Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ποιήματα για τη μέρα των ερωτευμένων

Posted by sarant στο 14 Φεβρουαρίου, 2016


Του αγίου Βαλεντίνου σήμερα, η μέρα των ερωτευμένων -και μπορεί να’ναι ξενόφερτος ο άγιος, και απροκάλυπτα εμπορικό σκοπό να είχε η δημιουργία του εθίμου, αλλά θαρρώ πως τώρα πια έχουν ριζώσει, θα’ναι μια γενιά περίπου που γιορτάζουμε και στην Ελλάδα τις 14 Φεβρουαρίου, παναπεί υπάρχει πια παράδοση.

Την παράδοση αυτή, περιέργως, το ιστολόγιο δεν την έχει τιμήσει, δηλαδή δεν έχουμε αφιερώσει άρθρο στην ημέρα -μόνο πέρυσι, που έπεφτε Σάββατο, είχα τιτλοφορήσει «ερωτοχτυπημένα» τα μεζεδάκια της ημέρας. Ας επανορθώσω.

Αν ήταν μια καθημερινή μέρα, ίσως θα άξιζε να ψάξει κανείς σε έντυπα της δεκαετίας του 80 να δει ποιες ήταν, τότε, οι εντυπώσεις από τα πρώτα βήματα του γιορτασμού του αγίου Βαλεντίνου στη χώρα μας. Είναι όμως Κυριακή, μέρα που βάζουμε λογοτεχνικό υλικό, οπότε θα βάλουμε ποιήματα για τη μέρα των ερωτευμένων, ερωτικά ποιήματα δηλαδή.

Έγραψα «θα βάλουμε» και το εννοώ. Εγώ θα βάλω ένα-δυο, για φώλι, κι εσείς θα προσθέσετε (ή δεν θα προσθέσετε) όποιο ή όποια σας αρέσουν.

Και ξεκινάω, καθόλου πρωτότυπα, με το «Σ’ αγαπώ» της Μυρτιώτισσας.

Σ’ αγαπώ!

Σ’ αγαπώ· δεν μπορώ
τίποτ’ άλλο να πω
πιο βαθύ, πιο απλό,
πιο μεγάλο!

Μπρος στα πόδια σου εδώ
με λαχτάρα σκορπώ
τον πολύφυλλο ανθό
της ζωής μου.

Ω μελίσσι μου, πιες
απ’ αυτόν τις γλυκές,
τις αγνές ευωδιές
της ψυχής μου!

Τα δυο χέρια μου, να!
στα προσφέρω δετά
για να γείρεις γλυκά
το κεφάλι,

κι η καρδιά μου σκιρτά
κι όλη ζήλια ζητά
να σου γίνει ως αυτά
προσκεφάλι!

Και για στρώμα, Καλέ,
πάρε όλην εμέ,
σβήσ’ τη φλόγα σ’ εμέ
της φωτιάς σου,

ενώ δίπλα σου εγώ
τη ζωή θ’ αγρικώ
να κυλάει στο ρυθμό
της καρδιάς σου…

Σ’ αγαπώ· τι μπορώ,
Ακριβέ, να σου πω,
πιο βαθύ, πιο απλό,
πιο μεγάλο;

Φυσικά, το ξέρετε και το θυμάστε μελοποιημένο (και με αλλαγμένη τη σειρά στις στροφές) από τον Μεγάλο Ερωτικό, τον Μάνο Χατζιδάκι.

Ένα άλλο ερωτικό ποίημα που έχει μελοποιηθεί είναι, ακριβώς, το Ερωτικό. Ποίημα του αγαπημένου μου Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, που το μελοποίησε ο Νίκος Ξυδάκης και το απέδωσε έξοχα η Ελευθερία Αρβανιτάκη.

Το ποίημα:

Καημός, αλήθεια, να περνώ του έρωτα, πάλι, το στενό,
ώσπου να πέσει η σκοτεινιά, μια μέρα, του θανάτου,
στενό, βαθύ και θλιβερό, που θα θυμάμαι για καιρό,
τι μου στοιχίζει, στην καρδιά, το ξαναπέρασμά του.

Ας είναι, ωστόσο, τι ωφελεί; Γυρεύω πάντα το φιλί,
στερνό φιλί, πρώτο φιλί, και με λαχτάρα πόση!
Γυρεύω πάντα το φιλί, που μου το τάξανε πολλοί,
κι όμως δεν μπόρεσε κανείς, ποτέ, να μου το δώσει…

Ίσως, μια μέρα, όταν χαθώ, γυρνώντας, πάλι, στο βυθό,
και με τη Νύχτα, μυστικά, γίνουμε, πάλι, ταίρι,
αυτό τ’ ανεύρετο φιλί, που το λαχτάρησα πολύ,
σα μια παλιά της οφειλή, να μου το ξαναφέρει!

Το ποίημα δεν δημοσιεύτηκε όσο ζούσε ο ποιητής. Βρισκόταν στα χαρτιά που παρέδωσε ο κληρονόμος τού Λαπαθιώτη στον Άρη Δικταίο, το 1964, για να ετοιμάσει τη συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του. Καθώς το αντέγραφε ο Δικταίος, πρόσεξε πως υπάρχει ακροστιχίδα, δηλαδή τα πρώτα γράμματα κάθε στίχου σχημάτιζαν το όνομα Κώστας Γκίκας.

Όπως έχουμε ξαναγράψει, ο Κώστας Γκίκας από το Μενίδι ήταν ο μεγάλος έρωτας του Λαπαθιώτη -συνδέονταν ίσως από το 1925 και έως τουλάχιστον το 1937. Το ποίημα γράφτηκε το 1928.

Στο αρχείο Λαπαθιώτη στο ΕΛΙΑ δεν υπάρχει το χειρόγραφο του ποιήματος που είδαμε, όμως υπάρχει ένα άλλο ποίημα του Λαπαθιώτη με ακροστιχίδα, που είναι πολύ λιγότερο γνωστό -αξίζει λοιπόν να το δούμε σήμερα.

lap-gluk

 

Είναι γλυκοθλιμμένα τα ματάκια σου
Κι είναι η ψυχή μου τόσο πονεμένη!
Μέσ’ από το γλυκόλαλο χειλάκι σου
Ουράνιο μύρο αγάπης ανασαίνει…

Μακρυά σου τι με νοιάζει αν γλυκοχάραμα
Ροδίζει στα βουνά τα χρυσωμένα;
Αυγούλες κρυσταλλένιες και ολογάλανες
Τα μάτια σου μονάχα είναι για μένα!

Νύχτα και μέρα εγώ διψώ τη μέθη τους,
Είναι η ψυχή μου τόσο πονεμένη
Ολόγλυκα η λαχτάρα μου και η θλίψη μου,
Σαν ίσκιος, μ’ ένα γέλιο σου πεθαίνει!

Υγρά τα μάτια μου είναι από τα κλάματα…
Η νύχτες, τα φεγγάρια τα θλιμμένα,
Η θάλασσα, το φως, τα ροδοσύννεφα
Σιμά σου μοναχά, γλυκό τρελόπαιδο,
Λάμπουν και φέγγουν κι είναι ωραία για μένα!…

Η ακροστιχίδα είναι διπλή, πλεχτή. Οι μονοί στίχοι σχηματίζουν το όνομα ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ και οι ζυγοί το επώνυμο ΚΟΡΤΕΣΗΣ -είναι ο νεαρός από την Ίο με τον οποίο συνδεόταν ο Λαπαθιώτης από το 1906 ως το 1910 περίπου, δηλαδή σε ηλικία 18-22 χρονών.

Να προσέξουμε ότι ο τέταρτος στίχος από το τέλος είναι γραμμένος σύμφωνα την ορθογραφία της εποχής «Η νύχτες», αντί «Οι νύχτες», και δεν μπορούμε να τον εκσυγχρονίσουμε διότι χαλάει την ακροστιχίδα.

lap-nolisΣτην πίσω πλευρά του χαρτιού υπάρχει μια πλεγμένη υπογραφή:

ΝαπολέΩν ΛαπαθιώτΗΣ

Τα πέντε υπερμεγέθη γράμματα που επισκιάζουν τα άλλα τα μικρούτσικα σχηματίζουν το όνομα ΝΩΛΗΣ, που είναι κυκλαδίτικο υποκοριστικό του «Μανώλης» -και τον Γλέζο τον φωνάζουν έτσι στο χωριό του. Τέτοια παιχνίδια με πλεχτές υπογραφές κάνουν και σήμερα θαρρώ τα ερωτευμένα ζευγάρια -εγώ πάντως στον καιρό μου έκανα μερικά πολύ ωραία αλλά δεν τα έχω κρατήσει.

Έβαλα τρία ποιήματα, σειρά σας να βάλετε κι εσείς όσα και όποια σας αρέσουν, σε ελεύθερο ή παραδοσιακό στίχο, μελοποιημένα ή όχι!

 

Advertisements

116 Σχόλια to “Ποιήματα για τη μέρα των ερωτευμένων”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    και χέπι Βαλεντάιν ντέι,
    που λένε

  2. Γς said

    Έρως ανίκατε μάχαν! Έρως, ος εν μαλακαίς παρειαίς νεάνιδος εννυχεύεις…

  3. Η ΕΡΤ-2 πάντως διαφημίζει ότι για την ημέρα των ερωτευμένων προβάλλει απόψε το Senso του Βισκόντι. Με τον ελληνικό του τίτλο όμως: «Έτσι τελείωσε μια μεγάλη αγάπη». Πάρτην στο γάμο σου… 🙂

  4. atheofobos said


    Η Μάτση Χατζηλαζάρου διαβάζει το ποίημά της «Αντίστροφη αφιέρωση» που έγραψε λίγο πριν τον θάνατό της το 1987. Το εξαιρετικό και σπαρακτικό αυτό ποίημα μπορεί να διαβαστεί σαν μια ανεπίδοτη επιστολή προς τον Ανδρέα Εμπειρίκο, που είχε πεθάνει 10 χρόνια πριν και με τον οποίο υπήρξαν παντρεμένοι μεταξύ 1938-1943.
    Σχετικά για αυτή την γυναίκα με την έντονη προσωπικότητα και την έντονη ζωή έχω γράψει το ποστ:
    Η ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΜΠΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΤΣΗ ΧΑΤΖΗΛΑΖΑΡΟΥ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2008/05/blog-post_18.html

  5. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Βλέπω το σώμα σου ,μελένιο κρίνο
    κι από τα μάτια σου το δάκρυ πίνω
    μπρος στην αγάπη μας,φύση ωχρειάς!
    Γαμιέται ο θρύλος κι ο Πειραιάς

  6. Σαίξπηρ, σονέτο 42 (μετάφραση Ρώτα-Δαμιανάκου) – μονοτονισμένη ἔκδοση καὶ τὴ σέβομαι:

    Το πως την έχεις δεν είναι όλος μου ο καημός,
    κι όμως μπορώ να ειπώ πως μου ήταν ακριβή,
    μα το πως σ’ έχει αυτό ‘ναι ο πόνος μου ο τρανός,
    χαμός αγάπης που με βρίσκει στη σφαγή.

    Προδότες της αγάπης, να πώς η ίδια συχωράει:
    την αγαπάς, τι ξέρεις πως εγώ την αγαπώ,
    κι αυτή για χάρη μου ίσα ίσα τόσο μ’ απατάει
    που δίνεται για χάρη μου στον φίλο που έχω εγώ.

    Αν σε χάνω, η αγάπη μου κερδίζει αυτό που χάνω,
    κι αν χάνω αυτήν, ο φίλος μου βρίσκει ό,τι χάνω εγώ,
    οι δυο αλληλοβρέθηκαν, μεμιάς τους δυο τους χάνω
    κι οι δυο τους και για χάρη μου μού βάλαν τον σταυρό.

    Μα τούτη είν’ η χαρά μου, με τον φίλο μου είμαστε ένα
    γλυκιά αυταπάτη κι έτσι αυτή αγαπάει μόνον εμένα.

    Καὶ φυσικὰ ὸ αἰώνιος στίχος:
    Με όλ’ αυτά απόκαμα, δεν θέλω πια να ζήσω,
    μόνο που την αγάπη μου πεθαίνοντας θ’ αφήσω.

  7. sxoliko said

    Σ’ είχα και ψες κυρά στην αγκαλιά μου
    Και τα φιλιά μου πλια δεν τα μετρούσες
    Κι όλο άψυωνε το πάθος στην καρδιά μου
    Μα εσύ κλειστό το στόμα μου κρατούσες
    Πόθου καημός δεν τάραζε γλυκειά μου
    Τ’ αρμονικά σου φρένα ενώ ακουμπούσες
    Στα στήθη μου μες στα σωθικά μου
    Τη βαβούρα του ρούφουλα γρικούσες
    Τι εθέριεψε ο έρωτάς μου σαν τον τράφο
    Που σπάει την έπαρσή του και γκρεμίζει
    Τα φρύδια και δεν παύει να μανίζει
    Πριν ξεχειλίσει! Μονάχα στον τάφο
    Μου γράφει η μοίρα ανάπαψη να πάρω;
    Ω δυνατή είν’ η αγάπη σαν το χάρο.

    Κωνσταντίνος Θεοτόκης, Τα σονέτα, 16

  8. cronopiusa said

    Έρωτα εσύ

    Από το β΄στάσιμο της Μήδειας του Ευριπίδη, σε απόδοση Παντελή Πρεβελάκη. (Ψαριανός)-Μάνος Χατζιδάκις

    Καλή σας μέρα!!!

  9. cronopiusa said

    Απολυτίκιον Αγίου Βαλεντίνου

  10. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Happy Valentine’s day from Bahrain!

  11. ΚΑΒ said

    Ἅδιον οὐδέν ἔρωτος. Ἅ δ’ ὄλβια,δεύτερα πάντα
    ἐστίν. ἀπό στόματος δ’ ἔπτυσα καί τό μέλι.
    Τοῦτο λέγει Νοσσίς. Τίνα δ’ ἁ Κύπρις ούκ έφίλασεν,
    οὐκ οἶδεν τήνα γ’ ἄνθεα ποῖα ρόδα. 3ος αι. π.Χ.

    Τίποτε πιο γλυκό από τον έρωτα,
    όλα τ’ άλλα τ’ ωραία δεύτερα είναι.
    Και το μέλι ακόμη το φτύνω. Αυτά λέει η Νοσσίδα.
    Κι όποιος για την Αφροδίτη δεν τον νοιάζει
    δεν μποτεί να ξεχωρίσει τα ρόδα από τ’ αγκάθια.

    Ελεύθερη περίπου μετάφραση.

  12. Γς said

    Κι ο Αγιος Υάκινθος.
    Ο ορθόδοξος Αγιος Βαλεντίνος

    [που θέλει λίγο ρετους, είναι αλήθεια]

  13. Νίκος Κ. said

    Και οι υπερσυντηρητικοί έχουν καρδιά.

    Χθες δημοσιεύθηκε η είδηση του ξαφνικού θανάτου υπερσυντηρητικού δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, που αναμένεται να πυροδοτήσει πολιτική κόντρα Ομπάμα -ρεπουμπλικανικής Γερουσίας για τον έλεγχο του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι ο 79χρονος υπερσυντηρητικός δικαστής πέθανε από φυσικά αίτια σε ένα ράντσο όπου είχε πάει την Παρασκευή το βράδυ για να συμμετέχει σε ιδιωτικό πάρτι με περίπου 40 άλλους ανθρώπους.
    http://www.dailymail.co.uk/news/article-3445976/Associate-Justice-Antonin-Scalia-dies-natural-causes-luxury-Texas-resort-aged-79.html

    Το αν γιόρταζε τον Άγιο Βαλεντίνο δεν το γνωρίζω.

  14. Παναγιώτης Κ. said

    @5. Δεν θυμάμαι αν πρόκειται για τους ίδιους στίχους ή άλλους παρόμοιους θυμάμαι όμως πολύ καλά να τους λέει ο Γιάννης Καλαμίτσης με τον εξής πρόλογο: Φανατικός ΠΑΟΚτσής, θύρες και τα τοιαύτα, ερωτεύτηκε και αποφάσισε να απαρνηθεί τον παλιό εαυτό του οπότε την μέρα του Αγίου Βαλεντίνου ο έρωτας του γέννησε στιχάκι σαν και αυτό.

  15. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    14. Δεν είναι παοκτζήδικο το ποίημα. Άλλωστε οι παοκτζήδες είναι γιαλαντζί αντιολυμπιακοί. Παραρτηματάκι του γάβρου είναι.

  16. Πάνος με πεζά said

    Ένα σπάνιο, γαλλικό τραγούδι, αφιερωμένο από μένα στη σημερινή «επέτειο». Καλημέρες !

  17. Παναγιώτης Κ. said

    Έφη εδώ σε θέλω!Μπορείς να κορφολογήσεις από το απέραντο…μαντινοδολογικό περιβόλι κάποια άνθη για την σημερινή περίσταση; 🙂

    Να μη ξεχάσουμε και το δημοτικό τραγούδι για σήμερα. Εντάξει ;

  18. Παναγιώτης Κ. said

    Ωραίο το κινούμενο σχέδιο της Google !

  19. Καλλιόπη said

    Έρως και θάνατος
    του Λορέντζου Μαβίλη

    Με εκοίταξε ένα σούρουπο το Μάη,
    το μοσκοβολισμένο Μάη το μήνα,
    και η ματιά της για πάντα μού επρομήνα
    ευτυχία, που το ουδέν δεν πεθυμάει.

    Μα ο πόθος δε χορταίνει όσο κι α φάει,
    μες την καρδιά μου μπήγεται σα σφήνα·
    σα διψασμένη λυώνεται αλαφίνα
    η ψυχή όση γλύκα κι α ρουφάει.

    Μάγο, ανέσπερο φέγγος του θανάτου,
    εσύ, ναι, με γλυκιά παρηγορία
    πραΰνεις καθενός τα βάσανά του.

    Μες απ΄ την αλαβάστρινην υδρία
    ό,τι κι αν τάζεις δίνεις κιόλας, αφανίζεις
    την πεθυμιά, τους ύπνους αιωνίζεις.-

  20. sxoliko said

    Εβγάτε αγόρια ‘ς το χορό, κοράσια ‘ς τα τραγούδια,
    πέστε και τραγουδήσετε πώς πιάνεται γη αγάπη.
    Από τα μάτια πιάνεται, ‘ς τα χείλια κατεβαίνει,
    κι’ από τα χείλια ‘ς την καρδιά ριζώνει και δε βγαίνει.

    Δημοτικό

  21. sxoliko said

  22. Y. G. said

    4 – » Η Μάτση Χατζηλαζάρου διαβάζει το ποίημά της «Αντίστροφη αφιέρωση» που έγραψε λίγο πριν τον θάνατό της το 1987.»

    Εξαιρετικο. Μου θυμισε αυτη τη σκηνη απο την ταινια Πινα.

  23. Γς said

    Je t’aime je t’aime
    Oh oui je t’aime
    Moi non plus
    Oh mon amour
    Comme la vague irrésolue
    Je vais, je vais et je viens
    Entre tes reins
    Je vais et je viens
    Entre tes reins
    Et je me retiens

  24. sxoliko said

    Τι διαιωνίζει ο έρωτας

    Ένας μοχλός είναι η άνωση και κόβεις το νήμα
    ηρεμείς,
    πυκνώνεις δύναμη κι αντίσταση
    σε πήξη νηφάλια.
    Σε κατέχει μία βουλιμία. Τα δόντια, τα μάτια
    σε σπέρνουν σε θερίζουν πάλι και πάλι
    ώσπου ν’ ακούσεις τον κρότο
    πηγαίνεις ν’ ανοίξεις
    καθώς προχωρείς κι άλλοι κρότοι
    ανοίγεις: μία έγκυος
    λες: κλοτσάει τ’ άτιμο, καλός οιωνός
    θα την ξεγεννήσω να πάρω το κλοπιμαίο.
    Το έργο μου ήταν των νεκρών.
    Φλόγισα στην κοιλιά της το αμφιρρέπον σώμα
    το ‘θρεψα με το χρόνο τους.

    Ας δει τώρα το φως
    ένα ψόφιο παιδί
    ή ένα τέρας.

    Γιάννης Βαρβέρης

  25. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  26. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Kι ένα μικρό σύντομο του Χιλιανού ρομαντικού ποιητή Victor Odio de las Pescadocofres
    SENTIR
    Sentir que tu mano es mi caricia,
    sentir que tu sueño es mi deseo,
    que se joda la Leyenda y el Pireo!

  27. Γς said

    perastika

  28. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Ηλίθιε! Μην τολμήσεις να μου ξανααπευθυνθείς,γιατί ξέρω που μένεις!

  29. andam said

    Σάρκινος λόγος

    Τί όμορφη ποὺ εἶσαι.
    Μὲ τρομάζει ἡ ὀμορφιά σου.
    Σὲ πεινάω.
    Σὲ διψάω.
    Σοῦ δέομαι: Κρύψου, γίνε ἀόρατη γιὰ ὅλους, ὁρατὴ μόνο σ᾿ ἐμένα.

    Καλυμμένη ἀπ᾿ τὰ μαλλιά ὡς τὰ νύχια τῶν ποδιῶν μὲ σκοτεινὸ διάφανο πέπλο
    διάστικτο ἀπ᾿ τοὺς ἀσημένιους στεναγμοὺς ἐαρινῶν φεγγαριῶν.
    Οἱ πόροι σου ἐκπέμπουν φωνήεντα, σύμφωνα ἰμερόεντα.
    Ἀρθρώνονται ἀπόρρητες λέξεις.
    Τριανταφυλλιὲς ἐκρήξεις ἀπ᾿ τὴν πράξη τοῦ ἔρωτα
    Κάτω ἀπὸ τὴν κόκκινη ἀρκούδα ἐρωτευόμαστε ἀπέραντα,
    πέρα ἀπ᾿ τὸ χρόνο κι ἀπ᾿ τὸ θάνατο πέρα,
    σὲ μιὰ μοναχικὴ παγκόσμιαν ἕνωση.

    Τί ὄμορφη ποὺ εἶσαι.
    Ἡ ὀμορφιά σου μὲ τρομάζει.
    Καὶ σὲ πεινάω.
    Καὶ σὲ διψάω.
    Καὶ σοῦ δέομαι: Κρύψου.

    – Γιάννης Ρίτσος

  30. Γς said

    28:

    Ηλίθιε;;;;
    R U τόκιν το μι;

  31. Παναγιώτης Κ. said

    Γιατί στενοχωρείτε όλους εμάς που αγαπάμε και τους δυο σας; 😦

  32. Γς said

    Μα κι εγώ τον αγαπάω

  33. Παναγιώτης Κ. said

    Η Google έκανε αλλαγή στο κινούμενο. Έβαλε ένα άλλο λιγότερο… ευανάγνωστο.

  34. ΣΠ said

    Αγάπη
    Κώστας Ουράνης

    Δεν ωφελεί να καρτεράς όρθιος στην πόρτα του σπιτιού
    και με τα μάτια στους νεκρούς τους δρόμους στυλωμένα
    αν είναι να `ρθει θε να `ρθεί δίχως να νιώσεις από πού
    και πίσω σου πλησιάζοντας με βήματα σβησμένα

    θε να σου κλείσει απαλά, με τ’ άσπρα χέρια της τα δυο
    τα μάτια που κουράστηκαν τους δρόμους να κοιτάνε,
    κι όταν γελώντας να της πεις θα σε ρωτήσει:
    «Ποια είμ’ εγώ;»
    απ’ της καρδιάς στο σκίρτημα θα καταλάβεις ποια `ναι.

    Δεν ωφελεί να καρτεράς…Αν είναι να `ρθει θε να `ρθεί.
    Κλειστά όλα να `ναι, θα τη δεις άξαφνα μπρος σου να βρεθεί
    κι ανοίγοντας τα χέρια της πρώτη θα σ’ αγκαλιάσει.

    Ειδέ, κι αν έχεις ανοιχτή την πόρτα για να τη δεχτείς,
    και σαν φανεί τρέξεις σ’ αυτή κι εμπρός στα πόδια της συρθείς
    αν είναι να `ρθει θε να `ρθεί αλλιώς θα προσπεράσει.

  35. Γς said

    Je t’ aime

  36. cronopiusa said

  37. Παναγιώτης Κ. said

    @28. Το «ξέρω που μένεις» μου θύμισε ένα ωραίο που διάβασα στο hysteria.gr
    «Φίλε, με με πας κόντρα γιατί γνωρίζω τη μάνα σου και πόσα μαθήματα χρωστάς» 🙂

  38. Pedis said

    άσχετο μεν, σχετικό με τα σαλιαρίσματα δε δηλ. .. μπλιαχ και ξεφτίλα

  39. Παναγιώτης Κ. said

    Δεν λεξιλογήσαμε σήμερα.
    Τι σημαίνει το ρήμα «θιαμαίνομαι» που το συναντάμε στην Ήπειρο;
    Σημαίνει απορώ, σημαίνει και θαυμάζω.
    Επειδή όμως το κάθε… μάθημα για να εμπεδώνεται χρειάζεται και άσκηση το παρακάτω προσφέρεται ως τέτοια και είναι και …Αγιοβαλεντίνικο.

    Στα μάρμαρα, στα μάρμαρα
    βγήκα να σεργιανήσω
    βγήκα να δω τις όμορφες
    και πίσω να γυρίσω

    Θιαμαίνομαι, λογίζομαι
    το πως να τις μιλήσω

    Θιαμαίνομαι τον ουρανό
    που στέκει δίχως στύλο
    θιαμαίνομαι τις όμορφες
    που δεν με πιάνουν φίλο.

    (Παραδοσιακό Ηπείρου)

  40. Akyla said

    Όπου στέκομαι όπου πάω –
    θα σ’ το πω! –
    με το νου μου λέω: Δε σ’ αγαπώ.
    Σ’ αγαπ ά ω !..

    Μέσα στο -άω, μέσα στο -άω,
    πότε πως ουρλιάζει ένα σκυλί,
    πότε να στενάζη ένα φιλί
    γροικάω.

    Κι όπου στέκομαι, όπου πάω,
    τραγουδάω τον ίδιο το σκοπό –
    και ρωτιέμαι: Σ’ αγαπώ;
    Κι αποκρίνομαι: Όχι! Σ’ αγαπ ά ω !

    Κωστής Παλαμάς

  41. Νοτιος Κωλος said

    τετοια μερα..

    Λες μ’ αγαπάς, θες να παντρευτούμε
    λες μ’ αγαπάς, και μου δίνεις συμβουλές

    Πρώτα να τελειώσω το πανεπιστήμιό μου
    μετά να κάνω τη θητεία στο στρατό
    να πιάσω δουλειά σε κανένα γραφείο
    να παντρευτούμε να κάνουμε παιδιά

    Κι εγώ σ’ αγαπώ, γαμώ το Χριστό μου
    Κι εγώ σ’ αγαπώ γαμώ το Χριστό

    Λες μ’ αγαπάς, θες να παντρευτούμε
    λες μ’ αγαπάς, και μου δίνεις συμβουλές

    Πρώτα να πάω σε κανένα κουρείο
    να κόψω τα γένια, να κοντύνω τα μαλλιά
    να έρθω στο σπίτι να γνωρίσω το μπαμπά σου
    να σταματήσω και τα ναρκωτικά

    Κι εγώ σ’ αγαπώ, γαμώ το Χριστό μου
    Κι εγώ σ’ αγαπώ γαμώ το Χριστό

  42. Akyla said

    Απόψε θέλω η καρδιά μου να πιστέψει
    πως η γυναίκα το πουλάει το φιλί!..

  43. Akyla said

    Αν μπορούσα να ξαναζήσω τη στιγμή
    που η βόρεια γυναίκα των νότιων ονείρων μου είπε το ναι,
    αν μπορούσα ν’ ανακαλύψω το Παρίσι για δεύτερη φορά,
    αν μπορούσα ξανά να πρωτοδώ τη Βενετία –
    αν μπορούσα να επαναλάβω τέτοιες συγκινήσεις, θα χάριζα,
    σε όποιον ανόητο ήθελε να τα.φορτωθεί,
    τριάντα χρόνια ζωή, με σύζυγο, επάγγελμα κι αξιοπρέπεια!

    Χρίστος Τρύφωνας

  44. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Eμείς έχουμε πάντα το Παρίσι.

  45. gpoint said

    Παναγιώτη Κ. ΟΛΑ τα έξυπνα ποδοσφαιρικά συνθήματα ΠΑΟΚτσήδικη προέλευση έχουν, τα της Εθνικής συμπεριλαμβανομένων. Αλλοίμονο αν μπορούσν να καλοστιχοπλέξουν καμμένα μυαλά πασαλειμένα με αλοιφές για να τσουλάνε, με ιδιαίτερη προτίμηση στη βαζελίνη που δεν αφήνει κατάλοιπα

    Είχα την αίσθηση πως του Αγίου Βαλεντίνου δεν υμνούνται και οι ομοφυλόφιλοι έρωτες, πιθανόν λανθασμένη

  46. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    45β Τζη,όλοι οι έρωτες! πχ Σ΄ΑΓΑΠΑΟΚ 🙂

  47. gpoint said

    # 43 και άλλοι

    Για τον έρωτα ισχύει η φράση του Ντύλαν από το 64 : Don’t criticize what you can’t understand

  48. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σκύλε, τί λες; 🙂 🙂

  49. raf said

    Του έρωτα τα σίδερα
    φωτιά δεν τα λυγίζει
    μονάχα το πικρό φιλί
    που δυο καρδιές ραγίζει

    (Άλκης Αλκαίος, από «Του Έρωτα», μελοποίησε ο Σωκράτης Μάλαμας)

  50. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ΄αγάπησες

  51. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια! Επωφελούμαι που το εστιατόριο στην αρχαία Κόρινθο έχει γουήφι να πω ένα γεια!

  52. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες


    Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου

  53. 48 ❤

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    53. «Χίλιες ρακές» 🙂

    Ερωτόκριτος
    Κι ίντα δεν κάνει ο έρωτας

  55. agapanthos said

    Λοιπόν εγώ δεν είμαι το τσιράκι
    Του Αγίου Βαλεντίνου
    Άστοργα λόγια
    Μπορώ να υποσχεθώ
    Βρώμικους στίχους κάτω απ’ το φεγγαρόφωτο
    Γλώσσες μαστίγια
    Μικρόβια πυρκαγιές
    Ναυάγια δευτερολέπτων
    Μαυλιστικές διαδρομές
    Στη χώρα των νεκρών φαλλών
    Το άρωμα των θυμωμένων νυχτολούλουδων
    Το θάνατο

    Γιάννης Αγγελάκας

  56. Ανδρέας said

    Ερωφίλη
    Το Χορικό του Έρωτα

    Έρωτα που συχνιά σ΄ τσι πλια μεγάλους
    κι όμορφους λογισμούς κατοικημένος
    βρίσκεσαι, τσι μικρούς μισώντας τσ’ άλλους

    κ’ έτσι ‘σαι δυνατός και μπορεμένος,
    και τόση χάρη έχου τ’ άρματά σου,
    που βγαίνεις πάντα μ’ όλους κερδεμένος.

    Στω γυναικώ τ’ αμμάτια το θρονί σου
    κρατείς, κ’ εκ τα χιονάτα κι όμορφά τως
    προσώπατα πληθαίνει η μπόρεσή σου.

    Στα χρουσωμένα κείνα τα μαλλιά τους
    στα δροσερά τως στήθη τ’ ασημένια,
    στα κοραλένια χείλη τα γλυκιά τως,

    πέτεσαι ολημερνίς και μαραμένα
    τα μέλη να θωρείς συχνιά σ΄αρέσει,
    τ’ αμμάτια ταπεινά κι ανακλαημένα

    Έρωτα που συχνιά σ΄ τσι πλια μεγάλους
    κι όμορφους λογισμούς κατοικημένος
    βρίσκεσαι, τσι μικρούς μισώντας τσ’ άλλους

    κ’ έτσι ‘σαι δυνατός και μπορεμένος,
    και τόση χάρη έχου τ’ άρματά σου,
    που βγαίνεις πάντα μ’ όλους κερδεμένος.

  57. Μαρία said

    ΕΠΙΣΤΡΕΦΕ, ἐπίστρεφε, ἡ Σουλαμῖτις· ἐπίστρεφε, ἐπίστρεφε, καὶ ὀψόμεθα ἐν σοί, τί ὄψεσθε ἐν τῇ Σουλαμίτιδι; ἡ ἐρχομένη ὡς χοροὶ τῶν παρεμβολῶν. 2 ὡραιώθησαν διαβήματά σου ἐν ὑποδήμασί σου, θύγατερ Ναδάβ· ρυθμοὶ μηρῶν ὅμοιοι ὁρμίσκοις, ἔργον τεχνίτου· 3 ὀμφαλός σου κρατὴρ τορευτὸς μὴ ὑστερούμενος κράμα· κοιλία σου θημωνία σίτου πεφραγμένη ἐν κρίνοις· 4 δύο μαστοί σου, ὡς δύο νεβροὶ δίδυμοι δορκάδος· 5 ὁ τράχηλός σου ὡς πύργος ἐλεφάντινος· οἱ ὀφθαλμοί σου ὡς λίμναι ἐν ᾿Εσεβών, ἐν πύλαις θυγατρὸς πολλῶν· μυκτήρ σου ὡς πύργος τοῦ Λιβάνου σκοπεύων πρόσωπον Δαμασκοῦ· 6 κεφαλή σου ἐπὶ σὲ ὡς Κάρμηλος, καὶ πλόκιον κεφαλῆς σου ὡς πορφύρα, βασιλεὺς δεδεμένος ἐν παραδρομαῖς. 7 τί ὡραιώθης καὶ τὶ ἡδύνθης ἀγάπη, ἐν τρυφαῖς σου; 8 τοῦτο μέγεθός σου, ὡμοιώθης τῷ φοίνικι καὶ οἱ μαστοί σου τοῖς βότρυσιν. 9 εἶπα· ἀναβήσομαι ἐπὶ τῷ φοίνικι, κρατήσω τῶν ὕψεων αὐτοῦ, καὶ ἔσονται δὴ μαστοί σου ὡς βότρυες τῆς ἀμπέλου καὶ ὀσμὴ ρινός σου ὡς μῆλα 10 καὶ ὁ λάρυγξ σου ὡς οἶνος ὁ ἀγαθός, πορευόμενος τῷ ἀδελφιδῷ μου εἰς εὐθύτητα, ἱκανούμενος χείλεσί μου καὶ ὀδοῦσιν. 11 ᾿Εγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου, καὶ ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ ἐπιστροφὴ αὐτοῦ. 12 ἐλθέ, ἀδελφιδέ μου, ἐξέλθωμεν εἰς ἀγρόν, αὐλισθῶμεν ἐν κώμαις· 13 ὀρθρίσωμεν εἰς ἀμπελῶνας, ἴδωμεν εἰ ἤνθησεν ἡ ἄμπελος, ἤνθησεν ὁ κυπρισμός, ἤνθησαν αἱ ροαί· ἐκεῖ δώσω τοὺς μαστούς μου σοί. 14 οἱ μανδραγόραι ἔδωκαν ὀσμήν, καὶ ἐπὶ θύραις ἡμῶν πάντα ἀκρόδρυα, νέα πρὸς παλαιά, ἀδελφιδέ μου, ἐτήρησά σοι.

  58. AΓΓΕΛΙΚΗ said

    Αυτός ο έρωτας

    Αυτός ο έρωτας
    Τόσο ορμητικός
    Τόσο εύθραυστος
    Τόσο απαλός
    Τόσο απεγνωσμένος

    Αυτός ο έρωτας
    Όμορφος σαν τη μέρα
    Κι άθλιος σαν τον καιρό
    Όταν ο καιρός είναι κακός

    Αυτός ο έρωτας τόσο αληθινός
    Αυτός ο έρωτας τόσο ωραίος
    Τόσο ευτυχισμένος
    Τόσο εύθυμος
    Και τόσο γελοίος
    Tρέμοντας από φόβο όπως ένα παιδί μέσα στο σκοτάδι
    Και τόσο σίγουρος για τον εαυτό του
    Όπως ένας άντρας ήσυχος στη μέση της νύχτας

    Αυτός ο έρωτας που τρόμαζε τους άλλους
    Που τους έκανε να μιλούν
    Που τους έκανε να χλωμιάζουν
    Αυτός ο έρωτας που τον παραμονεύουν
    Γιατί κι εμείς τον έχουμε παραμονεύσει
    Περικυκλωμένος ,τραυματισμένος ,ποδοπατημένος
    σκοτωμένος , απαρνημένος , ξεχασμένος
    Γιατί εμείς τον έχουμε καταδιώξει τραυματίσει ποδοπατήσει
    σκοτώσει απαρνηθεί ξεχάσει

    Αυτός ο έρωτας ολόκληρος
    Ακόμα τόσο ζωντανός
    Και τόσο ηλιόλουστος
    Είναι ο δικός σου
    Είναι ο δικός μου
    Αυτός που ήταν
    Εκείνο το πράγμα το πάντα νέο
    Και που δεν έχει αλλάξει
    Το ίδιο αληθινός όσο κι ένα φυτό
    Το ίδιο να τρέμει όσο και ένα πουλί
    Το ίδιο ζεστός το ίδιο ζωντανός όσο και το καλοκαίρι

    Μπορούμε εμείς οι δυο
    Να φεύγουμε και να ξαναγυρίζουμε
    Μπορούμε να ξεχάσουμε
    Και μετά να κοιμηθούμε πάλι
    Να ξυπνήσουμε να υποφέρουμε να γεράσουμε
    Κι άλλο να κοιμηθούμε
    Το θάνατο να ονειρευτούμε
    Να ξυπνήσουμε να χαμογελάσουμε και να γελάσουμε
    Και να ξανανιώσουμε

    Ο έρωτας μας εκεί στέκεται
    Σα μια γαϊδούρα πεισματάρης
    Ζωντανός όπως ο πόθος
    Άσπλαχνος όπως η μνήμη
    Βλάκας όπως η κλάψα
    Τρυφερός σαν την ανάμνηση
    Κρύος σαν το μάρμαρο
    Όμορφος σαν τη μέρα
    Εύθραυστος σαν το παιδί

    Μας κοιτά χαμογελώντας
    Και μας μιλά χωρίς να λέει τίποτα
    Κι εγώ τρέμοντας τον ακούω
    Και φωνάζω
    Φωνάζω για σένα
    Φωνάζω για μένα
    Σε ικετεύω
    Για σένα για μένα και για όλους αυτούς που αγαπιούνται
    Και που έχουν αγαπηθεί
    Ναι του φωνάζω
    Για σένα για μένα και για όλους τους άλλους
    Που δεν τους γνωρίζω

    Μείνε εκεί
    Εκεί που είσαι
    Εκεί που ήσουν παλιά
    Μείνε εκεί
    Μην κουνιέσαι
    Να μη φύγεις
    Εμείς που έχουμε αγαπηθεί
    Σε έχουμε ξεχάσει
    Εσύ μη μας ξεχνάς
    Δεν έχουμε παρά μόνο εσένα πάνω στη γη
    Μη μας αφήσεις να γίνουμε ψυχροί
    Πολύ πιο μακριά πάντα
    Και δεν έχει σημασία σε ποιο μέρος
    Δώσε μας ένα σημάδι ζωής
    Πολύ πιο αργά στη γωνιά κάποιας συστάδας
    Μέσα στο δάσος της μνήμης
    Ξεπρόβαλλε απότομα
    Τέντωσέ μας το χέρι
    Και να μας σώσεις

    Ζακ Πρεβέρ, μτφρ. Κώστας Ριτσώνης

  59. cronopiusa said

    Για τα μάτια π’ αγαπώ Γεωργακοπούλου

  60. cronopiusa said

  61. Dance Me to the End of Love
    by Leonard Cohen

    Dance me to your beauty with a burning violin
    Dance me through the panic till I’m gathered safely in
    Lift me like an olive branch and be my homeward dove
    Dance me to the end of love

    Oh, let me see your beauty when the witnesses are gone
    Let me feel you moving like they do in Babylon
    Show me slowly what I only know the limits of
    Dance me to the end of love

    Dance me to the wedding now, dance me on and on
    Dance me very tenderly and dance me very long
    We’re both of us beneath our love, we’re both of us above
    Dance me to the end of love

    Dance me to the children who are asking to be born
    Dance me through the curtains that our kisses have outworn
    Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
    Dance me to the end of love

  62. Σ’ αγαπώ· δεν μπορώ
    τίποτ’ άλλο να πω
    να τελειώνει σε πο
    πιο βαθύ, πιο απλό,
    πιο μεγάλο!

    Για να θυμηθούμε και τον Πάρη Τακόπουλο

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    57. Επέστρεψα για να βάλω αυτό 🙂

    Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ, ὅτι ἀγαθοὶ μαστοί σου ὑπὲρ οἶνον, 3 καὶ ὀσμὴ μύρων σου ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματα· μῦρον ἐκκενωθὲν ὄνομά σου. διὰ τοῦτο νεάνιδες ἠγάπησάν σε, 4 εἵλκυσάν σε, ὀπίσω σου εἰς ὀσμὴν μύρων σου δραμοῦμεν. εἰσήνεγκέ με ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ταμιεῖον αὐτοῦ. ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν σοί· ἀγαπήσομεν μαστούς σου ὑπὲρ οἶνον· εὐθύτης ἠγάπησέ σε. 5 μέλαινά εἰμι ἐγὼ καὶ καλή, θυγατέρες ῾Ιερουσαλήμ, ὡς σκηνώματα Κηδάρ, ὡς δέρρεις Σαλωμών. 6 μὴ βλέψητέ με ὅτι ἐγώ εἰμι μεμελανωμένη, ὅτι παρέβλεψέ με ὁ ἥλιος· υἱοὶ μητρός μου ἐμαχέσαντο ἐν ἐμοί, ἔθεντό με φυλάκισσαν ἐν ἀμπελῶσιν· ἀμπελῶνα ἐμὸν οὐκ ἐφύλαξα. 7 ἀπάγγειλόν μοι ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου, ποῦ ποιμαίνεις, ποῦ κοιτάζεις ἐν μεσημβρίᾳ, μήποτε γένωμαι ὡς περιβαλλομένη ἐπ᾿ ἀγέλαις ἑταίρων σου. 8 ἐὰν μὴ γνῷς σεαυτήν, ἡ καλὴ ἐν γυναιξίν, ἔξελθε σὺ ἐν πτέρναις τῶν ποιμνίων καὶ ποίμαινε τὰς ἐρίφους σου ἐπὶ σκηνώμασι τῶν ποιμένων. 9 τῇ ἵππῳ μου ἐν ἅρμασι Φαραὼ ὡμοίωσά σε, ἡ πλησίον μου. 10 τί ὡραιώθησαν σιαγόνες σου ὡς τρυγόνος, τράχηλός σου ὡς ὁρμίσκοι; 11 ὁμοιώματα χρυσίου ποιήσομέν σοι μετὰ στιγμάτων τοῦ ἀργυρίου. 12 ἕως οὗ ὁ βασιλεὺς ἐν ἀνακλίσει αὐτοῦ, νάρδος μου ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ. 13 ἀπόδεσμος τῆς στακτῆς ἀδελφιδός μου ἐμοί, ἀνὰ μέσον τῶν μαστῶν μου αὐλισθήσεται. 14 βότρυς τῆς κύπρου ἀδελφιδός μου ἐμοί, ἐν ἀμπελῶσιν ᾿Εγγαδδί. 15 ἰδοὺ εἶ καλή, ἡ πλησίον μου, ἰδοὺ εἶ καλή, ὀφθαλμοί σου περιστεραί. 16 ἰδοὺ εἶ καλός, ὁ ἀδελφιδός μου, καί γε ὡραῖος· πρὸς κλίνῃ ἡμῶν σύσκιος, 17 δοκοὶ οἴκων ἡμῶν κέδροι, φατνώματα ἡμῶν κυπάρισσοι.

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αλλά επειδή πρόλαβες, ( πρώτη φορά ! 🙂 ) ας προσθέσω ετούτο, του Νεφταλί Ρικάρδο Ρέγιες Μπασοάλτο

    Ποθώ το στόμα σου , τη φωνή , τα μαλλιά σου ,
    Σιωπηλή πεινασμένη ενεδρεύω στους δρόμους ,
    Το ψωμί δεν με τρέφει , η αυγή με ταράζει ,
    Αναζητώ τον υγρό ήχο των βημάτων σου όλη μέρα .

    Ορέγομαι το λαμπερό σου χαμόγελο ,
    Τα χέρια σου το χρώμα του άγριου σιταριού ,
    Ορέγομαι τα χλωμά πετράδια των νυχιών σου ,
    θέλω να καταφάω το δέρμα σου σαν ολόκληρο αμύγδαλο .

    Θέλω να καταφάω την ηλιαχτίδα που τρεμοπαίζει στην ομορφιά σου ,
    Τη μύτη , άρχοντα του αλαζονικού σου προσώπου ,
    θέλω να καταφάω την φευγαλέα σκιά απ τα ματόκλαδα σου .

    Και περπατώ πεινασμένη οσφραινόμενη το λυκόφως ,
    Ψάχνοντας για εσένα , και τη ζεστή σου καρδιά ,
    όπως το πούμα στη χέρσα ερημιά.

  65. Πάνος με πεζά said

    Ποιο εστιατόριο στην αρχαία Κόρινθο, ο Ελευθεριάδης στη Δροσιά ήταν κατάμεστος (και πολύ το χάρηκα), και το πεϊνιρλί του, αιώνια αξία για οικογενειακές Κυριακές και παιδιά που παίζουν στο γαρμπίλι…

  66. 65, Αυτό μάλιστα!

  67. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    61.Το έμαθα πρόσφατα από το ραδιόφωνο,νομίζω από την εκπομπή του Μάκη Μηλάτου :
    http://tvxs.gr/news/blogarontas/dance-me-end-love-i-istoria-piso-apo-erotiko-tragoydi-ton-krematorion-toy-thanatoy-

    Το «Dance me to the end of love” γράφτηκε το 1984 από τον Leonard Cohen και συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ «Various Positions». Είναι από τα γνωστότερα τραγούδια του Cohen, χιλιοακουσμένο και χιλιοτραγουδισμένο. Το απόλυτο ερωτικό τραγούδι για …πολλούς, ένα τραγούδι για το απόλυτο δύο εραστών.
    Ωστόσο, οι περισσότεροι αγνοούν την ιστορία πίσω από το τραγούδι. Ο Cohen σε συνέντευξή του είχε αναφέρει πως το τραγούδι αυτό το εμπνεύστηκε ορμώμενος από το Ολοκαύτωμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
    “Στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης έκαιγαν αιχμαλώτους, διάλεγαν μερικούς τους οποίους έβαζαν να παίζουν μουσική ενώ οι συμπατριώτες τους πέθαιναν. Γι’ αυτό και οι πρώτοι στίχοι του τραγουδιού λένε «Dance me to your beauty with a burning violin / Dance me through the panic ‘till I’m gathered safely in / Lift me like an olive branch and be my homeward dove».”
    Το τραγούδι αυτό, λοιπόν, γράφτηκε για τα κουαρτέτα εγχόρδων που έπαιζαν κατά τη διάρκεια της θανάτωσης των Εβραίων στα κρεματόρια σε ορισμένα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τα μέλη των κουαρτέτων ήταν συγκρατούμενοι των Εβραίων που επρόκειτο να κάψουν, οι οποίοι επίσης στην πορεία θανατώνονταν.
    Το “Dance me to the end of love” κρύβει μία πολύ σκληρή πλευρά της αλήθειας, εκείνης των γεγονότων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, παρόλο που ένας μεγάλος αριθμός το έχει χαρακτηρίσει ως το πιο ερωτικό τραγούδι όλων των εποχών. Ίσως να είναι θλιβερό να μαθαίνει κανείς μια τέτοια ιστορία πίσω από ένα τόσο όμορφο κομμάτι.
    Όμως, όπως ο ίδιος ο Cohen έχει δηλώσει «είναι η ίδια γλώσσα που χρησιμοποιούμε για να παραδοθούμε σε κάποιον αγαπημένο, έτσι το τραγούδι, δεν είναι σημαντικό να ξέρει κανείς τις ρίζες του, γιατί αν ο λόγος είναι από αυτήν την γεμάτη πάθος πηγή, θα μπορέσει να αγκαλιάσει κάθε παθιασμένη δραστηριότητα».

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    65/66
    Άντρες! -ο έρωτας περνάει από το στομάχι-
    Όϊ μπρε ! 🙂
    Από τα μάθια πιάνεται
    στα χείλη κατεβαίνει
    κι από τα χείλη στην καρδιά
    ριζώνει και δε βγαίνει.

  69. alkisti said

    ΣΟΝΕΤΟ 130-Shakespeare

    Τα μάτια της δεν μοιάζουν με ηλιαχτίδα
    κι είναι τα χείλη της χλωμά μπρος στο κοράλλι.
    Άμα το χιόνι είναι λευκό, έχει τα στήθη ωχρά·
    μαύρα, συρμάτινα μαλλιά έχει στο κεφάλι.

    Τριαντάφυλλα έχω δει ολοπόρφυρα,
    μα τέτοια δεν θα βρω στα μάγουλά της.
    Γεύθηκα αρώματα πολύ τερπνότερα
    από τα μύρα που ανασαίνω στα φιλιά της.

    Ευφραίνομαι όταν μου μιλάει κι ας ξέρω
    πόσο γλυκύτερη είναι η μουσική.
    Ποτέ μου δεν αντίκρισα θεά να περπατά,
    μα αυτή βαδίζοντας πατάει στη γη.

    Τόσο όμως στη ζωή μου βασιλεύει,
    που κάθε σύγκριση άλλη περιττεύει.
    Τόσο όμως τη ζωή μου κυβερνά,
    που ανούσια τ’ άλλα μοιάζουν και κενά.

  70. Για να συνδέσομε το σημερινό με το χθεσινό νήμα. ❤

    από http://freddos.sport24.gr/2011/09/26/3722/

    Και μια ωραία ιστορία αγάπης: http://www.lifo.gr/articles/culture_articles/89699

  71. cronopiusa said

  72. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    70.κι άλλη μια αναγνωρίσιμη «Ιστορία αγάπης»

  73. Υαλτις said

    Θα ξέρεις πως δε σ’ αγαπώ

    Θα ξέρεις πως δε σ’ αγαπώ και πως
    σ’ αγαπώ αφού η ζωή μας δυο έχει τρόπους,
    η λέξη είναι φτερούγα της σιωπής,
    έχει η φωτιά το ‘να μισό από κρύο.

    Σ’ αγαπώ για να σ’ αγαπήσω πάλι,
    τ’ άπειρο για να ξαναρχίσω
    κι απ’ το να σ ‘αγαπώ για να μην πάψω:
    γι’ αυτό κι εγώ δε σ’ αγαπώ ακόμα.

    Σ’ αγαπώ και δε σ’ αγαπώ σα να ‘χα
    στα χέρια τα κλειδιά της ευτυχίας
    κι ένα δύστυχο αβέβαιο πεπρωμένο.

    Δυο ζωές να σ’ αγαπώ η αγάπη μου έχει.
    Γι’ αυτό όχι μόνον όταν σ’ αγαπώ
    μα σ’ αγαπάω κι όταν δεν σ’ αγαπώ.

    Π.Νερούδα

  74. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    71: 🙂

    65: Ναι, αλλά εσύ δεν ανέβηκες στον Ακροκόρινθο 🙂
    Πάντως, ναι -ένα πεϊνιρλί σε εστιατόριο με παιδιά που παίζουν στο γαρμπίλι το έχω πεθυμήσει. Ιδίως τώρα που δεν είναι και δικά μου.

  75. Παναγιώτης Κ. said

    @61.67. Ετοιμαζόμουν να κάνω αυτή τη διευκρίνηση για το τραγούδι του Κοέν και με πρόλαβες Έφη.
    Από τότε που πληροφορήθηκα την ιστορία του άλλαξε και ο χαρακτήρας του για μένα. Συνοδεύεται πια με θλίψη.

  76. Παύλος said

    Μα εγώ αγαπώ τη Λιάνα

  77. sarant said

    61-67: Ο φίλος μας ο Λεώνικος που έχει κάποιο πρόβλημα με τη WordPress και (προς το παρόν) δεν μπορεί να σχολιάσει, με παρακαλεί να πω και εκ μέρους του ένα ευχαριστώ για το τραγούδι και για την εξήγηση της Έφης.

  78. LandS said

    61, 67 και 75

    Σε μια εκπομπή του, στο Τρίτο, ο Μάνος Χατζιδάκις είχε πει ότι το καλό πολιτικό τραγούδι είναι απαραιτήτως ερωτικό και το καλό ερωτικό απαραιτήτως πολιτικό.
    Πιθανότητα όχι με αυτή την επιλογή των λέξεων αλλά κοντεύουν σαράντα χρόνια.

  79. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    77. 🙂 O Λεώνικος ευχαριστεί, αλλά στο Μιχάλη το χάλασα και επί πλέον κοπιπάστωσα κατά λάθος από άλλο σάιτ το κείμενο. 😦
    75.Kαι για μένα αυτό μπήκε οριστικά στον κύκλο Μαουτχάουζεν- Άσμα ασμάτων- των Καμπανέλλη/Θεοδωράκη ,»Τί ωραία που είν η αγάπη μου με το καθημερνό της φόρεμα κι ένα χτενάκι στα μαλλιά, που ποιος μπορεί να πει ότι δεν είναι ερωτικό.Ερωτικό ως το θάνατο.Κραταιά ως ο θάνατος αγάπη.
    Βασίζομαι στο απέραντο χιούμορ του M.N να με συγχωρέσει ανήμερα του Βαλεντίνου…

  80. Alexis said

    Πάντα με πιάνει ο έρωτας όσο πολύ κι αν τρέχω
    γιατί είν’ εκείνος φτερωτός κι εγώ φτερά δεν έχω.

    Λιγότερο από μια στιγμή μάτια να κοιταχτούνε μπορεί να φύγει μια ζωή να μη λησμονηθούνε.

    Ανάθεμά σε έρωτα πώς μ’ έχεις καμωμένο
    α πού να δω ένα πρωί το τόξο σπασμένο…

    Και μια άλλη άποψη για τον σημερινό «άγιο» εδώ.

  81. Πάνος με πεζά said

    @ 74 : Eίχα πάντα την απορία, μια που δεν πήγα ποτέ, στον Ακροκόρινθο φτάνει αυτοκίνητο μέχρι επάνω;

    Και δεύτερον, κουϊζάκι : τον Ακροκόρινθο είχε επισκεφτεί, τα νεώτερα χρόνια (!!!) και ο Φρανσουά Μιτεράν. Ποιο περίεργο γεγονός όμως έγινε τη μέρα της επίσκεψής του, στην Πελοπόννησο λίγο παραπέρα;

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    78. ο Μάνος Χατζιδάκις είχε πει ότι το καλό πολιτικό τραγούδι είναι απαραιτήτως ερωτικό και το καλό ερωτικό απαραιτήτως πολιτικό.
    Μάνου Χατζηδάκη.Μιχ. Μπουρμπούλης/Μαρία Δημητριάδη
    Ψηλά στην Ακροκόρινθο – 1978
    Ψηλά στην Ακροκόρινθο
    Την ώρα που βραδιάζει
    Ένα πουλί μαύρο πουλί
    Σαν άνθρωπος στενάζει

    Αγγ. Σικελιανός Στον Ακροκόρινθο

    Στον Ακροκόρινθο έπεφτεν η δύση
    πυρώνοντας το βράχο. Κ’ ευωδάτη
    φυκιού πνοή, απ’ το πέλαο, είχε αρχίσει
    να μεθά το λιγνό βαρβάτο μου άτι…

    Αφροί στο χαλινάρι· κι απ’ το μάτι
    τ’ ασπράδι όλο φαινόταν· και να λύσει
    τη φούχτα μου, απ’ τα γκέμια του γεμάτη,
    πάλευε προς τα πλάτη να χιμήσει …

    Ήτανε η ώρα; Ήταν τα πλήθια μύρα;
    Ήταν βαθιά του πέλαγου η αρμύρα;
    Η αναπνοή η απόμακρη του δάσους;

    Α! λίγο ακόμα αν κράταε το μελτέμι,
    ήξερα εγώ πως σφίγγεται το γκέμι
    και τα πλευρά του μυθικού Πηγάσου!

  83. Πάνος με πεζά said

    Και μια άλλη άποψη για το σημερινό Άγιο, εδώ ! 🙂

  84. sarant said

    82 Ωραίο το σονέτο!

    81 Ναι, λίγο πριν από την είσοδο υπάρχει ένα πλάτωμα όπου αφήνουν τα αυτοκίνητα. Βέβαια, και μέσα έχει κάμποσο ανέβασμα.

    Για το κουιζάκιον, δεν ξέρω.

  85. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    1) Αφού επί 13 σχεδόν ώρας εβομβαρβίσθημεν με τας ερωτικάς παρλαπίπας των χριστιανούληδων ποιητών και μουζικάντηδων, επιτρέψατε και τω γέροντι Βατάλω να αναρτήση μερικά αριστουργήματα προς τιμήν του Έρωτος από την «Παλατινήν Ανθολογίαν» των Ελλήνων,

    Πρώτον και καλύτερον αναρτώ το αριστούργημα του Ανακρέοντος «Εις Έρωτα». Αριστερά το αρχαίον κείμενον και δεξιά η θαυμασία ρωμέικη μετάφρασις του Ι. Κυριαζή από το μνημειώδες σύγγραμμά του που δύνασθε να καταβιβάσητε εδώ.

    Προσέξατε πώς απευθύνεται (εις το αρχαιοελληνικόν κείμενον) ο Έρως προς την μητέρα του Αφροδίτη: «Μήτερ» την αποκαλεί και ουχί «Γύναι», όπως απεκάλει ο Ραββίνος Χριστός (Ιωάνν. 2,4, Ιωάνν. 19,26 κλπ) την μητέρα του Μαριάμ, διά λόγους που αν εξηγήσω, θα δεχθώ νέαν πορτοκαλιάν κάρταν.

    Εις το δεξιόν ήμισυ της ανωτέρω φωτοτυπίας, έχω αναβιβάσει έν ακόμη έξοχον ποίημα του Ανακρέοντος που αφιερώνω εις όλους τους γέροντας όπως εγώ, και το οποίον αποδεικνύει πόσον προσγειωμένοι άνθρωποι ήσαν οι Αρχαίοι Έλληνες, προτού τους αποβλακώσουν οι Γαλιλαίοι: Μεταφέρω από την εξαίρετον ρωμέικην μετάφρασιν του Ι. Κυριαζή:

    «Φρικτό το βάθος του Άδη,
    απύθμενο πηγάδι.
    Εκεί όποιος εχάθη
    εδώ δεν θα ξανάρθει»…

    2) Μοί προξενεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι επί 13 ώρας ούτε είς αναγνώστης εφιλοτιμήθη να ενημερώση τους υπολοίπους διά τον πόλεμον που έκαμαν εναντίον του Αγίου Βαλεντίνου τας δύο τελευταίας εβδομάδας οι Γαλιλαίοι θεολόγοι της Λέσβου, όπου και φυλάσσονται τα τίμια οστά του, συμφώνως με την Ρωμαιοκαθολικήν Εκκλησίαν. Εμβήτε εδώ και εδώ διά να γελάσετε ωσάν Ρώσσοι χωριάται με την παραφροσύνην των Γαλιλαίων, Άν και – διά να ειπούμε και του στραβού το δίκιο – είναι ορθή η διαπίστωσις που κάμνουν οι θεολόγοι της Λέσβου: Ο εορτασμός του Έρωτος εις το πρόσωπον του Αγίου Βαλεντίνου, συνιστά ξεκάθαρη επάνοδον της Ειδωλολατρίας εις το Ρωμέικον!..

    Έχει και συνέχειαν (αν μοί επιτρέψη η γραία Βατάλαινα…)

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το κουίζ δεν το ξεύρω. Ο Μιτεράν πάντως όταν ερχόταν έμενε κάπου στις Μυκήνες με την αιώνια ερωμένη του, τη μητέρα της κόρης του Μαζαρίν. Μέρα που είναι ας βάλω ένα λινκ γι΄ αυτήν την ιστορία αγάπης
    http://www.iefimerida.gr/news/251020/diaskepsi-monahoy-ishnes-oi-elpides-gia-eirineysi-sti-syria

  87. nikiplos said

    ας συμβάλλω κι εγώ έμπλεος από τη σημερινή (και χθεσινή) ημέρα…

    Τον ήλιο κρίνο φοράς στο στήθος και στα μαλλιά σου
    τον κόσμο όλο ψηλά σηκώνεις με τη ματιά σου ως τα ουράνια
    τ’ αστέρια έξω φωτίζουν καίνε στ’ άγουρα νιάτα την ομορφιά σου
    κι η άγια εικόνα σου είν η θωριά σου λοξή παράνοια

    η φύση έξω εκεί σ’ ανθίζει, σ’ αφρό καθάριο κόσμημα η πλάση
    κι η ερημιά σου, μύχιο βέλος κι ενάλιο θάμπος σ’ ακροθαλάσσι
    κι όλο φωτίζει η ομορφιά σου τον κόσμο όλο που καρτεράς
    γαμιέται ο θρύλος κι ο Πειραιάς…

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κι ένα ευκολάκι: Ο Άγιος Βαλεντίνος είναι μια αρρώστια. Ποια;

  89. Πάνος με πεζά said

    Μια από τις τελευταίες φορές λοιπόν (γιατί είχε έρθει καμιά δεκαριά στην Ελλάδα), είχε πάει επίσκεψη στον Ακροκόρινθο, κι ακριβώς εκείνη την ώρα, σε ένα αεροπλάνο που πετούσε πάνω από την Πελοπόννησο, δημιουργήθηκε οπή στην άτρακτο, που τελικά οφειλόταν σε τρομοκρατική ενέργεια. Διερευνήθηκε πιθανή σχέση με την επίσκεψη Μιτεράν, αλλά δεν υπήρξε.

    Από μια σύντομη αναζήτηση η ημερομηνία πρέπει να ήταν 2 Απριλίου 1996, και το αεροσκάφος της TWA.
    http://www.sansimera.gr/articles/916

    Τώρα βέβαια, δεν έχω επιβεβαιώσει ότι πράγματι εκείνη τη μέρα ήταν και ο Μιτεράν στον Ακροκόρινθο, αλλά το θυμάμαι αρκετά έντονα…

  90. Πάνος με πεζά said

    «…να ήταν 2 Απριλίου 1986».

  91. Πέρασε η γιορτή. Ας επιστρέψομε στα συνηθιζμένα! https://www.youtube.com/watch?v=XuUWq7qGSro

  92. Σκύλε: https://www.youtube.com/watch?v=JOXIqcPMqNs

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    https://pbs.twimg.com/media/CbF2tNmWcAEz0pv.jpg:large

  94. Υαλτις said

    Πέρασε η γιορτή.

    Βαριόμουνα, να πώς άρχισε. Με έκανε να βαριέμαι, να πώς τελείωσε.

    Αλέξανδρος Δουμάς υιός

  95. 92 γαμάτο!

    93 Κοζάνη;

    Ανταποδίδω: https://www.youtube.com/user/UkuleleOrchestra

    Μα τι μερελά! ❤

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    95β. Η φωτό αντιγραφή από εδώ
    Nineta ‏@ninetaoriginal 13 Φεβ
    Στον Κορυδαλλό ο Άγιος Βαλεντίνος είναι πολιούχος

    Άστη τη μερέλω!
    λέει μια φίλη μου από την Κυνουρία.

  97. sarant said

    Αντε, και του χρόνου!

  98. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Να κλείσουμε γελαστά:
    65/74 Πεϊνιρλί οικογενειακώς στο γαρμπίλι, τί μου θυμίζει, τί μου θυμίζει, έλεγα (εκτός απ όταν έφαγε πεϊνιρλί ο μικρός μας και τρέχαμε με μια καραμπινάτη αναφυλαξία.Έγινε το δέρμα του σαν λίτσις- αν δεν τα ξέρετε, τότε τα έμαθα κι εγώ αυτά τα φρούτα- 🙂 .

    Facebookάκιας ‏@Facebookakias 29 Ιαν
    Του Αγίου Βαλεντίνου θα κάνω το καθήκον μουΘα πάω με τα παιδιά μου σε ένα ρομαντικό εστιατόριο για να δούνε οι ερωτευμένοι τι τους περιμένει
    🙂

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    88.
    Στην Ευρώπη, κλειδιά του Αγίου Βαλεντίνου δίνονταν στους εραστές «ως ένα ρομαντικό σύμβολο και πρόσκληση για να τους ξεκλειδώσουν την καρδιά», καθώς και στα παιδιά, ώστε να απομακρύνουν την νόσο του αγίου Βαλεντίνου (Επιληψία)
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%97%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%91%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CE%92%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85

  100. Corto said

    Έρως και εξουσία εις τήν νεωτέραν ελληνικήν στιχουργικήν και ποιητικήν τέχνην: ένας παραλληλισμός

    Ο Ν. Λαπαθιώτης γράφει «οι δυνατοί του κόσμου»:

    Στη φυλακή με κλείσανε
    οι δυνατοί του κόσμου,
    κι έσπασα πόρτες, κλειδωνιές,
    να ‘ρθω σε σένα, φως μου!

    Τα σίδερα λυγίσανε,
    από το βογγητό μου,
    και στέρεψαν για να διαβώ,
    κι οι ποταμοί του δρόμου…

    Και σαν τρελός σε γύρεψα,
    μα συ δεν εφαινόσουν!
    Και πικραμένος, γύρισα
    να με ξανακλειδώσουν.

    (Παρένθεση: Στην μελοποίηση του Τάκη Μπίνη με τον Μ. Λιδάκη
    οι στίχοι αποδίδονται με την σωστή σειρά και έτσι προκύπτει μία αφήγηση με συναισθηματική κλιμάκωση. Αντιθέτως στις εκδοχές του
    Σταύρου Κουγιουμτζή με τον Γ. Νταλάρα όπως και του Χρήστου Νικολόπουλου με τον Γ. Σαρρή
    η τρίτη στροφή αποδίδεται ως ρεφρέν, με αποτέλεσμα να ακούγεται πριν την δεύτερη στροφή και τελικώς να χάνεται το νόημα!
    Στην εκδοχή πάλι του Ορφέα Περίδη με την Λ. Καλημέρη
    επαναλαμβάνεται η πρώτη στροφή μετά την δεύτερη, οπότε χάνεται κάπως η συνεκτικότητα του ποίηματος, αλλά οπωσδήποτε γίνεται κατανοητός ο στίχος.
    Υποκειμενικό, πάντως ψηφίζω την εκδοχή του Τάκη Μπίνη – δαγκωτό!)

    Ο Ζάχος Θάνος (Ζαχαρίας Νοταράκης) στο επιθεωρησιακό ε ρε πω πω, μεράκια του 1930 με τον Πέτρο Κυριακό και τον Τέτο Δημητριάδη γράφει «της γης οι ισχυροί»:

    Για να σκλαβώσουν τους λαούς της γης οι ισχυροί
    κάνουν πολέμους άγριους και μάχη τρομερή.
    Κάνουν τον κόσμο μακελειό, μανάρα μου, και χύνουν τόσον αίμα.
    Μα συ σκλαβώνεις τον ντουνιά, κουκλάρα μου, μονάχα μ’ ένα βλέμμα.

    ΡΕΦΡΕΝ:
    Ε ρε, πω πω μεράκια
    Για σε μπερμπάντικο
    Στης Πλάκας τα σοκάκια
    Θα γίνει φονικό.

    Είσαι χαλβάς πολίτικος, λουκούμι συριανό
    Και μαντουλάτο γνήσιο είσαι ζακυνθινό.
    Είσαι μαστίχα χιώτικη, μανάρα μου, κι όποιος σε δει τα χάνει
    Φέρε τα ίδια, κάπελα, παιδάρα μου, κι η πλάσις ας πεθάνει.

    Στην ποιητική σφαίρα ο Έρως νικάει την εξουσία -ενίοτε γίνεται δυνάστης ο ίδιος.

  101. 67, 75, 77, Ευχαριστώ κι εγώ για την προσθήκη της Έφης.

    Κι εγώ πολύ πρόσφατα έμαθα την έμπνευση των στίχων, εντελώς τυχαία (ψάχνοντας πού αναφέρεται το Babylon βρέθηκα στη Βίκη). Στο μυαλό μου η ερμηνεία της Μαντλέν Πεϊρού, απ΄ την οποία το πρωτοάκουσα, το είχε ήδη ποτίσει με ερωτική χροιά – φανταζόμουν τον ποιητή ανάμεσα στα ουράνια του απόλυτου έρωτα και στο βάραθρο του ανεκπλήρωτου, απ΄ όπου ο οίστρος αλλά και οι επικλήσεις του. Τραγική ειρωνεία πράγματι που τέτοιοι στίχοι βγήκαν από τόση αγωνία, για δύο διαμετρικά αντίθετες εκφάνσεις της ανθρώπινης φύσης, όπου «όλα επιτρέπονται«…

  102. 79,
    Τώρα το είδα, ιδέ σχ. 101! 🙂

  103. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    100.Και σαν τρελός σε γύρεψα,
    μα συ δεν εφαινόσουν!
    Και πικραμένος, γύρισα
    να με ξανακλειδώσουν

    ‘Ερημοι τόποι του έρωτα

    102. 🙂
    Ας το ακούμε λοιπόν με όλο τον πόνο του ως τα ξέτελα της αγάπης

  104. Και Το Μακελιό της Μέρας του Αγίου Βαλεντίνου, αιματοχυσία σε αναμέτρηση φοροφυγάδων του Σικάγου.

  105. Μαρία said

    104
    Καλά λες 🙂

  106. Μαρία said

    http://ffilms.org/some-like-it-hot-1959/

  107. spiral architect said

    Ερωτικός Αρκάς:

  108. sarant said

    106 Ωραίο λινκ!

  109. giorgos said

    «Είναι πολύ πιό ποιητικό νά σκοτώνεσαι γιά μιά γυναίκα , παρά γιά τήν ίδια τήν ανθρωπότητα». Γράφει ό Γ.Κ.

    «Σὲ ἄλλες ἐποχὲς ἐπέκεινα τῆς ζωῆς ἐκτεινόταν ὁ μῦθος καὶ στὸ ἐνδιάμεσο ἐκινεῖτο ὁ ποιητής. Γιὰ τόν σύγχρονο ἄνθρωπο ὁ μῦθος τῆς ζωῆς ἐξαντλεῖται στὴν ἴδια τὴν ζωὴ καὶ ἀναλαμβάνει προσωπικὰ ὁ καθένας τὴν ποιητική της ἀναπλήρωση. Κάποτε ἡ ποίηση ἦταν ὑπόθεση ἐκλογῆς• σήμερα ἔγινε ἀνάγκη. Γιὰ τοῦτο ἀτόνησε ἡ κλασσικὴ ἔννοια τοῦ ποιητῆ. Παληά, πού τὰ γεγονότα τῆς ζωῆς ἦταν κοινά, ὁ ποιητὴς ὑποχρεοῦτο εἰς καταβολὴν φαντασίας. Σήμερα, πού τὴν ζωὴ τὴν κατανοοῦμε μέσῳ θεωριῶν , εἶναι ἀναγκασμένος νὰ ἀναλύη ὡς ἐπιστήμων καὶ νὰ δουλεύη ὡς χημικός. Ἐπειδὴ τὸ ποιητικὸ γεγονὸς δὲν ἀντλεῖται ἀπό τόν μῦθο, ὁ ποιητὴς βρίσκεται ὑποχρεωμένος νὰ τὸ ἀνασυνθέση ἀναλυτικὰ πρὶν τὸ ἐκφράση. Τοῦτο ὅμως σημαίνει καὶ ἀτονία τῆς ἴδιας τῆς ποιητικῆς ἐνέργειας. Ὁ ποιητὴς μπορεῖ νὰ κατανοηθῆ, ἀλλὰ δὲν ἐνδιαφέρει. Παρὰ τόν ἑρμητισμό της — πού ὀφείλεται ἀκριβῶς στὸ σύμπτωμα πού λέμε – ἡ σύγχρονη τέχνη μπορεῖ καλύτερα νὰ κατανοηθῆ, ἀπὸ ὅσο ἡ τέχνη τῆς Ἀναγεννήσεως καὶ τοῦ Greco. Διότι εἶναι ἀλλοιώτικη ἡ δύναμη πού ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ καῆ κανεὶς στὴν πυρὰ γιὰ τὸ filioque καὶ τοὺς δαιμόνους, ἀπὸ αὐτὴν πού τοῦ δίνει τὸ κουράγιο νὰ σταθῆ ἐμπρὸς σ’ ἕνα αὐτόματο σὲ κάποιο στρατόπεδο συγκεντρώσεως. Γιὰ τούτη τὴ δεύτερη περίπτωση ἀπαιτεῖται μιὰ ἀπόλυτη ποιητικὴ φαντασία, ἐπειδὴ τὸ ἀντικείμενο γιὰ τὸ ὁποῖο σκοτώνεται εἶναι ἐλάχιστα ποιητικὸ (εἶναι πολὺ πιὸ ποιητικὸ νὰ σκοτώνεσαι γιὰ μιὰ γυναίκα, παρὰ γιὰ τὴν ἴδια τὴν ἀνθρωπότητα. Διότι μόνο ἡ συγκεκριμένη ἀγάπη εἶναι ποιητική). Ἔναντι τῆς πρώτης ἔχει ν’ ἀντιτάξη τὴν δύναμη τῆς ἀποπλανημένης ἤ μὴ ψυχῆς του. Ἔναντι, τῆς δευτέρας δὲν ἔχει ν’ ἀντιπαραθέση παρὰ τόν βαθύτατο ποιητικό του ἑαυτό.»

  110. Ριβαλντίνιο said

    Ξέρει κάποιος φίλος αν το παρακάτω του Καρυωτάκη απευθύνεται σε κάποια γυναίκα ή όχι ;

    Εχει στον κήπο μου μια μυγδαλιά φυτρώσει
    κι είν’ έτσι τρυφερή που μόλις ανασαίνει·
    μα η κάθε μέρα, η κάθε αυγή τηνε μαραίνει
    και τη χαρά του ανθού της δε θα μου δώσει.

    Κι αλίμονό μου! εγώ της έχω αγάπη τόση…
    Κάθε πρωί κοντά της πάω και γονατίζω
    και με νεράκι και με δάκρυα την ποτίζω
    τη μυγδαλιά που ‘χει στον κήπο μου φυτρώσει.

    Αχ, της ζωούλας της το ψέμα θα τελειώσει·
    όσα δεν έχουν πέσει, θα της πέσουν φύλλα
    και τα κλαράκια της θε ν’ απομείνουν ξύλα.
    Την άνοιξη του ανθού της δε θα μου δώσει

    Κι όμως εγώ ο φτωχός της είχ’ αγάπη τόση.

    Κι ακόμα δεν μπόρεσα να καταλάβω
    πώς μπορεί να πεθάνει μια γυναίκα
    που αγαπιέται.

    http://karyotakis.awardspace.com/poems/ponos/mygdalia.htm

    Κι ένα τραγουδάκι

  111. Alekos81 said

    Της πρόσφατης παραγωγής μας επιτρέπεται;

    Ένα λευκό αηδόνι
    Με αποσκευή την ιδεατή αγάπη,
    Με όνειρα υγρά απογειώνεται.
    Παλλόμενοι ουρανοί ψάλλουν επίγειους κανόνες
    Ανακόπτωντας ίσως τις ιδανικές συνθήκες.
    Χώρος αναμονής,
    Ζωντανός ονειρεύομαι,
    Με άδειο ρεζερβουάρ ελπίζω,
    Σκοτεινά κοιτάζω οράματα.
    Ψάχνω εσένα

  112. Alekos81 said

    Διαβαζε:
    Ανατρέποντας ίσως

  113. 79, …στο Μιχάλη το χάλασα…

    Το έφτιαξες, θα έλεγα, με την ιστορική προσθήκη!
    Δεν είναι μοναδικό το φαινόμενο ένα τραγικό γεγονός να καταλήγει σε τραγούδι με εντελώς διαφορετικό ύφος.
    Για παράδειγμα, το Κίνησε η Γερακίνα, ή το Ήταν Ένα Μικρό Καράβι, τραγουδιούνται μέσ’ στην καλή χαρά!

  114. Ας βάλομε κι ένα ωραίο ερωτικό τραγουδάκη…

    Ο ήχος είναι από τη Βαρβάρα αλλά το βιντεοκλίπ είναι γαμάτο!

  115. Saradako Yamamura said

    Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας
    κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,
    έναν ώμο ν’ ακουμπάτε την πίκρα σας,
    ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,

    κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,
    έστω και μια φορά;
    είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή
    για τους απεγνωσμένους;

    Ντίνος Χριστιανόπουλος, «Ενός λεπτού σιγή» (1960)

  116. Ριβαλντίνιο said

    @ 114 Σκύλος

    Βρε αγαπητό Doggy τι κάθεσαι και ακούς (και βλέπεις). Εσύ είσαι άνθρωπος του 21ου αι. Σε λίγο θα μας βάλεις και αυτό.

    Λοιπόν για αρχή άκου το τραγουδάκι του σχολίου 110 για να γουστάρεις.

    Έπειτα αυτό

    Και για το τσακίρ κέφι το υπερμέγιστο καψουροτράγουδο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: