Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Βίβερε πεταλοζαμέντε

Posted by sarant στο 4 Μαρτίου, 2016


Αλλιώς την ξέρατε τη δεύτερη λέξη του τίτλου, περικολοζαμέντε, διότι vivere pericolosamente είναι μια ιταλική έκφραση αρκετά γνωστή διεθνώς, το ζην επικινδύνως θα λέγαμε στην καθαρεύουσα. Ο τίτλος κάνει λογοπαίγνιο: το επίρρημα petalosamente δεν θα το βρείτε σε κανένα ιταλικό λεξικό. Το επίθετο από το οποίο παράγεται το (ας πούμε ανύπαρκτο) επίρρημα είναι το petaloso.

Η λέξη τούτη, που ακόμα δεν υπάρχει σε κανένα ιταλικό λεξικό, έγινε διάσημη στα κοινωνικά μέσα της γειτονικής χώρας (γκουγκλίστε: βγάζει πάνω από 2 εκατ. χτυπήματα) παρά το (πολύ) νεαρόν της ηλικίας της, καθώς είναι βρέφος που δεν έχει ακόμα σαραντίσει.

Πώς γεννιέται μια λέξη; Κάποιος τη σκέφτεται, αρχίζει να τη χρησιμοποιεί, αλλά για να μπει από την ιδιόλεκτο στην κοινή γλώσσα μπορεί να χρειαστούν χρόνια, όπως επίσης ακόμα περισσότερα για να την πάρουν είδηση οι λεξικογράφοι και να κρίνουν ότι αξίζει να λεξικογραφηθεί. Λέξεις γεννιούνται από αιώνες, από χιλιετίες, οπότε ο καθένας μας που έρχεται στον κόσμο βρίσκει έτοιμες χιλιάδες και χιλιάδες.

Συνήθως δεν μπορούμε να μάθουμε με σιγουριά πότε γεννήθηκε ή πότε μπήκε στη γλώσσα μια λέξη. Κάποια λεξικά αναφέρουν χρονολογίες, που όμως δεν είναι παρά οι χρονολογίες της πρώτης ανεύρεσης των λέξεων στα σώματα κειμένων. Σχεδόν πάντα, αν έχει κανείς πρόσβαση σε ευρύτερο σώμα κειμένων, με καλύτερες δυνατότητες αναζήτησης, μπορεί να βρει παλαιότερες ανευρέσεις. Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο λόγιος Στέφανος Κουμανούδης είχε συντάξει (ύστερα από πολύχρονη καθημερινή καταγραφή) λεξικό νεολογισμών, τη «Συναγωγή νέων λέξεων πλασθεισών υπό των λογίων», και εκεί, ας πούμε, καταγράφει τις λέξεις «γρίππη» και «γριππώδης» σε ένα ιατρικό άρθρο του 1889. Ο Μπαμπινιώτης στο λεξικό του επαναλαμβάνει αυτή την τελευταία πληροφορία. Ωστόσο, εδώ στο ιστολόγιο μπορέσαμε, παίζοντας λίγο με το google books, να ανεβάσουμε τη χρονολογία πρώτης ανεύρεσης στα 1853, δηλαδή 36 χρόνια νωρίτερα -τα σύγχρονα εργαλεία είναι πολύ πιο ισχυρά.

Και βέβαια, αυτά ισχύουν αν έχουμε λέξεις «πλασθείσες» από τους λόγιους, κυρίως επιστημονικούς νεολογισμούς ή/και μεταφραστικά δάνεια. Οι λαϊκές λέξεις ζουν στον προφορικό λόγο και μπορεί να μεσολαβήσουν πολλές δεκαετίες ώσπου να καταγραφούν κάπου -ίσως θυμάστε την αναζήτηση για την πρώτη ανεύρεση της λέξης «γκόμενα» σε γραπτό κείμενο.

Αλλά πλατειάζω. Θα έλεγα ότι υπάρχει μια περίπτωση όπου μπορεί να είμαστε περισσότερο (έως και απόλυτα) σίγουροι για το πότε γεννήθηκε μια λέξη: όταν είμαστε μπροστά στη γέννα. Όταν κάποιος φτιάξει εκείνη τη στιγμή μια λέξη, και το ανακοινώσει, και -λόγω ειδικών συνθηκών- η λέξη, ο νεολογισμός ας πούμε, περάσει αμέσως στη γλώσσα, ξέρουμε πως η τάδε λέξη γεννήθηκε τότε. Κάτι τέτοιο συνέβη και με τη λέξη petaloso.

Σε ένα δημοτικό σχολείο της πόλης Copparo στην επαρχία της Φεράρας, στη βόρεια Ιταλία, η δασκάλα της τρίτης τάξης έβαλε στους μαθητές να γράψουν μια άσκηση και να περιγράψουν ένα λουλούδι. Ο μικρός Ματέο λοιπόν έγραψε πως το λουλούδι είναι petaloso, θέλοντας να πει ότι έχει πολλά πέταλα. Το θέμα είναι ότι η λέξη αυτή δεν υπάρχει -ή τουλάχιστον δεν υπήρχε.

Η δασκάλα του Ματέο, με το ωραίο όνομα Μαργκερίτα Αουρόρα, διορθώνοντας την άσκηση σημείωσε με κόκκινο μελάνι το λάθος -λάθος θεωρείται, αφου η λέξη δεν υπήρχε- αλλά επειδή της άρεσε αυτό το petaloso πρότρεψε τον Ματέο να γράψει στην Ακαδημία της Κρούσκας και να ζητήσει τη γνώμη της.

Η Ακαδημία της Κρούσκας (Accademia della Crusca), που εδρεύει σε μιαν αναγεννησιακή έπαυλη της Φλορεντίας, ιδρύθηκε το 1583 και έχει αντικείμενο την ιταλική γλώσσα και φιλολογία και την, ας πούμε, προστασία της καθαρότητάς τους. Ίσως να τη θυμάστε από τη Βαβυλωνία του Δημ. Βυζάντιου, όπου ο ιταλοτραφής επτανήσιος αστυνόμος, απαυδημένος από τις ελληνικούρες που ανταλλάσσουν ο λογιώτατος με τον γραμματικό του, ανακράζει πως «για να ξέρει κανείς ετούτες ούλες τσι λέξες, πρέ­πει να έχη εκειό το μεγάλο βοκαβολάριο τση Κρούσκας, οπού είναι σα μια κασέλα, και να προβατεί μέσ’ τσι πιάτσες τση Ελλάδας, να’ χει κι ένα βαστάζο κοντά, για να ξηγάει ούλα ετούτα τα τέρμινα…»

Το ενδιαφέρον είναι πως η Ακαδημία απάντησε στον Ματέο : «Αγαπητέ Ματέο, η λέξη που εφεύρες είναι σωστά σχηματισμένη και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στα ιταλικά. Εσύ έβαλες μαζί το petalo + oso = γεμάτος πέταλα (petali), με πολλά πέταλα. Στα ιταλικά έχουμε ανάλογες λέξεις όπως peloso, coraggioso….»

Και συνεχίζει το γράμμα: «Η λέξη σου είναι όμορφη και σαφής, αλλά ξέρεις πώς γίνεται να μπει μια λέξη στο λεξιλόγιο; Μια καινούργια λέξη δεν μπαίνει στο λεξικό όταν την επινοεί κάποιος, ακόμα κι αν είναι «όμορφη» και χρήσιμη. Για να μπει στο λεξικό, πρέπει την καινούργια λέξη να μην τη ξέρει και τη χρησιμοποιεί μονάχα εκείνος που την επινόησε, αλλά να τη χρησιμοποιούν κι άλλοι πολλοί και να την καταλαβαίνουν. Αν κατορθώσεις να διαδώσεις τη λέξη σου σε τόσο πολλούς, και τόσο πολλοί στην Ιταλία αρχίζουν να λένε και να γράφουν «τι πεταλώδες που είναι αυτό το λουλούδι» ή, όπως μας γράφεις, «οι μαργαρίτες είναι πεταλώδη λουλούδια ενώ οι παπαρούνεες δεν είναι και τόσο πεταλώδεις«, τότε η λέξη petaloso θα γίνει μια λέξη της ιταλικής γλώσσας, αφού θα την ξέρουν και θα τη χρησιμοποιούν οι Ιταλοί, Και τότε, όποιος συντάσσει λεξικά θα προσθέσει και τη νέα λέξη ανάμεσα στις άλλες και θα εξηγήσει τη σημασία της».

Έτσι γίνεται: δεν αποφασίζουν οι λόγιοι, εκείνοι που φτιάχνουν το λεξικό, ποιες καινούργιες λέξεις είναι ωραίες ή άσκημες, χρήσιμες ή άχρηστες. Όταν μια καινούργια λέξη βρίσκεται στο στόμα όλων (ή πολλών), τότε ο λόγιος καταλαβαίνει ότι η λέξη αυτή έχει γίνει μια λέξη όπως οι άλλες και τη βάζει στο λεξικό.

Ελπίζω η απάντηση αυτή να σου φάνηκε χρήσιμη και έχω να σου προτείνω και κάτι ακόμα: ένα ωραίο βιβλίο, που λέγεται «Drilla» και το έγραψε ο Andrew Clemens. Διάβασέ το, ίσως μαζί με τους συμμαθητές σου και με τη δασκάλα σας: διηγείται μια ιστορία ακριβώς σαν τη δική σου, την ιστορία ενός μικρού παιδιού που επινοεί μια λέξη και προσπαθεί να την εισάξει [σικ, ρε] στο λεξικό. Σε ευχαριστούμε που μας έγραψες. Πολλούς χαιρετισμούς σε σένα, στους συμμαθητές σου και στη δασκάλα σου», υπέγραφε η Maria Cristina Torchia, εκ μέρους του τμήματος γλωσσικών συμβουλών της Ακαδημίας.

Αυτή είναι απάντηση -σαν χίλια μαθήματα γλώσσας, είπε μετά η δασκάλα.

Οπότε, καταλαβαίνετε τι έγινε στη συνέχεια. Οι συμμαθητές του Ματέο ή οι γονείς τους ή οι δάσκαλοι άρχισαν να χρησιμοποιούν μανιωδώς στα κοινωνικά μέσα τη λέξη petaloso, και το χάσταγκ (ή όπως λέγεται) #petaloso έγινε προς στιγμή το δεύτερο δημοφιλέστερο στα ιταλικά. Και βέβαια δεν μπορούσαν να λείψουν και τα συγχαρητήρια από τους πολιτικούς, από την υπουργο Παιδείας αλλά και από τον πρωθυπουργό, τον Ματέο Ρέντσι, ο οποίος έσπευσε να συγχαρεί τον συνονόματό του πιτσιρικά.

Προηγουμένως, τον όρο petaloso τον απέδωσα πεταλώδης, αφού το ιταλικό επίθημα -oso αντιστοιχεί στο ελληνικό -ώδης (και στο γαλλικό -eux). Λέξη πεταλώδης δεν υπάρχει στα νεότερα λεξικά μας, αλλά τη βρίσκουμε στην αρχαία γραμματεία, συνήθως σε ιατρικά κείμενα, για κάτι που μοιάζει με φύλλο ή με λεπτό έλασμα. Σε γαλλοελληνικό λεξικό του 1823, το gâteau feuilleté (το μιλφέι, ας πούμε) αποδίδεται «πεταλώδης πλακούς».

Γενικά, το επίθημα -ώδης είναι ακόμα ζωντανό παρόλο που η κλίση του είναι άβολη. Και ενώ δεν συνδυαζόταν πολύ εύκολα με λέξεις λαϊκές, τώρα τελευταία σε γευσιγνωστικούς ιστότοπους έχω συναντήσει την κρεμώδη υφή και το φρουτώδες οτιδήποτε.

Από την άλλη, και το ιταλικό επίθημα έχει περάσει στα ελληνικά, αν και δεν νομίζω να λειτουργεί αυτόνομα (όπως π.χ. το -λίκι ή το -τζης).

Περνάει μόνο σε ιταλικά δάνεια, όπως: μαφιόζος, βιτσιόζος, βιρτουόζος, καπριτσιόζος, σκερτσόζος, σπιρτόζος, σκαμπρόζος, φασαριόζος, φουριόζος, κουριόζος, αμορόζος, γαρμπόζος, γουλόζος, γουστόζος, περικολόζος, κοπλιμεντόζος και τα θηλυκά τους -ενώ μόνο θηλυκά είναι τα ουσιαστικά μιμόζα και γκαζόζα. Πολλές από αυτές τις λέξεις είναι σπάνιες και ελάχιστα ακούγονται σήμερα -αν και ίσως στα Επτάνησα να υπάρχουν κι άλλες.

Αλλά ας επιστρέψουμε στη λέξη του μικρού Ματέο, το petaloso. Θα μπει άραγε η λέξη στα λεξικά; Φαντάζομαι ότι για να γίνει αυτό θα πρέπει να συνεχίσει να χρησιμοποιείται, δεν αρκεί η σύντομη ομοβροντία.

Πάντως, καθώς η αναδυόμενη λέξη έγινε διάσημη, κάποιος ερευνητής την ανακάλυψε σε ένα (πολύ) παλαιότερο κείμενο, σε ένα κείμενο βοτανικής γραμμένο στα λατινικά και στα ιταλικά από έναν… Άγγλο βοτανολόγο το 1693, τον James Petiver, ο οποίος όμως, διαβάζω, ήταν πολύ καλός βοτανολόγος αλλά κακός λατινιστής -οπότε κι αυτός από λάθος θα την έφτιαξε, λένε οι Ιταλοί. Από μικρό κι από αλλοδαπό φτιάχνονται καινούργιες λέξεις, ας πούμε.

 

Advertisements

164 Σχόλια to “Βίβερε πεταλοζαμέντε”

  1. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Ενδιαφέρον. Κάποια πρόσφατη αντίστοιχη στα ελληνικά (εκτός από σλανγκιές) έχετε κατά νου;

  2. Πεταλώδης πλακούς και ο μπακλαβάς; Λέω εγώ τώρα…

  3. Dhmhtrhs said

    Διόρθωση, Νικοκύρη: Έγραψες corragioso ενώ γράφεται coraggioso.

  4. gpoint said

    Στα ελληνοϊταλικά χρησιμοποιούμε χαίδευτικά και το σκατοζα για κάποιοα μπριόζα πιτσιρίκα

  5. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,
    πολύ ψωμί θα ‘χει και το σημερινό θέμα. Νίκο, είσαι gato petaloso (=γάτα με πέταλα), που τα σκαρφίζεσαι τα θέματα 🙂

  6. Alexis said

    Πολύ ωραία ιστορία!
    Ενδιαφέρουσα η απορία του #1.
    Θυμάμαι το «ταχυφαγείο» της Κανέλλη και του Μπαμπινιώτη (;) τη δεκαετία του ’80, που δεν «έπιασε» ή μάλλον μισοέπιασε.
    Υπάρχουν βέβαια οι πάμπολοι όροι της πληροφορικής που έχουν πλαστεί τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτοί είναι μάλλον άλλη κατηγορία.
    Πάντως υπάρχουν και σλανγκιές που έχουν ψιλο-επισημοποιηθεί, π.χ. λαμόγιο.

  7. Σωτήρς said

    2, το καταΐφι στο ταψί: «νηματώδεις κύλινδροι σε πεσσοειδή διάταξη». Ή ακτινική; Ένα γαλακτομπούρεκο θα ήθελα περισσότερο τώρα.

    Ελληνοϊταλική απορία. Έπιασα τον ξάδερφο μου (β γυμνασίου) να ψιθυρίζει στην αδερφή του (ε δημοτικού) «πουτάνα πουτάνα πουτάνα». Και η μικρή να του ανταπαντά ουρλιάζοντας «πουτάνε». Τη ρώτησα αντανακλαστικά τι είπες εκεί; Με απόλυτη φυσικότητα μου είπε «η πουτάνα ο πουτάνος». Υπάρχει στα ιταλικά;

  8. spiral architect said

    @6: Πάντως το λαμόγιο λεξικογραφήθηκε.
    (μπορεί να μην είναι στο ΛΚΝ, αλλά έχει μια δόση ηλεκτρονικής επισημότητας)

  9. Alexis said

    #8: Νομίζω ότι το ΛΚΝ έχει συνταχθεί το 1998 οπότε ορθώς δεν έχει το λαμόγιο (δεν λεγόταν πολύ τότε) αλλά έχει την παλιότερη έκφραση της αργκό «την έκανε λαμόγια».
    Πάντως θεωρώ ότι ένα σημερινό νεοελληνικό λεξικό θα πρέπει να το συμπεριλάβει.
    Δεν ξέρω αν το έχει ο Μπάμπι στις τελευταίες εκδόσεις του, γιατί δεν έχω πρόσβαση…

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Ανάλογη ιστορία με λέξη που να την επινόησε παιδί; ή που να έγινε διάσημη χάρη στο Τουίτερ; Νεολογισμούς έχουμε χιλιάδες, έχω βγάλει κι εγώ μερικούς.

    3: Σωστά, ευχαριστώ.

    5: 🙂

    6-8 Το λαμόγιο υπάρχει στα άλλα λεξικά (Μπαμπι, π.χ.) αλλά είναι παλιά λέξη

    7: Εγώ ξέρω «πούτανος» -και πούταν ο νούς σου πούτανε, κυρ αστυνόμε πούτανε;

  11. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Το μιλφέιγ το ήξερα «μυριόφυλλον»!
    Κατά απόκρυφο αρχαιολογικό ανέκδοτο, έτσι το ζητούσε ο Μαρινάτος στη Σαντορίνη. 🙂 Το άλλο γλυκό που είχε το καφενείο ήταν το «σπερμόμελον», δηλ. παστέλι. Πάντως αμφιβάλλω αν οι καφενέδες της Σαντορίνης όταν πήγαινε ο Μαρινάτος για τις ανασκαφές είχαν μιλφέγια… 🙂

  12. Γιάννης Ιατρού said

    7: ,Το putano περισσότερο υπάρχει στα ισπανικά, όχι στα ιταλικά. Και λέω περισσότερο γιατί υπάρχει σπάνια και κάποια σχετική αναφορά στα ιταλικά, αλλά πολύ σπάνια, π.χ. σαν όνομα (!!!!) είναι συχνό, παράδειγμα https://www.youtube.com/channel/UCQaglLAmbkz4SDknYKIa5PA

  13. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα, τι ωραία ανάρτηση!

    Είμαι σίγουρος δε ότι ο μικρός Ματέο ήταν κρυφά, ή -έστω- ασυνείδητα, ερωτευμένος με τη δασκάλα του, την κυρία Μαργαρίτα, κι αυτό τον βοήθησε να φτάσει τόσο μακριά.
    Από μικρό, αλλοδαπό κι ερωτευμένο φτιάχνονται οι καινούργιες λέξεις, καμιά φορά…

  14. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες ! Γεννώντας μια λέξη, λοιπόν…

    @ 6 : Και το «ακτινοδισκόφωνο», για το comact disk…Ο Χριστός κι η μάνα του !

    Είναι πολύ σωστή η αντιστοιχία με την κατάληξη -ώδης. Τσιμπάω μερικές σπάνιες δικές μας λέξεις σε -ώδης, από το Αντίστροφο λεξικό :
    λοβώδης, τεναγώδης, εργώδης, ρυτιδώδης, αποκρεώδης, προεισοδιώδης, ειδυλλιώδης, οπιώδης, ναυτιώδης, κραιπαλώδης, αερομιχλώδης, ατιμώδης, παλμώδης, μαρασμώδης, δοθηινώδης, κιντυνώδης, εμετώδης, αβυσσώδης και περισσότερα εδώ.

  15. spiral architect said

    @10β: Και τα δυο.
    (μάλλον δεν υπάρχει)

  16. Corto said

    Φρουτώδες ή φρουκτώδες;

    Πάντως σε ετικέτες εμφιαλωμένων κρασιών η λέξη είναι διαδεδομένη εδώ και 15 χρόνια τουλάχιστον.

  17. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    «…πρέπει την καινούργια λέξη να μην τη ξέρει και τη χρησιμοποιεί μονάχα εκείνος που την επινόησε…»

    Μήπως είναι καλύτερα:

    «…πρέπει την καινούργια λέξη να ξέρει και τη χρησιμοποιεί όχι μονάχα εκείνος που την επινόησε…»

  18. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Το παράξενο, βέβαια, είναι ότι, ενώ δεν υπήρχε το petaloso στα ιταλικά, υπήρχε το sepaloso.

  19. Ποντικαρέος said

    Αν κατάλαβα καλά το επίθεμα -oso στα ιταλικά δίνει τη έννοια της πληθώρας. Ωστόσο το -ώδης στα ελληνικά (έχω την εντύπωση ότι) δεν έχει αυτή την έννοια αλλά της δομής / υφής / έφεσης . Άρα πεταλώδης είναι αυτός που έχει τη δομή / υφή πέταλου και όχι αυτός που έχει πολλά πέταλα. Έχω χάσει κάτι ή όντως το πεταλώδης δεν αποδίδει καριβώς το petaloso;

  20. 19 Πεταλάτος; Πεταλωτός;

  21. Παναγιώτης Κ. said

    @13,5..Πράγματι πολύ ωραία ανάρτηση και σωστό το ερώτημα: Πού τα σκαρφίζεται;

    Σκέφτομαι τώρα εγώ: υπάρχουν τόσο ωραία πράγματα στη ζωή μας και εμείς ή τέλος πάντων εγώ, ταλαιπωρούμαστε διαχρονικώς καθώς κατά κύριο λόγο ασχολούμαστε με το επάγγελμα των πολιτικών και των συνδικαλιστών μέσω του επαγγέλματος των δημοσιογράφων. Εντάξει δεν παραγνωρίζω τη σημασία της πολιτικής αλλά θαρρώ πως γινόμαστε υπερβολικοί σε αυτόν εδώ τον τόπο.

  22. Πάνος με πεζά said

    @ 19 : To αναρρωτήθηκα κι εγώ αυτό, αλλά το -ώδης τελικά δείχνει το στοιχείο που κυριαρχεί στη σύσταση, όχι στην εμφάνιση (κάπως έτσι). Πεταλοειδής, ας πούμε, είναι ο έχων το σχήμα πετάλου (π.χ. σήραγγα υπονόμου).

  23. sarant said

    19 Ετσι που τα λες είναι, αλλά δεν βρήκα άλλο αντίστοιχο -θα μπορούσες βέβαια να πεις ‘πολυπέταλος’.

    17 Στη δική σου διατύπωση θέλει καναδυό λεξούλες ακόμα (να την ξέρει και να τη χρησιμοποιεί)

    16 Φρουτώδες θα έλεγα. Μήπως σε μπερδεύει η φρουκτόζη;

  24. Παναγιώτης Κ. said

    @17. Στη πρώτη επαφή μου με τον… Σαραντότοπο πριν δυο χρόνια έβλεπα και εγώ τις διάφορες διατυπώσεις που με ξένιζαν και συνεχίζω να τις βλέπω. Τις προσπερνάω όμως και αυτό που μου μένει είναι να δείχνω μεγαλύτερη προσοχή σε ο,τι γράφω χωρίς να σημαίνει ότι αποφεύγω και τα γλωσσικά φάουλ !
    Παρόλα αυτά και χωρίς αμφιβολία, σε αυτό το ηλεκαφενείο υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατή ευαισθησία περί την γλώσσα.

  25. alexisphoto said

    Τέλεια ιστορία
    μου έφτιαξε τη μέρα.

    έχει πλάκα η λεξογεννήτρα.
    φαντάζομαι στα ιταλικά η λέξης που έπλασε ο μικρός είανι εύκολο να κατανοηθει.
    Απλά δεν βρέθηκε κανείς να την χρησιμοποιήσει και να διαδοθεί.
    Στα ελληνικά, κάτι παρόμοιο θυμάμαι πριν από καμιά δεκαπενταριά+ χρόνια για την απόδοση της λέξης fuckable.
    Τη λέξη πηδήξιμος/η/ο (ή αξιοπήδηχτος/η/ο) όλοι την χρησιμοποιούσαμε αλλά δεν καταγράφηκε πουθενά…
    Μάλλον δεν υπήρχε λόγος 🙂
    Από την άλλη η λέξη «μπορντοροδοκκόκινος» υπάρχει παντού – στα ηλεκτρονικά μέσα τουλάχιστον!

    @7:
    Σίγουρα στους πιτσιρικάδες (και όχι μόνο) υπάρχει η λέξη «κοντοπούτανος».

  26. Corto said

    23: Και εμένα «φρουτώδες» μου φαίνεται πιο λογικό, αλλά σε ετικέτες κρασιών έχω βρει και τους δύο τύπους. Το «φρουκτώδες» το έχω βρει επίσης σε ιστοσελίδες για ελαιόλαδο.

  27. Γιάννης Ιατρού said

    25: τι …πηδήξιμος/η/ο (ή αξιοπήδηχτος/η/ο).. κλπ., γαμισάμπλ το λέγανε, απ’ ότι θυμάμαι (τότε δεν είχαν επιβληθεί τόσο τα αγγλικά εδώ 🙂 )

  28. Πάνος με πεζά said

    @ 25 : «Αξιαγάμητος» ! 🙂

  29. Παναγιώτης Κ. said

    Διαφορίζω; Κανένα… πρόβλημα! Για όσους είναι των θετικών σπουδών ένα ρήμα…ψωμοτύρι. Το ίδιο και το ολοκληρώνω.

    ελενίζω;…;;; ακατανόητο!
    ln-ίζω; Μπράβο! Οι των θετικών σπουδών καταλάβατε που πάει το πράγμα.

    Δεν είναι δική μου κατασκευή. Το άκουσα από μαθητή της τρίτης λυκείου να το λέει όταν του είπα να μου παραγωγίσει μια συνάρτηση της μορφής ψ=f(x)^g(x), f(x)>0. Αντί να πει παίρνω το λογάριθμο και επειδή είναι σε χρήση για τις ανάγκες των Μαθηματικών του λυκείου τόσο ο δεκαδικός λογάριθμος όσο και ο φυσικός ή νεπέρειος (ln) o μαθητής αυτός και υποθέτω και μερικοί ακόμα, επινόησαν το ρήμα αυτό.!

  30. ΣΠ said

    29. Γιατί όχι λογαριθμίζω;

  31. Παναγιώτης Κ. said

    @25. Μου θύμισες το περιβόητο terminable όταν είχαν ολοκληρωθεί οι συνομιλίες για την… απομάκρυνση των βάσεων από την Ελλάδα και ήταν τελικά συμφωνία για την παραμονή τους (as usual που λέμε και στα… Ελληνικά)
    Τερματίζεται μετέφραζαν οι πονηροί. Τι λέτε ρε, τους ανακαλούσαν στην τάξη όσοι γνώριζαν πέντε αγγλικούλια!
    Όλα αυτά καμιά τριανταριά χρόνια πίσω…

  32. Παναγιώτης Κ. said

    @30. Επειδή…παίζουν δύο λογάριθμοι. Ο δεκαδικός και ο φυσικός όπως διευκρίνησα και, στην περίπτωση εκείνη, «δουλεύει» ο φυσικός λογάριθμος.

  33. sarant said

    27 Και στο πιο σεμνό «κρεβατάμπλ»

    25 Εκεί που φτιάχνονται και χρησιμοποιούνται νέοι όροι είναι τα παράγωγα σε -ικός. Ανεβαστικός, επιδραστικός, μπερδευτικός, ,σοκαριστικός κτλ.

  34. Corto said

    Για τον τύπο «φρουκτώδης» έχει γίνει αναφορά στην Λεξιλογία:

    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?80-%CE%9D%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CE%AF-%28Neologisms%29/page23

    Όμως από το 2010 που γράφηκαν τα παραπάνω σχόλια νομίζω ότι αυτός ο τύπος έχει διαδοθεί πολύ περισσότερο, όχι τόσο στο διαδίκτυο όσο στις ετικέτες.

  35. Πάνος με πεζά said

    Μουσικό ιντερμέτζο βάλαμε;

  36. ΓιώργοςΜ said

    #28 Μάλλον «αξιΟγαμητος»
    Έχω ακούσει και το κρεβατάμπλ

    #19,23 διαισθητικά, το -ώδης μου φαίνεται καλή απόδοση του -oso, διαισθητικά πάλι, το -ώδης μου δίνει την έννοια της έντασης ή της κυριαρχίας του χαρακτηριστικού που περιγράφει το θέμα της λέξης, παρά της ποσότητας. Ήμουν έτοιμος να προτείνω νεοβαρβαρισμούς όπως «πολυπεταλικός» ή «πεταλοβριθής» για να γελάσουμε, αλλά μάλλον έχει καεί το θέμα…

  37. LandS said

    29 και 32

    Το ελενίζω δεν πρόκειται να γίνει ποτέ λέξη με τη συνηθισμένη έννοια, ούτε όρος. Δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί από το γενικό κοινό, ούτε αυτοί που το χρησιμοποιούνε θα το απευθύνουν προς το γενικό κοινό.

    Στα ξένα βιβλία της εποχής μου όταν δεν είχε δείκτη το log(x), καταλαβαίναμε τον φυσικό λογάριθμο του x, όταν είχε, καταλαβαίναμε με βάση 10, b, ανάλογα.

    Αλήθεια, την σήμερον ημέρα, πού χρησιμοποιούν οι νέοι μας τον δεκαδικό λογάριθμο. Δεν πιστεύω ότι ανατρέχουν σε πίνακες για να κάνουν υπολογισμούς.

  38. Γιάννης Ιατρού said

    33α : Σωστό Νίκο!
    Αλλά προϋπέθεται την ύπαρξη (τότε, στο γυμνάσιο, το ‘6x λέμε !!!!) όχι και τόσο αυτονόητων δυνατοτήτων… που λίγοι -προνομιούχοι- διέθεταν. Όχι όπως σήμερα…. που υπάρχουν όλες οι ανέσεις (άσε που τώρα που έγινε η θάλασσα γιαούρτι κλπ. κλπ.) 🙂 🙂

  39. Γς said

    25:
    >απόδοση της λέξης fuckable.
    Τη λέξη πηδήξιμος/η/ο (ή αξιοπήδηχτος/η/ο) όλοι την χρησιμοποιούσαμε

    Γαμευσιμος/η/ο χρησιμοποιούσαμε

  40. ππαν said

    Καταπληκτικη ιστορία 🙂

  41. Ποντικαρέος said

    @37 «πού χρησιμοποιούν οι νέοι μας τον δεκαδικό λογάριθμο»
    Όσοι ασχολούνται με χημεία (λόγω pH) ή με ήχο / δονήσεις (λόγω dB) τον χρησιμοποιούν. Για άλλους δεν ξέρω.
    Αν το «που» ήταν «πως» (όπως νομίζω ότι ταιριάζει με αυτά που γράφεις στη συνέχεια), τώρα πια κάθε κομπιουτεράκι που σέβεται τον εαυτό του υπολογίζει λογάριθμους (ακόμα και τα κομπιουτεράκι των κινητών)

  42. Masif said

    πολυπέταλος – πιό επιστημονικός όρος… υπέροχη ιστορία

  43. LandS said

    Κατά το εμφανίσιμος/η/ο (presentable) ή όχι ακριβώς; 🙂

  44. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    34 Στο διαδίκτυο πάντως βλέπω πολύ λίγα ευρήματα. Δεν μπορώ να τον θεωρήσω σωστό τύπο ή καλοσχηματισμένο.

  45. Γς said

    38:
    >άσε που τώρα που έγινε η θάλασσα γιαούρτι κλπ. κλπ.)

    [Και τα κουτάλια σαν τα κουτάλια του Γιούρι Γκέλερ]

  46. Κτηνώδης Δύναμη Ογκώδης Άγνοια

  47. ΓιώργοςΜ said

    #37,41 Φυσική και Μαθηματικά δεν καταργήθηκαν, ο λογάριθμος χρησιμοποιείται. Όταν βέβαια χρειάζεται να βγει αποτέλεσμα χρησιμοποιεί κανεις κομπιουτεράκι (όπως και για τα τριγωνομετρικά μεγέθη). Όταν ήμουν φοιτητής τα κομπιουτεράκια αυτά ήταν μια μικρή περιουσία, τώρα τα βρίσκεις και διαφημιστικά, χώρια τις τσάμπα εφαρμογές σε κινητά κλπ.

  48. 41: Όταν σπούδαζα στην Εσπερία (long, long ago), ο δεκαδικός λογάριθμος ήταν log και ο φυσικός Log. Ουδεμία σύγχυση.

  49. Corto said

    44: Λάθος μου φαίνεται και μένα.

  50. Γς said

    48:
    log( ) και ln( )

  51. LandS said

    41 Τα κομπιουτεράκια υπολογίζουν λογάριθμους, αυτοί που έχουν κομπιουτεράκια κάνουν πράξεις με δαύτους;

    Θέλω να πω ότι εκτός από το Λογισμό στα Μαθηματικά, όπου είναι χρήσιμη η έννοια του λογάριθμου και η χρήση του φυσικού λογάριθμου απλοποιεί τους τύπους, δεν ξέρω που αλλού μπορεί να χρησιμοποιηθούν.
    Τώρα λες κάτι που δεν ήξερα. Για τη Χημεία και το πε χα.

  52. Γς said

    Και θα μπορούσε το παιδί του Λουντέμη να μετράει τα πέταλα

  53. Spiridione said

    Πράγματι, ωραία ιστορία.
    Στο βικιλεξικό (αγγλικό και γαλλικό) μπήκε ήδη. Γράφει και για μια αναφορά της λέξης το 1991 από τον γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο Michele Serra.
    Σε συνέντευξή του δήλωσε ότι δεν θυμάται να έχει πει τη λέξη και ότι αισθάνεται σαν τον Καρντούτσι και τον Φόσκολο 🙂
    http://www.giornalettismo.com/archives/2036493/petaloso-michele-serra-scritto-nel-1991/

  54. Πάνος με πεζά said

    ..αφού και το φεγγάρι το βγάζεις σε λογάριθμο
    για πες μου γιατί εγώ σαν τον τρελό, προσπαθώ…
    (Φοίβος Δεληβοριάς)

    Το τελευταίο φετίχ ήταν στα χρόνια τα δικά μου (87-92), στο Πολυτεχνείο. μας επέτρεπαν scientific κομπιουτεράκια, φυσικά, αλλά όποιος είχε Casio PB-1000, ήταν έναν όροφο πιο πάνω…Έπαιρνε προγραμματάκια basic, που εξοικονομούσαν τρομερά το χρόνο (π.χ. τύπος του Manning στις ροές) αλλά φυσικά και «σκονάκια» σε μορφή κειμένου. Μάλιστα διέθετε λέει, ρυθμιζόμενη γωνία θέασης : μπορούσε ο επιτηρητής να στέκεται από πάνω και να βλέπει κενή οθόνη, ο δε εξεταζόμενος, υπό γωνία να διαβάζει κανονικά…

  55. Γιάννης Ιατρού said

    43: Lands
    Λίγο εμπαθές, αλλά εννοιολογικά (για τη χρήση της λέξης) σωστό 🙂

  56. Γς said

    Βίβερε πεταλοζαμέντε:

    Ο αλογομούρης

  57. ΓιώργοςΜ said

    #51 Οποιοδήποτε φυσικό (και μη) μέγεθος μεταβάλλεται εκθετικά είναι πεδίο χρήσης λογαρίθμων (εκφόρτιση πυκνωτή, ραδιενεργός διάσπαση κλπ). Φαντάζομαι και στα οικονομικά θα έχει εφαρμογή.

  58. Γς said

    Γάτα με πέταλα

  59. Ποντικαρέος said

    @51 Με αυτό που γράφεις με έμπλεξες λίγο. Δηλαδή το ερώτημα είναι που προτιμούνται οι φυσικοί έναντι των δεκαδικών λογαρίθμων ή σε ποιες περιπτώσεις εκτός Λογισμού χρησιμοποιούνται λογάριθμοι;

    Από την εμπειρία μου οι δεκαδικοί χρησιμοποιούνται περισσότερο από τους φυσικούς (πχ σε διαγράμματα πειραματικών δεδομένων για να βγαίνουν ευθείες) γιατί εκείνο το e δεν είναι και ο πιο βολικός αριθμός.

  60. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  61. Γς said

    Πέταλα
    [και σέπαλα]

  62. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    53 Πολύ ενδιαφέρον!

  63. alexisphoto said

    και σχετικό κ άσχετο 🙂
    το 2000 το Oxford English Dictionary προσέθεσε στα λήμματά του το «d’oh»!!!
    μια λέξη που δεν σημαίνει τίποτα αλλά τη χρησιμοποιούσε ο Όμηρος Σίμσον στη γνωστή παιδική σειρά….
    γιατί και πως δεν έχω ιδέα. Θυμάμαι πάντω ότι αρκετές ελληνικές εφημερίδες είχαν ασχοληθεί με το θέμα – προφανώς γιατί έγινε στην Αγγλία το σχετικό σούσουρο…
    καλημέρα κ πάλι

  64. starvirus said

    Υπάρχει και η πατόζα.

  65. Masif said

    @25, 27, 28 αξιογάμητος! βεβαιώνω χρήση λέξης από τις αρχές του 1987!

  66. Corto said

    » Ίσως να τη θυμάστε από τη Βαβυλωνία του Σκαρλάτου Βυζάντιου»

    Νομίζω χρειάζεται μία (μικρο)διόρθωση εδώ:
    Άλλος ο Δημήτριος Βυζάντιος συγγραφέας της Βαβυλωνίας και άλλος ο Σκαρλάτος Βυζάντιος που συνέγραψε μεταφραστικό λεξικό αρχαίων – νέων ελληνικών.

  67. Pedis said

    πεταλώδες, πολυπεταλώδες, πολυπέταλο …

    εδώ άλλο ένα επεισόδιο με τον τιραμόλα της μαλακίας και της ανίας στην κοινωνία της εικονικής πραγματικότητας με αφορμή τα χειροκροτήματα και τις καταγγελίες προς την ακαδημία ντελλα κρούσκα.

    http://www.internazionale.it/opinione/annamaria-testa/2016/03/02/censura-petalosa-petaloso

    (Πάντως, να συγχαρώ το Νικοκύριο για το σημερινό. Είναι σε φόρμα.)

  68. spatholouro said

    34/44/49

    Λάθος μοιάζει..
    Βρε δε θες να το πιάσαν το φρούτο από τη λατινική καταγωγή (fructus) και από εκει να το παράγουν;;;

  69. Corto said

    68: Πιθανόν. Αναφέρει κάτι σχετικό η Λεξιλογία. Αλλά είναι τουλάχιστον υπερβολικό.

  70. Ο Νταν Σάβατζ (γ. 1964) είναι αμερικανός δημοσιογράφος και ακτιβιστής των LGBT δικαιωμάτων.
    Σε κάποιες προηγούμενες προεδρικές εκλογές, όταν άκουσε τις περί ομοφυλοφιλίας απόψεις του συντηρητικού υποψήφιου Ρικ Σαντόρουμ, αποφάσισε να δώσει νέα έννοια στο επώνυμο του εν λόγω. 🙂 😎

    https://en.wikipedia.org/wiki/Dan_Savage

    https://en.wikipedia.org/wiki/Campaign_for_%22santorum%22_neologism

  71. «ευγάμητη» έλεγε ο πατέρας μου.

    ΓιώργοΜ, το ερώτημα ήταν αν διδάσκονται και χρησιμοποιούνται ακόμα οι δεκαδικοί λοογάριθμοι. Μέχρι πριν από 35-40 χρόνια, κάθε μαθητής πρακτικού λυκείου είχε και χρησιμοποιούσε πίνακες δεκαδικών λογαρίθμων για τους τριγωνομετρικούς υπολογισμούς, ενώ σήμερα είναι σχεδόν άχρηστοι — όπως επισημάνθηκε, μόνο στο πεχά και στα ντεσιμπέλ υπεισέρχονται.
    Οι φυσικοί λογάριθμοι φυσικά 🙂 παραμένουν απολύτως απαραίτητοι και ως έννοια και ως εργαλείο, ακριβώς για το λόγο που είπες.
    Πρόσεξα πάντως πριν από 3-4 χρόνια ότι στο σχολικό βιβλίο της κόρης μου, εκτός από το καθαυτό κεφάλαιο περί λογαρίθμων, υπήρχε και μια ιστορική προσθήκη, όπου εξηγούσε πώς εφευρέθηκαν και πώς πρωτοϋπολογίστηκαν — πράγμα που τα δικά μας βιβλία (Τόγκα, Κανέλλου, Σακελλαρίου…) άφηναν μυστήριο!

  72. Ιάκωβος said

    Καταπληκτική ανάρτηση.
    ΚΑι γεγονός. Άραγε η Ακαδημία στην Ελλάδα θα απαντούσε σε κάτι αντίστοιχο, ή κάτι τέτοια δεν διαπερνούν τα νέφη της αθανασίας τους; Και θα βρισκόταν και δασκάλα σαν την Aurora;

    25,27,28,65
    Όχι αξιογάμητος.Υπάρχει, αλλά αξιαγάμητος είναι το σωστό. Διότι έτσι βγαίνει πιο καλά η πλάκα με το αξιαγάπητος. Και υπάρχει και το αγάμητος μέσα που επιτείνει το αστείο.

  73. Πάνος με πεζά said

    @ 65 : Υπάρχει κι ένα σκωπτικό ποίημα, σύγκρισης (ή μάλλον αντιπαράθεσης ενώπιον δικαστή) του αιδοίου με τον πρωκτό, που τέλος πάντων στο τέλος μετά την επιχειρηματολογία, ο δικαστής αναφωνεί, παίρνοντας το μέρος του τελευταίου (δεν τα θυμάμαι και ακριβώς)
    «….διότι ακόμα και εις αυτά έτι τα γηρατεία,
    είναι αξιαγάμητος, του δίνω τα πρωτεία !»

  74. Γιάννης Ιατρού said

    73: βρίσκει κι εφαρμογή κατά το μεσονύκτιον 🙂

  75. Ποντικαρέος said

    @73 το σχόλιο αυτό πρέπει να μπει ΚΑΙ στο χτεσινό άρθρο! 😉

  76. Πάνος με πεζά said

    Nαι, αλλά δεν έχω το πλήρες ποίημα, που ήταν και πολύ καλοφτιαγμένο ! Είναι από αυτά, όπως η «Ιλιάδα», που όλοι τα έχουν διαβάσει, αλλά κανείς δεν τα έχει διαθέσιμα ! Δε μου έδειξε και το Ίντερνετ κάτι…

  77. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!
    Πολύ ωραία ανάρτηση!

    Τι λέξεις θα μπορούσε να πλάσει αυτό το κοριτσάκι;

  78. cronopiusa said

  79. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    66 Μα βέβαια, έχεις απόλυτο δίκιο!

    67 Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο, δεν ήξερα αυτή την εξέλιξη αλλιώς θα ανέφερα κάτι.

  80. cronopiusa said

  81. 1, 6, 10.

    Πραγματικά εξαιρετικά ενδιαφέρον. Ιδίως αν σκεφτεί κανείς ότι ΣΗΜΕΡΑ δίδασκα το θέμα αυτό στην τάξη μου με βάση το αντίσοτοιχο παράδειγμα από τις ανηψιές μου, που ονομάζουν ‘μπαλετικά’ τα παπούτσια του μπαλέτου – κι έλεγα ότι βέβαια, αν αυτό επιμείνουν να το κάνουν οι ίδιες, τα άλλα παιδάκια και μερικοί γονείς, κάποια στιγμή θα δούμε τη λέξη ‘μπαλετικός’ στα λεξικά. Μόνο που δεν είμαστε Κρούσκα και καθυστερούμε λίγο σ’ αυτά 🙂

  82. Παναγιώτης Κ. said

    @37. Ο Γς στο #50 δίνει την τρέχουσα χρήση για το συμβολισμό του λογαρίθμου δεκαδικού και φυσικού αντιστοίχως.
    Οι συμβολισμοί που χρησιμοποιούνται στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση λόγω της χρήσης από όλους τους μαθητές και καθηγητές της χώρας «νομιμοποιούν» κάποιους συμβολισμούς και «απονομιμοποιούν» κάποιους άλλους.

    Οι λογαριθμικοί πίνακες έχουν περιέλθει στα αζήτητα όχι γιατί υπάρχουν τα κομπιουτεράκια αλλά διότι δεν τίθενται πια υπολογιστικά προβλήματα.

    Ο Άγγελος στο #71 επισημαίνει την αξία των λογαρίθμων ως έννοια και ως εφαρμογή..
    Αξίζει κανείς να μελετήσει την ιστορία τους και υπάρχουν γιαυτό το σκοπό αξιόλογα βιβλία. Μέσα από την ιστορία αυτής της έννοιας μπορεί να δει κανείς ένα μεγάλο κομμάτι των Μαθηματικών. Αποτελεί καλό παράδειγμα για τις δυνάμεις που εξελίσσουν τα Μαθηματικά. Είναι επίσης καλό παράδειγμα το πως μια έννοια, όπως αυτή του λογαρίθμου, ικανοποιεί συγκεκριμένες ανάγκες στη Β. Ευρώπη και γενικά στις χώρες που έχουν περάσει από την βιομηχανική επανάσταση και η άκριτη μίμηση από μας αυτών των γνώσεων. Αυτό ως μια απάντηση γιατί δεν γινόταν καμία ιστορική μνεία σε καταξιωμένα κατά τα άλλα βιβλία.

  83. sarant said

    81 Μαριάννα, οι κόρες μου το λέγανε το «μπαλετικά» τότε που κάνανε μπαλέτο, εδώ και δέκα χρόνια

  84. Πάνος με πεζά said

    Οι πιο πολλοί τα λένε «μπαλλαρίνες», που πάλι άσχετο είναι !

  85. Πάνος με πεζά said

    Λάθος, μπαλλαρίνες είναι τα «πολιτικά» παπούτσια, που όμως είναι στην εμφάνιση σαν αυτά του μπαλέτου.

  86. emma said

    spiritoso o Matteo!
    το σωστό είναι φρουτώδες, φρουκτώδες παραπέμπει στη φρουκτόζη αλλά και στο ιταλικό fruttoso αφού στην ιταλική γλώσσα το λατινικό -ct και -κτ για λέξεις ελληνικής προέλευσης έγινε διπλό t
    ( vittima, dittamo).
    Σχετικά με τη λέξη φρούτο στα ιταλικά έχει ενικό και πληθυντικό και στα δύο γένη αρσ. και θηλ.
    il frutto / la frutta πληθ. i frutti / le frutta. Με διπλό πληθυντικό υπαρχουν πολλές λέξεις αλλά με διπλό ενικό δεν γνωρίζω άλλη.

    Κάποτε η ανηψούλα μου το χρώμα του δέρματος το έλεγε σαρκοζί (πρό Σαρκοζί)

  87. sarant said

    86 Οι κόρες μου, πάλι, το λέγανε «δερματί»

  88. Πάνος με πεζά said

    Και παραλλαγή, το «εκρού του νεκρού»… 🙂

  89. BLOG_OTI_NANAI said

    Πολύ ωραίο άρθρο!

    Σε -ώδη(ς) «περίεργα»:

    – λεοντώδης (θυμός)
    – κογχώδης, σκληθρώδης, αγκιστρώδης (Επιφάνεια)
    – κρημνώδης, δυσβατώδης, αισχρώδης (Μεσ. Λεξικό Κριαρά)
    – κραιπαλώδης, χοιρώδης (βίος)
    – αινιγματώδης (Παπαδιαμάντης)
    – αλεκτοριδώδη (π.χ. Τα Α. τρώγουσιν έντομα)
    – κινδυνώδης
    – επεισοδιώδης (πλοκή)
    – μισώδης (<μίσος)
    – αλιτηριώδης (Πλάτων, Πολιτεία 470d)
    – καυλώδης (ρίζα) [Δημητράκος]]
    – συκοφαντώδης
    – αλωπεκώδης (Ησύχιος)
    – κλαυθμώδης (= κλαψιάρης)

    Σε -όζα

    – Η σβελτόζα
    – φαμόζα
    – μπριόζα
    – παστόζα (πινελιά, χρώματα)

  90. Μαρία said

    Άστοχα πράγματα και κινδυνώδη.
    Οι έπαινοι για των Ελλήνων τα ιδεώδη.

  91. …Ακαδημία της Κρούσκας…

    Βέρας ή πλασματικής;
    🙂

  92. 89,

    Σε -όζα

    – Η σβελτόζα
    – φαμόζα
    – μπριόζα
    – παστόζα (πινελιά, χρώματα)

    Εξαιρούνται:

    — μπουλντόζα
    — γκαζόζα
    🙂

  93. 89, …Σε -ώδη(ς) «περίεργα»:…

    Εξαιρείται ο Ηρώδης
    🙂

  94. Βρίσκει ψύλλους στ’ άχυρα
    και τους κάνει πεταλώδεις
    , ο μικρός.

  95. sarant said

    91: 🙂

    92 Η γκαζόζα είναι της οικογένειας, ασχετο αν στα ελληνικά έχει γίνει ουσιαστικό. Η μπουλντόζα, πάλι, είναι… απλή συνωνυμία.

  96. Πάνος με πεζά said

    Και η Ρόζα, είναι (ήταν;) συνιστώσα…

  97. 95β,
    Σωστά, λάθος μου.
    (Είχα στο μυαλό μου το (άκουα) γκασάτα για το μπουρμπουληθρούχο, και παρασύρθηκα από το -άτο αντί -όζο.)

  98. 96

    Ήτο. R.I.P.

  99. ΣΠ said

    24. Τώρα είδα το σχόλιο.
    Το πρόβλημα που είχα με την φράση είναι η αμφισημία της. Διαβάζοντας: «…πρέπει την καινούργια λέξη να μην τη ξέρει και τη χρησιμοποιεί μονάχα εκείνος που την επινόησε…» αυτό που κατάλαβα στην αρχή ήταν ότι μόνο εκείνος που την επινόησε πρέπει να μη ξέρει την λέξη, κάτι που φυσικά δεν έβγαζε νόημα. Χρειάστηκε να την ξαναδιαβάσω για να κατανοήσω ότι η άρνηση (μην) δεν αναφέρεται στο «ξέρει» αλλά στο «μονάχα».

  100. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Μήπως να έγραφε και η λαίδη Άντζελα στην Ακαδημία, για το «ουδείς άσφαλτος», που ως γνωστόν είναι ολόσωστο; 😉

  101. Avonidas said

    #5. είσαι gato petaloso

    Ε, καλά τώρα… τζιτζίκια πεταλώνουμε;

  102. Πάνος με πεζά said

    Μια στο καρφί και μια στο δάχτ… στο πέταλο !

  103. sarant said

    99 Ίσως φταίει το δεύτερο ρήμα. Αν ήταν σκέτο «να μην την ξέρει μονάχα εκείνος…» ίσως να μην υπήρχε αμφισημία

    100: Λες να της το προτείνουμε;

  104. Avonidas said

    #59. Δηλαδή το ερώτημα είναι που προτιμούνται οι φυσικοί έναντι των δεκαδικών λογαρίθμων ή σε ποιες περιπτώσεις εκτός Λογισμού χρησιμοποιούνται λογάριθμοι;

    Δεκαδικούς λογαρίθμους χρησιμοποιούμε συνέχεια, σε ένα θέμα που λαμβάνει τεράστια δημοσιότητα: η κλίμακα Ρίχτερ για την ένταση των σεισμών είναι μια δεκαδική λογαριθμική κλίμακα.

  105. Avonidas said

    #103. Λες να της το προτείνουμε;

    Αναμφίβολα. Και με την ευκαιρία, να εισηγηθούμε και την καθιέρωση του #makeroso 😛

  106. Πάνος με πεζά said

    Και η κλίμακα Ντεσιμπέλ είναι δεκαδική λογαριθμική συνάρτηση της ισχύος του ήχου. Γι αυτό και, τα 20 με τα 40 Ντεσιμπέλ, δεν είναι σαν να βάλεις το Volume από το 2 στο 4…

  107. 105

    Τουλάχιστον για το makeroso έχομε ημερομηνία εμφάνισης

    http://www.gazzetta.gr/plus/article/717821/apisteytes-apeiles-kata-toy-prothypoyrgoy-apo-toys-katalipsies-tis-nomikis-pics

    Νομική σχολή αρχές 2015 http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/sinthimata-nomiki5.jpg

  108. Νίκος Α. said

    Είδα το δερματί παραπάνω και θυμήθηκα ότι γιά το χρώμα πράσινο ανοιχτό αστραφτερό, που έχουν κάποια αυτοκίνητα κυρίως και που μοιάζει με το χρώμα της θρασόμυγας (ίσως την ξέρετε χρυσόμυγα) χρησιμοποιώ το μυγί. Το χρησιμοποιώ πολύ καιρό, δε το έχω ακούσει από άλλον και είναι η πρώτη φορά που γράφω τη λέξη. Αν ποτέ μπεί σε λεξικό ή το ακούσετε να ξέρετε 🙂

    Παρεμπιπτόντως βλέπω τώρα ότι η λέξη θρασόμυγα δεν πολυγκουγκλίζεται (8 με το 1 εδωμέσα).

  109. Ιάκωβος said

    μπαλετικά, σαρκοζί, δερματί

    Τα παιδιά φτιάνουν συνεχώς λέξεις.

    Θυμάμαι, ο στύλος ο «πεφτός», ο πεσμένος.
    Και -Ωχχχ, αρχίσανε πάλι τα «Χριστικά» , το Πάσχα που βάζει η τηλεόραση τις σειρές για το Πάθος, εκείνη του Τζεφιρέλι και τέτοιες.

    Δεν ξέρω αν κάποιες παιδικές και σχολικές λέξεις πιάσανε, ίσως αξίζει άρθρο.

  110. 96, Σωστά, όπως και η πρόζα!

  111. Βένιο (48), εγώ λίγο διαφορετικά τα θυμάμαι: log ο νεπέρειος λογάριθμος και Log ο κύριος κλάδος του λογαρίθμου (αυτός που είχε όρισμα μεταξύ -π και +π). Τον δεκαδικό λογάριθμο, τις σπάνιες φορές 🙂 που καταδεχόμασταν να τον αναφέρουμε, τοv λέγαμε log₁₀ (με δείκτη 10 δηλαδή, που η WordPress δεν μου επιτρέπει να εμφανίσω).
    Ο Paul Halmos το συμβολισμό ln τον χαρακτηρίζει «textbook vulgarism» στην απολαυστική του Autοmathography.

  112. δὲν διάβασα τὰ 111 σχόλια, ἀλλὰ ἡ ἑλληνικὴ μετάφρασι «πεταλώδης» μοῦ φαίνεται ἄστοχη, ἡ λέξι αὐτὴ ἄλλο [ρᾶγμα σημαίνει. θὰ πρότεινα «πεταλόεις».

  113. Γιάννης Ιατρού said

    101: Avonidas
    και ψύλλους πεταλώνει, εναλλακτικά τους καλιγώνει κιόλας ο Νίκος 🙂

    το ίδιο κι φίλος μας o Σκύλoς, να δες

    107: χθές λόγω ημέρας θά ‘χες την τιμητική σου με τόσα κόκκαλα που μάζεψες 🙂

  114. 113

    Αμπααα, μου τάφαγαν κάτι γάτοι σε mexican standoff

  115. Γιάννης Ιατρού said

    113α ==>101: εδώ βλέπεις τον συνδιασμό gatto pataloso που καλιγώνει pulce petaloso (ψύλλο με πέταλα)

  116. LandS said

    57 Και βέβαια έχει. Δεν έχεις παρά να ανατοκίζεις πολλές φορές μέσα στο έτος και σούκατσε το e.
    Η ελαστικότητα είναι (dlog(y)/dy)/(dlog(x)/dx) κλπ. ( log σκέτο και όχι log subscript 10 🙂 )
    Όχι για αριθμητικούς υπολογισμούς. Και για αριθμητικούς υπολογισμούς, με λογάριθμους, παλιά η βάση 10 βόλευε. Τώρα;
    Καταλήγω, ότι πια είτε γράψεις ln, είτε log κανενός το μυαλό δεν πάει στο λογάριθμο με βάση 10.

  117. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Πολὺ ἐνδιαφέρον. Εὶδες οἵ κουτόφραγκοι;

    Ὅσο γιὰ τὴν ὰπόδοση στὰ ἑλληνικὰ μᾶλλον τὸ πεταλοβριθὴς τοῦ ΓιώργουΜ (#35) ἀποδίδει καλύτερα τὴν ἔννοια.

    #5. Πολὺ καλὸ τὸ gato petaloso. Μὲ πρόκανες.

    #7. Λογικὸ. Τὸ γλωσσικὸ ἔνστικτο τοῦ παιδιοῦ πῆγε σὲ κάτι ποὺ τοῦ φάνηκε πιὸ οἰκεῖο (πουτάνος ὅπως λέμε Ἀμερικάνος) καὶ ὄχι στὸ πούτανος ποὺ προϋπῆρχε.

    #10. Τό ‘χω ἀκούσει: «πούτανε, καραπούτανε ποῦ ‘τανε ὁ νοῦς σου, ποῦ ‘τανε»

    #12. Στὰ ἰσπανικὰ εἶναι puto (τὸ ἀρσενικὸ τοῦ puta). Τὸ λέει καὶ πρὸς τὸ τέλος τοῦ ἀποσπάσματος ποὺ παρατίθεται.

    Τέλος, αὐτὰ ποὺ λογοπαικτικῶς «πεταλώσαμε» σήμερα (γάτες καὶ τζιτζίκια) ἁπλῶς τὰ «(ἀνθο)πεταλοσκεπάσαμε», δὲν τὰ καλιγώσαμε.
    (Ἀπὸ μιὰ γρήγορη ἔρευνα στὸ site δὲν βρῆκα κάτι στὸ «καλιγώνω». Ἴσως ἀξίζει τὸν κόπο νὰ γραφτεῖ κάτι σχετικὸ καὶ μάλιστα μὲ ἀναφορὲς σὲ ἱστορικὰ πρὸσωπα ὅπως ὁ Καλιγούλας, ὁ Πεταλωτὴς κλπ).

  118. LandS said

    104 Ναι, σε μια εποχή που βόλευε η χρήση τους, χρησιμοποιήθηκαν μια φορά για τη κατασκευή της κλίμακας.
    Από κει και πέρα χρησιμοποιούμε τη κλίμακα και όχι τους λογάριθμους με βάση το 10

  119. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μέχρι νὰ τὸ γράψω είχαμε πεταλώσει (καλιγώσει) καὶ ψύλλους (#113)

  120. nikiplos said

    Καλησπέρα…
    Το πολυπέταλος είναι αρκετά κατανοητό χωρίς δεύτερη εξήγηση…
    Το πεταλώδης, μπερδεύει γιατί κάποιοι μη εξοικειωμένοι με τους όρους -ώδης μπορεί να θεωρήσουν ότι έχει το σχήμα πετάλου…

    Έτσι για να προτείνω κάτι: πεταλοσχιδής…

    αλλά είναι δυσνόητο…

  121. emma said

    crusca σημαίνει πίτουρο
    Ακαδημία του πίτουρου?

  122. LandS said

    55 Α εσύ το πας πάρα πέρα από του εμφανίσιμος κόντρα παρουσιάσιμος.

  123. Alexis said

    #73: Από τη γη στον ουρανό είν’ ένα μονοπάτι
    κι από τον κ%#@ στο μ@#$% δυο δάχτυλα και κάτι
    Αλλά είπαμε… αυτά είναι για το χθεσινό νήμα… αργήσαμε 😦

    #74: Ε, ρε κόλλημα με τον μεταμεσονύχτιο επισκέπτη! Να υποθέσω ότι κατεβάζεις κι εσύ τα δωράκια που προσφέρει; 🙂

    #81: «φοβιστικός» λέγανε τα δικά μου παιδιά όταν ήταν μικρά, γι’ αυτόν που προκαλεί φόβο.

    Εξαιρετικά αφιερωμένο στον Γιάννη (Ιατρού):

  124. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μεραβιλιόσα κρεατούρα σήμερα!
    Κι εγώ σκέφτηκα πολυπέταλο το πεταλώδες αλλά θα μπορούσε και πολύφυλλο άνθος καθώς λέμε τριαντάφυλλο ή εκατόφυλλο (ή εκατοντάφυλλοπου λέμε στην Κρήτη) το ρόδο

    την ανεξερεύνητη όζα (ασετόν) την ξεχάσαμε;

    Κεραζόζα, το ουράνιο τόξο στο χωργιό μου

  125. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σπινόζα είναι η …τσιμπιτερή (η νύττουσσα 🙂 )

  126. Μαρία said

    124
    Όζα είναι το βερνίκι των νυχιών, αυτό που εσείς λέτε μανόν.

    Η Φορμόζα αναφέρθηκε;

  127. alexisphoto said

    @124:
    έχω την εντύπωση ότι όζα δεν είανι το ασετόν αλλά ή βαφή νυχιών.
    Άλλη μια γλωσσική διαφορά Βόρειας κ νότιας Ελλάδας.

  128. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    126/127. Ωχ, συγγνώμη, περιπετειώδης η όζα! ενώ διάβασα εδώ (αναδρομικά) που δεν είχε βρεθεί άκρη από πού προέρχεται η λέξη, δε θυμόμουνα εντέλει ούτε για τί το έλεγε η σαλονικιά φίλη μου. Πάνε χρόνια και δεν είμασταν και πολύ και των νυχοβαφών έτσι κι αλλιώς 🙂

    Αμπερόζα λέμε μεις τη αρμπαρόριζα.Μπαρμπαρούσα προς τα Χανιά,να μην διαμαρτυρηθούν 🙂 )

  129. sarant said

    117 Δεν έχεις άδικο, καλή ιδέα για άρθρο το «καλιγώνω»

    121 Aκριβώς. Σκοπός τους ήταν να ξεχωρίσουν το πίτουρο από το αλεύρι! (στη γλώσσα, βεβαια, εννοώντας τις ακαθαρσίες)

    128 Νομίζω είχαμε πει πως είναι από το augée

  130. Γιάννης Ιατρού said

    Τέλειωσε και το συμβούλιο… Μου φαίνεται ότι κάπου τα βρήκαν ο Κούλης και ο Τσίπρας και οι άλλοι έμειναν στον άσσο….
    Γιαυτό και μου τσιτώθηλκε το Φωφάκι 🙂

    123: Ρε Alexis, ακόμα δεν κατάλαβες ποιόν εννούσε όταν έγραφε χθές … γνωρίζω ότι πολλοί από τους οπαδούς μου εν τω παρόντι Ιστολογίω δεν δύνανται να υπάγουν για ύπνον, αν δεν με διαβάσουν… ;;;;

    Σου ανταποδίδω την αφιέρωση με το το Everybody’s Talkin’ από το Midnight Cowboy

  131. ΓιώργοςΜ said

    129 (117) Ο Δημητράκος πάντως αναφέρει «καλίγη» το υπόδημα, καλλιγώνω=πεταλώνω.
    Για κάποιο λόγο που δε μπορώ να εντοπίσω, μέχρι τώρα νόμιζα πως καλλιγώνω σημαίνει ζεύω, περνάω χάμουρα ή κάτι τέτοιο. Πιθανόν παιδική παρανόηση, εκτός της παροιμιώδους έκφρασης δε νομίζω πως τη λέξη τη συνάντησα αλλού.

  132. Avonidas said

    Δεν έχεις άδικο, καλή ιδέα για άρθρο το «καλιγώνω»

    Μόνο αν πουμε και για τον Καλιγούλα 🙂

  133. κουτρούφι said

    «Σχετικά με το καλιγώνω κλπ»¨.
    Απ’ ό,τι βρίσκω στο γκουγκλ καλίκια ή καλίγια είναι είδος παπουτσιών και οι λέξεις βρίσκονται σε πολλά μέρη. Στη Σίφνο, δε, «καλίκια» ονομάζονται και οι οπλές των ζώων.

  134. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Kαλικώσου, βάλε τα παπούτσια σου αλλά και ντύσου (με όλα τα χρειαζούμενα για να βγεις,όχι δηλαδή όταν ο άλλος είναι εγδυμνός 🙂 )

  135. 126 Ακόμα θυμάμαι αυτό το διάλογο, μόλις είχα αρχίσει να κάνω παρέες στη Σαλονίκη και ήρθε η κουβέντα στις περίφημες διαφορές, το καλαμάκι, το τυρί κλπ.:
    –Αμ το άλλο; –Ποιο άλλο; –Την όζα; –Ποια όζα; –Ε, πώς το λέτε, το μανό! –Ποιο μανό;
    (σιγά μην ήξερα τι είναι) 🙂

  136. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #131,132,133. Ἀπὸ τὸ λατινικὸ caliga ποὺ ἦταν τὰ στρατιωτικὰ παπούτσια, οἱ αρβύλες τῆς ἐποχῆς. Περισσότερα προσεχῶς ἀπὸ τὸν ἱστονοικοκύρη.

  137. κουτρούφι said

    @134. Α μπράβο. Το ίδιο και σε μας.
    @135. Αναμένουμε λοιπόν. Υπάρχει και εδώ κατιτίς: https://sarantakos.wordpress.com/2014/02/07/izabo/

  138. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το πάθαν κι άλλοι το μπέρδεμα! 🙂
    το ασετόν είναι ασετόν. Όζα λέμε το υγρό που βάφουν τα νυχια.— fefeli 09:56, 14 Απριλίου 2006 (UTC)
    Έχεις δίκιο, ήθελα να γράψω «μανό» και έγραψα ασετόν. Το διόρθωσα.–Ravenous 10:15, 14 Απριλίου 2006 (UTC)

  139. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Και δυο όμορφα τραγούδια για την Καπριτσιόζα
    «Καπριτσιόζα» (ή «Αλανιάρα») του Ι. Δραγάτση

    Καπριτσιόζα/ Μητσάκης-Γεωργακοπούλου-Περπινιάδης

  140. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>έγραψε πως το λουλούδι είναι petaloso, θέλοντας να πει ότι έχει πολλά πέταλα.

    Μπρος στα πόδια σου εδώ
    με λαχτάρα σκορπώ
    τον πολύφυλλο ανθό της ζωής μου

  141. 126,
    Η Φορμόζα όχι,
    ούτε η πόζα

  142. Μαρία said

    128
    Κι εγώ μεγάλη κατάλαβα οτι η περίφημη αμπαρόριζα είναι το ιτίρι (τουρκ. ιtιr ).

  143. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #128, 142. Πελαργόνιον το βαρύοσμον λατ. Pelargonium graveolens. Το κοινό του όνομα είναι αλμπαρόριζα ή αρμπαρόριζα, ενώ πολλές φορές αναφέρεται και ως γεράνιο, γεράνι, πελαργόνι, στη Λέσβο χρυσαχί, στην Κύπρο κιούλι, στη Δυτική Μακεδονία μοσχόφυλλο. Πηγὴ:https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%B3%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%BF_%CF%84%CE%BF_%CE%B2%CE%B1%CF%81%CF%8D%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%BF.

    Το όνομα της αρμπαρόριζας προέρχεται από το erba + roza, που σημαίνει στα ιταλικά χόρτο ρόδινου χρώματος – See more at: http://master-lista.blogspot.gr/2015/04/blog-post_753.html#sthash.0tw8ClwZ.dpuf.

  144. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    # 142. Εὐχαριστῶ γιὰ τὸ ıtır çiçeği. Ἔχω ἀρχίσει τούρκικα καὶ πλούτισα τὸ λεξιλόγιό μου.

  145. Γιάννης Ιατρού said

    143: L’erba rosa 🙂

  146. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Η αρμπαρόριζα είναι ωραίο παράδειγμα επανετυμολόγησης. Αφού το ερμπαρόζα δεν λέει τίποτα (σε όποιον δεν ξέρει ιταλικά, εννοώ), γίνεται κατανοητό ως αρμπαρό-ριζα.

  147. Πάνος με πεζά said

    Kαι για να προλάβουμε και τα αυριανά μεζεδάκια, όλα τα δελτία λένε για «κοινό ανακοινωθέν» μετά το συμβούλιο, ωστόσο, με δεδομένη την αποχώρηση δύο αρχηγών, ο όρος δεν στέκει. Ή στέκει αν πεις «κοινό ανακοινωθέν των υπολοίπων». Όμως απ΄όσο άκουσα, το σκοτώνουν λέγοντας «το κοινό ανακοινωθέν δεν υπέγραψαν Κουτσούμπας και Λεβέντης».

    όπως λέμε «όμτι πάρεις τρία φράγκα, ασ’ το αυτό κυρά μου, κάνει ένα τάλιρο…»

  148. Γιάννης Ιατρού said

    147: ¨αλλως πως: Να γίνει μία 10μελής επιτροπή από τρία άτομα 🙂

  149. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    147.Φαντάζομαι ότι διατυπώνεται γραπτά το ανακοινωθέν (έγγραφο σε επίσημη φόρμα που τιτλοφορείται κοινή ανακοίνωση) μετά την κοινή συνεδρίαση και αναφέρονται μεν τα ονόματα των παρόντων αλλά στη θέση των υπογραφών κάτω από τα ονόματα των δύο θα μείνει κενό. Κοινό ανακοινωθέν των υπολοίπων 🙂

  150. Γιάννης Ιατρού said

    147α: Πάνο, βλ. και 130α κι εξηγείται πλήρως 🙂

  151. Γιάννης Ιατρού said

    Ή θα λέει ότι αυτοί είναι αναλφάβητοι, αλλά λεβέντες 🙂 και θα υπογράφουν με ένα Χ(έσε ψηλα κι αγνάντευε) …

  152. Alexis said

    #147, 148: Το πώς ξεκίνησε και πώς τέλειωσε η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, μου θυμίζει το περίφημο: «Οι τέσσερις ευαγγελιστές ήταν τρείς, οι εξής δύο: ο Λουκάς».

  153. sarant said

    147 Σα να μην έχεις άδικο. Να λέγανε δηλαδή ‘το ανακοινωθέν δεν υπέγραψαν…’

  154. Pedis said

    γι αυτό λέτε;

    «Πλήρως αποδεκτές οι θέσεις και το σχέδιο της κυβέρνησης» στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών – Δεν συνυπέγραψαν Λεβέντης, Κουτσούμπας

    https://left.gr/news/tin-paraskeyi-symvoylio-politikon-arhigon-ypo-ton-proedro-tis-dimokratias

  155. Γιάννης Ιατρού said

    152: τι Λουκάς; Αλέξης 🙂

  156. cronopiusa said

  157. Στρατος Βασδεκης said

    http://greek_greek.enacademic.com/131872/%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BB%CF%8E%CE%B4%CE%B7%CF%82

  158. cronopiusa said

  159. Pedis said

    «Το κοινό ανακοινωθέν που συμφωνήθηκε στο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών εν όψει της Συνόδου ΕΕ-Τουρκίας τη Δευτέρα
    (και με πολύ μικρότερα γράμματα) Δεν το υπέγραψαν ΚΚΕ, Ενωση Κεντρώων – Δηλώσεις αρχηγών μετά το Συμβούλιο»
    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=780643

    … έχει πέσει εθνική γραμμή στα αντικειμενικά μμε. Απόδειξη:

    «Εθνική γραμμή για το προσφυγικό στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών»
    http://www.efsyn.gr/arthro/symvoylio-me-diafonies-kai-mia-parafonia

    «Με εθνική γραμμή στις Βρυξέλλες»
    http://www.avgi.gr/article/6331948/me-ethniki-grammi-stis-bruxelles

    «Ικανοποίηση της κυβέρνησης για τη σύγκλιση στο προσφυγικό – το κοινό ανακοινωθέν»
    http://www.tanea.gr/news/politics/article/5340441/sygklish-politikwn-arxhgwn-meta-th-marathwnia-syskepsh/

    «Συμβούλιο αρχηγών: Συμφώνησαν για το προσφυγικό – Αμφισβήτησαν τον Τσίπρα »
    http://www.iefimerida.gr/news/254782/symvoylio-arhigon-symfonisan-gia-prosfygiko-amfisvitisan-ton-tsipra

    «Διαφωνίες αλλά κοινό ανακοινωθέν για το προσφυγικό» (η έγκυρη)
    http://www.kathimerini.gr/851900/article/epikairothta/politikh/diafwnies-alla-koino-anakoinw8en-gia-to-prosfygiko

    εκτός από «ό,τι πειτε κύριε» (εθνική γραμμή), μυρίζει μπίζνες και μάσα (συνέχεια της εθνική γραμμής) …

  160. Παναγιώτης Κ. said

    159. Είναι γνωστό ότι μυρίζει μπίζνες και μάσα. Εμείς όμως δεν πρέπει να πάψουμε να το λέμε.

    Σε τούτο τον τόπο λες κάτι ουσιώδες π.χ οι τράπεζες είναι τοκογλύφοι και ο άλλος σου λέει: «Ά καλά, αυτό είναι γνωστό» και το παρακάμπτει. Ακούει …η Μενεγάκη…ξαναπαντρεύτηκε και ανοίγει μάτια και αυτιά για να μάθει και να σχολιάσει!
    Αμ το άλλο; Του αδίκησαν τον…ΠΑΟΚ και κατεβαίνει στο Λευκό Πύργο για να διαμαρτυρηθεί.
    Είναι δυο χρόνια άνεργος, τον καλούν σε πορεία διαμαρτυρίας και αυτός είναι βυθισμένος στον καναπέ του σπιτιού του .

  161. Παναγιώτης Κ. said

    131,133,134,136. Στην Ήπειρο πριν περισσότερα από πενήντα χρόνια καλίκια ονόμαζαν τα πέδιλα.

  162. Λ2 said

    Αυτό το βρήκα στο φβ

    Αγκιλάιρο (angle iron) λέγεται και η γωνιακή σιδερένια μπάρα

  163. sarant said

    Δεν τόξερα, ευχαριστώ.

  164. 81. Για την ίδια εποχή μιλάμε, τότε τα λέγανε και οι δικές μου. Το παρόν ήταν χάριν συντομίας 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: