. sarant said

    66 Υπάρχουν όρια από τον ποινικό κώδικα, που δεν ισχύουν ειδικά για τη σάτιρα. Αν πεις ότι είμαι κλέφτης, είτε το πεις σατιρικά είτε σε ποίημα είτε σε αρθρογραφία, θα σου κάνω μηνυση και θα πας φυλακή (αν δεν είμαι κλέφτης). Υπάρχουν και τα όρια του καθενός: εσύ ενοχλείσαι από κάτι και δνε το αγοράζεις.

  69. LandS said

    66 Το τι θα κάνει κάποιος στο ατομικό επίπεδο είναι δικό του θέμα.
    Το τι κάνουμε δημόσια είναι θέμα όλων μας.

    Όταν απαιτούμε όλοι να είναι ευχαριστημένοι λύση δεν υπάρχει.

  70. spiral architect said

    Βάλτε και το ότι, οι συγχρονισμένες σεξουαλικές επιθέσεις εναντίον γυναικών πρωτοχρονιάτικα στην Κολωνία, στη Στοκχόλμη και δε θυμάμαι πού αλλού, βρωμάνε από μακρυά.
    (σε αστυνομικές σειρές λένε ότι «δεν υπάρχουν συμπτώσεις») 😉

  71. Anasto said

    Μα τη μπαναζία και το χριστό που να μου βγάλει ο αλλάχ τα μάτια (όπως έλεγε κι ένας μικροπωλητής στο Σουέζ για να πείσει φίλους μου ναυτικούς για την ποιότητα της πραμάτειας του), δεν έχω ένθερμα θέση υπέρ ή κατά της συγκεκριμένης σάτιρας. Ας σχεδιάσει, γράψει και δημοσιεύσει ό,τι θέλει ο άνθρωπος. Εγώ πάντως ούτε γέλασα ούτε αποκόμισα κάτι από τη γελοιογραφία, μόνο αποστροφή μου έφερε να πω την αλήθεια. Πάντως αυτή η ελιτίστικη μανιέρα της πρόκλησης τού, εκκεντρικού κι αδιάφορου για το τι θα καταλάβει η πλέμπα, καλλιτέχνη, που απευθύνεται στην πνευματική αριστοκρατία που θα έχει τη δυνατότητα να τον «καταλάβει», έχει καταντήσει κουραστική.

    Οπότε φυσικά δεν θεωρώ ότι πρέπει να απαγορευτεί κάτι. Απ’ την άλλη αναρωτιέμαι ειλικρινά, πόσοι από όλους όσοι είναι υπέρμαχοι της ελευθερίας της σάτιρας του Σαρλί Εμπντό θα ήθελαν δίωξη ή τέλος πάντων κάποια θεσμική φροντίδα κατά πιθανού γιαουρτώματος πχ του σκιτσογράφου. Πιάνω δηλαδή εγώ και πετάω μια σακουλίτσα γιαούρτι στον Χαντζόπουλο λέμε. Ή τον πετυχαίνουμε με μια παρέα σε κάποιον δημόσιο χώρο και τον στολίζουμε με διάφορα κοσμητικά εν χορώ (δεν θα έκανα ποτέ κάτι τέτοιο, απλά αναρωτιέμαι). Πρέπει να υπάρχει κράτος που θα με σωφρονίσει, θα με βάλει στη θέση μου και θα προστατεύσει τους Χαντζόπουλους και τους Σαρλίδες του κόσμου; Είναι οι ελιτίστικα προκλητικοί ή ρατσιστικοί τρόποι έκφρασή τους άξιοι προστασίας, περισσότερο από όσο είναι σεβαστό το δικαίωμά(;) μου να εκφράσω με τον τρόπο που εγώ διαθέτω την αντίθεσή μου;

  72. ndmushroom said

    70 Συμφωνώ (αν και στη Στοκχόλμη ήταν προγενέστερες και αποσιωπήθηκαν. Σε κάτι ελβετικές πόλεις άρχισαν οι «αυθόρμητες» καταγγελίες μετά τη γνωστοποίηση της ιστορίας της Κολωνίας, και εντελώς τυχαία λίγες μέρες μετά η Ελβετία ακολουθεί τη Δανία στην κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων από πρόσφυγες.)

  73. Πάνος με πεζά said

    Το χειρότερο όλων πάντως, είναι το αντεπιχείρημα της φτηνής σάτιρας, ότι αυτοί που θίχτηκαν «δεν είχαν αίσθηση του χιούμορ»… Κατ’ αρχήν, όταν μιλάς για αίσθηση, μιλάς για κάτι εντελώς υποκειμενικό στον κάθε άνθρωπο. Είναι σαν να λες «τόσο καταλαβαίνουν, oι φτωχοτσοπαναρέοι…» (το απόσπασμα μπαίνει για να γελάσουμε λίγο)

    Πες ξεκάθαρα «δεν έχουν τη δικιά μου αίσθηση του χιούμορ», και να δούμε τότε ποιος θα σε ξαναδεί, «πνευματικά ανώτερε»…

  74. sarant said

    71 Υπάρχει θεσμική πρόνοια κατά του γιαουρτώματος, έργω εξύβριση θεωρείται. Βεβαια, οι αδελφοί Κουασί προτίμησαν τα καλάσνικοφ.

  75. Πάνος με πεζά said

    Λάθος απόσπασμα ! Αυτό !

  76. Spiridione said

    Le dessin satirique expliqué aux cons (et en particulier aux médias)

  77. spiral architect said

    @72: Χάσαμε και τον ξενομερίτη Φυσικό για να μας πει. :/

  78. spiral architect said

    @76: Σελίδα-κόμικ εξιλέωσης είναι αυτό απ’ ότι καταλαβαίνω.

  79. Avonidas said

    #66. Για παράδειγμα, τί θα έκανε κάποιος που θα έβλεπε ότι ένας «σατιρικός» βρίζει τον λατρευτό του πατέρα, τον παππού, τη γιαγιά κλπ;

    Κι ας πούμε, λοιπόν, ότι κάνω stand up comedy, και κάνω ένα αστείο για βιασμούς (συνέβη). Και τυχαίνει στο κοινό να υπάρχει θύμα βιασμού. Είναι βέβαιο ότι θα νιώσει πολύ άσχημα. Είναι ακόμη δεκτό ότι αυτό μπορεί να είναι μια τόσο τραυματική εμπειρία που να θεωρηθεί πρόκληση ψυχικής βλάβης. Μερικοί λοιπόν υποστήριξαν ότι δεν πρέπει ποτέ, ποτέ, ποτέ να κάνουμε αστεία για βιασμούς, ότι είναι πάντα κακόγουστο και απαράδεκτο χιούμορ.

    Ναι, αλλά ας πάμε παρακάτω. Ανέκδοτα με καρκινοπαθείς; Όχι, όλο και κάποιος θα είναι στο κοινό μας. Με μαύρους; Απαπα! Με φτωχούς, με αριστερούς, με δεξιούς, με κοντούς, με χοντρούς, με άσχημους; Όλο και κάποιος θα βρεθεί να νιώσει άσχημα. Τι θα κάνουμε τότε, θα κάνουμε πλάκα μόνο με θέματα που δεν αγγίζουν κανέναν από το κοινό μας; Και τότε γιατί να ενδιαφερθούν;

    Το θέμα είναι ότι τα ανέκδοτα για καρκινοπαθείς ή βιασμούς ΔΕΝ γίνονται από κάποια πεποίθηση ότι οι βιασμοί κι ο καρκίνος είναι καλά πράγματα. Γίνονται απλά επειδή αυτά είναι μέρος της ζωής, και ο μόνος τρόπος να κάνεις χιούμορ και σάτιρα είναι να πάρεις ένα τμήμα της ζωής και να βρεις κάποια αστεία πλευρά του. Αν κάποιος θεωρεί ότι δεν υπάρχουν αστείες πλευρές στα δυσάρεστα της ζωής, τότε ουσιαστικά λέει ότι το χιούμορ είναι αδύνατο. Προφανώς, δεν μπορείς να γελάσεις με τον καρκίνο αν έχει χτυπήσει εσένα προσωπικά ή κάποιο πολύ κοντινό σου πρόσωπο (ε, όχι ακριβώς, εγώ το μπόρεσα, αλλά ας πούμε ότι είμαι κάπως νοσηρός χαρακτήρας). Αλλά δεν μπορείς να περιμένεις από ολόκληρη την κοινωνία να φορέσει πένθος — ουσιαστικά — για την πάρτη σου.

  80. sarant said

    79 Ετσι. Και πολύ περισσότερο αν φανταστείς ότι τα όσα λες μέσα στην αίθουσα μεταδίδονται σε πράιμ τάιμ σε όλες τις χώρες του κόσμου (ενδεχομένως μεταφρασμένα). Εκεί να δεις πόσοι θα θιγούν. Ο θάνατος της σάτιρας δηλαδή.

  81. leonicos said

    Ότι το σκίτσο δεν είναι ρατσιστικό αλλά υπαινικτικό, είναι σαφές. Μόνο κουτός δεν το καταλαβαίνει. Δυστυχώς όμως υπάρχουν. Όπως είναι γνωστό, η μετριότητα κυριαρχεί.

    Το ότι ‘εκμεταλλεύεται’ το θάνατο ενός παιδιού, δεν είναι αλήθεια. Μέσω του θανάτου του ‘ενός’ παιδιού μάς φέρνει στη μνήμη τον θάνατο πολλών άλλων παιδιών που πεθαίνουν καθημερινά από τη βία των μεγάλων, άσχετα αν πνίγονται στη Μεσόγειο ή χάνονται αλλού. Επίσης γιατί στεκόμαστε στο θάνατος ενός παιδιού; Ο θάνατος των άλλων δεν συγκινεί;

    Δεν θα πω αν η σάτιρα έχει όρια ή όχι. Αλλά είναι ανέντιμο να τραβάς από τα μαλλιά τη σάτιρα χρησιμοποιώντας στοιχεία που δεν έχουν τρόπο ν’ απαντήσουν. Αν κάποιος απαιτεί να κάνει σάτιρα εκ του ασφαλούς, μεταπίπτει στη χυδαιότητα. Και το ‘γαλλική παράδοση στη σάτιρα’ δεν μου λέει τίποτα. Το περιοδικό αυτό έκανε ηλιθιότητες και εισέπραξε αυτό που εισέπραξε από ηλιθίους. Εκεί δεν υπολόγισε σωστά.

    Όπως σας είναι γνωστό, δεν έχω προσωπικά καμιά σε΄χση με την Αγία Τριάδα. Αλλά το σκίτσο εκείνο ‘ηταν απολύτως αισχρό ακριβώς επειδή η Αγία Τριάδα δεν έχει άμυνες. Ο Μωάμεθ που είχε… απάντησε. Δεν λέω ότι έκανε καλά. Και μουσουλμάνος αν ήμουν δεν θα σκότωνα, αλλά αυτοί έπρεπε να υπολογίσουν το κόστος. Απλώς κατέβαλαν το κόστος. Τίποτα περισσότερο.

    Δεν υπογράφω με την εσχάτως αποκτηθείσα υπογραφή μου επειδή μιλάω σοβαρά.

    Ούτε τον Γς δεν ανέφερα ακόμα

  82. Avonidas said

    #80. Και πάλι θέλει τέχνη και προσεκτική επιλογή. Δεν θυμάμαι τώρα το όνομα του κωμικού, αλλά είχε συμβεί στις ΗΠΑ πριν μερικά χρόνια ένας stand up comedian να κάνει αστείο για βιασμό. Μια γυναίκα από το κοινό διαμαρτυρήθηκε, κι ο τύπος, αντί να το μαζέψει κάπως, ή απλώς να το αφήσει να περάσει, ουσιαστικά σχολίασε «μάλλον της χρειάζεται ένας βιασμός, αυτής»…

    Ε, αυτό ήταν απίστευτη χοντροκοπιά. Δεν ήταν πλέον χιούμορ, δεν ήταν αστείο, δεν ήταν τίποτα άλλο από μια προσπάθεια να απευθυνθεί στα πιο ζωώδη ένστικτα του κοινού του. Ουσιαστικά, προσπαθούσε να βάλει το αντρικό κοινό του ανάμεσα στον ίδιο και τη γυναίκα που του είχε θίξει την παράσταση. Ζητούσε το χιούμορ του να βρίσκεται στο απυρόβλητο, όχι από το κράτος αλλά από το κοινό. Και φυσικά το πλήρωσε ακριβά, επαγγελματικά μιλώντας.

  83. Avonidas said

    #81. Αλλά το σκίτσο εκείνο ‘ηταν απολύτως αισχρό ακριβώς επειδή η Αγία Τριάδα δεν έχει άμυνες. Ο Μωάμεθ που είχε… απάντησε.

    Μου το κάνεις λίγο λιανά αυτό, γιατί δεν το κατάλαβα να πω την αλήθεια;

  84. Avonidas said

    #81. Αν πάντως εννοείς ότι οι μουσουλμάνοι έχουν ελευθέρας από τη θρησκεία τους να τραβάνε χατζάρι (ή καλάσνικοφ) σε όποιον τους θίγει τον Προφήτη, ενώ οι χριστιανοί… κωλύονται από τας Γραφάς, σε διαβεβαιώ ότι είσαι βαθιά νυχτωμένος. Όπως και να ‘χει, οι Γραφές δεν εμπόδισαν ποτέ ούτε τους μεν ούτε τους δε. Κακή θέληση να υπάρχει κι όλα γίνονται…

  85. spatholouro said

    37
    Η σάτιρα, κατά τη δική μου εκτίμηση, όχι μόνο δεν είναι υπεράνω κριτικής, αλλά ούτε και υπεράνω του νόμου παρίσταται, δηλαδή και βέβαια έχει -και νομικά- όρια. Έτσι θεωρώ ότι διασφαλίζεται και η ελευθερία της τέχνης/έκφρασης αλλά και η προσωπικότητα/ αξιοπρέπεια του καθενός. Καλό και άγιο το δικαίωμα και στη σάτιρα, μεταξύ άλλων, αλλά καλό και άγιο επίσης είναι να μην ασκείται αυτό προσκρούοντας και προσβάλλοντας άλλα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

    Ήδη σχετικά μας ειδοποιεί και το Άρθρο 10 της ΕΣΔΑ, ότι η ενάσκηση των εν λόγω ελευθεριών «συνεπάγεται καθήκοντα και ευθύνες» και ενδέχεται να υπόκειται σε περιορισμούς, μεταξύ άλλων και για την «προστασία της υπόληψης ή των δικαιωμάτων των άλλων»…

  86. LandS said

    74.
    Υπήρξε και στην Ελλάδα γιαούρτωμα κάποιου που έγραφε διάφορα ρατσιστικά, αντιφεμινιστικά (τα λέγαμε σεξιστικά τότε; δεν θυμάμαι) και άλλα, σε μια προοδευτική εφημερίδα κάνοντας (χοντρό) καλαμπούρι.
    Τότε, όσοι δεν τον γουστάραμε, αυτόν και το στιλ του, μας ταύτισαν με αυτούς (μάλλον με αυτές- γιατί Γυναίκες ήταν ) που τον γιαούρτωσαν και μας έβαλαν στη κατηγορία των ανθρώπων που τους λείπει χιούμορ και τους περισσεύει υποκρισία στην υπεράσπιση δικαιωμάτων.

    Όταν, μετά από κάποιους μήνες, η προοδευτική εφημερίδα τον έδιωξε, έγινε άλλος ένας ψιλοχαμός για την ελευθερία του τύπου και η ιστορία εξελίχτηκε όπως γνωρίζετε και έφτασε εκεί που κατάντησε τώρα.

    Θέλω να πω ότι και η κριτική έχει όρια, ας πούμε να μη βάζει όρια στη σάτιρα ή στη χιουμοριστικό σχόλιο, αλλά υπάρχουν και κάποιες περιπτώσεις που λες «καλά του έκαναν»

  87. spiral architect said

    @67: Τσοπανάκο σ’ ευχαριστώ για τη χρονική διόρθωση του πρώτου μου λίκνου στο #41, αλλά για το δεύτερο ο Σαρκοζί και όλο το συνονθύλευμα Γκωλικών και Σοσιαλιστών πάντα παίζει ρόλο στη γαλλική πολιτική.

  88. gpoint said

    Τα όρια της σάτιρας ενός επαγγελματία καθορίζονται από το ταλέντο του. Μπορεί κάποιος να σατιρίσει χωρίς να θίξει τα ιερά και την αξιοπρέπεια άλλων ενω αυτοί που δεν τα καταφέρνουν μετακινούν τα όρια πιο πέρα. Στενοχωριέμαι όταν αξιόλογοι άνθρωποι εκτιμούν αυτή την μετατόπιση των ορίων σαν «ιδιαίτερο ταλέντο», «καυτερή πέννα» και άλλα που μπορουν πολύ εύκολα να θεωρηθούν έλλειψη πραγματικής έμπνευσης. Επίσης δεν είναι δυνατόν ένα δημοσιευμένο σκίτσο να απευθύνεται μόνο σε ειδικό κοινό που μπορεί να αντιληφθεί τι θέλει να πει ο σκιτσογράφφος, οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται αυτό που λενε οι λέξεις και τα σκίτσα που χρησιμοποιεί και όχι αυτά που είχε στο μυαλο του ο σκιτσογράφος

  89. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, έπεσε δουλειά γμτ!
    (Πόσοι θα θιγούν από το γμτ; )

  90. Anasto said

    74 Το ξέρω ότι υπάρχει θεσμική πρόνοια για το γιαούρτωμα. Αλλά δεν αναρωτήθηκα γι’ αυτό. Και κατά του παστίτσιου υπήρξε πρόνοια και λογοκρισία υπάρχει και πολλούς νόμους και θεσμούς που προστατεύουν τους ισχυρούς ή τους πολλούς έχουμε. Το θέμα μου ήταν με τι συμφωνεί ο καθένας και με τι όχι, από αυτά που έδωσα ως παράδειγμα.

    Εκτός αν νομιμοποιούμε τους θεσμούς και τους νόμους της στιγμής μας, που διαμορφώθηκαν βάσει των συσχετισμών των χθες και του τώρα, θεωρώντας πως ο κόσμος μας είναι αγγελικά οργανωμένος.

  91. alexisphoto said

    @79:
    σωστό μεν αυτο που λες, αλλά εδώ δεν αναφερόμαστε σε έναν βιασμό, αλλά στο βιασμό της συγκεκριμένης κοπέλας που έχει όνομα και συγγενείς που πιθανόν να είναι και μέσα στο κοινο. Και δεν είμαστε σε κλειστό χώρο θεάτρου, όπου πληρώνεις για να δεις, αλλά σε εξώφυλλο περιδικού σε κοινή θέα.
    με βάση αυτά, ευσταθεί ο ισχυρισμός «του αδύνατου της σάτιρας»;
    Ευχαριστώ.

  92. Ιάκωβος said

    Δεν μου άρεσε καθόλου η γελοιογραφία.

    Αν μεν αυτός που την έφτιαξε το εννοούσε, που δεν το νομίζω, ήταν απαράδεκτος.

    Αν πάλι παρουσίαζε κριτικά την άποψη της σιωπηλής ρατσιστικής πλειοψηφίας (που αυτή ήταν μάλλον η πρόθεσή του) από τη στιγμή που πολύς κόσμος την πήρε κυριολεκτικά, δηλαδή δεν είδε καμιά ειρωνεία και τη θεώρησε ρατσιστική,τότε πάλι ο σκιτσογράφος απέτυχε παταγωδώς.

    Ο δημιουργός πρέπει να παίρνει σοβαρά υπόψη του το κοινό.

    Συμφωνώ ότι θα έπρεπε να είναι πιο σαφές ότι αυτό δεν είναι η δική του άποψη, αλλά κάποιου τον οποίο κριτικάρει. Θα έπρεπε όντως να εμφανίζεται ο βλάκας που τα σκέφτεται αυτά, εναντίον του οποίου στρέφεται η πολεμική.

    Γενικά του λείπει η λεπτότητα στη σκέψη,η παντελής έλλειψη πολιτικής σκέψης και από κάτω φαίνεται η αγοραία πρόθεση να σοκάρει.

    Του Βολίνσκι η γελοιογραφία με με την αυτοκτονία είναι αλλιώς. Πρώτον υπάρχει κάπου μια διάχυτη τρυφερότητα, είναι υπέρ των παιδιών, και τρίτο και βασικό,
    η μάνα αυτή δεν ήταν μόνο θύμα ήταν και δολοφόνος των παιδιών της. Δεν ήταν 100% αθώα, όπως ο μικρός Αϊλάν.

  93. Δημήτρης said

    Για την σάτιρα ισχύει το «μακρυά απ’ τον κ@@@ μας …. Εκ του ασφαλούς λέμε όλοι μεγάλες κουβέντες. Είναι από τις λίγες φορές (διορθώστε με αν κάνω λάθος) που στο ιστολόγιο δεν αναφέρθηκε ούτε ΜΙΑ προσωπική περίπτωση.

  94. Alexis said

    #38: Δηλαδή, σκέφτομαι κάτι ανάλογο, είναι το ίδιο σαν κάποιος να φτιάξει και να διανείμει ένα εμπρηστικό κείμενο με τίτλο και μοναδικό περιεχόμενο : «Θάνατος στα παιδιά των μεταναστών για να μην επιτίθενται αύριο στις γυναίκες μας», και μετά να βγαίνει και να λέει : Μα εγώ το έκανα για να προκαλέσω δια της υπερβολής και να στιγματίσω τους φασίστες.
    Δεν είναι καθόλου ανάλογο αυτό που σκέφτηκες. Στη γελοιογραφία έχεις πάντα στο μυαλό σου και περιμένεις τον υπαινικτικό λόγο, την παρωδία, την καρικατούρα, τη δεύτερη ανάγνωση, ακριβώς γιατί είναι γελοιογραφία, σάτιρα.
    Στο τυχαίο κείμενο πάλι, που θα δημοσιεύσεις ή θα διανείμεις, τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει.

  95. ππαν said

    Καλημέρα. Αν το σκίτσο δεν ερμηνευόταν έτσι που το ερμηνεύεις, Νικοκύρη, αν δηλαδή το διαβάζαμε κυριολεκτικά, όπως κάνουν όσοι το κατακρίνουν, το Σαρλί Εμπντό θα ήταν το φριχτότερο έντυπο του κόσμου. Πρέπει κανείς να μη γνωρίζει καθόλου την ιστορία και το ύφος του για να το ερμηνευσει ως «ρατσιστικό» ή ξερωγώ.
    Όσο για την ασέβεια στον νεκρό παιδάκι, το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε για όσους ανέβασαν την φωτογραφία ή σκίτσο του για να αποδείξουν την ευαισθησία τους τις μέρες εκείνες. Αλλά δεν το λέμε :). Η εικόνα ενός ανθρώπου δεν είναι ο άνθρωπος.

  96. Ιάκωβος said

    Είχα δει παλιά μια αντίστοιχη γελοιογραφία του Ρεζέ.

    Η χοντρή απολίτικη κι ηλίθια Γαλλίδα νοικοκυρά γυρνάει από τα μαγαζιά φορτωμένη και στις κρεμασμένες εφημερίδες βλέπει τίτλους του στυλ «Μαροκινός βίασε κοπέλα» , «Άραβας «χούφτωσε Γαλλίδα»κλπ.
    Γυρνώντας σπίτι της βλέπει απέξω κάποιο μαγκρεμπίνο με το κομπρεσέρ να δουλεύει και να πάλλεται ολόκληρος από τις δονήσεις του εργαλείου. Και η νοικοκυρά, με βλαμμένο ύφος συμπεραίνει:
    -Αυτό θα είναι που τους εξιτάρει.

    Ναι, εδώ έχουμε να κάνουμε με χιούμορ. Που με σαφήνεια δείχνει τον ένοχο, που είναι η ανθρώπινη βλακεία.

    Του Σαρλί θα μπορούσε να μπει και σε ακροδεξιό περιοδικό άνετα.

    Μη ξεχνάμε οτι ο νεοδημοκράτης ναζιστής Πλεύρης θέλει αίμα στα σύνορα.

    Οπότε κάτω από τέτοιες συνθήκες κοινής γνώμης πρέπει να ζυγιάζει κανείς πολιτικά και με μεγάλη ακρίβεια αυτό που λέει.

  97. Κι εμένα καθόλου δεν μου άρεσε το σκίτσο (και λίγα λέω), αλλά δεν έχω κανένα πρόβλημα να δεχτώ την άποψη Νικοκύρη και Έφης Γιαννοπούλου, μου φαίνεται λογικότατη και τεκμηριωμένη.
    Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πω «ααα μπράβο, τελικά ήταν πολύ ωραίο σκίτσο!», συνεχίζει να μην μου αρέσει καθόλου, όπως δεν μου άρεσαν και πολλά από τα παλιότερα πολύ προκλητικά σκίτσα τους. Αλλά όπως αναφέρθηκε και εδώ, δεν είμαι αναγνώστης του Σαρλί Εμπντό, οπότε φαντάζομαι πως η γνώμη μου δεν τους πολυνοιάζει.

    Τα όσα γράφει ο Μπετατζής στο 38 τα διάβασα με ενδιαφέρον, και νομίζω πως έχουν μια βάση, αλλά συνεχίζω να πιστεύω ότι μάλλον ο Νικοκύρης έχει δίκιο. Τα όσα λέει ο Μπετατζής θα ίσχυαν, νομίζω, αν το σκίτσο είχε μπει σε μια εφημερίδα πλατιάς κυκλοφορίας πχ. Δεν μπήκε όμως, μπήκε σε ένα περιοδικό γνωστού και συγκεκριμένου ύφους που απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό.
    Οπότε δεν νομίζω ότι ευσταθεί η κατηγορία ότι «πουλάει ρατσισμό στις μάζες» γιατί πολύ απλά δεν το διαβάζουν οι μάζες.

    Ενδιαφέρουσα πάντως σε κάθε περίπτωση η συζήτηση, καλημέρα σε όλους!

  98. Ιάκωβος said

    Εννοώ φυσικά
    Γενικά του λείπει η λεπτότητα στη σκέψη, πάσχει από παντελή έλλειψη πολιτικής σκέψης και από κάτω φαίνεται η αγοραία πρόθεση να σοκάρει.

  99. Το σκίτσο ήταν κακό.
    Όταν επί δεκαετίες επιδίδεσαι στην πρόκληση-για-την-πρόκληση, καταλήγεις να χάνεις την μπάλλα.

  100. Γιώργος Πρίμπας said

    καλησπέρα.
    Σίγουρα δεν πρέπει να μένουμε στην πρώτη εντύπωση αλλά να ψάχνουμε για τη σημασία αυτού που βλέπουμε αφού πρώτα εξετάσουμε όλες τις παραμέτρους περιλαμβανομένου και αυτού που το λέει – για παράδειγμα σε αυτό το κάκιστο δείγμα ερμηνείας στη livepedia, που ακολουθεί, να ψάξουμε για όλες τις ερμηνείες της λέξης επαφή – και αφού συμβουλευτούμε και άλλες πηγές. Αλλιώς είναι πολύ εύκολο να βγάλουμε λάθος συμπεράσματα.
    http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%95%CF%86%CE%B1%CF%88%CE%AF%CE%B1%CF%82
    εφαψίας ο (ουσιαστικό) [ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ :εφαψ (εφάπτω)-ίας] (ψυχιατρ.) αυτός που εμφανίζει γενετήσια διαστροφή η οποία χαραχτηρίζεται από την επιδίωξη επαφών με άτομα του άλλου φύλου.

    Ως προς την ανάρτηση και το επίμαχο θέμα, το κλειδί είναι στο σχέδιο πάνω αριστερά με το ΓΕΓΟΝΟΣ του νεκρού παιδιού και το πώς πάει να θαφτεί αυτό που συμβαίνει και γιατί συμβαίνει (αναλογικά έχει ελάχιστο χώρο στο εξώφυλλο) από το ΠΑΡΑΜΥΘΙ περί οργανωμένων μαζικών αποπειρών σεξουαλικών παρενοχλήσεων. Αυτό τουλάχιστον νομίζω.
    Όσα για τα όρια της σάτιρας, η ιστορία δείχνει ότι το πρόβλημα ΠΑΝΤΑ (και όχι συνήθως) είναι αυτός που προσπαθεί να της βάλει όρια …

  101. spiral architect said

    Διαβάζουμε/δε διαβάζουμε το Σαρλί Εμπντό πάλι γι’ αυτό συζητάμε. Τον σκοπό τους τον πέτυχαν, αν και η διαδικτυακή τους βερσιόν δεν τα πάει και τόσο καλά
    (ενδεχομένως να φταίει η γλώσσα)

  102. Και μια άλλη άποψη, με την οποία συμφωνώ http://www.efsyn.gr/arthro/otan-stamataei-gelio-kai-arhizei-i-tragodia

    Κι επειδή αναφέρθηκε και ο Νικοκύρης και η Έφη Γ. και η Άντα Ψ., ο εφαψίας του σκίτσου δεν είναι γουρουνόμορφος, πιθηκόμορφος είναι. Κι αυτό κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα, ακριβώς όπως οι αμερικάνοι απο-ανθρωποποιούσαν τους γιαπωνέζους κατά τον Β’ Π.Π.. Ή οι ναζήδες τους εβραίους… Επειδή το να στερείς τον Άλλον από το ανθρώπινο πρόσωπό του, το κάνει ευκολότερο να τον σκοτώσεις.

  103. cronopiusa said

    77
    θα τον βρεις αν πας
    https://panosz.wordpress.com/2016/01/11/focus-4/#comment-302182

  104. sarant said

    93 Του Ράιζερ είναι η γελοιογραφία, αλλά όταν λες:
    Ο δημιουργός πρέπει να παίρνει σοβαρά υπόψη του το κοινό.
    ποιο κοινό εννοείς;

    Α, και ο Reiser προφερόταν Ρεζέρ στα γαλλικά.

    96β Ακριβώς!

    98 Γεια σου Στέλιο

    101 Ό,τι νάναι ο ορισμός της Live Pedia

  105. sarant said

    103 Πιθηκόμορφος είναι. Αλλά αυτή η εικόνα υπάρχει στο μυαλό του μέσου ξενόφοβου Ευρωπαίου.

  106. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ξαφνιάστηκα(και θορυβήθηκα) ότι μπορεί να ξεσήκωσε τέτοια θύελλα το σκίτσο. Εγώ το είδα σα μια μεγαλειώδη εφυή μπουνιά, ένα επιδέξιο φτύσιμο,στη μούρη της υποκριτικής Ευρώπης.
    Από τη μια ολοένα συνεχίζουν οι φριχτοί πνιγμοί (τέσσερα παιδιά η ψαριά σήμερα) κι από την άλλη αγριεύουν οι αποκλεισμοί για τους πρόσφυγες.
    Από όσα,ζωντανά (εννοώ άμεσα),λόγια ,νεύματα,πράξεις με διαμόρφωσαν, τα πιο πλαστουργά ήσαν εκείνα που με σατίρισαν.Δηλαδή έκραξαν κάποιο χούι μου,εμμονή,αντίληψη,προσήλωση κλπ.Ούτε ο έπαινος ούτε η αποδοκιμασία,όσο η σάτιρα.Φυσικά εντός των ατομικών μου ορίων,που παρεμπιπτόντως σε ό,τι με αφορά προσωπικά είναι απέραντα κι όλο θέλω να τα μεγαλώνω.

  107. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    107. αμάν,ευφή

  108. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    106,107,108 Εφη έφη εφυή ,ευφή την ευφυή 🙂 .

  109. sarant said

    Αμάν ·Έφη, το ξέρουμε ότι είσαι ευφυής, δεν χρειάζεται το ορθογραφικό λογοπαίγνιο σε ευφής ή εφυής 😉

  110. sarant said

    Μαζί γράφαμε 😉

  111. spiral architect said

    @104:
    α. Thx! ❤
    β. Δεν έχω χρόνο για πολύ σερφάρισμα. 😦
    γ. Αποφεύγω το συγκεκριμένο μπλογκ λόγω των σχολιαστών. 😛
    δ. Πες του, να ξανάρθει κι από τα μέρη μας. 🙂

  112. Pedis said

    Το παρακουράζουμε. Ας αποφασισει ό,τι γουστάρει η ψυχούλα του καθενός για τα όρια της σάτιρας.

    Αλλά να μας πει αν ο λαικισμός είναι χρήσιμος όταν έχει όρια ή απεριόριστος γίνεται πιο παιδευτικός.

    Τέλος πάντων, όσοι βρίσκετε βαθύ, αντεστραμμένο χιούμορ και ψαγμένη κριτική κατά των στερεότυπων σε κάτι τέτοια σκίτσα μην τα βάλετε στο εξής με τον Χατζόπουλο … κι αυτός όταν, π.χ. έβαλε τις δύο βουλευτίνες να κάνουν τις χορεύτριες στο κολάδικο δεν τις ειδε ως τσούλες αλλά έκανε κριτική σε όσους αποκαλούν τις γυναίκες που ανακατεύονται ενεργά στα κοινά κατ’ αυτό τον τρόπο.

    [Κι αν πω κανένα εδώ μέσα «μαλακάκο», δεν είναι ότι το πιστεύω, αλλά θέλω να σατιρίσω την ενδεχόμενη φραστική επίθεση ενός τρίτου ενάντιά του.]

  113. αυτό το σκίτσο είναι η σκέψη του φασίστα γείτονα – που όλοι έχουμε – εικονογραφημένη. το σκίτσο μας σοκάρει, αλλά όχι ο ίδιος ο γείτονας όταν τα λέει λάιβ στο διάδρομο της πολυκατοικίας ή στο μανάβικο. αυτό το σκίτσο είναι τα μούτρα μας. άρα, μας ενοχλεί. εμάς ενοχλεί.

    κύριε σαραντάκο ευχαριστώ για τη δυνατότητα του σχολιασμού, για τα υπέροχα άρθρα σας, για τη στάση σας! συγγνώμη για το «λάιβ» (αυθορμητισμός) και για τα μικρά γράμματα (ιδιοτροπία).

  114. trash200 said

    Και κοιτάξτε να δείτε που η «ελευθερία της σάτυρας» στην Γαλλία, όχι μόνο έχει όρια, αλλά αυτά είναι και πολύ στενά (στην περίπτωση βέβαια που τα θύματα της σάτυρας είναι Γάλλοι):
    http://leninreloaded.blogspot.gr/2015/01/blog-post_38.html

  115. sarant said

    113 Όχι, πέφτεις σε σόφισμα, λυπάμαι.

    114-115 Τα σχόλια τα είχε κρατήσει η σπαμοπαγίδα, τώρα τα αποδέσμευσα.

  116. spiral architect said

    Τρία σημεία στίξης στο τέλος, τα οποία φτιάχνουν ένα emoticon, αλλάζουν εντελώς το νόημα της φράσης στο τιτίβισμα δείχνοντας χιούμορ. 🙂

  117. Pedis said

    # 116 – Γιατί, μήπως είδες διάθεση κριτικής των στερεότυπων στο σκίτσο του Xατζόπουλου; (Μην κάνεις χρήση του επιχειρήματος οτι ο ένας είναι αριστερός τάχα μου κι ο άλλος δεξιός … διότι και «τα νέα» Τσίπρα υποστηρίζουν … 🙂 )

  118. spiral architect said

    @118: … τώρα πια. 🙂

  119. sarant said

    118 Συνεχίζεις τα σοφίσματα λες και είμαστε σε αμφιθέατρο, όμως.

  120. venios said

    Υπάρχει ένα γαλλικό ρητό που λέει «μπορείς να γελάς για το κάθε τι, μπορεί να γελάς μαζί με τον καθένα, αλλά δεν μπορείς να γελάς μαζί με τον καθένα για το κάθε τι» (on peut rire de tout, on put rire avec tous mais on ne peut pas rire de tout avec tous).
    Προφανώς το πού είναι δημοσιευμένο το κάθε τι παίζει ρόλο στη ματιά με την οποία τι διαβάζεις. Αλλά γιατί άλλα σκίτσα του Σαρλί με απωθούν (όπως το επίμαχο του Ρις, τουλάχιστον σε πρώτη ματιά) και άλλα μου αρέσουν (όπως αυτό του Νοικοκύρη με το Θεό – για να μην ανατρέξουμε σε παλιότερα);
    Ας παραθέσω τέλος δύο παλιότερα παραδείγματα γραπτής «υπερβολικής» σάτιρας σχετικά με τους μετανάστες (και συγγνώμη για τα εισαγωγικά, δέχομαι οποιαδήποτε καλύτερη πρόταση):
    https://venios.wordpress.com/2012/09/30/%CF%83%CE%AC%CF%84%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%89%CE%B4%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CF%83%CE%BF%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%BA%CE%B1/

  121. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    93. Ο δημιουργός πρέπει να παίρνει σοβαρά υπόψη του το κοινό.
    Ιάκωβε, να λάβει υπόψη το κοινό* με τρόπο που να μην το ενοχλεί εννοείς;
    Μα τότε κι αν είναι τέχνη γιαλατζί.
    *(το @αμημένο κοινό δε μ΄ενδιαφέρει, μόνο ταινίες θέλω να κάνω,έχω ακούσει-διαβάσει από εκλεκτούς κινηματογραφιστές)

  122. Avonidas said

    Να γκρινιάξω και λίγο για τα ορθογραφικά; Ρε παιδιά, ποιος τη λανσάρισε αυτή την ορθογραφία, «σάτυρα», που βλέπω από αρκετούς κι εδώ μέσα κι αλλού; «Σάτιρα» είναι, με γιώτα, ο σάτυρος με ύψιλον είναι άλλο πράγμα, και το σατυρικό δράμα επίσης άλλο γι’ άλλο.

    Τώρα βέβαια, και οι σάτυροι μπορούν να κάνουν σάτιρα, και οι σατιρικοί να είναι και σάτυροι, όπως απέδειξε ο Μπιλ Κόσμπυ…

  123. Όταν είχαν γιαουρτώσει τον Θέμο Αναστασιάδη στην Ελευθεροτυπία, ο Ανδρέας Πετρουλάκης είχε δημοσιεύσει ένα υπέροχο διπλό σκίτσο με τίτλο «Τι είναι και τι δεν είναι χιούμορ»
    Και στα δύο κατέ το σκίτσο ήταν ίδιο: δύο τύποι που πηδάνε από το αεροπλάνο και του ενός δεν ανοίγει το αλεξίπτωτο. Και η λεζάντα ήταν η ίδια: «Ξέρεις εκείνο το ανέκδοτο με τους δύο τύπους που πηδάνε από το αεροπλάνο;»

    Μόνο που στο καρέ με τίτλο «Τι είναι χιούμορ» την ατάκα την έλεγε ο άτυχος που έπεφτε πέτρα, ενώ στο «Τι δεν είναι χιούμορ» την έλεγε ο μαλάκας που κατέβαινε αργά και με ασφάλεια… ❤

  124. Pedis said

    # 120 – Δεν μου φαίνεται ότι χρησιμοποιώ σοφίσματα, αλλά τα ίδια κριτηρια στις δύο περιπτώσεις χυδαιότητας.

  125. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ακούω τώρα: Η ουδέτερη Ελβετία ξαλάφρωσε (με επίσημες διαδικασίες) Σύρο πρόσφυγα από τις οικονομίες του και του άφησε μόνο 1000 φράγκα.Τα χρήματα είναι το κόστος παραμονής μέχρι λήψεως ασύλου . (Το διαβάζει από την εφημ Γκάρντιαν)

  126. ΕΦΗ²–>126

    Κι εδώ το ίδιο γίνεται. Μόνο που το έχει αναλάβει η ιδιωτική πρωτοβουλία. 😦

  127. sarant said

    124 Δεν το είχα δει!

    121 Μου είχαν ξεφύγει αυτές οι παρωδίες, νάσαι καλά!

    123 Ο τύπος «σάτυρα» συνηθιζόταν πάρα πολύ παλαιότερα. Θέλει άρθρο το θέμα.

  128. Elisabeth P said

    1) Στο σκίτσο με τον υποτιθέμενο θεό, η ουσία είναι στο καπέλο.
    2) «Εμετός» είναι η επιμονή των πολιτισμένων δυτικών να κατηγοριοποιούν όσα είναι ανίκανοι να κατανοήσουν.
    Ο πρόσφυγας, ο μετανάστης, ο διαλέγετε και παίρνετε είναι άνθρωπος και μπορεί να είναι τόσο καλός ή τόσο κακός όσο κι εκείνος που κατοικεί σε ειρηνική ή ευημερούσα χώρα (πού δηλαδή;;).
    Οι κατηγορίες είναι πολύ περισσότερες από
    (κακόμοιρος επί του οποίου ασκούμε την αλληλεγγύη μας) πρόσφυγας ή
    (τρομερός επί του οποίου ρίχνουμε τις βόμβες μας) τρομοκράτης.
    Έλεος!
    Ευχαριστώ για την κατανόηση του θυμού μου….

  129. BLOG_OTI_NANAI said

    Εδώ μιλάμε για ένα περιοδικό που προωθεί έναν γενικευμένο ταλιμπανισμό, ο οποίος βαφτίζεται «αντισυμβατική σάτιρα». Σύμφωνα με αυτό το τέχνασμα, το περιοδικό δείχνει ότι δεν έχει σκοπό να σεβαστεί τίποτα και κανέναν.

    Εδώ υπάρχουν δύο επιλογές:

    Εάν χαρακτήρισαν το έντυπο «ρατσιστικό», οι ίδιοι που και πριν, θεωρούσαν ότι το περιοδικό είναι μια σκουπιδοφυλλάδα, τότε νομίζω ότι οι άνθρωποι αυτοί χαρακτηρίζονται από μια συνέπεια και μπράβο τους. Με την έννοια δηλαδή ότι ζούμε σε χώρες όπου για να συνυπάρξουμε θα πρέπει να σεβόμαστε στοιχειωδώς ο ένας τον άλλον, πράγμα που το περιοδικό δεν έχει σκοπό να κάνει και άρα τι θέλει να παραστήσει με τις γελοιογραφίες για τους πρόσφυγες και να πείσει ποιον για τι;

    Δεύτερο και χειρότερο, είναι αν χαρακτήρισαν το έντυπο «ρατσιστικό», εκείνοι που πριν εκθείαζαν τον ταλιμπανισμό του, επειδή έτυχε και στις σελίδες του δεν διακωμωδήθηκε κάτι που τους ενδιέφερε. Δηλαδή, ο κλασικός τύπος που σκέφτεται, «και μένα τι με διαφέρει τι γράφει, τη μάνα μου έβρισε;» εάν τώρα επειδή κατά την αντίληψη του διακωμωδήθηκε κάτι που τον ενδιαφέρει, θυμήθηκε ότι το έντυπο είναι «ρατσιστικό» απλώς συνεχίζει να είναι μαλάκας όπως και πριν, που θεωρούσε ότι για να σε ενδιαφέρει κάτι πρέπει να αφορά αποκλειστικά εσένα και το σπίτι σου.

    Άρα, όσοι έμειναν απαθείς, κοιτώντας το περιοδικό να αφοδεύει φασιστικά επάνω σε κάθε τι, απλά και μόνο επειδή δεν τους αφορούσε, οφείλουν με συνέπεια να αποδέχονται τα πάντα από το περιοδικό τους.

    Διότι όπως ακριβώς και εκείνοι που στρατολογούνται από τους χρυσαυγίτες, ή στα φασιστικά καθεστώτα σε αριστερές ή δεξιές δικτατορίες, στην αρχή νομίζουν ότι «μόνο οι άλλοι» είναι οι αντίπαλοι, κι όταν καταλάβουν ότι ο φασισμός δεν έχει φίλους, τότε είναι αργά…

  130. gpoint said

    # 122

    Τεράστιο λάθος Εφη τα λεγόμενα των κινηματογραφιστών που αναφέρεις. Στον αντίποδα θα σου αναφέρω τον Βέρντι και τις όπερές του που αρχικά απευθύνονταν στο ιταλικό κοινό, μετά στο γαλλο-ιταλικό κοινό, με το » η δύναμη του πεπρωμένου» σε ευρωπαϊκό κοινό και από την «Αίντα» και μετά σε παγκόσμιο κοινό και ακριβώς γι αυτό τον λόγο ενώ έγραφε στην αρχή τρεις όπερες τον χρόνο κατέληξε να γράφει μιά στην δεκαετία γιατί έπρεπε να ικανοποιήσει όλο το κοινό του όπως πρέπει να κάνουν όσοι είναι γνήσιοι καλλιτέχνες και όχι εκκεντρικοί (και συχνά κομματικοί) κινηματογραφιστές

  131. Φρανκφούρτιος said

    Καλησπέρα στον Νικοκύρη και στους σχολιαστές.

    Διάβασα με προσοχή όλα τα σχόλια. Δεν θα πω αν με ενόχλησε ή όχι και το πώς εξέλαβα το σκίτσο.

    Το ερώτημα είναι εάν με την προκάλυψη της σάτιρας γινόμαστε ολοένα και πιο συμφιλιωμένοι με τον ρατσιστικό εαυτό μας και τα «όρια της σάτιρας» σπρώχνονται λίγο πιο πίσω για να χωρέσει λίγη ακόμη απενοχοποίηση.

    Αυτά.

  132. Ιάκωβος said

    Α, ναί, Ρεζέρ.
    Εμείς τον λέγαμε εδώ Ράιζερ και είπα να τον Γαλλοποιήσω και τον σκότωσα 🙂

    122, ΕΦΗ

    Όταν λέω να παίρνει υπ’ όψη του το κοινό, καθόλου δεν εννοώ να μη θίξει το κοινό.

    Εννοώ ότι πρέπει να είναι σίγουρος πως το κοινό θα καταλάβει αυτό που θέλει να πει ο ίδιος και όχι κάτι άλλο.

    Αν υπάρχει αμφιβολία στο κοινό για την πρόθεση του δημιουργού, σημαίνει ότι δεν κατόρθωσε να πει αυτό που ήθελε ή ότι η πρόθεσή του ήταν αμφίβολη και μάλλον το δεύτερο, μια που σε τελευταία ανάλυση, η πρόθεσή του είναι αυτή που πραγματώνεται μέσα στο έργο.

    Αν κάποιος θιγεί πρέπει κι αυτό να είναι μέσα στην πρόθεση του σκιτσογράφου. Να μη θιγεί άλλος αντί άλλου.

    Στο συγκεκριμένο δεν φαίνεται ποιος είναι αυτός που καυτηριάζεται. Θα τον βρούμε μόνο αν κάνουμε προβολή τις δικές μας ιδέες πάνω στο σκίτσο. Εμείς μπορεί να σκεφτούμε οτι όλο αυτό που δείχνει είναι μέσα στη διεστραμμένη λογική του ρατσιστή. Πουθενά όμως από το ίδιο το σχέδιο δεν βγαίνει αυτό.

    Το σκίτσο από μόνο του αφήνει περιθώριο και στο ναζιστή να το πάρει κυριολεκτικά.

    Άρα δεν είναι πετυχημένο. Ή μάλλον πέτυχε το βασικό του στόχο, το να μιλάμε ακόμα γι αυτό.

  133. Corto said

    Καλή γελοιογραφία είναι αυτή στην οποία τα λόγια δεν μπορούν να σταθούν χωρίς το σκίτσο (το αντίθετο δεν είναι απαραίτητο). Εάν το σκίτσο απλώς απεικονίζει το περιεχόμενο του κειμένου, τότε έχουμε μόνο ένα ξέμπαρκο σκίτσο και μία ξεκούδουνη ατάκα.
    Στην συγκεκριμένη γελοιογραφία το σχέδιο δεν εξυπηρετεί τίποτα. Δεν έχει κάποιο υπονοούμενο, ούτε εξηγεί κάτι. Έτσι μας μένει μόνον μία ατάκα σαν τα σύντομα ανέκδοτα με ερώτηση και απάντηση.
    Πάντως αν θα παρακινδύνευα τον εντοπισμό κάποιου σχεδιαστικού υπονοούμενου, αυτό θα ήταν η στάση των χεριών των δύο εφαψιών, που θυμίζει ικεσία (ντούα 😉 τυπική για τους Μωαμεθανούς.

    http://www.islamreligion.com/articles/4005/viewall/dua-supplication/

    (Αντιθέτως οι τρεις άλλες γελοιογραφίες που παρατίθενται είναι σωστές: τα κείμενά τους από μόνα τους είναι ακατανόητα χωρίς τα σκίτσα).

  134. Corto said

    Η φατσούλα στο 134 μπήκε καταλάθος. Δεν σημαίνει κάτι.

  135. Τὰ ΜΜΕ παγκοσμίως τὰ ἔχουν καταφέρει καλά. Κλαῖμε, ὅταν θέλουν νὰ κλαῖμε, θυμώνουμε, ὅταν θέλουν νὰ θυμώνουμε.
    Ἀναλόγως τὸ τί μᾶς δείχνουν.

  136. Ιάκωβος said

    ΕΦΗ
    Μην ακούς τι λένε οι κινηματογραφιστές στους δημοσιογράφους, στην πραγματικότητα κανένας δε θέλει το έργο του να μείνει στο ράφι. Ο Φελίνι είχε πει οτι δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει εμπορική και μη εμπορική ταινία. Το μόνο που καταλαβαίνει είναι μια γεμάτη και μια άδερια αίθοπυσα.

    Έτσι κι αλλιώς, ο κάθε δημιουργός όσο και να θέλει να αλλάξει για χάρη του κοινού ή του χρήματος ή της δόξας, το έργο του θα είναι ο εαυτός του, δεν μπορεί να το υπερβεί αυτό.

    Μια που λέμε για σινεμά, είδα τον Αστακό του Λάνθιμου. Τον συνιστώ. Ιδίως με όσους έχουν στομαχικά προβλήματα. Αν δεν τον έχεις δει, δεν έχεις ξεράσει καλά.

    Είναι δε τυπική περίπτωση ταινίας που δεν είχε σαφές νόημα με αποτέλεσμα ο καθένας να την πλασάρει όπως ήθελε. Εγώ κατάλαβα ότι ο Λάνθιμος ήθελε να κάνει σοβαρή δραματική ταινία με κοινωνικό και πολιτικό βάθος(με τι φόντα). Στην εκπομπή του Νόρτον, όμως, την παρουσίασαν σαν κωμωδία, και ο κόσμος γέλαγε με τα αποσπάσματα. Φρίκη.
    (στο 7,42)

    Πάντως είχε 5 εκατομύρια εισπράξεις, δεν πήγε κι άσχημα…

  137. Avonidas said

    #137.

    Μην ακούς τι φλυαρούνε.
    Μήπως ξέρουνε τι λένε;
    Γράφεις δράματα, γελούνε.
    Γράφεις κωμωδίες, κλαίνε.

    😀

  138. spiral architect said

    Δείτε με προσοχή το βιντεάκι:

    Σας φαίνεται για σταθμός μετρό στην Κολωνία ή στο Κάιρο;

  139. sarant said

    139 Πάντως όχι σητν Κολωνία, αλλά αυτό σημαίνει ότι δεν έγιναν επιθέσεις στην Κολωνία;

  140. Spiridione said

    134. Πολύ σωστή τη βρίσκω αυτή την παρατήρηση για τις γελοιογραφίες.

    137. Γιατί το λες αυτό για τον εμετό; Εμένα μου άρεσε πάντως η ταινία, πιο πολύ το πρώτο μέρος στο ξενοδοχείο.

  141. spiral architect said

    @140: Μπορεί και να’γιναν στο βαθμό που γίνονται σε συναυλίες-εκδηλώσεις για την Πρωτοχρονιά στο Σύνταγμα ή σε συναυλία των Planet of Zeus στο Γκαγκάριν. Σίγουρα όμως όχι με τέτοιο συγχρονισμό σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις. Αυτό είναι προπαγάνδα.
    (no smoking και έπειτα αραβικά οι Γερμανοί δεν γράφουν στο μετρό)

  142. aerosol said

    Συμφωνώ απόλυτα με την ανάρτηση και τον Ν.Σαραντάκο. Χωρίς απολύτως καμία επιφύλαξη και 100%.
    [Νίκο, η δική σου εκδοχή είναι αυτή που φαντάζομαι να φτιάχνει ο Αλτάν!]

    Μια-δυο διευκρινήσεις:
    Πάντα στη σάτιρα και στο χιούμορ υπάρχουν δεύτερες και τρίτες αναγνώσεις. Ποιός λέει κάτι, πότε το λέει, πού το λέει είναι απαραίτητα για να γίνει κατανοητή. Αν το σκίτσο ήταν σε άλλο έντυπο μπορεί να σήμαινε κάτι τελείως διαφορετικό και θα ήταν κάτι τελείως διαφορετικό. Το συγκείμενο ΔΕΝ είναι πολυτέλεια που άμα θες το ψάχνεις, είναι απαραίτητο στοιχείο για την διαδικασία της σάτιρας (και συχνά κάθε είδους χιούμορ). Όποιος το παραβλέπει αυτό δεν μπορεί στ’ αλήθεια να αντιληφθεί το χιούμορ εκτός αν περιορίζεται στην πολύ συγκεκριμένη οπτική που ο ίδιος υιοθετεί ή αν είναι αρκούντως αμβλύ/ήπιο/μεσοβέζικο και δεν ζορίζει κανέναν και τίποτα. Αλλά τότε είναι σχεδόν άχρηστο -και συχνά κρύο.

    Οι «καταραμένοι» των δυτικών κοινωνιών, οι από κάτω, οι ζουληγμένοι, φτωχοί, οι χωρίς μέλλον, οι παρίες, είναι γέννημα των κοινωνικών και οικονομικών στοιχείων κάθε εποχής. Είναι εν δυνάμει βόμβες έτοιμες να εκραγούν. Το να αντιμετωπίζουμε αυτή την πραγματικότητα ως «τι να κάνουμε!» και να θεωρούμε κάποια ξέμπαρκη χιουμοριστική εικονοποιεία σαν τον υπαίτιο μιας πιθανής έκρηξης είναι εξόχως μικροαστική υποκρισία. Αν το παιδί των γαλλικών γκέτο είχε μέλλον (αντί να είναι περίπου «Born dead» όπως μια χαρά έλεγε ο Ice T) δεν θα ψάχναμε να μειώσουμε το χιούμορ και την σάτιρα για να μην αποτρελαθεί από οργή. Τα σημαντικά είναι το παπούτσι που δεν μπορεί να έχει, η δουλειά που δεν μπορεί να έχει, η γυναίκα που δεν μπορεί να έχει, η μόρφωση που δεν μπορεί να έχει, η υγεία που δεν μπορεί να έχει (…. να συνεχίσω;) και όχι η γελοιογραφία. Δώστου ζωή να καταλάβει την γελοιογραφία, μην κόβεις την γελοιογραφία για να μειωθεί κι άλλο η ζωή όλης της κοινωνίας.

  143. sarant said

    143 Κατά σύμπτωση, κι εγώ τον Αλτάν είχα στο νου μου 😉

  144. Μπετατζής said

    Διαβάζοντας τα σχόλια νομίζω ότι υπάρχει μία παρανόηση. Το θέμα της ελευθερίας του τύπου, της σάτιρας, της λογοκρισίας κλπ., είναι εντελώς άσχετο και εκτός θέματος, αφού το σαρλί ΔΕΝ αντιμετωπίζει απολύτως κανένα πρόβλημα να δημοσιεύει τα απαίσια, κατά τη γνώμη μου, σκίτσα του. Το θέμα ήταν και είναι τι θέλει να πει το σκίτσο και ποιές οι προθέσεις αλλά και το αποτέλεσμα του σκιτσογράφου. Παρ΄ όλο που εγώ ευχήθηκα να μην δημοσιεύονται τέτοια σκίτσα και ακόμα το εύχομαι, η ευχή μου δεν έχει καμία πρακτική σημασία και το σαρλί συνεχίζει και θα συνεχίζει να τα δημοσιεύει. Οπότε τι κόπτεσθε για να μην «κοπεί» η γελοιογραφία κλπ ;;; Ποιός έχει τη δύναμη να την κόψει ;;; Κανείς.

    Αντίθετα όπως απέδειξε σχόλιο του Trash 200 στις 14:58 μ.μ., η αντισαρλί άποψη είναι αυτή που υφίσταται όχι μόνο λογοκρισία αλλά και ποινικές διώξεις στη Γαλλία. Το σχόλιο όμως πέρασε στο ντούκου. Τοποθετηθείτε λοιπόν στο τι πιστεύετε ότι εννοεί το σκίτσο και τι αποτέλεσμα έχει, όχι υπέρ της αγαπημένης σας ελευθερίας της έκφρασης. Μην ανησυχείτε, κανείς δεν σας την πειράζει την πολύτιμη αυτήν ελευθερία. Κατά τα άλλα, ο Αλτάν πάντα έδειχνε πρώτο πλάνο και με αρκετή απαξίωση ποιούς ακριβώς κοροίδευε.

  145. Μπετατζής said

    συμπλήρωση προηγούμενου : εννοούσα φυσικά ότι το σαρλί δεν υφίσταται θεσμική λογοκρισία ή κρατικές διώξεις. Δεν θεωρώ τέτοιες τις φριχτές δολοφονικές επιθέσεις που δέχθηκαν οι σκιτσογράφοι τους.

  146. ΚΑΒ said

    Δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί ετούτη η χάρη.
    …………………………………………………………………………………………………..
    και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε από τα μαλάματα το πρόσωπό της

    Γ.Σεφέρης.

  147. Νικοκύρη, τα ‘πες όλα! Βρίσκω υπερβολικά για τα γούστα μου πολλά απ’ τα σκίτσα του Εμπντό, αλλά προσπαθώ πάντα να καταλάβω το πλαίσιο κι άρθρα σαν το δικό σου βοηθούν πολύ.

  148. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ρητορικό ερώτημα καθώς προσπαθώ να καταλάβω την άλλη(την αρνητική)άποψη.
    Τί ακριβώς πλήρωσαν με τη ζωή τους οι σκιτσογράφοι του Εμπντό;

  149. Ιάκωβος said

    143, 144
    «…μπορεί να διάλεγα να ζωγραφίσω έναν ευτραφή νοικοκυραίο, καθηλωμένον στον καναπέ, να βλέπει στην τηλεόραση για τα συμβάντα στην Κολωνία και να φωνάζει στο έτερον ήμισυ (που μαγειρεύει στην κουζίνα): «Είδες μ’ αυτόν τον προκομμένο τον Αϋλάν, που έκλαιγες; Αν δεν είχε πνιγεί, τώρα θα χούφτωνε κι αυτός Γερμανίδες στην Κολωνία!» Το ίδιο ακριβώς μάς λέει το σκίτσο του Ρις, αλλά με τον δικό του τρόπο..»

    Όχι βέβαια. Δε λέει ακριβώς το ίδιο. Αν το έδειχνε έτσι,κι αν ο νοικοκυραίος ήταν ζωγραφισμένος με το στυλ του Αλτάν, μπλαζέ και ηλίθιος, θα ήταν σαφέστατο.

    Θέλει ίσως να πει αυτό. Αλλά από τη στιγμή που αν κάποιος το βάλει σε ναζιστικό μπλόγκ, το σκίτσο μπορεί να διαβαστεί και κυριολεκτικά, δεν έχει από μόνο του πετύχει το στόχο του.

    Εν τω μεταξύ, υπάρχει κι ένα άλλο «δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης» που λειτουργεί ασυνείδητα ακόμα και στην περίπτωση που κάποιοι θα διαβάσουν το σκίτσο σαν αντι-ρατσιστικό. Γιατί έτσι κι αλλιώς, δείχνει το ναζιστικό στερεότυπο του βιαστή νότιου. Και αυτή η εικόνα, υπογείως, όχι σε εμάς, αλλά στον πολύ κόσμο, όταν μάλιστα επαναλαμβάνεται ad nauseam, αφήνει κατάλοιπα και βεβαιότητες.

    Τώρα, το γενικότερο πολιτικό ζήτημα είναι πάρα πάρα πολύ μπλεγμένο. Στη διαδήλωση Je suis Charlie , πάντως, τον εθνικό ύμνο τραγουδούσαν τα πλήθη, όχι τη Διεθνή.

    Το ότι ο νέος ναζισμός είναι το Πολιτικό Ισλάμ, το έχω δηλώσει. Αυτοί όμως όλοι είναι η μήτρα μέσα στην οποία αναπτύχθηκε.

    Αρα; Μπλέξιμο

    Μπρος γκρεμός και πίσω ντετανιάχου.

  150. Στο 0:03 του βίντεο του σχολίου 139 φαίνεται ένας άντρας από δεξιά να χτυπά τη γυναίκα με το δεξί του χέρι, στο οποίο κρατά μια σημαία, με χαρακτηριστικά χρώματα το άσπρο και το κόκκινο. Ίσως να υπάρχει και μαύρο αλλά μέσ’ στο σκοτάδι δεν φαίνεται. Σα να είναι η αιγυπτιακή σημαία…

    Και στα σχόλια του γιουτούμπ το ίδιο αναφέρεται. Αλλά όποιος δε θέλει να δει, δεν βλέπει. 😦

  151. nikiplos said

    Καλησπέρα! Σε ότι αφορά το ζήτημα της Σάτιρας, πιστεύω ότι αυτή δεν έχει όρια. Η σάτιρα μπορεί να είναι τόσο καυστική και ανορθολογική πολιτικά, όση επιθυμεί ο δημιουργός της. Η σάτιρα δεν αποτελεί λόγο ορθολογικό, αλλά λόγο εκ προοιμίου παράλογο· αστεϊσμό, ανορθολογικό λόγο… Η σάτιρα μπορεί να έχει σκοπό να προκαλέσει, να ενσταλάξει, να τραβήξει την προσοχή ή να μας κάνει απλά λιγάκι να γελάσει το χειλάκι μας. Πχ η σάτιρα του Λαζόπουλου. Πολλοί τον βρίζουν ακόμη και στην ‘ομόσταυλη’ πολιτική του πτέρυγα. Επομένως η σάτιρα δεν έχει σκοπό να έλξει τον οποιονδήποτε… Έτσι κι αλλιώς η σάτιρα απαιτεί σχετική ευφυΐα, κάτι που δεν διαθέτουν όλοι οι συμπολίτες μας…

    Σχετικά με τη σάτιρα και τα όρια, πιστεύω ότι δεν πρέπει να υπάρχουν. Κανείς δεν άλλαξε πολιτικές απόψεις εξαιτίας της σάτιρας. Κανείς δεν τροποποίησε την ψήφο του επειδή είδε Λαζόπουλο. Κανείς δεν άλλαξε τη στάση του την πολιτική σε ένα συγκεκριμένο θεμα επειδή είδε μια γελοιογραφία. Εντούτοις μπορεί η σάτιρα να τον προκαλέσει να μην έχει μιαν άποψη ακραία, να τον βάλει να ξανασκεφτεί την καθολικότητα στη σκέψη του. Μέχρις εκεί όμως.

    Δεν είναι τυχαίο πχ που οι έξυπνοι άνθρωποι ή οι έξυπνοι πολιτικοί δεν ενοχλήθηκαν με τη σάτιρα. Οπουδήποτε υπήρξαν οι ευφυείς πολιτικοί ποτέ δεν ενοχλήθηκαν με τη σάτιρα. Γνώριζαν πολύ καλά μέχρι που επηρεάζει τους ανθρώπους. Αντίθετα οι χαμηλής ικανότητας συνάδελφοί των, αντέδρασαν με μηνύσεις, δικαστήρια κοκ. Δεν είναι τυχαίο που στην Ελλάδα ο Τζίμης Πανούσης έχει συρθεί τόσες φορές στα δικαστήρια ή ο Χάρυ Κλυν παλαιότερα. Η Βλακεία κυριαρχεί στην πολιτική, οικονομική, θρησκευτική μας ελίτ…

    Υπάρχει στρατευμένη τέχνη/σάτιρα? Ενδεχομένως να έχει υπάρξει τέτοια. Πάντως αν δεν έχει τον αυθορμητισμό της πηγαίας σάτιρας, δεν είναι παρά ένα κακό/κρύο ανέκδοτο…

    Σε ότι αφορά το ζήτημα της λογοκρισίας, πιστεύω ακόμη και ο τελευταίος σχολιαστής εδώ (δλδ εγώ 🙂 ) είμαστε αναφανδόν ΚΑΤΑ κάθε μορφής λογοκρισίας. Εκεί για μένα βρίσκεται η επιτομή της ελευθερίας του Τύπου. Τίθενται μετά αρχές αντικειμενικότητας, αναθεώρησης (review) από ειδικούς κοκ. Εντούτοις η λογοκρισία είναι από μόνη της φασιστική πράξη. Φασιστική στάση είναι και κάθε προτροπή για λογοκρισία, όπως από τους Ναζί παλαιότερα, τους έλληνες ακροδεξιούς και τις υπερβολές τους στο μετεμφυλιακό κράτος ή τους ισλαμοφασίστες με αφορμή είτε τα αναγνώσματα του Σαλμάν Ρουσντί ή τις Δανέζικες (αυτό το Δανικές μου θυμίζει δανεικές) γελοιογραφίες-κολάζ. Πρωτίστως πρέπει να είμαστε ενάντια σε κάθε μορφής λογοκρισία και σκοταδισμό. Κι εδώ πιστεύω πως η Ευρώπη πρέπει σ’ αυτό, δλδ τη λογοκρισία που παράγεται δήθεν από την υπερβολική πολιτική ορθότητα, η Ευρώπη ΔΕΝ πρέπει να είναι καθόλου ανεκτική… Δλδ να διώξει, εξορίσει τα εξαμβλώματα κάθε μορφής φασισμού από τον οργανισμό της… Είναι οι αντιρατσιστικοί νόμοι λογοκρισία? Νομικά όχι, ουσιαστικά ναι, κι εμένα δεν με βρίσκουν σύμφωνο, αλλά είναι άλλου ιερέως ευαγγέλιο τούτο…

  152. sarant said

    152 Μα το βίντεο προφανώς είναι χαλκευμένο ή μάλλον misattributed. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έγινε τίποτα στην Κολωνία, ούτε ότι έγινε.

    148 Νάσαι καλά!

  153. skol said

    Το ότι η γελοιογραφία χρειάζεται μια δεύτερη ανάγνωση για να λειτουργήσει το βλέπω κάπως προβληματικό.
    Κάποια από τα θύματα της ισλαμοφοβίας μάλλον δεν μπορούν να την κάνουν. Κάποια άλλα, πιο ιντελεκτουέλ, που μπορούν να κάνουν μια δεύτερη ανάγνωση, μπορούν επίσης να προχωρήσουν και σε μια τρίτη: «Βλέπω που το πάει ο σκιτσογράφος, λίγο εξυπνακίστικο, αλλά αυτό είναι το μεγαλείο της Δύσης, στην Αραπιά δεν ξέρουν από σάτιρα κτλ.»

    Τελικά το σκίτσο, μπορεί να βοηθήσει κάποιους να δουν τα πράγματα αλλιώς; (και όχι απλώς να πάρει το χειροκρότημα από κάποιους που τα βλέπουν ήδη αλλιώς.)
    Το βλέπω χλωμό.

  154. Λ said

    Η λεζάντα μου το θύμισε
    La Maladie d’amour https://g.co/kgs/6DHY1

  155. spiral architect said

  156. Spiridione said

    145. Εγώ διαβάζοντας τα σχόλια δεν νομίζω ότι υπάρχει καμία παρανόηση αφού σχεδόν όλα αφορούν το περιεχόμενο του σκίτσου και όχι το αγαπημένο μας θέμα της ελευθερίας της έκφρασης όπως λες, με το οποίο, αν δεν κάνω λάθος, κυρίως εσύ ασχολήθηκες.
    Εμένα η βασικότερη ένσταση είναι ότι η δεύτερη και τρίτη ανάγνωση της γελοιογραφίας είναι περισσότερο ας πούμε μεταγελοιογραφική και διαισθητική, δηλαδή σκεφτόμαστε ότι αποκλείεται το συγκεκριμένο έντυπο να δημοσίευσε το σκίτσο όπως φαίνεται με την πρώτη ανάγνωση, άρα δεν μπορεί, κάτι άλλο θα κρύβεται. Αυτό είναι λίγο προβληματικό. Αλλά εν πάσει περιπτώσει, ένα περιοδικό μπορούμε να το κρίνουμε όχι από ένα σκίτσο του, που μπορεί να μην ήταν τόσο πετυχημένο, αλλά από την γενικότερη πορεία του.
    Κατά του Σαρλί Εμπντό, απ’ όσο ξέρω, έχουν ασκηθεί δεκάδες μηνύσεις στο παρελθόν από θρησκευτικές οργανώσεις κλπ. Δεν είναι θεσμικές διώξεις, αλλά οπωσδήποτε είναι ένα μέσο πίεσης που χρησιμοποιείται για τον περιορισμό του. Για την υστερία που έπιασε τους Γάλλους μετά τη δολοφονία των σκιτσογράφων έχεις απόλυτο δίκιο, πρέπει να είναι απόλυτα καταδικαστέες αυτές οι διώξεις.
    https://www.amnesty.org/en/latest/news/2015/01/france-faces-litmus-test-freedom-expression-dozens-arrested-wake-attacks/

  157. Μαρία said

    154
    Πλατεία Ταχρίρ, Ιούνιος 2013 για την ουγγρική τηλεόραση: Κολονία, 31 Δεκεμβρίου 2016.
    https://www.google.gr/search?q=Dutch+Tourist+Raped+in+Tahrir+Square,+Cairo+Egypt+June+30,+2013+&ie=utf-8&oe=utf-8&gws_rd=cr&ei=7C6ZVqu-GIXbU62Yg-gN

  158. Μαρία said

    Τώρα βλέπω οτι έκανα το αντίστροφο λάθος απ’ αυτό της Φώφης 🙂

  159. sarant said

    Ποιο λάθος έκανε η Φώφη;

  160. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Πάλι πρόλαβε η Μαρία 🙂

    Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι το εν λόγω βίντεο αναπαρήχθη ως ντοκουμέντο των επιθέσεων της Πρωτοχρονιάς όχι μόνο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και από την κρατική τηλεόραση της Ουγγαρίας!
    Στην προσπάθεια ενίσχυσης του ρατσισμού και της ξενοφοβίας χιλιάδες χρήστες των social media δεν σεβάστηκαν ούτε το δράμα των προσφύγων, κατηγορώντας τους συλλήβδην με τη λογική «όλοι είναι ένοχοι μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου», αλλά και τον ίδιο τον πόνο των θυμάτων, που είδαν τις φρικιαστικές στιγμές που έζησαν να γίνονται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης.
    http://www.topontiki.gr/article/156283/i-alitheia-piso-apo-tis-fotografies-sok-gynaikon-poy-dehtikan-sexoyaliki-epithesi-apo

  161. skol said

    (συνέχεια του 155)
    Να εγώ τι γελοιογραφία θα έφτιαχνα.
    Μια γερμανίδα μονολογεί:
    «Η Κολωνία έχει γίνει επικίνδυνο μέρος για τις γυναίκες. Θα μετακομίσω στο Λονδίνο. Τα πράγματα θα είναι καλύτερα εκεί –τουλάχιστον μέχρι το επόμενο μουντιάλ«

  162. Μαρία said

    161
    Απέπεμψε τον Γρηγοράκο … πέρσι.

  163. Corto said

    141 (Spiridione):

    Ευχαριστώ για την απόκριση!

    Να ένα περίεργο κόμικ φτιαγμένο από Μωαμεθανό (υποθέτω, εάν το Αμπντουλάχ Αζίζ δεν είναι ψευδώνυμο):

    http://iranpoliticsclub.net/library/english-library/AbdullahAziz-MohammedsBelieveItOrElse.pdf

    Το αναφέρει και το Wiki Islam:
    http://wikiislam.net/wiki/Islam_Comic_Book

    Αναφέρεται στην ζωή του Μωάμεθ σύμφωνα με τα Χαντίθ (ιερή παράδοση του Ισλάμ). Νομίζω ότι είναι εντελώς επικριτικό για το Ισλάμ, αλλά σφάζει με το βαμβάκι.
    Μεταξύ άλλων μαθαίνουμε ότι οι Μωαμεθανοί θεωρούν αμαρτία να παίζουν σκάκι.

  164. sarant said

    164 Τώρα μπήκα στο νόημα!

  165. spiral architect said

    @165: Άραβα πες καλύτερα.
    (καλό το κόμικ)

  166. leonicos said

    @149

    Εφούλα που έφης

    Πλήρωσαν την απροσεξία τους. Πολλοί πληρώνουν την απροσεξία τους με τη ζωή τους, ακόμα και στο δρόμο

    Δεν είπα πως έπρεπε να γίνει. Αλλά έπρεπε να θποθέσουν ότιο μπορεί και αυτό να συμβεί. Πιθανώς πήγαν θρου κι ό,τι βέξει ας κατεβάσει.

    Αλλά κατέβασε

  167. Corto said

    167: Μήπως είναι Πέρσης; Το λέω διότι η ιστοσελίδα από όπου προέρχεται λέγεται iranpoliticsclub.net.

  168. spiral architect said

    Ίσως Κόρτο. 😉

  169. Corto said

    171: Άραβας είναι ο Latuff που έβαλες παραπάνω στο σχ.157 (πολύ καλός και φιλέλληνας).

  170. Corto said

    170 εννοούσα (Spiral Architect)

  171. Tsopanakos said

    Το σκίτσο στο οποίο αναφέρονται ο Μπετατζής, ο Trash2000 και ο Λενινιστής (ο Θντκ…) μπλογκάς είναι δημιούργημα 2 ακροδεξιών σκιτσογράφων (Dedko και Joe le Corbeau). Η διάθεσή του είναι απλά χαιρέκακη, ενώ οι ψευτο-μαρξιστικές αναλύσεις περί «λευκής / αποικιοκρατικής» λογοκρισίας αποδεικνύονται εντελώς γελοίες.

    Τα διεθνή ρεπορτάζ δε γίνονται με τον Ρίζο στο χέρι 🙂

  172. Tsopanakos said

    @171
    ‘Oχι, ο Λατούφ είναι Βραζιλιάνος. Άλλο ανέκδοτο κι αυτός…

  173. ndmushroom said

    165, 167, 169, 170
    Φοβάμαι ότι το Abdullah Aziz είναι ψευδώνυμο. Η επίσημη σελίδα είναι η http://islamcomicbook.com/
    Η διεύθυνση επικοινωνίας είναι islamcomicbook@davidsonpress.com (όχι πολύ αραβική, μεταξύ μας) ενώ το Our motivation είναι ακόμα πιο ξεκάθαρο: http://islamcomicbook.com/motivation.htm
    Ένα απλό whois στο site δίνει και το πραγματικό όνομα του «Aziz», που είναι Joshua Davidson.
    Όπως είχα πει και (πολύ) νωρίτερα, όταν οι γραμμές μεταξύ σάτιρας και ισλαμοφοβικής, ακροδεξιάς ρητορικής μπλέκονται τόσο πολύ, δυσκολεύεσαι να διακρίνεις ποιος είναι ποιος.

  174. Corto said

    175: Άραβας Λιβανέζος (Βραζιλιάνος πολίτης):

    https://en.wikipedia.org/wiki/Carlos_Latuff

  175. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    168.>>Πλήρωσαν την απροσεξία τους.
    Μα αυτοί ήσαν διαρκώς «απρόσεκτοι».Αυτό έκαναν. Δέχονταν πολλές φορές απειλές.Νομίζω ότι έπεσαν στο καθήκον που έταξαν τους (χαρισματικούς) εαυτούς τους :Να κρατούν πυρωμένα κι ανυποχώρητα τα πενάκια τους.

  176. Corto said

    175: Προφανώς ψευδώνυμο. Αφού αν λέει αλήθεια στο Our motivation, έλαβαν πάνω από 14.000 απειλές:
    «We have also received over 14,000 death threats»

  177. Alexis said

    #134: Καλή γελοιογραφία είναι αυτή στην οποία τα λόγια δεν μπορούν να σταθούν χωρίς το σκίτσο (το αντίθετο δεν είναι απαραίτητο)
    Εξαιρετικά εύστοχη παρατήρηση!
    Όχι, δεν μου αρέσει το συγκεκριμένο σκίτσο. Καθαρά και χωρίς περιστροφές.
    Το θεωρώ ακραίο για τα γούστα μου. Και εντελώς χωρίς έμπνευση. Είναι πολύ σωστή η παρατήρηση ότι δεν χρειαζόταν κάν το σκίτσο για να πεις αυτή την ατάκα. Θυμίζει τα γνωστά ρατσιστικά ανέκδοτα με ερώτηση-απάντηση του στυλ «Τι γίνεται ένας μαύρος όταν πέσει από έναν ουρανοξύστη;…κλπ».

    Προφανώς και υπάρχει δεύτερη ανάγνωση. Προφανώς και ο σκιτσογράφος δεν εννοεί αυτό που γράφει. Προφανώς και θέλει να καυτηριάσει το ρατσισμό και την ξενοφοβία. Το κάνει όπως με εντελώς χοντροκομμένο και άκομψο τρόπο. Τόσο που ο άλλος που το διαβάζει να αισθάνεται αμήχανα για το τι ακριβώς θέλει να πει.

    Αντίθετα ο Χαντζόπουλος μου αρέσει και μου άρεσε ανέκαθεν. Τα σκίτσα του έχουν έμπνευση και χιούμορ. Δεν με ενδιαφέρει ποιόν σατιρίζει. Όποιον και αν σατιρίζει το κάνει καλά.

    Και βέβαια είμαι τελείως αντίθετος με φωνές περί λογοκρισίας. Ακόμα κι ένα κακό σκίτσο έχει δικαίωμα ύπαρξης. Ακόμα κι ένα άθλιο και ξενοφοβικό ανέκδοτο πρέπει να μπορεί ν’ ακούγεται.
    Απόψεις σαν αυτές του σχολίου 38 («Και μη σώσει να είναι ποτέ ελεύθερη τέτοιου είδους σάτιρα») μου προκαλούν απλά ναυτία.

  178. ndmushroom said

    178
    Καλά, επίσης λέει ότι αφήσανε αντίτυπα σε ένα χωριό και όλοι αλλαξοπιστήσανε με το που τα διαβάσανε. Το site βρωμάει φεϊκίλα από χιλιόμετρα, από τα banners του έως τις πάμπολλες αμερικανικές αναφορές (και την παντελή απουσία αναφορών στη σαουδαραβική πραγματικότητα), από το webshop έως… τι να λέμε τώρα… Ρίξε μια ματιά σε όλες τις σελίδες του ιστοτόπου και αν εξακολουθείς να πιστεύεις ότι πρόκειται για κάποιον «Undercover στη Μέκκα» και όχι για έναν ακόμα ισλαμοφοβικό από την Αριζόνα, πάω πάσο (και έχω μια καταπληκτική γέφυρα προς πώληση) 🙂

  179. Μαρία said

    173
    Ένα ακόμα δείγμα του Κόρακα. Της παρέας του Ντιεντονέ, Αλέν Σοράλ κι άλλων καλών παιδιών.

  180. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Δεν μου άρεσε το σκίτσο, το βρήκα εύκολο και χαζό, η σάτιρα δεν πρέπει να έχει όρια, τα σκίτσα δεν σκότωσαν ποτέ κανέναν, η σεξουαλική καταπίεση εκατομμύρια. Η σάτιρα σε καμία περίπτωση δεν αφυπνίζει, το πολύ να κάνει λίγο «θόρυβο», τα προκατασκευασμένα πιστεύω είναι πολύ ισχυρότερα από την οποιαδήποτε σάτιρα, κι αυτά επιβάλλονται στη βρεφική ηλικία, από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον.

  181. Υαλτις said

    82″ Και πάλι θέλει τέχνη και προσεκτική επιλογή. Δεν θυμάμαι τώρα το όνομα του κωμικού, αλλά είχε συμβεί στις ΗΠΑ πριν μερικά χρόνια ένας stand up comedian να κάνει αστείο για βιασμό. Μια γυναίκα από το κοινό διαμαρτυρήθηκε, κι ο τύπος, αντί να το μαζέψει κάπως, ή απλώς να το αφήσει να περάσει, ουσιαστικά σχολίασε «μάλλον της χρειάζεται ένας βιασμός, αυτής»…

    Ε, αυτό ήταν απίστευτη χοντροκοπιά. …………………..»

    -Αντιθέτως το βρήκα πολύ ευρηματικό και ευφυές .
    Εξηγούμαι.
    Έχουμε σκεφτεί τον μηχανισμό του γέλιου;. Πότε γελάμε και γιατί κάτι μας φαίνεται αστείο;.
    Το αστείο σκάει στην κυριολεξία απ το πουθενά , εκρήγνυται ο εγκέφαλος μας απ την μη λογική συνάφεια αυτού που λέγεται ,αλλά και πολλές φορές ο εγκέφαλος μας ξεσπά παραληρηματικά σε ένα γέλιο, γιατί κάποιος τόλμησε να βγάλει προς τα έξω, ένα κρυφό ζωώδες ένστικτο, πολλές φορές φαντασιακό που ασυνείδητα έμενε κλειδωμένο μέσα μας .
    Έτσι ο κωμικός αναλαμβάνει τον ρόλο ενός μεταβατικού αντικείμενου.
    Κερδίζει στην αρχή την συμπάθεια μας με ανώδυνα αστειάκια (ζέσταμα του κοινού το λένε) και τότε, απ το πουθενά, έρχεται η χοντράδα. Είναι μεγάλη τέχνη το ποσό απότομα και ποσό ανορθόδοξα, θα χτυπήσει το κοινό του ο κωμικός.
    Η περίπτωση που αναφέρεις μου φαίνεται τόσο αστεία και ευρηματική ,που πιστεύω ότι ο κωμικός είχε κάποια δική του βοηθό που του είπε την ατάκα και του έδωσε πάσα για να πετάξει στα μούτρα του συλλογικού ασυνειδήτου το αποτρόπαιο κακό ,που έπρεπε σε κάθε περίπτωση να μείνει βαθιά κριμένο και ανομολόγητο.
    Να σκεφτούμε πχ γιατί μας φαίνονται αστεία , ανέκδοτα για την ζούγκλα, που κάποιοι ανθρωποφάγοι βάζουν στο καζάνι ανθρώπους και τους ρωτούν μερικά πράγματα πριν τους φανε.

    Όσο για τά όρια της σάτιρας η όπως μου αρεσει ,της ΣΑΤυΡΑΣ, πρέπει να μένει ανέλεγκτη αλλά και ανεξέλεγκτη ,γιατί επιτελεί ένα βαθύ ηθικό έργο, βαθειά ανθρωπιστικό .
    Τα θέατρα δεν είναι καταστήματα είναι ναοί και ιερά μύησης
    Το ίδιο και κάθε μορφή τέχνης .
    Πρέπει να την αφήσουμε να δρα μονή της και να επιζητά, αυτό που εμείς οι πεζοί άνθρωποι της καθημερινότητας, ούτε μπορούμε ούτε δυστυχώς οι περισσότεροι από μας διανοούνται .
    Την εξημέρωση

  182. Alphonse Allais

  183. michael said

    Δεν συνηθιζω να σχολιαζω στο εδω μπλογκ, αλλα καθοτι εξαιρετικο το κειμενο του κ. Σαραντακου και η συζητηση, θα ηθελα να τονισω τα παρακατω:

    Η μεγαλυτερη αδυναμια καθε κριτικης σε οτιδηποτε σατυρικο, εστω και στα ορια του προσβλητικου, ειναι πως εκεινη πρωτη βαλτωνει και καταληγει να εχει το αντιθετο αποτελεσμα απο εκεινο που επικρινει.

    Ας δεχθουμε για την ευκολια της συζητησης πως οι Σαρλι ειναι ενα ματσο ρατσιστες και θελουν να προσβαλουν τους Μουσουλμανους. Οσοι επομενως αρχιζουν και τους κριτικαρουν προσπαθουν να αποδειξουν ακριβως αυτο και να προειδοποιησουν τον θεωρητικα ουδετερο παρατηρητη. Επιτυγχανουν ετσι τον σκοπο τους; Ας δουμε και το αναποδο παραδειγμα σατυρας. Σατυρα με την οποια εμεις οι ιδιοι γελαμε χωρις αναστροφες την ωρα που καποιοι βρισκουν ανεπαναληπτα προσβλητικη: ο αγιος παστιτσιος. Τι πιστευετε, οσοι αντεδρασαν κερδισαν ή εχασαν; Προσωπικα θεωρω ευκολα το δευτερο. Ο παστιτσιος μπορει να συγισε, αλλα εγινε γνωστος ακομα και σε αυτους που δεν τον ηξεραν. Ισχυει οπως και με τον νομο που λεει οτι οσο πιο πολυ προσπαθεις να λογοκρινεις και να θαψεις κατι στο Διαδικτυο, τοσο πιο γνωστο αυτο γινεται.

    Η κριτικη στην σατυρα του εμπντο χωλαινει και σε ενα δευτερο επιπεδο, στο ιδιο που χωλαινει η πολεμικη στο αναμφιβολο ρατσισμο της ευρωπης: απανταει σε εκεινα που πειθουν την ιδια, αλλα οχι σε εκεινα που θα πεισουν σε αυτους τους οποιους απευθυνεται.

    Ως παραδειγνα θεωρω χαρακτηρηστικα τα σχολια του σπαιραλ αρκιτεκτ #10 και #139 . Το πρωτο κατασκευαζει ενα αχυρανθρωπο ως προς υπερασπιση του μουσουλμανου ευρωπαιου δευτερης και τριτης γενειας. Αν θεωρησουμε πως ο φαντασιακος νοικοκυραιος υπαρχει, θα πειθοταν ποτε απο το επιχειρημα πως ο μουσουλμανος νεαρος φτανει σε καποια στιγμη να «απασφαλισει» για τον αδικο κοσμο; Ο νοικοκυραιος πρωτα πρωτα ειναι αυτος που υποτιθεται δεν μιλαει μπροστα σε καμια αδικια, ακομα και ισως που αυτη δεχεται ο ιδιος, προκειμενου να διατηρησει ορισμενα απο τα κεκτειμενα του. Τι θα τον πεισει να δει με κατανοηση την εκρηξη του αλλου, η οποια μαλιστα στρεφεται κατα ομοιων του;

    Αντιστοιχως, ποσο πραγματι βοηθαει τον μουσουλμανο δευτερης γενιας να πεις πως οσα του καταλογιζονται περι μη σεβασμου στις γυναικες ειναι απλως ενα στερεοτυπο, αν απευθυνεσαι, οπως το εμπντο, σε ενα κοινο γαλλοβελγων, αντι να προσπαθησεις να εξηγησεις πως δεν ειναι ολοι το ιδιο και παντου και παντα υπαρχουν μαυρα προβατα; Αν εχω εγω –που δεν μενω ευρωπη, συμπεριλαμβανομενης και ελλαδος– να σου διηγηθω ατυχες περιστατικο στις βρυξελλες αναλογο της κολωνιας ορισμενα χρονια πριν και εμφανως με γηγενεις, ποσο θα πεισθει αντιστοιχα ο ιδιος βελγος ή βελγος πως ολα ειναι στερεοτυπα ή προπαγανδα; Απλως δεν θα ακουσει αυτα που εχεις να του εξηγησεις. Το ιδιο και με το βιντεο. Το οτι το σκηνικο ειναι απο το κάιρο, δεν σημαινει πως στην κολωνια δεν εγινε τιποτα. Οπως και αν το καταλαβει αυτο, ξανα, ο φαντασιακος νοικοκυραιος, δεν σημαινει πως θα πει, α οι εδω που ηρθαν ειναι καλα παιδια ή εγιναν φτανοντας στην ευρωπη. Θα πει, κοιτα ποιοι ερχονται στην ευρωπη, πως να μην γινουν τα ιδια.

    Το τερας για να το νικησει πρεπει να το κοιταξεις στα ματια. Στερεοτυπαρα ακουγεται αυτο, αλλα η σατυρα του εμπντο χρειαζεται καθε αλλο απο ποτε και η κριτικη σε βαρος της μονο να εκπισωκροτησει μπορει. Ευχαριστω για τη φιλοξενια.

  184. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Αψηφώντας το verglas (πάγο) είχα πάει σε μια εκδήλωση συμπαράστασης προς την Ελλάδα.

    185 Καλά τα λες, μου φαίνεται -και καλώς ήρθες!

    184 Ώστε το 3.43 δεν ήταν το πρώτο!

  185. aerosol said

    #145:
    Για την ερμηνεία του σκίτσου όπως είδες δεν υπάρχει και κάποια έντονη διχογνωμία, ως επί το πλείστον όλοι την αντιλήφθηκαν και όλοι τοποθετήθηκαν. Οπότε τοποθετούμαστε και περί σάτιρας. Όπως είναι φυσικό, αυτονόητο και επί του θέματος -και το επικροτεί και ο Νικοκύρης. Συνεπώς δεν καταλαβαίνω με τι θράσος μας κουνάς το δάχτυλο και μας λες πάνω σε τι «οφείλουμε» να τοποθετούμαστε.
    Η σάτιρα κινδυνεύει κάθε ώρα και στιγμή σε όλο τον κόσμο. Δέχεται τρομοκρατία, απαγορεύσεις, λογοκρισία, επιθέσεις, μαχαιρώματα, ξυλοκοπήματα, ενίοτε δε και σφαίρες -όπως το Σαρλί που «συνεχίζει να τα δημοσιεύει» μόνο επειδή δεν τους σκότωσαν όλους.
    Κι επειδή δεν ξέρεις ποιά είναι η «πολυαγαπημένη ελευθερία» του καθενός και ποιός του την πείραξε, δείχνε περισσότερο σεβασμό όταν απευθύνεσαι σε αγνώστους που δεν σου μίλησαν με ειρωνία και απαξίωση. Σιγά την μαγκιά να βγάζεις τα απωθημένα σου σε σχολιαστές στου Σαραντάκου πίσω από ένα πληκτρολόγιο…

  186. ΚΩΣΤΑΣ said

    Επειδή δεν ενεφανίσθη και ο γνωστός γέρων, του οποίου η γνώμη δι εμέ έχει δεσπόζουσαν σημασίαν, επιτρέψατέ μοι να κάμνω την ακόλουθον παρατήρησιν: Μοι προξενεί αλγεινοτάτην εντύπωσιν, καθότι ο λόγος περί σάτιρας, ουδείς εκ των εντιμωτάτων σχολιαστών – πλην Νικιπλου σχ 153 – ανηφέρθη εις τον τιτανοτεράστιον εθνικόν μας σάτυρον, όστις και «σκατολογικός αστειάτωρ» είχεν χαρακτηρισθεί εις σχόλιον κάποιας προηγούμενης ανάρτησης. Αναμένω και περί αυτού τα σχόλιά σας.

  187. Γς said

    Φτου!
    Ηταν απαραίτητο το δύσοσμο αυτό σχόλιο πρωί πρωί;

  188. LandS said

    Θέλω να μου απαντήσετε ειλικρινά. Εκτός από τα εγγλέζικα λογοπαίγνια (που δεν χρειάζεται να είναι πάντοτε στα Αγγλικά) πόσα δείγματα καλού χιούμορ έχετε συναντήσει που να χρειάζονται δεύτερη ανάγνωση;

  189. ΚΩΣΤΑΣ said

    Αγαπητέ μου Γς

    Υποθέστε ότι ήταν μια αποτυχημένη απόπειρα σάτιρας εκ μέρους μου με το προηγηθέν σχόλιο. Να υποθέσω όμως ότι η σάτιρα ενοχλεί όταν κάπως μας αγγίζει;

    Προς άρση κάθε παρεξήγησης σας σέβομαι και σας εκτιμώ ως σχολιαστή, καθώς και όλους τους – τις σχολιαστές – στριες, τον κ. Σαραντάκο και γενικώς το παρόν ιστολόγιο.

  190. Alexis said

    #183: Δεν συζητάμε το μηχανισμό του γέλιου αλλά το καλό και το κακό χιούμορ.
    Το περιστατικό με το βιασμό είναι δείγμα κάκιστου χιούμορ.
    Το αν κάποιοι γελάνε μ’ αυτό, είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο.

    Για να κάνω πιο σαφές τι εννοώ καλό και κακό χιούμορ θα πώ μόνο ένα παράδειγμα:
    Ας κάνει κάποιος μία σύγκριση των «ασεβών», «βλάσφημων» σκίτσων του Σαρλί, σαν αυτά που είχε δημοσιεύσει ο Νικοκύρης παλιότερα, και της σειράς «Η ζωή μετά» του Αρκά.
    Και τα δύο υποτίθεται ότι σατιρίζουν τη θρησκεία.
    Καμία σχέση όμως.
    Από τη μία κακογουστιά και χοντροκοπιά (του στυλ «γαργαλάτε με να γελάσω») και από την άλλη λεπτή ειρωνεία και πραγματικά ευρηματικό χιούμορ.

    ΥΓ: Νίκο, ο τύπος «νοικοκυραίος» είναι δική σου λεξιπλασία ή λέγεται γενικώς; (και από πότε; )

  191. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    190. LandS, προσωπικά δεν χρειάστηκα για το σκίτσο «δεύτερη ανάγνωση» ,ούτε καν πρώτη. Μια γρήγορη ματιά άρκεσε για να καταλάβω το pro-migrant πνεύμα της. Kαι δεν θέλω να το παίξω «έξυπνος», απλά καταγράφω το one point statistics μου.

  192. alexisphoto said

    @188:
    το στοιχημα με τι μισή σου περιουσία ξέχασες… 🙂
    Άπαιχτος.
    καλημέρες

  193. sarant said

    192 Δεν είναι δική μου λεξιπλασία το «νοικοκυραίος». Αποτελεί ειρωνικό μεταπλασμό από τον πληθ. «οι νοικοκυραίοι».

  194. 68, sarant said: «66, Υπάρχουν όρια από τον ποινικό κώδικα, που δεν ισχύουν ειδικά για τη σάτιρα….»

    Ναι, έτσι είναι. Και οι τζιχαντιστές που έκανον το μακελειό στο σατιρικό γαλλικό περιοδικό, τον ποινικό κώδικα επικαλούνται (όχι τον δικό μας βέβαια ούτε τον γαλλικό, αλλά τον ισλαμικό!). Μπορεί όμως, μια βάναυση προσβολή «ιερού και όσιου» να μην είναι, κατ’ ανάγκη, ποινικό αδίκημα και στην Ελλάδα Π.χ, μια εικόνα όπου κάποιος …εκσπερματώνει στο πρόσωπο ενός …λατρευτού υποκειμένου (ας πούμε του Μάρξ ή του Λένιν). Αν το υποκείμενο αυτό δεν είναι λατρευτό και από μένα, τότε ούτε που με νοιάζει. Αν όμως είναι….

  195. sarant said

    196 Και τέτοιες «βλάσφημες» εικόνες έχουν υπάρξει -πχ ο Ηλίας Πετρόπουλος είχε ζωγραφίσει τον Άρη Βελουχιώτη με ζαρτιέρες

  196. LandS said

    193. Θα μου επιτρέψεις. Χρειάστηκες τη δεύτερη ανάγνωση γιατί ειναι εκει, υοάρχει. Απλά την έκανες πάρα πολύ γρήγορα.

  197. LandS said

    Την αντιλήφθηκες

  198. stagon said

    και αν οι επιθέσεις ήταν τραβηγμένες απ τα μαλλιά ή στημένες οπως είπαν κι άλλοι.. http://wwwaristofanis.blogspot.de/2016/01/blog-post_78.html

  199. Αιμ said

    Άσχημη γελοιογραφία, κακό και παρεξηγήσιμο χιούμορ. Ακριβώς το αντίθετο από τον Παστίτσιο.
    Φυσικά όμως και να δημοσιεύουν ότι τους φωτίσει έχοντας δίκιο κατά τα λοιπά και ο Λεωνικος μιας και ο κόσμος μας έχει γίνει βάρβαρος (και παράλογος ) όπως των σταυροφορων ή για πιο σε τα μας σαν τα εγκλήματα τιμής αλλά σε πλανητικη κλίμακα .

    Καλημέρα σε όλους! Πάω να διαβάσω το καινούργιο

  200. gbaloglou said

    200 Ότι θα υπάρξουν δημοσιογραφικές υπερβολές, ακόμη και νοθείες, είναι βέβαιο, αλλά το να έπαθαν ομαδική παράκρουση οι Γερμανίδες δεν το πιστεύω. Αντιθέτως πιστεύω ότι για πολλούς νεαρούς Μουσουλμάνους η παρενόχληση γυναικών που τολμούν να γυρίζουν μεσάνυχτα στους δρόμους ασυνόδευτες από άνδρα — ή ακόμη και νωρίτερα αν δεν φοράνε μαντήλα ΚΑΙ το ποσοστό Μουσουλμάνων στην γειτονιά/πόλη είναι αρκούντως υψηλό — είναι ΘΕΜΙΤΗ.

  201. LandS said

    202 Όχι πολλά χρόνια πριν ήταν ευρέως διαδεδομένη αν όχι απολύτως θεμιτή, ή σεξουαλική παρενόχληση γυναικών σε χώρους εργασίας.Και στη κουλτούρα των παρενοχλουντων δεν υπήρχαν ούτε μπούργκες ούτε μαντήλες.

  202. Y. G. said

    Απεχθανομαι τη βια σε ολες τις μορφες, συμπεριλαμβανομενης και της λογοκρισιας. Επισης δηλωνω οτι το χιουμορ της hebdo με αφηνει αδιαφορη. De gustibus….

    Θεωρω βεβαια πολυ ενδιαφερουσα την τοποθετηση του νοικοκυρη και αρκετα απο τα σχολια. Με εκαναν να σκεφτω ποια θα ηταν η αντιδραση της Hebdo, αν ενας γελοιογραφος τζιχαντιστης (αν υποθεσουμε οτι υπαρχει τετοιο πραγμα…) δημοσιευε καρτουν που να εδειχνε ενα δολοφονημενο γελοιογραφο της Hebdo με παραλλαγη της λεζαντας «Dans ce pays-ci, il est bon de tuer de temps en temps un amiral pour encourager les autres». Το ιστορικο της φρασης του Βολταιρου εδω – https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Minorca_(1756) .

    Δηλαδη αν ελεγε η λεζαντα «σ’αυτη τη χωρα πρεπει ποτε ποτε να εκτελουμε κανενα γελοιογραφο, για να παιρνουν θαρρος οι υπολοιποι».

    Κατι τετοιο θα μου φαινοταν αστειο.

  203. gbaloglou said

    203 Σαφέστατα, και αν πάμε ακόμη πιο πίσω οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα ψήφου ή εργασίας, κλπ Το θέμα είναι τι κατάσταση έχουμε σήμερα στην Δύση, και αν έχουν υποχρέωση όσοι έρχονται από χώρες με διαφορετική νοοτροπία να σεβαστούν τα κεκτημένα.

  204. Pedis said

    # 38 – Μπετατζής – σωστός.

    # 204 – !

    Σχετικά με τον (συγκεκριμένο) κωλοπαιδαρισμό των σαρλίδων: πού βρίσκεται η καταγγελία, η σάτιρα, η διακωμώδηση; Το απρόσμενο, η αποκάλυψη;

    Στην αποδοχή, μήπως, ότι πολύς κόσμος και μάλιστα εκείνοι που πολύ πιθανά σιχαίνονται το περιοδικό θα βρουν τον εαυτό του στο σκίτσο; Ε και; Και τον βρήκαν! Δίκιο έχει, θα πουν. Μπράβο τους.

    Ή μήπως, ότι οι άλλοι, οι αριστεροί, οι αντιρατσιστές, οι αντισυμβατικοί, οι ψαγμένοι, οι σκεπτικιστές, οι ορθολογιστές, θα μάθουν, θα δούν, θα εκτιμήσουν κάτι καινούριο; Τι; Ότι το σαρλί, επειδή είναι αντισυμβατικό έντυπο, άρα δεν μπορεί να κατηγορηθεί για ντερ στούρμερ, αναπαριστά πιστά τα «επιχειρήματα» του μεθοδικού, συστηματικού μαζικού εκφασισμού της κοινωνίας; Και μάλιστα τοσο πιστά ώστε να τα αποδομήσει με ένα σκίτσο!
    Ε αυτό είναι μόνο για μύστες. Μακάριοι!

    (Ο παππούς μου, όταν του λέγα κάνα κακεντρεχώς κυνικό ανέκδοτο, μου λέγε «Α, έτσι περνάτε την ώρα σας!»)

    Τέλος πάντων, ο σκοπός επετεύχθη. Το σαρλί στην επικαιρότητα, πουλάει, διαδίδεται, συζητιέται, με μία άλλη περιττή χυδαιότητα, χονδροειδώς σικάτη, απεθυνόμενη σε μανιακούς αυτοαναφορικούς εστέτ, ιδεολογικά κούφια και πολιτικά διεστραμμένη.

    Πολύ ασχοληθήκαμε.

  205. gmich said

    Μόλις είδα το σκίτσο αγανάκτησα και χωρίς πολλή σκέψη το χαρακτήρισα ρατσιστικό και το σχολίασα στο fb. H πρώτη απάντηση ήρθε από την κόρη μου η οποία μου επεσήμανε ότι κάνω λάθος και ότι με το σκίτσο του ο σκιτσογράφος ήθελε να επισημάνει ότι η ευαισθησία δεν δοκιμάζεται στην θέα ενός νεκρού προσφυγόπουλου αλλά στο πως συμπεριφερόμαστε σε όσα καταφέρουν να επιβιώσουν. Δεν ήξερα ούτε τον σκιτσογράφο ούτε το περιοδικό πριν δεχτεί την τρομακτική επίθεση. Μπορεί να έκανα λάθος εγώ μπορεί να κάνει λάθος η κόρη μου και όσοι έχουν την ίδια άποψη. Έβγαλα όμως ένα συμπέρασμα . Να μη βγάζω εύκολα συμπεράσματα.

  206. aerosol said

    @206:
    Α, ναι, διότι όταν έχουμε άλλη άποψη, άλλο γούστο ή απλώς δεν πιάνουμε το αστείο τότε οι «άλλοι» είναι αυτόματα εχθροί και μετατρέπονται με συνοπτικές διαδικασίες σε » μανιακούς αυτοαναφορικούς εστέτ».
    Διότι κανείς δεν μπορεί να διαφωνεί με ΕΜΑΣ (=πληθυντικός μεγαλοπρέπειας) σε τούτο τον ντουνιά.
    Δεν αρκεί να πεις τι πιστεύεις και γιατί. Πρέπει να βγουν και οι άλλοι από ηλίθιοι έως επικίνδυνοι.
    Ανασφάλειες…
    Και δεν μου πάει καν το στυλ Σαρλί. Αλλά όλη αυτή η αμετροέπεια του μονίμως οργισμένου βαλκάνιου που του θίγεται όλη την ώρα η αυθεντία και ανδρισμός κάποια στιγμή πρέπει να χαλαρώσει.

  207. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    208. Ρησπέκτ ! Ω Μέγιστε των εντομοκτόνων! 🙂

  208. 209

  209. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    208 – Αν έχεις προσέξει, δύο είναι τα σχόλια στο νήμα που ξεχωρίζουν για το μένος τους εναντίον του περιοδικού. Συγκλείνουσες φασιστικές απόψεις, από φαινομενικά εντελώς διαφορετικούς χώρους.

  210. Pedis said

    Δεδομένου ότι
    – είμαι αντικληρικός
    – άθρησκος
    – άθεος

    δηλώνω:

    Ο Κιντ είναι μεγάλος μαλάκας!

    Στην πραγματικότητα είναι κομπλιμάν.

    Χρησιμοποίησα, με σκοπό να το αποδομήσω, το επιχείρημα των κατηχιστών ότι ο αυνανισμός είναι η κύρια αιτία διανοητικής καθυστέρησης κα ηθικής κατάπτωσης στα παιδιά (κιντς).

    Διότι δεν θεωρώ ότι ο Κιντ είναι μαλάκας εξαιτίας των αιτιών που επικαλούνται οι κατηχιστές.

    Ειναι σάτιρα κατά των θρησκειών. Είμαι υπέρ του Κιντ. Προφανές, ντε!

  211. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    212. Εντάξει μωρέ! Και τι νομίζεις πως έγινε που άργησες (καν τέρμηνο…) να πιάσεις ένα σαρκασμό; Μην αυτοκτονήσεις κιόλας!

  212. LOL3K said

    @208 Μετά συγχωρήσεως, αλλά το δικό σου σχόλιο είναι αμετροεπές, αν και ενάντια στην αμετροέπεια. Σάτιρα;

  213. aerosol said

    @215:
    Θα ακούσω αν έχεις κάτι παραπάνω να προσθέσεις επ’ αυτού.
    Αν ρωτάς, όχι, δεν ήταν σάτιρα, μιλούσα σοβαρά.

    @213:
    I calm my tits every fucking day, Σκύλε. Αλλά νιώθω ντροπή που μπορώ να συνομιλήσω με ανθρώπους όλων των εθνικοτήτων (ας είναι καλά το δίκτυο) με σεβασμό, ενώ με Έλληνες πρέπει να ανέχομαι 160 εκρήξεις επιθετικότητας το δευτερόλεπτο. Έχει γίνει δύσκολο πλέον -γι αυτό και σχολιάζω σπανιότατα (2-3 φορές σε 7 μήνες).
    Πετάγονται χωρίς σκέψη ατάκες που στον «κανονικό» κόσμο θα σήμαιναν σφαλιάρες, κι εδώ ή εξαφανιζόμαστε ένας ένας ή υποτίθεται πως πρέπει να κάνουμε πως δεν τις διαβάζουμε. Αν αυτό είναι το καλύτερο που μπορούν να φτάσουν μορφωμένοι άνθρωποι, χωρίς τίποτα σοβαρό να χωρίσουν, σε ένα μπλογκ για την γλώσσα, την λογοτεχνία, τον πολιτισμό και κοινωνικοπολιτικά θέματα… I won’t calm my tits no more.

  214. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    187. Η σάτιρα κινδυνεύει κάθε ώρα και στιγμή σε όλο τον κόσμο. Δέχεται τρομοκρατία, απαγορεύσεις, λογοκρισία, επιθέσεις, μαχαιρώματα, ξυλοκοπήματα, ενίοτε δε και σφαίρες -όπως το Σαρλί που «συνεχίζει να τα δημοσιεύει» μόνο επειδή δεν τους σκότωσαν όλους.
    Έτσι !
    EKTEΛΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΚΦΡΑΣΗ

  215. Ανδρέας said

    Η λέξη σάτιρα είναι δάνειο από ξένη γλώσσα;

  216. sarant said

    218 Ναι, από τα λατινικά (satura). Αλλά αξίζει άρθρο.

  217. Idom said

    Καλησπέρα!

    Αν μη το άλλο, το περιοδικό γράφεται από Γάλλους, άμεσα απευθύνεται σε Γάλλους και υποθέτω ζει από τους Γάλλους που το αγοράζουν…
    Παραπάνω εκφράστηκαν διάφορες απόψεις για το πώς εκλήφθηκε το σκίτσο από τους Γάλλους (τους φτωχούς, τους πλούσιους, τους εστέτ κ.λπ.). Αλλά νομίζω ότι ήταν εικοτολογίες, έστω και λογικές.
    Ίσως επουσιώδες, ίσως ουσιαστικό, εγώ λοιπόν θα ρωτήσω το εξής:
    Γνωρίζει πράγματι κάποιος από τους συνδαιτημόνες πώς εξέλαβαν οι Γάλλοι το συγκεκριμένο σκίτσο; Ανάλογα με την ηλικία, την μόρφωση, την κοινωνική θέση, τον πλούτο κ.λπ…
    Υπάρχει κάποιος που να ζει στη Γαλλία και να μπορεί να μάς μεταφέρει εικόνα;

    Ταπεινή μου (λέμε τώρα) γνώμη:
    Συμφωνώ ότι το σκίτσο έχει στόχο να ειρωνευτεί τους καναπεδιάρηδες νοικοκυραίους, αλλά δεν το βρίσκω καλό. Το βρίσκω ωμό και ρηχό. Εν τέλει επαναλαμβάνει verbatim κάτι που θα έλεγε ένας ρατσιστής, ξενόφοβος / ισλαμόφοβος. Οπότε, σιγά το αστείο…
    Από την άλλη, ίσως δεικνύει (ή ήθελε να δείξει) ακριβώς αυτό: έχουμε φτάσει σε τόσο βαθειά υπόγεια, που δεν γίνεται πλέον να κάνουμε περίτεχνο χιούμορ. Δεν υπάρχει δυνατότητα χιούμορ, μόνο άγριο δείξιμο με το δάχτυλο.

    Idom

    Υ/γ.: ψάχνω ψύλλους στα άχυρα που ίσως δεν υπάρχουν, αλλά είναι ιδέα μου ότι η γυναίκα στο πρώτο πλάνο τού σκίτσου, δεν έχει φοβισμένο ύφος αλλά παιχνιδιάρικο; Σαν να ‘ναι όλοι κάπως αποβλακωμένοι και να εκτελούν ένα παγανιστικό τελετουργικό…

    I.

  218. Y. G. said

    9 – Χρονοποιουσα «Μας θέλουν φοβισμένους, δεν μασάμε, ένα γέλιο θα τους θάψει!»

  219. Κι εδώ, φίλες και φίλοι, βλέπουμε ένα σκίτσο, που σε δεύτερη ανάγνωση, όμως, είναι ένας ύμνος στη φιλία των λαών και την ανακύκλωση.
    Και εξηγούμαι:
    Όπως θα έχετε προσέξει, η τουρκική σημαία πάνω στο ανατρεπόμενο θυμίζει τις παραδοσιακές κηδείες στη θάλασσα, όπου ο νεκρός, πάνω σε μια σανίδα, καλύπτεται από σημαία και υψώνεται πάνω από τα ρέλια για να πέσει στον ωκεανό. Και πραγματικά, οι πρόσφυγες, όντες Κούρδοι στην πλειοψηφία τους, είναι για την Τουρκία φαρμάκι (πολιτικά, ομιλώντας). Για την Ελλάδα, όμως, είναι φάρμακο, καθώς θα βοηθούσαν να αναπληρωθεί το δημογραφικό μας και να ανακάμψει το ασφαλιστικό μας.
    Και είναι γεγονός πως μπορούμε να «ανακυκλώσουμε» τους πρόσφυγες, καλύτερα απ’ ό,τι οι Τούρκοι, ενεργώντας προς το κοινό όφελος όλων. Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο ότι οι πρόσφυγες πάντα κατευθύνονται προς τις χώρες με μεγαλύτερη ανακύκλωση, όπως η Γερμανία, η Σουηδία, η Ολλανδία και η Νορβηγία.
    Επιπλέον, εάν εξετάσουμε τις αναλογίες του ανατρεπόμενου με τη θάλασσα, είναι σαφές ότι δύο-τρεις έμφορτες διαδρομές, το κενό μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας θα καλυφθεί, δημιουργώντας ένα νέο γεωπολιτικό χώρο, τον Ενδιάμεσο Χώρο μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, ο οποίος αποκόπτει την Αρκούδα από τη Μεσόγειο. Δηλαδή, μια νέα υπερδύναμη!

    Σκίτσο του Δημήτρη Χαντζόπουλου (18.11.15)

    Αυτά στη δεύτερη ανάγνωση, βέβαια. Στην πρώτη, παραμένει μια ρατσιστικη μαλακία.

  220. Y. G. said

    222 — «Κι εδώ, φίλες και φίλοι, βλέπουμε ένα σκίτσο, που σε δεύτερη ανάγνωση, όμως, είναι ένας ύμνος στη φιλία των λαών και την ανακύκλωση.»

    Υμνος στην ανακυκλωση των λαων. Επικο. Μπραβο, Σκυλε.

    Τελικα διαπιστωνω οτι πιο χιουμοριστικα ειναι μερικα σχολια για καρτουν παρα τα ιδια τα καρτουν. Παραδεχομαι ομως οτι ο κ. Χαντζόπουλος σε αλλες του δουλειες εχει δειξει μεγαλη πρωτοτυπια στο ντιζαϊν και ευρηματικοτητα στους διαλογους.

  221. sarant said

    222 Σόφισμα, αλλά με ταλέντο 🙂

  222. προσωπικά, ἀπὸ ὅσα σκίτσα τοῦ περιοδικοῦ αὐτοῦ ἔτυχε κατὰ καιροὺς νὰ δῶ σχημάτισα τὴν γνώμη ὅτι πρόκειται γιὰ ἔντυπο τῆς ἐσχάτης ὑποστάθμης κι ὅτι δὲν ἀξίζει ν’ἀσχολῆται κανεὶς μὲ δαῦτο. ὅποιος ἀσχολεῖται διαφήμισι τοῦ κάνει καὶ σ’αὐτὸ ἄλλωστε σκοποῦν οἱ προκλητικές, ἐνίοτε καὶ ἀναγουλιαστικὲς γελοιογραφίες του (θυμίζω μία ποὺ παρουσίαζε τὰ τρία πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος σὲ μεταξύ τους σεξουαλικὸ ὄργιο -εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι αὐτὸ γίνεται μόνο καὶ μόνο μὲ σκοπὸ τὴν πρόκλησι καὶ τὴν αὐτανατροφοδότησι τῆς διαφημίσώς του. ἡ καλύτερη ἀπάντησι ἀπέναντι σὲ τέτοια φαινόμενα εἶναι ἡ περιφρόνησι, ἡ ἀδιαφορία καὶ ἡ προκλητικὴ ἀπάθεια, ἀκριβῶς δηλαδὴ ἡ ἀντίθετη ἀπὸ τὴν ἀναμενόμενη καὶ ἐπιθυμητῆ γιὰ τοὺς γελοιογράφους (γιὰ τὴν ἑρμηνεία τῆς γελοιογραφίας συμφωνῶ μὲ τὸν Νικοκύρη ὅμως αὐτὸ δὲν σῴζει τὸ περιοδικό). οὔτε καὶ τὸ ἐπιχείρημα περὶ ἀνίσχυρων καὶ ἀδύναμων λέει τίποτε, ἁπλῶς μεταφέρει τὴν συζήτησι στὸ ζήτημα τοῦ ποιός εἶναι κάθε φορὰ ὁ ἀδύναμος καὶ ἀνίσχυρος ἢ τοῦ ἂν κοινωνικὸ στερεότυπο ἀποτελεῖ ἡ α’ ἢ β ἄποψι (μποροῦν δύο ἀντικρουόμενες ἀπόψεις/ἑρμηνείες/στάσεις/ κάλλιστα νὰ ἀποτελοῦν ἐξίσου στερεότυπα γιὰ καθέναν ἀπὸ τοὺς χώρους ποὺ τὶς ἀναπαράγουν)

    αὐτὰ γιὰ τὴν ἐν λόγῳ φυλλάδα καὶ πολλὰ τῆς ἦταν

  223. #222 τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Τουρκία ἀντιμετωπίζει τοὺς πρόσφυγες ἢ τοὺς λαθρομετανάστες σὰν ἀνθρώπινα σκουπίδια ποὺ ξεφορτώνει σὲ μιὰ Ἑλλάδα-χωματερὴ (αὐτὸ διακρίνω ὡς πρώτη ἀνάγνωσι) δὲν βρίσκω γιατί εἶναι ῥατσιστικὴ μαλακία. θεωρῶ τὸν Χατζόπουλο τὸν πὶο ταλαντοῦχο ἐν ἐνεργείᾳ γελοιογράφο -κι αὐτὸ χωρὶς νὰ συμφωνῶ μὲ τὴν ὀπτική του στὸ 50% τῶν γελοιογραφιῶν του περίπου)

  224. 226

    Συμφωνώ με όσα είδες στο σκίτσο αλλά θεωρώ πως είναι ρατσιστικό επειδή κανένας άνθρωπος δεν είναι σκουπίδι. Κατά τα άλλα, ύστερα από δεκαετίες ενασχόλησης με το μεταναστευτικό, γνωρίζω πολύ καλά πως φέρεται η Τουρκία, και πώς επιτρέπει σιωπηλά ένα (παράνομο αλλά παχυλό) μεροκάματο στους κούρδους, που ως επί το πλείστον ελέγχουν τη διακίνηση ανθρώπων.

    ΥΓ Ο πετρουλάκης και ο ιωάννου είναι οι καλύτεροι, στο πολιτικό σκίτσο πάντα.

  225. Pedis said

    # 222 – Ναι ρε Σκύλε, αυτά έγραψα και πιο πάνω στο νικοκυρη (113), και ως «εφαρμογή» έκανα και το κομμάτι μου να βγάλω τον Κιντ μαλάκα (από καιρό τα ζηταγε ο πισινός του), δήθεν για να τα βάλω με τους κατηχιστές (212) …

    Τώρα, βάλε ο Χατζόπουλος να ‘χει κι αριστερές καταβολές

    (πολύ πιθανό, την ορολογία την ψιλοκατέχει, ο ξερόλικος σνομπισμός του κουρασμένου ρηγά και νυν κουβέλη ανιχνεύεται, σπουδασμένος σε άσχετο με το αρτιστιλίκι αντικείμενο είναι …),

    τοτε δεν θα ‘ναι δα και δύσκολο να πλασαριστεί ως σαρλί (κωλοπαιδαρί) . Λίγο σπρώξιμο της λεπτής σοφιστικέ ανάλυσης και νάτος.

    Με τέτοια σκίτσα, είμαι πεπεισμένος ότι ο συγκεκριμένος σκιτσογράφος τους πρόσφυγες τους εχει χεσμένους και τρέξτε, όσοι καλοπροαίρετοι, να τον δικαιολογήσετε.

  226. 228

    Παλιός Ρηγάς, αν δεν με απατά η μνήμη μου

  227. sarant said

    Να πω την αλήθεια, δεν βρίσκω δεύτερη ανάγνωση στο σκίτσο του Χαντζό.

  228. 230

    Εννοείται, ρε φίλε!

  229. aerosol said

    Δεν μου πολυαρέσει ο Χατζόπουλος και δεν γνωρίζω τις καταβολές του.
    Στο σκίτσο βλέπω την Τουρκία να αδειάζει τους πρόσφυγες στις ακτές του Αιγαίου σαν να είναι ανθρώπινα σκουπίδια. Ούτε σε πρώτη, ούτε σε καμία ανάγνωση δεν βλέπω να τους θεωρεί ανθρώπινα σκουπίδια, οπότε δεν ανιχνεύω ρατσισμό αλλά οξύτατη κριτική στην συμπεριφορά της Τουρκίας. Το οποίο μου αφήνει μια κάπως εθνικιστική οπτική (η Ευρώπη «μας» είναι απλά γκρι χάρτης, δεν βλέπουμε την στάση της, ο «κακός» είναι η Τουρκία).
    Και το «ανθρωπιστικό» σκέλος της γελοιογραφίας και η παραπάνω οπτική δεν μου δίνουν κανένα πάτημα για την κομματική τοποθέτηση του Χατζόπουλου, ούτε καταλαβαίνω να χρειάζεται ιδιαίτερη δικαιολογία το πώς βλέπει τους πρόσφυγες. Πολιτικά την βρίσκω ελλειπή (όπως βρίσκω συχνά τον Χατζόπουλο και όπως θα περίμενα από το έντυπο για το οποίο δουλεύει).

  230. Pedis said

    # 229 – Είδες; Δεν μου ξέφυγε και στο δίκτυο δεν βρήκα λεπτομέρειες της πολιτικής διαδρομής του. (Κοίτα, φυσικός + καλλιτέχνης -> αριστερός στα νιάτα του, οτιδήποτες στα μεσάτα του).

    # 230 – Ναι βρε Νικοκύρη, όλα τα επιχειρήματα υποστήριξης στον σκιτσογράφο του σαρλί, στην αναάλυση σου, απορρέουν ουσιαστικά από την υπόθεση-προυπόθεση ότι πρόκειται για αντιρατιστικο, αντισυμβατικό περιοδικό και συνεπώς ό,τι βγαίνει από κει είναι για καλό.

    (Πρόσεξέ το αυτό! Βγάζει «σταλινικούς» και μετά «αρνητές» ισόβαρα «σταλινικούς» 🙂 )

  231. aerosol said

    Δεν έγινε απολύτως καμία κρίση για το αν είναι καλό το σκίτσο του Σαρλί στο άρθρο. Απολύτως καμία.
    Αν θυμάμαι, ούτε και στα σχόλια.
    Τέθηκε το ερώτημα αν είναι ρατσιστικό, απάνθρωπο και αν -ως εκ τούτου- θα έπρεπε να διωχθεί ποινικά.
    Δεν είναι ρατσιστικό, το απάνθρωπο δεν μπορεί να υποστηριχθεί αντικειμενικά (θεωρώ πως δεν είναι) και ήμασταν αντίθετοι στο να διωχθεί αυτό το σκίτσο. Είναι αποτέλεσμα κριτικής σκέψης, όχι προσωπικού γούστου περί γελοιογραφίας. Το Σαρλί είναι αντιρατσιστικό και αντισυμβατικό, άρα ότι βγαίνει από εκεί κινείται στα πλαίσια του αντιρατσιστικού και αντισυμβατικού -ως άποψη, πρόθεση, ύφος και τεχνοτροπία. Το καλό (ως αποτέλεσμα, ποιότητα ή και τεχνική) είναι άλλο θέμα.

  232. Pedis said

    # 234 – Λυπάμαι, αλλά δεν διαβάζεις προσεκτικά: «… για καλό» έγραψα όχι, «καλό».
    Και δεν υπαινίχτηκα καθόλου ότι πρέπει να «διωχτεί» αλλά να «ξεχεστεί πατόκορφα»!

    Αυτά.

  233. Y. G. said

    Νομιζω οτι πρεπει να διευκρινισουμε γιατι κανουμε δευτερη αναγνωση, οταν την κανουμε, και δεν μενουμε στην πρωτη (και καλυτερη). ΠΦΑ = Πρωτη φορα αναγνωση.

    Την δευτερη αναγνωση την κανουμε γιατι οι προσδοκιες που εχουμε απο τον γραψαντα δεν εκπληρωθηκαν με την πρωτη αναγνωση. Π.χ. αν εχουμε την προσδοκια οτι το εν λογω φυλλαδιο ειναι αντιρατσιστικο, και δεν πιασουμε αμεσως το αναμενομενο αντιρατσιστικο μηνυμα του καρτουν, τοτε θα εκπλαγουμε και θα προχωρησουμε σε δευτερη και τριτη αναγνωση μεχρι να επιβεβαιωθουν οι προσδοκιες μας.

    Η εμφαση ειναι στο οτι εχουμε προσδοκιες που θελουμε να επιβεβαιωθουν. Η ελπιδα πεθαινει τελευταια. Εμεις, οι αναγνωστες, φταιμε και οι ηλιθιες προσδοκιες μας.

  234. Y. G. said

    236 – Γι’ αυτο ηταν τοσο αστειο το 222 του σκυλου. Γιατι προσπαθησε, κλεινοντας το ματι, να εξαγαγει σε ΔΕΥΤΕΡΗ ( ταχα μου) αναγνωση ενα αντιρατσιστικο μηνυμα σε ενα (σε πρωτη αναγνωση) ρατσιστικο καρτουν.

  235. 237

    Κολακεύουμαι!

  236. sarant said

    233 Κάνεις λάθος -έγραψα και αλλού αλλά και στο άρθρο, ότι η οπτική του ξενόφοβου είναι παρωδημένη στο σκίτσο του Ρις. Οπότε, η δεύτερη ανάγνωση προκύπτει αυτόματα, διότι η πρώτη δεν στέκει. Είναι όπως όταν κάποιος τρολάρει αλλά αφήνει νύξεις (πχ ειδήσεις Κουλουριού)
    Για το λόγο αυτό, οι χρυσαβγίτες καταλάβανε ότι δεν είναι δικός τους ο Ρις και αναδημοσιεύσανε τη γελοιογραφία στο σάιτ τους αλλά σημειώνοντας ότι έχει προκαλέσει αλληλοσφαγή μεταξύ των «διεθνιστών». Μην κοιτάς που οι δικοί μας οι τζιχαντολάγνοι, για να χτυπήσουν το Σαρλί, έγραψαν στα γαλλικά μόνο για την αναδημοσίευση αποσιωπώντας τι έγραφε το σάιτ.

  237. Pedis said

    # 239 – ένας μη-ρατσιστής και κατ’ ελάχιστον ευαισθητοποιημένος άνθρωπος, σε πρώτη ανάγνωση -δεδομένου ότι προέρχεται από το συγκεκριμένο έντυπο- δεν θα σκεφτεί ότι το σκίτσο είναι ρατσιστικό, αλλά ηλίθιο, αισχρό κι εμετικό.

    Σε δεύτερη ανάγνωση, κατα τη γνώμη μου, θα πρέπε να σκεφτεί σοβαρα την υπόθεση ότι ο σκιτσογράφος είναι άρρωστος με την ανάγκη του να προκαλέσει θόρυβο γύρω από το όνομά του και γι αυτο κάνει τα πάντα. Οι μετανάστες, τα θύματα, ο ρατσισμός είναι μέσα για την προσωπική του προβολή.

    Στο μέλλον, κοντά είναι, θα δούμε ποιος πάγκος αντιστοιχεί σε κάθε κατεργάρη.
    Ο οτιδηποτισμός είναι η κατάληξη των «αριστερών» και «ικανών» χωρις «ικανοτητα» στις αναστολές.

    [Σκεφτόμενος λίγο περισσότερο, ο αναγωστης μας, μπορεί να ριψοκινδυνεύσει την υπόθεση ότι ότι τέτοιου είδους σκίτσα λειτουργούν ως κάλοι κυνικού ηθικού μηδενισμού στον ενοχικό ψυχισμό μιας μερίδας μετα-ουμανιστών … που για την αφαίρεση τους θα τους μαλακώσουν σε ψυχόλουτρα ευαισθητοποίησης για τα δικαιώματα των γυναικων στο ισλάμ υποστηρίζοντας τους μαχητές της δημοκρατίας ενάντια στον δικτάτορα Άσσαντ … ντάξει, τώρα, εξασκούμαι στο μεταμοντερνικό δούλεμα …]

  238. aerosol said

    #235:
    Έχεις δίκιο, το «για καλό» το διάβασα «καλό». Λάθος μου.
    Μιλώ για το τι λέει το άρθρο για το σκίτσο και γράφω «Τέθηκε το ερώτημα αν είναι ρατσιστικό, απάνθρωπο και αν -ως εκ τούτου- θα έπρεπε να διωχθεί ποινικά.». Αυτό δεν ήταν αναφορά σε σένα.

    #240:
    Δεν έχεις στοιχεία για όλη αυτή την δίκη προθέσεων. Ο σκιτσογράφος είναι «άρρωστος με την ανάγκη του να προκαλέσει θόρυβο γύρω από το όνομά του και γι αυτο κάνει τα πάντα»; Απόδειξη γι αυτό είναι μόνο η δική σου αυθεντία. Το ότι μπορεί αυτό το ύφος να μην σου πάει ή να μην το «έχεις» δεν μπαίνει στην εξίσωση.
    Το ότι ίσως οι μισοί του συνεργάτες ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΚΑΝ εν ψυχρώ δεν αφήνει ούτε καν μια υπόνοια πως μπορεί ο σκοπός του, τουλάχιστον, να μην είναι η αυτοπροβολή; Ποιά προσωπική σου εμπειρία το αποκλείει;

    Συνεχίζεις με μια ευρύτερη δίκη προθέσεων: μιλάς για «αριστερούς» «μετα-ουμανιστές» που κάνουν «ψυχόλουτρα ευαισθητοποίησης» κλπ. Με αυτή την ασπρόμαυρη λογική όλοι οι «δεξιοί» προτιμούν τα μωρά των προσφύγων πνιγμένα, για να ταϊστούν τα ψάρια του Αιγαίου και να έχουμε καλά μπαρμπούνια το καλοκαίρι; Κι εσύ, πάντα σωστός, κάπου σε ύψος ψυχολογικής παντογνωσίας σαν το Μάτι του Σάουρον επί το πολιτικότερον. Ανάμεσα σε «άρρωστους» και «μανιακούς»…
    Αναγνωρίζεις τα σημάδια της ψυχοπαθολογίας στον λόγο σου; Το ναρκισσιστικό σύμπλεγμα ανωτερότητας και τον μισανθρωπισμό αυτής της (έλλειψης) επιχειρηματολογίας;

  239. Pedis said

    # 241- τάπαμε μια, δυό και τρεις … πάλι;

  240. Ανδρέας said

    Αυτό κι αν είναι τρολλάρισμα.
    Οχι παίζουμε! 🙂

  241. aerosol said

    #243:
    Όσο χρειαστεί. Εφόσον στους «μανιακούς» προστέθηκαν οι «άρρωστοι» και εφόσον εκπέμπεις δημόσια λόγο κι όχι στο σαλόνι με την παρέα σου. Μέχρι να σταματήσεις ή να στοχειοθετήσεις την εξ αποκαλύψεως χολή. Ότι προτιμάς. Παρεούλα!

  242. […] Το σκίτσο είναι αντιρατσιστικό, διότι ναι μεν παρουσιάζει ρατσιστικές απόψεις αλλά […]

  243. ΔΟ said

    Μπορεί οτιδήποτε να γίνεται αντικείμενο χιούμορ αλλά όταν το χιούμορ είναι τόσο κοντά ή και πέραν από τα όρια του σεβασμού. ειδικά απέναντι σε ένα νεκρό, τι γίνεται; Το δικαίωμα στην κριτική απέναντι σε τέτοιου είδους χιούμορ θεωρείται απόπειρα περιορισμού της ελευθερίας ; Μήπως κάποια τμήματα της δημοκρατικής και αριστερής σκέψης έχουν χάσει την επαφή με την έννοια του ιερού; Και θεωρούν πως το να είσαι σε μια τροχιά διαρκούς και μόνιμης αντατροπής των πάντων είναι επαναστατικό; Μήπως άθελά τους συμβάλλουν σε αυτό που περιγράφεται παρακάτω;

    « Μια ταξική κοινωνία [ ο σύγχρονος καπιταλισμός ] , πρωτόγνωρη καθώς βρίσκει … την πραγματική βάση της εξέλιξης στην αδιάκοπη κινητικότητα ( ή «ελαστικότητα» ) των ατόμων, τα οποία επιδιώκει να ξεριζώσει κα ιβρίσκεται σε μια μόνιμη πολιτισιτκή επανάσταση ( της οποίας ο κόσμςο της μόδας αποτελεί το προνομιακό παράδειγμά ) που την οδηγεί αμείλικτα – στο όνομά της «προόδου»και του «εκσυγχρονισμού» – στη «βεβήλωση κάθε ιερού και οσίου» και άρα, στο πνίξιμο της ηθικής και πνευματικής κληρονομιάς των λα΄ψν » μέσα στα παγωμάνε νερά του εγωιστικού υπολογισμού»( Μαρξα ). Σελ. 34 από το «Τα μυστήρια της Αριστεράς »Ζαν-Κλωντ Μισεά εκδ.Εναλλακτικές Εκδόσεις 2014.

  244. Νίκος Κ. said

    Πάντως η βασίλισσα της Ιορδανίας μάλλον δεν διαβάζει αυτό το ιστολόγιο. Και να τα αποτελέσματα:
    Η βασίλισσα Ράνια της Ιορδανίας κατακεραυνώνει το Charlie Hebdo: «Ο μικρός Αϊλάν θα μπορούσε να γίνει γιατρός» http://www.koutipandoras.gr/article/160278/i-vasilissa-rania-tis-iordanias-katakeraynonei-charlie-hebdo-o-mikros-ailan-tha

  245. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Oτιδήποτε απευθύνεται στο ευρύ κοινό και θέλει δεύτερη ανάγνωση, είναι στην καλύτερη περίπτωση ΗΛΙΘΙΟ. Όταν απευθύνεσαι σε κάποιον που θέλεις να σε καταλάβει, πρέπει να είσαι σαφής και κατανοητός, τα υπόλοιπα είναι (ας πεί ό,τι θέλει ο καθένας).

  246. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    {…}Αντζελίκ Κουρούνη, δημοσιογράφος της Charlie Hebdo

    Το σκίτσο, κανένα σκίτσο μας δεν ειναι ρατσιστικό, το να πεις ότι το Charlie Gebdo είναι ρατσιστικό, είναι λυπηρό. Τη θέση μας δεν την αλλάζουμε, ότι κι αν λένε κάποιοι. Και ειδικά να πουν για τον αρχισυντάκτη μας, τον Riss, που έκανε το σκίτσο, ρατσιστικό. Αυτός είναι που έφαγε 4 σφαίρες στην ωμοπλάτη, κατά την επίθεση εναντίον μας. Είναι αυτός που ήρθε στην Ελλάδα κι έκανε ολόκληρο ρεπορτάζ για την Χρυσή Αυγή…»
    {…}
    http://www.stokokkino.gr/article/1000000000023676/Charlie-HebdoEtsi-kanoume-emeis-dimosiografia-sta-a-mas-to-politically-correct

  247. Μπετατζής said

    Από το σχόλιο της ΕΦΗ ΕΦΗ : «Η Αντζελίκ λέει πως το τεύχος αυτής της βδομάδας είναι ακριβώς γι’ αυτό, για τις σεξουαλικές επιθέσεις σε γυναίκες που έγιναν και στη Σουηδία και προσπάθησαν να το κρύψουν.

    Σημειώνει δε, πως το τελευταίο καιρό στη Γαλλία παίζει ένα μότο, το «να ζήσουμε όλοι μαζί», για τα προβλήματα που υπάρχουν μεταξύ Γάλλων και μεταναστών. «Όμως τι ακριβώς σημαίνει αυτό; με ποιο κόστος; και υπό ποιες συνθήκες; Αυτά τα ερωτήματα θέσαμε», αναρωτιέται.

    Και τονίζει: «Υπάρχει πρόβλημα σεξουαλικών επιθέσεων μεταναστών σε γυναίκες. Θεωρώ ότι είναι αφελές και πολύ επικίνδυνο να κρύβεις πράγματα που θα βγουν στον αέρα. Κι είναι ούτως ή άλλως ρατσιστικό να μη πεις ότι μετανάστες επιτέθηκαν σε γυναίκες κι όχι απλώς άντρες. Υπάρχει πρόβλημα ρατσισμού σε γυναίκες.

    Όσο για το σκίτσο, είναι εντελώς ηλίθιο να πεις ότι είναι ρατσιστικό. Το σκίτσο,
    κανένα σκίτσο μας δεν ειναι ρατσιστικό, το να πεις ότι το Charlie Gebdo είναι ρατσιστικό, είναι λυπηρό. Τη θέση μας δεν την αλλάζουμε, ότι κι αν λένε κάποιοι».

    Δεύτερη ανάγνωση κανείς ;;;

  248. Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι αν αυτή η Αντζελίκ (σικ) εκφράζει τη συλλογική σοφία του Σαρλί, η δεύτερη ανάγνωση πάει περίπατο.

  249. Δεν υπάρχει στάμπα «αντιρατσιστικό εδώ!» που να απονέμεται άπαξ και δια παντός.
    Το πόσο είναι ή δεν είναι αντιρατσιστής κάποιος άνθρωπος (ή κάποια συλλογικότητα, όπως το περιοδικό) κρίνεται συνέχεια.

  250. Pedis said

    Δεν μπορούν τα ΜΜΕ και οι κυβερνήσεις να κρατάνε τους μετανάστες στο απυρόβλητο. Να τους καλύπτουν. Να τους χαιδεύουν. Κοκό κι αυγό.

    Οι αντικομφορμιστές είναι ταγμένοι να καταγγέλουν όλα τα ρατσιστικά στερεότυπα, τις προκαταλήψεις …

    Θα ξαναδημοσιεύσουν το ίδιο σκίτσο.

  251. Pedis

    έπαθες κάτι;

  252. Pedis said

    Επίτηδες δεν χρησιμοποίησα τις φατσούλες … Από σένα, όμως, δεν περίμενα να τις έχεις ανάγκη.

  253. Ρε συ, συγγνώμη, μπερδεύτηκα στην τρίτη ανάγνωση.

  254. Pedis said

    Με την τρίτη θα ξαναδιάβασες τις δύο πρώτες, γι αυτό.

  255. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Με τέσσερις (σφαίρες στην πλάτη) έκανε το σκίτσο

  256. Μπετατζής said

    Σκύλε, είσαι σκέτη απογοήτευση. 250 και βάλε σχόλια και δεν πήρες μυρωδιά 🙂

    Πλάκα πλάκα Σκύλε, και για να το σοβαρέψουμε λίγο, επειδή σε έχω κόψει για παλιά καραβάνα, δεν νομίζω ότι το σαρλί εμπντό και η περίφημη παράδοσή του (βλ. Χαρα Κίρι, Cavanna κλπ) ήταν ποτέ «αντιρατσιστικό» και ότι άλλαξε τώρα. Την πρόκληση για την πρόκληση αναζητούσε πάντα, όπως σωστά επισήμανες παραπάνω. Απλά τότε ήταν άλλες εποχές, πιο αθώες, δεν υπήρχε και στο προσκήνιο και το λεγόμενο «μεταναστευτικό» και όλες αυτές τις προκλήσεις τις βρίσκαμε τότε μέχρι και επαναστατικές. (και γω μαζί) Βλ. πχ. δήλωση Reizer ότι δεν έχει καμία όρεξη να υποστηρίξει τους μετανάστες που έρχονται στην Γαλλία. Όφειλαν να κάτσουν εκεί που βρίσκονταν και να φτιάξουν εκεί την ζωή τους. (Υπάρχει στο τεύχος που έβγαλε το δικό μας Παραπέντε αφιερωμένο αποκλειστικά σε αυτόν, από μνήμης). Δεν άλλαξε λοιπόν το σαρλί εμπντό. Σ΄ αυτό (μόνο) έχει δίκιο ο Σαραντάκος που λέει για την παράδοση του γαλλικού σκίτσου. Εμείς αλλάξαμε, γιατί είδαμε και πάθαμε πολλά στο μεταξύ και βάλαμε (θεωρώ) μυαλό στο κεφάλι μας. Κάποιοι άλλοι βέβαια, συνεχίζουν να παλιμπαιδίζουν.

    Και βέβαια, η παράδοση αυτή, κούφια από περιεχόμενο έτσι και αλλιώς, δεν αρκεί για να αποκτήσουν βαρύτητα τα διάφορα αξιώματα του στυλ : Το ΣΕ δ-ε-ν μπο-ρεί να εί-ναι ρα-τσι-στι-κό, εν έτει 2016.

  257. Μπετατζή, όντως παλιά καραβάνα είμαι. Και δύο δεκαετίες ασχολούμαι με το(ν αντι)ρατσισμό στην Ελλάδα. Κοίτα, οι πρόγονοι του Σαρλί, και το ίδιο το Σαρλί, αρχικά, ήταν όντως βλάσφημα προς το γαλλικό μικροαστισμό. Όταν αρχίζει να αναδύεται η πολιτική ορθότητα (διάβαζε υποκρισία), πχ, όταν ο Σαρκοζί απειλεί πως θα καθαρίσει τα προάστια από τις «βρωμιές» με το πιεστικό (Carcher) αλλά ταυτόχρονα βάζει υπουργό μετανάστρια β’ γενιάς, τότε έχασαν τη μπάλλα.

    Ο αιρετικός αντικομφορμισμός τους ξέπεσε σε ένα χαβαλέ-για-το-χαβαλέ. Και ακόμα και με τέσσερις σφαίρες στο κορμί και άλλους τόσους νεκρούς συναδέλφους, δεν μπορούν να αλλάξουν τρόπο σκέψης.

    Αυτό σε καμία δεν δικαιολογεί τα πυρά. Μόνο κάνα μπινελίκι, εννοείται.

  258. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Σε πρώτη ανάγνωση λέτε παπαριές. Σε δεύτερη ανάγνωση σάς τάπωσε ο Σαραντάκος . Σε τρίτη αναγνωση σάς τάπωσε ο Αεροζόλ. Σε τέταρτη ανάγνωση ήσασταν πάντα ταπωμένοι… 😉

  259. Σε τέταρτη ανάγνωση, Κιντ, οι σαρλικοί ταπώθηκαν εκ των έσω — από την κυρία Αντζελίκ…

  260. 262

    Take it easy man! http://cdn.geckoandfly.com/wp-content/uploads/2015/11/clint-eastwood-quotes15.jpg

  261. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    263. Δεν παίρνω στα σοβαρά οποιαδήποτε δήλωση Ελληνίδας ή Έλληνα ,μέχρι 4η γενεά…

  262. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    264. Ναι… το απόφευγμα του Κλίντεος είναι τελειωτικό! Κάποτε ,οι μακριοί καυγάδες στο μπλογκ κατέληγαν στο Χίτλερ. Τώρα Κλίντ? 🙂

  263. Μπετατζής said

    όχι Σκύλε, παλιότερη είναι η σαπίλα, δεν ξεκίνησε επί Σαρκοζί. Και το λέω εγώ που ήμουν φανατικός αναγνώστης παράπέντε, Ρεζέ, Βιγιεμέν κλπ. Ξεφύλισε παλιά τεύχη και θα το δεις. Οι εποχές ήταν διαφορετικές και το θεωρούσαμε προχωρημένο. Το να ξεφτιλίζεις το μικροαστισμό στο κάτω κάτω είναι το μόνο εύκολο. Το περιεχόμενο έχει σημασία. Και όταν αυτό λείπει, οδηγούμαστε αναγκαστικά σε τερατουργήματα. Αυτά για το ίδιο το σαρλί και τους προγόνους του. Για τους τωρινούς υποστηρικτές του, τα είπα, μην τα ξαναλέω. Άλλωστε μίλησε και η κ. Αντζελίκ.

  264. Ρε, γκάουπες, απαξάπαντες:

    Είδαμε τις δηλώσεις της κας Ανζελίκ Κουρούνις ως ανταποκριτρίας του Σαρλί Εβδό στο Γιουνανιστάν. Ναι; Ναι.

    Είδαμε κι εφτούνο: http://popaganda.gr/antapokritria-tou-charlie-hebdo-stin-ellada-milai-stin-popaganda/ Ναι; Ναι.

    Γιατί το γαμημένο το ψαχτήρι του Σαρλί Εβδό δεν περιέχει ούτε μια αναφορά στο επώνυμο της ενλόγω κυρίας; https://charliehebdo.fr/?s=Kourounis

    Τζαστ Σάινγκ…. 😎

  265. Pedis said

    Μπράβο ρε σκύλε, κι έπρεπε να κάτσουν μερικοί δω μέσα να λουστούν το γνωστό πακέτο από τα στερεότυπα του καθωσπρεπισμού [με μαθήματα σεβασμού προς την αντισυμβατικότητα, εννοείται] για να πεις τη γνώμη σου;

    # 259 – Έφη, τις σφαίρες τις φάγαν και είναι τραγικό. Να ‘χαν κάνει και κάνα καλό στο μεταξύ!

    Με το είδος των σκίτσων που πλασάρουν ως αντιθρησκευτικά και βέβηλα, τηρουμένων των αναλογιών, αν, ας πούμε, έβαζαν σκοπό να καταγγείλουν τον χουλιγκανισμό στην Ελλάδα, θα το έκαναν

    – αναπαριστώντας τον Θρύλο σε όργια με τα δυο κεφάλια των δικεφάλων
    – δείχνοντας τον Μαρινάκη να αγαπιέται … με τον Μπέο και τους Γιαννακόπουλους παράμερα να παίρνουν μάτι
    – σκιτσάροντας τον ολυμπιακάκια πίθηκο, τον αεκτζή γουρούνα κλπ κλπ

    Σε … δεύτερη ανάγνωση, βέβαια, θα ήταν καταγγελία του θεού του ποδοσφαίρου, του κοπαδιού τω οπαδών, του χουλιγκανισμού, των παέ, της βρωμιάς των στοιχημάτων, του ξεπλύματος, των νονών, φαντάζομαι.

  266. 269

    Την είπα στο 91, στο 100, στο 103, στο 124, στο 150 και στο 222.

  267. Pedis said

    Το παίρνω πίσω, μόνο και μόνο για το 150!

  268. sarant said

    268 Γκάουπες;

    Η Ανζελίκ Κουρουνίς είναι ανταποκρίτρια του ραδιοφωνικού σταθμού Φρανς Ενφό (France-Info) στην Ελλάδα και συχνά τα τελευταία χρόνια την ακούω να μεταδίδει ρεπορτάζ όποτε συμβαίνει κάτι σοβαρό -γενικώς τα ρεπορτάζ της δεν είναι κακά.

    Υποθέτω ότι μισοσυμβολικά θα είναι ανταποκρίτρια και άλλων μικρότερων μμε ή εντύπων.
    Αυτά που είπε πάντως ήταν ανόητα εκτός του σημείου που ξεχώρισε πιο πάνω η Έφη.

  269. 272

    Ναι, το γνωρίζω και την γνωρίζω. Και συμφωνώ με τη γνώμη σου.
    Αλλά το να αυτοσυστήνεσαι και ως ανταποκρίτρια του Σαρλί στην Ελλάδα και να δίνεις συνεντεύξεις στο όνομά του, χωρίς (απ’ ό,τι φαίνεται, τουλάχιστον) να έχεις σχέση με αυτό… ε, δεν είναι κάπως; 😦

  270. Μαρία said

    272
    Για την ακρίβεια στο φρανς-εντέρ της γαλλικής ραδιοφωνίας.
    Και είναι επίσης ανταποκρίτρια της Ουέστ-Φρανς και του Σαρλί, όχι μισοσυμβολικά. Γράφει άλλωστε σ’ αυτό και είχε συνεργαστεί και στη μετάφραση του τεύχους που κυκλοφόρησε η εφσυν.

  271. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Eντάξει πρωτοαναγνωστάκηδες (ρε τι πλάκα έκανε ο Νικοκύρης με την τρολιά του για n-αναγνώσεις! 🙂 ) ,μάς πείσατε! O σκιτσογράφος είναι ένας ρατσίσταρος του κιαρατά, και ήθελε να πει αυτό ακριβώς που ζωγράφισε. Ότι ο μικρός Αϊλαν κι όποιο άλλο μπάσταρδο θαλασσοπνίγεται στο Αιγαίο, όταν μεγαλώνει γίνεται κορτάκιας παρά τοις Τεύτοσι… Αεροζόλ ,παραιτούμαι! Aνίκητη,γαρ!

  272. Παρατηρώ πως το σάιτ του Σαρλί έχει μόνο πρόσφατες δημοσιεύσεις, ίσως γιαυτό να μην εμφανίζεται το όνομά της. Η συνεργασία στη μετάφραση του τεύχους που κυκλοφόρησε η ΕφΣυν είναι συνεργασία με την ΕφΣυν και όχι με το Σαρλί. 😉

  273. 275

    Καλμ γιόρ τιτς, Κιντ!

    Δεν ξέρω τι ήθελε να πει ο καλλιτέχνης. Δεν είμαι σφαίρα για να είμαι μέσα του. :mrgreen: Βλέπω, όμως, τι βγήκε από το χεράκι του.

  274. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Οκ Σκύλε. Παρντόν για το τσουβάλιασμα που δεν σου άξιζε. Εσύ είπες τη ΣΕΒΑΣΤΟΤΑΤΗ γνώμη σου και έδωσες την οπτική σου με παρρησία, ψυχραιμία και χωρίς «μανιακούς» «υποστηρικτές» και άλλα γηπεδοκνίτικα συνθήματα. Σου ζητάω συγγνώμη.

  275. http://www.boredpanda.com/afghanistan-1960-bill-podlich-photography/

    https://www.instagram.com/yoremahm/

  276. Μαρία said

    276
    Κάνεις λάθος. Το περιοδικό της είχε αναθέσει να επιβλέψει τη μετάφραση σαν …σκυλί.

  277. Les « unes » de Charlie Hebdo, amenées sur la place par la correspondante en Grèce de l’hebdomadaire, Angélique Kourounis, passent de mains en mains, suscitant sourires et vifs échanges.
    http://www.lemonde.fr/societe/article/2015/01/11/des-hommages-a-charlie-hebdo-dans-de-nombreuses-villes-etrangeres_4553751_3224.html

  278. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    250 – «Το σκίτσο, κανένα σκίτσο μας δεν ειναι ρατσιστικό, το να πεις ότι το Charlie Gebdo είναι ρατσιστικό, είναι λυπηρό.» Το να το πείς χαζό όμως, είναι η πραγματικότητα. Φαίνεται πως από τα πολεμικά τηλεοπτικά σόου από το 90 και μετά, έχει αγριέψει πολύ ο δυτικός κόσμος και δεν σοκάρεται εύκολα, οπότε και το περιοδικό προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις του κοινού του.

    272 – «Αυτά που είπε πάντως ήταν ανόητα εκτός του σημείου που ξεχώρισε πιο πάνω η Έφη.»
    Γιατί είναι ανόητα αυτά τα ερωτήματα; ««Όμως τι ακριβώς σημαίνει αυτό; με ποιο κόστος; και υπό ποιες συνθήκες;» Ό,τι δεν συμφωνεί με την εκ του ασφαλούς άποψή μας, είναι ανόητο; τότε όλοι οι βορειοευρωπαίοι που διαφωνούν με την ανεξέλεγκτη εγκατάσταση μεταναστών στις χώρες τους, είναι ανόητοι και ρατσιστές.

    «Και τονίζει: «Υπάρχει πρόβλημα σεξουαλικών επιθέσεων μεταναστών σε γυναίκες.»
    Αυτό είναι ανοησία ή αλήθεια;

  279. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Λάμπρο, μιας και σε βρίσκω εδώ, άσχετα με το νήμα, ήθελα να σε ρωτήσω ως ασχολούμενο με το θέμα,για το Μεγάλο Σορτάρισμα,την ταινία, αν την είδες.

    282β >>τότε όλοι οι βορειοευρωπαίοι που διαφωνούν με την ανεξέλεγκτη εγκατάσταση μεταναστών στις χώρες τους, είναι ανόητοι και ρατσιστές.
    Μου θύμισες το σκίτσο:

  280. cronopiusa said

  281. sarant said

    283 Ωραίο σκίτσο!

  282. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    283α – Όχι, σκοπεύω να πάμε να την δούμε το Σάββατο, αν και απέχει πολύ από την πραγματικότητα που βλέπω στον υπολογιστή. Θυμάμαι την Ελεωνόρα πριν δύο χρόνια, όταν σε μια διακύμανση ευρώ, δολαρίου 40 pips σε μερικά δευτερόλεπτα, που για πρώτη φορά αντιλαμβανόμενη το μέγεθος μου είπε, μπαμπά είναι απίστευτο, φαντάζεσαι πόσα δισεκατομμύρια παίχτηκαν μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα; Καλώς ήρθες στην πραγματικότητα κορίτσι μου, της απάντησα. Μιά χούφτα ανθρώπων παίζει ζάρια με τις καταθέσεις όλων των υπολοίπων εν αγνοία τους, κι όταν χάνουν, τους στέλνουν τον λογαριασμό, λέγοντάς τους πως είναι τεμπέληδες, αντιπαραγωγικοί, και οτι μαζί τα φάγαμε, και το καλύτερο; τους πιστεύουν. Υπάρχει μια νέα οικονομική τάξη, οι υπερπλούσιοι, αποτελείται από καμιά χιλιάδα τρισεκατομμυριούχους που ελέγχουν την παγκόσμια οικονομία κι αποφασίζουν για το μέλλον μας, αλλά ο απλός κόσμος, πιστεύει πως αβποφασίζει ο ίδιος μέσω των εκλογών, νάναι καλά η εκπαίδευση της αμάθειας.
    Ευτυχώς οι κόρες μου, έχουν κατανοήσει την απάτη.

    β- Κοίτα, ωραία είναι τα σκιτσάκια αλλά ανώδυνα, και δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, πόσο μάλλον το προσφυγικό- μεταναστευτικό, που είναι καί περίπλοκο καί ελεγχόμενο-κατευθυνόμενο από τις χώρες που ελέγχουν τον κόσμο. Έχεις σκεφτεί, γιατί ρισκάρουν την ζωή τους οι πρόσφυγες για να έρθουν στην αλόθρησκη Ευρώπη, και δεν πάνε στις παμπλουτες ομόθρησκες διπλανές χώρες του κόλπου;

  283. Stefanos said

    Αν και ο Σαραντάκος με το κείμενό του βάζει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση, είναι εντυπωσιακός ο λόγος του αριστερίστικου ταλιμπανισμού που κατακλύζει τα σχόλια. Μετά τον οχετό επί των πτωμάτων τον Ιανουάριο του 2015 περί «ισλαμοφοβίας» του Σαρλί, τις μανιχαϊστικές «αναλύσεις» περί «κακιάς Δύσης που θερίζει θύελλες», τους συμψηφισμούς, τις ακροβασίες με αποκορύφωμα το επικό άρθρο του Unfollow για τον «διαφωτισμό της ΙΣΙΣ» κλπ βρήκαμε το νέο ατόπημα της Σαρλί που «εκφράζει την άνοδο της ισλαμοφοβίας στη Δύση».
    Αν είχαν μπει στον κόπο να δουν κάτω από ποιο πλαίσιο/τίτλο είναι το σκίτσο του Riss, δε θα χρειαζόταν η συζήτηση περί πρώτης και δεύτερης ανάγνωσης. Η στήλη τιτλοφορείται με ειρωνεία «la France c’est pas c’qu’on dit» (στίχοι του Michel Sardou που έχει κατηγορηθεί για ρατσισμό και αντιδραστικές απόψεις) και έχει τέσσερα σκίτσα, τα οποία αναφέρονται όλα στην κοινή γνώμη στη Γαλλία. Ένα από τα τέσσερα είναι το κακόγουστο (κατά τη γνώμη μου) σκίτσο με τον Αϊλάν. Μόνο μια, λοιπόν, είναι η ανάγνωση για τους αναγνώστες του εντύπου (και όχι για τους περιστασιακούς σχολιαστές που έχουν άποψη για όλα και κόβουν και ράβουν για να βγάζουν βολικά συμπεράσματα): Η ανάγνωση είναι ακριβώς αυτή που περιγράφει ο Νικοκύρης, και πρέπει να είσαι ή πολύ μπουνταλάς ή κακά πληροφορημένος ή σοσιαλμιντιάκιας του συρμού για να μη το καταλαβαίνεις. Πρόθεση του Riss είναι να σατιρίσει (προκλητικά, χυδαία, αποτυχημένα, εδώ σηκώνει συζήτηση) την υποκρισία της γαλλικής κοινής γνώμης. Στο ίδιο πλαίσιο είναι και τα υπόλοιπα σκίτσα του φύλλου σαρκάζοντας την προπαγάνδα «περί ενωμένης Γαλλίας»: π.χ. ο διαδηλωτής ενάντια σε ένα πρότζεκτ τύπου Σκουριές (ένα αεροδρόμιο σε ένα δάσος στη Βρετάνη) τρομαγμένος απέναντι στον μπάτσο με τη λεζάντα από πάνω τους «όλοι ενωμένοι». Φυσικά οι φανατικές βεβαιότητες κάποιων αριστεριστών στην Ελλάδα τους εμποδίζουν να δουν τα δεδομένα στο πραγματικό τους πλαίσιο. Όλα φιλτράρονται μέσα από το «αν δεν είσαι μαζί μας, είσαι εχθρός μας». Και για αυτούς ο Σαρλί είναι προ καιρό εχθρός, αφού τα βάζει με τον Αλλάχ και τους πιστούς του και παράγει ισλαμοφοβικό λόγο…
    Ο Riss έχει κάνει πολύ πιο κακόγουστα σκίτσα στη βάση της πρόκλησης. Στο ίδιο φύλλο έχει ένα σκίτσο με τα υποσιτισμένα παιδιά της Μαντάλα να κρατάνε πλακάτ «Je suis Charlie». Εξίσου σκληροί πάντως ήταν σε σκίτσα και με τους νεκρούς συναδέρφους τους. Μια συζήτηση περί του τι είναι χυδαίο ή κακόγουστο (κάτι εντελώς υποκειμενικό) θα ήταν ενδιαφέρουσα αλλά οι αστειότητες ορισμένων περί ρατσισμού και αντιμεταναστευτικού μένους του Charlie Hebdo είναι ενδεικτικό του πολιτικού λόγου ενός κομματιού της εντόπιας αριστεράς απέναντι σε πολύ σύνθετα ζητήματα, τα οποία δεν είναι άσπρο-μαύρο.

    Ριξτε μια ματιά και σε αυτά:

    http://rue89.nouvelobs.com/2016/01/14/dessin-charlie-hebdo-lettre-a-riss-bons-soins-dinternet-262821

    http://leplus.nouvelobs.com/contribution/1469844-dessin-de-riss-dans-charlie-hebdo-la-violence-fait-partie-de-l-histoire-de-la-caricature.html

  284. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    286. » Έχεις σκεφτεί, γιατί ρισκάρουν την ζωή τους οι πρόσφυγες για να έρθουν στην αλόθρησκη Ευρώπη, και δεν πάνε στις παμπλουτες ομόθρησκες διπλανές χώρες του κόλπου; »

    Γιατί απλούστατα οι ομόθρησκοί τους πλούσιοι Αραπάδες δεν τους βάζουν μέσα!…
    ..αλλά γι’αυτό (πρέπει να) είναι διαφορετική η Ευρώπη απ’την Αραπιά. Τζάμπα περάσαμε Διαφωτισμό ,να ούμε;

  285. sarant said

    287 Είσαι ο πρώτος -και σ’ αυτό το ιστολόγιο αλλά και στη μπλογκόσφαιρα- που συνδέει το επίμαχο σκίτσο με την υπόλοιπη σελίδα του περιοδικού. Και βέβαια, δίκιο έχεις. όποιος δει ολόκληρη τη ρουμπρίκα δεν έχει ανάγκη δεύτερη ανάγνωση.

    Ίσως αδικείς τον Ζενάκο και το άρθρο περί διαφωτισμού, δεν ξέρω αν ήθελε να κάνει απολογία του τζιχαντισμού ή καταδίκη του διαφωτισμού. Όμως, είναι αλήθεια ότι υπάρχουν αρκετοί που θεωρούν πως οι τρελαμένοι ισλαμοφασίστες είναι αντιμπεριαλιστές, οπότε κατανάγκη και οι Σαρλίδες πρέπει να γίνουν ρατσιστές.

  286. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    287 – Χωρίς να παίρνω θέση αν έχεις δίκιο ή άδικο, σου λέω πως όσοι σχολιάσαμε στο νήμα, στην πλειονότητά μας σχολιάσαμε αυτό που μας έβαλε – έδειξε ο Νικοκύρης, και νομίζω πως με το γενικό συμπέρασμα που έβγαλες, κάνεις το ίδιο λάθος με αυτούς που κατηγορείς.

    288 – Κίντ, για πολλούς λόγους, περίμενα κάτι καλύτερο από σένα, ας είναι.

    «Γιατί απλούστατα οι ομόθρησκοί τους πλούσιοι Αραπάδες δεν τους βάζουν μέσα!»
    Εσένα όμως σ΄έβαλαν, όπως και εκατομμύρια Ινδούς Πακιστανούς και Αφρικανούς κλπ, ως επι το πλείστον αλόθρησκους σαν κι εσένα, άρα δεν είναι τόσο απλό όπως το παρουσιάζεις. Εξάλλου ούτε εδώ τους βάζουν μέσα, πνίγονται οι άνθρωποι, κι όσοι γλυτώνουν, τους μαντρώνουν σαν τα ζώα, παρ΄όλα αυτά εξακολουθούν να έρχονται, το ερώτημα, είναι ποιός και γιατί τους προωθεί προς τα εδώ, γιατί μόνοι τους δεν γίνεται να έρθουν.

    «.αλλά γι’αυτό (πρέπει να) είναι διαφορετική η Ευρώπη απ’την Αραπιά. Τζάμπα περάσαμε Διαφωτισμό ,να ούμε;» Να σου θυμίσω πως η διαφωτισμένη Ευρώπη μαζί με την χώρα της ελευθερίας, έχουν κάνει δύο παγκοσμίους πολέμους, έχουν εξολοθρεύσει εκατομμύρια ανθρώπους στα διαφωτισμένα κρεματόρια, έχουν ρίξει ατομικές βόμβες σε αμάχους, έχουν διαμοιράσει την Αφρική απομυζώντας τον πλούτο της, καταδικάζοντας τους κατοίκους της σε λιμοκτονία, ελέγχουν τα πετρέλαια των «αραπάδων» διέλυσαν το Ιράκ, χρηματοδοτούν τους τζιχαντιστές και βομβαρδίζουν την Συρία δημιουργώντας εκατομμύρια προσφύγων, όντως τα άξιζε τα λεφτά του ο διαφωτισμός.
    Εκείνο όμως που «μοι προκαλεί αλγεινήν εντύπωσην»(χαμόγελο) είναι που ενώ οι διαφωτισμένοι ευρωπαίοι (βλέπε Γερμανοί) σου κατέστρεψαν την ζωή, σφάζοντας την Κύπρο στο γόνατο για να τις κλέψουν τα μαύρα ρωσικά κεφάλαια, για να τα κάνουν λευκά περιστέρια στις χρεοκοπημένες τράπεζές τους, κι οι Αραπάδες όπως τους λές, σου πρόσφεραν δουλειά για να χτίσεις ό,τι σου γκρέμισαν οι διαφωτισμένοι, εσύ μιλάς υποτιμητικά για τους τελευταίους. Καλαμπούρι; άγνοια; ή αχαριστία; όσοι μας βοηθούν, αξίζουν τουλάχιστον τον σεβασμό μας, όχι;

  287. aerosol said

    «το να πεις ότι το Charlie Gebdo είναι ρατσιστικό, είναι λυπηρό.» Το να το πείς χαζό όμως, είναι η πραγματικότητα»
    Εδώ βλέπω μια θεμιτή κριτική. Θεμιτή όχι με την έννοια πως «συμφωνώ άρα την βρίσκω θεμιτή» αλλά πως διακρίνει ξεκάθαρα την διαφορά. Μπορεί το Σαρλί να έχει μια ακαθόριστη, αφελή, μικροαστική στάση παρά τον άερα που θέλει να αποπνέει; Ναι, μπορεί, κάλλιστα. Ελλειπές πολιτικό υπόβαθρο; Ναι, δεν είναι γκουρού των απανταχού αριστερών (ή «αριστερών» όπως πολλοί γνώστες του… αυθεντικού αγαπούν να γράφουν!).

    Το χάος που διαχωρίζει αυτή την κριτική από το «ο τύπος που πυροβολήσανε και του φάγανε τους φίλους για παρόμοια σκίτσα είναι μανιακός του χαβαλέ και της αυτοπροβολής» είναι η παρανοϊκή δαιμονοποίηση του φαντασιακού αντιπάλου της δεύτερης περίπτωσης. Είναι αυτό που συμβαίνει όταν δεν αφήνεις τα γεγονότα να σου χαλάσουν την φαντασίωση και αντλείς ταυτότητα από το «εμείς κι αυτοί» που σου προσφέρουν κάποιες ανόητες διαμάχες.

    Στο μεταξύ, στο Safe European Home που κατοικούμε, η ανατολική Ευρώπη είναι ως επί το πλείστον στα χέρια φασιστών, τα ανοιχτά σύνορα του Σέγκεν έχουν ψιλοκαταργηθεί, η προστασία καταθέσεων (δεν με νοιάζει αλλά αυτό πονάει περισσότερους) επισήμως είναι κούφια λόγια και στην Δύση κατασκευάζεται μια μισανθρωπική συναίνεση. Παρεπιφτού, όσο μπορώ να το παρακολουθήσω, στην Κολωνία οι «εκατοντάδες παρενοχλήσεις και βιασμοί» καταλήγουν στο να ερευνά η αστυνομία… ΔΥΟ (2) περιπτώσεις; Αληθεύει;
    Ω, μα όλα αυτά είναι σύμπτωση, πώς ανακατεύω το ένα με το άλλο κλπ, κλπ!

  288. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    290. Kαθόλου υποτιμητικά δεν μίλησα για τους Αραπάδες. Εσύ κρίνεις μάλλον εξ ιδίων τα αλλότρια. Βεβαίως και τους τιμώ για το ψωμί που βγάζω εδώ ,αλλά δεν θα τυφλωθούμε κιόλας και θα παραβλέψουμε την «ελλιπή» σε σχέση με την -ακομα κι όπως κατάντησε!- Ευρώπη, σε θέματα δικαιωμάτων ,δημοκρατίας ,ισοπολιτείας και τα ρέστα.

  289. Stefanos said

    289 – Είτε το κάνει ο Ζενάκος για το ένα είτε για το άλλο οι συλλογιστικές ακροβασίες είναι δίχως προηγούμενο στο περιοδικό.

    Καλό θα ήταν ίσως να ανέβει ως προσθήκη στο κείμενο σας το σκίτσο του Riss μαζί με όλη τη στήλη για να ξεδιαλυθούν τα περί ρατσισμού του Σαρλί και «υιοθέτησης ξεχειλισμένου ακροδεξιού μίσους» (όπως έγραψε η Ψαρρά στην ΕΦ.ΣΥΝ). Αν θέλετε σας στέλνω μια φωτογραφία της σελίδας.

    290 – Υπάρχει κόσμος (ευτυχώς) που σχολιάζει στο νήμα προβληματισμένος και έτοιμος να δεχτεί την οπτική του Νικοκύρη ή να την αμφισβητήσει με επιχειρήματα χωρίς κραυγές. Για παράδειγμα, λες στο 249 ότι θα έπρεπε εφόσον απευθύνονται σε μεγάλο κοινό να είναι πιο σαφείς και να μην έχουν υπονοούμενα και δεύτερες αναγνώσεις. Αυτό είναι ένα επιχείρημα προς συζήτηση (αν και ξανατονίζω ότι το σκίτσο παρουσιάστηκε στα μίντια αποκομμένο από τον υπέρτιτλό του και τα άλλα 3 καρέ που το συνοδεύουν).
    Από την άλλη υπάρχει κόσμος που έρχεται με βεβαιότητες να ξεσπαθώσει κατά των Σαρλίδων χωρίς να μπει στον κόπο να ελέγξει σε τι πλαίσιο είναι το σκίτσο, κάτι που θα έπρεπε να το κάνει στην περίπτωση που αμφισβητεί την οπτική του Νικοκύρη. Σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία αναφερόμουν. Οι περισσότεροι από αυτούς, εδώ ή στα μίντια (σόσιαλ και μη), όπως π.χ. η Ψαρρά, το κάνουν για να υποστηρίξουν/ενδυναμώσουν τις βεβαιότητές τους (είναι χαρακτηριστικό ότι η Ψαρρά στο άρθρο της για το σκίτσο του Riss λέει «Θυμίζουμε ότι λίγο μετά το δολοφονικό χτύπημα στο «Σαρλί» γράφαμε ότι…», ευλογώντας τα γένια της για την συνεπή στάση της στην αποκάλυψη των ρατσιστών του Σαρλί από την πρώτη στιγμή).

  290. Κουνελόγατος said

    291. Μα κι εσύ τι ανακατεύεις τώρα; Φυσικά και είναι σύμπτωση κι εσύ κακοπροαίρετος.

  291. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    291 – Aerosol, η κριτική μου για το σκίτσο, όπως είπα και στον Στέφανο στο 287, αρχίζει και τελειώνει σ΄αυτό που μας έβαλε-έδειξε ο Νικοκύρης, ούτε γαλλικά ξέρω, ούτε γνώριζα το περιοδικό πρίν την δολοφονία των συντακτών του. Βέβαια σε καμία περίπτωση δεν συμμερίζομαι τα συμπεράσματα που έβγαλαν οι «αριστεροί» φυσικομπετατζήδες ψυχολόγοι. Πάντως τα ερωτήματα της Αντζελίκ Κουρούνη δεν μου φαίνονται ανόητα, το αντίθετο, και αμφιβάλω όσοι τα θεωρούν ανόητα, αν έχουν έρθει σε επαφή, δουλέψει, συνεργαστεί με χιλιάδες μετανάστες στην Ελλάδα από το 90 και μετά, ή έχουν οικογενειακές σχέσεις με αρκετούς από αυτούς, όπως εγώ. Για τις παρενοχλήσεις και τους βιασμούς από μετάναστες δεν ήταν ρητορικό το ερώτημά μου, πραγματικά δεν ξέρω, και περίμενα μια απάντηση από όσους ζούν έξω που μάλλον γνωρίζουν καλύτερα. Από την εδώ εμπειρία μας πάντως, υπήρχε μεγάλη αύξηση, καί όταν «εισέβαλαν» οι Αλβανοί, καί μετά το 2006 που άρχισαν να έρχονται κατά κύριο λόγο οι μουσουλμάνοι. Αυτό δεν κάνει βέβαια όλους τους μετανάστες- πρόσφυγες βιαστές, (κάτι που βολεύει τον ευρωπαίκό φασισμό που κυβερνά την Ε,Ε) δεν παύει όμως να είναι ενα υπαρκτό πρόβλημα, που αντιμετωπίζουν κατά κύριο λόγο οι γυναίκες. Και για να το θέσω αλλιώς, πόσοι θα άφηναν τις κόρες τους να περάσουν αργά την νύχτα μόνες τους (ακόμα και τώρα) από τον άγιο Παντελεήμονα; εγώ πάντως όχι. Το όλο θέμα όμως δύσκολα το λές σύμπτωση (χαμόγελο).

    Υ.Γ – Όλη η Ευρώπη είναι στα χέρια των φασιστών, ειδικά μετά από την καθιέρωση του ευρώ. Ο Ντράγκι αποφασίζει για μάς, αλλά δεν εκλέγεται από εμάς, όσο για την προστασία των καταθέσεων, όσοι έχουν, αν ψάξουν λίγο περισσότερο σε βάθος, θα χάσουν την Γή κάτω από τα πόδια τους, ΧΑΟΣ.

  292. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    292 – Μπορεί να έχεις δίκιο, προφανώς αμα τους αποκαλούσες Άραβες θα τους υποτιμούσες. Τα άλλα που λές, δεν απαντούν στο ερώτημα, γιατί έρχονται εδώ οι πρόσφυγες.

  293. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    293 – Δεν διαφωνούμε επί της ουσίας.

  294. Pedis said

    Ο προτιμητέος προορισμός των προσφύγων, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία από συνεντεύξεις στα χοτ σποτ και στα κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας, θα ήταν χώρες όπως η Ινδία, επειδή εκεί τα μεροκάματα είναι χαμηλά και κατά συνέπεια μετανάστες με απαιτήσεις και φιλοδοξίες που ξεκουβαλιώνται για να δείξουν τι αξίζουν θα τα αύξαναν κι έτσι θα καθιστούσαν την ινδική οικονομία πιο απαιτητική, πλουσιότερη και περισσότερο ανταγωνιστική.

    Όμως, έχουν κι άλλες προσφορές. Ιδιαίτερα, έχουν πειστεί να δοκιμάσουν την τύχη τους στην Ευρώπη λόγω της γνωστής συστηματικής και έντιμης συνεισφοράς της ευρωπαικής αριστεράς, των σοσιαλιστών κι άλλων προοδευτικών-δημοκρατικών κινημάτων στην ανθρωπιστική πολιτική της ΕΕ, αλλά, κι αυτό είναι σημαντικότερο, από τη στροφή της λαικής δεξιάς στις πούρες αρχές του ευρωπαικού ουμανισμού που οδήγησε στο σημείο να ξεπεράσει τις ντροπές ακόμη και η κ. Μέρκελ και να βγάλει σέλφι με πρόσφυγες. Έπειτα, γνωρίζουν και τη μικρή αλλά σημαντική, έντιμη, απλή, ζεστή, ανθρώπινη, ηθική υποστήριξη που τους προσφέρουν αντισυμβατικές αντιρατσιστικές ομάδες και κύκλοι με επιρροή στα γράμματα και στις τέχνες. (Μερικοί, οι γαλλομαθείς Λιβανέζοι και Σύριοι, γνωρίζουν ήδη το σαρλί εμπντό, και αυτές τις μέρες από τη Λέσβο έχουν ήδη σταλεί επιστολές συμπαράστασης στον Ριςς.)

  295. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    293 Στείλε το αν σου είναι εύκολο, στο sarantπαπάκιpt.lu

  296. Υάλτις said

    Ενα θεμελιώδες ερώτημα που υποβόσκει στη συζήτηση μας ειναι,
    Το καλιτεχνικό δημιούργημα θα κρίνεται μόνο του,η θα πρέπει να λαμβάνουμε υπ οψίν μας και το ποιόν του δημιουργού του;

  297. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    300- Όλα τα καλλιτεχνικά δημιουργήματα, μετά την έκθεσή τους στο κοινό, αυτονομούνται από τον δημιουργό τους, και /θεωρητικά/ κρίνονται αναλόγως.
    Το θεμελιώδες ερώτημα για μένα, είναι γιατί γίνονται σεξουαλικές επιθέσεις στον 21ο αιώνα;

  298. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    296. Αραπάδες και Άραβες είναι ταυτόσημες λέξεις.Απλώς το Αραπάδες είναι πιο λαϊκό και παλιότερο. Αν δεν ξέρεις καλά ελληνικά, δε φταίω εγώ. Να ανοίγουμε και κανα βιβλιαράκι, κανα λεξικούλι, …όχι μόνο Τουβού, Σαραντάκο και Φόρεξ…

  299. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    300. Ενδιαφέρον ερώτημα ,χωρίς εύκολη μονοσήμαντη απάντηση θεωρώ. Εξαρτάται μάλλον από το ποιόν του δημιουργού σε συνάρτηση με το μέγεθος του δημιουργήματος. Ας πούμε, δεν είναι εύκολο να κρίνεις τις ελαιογραφίες του Αδόλφου χωρίς να ξεχνάς -έστω υποσυνείδητα- το πόσο τέρας ήταν ο δημιουργός τους. Απ’την άλλη ,κανείς δεν ασχολείται με το πόσο τομάρια ή πόσο παιδιά μαλάματα ήταν ο Μιχαήλ Άγγελος ή ο Τιτσιάνο ας πούμε. Υπάρχει βέβαια και ο γίγας Νταλί. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που δεν έμεινε εκστατικός μπροστά σε τουλάχιστον ένα δημιούρημά του, κι ας ήξερε πως ήταν φασιστόμουτρο του κερατά. 🙂

  300. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    296. Όσο για το γιατί έρχονται εδώ οι πρόσφυγες ,μια ματιά σε έναν χάρτη θα σε διαφωτίσει…

  301. 300 και 301

    Συμφωνώ με το Λάμπρο. Και προσθέσω πως καλό είναι να τα κρίνουμε μέσα στο πλαίσιο της εποχής τους.

    Το ερώτημα που θέτει ο Λάμπρος είναι δύσκολο: κυρίως γιατί περισσεύει η τεστοστερόνη και βασιλεύει η στέρηση.

  302. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Θεωρητικά ξέρουμε το ταυτόσημον αλλά αράπης είναι για μένα ακόμη ο άραβας μεν αλλά ο με μαύρο δέρμα. Χάριν γλωσσικής ισότητας λες να φωνάζω Άραβα καμιά φορά το σκυλάκο τον Αράπη; 🙂

  303. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    302 – Eντάξει Κίντ, ευχαριστώ για την επεξήγηση, και θα ακολουθήσω την συμβουλή σου για το λεξικούλι.

    304 – Έριξα μια ματιά στον χάρτη, αλλά δεν με διαφώτισε, πάλι βρήκα τις πλούσιες αραβικές χώρες του κόλπου πιο κοντά από τις βορειοευρωπαϊκές, ακόμα κι απ΄την Ελλάδα, και το ταξίδι εκεί, πιο φτηνό, πιο εύκολο, και απείρως πιο ακίνδυνο από αυτό που κάνουν, την κοινή σε γενικές γραμμές κουλτούρα την αφήνω απ΄έξω. Κάτι δεν μου κάθεται καλά, μου έχει γίνει έμμονη ιδέα, πως κάποιοι που αγαπούν την ελευθερία και την δημοκρατία, τους κατευθύνουν στην Ευρώπη, για περίεργους γεωπολιτικούς (βλέπε οικονομικούς) λόγους, αλλά μπορεί να κρατάω και τον χάρτη ανάποδα, άλλωστε ως γνωστόν, δεν μου κόβει και πολύ.

  304. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «..άλλωστε ως γνωστόν, δεν μου κόβει και πολύ.»
    Aυτό ξαναπέστο!

  305. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    305 β – Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα Σκύλε, αφού είναι δεδομένο πως η σεξουαλική στέρηση τρελαίνει τους ανθρώπους γιατί συμβαίνει αυτό; ποιόν εξυπηρετεί; και γιατί οι άνθρωποι δεν αντιδρούν; (τρία τα ερωτήματα τελικά-χαμόγελο).

  306. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    308 – Άλλωστε ως γνωστόν, δεν μου κόβει και πολύ.

  307. Υαλτις said

    η ακόμα χειρότερα ,Αν το συγκεκριμένο σκιτσο δεν ήταν δημοσιευμένο στο Σαρλί Εμπντό ,αλλα ηταν δημιούργημα ενος ‘κακκιτέχνη»(καλο ε;) της Χρ,ΑΥΓΗς και το δημοσίευαν στην ιστοσελίδα τους .
    τότε?

  308. Υαλτις said

    Edit για το 303

  309. Το Σαρλί απαντάει για το σχέδιο του μικρού Αϊλάν

    https://lascapigliata.wordpress.com/2016/02/09/%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%BB%CE%AF-%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%87%CE%AD%CE%B4%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B9%CE%BA/

  310. Βάγια said

    Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι, όπως κάθε τι που βασίζεται στο σοκάρισμα του αναγνώστη, το συγκεκριμένο «χιούμορ» δεν μ’ άρεσε. Θεωρώ ότι πρέπει να είσαι θετικά προκατειλλημένος για να κάνεις δεύτερη ανάγνωση, ενώ πολλοί ίσως να μείνουν στο επιφανειακό του θέματος.
    Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι δεν πρέπει να υπάρχει λογοκρισία. Αν δεν υπάρχει λογοκρισία, εμφανίζεται γρήγορα και η αντίθετη άποψη/κριτική, ενώ αν υπάρχει δεν εμφανίζεται τίποτε, πράγμα που ίσως είναι πιο επικίνδυνο, καθώς τα ρατσιστικά αισθήματα δεν σβήνουν, απλώς καλύπτονται και μπορεί να ξεσπάσουν απότομα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: