Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η μπαλαφάρα των αναπολλαπλασιασμών (επανάληψη)

Posted by sarant στο 25 Φεβρουαρίου, 2016


Κοίταζα χτες τον πίνακα των περιεχομένων του ιστολογίου και έπεσε το μάτι μου στα άρθρα που είχα δημοσιεύσει την ίδια μέρα τα περασμένα χρόνια. Απορροφήθηκα διαβάζοντας ένα από αυτά, που μου άρεσε πολύ όπως το ξαναδιάβασα, και σας το παρουσιάζω τώρα -και μάλιστα ελάχιστα επικαιροποιημένο, με πολύ λίγες αλλαγές και χωρίς καμία ουσιαστική προσθήκη.

Βέβαια, κάποιοι θα το θυμούνται, αλλά καθώς το κοινό του ιστολογίου έχει πληθύνει κι έχει ανανεωθεί, αρκετοί θα είναι εκείνοι που δεν θα το ξέρουν.

Κατά σύμπτωση, το σημερινό άρθρο είναι το υπ’ αριθ. 2600 του ιστολογίου -ε, αν από τα 2600 τα 100 είναι επαναλήψεις δεν χάθηκε ο κόσμος, θαρρώ. Οι μέρες είναι δύσκολες, το ξέρω, αλλά δεν κάνει κακό να ξεσκάσουμε λίγο με μια μπαλαφάρα, που φτιάχτηκε πριν από έξι χρόνια και μια μέρα. 

Οπότε, σας παρουσιάζω σε επανάληψη, τη…..

Μπαλαφάρα των αναπολλαπλασιασμών…..

ή πώς μια συζήτηση στο σκακιστικό ιστολόγιο του Γάτου του Σρέντινγκερ, που είχε αρχικά ως θέμα της τα διπλωμένα πιόνια, εξελίχτηκε σε γλωσσικο-τραγουδιστική πραγματεία για τις αναδιπλασιασμένες (και βάλε) λέξεις, με τη συμμετοχή του Καλοπροαίρετου, του Παναγιώτη Κονιδάρη και του Ελισσαίου, και με τα εκ των υστέρων σχόλια και γιουτουμπάκια του υποφαινόμενου. (Γιατί μπαλαφάρα; Διότι στο ίδιο ιστολόγιο είχε δυο χρόνια νωρίτερα δημοσιευτεί σε συνέχειες η διάσημη Μπαλαφάρα των τεσσάρων, από Κονιδάρη, Ελισσαίο, Καλοπροαίρετο με ψευδώνυμο και Γάτο).

Κι όμως, όλα άρχισαν αθώα.

Λουμπάγκο: κάνει ρίμα με το παλάγκο, με τον οργανίστα των Ολύμπιανς Άλκη Κακαλιάγκο, με τον παλιό πρωταθλητή Αλέξανδρο Άγγο, με τον καραγκιοζοπαίκτη Βάγγο, με τον δόκτορα Ζιβάγκο, με την αφρικανική γλώσσα σάνγκο, έγραψε και ο Αλεξάκης ένα σχετικό βιβλίο, και με το Πάγκο Πάγκο.

Βέβαια, αν έμενε ο Καλοπροαίρετος στα λήγοντα εις –άγκο το πολύ πολύ να έβρισκε και τον αγωνιστή του 1821 Ανδρέα Ράγκο (απ’ όπου βγήκε και η ξεχασμένη πια παροιμιώδης φράση Γράφε Ράγκο) αλλά και το κατάστημα υφασμάτων που είχε πριν από καμιά εικοσαετία τη διαφήμιση Στον Ράγκο, μετράει το φράγκο!), άντε και στο πολύ καλό ποίημα του Ασημάκη Πανσέληνου για το πλημμελειοδικείο:

ένας εργάτης κάθεται στον πάγκο
από έναν σπάγκο κρέμεται ο Χριστός
κι απ’ τον Χριστό κρεμιέται δίχως σπάγκο
το καθεστώς

Αλλά όχι, ο Καλοπροαίρετος με έναυσμα το Πάγκο Πάγκο το έστριψε στις διπλές (και τριπλές και βάλε) επαναλήψεις μιας λέξης και ανοίχτηκε πεδίο δόξης λαμπρόν μεν, αχανές δε, η αναπολλαπλασιασμένη μπαλαφάρα.

Άλλες τοποθεσίες με την ίδια λέξη δύο φορές: Μπόρα Μπόρα, Σινγκ Σινγκ (οι αμερικανικές φυλακές υψίστης ασφαλείας), Μπάντεν-Μπάντεν (το μόνο που γράφεται με ενωτικό· τα άλλα όχι). Άτομα με το ίδιο όνομα δύο φορές: ο πρώην ΓΓ του ΟΗΕ Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι, ο δολοφόνος του Κέννεντυ Σιρχάν Σιρχάν, ο αφγανός πολιτικός Αμπντάλα Αμπντάλα, ο Τζων-Τζων της Μπίμπι-Μπο, εκείνου του ελληνικού φτηνέκτυπου της Μπάρμπι (-Γιατί η Μπίμπι-Μπο διαζευγμένη είναι ακριβότερη απ΄ όλες τις Μπίμπι-Μπο; -Γιατί, εκτός από την ίδια, το σετ περιλαμβάνει το αμάξι του Τζων-Τζων, το σπίτι του Τζων-Τζων και τις πιστωτικές κάρτες του Τζων-Τζων), ο καμερουνέζος παλιός μπασκετμπωλίστας του Πανελληνίου Μπούμτζε Μπούμτζε, ο επίσης καμερουνέζος παλιός επιθετικός του Εθνικού Αστέρα Μισέ Μισέ, και βέβαια ο κονγκολέζος Λούα Λούα (ο ένας Λούα από δεξιά, ο άλλος από αριστερά, δραμαμίνες θα θέλουν ο Σαριέγκι και ο Καντέ). Τις διάφορες καρέτες καρέτες («πριν εξαφανιστώ σαν τη διπλή καρέτα», που λένε και τα Ημισκούμπρια στη «Μαγική τσατσάρα») και μονάχους μονάχους (δε μονάχιστερ και ο μοναχόντας, που λένε, πάλι τα Ημίζ, αλλού) τις προσπερνώ ως τετριμμένες. Στην εποχή μου μεσουρανούσαν στο σινεμά η Μπε-Μπε (Β.Β., Μπριζίτ Μπαρντό) και η Τσε-Τσε (όχι η υπνοφόρος μύγα, η C.C., Κλάουντια Καρντινάλε). Τον περίφημο Μιχαήλ Μιχαήλ του Μιχαήλ, ως άνθρωπος της τέχνης και του θεάματος, θα τον ξέρεις. Έχουμε ακόμα την ηρωική κενυάτικη φυλή των Μάου Μάου, το τραγούδι του Μουφλουζέλη «Λάου λάου το πηγαίνεις να ξαναγενώ εργένης», τη συμμετοχή της Ισπανίας στη (N)Eurovision «El chiki chiki» και την ελληνική διασκευή «El fiki fiki» από τους Moufa Eranous, τον Γεωργίου και το μπούρου μπούρου στην πλατεία ΚουμουΝΤούρου, τον κουφό στην «Κόρη του ιερωμένου» του Όργουελλ να τραγουδά, μονότονα και αυτιστικά, «With my willy willy, with my willy willy», και τα γούτσου-γούτσου και γκίλι-γκίλι που λέμε όταν γαργαλάμε κοιλίτσες και λαιμουδάκια. Επίσης, τα πάντα (όχι τα πάντα όλα· α ρε Αλέφαντε γίγαν, όπως λέγαμε: γεια σου Δομάζε μέγαν· το γίγας και το μέγας είναι τριτόκλιτα και έτσι κάνουν στην κλητική· άλλες κλητικές που φαντάζουν στον ανεξοικείωτο ως ορθογραφικά λάθη και/ή παρατονισμοί: ω άνερ, ω γύναι, ω πάτερ –πάτερ παντοκράτορ και υιέ μονογενές, που λέει μια προσευχή–, ω μήτερ, ω παι, ω θύγατερ, ω γέρον, ω γραυ, ω βασιλεύ, ω εισαγγελεύ, όχι το ελελεύ, είναι επιφώνημα, γενιά με το φευ, ω Αχιλλεύ, ω Οδυσσεύ, ω Ζευ, ω Άπολλον, ω Πόσειδον, ω Άρες, ω Δήμητερ –και ο δωρικός τύπος ω Δάματερ–, ω Σώκρατες –από κει βγαίνουν και οι Socrates drank the conium· ο Σπάθας ήταν ο καλύτερος ευρωπαίος κιθαρίστας στην εποχή του· από κει και ο παλιός βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής–, ω Περίκλεις, ω Θεμιστόκλεις –εξ ου και το υποκοριστικό Μιστόκλης, πρωτόκλιτο πλέον: «Πού ΄ν΄ ο Μιστόκλης ο νταής / που έκανε για δύο / και που τον έτρεμε η γης / μες στο Μεταξουργείο» –, ω Πραξίτελες, ω Δημόσθενες, ω Χαράλαμπες, ω Αγάμεμνον, ω Αριστόγειτον, ω Κλειοί, ω Σαπφοί, ω Λητοί) των ζωολογικών κήπων συχνά έχουν ονόματα όπως Πάο Πάο, Τάο Τάο και τέτοια. Μην ξεχάσουμε και την κινεζούλα WGM Xu Yuanyuan (αποφεύγω να την αποδώσω στα ελληνικά, πριν βελτιώσω τα κινεζικά μου), και το λουλούδι υλάνγκ υλάνγκ, που…

Ύστερα απ’ όλα αυτά, πώς μπορείς να προσθέσεις κάτι; Κι όμως, μπορείς, επειδή η γλώσσα και η ζωή δεν εξαντλούνται –μόνο η υπομονή και η αντοχή των αναγνωστών, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Οπότε, ας ξεκινήσω προσθήκες.

Το πιο ενδιαφέρον για μένα είναι οι εκφράσεις που έχουν αναδιπλασιασμό αλλά όπου η μονή λέξη δεν στέκεται μόνη της. Για παράδειγμα, στη φράση «το πας λάου λάου» που ανέφερε ο Καλοπροαίρετος παραπάνω, το σκέτο «λάου» δεν στέκει (ενώ στο χέρι-χέρι, λίγο-λίγο, το πολύ-πολύ, κτλ. οι λέξεις χέρι, λίγο, πολύ, στέκουν και μόνες τους, έστω κι αν ο αναδιπλασιασμός αλλάζει τη σημασία).  Όμοιες περιπτώσεις με το λάου-λάου, είναι: φιρί-φιρί, μάνι-μάνι, τσίμα-τσίμα, που ο Μπαμπινιώτης το γράφει τσύμα-τσύμα επειδή ετυμολογείται από το κύμα. Να πω εδωπέρα ότι το λάου-λάου κανονικά σημαίνει σιγά-σιγά και λιγάκι κρυφά και ύπουλα, αλλά πολύς κόσμος το χρησιμοποιεί σαν περίπου συνώνυμο του φιρί-φιρί, όπως ο Μουφλουζέλης στο τραγούδι παραπάνω.

Συναφής περίπτωση είναι όταν ο αναδιπλασιασμός δηλώνει κάτι που γίνεται κατ’ επανάληψη, σαν τα πίτσι-πίτσι και μπούρου-μπούρου που αναφέρει ο Καλοπροαίρετος ή το ψου-ψου που το ξέχασε. Στα παιδικά παιχνίδια να προσθέσουμε κι εκείνη την απαίσια γριά που ερχόταν απ’ την Πόλη κι έφερνε το χάσι-χάσι, Παναγίτσα μου να χάσει (ή να το γράψω χάσει-χάσει να έχει ετυμολογική διαφάνεια;)

Κι εκεί παίρνει τη σκυτάλη ο Παναγιώτης Κονιδάρης:

Κι αφού θυμήθηκα αυτό, συνειδητοποίησα ότι δεν τα είχες πει κι όλα. Μετά ξέθαψα από την απύθμενη μνήμη μου μερικά ακόμα. Φυσικά για την παράλειψη του καν-καν είσαι ασυγχώρητος. Ξέχασες και τα Go-go girls. Επίσης το θρας γκρουπ Star-Star. Φαρμακευτικές δρόγες εκτός από το λιανγκ-λιανγκ που ανέφερες δίνει και το κάουα-κάουα. Υπάρχει και ο πολυσακχαρίτης άγαρ-άγαρ που βγαίνει από κάτι φύκια που ξεβράζει ο Ατλαντικός στις ακτές της Ισλανδίας και οι πολιτισμένοι άνθρωποι το χρησιμοποιούν σαν υπόστρωμα στη μικροβιολογία, ενώ αντίθετα οι Ισλανδοί το τρώνε. Χώρα που διάλεξε κι ο Φίσερ… Στο ζωικό βασίλειο τώρα συναντάμε τα πουλιά κίουι-κίουι και κάρα-κάρα.

Σου διέφυγε και ο παράδεισος των διπλωμένων λέξεων (κατά το διπλωμένα πιόνια, ως εικός), δηλαδή η Πολυνησία. Στα νησιά του Πάσχα γιορτάζουν Χριστούγεννα; Δεν ξέρω, ξέρω όμως έναν θεό της μυθολογίας τους, τον Μάκε-Μάκε. Εκεί υπάρχουν και τα moai, εκείνες οι βασάλτινες γιγάντιες κεφαλές που κοιτούν τη θάλασσα. Μια από αυτές ονομάζεται Κάβα-Κάβα. Παραδόξως, δεν έχει ούτε ένα μπουκάλι κρασί. Συχνά συναντάς και κάτι δέντρα που οι ντόπιοι τα λένε χάου-χάου. Το μεγαλύτερο μυστήριο όμως είναι αυτό με τις πετρογλυφικές αναπαραστάσεις που ονομάζονται ρόνγκο-ρόνγκο. Χαρακτηριστική περίπτωση και οι γιεγιέδες, κι ακόμα πιο χαρακτηριστική τα γιο-γιο.

Λέω «τα» γιατί άλλο αυτό που παίζαμε κι άλλο αυτό που χέ…! Κλασικό αμερικάνικο όνομα και το Τζέι-Τζέι. Μάλλον πρόκειται για πρώτο ξάδελφο του Τζων-Τζων και συμπέθερο του Τζέι-Αρ, αλλά αυτόν τον τελευταίο τον έφαγαν νωρίς στη Δυναστεία και έψαχνε όλη η Ελλάδα να βρει ποιος τον σκότωσε και στο τέλος ο μπάρμπας μου ο Λευτέρης που είχε κουραστεί από τα διαφημιστικά της ΕΡΤ, ομολόγησε ότι αυτός τον καθάρισε, μπας και τελειώσει η κωλοσαπουνόπερα.

Στο χωριό μου χρησιμοποιούμε και τον ιδιωματισμό μόνε-μόνε που σημαίνει «με το παραμικρό», ενώ σε γιαπωνέζικα χωριά, όταν λένε μάκι-μάκι, δε θέλουν να σε φιλήσουν, απλά μαγειρεύουν ένα είδος σούσι. Θα μου πεις, που να το ξέρω; Μένταλιστ είμαι; Υπάρχει ωστόσο κι ένας μένταλιστ από την Κύπρο που συμμετείχε στον Γκέλερ (όχι τον Έφιμ, τον Ούρι) και τον λένε Costa Costa.

Κι αφού τα έγραψα αυτά τσάκα-τσάκα για να μην πω άρον-άρον, σκέφτηκα ότι τα διπλωμένα είναι ων ουκ έστι αριθμός και ξαφνικά βαρέθηκα. Τα τριπλωμένα έχουν πιο πολύ ενδιαφέρον, έχει δίκιο ο Ελισσσαίος. Κι αν βάλεις και τις συλλαβές στο κόλπο τότε έχει και πολύ πλάκα. Να το κάνουμε κάποια στιγμή.

-Πες πα-τά-τα, αγάπη μου, λέω στην κόρη μου.
-Τα-τά-τα!

ΥΓ. Στ’ αλήθεια το Μπεμπέ βγαίνει από τα αρχικά B.B; Κι εγώ που νόμιζα ότι της το κόλλησαν επειδή ως ζωόφιλη αγαπούσε τα αμνοερίφια…

Και μετά δίνει τη σκυταλη στον Ελισσαίο, ο οποίος είναι συντομότερος μια και αναφέρεται στις τριπλωμένες λέξεις:

Από τριπλωμένες λέξεις, πάντως μου έρχονται το TORA TORA TORA, η ταινία για την επίθεση των γιαπωνέζων στο Περλ Χάρμπορ (καθώς και το Καρβέλειο (;) Τώρα, τώρα τώρα ότι γίνει τώρα τώρα τώρα που νοιώθουμε ακόμη παιδιάάάάάάά), το Quizas Quizas Quizas (εδώ από τον Nat King Cole) γνωστό και αγγλοφώνως Perhaps Perhaps Perhaps, σε πολύ ωραία εκτέλεση από τους Cake εδώ.

Ακόμη μου έρχεται το «πάρε πάρε πάρε» των πλανόδιων πωλητών καθώς και το «έλα έλα έλα» των βοηθούντων εκτός οχήματος στο παρκάρισμα. Το τελευταίο συναντιέται και τετράκις στο γνωστό ανέκδοτο «έλα, έλα, έλα, έλα μαλάκα να δεις τί έκανες». Αντίστοιχο το «πάμε πάμε πάμε» που ακούγεται στα οχηματαγωγά πλοία. Επίσης το «πάσα πάσα πάσα» που φωνάζαμε στους συμμαθητές μας όταν παίζαμε ποδόσφαιρο και θεωρούσαμε ότι είχαμε την επιφοίτηση του γκολ αρκεί να μας δίναν την μπάλα, αλλά τελικά σπανίως παίρναμε την πάσα αυτή αφού και ο συμμαθητής μας είχε αντίστοιχη επιφοίτηση και τελικώς κατηγορούσαμε αλλήλους ως ατομιστές.

Τότε τους ανακοίνωσα ότι το νήμα θα το κλέψω, δεν μπορεί, να μη μένει στ’ ανήλιαγα μπουντρούμια των σχολίων, θα το βάλω σε χωριστό άρθρο στο μαγαζί μου. Οπότε σοβαρεύεται (για χρόνο ντετέ) ο Καλοπροαίρετος:

Νάτα μας. Κάνουμε την πλάκα μας, χαλαροί και αεράτοι, γράφουμε όπως και ό,τι μας κατεβαίνει, χύμα στο κύμα (α ρε Παπανώτα άρχον! – ακόμα μία ιδιότυπη κλητική, κατά το ω γίγαν και ω μέγαν που λέγαμε παραπάνω), χωρίς αξιώσεις συγγραφής συνεκτικού κειμένου, λίθοι και πλήθη ατάκτως ερριμμένα, και τσουπ! ξεφυτρώνει ο sarant και θέλει να τα οργανώσει σε σοβαρό άρθρο. Όχι τίποτ΄ άλλο, αλλά θα μας περάσουν και οι εκεί θαμώνες για νούμερα. (Χαμηλόφωνα, από τη γαλαρία: ναι, αυτό περίμεναν, λες και δεν σε ξέρουν.)

Τσουπ: Έχουμε και το The shoop shoop song, αρχικά με τη Μπέττυ Έβερεττ (κάτω τα χέρια από τα διπλά μου σύμφωνα!) το 1964, γνωστό και στην επανεκτέλεση της Σερ το 1990. (Την εμφάνιση της Σερ σε αυτή τη φάση των μεταμορφώσεών της είχα υπόψη μου όταν έπλαθα τον χαρακτήρα της Αριάδνης – έχουν γνώση τα μέλη του πολυπληθούς φαν κλαμπ μου. Παναγιώτη, πώς την έχεις δει τη δουλειά, θα γράψεις τη συνέχεια της Μπαλαφάρας 2; Εκεί εγώ, θα σου το θυμίζω ευκαίρως ακαίρως.) Δύο τραγούδια με διπλοδιπλό τίτλο των αρχών της δεκαετίας του ’70: Chirpy chirpy cheep cheep και Chicky chicky boom boom. Boom boom ήταν και ο τίτλος ντισκοτέκ στην Καστέλλα, είχαν γυριστεί κάμποσες σκηνές των, καλτ σήμερα, βιντεοταινιών του Σταμάτη Γαρδέλη και της Σοφίας Αλιμπέρτη κάτω από τη ντισκομπάλλα της· υπήρχε και η Athens-Athens, μετέπειτα Barbarella, στη Συγγρού. Έχουμε και το Bio Bio, ποταμός στη Χιλή, σύνορο των αραουκάνων, αλλά και κέντρο όπου εμφανιζόταν στις αρχές της καριέρας του ο Notis. Έχουμε ακόμα τον Βας Βας, το επιφώνημα απόγνωσης βάι βάι, το παλιό παιχνίδι τάκα τάκα, τα τσίκι τσίκι της ιδιοφυούς κεφαλλονίτικης βλασφημίας του Καββαδία από τη «Βάρδια», την κυρία Κλοκλό της Ζωρζ Σαρή, το «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» του Ντάριο Φο (ο πρωτότυπος τίτλος δεν είναι αναδιπλασιαστικός), το «Πετραδάκι πετραδάκι» του Μενιδιάτη, το «Ένα αστέρι πέφτει πέφτει» και το «Πάει πάει» της Μοσχολιού, το «Όπα όπα» (σ’ αγαπώ κι ας μη σου τόπα) του Σφακιανάκη –όπα όπα υπάρχει και στον δεύτερο τίτλο του τραγουδιού του Ρεπάνη (όχι αυτού που θέλει κόπο και κάθε τόπος δεν το κάνει, του Αντώνη) «Η διπρόσωπη (Στα όπα όπα σ΄ είχα)», το «Μάτια μου, μάτια μου» της Χάριτος Αλεξίου (εγώ έτσι το κλίνω, λέω και της Αλκήστιδος Πρωτοψάλτη άμα λάχει), το «Ολέ ολέ» (είσαι σαν κρεμ καραμελέ) του Φώτη Δήμα, το «Τσιν τσιν» από το Τρίο Ατενέ (και τα Cin cin girls στο Colpo grosso), το «Κάψε κάψε» του Καζαντζίδη, το «Δημήτρη μου, Δημήτρη μου» της Βουγιουκλάκη, το «Οέ οέ» των Αγάμων Θυτών, και το «Ράμπι ράμπι» της Αρβανιτάκη.

Άλλα τριπλά τραγούδια, το Quando³, σε μύριες εκτελέσεις, το Ποτέ³ με τον Πάριο και τη Δήμου, και το Τζην³ του Κηλαηδόνη.

Σταματώ, από αύριο πάλι. Μόνο κοίταξε, Νίκο, αν χρησιμοποιήσεις το χωρίο που αναφέρεται στη «Δυναστεία», να μου κρατήσεις όλα τα διπλά σύμφωνα στη Νταϊάνν Κάρρολλ (Diahann Carroll), έστω και με sic, παρακαλώ· ξέρεις δα την αδυναμία μου .

Μια και πιάσαμε τα τραγούδια, να επισημανθεί ότι το «Πάει πάει» της Μοσχολιού (και του Ζαμπέτα) έχει δωδεκαπλή την επανάληψη (μετρήστε τα)

Στον απλό αναδιπλασιασμό, να προστεθεί το παλιό τσιφτετέλι Δώστου νάνι-νάνι (ή Νάνι-νάνι του πασά μου) και με τον ίδιο αναδιπλασιασμό ο ρασουλικός στίχος «το πολύ το νάνι νάνι κάνει το παιδί χαϊβάνι». Αλλά και εκτός λαϊκού πάλκου, έχουμε τα κορίτσια που πηγαίνουν δυο-δυο του Σαββόπουλου, αλλά και δυο-δυο στη μπανιέρα του Γερμανού, και, απορώ πώς το ξεχάσαν οι προλαλήσαντες, το Βιετνάμ γιε-γιε του Σαββόπουλου. Το οποίο, στο ρεφρέν, επαναλαμβάνει το «γιε» 21 φορές -μάλλον θα πρόκειται για ρεκόρ!

Να όμως και ο Κονιδάρης, που επιστρέφει μ’ ένα αναπολλαπλασιαστικό tour de force:

Νίκε, Νίκε, είσαι εδώ;

Τακ-τακ, άκουσα στην πόρτα, την ώρα που ήμουν αλλού γι’αλλού. Δώσαμε, δώσαμε! πήγα να ξεφύγω, αλλά ο Σαραντάκος ήταν πονηρός. Είχε έρθει νύκτωρ τοίχο-τοίχο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά τί ήθελε; Άκουσον, άκουσον! Να αγοράσει στην ξεφτίλα και στο τάκα-τάκα τα ακριβά μας σχόλια! Όλα κι όλα φίλε Νίκο, αυτό είναι πέρα για πέρα άδικο! Στο κάτω κάτω της γραφής ξέρω και τον ιδρώτα που έχει χύσει γι’ αυτά ο Καλοπρό. Φευ! Πες πες όμως, μας ψιλοέπεισε. Όχι με τη μία,αλλά βήμα βήμα. Φυσικά το ξεπούλημα δεν ήταν πάνω πάνω στις προτεραιότητές μας και επειδή δεν είμαστε και χτεσινοί διαπραγματευτές (ίσα ίσα, θα έλεγα) δεν τα εκχωρήσαμε όσο όσο. Πρώτα πρώτα ζητήσαμε εγγυήσεις. Μετά την τελική συμφωνία αποφασίσαμε να βαδίσουμε χέρι-χέρι (με τον Σαραντάκο, να ξηγιώμαστε, να μην παρεξηγιώμαστε). Φωνάξαμε και τον Γάμα-Γάμα (Γενικό Γραμματέα, δεν είμαι τόσο χυδαίος, είμαι περισσότερο) να διατυπώσει τα συμβόλαια, τον οποίο μάλλον ξυπνήσαμε, αφού τον άκουσα να ορύεται «Ιλί, Ιλί!». Σιγά ρε φίλε, δεν έπαθες και μπέρι μπέρι! Τες πα, κάποια στιγμή συνήλθε και αφού έπεσαν οι υπογραφές το ρίξαμε στα τραγούδια, για να γορτάσουμε το γεγονός. Είπαμε το «Όνειρα, όνειρα, φλόγες μακρινές μου», μετά το «Θάλασσα, θάλασσα, τι μου χεις κάνει», συνεχίσαμε με το «Τρέχει, τρέχει, τρέχει το νερό» και όταν μερακλωθήκαμε για τα καλά, έπιασε ο Καλοπρό (γνωστός λάτρης της Δούκισσας, παλιάς και νέας) το «Του τα ’πα, του τά ’πα, του τά ’πα του ανθρώπου/ ατάκα, ατάκα, ατάκα κι επιτόπου»! Το φινάλε ήταν τραγικό. Μην πάει ο νους σας στο κακό, απλά χορέψαμε όλοι μαζί το «Βάλε, βάλε, βάλε, όσο θέλεις βάλε/ το πολύ-πολύ να έχω τραγικό φινάλε»!

(Αν όμως ο Γάμα Γάμα είναι ο Γενικός Γραμματέας, να πούμε επίσης ότι άλφα-άλφα είναι η εξαιρετική ποιότης, αλλά και ο αδικαιολογήτως απών στο στρατό, κάπα-κάπα είναι το ΚΚΕ, μου-μου είναι το μετά μεσημβρίαν και ρο-ρο είναι τα φεριμπότ  -roll-on, roll-off).

Και αμείλικτος ο Καλοπροαίρετος εξαπολύει άλλον έναν ποταμό:

Πού είχαμε μείνει, στους σαράντα δράκους; 🙂

Διπλών συνέχεια: ο μεξικανός τραγουδιστής José José, η τραγουδίστρια του Mashed potatos time (1965) Dee Dee Sharp, λίγο καταχρηστικά, ο τραγουδιστής του Broken wings (1985) Mr. Mister, ο Jo-Jo που thought he was a loner του Get Back των Beatles, το μαϊμουδάκι So-So που είχα αναφέρει σε ένα σχόλιο για τον Peter Potamus, το Padam padam της Edith Piaf, ο γάλλος ήρωας κόμικς Τεντέν (Tintin), τα συζυγή «My my, hey hey» (rock and roll is here to stay) και «Hey hey, my my» (rock and roll will never die), πρώτο και τελευταίο τραγούδι του Rust never sleeps (1979) του Neil Young, το «Sugar, sugar» των Archies (1969) και η ισπανική διασκευή του «Dulce, dulce» από τη μεξικάνα Hilda Aguirre (1974), το ωκύπουν καρτούν beep beep που έκανε δύσκολη τη ζωή του κογιότ (εντάξει, ξέρω ότι προφέρεται καϊότι), το «Viens, viens» με την αγαπημένη Marie Laforêt (1973), το «Paroles, paroles» με τους Dalida και Alain Delon (1968) (στα ελληνικά, «Κουβέντες» με τη Μαρινέλλα και τον Κώστα Σπυρόπουλο), το «Donna Donna» της Joan Baez, το «Mah na mah na» του Piero Umiliani (1968), που ακουγόταν και στο Muppet Show, το «Papa oom mow mow» των Rivingtons (1962), ο χορός της Καππαδοκίας «Βάρα βάρα», το «Μίλησέ μου, μίλησέ μου» των Χατζιδάκι – Γκάτσου με τον Μπιθικώτση (ποτέ δεν το συμπάθησα αυτό το τραγούδι· η μελωδία του μου ακουγόταν σαν κουπεπέ, κουπεπέ ή σαν λάχνισμα, με του βοηθού το χέρι και του δράκου το μαχαίρι και τέτοια), ο σαμιώτης βουλευτής Θαλασσινός Θαλασσινός, ο μακαρίτης βουλευτής Φθιώτιδας Πανουργιάς Πανουργιάς, ο άγγλος συγγραφέας Jerome Jerome, το απροσδιόριστο βίζολα-βίζολα του Καραγκιόζη, το «Τάμπα τούμπα» (η γυναίκα μου ζηλεύει) του Μενιδιάτη, το «Πάπαλα, πάπαλα» (Τάθελα και τάπαθα / πήγα σπίτι να την πάρω / κι είδα μέσα τον κουμπάρο / κι αμολήσανε το σκύλο / κι έψαχνα από πού να φύγω), του Βασίλη Βασιλειάδη (εκείνου με το νιαουριστό αρμόνιο), το «Νούρι νούρι» (έχει και κάτι πολλαπλά νάι – νινινάι μέσα) του Σταύρου Ζουμπά, το «Παλαμάκια παλαμάκια» (να χτυπούν τα τακουνάκια) του Μητσάκη με τη Νίνου, το «Αχ Μουσταφά» (αχ Μουσταφά / εσύ μου άναψες φωτιά, διασκευή αραβικού –αιγυπτιακού;– τραγουδιού, Μανώλης Αγγελόπουλος· προηγήθηκε το «Ya Mustapha» με τον λιβανέζο Bob Azzam, με στίχους σε τρεις γλώσσες, αραβικά, ιταλικά και γαλλικά: Chérie je t‘aime, chérie je t‘adoro, como la salsa del pomodoro), το «Φιλί φιλί σ΄ ανάστησα» με τον Μητροπάνο (υπάρχει και σε ραμόνι: «Ψιλή βροχή στα μάτια σου»), η αφρικανική φυλή Νυάμ-Νυάμ (ονομασία με σαφείς καννιβαλιστικές νύξεις), το «shiki shiki baba, shiki shiki mama» του Γιώργου Ξανθιώτη (σωστά, αυτού με την «Τσικουλάτα»), το αλιευτικό γριγρί, ο ποταμός Yara Yara στο ομώνυμο ποίημα του Καββαδία, ο Μπιξ-Μπιξ (Σταμάτης Φασουλής) της «Λιλιπούπολης», ο Bar-Bar (Κώστας Παύλου Παναγιωτόπουλος), η χιλιάνικη ποδοσφαιρική ομάδα Colo-Colo (από το όνομα φυλάρχου των Μαπούτσε –καθ΄ ημάς αραουκάνων–, τοπικής ιθαγενούς φυλής), η «Γλύκα γλύκα» της Κέλλυς Κελεκίδου, διπλής και της ίδιας: Κελ-Κελ για τους φανς, το Qele qele της αρμένιας Sirusho από μια πρόσφατη Eurovision, η σως ταρτάρ και το μπιφτέκι ταρτάρ, το κρι-κρι (ο αίγαγρος, αλλά και η σερραίικη γαλακτοβιομηχανία), το συσκευασμένο ψωμί τοστ Κρις Κρις (καινοτομία η εμφάνισή του το 1967), και ουκ έστι τέλος.

Και στη συνέχεια, ίσως για να δώσει παράδειγμα χρήσης της αγγλικής έκφρασης too much of a good thing:

Τριπλά τραγούδια: La, la, la της Massiel (συμμετοχή της Ισπανίας στη Eurovision 1968), Da da da των Trio (1982) –ή, στη διασκευή του Γιώργου Αλκαίου, «Ντα ντα ντα (Σαν τα μικρά παιδιά)» (θα σε κάνω νταντά) (2002)–, Please³ του James Brown (1956), το Gimme³ (1979) και το Money³ των ΑΒΒΑ (1976) –το ΑΒΒΑ είναι παλίνδρομο, όπως το όνομα Σάββας, η πόλη Σέρρες, ο καμποτζιανός ηγέτης Λον Νολ… άστο, άλλη φορά–, το Love³ από τη Martha [Reeves] and the Vandellas, το φρενιτώδες Hidi³ του Mickey Hawks με τους Night Raiders, το Zum³ (1967) με τη Sylvie Vartan στα γαλλικά και τις απαράμιλλες Mina και Gigliola Cinquetti στα ιταλικά, το «με το πίτσι πίτσι πίτσι, τόχεις πρήξει το κορίτσι» από το «Ο παραμυθάς» με τον Χρηστάκη, το «άιντε και ντε Χ3» των Μαμαγκάκη – Ρίτσου με τον Πουλόπουλο (διπλός κι αυτός), το 1972, το «Όι, όι, όι» (το δικόν μου όι, αξίζει έναν ανώιν, ανώιν chαι κατώιν, το δικόν μου όι) του Βιολάρη, ο κουβάνικος χορός cha-cha-chá (που συνήθως οι μη λατίνοι του τρώμε το ένα τσα), «Τάκα³ τα πεταλάκια, ντρίγκι³ τα κουδουνάκια» του Χιώτη, και το Φλαπ³, από «Τα μεγάλα στήθια» του Καρβέλα (1988), τραγούδι εντελώς α λα Τζέρρυ Λη Λιούις, μέχρι και τη «γαργάρα» του Killer μιμείται, υπάρχει και φωτογραφία των δύο τους στο οπισθόφυλλο του συγκεκριμένου δίσκου με τον εύγλωττο τίτλο «Τσούζει», και τέλος (για τώρα) το «Σε θέλω πάλι, πάλι, πάλι, κι ας μαζεύουνε με το κουτάλι» του ίδιου (του Καρβέλα, όχι του Τζέρρυ· ευθεία αναφορά στον αμερικανό πρωτοπόρο του rnr ο Γεράσιμος (Τζέρρυ) Λ. Λούης, που επινόησα για την πρώτη Μπαλαφάρα· Παναγιώτη, πώς πας, τελειώνεις τη συνέχεια της Μπαλαφάρας 2; Εκεί εγώ).

Δύσκολος στην ταξινόμηση, αξιομνημόνευτος όμως ο τρόπος που κρατάει ο Τεμπέλης το ίσο στο «Κάντονε Σταύρο, κάντονε» του Μάρκου (ο Δασκαλάκης το τραγουδά «Κάντονε Σταύρο, φτιάχτονε»), κάπως σαν: «τάχου τάχου ταχ τάχου τούχου τούχου ταχ τούχου τάχου τούχου ταχ». (Προς το τέλος ακούγονται τα παινέματα του Μπάτη: «Γεια σου Μάρκο μερακλή, γεια σου και συ Τεμπέλη με τον μπαγλαμά σου».)

Ένα πενταπλό τραγούδι: I do, I do, I do, I do, I do των ΑΒΒΑ (1975).

Μερικές παροιμίες με διπλή λέξη:

Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι.
Αγάλι αγάλι το φιλί για νάχει νοστιμάδα.
Από έξω μπέλες μπέλες κι από μέσα κατσιβέλες.
Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς.
Η τιμή τιμή δεν έχει και χαρά σ΄ όποιον την έχει.
Πίτσι πίτσι το κοπέλλι, κάν’ την κοπελλιά και θέλει.

Μια έκφραση από την Καινή Διαθήκη: «Έστω δε ο λόγος ημών ναι ναι, ου ου». Εκκρεμεί ο σχηματισμός του πληθυντικού σε ορισμένες λέξεις της ιαπωνικής με αναδιπλασιασμό τους, και άλλα παρόμοια. Αν μπορέσω, στο μέλλον.

Παρένθεση δική μου: την τελευταία παροιμία εγώ την ξέρω «Λέγε-λέγε το κοπέλι, κάνει τη γριά να θέλει» που έχει και μέτρο. Μάλιστα, αν θυμάται κανείς παλιός, όταν το 1982 ο ισπανός Καλβο (;) Σοτέλο είχε ζητήσει από τον Αντρέα Παπανδρέου να συναινέσει για την είσοδο της Ισπανίας στο ΝΑΤΟ, το Ποντίκι είχε βάλει τίτλο «Λέγε λέγε ο Σοτέλο – είπε κι ο Αντρέας τέλω!». Όσο για τη δεύτερη, την ξέρω «Ανάρια-ανάρια το φιλί», σπάνια δηλαδή. Πάντως, υπάρχει και παροιμία με τριπλή λέξη: Και σε μένα λω-λω-λω; Την έχει ο Λουκάτος στους Παροιμιόμυθους και την χρησιμοποιεί κι ο Λουντέμης σ’ ένα από τα (μακρονησιώτικα;) μυθιστορήματά του.

Και προσθέτει ο Παναγιώτης ο Κονιδάρης έναν ανατετραπλασιασμό:

Πώς το έπαθα αυτό; Παρέλειψα να αναφέρω ότι στην προαναφερθείσα χοροεσπερίδα είχε την τιμητική του το «Ντάρι-ντάρι-ντάρι-ντάρι, στο γιαλό πετούν οι γλάροι».

Μερικά ακόμα με τριπλέτες, το έλα-έλα, έλα στην γλυκιά αγκαλιά μου –από το Έξω ντέρτια και καημοί του Καζαντζίδη που έχει κι άλλον έναν ανατριπλασιασμό, βάι βάι βάι. Ο ίδιος έχει και τρεις φορές τη Μαντουμπάλα στο φινάλε του τραγουδιού και άλλες τρεις τη Ζιγκουάλα στην αρχή του.

Σειρά του Ελισσαίου να ανεβεί στην τέταρτη διάσταση –και βάλε: Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρίγκι (5!) μάνα μου, Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρί (3,5)» (πρώτη φορά δια στόματος Μαρινέλας, μουσικής Στέλιου Βλαβιανού και στίχους Πυθαγόρα, Αν και νομίζω ότι η ερμηνεία Ντέμη Ρούσου τα σπάει, χρυσές σελίδες του ελληνικού τραγουδιού, πριν ακόμη αρχίσει να πουλάει δίαιτες). Το σύμπλεγμα ντρίγκι έχει βέβαια ακουστεί και αλλού όπως στο τραγούδι «Μου σπάσανε τον μπαγλαμά» (Καλδάρας-Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου-Γαβαλάς). «Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρίγκι Ντρίγκι (4) μου ‘διωχνε τον πόνο, Ντρίγκι Ντρίγκι (2) και κυλούσε η παλιοζωή» τραγούδαγε ο τελευταίος στο ρεφραίν. Για τον ήχο του μπαγλαμα είχε κάπως διαφορετική άποψη ο Ζαμπέτας ο οποίος στο «Δεν μου καίγεται καρφάκι» τραγουδούσε «Χλάπα-χλούπα χλάπα-χλούπα (κι άλλο διπλό) παίζω εγώ τον μπαγλαμά» και συνέχιζε κλασσικά «ντρίγκι ντρίγκι ντρίγκι ντρίγκι τί τα θέλω τα λεφτά», ενώ ο Τόλης Βοσκόπουλος εξομοίωνε μπαγλαμάδες και μπουζούκια τραγουδώντας «ντρίγκι ντρίγκι (2) τα μπαγλαμαδάκι, ντρίγκι ντρίγκι (2) και τα μπουζουκάκια». Αντίθετα ο Χιώτης σε στίχους Ρούτσου ξεχωρίζουν πως «τάκα τάκα τάκα τα πεταλάκια, ντρίγκι ντρίγκι τα κουδουνάκια» και αν δεν έγινε κατανοητό το επαναλαμβάνουν αντίστροφα αμέσως μετά «ντρίγκι ντρίγκι ντρίγκι τα κουδουνάκια, τάκα τάκα τάκα τα πεταλάκια».

Και κλείνει ο Καλοπροαίρετος, επίλογος σε δύο μέρη:

Αν παίζουν και τα τύπου «Και λέγε λέγε» (Διονυσίου πατήρ, παρέμπ· α, και το Viens, viens έχει αναφερθεί· έχει διασκευαστεί στα ελληνικά ως «Ζητάς» [να ξαναγυρίσεις / ζητάς να με συναντήσεις] – όχι ο Ζητάς, κατά τα ο αλφάς, ο βητάς, ο γιωτάς που είχαμε στο στρατό, ή ο μιλφάς που λέγαμε με αφορμή την Αλέξις, ζητάς ρε παιδί μου, ζητώ – ζητάς – ζητά· το τραγούδησε τη δεκαετία του ’70 τάχαμου αισθησιακά η Μαριάννα Τόλη και το 1990 πιο δυναμικά η Ευρυδίκη), ας παίξουν και το «Yeke yeke» (κανονικά Yé ké yé ké), με τον Mory Kanté (1987), το «Και πες πες πες Χ2, ετσάκισε ο καναπές» με τον Καλατζή, το «Κάτω κάτω και πιο κάτω» με τον Μητροπάνο, το αγγλικό αντίστοιχό του «Down down, deeper and down» των Status Quo, το «Καλά, καλά» που απαντούσε ο χιονάνθρωπος στον Μητροπάνο στο κορυφαίο τραγούδι του Μουσαφίρη, η δήλωση της Έλενας Βέντη «Τον παίρνω, τον παίρνω» (στο τηλέφωνο τον παίρνω, μα δεν μου απαντάει και συνέχεια μιλάει) [σχετικό και το άσμα του πλανητάρχη Τάσου Μπουγά «Πότε τον παίρνεις, πότε τον τρως, αχ είναι λίγος ο μισθός» -μου είχαν πει ότι τον παίρνεις / την κάθε πρώτη του μηνός / και μούχε μείνει η απορία / το πόσο γρήγορα τον τρως-], το «Έλα έλα έλα» (πάρε με από πίσω) της Καρλόττας, το «Το νινί, το νινί, το νινί σέρνει καράβι» (αν δεν τόχεις καταλάβει) της Βέρας Λάμπρου, η Romance de la luna, luna του Λόρκα, με στίχους όπως El niño la mira, mira / El niño la está mirando, και Huye luna, luna, luna, το δέντρο ντίβι-ντίβι (και το βιβλίο της Ελένης Σαραντίτη «Τα δέντρα που τα λένε ντίβι-ντίβι»), και διπλές φίρμες όπως Johnson & Johnson και Faber & Faber. Επίσης, παροιμίες αποταμίευσης όπως «φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι» ή «σταλαματιά σταλαματιά γεμίζει η στάμνα η πλατιά», η προτροπή στον Γιαννάκη όταν, παίκτης ακόμα, διαμαρτυρόταν στους διαιτητές, «Κλάψε, κλάψε», η συγκινητική калинка, калинка, калинка моя, ηχοποίητα τύπου «ίου ίου» για το ασθενοφόρο και «μπίου μπίου» για το περιπολικό, το νησιώτικο «Σάλα σάλα» και το κυπριώτικο «Τα ριάλια, ριάλια, ριάλια», η διανομή πολιτικών ή διαφημιστικών φυλλαδίων πόρτα πόρτα, και οι γλουγλουκιστοί πανηγυρισμοί των βραζιλιάνων εκφωνητών ποδοσφαίρου (grito de gol): gol-gol-gol-gol… ad infinitum.

Υπάρχει ακόμα η αυτοπαθής κατηγορία, Α=Α: «Black is black», «L’ aventure, c’ est l’ aventure» του Κλωντ Λελούς, «Εγώ είμ΄ εγώ» (ευζωνάκι γοργό, αλλά: κι άλλη δεν είμαι). Στα καθ΄ ημάς, έχουμε τα αξιώματα «A pawn is a pawn» και «A piece is a piece». (Έχω συναντήσει κάπου, ίσως στον Mednis, το εμφατικό «A piece is a piece is a piece is a piece».) Σχετικό το εξής περιστατικό: στη γνωστή δήλωση του Φίσερ (1962) ότι μπορούσε να χαρίσει έναν Ίππο στην καλύτερη γυναίκα του κόσμου, και πάλι θα την κέρδιζε, ο Ταλ είχε αποφανθεί ότι «Fischer is Fischer, but a Knight is a Knight».

(Εδώ ο Καλοπρό περιέργως παρέλειψε το A rose is a rose is a rose της Γερτρούδης Στάιν, το οποίο μάλιστα στην αρχική βερσιόν ήταν τετραπλό: Rose is a rose is a rose is a rose. Ίσως δεν έχει παίξει Leisure suit Larry, όπου το είχαν παραλλάξει σε A rope is a rope is a rope).

και τέλος, πάντα από τον Καλοπροαίρετο:

Καμιά φορά η διπλή αναφορά επιθέτου έχει την έννοια υπερθετικού βαθμού, π.χ. στα αινίγματα της ομάδας «ψηλός ψηλός καλόγερος» (και κόκκαλα δεν έχει – καπνός, ή: και πίττα το κεφάλι – φτυάρι, ή: και μ΄ ένα μάτι βλέπει – βελόνα), στο νανούρισμα «ύπνε που παίρνεις τα μικρά, έλα πάρε και τούτο, μικρό μικρό σου τόδωκα, μεγάλο φέρε μού το», και σε εκφράσεις όπως «μια γάτα άσπρη άσπρη», «ένα μήλο κόκκινο κόκκινο», «κι ήταν ένα πράσινο, πράσινο φεγγάρι» (να σου μαχαιρώνει την καρδιά). Ομοίως και στα επιρρήματα, π.χ. «Σ΄ αγαπώ πολύ πολύ», «Στο κάτω κάτω της γραφής» (το έχω ακούσει και ως «Στο πέρα πέρα της γραφής»), «πάνω πάνω (πίσω πίσω, κλπ.) στο ράφι». Το χάσκα στο αίνιγμα «Όλη μέρα πάτα κιούτα και το βράδυ χάσκα χάσκα» (παπούτσι) δεν ξέρω τι μέρος του λόγου είναι, όμως το παραθέτω.

Ακόμα, το «Τέλι τέλι τέλι» (κάλπικε ντουνιά) της Χάριτος Αλεξίου (μην τα ξαναλέμε, η Χάρις – της Χάριτος· τι, η Χάρις – της Χαρούλας, η Άλκηστις – της Άλκηστης και ο Άδωνις – του Άδωνη, το αντίθετο του: τα Γιάννινα – των Ιωαννίνων δηλαδή;), και το «Τάκα τάκα, τάκα τάκα, σαν περπάταγες στη στράτα», και παρακάτω «Τσίκι τσίκι, τσίκι τσίκι, ξεφλουδίζεις το φυστίκι», και «ντίλι ντίλι, ντίλι ντίλι, άναψε κάνα καντήλι» του Νταλάρα,

Επίσης, το «Μπούλη Μπούλη, γύρνα Μπούλη» του Μπουλά, ένθα Μπούλη γυναικείο υποκοριστικό, διασκευή του Wooly booly των Sam the Sham and the Pharaohs. Το οποίον, άλλη κατηγορία ξεπηδά, τα, όχι διπλά, αλλά, ας πούμε, παρηχητικώς ομοιοκατάληκτα, ακόμα και με επινοημένη τη δεύτερη (και επόμενες, αν υπάρχουν) λέξη, π.χ. φύρδην μίγδην, τσάτρα πάτρα, κόλπα και μόλπα, ΙΚΑ, ΜΙΚΑ, ΣΥΚΑ, σούξου μούξου (μανταλάκια, και επίσης στο τραγούδι του Μουσαφίρη «μα θα πάρω τα τσαμπασίρια μου, να πάω κάπου αλλού, βαρέθηκα, βαρέθηκα, τα σούξου μούξου του», Χαρούλα Λαμπράκη rulz), τζάτζαλα μάτζαλα, itsy bitsy teenie weenie (yellow polkadot bikini, και στην απόδοση της Πωλίνας, Με ένα σούπερ τοσοδούλι μίνι διάφανο και ροζ μπικίνι). Και άλλη κατηγορία διπλών, όπου το δεύτερο υποκορίζεται, π.χ. «σπίτι μου σπιτάκι μου», «χωριό μου χωριουδάκι μου», «είπε το νερό νεράκι» (και το ψωμί ψωμάκι), «καράβι καραβάκι» (πού πας γιαλό γιαλό), «βροχή, βροχούλα» (βρέξε με, βοήθα με ν΄ αντέξω, τριγύρω τόσες ομορφιές για να τις ημερέψω, Μελίνα Τανάγρη), «Ρίτα Ριτάκι» των Κατσιμιχαίων, ή και τριπλών, όπου το δεύτερο και το τρίτο υποκορίζονται, π.χ. «Είμαι η Μαίρη, η Μαιρούλα, το Μαιράκι σου», Μαρινέλλα.

Πολύ ψωμί για αναδιπλασιαζόμενες συλλαβές ή και λέξεις υπάρχει κατά Ειρηνικό μεριά, όμως δεν έχω επί του παρόντος χρόνο να γράψω κάτι οργανωμένο. (Ισχύει το χιλιοειπωμένο: Έγραψα πολλά γιατί δεν είχα καιρό να γράψω λίγα.)

Νίκο, αν απ΄ όλο αυτό το ανεκδιήγητο –για να μην πω ανεκλάλητο και γίνω και υπερβολικός– χυμαδιό καταφέρεις να βγάλεις κάτι χρήσιμο για το άρθρο σου, και μπορέσεις και να το εντάξεις λειτουργικά σ΄ αυτό, τι να πω, σαπώ!

Αμ δεν μπόρεσα, αγαπητέ! Πήγα να το σουλουπώσω, να το καρυκεύσω, να το οργανώσω, δεν τα κατάφερα. Το σερβίρω λοιπόν χύμα στη λαδόκολλα κι όποιον πάρει ο Χάρος!

256 Σχόλια to “Η μπαλαφάρα των αναπολλαπλασιασμών (επανάληψη)”

  1. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  2. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Χμμμ…Πρέπει να διαβάσω μέχρι το τέλος…Μούμπλε-μούμπλε… 🙂

  3. Πάνος με πεζά said

    Το «τι τι τι ε τι τι;» του Αλκαίο το γράφει στο κατεβατό;

  4. Πάνος με πεζά said

    Και ο αρχισυνδικαλισταράς Ρίζος Ρίζος !

  5. cyrusmonk said

    ἀλί, ἀλὶ καὶ τρισαλί… Τί σεντονιάδα εἶν’ τούτη;
    Τὶς καλημέρες μου .
    Νὰ προσθέσουμε τὸ ὑπερλεξιστικὸ τοῦ Δούγια (ποὺ λέγαμε, ντέ!): Βρουβρούζι τὸ βρουβρούζι, γεμίζει τὸ ἀρβούζι.
    Ἀλλὰ καὶ τὸ Θεοδωράκειο Πέντε πέντε δέκα, δέκα δέκα ἀνεβαίνω τὰ σκαλιά.

  6. Alexis said

    Ποταμός!!!
    Τι ποταμός, θάλασσα!!!
    Τι θάλασσα, ωκεανός!!!

    Βράχο βράχο τον καημό μου (τον μετράω και πονώ)
    Τζένη Τζένη (προσφάτως επίκαιρη λόγω και της «μαγκούρας του Γκόρτσου»)

  7. Alexis said

    Το τάκα τάκα (για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι) 🙂

  8. Πάνος με πεζά said

    ( 2 παρά, μια κατηγορία που δεν αναφέρθηκε ) : «Πάντα πικραμέ-πικραμένο σαν την πικροδάφνη», «Στο γαϊτανο- στο γαϊτανόφρυδό σου» κλπ.
    ( 3 ) : «Δος μου, δος μου δος μου, το κορμί σου» καθώς και το ομόσταυλο «Βας βας βας, ο Παρασκευάς».
    ( 4 ) : «Μάνα μου, μάνα μου, μάνα μου, μάνα μου, θα πεθάνω δεν αντέχω» (Χιωτολίντα, πως λέμε Μπραντζελίνα), καθώς και το «γαμώ την ατυχία μου», «Ταξί ταξί ταξί ταξί» κ.α. (Τρίο Κιτάρα), «Καίτα ρούτα ρούτα ρούτα ρου ταμ ταμ ταμ τράααμ»
    (5) : Δε μού’ρχεται τώρα κάτι !
    και τέλος
    ( τείνει προς το άπειρο ) :
    pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa….hoom-maw-maw !
    «money-money-money-money…….»;

  9. raf said

    Μη ξεχνάμε και το «Ain’t no sunshine» του Bill Withers, που επαναλαμβάνει τη φράση «I know» 26 φορές!

  10. atheofobos said

    Και μια προσθήκη στις 4πλες

  11. Θεέ μου, τις είχα ξεχάσει τις φρενίτιδες του Καλοπροαίρετου! Τι έγινε αυτή η ψυχή;

  12. Alexis said

    Και από την παλιά καλή trash ντίσκο των 70s:

  13. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ *πολλαπλά* για τα πρώτα σχόλια και τις αναπολλαπλασιαστικές προσθήκες!

  14. tasos said

    Υπάρχει και το διασημο ορχηστρικό sing sing sing από τον Benny Goodman και την ορχήστρα του. (αν και κάποια στιγμή εχώ ακούσει και μια εκτέλεση με στίχους)

  15. abantis53 said

    Ταρατατζούμ ταρατατζούμ!!!

  16. Alexis said

    Δώσαμε δώσαμε!
    Καλημέρα καλημέρα (ο ηλίθιος χαιρετισμός των τηλεπάνελ, που μάλλον ο Ποτάμης έκανε μόδα)

  17. Alexis said

    Πώς και ξεχάσαμε τα αλησμόνητα «ζουμ ζουμ ζουμ ζουμ ζουμ» του Καλαμίτση;

    Θυμάμαι μία παλιά γελοιογραφία του Μητρόπουλου από τη δεκαετία του ’80.
    Τότε με το πρώτο πρόγραμμα λιτότητας του Παπανδρέου κάπου στο 1986 (σταθεροποίηση της οικονομίας το λέγαν τότε).
    Μία χελώνα με το κεφάλι του Σημίτη περπατάει αργά προς την «ανάπτυξη». Και ο αρχετυπικός Έλληνας τσολιάς ρωτάει τη γυναίκα του:
    -Η Καρέττα καρέττα είναι;
    -Όχι, ο Σημίτης Σημίτης!

  18. Alexis said

    Γκελ γκελ καϊξή
    γιαβάς γιαβάς.

    Και το «well well well» που λένε κι οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι 🙂

  19. Πάνος με πεζά said

    @ 16 : Ο Χατζηνικολάκης ισχυρίζεται ότι το λάνσαρε πρώτος, από την εποχή του 9.84.

    Συνεχίζοντας,
    «Ηλί, ηλί, λαμά σαβαχθανί»
    «Τον έχει σήκω-σήκω, κάτσε-κάτσε»
    »
    και άσματα, όπου συμπληρώνεται χασμωδία
    «Και πες πες πες, και ψου ψου ψου, κάποια βραδιά στο Σου Μι Τζου»
    «Και κοίτα κοίτα που θα ξενυχτήσω πάλι»

    Υπάρχει και το «βράδι-βράδι», αντίστοιχο του «πρωί-πρωί», θεωρώντας μια «μεγάλη» ώρα, ξερωγώ από δέκα και μετά. Δεν πολυλέγεται σήμερα, αλλά υπάρχει στο τραγούδι «Και το βράδι-βράδι ήρθαν με τα μας», αλλά και στον Κεχαίδη (Τάβλι) : «και βράδι-βράδι φτάνουμε μέσα στη Μπιάφρα»…»

  20. Πάνος με πεζά said

    Άσχετο-σχετικό, αλλά μου έχει μείνει από Δημοτικές Εκλογές δεκαετίας ’90, όταν εκλέχτηκε στην Καλαμαριά ο κύριος Βαρσαμάκης Βαρσαμακίδης ! Ε, δεν το βλέπεις και κάθε μέρα !

  21. Πάνος με πεζά said

    Στην Ορεστιάδα ήταν, αλλά δεν εστιάζουμε εκεί !

  22. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλημέρα.
    Κι εν τω μεταξύ κι εν τω μεταξύ δεν υπάρχει δίφραγκο ούτε για ταξί
    Λέτε να γύρναγε και ρέστα ο ταξιτζής από το δίφραγκο;

  23. Alexis said

    Αχ έρχομαι το φράχτη φράχτη
    ώρε βάσανα που’ χεις αγάπη
    Αχ έρχομαι τη μάντρα μάντρα
    ώρε και σε βρίσκω μ’ άλλον άντρα
    Ωρε έρχομαι τον τοίχο τοίχο
    χαλασιά σ’ κι αν σε πετύχω.

    Φεγγαροπρόσωπη (παραδοσιακό της Ηπείρου)

  24. Κουνελόγατος said

    «All I Have To Do Is Dream»-Everly Brothers

    Dream, dream, dream, dream
    Dream, dream, dream, dream

  25. και ο Ρούνι – Ρούνι , το ύπουλο κακό γουρούνι του τριβιζά, που κάποτε φωτογράφιζε γνωστή πληθωρική προσωπικότητα.,

  26. Πάνος με πεζά said

    Είχαμε κάποτε κι ένα κοντό συμμαθητή, και του τραγουδάγαμε «Του τάπα, του τάπα, του τάπα του Θανάση»…

    Ο Φίλιππος Νικολάου, με το «μεγιεμελέ μεγιεμελέ» αλλά και το «Λίγη τύχη να’ χα, ντελι ντέλι ντέλι ντέλι – ντέλι, ντέλι, ντέλι ντε», κατά το «If i were a richman» του Jerry Βock.

  27. Πάνος με πεζά said

    Θυμηθήκατε τα φύκη με το άφαρ-άγαρ, αλλά «μοι προξενεί αλγεινήν εντύπωσιν» που δε θυμηθήκατε το φίκι-φίκι ! (το καλύτερο υποκατάστατο του «τάκα τάκα» ! 🙂 )

  28. Πάνος με πεζά said

    Επίσης το λούμπεν τραγούδι «Ντίρι ντίρι» (συνολικά 8+8=16 φορές στην εισαγωγή του)
    Κλεμμένο από το «ντάρι-ντάρι», και ξαναχρησιμοποιημένο από τον Μπίγαλη στο «Τρεχαντήρι».
    Και το «ούλα-ούλα-ούλα» του Πλέσσα, 6 ή 7 φορές.

  29. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    Μου προκαλεί ωστόσο αλγεινή εντύπωση που τόσα χρόνια δεν θυμήθηκε κανείς το

    Κι από λίγο λίγο λίγο γίνεται πολύ

  30. Πάνος με πεζά said

    Kαι 5 φορές το «Ίλεος ίλεος ίλεος, ίλεος ίλεος νέμια»…

  31. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει και με τον ομόσταυλο Αδαμαντίδη, τραγούδι «Λίγο λίγο». Αλλά ο Μπάσης το ανέπτυξε :
    Αυτό το λίγο-λίγο, λίγο-λίγο
    είναι, σου λέω, μεγάλη πονηριά.

  32. Corto said

    «το τραγούδι του Μουφλουζέλη «Λάου λάου…»»

    Το τραγούδι αυτό είναι «κλεμμένο» από το προπολεμικό ρεμπέτικο του Γρ. Ασίκη «είσαι πόντος», όπου βρίσκουμε έναν άλλο αναδιπλασιασμό:

    «είσαι πόντος έξτρα έξτρα κι ύστερα ζητάς και ρέστα»

  33. Πάνος με πεζά said

    Το «πέρα πέρα της γραφής» δεν ξέρω αν στέκει τόσο, αλλά το «πέρα-πέρα», όπως και το «πέρα για πέρα» χρησιμοποιείται με την έννοια του «ολοσχερώς».
    «Πέρα-πέρα γκρεμισμένο».

    Φυσικά υπάρχουν και τα υπόλοιπα «μικρορυθμιστικά» μέσα-μέσα, έξω-έξω, πάνω-πάνω, πίσω-πίσω, δεξιά-δεξιά κλπ.

  34. Triant said

    Παρ’ ολίγον να λησμονήσω και το αγαπημένο(ν) μου:

    Οι ιππόται οι ιππόται
    κουτσοπίναν πότε πότε
    κι απ’ το πότε πότε πότε
    καταλήξαν όλοι πόται.

    Αι ωραίαι δεσποσύναι
    μπεκροπίναν και εκείναι
    κι απ’ το πίνε πίνε πίνε
    δες πως είναι δες πως είναι

    Από τα ‘μυστικά του κήπου’.

  35. Corto said

    » Ώρες ώρες μερεύουμε με τη χορδή της λύρας»
    (Χίλα μύρια κύματα, στίχοι: Κ.Χ Μύρης)

  36. Πέπε said

    33:
    Εδώ στην Κρήτη ακούω συχνά «πιο πέρα πέρα» χωρίς υπερθετική έννοια, σαν απλό προσδιορισμό τόπου, συνώνυμο του σκέτου «πιο πέρα». Προσπαθώ να θυμηθώ αν λένε εξίσου και «πιο μέσα μέσα», «πιο πάνω πάνω» αλλά δεν είμαι σίγουρος.

  37. Πάνος με πεζά said

    «…πες μου λοιπόν τι γυρεύεις
    που θα πας, που θα πας, που θα πας.» (Πυθαγόρας-Βασιλειάδης-Γαβαλάς),

  38. Γς said

    Μπόρα Μπόρα
    και
    Παλούκια Παλούκια

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_5269.html

  39. sarant said

    32 Το τραγούδι είναι κλεμμένο ή οι στίχοι;

    34 Αυτό το τραγούδι το είχαμε αναφέρει πριν από μερικές μέρες και στο ριμάριο των ομωνύμων.

  40. Πάνος με πεζά said

    Πάνω-πάνω, και πιο πάνω, φτάνουμε στο Μητροπάνο (που ως γνωστόν, ανελήφθη…)

  41. Πέπε said

    @34:
    > > Παρ’ ολίγον να λησμονήσω και το αγαπημένο(ν) μου: […] δες πως είναι δες πως είναι

    Φοβάμαι ότι το ‘χεις ήδη μισολησμονημένο:

    Δες πώς / δες πώς / δες πώς είναι λέει! 🙂

  42. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει και η πολύ συνηθισμένη «ενωτική χρήση» :
    » Ένα βράδι που’ βρεχε
    που’ βρεχε μονότονα.»

  43. Corto said

    ««καράβι καραβάκι» (πού πας γιαλό γιαλό)»

    Επίσης σώζεται το λαϊκό δίστιχο:

    «το γιαλό γιαλό/ ψαράκια κυνηγώ»

    (Το αναφέρει ο Παπαδιαμάντης στο διήγημα «με τον πεζόβολο» και ο Δούσας στο τραγούδι «ο παραπονιάρης»)

  44. spatholouro said

    39/32
    Τη μελωδία οικειοποιήθηκε ο Μουφλουζέλης, στίχους σκάρωσε δικούς του

  45. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει και η επίσης πολύ συνηθισμένη χρήση «τρία και μας τά’ πρηξες» :
    Στης Λαρίσης το ποτάμι, Στ’ Αποστόλη το κουτούκι
    στης Λαρίσης το ποτάμι, στ’ Αποστόλη το κουτούκι,
    στης Λαρίσης το ποτάμι στ’ Αποστόλη το κουτούκι
    που το λένε Πηνειό». πήγα κι άκουσα μπουζούκι.

  46. Corto said

    39 (Sarant):
    Η μελωδία είναι κλεμμένη αλλά και οι στίχοι έχουν παρεμφερή θεματολογία (αγανάκτηση για εραστή/ ερωμένη).

    https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=3&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwjg0MuG2JLLAhUHtBoKHT63BsIQtwIILDAC&url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dm4P7T3kjmDs&usg=AFQjCNFww-A1hgJTNnyJLtCg4fdZzB9CLg

  47. Πάνος με πεζά said

    Μπλέξανε λίγο, αλλά καταλάβατε.

  48. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει και η χρήση «μπρος-πίσω» ή «συμμετρική ως προς κατακόρυφο άξονα» :
    «Και μόνο που με κοιτάς λιώνω, και μόνο που με κοιτάς»

  49. Γς said

    Κύριε Ελέησον, Κύριε Ελέησον, Κύριε Ελέησον,…
    ως επωδός επαναλαμβανόμενη, για παράδειγμα 40 φορές στο Μεγάλο Απόδειπνο.

  50. cyrusmonk said

    Χατζηνάσιος:
    Μὲ βασιλικὸ ΓΙΑΡΕΜ-ΓΙΑΡΕΜ καὶ δυόσμο
    στόλισ` ὁ Θεὸς ΓΙΑΡΕΜ-ΓΙΑΡΕΜ τὸν κόσμο

    Μαρκόπουλος (καὶ ἀείμνηστος Σιδηρόπουλος, ἀλλὰ καὶ Χαλκιᾶς):
    Ντούμπου ντούμπου ζὰ ντούπου ζίτσου
    στὸ καζάνι κι ἡ μαμὰ τοῦ Κίτσου

    καὶ τὸ ἐλάφι τῆς Ρόδου, τὸ ἑλληνιστὶ πλατόνι (ἢ πλατώνι;), γνωστὸ καὶ ὡς dama dama (κι ἕνας ρήγας!) 😛

  51. sarant said

    Ευχαριστώ-ευχαριστώ-ευχαριστώ για τα νεότερα!

  52. Corto said

    Είναι και η έκφραση «πουρνό πουρνό» (προσοχή στην ορθογραφία).

  53. Γς said

    Πήδα μας, πήδα μας.

    Η ηχώ των 80s:

    Πασόκ ελπίδα μας, πήδα μας, πήδα μας, …

  54. Πάνος με πεζά said

    @ 42 : «Σύλλογος μεγάλος δεν υπάρχει άλλος, δεν υπάρχει άλλος πιο δυναμικός» (κι έλεγα, πού αλλού το είχα παρατηρήσει)
    @ 45 : «Σαν κι εμένα καμιά (x3) να σ’ αγαπάει»
    @ 48 : «Λέγε ό,τι θες, λέγε» «Βγες απ’ το μυαλό μου βγες» κλπ.

  55. Πάνος με πεζά said

    @ 51 :

  56. Corto said

    «τον Γεωργίου και το μπούρου μπούρου στην πλατεία ΚουμουΝΤούρου»

    Ναι αλλά κατ’ αρχήν το:
    «ντούρου ντούρου ντούρου ντούρου/ στην πλατεία του Κουμουντούρου»
    (Οι ομολογίες, αδέσποτο)

  57. Πάνος με πεζά said

    Και το «φεύγω, γεια σου γεια σου», που πολλοί το έχουν και σαν προσωπικό χαιρετισμό : «Γεια σου γεια σου !», κατά το «Καλημέρα καλημέρα».
    Άλλοι πάλι έχουν το «Χαίρε-χαίρε !»

  58. Alexis said

    #45: Υπάρχει και η επίσης πολύ συνηθισμένη χρήση «τρία και μας τά’ πρηξες»
    Χα, χα, χα! 😀

    Όπως επίσης και η χρήση «πάρ’ το αλλιώς»:

    Τα ματόκλαδά σου λάμπουν/σαν τα λούλουδα του κάμπου
    Σαν τα λούλουδα του κάμπου/τα ματόκλαδά σου λάμπουν

  59. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>την κυρία Κλοκλό της Ζωρζ Σαρή
    Και ο Κλοντ Φρανσουά, με αγάπη αποκαλούμενος Cloclo, ήταν ένα pop icon στη Γαλλία τη δεκαετία του ’60, αλλά και ο συνθέτης και στιχουργός του «Comme d’ habitude», του τραγουδιού που ξέρουμε καλύτερα ως «My Way».
    http://flix.gr/news/o-zeremi-renie-einai-o-cloclo.html

  60. sarant said

    55 Καλά, θα πάρω εκδίκηση γι’ αυτό!

    50 Νομίζω πως είναι «τούμπου τούμπου ζα» και όχι «ντούμπου….»

  61. Γς said

    Το παίξιμο των φώτων [τρεις φορές] στο προπορευόμενο αμάξι που μόλις μας έκανε σφηνάτη προσπέραση.

    Μα-λά-κα!

  62. Alexis said

    #45:
    Το βαπόρι απ’ την Περσία
    Το βαπόρι απ’ την Περσία
    Το βαπόρι απ’ την Περσία
    πιάστηκε στην Κορινθία
    κλπ. κλπ.

    Και μιας κι ο λόγος για Τσιτσάνη:

    …βάζει πλώρη κούτσα κούτσα στη Ραφήνα
    να πετύχει την κυρία καβουρίνα…

  63. aerosol said

    Please please me λέγανε οι Beatles, Gitar Gitar (καμ του μαϊ μπουντουάρ!) ο Ρώσος Peter Nalitch που έσκισε στο γιουτιούμπι, τετραπλό το Swing, swing, swing, swing της Keely Smith που γνωρίζει νέες δόξες, το πάνκικο Oi! Oi! Oi! των Cockney Rejects που ονόμασε το σχετικό κίνημα (το οποίο άδοξα προσεταιρίστικαν εκ των υστέρων τα ναζο-πανκιά), η ταινία Rock! Rock! Rock! καθόρισε το ροκενρολ το 1957, το Pata Pata της Myriam Makemba ήταν μάλλον το πρώτο σουξέ από την Αφρική, το ’80 και το ’90 ακούστηκαν αρκετά οι The The, με γκαραζορόκ έκαναν επιτυχία οι Yeah Yeah Yeahs.

    Διπλός ο BB King, η Ζα Ζα Γκαμπόρ αλλά και οι ZZ Top, διπλό και το μπόγκο-μπόγκο που σημαίνει σεξ σε παλιό ανέκδοτο, το πολύ το τάκα-τάκα έχουμε ακούσει τι κάνει το παιδί, το Πάο Πάο (πάο, πάο-πάο… πάο-πάο-πάο) είναι γνωστό μάμπο που έχει τραγουδηθεί και από ελληνικά τρίο (τρία;!), το Chan Chan από το Buena Vista Social Club άφησε εποχή. Ciao, ragazzi, ciao χαιρετούσε ο Α.Τσελεντάνο, Μπάι, μωρό μου, μπάϊ (φεύγω για Ντουμπάϊ) λέει το σκυλο-μπιτάκι, Μεγιεμελέ -μεγιεμελέ (η Τζεμιλέ) κατά Φίλιππο Νικολάου,

  64. Γς said

    62:
    >βάζει πλώρη κούτσα κούτσα

    Κτ εκείνο το πρόστυχο ανέκδοτο της εποχής εκείνης.

    Η Μιμή στη Μαρίκα Μητσοτάκη.
    -Πως τα καταφερες κι έγινες κυρία προθυπουργού;
    -Κούτσα κούτσα. Εσύ;
    -[μπιπ, μπίπ]

  65. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πέπε (διπλοί κι εμείς 🙂 )
    Άκουσες στην Κρήτη το ό,τι ό,τι και το ούτε ούτε ως προσδιοριστικό του ελάχιστου; Στο προφορικό λόγο χρησιμοποιούνται.
    -Αμάν αμάν
    -Πάνω πάνω και πιο πάνω και πολύ πιο παραπάνω,
    κάτω κάτω και πιο κάτω και πολύ πιο παρακάτω
    έλεγε ένα λαϊκό τραγουδάκι

  66. B. said

    Άμα είσαι στη θάλασσα και ταξιδεύεις κόστα-κόστα (από στεριανή οπτική θα λέγμε γιαλό-γιαλό).

  67. Alexis said

    #65: Ωχ, πώς δεν το σκεφτήκαμε ΕΦΗ – ΕΦΗ; 😳
    Πάω να αυτομαστιγωθώ!

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    52.«πουρνό πουρνό»
    και ταχιά ταχιά, νωρίς νωρίς
    Αντίθετα: αργά αργά,

    -βαριά βαριά
    -δειλά δειλά
    -φιλί φιλί
    -Στάλα στάλα
    -μέρα μέρα
    -μακρύ-μακρύ (μου χέρι)
    -λιανό λιανό (χαμομηλάκι)

    Κρι κρι

    κρις-κρις
    follie follie

  69. Πάνος με πεζά said

    «Τονε λέγαν «Πάτα-πάτα» το παιδί από τα Σπάτα». Όταν η ποιότητα του Kραουνάκη συναντήθηκε με τη λαϊκότητα του Ζαγοραίου, κι έδωσε ένα τέλειο αποτέλεσμα… (παρακάτω έχει και το στίχο «ήπια-ήπια-ήπιαμε».

    Beatles : Love, love me do.
    Πρόσκοποι (?) : -ίπι -ίπι- ούμε.

  70. aerosol said

    Μιλάμε για επαναλήψεις σε ελληνικούς στίχους;
    Νομίζω αυτό παίρνει το χρυσό:

    Ζαβαρακατρανέμια ζαβαρακατρανέμια
    Αλληλούια αλληλούια

    Ζαβαρακατρανέμια ίλεως ίλεως
    λάμα λάμα νάμα νάμα νέμια
    Αλληλούια αλληλούια

    Ίλεως ίλεως ίλεως
    ίλεως ίλεως νέμια
    Ίλεως ίλεως ίλεως ίλεως
    λάμα λάμα νάμα νάμα νέμια
    Αλληλούια αλληλούια

    Ζαβαρακατρανέμια ζαβαρακατρανέμια
    Αλληλούια αλληλούια

    Ζαβαρακατρανέμια ίλεως ίλεως
    λάμα λάμα νάμα νάμα νέμια
    Αλληλούια αλληλούια
    Αλληλούια αλληλούια

  71. Γιάννης Ιατρού said

    68: το can-can ξέχασες 🙂

  72. sarant said

    63 Tι ωραίος ο Νάλιτς!

    69 Λοιπόν αυτό δεν τόξερα, έπιασε τόπο το άρθρο!

  73. Pedis said

    νατο μαλάκα, μαλάκα νατο

    (πριν από μερικές μέρες)
    Αβραμόπουλος-Στόλτενμπεργκ: Σκοπός του ΝΑΤΟ δεν είναι η απώθηση μεταναστών
    https://left.gr/news/avramopoylos-stoltenmpergk-skopos-toy-nato-den-einai-i-apothisi-metanaston

    (σήμερα)
    «Στην περίπτωση διάσωσης ανθρώπων που προέρχονται από την Τουρκία, αυτοί θα μεταφέρονται πίσω στην Τουρκία», διευκρινίζεται στην ανακοίνωση του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ.

    Κατηγορηματικός Καμμένος

    Όποιος πρόσφυγας και μετανάστης διασώζεται από τη ΝΑΤΟϊκή δύναμη εντός ελληνικών ή τουρκικών υδάτων θα επιστρέφει στη Τουρκία δήλωσε σήμερα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας από τη Βουλή.

    και …

    Ο ίδιος [σημ. ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ] δήλωσε ότι τα ΝΑΤΟϊκά πλοία θα μπορούν να πλέουν στα χωρικά ύδατα των δύο χωρών.

    και ο Καμμένος κατέληξε

    Αυτή εδώ η κυβέρνηση θέματα εθνικής κυριαρχίας ούτε συζητά ούτε υποχωρήσεις κάνει.

    http://www.efsyn.gr/arthro/nato-stin-toyrkia-osoi-prosfyges-diasozontai-sto-aigaio

  74. Γς said

    70:

  75. Γιάννης Ιατρού said

    και το αντάμα-αντάμα
    π.χ. όλοι αντάμα-αντάμα κι ο …. μόνος του (βλατε ότι θέλετε 🙂 )

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    67. 🙂 🙂 όι όι!

    68/52 και μπονώρα μπονώρα
    αντίθετο: νύχτα νύχτα

  77. Πέπε said

    65:
    Όχι όχι Έφη Έφη, άκουσα όμως το μόνο-μόνο (που το λένε και στα 12νησα αλλά άργησα να καταλάβω ότι σημαίνει περίπου το ίδιο, «ελάχιστα»).

    32, 39, 44:
    Ούτε κλοπή ούτε ιδιοποίηση. Ο Μουφλουζέλης, αντίθετα από την εποχή του (αλλά απολύτως σύμφωνα με λίγο παλιότερες εποχές, στις οποίες προφανώς γαλουχήθηκε) θεωρούσε, φαίνεται, δεδομένο ότι κάθε μελωδία και κάθε στίχος είναι δημόσιο κτήμα. Αυτό που ακόμη και σήμερα θεωρείται δεδομένο για τραγούδια που έχουν καταχωρηθεί ως «αδέσποτα / ανωνύμου / παραδοσιακά», που κάθε φορά τα ακούμε με διαφορετικούς στίχους, ήταν παλιότερα εξίσου κανόνας και για τα επώνυμα τραγούδια. Αυτό άλλαξε με την επινόηση των πνευματικών δικαιωμάτων, αλλά την αλλαγή δεν την εμπέδωσαν όλοι εξίσου γρήγορα.

    Αν σκεφτούμε ότι η εμπειρία ενός λαϊκού μουσικού από τα τραγούδια προέρχεται από την ακρόαση κι όχι από την αναδίφηση σε κατάστιχα της ΑΕΠΙ, φαντάζει μάλλον λογικό να παίρνει κανείς τέτοιες ελευθερίες.

  78. Πέπε said

    @70:
    > > Μιλάμε για επαναλήψεις σε ελληνικούς στίχους;
    Νομίζω αυτό παίρνει το χρυσό:

    Ζαβαρακατρανέμια ζαβαρακατρανέμια
    Αλληλούια αλληλούια…

    Όχι, μιλάμε για επαναλήψεις σε ελληνικούς στίχους! 🙂

  79. Πάνος με πεζά said

    Δεν έχουμε πει το «άντε-άντε», που σημαίνει βιαστικά, απρόσεκτα, επιδερμικά, κάτι τέτοιο.
    «Έκανε τους υπολογισμούς άντε-άντε…»

  80. aerosol said

    @78
    Α, δεν σου φταίει ο στιχουργός, Πέπε, αν δεν σκαμπάζεις από απλά, καθημερινά ελληνικά! 😉

  81. odinmac said

    Δεν ξέρω αν γράφτηκε αλλά υπάρχει και το χαρμόσυνο 🙂…να πεθάνεις να πεθάνεις να πεθάνεις… του Βαμβακάρη.

  82. Corto said

    «ο γάλλος ήρωας κόμικς Τεντέν (Tintin)»:
    «No no no, I am not some French gent, I am some Belgian gent».

    Κι επίσης από παιδικούς ήρωες η μικρή Λουλού, αλλά και η «δική μας» η Χουχού!
    (ο Γκαούρ – ο Ταρζάν – ο Ποκοπίκο κι η Χουχού!)

  83. Παναγιώτης Κ. said

    Οι μαθηματικές εκφράσεις: Αν και μόνο αν
    τότε και μόνο τότε
    παίρνουν μέρος στο παιχνίδι που αρχίσαμε;

    Να προσθέσουμε και το…διπλό κλικ; 🙂

  84. Alexis said

    …και φούμα φούμα στα βοτσαλάκια
    αγίους έβλεπα και αγγελάκια
    και φούμα φούμα στη Φρεαττύδα
    ότι μ’ αγάπαγες άπιστη είδα…

    Σταλιά σταλιά κι αχόρταγα τα πίνω τα φιλιά σου
    κουρνιάζω σαν αδύνατο πουλί στην αγκαλιά σου…

    #63: και το μπόγκο-μπόγκο που σημαίνει σεξ σε παλιό ανέκδοτο
    «τάνι-τάνι» το ήξερα εγώ:
    -Τάνι-τάνι ή πετάνει; τους ρώταγε ο φύλαρχος
    -Τάνι-τάνι μέχρι να πετάνει! απάντησε ο Έλληνας 🙂

    #70: Και σοβαρή υποψηφιότητα για το αργυρό αυτό:

    Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τα
    Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τα
    Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τα
    καρδιά μου πώς χτυπάς

    Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τα
    Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τα
    Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τα
    το ξέρω αγαπάς.

    (30 τάκα σε 8 στίχους)

  85. Πέπε said

    80:
    Έχει κάτσει κανείς ποτέ να σκεφτεί τη φάση όπου ο Μαρκόπουλος έχει μαζέψει την ορχήστρα και τον Ξυλούρη και τους λέει: «Παιδιά έγραψα ένα καινούργιο τραγούδι. Δείτε λίγο τα λόγια: Ζαβαρακατρανέμια…»;

  86. Corto said

    77 (Πέπε):
    Για τον Μουφλουζέλη: «Ούτε κλοπή ούτε ιδιοποίηση»

    Σύμφωνοι γιαυτό και έβαλα την λέξη «κλεμμένο» εντός εισαγωγικών. Πάντως έχει κάποια διαφορά η διασκευή τραγουδιών/ μελωδιών της ανώνυμης δημιουργίας με την διασκευή επωνύμων τραγουδιών. Σε κάποιες περιπτώσεις υπήρξε ένα είδος δόλου, γιαυτό και τεχνηέντως ξεχάστηκε το όνομα πολλών σπουδαίων προπολεμικών δημιουργών προς ανάδειξη κάποιων νεώτερων. Έτσι ξεχάστηκε και καταλεηλατήθηκε π.χ. ο Παπάζογλου. Ο Ασίκης επίσης ανήκει στην περίπτωση των αδικημένων.

  87. Γς said

    83:
    >Να προσθέσουμε και το…διπλό κλικ; 🙂

    και το τριπλό τίναγμα πέραν του οποίου λογίζεται [μπιπ]
    😉

    Alexis said

  88. Γς said

    87:
    >Alexis said
    διαγράφεται.
    Τις οίδε πως παρεισέφρησε

  89. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    -νέος νέος
    -μικρός μικρός παντρέψου
    -δρόμο δρόμο πήγαινα
    -γρήγορα γρήγορα

  90. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει και το «Τς τς τς…», οδοντικό επιφώνημα απογοήτευσης. (Σε πολλά κόμικ «τσκ-τσκ-τσκ» )

    Και το «Χο χο χο» του Αη-Βασίλη !

  91. cronopiusa said

    Μια τέτοια νύχτα πριν από χρόνια Κάποιος περπάτησε μόνος
    Δεν ξέρω πόσα λασπωμένα χιλιόμετρα
    Κάποιος περπάτησε μόνος
    Νύχτα και συννεφιά, χωρίς άστρα
    Πήγαινε το δρόμο δρόμο
    ΓΥΑΛΙΝΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ Μιχάλη Γκανά

    Καλή σας μέρα!

  92. Παναγιώτης Κ. said

    @87. 🙂 🙂

  93. Παναγιώτης Κ. said

    @91. Διπλά με συγκίνησες! Η μια για αυτό το ίδιο το τραγούδι και η άλλη για την ευαισθησία σου που το επέλεξες !

  94. Alexis said

    -Η ασθένεια μπέρι μπέρι

    -Σαμιώτισσα Σαμιώτισσα πότε θα πας στη Σάμο

    -λυγαριά λυγαριά εσένα έχω στην καρδιά…

    -τούρνε και τούρνε,
    τούρνε νε,
    πες το βρε μάγκα
    βρε μάγκα μου το ναι.

    #85:…και οι μουσικοί κοιτάζονται μεταξύ τους και κάποιος του λέει: «Καταπληκτικό μαέστρο, αλλά πες μας τώρα και τι σημαίνει» 😀

  95. Alexis said

    και το «σιγούλια-σιγούλια» του Μοραΐτη νταλικιέρη στο θρυλικό «τριαντατρίο»

  96. Γιάννης Ιατρού said

    … έχουμε τα κορίτσια που πηγαίνουν δυο-δυο του Σαββόπουλου, αλλά και δυο-δυο στη μπανιέρα του Γερμανού…
    και γενικώς όλα τα αριθμητικά επαναλαμβανόμενα (τρείς-τρείς κλπ.)

  97. Κουνελόγατος said

    90. «Υπάρχει και το «Τς τς τς…», οδοντικό επιφώνημα απογοήτευσης. (Σε πολλά κόμικ «τσκ-τσκ-τσκ» )

    Και το «Χο χο χο» του Αη-Βασίλη !».

    Πλάκα κάνεις, δεν είναι του Σ.Κ.; 🙂

  98. Pedis said

    Μάου-Μάου

    Kenyan torture victims give evidence in high court compensation case
    http://www.theguardian.com/world/2012/jul/17/kenyan-torture-victims-give-evidence

    40,000 Kenyans accuse UK of abuse in second Mau Mau case
    http://www.theguardian.com/world/2014/oct/29/kenya-mau-mau-abuse-case

    The Mau Mau uprising against British imperialism
    http://www.icl-fi.org/english/wh/215/Kenya.html

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    μικρό μικρό δρόμο δρόμο
    αργά αργά

  100. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μακριά μακριά θα πάω να ζήσω

    Μακριά μακριά
    Γλυκά γλυκά
    Σιγά σιγά.
    Στίχοι: Ναπολέων Λαπαθιώτης
    Μουσική: Νίκος Ζιώγαλας

  101. Μιχάλης Π. said

    Ένα διπλόδιπλο για τον μηδέν-μηδέν επτά

  102. ΚΑΒ said

    >>Πήγαινε το δρόμο δρόμο

    Θύμισε την παροιμία :Άλλος πάει *ώλο *ώλο
    κι άλλος πάει @ώλο @ώλο.

  103. spatholouro said

    77/86
    «Οικειοποίηση» καραμπινάτη, τι να λέμε τώρα, δεν είμαστε στο 1935 που έβγαλε το τραγούδι ο Ασίκης, είμαστε στον Μάιο του 1972 όταν γίνεται η κατσικλιά και γράφει στην ετικέτα του δίσκου «μουσική: Γ. Μουφλουζέλης»… Και αφού το «θεωρούσε» δημόσιο κτήμα, πώς και έβαλε το όνομά του; Και πότε περίμενε να εμπεδώσει τα περί πνευματικών δικαιωμάτων: από το 1935 έως το 1972 είναι κάπου 40 χρόνια…

  104. Τη σάρα και τη μάρα την είπαμε;

    κάντε κλικ κι απολαύστε γαμοσταυρίδι υπεύθυνα.

  105. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αρχή αρχή
    ύστερα ύστερα
    Στο τέλος τέλος,
    πλάκα πλάκα,
    και βία βία (και βια βια) «βιαν τζη βιας» βιαστικά.

  106. ακρ. said

    Δεν το πρόσεξα στο βιαστικό σκρολνταούνισμά μου:
    hey hey, my my
    rock ‘n’ roll can never die
    του Νηλ Γιανγκ

  107. ΚΑΒ said

    αμήν αμήν λέγω υμίν

    άρον άρον σταύρωσον αυτόν

    Ηλί Ηλί λαμά σαβαχθανί

    Θεέ μου, Θεέ μου, ίνα τι με εγκατέλιπες

    Ο Θεός μου, ο Θεός μου, πρόσχες μοι

  108. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    κώλου κώλου, με την όπισθεν.
    Ανέκδοτο: Στ΄Ανώγεια, ο οδηγός,ξενέρωτος Αθηναίος τουρίστας, έχει φτάξει απάνω απάνω στο βουνό, κοντά στα μητάτα, και ρωτά το βοσκό που συναντά:
    -Καλά πάω από δω για το Ηράκλειο;
    -Ανε πηγαίνεις κώλου-κώλου, μια χαρά!

  109. ΚΑΒ said

    Από παραμύθι: Παναγιά μου, Παναγιά μου, στράβωνέ μου τον παπά μου.

  110. Μαθηματικός said

    Από βιολογία:
    Gorilla Gorilla Gorilla είναι το επίσημο όνομα για τον συμπαθέστατο πίθηκο: γένος, είδος, υπο-είδος.
    Bison bison bison για το βοοειδές και άλλα στο
    http://www.curioustaxonomy.net/puns/common.html

  111. FotisTz said

    γκιουλέ γκιουλέ μας καληνυχτίζει η μικρασιάτισσα γιαγιά μου

  112. Μαθηματικός said

    @25 μου θύμισε λογοπαίγνιο αγαπημένο της μητέρας μου

    Οι Σπανοί Ισπανοί
    εις πανί εζωγράφισαν τον
    Ισπανικό στρατό
    εις πανικό.

  113. yannaros2001 said

    «Επίσης, τα πάντα (όχι τα πάντα όλα· α ρε Αλέφαντε γίγαν, όπως λέγαμε: γεια σου Δομάζε μέγαν· το γίγας και το μέγας είναι τριτόκλιτα και έτσι κάνουν στην κλητική»
    Για το «γίγας» οκ, αλλά η κλητική του «μέγας» είναι «μέγα/μεγάλε»

  114. ΚΑΒ said

    107.Αφού κάνει κάποιος τη γητειά πρέπει να αποχωρήσει πυγηδόν. Ο χορός συμβουλεύει τον Οιδίποδα, αφού κάνει προσφορές στις Ευμενίδες, ἔπειτ’ ἀφέρπειν ἄστροφος Σοφοκλή Οιδίπους επί Κολονώ 485.

  115. ΚΑΒ said

    Ο τρυποφράκτης, ένα μικρό πουλάκι με επιστημονική ονομασία Troglodytes troglodytes cypriotes

  116. BLOG_OTI_NANAI said

    Κάποια που νομίζω δεν αναφέρθηκαν ακόμα:

    1. Άρον άρον
    2. [τα έχει βάλει] αράδα αράδα
    3. άξιος άξιος
    4. [το είπα] πρώτο πρώτο
    5. [έλα είπαμε] σβέλτα σβέλτα
    6. [προχωρούσαμε] σκυφτά σκυφτά
    7. σταλαγματιά σταλαγματιά
    8. [δεν σταμάταγε και] τούλεγε τούλεγε
    9. [άκου πως κάνουν τα πουλάκια] τσίου τσίου [τα προβατάκια] μπε μπε [τα σκυλάκια] γαβ γαβ [τα γατάκια] νιάου νιάου
    10. [ναι, μου το ξεφούρνισε] απέξω απέξω
    11. [πώς κολλήσατε έτσι; έλα] αραίωνε αραίωνε
    12. [που διαβάζουμε ρε παιδιά;] αρχή αρχή
    13. [μην αντιμιλάς σου είπα!] Άχνά! Άχνά!
    14. [αυτός χάζεψε από το] βάρα βάρα
    15. Βεβαίως βεβαίως
    16. [που πάει; ξέρω γω; έφυγε] βιαστικά βιαστικά
    17. [και το] βράδυ βράδυ [ήρθαν με τα μας]
    18. Καλά, καλάΓέλα, γέλα [και θα δεις]
    19. γύρω γύρω [όλοι]
    20. [για πήγαινε στο άλλο θρανίο! όλο] δίπλα δίπλα [καθόσαστε]

  117. ΚΑΒ said

    το γιαβας γιαβάς ειπώθηκε;

  118. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για νεότερα σχόλια και πολλαπλάσια!

    81 Όπου βέβαια δίνεται η απάντηση: δεν πεθαίνω, δεν πεθαίνω, δεν πεθαίνω (και στο μάτι σου γυαλί καρφί θα μπαίνω!)

    100 Α γεια σου!

    107 Πώς και μας είχαν ξεφύγει τα θρησκευτικά;

    113 Έχεις δίκιο, ευχαριστούμε!

  119. ΚΑΒ said

    Και τσίου τσίου

  120. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    νιάου-νιάου στα κεραμίδια.
    άκρη-άκρη, τσίγκου-τσίγκου (θυμάμαι από τον Αρκεσινέα,καλή του ώρα)

  121. Πέπε said

    103: Δεν είμαι ο δικηγόρος του Μουφλουζέλη για να θέλω να τον βγάλω οπωσδήποτε λάδι. Στην τελική, μπορεί πράγματι να υπήρχε δόλος. Αλλά πάντως μπορούν να βρεθούν απαντήσεις. Για παράδειγμα:

    > > πότε περίμενε να εμπεδώσει τα περί πνευματικών δικαιωμάτων: από το 1935 έως το 1972 είναι κάπου 40 χρόνια…

    Η προηγούμενη κατάσταση όμως κρατούσε από πάντα.

    Γενικά, λέω αυτά που λέω για τον Μουφλουζέλη γιατί μου δίνει την εντύπωση ότι -αντίθετα από την εποχή του, το ξανατονίζω- είναι χαρακτηριστικός εκπρόσωπος της ανώνυμης δημιουργίας. Δεν είναι μόνο αυτό το τραγούδι, που άλλωστε δεν το ήξερα, είναι και πολλά άλλα του. Η ανώνυμη δημιουργία χαρακτηρίζεται από ρευστότητα στη μορφή: στίχοι από δω κολλάνε με στίχους από κει και με μουσικές από αλλού…

  122. ΚΑΒ said

    πολύ μ΄αρέσει

  123. Δεν το βρήκε το ctrl+f στο firefox, οπότε οφείλω να αναφέρω τον αδικημένο Major Major Major Major από το Catch 22.

  124. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η ταινία του Σκορσέζε:
    New York, New York (1977)

  125. Corto said

    103 κα 121:
    Πιθανόν να μην ήξερε καν ότι είναι του Ασίκη ή ακόμα και να το θεωρούσε κι αυτό αδέσποτο.
    Κατά κάποιον τρόπο δικαιολογείται, γιατί αυτή ήταν η νοοτροπία της εποχής στην οποία γαλουχήθηκε, όπως αναφέρει ο Πέπε στο σχόλιο 77. Ο ίδιος χαρακτηριστικά έλεγε ότι:

    «Το ρεμπέτικο το περιφράξανε με τις υπογραφές. Κι αν μαράζωσε το γνήσιο ρεμπέτικο, μαράζωσε κι απ’ αυτές τις υπογραφές. Γιατί η υπογραφή σήμερα εξαργυρώνεται στις εταιρείες…»

    Όμως το 1972 το κακό είχε ήδη γίνει από αυτούς (δημοσιογράφους, μουσικούς, εταιρίες κλπ) που άφησαν να ξεχαστούν τα ονόματα του Μοντανάρη, του Ασίκη, του Παπάζογλου, του Χρυσαφάκη, του Σκαρβέλη κλπ.
    Σημειωτέον ότι ο Μουφλουζέλης (συμπαθέστατος οπωσδήποτε) έλαχε «αξιοποιήσεως» από τον γνωστό και μη εξαιρετέο Ηλία Πετρόπουλο. Καταλαβαίνετε…

  126. Πάνος με πεζά said

    «Βοτσαλάκι βοτσαλάκι, γιόμισ’ η ακρογιαλιά
    το μεράκι το μεράκι μου’ χει κάψει την καρδιά» (Ζαρταλούδης στο «Πιο λαμπρό αστέρι». ως συνθέτης Κουδούνας).

    Το αρχοντορεμπέτικο «κι όλο μπέρδε, μπέρδε και μπερδέ, να μη σε σκίσω σα σαρδέ».

    Επίσης το «γρι-γρι-γρι» που μου έλεγε η μάνα μου όταν γκρίνιαζα.

    Πολλές φορές απλοποιούμε «καταπίνοντας» το «με» : Ήρθαμε μούρη-μούρη, καθίσαμε πλάτη-πλάτη, διαδόθηκε στόμα-στόμα.

  127. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μίου Μίου
    Τεν Τεν

  128. Earion said

    μπούνγκα μπούνγκα

  129. cronopiusa said

    99

    ΚΩΣΤΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ: ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ

  130. Pedis said

    – τοκ τοκ
    – τσιν τσιν
    – τσουφ τσουφ
    – μπλα μπλα
    – τσιρ τσιρ
    – μαμ μαμ

    – ταμ ταμ

    – κατω κάτω («στο κάτω κάτω της γραφής»)
    – πάνω πάνω («πάνω -πάνω ήταν γραμμένο»)

    – είσαι από Αθήνα Αθήνα ή … ;
    – φτιάξε έναν καφέ καφέ, όχι νερόπλυμα

    Διαβάζω ότι στα ινδονησιακά ο αναδιπλασιασμός αποδίδει τον πληθυντικό αριθμό. Έτσι είναι (Σμερδαλέε);

  131. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  132. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  133. Ιάκωβος said

    Χα χα!
    Πολύ ωραίο.
    Μετά από τον καταιγισμό στη δευτέρα δύναμη και στην τρίτη, τι να προσθέσει κανείς…

    Να:
    -Οι Τζουάν-τζουάν. Το όνομα των αυθεντικών Αβάρων, που ζούσαν στην ανατολή.

    -Και Ρίτσος: τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη

    -Και «αρία-αρία να φαινόμαστε καμιά σαρανταρία.»

    __________________

  134. Ιάκωβος said

    Τα Τάο-τάο κλπ των Κινέζων συχνά είναι διπλασιασμός που μετατρέπει το όνομα σε υποκοριστικό.

    Γενικά νομίζω ότι ο διπλασιασμός έχει να κάνει με την παιδική γλώσσα.

    Γαβ γαβ,
    ντε ντέ ,
    και μαμα, κακά, πιπί, ποπό κλπ

    Kαι bow wow wow


    _____________________

    85, Πέπε said
    Έχει κάτσει κανείς ποτέ να σκεφτεί τη φάση όπου ο Μαρκόπουλος έχει μαζέψει την ορχήστρα και τον Ξυλούρη και τους λέει: «Παιδιά έγραψα ένα καινούργιο τραγούδι. Δείτε λίγο τα λόγια: Ζαβαρακατρανέμια…»;

    Δεν έγινε έτσι. Ο μαρκόπουλος είχε ήδη γράψει τα Ζαβαρακατρανέμια για την τουριστική «υπερπαραγωγή » του Σκαλενάκη «Επιχείρηση Απόλλων».

    Το τραγούδι είχε αρέσει και μάλιστα στη χούντα είχε πάρει αντιστασιακό νόημα.

    Κάποιοι μου είπαν ότι οι νέοι της εποχής το θεωρούσαν αντιστασιακό, επειδή, υποτίθεται, πως έλεγε δια της σιωπής αυτά που η χουντική λογοκρισία απαγόρευε. Δεν το πιστεύω. Νομίζω, ότι η ίδια η μουσική είναι επική, γι αυτό. Και ίσως επειδή τα λόγια βγάζουν κάτι σε Ελλάδα, ολίγη από Κρήτη, αρχαίους,ίλεως, κλπ. Αντι-ιμπεριαλισμός.
    ________________________

    Καλοπροαίρετος
    «..Tο απροσδιόριστο βίζολα-βίζολα του Καραγκιόζη

    O Ηλίας Πετρόπουλος γράφει κάπου ότι πρόκειται για παραφθορά της σεφαραδίτικης έκφρασης Βίζε α λα βίζο, κοίτα στη λίστα, ή ενημερώσου από τον κατάλογο, ή κάτι τέτοιο.

  135. B. said

    Άσχετο, αλλά έχω την εντύπωση (δεν το έβλεπα το σήριαλ) ότι ο Τζέι-Αρ ήταν στο Ντάλας, όχι στη Δυναστεία. Ένας με ένα καουμπόικο καπέλο δεν ήτανε;

  136. Ριβαλντίνιο said

    Τα βάλαμε ;

    τσαμπούκ τσαμπούκ

    και

    Δαβίδ-Αβεσσαλώμ

    33 καὶ ἐταράχθη ὁ βασιλεὺς καὶ ἀνέβη εἰς τὸ ὑπερῷον τῆς πύλης καὶ ἔκλαυσε· καὶ οὕτως εἶπεν ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτόν· υἱέ μου ᾿Αβεσσαλώμ, υἱέ μου, υἱέ μου ᾿Αβεσσαλώμ, τίς δῴη τὸν θάνατόν μου ἀντὶ σοῦ; ἐγὼ ἀντὶ σοῦ, ᾿Αβεσσαλώμ, υἱέ μου υἱέ μου.

    http://www.myriobiblos.gr/bible/ot/chapter.asp?book=10&page=18

  137. Γς said

    135:

  138. ΚΑΒ said

    «Αμ αυτό δεν είναι μπέρι μπέρι, είναι χαμπέρι χαμπέρι». από την ταινία Μια Ιταλίδα απ’ την Κυψέλη

  139. Ιάκωβος said

    Η επανάληψη πρέπει να έχει να κάνει με τη μαγεία.

    Επωδή, επωδός, ένα κομμάτι που επαναλαμβάνεται.

    Θυμάμαι η γιαγιά μου όταν έχανε κάτι, «έδενε το διάολο». Έπαιρνε ένα πανί, πετσέτα ή και μανίκι με τα δυο χέρια και το στριφογύριζε μπροστά της λέγοντας πολλές φορές (ή τρεις;) : «Σκάσε, σκάσε διάολε για να σε βρώ, σκάσε, σκάσε διάολε για να σε βρώ».

  140. sarant said

    134 Νομίζω και ο Εβραίος του Καραγκιόζη λέει κάτι με βίζολα

    135 Μάλλον έχεις δίκιο

  141. Ιάκωβος said

    Και φίφτι-φίφτι

    Και φυσικά ο τριπλός Άμλετ:

    Words, words, words.

  142. Υπάρχουν και λέξεις που συνδυάζουν την ίδια ρίζα δίπαξ.
    Για παραδείγματα βάζω
    το μανουλομάνουλο,
    τον ρεζιλορέζιλο,
    και καταχρηστικά
    τον Πουλόπουλο.

  143. Ιάκωβος said

    Ο Άμλετ με έβγαλε στη Βίκη, όπου είδα οτι η συγκεκριμένη επανάληψη θεωρείται ρητορικό σχήμα και ονομάζεται επίζευξις ή παλιλογία.

    Άλλα είδη ρητορικής επανάληψης είναι η αντανάκλαση, η αναδίπλωση, η αναφορά, η μεσοδίπλωση, η επιστροφή, η διαφορά , η διακοπή κα.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Repetition_%28rhetorical_device%29

  144. ΚΑΒ said

    Στα χιώτικα:ζάλα ζάλα:πλάι πλάι

  145. Γς said

    140:

    >Νομίζω και ο Εβραίος του Καραγκιόζη λέει κάτι με βίζολα

    σαν τον Σολωμό στον Καραγκιόζη. Βίζο αλα βίζο.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/04/blog-post_13.html

  146. ΚΑΒ said

    Πολεμικό επιφώνημα

    ἐλελεῦ, ἐλελεῦ,
    ὑπό μ’ αὖ σφάκελος καὶ φρενοπληγεῖς
    μανίαι θάλπουσ’, οἴστρου δ’ ἄρδις
    χρίει μ’ ἄπυρος

    Προμηθέας Δεσμώτης 877

  147. Πέπε said

    @142:
    Και ο γαϊδουρογάιδαρος.

  148. Απ’ το παλιό νήμα…

  149. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα

    Δεν έχουμε βάλει και το λάχα-λάχα, αν έψαξα καλά
    (σημαίνει «με βιασύνη, πρόχειρα»)

  150. Ανδρέας said

    Kαι λίγο Koko Taylor στο Voodoo wooman
    ροκίζει λίγο (electric blues) αλλά χαλάλι της 🙂

  151. Ριβαλντίνιο said

    Ένας αρχηγός των Χσιουνγκ Νου που έφτασε ως την Σογδιανή λεγόταν Τσι τσι.

    Υπάρχει φυλή Ινδιάνων που λέγεται Bella Bella.

    ( Την παροιμία «απ’ έξω μπέλα μπέλα, και από μέσα κατσιβέλα» από αυτούς τους Ινδιάνους την πήραμε. )

    (Υπάρχει και φυλή Bella Coola.)

    Ο Φιλιππινέζος που σκότωσε τον Μαγγελάνο λεγόταν Λάπου Λάπου.

    Για το τοίχο-τοίχο υπάρχει και το άσμα των TXC

    Όποτε σου ρίχνω στίχο, πήγαινε τοίχο τοίχο
    πρόσεχε μη σε πετύχω, σε σπάω λίγο λίγο
    και άμα θες να κανείς πίσω, είναι αργά τώρα.
    Χάθηκες στα ανάκτορα, του Ηχωκράτορα

  152. ΚΑΒ said

    Κρυφά του κόσμου σ’ αγαπώ και φανερά του νου μου
    κι αγάλια αγάλια δίνω του θάνατο του κορμιού μου.

  153. ΣΠ said

    Ταινίες
    It’s a Mad, Mad, Mad, Mad World (1963)
    Chitty Chitty Bang Bang (1968)
    The Russians Are Coming, The Russians Are Coming (1966)

  154. Spiridione said

    125 κλπ. Να βάλουμε και ένα λινκ για τον Μουφλουζέλη.

    http://rembetikoidialogoigmail.blogspot.gr/2010/02/blog-post_20.html

  155. Λάζαρος Ρεπούνδιος said

    καρσί-καρσί ή αν προτιμάτε karşi

  156. ΣΠ said

    Η σούστα πήγαινε μπροστά κι ο μάγκας τοίχο τοίχο

  157. Corto said

    154: Παραθέτω συμπληρωματικά και τους στίχους του αυθεντικού τραγουδιού (του Ασίκη), γιατί έχουν πολύ ενδιαφέρον: βασίζεται σε αναδιπλασιασμούς (ζούλα ζούλα καi έξτρα έξτρα), ιδιωματισμούς (άλφα μάρκα) και επαναλήψεις, ενώ αναφέρει την λέξη ρεκόρ (1935)!

    Ζούλα ζούλα το πουλεύεις/ νέο νούμερο γυρεύεις
    Το φαΐ σου για ν’ αλλάξεις/ κι ύστερα να με πετάξεις.

    Είσαι ψεύτης και ζηλιάρης / άλφα μάρκα κατεργάρης.
    Το ρεκόρ το έχεις πάρει/ από κάθε αλανιάρη.

    Ζούλα ζούλα μου το στρίβεις/ σ’ αρωτώ κι εσύ με βρίζεις
    Είσαι πόντος έξτρα έξτρα/ κι ύστερα ζητάς και ρέστα.

    Ζούλα ζούλα εξηγιέσαι/ και μετά μου το αρνιέσαι
    Τώρα πάρε πια τη βόλτα/ κι όποια θέλεις χτύπα πόρτα.

  158. Ιάκωβος said

    Που ν’ ο Σκύλος;

    Τσόου-τσοου

    Και -τάπαμε αυτά;-
    Φωφώ, Μιμή, Κοκό ποιαν να διαλέξω, Μπουμπού, Λουλού, Ζωζώ, Ντιντής… νομίζω η επανάληψη και σε μας είναι υποκοριστική, τελικά, και μωρουδιακή.

    Και γαλλικά, Ζοζό ο Ζωρζ… κοκό, κικί κλπ.

    Λελέ και τρελελέ.

    Και η λαλά, γιαγιά ή αλλού η βάγια.
    Και λιλί, σε μερικά μέρη το πουλί (το καθούμενο).

    Και μια που τωρα ξύνουμε τον πάτο…

    Βόιντα,βόιντα…

    Η κραυγή που λένε οι βιογράφοι του οτι άρεσε στον Ιβαν τον τρομερό και που την είχε ξεσηκώσει από κάτι Τάταρους . Ο Αιζενστάιν τον δείχνει να το φωνάζει στην έγχρωμη σκηνή της ταινίας του, εκεί που οι οπρίτσνικοι χορεύουν.

    Και η ceremonie des Turcs του Μολιέρου, γεμάτη από επαναλήψεις και επωδές:

    -Star bon Turca Giourdina ?
    – Hey valla. Hey valla.
    – «Mahametana, Mahametana?
    – Hey valla.Hey valla. Hey valla.

    Πρόκειται για παρωδία ενός τούρκικου Ζίκρ, σουφικής τελετής που τα διάφορα ιλαλά -έιβαλα επαναλαμβάνονται μέχρι τελικής πτώσεως.Εδώ σύντροφοι Τσετσένοι:

    Ομοίως και το Κυριελέησον, κυριελέησον στα μοναστήρια. Με τις κατάλληλες αναπνοές και την επανάληψη του Κυριελέησον, μπορείς να δεις το ιερό φως του όρους Θαβώρ και άλλες αγνωσίες.

  159. sarant said

    157 Πράγματι, ρεκόρ αναδιπλασιασμών και αναφορά της λ. ρεκόρ!

    Να το βάλουμε κιόλας (δεν νομίζω να έχει μπει πιο πάνω)

  160. Ηλίας said

    Μωρέ όλα τούτα καλά και άγια αλλά ο Σπάθας , ο Αντύπας και ο Τουρκογιώργης μαζί , ούτε μισό δαχτυλάκι του Blackmore , του Gallagher ή του Gilmour ( με αλφαβητική σειρά ) .
    Βέβαια , de gustibus …

  161. Spiridione said

    157. Παρεμπ. «το πουλεύω» (κάπου το συζητάγαμε τις προάλλες) το είδα σε μια εφημερίδα του 1865 σχετικά με απόδραση από φυλακές.

    Η μπαλαφάρα δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι είναι όρος του θεάτρου. Αληθεύει ότι προέρχεται από μπουλουκτσή Μπαλαφάρα;

  162. κουτρούφι said

    @81. Το «Να πεθάνεις» δεν είναι του Μάρκου:

  163. ΚΑΒ said

    Πάμπολλα τα αινίγματα με αναπολλαπλασιασμούς π.χ.

    Μακρύς μακρύς καλόγερος κι η κεφαλή του πίτα.

    Ψηλός ψηλός καλόγερος και κόκαλα δεν έχει.

    Δαχτυλίδι πύρινο πύρινο τριπύρινο από γκρεμό γκρεμίζεται και μπρος μου δε ραγίζεται.

    Μικρός μικρός μικρούτσικος και παλουκοφορτωμένος.

    Πράμα πράμα πραματέλι κι όπου κι αν το βάλεις μπαίνει.

  164. lpanoss said

    Ποιοοος ποιοοος ποιος μωρό μου, ποιος…;

  165. sarant said

    161 Σπύρο πολλά βρίσκεις και δεν σε προλαβαίνουμε -εύγε!

    Το σλανγκρ ετυμολογεί από τον μπουλουκτσή. Θυμίζω και τον στρατηγό Μπαλαφάρα στη Ζωή εν τάφω -που σημαίνει ότι η λέξη υπηρχε και τότε και έξω από το άστυ. Ίσως μάλιστα να πρέπει να στραφούμε στη φανταρίστικη αργκό -λέω δηλαδή.

  166. sarant said

    162 Πολύ διαφορετική εκτέλεση βέβαια

  167. The Byrds – Turn! Turn! Turn!

    «Turn! Turn! Turn!»

    To everything – turn, turn, turn
    There is a season – turn, turn, turn
    And a time to every purpose under heaven

    A time to be born, a time to die
    A time to plant, a time to reap
    A time to kill, a time to heal
    A time to laugh, a time to weep

    […]

    Απο τα αγαπημενα μου.

  168. κουτρούφι said

    Da doo ron-ron-ron, The Crystals, 1963

    » I met him on a Monday and my heart stood still
    Da doo ron-ron-ron, Da doo ron-ron
    Somebody told me that his name was Bill
    Da doo ron-ron-ron, Da doo ron-ron» κλπ κλπ

    De do do do, de da da da, The Police, 1980
    «Don’t think me unkind
    Words are hard to find
    The only cheques I’ve left unsigned
    From the banks of chaos in my mind
    And when their eloquence escapes me
    Their logic ties me up and rapes me

    De do do do, de da da da
    Is all I want to say to you
    De do do do, de da da da
    Their innocence will pull me through
    De do do do, de da da da
    Is all I want to say to you
    De do do do, de da da da
    They’re meaningless and all that’s true» κλπ κλπ

  169. Παναγιώτης Κ. said

    Βαριά-βαριά , λένε οι λαϊκατζήδες και εννοούν ότι βάζουν περισσότερο πράμα από αυτό που χρεώνουν.

  170. sarant said

    169 Και όχι μόνο οι λαϊκατζήδες. Λέμε, ας πούμε, «Σε είκοσι λεπτά θα έχουμε φτάσει. Βαριά-βαριά, μισή ώρα».

  171. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    «πίπα – κώλο» τήν πηγαίνει μέχρι τώρα (22όν λεπτόν) την Άντερλεχτ ο Ολυμπιακός εν τω Γηπέδω Καραϊσκάκη, αλλ’ ο τερματοφύλαξ των Βέλγων έχει κατεβάσει τα ρολλά. Ο γέρων Βάταλος ενημερώνει τους Σαραντακείους αναγνώστας που δέν έχουσι OTE-TV ότι τον αγώνα μεταδίδει απευθείας το ΡΙΚ-1, ό δύνασθε να παρακολουθήσετε από τον υπολογιστήν σας εις την κατωτέρω διεύθυνσιν (έχει 10 δευτερόλεπτα καθυστέρησιν εν σχέσει με την ραδιοφωνικήν μετάδοσιν). Την περιγραφήν (με ελαφράν κυπριακήν προφοράν) κάμνει είς συμπατριώτης της κ. Λ.

    http://www.lakatamia.tv/kupros-tv/rik1-tv.html

    Αναλυτικόν (γραπτόν) ρεπορτάζ των φάσεων του αγώνος δύνασθε να παρακολουθήτε ενταύθα, με αυτόματον ανανέωσιν, χωρίς ανάγκην refresh

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  172. κουτρούφι said

    «Αφού το παιδεύεις και το κοροϊδεύεις,
    ασ’ τα σου σου σου και πίτσι πίτσι
    μην πειράζεις, φίλε, το κορίτσι»
    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=35994
    Ώρες σε κρυφοκοιτάζω. Στίχ.-Μουσική Μανώλης Χιώτης, Τραγ. Μαρίκα Νίνου. Σύμφωνα με βιογραφίες της που κυκλοφορούν είναι η πρώτη ηχογράφηση (Ιουν. 1948) της Μαρίκας Νίνου.

  173. ΚΑΒ said

    καθαρογλώσσημα: Ο παπάς ο παχύς έφαγε παχιά φακή.
    Γιατί παπά παχύ έφαγες παχιά φακή;

    . Άτα άτα άτα άτα
    το παιδί μου κάνει στράτα.

    . Ήλιος ήλιος και βροχή
    που παντρεύοντ’ οι φτωχοί.

  174. ΣΠ said

    167
    Τραγουδάρα του Pete Seeger με στίχους από τον Εκκλησιαστή.

  175. ΚΑΒ said

    βρεκεκεξ κουαξ κουάξ

    http://kithara.to/ss.php?id=NDQ2OTM3OTk2

  176. Ανδρέας said

    Boom boom boom
    John Lee Hooker παιγμένο και από Animals

  177. Ανδρέας said

    Toot Toot
    Doug Kershaw & Fats Domino

    Choo Choo Ch’Boogie
    Louis Jordan & His Tympani Five

  178. Ανδρέας said

    Voodoo Voodoo
    LaVern Baker

  179. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, και τις τραγουδάρες!

  180. Ανδρέας said

    Shame, Shame, Shame
    Jimmy Reed

  181. Ανδρέας said

    Whee-wee Sweet Daddy
    Katie Webster
    yw 🙂

  182. 158, Ιάκωβος αναρωτήθηκε

    Πού ΄ναι ο σκύλος;

    Εδώωωωιιιι…

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%AD%CF%81%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%82

    https://en.wikipedia.org/wiki/Cerberus

  183. Ανδρέας said

    Bye Bye Bird
    Sonny Boy Williamson

  184. Ανδρέας said

    Wee Wee Hours
    Chuck Berry

  185. Αιμ said

    «Sugar sugar …» αλλά και «…and honey honey » κάνω λάθος ;

    Ακόμη

    Tête à tête
    Face à face
    Nez à nez

    Επίσης

    Τρίχα τρίχα (θα στα βγάλω )
    Πεντάρα πεντάρα (τα μάζεψα )
    Σταγόνα σταγόνα επισης
    Πέτρα πέτρα (πηδουσε ένας σφαγμενος κόκορας )
    Απο χωρίου εις χωρίον (την έκανε ο Κοκος)
    Μάνι μάνι (τουρκικο ; )

    Όρεξη να ‘χεις να ψάχνεις

  186. Ανδρέας said

    Tico-Tico No Fubá
    Carmen Miranda
    χιλιάδες εκτελέσεις από τον 20ο αιώνα και παλιότερα

  187. ΣΠ said

    Για τους ποδοσφαιρόφιλους

    Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye

  188. ΚΑΒ said

    σταλιά σταλιά
    ματιά ματιά

    http://kithara.to/ss.php?id=MTE4NDc4ODk2

  189. cronopiusa said

  190. Ανδρέας said

    Κράτησε κάτι η σπαμοπαγίδα;

  191. Pedis said

    Πρόσφυγες κρεμάστηκαν στην πλατεία Βικτωρίας
    http://www.thepressproject.gr/article/89929/Prosfuges-kremastikan-stin-plateia-Biktorias

    Λαμία: Οι ντόπιοι βγαίνουν από τα σπίτια τους και βοηθούν τους πρόσφυγες
    http://diktiospartakos.blogspot.it/2016/02/blog-post_678.html

  192. κουτρούφι said

    «Στάλα στάλα με ποτίζεις δηλητήριο
    σκότωσέ με να τελείωσει το μαρτύριο»
    Από το «Βύθισέ μου το μαχαίρι», Στιχ.-Μουσ. Γ. Κλουβάτου, πρ. εκτέλεση Στ. Καζαντζίδης (1953)

    «Αργά αργά, βαριά βαριά»
    Από το «Κουρασμένο βήμα σου», Μουσ. Μ. Μπακάλης, Στιχ. Κ. Βίρβος, πρ. εκτέλεση Τ. Μπίνης-Σ. Χασκήλ (1951)

    Monday Monday, The Mamas & the Papas, 1966

    Πλου Πλου
    (Θεόφραστος Σακελλαρίδης, 1923, από οπερέττα)

    Μπλου Μπλου
    (Νίκος Χατζηαποστόλου, 1934, από οπερέττα)

  193. Γιάννης Ιατρού said

  194. Πάνος με πεζά said

    @ 171 : To «ελαφρώς κυπριακή προφορά» πολύ μου άρεσε ! Αννντζαγκχ’ ούν !
    Εδώ, ο αγών γαλλιστί : http://www.sportingvideo.org/20160225/vv56cf0f4546eee6.26349606-1272666.html

  195. Γιάννης Ιατρού said

    195: Καλά, το τι γίνεται στο τουϊτ με τα του διαιτητή, δεν περιγράφεται …

  196. Ανδρέας said

    «Mercy, Mercy, Mercy» is a song written by Joe Zawinul in 1966 for Julian «Cannonball» Adderley and his album Mercy, Mercy, Mercy! Live at ‘The Club’

    soul-jazz
    επίσης με φωνητικά
    Mercy Mercy Mercy
    Marlena Shaw

  197. 194. 196 Ναι, βλέπω κι ακούω: http://2.bp.blogspot.com/_Q6iI76OhbjA/SMaeNRwwDCI/AAAAAAAADIs/TvgozLVd8J4/s400/2.jpg

  198. Ανδρέας said

    please please please
    James Brown

  199. Πέπε said

    @162, 166 (Να πεθάνεις):
    Πολύ ενδιαφέρον. Δεν είχα υπόψη μου αυτή την ηχογράφηση, αν και από κάπου το ήξερα ότι δεν είναι του Μάρκου το τραγούδι. Δε θυμάμαι αν το λέει ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του (όπως το λέει για άλλα) ή αν έχω πετύχει τους στίχους σε κανένα παλιό διήγημα (όπως το «Ως και τα παραθύρια σου» ελαφρώς παραλλαγμένο στον Παπαδιαμάντη).
    Είναι, πράγματι, πολύ διαφορετική εκτέλεση, αλλά πάντως είναι το ίδιο τραγούδι, όχι απλώς ίδιοι (περίπου) οι στίχοι.

  200. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    185 Όχι, το μάνι μάνι είναι ιταλικής ετυμολογίας

    191 Δεν βλέπω τίποτα στη σπαμοπαγίδα

  201. Πάνος με πεζά said

    Και στο τέλος τέλος (!), ως συνήθως ο Ολυμπιακός με το εύκολο σκορ, αποκλείστηκε…

  202. κουτρούφι said

    @200. Υπάρχει και παλαιότερη ηχογράφηση, του 1925, με το Γ. Βιδάλη

    -Οι στίχοι τού «ως και τα παραθύρια σου» βρίσκονται σε διαφορετικές μελωδίες σε διάφορα νησιά (π.χ. Σαμοθράκη). Τελικά ο Παπαδιαμάντης έχει καταγράψει στιχάκια που σήμερα τα βρίσκουμε σε trendy ρεμπέτικα-μικρασιάτικα.

  203. Γιάννης Ιατρού said

    πιό πολλά έφαγε στην έδρα του απ΄ ότι έξω….

  204. Ανδρέας said

    κάτι δεν του αρέσει και στραβώνει (:-/

  205. Γιάννης Ιατρού said

    το όλε-όλε το είπαμε;

  206. Γιάννης Ιατρού said

  207. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    με δύο τέρματα του νεγράκου Φραγκίσκου Ατσεαμπόνγκ εις το 13ον (103΄) και 21ον (111΄) της παράτας, η Άντερλεχτ ενίκησεν 2-1 τον Ολυμπιακόν προ ολίγου εν τω σταδίω Καραϊσκάκη και τον απέκλεισε από το Europa League (πρώτος αγών 1-0). Ο Θρύλος είχε προηγηθή εις το το 29ον λεπτόν του αγώνος με ανύπαρκτον μπέναλτυ που εξετέλεσεν επιτυχώς ο Φορτούνης.

    Γενικώς, ο διαιτητής του αγώνος (ο Βορειοϊρλανδός Άρνολντ Χάντερ) ήτο πιό φιλέλλην και από τον ελληνόψυχον Λόρδον Βύρωνα: Εκτός από πέτσινον μπέναλτυ, ηυνόει προκλητικώς τον Θρύλον και εχάρισε την ερυθράν κάρταν εις τον μοιραίον Μποτίαν

    Εδώ δύνασθε να ιδήτε όλα τα τέρματα και τας καλυτέρας φάσεις του αγώνος

    Β.

  208. Ανδρέας said

    αν φταίει το ότι δεν δέχεται λινκ θα φανεί τώρα

    έχουμε και την λεγόμενη banana language μητριά της σουμερικής (εμ! όλο μάνα κόρη το πάμε ας πούμε και μια μητριά)

    Proto-Euphratean was considered by some Assyriologists (for example Samuel Noah Kramer), to be the substratum language of the people that introduced farming into Southern Iraq in the Early Ubaid period (5300-4700 BC).
    Linguists coined a different term, «banana languages,» proposed by Igor Dyakonov and Vladislav Ardzinba, based on a characteristic feature of multiple personal names attested in Sumerian texts, namely reduplication of syllables (like in the word banana):
    Inanna,
    Zababa,
    Chuwawa,
    Bunene etc.
    The same feature was attested in some other unclassified languages, including Minoan. The same feature is allegedly attested by several names of Hyksos rulers: although Hyksos tribes were Semitic, some of their names, like Bnon, Apophis, etc. were apparently non-Semitic by origin.
    Dyakonov and Ardzinba identified these hypothetical languages with the Samarran culture.

    μπα-να-νά λοιπόν.

  209. Γιάννης Ιατρού said

    νεγράκος…, όπως βαταλάκος. Η π@#$%^&να τη χαρά της δεν μπορεί να την κρύψει!

  210. Γιάννης Ιατρού said

    209: Ανδρέα τι μπα-να-να; Νανά, σκέτο. Όπως η Μούσχουρη.

  211. gpoint said

    # 208

    Αισχος, εδώ και τόσην ώρα αποκρύπτουν την μνημειώδην γκέλαν του γέροντος διότι ο νεγρούκος σκόρερ λέγεται Ακεαμπόνγκ !

  212. sarant said

    209 και πριν:

    Αντρέα, να με συμπαθάς. Προηγουμένως που σου είπα ότι δεν έχει τίποτα η παγίδα κοίταζα μονο το πρώτο κελί (Pending) και όχι το δεύτερο (Spam). Τα δικά σου ήταν κατευθείαν στο βαθύ κελί. Συγνώμη. Βλέπω όμως ότι κατάφερες να περάσεις τελικά το σχόλιο.

  213. glossard said

    Και καρναβαλικό χιτ και ασορτί με το χουνέρι του Ολυμπιακού.

  214. smerdaleos said

    @208

    Επληροφορήθην ότι γέρων τις ενεμφανίσθη εις τον αγώνα, λεοντόχλαινος μεν και γυμνόστηθος – Ηρακλεί είκελος-, πειρητίζων δε σεμνάς των Γαλιλαίων καλογραίας μετ΄οκτωδακτύλου ολίσβου αντί ροπάλου.

  215. Ανδρέας said

    και τι κουτί-κουτί

  216. odinmac said

    Αυτό εδώ νομίζω δεν ειπώθηκε:

    Σ ένα Παπόρο μέσα
    όλοι μέσα όλοι μέσα
    σ ένα Παπόρο μέσα μας εμπαρκάρανε
    γαλέτες παξιμάδια, γαλέτες παξιμάδια
    γαλέτες παξιμάδια μας ετρατάρανε

    Ζάκυνθος Κέρκυρα
    δεν θα σας ξαναδώ
    Ζάκυνθος Κεφαλονιά δεν θα σας ξαναδώ

    Κ ένας Κεφαλλονίτης κι ένας Κεφαλλονίτης
    Κι ένας Κεφαλλονίτης αφ την Κεφαλονιά
    τα ρούχα του γυρεύει τα ρούχα του γυρεύει
    τα ρούχα του γυρεύει δεν τά βρε πουθενά.

    Ζάκυνθος Κέρκυρα δεν θα σας ξαναδώ
    Ζάκυνθος Κεφαλονιά δεν θα σας ξαναδώ.

    Καπέλο κροκιδένιο καπέλο κροκιδένιο
    καπέλο κροκιδένιο και στρίλινο βρακί
    πιστόλα καλαμένια πιστόλα καλαμένια
    πιστόλα καλαμένια και βέργινο σπαθί.

    Ζάκυνθος Κέρκυρα δεν θα σας ξαναδώ
    Ζάκυνθος Κεφαλονιά δεν θα σας ξαναδώ

    Περνάμε από Λευκάδα περνάμε από Λευκάδα
    περνάμε από Λευκάδα και έχει ξαστεριά
    μα εμείς επιθυμούμε μα εμείς επιθυμούμε
    μα εμείς επιθυμούμε γρήγορα Λευτεριά

    Ζάκυνθος Κέρκυρα
    δεν θα σας ξαναδώ
    Ζάκυνθος Κεφαλονιά δεν θα σας ξαναδώ

    Στην Κέρκυρα μας πάνε στην Κέρκυρα μας πάνε
    στην Κέρκυρα μας πάνε να μας δικάσουνε
    μα εμείς θα τραγουδάμε μα εμείς θα τραγουδάμε
    μα εμείς θα τραγουδάμε ώσπου να φτάσουμε

    Ζάκυνθος Κέρκυρα δεν θα σας ξαναδώ
    Ζάκυνθος Κεφαλονιά δεν θα σας ξαναδώ

  217. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    144. στον ενικό ζάλο ζάλο = στρατί στρατί (στρατί το μονοπάτι) αλλά και βήμα βήμα

  218. Ανδρέας said

    213 οκκκ 🙂
    έχουμε και μια εξαιρετική διασκευή του tico-tico
    από την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου
    Οργανικό – Sehnaz Longaz-Tico Tico

  219. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    217.>>στρίλινο βρακί
    μήπως ντρίλινο;

  220. Υαλτις said

    Ειναι και η μαντάμ Σου Σου
    και μιας και είπα Σου
    ειναι και η Ε Σ Σ Δ

  221. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    φουρ φουρ , μπαμ μπαμ,

  222. Ανδρέας said

    215
    χαχαχα σμέρδη ίδιο το παγανόν είναι!

  223. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    221 >> Σου σου,

    -Σωσώ,Σάσα, Γωγώ, Νανά, Νενέ, Λουλού, Λελέ, Μπουμπού,

    -Μαμά,νινί,
    -μπα μπα,

    ντάρι ντάρι, ντίρι ντίρι, μπίρι μπίρι

  224. odinmac said

    220:
    Ούτε το ένα ξέρω τι είναι, ούτε τ’ άλλο (κόπυ-πέιστ έκανα).

    (Έχω χάσει και τον πατέρα μου που ήταν Κεφαλλονίτης και το γρατσούναγε με την κιθάρα του να μου πει).

  225. Ανδρέας said

    Εδώ είμαστε εκτός λιγάκι αλλά έχουμε έναν παράτυπο μετανάστη (λάθρο) να μαθαίνει ελληνικά στο φιλοθεάμον κοινό στας Η.Π. εν έτει 1942.
    Κερασμένο στον Σπιράλ.
    Δείτε τον τίτλο έργου στην εικόνα και το όνομα δεξιά 🙂

  226. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Παλίνδρομο Σήφης και …Σάθας 🙂
    -βρε βρε
    -σπυρί σπυρί
    -κουκί κουκί
    -καλός καλός (ο χοίρος)

  227. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    225. Το λέγαμε το ντρίλινο. Το σκληρό (παχύ παχύ) μπαμπακερό ύφασμα των παντελονιών κυρίως αλλά όχι μόνο.

  228. Πέπε said

    225, 228:
    Κανονικά ντρίλινο είναι η λέξη, αλλά νομίζω ότι στο τραγούδι, άρα ίσως γενικά στη Ζάκυνθο, λένε σντρίλινο (πρφ. ζντρίλινο). Όπως το στρίποδο…

  229. odinmac said

    228, 229:
    Ζακυνθινιά είναι η μάνα μου, θα την ρωτήσω αύριο.

  230. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    -Πιες πιες

    -Mε αφορμή τα λόγια στην επτανησιακή καντάδα σκέφτηκα πως μάλλον έχουμε αρκετά τραγούδια που επαναλαμβάνεται είτε ένας στίχος ,είτε δυο τρεις λέξεις σαν επωδός. π.χ. εβίβα μια κι άλλη μια, άσπρο μου ρόδο, ωπωπω Μαρία, η κούπα η μονοβασιά(πιε τηνε γιέ μου πιε τη) κλπ

  231. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    230. Και τα υφαντά σεντόνια,τα προυκάρικα της μάνας μου, τα λέγαμε ντρίλινα.
    Ο Ρίτσος έχει στίχο για ντρίλινα σεντόνια.

  232. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ωχ, όχι Ρίτσος, Ελύτης:
    Γυμνός, Iούλιο μήνα, το καταμεσήμερο. Σ’ ένα στενό κρεβάτι, ανάμεσα σε δυο σεντόνια χοντρά, ντρίλινα,…
    http://www.mixanitouxronou.gr/gimnos-iouli-mina-katamesimero/

  233. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Και ο Ρίτσος:
    μονάχα η κίνηση του δυνατού χεριού,
    μονάχα η στρογγυλάδα του γόνατος στο ντρίλινο παντελόνι,
    μονάχα η ζέστα του χώματος. Καλοκαίρι,
    https://eurotas.wordpress.com/2014/04/30/%CE%BA%CF%85%CE%BA%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CF%8C%CE%BE%CE%B1-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7-%CF%81/

  234. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τώρα νουνού και ντοντό (το νάνι των Γάλλων) 🙂

  235. antonislaw said

    Αρχίζουμε από τον Κονδυλάκη, που στον Πατούχα βάζει τον ήρωα να επινοεί ένα νέο ρηματικό τύπο με αναδιπλασιασμό, μια νέα λέξη το «σίμα σίμα» και με τον τρόπο αυτό ο συγγραφέας ειρωνεύεται τους «λεξιπλάστες» της εποχής του:
    “Eπάνω εις τον ενθουσιασμόν του διέκρινε τον Τερερέν και διερχόμενος του έρριπτε κρύφια βλέμματα, έτοιμος, ως εφαίνετο, να του δώσει και λάκτισμα, κατά τον ρυθμόν του πηδηκτού. Ίσως δε και εξαιτίας του Τερερέ απεφάσισε, μετά τας άλλας επιδείξεις, να επιδείξει και την φωνήν του. Αλλ’ ο αριθμός των διστίχων, τα οποία εγνώριζεν, ήτο πολύ περιορισμένος και ηναγκάζετο να τα επαναλαμβάνει. Ο δε Τερερές, του οποίου η μοχθηρία ήτο τόση, ώστε να υπερνικά και τον φόβον του, επωφελήθη την ευκαιρίαν δια να τον πειράξει. Και ηκούσθη η φωνή του, να απευθύνει κατά του Μανόλη σκωπτικόν βέλος:
    Τη μαντινάδα δυο βολές δεν πρέπει να τη λέεις,
    γιατί θαρρούν οι κοπελιές πως άλλη δεν κατέεις.
    Οι ρώθωνες του Μανόλη διεστάλησαν από πνοήν οργής και το βλέμμα του εστράφη άγριον προς την εστίαν, όπου εστέκετο ο εχθρός. Προς στιγμήν εσκέφθη ν’ αφήσει τον χορόν και να τον αρπάξει από τον λαιμόν. Αλλ’ έπειτα του εφάνη απαραίτητον να δώσει μίαν δια στίχου απάντησιν, δια να δείξει ότι δεν ήτο ζώον, ως ήθελε να τον παραστήσει ο Τερερές. Κατέβαλε λοιπόν υπερτάτην προσπάθειαν και κατόρθωσε ν’ αυτοσχεδιάσει μίαν απάντησιν την οποίαν ετόνισε με φοβερόν του ποδός κτύπον:
    Βάστα τσι μαντινάδες σου, λέγε τσι σίμα σίμα,
    Να μη σε δέσω πέρα κιε να στέκεις, σαν το χτήμα.
    Δια να κατασκευάσει το δίστιχόν του ο Μανόλης ηναγκάσθη να κατασκευάσει και μίαν νέαν λέξιν, το επίρρημα «σίμα σίμα». Και έκαμε μίαν αρχήν, η οποία έμελλε να λάβει τας διαστάσεις τας οποίας γνωρίζομεν εις την ποίησιν και την πεζογραφίαν.”
    Πατούχας, Ιωάννη Κονδυλάκη(Διαβάτη) Εκδ. Φέξη, 1916.
    http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSB106/544/3566,14956/index_a_03_01.html

    Γιάννης Μαρκόπουλος , «Παπαντόπ ντοπ» -στ.Μήτσος Κασόλας /πρωτοακούστηκε στην ταινία του Ζυλ Ντασέν «Δοκιμή» 1974 για το Πολυτεχνείο και τον «Παπαντόπουλο» (μεταγενέστερη εκτέλεση από τον Παύλο Σιδηρόπουλο -ακούγεται στο τραγούδι και απόσπασμα από το ποίημα «Θηρασία» του Δημήτρη Βάρου).
    Εν δυο αριστερά,δεξιά!
    Παρουσιάστε, Αρμ!
    Παπαντοπο ντοπο ντοπο ντοπο ντοπο ντοπ ντοπ, Παπαντόπ ντοπ ντοπ…
    Πυρ!
    Κι εκείνος κι εκείνος κι εκείνος
    που σωπαίνει θα χαθεί, θα χαθεί.
    Κι εκείνος κι εκείνος κι εκείνος
    που σωπαίνει θα χαθεί, θα χαθεί.

    Διώξτε ή λιώστε, πατήστε
    τις λέξεις μάνα, πατέρα,
    αδελφός,αδελφή, σύντροφος,
    φίλος, τιμή, μουσική.

    Το μανιτάρι θα ‘ρθει,
    η διαταγή η γη να πεθάνει.
    Ωσανά-ωσανά του θανάτου,
    ωσανά-ωσανά του θανάτου.

    Κατάρα-κατάρα, στη σφαγή,
    στη σιωπή, κατάρα.
    Παπαντοπ ντοπ ντοπ., Παπαντόπ ντοπ ντοπ, Παπαντόπ ντοπ ντοπ

    Διονύσης Σαββόπουλος «Το μπουλούκι» Δίσκος «Φορτηγό» (1966)

    Με δύο δίφραγκα δίφραγκα για τους μεγάλους
    και δίφραγκο δίφραγκο για τους φαντάρους
    και τα παιδιά φτάσανε σήμερα σήμερα, φτάσανε
    λυγίζουν σίδερα σίδερα τρώνε καρφιά.
    Το μπουλούκι φεύγει/κι άρχισε να πέφτει η βροχή/ο δικός σου πόνος/στο κατώφλι μόνος/σαν σκυλί.

    Κατερίνα Κυρμιζή – Στην Πίσω Τσέπη Του Blue Jean
    CD : «Κοντσέρτο Για Σοκολάτα Και Τριαντάφυλλα»
    στίχοι-μουσική: Νίκος Γρηγοριάδης.
    (p) & (c) 1996 Virgin Greece
    Τέρμα λοιπόν, σ’ αυτά που ξέρεις,
    σαν τελευταία χάρη χάρη χάρη στο ζητώ.
    Ψάχνω το υπόλοιπο μισό μου
    κι όχι για να παρη-παρη-παρηγορηθώ.

    113: Το Λιδέλου Σκώτου λέει ότι κλητική του μέγας κάνει ω μέγαλε, ο τόνος στην πρόπαραλήγουσα: ω μέγαλε (;)
    http://www.greek-language.gr/Resources/ancient_greek/tools/liddel-scott/search.html?lq=%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CF%82

    33.Κρητικά: Αυτό που ξέρω είναι ότι λέγεται «έλα ή άμε μέσα μέσα ή πάνω πάνω ή πίσω πίσω, ή άμε πέρα πέρα ή έλα πώδε πώδε» και έχει ακριβώς την έννοια του πήγαινε πιο πίσω κτλ, έλα προς τα εδώ, αλλά το «πιο» ίσως χρησιμοποιείται εμφατικά (τουλάχιστον εγώ δεν το θυμάμαι να χρησιμοποιείται ευρέως)

    68. Το κρι κρι ε, ήταν μάλλον το όνομα ΚRΙ ΚRΙ που δώσανε οι Αμερικάνοι στο αγριμάκι που χαρίσανε οι Κρητικοί το 1950 στον Τρούμαν ως ευχαριστία για το σχέδιο Μάρσαλ. Αλλά καθιερώθηκε και αυτό πλέον (μαζί με το καθαρευουσιάνικο αίγαγρος-Capra aegagrus cretensis), ενώ το «αγρίμι» υποχώρησε στη χρήση. Μάλιστα στο άρθρο του περιοδικού λάιφ του 1950 το αναφέρει ότι λέγεται “agrimi” και προφέρεται “a-gree’me”.
    https://books.google.gr/books?id=9U0EAAAAMBAJ&pg=PA125&lpg=PA125&dq=%CE%BA%CF%81%CE%B9+%CE%BA%CF%81%CE%B9+%CE%A4%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B1%CE%BD&source=bl&ots=Neyoq3e3Yz&sig=2n_OEwiGRhpAJyP7LzSxCJIuqWA&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjd5qmCq5TLAhXnDpoKHcUnAZwQ6AEIMDAG

    Ένας κρητικός δημοσιογράφος πιστεύει ότι το «ΚΡΙ ΚΡΙ» προέρχεται από την «απαράδεχτη» κατ’αυτόν ονομασία Cretan Creature> Cre Cre. Αγνοεί ίσως ότι το ονόμασαν “KRI KRI” και όχι “CRE CRE”. Πώς μπορεί να εξηγηθεί ότι το “C” έγινε “K”;
    http://www.cretanmagazine.gr/eidiseis/creta/pos-pire-tin-onomasia-tou-to-kri-kri/

    134: μήπως και στο KRI KRI ισχύει αυτό που λέτε, ότι ο αναδιπλασιασμός ,όπως και στα κινέζικα, μετατρέπει το όνομα σε υποκοριστικό (πχ ΤΑΟ ΤΑΟ);

    (συγγνώμη για την έκταση, ήταν τόσο ενδιαφέρον το άρθρο σας που με ξενύχτησε)

  236. Μαρία said

    http://www.krikri.gr/211-istoria

  237. Alexis said

    #208: με δύο τέρματα του νεγράκου Φραγκίσκου Ατσεαμπόνγκ εις το 13ον (103΄) και 21ον (111΄) της παράτας, η Άντερλεχτ ενίκησεν 2-1 τον Ολυμπιακόν προ ολίγου εν τω σταδίω Καραϊσκάκη…
    Ε, ναι, το χθεσινό βράδυ ήταν μαύρο και μακρύ για τον Θρύλο…

  238. gpoint said

    # 238

    κι ο Σάββας εψιθύριζεν στον πρόεδρο με χάρη :

    Βαγγελλάκη μην ξεχνάς
    κάθε πρώτη και δεκάξη
    απ’ το τμήμα να περνάς !

  239. ΓιώργοςΜ said

    Σε παλιό εορταστικό (μάλλον της ΕΡΤ, προ ιδιωτικής TV):
    «Μικρολίθον, μικρολίθον δι εσέ ανήγειρον/του ερώτος τον οικίσκον ….»
    Δε νομίζω να υπάρχει πουθενα σε βίντεο…
    Δε γίνεται, με τόσους αρχαιολάτρες, αρχαιομάχους, αρχαιολάγνους, αρχαιοδίφες κλπ της παρέας κάποιος θα το θυμάται… Θα πρέπει όμως να πλησιάζει τα πρώτα -ήντα τουλάχιστον.

  240. Γς said

    185:
    >Μάνι μάνι (τουρκικο ; )

    Από το ιταλικό mani le mani λένε.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/10/blog-post_3.html

  241. Ευάγγελος said

    Χωρίς να θέλω να μπω στα χωράφια του Γς,τα μπούγκα μπούγκα πάρτυς του Μπερλουσκόνι τα αναφέραμε;

  242. sarant said

    Καλημέρα και από εδώ

    241 Το ΛΚΝ λέει: [ιταλ. φρ. mena le mani `κούνα τα χέρια, γρήγορα΄ με παράλειψη της ενδιάμεσης συλλαβής [le] και πλήρη εξομοίωση της πρώτης λ. προς τη δεύτερη]

    Ο Μπαμπινιώτης λέει γενουατ. maniman(i) = από χέρι σε χέρι

    236 Το κρικρι αξίζει άρθρο, ασφαλώς. Ευχαριστώ!

    232 Γενικά πάντως τα ντρίλινα ρούχα ήταν χοντρά και φτηνά, για τη φτωχολογιά.

  243. Γς said

    242:

    Τα αναφέραμε 😉

  244. Γς said

    242:

    >Χωρίς να θέλω να μπω στα χωράφια του Γς

    Και μια που μπήκες:

  245. Πάνος με πεζά said

    Και το σπάνιο τραγούδι «Κρίκο-κρίκο», του Νίκου Πιπινέλη.

  246. Jimakos said

    To Yeke-Yeke του Mory Kante το θυμήθηκε κανείς; Ένα από τα γνωστότερα ίσως αφρικανικά τραγούδια (με κριτήριο εμπορικότητας τουλάχιστον). Ειδικά δεκαετία 90’ς ακουγόταν πολύ.

    Επίσης ,δεν το «απομαγνητοφωνίζω» για λόγους ιντερνετικής ευπρέπειας, αλλά υπάρχει και η μνημειώδης ατάκα του Ερρίκου Λίτση από την ταινία «Τσίου» :

  247. tasos said

    Για να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη είναι αξιοπερίεργο το ότι ξέφυγε αυτή η φράση μέχρι τώρα.
    Ααα, υπήρχε κάποτε και ένα ροκ συγκρότημα, το ψυγείο ψυγείο.

  248. tasos said

    ουπς λαθος… η αναζήτηση αρχικα δεν μου εμφάνισε τα πρώτα σύκα !

  249. sarant said

    247 😉

  250. Idom said

    Νομίζω ότι μάς διέφυγε το Νιαμ νιαμ.
    Το λέμε ως … appetizer, στο εξωτερικό υπάρχουν εστιατόρια με αυτό όνομα (σύμφωνα με τον Γκούγκλη) και υπάρχει ένας συνωνόματος παπαγάλος https://en.wikipedia.org/wiki/Niam-Niam_parrot. Επίσης, παλιά, οι κακοί λευκοί το χρησιμοποιούσαν ως υποκοριστικό τής φυλής (A)zande. http://www.wikiwand.com/en/Zande_people

  251. sarant said

    Ναι, μάλλον μας διέφυγε!

  252. Θρασύμαχος said

    Χμμμ… ο αγωνιστής του ’21 Ράγκος ήταν σίγουρα Ανδρέας και όχι Γιαννάκης;;;

  253. sarant said

    253 Στην Ιστορική Ανθολογία του Βλαχογιάννη τον έχει για Ανδρέα στο ευρετήριο. Μεταπελευθερωτικά υπήρχε και Λουδοβίκος Ράγκος.

  254. Θρασύμαχος said

    #254: Στέφανος Π. Παπαγεωργίου, Το Αρχείο Γιαννάκη Ράγκου: συμβολή στην ιστορική έρευνα του αρματολισμού της Δυτικής Στερεάς και στα στρατιωτικά ζητήματα της καποδιστριακής περιόδου. Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, Αθήνα 1982

  255. κουτρούφι said

    «Φύγε φύγε μ’ έχεις φέρει στ’ απροχώρητο
    είναι το σφάλμα σου βαρύ και ασυγχώρητο»
    Από το «Σφάλμα Ασυγχώρητο», 1955 (εκτέλεση Στ. Τζουανάκος)
    ———————————————–
    Φύγε Φύγε (Μουσ. Σ. Ατταλίδης, στίχ. Κ. Βίρβος, πρώτ. εκτέλεση Σ. Διονυσίου-Γ. Λύδια, 1962)
    Θέλεις να μ’ αφήσεις
    κι άλλον ν’ αγαπήσεις,
    φύγε, φύγε, φύγε.

    Έχω συνηθίσει
    να με τρώει η θλίψη
    κι αν σ’ αγάπησα, ξεγελάστηκα
    και τη μοίρα μου καταράστηκα,
    καταράστηκα,
    φύγε, φύγε, φύγε, φύγε.

    Πάρε την καρδιά σου
    και για πάντα γεια σου,
    γεια σου, γεια σου, γεια σου.

    Στο βαρύ μου πόνο
    άφησέ με μόνο,
    μόνο, μόνο, μόνο.
    ————————————————-
    Βήμα-Βήμα, δάκρυ-δάκρυ
    θα με βρεις σε κάποιαν άκρη»
    Από το «πάρε τα χνάρια μου»: Ένα από τα «κορυφαία λαϊκά τραγούδια όλων των εποχών»
    Μουσ. Θ. Δερβενιώτης, Στίχ. Κώστας Βίρβος, πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης (δευτ. φωνή Λίτσα Διαμάντη) (1970)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: