Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γιατί η θεία μου η Μαρίνα μπορεί και να πήγε στον Παράδεισο – ΙI (Δημ. Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 23 Φεβρουαρίου, 2016


mimis_jpeg_χχsmallΕδώ και λίγο καιρό δημοσιεύουμε σε συνέχειες τη συλλογή διηγημάτων του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Γιατί η θεία μου μπορεί και να πήγε στον Παράδεισο«. Την περασμένη φορά αρχίσαμε να δημοσιεύουμε τη δεύτερη από τις τρεις νουβέλες που απαρτίζουν το βιβλίο,  που είναι και η εκτενέστερη. Σήμερα έχουμε το δεύτερο κεφάλαιο της νουβέλας.

2

Όταν η Μαρίνα τέλειωσε το Παρθεναγωγείο, ο κυρ Θόδωρος, προς μεγάλην έκπληξη όλων των συγγενών, ανακοίνωσε πως θα την έστελνε στην Αθήνα, στο Αρσάκειο, να σπουδάσει δασκάλα. Για κείνη την εποχή και μόνη η απόφαση να σπουδάσει ένα κορίτσι, που προερχόταν μάλιστα από τη μεσαία τάξη, ήταν μια τολμηρή καινοτομία, που οι συντηρητικοί ή οι μυαλωμένοι αποδοκίμαζαν. Το να φεύγει επί πλέον στα ξένα για να σπουδάσει, κορίτσι πράμα, ήταν πρωτάκουστο. Ως τότε σπούδαζαν μονάχα αγόρια και ελάχιστα πλουσιοκόριτσα, από τις καλύτερες οικογένειες της πόλης.

Τη Μαρίνα την πήγαν στην Αθήνα ο κυρ Θόδωρος με την κυρα Λένη και την έγραψαν στο Αρσάκειο. Οι ίδιοι φρόντισαν να της βρουν δωμάτιο στο σπίτι μιας συμπατριώτισσας, εγκαταστημένης από χρόνια στην Αθήνα κι αφού την ταχτοποίησαν όσο καλύτερα μπορούσαν κι αφού την εξόρκισαν να φυλάγεται από τους κινδύνους της μεγαλούπολης, που οι ίδιοι φυσικά ούτε τους υποπτεύονταν, την αποχαιρέτησαν με φιλιά και αγκαλιές και γύρισαν κλαμένοι στο νησί.

Η Μαρίνα αξίωσε από τον πατέρα της να της στέλνει κάθε μήνα ένα σοβαρό ποσό, γύρω στις εκατό δραχμές, που στα 1908 αντιπροσώπευε το μισθό ενός υπαλλήλου, για τα δίδακτρα και τα λοιπά έξοδα της. Από τότε που πήγαινε στο Παρθεναγωγείο εμφάνισε μεγάλη φιλοχρηματία, που με τον καιρό εξελίχθηκε σε τσιγκουνιά κι έγινε τελικά το κυριότερο κι αντιπαθέστερο γνώρισμα του χαρακτήρα της. Ζήλευε τ’ αδέρφια της που στο Δωδεκαήμερο πήγαιναν και λέγανε τα κάλαντα, γιατί από τις τρεις αυτές εξορμήσεις τους γύριζαν στο σπίτι έχοντας μαζέψει μπόλικα γρόσια, παράδες, οχταράκια, ακόμα και μετζήτια ή καμιά μπανκανότα. Να βγουν κορίτσια να πουν τα κάλαντα κείνο τον καιρό ήταν αδιανόητο, αλλά τη Μαρίνα δεν την άφηνε σε ησυχία η σκέψη τόσων διαφευγόντων κερδών και τελικά βρήκε τη λύση.

Πήρε άδεια από την καθηγήτρια της τάξης και συγκρότησε χορωδία από καμιά δεκαριά κορίτσια, με την ίδια μαέστρο και ταμία μαζί και βγήκαν να πουν τα κάλαντα, όχι στα σπίτια της γειτονιάς τους, αλλά σε μεγάλα καταστήματα της αγοράς, στη Λέσχη «η Πρόοδος», στο ελληνικό Προξενείο και σε κάνα δυο πλουσιόσπιτα της Σουράδας. Μάζεψαν μπόλικα λεφτά, που η Μαρίνα τα μοίρασε με της αλεπούς το μοίρασμα, κρατώντας το μεγαλύτερο μερδικό για τον εαυτό της.

Τώρα στην Αθήνα σκαρφίστηκε άλλο βιολί. Έγραψε στις δυο θείες της, που έμεναν ακόμη ανύπαντρες κι είχαν σπουδαίες επιδόσεις στο κέντημα με βελονάκι και κοπανέλια και τις παρακάλεσε να της στέλνουν τα χειροτεχνήματα τους, «για να τα χαρίσει σε καθηγητές της». Στην πραγματικότητα τα μοσχοπουλούσε σε συμμαθήτριές της.

Στο Αρσάκειο έβαλε τα δυνατά της να γίνει άν όχι πρώτη πάντως μια από τις τρεις πρώτες της τάξης της. Ήταν τότε καθιερωμένο οι τρεις πρώτες μαθήτριες να μην πληρώνουν δίδακτρα. Η Μαρίνα τα κατάφερε και τη δεύτερη κιόλας χρονιά μπήκε στην τιμητική τριάδα, πράγμα που ανακοίνωσε με τηλεγράφημα της στον πατέρα της αποσιωπώντας όμως τις οικονομικές συνέπειες της επιτυχίας. Έτσι ο Έλληνας εξακολούθησε να της εμβάζει κανονικά το κατοστάρικο κάθε μήνα και τα τρία χρόνια των σπουδών της.

Δεν ήταν όμως μόνο φιλοχρήματη. Ήταν επίσης άφθαστη σε δολοπλοκίες και σε συκοφαντικές διαδόσεις, ιδίως σε βάρος των πιο όμορφων ή πιο έξυπνων απ’ αυτήν συμμαθητριών της. Άρχισε τότε να τη συνοδεύει η φήμη πως είχε «κακό μάτι», γιατί πολλές από τις κοπέλες με τις οποίες είχε διαφορές, τις βρήκαν διάφορες ατυχίες. Το πράγμα ξεκίνησε πολύ αθώα. Από τον πρώτο χρόνο είχε ήδη βγάλει τη φήμη της ξεματιάστρας, που της προσπόρισε μεγάλο κύρος μεταξύ των αφελέστερων από τις συμμαθήτριές της. Την απόσταση από τη φήμη ότι ξεμάτιαζε ως την υποψία πως είχε βάσκανο μάτι την διέτρεξε το δεύτερο χρόνο. Το επόμενο βήμα ήταν πως «έκανε μάγια» στους εχθρούς της. Το βέβαιο είναι πως την τρίτη και τελευταία χρονιά είχε καταφέρει να βάλει όλες σχεδόν τις συμμαθήτριες της να τσακωθούν μεταξύ τους. Η τάξη της στο Αρσάκειο είχε μεταβληθεί σε χαλκείο των πιο αδίστακτων συκοφαντιών και σε άντρο σκοτεινών συνωμοσιών. είχε χωρίσει το καθηγητικό σώμα στα δύο κι είχε σπείρει διχόνοιες ακόμα και στο διοικητικό συμβούλιο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας.

Παρά τη σκοτεινή της φήμη, η Μαρίνα γύρισε στο νησί της με το δίπλωμα του Αρσακείου – λίαν καλώς – και μ’ ένα γερό κομπόδεμα, κάπου δέκα χιλιάδες δραχμές. Κατά την απουσία της είχαν γίνει αρκετές αλλαγές στην οικογένεια και στο σπίτι, απότοκες εν μέρει των σημαντικών πολιτικών αλλαγών στο οθωμανικό κράτος. Η επανάσταση των Νεοτούρκων προκάλεσε στην αρχή μεγάλη ευφορία στους λαούς της Αυτοκρατορίας. Μαζί με το Σύνταγμα έφερε τον αέρα της συναδέλφωσης τους. Στο νησί γίνανε οργανωμένες από τις αρχές τελετές, στις οποίες Τούρκοι και Ρωμιοί γιόρτασαν μαζί την καθιέρωση της Ελευθερίας – Ισότητας – Αδελφότητας, χοτζάδες και παπάδες αντάλλαξαν ασπασμούς και σε πολλές περιπτώσεις κυμάτιζαν πλάι πλάι η τουρκική με την ελληνική σημαία. Στις πρώτες εκλογές εξ άλλου στο νησί βγήκαν δυο Χριστιανοί βουλευτές και κανένας Τούρκος. Γρήγορα όμως τα πράγματα έσφιξαν. Γιορτές συναδέλφωσης δεν επαναλήφθηκαν. Η ανάρτηση της ελληνικής σημαίας απαγορεύθηκε αυστηρά, όπως και η χρήση σε κρατικά και δημόσια ιδρύματα άλλης γλώσσας εκτός της τουρκικής. Ένας βουλευτής από τη Συρία, αραβικής καταγωγής, που τόλμησε να μιλήσει αραβικά, ξυλοκοπήθηκε μέσα στη Βουλή. Το χειρότερο άρχισαν να στρατολογούνται και να υπηρετούν στον τουρκικό στρατό και οι Χριστιανοί (που έπαψαν από το 1908 να ονομάζονται ραγιάδες).

Οι δυο μεγαλύτεροι γιοι του κυρ-Θόδωρου του Έλληνα, ο Αλέκος και Μήτσος, ήταν σε στρατεύσιμη ηλικία και παρά το γεγονός ότι ήταν έλληνες υπήκοοι, ο πατέρας τους μη έχοντας εμπιστοσύνη στην τουρκική ευθυκρισία και αμεροληψία τους ξαπόστειλε, καλού κακού, στο χωριό του, στην Ελλάδα. Στο μαγαζί είχε τώρα τον Παναγιώτη και το Γιάννη ενώ ο πιο μικρός ο Γιώργος, που έπαιρνε τα γράμματα σαν την αδερφή του, θα συνέχιζε του χρόνου στο γυμνάσιο.

Οι δουλειές είχαν κόψει τα τελευταία χρόνια κι από πέρσι είχαν ξαναγυρίσει στο μικρό σπιτάκι του κυρ Θόδωρου, νοικιάζοντας το μεγάλο, το προικιό της Μαρίνας, σε μιαν οικογένεια κάποιου παραγγελιοδόχου. Έτσι συμπλήρωνε ο κυρ Θόδωρος τα μειωμένα έσοδα του. Της Μαρίνας της κακοφάνηκε πολύ η προοπτική να συστεγάζεται με τ’ αγόρια και κατάφερε τον πατέρα της να πείσει το νοικάρη τους να της παραχωρήσει ένα δωμάτιο στο μεγάλο σπίτι, με αντάλλαγμα να προγυμνάζει την κόρη του, που πήγαινε στο Παρθεναγωγείο. Γρήγορα μετέβαλε ολόκληρη την οικογένεια του παραγγελιοδόχου σε υπηρετικό της προσωπικό, και κατάφερε μάλιστα να νοιώθουν κι υποχρέωση γι΄ αυτό. Ταυτόχρονα διορίστηκε προσωρινή δασκάλα στο δημοτικό σχολείο της συνοικίας της κι αμέσως σχεδόν έμπλεξε σε αγώνα ζωής ή θανάτου με τη διευθύντρια του σχολείου.

 

93 Σχόλια to “Γιατί η θεία μου η Μαρίνα μπορεί και να πήγε στον Παράδεισο – ΙI (Δημ. Σαραντάκος)”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Μουτράκι το Μαρινάκι

  2. spiral architect said

    Χαχαχα, με της αλεπούς το μοίρασμα! Πόσα χρόνια έχω να τ’ ακούσω αυτό.

    Καλημέρα. 🙂

  3. Κουνελόγατος said

    2. Αυτό μ’ εντυπωσίασε κι εμένα, αλλά δεν ξέρω από που βγήκε. Ποιος θα μου το μαρτυρήσει; Όσον αφορά τη θεία… …. κι άφησέ τα… 🙂

  4. Γς said

    2:
    Κι η αλεπού στο Μικρό Πρίγκιπα του Αντουάν Σαίντ Εξυπερύ

  5. ΚΑΒ said

    Μια φορά ο λύκος κάμανε κολλιγιά με την αλεπού για να σπείρουνε μαζί.
    Αρχίσανε καμιά φορά και σπείρανε. Ήρθε και ο καιρός να θερίσουνε• αλλά που έκαμνε ζέστη, κάψα πολλή και η αλεπού δεν της ερχότανε καλά να θερίζει μες στη λαύρα!
    Τι του λέει λοιπόν του λύκου:
    – Νικολό, θέρισε συ, που πιο πολύ επιτηδεύεσαι κι εγώ να πάω να κρατήσω κείνον το βράχο να μην πέσει και μας πλακώσει.
    – Όπως ξέρεις κάμε, της είπε ο Νικολός, και έτσι καθότανε η αλεπού στον ίσκιο και κράταε το βράχο να μην πέσει, και ο κουτός ο λύκος εθέριζε.
    Μα άκου να δεις τι του καμε στο μοίρασμα.
    Όταν αλωνίσανε καμιά φορά, βάλανε χώρια το στάρι και χώρια τ’ άχερα. Του είπε τότες η αλεπού:
    – Θέλεις να πάρεις, Νικολό, εσύ το πολύ το άχερο κι εγώ το λίγο στάρι ή εγώ το πολύ το άχερο; και ο λύκος θυμότανε την ύστερη κουβέντα και είπε:
    – Ας πάρω εγώ το πολύ το άχερο!
    Και έτσι πήρε η αλεπού το στάρι η πονηρή, κι ο λύκος ο κουτός το άχερο. Και στα τελευταία του έλεγε:
    – Βλέπεις, Νικολό; εγώ σένα έβαλα διαλεχτή, να μην έχεις παράπονο• σε διάλεξες το πολύ το άχερο. Ε, καλό φάγωμα το άχερο, Νικολό, και του χρόνου.
    – Παρομοίως σου, μαργιόλα μου, να είσαι καλά.

    Ελληνικά Παραμύθια, συλλογή Γ. Α. Μέγα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας

  6. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  7. cronopiusa said

  8. spiral architect said

    @5: Να’ σαι καλά! 🙂

  9. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2-3-5: Με πρόλαβε ο ΚΑΒ. Υπάρχει αυτός ο μύθος, που αναφέρει ο ΚΑΒ. Υπάρχει και ο άλλος, πιο γνωστός, με αλεπού, λιοντάρι και γάιδαρο. Ο γάιδαρος μοίρασε ακριβοδίκαια και το λιοντάρι τον έφαγε. Οπότε η αλεπού τα μοίρασε έτσι που να πάνε σχεδόν όλα στο λιοντάρι. Και: -Ποιος σ’ εμαθε κυρα Αλεπού να μοιράζεις τόσο σωστά; -Του γαϊδάρου το πάθημα.

    Και στις δυο περιπτώσεις έχουμε ετεροβαρή μοιρασιά, στη μία υπέρ του πονηρού και στην άλλη υπέρ του ισχυρού. 🙂

  10. Γς said

    Κι η Reineke Fuchs του Γκαίτε

  11. gpoint said

  12. Κουνελόγατος said

    Σας ευχαριστώ όλους.

  13. Corto said

    Καλημέρα!
    Δεν ξέρω από που ξεκίνησε αυτό το κλισέ, αλλά σε πολλά ιστορικά κείμενα για την Άλωση της Πόλης κατά την Δ’ Σταυροφορία επαναλαμβάνεται η φράση «η Βενετία πήρε την μερίδα του λέοντος».

  14. ΚΑΒ said

    2,3,5,9 Υπάρχει και συνέχεια του παραμυθιού σε άλλη παραλλαγή.Ο λύκος φωνάζει πως έρχονται κυνηγοί και κρύβει την αλεπού στα άχυρα. Βάζει φωτιά κι έτσι παίρνει εκδίκηση.

  15. Alexis said

    Το μοίρασμα του Καραγκιόζη ξέρω εγώ, της αλεπούς όχι, δεν το έχω ξανακούσει.

  16. ΚΑΒ said

    Υπάρχει ο εξής αισώπειος μύθος για το ισχυρό λιοντάρι και επομένως για τη Βενετία

    https://el.wikisource.org/wiki/%CE%91%CE%B9%CF%83%CF%8E%CF%80%CE%BF%CF%85_%CE%9C%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CE%B9/%CE%9B%CE%AD%CF%89%CE%BD_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%AC%CE%BB%CF%89%CF%80%CE%B7%CE%BE

  17. Corto said

    16: Υποθέτω ότι όποιος πρωτοχρησιμοποίησε τον αισώπειο μύθο για την περίπτωση της Βενετίας θα πήρε αφορμή από το σύμβολό της (τον λέοντα του Αγίου Μάρκου).

  18. Γς said

  19. sarant said

    Η έκφραση για τη μερίδα του λέοντος δεν ειπώθηκε ειδικά για τη Βενετία αλλά για κάθε ισχυρό κράτος ή μερίδα ή και άνθρωπο

  20. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Για μοίρασμα έχουμε μια ενδιαφέρουσα έκφραση και δεν ξέρω αν υπάρχει σε άλλα μέρη. Λέμε «να μη μοιράζεις σα Θεός, μοίρασε σαν άνθρωπος» ή ρωτάς τον άλλο «να μοιράσω σα Θεός ή σαν άνθρωπος;». Το κόλπο είναι ότι ο Θεός τα δίνει όπως είναι ο κόσμος μας σήμερα, αντίθετα ο άνθρωπος θα μοιράσει ακριβοδίκαια σε όλους. Τώρα που το σκέφτομαι η φράση είναι μάλλον βλάσφημη… 🙂
    Ωραία η θειά-Μαρίνα, θεά που θα λέγαμε σήμερα! 😉

  21. Γς said

    19:
    Και το λέμε έτσι:
    http://www.grifos.gr/node/14087

  22. Corto said

    19: Βεβαίως για κάθε ισχυρό κράτος ή άνθρωπο. Εννοούσα ότι σε άρθρα, κείμενα, βιβλία κλπ βυζαντινής ιστορίας η έκφραση χρησιμοποιείται κατά κόρον. Έχει γίνει περίπου ιστοριογραφικό κλισέ (όχι οπωσδήποτε ενοχλητικό).

  23. ΚΑΒ said

    20. Υπάρχει, αλλά δε θεωρείται βλάσφημη. Η λαϊκή σοφία τα βάζει και με τον Θεό , όταν πρέπει, γιατί βλέπει το άδικο και το άνισο να επικρατεί.

  24. Γς said

    >όχι οπωσδήποτε ενοχλητικό

    κάθε άλλο. Ευφραντικον ψυχής και τέτοια

  25. Γς said

    24->22

  26. sarant said

    20 Καλό!

  27. Corto said

    24 (Γς): Με τέτοιες ωραίες μοιρασιές ευφράνθηκε η ψυχή ημών και πάπαλα το Βυζάντιο!

  28. ΣΠ said

    20. Ναι, σε ρωτάει «να μοιράσω σαν Θεός ή σαν άνθρωπος;» και αν απαντήσεις «σαν άνθρωπος» σου λέει «ο Θεός σε άλλους δίνει πολλά και σε άλλους λίγα» και μοιράζει όπως θέλει.

  29. ΣΠ said

    28. εννοούσα αν απαντήσεις «σαν Θεός».

  30. spyridon said

    20. 28.

    Το «να μοιράσω σαν Θεός….» το γνωρίζω από μια ιστοριούλα του Νασρεντίν Χότζα. Το βιβλίο ήταν μια έκδοση λίγο μετά το 1900.
    Το μοίρασμα της αλεπούς δεν το θυμόμουν. Ταιριάζει πολύ στη ροή εδώ.

    Είμαι τώρα πραγματικά περίεργος. Η Μαρίνα έχει χάσει σχεδόν όλα τα κανονάκια της πίστας για παράδεισο.

  31. Corto said

    «υποψία πως είχε βάσκανο μάτι»

    Στο παρακάτω άρθρο διαβάζουμε ότι στην αρχαία Ρώμη το φυλαχτό για προστασία από το κακό μάτι ήταν ο φαλλόμορφος fascinus ή fascinum, από το οποίο βγαίνει και η αγγλική λέξη «fascinate».
    Άραγε το βάσκανο σχετίζεται ετυμολογικά με το fascinus;

    https://en.wikipedia.org/wiki/Fascinus#Etymology

  32. sarant said

    30 Υπομονή, θα χάσει κι άλλα 🙂

  33. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πολύ γλαφυρό.Με καλοκέφιασε όλο το σκηνικό. Καλότατη επιλογή να μας το κερνάς με δόσεις Νικοκύρη.
    Μαρίνα, τόσο ποιητικό όνομα για μια οχίτσα !
    Αρσακειάδα και ξεματιάστρα φσσς! πολύ μπροστά η τύπισσα 🙂

  34. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Τα καλά κορίτσια πάνε στον παράδεισο.Τα κακά, πάνε παντού»

  35. Παναγιώτης Κ. said

    Μέχρι τώρα καλά πάει η θεία Μαρίνα. 🙂
    Την απληστία την εξασφάλισε. Θανάσιμο αμάρτημα 1.
    «άφθαστη σε δολοπλοκίες και συκοφαντίες… » Να και το αμάρτημα της ζηλοφθονίας.
    Είμαστε σε αναμονή για να διαβάσουμε τις συνέχειες για να δούμε αν θα ξετυλιχτεί όλη η γκάμα των…προσόντων της. 🙂

  36. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  37. Παναγιώτης Κ. said

    Να υποθέσουμε ότι το Αρσάκειο ήταν ένα ανταγωνιστικό σχολείο;
    Πάντως τα λεγόμενα καλά σχολεία έχουν το χαρακτηριστικό της ανταγωνιστικότητας ανάμεσα στους μαθητές τους, παραπάνω από ο,τι παρατηρούμε στα υπόλοιπα.

  38. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>μερίδα του λέοντος,
    έχουμε και τη «λεόντεια σύμβαση»
    – αποικιοκρατική, ετεροβαρής και unconscionable-
    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?8713-%CE%BB%CE%B5%CF%8C%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-unconscionable

    και λεόντεια τα έργα:
    http://www.kathimerini.gr/698149/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/ta-leonteia-erga

    Λεόντειος εταιρεία – Συμφωνία περί αποκλεισμού από τα κέρδη της εταιρείας ή απαλλαγής από τις ζημίες.
    Άκυρη μεν κατά τον Α.Κ. αλλά όχι αυτοδίκαια (μέσω δικαστικής οδού).

  39. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Όταν η Μαρίνα τέλειωσε το Παρθεναγωγείο,
    {…}Το 1881 χτίζεται το Παρθεναγωγείο στην Επάνω Σκάλα. Ένα μεγάλο κτίριο που υπάρχει ακόμη και σήμερα χωρίς καμιά χρήση. Πάνω από την κεντρική πύλη υπάρχει αέτωμα και μνημειακό μαρμάρινο τόξο και κιονόκρανο. Επάνω από τη σιδερένια αυλόπορτα η μαρμάρινη επιγραφή αναφέρει: «Κεντρικό σχολείο θηλέων». Το 1907 φοιτούσαν 80 κορίτσια με 2 δασκάλες.
    {…}
    Το 1867 αναφέρονται ένα Ελληνικό, δύο Δημοτικά και δύο Παρθεναγωγεία.{…}
    http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:LhXENLapAUYJ:www.cultural-representation.com/files/TELIKI_DIPLOMATIKI_BAKALIS_(2).doc+&cd=4&hl=el&ct=clnk&gl=gr

  40. Γς said

    38:
    Κι ένα όνειρο λέοντος:

    http://caktos.blogspot.gr/2014/01/blog-post_23.html

  41. ΚΑΒ said

    Το λιοντάρι και ο Χότζας.

    Δουλειά δεν είχε ο Χ. και τάιζε με ψίχουλα σπουργίτια στην αυλή του. Φυσούσε όμως και τα ψίχουλα πήγαιναν στην αυλή του γείτονα ο οποίος του ‘βαλε τις φωνές:-Τι τα ρίχνεις τα ψίχουλα κι έρχονται στην αυλή μου;- Να, έτσι διώχνω τα λιοντάρια.- Μα, εδώ εμείς δεν έχουμε λιοντάρια. Είδες που τα ‘χω διώξει όλα;

  42. Γς said

    Κι ένα άρθρο του Παντελή Μπουκάλα στην Καθημερινή, που σε μνημονεύει Νικοκύρη

    [«στο βιβλίο του Νίκου Σαραντάκου «Γλώσσα μετ’ εμποδίων: Συμβολή στη χαρτογράφηση του γλωσσικού ναρκοπεδίου» ]

    http://www.kathimerini.gr/849943/opinion/epikairothta/politikh/to-gefyri-ths-glwssas

  43. sarant said

    42 Ναι, ευχαριστώ!

  44. spiral architect said

    @34: Κακό κορίτσι!

  45. Γιάννης Ιατρού said

    34: Πως τα ξεχωρίζουμε όμως; Να ένας τρόπος: ¨)
    Τα καλά κορίτσια ξεκουμπώνουν μερικά κουμπιά, όταν έχει ζέστη …
    Τα κακά κορίτσια ανεβάζουν την θερμοκρασία ξεκουμπώνοντας μερικά κουμπιά.

  46. Γιάννης Ιατρού said

  47. Γιάννης Ιατρού said

    Πολύ ωραία και η σημερινή, δεύτερη συνέχεια Νίκο. Και με απρόσμενη τροπή…. Αν ζούσε στις μέρες μας, θα ανέβαινε πολύ γρήγορα σε καμιά πολυεθνική …., και όχι μόνο 🙂

  48. Δημήτρης said

    Τελικά, μέχρι Παράδεισο Αμαρουσίου την βλέπω να πηγαίνει . Όχι παραπέρα

  49. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    44.Ελπίζω! 🙂
    45.Πως τα ξεχωρίζουμε όμως;
    Ανάλογα τίνος είναι τα κουμπιά

  50. Βοήθεια, καλοί μου άνθρωποι! Αιμορραγούν τα ματάκια μου, καίγονται τα εγκεφαλικά μου κυτταράκια!

    Χαζεύοντας τα πρωτοσέλιδα στο περίπτερο, την Κυριακή, το μάτι μου έπεσε στον τίτλο συνέντευξης του Κυριάκου Μητσοτάκη: «Η χώρα δεν μπορεί να βρεθεί στη λάθος πλευρά της Ιστορίας». Σωστά, δεν μπορεί, συμφωνώ. Ομως, μπορεί πάντα να προσπαθήσει! Δεν το έχει κάνει τόσες φορές στο παρελθόν, από τον αγώνα της ανεξαρτησίας μέχρι και σήμερα; Ξέρετε, π.χ., άλλη χώρα όπου οι κομμουνιστές επιχείρησαν με τα όπλα να επιβάλουν το σταλινικό καθεστώς και, παρόλα αυτά, η Αριστερά γενικώς θεωρείται «καλό πράγμα»; Ακόμη και συντάξεις έδωσαν στους στασιαστές, δηλαδή το κράτος τους επιβράβευσε για την ανταρσία τους. Πώς λοιπόν να μη θεωρείται «καλό πράγμα» η Αριστερά;

    http://www.kathimerini.gr/850563/opinion/epikairothta/politikh/mporoyme-panta-na-prospa8hsoyme

  51. Γς said

    45:

    http://caktos.blogspot.gr/2015/11/blog-post_69.html

  52. spiral architect said

    @50: Εντάσσεται εδώ. 🙂

  53. ΓιώργοςΜ said

    #μερίδα του λέοντος: Το κυνήγι της αγέλης των λιονταριών (η οποία είναι μάλλον χαρέμι, ένα αρσενικό και μερικά θηλυκά) γίνεται από τις λεαινες. Όταν σκοτώσουν το θήραμα, ο λέων τρώει πρώτος, διαλέγοντας τα καλύτερα κομμάτια. Η αντιδιαστολή λοιπόν ίσως είναι λέων-λέαινα και όχι λέων-άλλο ζώο.
    (ζηλόφθονες σκέψεις από εμάς τους αποτυχημένους φαλλοκράτες αναμενόμενες αν όχι θεμιτές..).
    #μοιρασια: Την ιστορία την έχω διαβάσει σε Καραγκιόζη (εκδόσεις Ερμής, αν θυμάμαι καλά), τη δεκαετία του 70: «Ρε Χατζατζάρη θες να μοιράσω σα θεος ή σαν άνθρωπος;» «Ρε πάντα σα Θεός, Καραγκιόζη!» «Λοιπόν, ο Θεός αλλού δίνει πολλά κι αλλού λίγα, σήμερα έδωσε σε μένα όλα και σε σένα τίποτα!»

  54. Παναγιώτης Κ. said

    @47. Εγώ σκέφτηκα… γρήγορη κομματική εξέλιξη… 🙂

  55. sarant said

    53 Δικιο θα έχεις ως προς τα λιοντάρια αλλά δεν ξέρω αν ο μύθος παίρνει υπόψη του τα δεδομένα της ζωολογίας.

  56. 50 Είδες αυτή η περίφημη ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς; 😉

  57. 56

  58. Pedis said

    Βρε Νικοκύριε, έχω μία απορία, πώς κι έβαλε στη μπάντα δέκα χιλιάδες γραμμές σε τρία χρόνια. Και τίποτα να μην έτρωγε στα τρία χρόνια, και δώδεκα μήνες να λάμβανε από ένα κατοστάρικο το μήνα, το σύνολο κάνει 3600 δρχ. Με δέκα χιλιάρικα κομπόδεμα σημαίνει ότι μαδούσε τους πάντες τόσο που εξασφάλιζε τα διπλά ή και τριπλά από έναν υπάλληλο;

  59. Ανδρέας said

    Κούκλα η θεία μαρίνα 🙂

    58 πούλαγε τα πλεκτά απ’ τις θειάδες της

    »Τώρα στην Αθήνα σκαρφίστηκε άλλο βιολί. Έγραψε στις δυο θείες της, που έμεναν ακόμη ανύπαντρες κι είχαν σπουδαίες επιδόσεις στο κέντημα με βελονάκι και κοπανέλια και τις παρακάλεσε να της στέλνουν τα χειροτεχνήματα τους, «για να τα χαρίσει σε καθηγητές της». Στην πραγματικότητα τα μοσχοπουλούσε σε συμμαθήτριές της.»

  60. Pedis said

    # 59 – μπορεί. Αλλά ο λογαριασμός βγαίνει με καμιά δεκαριά πλεκτά το μήνα, κάθε μήνα. Πάει;

  61. Ανδρέας said

    Αμέ, το τα μοσχοπούλαγε τα λέει όλα.

  62. Γιάννης Ιατρού said

    60: Μυρίζομαι μόχλευση, που θά λεγε κι ο Λάμπρος 🙂

  63. Ανδρέας said

    Α δεν ξέρω αν τα δάνειζε κιόλας. 😀

  64. smerdaleos said

    38,40: Κι ένα όνειρο λέοντος:

    Και την Λιονταρόπολη/Λεοντόπολι Siṃhá-pura > Σιγκαπούρη

    https://smerdaleos.wordpress.com/2016/02/23/%ce%b7-%ce%b9%ce%b5-%cf%81%ce%af%ce%b6%ce%b1-pelh-%ce%bf%cf%87%cf%85%cf%81%cf%8c-%ce%b7-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b9%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf-%cf%80%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%af%cf%80/

  65. Ριβαλντίνιο said

    Μιας και για γυναίκα το σημερινό. 🙂

    Ωραία «χώρα» η Υπερδνειστερία !!! 🙂

    1

    Nina Shtanski – Υπουργός Εξωτερικών της Υπερδνειστερίας Δημοκρατίας της Μολδαβίας

    2

  66. Γιάννης Ιατρού said

    65: β ἕλανδρος

  67. Αμ, ήξερε από μικρή η Μαρίνα να κάνει τα κουμάντα της.
    Όχι σαν τον καημένο, τον κυρ-Σταύρο Ψυχάρη, που τονε ταλαιπωρούνε γέρον άνθρωπα για 57 ψωρομύρια!

    https://twitter.com/hashtag/free_psycharis

  68. Γιάννης Ιατρού said

    67: συνομωσία κατά της πίστεως μυρίζομαι

  69. 68

    δίκαιο έχετε, αγαπητέ εν Χριστώ αδερφέ!

    Ας ανάψομε ένα κεράκι υπέρ του αναξιοπαθούντος αδερφού

    Ψυχάρης λέγεται, άλλωστε, όχι Διαλεκτικοϋλισμικάρης~

  70. Γιάννης Ιατρού said

    69: Μόνο αναξιοπαθών; Ψυχάρα ρε!

  71. Γιάννης Ιατρού said

    69: και προφανώς άλλη μια επίθεση κατά της ελευθερίας του τύπου!

  72. Μαρία said

    53
    Κι εγώ τη μοιρασιά της αλεπούς την ξέρω σαν μοιρασιά του Καραγκιόζη.

  73. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    58 Τι να σου πω… Μπορεί να ήταν τα έσοδα από τα κοπανέλια, μπορεί και να τα παραφούσκωναν οι εχθροί της -να μη δούνε άνθρωπο να προκόβει.

    67 Και κατά της ελευθερίας του επιχειρείν μη σου πω.

  74. Αφορά ουσιαστικώς μία και μόνον ενδιάμεση δανειοδότηση, του μετόχου και όχι της εταιρείας, που τίθεται πλέον υπό αναλυτική δικαστική διερεύνηση. Η χρηματοδότηση αυτή – απολύτως διαφανής όπως και οι άλλες – χρησίμευσε στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας, στην εξαγορά των μετοχών της μειοψηφίας και στην έξοδο του ΔΟΛ από το Χρηματιστήριο.

    Εγώ δεν καταλαβαίνω πού είναι εδώ η διαφορά μετόχου και εταιρείας; (Πολύ πιθανό, μια και ούτε μέτοχος είμαι ούτε εταιρεία έχω, αλλά ρωτάω)

  75. Γιάννης Ιατρού said

    74: λέει ότι δανείστηκε χρήματα (κάτι ψιλά) σαν ιδιώτης για να αγοράσει (κι άλλες) μετοχές της εταιρείας, της οποίας ήταν (ήδη) μέτοχος.

  76. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    διατί επί 5 ώρας αποκρύπτετε ότι ο διωκόμενος διά κακούργημα Σταυράκος Ψυχάρης είναι Μέγας Πρωτονοτάριος της Μεγάλης του (Ραββίνου) Χριστού Εκκλησίας, αξίωμα που του απένειμεν ο ίδιος ο Αρχηγός των Ρωμιών, Βαρθολομαίος Αρχοντώνης, εις μίαν λαμπράν τελετήν τον Ιούνιον του 2010;

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Θα τολμήση, άραγε, η εντιμωτάτη Κλίκα του Μεταλληνού να ζητήση από τον αγαπημένον της Οικουμενικόν Πατριάρχην να αφαιρέση πάραυτα το οφφίκιον από τον Ψυχάρην, όπως θα έπραττε διά κάθε άλλον κοινόν θνητόν που θα εδιώκετο διά κακουργηματικάς πράξεις;

  77. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    διατί αποκρύπτετε ότι πρίν μίαν ακριβώς ώραν, Πάνος Χαρίτος και Γαρούφω Κανέλλη «εχέστηκαν επάνω» των, ότε εισέβαλον εις το στούντιον της ΕΡΤ-1 οι αναρχικοί του «Ρουβίκωνος»;

    Μετά τιμής
    Β.

  78. sarant said

    77 Αν φοβήθηκαν, δεν το δείχνει το στιγμιότυπο. Η Κανέλλη τούς πρότεινε να διαβάσει το κείμενό τους στο δελτίο αλλά εκείνοι αρνήθηκαν,

  79. smerdaleos said

    @76, Βάταλο: αξίωμα που του απένειμεν ο ίδιος ο Αρχηγός των Ρωμιών
    —-

    Βάταλε, ο Πατριάρχης έγινε αρχηγός του οθωμανικού ρωμέικου μιλετιού. Άλλο πράγμα το οθωμανικό «ρωμέικο μιλέτι» και άλλο πράγμα η Φιλόχριστος τῶν Ῥωμαίων Πολιτεία (Res publica Romana) τις οποίας τα μέλη είναι οι Ρωμαίοι.

    Ο αυτκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής διαχωρίζει πολύ ωραία τις αρμοδιότητες βασιλείας και ιερωσύνης στην ιστορία του Λέοντος του Δαικόνου:

    […] σπουδὴ ἐξεγένετο τῷ αὐτοκράτορι Ἰωάννῃ, εἰς τὸν τῆς ἱεραρχίας θρόνον ἄνδρα ἐπιβιβάσαι τὸν ἀρεταῖς καὶ τρόποις τῶν πολλῶν ὑπερφέροντα. τῇ γοῦν ὑστεραίᾳ ἐς τὴν βασίλειον αὐλὴν τοὺς ἱεράρχας εἰσκαλεσάμενος καὶ τὴν σύγκλητον, ἔφησε τοιαῦτα·

    Μίαν ἀρχὴν ἐξεπίσταμαι, τὴν ἀνωτάτην καὶ πρώτην, ἥτις ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι τὸ τοῦ ὁρατοῦ καὶ ἀοράτου κόσμου παρήγαγε σύστημα. δύο δὲ τὰς ἐν τῷδε τῷ βίῳ γινώσκω καὶ τῇ κάτω περιφορᾷ, ἱερωσύνην καὶ βασιλείαν, ὧν τῇ μὲν τὴν τῶν ψυχῶν ἐπιμέλειαν, τῇ δὲ τὴν τῶν σωμάτων κυβέρνησιν ἐνεχείρισεν ὁ δημιουργὸς, ὡς ἂν μὴ τούτων χωλεύσοιτο μέρος, ἄρτιόν τε καὶ ὁλόκληρον διασώζοιτο.
    Γνωρίζω μία ανώτερη και πρώτη αρχή, τον θεό που δημιούργησε τον κόσμο. Από εκεί και μετά, πιο κάτω, γνωρίζω πως υπάρχουν δύο κοσμικές αρχές: η ιερωσύνη και η βασιλεία. Στην μεν πρώτη ο «δημιουργός» (θεός) ανέθεσε την επιμέλεια των ψυχών, στην δε δεύτερη την διακυβέρνηση των σωμάτων. Όσο κανένα από τα δύο αυτά μέρη δεν «χωλαίνει» («κουτσαίνει»), τότε το σύστημα παραμένει ολόκληρο και άρτιο.

  80. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    μοί προκαλεί αλγεινήν εντύπωσιν το ότι επί 24 ολοκλήρους ώρας, ούτε κάν ο μπαοκτζής αναγνώστης κ. Gpoint ετόλμησε να καταγγείλη τον Πρόεδρον του Θρύλου, Ευάγγελον Μαρινάκην, που χθές (Δευτέρα 22/2) το βράδυ εις το Δημοτικόν Θέατρον Πειραιώς εξύμνησε τον χριστιανοταλιμπάν Δεσπότην, Σεραφείμ Μεντζελόπουλον, εις μίαν λαμπράν τελετήν δια τα 10 έτη της ποιμαντορίας του, λέγων επί λέξει:

    ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ: «Σεβασμιώτατε και εγώ με τη σειρά μου θα ήθελα να ευχηθώ υγεία και μακροζωία και να συνεχίσεις το τεράστιο έργο σου. Εγώ θα ήθελα να σταθώ σε δύο τεράστια προτερήματα: Στην εργατικότητά σου. Καθημερινά παράγεις ένα τεράστιο έργο για την Πειραϊκή Εκκλησία, για τον Πειραιά, για τους πολίτες, για τους πιστούς. Και το δεύτερο, ο ανατρεπτικός σου λόγος, που πάντα έχει καλοπροαίρετα κριτήρια, λες τα πράγματα με το όνομά τους, ταράζεις τα ήρεμα νερά και έτσι ο απλός πολίτης, ο πιστός, καταλαβαίνει τί συμβαίνει γύρω του, τί μπορεί να περιμένει και τί μπορεί να κάνει. Σεβασμιώτατε Σεραφείμ συνέχισε έτσι. Μην αλλάξεις τίποτα. Εμείς έτσι σε αγαπάμε και έτσι σε στηρίζουμε»…

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Β.

  81. smerdaleos said

    @80, Βάταλο:

    Δώτορ, για πες μας την γνώμη σου. Βάσει του ορισμού του Τσιμισκή «χωλαίνει» ο Σεραφείμ;

  82. Υαλτις said

    76
    Γέροντα, μήπως υπάρχει σύγχυση μεταξύ του Πρωτονοτάριου ως πολιτικό αξίωμα του Βυζαντίου όπως παραθέτεις και του πρωτονοτάριου ως οφίκιο που είναι εκκλησιαστικός τιμητικός τίτλος, της δεύτερης πεντάδας, που απονέμεται σε λαϊκούς και στον ανώτερο ή τον κατώτερο κλήρο, από τον πατριάρχη;
    Βεβαία το δεύτερο ήταν για κληρικούς. Λες να τον χειροτόνησαν μυστικως;

    Δεύτερη Πεντάδα
    Πρωτονοτάριος Ο Πρωτονοτάριος (ο πρώτος των νοταρίων[4]) ήταν στην υπηρεσία του Αρχιερέα μέσα στην Εκκλησία. Χαρακτηριστικά, έδιδε τα απαραίτητα στον Αρχιερέα, για να πλυθεί την ώρα της Θείας Λειτουργίας. Κατά την Κυριακή των Βαΐων ανέγνωσκε το Ιερό Ευαγγέλιο, ενώ αυτός έγραφε και ότι χρειαζόταν όπως διατάξεις, ελευθερίες, προστάγματα και άλλα τέτοια. Αναθεωρούσε και τους νομικούς δύο φορές το χρόνο.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CF%86%CF%86%CE%AF%CE%BA%CE%B9%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%9F%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D_%CE%A0%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%85%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CF%89%CF%82

  83. Βάταλος said

    Εντιμώτατε κ. Σμερδαλέε (σχόλιον 81)

    δεν είμαι εις θέσιν να εκτιμήσω αν χωλαίνη ο Άγιος Πειραιώς, βάσει του ορισμού του Τσιμισκή. Ο διαχωρισμός των Εξουσιών εις το Βυζάντιον είναι μέγα θέμα και έχουσι γραφή τόμοι επί τόμων. Αντί απαντήσεως, εγώ απόψε θα σάς προσφέρω την μνημειώδη διατριβήν της Μαρίας Τσίρκου διά την ελληνόψυχον αυτοκράτειραν Θεοφανώ την Λάκαιναν (μητέρα του Βασιλείου Βουλγαροκτόνου) που με το μουνί της εδιοίκησεν εξόχως το Βυζάντιον επί δεκαετίας. (Καταβιβάσατε ενταύθα την διατριβήν, πρίν την εξαφανίση η Μεταλληνική Κλίκα…

    Φαρμακομούνα ολκής, η Θεοφανώ (κατά κόσμον Αναστασώ) η Λάκαινα έστειλε εις τον τάφον τον πρώτον σύζυγόν της, αυτοκράτορα Ρωμανόν, διά να υπανδρευθή τον Ιδρυτήν του «Περιβολιού της Παναγίας» και πορθητήν της Κρήτης, Νικηφόρον Φωκάν, τον οποίον δεν εδίστασε να φονεύση διά να υπανδρευθή τον Τσιμισκήν, μόνον και μόνον διότι ήτο νέος, ωραίος (αν και κοντός) + με μακριάν ψωλήν.

    Εκείνο που ενδιαφέρει τον γερο-Βάταλον από όλην αυτήν την ιστορίαν (πλήν του αυτονοήτου ότι «το μουνί σέρνει καράβι» ακόμη και εις την Αγίαν Βυζαντινήν Αυτοκρατορίαν) είναι το εξής: Άμα τη αναρρήσει του εις τον αυτοκρατορικόν Θρόνον (2 Ιούλη 963), ο ιδρυτής του Αγίου Όρους, και άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, Νικηφόρος Φωκάς, εζήτησε από τον Πατριάρχην Πολύευκτον να ανακηρύσσωνται αμέσως Άγιοι όλοι οι πεσόντες εν Πολέμω, όπως γίνεται σήμερον με τους ισλαμιστάς – τζιχαντιστάς. Ο Πολύευκτος ηρνήθη βλακωδώς και εκεί εκρίθη η τύχη του Βυζαντίου: Αν είχε δεχθή την πρότασιν του Νικηφόρου, ούτε Ισλάμ θα υπήρχε σήμερον, ούτε Τουρκιά, ούτε τίποτε: Οι Βυζαντινοί θα είχον καταλάβει τον κόσμον…

    Το θέμα αυτό το γνωρίζει άριστα ο παπα-Μεταλληνός και οι εδώ εκπρόσωποί του, Ριβαλδίνιος + Blog-oti-nanai, αλλ’ ουδέποτε θα τολμήσουν να το θίξουν διότι θα αποβή εις βάρος των. Όπως επίσης, ουδέποτε θα παραδεχθούν οι Μεταλληνισταί τον κοινόν τόπον δι’ υμάς τους ιστοριοδίφας του Βυζαντίου, ότι ο Νικηφόρος Φωκάς ίδρυσε το Άγιον Όρος με τα λάφυρα της Γενοκτονίας των Αράβων της Κρήτης. Ή μήπως διαφωνείτε;

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Β.

  84. Βάταλος said

    Αγαπητέ μου κ. Ύαλτι (σχόλιον 82)

    δεν είμαι εις θέσιν να απαντήσω εις την εύλογον ερώτησίν σας. Ουδείς δύναται να εύρη άκρην με το απέραντον μπουρδέλον που ονομάζεται Βυζαντινή Εκκλησιαστική Ιστορία. Σάς προτείνω έν άρθρον από την ιστοσελίδα του Φαναρίου διά τα εκκλησιαστικά οφφίκια, μήπως κατωρθώσετε και βγάλετε υμείς άκρην

    Β.

    ΥΓ: Δεν θα δυνηθώ να απαντήσω εις άλλον αναγνώστην, διότι παραδίδομαι εις τάς αγκάλας του Μορφέως, καθότι αύριον – όρθρου βαθέως – ταξιδεύω διά Θεσσαλονίκην

  85. smerdaleos said

    @83, Βάταλο: ο ιδρυτής του Αγίου Όρους, και άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, Νικηφόρος Φωκάς, εζήτησε από τον Πατριάρχην Πολύευκτον να ανακηρύσσωνται αμέσως Άγιοι όλοι οι πεσόντες εν Πολέμω, όπως γίνεται σήμερον με τους ισλαμιστάς – τζιχαντιστάς. Ο Πολύευκτος ηρνήθη βλακωδώς και εκεί εκρίθη η τύχη του Βυζαντίου: Αν είχε δεχθή την πρότασιν του Νικηφόρου, ούτε Ισλάμ θα υπήρχε σήμερον, ούτε Τουρκιά, ούτε τίποτε: Οι Βυζαντινοί θα είχον καταλάβει τον κόσμον…
    —-

    Για κάτσε δώτορ, γιατί τώρα μου τα μπερδεύεις. Εσύ μιας και δεν είσαι Γαλιλαίος αλλά Έλλην πρέπει να χρήσαι της πειθούς των ελληνικών λόγων .. η οποία -σύμφωνα με τον αρχιταλιμπάν Αθανάσιο- δεν είναι απαραίτητη στους Χριστιανούς (ιδίως στα «τάγματα πιστών» ~ ταλιμπανοπαραβαλέων που ο Αθανάσιος έστελνε προς ξυλοδραμό των Αρειανών του αντιπάλων).

    Προ ολίγων ημερών μας παρέθεσες μια εικόνα με έναν Τζιχαντιστή που ήταν έτοιμος να αποκεφαλίσει κάποιον φουκαρά και άσκησες έντονη κριτική προς τον Τζιχαντιστή ως φονταμενταλιστή μονοθεϊστή.

    Τώρα κατηγορείς τον Πατριάρχη Πολύευκτο που ΔΕΝ έκανε δεκτό το αίτημα του Φωκά για υιοθέτηση της Τζιχάντ στην Ορθοδοξία.

    Με μπέρδεψες.

    Θα ήθελες να είχε επικρατήσει η «τζιχάντ» στην Ορθοδοξία και γινόμασταν όλοι «μελανειμονούντες παραβαλανείς»;


  86. smerdaleos said

    @Βάταλο, συμπλήρωμα:

    Ιδού Δώτορ, το σχόλιό σου (#180) στην ανάρτηση του Νίκου «Καρατόμηση»:

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/02/19/sfak/

    Γράφεις:

    2) Επιθυμών να προστατευθώ από κάποιαν αδόκητον πορτοκαλιάν κάρταν, χρησιμοποιώ ως πηγήν μου την εγκυρωτάτην Ισραηλινήν φυλλάδα Jerusalem Post (φύλλον περασμένης Τετάρτης 17 Φλεβάρη 2016). ΙΔΟΥ, αγαπητοί Σαραντάκειοι αναγνώσται το πραγματικόν πρόσωπον του ΜονοθεΪσμού: Οι ζιχαντισταί το ISIS αποκεφαλίζουν έφηβον επειδή ήκουε Δυτικήν μουσικήν. Διατί, άραγε, ουδείς ανθρωπιστής (με τους λαθροπρόσφυγας) αναγνώστης του παρόντος Ιστολογίου ΔΕΝ ετόλμησε να το καταγγείλη;

    Για κάνε μας μια εξήγηση αυτής της αμφιθέτου αντιφάσεώς σου που να εμπεριέχει την «πειθώ των Ελληνικών λόγων».

  87. gpoint said

    # 80

    Απλούστατα κ. Βάταλε σαν ΠΑΟΚg’s, έχω σχηματίσει άποψη για τον χοντρο δημοτικό σύμβουλο Πειραιώς η οποία δεν αλλάζει όπως έγινε εσχάτως με πολλά στελέχη και συνεργαζόμενους του ΣυΡιζΑ.Θεωρώ την οπαδική ταυτότητα ενδεικτική τάσεων χαρακτήρα και πολύ πιο αληθινή από την κομματική ή την θρησκευτική. Πχ τον ρεζιλίνιο υπάρχει μια στα χίλια να τον πείσεις πως ο Απόλλων μετράει περισσότερο από τον άγιο Κοσμά και να αλλαξοπιστήσει αλλά αποκλείεται να τον ξεβαζελινώσεις
    Από την άλλη το να ψάχνω τρωτά των χριστιανοταλιμπάν και κυρίως νόμους και διατάξεις που ίσχυσαν κάποτε ή δεν ίσχυσαν καθόλου -όπως συμβαίνει με πολλούς νόμους που έμειναν στα χαρτιά- και να τους παρουσιάζω σαν αδιασειστα επιχειρήματα δεν ταιριάζει στην πνευματικήν ηλικία μου.Εξυπακούεται πως σχεδόν για κάθε νόμο που λέει κάτι, υπάρχει άλλος ένας που λέει το ακριβώς αντίθετο, δεν είναι φαινόμενο μόνο του σύγχρονου ελληνικού κράτους και ούτε είναι σοβαρό επιχείρημα για άτομα με λογική διαφορετική από του Κούγια. Η δε σχεδόν καθημερινή αντιπαράθεση τέτοιων θέσεων μου φέρνει στο νου το εκ του στρατού ρητό » Το τίναγμα πάνω από τρεις φορές…

  88. spiral architect said

    @86 κ.α.: A, ρε γατάκια, σας κάνει πλάκα ο Βάτταλος και σεις τσιμπάτε. Ο παππούς το’ χει πιάσει το νόημα: «Το αιδείον σέρνει πλοίον». 😉

  89. Γς said

  90. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    88.Ο παππούς το’ χει πιάσει το νόημα
    Είναι γιαγιά (στοιχηματίζω), τουτέστιν…

    .

  91. Γς said

    Γιαγιά;
    Χλωμό το βλέπω…

  92. Γιάννης Ιατρού said

    90:

  93. smerdaleos said

    @90,91

    Ερμαφρόδιτος μήπως;

    Βλέπετε ρέπει δυσσεβώς προς τον βδελυρό Ελληνισμό ο Δώτωρ Εάων (βδέω = πέρδομαι) παρά τις προσπάθειες του αοιδίμου εν βασιλεύσι Κωνσταντίνου και του γιου του Κωνσταντίου Β΄ 🙂 🙂

    Ὁ Κωνσταντῖνος τοιγαροῦν τοῦ Κώνσταντος τὸ λάχος ὡς πατρικὸν παραλαβών, καὶ βλέπων τὰ Ῥωμαίων κακῶς περιστροβούμενα ζάλαις ἀλλεπαλλήλοις ὡς τῆς ἀρχῆς εἰς πλείονας ἀρχὰς διῃρημένης (ἦρχε καὶ γὰρ Μαξέντιος, καὶ μετ’ αὐτοῦ Σεβῆρος, καὶ Μαξιμῖνος σὺν αὐτῷ μετὰ τοῦ Γαλλερίου), ἐγείρει μάχας κατ’ αὐτῶν, κατατροποῦται πάντας, καὶ βασιλεὺς καθίσταται καὶ κράτωρ μονοκράτωρ, καὶ θρέμμα γίνεται Χριστοῦ σεπτῆς ἀγελαρχίας, πρῶτος ἀνάκτων τῷ Χριστῷ προσκολληθεὶς γνησίως. οὗτος καθεῖλε τοὺς βωμούς, ἔκλεισε τὰ τεμένη ἐν οἷς προσῆγον Ἕλληνες δαίμοσι τὰς θυσίας, καὶ τῶν αἰσχρῶν ἐναγισμῶν καὶ ῥυπαρῶν ὀργίων σχολὴν κατεψηφίσατο καὶ πάσης βδελυρίας.

    Πολύ βδελυρία βρε Δώτορ, βρόμισε ο τόπος «δυσωδία ελληνικής ασχημοσύνης» που έλεγε και ο μακαρίτης ο Ιωάννης Καναβούτσης. 🙂 🙂 🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: