Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Όταν η Εφημερίς έγινε Εφημερίδα

Posted by sarant στο 9 Μαρτίου, 2016


Όχι οποιαδήποτε εφημερίς όμως, αλλά η Εφημερίς της Κυβερνήσεως, με άλλα λόγια το μοναδικό επίσημο και υποχρεωτικό μέσο δημοσιοποίησης των νόμων της Ελληνικής Δημοκρατίας, που μόνο με τη δημοσίευσή τους αποκτούν ισχύ νόμου.

Αυτό λοιπόν το επίσημο έντυπο, από τις 23 Φεβρουαρίου 2016 άλλαξε σχεδόν ανεπαίσθητα τον τίτλο του -τώρα λέγεται «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» της Ελληνικής Δημοκρατίας:

fek

Η αλλαγή αυτή μόλις προχτές έγινε αντιληπτή στα κοινωνικά μέσα και σχολιάστηκε αρκετά. Κι επειδή το ιστολόγιό μας είναι ιστολόγιο γλωσσικό, δεν θα μπορούσε να μην πάρει μέρος στη συζήτηση. (Κανονικά, το σημερινό άρθρο θα δημοσιευόταν χτες, αλλά δεν θέλησα να διαταράξω τη συνήθεια που θέλει κάθε δεύτερη Τρίτη να έχω ένα κομμάτι από τα βιβλία του πατέρα μου). Δεν πρόκειται βέβαια για καμιά κοσμοϊστορική αλλαγή, αλλά αξίζει ένα άρθρο.

Τη μικρήν αυτή αλλαγή του τίτλου τη θεωρώ θετική, και όχι βέβαια επειδή υποστηρίζω το κυβερνητικό κόμμα. Ωστόσο, είδα ότι έγινε αντικείμενο κριτικής, και μάλιστα από δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες.

  • Κατ’ αρχάς, κάποιοι έγραψαν ότι δεν έπρεπε να γίνει η αλλαγή, διότι οι ιστορικοί τίτλοι δεν πρέπει να αλλάζουν. Ένας τίτλος που υπάρχει εδώ και 180 χρόνια έπρεπε να μείνει έτσι, λένε. Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς θεώρησαν ότι είναι τμήμα ενός καταχθόνιου σχεδίου. Για παράδειγμα, η κυρία Ταχιάου, πρώην βουλεύτρια του Ποταμιού, έγραψε στο Φέισμπουκ ότι «είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν τίποτα όρθιο».
  • Άλλοι θεώρησαν ότι ο τύπος «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» είναι άτοπος, ότι είναι ένα υβρίδιο δημοτικής και καθαρεύουσας, και ότι ή θα έπρεπε να μείνει ως είχε («Εφημερίς της Κυβερνήσεως») ή να γίνει «Εφημερίδα της Κυβέρνησης». Μάλιστα, η Εστία, η μοναδική καθημερινή εφημερίδα που επιμένει πολυτονικά, χαρακτήρισε «γλωσσολογικό ατόπημα» τη μετονομασία, ενώ άλλοι, χαριτολογώντας, θεώρησαν ότι είναι αποτέλεσμα συμβιβασμού που εκφράζει τη συγκυβέρνηση, δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζεται από τον δημοτικό τύπο «Εφημερίδα» ενώ ως παραχώρηση στους ΑΝΕΛ διατηρήθηκε ο τύπος «της Κυβερνησεως» αντί του αμιγούς δημοτικού «της Κυβέρνησης».

Και οι δύο απόψεις συζητιούνται, ωστόσο πιστεύω ότι δύσκολα μπορεί να υποστηρίξει κανείς τις δύο απόψεις ταυτόχρονα, δηλαδή ότι έπρεπε να παραμείνει η παλιά ονομασία αλλά, αφού άλλαξε, κακώς άλλαξε «κατά το ήμισυ».

Τώρα, ως προς την πρώτη ένσταση, δεν θα συμφωνήσω. Οι τίτλοι έχουν μεν κάποιο βαθμό τυποποίησης αλλά δεν μένουν ανεπηρέαστοι από την εξέλιξη της γλώσσας. Για παράδειγμα, οι ονομασίες των υπουργείων δεν αλλάζουν μόνο στο περιεχόμενο, αλλάζουν και στους γραμματικούς τύπους. Είχαμε Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, έχουμε (εδώ και χρόνια) Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Είχαμε υφυπουργό «παρά τω πρωθυπουργώ», με δοτική, αλλά ήδη ο Σίμος Κεδίκογλου, στην κυβέρνηση Σαμαρά το 2012, ήταν «υφυπουργός στον πρωθυπουργό», με αιτιατική.

Για να πάμε και στο εξωτερικό, η πρώτη Γαλλική Δημοκρατία, μετά την μεγάλη γαλλική επανάσταση, ονομάστηκε République Françoise, διότι έτσι λεγόταν τότε το επίθετο. Αργότερα παλινορθώθηκε η βασιλεία, κι όταν ξαναήρθε η δημοκρατία στη χώρα, ονομάστηκε République Française, αφού στο μεταξύ ο τύπος françois(e) γραφόταν πια français(e).

Αλλά δεν είναι ανάγκη να πάμε σε άλλες γλώσσες, αφού έχουμε παράδειγμα στα ελληνικά. Η Κυπριακή Δημοκρατία, όταν ιδρύθηκε το 1960, είχε και αυτή την επίσημη εφημερίδα της, που ονομαζόταν, ακριβώς, Επίσημος Εφημερίς της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ωστόσο, από τον Δεκέμβριο του 1983, αθόρυβα και χωρίς τυμπανοκρουσίες, άλλαξε τίτλο και έγινε Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως είναι και σήμερα. Μια εκλεκτή φίλη από την Κύπρο μού έστειλε σκαναρισμένα τα πρωτοσέλιδα του τελευταίου φύλλου με την παλαιά ονομασία (27.11.1982) και του πρώτου φύλλου με την καινούργια ονομασία (3.12.1982, στην Κύπρο η Επίσημη Εφημερίδα βγαίνει κάθε Παρασκευή). Επομένως, οι τίτλοι αλλάζουν.

Ως προς τη δεύτερη ένσταση, θα δεχτώ ότι έχει κάποια βάση όταν γίνεται από δημοτικιστικές θέσεις, δηλαδή καλόπιστα. Προσωπικά, μπορεί και να επέλεγα τον αμιγή τύπο «Εφημερίδα της Κυβέρνησης». Ωστόσο, οι δυο τύποι («Εφημερίς» και «Κυβερνήσεως») δεν είναι εξίσου καθαρευουσιάνικοι. Ο πρώτος είναι πολύ περισσότερο μαρκαρισμένος ότι ανήκει στην καθαρεύουσα και είναι ξένος προς τη σημερινή κοινή νέα ελληνική, τόσο στην ονομαστική όσο και, πολύ περισσότερο, στη γενική («της Εφημερίδος»!). Γι’ αυτό άλλωστε ακούμε κάποτε και σολοικισμούς του τύπου «στην Εφημερίς της Κυβερνήσεως», κάποτε μάλιστα το βλέπουμε και γραμμένο, ακόμα και σε εκπαιδευτικούς ιστότοπους.

Αντίθετα, η γενική σε -εως παραδίδεται ως εναλλακτικός τύπος στη γραμματική που διδάσκεται στο σχολείο, επιβιώνει σε αρκετές στερεότυπες εκφράσεις, ενίοτε λαϊκής χρήσης (μήλα Τριπόλεως) ενώ επίσης χρησιμοποιείται για να δώσει ευλυγισία στον λόγο όταν έχουμε αρμαθιά από αλλεπάλληλες γενικές (π.χ. η «προθεσμία υποβολής αίτησης ακυρώσεως»). Υπήρχαν μάλιστα δημοτικιστές λόγιοι που προτιμούσαν τη γενική σε -εως, όπως ο υπερλεξιστής Αλέξανδρος Σχινάς. Οπότε, δεν είναι ακριβώς ίδια περίπτωση και μπορεί να δικαιολογηθεί η διατήρηση αυτού του τύπου, παρόλο που, προσωπικά, θα έκλινα προς το «Εφημερίδα της Κυβέρνησης».

Στην πράξη, βέβαια, η αλλαγή δεν θα γίνει και τόσο αισθητή -η δικηγορική πιάτσα ΦΕΚ έλεγε και ΦΕΚ θα συνεχίσει να λέει.

Χαριτολογώντας κάποιοι είπαν ότι ο τίτλος έπρεπε να αλλάξει ριζικά, και να γίνει, ας πούμε, «Γκαζέτα του Γκουβέρνου». Ωστόσο, και ο Νουμάς «εφημερίδα» χαρακτηριζόταν, αλλά και ο ίδιος ο Ψυχάρης τον τύπο «φημερίδα» χρησιμοποιούσε στην αμιγή, ας πούμε, δημοτική του. Η λέξη «εφημερίς» δεν είναι, βλέπετε, δημιούργημα του καθαριστικού κινήματος των πρώτων δεκαετιών του νεοελληνικού κράτους αλλά παιδί του διαφωτισμού. Η πρώτη ελληνική εφημερίδα άλλωστε ονομαζόταν Εφημερίς και κυκλοφόρησε στη Βιέννη το 1790, γραμμένη σε μια ζωντανή δημοτική χωρίς πολλές ελληνικούρες. Την εξέδιδαν οι αδελφοί Μαρκίδες Πούλιοι (δηλαδή, παιδιά του Μάρκου Πούλιου) από τη Σιάτιστα.

Για να πάρετε μια γεύση, το φύλλο της 15.3.1793 ξεκινάει ως εξής:

ΛΕΧΙΑ. Βαρσάβια τη 23 Φευρουαρίου. Ένας ταχυδρόμος, οπού ήλθεν από την Πετρούπολιν, ήφερεν μίαν επιστολήν της Βασιλίσσης προς τον Βασιλέα της Λεχίας, την οποίαν την εγχείρισεν ο Πρέσβυς της Ρωσσίας τη 17 του Βασιλέως. Η επιστολή γράφει περί του αναγκαίου μισευμού του Βασιλέως διά την Γρόδνο. Ο Πρέσβυς μόλις εδυνήθη να παρακινήση τον Βασιλέα διά να πηγαίνη εκεί. Ο Πρέσβυς είναι να μισεύση τη 26 του αυτού διά την….

Και έτσι είναι διαρθρωμένο όλο το φύλλο, ειδήσεις από διάφορα μέρη, κυρίως της Ευρώπης, χωρίς καμιά άλλη ύλη -μόνο σε παραρτήματα, δυο-τρεις φορές τον χρόνο, δημοσιεύονταν κάποιοι σατιρικοί «νεκρικοί διάλογοι» που σατίριζαν τη διεθνή πολιτική επικαιρότητα.

Βέβαια, η λέξη «εφημερίς» υπήρχε από την ελληνιστική εποχή στη γλώσσα, και τότε σήμαινε το ημερήσιο λογιστικό βιβλίο ή το στρατιωτικό ημερολόγιο, π.χ. στις εκστρατείες του Μεγαλέξαντρου. Με αυτή τη σημασία, η λέξη πέρασε και σε άλλες γλώσσες -ας πούμε, σήμερα στα γαλλικά ephémeride λέγεται μια στήλη ή σελίδα σε εφημερίδα ή περιοδικό, που αναφέρει διάφορα στοιχεία για τη συγκεκριμένη μέρα, ας πούμε ανατολή και δύση Ηλίου, ανατολή σελήνης, τους αγίους που γιορτάζουν, γεννήσεις και θανάτους επιφανών προσώπων την ίδια μέρα, άλλα γεγονότα «σαν σήμερα» κτλ.

Η Εφημερίς των Πούλιων σταμάτησε να εκδίδεται το 1797, αλλά ήδη από τα χρόνια της επανάστασης η πρώτη «επίσημη εφημερίδα» των επαναστατών ονομάστηκε  «Γενική Εφημερίς της Ελλάδος» (1825-1832) και αργότερα «Εθνική Εφημερίς». Οι εφημερίδες αυτές είχαν και ειδησεογραφική ύλη. Η Εφημερίς της Κυβερνήσεως, που κυκλοφόρησε όπως είπαμε το 1833, και συγκεκριμένα στις 16.2.1833 (με το παλιό βέβαια ημερολόγιο) στο Ναύπλιο, που ήταν ακόμη πρωτεύουσα, ήταν δίγλωσση, τυπωμένη σε δίστηλες σελίδες, αριστερά ελληνικά και δεξιά γερμανικά. Βλέπετε εδώ την πρώτη σελίδα του πρώτου φύλλου της.

Αργότερα κυκλοφόρησε και ειδησεογραφική καθημερινή εφημερίδα με τον τίτλο «Εφημερίς», από τον Κορομηλά αν θυμάμαι καλά, που μάλιστα ήταν η πρώτη «μεγάλη» εφημερίδα, εκεί στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα, ενώ και άλλα έντυπα είχαν την ίδια λέξη στον τίτλο αλλά με προσδιοριστικά, π.χ. Εφημερίς των Συζητήσεων ή των Κυριών ή ακόμα, των Χιτών, αμέσως μετά τον πόλεμο. Σήμερα έχουμε με παρεμφερή τίτλο την Εφημερίδα των Συντακτών.

Και βέβαια, η αλλαγή του τίτλου της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, όσο μικρή και να ήταν, έπρεπε να γίνει με βάση νόμο, ο οποίος και πέρασε από τη Βουλή -ήταν ο νόμος 4368/2016 (Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου και άλλες διατάξεις), που βασικά περιέχει το λεγόμενο «παράλληλο πρόγραμμα» της κυβέρνησης, αλλά έχει και άλλες διατάξεις, όπως τη σχετική με τη μετονομασία της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως ή τις πρόνοιες για την αποτέφρωση των νεκρών. Είναι κακιά αρρώστια, σημαντικά μέτρα να περνάνε τσόντες σε άσχετα νομοσχέδια. Έτσι έγινε και με την κατάργηση των τυποκτόνων διατάξεων Βενιζέλου για τις αγωγές, ένα πολύ σημαντικό και απαραίτητο μέτρο, που πέρασε απαρατήρητο επειδή μπήκε ως τροπολογία στο νομοσχέδιο για το Σύμφωνο Συμβίωσης -αλλά με αυτό το θέμα ίσως ασχοληθούμε άλλη φορά.

Advertisements

229 Σχόλια to “Όταν η Εφημερίς έγινε Εφημερίδα”

  1. Κουνελόγατος said

    Εφημερίδα της Κυβέρνησης, λίγο βαρύ γι αρχή, ίσως στο μέλλον… 🙂
    Καλημέρα σας.

  2. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    Λεχία τότε η Πολωνία; Μάλιστα… Λεχιστάν τη λένε οι γείτονες. Το Γρόδνο ποιο είναι;

  3. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα!

    Η ίδια ακριβώς συζήτηση, σε μικρότερη κλίμακα οπωσδήποτε, αφού δεν προσφερόταν σε μικροπολιτική εκμετάλλευση, έγινε και το 2013, με την επανέκδοση του περιοδικού «Πλανόδιον» (1986-2012, υπό τη διεύθυνση του Γιάννη Πατίλη), ως «Νέο Πλανόδιον», υπό τη διεύθυνση του Κώστα Κουτσουρέλη, ως μαθητεύσαντος (κι ενδεχομένως, αριστεύσαντος) στα νάματα του πρώτου Πλανοδίου.
    Στο ιστότοπο, λοιπόν, του (νέου) περιοδικού η ίδια συζήτηση: έπρεπε να ονομαστεί «Νέο Πλανόδιο» ή, αν ήθελαν να υπογραμμίσουν τον ομφάλιο λώρο με τον γεννήτορά του, «Νέον Πλανόδιον».

    Η «πολιτική ορθότητα» ενίοτε αγγίζει και τα όρια της βλακείας.

  4. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    3 διόρθωση:
    «ΣτοΝ ιστότοπο…», οπωσδήποτε!

  5. Παλιοσειρά said

    https://en.wikipedia.org/wiki/Grodno

  6. Παναγιώτης Κ. said

    Με κάποια καθυστέρηση (έπρεπε να το θέσω στην σχετική ανάρτηση περί ευφημισμών και δυσφημισμών) θέλω να ρωτήσω: Πολιτική ορθότητα και ευφημισμοί συγγενεύουν ως προς τη λειτουργία τους;

  7. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Η «Γκαζέτα του Γκουβέρνου», πάντως, «μυρίζει» Λιάνα Κανέλλη: χρησιμοποιεί τόσο τη λέξη για να πει «κυβέρνηση», που τείνει να την οικειοποιηθεί.

  8. Corto said

    Να θυμηθούμε και τον Μάγερ:

  9. Γς said

    Και το πρώτο, δίγλωσσο φύλλο της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως:

  10. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Ναι, Λεχία η Πολωνία. Yπάρχει και ποδοσφαιρική ομάδα Λέχια Γκντάνσκ (όπως άλλωστε και Λέγκια, πιο γνωστή)

    3: Μπράβο, Γιώργο, δεν το είχα σκεφτεί αυτό το προηγούμενο, Και βρίσκω επιχειρήματα και για τις δύο πλευρές.

    6: Ε, η πολιτική ορθότητα χρησιμοποιεί συνεχώς ευφημισμούς. Αλλά υπάρχουν ευφημισμοί που δεν ανήκουν στο πλαίσιό της.

  11. Γς said

    >Βλέπετε εδώ την πρώτη σελίδα του πρώτου φύλλου της.

    Εγώ όμως δεν το είδα [Σχ. 9]
    😦

  12. BLOG_OTI_NANAI said

    Καλημέρα!

    Ιστορική ονομασία που δεν αλλάζει:
    «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος»

    Στα ελληνικά η μετατροπή στη Δημοτική μπορεί μειώνει και το κύρος. «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος» είναι τράπεζα αξιόπιστη, αλλά στην «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας» κινδυνεύεις να χάσεις τα λεφτά σου!

  13. Γς said

    12:
    Ελλάδος

    Να ζήσει η Ελλάς μας [και η φασουλάς μας]

  14. Γιάννης Ιατρού said

    11: Τι να δείς ρε Γς. Αυτό;

  15. ΣΠ said

    Τα τριτόκλιτα σε -ις, -ιδος στην δημοτική έχουν γίνει σχεδόν εξ ολοκλήρου πρωτόκλιτα. Η μόνη διαφορά είναι ότι διατηρούν τον τόνο στην παραλήγουσα στην γενική πληθυντικού. Από την άλλη, τα τριτόκλιτα σε -ις, -εως έχουν σε όλες τις πτώσεις του πληθυντικού τριτόκλιτους τύπους. Γι’ αυτό νομίζω ότι μας είναι εύκολο να δεχτούμε στην δημοτική τον τριτόκλιτο τύπο και για την γενική ενικού. Η προσωπική προτίμησή μου πάντως είναι ο πρωτόκλιτος τύπος, αλλά δεν έχω σοβαρές αντιρρήσεις και για τον τριτόκλητο.

  16. Γς said

    Εμ, βασιλικό ςτέμα είναι αυτό.

  17. Γς said

    16->14

  18. Παναγιώτης Κ. said

    @14.Όσο μεγαλώνω και …μαθαίνω όλο και πιο συχνά μου έρχεται στη σκέψη η παροιμία: «Τον λύκο τον βλέπουμε τον ντορό ψάχνουμε;»

  19. Γς said

    16:
    >ςτέμα

    βασιλικόν ςέμμα γράφει

    ςέμμα=στέμμα ;
    [ς = στ ;]

  20. Γς said

    18:

    ντορός= η οσμή που αφήνει το τριχωτό θήραμα, είτε είναι λαγός είτε κουνέλι, αγριογούρουνο, αλεπού

    http://www.slang.gr/lemma/12504-ntoros

  21. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    ς (στίγμα) = στ στην καλλιγραφία.

  22. Αριστείδης Καρατζόγλου said

    Δείτε και την διαφορά στην γραμματοσειρά του ΦΕΚ με το τελικό σίγμα.

  23. Καισάριος Δαπόντες, Δακικαί εφημερίδες (=χρονικά)

  24. «που ονομαζόταν, ακριβώς, Επίσημη Εφημερίς της Κυπριακής Δημοκρατίας»
    Δεν έχω δει ποτέ παλιότερα φύλλα της, αλλά κάτι μου λέει πως θα ονομαζόταν ακριβώς Επίσημος Εφημερίς της Κυπριακής Δημοκρατίας 🙂

  25. Και η αστρονομική Εφημερίς

    https://en.wikipedia.org/wiki/Ephemeris

  26. ΣΠ (15), αντιρρήσεις για τον τριτόκλΗτο να έχεις 🙂

  27. ΣΠ said

    26 ναι, μου ξέφυγε.

  28. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    24 Μάλλον έχεις δίκιο….!

    23 Α μπράβο!

    15 κάπως έτσι

    20 Λέξη άγνωστης ετυμολογίας κατά το ΛΚΝ

  29. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    – Καλά, το «Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό» τι καραγκιοζιλίκι… Μάλλον ταίριαζε και με τον Κεδίκογλου…
    – Καλά, γιατί μόνο η δικηγορική πιάτσα; Οι μηχανικοί να δεις κάτι ΦΕΚ που κατεβάζουν και γράφουν όλη την ώρα. Να σου δείξω «Παραδοχές» σχεδίων; Καμιά δεκαριά ΦΕΚ, ΕΛΟΤ, EN…
    – Τώρα, τι σόι επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου, διαβάζοντας και γράφοντας μια συλλαβή παραπάνω, ο Θεός ξέρει… 🙂

    Επί της ουσίας τώρα, για να προσπαθήσουμε να βρούμε κάποιο -εως, που δε θα το λέγαμε ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ -ης ! Χμμμμ….

  30. Και οι Ρωμαιοκαθολικές Ephemerides LIturgicae. Αξιοπρόσεχτος ο γλωσσικός κυκεώνας της ιστοσελίδας…

  31. Πάνος με πεζά said

    Να, ας πούμε, ένα αντίστοιχο υβριδικό παράδειγμα θα ήταν ο «Ιερός Ναός Μεταμόρφωσης του Σωτήρος». Διώχνουμε εύκολα το «Μεταμορφώσεως», που ωφελεί και το γενικότερο μακρυνάρι, αλλά μπροστά στο Σωτήρα, κολώνουμε…

  32. Corto said

    29: «που δε θα το λέγαμε ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ -ης»

    Κατά την γνώμη μου: η ώση, της ώσεως

  33. Παύλος said

    Αυτό για τον Κίντο:
    Email addresses of 40 companies for job application in Saudi Arabia. May ALLAH let’s help the needy persons and Allah Pak will help us.
    http://tinyurl.com/jez4cjn

  34. Corto said

    Επίσης: Η πανσιόν της ανάπαυσης παραπέμπει σε θέρετρο.
    Ενώ η οδός Αναπαύσεως παραπέμπει σε φέρετρο.

  35. Avonidas said

    Καλημέρα.
    Θα έλεγα ότι ούτε το «Εφημερίδα» ούτε το «Εφημερίς» είναι εύστοχο, αφού δεν βγαίνει φύλλο κάθε μέρα. Ούτε «περιοδικό» μπορούμε να το πούμε, αφού δεν κυκλοφορεί τακτικά.

    Κατά τη γνώμη μου, ο καταλληλότερος τίτλος για το έντυπο όπου κοινοποιούνται οι νόμοι του κράτους θα ήταν «Το Μαντάτο Ριλό» 😛

  36. Avonidas said

    Και βέβαια, η αλλαγή του τίτλου της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, όσο μικρή και να ήταν, έπρεπε να γίνει με βάση νόμο, ο οποίος και πέρασε από τη Βουλή -ήταν ο νόμος 4368/2016

    Τι τίτλο είχε το ΦΕΚ που δημοσιεύτηκε αυτός ο νόμος; Δεν θα μπορούσε να είναι «Εφημερίς της Κυβερνήσεως», αφού παραβιάζει τον νόμο. Από την άλλη, ο νόμος έχει ισχύ μόνο μετά την δημοσίευσή του στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως». Άρα; Έχουμε πρόβλημα, κύριοι!

  37. Πάνος με πεζά said

    @ 36 : 🙂 Ή όπως λέμε, πέσαμε σε loop(α).

  38. sarant said

    29-33-34: Κυρίως πρέπει να δεις όχι μεμονωμένες λέξεις αλλά σύμπλοκους όρους, ας πούμε Πεδίο του Άρεως.

    35 Μισό, Θεωρείς ότι η «εβδομαδιαία εφημερίδα» είναι οξύμωρο σαν τον γιγαντόσωμο νάνο;

    36 Θα σκεφτούμε ότι όταν μπαίνει ο τίτλος του επίμαχου ΦΕΚ δεν έχει δημοσιευτεί ακόμα ο νόμος.

  39. Γς said

    Κι έπεσα κάποτε πολύ πιτσιρικάς στο λήμμα «Εφήμερα» στον ΗΛΙΟ.
    Τα έντομα, που ζουν μόνο μια μέρα.

    Και αμέσως ετυμολόγησα τις Εφημερίδες, που ζουν μόνο μια μέρα

  40. Avonidas said

    #38. Μισό, Θεωρείς ότι η «εβδομαδιαία εφημερίδα» είναι οξύμωρο σαν τον γιγαντόσωμο νάνο;

    Ούτε ένα αστείο δεν μπορούμε να κάνουμε… 😉

  41. sarant said

    Μας διαβάζουν και μικρά παιδιά όμως 😉

  42. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    ΤΟΙΣ ΟΜΟΓΕΝΕΣΙ ΜΟΥ

    “Η πρώτη εν Κύπρω εκδιδομένη εφημερίς επέπρωτο να ίδη το φως, ότε τα τέκνα της πλουσιωτάτης ταύτης νήσου πρώτην φοράν μετά τον Ευαγόραν δύνανται ν’ αναπνεύσωσιν ελευθέρως. Επέπρωτο να αναπετασθή η αγγλική σημαία, σημαία λαμπρά, έμβλημα έχουσα τον πολιτισμόν και την πρόοδον, και να παρακολουθήση ταύτην η έκδοσις του προαγγελθέντος φύλλου μου, όπερ ό,τι καλόν, ό,τι εκπολιτιστικόν, ό,τι μέγα θα διδάσκη νυν τοις Αναγνώσταις του ελευθέρως.

    Ο τύπος τότε μόνον καθίσταται μοχλός και ελατήριον πολιτισμού, ότε ό,τι χαμερπές, ό,τι δούλον, ό,τι τυραννικόν, ό,τι στάσιμον, πάντα ταύτα τα φάσματα δεν φοβείται, αλλ’ εκπέμπων κατ’ αυτών ως εύστοχον βολήν την χρυσοφαή της αληθείας ακτίνα, ου μόνον αποδιώκει και διαλύει, αλλά και καθίστησιν αυτά αποτρόπαια και ειδεχθή παντί έχοντι καρδίαν και αισθανομένω ότι έστι φως εν τω κόσμω. Υπό αρίστους όθεν οιωνούς άρχομαι της δημοσιεύσεως του πρώτου της Κύπρου φύλλου. Τον δημοσιολογικόν κάλαμόν μου θα οδηγή αεί ελληνική καρδία…”

    https://larnaka.wordpress.com/2009/04/03/129-%E2%80%9C%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82%E2%80%9D-%E2%80%9Ccyprus%E2%80%9D-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%BF-%CF%86%CF%8D%CE%BB%CE%BB%CE%BF-%CE%BA%CF%85%CF%80%CF%81%CE%B9/

  43. Avonidas said

    Μιας και είπαμε πάντως για την «εβδομαδιαία εφημερίδα», με είχε προβληματίσει παλιότερα και η ονομασία της εβδομάδας, σε ιστορικές περιόδους όπου η διάρκειά της άλλαξε. Για παράδειγμα, το Επαναστατικό Ημερολόγιο της Γαλλικής Επανάστασης δεκαδικοποίησε την εβδομάδα και καθιέρωσε περιόδους 10 ημερών. Αυτές ονομάστηκαν πολύ λογικά «δεκάδες» (décades). Στα ελληνικά, όπου έχω δει να αναφέρονται, συνήθως περιγράφονται ως «εβδομάδες των 10 ημερών», κάτι το οξύμωρο, αφού ετυμολογικά η εβδομάδα πρέπει να έχει 7 μέρες. Όμως, η σημασία της λέξης έχει επεκταθεί ώστε να σημαίνει μια υποδιαίρεση του μήνα μεγαλύτερη από την ημέρα.

    Οι Σοβιετικοί επίσης, για κάποιο διάστημα, έφτιαξαν εβδομάδες των 5 ημερών, μετά τις έκαναν 6 και τέλος γύρισαν στην κανονική εβδομάδα. Φαίνεται πως, όσο κι αν το 5 και το 10 είναι «τακτικά» από αριθμητικής απόψεως, το 7 είναι εξαιρετικά βολικό.

    Σε άλλες γλώσσες βέβαια, όπως τα αγγλικά, η λέξη για την εβδομάδα δεν έχει καμιά ετυμολογική σύνδεση με τη διάρκειά της και το πρόβλημα δεν εμφανίζεται. (Αλήθεια, ξέρει κανείς ποια είναι η ετυμολογία του week, για παράδειγμα;)

  44. Saradako Yamamura said

    39,
    Σαν της γαρδένιας τον ανθό…

  45. Γιάννης Ιατρού said

    37: Deadlook, οχι loop 🙂

  46. Κινδυνεύει η Εφημερίς.

  47. Πάνος με πεζά said

    Αν δεν κάνω λάθος, «εφήμερος» δεν είναι ο ημερήσιος, αλλά αυτός που υπάρχει/λειτουργεί κάποια συγκεκριμένη ημέρα. Από εκεί και τα «εφημέριος», «εφημερεύων» κλπ., όχι; Άρα και «εβδομαδιαία εφημερίδα».

    Εντάξει, αν μια εβδομαδιαία εφημερίδα είχε τον τίτλο «Ημερησία», θα ξαναπέφταμε σε loop(α) ! ::)

  48. Γιάννης Ιατρού said

    45: deadlock @Q#$%^ το

  49. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «(Αλήθεια, ξέρει κανείς ποια είναι η ετυμολογία του week, για παράδειγμα;)»
    Εγώ ξέρω. Είναι πολύ απλό indeed…
    Old English wucu, wice, etc., from Proto-Germanic *wikon (cognates: Old Norse vika, Old Frisian wike, Middle Dutch weke, Old High German wecha, German woche), probably originally with the sense of «a turning» or «succession» (compare Gothic wikon «in the course of,» Old Norse vika «sea-mile,» originally «change of oar,» Old English wican «yield, give way»), from PIE root *weik- (4) «to bend, wind» (see vicarious). The vowel sound seems to have been uncertain in Old and Middle English and -e-, -i-, -o-, -u-, -y-, and various diphthongs are attested for it.

    «Meaning primarily ‘change, alteration,’ the word may once have denoted some earlier time division, such as the ‘change of moon, half month,’ … but there is no positive evidence of this» [Buck]. No evidence of a native Germanic week before contact with the Romans. The seven-day week is ancient, probably originating from the 28-day lunar cycle, divisible into four periods of seven day, at the end of each of which the moon enters a new phase. Reinforced during the spread of Christianity by the ancient Jewish seven-day week.

    As a Roman astrological convention it was borrowed by other European peoples; the Germanic tribes substituting their own deities for those of the Romans, without regard to planets. The Coligny calendar suggests a Celtic division of the month into halves; the regular Greek division of the month was into three decades; and the Romans also had a market week of nine days.
    Greek planetary names [for the days of the week] … are attested for the early centuries of our era, but their use was apparently restricted to certain circles; at any rate they never became popular. In Rome, on the other hand, the planetary names became the established popular terms, too strongly intrenched to be displaced by the eccl[esiastical] names, and spreading through most of western Europe. [Carl Darling Buck, «A Dictionary of Selected Synonyms in the Principal Indo-European Languages,» 1949]
    Phrase a week, as in eight days a week recorded by 1540s

  50. Γιάννης Ιατρού said

    49: Ωραλιο.
    ΥΓ: Ελλείψει/απουσία Σμερδαλέου, ο Κίντος ανακηρύσσεται πανηγυρικώς σε νέο Σάθα 🙂

  51. Avonidas said

    #49. Ενδιαφέροντα όλα αυτά.
    Κατά τη γνώμη μου, όσο κι αν η εβδομάδα καθιερώθηκε για θρησκευτικούς λόγους, έχει το βολικό χαρακτηριστικό να δίνει περιόδους 5 *εργάσιμων* ημερών, κι έτσι ο λογιστικός, ας πούμε, χρόνος είναι ήδη δεκαδικοποιημένος. Με 2 ημέρες αργίας (καλά, μιάμιση) ανά εβδομάδα, η κατανομή του εργάσιμου χρόνου δεν είναι ούτε πολύ σπάταλη ούτε πολύ σφιχτή.

  52. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @@36,37,45,48

    θυμίζει λίγο το παλιό καλό ανέκδοτο, με το άκρον άωτον της ταχύτητας: να κλειδώνεις και να προλαβαίνεις να ρίξεις μέσα το κλειδί.

  53. Γς said

    50:

  54. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @52+

    (ολίγον κι από Λούκι Λουκ, που είδα πρόσφατα στην ΕΡΤ2…)

  55. Corto said

    51: Καθιερώθηκε για θρησκευτικούς λόγους ή για αστρονομικούς;

  56. Spiridione said

    Και οι Εφημερίδες του Παναγιώτη Κοδρικά
    http://www.politeianet.gr/books/kodrikas-panagiotis-estia-efimerides-137294

  57. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    50. Θα προτιμούσα «σε νέο Σπάθα»! (να βγαίνει και κανα μεροκαματάκι… :mrgreen: )

  58. Γς said

    52:
    >και να προλαβαίνεις να ρίξεις μέσα το κλειδί.
    και να μην προλάβεις να [τον] βγάλεις έξω

    Να είσαι γυμνός κα να ψάχνεις εσώρουχο στο συρτάρι.
    Και να το κλεινεις με τους μηρούς.
    [Και το συρτάρι να είναι στο ύψος του… 😦 ]
    Παθών

  59. Avonidas said

    #55. Στην αρχαιότητα, η απόσταση ανάμεσα στα 2 δεν ήτανε και μεγάλη. Οι αστρονομικοί κύκλοι υπαγόρευαν το θρησκευτικό εορτολόγιο, και σε μεγάλο βαθμό εξακολουθούν να το υπαγορεύουν και σήμερα.

    Με τη μικρή περιπλοκή ότι θρησκείες που αναπτύχθηκαν στο Βόρειο ημισφαίριο πρέπει να τα βγάλουν πέρα με το αντεστραμμένο ημερολόγιο του Νοτίου ημισφαιρίου…

  60. Corto said

    Σύμπλοκος όρος: τεστ (δοκιμασία) κοπώσεως

  61. Corto said

    59: Σωστά, πολλοί θρησκευτικοί θεσμοί έχουν αστρονομική βάση.
    Πάντως αφού έχουμε μήνα, νομίζω αναγκαστικά θα έχουμε και εβδομάδα (7 ημερών)…

  62. Alexis said

    #0: η δικηγορική πιάτσα ΦΕΚ έλεγε και ΦΕΚ θα συνεχίσει να λέει
    Και όχι μόνο η δικηγορική θα συμπλήρωνα.
    Εξαιρετικά δημοφιλές ακρωνύμιο σε διαδρόμους υπουργείων, δημοσιοϋπαλληλικά γραφεία και γενικά σε ο,τιδήποτε ανήκει ή συναλλάσσεται με το Δημόσιο.

    #35, τέλος: «Ντοβλέτ Χαμπέρ» μήπως; 🙂

  63. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    43 Τις «εβδομάδες δέκα ημερών» τις έχουν πει, πιο ομαλά, «δεκαμερίες» -και αντίστοιχα, πενταμερίες για τις σοβιετικές αντίστοιχες περιόδους.

  64. Corto said

    Κι άλλος σύμπλοκος όρος: πυροσβεστήρας ξηράς κόνεως.

  65. Alexis said

    #64: Ναι αλλά αυτό είναι εξ’ ολοκλήρου καθαρευουσιάνικο, δεν λέμε ποτέ «η κόνη».

  66. Γς said

    65:
    Εντάξει.
    Πυροσβεστήρας ξηράς σκόνεως.

  67. Πάνος με πεζά said

    Δηλαδή τι, υπάρχει και υγρή σκόνη;

  68. Corto said

    Υπάρχουν υγρά σκονάκια (ούζα, τσίπουρα κλπ).

  69. Corto said

    Αυτά που έπαιρνε η Αλεξάνδρα μαζί με τον μπακάλη.

  70. Alexis said

    …και τσιμέντο ταχείας πήξεως
    …σημείο ζέσεως… κ.ά.

  71. Πάνος με πεζά said

    H υγρή «σκόνη» είναι το εκνέφωμα, κοινώς spray…

  72. sarant said

    Μήπως τα δισύλλαβα είναι πιο ανθεκτικά στη διατήρηση της γενικής σε -εως;

  73. Πέπε said

    @16, 19 (ςέμμα):

    Το στίγμα είναι μια καλλιγραφία για το σ+τ. Ξεκινώντας από ένα κανονικό σίγμα κι ένα κανονικό ταυ κολλημένα, σιγά σιγά εξελίχθηκε προς διάφορες κατευθύνσεις, με τελευταία, πριν πάψει εντελώς να χρησιμοποιείται, αυτήν που μοιάζει αρκετά με τελικό ς.

    Κάποια από τις καλλιγραφικές μορφές που έλαβε έμοιαζε με καλλιγραφημένο λατινικό F, και κατ’ επέκταση με δίγαμμα. Έτσι δημιουργήθηκε ένας συσχετισμός ανάμεσα στο δίγαμμα και το στίγμα. Το δίγαμμα (σε πολύ αρχαιότερες βέβαια εποχές – το στίγμα είναι βυζαντινό ή της Τουρκοκρατίας, ενώ το δίγαμμα της βαθειάς αρχαιότητας) ήταν το έκτο γράμμα του αλφαβήτου, μετά το Ε, όπως και στα λατινικά.

    Στην ελληνική αρίθμηση το δίγαμμα ήταν το 6. Με τη σύμπτωση μεταξύ των δύο καλλιγραφιών, του στ και του λατινικού F, το σύμβολο για το 6 άρχισε να διαβάζεται ως στίγμα, και όταν το ίδιο το στίγμα έπαψε να χρησιμοποιείται στη γραφή, αντικαταστάθηκε και ως αριθμητικό από το ΣΤ.

    Ακόμη και σήμερα, κάποιες φορές, σπάνια βέβαια, θα δούμε «κεφάλαιο ς’» αντί του συνηθέστερου «στ’», που ωστόσο είναι (το στ) εντελώς αδικαιολόγητο και βασισμένο σε μια παρανάγνωση.

  74. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Στα «Σχετικά» που αναδύονται κάτω από το σημερινό σου άρθρο, υπάρχει και το «Ένα κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι και η εκστρατεία του ενάντια στον αυριανισμό». Πώς συνδυάζονται αυτά τα δυό και τί μου θύμισες; Τον καιρό της πασοκικής παντοδυναμίας, τότε που το ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα (και την αισθητική) του χώρου το έδινε εκείνος ο έντυπος βόθρος, η «Αυριανή», κάποιοι μετριοπαθείς πασόκοι φίλοι προσπαθούσαν να αποστασιοποιηθούν από αυτήν την δυσωδία- τάχα μου ότι η «Αυριανή» δεν εξέφραζε το κυβερνητικό ήθος. Οι από την άλλη μεριά φίλοι, όμως, τους προσγείωναν στην -πασοκική- πραγματικότητα, ονομάζοντας περιπαιχτικά την Αυριανή (τους), «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως»…

  75. Πάνος με πεζά said

    @ 70 : Όχι, στα τεχνικά έχουμε δημοτικίσει αρκετά : χάλυβας θερμής έλασης, συστολή ξήρανσης, έλεγχος διάτρησης, όριο θραύσης, συντελεστής ολίσθησης κλπ.

  76. Αυτό πώς και δεν το’βαλε κανείς ακόμα;

    Είναι ευχάριστο το ότι επιτέλους δείχνουν δείγματα εκνευρισμού τόσοι και τόσοοι «διανοητές» που επί 6 χρόνια προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν τρέχει και τίποτα το σοβαρό, να είμαστε ψύχραιμοι, αισιόδοξοι, να δουλέψουμε σκληρά και όλα θα περάσουν. Βέβαια είναι κομματάκι γελοίοι οι λόγοι εκνευρισμού τους, αλλά τέλος πάντων, μην περιμένουμε και θαύματα.

    @72: Πλύση και κλήση έχουν ομαλότατη γενική σε -ης πάντως, όχι;

  77. Corto said

    72: Για παράδειγμα μια έκφραση με δισύλλαβο που παραμένει διαδεδομένη είναι «εκτός σχεδίου πόλεως».

  78. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    76. «Αυτό πώς και δεν το’βαλε κανείς ακόμα;»

    Eπειδή το γράφει ο Νικ στο άρθρο, μήπως; 😆 (απ’τα χαρακώματα του Στέλιογκραντ γράφεις ρε; 🙂 )

  79. Πάνος με πεζά said

    Χμμμ…Ξέρω γω; Ακόμα και «Όριο απαλλοτρίωσης» γράφουμε πλέον…
    Αλλά κι αυτός εδώ (καταλάβατε ποιος), αν και μας φόρεσε τις ψιλές και τις δασείες, αλλά στο «Ανάπτυξης» κόλωσε…

  80. Πέπε said

    #76:

    Έχουν γκρεμίσει κι άλλα, αλλά αυτό πραγματικά είναι το σημαντικότερο. Μ’ ό,τι άλλο είχαν γκρεμίσει, διατηρούσα ακόμη ελπίδες ότι δε θα γκρεμίσουν το σύμπαν, θ’ αφήσουν τουλάχιστον μερικά πράγματα όρθια. Αλλά δε φτάνει που δε σεβάστηκαν τόσα και τόσα, τώρα μας θίγουν και την εφημερί μας; Ε, πέσαν οι μάσκες. Είμαι πεπεισμένος ότι είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν τίποτε όρθιο.

  81. Spiridione said

    Η Εφημερίς που εκδιδόταν στη Βιέννη είναι ψηφιοποιημένη από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας
    http://anno.onb.ac.at/cgi-content/anno?aid=eph
    Εδώ είναι το πρώτο φύλλο
    http://anno.onb.ac.at/cgi-content/annoshow?call=eph|17901231|1|33.0|0
    Προσπαθούσα να δω πού γράφει «Εφημερίς», το γράφει στον πάπυρο που κρατά το αγγελάκι.
    Είχε και μικρές αγγελίες κια συνοικέσια, όπως εδώ:
    Ένας νέος, κουτζός μεν ολίγον, αλλά πολλά πλούσιος, έχωντας σκοπόν να υπανδρευθή, ζητεί γυναίκα με τουλάχιστον 10 χιλ. αλλέως μην αποβλέπων μήτε εις την σωματικήν της ωραιότητα, μήτε εις τα ήθη· όθεν όποια αγαπήση να συζευχθή μετ’ αυτού ας γράψει προς ημάς, φανερώνουσα το όνομά της, την ηλικίαν και τον τόπον,
    εις τον οποίον ευρίσκεται. (19 Μαΐου 1797).
    http://anno.onb.ac.at/cgi-content/anno?aid=eph&datum=17970519&seite=16&zoom=33

  82. @78: Ωχ, ούτε που το’χα προσέξει 😀

    Δεν πειράζει όμως, είναι αλλιώς να το βλέπεις και γραμμένο από την ίδια, εεε;; εεε;;; 😀

  83. sarant said

    74 Έχει πολύ ενδιαφέρον αυτό το κείμενο, αλλά ειλικρινά δεν ξέρω με ποιο κριτήριο η WordPress το θεωρεί σχετικό -ούτε παρόμοια tag δεν έχουν.

    76 Δεν έβρισκα την εικόνα από το ποστ της Ταχιάου, γι’ αυτό. Μπράβο που τόβαλες.

    76-77 Ναι, σχεδίου πόλεως. Μιλάμε πάντα για σύμπλοκους όρους.

    81 Πολύ ωραίο αυτό με τον ολίγον κουτσό -πού το βρήκες;!

  84. Spiridione said

    83.
    http://repository.kallipos.gr/bitstream/11419/3333/1/02_chapter_10.pdf

  85. Πάνος με πεζά said

    Και φυσικά το υβρίδιο «πάσης φύσης»…

  86. Κώστας said

    Μαλλιαροι και καθαρευουσιανοι, δημοτικιστές και γλωσσαμύντορες, μας τα έχετε γενικώς πρηξει. Από τα νιάτα μου ως τα σχεδόν γεράματα έχω βαρεθεί να μαθαίνω νέα ορθογραφία, νέους τύπους λεξεων και νέο συντακτικό.

    Επιπλέον υφίσταμαι και την ιδεοληψία ορισμένων δημοτικιστών ότι τάχατες αυτοί και μόνο είναι γνώστες της απόλυτης αλήθειας και συνάμα προοδευτικοί και δημοκράτες, ήγουν, τουτέστιν, δηλαδή, εν άλλοις λόγοις, ήτοι: αριστεροί.

    Κατά κανόνα χρησιμοποιώ τη δημοτική, χωρίς να αποκλειω και τύπους της καθαρεύουσας, αρκεί να νιώθω ότι με καταλαβαίνουν όσοι με ακούνε ή με διαβάζουν.

    Υ.Γ: μερικούς τόνους τους έφαγε το tablet.

  87. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @76 και 82,

    από την καταληκτική κι εξώφθαλμη εντός παρενθέσεως ανοησία της, στο σχόλιό της μ’ ενοχλεί πολύ περισσότερο το «χρησιμοποιούνταν», για υποκείμενο στον ενικό, όταν ωραιότατα θα μπορούσε να είχε πει «χρησιμοποιόταν» ή «χρησιμοποιείτο».
    Η δημοσιογράφος!

    (Αλλά το θέμα, μου φαίνεται, το έχουμε κουβεντιάσει εδώ και άλλοτε…)

  88. Γιάννης Ιατρού said

    83β Νίκο, θα το πήρε το ΠΟΤΑΜΙ ….

  89. cronopiusa said

  90. sarant said

    84 Α, ωραίο άρθρο

    87 Το κακό είναι ότι αυτό το -νταν στον ενικό το προτείνουν αρκετοί.

  91. Γς said

    88:
    Ο Έβρος

  92. 56 Μπράβο, ο Κοδρικάς – αυτό όμως είναι ημερολόγιο.

  93. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    90 β. Τι αρκετοί; Μόνο; Εγώ γιατι θυμάμαι ότι παλιότερα η Μαρία έγραψε ότι αυτός είναι ο σωστός (γραμματικά) τύπος. -νταν στον ενικό δηλαδή. (κι ό,τι γραφει η Μαρία είναι γκαραντί!) …εκτός αν θυμάμαι τόσο λάθος.

  94. spatholouro said

    86
    «Επιπλέον υφίσταμαι και την ιδεοληψία ορισμένων δημοτικιστών ότι τάχατες αυτοί και μόνο είναι γνώστες της απόλυτης αλήθειας και συνάμα προοδευτικοί και δημοκράτες, ήγουν, τουτέστιν, δηλαδή, εν άλλοις λόγοις, ήτοι: αριστεροί.»

    Γεια στο στόμα σου αγαπητέ!

    Σήμερα μάλιστα πληροφορήθηκα από το κείμενο του Νίκου ότι η καλοπιστία λημεριάζει μόνο στην από δώθε δημοτικιστική μεριά. Αμ πώς!

  95. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Είχαμε υφυπουργό «παρά τω πρωθυπουργώ», με δοτική, αλλά ήδη ο Σίμος Κεδίκογλου, στην κυβέρνηση Σαμαρά το 2012, ήταν «υφυπουργός στον πρωθυπουργό», με αιτιατική.

    Σκέψου, ὅμως. Ὁ ὑπουργὸς παρὰ τῷ πρωθυπουργῷ θεσπίστηκε στὴ δεύτερη τετραετία τοῦ ΠΑΣΟΚ, ἐποχὴ ποὺ εἶχε ἤδη θεσπιστεῖ ἡ δημοτική, ποὺ ἀποκαθηλώνονταν οἱ καθαρευουσιάνικες ἐπιγραφές, ποὺ ποὺ πού…

  96. 90β, 93… κι εγώ έτσι το λέω (και το γράφω) πάντως.

  97. sarant said

    93 Eίναι η κατεξοχήν ακαταστάλαχτη περίπτωση.

    94 Ναι, νομίζω ότι η κριτική π.χ. της Εστίας, είναι κακόπιστη. Είναι το ίδιο όπως να έλεγε κάποιος αντίπαλος του συμφώνου συμβίωσης «Ναι, αλλά δεν καθιερώνετε τον γάμο ομοφύλων»

  98. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    96. Εσύ, δεν κάνεις κανα ρηφρές στο δυτάδικο; Τον έχω βαρεθεί το σαραντάκο… 🙂

  99. Γιάννης Ιατρού said

    91: Σωστός, ΕΒΡΟΣ. Μέχρι το Σουφλί είχε φτάσει (αλλά τελικά δεν βγήκε…)
    16/09/2015, Νέα για το Ποτάμι …Διήμερη περιοδεία στη Θράκη πραγματοποίησε η υποψήφια βουλευτής στην Α’ Θεσσαλονίκης Χριστίνα Ταχιάου. Από το Σουφλί μέχρι την Κομοτηνή…

    Ζήσαμε μεγάλες στιγμές το Οκτ. του 2015, όταν πήγε να στοιχειοθετήσει το ότι τα 5500 χιλιάρικα που έπερνε ήταν λίγα λεφτά και δεν την έβγαζε!

    Άπονη η βουλευτική ζωή 🙂

  100. Γς said

    99:
    Εδώ λέει τον πόνο της
    http://www.iefimerida.gr/news/229570/i-hristina-tahiaoy-potami-exomologeitai-posa-epairna-os-voyleytis

  101. ΚΩΣΤΑΣ said

    94

    Χαίρομαι που συμφωνείς μαζί μου.

    Πολλοί χρησιμοποιούν δήθεν πλέρια δημοτική όχι γιατί έτσι νιώθουν ότι εκφράζονται καλύτερα, αλλά για να δώσουν πολιτικό και ιδεολογικό στίγμα. Σε αυτούς αναφέρομαι. Εμάς, αν μας ξεφύγει κανένας καθαρευουσιάνικος τύπος μας θεωρούν αυτομάτως εκπροσώπους του ερέβους και του σκότους, της οπισθοδρόμησης και της συντήρησης.

    Δυστυχώς ο πολιτιστικός μας πλούτος, η λογοτεχνία, η ποίηση κλπ είναι γραμμένα σε όλες τις μορφές της γλώσσας μας. Πώς θα τα απολαύσουμε και θα τα διασώσουμε αυτά, αν εξοβελίσουμε το παρελθόν μας;

  102. sarant said

    98 Πες του τα!

  103. Γιάννης Ιατρού said

    101: Κι αυτό, μια πικρή αλήθεια είναι.
    Να λυπάστε το έθνος που είναι χωρισμένο σε κομμάτια, και που κάθε κομμάτι θεωρεί τον εαυτό του έθνος

  104. BLOG_OTI_NANAI said

    Τα πιο δύσκολα στο διάβασμα ήταν τα βιβλία του 17ου-18ου αιώνα με τις καλλιγραφικές γραμματοσειρές. Είχα δώσει 200€ για τρεις τόμους περίπου 1.900 σελίδες με το ελληνικό κείμενο της έκδοσης του Μίλια, που είχε επιμεληθεί το ελληνικό κείμενο των «Sacrorum conciliorum». Το υπόμνημα είχε 32 συνολικά καταχωρήσεις με διάφορες γραφές που έπρεπε να εξοικειωθεί ο αναγνώστης για να μπορέσει να διαβάσει.
    Το παρακάτω δεν είναι ενιαίο κείμενο αλλά μερικές επιλεγμένες εύκολες και δύσκολες λέξεις από το κείμενο αυτό:

  105. ΣΠ said

    Σύμπλοκος όρος: περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.

  106. Πάνος με πεζά said

    @101 : «Στις σκοτεινές επιδίωξες της συνειδητά ασυνείδητης ολιγαρχίας»…

  107. gpoint said

    Από την ανακοίνση της Θ4, αφιερωμένο στον π2

    Ο κόσμος του Π.Α.Ο.Κ πρέπει να είναι περήφανος για όσα διαδραματίστηκαν στον ημιτελικό του κυπέλλου με τον Ολυμπιακό. Το χτύπημα που δεν μπόρεσε να κάνει η πολιτεία στην εγκληματική οργάνωση, που δεν περιορίζεται στο χώρο του ποδοσφαίρου και λυμαίνεται τόσα χρόνια τη χώρα το κάναμε εμείς. Δε μιλάμε για τα δεκάδες εκατομμύρια που έχασαν με τη διακοπή του αγώνα (τα οποία πιθανότατα θα χρηματοδοτούσαν το εμπόριο ηρωίνης και άλλες παράνομες δραστηριότητες) αλλά κυρίως γιατί πυροδοτήσαμε τις εξελίξεις εναντίον τους. Ο Π.Α.Ο.Κ πλέον είναι σε ανοιχτό πόλεμο με τη μαφία και τα όργανα της.

    Δεν τρέφουμε αυταπάτες ξέρουμε ότι η εγκληματική οργάνωση του Βαγγέλη Μαρινάκη έχει διασυνδέσεις παντού, στην αστυνομία, την πολιτική, τη δημοσιογραφία, τη δικαιοσύνη, την ΕΠΟ κλπ. Επίσης ξέρουμε ότι το σύστημα αυτό είναι παντοδύναμο και θα κάνει τα πάντα για να επιβιώσει, χρέος όμως του Σαββίδη και της πολιτείας είναι να τελειώσουν αυτό που ξεκινήσαμε.

    Απαιτούμε λοιπόν να παρέμβει ο εισαγγελέας, να αρθεί το τηλεφωνικό απόρρητο του διαιτητή και της διοίκησης του ολυμπιακού και να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες με τις αρχές τις Μαλαισίας έτσι ώστε να εντοπιστεί η προέλευση των 13 εκατομμυρίων ευρώ που στοιχηματίστηκαν στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Εάν διαπιστωθεί προσπάθεια χειραγώγησης του αποτελέσματος, να αποκλειστεί ο ολυμπιακός από τη διοργάνωση του κυπέλλου και να υποβιβαστεί στη Football League, έτσι ώστε να γιορτάσει ο Π.Α.Ο.Κ τα 90 χρόνια του με τη διεκδίκηση ενός τίτλου και όχι με τη ματαίωση ενός θεσμού.

    Φανταζόμαστε πως η κυβέρνηση και ο Κοντονής αντιλήφθηκαν επιτέλους ποιοι είναι οι ηθικοί αυτουργοί που ευθύνονται για τα κρούσματα βίας στο ποδόσφαιρο και θα αποσύρουν το απαράδεκτο νομοσχέδιο για τους συνδέσμους.

  108. gpoint said

    Επ’ ευκαιρία ν’ αγιάσει το στόμα του Παπαθανασάκη που με τις φράσεις Είσαι μ@λάκας, Λες μ@λακίες και αγγλιστί Shut up you asshole έβαλε στη θέση του τον γραφικό γεροξεμωραμένο που εκπροσωπεί τον ΟΣΦΠ επειδή ο γιος του είναι υψηλόβαθμο στέλεχοςτης Φίφα και που λοιδώρησε δημόσια τον Κοντωνή λέγοντας και πως θα γίνει το κύπελλο κι ο κοντωνής θα δώσει το εναρκτήιο λάκτισμα ! Τέτοιο θράσος !!

  109. Ήταν και «ο Ρωμηός,
    εφημερίς
    που την γράφει ο Σουρεαλιστικά επίκαιρος πάντα στιχοπλόκος με την αστείρευτη έμπνευση.»

  110. …η δικηγορική πιάτσα ΦΕΚ έλεγε και ΦΕΚ θα συνεχίσει να λέει…

    ΦΕΚ, όπως ΦΕισμπουΚ:
    Δημοσιεύθηκε στο ΦΕισμπουΚ
    (άρα έγκυρο!)

  111. ΣΠ said

    44

  112. …αντικείμενο κριτικής,…«Εφημερίδα της Κυβερνήσεως»…είναι ένα υβρίδιο δημοτικής και καθαρεύουσας,…θα έπρεπε…να γίνει «Εφημερίδα της Κυβέρνησης»…

    Συνοπτικά:
    Αλλάζοντας μόνο το Εφημερίς σε Εφημερίδα
    σερβίρισε μισή μερίδα.

  113. Ανδρέας said

    73 Πέπε
    »Το στίγμα είναι μια καλλιγραφία για το σ+τ. Ξεκινώντας από ένα κανονικό σίγμα κι ένα κανονικό ταυ κολλημένα, σιγά σιγά εξελίχθηκε προς διάφορες κατευθύνσεις, με τελευταία, πριν πάψει εντελώς να χρησιμοποιείται, αυτήν που μοιάζει αρκετά με τελικό ς.

    Κάποια από τις καλλιγραφικές μορφές που έλαβε έμοιαζε με καλλιγραφημένο λατινικό F,»

    ποια εποχή το στίγμα έμοιαζε με δίγαμμα;
    Έχω δει σε βιβλία του 19ου-20ου αιώνα ένα τυπογραφικό στοιχείο που μοιάζει με f να χρησιμοποιείται ως s σε κείμενα αγγλικής γλώσσας. Στην ελληνική πότε χρησιμοποιήθηκε;

    Γς έχει και το ου το κερατούκλικο που μοιάζει με το σήμα του ταύρου.

  114. Πάνος με πεζά said

    @ 107 : «.. ξέρουμε ότι η εγκληματική οργάνωση του Βαγγέλη Μαρινάκη έχει διασυνδέσεις παντού, στην αστυνομία, την πολιτική, τη δημοσιογραφία, τη δικαιοσύνη, την ΕΠΟ κλπ….»
    Ρώσ… εεε, μεταναστευτική μαφία θυμίζει ! 🙂

    Κουράγιο, θα τον «φύγουμε» τον Μαρινάκη. Μετά δε, ψιθυρίζεται ότι το Γαύρο θα τον πάρουν οι Κινεζοκόσκοι… Θα γεμίζει το γήπεδο κινεζάκια, από το λιμάνι στην κερκίδα, θα γεμίσει και η επιθετική γραμμή κιτρινιάρηδες ! Ξέρει τι κάνει ο Χοντρός, ξημεροβραδιάζεται στο Δημαρχείο (!!!) για να ετοιμασει το μέλλον !

    Από την άλλη ο δικός μας, που θέλει να φτιάξει γήπεδο αλλά του λείπουν 99 ευρώ να κλείσει κατοστάρικο, αν πρόσεξες, πολύ διακριτικά και αθόρυβα «έκαψε» το αυτοκίνητο του παρατηρητή Κύρκου, προχτές στα Γιάννενα, για να μείνει πιστός σε προηγούμενη δήλωση του στο ημίχρονο του ντέρμπι, και να αποδείξει ότι τα «καθαρά χέρια» στο ελληνικό ποδόσφαιρο, έρχονται…

  115. ΚΩΣΤΑΣ said

    106

    Ο.Κ.

    Μπορεί να το είχα ξαναδεί, δεν το θυμόμουν, γέλασα με την καρδιά μου!

  116. Γς said

    113:

    >Γς έχει και το ου το κερατούκλικο που μοιάζει με το σήμα του ταύρου.

  117. ΚΩΣΤΑΣ said

    103

    ευχαριστώ, συμφωνώ.

  118. #2, #10: Λεχία η Πολωνία, από τον Λεχ, το μυθικό γενάρχη των Πολωνών, αδελφό του Τσεχ (γενάρχης των Τσέχων αυτός) και του Ρους (γενάρχης του… ξανθού γένους ετούτος): https://en.wikipedia.org/wiki/Lech,_Czech,_and_Rus

    Στην πραγματικότητα, προέρχεται από το όνομα της φυλής των Λεουντζιάνιε (Lędzianie, https://en.wikipedia.org/wiki/Lendians ), ενώ το Πολωνία προέρχεται από το όνομα της φυλής των Πολάνιε (Polanie, https://en.wikipedia.org/wiki/Polans_(western) ).

    Οι ίδιοι οι Πολωνοί δεν πολυχρησιμοποιούν πια τον τύπο αυτόν (Lechia), ούτε τον εκλατινισμένο τύπο Πολόνια (Polonia), αλλά προτιμούν το Πόλσκα (Polska), πλην όμως οι τύποι βρίσκονται σε χρήσι όπου περισσεύει η πατριωτική (λέγε με εθνικιστική) ρητορική, κάτι σαν το δικό μας Ελλάς (αντί Ελλάδα) ή το Γιαπωνέζικο Νιππόν (αντί Νιχόν).

    Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένας υπερσυντηρητικός ιστότοπος lechia.org (κάνετε κλικ με δική σας ευθύνη), μάλλον της ομώνυμης οργάνωσης, που έχει τέσσερις αρχές: θρησκεία, πατρίδα, επιστήμη, φιλία (τα συμπεράσματα δικά σας). Σ’ αυτόν, με τα λίγα Πολωνικά μου, διαβάζω ότι (φοιτητικές;) οργανώσεις με τις επωνυμίες Magna Polonia και Lechia, προφανώς με πατριωτικές/ εθνικιστικές αναφορές, είχαν ιδρυθεί στο (κατά βάσι Γερμανοκρατούμενο) Πόζναν ήδη από το 1920 (http://www.lechia.org/podstawy/ruch-korporacyjny/). Ο ίδιος θυμάμαι το 2007 να έχω δει με τα μάτια μου αφισάκι του συλλόγου Magna Polonia στο Πανεπιστήμιο του Πόζναν, αλλά ο Πολωνός με τον οποίο ήμουνα μαζί δεν ήθελε να μιλάμε για βλακείες.

    Λεχ, επίσης, είναι μια (καλή για εμπορική) λάγκερ: https://en.wikipedia.org/wiki/Lech_Browary_Wielkopolski .

    Ακόμα, στην Αγγλόφωνη Βικιπαίδεια βρίσκω ότι ανάμεσα στα άλλα Λεχ ήταν το όνομα του πρώτου Πολωνικού ζέππελιν: https://en.wikipedia.org/wiki/Lech .

    Οι Τούρκοι χρησιμοποιούν πλέον κυρίως το Polonya, αλλά παραλλαγές του Λεχιστάν υπάρχουν σε διάφορες γλώσσες: https://en.wikipedia.org/wiki/Lechia . Είναι χαρακτηριστικό, άλλωστε, ότι η Πύλη (μάλλον για να μπαίνει στο μάτι του Τσάρου) δεν αναγνώρισε ποτέ τη διαίρεσι της Πολωνίας και διατηρούσε θέσι για τον πρέσβη της. Κάθε χρόνο, στην ετήσια ακρόασι των πρεσβευτών από το σουλτάνο, ένα αξιωματούχος προσκαλούσε τον κάθε πρέσβη να παρουσιασθεί για ακρόασι. Προσκαλούνταν, λοιπόν, ο εξοχώτατος πρέσβης του Λεχιστάν κι αμέσως μετά ένας δεύτερος Τούρκος αξιωματούχος απολογούνταν «για την προσωρινή μη διαθεσιμότητα» του πρέσβη, προκαλώντας μουρμουρητά στους διπλωμάτες.

    Τέλος, το Γρόδνο ίσως να είναι αυτή η πόλι της Λευκορωσσίας: https://en.wikipedia.org/wiki/Grodno .

  119. Γς said

    118:

    Κι ο Lech Wałęsa

  120. #119: Αυτός είναι ο μυθικός εθνάρχης των αντικομμουνιστών Αλληλέγγυων Πολωνών…

  121. Γς said

    120:
    😉

  122. Παραδοσιακά Λεχ και Λεχιστάν στα τούρκικα, αλλά και Πολονέζκιοϊ: https://en.wikipedia.org/wiki/Polonezk%C3%B6y

  123. Γς said

    Πολονέζκιοϊ στην Τουρκία, που το είχε επισκεφτεί κι ο Lech Wałęsa το 1994.
    [Μιας και τον αναφέραμε, #119]

  124. Πάνος με πεζά said

    Ελλάδα είναι η χώρα όπου μπορείς να δεις να γίνονται τα πάντα…
    http://www.topontiki.gr/sites/default/files/styles/default/public/666699999.jpg?itok=7edTgCbP

  125. Γς said

    124:

    Αλλα και 30 ευρώ για το νεκροταφείο της Μεταμόρφωσης

  126. Πάνος με πεζά said

    Και για να ξεκινάνε στις 3 το ξημέρωμα, βάλε καμιά 500αριά χιλιόμετρα μακριά…

  127. Πάνος με πεζά said

    @ 119 : Ρε πώς γέρασε ο Λεχ… Πού τότε που φωνάζαμε «Λέσα για λέσα, να’ μουνα Βαλέσα…».

  128. Ανδρέας said

    συμπληρωματικά στο 113
    εκεί φαίνεται το s που μοιάζει με το f

  129. 127, Πάνο με πεζά

    ο εικονιζόμενος δεν είναι ο Βαλέσα, μάλλον από κάποια μεταγενέστερη σχετική ταινία είναι

    (επιπλέον, απ’ όσο ξέρω, δεν υπάρχουν έγχρωμες φωτογραφίες του από εκείνη την εποχή

  130. ἂς ἐλπίσουμε ὅτι ἡ ἀλλαγὴ αὐτὴ θὰ εἶναι προσωρινὴ καὶ σύντομα θὰ ἐπανέλθῃ ὁ ἱστορικὸς τίτλος. οἱ πιὸ αἰσιόδοξοι ὰς ἐλπίσουμε ὅτι κάποτε θὰ ξαναγράφεται ὅλο τὸ ἔντυπο στὴν καθαρεύουσα, αὐτὴ ποὺ κατήργησε ὁ γαλάζιος Σύριζα(=ΝΔ)

  131. 127, 129

    Κρίνοντας από τη μυτόγκα και τα μαγουλάκια μάλλον είναι αυτός https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Wi%C4%99ckiewicz

    Από τη ταινία του Βάιντα, του 2013, «Βαλέσα, ο άνθρωπος της ελπίδας»

    http://www.imdb.com/media/rm1341192960/nm0927240?ref_=nmmi_mi_all_pos_1

  132. πάντως ἐγὼ τὴν Πολωνία ὄχι λίγες φορὲς τὴν λέγω Λεχία

  133. sarant said

    112: 😉

    118 Πολύ ενδιαφέρον σχόλιο!

  134. #104 λατρεύω αὐτὲς τὶς παλιὲς γραμματοσειρές!

    κάτι ἡμισχετικὸ μὲ αὐτές: http://www.symbole.gr/component/content/article/146-chrphi/967-augkan

  135. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    97. Τὸ ὅτι διαφωνεῖ κάποιος μὲ μιὰ ἀλλαγὴ δὲ σημαίνει ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ διακρίνει τὴν ἀνακολουθία ἢ τὴν κοροϊδία πρὸς αὐτὸν ποὺ θέλει τὴν άλλαγή. Συνειρμικὰ μοῦ ἦλθε στὸ νοῦ ὁ πρῶτος ἐκλογικὸς νόμος ποὺ θέσπισε τὸ ΠΑΣΟΚ. Ἂν θυμᾶστε τὸν εἶχε ὀνομάσει «ἁπλὴ ἀναλογική», παρ’ὅλο ποὺ ἦταν πλειοψηφικότερος τοῦ προηγουμένου. Κι ἄκουγες ὅλα τὰ δελτία εἰδήσεων νὰ λένε «γιὰ πρώτη φορὰ καθιερώνεται στὴ χώρα μας ἡ ἁπλὴ ἀναλογική», κάτι βεβαίως ἀνιστόρητο γιατὶ προχουντικὰ εἶχε ἰσχύσει σὲ κάποιες ἐκλογικὲς ἀναμετρήσεις ἡ ἁπλὴ ἀναλογική. Ἂν τώρα κάποιος δὲν ἤθελε τὴν ἁπλὴ ἀναλογική, θὰ ἔκανε κακόπιστη κριτικὴ ἂν ἔλεγε ὅτι ὁ συγκεκριμένος ἐκλογικὸς νόμος δὲν εἶχε καμία σχέση μὲ τὴν ἁπλὴ ἀναλογικὴ ἦταν κι ὅτι ἡ κυβέρνηση κορόιδευε τὸν κόσμο;

  136. Γιάννης Ιατρού said

    128: εκεί φαίνεται το s που μοιάζει με το f

    Στα γερμανικά έχουμε το ß (ακόμα, γιατί με την τελευταία αναθεώρηση της ορθογραφίας τους το περιορίσανε πολύ) που ισοδυναμεί με δύο s (ss δηλ.), στο τέλος μιας λέξεως (όχι περιοριστικά, κι αλλού)

  137. Avonidas said

    #118. Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένας υπερσυντηρητικός ιστότοπος lechia.org (κάνετε κλικ με δική σας ευθύνη), μάλλον της ομώνυμης οργάνωσης, που έχει τέσσερις αρχές: θρησκεία, πατρίδα, επιστήμη, φιλία (τα συμπεράσματα δικά σας)

    Το συμπέρασμά μου είναι ότι ως άθεος μετανάστης επιστήμονας, αρχίζω σιγά σιγά να νιώθω ένα κύμα φιλίας να ‘ρχεται κατά πάνω μου 😐

    …Homo Homini Lupus :-/

  138. Γς said

    136:

  139. Μαρία said

    93
    Φυσικά, έτσι το λέμε κι έτσι το γράφουμε κι έτσι το δίνει και το υπόδειγμα του ΛΚΝ.
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/rimatiko/r109.html
    Είχα συναντήσει κάτι μυστήριους παλιά που υποστήριζαν οτι πρέπει να λέμε ήτο, για να το διακρίνουμε απ’ το ήταν.

  140. #133 Τζένκι (φχαριστώ στα Λεχικά 🙂 )

    #137 λολ!!!

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    112.Αλλάζοντας μόνο το Εφημερίς σε Εφημερίδα
    σερβίρισε μισή μερίδα. 🙂
    «ελλειπή» μερίδα! (επειδή αυτό είχα σκεφτεί από τον τίτλο του νήματος ακόμη)

  142. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    130>>…ὰς ἐλπίσουμε ὅτι κάποτε θὰ ξαναγράφεται ὅλο τὸ ἔντυπο στὴν καθαρεύουσα,
    ελπίζω να μην ελπίζετε και δίγλωσση… 🙂 😦

  143. #142 ὦ ἐσεῖς κόψατε τὴν ΕΦΗΜΡΙΔΑ, τὴν κάνατε ΕΦΗ καὶ ξελασπώσατε! 🙂

    δὲν μπορῶ νὰ θυμηθῶ σὲ ποιό μυθιστόρημα πρωτοδιάβασα γιὰ τὴν ὁμοιότητα s καὶ f. στὸ «Σπίτι ἀπὸ Φύλλα» ἴσως.

  144. #143 μὰ τὰ παροράματα νὰ ἐμφανίζωνται ἐκεῖ ἀκριβῶς ποὺ δὲν πρέπει! τί κατάρα! ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

  145. Alexis said

    Σε εκκλησιαστικά συμφραζόμενα, π.χ. Ναός Αναστάσεως του Σωτήρος.

    Σε ονομασίες δρόμων, π.χ. οδός Κωνσταντινουπόλεως.

    Σε τυποποιημένες καθαρευουσιάνικες εκφράσεις. π.χ. μετ’ επιτάσεως, μέχρι(ς) αποδείξεως του εναντίου.

  146. nestanaios said

    Λάθος ήταν τότε. Λάθος είναι και τώρα.

    Το θέμα είναι «εφημεριδ».
    Η πτωτική κατάληξη τότε ήταν «ς» και έφευγε το «δ» προ του «ς» και είχαμε «εφημερις».
    Τώρα είναι κάπως καλλίτερα. Η πτωτική κατάληξη είναι «α» και έχουμε εφημερίδα.
    Όλα αυτά γίνονται στην ονομαστική ενική. Στην παλαιά περίπτωση ξεχνούσαμε ότι το θέμα
    φέρει ένα «δ» και χάναμε την ετυμολογία. Στη νέα περίπτωση η ονομαστική με την αιτιατική ταυτίζονται
    και αυτό επιφέρει σύγχυση στο λόγο.

    Το σωστό είναι «εφημεριζ». Το «δ» παραμένει μέσα στο «ζ» και διαφοροποιείται η ονομαστική της αιτιατικής.

  147. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σύμπλοκα που ξέμειναν σε -εως και -ιδος
    -πρώτης τάξεως νήμα
    -μέχρι τελικής πτώσεως/ τελευταίας ρανίδος
    -γραφείο ευρέσεως εργασίας
    -ο Ναός της Αναστάσεως/το Σπήλαιο της Αποκαλύψεως
    -το πυρ της Κολάσεως
    -Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος

    Φ.Ε.Κ. & Τέχνη (FEK & ART)
    http://www.ert.gr/f-e-k-techni-fek-art-ikastiki-ekthesi-sto-ethniko-tipografio/

  148. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    143,144 🙂

    147α και
    προ εκπλήξεως
    μετά λόγου γνώσεως
    εξ αντανακλάσεως
    εκ πεποιθήσεως

  149. Μαρία said

    147
    Μ. Σετάτος, Φαινομενολογία της καθαρεύουσας, Επιστ. Επετηρίδα της Φιλ. Σχολής του ΑΠΘ, 1973
    http://epet.nlg.gr/all1.asp?id=1181&pg=0

  150. Κατά μίμηση των χειρογράφων, οι πρώτοι τυπογράφοι που τύπωσαν ελληνικά κείμενα χρησιμοποιούσαν πάμπολλες καλλιγραφικές ενώσεις γραμμάτων, με αποτέλεσμα να χρειάζονται γνώσεις … παλαιογραφίας για να διαβαστούν σήμερα, σαν τα δείγματα του (104) — κι αυτό το κακό συνεχίστηκε ως τον 18ο αιώνα. Κανείς άραγε δεν σκέφτηκε μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση 🙂 ότι η όλη ιδέα της τυπογραφίας με κινητά στοιχεία είναι η <I<ομοιομορφία των γραμμάτων;

  151. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    107 – Να προσέξουν μη σκίσουν κανα καλσόν οι τρυπάκηδες επαναστάτες χωρίς αιτία της Θ4.
    Όλο το παγκόσμιο αθλητικό οικοδόμημα, βασίζεται στον τζόγο, στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, και στην ντόπα, και ξαφνικά, τα καπνισμένα τσουκάλια ξενερώσανε, κι ανακαλύψανε την Αμερική στην Μαλαισία, μόνο που το κέντρο δεν βρίσκεται εκεί.
    Όταν συμμετέχεις σε στημένο παιχνίδι-πρωτάθλημα γνωρίζοντάς το από πρίν, αν δεν είσαι τουλάχιστον είσαι συνένοχος.
    Δημαγωγός είναι αυτός που διακηρύσσει δοξασίες, οι οποίες γνωρίζει πως δεν είναι αληθινές, σε ανθρώπους που θεωρεί ανόητους, όπως ο πολιτικός που μοιράζει ψεύτικες υποσχέσεις, γνωρίζοντας πως δεν μπορεί ή δεν θέλει να τις τηρήσει, σε εκλογείς που πιστεύει πως είναι ηλίθιοι, άρα δεν θα τον κατηγορήσουν και δεν πρόκειται να τον τιμωρήσουν, αφού δεν θα ανακαλύψουν ποτέ τις πραγματικές του προθέσεις. Όπως είναι ο Σαββίδης, κι ο αριστερός ο πρωθυπουργός μας δηλαδή.

    «που λοιδώρησε δημόσια τον Κοντωνή λέγοντας και πως θα γίνει το κύπελλο κι ο κοντωνής θα δώσει το εναρκτήιο λάκτισμα ! Τέτοιο θράσος !!»
    Κοίτα μόνο μη βγεί αληθινός.

  152. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    151 – «αν δεν είσαι Ο ΕΝΟΧΟΣ, είσαι τουλάχιστον συνένοχος»

  153. Corto said

    Ένα ιστορικό ανάλογο του σημερινού θέματος:

    Πρώτη φορά στις 13 Φεβρουαρίου 1928 στην προμετωπίδα του Ριζοσπάστη αλλάζει η ορθογραφία:
    «προλετάριοι όλου του κόσμου ενωθείτε», αντί «ενωθήτε».

    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=65&dc=13&db=2&da=1928

    http://efimeris.nlg.gr/ns/main.html

  154. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    149. Ευχαριστώ! Θα τονε τυπώσω, μολονότι γράφει «νεώτερος» 🙂

    ΦΕΚ Α΄25 1992 : «Εφημερίς της Κυβερνήσεως» αλλά υπογράφει ο υπουργός Προεδρίας της Κυβέρνησης (Σ. Κούβελας !)

  155. sarant said

    137 🙂

    139 Ήταν θα πεις, αλλά ήσαν στον πληθυντικό -αν και αυτή η διάκριση κάηκε. Πάντως, το -νταν του τρίτου ενικού είναι διαλεκτικό.

    150: Έλα ντε!

    153: Ενδιαφέρον, έχω κι άλλες παρατηρήσεις για την καθαρεύουσα στα πρώτα χρόνια του Ριζοσπάστη. Ίσως κάποτε γράψω.

  156. Ανδρέας said

    73 Πέπε,
    150 Άγγελε
    »Κατά μίμηση των χειρογράφων, οι πρώτοι τυπογράφοι που τύπωσαν ελληνικά κείμενα χρησιμοποιούσαν πάμπολλες καλλιγραφικές ενώσεις γραμμάτων, με αποτέλεσμα να χρειάζονται γνώσεις … παλαιογραφίας για να διαβαστούν σήμερα»

    ενίοτε κάνοντας τρανταχτά λάθη όπως στην περίπτωση του στίγμα-δίγαμμα

    κι επειδή το ιστολόγιο φημίζεται για τις εκσφαλματώσεις (debuggings)

    ϝ (ϛ is a cursive form) ^2, ^3

    Ϝ (Ϛ is a cursive form) ^1, ^2, ^3

    δίγαμμα or υαῦ (cursive form called σταῦ or στίγμα) ^1, ^2, ^3, ^4

    w in pre-Classical Greek, as in cow ^1

    The name Stigma has been used for three different letters throughout history.
    In Modern Greek, Stigma is used for Final Sigma (the lowercase Sigma that is only used at the end of a word).
    Before that, the name Stigma began to be used for a cursive form of Digamma ^2 (or Vau ^3).
    Before all of this, the name Stigma referred to a Greek ligature from medieval times.
    ^2 In short: the “stigma” of Revelation 13 is a cursive Digamma, not the same letter as “Stigma” in Modern Greek (though they look similar).
    Though the cursive Digamma character may have been around long before the Medieval Stigma was used, it received the name “Stigma” from the Medieval Stigma ligature because they were confused with one another. ^2

    τα κάναν κουλουβάχατα και χάθηκε το γράμμα, 😀
    ώσπου σε κάποιες λέξεις αντικαταστάθηκε με τους διφθόγγους αυ, ευ, ου, ει, οι και σε άλλες χάθηκε τελείως.

  157. Ανδρέας said

    ωχ παραπομπή στο 156 ξέχασα http://www.dynaggelos.com/greek-help/greek-alphabet/

  158. sarant said

    24 Άγγελε, φυσικά είχες δίκιο. Αρχικά ονομαζόταν Επίσημος Εφημερίς….
    Μια εκλεκτή φίλη από την Κύπρο μού έστειλε σκαναρισμένα τα πρωτοσέλιδα του τελευταίου φύλλου με την παλαιά ονομασία (27.11.1982) και του πρώτου φύλλου με την καινούργια ονομασία (3.12.1982, στην Κύπρο η Επίσημη Εφημερίδα βγαίνει κάθε Παρασκευή). Έκανα τη σχετική προσθήκη στο άρθρο.

  159. Πάνος με πεζά said

    En passant, και φέτος, αυτές τις μέρες, η έκθεση Λακωνικών προϊόντων στη σχετική αίθουσα του Μετρό Συντάγματος. Μέχρι τις 12 του μήνα.
    Έχει παξιμάδια Νικητέα, έχει χοιρινά Τσικάκη, κι έχει και πολλά άλλα ! Πάτε !

  160. Πάνος με πεζά said

    @ 129 : Nαι, τη βιάστηκα τη φωτογραφία, εκείνη τη στιγμή.

  161. Πάνος με πεζά said

    @ 136 : Όχι περιοριστικά, και αλλού : θυμάμαι κάποια αθλητικά έντυπα που έτσι γράφανε και το ποδόσφαιρο (fuβall)

  162. Πάνος με πεζά said

    Fuβbal.

  163. Πάνος με πεζά said

    %$#%΅@&^ ! Fuβball !

  164. π2 said

    107: Μωρέ να υποβιβαστεί στο πρώτο τοπικό ο Ολυμπιακός, δεκτό. Οι του(μ)παμάρος πώς είναι τόσο βέβαιοι ότι θα πάρουν τίτλο ακόμη κι έτσι;

  165. π2 said

    Εντάξει, μην κατηγορούμε τους πρώτους τυπογράφους για τα προβλήματα, εδώ κοτζάμ κοινοπραξία Unicode και μας παιδεύει ακόμη με διάφορες επιλογές της (για να μη μιλήσω για τους σκιτζήδες σχεδιαστές γραμματοσειρών).

  166. Γιάννης Ιατρού said

    163: 🙂 Ναι, γιατί είναι σύνθετη λέξη, Fuß (πόδι) και Ball. Επομένως τα 2 s είναι τελικά στο Fuß και γίνονται ß (Fuss ==> Fuß)

  167. Γιάννης Ιατρού said

    166: Fuß (der) ==> Πούς (ο) …της καθέτου 🙂

  168. Γς said

    167:
    Fuß και Αστερίξ

    http://www.comedix.de/lexikon/db/fuss.php

  169. Νίκος Κ. said

    Νομίζω πως αντί για το μάλλον άστοχο «Εφημερίς» (ή Εφημερίδα) της Κυβερνήσεως (Εφημερίδα με την έννοια που χρησιμοποιούμε τη λέξη δεν είναι), καλύτερη ήταν η επιλογή της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (1944): Δελτίο Πράξεων και Αποφάσεων:

    Και μια απορία: στις άλλες χώρες (π.χ. της Ευρώπης) ποιος τίτλος χρησιμοποιείται;

  170. Γιάννης Ιατρού said

    169: στη Γερμανία λέγεται Amtsblatt (μετ. επίσημο φύλλο)

  171. Γιάννης Ιατρού said

    170 και Bundesanzeiger αυτό της ομοσπ. κυβέρνησης

  172. Νίκος Κ. said

    Ας θυμηθούμε επίσης και το «Ανεξάρτητος Εφημερίς της Ελλάδος» και «Γενική Εφημερίς της Ελλάδος» τα πρώτα χρόνια μετά την επανάσταση του 1821 http://psifiakaarxeia.academyofathens.gr/treeres.asp?mynode=98108&x1n=

  173. Μαρία said

    170
    Εμείς όμως είμαστε γαλλοθρεμμένοι σε πείσμα των Βαβαρών. Journal officiel de la République française

    Εδώ οι υπόλοιπες https://fr.wikipedia.org/wiki/Journal_officiel

  174. Γς said

    169:
    Και η Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
    Amtsblatt der Europäischen Union

    Το τελευταίο [σημερινό] φύλλο:
    http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/PDF/?uri=OJ:C:2016:092:FULL&from=DE

  175. Γς said

    174->170

  176. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    173β. Grèce : Ephemeris tes Kyverneseos.
    Το λήμμα χρειάζεται και ανάπτυξη και διόρθωση τώρα 🙂

  177. sarant said

    Οι Άγγλοι έχουν Gazette.

    172 Έχει πολλά εκεί. Αυτές όμως ήταν και «κανονικές» εφημερίδες.

  178. ΓιώργοςΜ said

    #150,155 Τα πρώτα τυπογραφικά στοιχεία μιμούνταν την καλλιγραφία της εποχής ώστε να γίνουν αποδεκτά ως εφάμιλλα των καλλιγραφημένων κειμένων που προσπαθούσαν ν’ αντικαταστήσουν.
    Υποθέτω πως οι απλοποιήσεις που έγιναν από τότε έγιναν σταδιακά και τα ελάχιστα απομεινάρια (όπως το στίγμα και η συντομογραφία του «ου» που πρόλαβα σαν αποδεκτή στα παιδικά μου χρόνια) έμειναν μέχρι που και αυτά εξαφανίστηκαν από την πράξη. Το τελικό ς είναι νομίζω το τελευταίο τέτοιο απομεινάρι.
    Τον παλιό εκείνο καιρό, το να γράψει κανείς χωρίς τη συγκεκριμένη καλλιγραφία πρέπει φαινόταν «όπωσ θα φαινόταν σε εμασ ένα κείμενο χωρισ τελικά σιγμα»

    http://62.217.125.240/~kokkonas/ta_tipografika_stoiheia_ton_proton_ellinon_stoiheiotheton__1486_-p-33.html

  179. Γιάννης Ιατρού said

    173: 🙂

  180. Γς said

    176:
    Ephemerida tes Kyverneseos
    και προσεχώς
    Ephemerida tes Kyverneses

  181. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν τίποτα όρθιο»
    Λες; Μπααα!

    170.>>Amtsblatt
    και η ελληνική δίγλωσση (βλ.σχ.9) έχει blatt αλλά χωρίς Amts.Γιατί;

  182. Άιντε, για μας, τα συνταξιουχάκια! https://twitter.com/Gath___/status/707618782454423552

  183. Γς said

    Ο Τζι τον έβαλε:
    Απαιτεί συγγνώμη στον Σαββίδη ο Καμμένος

  184. sarant said

    183 Αλλιώς θα μηδενίσει τον Ολυμπιακό;

  185. Γιάννης Ιατρού said

    181: εκεί γράφει Regierungs ==> της κυβέρνησης

  186. Γιάννης Ιατρού said

    182: είδες, αυτά γίνονται όταν αυξάνουν συνέχεια τα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση 🙂

  187. Corto said

    155 (Sarant); για την γλώσσα του Ριζοσπάστη

    Από το λίγο ψάξιμο που έκανα, μάλλον από το 1924 αρχίζει να στρέφεται εκτενέστερα στην δημοτική κάποιας μορφής, αλλά επί χρόνια συνυπάρχουν άρθρα σε αμιγή καθαρεύουσα, σε ένα ενδιάμεσο ιδίωμα και σε πιο καθαρή δημοτική (ενίοτε επιτηδευμένη). Στις 14 Δεκεμβρίου του 1924 αφαιρείται το τελικό «ν» από το «όργανον του κομμουνιστικού κόμματος».

    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=65&dc=14&db=12&da=1924

    Ήδη από τις 25 Ιουλίου 1921 εμφανίζεται η στήλη «κόκκινες πινελιές» με χαρακτήρα χρονογραφήματος σε γλώσσα πιο λαϊκή σε σχέση με τα ειδησεογραφικά άρθρα. Ενδιαφέροντα αποσπάσματα από την στήλη της 30 Αυγούστου 1921:

    «Είδα έναν κομμουνιστή εργάτη φίλο μου μπροστά σ’ ένα κιόσκη της οδού Πανεπιστημίου ν’αγοράζη εφημερίδα.
    – Α, σ’ έπιασα, του φώναξα.
    – Τι; Με ρώτησε έκπληχτος.
    – Κομμουνιστής εσύ και ν’αγοράζης αστική εφημερίδα; του είπα….»

    «…Όλοι αυτοί είνε φανατικοί βέβαια αναγνώστες των κομμουνιστικών εφημερίδων και περιοδικών μα ο φανατισμός τους δε φτάνει ως το σημείο να σιχαίνουνται και να φοβούνται να εγγίσουνε αστική εφημερίδα…»

    «…Ένας εργάτης κομμουνιστής αληθινός, ποτέ δεν πρέπει να πιάνη στα χέρια του αστικό έντυπο κανενός είδους. Πρέπει να τ’αποφεύγη όπως αποφεύγη την προσέγγιση ενός βλογιασμένου ή χολεριασμένου. Το αστικό έντυπο είναι ένας κακός και διεφθαρμένος φίλος που άμα τον κάνεις κάθε μέρα συντροφιά, έστω και μόνο με την απλή πρόθεση να σπουδάσης το χαρακτήρα του, δεν είνε δυνατό παρά κάτι ν’αφήση στην ψυχή σου από την δική του βρώμικη ψυχή. Η ψυχή ενός κομμουνιστή πρέπει να διατηρήται αμόλυντη, μακρυά από κάθε αστικό μικρόβιο. Άμα διαβάζης αστικά φύλλα, είνε το ίδιο σα να πίνης νερό ή κρασί από το ίδιο ποτήρι που πίνει κ’ ένας φτισικός, σα να χρησιμοποιής τα ρούχα ενός χολεριασμένου…»

    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=65&dc=30&db=8&da=1921

  188. Γς said

    184:
    Θα τον ψεκάσει

  189. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    185. Ευχαριστώ!

  190. Γιάννης Ιατρού said

    188: Ευπρόσδεκτη η συζήτηση στη Βουλή για τη Δικαιοσύνη, λέει η Ν.Δ! Συμφωνούν και ο Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ κλπ;

  191. Γιάννης Ιατρού said

    181: .ΕΦΗ ..«είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν τίποτα όρθιο»..
    Τι λες τώρα! Τεντιμπόηδες, όλοι τους!

  192. Πέπε said

    128:
    Ανδρέα, το πότε δεν ξέρω να σ’ το πω. Το έχω δει και σε χειρόγραφα βυζαντινά (π.χ. σε εικόνες) και σε τυπωμένα, χωρίς να ξέρω πότε πρωτοεμφανίστηκε.

    Το s που αναφέρεις, που θυμίζει μεν f αλλά αν το καλοσκεφτείς είναι s, αφού λείπει η χαρακτηριστική μεσαία κεραία του f, είναι το μη τελικό σίγμα της λατινικής γραφής. Αν δεις το αντίστοιχο σε πλάγϊα γραφή δεν αφήνει αμφιβολία ότι είναι s.

    Το γνωστό γερμανικό σύμπλεγμα που αναφέρεται μερικά σχόλια πιο κάτω προέρχεται από αυτό το s + ένα z καλλιγραφημένο σε μορφή 3.

    Στο κείμενο που παραθέτεις έχει και άλλες καλλιγραφίες: το n σε ορισμένες περιπτώσεις έχει ελαχιστοποιηθεί σε μια περισπωμένη, που μπαίνει πάνω από το προηγούμενο φωνήεν (ᾶ = an κλπ.). Αυτό καθιερώθηκε στα πορτογαλλικά, όπου τα ένρινα φωνήεντα γράφονται έτσι, με περισπωμένη. Άλλο κατάλοιπο των συμπλεγμάτων που ήταν τότε της μόδας είναι το &, που προέρχεται από το et.

    Αλλά σε κάθε περίπτωση οι τυπογράφοι ήταν πολύ πιο συντηρητικοί στις λατινικές γραμματοσειρές, που σε γενικές γραμμές λίγο διαφέρουν από τις σημερινές, απ’ ό,τι στις ελληνικές. Στις ελληνικές, πλάι στα 24+24+1 (ς) στοιχεία που ξέρουμε + τους διάφορους συνδυασμούς τόνων και πνευμάτων, χρησιμοποιούνταν δεκάδες ακόμη συμπλέγματα για διάφορους πιθανιούς συνδυασμούς δύο, τριών ή και παραπάνω γραμμάτων…

  193. Πέπε said

    @178:
    Πρέπει να έχουν απομείνει ακόμη κάποιοι εκδοτικοί οίκοι που διακρίνουν και το αρχικό β (σαν αυτό εδώ) από το ενδιάμεσο (σαν το κλασικό χειρόγραφο βήτα, χωρίς την κάτω κεραία και λιγότερο ίσιο).
    Όσο για το σύμπλεγμα ου, το διατηρεί ο Παπαδόπουλος με τα μπισκότα και μερικές πινακίδες δρόμων με πολύ μεγάλο όνομα.

  194. Γιάννης Ιατρού said

    192 g …προέρχεται από αυτό το s + ένα z καλλιγραφημένο…

    Γι αυτό και στα γερμανικά λέγεται Εσ-τσετ (Eszett = sz) ή όμως και «scharfes S (υπάτχει και στα αγγλικά σαν «sharp S» )

  195. Πέπε said

    …και ξαναματαεπανέρχομαι γιατί με γοητεύει ιδιαίτερα το θέμα…

    Ωστόσο, και στο λατινικό αλφάβητο αρκετά συμπλέγματα χρησιμοποιήθηκαν ευρέως. Μερικά τελικά καθιερώθηκαν σε συγκεκριμένες γλώσσες και πλέον δε θεωρούνται συμπλέγματα: πορτογαλική περισπωμένη < n, ισπανική περισπωμένη < h, γερμανικό ουμλάουτ < e, το & διεθνώς, κλπ.. Αλλά μέχρι προχωρημένο 20ό αιώνα υπήρχαν και κάποια συμπλέγματα πολύ πιο ευκρινή, όπου δύο ή τρία συνεχόμενα γράμματα απλώς κολλάνε μεταξύ τους χωρίς κατά τα άλλα να αλλοιώνονται, με αποτέλεσμα να μην πολυπροσέχει το μάτι ότι συναποτελούν ένα τυπογραφικό στοιχείο: ff, ft, fft, ll και μερικά άλλα που μπορεί κανείς να βρει και σήμερα στην επιλογή «σύμβολα» πολλών γραμματοσειρών του Word.

  196. sarant said

    Ωραίο. Μεμονωμένες λαϊκές εκφράσεις έχει και παλαιότερα.

  197. Πέπε said

    Θα δοκιμάσω αν με κόπι-πέιστ από Γουόρντ βγαίνουν εδώ:

    Œ œ / Æ æ – απολύτως καθιερωμένα στα γαλλικά, ενώ σε κάποιες σκανδιναβικές γλώσσες θεωρούνται και ξεχωριστά γράμματα του αλφαβήτου. Στα λατινικά και τα αγγλικά πλέον δεν συνηθίζονται.
    Ϛϛ (στίγμα κεφαλαίο και μικρό – από το κεφαλαίο κάπως μπορεί κανείς να φανταστεί την ομοιότητα με το F)
    fi, fl (fi – fl σε ένα στοιχείο)

  198. Πέπε said

    > > Œ œ / Æ æ – απολύτως καθιερωμένα στα γαλλικά…

    Το δεύτερο, όχι το πρώτο

  199. Πέπε said

    > > Ϛϛ (στίγμα κεφαλαίο και μικρό – από το κεφαλαίο κάπως μπορεί κανείς να φανταστεί την ομοιότητα με το F)

    Παπάρια μπορεί να φανταστεί. Πριν το αναρτήσω, το κεφαλαίο είχε άλλο σχήμα! 🙂

  200. Pedis said

    «Γενική Γραμματεία Ψηφιακής Πολιτικής»

    Ντάξει, παίζει μάσα (και μάλλον το δόλιο βήμα δεν περιμένει να φάει διότι δεν πρόσεξα να συμμετέχει στο γενικό ταρατατζούμ).

    Αλλά, εδώ

    Γ) Περιλαμβάνει την ενίσχυση της καινοτόμου και εξωστρεφούς επιχειρηματικότητας με έμφαση στη μεταφορά τεχνογνωσίας από τον ερευνητικό και πανεπιστημιακό χώρο στην παραγωγή, με τη δημιουργία μιας εθνικής πολιτικής για τη διανοητική ιδιοκτησία που έχει ως στόχο την αύξηση του εθνικού άυλου ανθρώπινου κεφαλαίου.
    http://www.enikos.gr/politics/375955,Tsipras-H-xwra-exei-anagkh-yhfiakhs-strathgikhs.html

    ή τα ‘χει κάνει σκατά ο λογογράφος του, ή τα κακοαποστήθισε ο ίδιος ή τον τρολλάρει ο μαθητευόμενος κειμενογραφος του Χ/κολάου ή …

    «διανοητική ιδιοκτησία» μάλλον σε πατέντες θέλει να αναφερθεί με έλεγκανς. Ναι;

    «αύξηση του εθνικού άυλου ανθρώπινου κεφαλαίου» … Και εθνικό και άυλο και ανθρώπινο και κεφάλαιο; Παρντόν;

  201. Ανδρέα (156-7), νομίζω πως ο Δυνάγγελος όπου παραπέμπεις τα έχει κάνει ελαφρώς κουλουβάχατα. Το ζήτημα είναι ότι το αρχαίο δίγαμμα, που είχε μεν χαθεί από την αττική διάλεκτο και ως εκ τούτου δεν υπήρχε ούτε στην ελληνιστική κοινή ως γράμμα, εξακολουθούσε όμως να χρησιμοποιείται, και μάλιστα στη σωστή αλφαβητική του θέση, για να παιστά τον αριθμό 6, συνέπεσε οπτικά στη μικρογράμματη γραφή με το καλλιγραφικό σύμπλεγμα που λέγεται ‘στίγμα’, μοιάζει με μεγάλο ς τελικό, και χρησιμοποιούνταν αντί για στ και στα χειρόγραφα και στα έντυπα μέχρι και τον 19ο αιώνα. Όταν το στίγμα έπαψε να χρησιμοποιείται στην τυπογραφία αντί για τα γράμματα στ, αντικαταστάθηκε από »στ» ακόμα και ως αριθμητικό σύμβολο, κι έτσι σήμερα διαβάζουμε συχνά «ΣΤ΄ Δημοτικού», «Κεφάλαιο ΣΤ΄», «Λουδοβίκος ΙΣΤ΄», που είναι βεβαίως παράλογα αλλά καθιερωμένα πια.

  202. Πέπε (198), το πρώτο, όχι το (σπανιότατο) δεύτερο. Αλλά της νύχτας τα καμώματα… Ασε τον Σαραντάκο και πάμε να κοιμηθούμε!

  203. 201 ἔτσι εἶναι καὶ ὄχι μόνο αὐτό, ἀλλὰ καὶ ἄλλα 2 γράμματα συνέχισαν νὰ χρησιμοποιοῦνται στὴν ἀρίθμησι, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ δίγαμμα, τὸ κόππα=90 καὶ τὸ λεγόμενο παρακύισμα γιὰ τὸ 900, ποὺ εἶχαν ξεχάσει ὅτι εἶναι τὸ παρωπλισμένο γράμμα τσάδε (ὁ Ἐπιφάνιος λέγει τὸ γράμμα ζάδε).

  204. τὸ παρακύισμα στὰ νεώτερα τὸ εἶπαν καὶ σαμπῖ ἐσφαλμένα, προφανῶς νομίζοντας ὅτι εἶναι συνένωσι τοῦ σὰν καὶ τοῦ πῖ. ( ἡ Βίκι γράφει ὅτι ὠνομάστηε ἔτσι ἀπὸ τὸ «σὰν πῖ», ὅτι μοιάζει δηλαδὴ μὲ πῖ).

    http://www.ascsa.edu.gr/pdf/uploads/hesperia/147651.pdf

  205. gpoint said

    # 183

    Παραδοσιακά ο Καμμένος είναι οπαδός του ΟΣΦΠ αλλά άλλο οπαδός του ΟΣΦΠ (ή και άλλης ομάδας) κι άλλο ψεκασμένος(πραγματικά) που επικροτεί την επικοινωνιακή πολιτική του ραμολιμέντου και του συμπανηγυριστή του Κοσκωτά, Ανδριανόπουλου

    # 151

    Λάμπρο πολλοί ασχολούμενοι με την πολιτική αγνοούν ηλιθιωδώς πως ο εκάστοτε πρόεδρος του ΟΣΦΠ (κάποτε και του ΠΑΟ) στην ανεπίσημη ιεραρχία είναι πάνω από τους κοινούς υπουργούς. Είναι κι αυτό ένα στοίχημα που έχει να αντιμετωπίσει (τουλάχιστον έδειξε κάποιες στιγμές την διάθεση) η ΠΦΑ, από τις προηγούμενες κυβερνήσεις…σωθήκαμε

  206. 200, …«διανοητική ιδιοκτησία» μάλλον σε πατέντες θέλει να αναφερθεί με έλεγκανς. Ναι;…

    Γενικά, ναι.
    «Διανοητική ιδιοκτησία» είναι ελληνική απόδοση του καθιερωμένου όρου Intellectual Property, που συχνά αναφέρεται και μόνο με τα αρχικά ΙΡ. (Πχ, το γκουγκλ βγάζει διάφορα στην αναζήτηση IP issues.)
    Εκτός από πατέντα μπορεί να είναι και copyright, trademark, και διάφορα άλλα.

  207. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Συμφωνώ! Να υποβιβαστεί ο Ολυμπιακός στη Βου και ο Π2ος να παραδεχτεί δημόσια ότι στην Αμφιτέτοια είναι θαμένη η γοργόνα κι ο αδερφός της ο Μεγαλέξαντρος μαζί!

  208. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    205- Καιρός είναι να σταματήσει η σπίλωση του πατριώτη υπουργού αμύνης ως ψεκασμένος☺ καί γιατί δεν μίλησε ποτέ για ψεκασμούς, καί γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε το θέμα στην βουλή /αν θυμάμαι καλά/ καί γιατί στην σχετική δημοσκόπηση, οι συριζαίοι βγήκαν ΠΡΩΤΟΙ, κάτι που επιβεβαιώθηκε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.☺

    Όσοι ασχολούνται σοβαρά με την πολιτική, γνωρίζουν πως οι υπουργοί, στην καλύτερη περίπτωση, είναι αναξιοπρεπή διακοσμητικά στοιχεία /ποιός δεν θυμάται τον Κουλούρι με τον καπετάνιο;/ γιατί οι αξιοπρεπείς βλέπουν τι γίνεται και παραιτούνται γρήγορα, ενώ στην πλειονότητά τους, είναι άβουλα υποχείρια της οικονομικής ελίτ, και υπογράφουν ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ
    Όταν όλο το παγκόσμιο αθλητικό σύστημα, είναι δομημένο πάνω στην διαφθορά και την απάτη, /βλέπε π.χ Μπλάτερ, Πλατινί/ είναι το λιγότερο αστείο, να περιμένει κάποιος από έναν υπουργό να αλλάξει τα κακώς κείμενα. Δές τι έχει αλλάξει δομικά γενικώς στην κοινωνία από το 75 και μετά, και βγάλε συμπέρασμα. Εδώ ρε φίλε, σε έξι χρόνια μνημονίων, που υποτίθεται μας πιέζουν οι τοκογλύφοι για μεταρρυθμίσεις, /παραμύθι για νεογέννητα/ και από τέσσερις κυβερνήσεις, δεν έγινε καμία ουσιαστικά, είναι δυνατόν να ελπίζεις ότι θα αλλάξει το αθλητικό κατεστημένο, ο κάθε απίθανος υπηρέτης του Κοντωνής;
    Αλλά όπως μου αρέσει να λέω, δισεκατομμύρια άνθρωποι, ελπίζουν σε αόρατους θεούς για δικαιοσύνη, ΜΕΓΑΛΗ ΕΦΕΥΡΕΣΗ Η ΕΛΠΙΔΑ, το σύστημα δεν παίζει για να χάσει, κι όσο το αντιμετωπίζουμε με τον τρόπο που μας υποδεικνύει, θα ζεί και θα βασιλεύει, και οι πολλοί θα ελπίζουν για ένα πιο δίκαιο κόσμο, /στην άλλη ζωή☺/.

  209. sarant said

    206 Ναι, έτσι αποδίδεται.

  210. Reblogged στις Michael Christoforou Trimithiotis Gerolakkos Cyprus.

  211. spiral architect said

    @200, 206, 209: Η ΠΦ»Α» γουστάρει πνευματικά δικαιώματα; Θα’ λεγα τώρα κάτι αλλά σέβομαι το ιστολόγιο. Άιντε … 😈

  212. Pedis said

    # 206, 209 :

    «Διανοητική ιδιοκτησία» είναι ελληνική απόδοση του καθιερωμένου όρου Intellectual Property, που συχνά αναφέρεται και μόνο με τα αρχικά ΙΡ.

    σωστά.

    Γι αυτό

    «εθνικού άυλου ανθρώπινου κεφαλαίου»

    τι λέτε;

  213. spiral architect said

    @212: Ένας από τους συνήθεις νεολογισμούς της εποχής που όταν ενταχθεί σε ένα νόμο θα απαγορεύσει την αυτόνομη έρευνα, το μεράκι και το διαμοιρασμό της γνώσης ή/και της εμπειρίας. Οπότε, τύποι σαν τον Τζόνας Σολκ θα θεωρουνται επικίνδυνοι και θα διώκονται λόγω απολεσθέντων κερδών από τις πολυεθνικές.
    Ας αρκεστούμε λοιπόν στα κάθε λογής σταρτάπ, στην σοφιστικέ τυποποίηση ελαιολάδου για βλάκες καταναλωτές και στα γκομενοβρές απλικέισα για τα κινητά.

  214. Γς said

    213:

    >τύποι σαν τον Τζόνας Σολκ θα θεωρουνται επικίνδυνοι και θα διώκονται λόγω απολεσθέντων κερδών από τις πολυεθνικές.

    «There is no patent. Could you patent the sun?»

  215. -Άλλη μια πατάτα της συγκυβέρνησης (ή επί το ορθόν: συγκυβερνήσεως)

    O τίτλος «Εφημερίς της Κυβερνήσεως» χρησιμοποιούνταν εδώ και περίπου 183 χρόνια, από το 1833.

    Όμως, στο ΦΕΚ που κυκλοφόρησε λίγες ημέρες πριν (23-2-2016) αναγράφεται πλέον «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως», αντί για «Εφημερίς της Κυβερνήσεως» όπως στο αμέσως προηγούμενο φύλλο της 21ης Φεβρουαρίου.

    Άρα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ+ΑΝΕΛ προχώρησε από το φύλλο της 23ης Φεβρουαρίου (αριθμός φύλλου 22) στη μετονομασία της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως στη δημοτική, αλλά μόνο κατά το… ήμισυ,

    Oπότε, κάπως θα πρέπει να ερμηνεύσουμε τον κατά το ήμισυ εκδημοτικισμό του τίτλου.

    Η υπόθεσή μας είναι η εξής:

    Ο τίτλος «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» εκφράζει σίγουρα τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ + ΑΝΕΛ. Μιας και τα δύο κόμματα τα έχουν βρει στο σύνολο σχεδόν τον ζητημάτων θεωρούμε ότι ο Σύριζα κράτησε το πρώτο μισό (ως μεγαλύτερος συγκυβερνήτης) του τίτλου και οι μικρότεροι το δεύτερο.

    Οπότε το αποτέλεσμα είναι απολύτως λογικό και ανταποκρίνεται στους περίεργους καιρούς μας 🙂

    Όμως το μεγάλο και αληθινό πρόβλημα είναι ο υπότιτλος: «της Ελληνικής Δημοκρατίας» αντί του ορθού «της Δημοκρατίας της Ελλάδας»….

    Εκτός πια και αν το πήραμε απόφαση ότι τούτο δω το μόρφωμα εκφράζει το σύνολο του όπου γης ελληνισμού

    https://pontosandaristera.wordpress.com/2016/03/09/syrizanell/

  216. Βρε Αριστεροπόντιε, Ελληνική Δημοκρατία είναι ο επίσημος όρος από καταβολής ελληνικής δημοκρατίας!

  217. Alexis said

    #215: Όμως το μεγάλο και αληθινό πρόβλημα είναι ο υπότιτλος: «της Ελληνικής Δημοκρατίας» αντί του ορθού «της Δημοκρατίας της Ελλάδας»….
    Για κοίτα κάτι προβλήματα που έχει ο κόσμος!

    Εκτός πια και αν το πήραμε απόφαση ότι τούτο δω το μόρφωμα εκφράζει το σύνολο του όπου γης ελληνισμού
    Και ποιός θέλεις να το εκφράσει αν όχι αυτό το «μόρφωμα»; Ο Χασάν Μαγούλας;

    #216: Ε, μα…

  218. Aμάν βρε Δύτη…

    Ένα υπονοούμενο ήταν για τη «μικράν πλην έντιμον Ελλάδαν» που από τόσο νωρίς πέταξε τα γουρουνοτσάρουχα (δεν ξέρω πως λέγονται στα αρβανίτικα) και φόρεσε σανδάλια και χλαμύδα κι αποφάσισε να ενσαρκώσει το τρισχιλιόχρονο όραμα! 🙂

  219. antonislaw said

    36,37.38 Πάντως νομικοτεχνικά-να μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο- έχει δίκιο ο Avonidas, καθώς σύμφωνα με το άρθρο 101 «η ισχύς του νόμου αρχίζει από τη δημοσίευση του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επιμέρους διατάξεις». Το ορθό, σχολαστικιστικά όντως, θα ήταν η συγκεκριμένη διάταξη της παρ.1 του άρθρου 20 να αναφέρει ότι η ισχύς της αρχίζει από την επομένη της δημοσίευσης στο ΦΕΚ.

    Θα ήθελα τη γνώμη σας γιατί παρατηρείται όμως η εξής ανακολουθία στο ΦΕΚ που συζητάμε (Α 21)και στο επόμενό του (Α 22): ενώ στο πχ στο ΦΕΚ Α 21, ο ορισμός των νόμων γίνεται με μικρό «ν» και τελεία (πχ ν.4152/2013), αντίθετα στο προεδρικό διάταγμα 11, που ακολουθεί στο ΦΕΚ 22, ο νόμος ξαφνικά μεγάλωσε, πήρε κεφαλαίο και αναφέρεται ως «Ν.3141/1955» το νομοθετικό διάταγμα γίνεται τραγέλαφος: το πρώτο κεφαλαίο,το δεύτερο μικρό «Ν.δ 187/1973» όπως και το προεδρικό διάταγμα, που το πρώτο κεφαλαίο και το δεύτερο μικρό «Π.δ 103/2014». Δεδομένου ότι τα ουσιαστικά «νόμος», προεδρικό «διάταγμα» και νομοθετικό «διάταγμα» είναι προσηγορικά,υπάρχει λόγος να αναγράφονται με κεφαλαίο; ή να γράφονται με κεφαλαίο τα επίθετα που τα προσδιορίζουν; αναφέρω, δε, ότι τα σχέδια των προεδρικών διαταγμάτων τυγχάνουν επεξεργασίας, και γλωσσικής υποθέτω πέραν της νομοπαρασκευαστικής, από το Συμβούλιο της Επικρατείας; προσπαθούν να εισαγάγουν κάτι; Εμένα πάντως η φράση «Προεδρικό διάταγμα» με ξενίζει απολύτως.
    file:///C:/Documents%20and%20Settings/%CE%9A%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%91/%CE%A4%CE%B1%20%CE%AD%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AC%20%CE%BC%CE%BF%CF%85/Downloads/document.pdf

  220. sarant said

    219 Ασφαλώς πρόκειται για ανακολουθία.

  221. antonislaw said

    220, Σας ευχαριστώ για την απάντηση! συγγνώμη που επανέρχομαι, επαγγελματικό ενδιαφέρον γαρ, ποια είναι η γνώμη σας; είναι ορθότερο το «π.δ.» ή το «Π.Δ.», το «ν.» ή το «Ν.»; (για τα Π.δ και Ν.δ νομίζω ότι συμφωνούμε ότι μάλλον δε στέκουν)

  222. Πέπε said

    @201: Πολύ σωστά.
    @202: Πολύ σωστά.
    @203: Πολύ σωστά, αν και δεν έχω καταλάβει πώς το κόππα, με σχήμα που θυμίζει το (λατινικό απότοκό του) Q, έφτασε ως αριθμητικό να γίνει σαν καρέκλα.

  223. spatholouro said

    219/220
    Προφανώς πελάγωσαν οι διορθωτές του Εθνικού Τυπογραφείου. Πρόκειται, όσο μπορώ να κρίνω λόγω συναφούς εργασίας, για αβλεψίες του τμήματος διόρθωσης

    221
    Εδώ η γνώμη μου είναι πως το ένα δεν είναι ορθότερο του άλλου, αρκεί να τηρείται ενιαίως ό,τι επιλεγεί

  224. sarant said

    221-223 Κι εγώ το ίδιο λέω. Μικρή προτίμηση για τα κεφαλαία, αλλά δεν με ενοχλούν και τα πεζά.

  225. spatholouro said

    Κάπου θυμόμουν ότι υπάρχει και αυτός ο καλός μπούσουλας:
    http://www.ggk.gov.gr/?page_id=45

    (ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΩΝ)
    «Επίσης, είναι ενδεδειγμένο, χάριν ομοιομορφίας, να γίνεται χρήση του μικρού αρχικού γράμματος στις συντομογραφίες των νόμων και των προεδρικών διαταγμάτων («ν.», «π.δ.».).»

  226. sarant said

    225 Πάσο τότε.

  227. Alexis said

    #225: Πολύ ενδιαφέρουσα η παραπομπή σου!
    Δεν το είχα υπόψιν μου.
    Κι εγώ τα κεφαλαία προτιμούσα.
    Θα το εφαρμόσω από δω και πέρα…

  228. 222

    μᾶλλον πρῶτα ἄνοιξε τὸ πάνω κυκλάκι ἔτσι ποὺ νὰ μοιάζῃ κάπως μὲ καλλιγραφικὸ Γ κι ἔπειτα ἀπὸ κεῖ πῆρε πιὸ κεραυνοειδὲς σχῆμα.https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8d/Greek_numerals_on_4th_century_papyrus.svg/220px-Greek_numerals_on_4th_century_papyrus.svg.png

  229. antonislaw said

    225 Ευχαριστώ πολύ! πολύ χρήσιμη η παραπομπή σας και δεν τη γνώριζα κι εγώ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: