Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γιατί η θεία μου η Μαρίνα μπορεί και να πήγε στον Παράδεισο – ΙIΙ (Δημ. Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 8 Μαρτίου, 2016


Εδώ και λίγο καιρό δημοσιεύουμε σε συνέχειες τη συλλογή διηγημάτων του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Γιατί η θεία μου μπορεί και να πήγε στον Παράδεισο«. Έχουμε ήδη περάσει στη δεύτερη από τις τρεις νουβέλες που απαρτίζουν το βιβλίο,  που είναι και η εκτενέστερη. Σήμερα έχουμε το τρίτο κεφάλαιο της νουβέλας, ενώ η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Eίχαμε αφήσει τη θεία Μαρίνα να αποφοιτά από το Αρσάκειο και να έρχεται δασκάλα στη Μυτιλήνη. Βρισκόμαστε στο 1912.

3

mimis_jpeg_χχsmallΔεν είχε κλείσει χρόνος από τότε που γύρισε από την Αθήνα και ξέσπασε ο πρώτος Βαλκανικός Πόλεμος. Οι Τούρκοι στην αρχή κομπάζανε πως αυτή τη φορά δε θα σταθούν στη Λαμία, όπως το ’97, αλλά θα πιούν τον καφέ τους στο Σύνταγμα. Γρήγορα όμως κατάπιαν τη γλώσσα τους. Οι βαλκανικοί σύμμαχοι νικούσαν παντού. Ο ελληνικός στόλος πήρε τη Λήμνο κι έκλεισε τον τούρκικο στα Στενά. Ανήμερα του Αη Δημήτρη o ελληνικός στρατός μπήκε στη Θεσσαλονίκη και δώδεκα μέρες μετά, φάνηκαν στ’ ανοιχτά μπροστά στην πόλη μας πλήθος ελληνικά καράβια.

Ο κυρ Θόδωρος ο Έλληνας είχε μεταμορφωθεί. Ο παλιός σοβαρός και μετρημένος παπουτσής χάθηκε και στη θέση του φάνηκε ένας καινούργιος, αψίκορος και πολεμοχαρής Θόδωρος, πράγμα που παραξένεψε όσους το γνώριζαν, εκτός από τη γυναίκα του. Η κυρά Λένη είχε από νωρίς υποπτευθεί πως κάτω από το μετρημένο παρουσιαστικό του κρυβόταν φωτιά και τυχοδιωκτισμός, που τον είχαν φέρει στο νησί μας και τον έστειλαν το ΄97 στη Θεσσαλία, γιατί πραγματικά εκεί είχε πάει τότες, εθελοντής. Πολλές φορές είχε βρει κρυμμένα στο σεντούκι του μιαν ελληνική σημαία και ελληνικά «Λαχεία του Στόλου», που διακινούσαν παράνομα κάποιοι πατριώτες και που η απλή κατοχή τους επέσυρε βαριές ποινές. Τώρα ο κυρ Θόδωρος παράτησε το μαγαζί στους γιούς του και γύριζε στη αγορά κουβεντιάζοντας και σχολιάζοντας τα γεγονότα. Δεν κρατούσε τον ενθουσιασμό του, ούτε τη γλώσσα του.

–Στην Κόκκινη Μηλιά θα τους πάμε και να δείτε,

έλεγε σε γνωστούς κι αγνώστους, αγνοώντας τους θρήνους της γυναίκας του που προφήτευε καταστροφές και τις προτροπές του μπατζανάκη του, του κυρ Γιώργη του Μυρογιάννη, να μη μιλά πολύ. Αυτός το βιολί του. Είχε βρει, άγνωστο πού και πώς, ένα μαντήλι που με τις γαλάζιες και άσπρες ρίγες του θύμιζε την ελληνική σημαία, από κείνα που διακινούσαν κρυφά πατριώτες από την Ελλάδα και με την παραμικρή αφορμή τό ΄βγαζε και σκούπιζε επιδεικτικά το πρόσωπό του.

Εκείνο το φθινοπωρινό πρωινό είχε κατέβεί στο λιμάνι πρωί-πρωί, μήπως βρει κανένα καλό ψάρι, είδε την αγορά ανάστατη. Οι φήμες για επικείμενη άφιξη του στόλου κυκλοφορούσαν από στόμα σε στόμα. Μαθεύτηκε πως ένα αντιτορπιλικό είχε βγάλει στα Ταμπακαριά κάποιο άτομο, που πήγε αμέσως στο Δεσπότη, τον Κύριλλο. Ξέχασε για το σκοπό που ήρθε κι άρχισε να χαζεύει στην Προκυμαία, όπου, πράγμα πρωτοφανές για εργάσιμη μέρα, μέγα πλήθος φαινομενικά αργόσχολων περιπατητών, επισκοπούσε τη θάλασσα. Κατά τις δέκα φάνηκε στ΄ ανοιχτά ένα πολεμικό, που ερχόταν από την Κράτηγο. Έφτασε ως το ύψος της Φυκιότρυπας και αναστρέφοντας γύρισε πίσω και χάθηκε από τα μάτια τους. Ο κυρ Θόδωρος γύρισε τρέχοντας σχεδόν στο σπίτι, ανέβηκε στην κρεβατοκάμαρη, άνοιξε το μπαούλο και ξετρύπωσε την ελληνική σημαία, που την έδεσε σ’ ένα κοντάρι και τη στερέωσε στο παράθυρο.

Κατά τις μία πέρασαν από τη γειτονιά δυο Τούρκοι ζανταρμάδες. Είδαν τη σημαία και μια και δυο χτύπησαν την πόρτα του κυρ Θόδωρου. Οι οδυρμοί και τα παρακάλια της κυρα Λένης και τα κλάματα των παιδιών δεν ωφέλησαν σε τίποτα. Κατέβασαν τον αρχηγό της οικογένειας με σπρωξιές και κοντακιές στο δρόμο, τον έδεσαν και τον πήραν μαζί τους στο καρακόλι, πού ‘ταν λίγο πιο κάτω, κοντά στους Αγίους Αποστόλους. Στο σπίτι έγινε θρήνος και κοπετός.

Η μόνη που δεν έχασε την ψυχραιμία της ήταν η Μαρίνα. Έτρεξε αστραπή στο σπίτι του παλιού τους νοικοκύρη, του Σουκρή εφέντη και με παρακάλια, υποσχέσεις και απειλές τον κατάφερε να πάει στην αστυνομία και να εγγυηθεί για να βγεί ο κυρ Θόδωρος. Ο Σουκρής εφέντης δεν κόπιασε και πολύ για να τον απελευθερώσει. Οι Τούρκοι, στρατός και αστυνομία, είχαν από μέρες προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο ελληνικής απόβασης και δε σκόπευαν να αντιτάξουν άμυνα, τουλάχιστο στην πόλη. Φαίνεται πως είχαν ήδη πάρει διαταγή να αδειάσουν τα παράλια και να τραβηχτούν στο εσωτερικό του νησιού. Έτσι το σούρουπο πατέρας και κόρη γύρισαν θριαμβευτικά στη γειτονιά κι ο κυρ Θόδωρος ξανακρέμασε τη σημαία που στο μεταξύ είχε αποσύρει κυρά Λένη. Η Μαρίνα είπε στον πατέρα της πως έδωσε στο διοικητή του αστυνομικού τμήματος εκατό λίρες μπαξίσι. Ο κυρ Θόδωρος της τις έδωσε χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Την άλλη μέρα, των Ταξιαρχών, έφτασε μπροστά στο λιμάνι ο Στόλος και σε λίγο η πόλη πλημμύρισε με Έλληνες στρατιώτες και ναύτες. Ο κυρ Θόδωρος θεωρούσε υποχρέωση του να κερνά όλους όσους περνούσαν από το δρόμο τους. Την επομένη αιφνιδίασε και πάλι την οικογένεια του δηλώνοντας πως κατατάχτηκε στο ανταρτικό σώμα του καπετάν Μάνου απ’ το Πλωμάρι και θά ΄φευγε για να λευτερώσει τα χωριά. Τα κλάματα της γυναίκας του και πάλι δεν ωφέλησαν σε τίποτα.

Η Μαρίνα όπως κι όλα τα κορίτσια του νησιού είχε ξετρελαθεί με τους Έλληνες στρατιωτικούς. Μια μέρα, που καθόταν στο παράθυρο του δωματίου της και διάβαζε, πέρασ’ απ’ το δρομάκο τους ένας ναύτης καβάλα σ’ ένα κάτασπρο άλογο. Ήταν λιγνός, μελαχρινός μ’ ένα λεπτό λεβέντικο μουστάκι και με το ναυτικό του καπέλο στραβά. Σταμάτησε μπροστά στο σπίτι και κάτι ρώτησε σε μια γειτόνισσα. Η Μαρίνα παράτησε το διάβασμα και κατρακύλησε τις σκάλες.

— Θέλετε τίποτα κύριε; ρώτησε το ναύτη.

Αυτός της έριξε ένα βλέμμα-σαϊτιά κι ύστερα γέλασε πλατιά, φανερώνοντας τα κάτασπρα δόντια του, αντίθεση χτυπητή με το σκούρο πρόσωπό του.

— Ό, τι και νάθελα το ξέχασα πια, της απάντησε, πάει πέταξε.

— Περάστε να σας τρατάρουμε κάτι, του πρότεινε η Μαρίνα.

— Μετά χαράς κοπέλα μου,

είπε κείνος και πήδηξε σβέλτος και λαφρύς από τ’ άλογο. Έδεσε το ζώο στο χαλκά της αυλόπορτας και μπήκε στο σπίτι πίσω από το κορίτσι.

Έτσι άρχισε ο πρώτος και μοναδικός έρωτας της Μαρίνας.

Μόλο που έζησε τρία χρόνια στην Αθήνα και παρά το γεγονός ότι σπούδασε στο διαρκώς πολιορκούμενο από τους νεαρούς δανδήδες Αρσάκειο, δεν είχε πάρε-δώσε με τους πρωτευουσιάνους νέους, ούτε φυσικά και με τους ντόπιους όταν γύρισε στο νησί. Κατά βάθος ήταν συμμαζεμένη και συντηρητική στις σχέσεις της με το άλλο φύλο. Τώρα όμως ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Ο έρωτας τη χτύπησε κατακούτελα κι άναψε μέσα της μια πρωτόγνωρη φλόγα. Μέσα σε λίγες μέρες γεννήθηκε μια καινούργια Μαρίνα, τόσο διαφορετική απ’ αυτήν πού ΄ξεραν οι συγγενείς και φίλοι , ώστε σχεδόν δεν την αναγνώριζαν. Μια Μαρίνα καλή, απλή, τρυφερή κι ανοιχτοχέρα.

Την ίδια μέρα της γνωριμίας τους, όταν ο Θρασύβουλος ο Μπανούλης, (έτσι λεγόταν ο ναύτης), την αποχαιρετούσε καταγοητευμένος, είχαν κι όλας κανονίσει να ξαναβρεθούν την επομένη το πρωί.

Την άλλη μέρα κατά τις δέκα ανηφόριζε το δρόμο, που από τη συνοικία Πυργέλια οδηγούσε έξω από την πόλη. Είχε φτάσει στο λεγόμενο Γαδαρανήφορο, όπου τα σπίτια ήταν ελάχιστα κι οι διαβάτες σπάνιοι, όταν άκουσε τον καλπασμό του αλόγου πίσω της. Ο Θρασύβουλος σταμάτησε το άλογο δίπλα της και σκύβοντας την άρπαξε στα χέρια του και την ανέβασε πάνω στο άτι, μπροστά του. Ήταν τόσο γρήγορος και δυνατός, που δεν πρόφτασε ούτε να φοβηθεί ούτε να διαμαρτυρηθεί. Αντίθετα η πρωτόγνωρη αυτή εμπειρία έκανε την καρδιά της να χτυπά τρελά.

Η σκέψη πως κάλπαζε πάνω σ’ ένα κάτασπρο άλογο στην αγκαλιά ενός ναύτη πού ΄ρθε με τον απελευθερωτικό στόλο, ξεπερνούσε και τα πιο ρομαντικά της όνειρα. Ταυτόχρονα ένοιωθε την κίνηση από τις δυνατές ωμοπλάτες του αλόγου, το σφίξιμο των μπράτσων του Θρασύβουλου, που μοιάζαν ατσαλένια, την αψάδα του ιδρώτα του και καταλάβαινε πως κάποια αρσενική δύναμη την είχε περικυκλώσει.

Στην ακτή του κόλπου ο Θρασύβουλος πήδησε από τ’ άλογο κι ύστερα άπλωσε τα χέρια του και τη βόηθησε να κατεβεί κι εκείνη. Έδεσε το ζώο σε μιαν ελιά, την πήρε από το χέρι και την οδήγησε στα βραχάκια της ακρογιαλιάς. Ήταν ένα ονειρεμένο φθινοπωρινό πρωινό, απ’ αυτά που η φύση μας κερνά, σαν τελευταίες αναμνήσεις του καλοκαιριού, για να γλυκάνει το χειμώνα που έρχεται. Τα νερά του κόλπου, που κλειστός σχεδόν από παντού έμοιαζε με λίμνη, ήταν γαλήνια και καταγάλανα. Στο βάθος ένα μυτερό βουνό, με την κορφή γυμνή από δέντρα, άστραφτε στον ήλιο. Η Μαρίνα στεκόταν σα μαγεμένη.

Ο Θρασύβουλος άρχισε να μιλά. Η φωνή του ζεστή και βαθιά τη μαγνήτιζε. Η παλιολλαδίτική προφορά του, τόσο διαφορετική από τη νησιώτική, τη γαλβάνιζε με την καθαρότητα και τη φρεσκάδα της. Σχεδόν δεν πρόσεχε στα λόγια του, άκουγε μονάχα τη μουσική της φωνής του. Άλλωστε της έλεγε πράματα απλά και συνηθισμένα. Της διηγήθηκε τη ζωή του. Πώς ξεκίνησε απ’ ένα χωριό της Άνδρου, πώς δούλεψε σκληρά στα μηχανουργεία του Τζώνη και του Βασιλειάδη στον Περαία, πώς μπάρκαρε τζόβενο στα εμπορικά καράβια και πώς με ακόμα σκληρότερη δουλειά έγινε κι όλας δεύτερος μηχανικός. Της είπε για τις φιλοδοξίες του, να γίνει πρώτος μηχανικός, να βάλει λεφτά στην πάντα και να πάρει πόντους σ’ ένα καράβι.

— Να τελειώσει μονάχα γρήγορα αυτός ο πόλεμος και να δεις τι θα καταφέρω, τέλειωσε την κουβέντα του.

Η Μαρίνα τού΄πε τα δικά της, για τον πατέρα της, που την υπεραγαπούσε και για τη μάνα της, που δεν την καταλάβαινε, για τις σπουδές της και για τη δουλειά της στο σχολείο.

Ούτε κατάλαβαν πώς πέρασε η ώρα. Από τις σκιές των δέντρων που κόντυναν είδαν πως πέρασε το μεσημέρι. Με μισή καρδιά σηκώθηκαν απ’ τα βραχάκια και τράβηξαν προς το άλογο. Όταν φτάσανε δίπλα του και πριν ο Θρασύβουλος την ανεβάσει επάνω, την έπιασε από τους ώμους την έφερε κοντά του και τη φίλησε στο στόμα. Ήταν το πρώτο ερωτικό τους φιλί.

Άρχισαν να βγαίνουν κάθε μέρα, πάντα πρωί και πάντα σ’ απόμερες τοποθεσίες γύρω από την πόλη. Την τέταρτη μέρα το άλογο το αντικατέστησε βάρκα. Πήγαν πίσω από το Κάστρο, στη Φυκιότρυπα. Για να είμαι ειλικρινής δε μπορώ να πω με βεβαιότητα αν οι ερωτικές σχέσεις της Μαρίνας και του Θρασύβουλου ολοκληρώθηκαν σ’ αυτές τις ρομαντικές βόλτες. Η μητέρα μου αθεράπευτα ρομαντική και αφελής ισχυριζόταν πως ο ναύτης «σεβάστηκε» τη Μαρίνα και την άφησε «αγνή». Η θεία μου η Μελπομένη, πιο φιλύποπτη και προσγειωμένη, πίστευε ακράδαντα «πως την είχε κάνει δική του». (Εκείνη την εποχή η έκφραση «έκαναν έρωτα» δε μας είχε ακόμα κουβαληθεί από τας Ευρώπας).

Το γεγονός είναι πως ο Θρασύβουλος απόχτησε κάποιο είδος εξουσίας πάνω στην ατίθαση και εγωίστρια Μαρίνα. Πολλές φορές δεν ήταν συνεπής στα ραντεβού τους και στα παράπονά της επικαλούνταν ξαφνικές επιφυλακές και άλλες υπηρεσιακές ανάγκες. Εξηγήσεις πολλές δεν της έδινε. Όταν σε μια βόλτα τους θέλοντας να δεί την ώρα, έβγαλε αντί του παλιού του ρολογιού ένα ολόχρυσο ελβετικό, που το συγκρατούσε από το μαύρο ναυτικό ζωνάρι του μια χοντρή χρυσή καδένα, στις επίμονες ερωτήσεις της Μαρίνας, ισχυρίστηκε πως το είχε από παλιά και όταν γνωρίστηκαν τό χε δοσμένο στο ρολογά για επισκευή. Όταν όμως δυο βδομάδες μετά το χρυσό ρολόι χάθηκε και στη θέση του ξαναφάνηκε το παλιό, πάλι δεν έδωσε σαφείς εξηγήσεις.

Συχνά στις βόλτες τους ερχόταν με μάτια κατακόκκινα από την αγρύπνια και ισχυριζόταν πως είχε σκοπιά, τελευταίο νούμερο. Η Μαρίνα καλόβολη και ερωτευμένη δε συσχέτιζε τα κοκκινισμένα μάτια του με την αφόρητη τσιγαρίλα που διαπότιζε τα ρούχα του, ούτε την μυρουδιά του ούζου που είχε το στόμα του.

Σε μια βόλτα τους με βάρκα στη Φυκιότρυπα, καθώς βγήκε πρώτος στη στεριά κι ετοιμαζόταν να δέσει τη βάρκα για να τη βοηθήσει να βγει κι αυτή, ξεφύτρωσαν πίσω από τα βράχια δυο σκοτεινοί κι αγριωποί τύποι, που τον έπιασαν από τους ώμους. Η Μαρίνα ετοιμάστηκε να βάλει τις φωνές, ο Θρασύβουλος όμως της έγνεψε να μην ανησυχεί και τραβήχτηκε μαζί τους παράμερα, όπου τα λέγαν για αρκετά λεπτά. Τελικά οι τύποι φύγαν, ενώ ο ένας τους του είπε

— Τη Δευτέρα όμως χωρίς άλλη κουβέντα.

— Ποιοί είν’ αυτοί. Σαν κακούργοι μου φάνηκαν. Κατατρόμαξα.

— Παλιές γνωριμίες από τον καιρό που δούλευα στα καράβια. Θέλουν να καταταχτούν.

της είπε χωρίς να επεκταθεί σε λεπτομέρειες. Όλη την υπόλοιπη βόλτα όμως ήταν άκεφος και συλλογισμένος.

Έτσι πέρασε ο Νοέμβρης. Όταν αρχές Δεκεμβρίου της είπε πως το πλοίο όπου υπηρετούσε θα έφευγε από το νησί, εκείνη κόντεψε να πεθάνει από τη λύπη της, παρά τους όρκους και τις διαβεβαιώσεις του πως μόλις τέλειωνε ο πόλεμος θα γύριζε να τη ζητήσει σε γάμο.

Πάντως την προπαραμονή που το πλοίο θα σαλπάριζε, ο Θρασύβουλος με την πρόφαση της επισκευής μιας θήκης για κυάλια πήγε στο μαγαζί του κυρ Θόδωρου κι εκεί άγνωστο πώς τα κατάφερε και ο Έλληνας τον κάλεσε στο σπίτι του να πιούνε ένα κρασί. Έτσι στη σκοτεινιά ενός βροχερού δεκεμβριανού σούρουπου ο κυρ Θόδωρος κουβάλησε στο σπίτι το Θρασύβουλο κι έναν ακόμα ναύτη, φίλο του, τον Ανέστη.

Από την αρχή φάνηκε πως ο τελευταίος ήταν ένα είδος ακόλουθου ή υπασπιστή του Θρασύβουλου, κι ας ήταν κι οι δυό απλοί ναύτες και συνομήλικοι. Σ’ αντίθεση με τον αγαπημένο της Μαρίνας, ήταν μάλλον κοντός και παχουλός, μ’ ένα τελείως κοινό πρόσωπο και μια μύτη απελπιστικά πεζή και άχαρη. Είχε όμως δυο πολύ εκφραστικά μελαγχολικά καστανόμαυρα μάτια και, όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια, όταν η επίσκεψη, μ’ επιμονή του κυρ Θόδωρου, εξελίχτηκε σε βεγγέρα, πολύ ωραία φωνή τενόρου.

Φυσικά το κέντρο της παρέας έγινε ο Θρασύβουλος, που υποτίθεται πως έβλεπε για πρώτη φορά τη Μαρίνα και έδειξε πως μαγεύτηκε από τη γνωριμία της. Περιέργως όμως ο κυρ Θόδωρος, αγνοώντας σχεδόν τον αστραφτερό Θρασύβουλο, έδωσε μεγαλύτερη προσοχή στον ασήμαντο Ανέστη. Έπιασε μαζί του μιαν ατέλειωτη συζήτηση, φάνηκε να εκτιμά τις απόψεις του για την εξέλιξη του πολέμου και όταν το κέφι δυνάμωσε άρχισε να τραγουδά μαζί του πρίμο σεγκόντο «αν παρήλθον οι χρόνοι εκείνοι», «την είδα την ξανθούλα», «πρωίαν σε είδον μαλλιά ξεπλεγμένα» κι άλλα τραγούδια της Παλιάς Ελλάδας.

Η κυρά Λένη, αντίθετα, έδωσε όλη την προσοχή της στον ψηλό και μελαχρινό φιλοξενούμενο τους και τον περιποιήθηκε μ’ όλη τη νησιώτικη αρχοντιά της. Σε μια στιγμή όμως, που βρέθηκε μόνη με την κόρη της στο μικροσκοπικό κουζινάκι ετοιμάζοντας κάτι μεζέδες, της έδωσε μιαν ύπουλη, δυνατή και πολύ εύγλωττη τσιμπιά κι απ’ αυτόν το σιωπηλόν αλλά οδυνηρό σχολιασμό της, η κατάπληχτη Μαρίνα κατάλαβε μονομιάς πως η φαινομενικά άπραγη και καλόβολη μάνα της ήταν άριστα πληροφορημένη για όλη την ιστορία με το Θρασύβουλο.

Δυό μέρες μετά, τα πλοία φύγανε από το λιμάνι της πόλης μας. Την προηγούμενη η Μαρίνα κατάφερε να κλέψει λίγην ώρα για να δεί το Θρασύβουλο, μπροστά στον Ανέστη, που η παρουσία του, διακριτική κι απόμερη, τους έδινε την επίφαση της νομιμότητας. Άδικα βασάνισαν το μυαλό τους, να βρουν τρόπο αλληλογραφίας. Για τη Μαρίνα δεν υπήρχε πρόβλημα. Εύκολα θα μπορούσε να ταχυδρομεί του Θρασύβουλου τα γράμματα της, χωρίς να βάζει όνομα αποστολέα. Ήταν όμως απολύτως αδύνατο να παίρνει γράμματα του, καθώς τότε δεν υπήρχε στην πόλη μας υπηρεσία Ποστ-Ρεστάντ. Το πρόβλημα έμεινε προσωρινά άλυτο κι ώσπου να μηχανευόταν εκείνη ή εκείνος μια ασφαλή λύση η αλληλογραφία τους θα ήτανε μονόπλευρη. Χωρίστηκαν με φιλιά κι αναστεναγμούς, ανανεώνοντας τους όρκους για αγάπη βαθιά και αιώνια.

 

Advertisements

145 Σχόλια to “Γιατί η θεία μου η Μαρίνα μπορεί και να πήγε στον Παράδεισο – ΙIΙ (Δημ. Σαραντάκος)”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Οι ζανταρμάδες, το καρακόλι.
    Οι χωροφύλακες, το τμήμα

    ωραία πράγμαα

  2. Γς said

    πράγμαΤα

  3. Γς said

    >Ήταν ένα ονειρεμένο φθινοπωρινό πρωινό, απ’ αυτά που η φύση μας κερνά, σαν τελευταίες αναμνήσεις του καλοκαιριού, για να γλυκάνει το χειμώνα που έρχεται. Τα νερά του κόλπου, που κλειστός σχεδόν από παντού έμοιαζε με λίμνη, ήταν γαλήνια και καταγάλανα. Στο βάθος ένα μυτερό βουνό, με την κορφή γυμνή από δέντρα, άστραφτε στον ήλιο. Η Μαρίνα στεκόταν σα μαγεμένη.

    Εικόνες…

  4. sarant said

    Καλημέρα Γς, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια! 🙂

  5. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    […] του Σουκρή εφέντη και με παρακάλια, υποσχέσεις και απειλές τον κατάφερε […] 🙄
    ή μήπως με κάνα καλό μπαξίσι από τα μαζεμένα που’ χε απ’ το Αρσάκειο; 😉

  6. Να τελειώσει μονάχα γρήγορα αυτός ο πόλεμος και να δεις τι θα καταφέρω
    Πόσοι και πόσοι το περίμεναν αυτό… και πολεμούσαν άλλα δέκα χρόνια.

  7. Γς said

    6:

    Κορίτσι με τα φοβισμένα μάτια
    κορίτσι με τα παγωμένα χέρια,
    άμα τελειώσει ο πόλεμος
    μη με ξεχάσεις.

  8. cronopiusa said

    Για τις Μαρίνες!!

    Καλή σας μέρα!

  9. spiral architect said

    Είναι και η ημέρα της γυναίκας σήμερα:

    (λες και τις άλλες μέρες περνάει το δικό μας) 🙄

  10. Γς said

    8:

    Γιορτάζει ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου.
    [μετά τα ζώα…]

  11. Corto said

    Πολύ ωραίο!
    Αμέσως θυμήθηκα τον στίχο από το «αϊδίνικο ζεϊμπέκικο» που ηχογράφησε ο σαμιώτης Μανώλης Καραπιπέρης στην Αμερική:

    «ρίξε τα μαλλιά σου πλώρα/ ελληνικιά τροπιλοφόρα»

    για τα ελληνικά πλοία που απελευθέρωσαν τα νησιά του αν. Αιγαίου.

    https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwjj3OCW27DLAhXCORoKHX04DKcQuAIIIjAA&url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dp3ogS-Ci9P8&usg=AFQjCNFA4aE02QECYGOrKdu8FCv2sAfRqw&bvm=bv.116274245,d.bGs

  12. Γς said

    10:

  13. cronopiusa said

    10

  14. Γς said

    11:
    «ρίξε τα μαλλιά σου πλώρα/ ελληνικιά τροπιλοφόρα»

    τορπιλοφορα

  15. Corto said

    ορθή επανάληψη:

  16. Corto said

    14 (Γς): Σωστά αλλά έτσι το προφέρει.

  17. cronopiusa said

    12 και σύνδεση με Κάιρο

  18. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,
    Και αυτή συνέχεια πολύ καλή, αλλά με το σταγονόμετρο μας το δίνεις Νίκο…. Πόσες συνέχεις έπονται; 🙂

    ..Μέσα σε λίγες μέρες γεννήθηκε μια καινούργια Μαρίνα, τόσο διαφορετική απ’ αυτήν πού ΄ξεραν..

    Τι σου κάνουν οι «κοινωνικές επαφές» (κι ορμόνες!).
    Άλλος ανθρωπος η Μαρίνα.

  19. Γς said

    >Η κυρά Λένη είχε από νωρίς υποπτευθεί πως κάτω από το μετρημένο παρουσιαστικό του κρυβόταν φωτιά και τυχοδιωκτισμός, που τον είχαν φέρει στο νησί μας και τον έστειλαν το ΄97 στη Θεσσαλία, γιατί πραγματικά εκεί είχε πάει τότες, εθελοντής. Πολλές φορές είχε βρει κρυμμένα στο σεντούκι του μιαν ελληνική σημαία και ελληνικά «Λαχεία του Στόλου»

    τυχοδιωκτισμός;

  20. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    19 Από τη σκοπιά της νοικοκυράς, ναι.

    18 Κάπου οχτώ αν θυμάμαι καλά -αλλά η σημερινή συνέχεια είναι κάπως μεγάλη, τόσο που σκεφτόμουν να την κόψω στα δύο.

  21. Γιάννης Ιατρού said

  22. Γιάννης Ιατρού said

    20β 🙂 🙂 🙂

    ΥΓ: όταν λένε μεγάλη, συμπληρώνουν «με το συμπάθειο» 🙂

  23. Corto said

    «Την άλλη μέρα, των Ταξιαρχών, έφτασε μπροστά στο λιμάνι ο Στόλος»

    Άρα 8 Νοεμβρίου. Γιαυτό φαντάζομαι οι Ταξιάρχες τιμούνται στην Λέσβο ιδιαιτέρως.

    http://www.lesvosnews.net/sites/default/files/styles/930x/public/basic_article_photos/103.jpg?itok=tJ3OWVUo

  24. Γς said

    22:
    Ντέρτυ μάιντ!

  25. sarant said

    21 Nαι, είπα φέτος να μην γράψω για τη Μέρα της Γυναίκας, διότι θα έλεγα για ποσοστώσεις και θα με λέγαν εμμονικό.

  26. Γς said

    21:

  27. Γιάννης Ιατρού said

    26: μετά το #12 κάπως πάς να το σώσεις 🙂

  28. Γς said

    >ένας ναύτης καβάλα σ’ ένα κάτασπρο άλογο

    της Καβαλερία Ναβάλε

  29. Παναγιώτης Κ. said

    «Κάποια αρσενική δύναμη την είχε περικυκλώσει».
    Όσοι γράφετε, φαντάζομαι, θα θέλατε να την είχατε σκεφτεί και να την περιλάβετε σε κείμενο ανάλογου περιεχομένου!

  30. Παναγιώτης Κ. said

    @22. Πώς είναι ο κανόνας;
    Νομίζω ότι είναι κάπως έτσι: «Τα μήκους σημαντικά και ο αριθμός τρία συντάσσονται με το συμπάθιο» 🙂

  31. Γς said

    27:
    Γιατί;
    Καλή δεν είναι η σαραντάρα Kate Moss;

  32. Παναγιώτης Κ. said

    @10,12. 🙂
    Μα τι…ψηλά τακούνια φοράει ! 🙂 🙂

  33. Γς said

    29:
    Ας είναι και να μας είχε περικυκλώσει

  34. Γς said

    Η Μαρίνα, έ;

  35. Γς said

    32:

    Εδώ;

  36. Corto said

    «Λαχεία του Στόλου»:

    Ο επίσης μυτιληνιός Στρατής Μυριβήλης είχε γράψει ως μαθητής το «Πρωτοχρονιάτικον διήγημα», το οποίο σχετίζεται με το λαχείο του στόλου:

    http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=765692

  37. Παναγιώτης Κ. said

    » Η μητέρα μου αθεράπευτα ρομαντική και αφελής ισχυριζόταν πως ο ναύτης «σεβάστηκε» τη Μαρίνα και την άφησε «αγνή» » 🙂 🙂 🙂
    Ειλικρινώς μου ξέφυγαν γέλια καθώς το διάβασα και γιαυτό οι τρεις φατσούλες.Η αφέλεια που έδειξε είναι η αιτία!

  38. Παναγιώτης Κ. said

    @35. Φυσικά το έξω- έξω βραχιόλι!

  39. Γς said

    37:
    Τελικά οι μανάδες κάνουνε πλάτες.
    Και στις παντρεμένες. Εκεί να δείτε

  40. Παναγιώτης Κ. said

    Γαδαρανήφορος…
    Προφανώς από το γάδαρος . Έτσι νομίζω λένε τον γάιδαρο σε ορισμένα μέρη.

  41. sarant said

    Κάνουνε πλάτες αλλά ρίχνουνε και τσιμπιές

  42. Γς said

    38:
    Και το αριστερό της … χέρι. [λέμε τώρα]

  43. Γιάννης Ιατρού said

  44. Παναγιώτης Κ. said

    Τις ταμπέλες από τις φίρμες Τζώνη και Βασιλειάδη τις βλέπει κανείς σε μηχανήματα της εποχής. Εκτίθενται στα διάφορα μουσεία ελιάς όπως στου Βρανά στον Παπάδο της Λέσβου.
    Όσοι-ες δεν έχετε πάει στη Λέσβο προγραμματίστε ανάλογο ταξίδι και σας βεβαιώνω ότι θα αποζημιωθείτε βλέποντας θαυμάσια μέρη!
    ( Δεν είμαι από τη Λέσβο…:)

  45. Γς said

    Καιρός αίθριος,
    έως ολέθριος!

  46. Γς said

    45->43

  47. Γς said

    Άδωνις Γεωργιάδης:« Ναι ρε, εγώ πούλησα στους Τούρκους τη Μαρίνα της Μυτιλήνης!»

  48. Γιάννης Ιατρού said

    45:, 47: 🙂 🙂 🙂 Δεν πιάνεσαι ρε!

  49. Παναγιώτης Κ. said

    Απελευθερώθηκε λοιπόν η Λέσβος και εκτός από τον Έλληνα στρατιωτικό διοικητή ποιος άλλος κρατικός υπάλληλος εγκαταστάθηκε πρώτος-πρώτος;
    Για όσους δεν το βρήκαν, ήταν ο έφορος !!!

  50. cronopiusa said

    Σήμερα, στις 3 το μεσημέρι, ανθρώπινη αλυσίδα στο λιμάνι του Πειραιά για τις γυναίκες πρόσφυγες!!!
    http://www.stokokkino.gr

  51. sarant said

    43: 😉

    49: Ο Πανσέληνος το λέει αυτό θαρρώ.

  52. gryphon said

    Πολυ τον συμπάθησα τον κυρ Θοδωρο (αν και αυτο το Θο χωρις το ε παντα με ενοχλει).
    Ο ανθρωπος μου.Αν ζουσα τοτε εκει αμεσως θα γινομασταν φιλοι.
    Τετοιους ψαχνω.Υπαρχουν αραγε πολλοι σημερα;.Εχω απογοητευτει λιγο.

  53. Γς said

    52:
    Θεοδώρα σου κάνει;

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_9909.html

  54. Παναγιώτης Κ. said

    Πάντως ο κυρ-Θόδωρος εξέφραζε τα αισθήματα ενός μεγάλου κομματιού του πληθυσμού της χώρας την περίοδο ΄12-΄13. Αυτό προκύπτει και από τις αφηγήσεις ανθρώπων εκείνης της εποχής, που πήραν μέρος στον πόλεμο.
    Ένας δεκάχρονος -εγώ- άκουγα ιστορίες από εβδομηντάχρονους. Μαζεύονταν στο παντοπωλείο του αδερφού της γιαγιάς μου δίπλα από το σπίτι μας και εγώ σε μια άκρη παρακολουθούσα με ευλάβεια τις κουβέντες και τις συζητήσεις.
    Να σαν τώρα θυμάμαι τον μπαρμπα-Γιάννη να μου απαγγέλλει το τηλεγράφημα που έστειλε ο ναύαρχος Κουντουριώτης κυβερνήτης του Αβέρωφ στον Βενιζέλο πριν από την ναυμαχία της Έλλης.
    «Βαδίζουμε ακάθεκτοι προς τον εχθρό του γένους»και την τελευταία λέξη την έπνιγε η συγκίνηση!
    Είχα νομίσει ότι ήταν λίγο της φαντασίας τους. Βρέθηκα όμως στο Ναυτικό Μουσείο Χανίων και υπάρχει σε κορνίζα το συγκεκριμένο τηλεγράφημα.
    Επί τη ευκαιρία, αν βρεθείτε στα Χανιά σας συνιστώ ανεπιφυλάκτως να πάτε στο συγκεκριμένο μουσείο.
    Μέχρι τότε, σας προτείνω να διαβάσετε τον Ανατολίτη του Ελία Καζάν. Στο βιβλίο αυτό, ανάμεσα στα άλλα κάνει αναφορά για μυστική αποστολή Ελλήνων αξιωματικών στην Αμερική για να πείσουν Έλληνες μετανάστες ώστε να έρθουν να πάρουν μέρος στον αγώνα. Ότι κάποιοι ήρθαν είναι γεγονός. Δεν γνωρίζω όμως σε ποια κλίμακα είχαμε επιστροφές στην Ελλάδα.

  55. Παναγιώτης Κ. said

    @51. Μπορεί να το διάβασα στον Πανσέληνο (Τότε που ζούσαμε) . Δεν θυμάμαι.

  56. Γιάννης Ιατρού said

    53: Τι Θοδώρα …., Θοδωράρα!

    και στο

    το ομόνυμο εκκλησάκι στην Αρκαδία, το γεοπονικό ανεξήγητο!

    κι ο θρύλος του, στην Αρκαδία, το θαύμα της φύσης🙂

  57. Γς said

  58. cronopiusa said

    8 Μαρτίου – Ημέρα της Γυναίκας Αφιερώνεται: στην Αντιγόνη, στην Αργυρώ, στη Σώσα, στη Γιασμίν, στην Ταχίρα.. σε όσες και όσους έζησαν και ζουν την τραγωδία της προσφυγιάς…

    «Οι γυναίκες πρόσφυγες και αιτούσες άσυλο στην ΕΕ»

  59. Γιάννης Ιατρού said

    …ένας ναύτης καβάλα σ’ ένα κάτασπρο άλογο..

    Με λίγα λόγια, του ιππικού ο ναύτης 🙂 .

    Ίσως και κάτι σαν τους σημερινούς πεζοναύτες; Τώρα αν κάνει κανείς σύγκριση με την αίγλη που απολάμβαναν οι στρατιωτικοί τότε και σήμερα, καμία σχέση (με την έννοια ότι δεν είναι πιά και τόσο περιζήτητοι για γαμπροί)

  60. cronopiusa said

    Get On My Horse

  61. Γς said

    59:

    Για τους πίνακες του Γιάννη Τσαρούχη;
    [Ναυτες του ιππικού 😉 ]

  62. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    54 Ωραία ανάμνηση. Αρκετοί γύρισαν για να πολεμήσουν εθελοντές.

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ευτυχώς που η ιστορία,σταματά για σήμερα- μέρα της γυναίκας- πριν φανεί ότι (αν) ο νάπτης του Αιγαίου «την ετρύγησε και την απαράτηκε» που ΄λεγε μια αρχοντοκυρία από τα Βρέσθενα, παλιά γειτόνισσά μου .
    Θυμήθηκα ετούτον τον καβαλάρη:
    Τζακ Λόντον Ναύτης Καβάλα στ’ άλογο

  64. Για τη σημερινή ημέρα

    Αν και κάπου αλλού, γιορτάζουν κάτι άλλο: https://twitter.com/hashtag/RIP_MEGA?src=hash

  65. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    « Ο Ναύτης του Αιγαίου»
    (Ναυτάκι)
    ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ
    Συνθέτης: Κωνσταντίνος Λυκόρτας
    Στιχουργός: Α. Αλκαίος
    Είμαι εγώ ο ναύτης του Αιγαίου,
    κρεβάτι έχω τα πλατειά νερά
    και για την ένδοξη Πατρίδα
    είμαι όλο φλόγα και καρδιά.
    Με την ανδρεία του Μιαούλη
    και με του Βότση την ψυχή,
    τον δυστυχή εχθρό εγώ τρομάζω
    και δεν τολμά να κινηθεί.
    Εγώ της θάλασσας δελφίνι
    τις τρικυμίες όλες αψηφώ
    και περιμένω να΄ ρθει η ώρα
    να πολεμήσω τον εχθρό.
    Να του κολλήσω μια τορπίλα
    το έταξα εγώ στην Παναγιά
    κι ένα καράβι του να θάψω
    στου Πόντου τα βαθειά νερά.
    Είμαι εγώ ο ναύτης του Αιγαίου,
    άλλος εγώ Θεμιστοκλής,
    απόγονος εγώ της Μπουμπουλίνας
    και του Πιπίνου συγγενής.
    Αϊ Νικόλα μας βοήθα
    τον Στόλο πάντα, πάντα να νικά,
    να προστατεύει όλη την Ελλάδα,
    την Κύπρο μας και τα Νησιά.

    Σχόλια: Αποτελεί το κατεξοχήν εμβατήριο του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ),χρονολογούμενο λίγο προ της απαρχής των Βαλκανικών Πολέμων 1912-13.
    Αναφέρεται ότι κατά τον απόπλου του Στόλου το 1912 από το Παλαιό Φάληρο,για την αντιμετώπιση του αντιστοίχου Τουρκικού στις Ναυμαχίες Έλλης – Λήμνου,παιανιζόταν από την μπάντα του τότε ΒΝ (Βασιλικού Ναυτικού), επί του Θωρηκτού«Αβέρωφ». Με χαρακτηριστική μελωδική γραμμή, ανάλαφρο και ταυτόχρονα δυναμικό, με τα ξύλινα της μπάντας και τους τρυλλισμούς τους, να αποδίδουν έναν «αέρα» πετάγματος γλάρων πάνω από τα πλοία.

  66. Γιάννης Ιατρού said

  67. Γς said

    65:

    >παιανιζόταν από την μπάντα του τότε ΒΝ (Βασιλικού Ναυτικού),

    http://caktos.blogspot.gr/2013/06/goran-bregovic.html

  68. Avonidas said

    #64. Αν και κάπου αλλού, γιορτάζουν κάτι άλλο

    Σκύλε, λες να κάνει ο Πρετεντέρης τελευταία εκπομπή, και μετά να ιδρύσει την Ένωση Καρεκλοκένταυρων; 😛

  69. Γς said

    65:

    >παιανιζόταν από την μπάντα του τότε ΒΝ (Βασιλικού Ναυτικού),

    -Ωραία χρόνια και τότε το Πολεμικό Ναυτικό ήταν Βασιλικό Ναυτικό.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/12/blog-post_21.html

  70. sarant said

    64 Μήπως βιάζονται να χαρούν;

  71. Γς said

    The UN has expressed concern over a radical EU-Turkey plan to ease the migrant crisis, saying it could contravene international law.

    http://www.bbc.com/news/world-europe-35754738

  72. Γιάννης Ιατρού said

    64: τέλος, 70:

    Η ΘΡΥΛΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ 🙂

  73. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Είμαι γω η «νέα» γυναίκα…
    Πάω πρόσφυγες (μερικά πράγματα) και μετά σινεμά.»Λουλούδια»

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ξέχασα στο 73: 🙂

  75. Σοκολατένια Τρέμη πουλάνε κάπου;
    http://news.in.gr/perierga/article/?aid=1500063539

  76. Γς said

    72:
    Καρφιά Λεβέντη για Τσίπρα: Υπέγραψε το Μνημόνιο για να μην πάει φυλακή

    http://www.newsit.gr/politikh/Karfia-Leventi-gia-Tsipra-Ypegrapse-to-Mnimonio-gia-na-min-paei-fylaki/590805

  77. gpoint said

    # 65, 66

    Ευτυχώς τα πιτσιρίκια δικαίωσαν την μνήμη μου για βαθειά νερά κι όχι πλατειά, είμαι ο ναύτης του Αιγαίου χωρίς εγώ και κάτι μικρολεπτομέριες από τα τέλη των 70s στο τότε Π.Ν.

    Ευπειθώς αναφέρω, σημαιοφόρος ΣΕΑ/Ο ονοματεπώνυμον….

  78. Γς said

    77:
    >στο τότε Π.Ν.

    Γιατί τώρα πως λέγεται;

    Π.Ν δε είναι;

  79. Γιάννης Ιατρού said

    70: Νίκο, εξαρτάται αν με κάτι τέτοιο εξαλείφονται και τα χρέη….. Και με νέο ΑΦΜ, μετά, είσαι λευκός, ως περιστερά!

    Και πόσοι και πόσοι δεν τράβηξαν τόσο πολλά γι αυτό το κανάλι!
    Μάγουλα, λαιμούς, μάτια κλπ. κλπ. (για να μείνω στοιχειωδώς κόσμιος 🙂 )

  80. Γς said

    80:

    Μάγουλα, λαιμούς, μάτια κλπ. κλπ.

  81. Γς said

    Eagles trained to take down drones

    http://www.bbc.com/news/world-europe-35750816

  82. gpoint said

    # 79

    εννοώ πως είχε αλλάξει ο Μανωλιός…μάλιστα τότε είμασταν και…έξω από το ΝΑΤΟ αλλά οι αξιωματικοί χαρακτηρισμένοι ETNA CRYPTO δλδ με πρόσβαση στα απόρρητά του… μετ’ ολίγον επανήλθαμε και τυπικά εκεί απ’ όπου ποτε δεν φύγαμε

    και στο ποδόσφαιρο τα ίδια γίνονται, δες τι έγραφα πέρσι τέτοια μέρα, λες και ηταν χτες…

    Μια λύση υπάρχει για το ελληνικό ποδόσφαιρο και την ξέρουν καλά,αλλά κανείς δεν τολμά να την προτείνει :
    Ενα πρωτάθλημα με τον ΟΣΦΠ και όσες ομάδες συντηρεί, με διαιτητές τους Αρετόπουλο, Δημητρόπουλο, Καλογερόπουλο και σία, την Νόβα χορηγό, την ΕΠΟ και τον ΠΑΟ για σάκκο του μποξ μια που οι άλλοι δεν τον θέλουν γιατί στο τέλος πάντα ευθυγραμμίζεται με τον βεζύρη, ελπίζοντας μάταια να γίνει βεζύρης στη θέση του και όπου ο ΟΣΦΠ θα αγωνίζεται όταν και εάν του βγαίνουν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις αλλιώς…αναβολή !
    Οι υπόλοιποι με Σιδηρόπουλο, Τριτσώνη, Κουκουλάκη, άλλη ποδοσφαιρική αρχή και άλλον χορηγό θα φιάξουν δικό τους πρωτάθλημα, ίσως και σε άλλη χώρα.
    Καληνύχτα
    Υ.Γ. Τώρα που έπαιξε με ΠΑΟΚ και ΠΑΟ τελειώσαν και τα λεφτά του…Μαχλά , έε τώρα μπορεί να χρεωκοπήσει ο ΟΦΗ. Νιάου-νιάου στα κεραμίδια δεν κάνει η γάτα αλλά ο «γάτος» ο Βαγγέλας !

    Ομάδες με ιστορία όπως το Αιγάλεω, ο ΟΦΗ, ο Εργοτέλης πετάχτηκαν σαν χρησιμοποιημένες λεμονόκουπες για να επιβιώνουν ο….Πλατανιάς, η Χαλκηδόνα γνωστή στην πιάτσα και σαν…Ατρόμητος, ο ΑΕ Ποντίων γνωστός και σαν…Ηρακλής 1908, ο Αστέρας των 578 «φιλάθλων» και όχι ο Παναρκαδικός με τους χιλιάδες οπαδούς και λοιποί μέχρι να έρθει η …σειρά τους

  83. sarant said

    80 Να δούμε, να δούμε!

  84. Γς said

    «Μετανάστες στην Ευρώπη των τειχών. Μόνο η Ελλάδα έχει τα χέρια ανοιχτά».
    Με αυτό το σκίτσο σχολιάζει το ιταλικό έντυπο «Il Fatto Quotidiano» το Προσφυγικό.

  85. Corto said

    Για το Σάββατο:
    «Έωλο το σχέδιο επαναπροώθησης προσφύγων»

    http://www.efsyn.gr/arthro/anisyhia-gia-opoia-symfonia-mazikis-epanaproothisis-prosfygon

  86. Γς said

    Τσίπρας στη Σμύρνη, τώρα:

    -Η Θάλασσά μας. Το Αιγαίο…

    [Τέτοια να τους λέμε να κάνουν όρεξη]

  87. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ημέρα της γυναίκας σήμερα, ημέρα της υποκρισίας και της ηλιθιότητας, με τις παπαριές που θα ακουστούν από διάφορους επαϊοντες, θα έπρεπε να λέγεται.
    Το 55% του ουρανού, στην καλύτερη περίπτωση, είναι γκρίζο, ακόμα και στις λεγόμενες αναπτυγμένες και δημοκρατικές κοινωνίες, δεν είναι καταγάλανος και λαμπερός. Από την εποχή της Μαρίνας, (που απ΄ό,τι φαίνεται, πλήρωσε μεγάλο ψυχολογικό τίμημα, θα δούμε στην συνέχεια όμως) λίγα ουσιαστικά πράγματα έχουν αλλάξει για τις γυναίκες, κι όλα είναι σε σχέση με την κατανάλωση, ακόμα και το «δικαίωμα» στην εργασία. Όσο οι πιο δυνατοί, αλλά βιολογικά κατώτεροι άντρες, θα θεωρούν πως είναι ανώτεροι από τις γυναίκες, δεν θα έρθει η όμορφη ημέρα των ίσων φύλων. Όσοι άντρες αγαπούμε την ζωή, οφείλουμε να σεβόμαστε τις γυναίκες, και να προσπαθούμε για την πλήρη δημοκρατική ισότητα των φύλων, ακριβώς το ίδιο, πρέπει να κάνουν και οι γυναίκες, κι έχουν μεγαλύτερη ευθύνη γι΄αυτό. Ας μη ξεχνούν πως αυτές γεννούν, και κυρίως μεγαλώνουν τους άντρες, χρέος τους, είναι να τους διδάξουν να μη γαμάνε τις γυναίκες, και να μη τις βλέπουν σαν τρόπαια.

  88. Γς said

    88:
    Τι θα κανουμε μ αυτό το παιδί;
    Θα μας χαλάσει τα χρηστά ήθη

  89. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @Ν.Σ. Πολὺ ὡραῖο τὸ ὀρεκτικὸ. Θὰ δημοσιευτεῖ ὁλόκληρο, ἄν ναὶ, πότε;

    65,66,67,69:Πρωτάκουσα τὸ «Ναύτη τοῦ Αἰγαίου» τὸν Ὀκτώβρη τοῦ ’75 ;»στραβόγιαννο» στοῦ «Μπαλάσκα». Τὸ τραγουδοῦσε ἕνα ἄγημα ἁπὸ «παλιοὺς ναῦτες» ποὺ περνοῦσε «συντεταγμένο». Ἀκούγοντας τὸν στίχο:

    «καὶ γιὰ τὴν ἔνδοξη πατρίδα
    εἶμ’ ὅλο φλόγα καὶ καρδιὰ»,

    τ’ αὐτιὰ μου, συνηθισμένα σὲ ἄλλου εἴδους θοὺριους τὴν ἐποχὴν ἐκείνη τὸ ‘καναν:

    «καὶ γιὰ τὴν ἔνδοξη πατρίδα
    τὴν πρωτοπόρα ἐργατιὰ»!

    Ἡ πλάκα εἶναι πὼς δὲν τ’ ἄκουσα μονάχα ἐγὼ, ἀλλὰ κι ἄλλοι ἀπ’ τοὺς «κληροῦχες» (μὲ ἀνάλογη ἰδεολογικὴ προέλευση). Δὲ χρειάζεται βέβαια νὰ πῶ ὅτι ἀπ’ τὶς πρῶτες μέρες εἶχαν γίνει τὰ σχετικὰ «κονὲ» μέσα στὰ πλαίσια πάντα τοῦ «συνωμοτικοῦ» πνεύματος τῆς ἐποχῆς. Ἄλλωστε εἶχε περάσει μόλις ἕνας χρόνος, ἀπὸ τὴν κατάρρευση τῆς Χούντας καὶ τὰ «σταγονίδια» τοῦ Ἀβέρωφ ὑπῆρχαν ἀκόμα στὸ «στράτευμα» (ὄχι στὸ Ναυτικὸ πάντως). Βέβαια οἱ «αὐταπάτη» μας διαλὺθηκε ὅταν, μερικὲς μέρες μετὰ, τὸ δίδαξαν καὶ σὲ μᾶς γιὰ νὰ τὸ τραγουδήσουμε στὴν παρέλαση τῆς ὁρκομωσίας μας.

    Ἄν θυμᾶμαι καλὰ εἶχα διαβάσει παλιότερα (σὲ μιὰν ἀπὸ τὶς πρῶτες ἐπαφές μου μὲ τὸν ἱστοχῶρο) ἄρθρο τοῦ «Ἱστονοικοκὺρη» γιὰ τὰ παρακούσματα» τῶν τραγουδιῶν, ὑπῆρχε μάλιστα καὶ σχετικὸς ὅρος. Δυστυχῶς δὲν τὸν θυμᾶμαι γιὰ νὰ τὸ ξαναβρῶ.
    Ὅποιος μπορεῖ ἄς βοηθήσει.

    Υ.Γ. Ἀπὸ τὴ σχετικὰ μικρὴ μου παρουσία στὸν φιλὸξενο ἱστοχῶρο ἔχω σχηματίσει τὴν ἐντύπωση πὼς αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ λεξιπλαστικὲς παρεκτροπὲς(π.χ. Ἱστονοικοκύρης) δὲν ἐνοχλοῦν. Ἄν, μολαταῦτα, σφάλλω, παρακαλῶ νὰ μὲ ἐνημερώσετε σχετικῶς, γιατὶ μπορεῖ νὰ τὸ ἐπαναλάβω μιᾶς καὶ πρόκειται γιὰ βίτσιο!

  90. Γιάννης Ιατρού said

    89: Ειδικά εσένα, που όλοι μας ξέρουμε ότι σε διακατέχουν οι αρχές του συλλόγου Πνεύμα και Ηθική, που ίδρυσε ο αείμνηστος Αυλωνίτης.

  91. Γιάννης Ιατρού said

    90: Ψάξε για τη λέξη Ραμόνια 🙂 στο μπλογκ

  92. 91

    Τσκ…, τσκ…, τσκ…

  93. Γιάννης Ιατρού said

    90 / 92 π.χ. εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2011/01/24/roviolis/ κι εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2014/09/04/stogabohioni/ (όχι περιοριστικά 🙂 )

  94. Spiridione said

    86. Σωστό δεν είναι;

  95. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Διὀρθωση: «ἡ αὐταπάτη» κι ὄχι «οἱ αὐταπάτη» πού ‘γραψα.

  96. Γς said

    91:

    Ακριβώς

  97. Corto said

    95 (Spiridione): Από όσο ξέρω όχι.Έωλος σημαίνει μπαγιάτικος. Απλώς θυμίζει τον Αίολο (τον αφέντη των ανέμων) και το μπερδεύουν με την έκφραση «αυτό είναι στον αέρα» ή «είναι μετέωρο».
    Αν κάνω λάθος ας με διορθώσουν οι φίλοι φιλόλογοι του ιστολογίου.

  98. Γς said

    92:
    Τον καπάρωσε

  99. Γς said

    94:
    Ασ ‘τον να αυτενεργήσει

  100. sarant said

    86-98: Α, για το θέμα αυτό έχουμε άποψη.
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/12/16/eolos/

    90: Δεν είναι ακριβώς ορεκτικό, είναι η τρίτη συνέχεια από τη νουβέλα, η οποία θα δημοσιευτεί εδώ -κάθε δεύτερη Τρίτη.

  101. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @Γιάννης Ιατρού (94). Εὐχαριστῶ πολὺ γιὰ τὴν ἄμεση βοήθεια. Μ’ ἔβαλες σὲ φλέβα πολυτίμων λίθων καὶ μαργαριταριῶν!.

  102. Spiridione said

    101. Πρόσφατα διάβασα σε μια δικαστική απόφαση ότι το επιχείρημά μας είναι αίολο.
    Είπα μέσα μου να τραβήξω καμιά έφεση γι’ αυτόν τον λόγο 🙂

  103. Γς said

    102:

  104. Γιάννης Ιατρού said

    97: Νά ΄σαι καλά ρε Γς, γέλασα πάλι 🙂
    Πρόχειρο τό ΄χες, ε; άμεσα το ανέβασες! Θα είναι στο ράφι με τα συγγράμματα …., δίπλα σου!

  105. Corto said

    101 (Sarant):

    Διάβασα το άρθρο. Άρα λέτε ότι το «έωλος» σημαίνει επίσης «αστήρικτος, αβάσιμος».
    Ομολογουμένως δεν ήξερα ότι έχει καταγραφεί αυτή η χρήση του ήδη από την αρχαιότητα. Πραγματικά πολύ ενδιαφέρον.
    Ωστόσο (όχι πάντως από πείσμα) συνεχίζω να νομίζω ότι στην εφημερίδα η χρήση της λέξης είναι λάθος.
    Κάποιοι θέτουν το σχέδιο υπό αμφισβήτηση. Αυτό δεν το καθιστά αβάσιμο. Απλώς η εφαρμογή του είναι ακόμα μετέωρη, είναι στον αέρα. Δεν ξέρουμε ακόμα αν έχει βάση ή όχι.

  106. Γς said

    105:
    😉

  107. sarant said

    106 Kι εγώ θα έβαζα «μετέωρο», εδώ δεν διαφωνώ μαζί σου.

  108. sarant said

    103: 🙂

  109. Corto said

    108: Ωραία! Συμφωνούμε! (χαμόγελο)

  110. Λ said

    9. Αυτή είναι η πρώτη γυναίκα κοσμοναύτισσα, η Βαλεντίνα Τερσκόβα. Μου έτυχε να τη δω στη Μόσχα στο φουαγέ του κτιρίου του συνδέσμου φιλίας των λαών. Αυτή έβγαινε από το κτίριο και εγώ έμπαινα. Ήταν πολύ κομψή με εντυπωσιακή εμφάνιση. Ψηλή, λεπτή. Φορούσε ένα σκούρο ταγιέρ. Είχε αυστηρό αγέλαστο, μπορώ να πω, ύφος. Πρέπει να ήταν τότε «on the sunny side of fifty».

    Ήμουν υπότροφος του συνδέσμου φιλίας και πήγαινα συχνά σε εκδηλώσεις του Συνδέσμου, που γίνονταν συνήθως κάθε Τετάρτη.

    Το κτίριο θα το δείτε εδώ. είναι πολύ εντυπωσιακό. Τώρα η πρόσβαση είναι αδύνατη στο κοινό. Τότε τη θεωρούσα δεδομένη.
    https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9E%D1%81%D0%BE%D0%B1%D0%BD%D1%8F%D0%BA_%D0%90%D1%80%D1%81%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%8F_%D0%9C%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B7%D0%BE%D0%B2%D0%B0

  111. Λ said

    Ο Μυριβήλης έγραψε ένα μυθιστόρημα με τίτλο «Μαρίνα». Αφορούσε τον εμφύλιο και ήταν καθαρά εναντίον των αριστερών. Το βρήκα τυχαία στη Σεβέρειο βιβλιοθήκη του Παγκυπρίου και επειδή δεν μου το δάνειζαν αναγκάστηκα να πηγαίνω εκεί το μεγάλο διάλειμμα για να το διαβάσω.
    Τώρα δεν το βρίσκω πουθενά, ούτε στο διαδίκτυο. Μήπως το θυμάται κανείς για να επιβεβαιώσει ότι όντως το έγραψε ο Στρατής Μυριβήλης;

  112. Λ said

    Τελικά ποια περίοδο φοίτησε στο Αρσάκειο η Μαρίνα; Θέλω να ψάξω να βρω τις συμμαθήτριές της από την Κύπρο.

    Ένα είναι σίγουρο. Ίσως οι περισσότερες να ήταν εγωίστριες και ιδιοτελείς. Μια περίπτωση που ξέρω είναι ότι προοριζόταν για το Αρσάκειο η μεγαλύτερη αδερφή γιατί το βαλάντιο της οικογένειας έφτανε μόνο για να σταλεί μόνο μια κόρη. Τελικά με κλάματα και γαλιφιές η μικρότερη κατάφερε τον πατέρα της να στείλει εκείνη στο Αρσάκειο. Αυτή η μικρότερη δεν ήταν άλλη από τη μούσα του Παλαμά Μαρία Ελευθερίου. Η αλληλογραφία της με τον Παλαμά παρουσιάζεται στο βιβλίο του Πάτροκλου Σταύρου «Ο Παλαμάς και η Κύπρος».

  113. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Aφιερωμένο σε όλες τις γυναίκες της ζωής, τις γυναίκες της ζωής μας.

  114. Γιάννης Ιατρού said

    112 Λ, μήπως εννοείς τον Κοσμά Πολίτη; Αυτός έχει γράψει το «Μαρίνα», 1939

  115. sarant said

    112-115 Kι εγώ αυτό θα έλεγα

    113 Αν κατάλαβα καλά, φοίτησε 1908-1911.

  116. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    101.>>κάθε δεύτερη Τρίτη.
    Ήτοι, Tρίτη παρά Τρίτη 🙂

  117. Γιάννης Ιατρού said

    114: Λάμπρο, καλό κι αυτό πού βαλες, εγώ όμως θα αφιέρωνα αυτό

  118. Γιάννης Ιατρού said

    117: Μάλλον έτσι το εννοεί, αλλά κάθε 2η Τρίτη μπορεί να σημαίνει και κάθε 2η Τρίτη του μήνα, π.χ., λέω τώρα 🙂

  119. Γιάννης Ιατρού said

    119: Και μιάς και μας λέει ότι έχει ακόμα 8 συνέχειες (#20β), ε σε 4 μήνες περίπου (16 εβδομάδες) θα το έχουμε διαβάσει ολόκληρο 🙂 🙂

  120. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    88.Λάμπρο, να πας με τα λουλούδια της ζωής σου, στη βάσκικη ταινία «Λουλούδια».Τρεις γυναίκες ,ένας άνδρας και αινιγματικές ανθοδέσμες. Όλη στη βάσκικη γλώσσα.
    Για όλους όσους αγαπούν ολιστικά 🙂 τις γυναίκες τη συστήνω.
    11…Κάθε Δεύτερη Τρίτη του μήνα;… απλόοο! 🙂 🙂
    Κάθε Πέμπτη-της εβδομάδας- η ηρωίδα στα Λουλούδια, παίρνει λουλούδια.

  121. Γιάννης Ιατρού said

    121: ..Τρείς γυναίκες, ένας άνδρας…
    Εμ βέβαια, βάσκικη ταινία. Εδώ το έχουμε αλλιώς, ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΥΟ ΑΝΤΡΕΣ 🙂
    Όλο στα Ελληνικά, εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=GmLb-V3qAh0

  122. Γιάννης Ιατρού said

    Τι απέγινε ρε παιδιά ο γνωστός μεταμεσονύκτιος σχολιαστής;
    Άκουσα ότι πάει μαζί με τους άλλους πρόσφυγες και ζητά διέλευση στη Ειδομένη, ζητόντας άσυλο στη Γερμανία 🙂

  123. Μαρία said

    121
    Μια γυναίκα με τρεις άντρες στο Χαρέμι του Φερέρι, με τραγικό τέλος.
    https://fr.wikipedia.org/wiki/Le_Harem_%28film%29

  124. Λ said

    113, 116β Έχω εδώ το βιβλίο του Αριστείδη Κουδουνάρη «Η Συμβολή του Αρσακείου εις την παιδείαν της Κύπρου», που περιέχει βιογραφικά αρσακειάδων. Δυστυχώς δεν δίνει παντού τις ημερομηνίες φοίτησης. Έχουμε όμως την Αθηνά Δημητριάδου που αποφοίτησε το 1909 και ηρίστευσεν (το βιβλίο εκδόθηκε το 2014 αλλά είναι γραμμένο στην καθαρεύουσα).
    «»
    Επίσης η Ελένη Νικολαΐδου θα μπορούσε να είναι συμμαθήτρια της Μαρίνας. «Εσπούδασεν εις Αρσάκειον , τυχούσα του Ραλλείου βραβείου (1911), δαπάναις της Ομάδος Ενώσεως των Ελληνίδων».

    Υπάρχει και μια Κυπριομυτιληνιά, η Ελένη Σιμοπούλου (1857-1909), που αποφοίτησε από το Αρσάκειο το 1896. (η μήτηρ αυτής κατήγετο εκ Λέσβου).

    Μια ενδιαφέρουσα Αρσακειάδα ήταν η Ελένη Έβερτ, κόρη του Έρμαν και της Μαργαρίτας Έβερτ. Γράφει ο Τίτης Κουδουνάρης: απορφανισμένη πατρός εσπούδασεν ως υπότροφος Βασιλίσσης Αμαλίας εις Αρσάκειον Αθηνών. Μόλις 17 ετών κατήλθε μετά της μητρός της εις Λεμεσόν ως διευθύντρια Παρθεναγωγείου Λεμεσού (1868-1876) έχουσα ως βοηθόν τηννεαράν απόφοιτον του Παρθεναγωγείου Ανναν Τομάζου… Ο μεγάλος Κύπριος ποιητής Βασίλης Μιχαηλίδης της αφιέρωσεν επί τω θανάτω της λυρικόν του ποίημα.

  125. sarant said

    125 Eνδιαφέρον.
    Αλλά αν είχες κάτι μέσα στα εισαγωγικά στη δεύτερη αράδα, φοβάμαι πως χάθηκε.

  126. Ανδρέας said

    Ωραία η συνέχεια της θείας Μαρίνας αλλά μάλλον δυσάρεστη θα είναι η συνέχεια.
    Για να τιμήσουμε την ημέρα της γυναίκας ας ακούσουμε και τον ύμνο

  127. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    καθώς η νύξ προυχώρησε, μόλις προλαμβάνω να σάς ερωτήσω: Διατί επί μίαν ολόκληρον ώραν αποκρύπτετε ότι ο Ελληνόψυχος Ντόναλδ, παρά τον αισχρόν και βρώμικον πόλεμον που του έκαμαν ΟΛΑΙ αι Εκκλησίαι των Γαλιλαίων, εσάρωσε και μέσα εις το παραδοσιακόν χριστιανικόν άντρον των, τον Μισσισιπήν;

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  128. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    ασταμάτητος ο Ντόναλδ, σαρώνει παντού τους Γαλιλαίους, που τα έχουν βάψει μαύρα: Προ ολίγων δευτερολέπτων, οι Ελληνόψυχοι των ΗΠΑ επήραν και το Μίσιγκαν

    Β.

  129. Γς said

    123:

    >Τι απέγινε ρε παιδιά ο γνωστός μεταμεσονύκτιος σχολιαστής;
    Άκουσα ότι πάει μαζί με τους άλλους πρόσφυγες και ζητά διέλευση στη Ειδομένη, ζητόντας άσυλο στη Γερμανία.

    Κι όμως, παρά τις περίεργες πληροφορίες σου, ενεφανίσθη [#128]

    .https://www.youtube.com/watch?v=4rpK0lrUr4M

  130. Γς said

    Το στοματικό σεξ κάνει καλό στην σωματική και ψυχική υγεία των γυναικών, σύμφωνα με έρευνα του κρατικού πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, που δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση Archives of Sexual Behavior.

    http://www.iatropedia.gr/sex/ti-prosferi-to-stomatiko-sex-stis-ginekes/38975/

    Tο σπέρμα περιέχει:

    Κορτιζόλη: Πρόκειται για την ορμόνη που ευθύνεται για την εκδήλωση των συναισθημάτων αγάπης και συντροφικότητας

    Σερετονίνη: Ορμόνη που ανεβάζει τη ψυχολογική διάθεση

    Θυροτροπίνη: Ορμόνη η οποία »χτυπά» την κατάθλιψη

    Μελατονίνη: Συμβάλλει στον ποιοτικό ύπνο

  131. Alexis said

    #128, 129: Ε, πες το μας ρε μπάρμπα ότι η προεκλογική εκστρατεία των ΗΠΑ είναι στην ουσία μάχη Ελληνόψυχων Vs Γαλιλαίων…

  132. Γιάννης Ιατρού said

    130: Καλημέρα, να ρε Γς, update: αυτός δεν έφτασε μόνο στη Γερμανία, έφτασε στο Αμέρικα!

  133. sarant said

    Θα ξενυχτούσε περιμένοντας αποτελέσματα.

  134. Γς said

    133:

    Εκτός άν σχολιάζει από Αμερική,

  135. cronopiusa said

    121
    http://streamcloud.eu/ot41wnvl04xt/GR_Loreak_2014_720p_BluRay.mp4.html

  136. Γιάννης Ιατρού said

    73: ΕΦΗ ..Πάω πρόσφυγες (μερικά πράγματα)..

    Μπράβο βρε ΕΦΗ, κοίτα τι γίνεται….. 😦

  137. Γιάννης Ιατρού said

    135: Εμμμμ 🙂

  138. Γς said

    137:
    Ναι δεν βλέπω κανέναν εδώ γύρω

  139. Γς said

    138:
    Είπα μήπως μιλήσουν μερικοί, αλλά…

  140. Γιάννης Ιατρού said

    Θα δούμε, μερικές φορές είναι και η διαφορά ώρας 🙂
    Εκεί στα μέρια σου δεν βλέπω κανένα σημείο συγκέντρωσης, τι γίνεται;

  141. Γς said

    Προς το παρόν

  142. Γιάννης Ιατρού said

    129: / 135: Κάτι στα μέτρα του λεγάμενου

  143. Γς said

    143:
    Ελα ντε.

  144. Γιάννης Ιατρού said

    128: Ελληνοβαρεμένε, AYTOI είναι οι οπαδοί του ινδάλματός σου !!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: