Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα κούλουμα – Κώστας Βάρναλης

Posted by sarant στο 13 Μαρτίου, 2016


Τα κούλουμα, βεβαίως, είναι αύριο -αλλά δεν βλάφτει να τα μελετήσουμε από σήμερα, αν μη τι άλλο να προετοιμαστούμε. Να προετοιμαστείτε, πιο σωστά, διότι εγώ τυχαίνει φέτος να είμαι στο εξωτερικό, και, οπωσδήποτε, η αυριανή μέρα δεν θα έχει για μένα το ίδιο άρωμα. Θα το δείτε άλλωστε και στο αυριανό άρθρο που θα ανεβάσω, που δεν θα είναι εορταστικό.

Άλλωστε, οι φετινές απόκριες ήταν θλιβερές, με το δράμα των προσφύγων να ξετυλίγεται στη χώρα μας, και γι’ αυτό και ως τώρα δεν είχαμε κάποιο καθαρά αποκριάτικο άρθρο. Για σήμερα διάλεξα να σας παρουσιάσω ένα χρονογράφημα του Κώστα Βάρναλη, γραμμένο και δημοσιευμένο σε πολύ πιο δύσκολους καιρούς, τον Μάρτιο του 1943, για την ακρίβεια στις 8 Μαρτίου 1943, στη στήλη «Τέχνη και Ζωή» της Πρωίας, της εφημερίδας όπου ο μεγάλος ποιητής είχε βρει φιλόξενη στέγη από τα χρόνια της μεταξικής δικτατορίας (τότε, βεβαίως, δεν έβαζε την υπογραφή του, μέχρι που ξέσπασε ο πόλεμος). Ο Βάρναλης περιγράφει πώς γιόρταζαν τα κούλουμα οι Αθηναίοι τα χρόνια της νιότης του -μην ξεχνάμε πως ήρθε στην Αθήνα δεκαοχτάχρονος, το 1902, για να σπουδάσει φιλόλογος.

Το χρονογράφημα είναι σύντομο αλλά αξίζει να επισημάνουμε πως ο Βάρναλης θεωρεί γνήσια λαϊκή γιορτή μόνο τα Κούλουμα, ενώ χαρακτηρίζει βεβιασμένη και υποκριτική την αποκριάτικη διασκέδαση. Μπορεί να είναι προσωπικό γούστο, μπορεί όμως να εκφράζει και μια ταξική θεώρηση: για τον αστό, που έχει λεφτά να ξοδέψει σε κοσμικούς χορούς και αποκριάτικες στολές ή/και την άνεση χρόνου για συνεχή ξενύχτια, ξεχωρίζουν οι δυο εβδομάδες της απόκριας. Για τον λαϊκό άνθρωπο, που δούλευε ήλιο μ’ ήλιο χωρίς να του περισσεύουν τα λεφτά, η αργία της Καθαροδευτέρας με τη φτηνή της πάνδημη διασκέδαση θα ήταν πιο ελκυστική.

Να προσέξουμε επίσης ότι ο Βάρναλης, όπως και ο Παπαδιαμάντης, όπως και ο Βαλαωρίτης, όπως και όλος ο κόσμος τελικά, γράφει Στήλες του Ολυμπίου Διός διότι είχε την ευτυχία να μην έχει διαβάσει Μπαμπινιώτη ο οποίος επιμένει πως είναι λάθος διότι, τάχα, η στήλη είναι επιτύμβια ή αναθηματική ενώ ο στύλος είναι η κολόνα. Ήξερε βέβαια ο Βάρναλης ότι οι Ηράκλειες Στήλες της ελληνικής μυθολογίας ήταν… στύλοι, κολόνες, όχι φυσικά επιτύμβιες ή αναθηματικές!

Μεταφέρω το χρονογράφημα σε μονοτονικό και εκσυγχρονίζω την ορθογραφία.

ΚΟΥΛΟΥΜΑ (Πρωία, 8.3.1943)

–Μια φορά κι έναν καιρό η καθαυτό Απόκρια ήτανε η Καθαρή Δευτέρα. Γιορτή του υπαίθρου, όπως κι η Πρωτομαγιά. Και προ παντός λαϊκή. Σωστό πανηγύρι έξω στον ήλιο και στον αέρα, όπως ήτανε κι όλες οι γιορτές των αρχαίων. Μάταια η Απόκρια από δυο εβδομάδες προσπαθούσε να θορυβήσει. Μάταια οι μουτσούνες, τα ντόμινα, τα ξελαρυγγίσματα, οι ροκάνες, οι φούχτες τα κομφετί και οι σερπαντίνες προσπαθούσανε να παραστήσουνε τη διασκέδαση. Μάταια οι δημόσιοι χοροί των διαφόρων συλλόγων κι οι επιτροπές του Καρναβάλου με τα βραβεία τους προσπαθούσανε να φέρουν σε κλειστό χώρο ή να βγάλουν έξω στους δρόμους την ευθυμία και το πνεύμα. Έπρεπε να έρθει η Καθαρή Δευτέρα, για να βάλει τα πράματα τη θέση τους. Τότε μονάχα η κοινοτυπική κραυγή: «σε γνωρίσαμε!» μπορούσε να «απευθυνθεί» στην Ευθυμία. Γιατί μονάχα τότε τη γνωρίζαμε κατά πλάτος και κατά βάθος.

Η ευθυμία τότε δεν ήτανε φκιαχτή. Δεν ήτανε υπόθεση ομάδων και δρόμων. ΄Ητανε φυσικό κι αυθόρμητο ξέσπασμα του λαού στο ύπαιθρο: στεριά και περιγιάλια. Χωρίς μάσκες, χωρίς αλλαξίματα φορεσιάς ή φύλου, χωρίς προσπάθεια. Οι στήλες του Ολυμπίου Διός, τα Φάληρα, η Κολοκυθού ήσαν τα σπουδαιότερα σημεία της εξόδου. Αφού ο λαός επί δεκαπέντε μέρες προσπαθούσε να γελάσει και δεν τα κατάφερνε γιατί έβγαινε από τη φυσικότητά του και παράσταινε κάτι άλλο απ’ ό,τι πραγματικά είναι, άμα ξημέρωσε η Καθαρή Δευτέρα ξανάμπαινε στον όχτο του και ξανάβρισκε τον εαυτό του. Κι έτρεχε κοπαδιαστά στην εξοχή να ξεσκάσει από τη «βεβιασμένη», την «κατά συνθήκην» υποκρισία των ημερών της Αποκριάς.

Η μια μέρα άξιζε περισσότερο από τις δεκαπέντε. Και σε μια μέρα γλεντούσε περισσότερο από όσο σε δυο βδομάδες.

Τα Κούλουμα ανάγονται σε πολύ παλιά εποχή. Κι οι λαογράφοι την θεωρούν επιβίωση ειδωλολατρικής γιορτής. Πάντως, μονάχα οι ειδωλολάτρες ξέρανε να γιορτάζουν αληθινά. Κι αν δεν είναι σωστή η γνώμη των λαογράφων, πάντως είναι σωστή η γνώμη των ψυχολόγων, που θέλουνε να εξηγήσουνε τα Κούλουμα ως ανάγκη του ανθρώπου να επανέλθει ύστερα από μακρινή προσπάθεια τεχνητής ευθυμίας στην πραγματική, τη φυσική ευθυμία.

Πίπιζες, γκάιδες, νταούλια συνοδεύανε τα υπαίθρια γλέντια του λαού. Κυρίως οι στήλες του Ολυμπίου Διός ήσαν το σπουδαιότερο, γιατί ήσαν και το πρωταρχικό σημείον της εξόδου. Σκόρδα, βρεχτοκούκια, χαλβάδες και ταραμάδες, ελιές και τουρσιά και λαγάνες –μύριζε όλο το ύπαιθρο σαρακοστή κι όμως ήτανε Απόκρια. Γιατί ο κόσμος γλεντούσε. Έπινε, τραγουδούσε, χόρευε. Κι ο ήλιος, που αγαπά το λαό, έβαζε τα καλά του και φώτιζε και θέρμαινε τη γης.

Αν ήσαν πολλοί όσοι γλεντούσαν, ήσαν περισσότεροι όσοι βγαίνανε έξω για να ιδούνε τους άλλους να γλεντάνε. Και να διασκεδάζουνε βλέποντας. Παρ’ όλα τα αυστηρά ήθη του καιρού εκείνου, οι γυναίκες είχανε το πρόσταγμα. Αυτές στρώνανε το τραπέζι, αυτές κερνούσανε και χορεύανε πρώτες και καλύτερες. Ήτανε πραγματική ισότητα των φύλων, αν όχι αντιστροφή της ανισότητας.

Όλη η Αθήνα ήταν έξω την Καθαρή Δευτέρα. Τώρα είναι πολλά χρόνια που κι αυτό το πανηγύρι ξέφτισε. Κι ίσως στις επαρχίες να σώζεται ακόμα. Σήμερα στην πρωτεύουσα τα Κούλουμα χάσανε το λαϊκό τους χαραχτήρα κι από γιορτή του ύπαιθρου γενήκανε οικογενειακή συγκέντρωση και «πάρτι». Κι αντίς ν’ ακούς την πίπιζα και «της ακρίβειας τον καιρό», ακούς φωνόγραφο και το «λες και ήταν χτές»…

Εύχομαι λοιπόν να περάσετε καλά την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς και τα Κούλουμα. Και θυμίζω μια πρόχειρη επικαιρική βιβλιογραφία:

Λεξιλογικά της Αποκριάς

Τα Κούλουμα δεν γκουμουλώνουμε

Τρία γαϊτανάκια από παλιές Απόκριες

Ο πιερότος, διήγημα του Ναπ. Λαπαθιώτη

Τα δεκατρία ντόμινα, διήγημα του Ναπ. Λαπαθιώτη

(Ο Λαπαθιώτης, παιδί του καλού κόσμου, από όλες τις γιορτές αγαπούσε περισσότερο τις Απόκριες)

 

 

 

Advertisements

186 Σχόλια to “Τα κούλουμα – Κώστας Βάρναλης”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Κούλουμα στις στήλες του Ολυμπίου Διός

    ttp://mikros-romios.gr/wp-content/uploads/2014/03/koulouma.jpg

  2. Γς said

    1:
    Δεν θέλει να εμφανισθεί η φωτό.
    Δείτε την εδώ:

    http://mikros-romios.gr/koulouma/

  3. Γς said

    1:

  4. BLOG_OTI_NANAI said

    Καλημέρα!
    Η Βουλή έχει και το πρωτότυπο.

  5. Μαρία said

    Γράφει στήλες κι αλλού γράφει κολόνες του Ολ. Διός. Όπως βέβαια γράφει και οι ασκοί του Αιόλου.

  6. BLOG_OTI_NANAI said

    Ωπ! Τώρα είδα ότι η δημοσίευση έγινε στις 9-3-1943! 🙂

  7. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  8. Γς said

    Κούλουμα με χαλβά και χαλβά

  9. Μαρία said

    http://ipeirotika.gr/ioannina/item/5645-sigkinitikes-stigmes-siries-prosfigopoules-ginontai-ena-me-to-karnabali-stin-konitsa-binteo%20foto

  10. ΚΑΒ said

    >> Για τον λαϊκό άνθρωπο, που δούλευε ήλιο μ’ ήλιο

    από νύχτα σε νύχτα

    η παροιμία:Με τον ήλιο τα βγάζω, με τον ήλιο τα μπάζω, τι έχουνε τα έρμα και ψοφάνε; που δηλώνει πως όποιος ξεκινάει καθυστερημένα τη δουλειά του και την τελειώνει νωρίτερα από το κανονικό θα έχει συνέπειες.

  11. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 και πριν: Ξέρουμε ποιας εποχής είναι η φωτογραφία;

    6: Ειχα κάνει λάθος στην αντιγραφή, σε ευχαριστώ αετομάτη!

  12. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Διαβάζοντας το κείμενο, έχω την αίσθηση πως δεν πρέπει να είχε νιώσει χαρά στην ζωή του ο Βάρναλης, φοβερά κολλήματα.

  13. sarant said

    10 ΚΑΒ, λογικά έτσι που τα λες είναι, αλλά για δουλειά με μεγάλο ωράριο λέμε θαρρώ «ήλιο μ’ ήλιο» που βεβαια είναι απομεινάρι από τους εργάτες γης που έτσι δούλευαν την άνοιξη

  14. atheofobos said

    Στην Κολοκυνθού, που γράφει ο Βάρναλης, ο κόσμος πήγαινε με το τραμ Νο 11, Ιπποκράτους -Κολοκυνθού, μια γραμμή που καταργήθηκε στις 16-10-1960.
    Διέσχιζε την Πανεπιστημίου, την Πεσμαζόγλου , την Σοφοκλέους , την Αριστείδου, την Ευριπίδου ,την Πλατείας Ελευθερίας ή πιο γνωστή ως Κουμουνδούρου, (μπροστά από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ),την Κολοκυθούς , την οδό Λένορμαν και έφτανε στην Κολοκυνθού.
    Φωτογραφία του με τον κόσμο να κρεμιέται ακόμα και απ΄έξω του, έχω βάλει στο ποστ μου:
    Η ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ
    http://www.atheofobos2.blogspot.gr/2015/03/blog-post_13.html

  15. BLOG_OTI_NANAI said

    11: 🙂

  16. sarant said

    14 Γούστο έχει η φωτογραφία, διότι ναι μεν κρέμονται αλλά είναι και ντυμένοι στην τρίχα, με καπέλο κτλ.

  17. sarant said

    Θα λείψω μερικές ώρες, πάω μια βόλτα πριν κρυφτεί ο ήλιος, που έλεγε και ο Παπαδιαμάντης.

  18. Γς said

    11 b:

    Εδώ λέει ότι είναι φωτό του Π.Παυλίδη.

    «Ηπειρώτης Μπιζανομάχος και ο πρώτος Έλληνας φωτορεπόρτερ»
    Αρα υπολόγησε. Μεσοπόλεμος;

  19. κουτρούφι said

    Τρεις είναι οι εβδομάδες της Αποκριάς. Όχι δύο. Εκτός και αν στην Αθήνα ξεκινούσανε τους αποκριάτικους χορούς από του Ασώτου- δεύτερη Κυριακή- και όχι από του Τελώνου και Φαρισαίου-πρώτη Κυριακή του Τριωδίου.

  20. Γς said

    18:

    «Ηπειρώτης Μπιζανομάχος και ο πρώτος Έλληνας φωτορεπόρτερ»
    Αρα υπολόγησε. Μεσοπόλεμος;

  21. gpoint said

    # 12

    Οχι μόνο ρε Λάμπρο, αλλά προβάλλει και την οπτική του γωνία λες και είναι η μοναδική πραγματικότητα. Λες και δεν υπήρξαν και άλλοι να περιγράψουν ήθη κι έθιμα

  22. Γς said

    18:
    Φτου!
    Εδώ

  23. ΓιώργοςΜ said

    10,13 Η παροιμία αφορά τον τεμπέλη και τον άσχετο με τη δουλεία που κάνει. Τα πρόβατα για να βοσκήσουν θέλουν δροσιά, οπότε ξεκινά κανείς κατά τις 4 ώστε να είναι στο βοσκοτόπι τα χαράματα, να προλάβουν να βοσκήσουν πριν ζεστάνει πολύ η μέρα. Το μεσημέρι, μέχρι να δροσίσει, έχει ανάπαυλα και η βραδινή βοσκή γίνεται όταν πέφτει ο ήλιος για τον ίδιο λόγο (δροσιά). Αν τα βγάζει κανείς ήλιο με ήλιο δε μπορούν να φάνε λόγω της ζέστης και ψοφάνε.

    Οι αγροτικές δουλειές γίνονται ήλιο με ήλιο, γιατί απλούστατα τότε έχει φως. Πάλι αχάραγα ξεκινάει κανείς κι επιστρέφει ανάλογα με το είδος της δουλειας, συχνά το βράδυ.

  24. Spiridione said

    Πλάι στα διάφορα έθιμα και γιορτές της Καθαράς Δευτέρας που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα, είναι και το μπακλαχοράνι, αστικό έθιμο της Πόλης, που γιορταζόταν στα Ταταύλα, και αναβίωσε πρόσφατα. Υπάρχουν αναφορές ότι υπήρχε και παρέλαση από πόρνες.
    http://www.omogeneia-turkey.com/id/baklahoran.html
    http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3692027
    http://www.tanea.gr/news/greece/article/4560384/?iid=2
    https://en.wikipedia.org/wiki/Baklahorani
    Μπακλά τα κουκιά.
    Και στον Καροτσέρη
    Καροτσέρη, μάνι, μάνι,
    πάμε στο μπακλακουράνι

  25. Γς said

    14:

    Από το ποστ σου αυτ’ο είχα πάρει τη φωτογραφία σου.
    [και χωρίς την άδειά σου 😉 ]

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/05/19/axtos-42/#comment-289039

  26. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Άσχετο: Τα «αρχεία πριβέ» πάνω -πάνω στο μενου της σελίδας τι είναι; Ακασικά αρχεία και έτσι; Και ποιο είναι το συνθηματικό;
    (στείλτο με μέλι Νικοκύρη, για να μην το μάθει ο γουσού και άλλα τρολ)

  27. spatholouro said

    «όλος ο κόσμος τελικά, γράφει Στήλες του Ολυμπίου Διός διότι είχε την ευτυχία να μην έχει διαβάσει Μπαμπινιώτη ο οποίος επιμένει πως είναι λάθος διότι, τάχα, η στήλη είναι επιτύμβια ή αναθηματική ενώ ο στύλος είναι η κολόνα».

    Ελπίζω να τύχω κάποιας συμπαθείας που δεν ανήκω σε «όλο τον κόσμο» και που δεν είμαι δυστυχής ως εκ της υπάρξεως Babi…
    Τον έχουμε κάνει στόχο σκοποβολής τον έρμο και δώστου καρφώνουμε τα βελάκια κάθε τρεις και ολίγο..

    Εμ, τότε, γιούργια και στον Ζηκίδη («Λεξικόν ορθογραφικόν και χρηστικόν της ελληνικής γλώσσης»), γιούργια και στον Σταματάκο, γιούργια και στον Δημητράκο, γιούργια (επιτέλους…) και στο ΛΚΝ, γιούργια (επίσης επιτέλους…) και στο Χρηστικό της Ακαδημίας: μα όλοι τούντοι συνεννοημένοι ήταν με τον Babi (και κάποιο μάλιστα και προ υπάρξεως Babi) και θεωρούν είτε καταχρηστικό είτε λάθος το «στήλες» για το Ολυμπιείο;;

  28. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα, δηλ. τι καλή, απ΄ το πρωί φάνηκε …., βροχερή

    27: Α, εδώ έχουμε και αιρετικούς!!! Αν συνεχίσεις στην πιάτσα θα σ΄ αποκαλούν «opinion minion» 🙂 🙂
    Το ουκ έσονταί σοι θεοί έτεροι πλην εμού δεν τό ΄χεις ακουστά;

  29. Παναγιώτης Κ. said

    @3. Γς, το όνομα αυτού που παίζει κλαρίνο το ξέρουμε;
    Ποιας χρονολογίας είναι η φωτό;

  30. Γς said

    28:

  31. Corto said

    2 (Γς):
    «Απάντησαν κάποτε και οι λουκουμαδοποιοί! Υποστηρίζοντας την προέλευση από το ακκουμουλείτσιο»

    Τι είναι το ακκουμουλείτσιο;

  32. Γιάννης Ιατρού said

    11α (3, 18) Η φωτογραφία είναι του 1937

  33. Γς said

    32:
    Για πες.
    Πηγές

  34. ΚΑΒ said

    13. Εγώ ξέρω ακόμη μια παροιμία:: Βοηθάει η νύχτα την αυγή σαν να ‘ναι μάνα κι αδελφή.

    Ο πατέρας μου, εργάτης της γης σε όλη του τη ζωή, έλεγε αν είχε βγει ο ήλιος κι ήταν ακόμη στο σπίτι, όχι από δική του αιτία βέβαια: άντε μεσημέριασε.

  35. Γς said

    31:
    Από το accumulazione; Συσσώρευση.
    Εως το λουκουμάκι

  36. spatholouro said

    Η φωτογραφία είναι του 1928, καθώς φαίνεται:
    «Τα Κούλουμα στις Κολόνες. Καθαρή Δευτέρα 1928» (σημείωση του ίδιου του Πουλίδη)
    (Κυριακή Αρσένη, «Η Αθήνα του Μεσοπολέμου μέσα από τις φωτογραφίες του Πέτρου Πουλίδη», Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος 2004: σελ. 223)

    ΥΓ.:Να και μια ένδειξη του πώς λέγανε επίσης τους Στύλους: «Οι Κολόνες»

  37. ΚΑΒ said

    23. Τα ίδια λέμε.

  38. Γς said

    29:
    Οχι.
    Ο Περτρολουκάς Χαλκιάς πάντως δεν είναι

  39. Μαρία said

    28
    Λέω να ξεκινήσουμε εκστρατεία, για να αποκαταστήσουμε και τη σπονδυλική στήλη, τουλάχιστον.

  40. Corto said

    35 (Γς): Σωστά! Δεν είχα σκεφτεί την σύνδεση με τα λουκούμια.

    (Ενώ παραδόξως σκέφτηκα τα βροχοφόρα σύννεφα Tower Cummulus – μελανοσωρείτες)

  41. Παναγιώτης Κ. said

    @9. Μαρία, 3081 επισκέψεις έχει το βίντεο και ανέβηκε μόλις χθες!
    Η κοπέλα με τη μαντήλα και το κινητό έδειχνε να το απολαμβάνει και εγώ το χάρηκα! Είναι βλέπεις ιδιαίτερη πατρίδα η Κόνιτσα. Έχει πρόσφυγες ( «αούτηδες» τους έλεγαν οι γηγενείς επειδή το αυτός το έλεγαν «αούτος»). Νομίζω και εύχομαι, οι κατατρεγμένοι να φύγουν με καλές εντυπώσεις για όσο καιρό μείνουν.

  42. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    21 – Αυτό εννοώ με τα » φοβερά κολλήματα» και το κακό, είναι ότι αυτή η γενικόλογη αντίληψη, επηρέασε τις μετέπειτα αριστερές γενιές σε βαθμό διαστροφής.

  43. Παναγιώτης Κ. said

    @31. Η ερμηνεία ήρθε και συνάντησε την απορία που είχα για τη συγκεκριμένη φράση και φυσικά λύθηκε διότι την βρίσκω εύλογη.Ταιριάζει στις περιπτώσεις που την χρησιμοποιούμε και σαφώς είναι ειρωνική.

  44. Γς said

    41:
    >οι κατατρεγμένοι να φύγουν με καλές εντυπώσεις για όσο καιρό μείνουν.

    Κανα τέρμινο.

    [τέρμινο: μέρα, βδομάδα, χρόνος, αιώνας …]

  45. Γς said

    43:
    Οχι. Το λουκούμι από εκεί προκύπτει [κατά μίαν εκδοχή]

  46. Γιάννης Ιατρού said

    33: Πηγή
    «Η Παλιά Αθήνα ζει, γλεντά, γεύεται 1834-1938» του Θωμά Σιταρά

  47. Παναγιώτης Κ. said

    Του Ολυμπίου Διός και όχι …του Ολύμπιου Δία.
    Ακόμα και από τον δημοτικιστή Βάρναλη!

  48. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    39 – Αν και δεν σκαμπάζω τίποτα από αυτά, αυτό αναρωτήθηκα όταν διάβασα το σχόλιο 27, η σπονδυλική στήλη είναι στύλος; Και τώρα που το σκέφτομαι, η γυναίκα του Λώτ τι έγινε, επιτύμβια ή αναθηματική στήλη; (χαμόγελο).

  49. spatholouro said

    46
    Εάν το αναφέρει ο Σιταράς χωρίς να παραπέμπει σε πηγή, θα προτιμούσα τον ίδιο τον Πουλίδη και το 1928

  50. spatholouro said

    48
    ανα-θεμα-τική..

  51. Corto said

    24 (Spiridione):

    Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά για το Μπακλαχοράνι και την αναβίωσή του! Αλλά το καλύτερο είναι αυτό από τα Νέα:
    «Ρωμιοί και Ελλαδίτες δυσκολεύτηκαν να συνεννοηθούν».
    Πολύ πρωτότυπο για Έλληνες.

  52. Γς said

    48:

  53. Παναγιώτης Κ. said

    @38. Εννοείται ότι δεν είναι ο Πέτρος.Δεν είναι ούτε ο πατέρας του ο Κλης.
    Ρώτησα γιατί το συγκεκριμένο πρόσωπο και κάπου αλλού το έχω δει μόνο που δεν θυμάμαι που.

  54. Corto said

    43 και 45: Τα λουκούμια πάντως είναι νηστίσιμα, άρα δεν είναι εντελώς άσχετα με την Σαρακοστή – και την Κ. Δευτέρα.

    Αλλά νηστίσιμα ή νηστήσιμα; Πάλι μπέρδεμα:
    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?8604-%CE%BD%CE%B7%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF-%CE%AE-%CE%BD%CE%B7%CF%83%CF%84%CE%AF%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF

  55. Γιάννης Ιατρού said

    49: / 33:
    Σωστά το λές, δες όμως κι εδώ http://paliaathina.com/media_files/images/content_308/main_celebrating-koulouma-1937.jpg

  56. spatholouro said

    Γιάννη, δεν καταλαβαίνω τι πρέπει να δω: τη φωτογραφία μόνο βλέπω.
    Γενικότερα τώρα,όσο έχω δει δουλειά του Σιταρά, έχω βάλει έναν όρο στον εαυτό μου: ή θα παραπέμπει σε κάποια πραγματολογικά ελέγξιμη πηγή ή αλλιώς δεν τον λαμβάνω καθόλου υπόψη. Λυπάμαι.

  57. Παναγιώτης Κ. said

    Υποθέτω ότι ειδωλολάτρες αποκάλεσαν τους οπαδούς του δωδεκάθεου για να απαξιώσουν την θρησκεία τους οι οπαδοί της νέας θρησκείας.
    Ειδωλολάτρης ήταν η πρώτη λέξη που έμαθα στο σχολείο. Ακολούθησε για τους αρχαίους η λέξη Εθνικοί και πολλά χρόνια μετά έμαθα τη λέξη παγανισμός ως ισοδύναμης της ειδωλολατρείας.
    Σήμερα και στο μάθημα των Θρησκευτικών ( δεν ξέρω σε ποια τάξη) οι μαθητές μαθαίνουν τις πολύ μεγάλες επιρροές που έχει ο Χριστιανισμός από την παλαιά θρησκεία ειδικά ως προς το τελετουργικό του.
    Το ερώτημα μου είναι: Υπάρχει κάποιος όρος, διαφορετικός από τους τρεις που ανάφερα, ως σημαίνον της θρησκείας των Αρχαίων Ελλήνων;

  58. Corto said

    «Κι αντίς ν’ ακούς την πίπιζα και «της ακρίβειας τον καιρό», ακούς φωνόγραφο»
    Παραταύτα φωνογραφημένο και αυτό (τουλάχιστον δις):

  59. Γιάννης Ιατρού said

    56: Αυτό με το Σιταρά το έχουν πεί κι άλλοι, κάποιος λόγος θα υπάρχει 🙂
    Εννούσα στο 55 τον τίτλο, link, που αυτο-αναφέρει 1937. Δυστυχώς δεν έχω την έκδοση της Αρσένη που αναφέρεις στο #36. 😦
    Αλλά άν το γράφει ο ίδιος ο φωτογράφος, βεβαίως και είναι περισσότερο αξιόπιστο. Δεν διαφω(ο 🙂 )νούμε!

  60. Γιάννης Ιατρού said

    33: Γς, άκυρο το 32!! 🙂

  61. Γς said

    60:

    Η φωτογραφία δεν είναι λοιπόν του 1937

  62. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα και καλά κούλουμα!

  63. Spiridione said

    Για τους στύλους και τις στήλες να βάλουμε και το άρθρο του Νικοκύρη
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/06/20/sthlesstyloi/
    27. Ένσταση για το Λεξικό Σταματάκου

  64. ΚΩΣΤΑΣ said

    Βάρναλης, από τους πιο αγαπημένους μου ποιητές.

    Παρ’ όλο ότι τον λατρεύω, δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι ανήκε στην κατηγορία των στρατευμένων λογοτεχνών. Αυτό, για μένα, είναι κάποιο μειονέκτημα. Σέβομαι τις αντίθετες απόψεις, τη δική μου άποψη καταθέτω εδώ.

  65. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Μετρώντας τις ημέρες της νηστείας μέχρι την Μεγάλη Εβδομάδα, αυτές βγαίνουν 42, δηλ. προκύπτει πλεόνασμα με βάση τις αναμενόμενες 40 της Τε(Σαρακοστής). Αν λάβουμε υπ’ όψιν μας α) την εορταστική -και ήκιστα «νηστήσιμη»- ατμόσφαιρα της Καθαράς Δευτέρας, β) την διατήρηση αποκριάτικων, εορταστικών εθίμων κατ’ αυτήν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, γ) την παρατήρηση του Βάρναλη, πως «τα Κούλουμα ανάγονται σε πολύ παλιά εποχή. Κι οι λαογράφοι την θεωρούν επιβίωση ειδωλολατρικής γιορτής» και δ) την πληροφορία του Λουκάτου, πως «Παλιότερα η νηστεία άρχιζε την Τετάρτη της Α’ Εβδομάδας», άρα πράγματι 40 ημέρες νηστείας, νομίζω πως μπορούμε βάσιμα να υποθέσουμε ότι η προς τα πίσω αύξηση των ημερών της νηστείας έγινε για να «ταπωθεί» η παλιότερη, ειδωλολατρική γιορτή, όπως έγινε και με άλλες τέτοιες (λχ Σατουρνάλια/ Χριστούγεννα).

  66. Γς said

    Διαβάζω:

    «Δύσκολες ώρες για τον αναπληρωτή υπουργό Υγείας [τάδε] καθώς τα ξημερώματα του Σαββάτου, έφυγε από τη ζωή η…

    [βρε τον κακομοίρη σκέφτηκα. Η μητέρα του; Η γυναίκα του; η αδελφή του; η …]

    Διαβάστε περισσότερα

    [και πήγα να διαβάσω περισσότερα]

    .. η μητέρα της συζύγου του.»

    Οχι ότι δεν είναι μεγάλος ο πόνος, αλλά μετά το «Δύσκολες ώρες» δεν πήγε το μυαλό μου στην πεθερά του.

    [Τα συλλυπητήρια μας]

  67. BLOG_OTI_NANAI said

    Στον 19ο και αρχές 20ου αιώνα πάντως, οι αναφορές είναι μοιρασμένες ανάμεσα «εις τους στύλους του Ολυμπίου Διός» και «εις τας στήλας του Ολυμπίου Διός«.

    Παράδειγμα από τα 1870, «Οι στήλες του Ολυμπίου Διός«:

    Παράδειγμα από τα 1891, «Οι στήλοι του Ολυμπίου Διός«:

  68. Corto said

    Πάντως λέξη δεν αναφέρει ο Βάρναλης για χαρταετούς. Γιατί άραγε; Όταν ήταν νέος στην Αθήνα του 1900, δεν ήταν ήδη διαδεδομένο το έθιμο;

  69. spatholouro said

    63
    Θεώρησα, εκ της διατυπώσεως του Σταματάκου, ότι το εντός παρενθέσεως είναι το ορθό, ή το ορθότερο:
    «Αι στήλαι του Ολυμπίου Διός» (αντί: οι στύλοι, οι κίονες)

  70. Στο 39 η Μαρία είπε Λέω να ξεκινήσουμε εκστρατεία, για να αποκαταστήσουμε και τη σπονδυλική στήλη, τουλάχιστον.

    Λες και δεν ξέρομε ποιανών γιατρών ειδικότητα είναι η σπονδυλική στήλη!
    Των ορθοπ*δικών! :evil

  71. spiral architect said

    Εκεί παραδίπλα από τις Στήλες:

    και after σουπιά κοκκινιστή με σπανάκι.

  72. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια! Μόλις επέστρεψα.

    20-32-36 Για Μεσοπόλεμο εντάξει, αλλά και τόσες φουστανέλες;

    26 Kάναμε κάτι πειράματα και ξέμειναν. Κάποια στιγμή θα τα βγάλω -είναι απλώς τα περιεχόμενα του ιστολογίου

    27 Οι προηγούμενοι τόνιζαν τόσο το δήθεν λάθος; Βλ. και τον Σταματάκο.
    (Και δεν μου είπες, οι Ηράκλειες στήλες, που είναι κολόνες, είναι λάθος ή καταχρηστικό;)

    36 Μασκαράδες και (πολίται; ) στις Κολόνες να βρεθείτε, ήταν ένα σύνθημα της εποχής

    39-48 Ε, μα!

    50: 🙂

    56 Λοιπόν, εμείς διαφωνούμε μεν στα μπαμπινιωτικά, αλλά στις τσαπατσούλικες πηγές του ενός και του άλλου συμφωνούμε απόλυτα. Την ίδια γνώμη έχω κι εγώ.

    66 Βρε Γς, το «δύσκολες ώρες» είναι κλισέ. Το χρησιμοποιούν από το να χαροπαλεύει κάποιος μέχρι το να πήρε δύο κιλά παραπάνω.

    67 Ευχαριστούμε!

    68 Λες; Μήπως δεν ήταν τόσο πολλοί οι χαρταετοί; Γιατί σε άλλα μέρη ήταν.

  73. 68, 72 τέλος: από πότε άραγε έχουμε αναφορές σε χαρταετούς;

  74. Corto said

    73 και 72:
    Λέει ο Τίμος Μωραϊτίνης στα «ρωμαντικά χρόνια της Αθήνας, οι διασκεδάσεις»:

    Ήσαν τόσο σπάνια τα δημόσια θεάματα εκείνη την εποχή, που και το πιο παιδαριώδες προκαλούσε συρροή κόσμου. Το καλοκαίρι του 1852 η εφημερίς «Ταχύπτερος Φήμη» ειδοποιούσε τους αναγνώστες της με κεφαλαία στοιχεία, ότι «το απόγευμα της προσεχούς Κυριακής είς αξιωματικός και είς πολίτης θα ανυψώσουν από το κωδωνοστάσιον της Αγίας Ειρήνης μέγαν χάρτινον αετόν».
    Και η Αθήνα έτρεξε για να θαυμάση το πρωτοφανές θέαμα, τον «μέγαν χάρτινον αετόν», που με την απογείωσί του από το καμπαναριό της Αγίας Ειρήνης γινόταν ο πρόδρομος της Αεροπορίας.
    Ο αετός, τέλος, απεγειώθη. Πηδαλιουχούμενος δεν ήταν και επήγε όπου τον ωδήγησε ο άνεμος. Και αφού με την θέλησι του ανέμου επέρασε επάνω από μερικά κεραμίδια, χάθηκε στο βάθος του ορίζοντος. Η ιστορία της πρωτόγονης αεροπορίας δεν αναφέρει τί απέγινε. Υπάρχει μόνον ο θρύλος ότι μόλις εγκατελείφθη από τον άνεμο, εκρεμάσθηκε από μία καμινάδα στο Γεράνη.

    (Γεράνη ή Γεράνι ήταν το τμήμα του κέντρου της Αθήνας, το οποίο σήμερα αποκαλούμε Δυτικό Τρίγωνο: Πειραιώς – Αθηνάς – Ευριπίδου)

  75. sarant said

    73-74 O Κοσμάς Πολίτης στου Χατζηφράγκου μιλώντας για τα παιδικά του χρόνια στη Σμύρνη (αρκετά πριν το 1922) αναφέρεται σε πολύ εξελιγμένες τεχνικές στο πέταγμα του χαρταετού με περίπλοκη ορολογία.

  76. Στρατος Βασδεκης said

    Με την ευκαιρια, θα ηθελα να αναφερθω, Νικο, στο περσινο σου αρθρο (23/02) για τα κουλουμα (δες «Τα Κούλουμα δεν γκουμουλώνουμε», https://sarantakos.wordpress.com/2015/02/23/koulouma/) και πιο συγκεκριμενα στο σημειο που αναφερεις πως «…διαπιστώνω ότι το ρήμα «γκουμουλώνω» (ή κουμουλώνω) όχι μόνο δεν το έχουν τα λεξικά αλλά σχεδόν δεν γκουγκλίζεται». Ωστοσο, υπαρχει ενα τουλαχιστον λεξικο – το Academic Dictionaries and Encyclopedias – που καταγραφει τον τυπο «κουμουλωνω» με παραπομπη στο «κουλουμωνω» και τη σημασια: «κουλουμώνω – κουλουμιάζω, συσσωρεύω, σωριάζω.
    [ΕΤΥΜΟΛ. < κουμουλώνω, με αντιμετάθεση τών συμφώνων].» (http://greek_greek.enacademic.com/82727/%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%8E%CE%BD%CF%89). Δες και «κουλουμιαζω»: http://greek_greek.enacademic.com/82721/%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CF%89. Στο ιδιο λεξικο, επισης, βρισκουμε και τον ορο «ακουμουλιαστος» που, στην τριτη του σημασια, χαρακτηριζει το ατομο που «δεν έλαβε μέρος στα κούλουμα, στη γιορτή τής Καθαρής Δευτέρας» (http://greek_greek.enacademic.com/11445/%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82).

    Ενδιαφερον παρουσιαζει και το αρθρο, παλι στο ιδιο λεξικο/εγκυκλοπαιδεια, για τα κουλουμα. Αντιγραφω αποσπασμα: « Η λέξη [κουλουμα] αναφέρεται με διάφορους τύπους, όπως κούλουμπα (Κλειτορία Πελοποννήσου), ανακούλουμα (Ιθάκη), κούλουμες (Λεύκτρα Πελοποννήσου), κούμουλα(Μύκονος, Πάρος) και κουμουλάδες (Κύθηρα). […] Σε μερικά μέρη της Ελλάδας η γιορτή ονομάζεται Πρωτονήστιμη Δευτέρα και Αρχιδευτέρα, ενώ από κάποιο έθιμο ονομάστηκε και Σκυλοδευτέρα ή Σκυλογιορτή. Σύμφωνα με την τελευταία ονομασία, οι άνθρωποι, για να διασκεδάσουν, έπιαναν τα αδέσποτα σκυλιά και τα κρεμούσαν από ένα σχοινί, το οποίο έδεναν σε δύο στύλους και το τύλιγαν με ένα στριφτάρι. Ύστερα άφηναν ελεύθερο το σχοινί, που ξετυλιγόταν με ορμή και τίναζε μακριά το ζώο». Ολοκληρο το αρθρο εδω: http://greek_greek.enacademic.com/83369/%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B1.

  77. BLOG_OTI_NANAI said

    Το διαχρονικό πνεύμα του Γεωργίου Μπαμπινιώτη

    Στα 2005:

    Και έναν αιώνα πριν, στα 1908: 🙂

  78. Ανδρέας said

    Eνα ζευγάρι ήταν καλεσμένο σε ένα πάρτι μεταμφιεσμένων. Την σύζυγο την τελευταία στιγμή την έπιασε ένας φοβερός πονοκέφαλος κι έτσι είπε στον σύζυγο να πάει μόνος του. Σαν καλός σύζυγος που ήταν, αρνήθηκε, αλλά εκείνη επέμεινε λέγοντας ότι θα έπαιρνε μια ασπιρίνη και θα πήγαινε για ύπνο, για αυτό δεν υπήρχε λόγος να χαλάσει τη διασκέδασή του. Έτσι, ο σύζυγος φόρεσε το κουστούμι του King Kong, κι έφυγε. Η σύζυγος, μετά από μιας ώρας ύπνο, ξύπνησε χωρίς πονοκέφαλο και καθώς ήταν ακόμα νωρίς, αποφάσισε να πάει στο πάρτι. Και μια και ο σύζυγος δε γνώριζε τι κουστούμι θα φορούσε εκείνη, σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να διασκεδάσει παρακολουθώντας τη συμπεριφορά του όταν δεν ήταν παρούσα. Φτάνοντας στο πάρτι, αμέσως εντόπισε τον σύζυγο που χόρευε με όποια ωραία ύπαρξη μπορούσε, χουφτώνοντας λίγο από δω και κλέβοντας κάποιο φιλί από κει.
    Τον πλησίασε και, καθώς η ίδια ήταν αρκετά ελκυστική, ο σύζυγος άφησε την προηγούμενη παρτενέρ του σύξυλη & αφιέρωσε όλη του την προσοχή στη νεοφερμένη. Εκείνη τον άφησε να προχωρήσει όσο ήθελε. Ήταν φυσικό άλλωστε μια και ήταν ο σύζυγός της. Τελικά, της ψιθύρισε μια πρόταση στο αυτί κι εκείνη συμφώνησε. Έτσι, βρέθηκαν μέσα σ’ ένα αυτοκίνητο στη σκοτεινή πλευρά του πάρκιν, όπου το έκαναν στα γρήγορα με εξαιρετικό πάθος. Λίγο πριν βγουν οι μάσκες τα μεσάνυχτα, η σύζυγος αποχώρησε διακριτικά, πήγε σπίτι, έκρυψε το κοστούμι της και ξάπλωσε στο κρεβάτι αναρωτώμενη τι εξήγηση θα έδινε ο σύζυγός της για τη συμπεριφορά του. Διάβαζε καθιστή όταν εκείνος επέστρεψε. Τον ρωτάει
    -Πώς πέρασες αγάπη μου;
    Εκείνος απάντησε:
    -Ααα, τα ίδια και τα ίδια. Αφού ξέρεις ότι δεν περνάω καλά αν δεν είσαι μαζί μου.
    -Χόρεψες καθόλου; τον ρώτησε εκείνη.
    -Μπά! της απάντησε, ούτε μια φορά. Όταν έφτασα στο πάρτι, βρήκα τον Γιώργο, τον Γιάννη και μερικούς άλλους από την παρέα. Ανεβήκαμε σε κάποιο δωμάτιο και τη βγάλαμε παίζοντας χαρτιά. Αλλά… δεν θα πιστέψεις τι συνέβη στον τύπο που του δάνεισα το κοστούμι μου . . .

  79. BLOG_OTI_NANAI said

    73: Ο Κουμανούδης («Συναγωγή νέων λέξεων υπό των λογίων πλασθεισών από της Αλώσεως μέχρι των καθ’ ημάς χρόνων», τ. Β΄, 1900) λέει αυτό:

    ΟΙ βραχυγραφίες του όμως σπάνε νεύρα. Νομίζω εννοεί 1861.

  80. Spiridione said

    75. Τσερκένια
    http://www.snhell.gr/kids/content.asp?id=220&cat_id=9

  81. BLOG_OTI_NANAI said

    78: 🙂

  82. Spiridione said

    Και μερικές ακόμη στήλες του Ολυμπίου Διός
    Παν. Σούτσος
    https://books.google.gr/books?id=N1EAAAAAcAAJ&pg=PA28&dq=%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CE%B9+%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%AF%CE%BF%CF%85+%CE%B4%CE%B9%CF%8C%CF%82&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwisuKnl-r3LAhUBVxQKHT2zB7AQ6AEIVDAJ#v=onepage&q=%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CE%B9%20%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%B4%CE%B9%CF%8C%CF%82&f=false
    Παπαρρηγόπουλος
    https://books.google.gr/books?id=_zBYAAAAcAAJ&pg=PA31&dq=%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CF%82+%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%AF%CE%BF%CF%85+%CE%B4%CE%B9%CF%8C%CF%82&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiS_cnn-b3LAhWM7RQKHa6rDJo4PBDoAQgzMAQ#v=onepage&q=%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CF%82%20%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%B4%CE%B9%CF%8C%CF%82&f=false
    Σπυρίδων Τρικούπης
    https://books.google.gr/books?id=my1CAAAAcAAJ&pg=PA153&dq=%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CF%82+%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%AF%CE%BF%CF%85+%CE%B4%CE%B9%CF%8C%CF%82&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjs9Z-m-b3LAhWFsxQKHWdrDYY4FBDoAQg0MAQ#v=onepage&q=%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CF%82%20%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%B4%CE%B9%CF%8C%CF%82&f=false

  83. spatholouro said

    72 (27)

    1)Liddell-Scott (7ος τόμος): (στήλη) «όθεν καθόλου ογκώδης λίθος, “στήλη”, λατιν. cippus (μάλλον ή στύλος, κίων, λατ. columna)»

    2)Ζηκίδης
    (στήλη): «λίθος επιτύμβιος ή λίθος χρησιμεύων ως όριον ή προς αναγραφήν νόμων, ευεργετών και προδορών (διάφορον το στύλος)»
    (στύλος): «κίων βαστάζων βάρος και απλώς στύλος (διάφορον το στήλη)»

    3)Δημητράκος (13ος τόμος)
    (στήλη): «νεώτ. καταχρηστ. αντί στύλος, κίων, βλ. αι στήλαι του Ολυμπίου Διός»

    Όσο για τις Ηράκλειες Στήλες, ασφαλώς και θα σου είπω: θαρρώ πως και πάλι δεν έχουμε να κάνουμε με στύλους αλλά με στήλες, υπό την υπ’ αριθμ 6 σημασία στον Δημητράκο, δηλ. οροθέσια, ορόσημα, όρη.

    Και, ως γενική παρατήρηση, θα έλεγα το εξής: τα 3 σύγχρονα λεξικά που εσύ ο ίδιος θεωρείς (αν δεν λαθεύω) ως τα «τρία μεγάλα μας λεξικά», απονομιμοποιούν το «στήλη» ως «στύλος»…οπότε, σε ό,τι με φορά τουλάχιστον, και σε συνδυασμό με τα π.Μ (προ Μπαμπινιώτη)
    λεξικά, θεωρω προσωπικά το ζήτημα λυμένο (αλλά να βρώ και σύμμαχο το Χρηστικό;;;;;;;)

  84. spatholouro said

    προδορών=προδοτών

  85. Γιάννης Ιατρού said

    78: Κι αν την κατάλαβε και τη δούλευε; 🙂 (π.χ. και για να βολέψει την πρότερη συμπεριφορά του)

  86. sarant said

    76 Έχεις δίκιο!

    77 Ωραίο εύρημα αυτό με τον Νουμά! Μην το δει ο Μπαμπ. και μας πει να λέμε «τον λέμβον» 🙂

    Για τους χαρταετούς, είδα σε φιλικό τοίχο στο Φέισμπουκ ανακοίνωση της αστυνομίας (6.10.1939) επί Μεταξά, που απαγορεύει όχι μόνο την ανύψωση αλλά και την κατασκευή χαρταετών. Επειδή όμως είχε αρχίσει ο πόλεμος, μάλλον εκεί θα οφείλεται η απαγόρευση.

  87. spatholouro said

    83
    Α, κι εδώ στον Ανδοκίδη θαρρώ πως φαίνεται ότι άλλο κίων και άλλο στήλη:
    εἰσελθὼν ὑπὸ τὴν σκιὰν καθέζεσθαι μεταξύ τοῦ κίονος καὶ τῆς στήλης ἐφ’ ᾗ ὁ στρατηγός ἐστιν ὁ χαλ κοῦς
    http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?t=15&m=2

    86/77
    Ωχ, πάλι ο Babis φταίει, ακόμα και για τον Κόντο!
    (βλ. Γλωσσικαί παρατηρήσεις, σελ. 367-370):
    http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/7/f/1/metadata-312-0000205.tkl&do=141196.pdf&lang=el&pageno=1&pagestart=1&width=406.08%20pts&height=588.96%20pts&maxpage=629

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    12. Λάμπρο, οφσάιτ! Γνωστό ότι ήταν ερωτιάρης χωρίς ηλικιακά όρια ο Βάρναλης.Προσπαθούσαν δε να τον μειώσουν πατώντας ακριβώς σ΄αυτό.
    39.>>για να αποκαταστήσουμε και τη σπονδυλική στήλη,
    να ξέρω και πώς να γράφω «να στυλωθώ» ή να «στηλωθώ» 🙂
    74.>>(Γεράνη ή Γεράνι ήταν το τμήμα του κέντρου της Αθήνας, το οποίο σήμερα αποκαλούμε Δυτικό Τρίγωνο: Πειραιώς – Αθηνάς – Ευριπίδου)
    Εκεί και η οδός Γερανίου. Εδώ ιστορίες και άνθρωποι και κτίσματα στην περιοχή http://omadaasty.blogspot.gr/2014/12/gerani.html

  89. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μίκης Θεοδωράκης -Χαρταετοί
    Από το θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, «Η Γειτονιά των Αγγέλων» που έγραψε το 1963 με φόντο την αυλή μιας ταβέρνας στη Δραπετσώνα, όπου μπροστά στη Μυρτιά ξετυλίγονται τα πάθη και οι έρωτες των απλών ανθρώπων του μόχθου και της προσφυγιάς, αλλά και των ευνοημένων, εκείνων που ανήκουν στον καλό κόσμο, αυτό το υπέροχο μουσικό απόσπασμα.
    .

  90. sarant said

    12-88: Ναι, το προσπέρασα επειδή έφευγα εκείνη την ώρα, αλλά το πώς γράφει ο Βάρναλης για τις γυναίκες δείχνει πως ο Λάμπρος δεν έχει δίκιο (και βεβαια υπάρχουν και τα διηγησεις όσων τον γνώρισαν)

  91. Γιάννης Ιατρού said

    Υπάρχουν «πολλοί νεκροί» μεταδίδει το τηλεοπτικό δίκτυο NTV, Τουρκία, Έκρηξη στην Άγκυρα

  92. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    90.>>το πώς γράφει ο Βάρναλης για τις γυναίκες δείχνει πως ο Λάμπρος δεν έχει δίκιο (και βέβαια υπάρχουν και διηγήσεις όσων τον γνώρισαν)

    Ο Κώστας Βάρναλης με τα λόγια του Μενέλαου Λουντέμη.
    ……………………………………………………………………………………………
    Ο Δάσκαλος δεν έκανε καμία απολύτως προσπάθεια —ίσα ίσα— για ν΄ αποκρύψει την «κλίση» του στο θήλυ, κλίση απαρομοίαστα σφοδρή.
    Πόσοι δεν πάσκισαν να γαντζωθούν απ’ αυτό και να τον διασύρουν, να τον μειώσουν, για ν’ ανακόψουν —έτσι νόμιζαν— την πλημμυρίδα του λαού που μαγνητιζόταν απ’ τη λαϊκή του προσωπικότητα.
    «Ε δεν είναι ντροπή σε μιαν τέτοιαν ηλικία ν’ αγαπά;» ήταν η πληκτική και ανόητη επωδός κάποιων ξεπλυμένων τύπων που η μόνη τους δραστηριότητα ήταν να κατηγορούν τη δραστηριότητα των άλλων.
    Αλλά αυτό, ούτε λίγο ούτε πολύ, ήταν η αναγνώριση ότι ξόφλησαν. Ο Έρωτας είναι παράπτωμα; Ο Έρωτας είναι ντροπή; Μα… αρνούμαι να αγαπώ θα πει αρνούμαι να ζήσω. Εφόσον η ψυχή του ανθρώπου φέγγει, η όψη του κόσμου οφείλει να είναι ηλιόλουστη. Μ’ άλλα λόγια ερωτευμένη. Ως πότε; Ώσπου να σβήσει — όχι το φως — το φως θα φέγγει — μα ώσπου να σβήσει ο άνθρωπος. Μερικοί προσπάθησαν να «διαιρέσουν» το Βάρναλη — να καταδικάσουν τον μισό, και τον άλλον μισό να τον δοξάσουν. Κακορίζικη διαίρεση. Ήταν κι άλλοι που τον καταδίκαζαν χοντρικά όλον. Και άλλοι πάλι τον αθώωναν χοντρικά όλον.{…}
    http://dimartblog.com/2014/12/16/varnalis2/

  93. Γς said

    74:
    >Γεράνη ή Γεράνι ήταν το τμήμα του κέντρου της Αθήνας, το οποίο σήμερα αποκαλούμε Δυτικό Τρίγωνο: Πειραιώς – Αθηνάς – Ευριπίδου

    Οπου κι η οδός Γερανίου, που σήμερα θυμίζει Λαχόρη, Καλκούτα και Μουσούλη.

    Και πριν κάνα δυο χρόνια βρήκα ποιος έχει ένα εξάρτημα που ήθελα και πήρα χαρά μεγάλη [και τηλέφωνο].

    -Ερχομαι αμέσως, που είναι το μαγαζί σας;
    Τι; Γερανίου; [Ασ΄το να πάει στο διάολο!]

  94. Γς said

    74:

    Σε παλιά αναγνωστικά του Δημοτικού υπήρχε μάθημα με το χαρταετό.

  95. Γς said

    95:
    Κι αυτό:

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    94.http://www.sport-fm.gr/article/kupros-to-akel-zita-na-kopei-i-ekpompi-me-tis-dilwseis-sfakianaki-gia-tous-prosfuges/3150063

  97. Γς said

    96:
    Διαβάζω:
    Από απεικονίσεις αγγείων μαθαίνουμε ότι οι χαρταετοί υπήρχαν στην Ελλάδα ήδη από τον 4ο αιώνα π.X. και φτιάχνονταν από πανί. Ελληνικό αγγείο δείχνει κόρη που είναι έτοιμη να πετάξει λευκή σαΐτα (χαρταετό) δεμένη με νήμα.

    Ποιο να είναι αυτό το αγγείο;

  98. sarant said

    91 Kι άλλη επίθεση σε θέρετρο στην Ακτή Ελεφαντοστού

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στην οδό Γερανίου ήταν το αρχείο του πρωτοδικείου.Φοβερή κατάσταση στο παλιό ετοιμόρροπο κτίριο.Νομίζω στο 42. Δεν πιστεύω να είναι ακόμη.

  100. Γς said

    88, 93:

    Δεν είχα δει το σχόλιό σου για την Γερανίου.
    Εξοχο λίκνο!

  101. BLOG_OTI_NANAI said

    98:

  102. BLOG_OTI_NANAI said

    97: Τηλεθέαση uber alles…

  103. 98, 102 Τι παράξενο, να μην υπάρχουν μαρτυρίες — και καμία, αν δεν κάνω λάθος, μέχρι τον ύστερο 19ο, ε;

  104. BLOG_OTI_NANAI said

    104: Λογικό θα είναι, αν υπάρχει μαρτυρία του 4ου αιώνα π.Χ., θα παιζόταν και μετά το παιχνίδι αυτό, αλλά πώς το έλεγαν αυτό το τριγωνικό πράγμα μέχρι να το πουν «χαρταετό»;

  105. Γς said

    102:

    Θενκς

  106. Corto said

    88 και 93: Για περιοχή Γεράνη κλπ.

    Θυμάμαι την ιστορική ταβέρνα «Κληματαριά», όπου έπαιζαν και καλοί μουσικοί σε παραδοσιακό ύφος (π.χ. ο Μανώλης Πάππος), αλλά πράγματι προ πενταετίας τουλάχιστον ήταν αρκετά παράτολμο να περπατήσεις προς τα εκεί (πλατεία Θεάτρου) τις νυχτερινές ώρες.

    Αντιγράφω από τον Τίμο Μωραϊτίνη:

    «Ο Γεράνης είναι από τις παληές αθηναϊκές γειτονιές, που έχασαν πια το όνομά τους, όπως ο Μαλακατές, το Ροδακιό, το Ριζόκαστρο και άλλες, γιατί συνεχωνεύθησαν με άλλα τμνήματα της πόλεως. Άλλοι όμως Αθηναίοι εξησφάλισαν την υστεροφημία αυτή, γιατί έδωσαν το όνομά τους σε μια συνοικία κεντρική, που δεν είναι εύκολο να αλλάξη.»

  107. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    107 Ο Μωραϊτίνης σαν να υπονοεί ότι η συνοικία πήρε το όνομά της από κάποιον Γεράνη. Αλλού βρίσκω άλλες εκδοχές. Ο Μπίρης λέει για κάποιο πηγάδι που λεγόταν έτσι.

  108. Corto said

    104 (Δύτης των Νιπτήρων): «και καμία, αν δεν κάνω λάθος, μέχρι τον ύστερο 19ο, ε;»

    Μα στο σχόλιο 74 αναφέρθηκα σε μαρτυρία προγενέστερη (εφημερίδα «Ταχύπτερος Φήμη», καλοκαίρι 1852).

  109. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Έχουμε νέα από τις εκλογές στη Γερμανία;
    http://dimartblog.com/2016/03/13/enesi-mnimis/

    101.Στις ταβέρνες της περιοχής σύχναζε ο Βάρναλης. Έχει και τον Αϊ Γιάννη στην Ευριπίδου. Είμαστε πάντα εντός θέματος 🙂 .
    Βίντεο σχετικά πρόσφατης περιήγησης
    http://www.lifo.gr/tv/the-tube/1832

  110. 109 Ναι, έχεις δίκιο. Ωστόσο και πάλι, δεν έχουμε άραγε καμία μαρτυρία για τους προηγούμενους αιώνες; Ξέρουμε π.χ. (το λένε διάφοροι περιηγητές) ότι στις γιορτές οι γενίτσαροι έστηναν κούνιες, το ίδιο πρέπει να γινόταν και στα ελληνικά χωριά.

  111. sarant said

    83
    Και ξέχασα αυτό εδώ, στο 83
    «Όσο για τις Ηράκλειες Στήλες, ασφαλώς και θα σου είπω: θαρρώ πως και πάλι δεν έχουμε να κάνουμε με στύλους αλλά με στήλες, υπό την υπ’ αριθμ 6 σημασία στον Δημητράκο, δηλ. οροθέσια, ορόσημα, όρη.»

    Δεν μπορεί να είναι έτσι, βλ. pillars of Hercules, colonnes d’Hercule.

  112. Corto said

    108: Περί Γερανίου συνέχεια

    Κατά την εγκυκλοπαίδεια «Ηλίου»:

    Μία των παλαιοτέρων αθηναϊκών συνοικιών , εκτεινομένη άλλοτε μεταξύ της πλατείας της Ελευθερίας και του σημείου διασταυρώσεως των οδών Σωκράτους και Πειραιώς, περιλαμβάνουσα δε τμήματα των οδών Πειραιώς, Σωκράτους και Ευριπίδου. Το όνομά της ώφειλεν η συνοικία εις κήπον κείμενον μεταξύ των οδών Σοφοκλέους και Μενάνδρου, εις το οποίον εκυριάρχουν τα γεράνια και ο οποίος εχρησίμευεν ως τόπος συναντήσεως εις τους παλαιοτέρους Αθηναίους, συμφωνούντες «να ιδωθούν εις τα Γεράνια».

  113. Pedis said

    υπερβολές, εξηγήσιμες με την εποχή, τις συνθήκες και τα μυαλά. Έχει πλάκα η διαβεβαίωση «Η μια μέρα άξιζε περισσότερο από τις δεκαπέντε. Και σε μια μέρα γλεντούσε περισσότερο από όσο σε δυο βδομάδες.»
    Δηλ. ενάντια στην παρασιτική και οκνηρή αστική τάξη, ζήτω οι χειρώνακτες που τους βγαίνει ο κώλος στη δουλειά αλλά ξέρουν να γλεντούν … (το οποίο, βέβαια, δεν είναι και παράλογο, αντίθετα …)

  114. sarant said

    113 Nαι, και αυτή η εξήγηση αναφέρεται.

  115. Γιάννης Ιατρού said

    Και να μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε το κτήριο στην οδό Γερανίου 42, γνωστό σε όλους τους συνταξιούχους του ευαγούς ιδρύματος, ειδικά σε αυτούς που έχουν χρόνους ασφάλισης εκτός Ελλάδας ….

  116. Corto said

    111: Έψαξα λίγο για μαρτυρίες περί χαρταετού στην Σμύρνη αλλά δεν βρήκα. Πέτυχα όμως το εξής ενδιαφέρον:

    «Το βράδυ της Καθαρής Δευτέρας που αρχίζει η Σαρακοστή, οι μουσουλμάνοι Τσιγγάνοι περνούν από τα ορθόδοξα σπίτια, που βγαίνουν από την εορταστική περίοδο, για να συγκεντρώσουν τα τρόφιμα που έμειναν. Συμβάλλουν λοιπόν στο να απαλλαγούν οι ορθόδοξοι από τρόφιμα που πλέον απαγορεύονται γι’ αυτούς. Είναι ακόμα ένα παράδειγμα συμπληρωματικότητας των κοινοτήτων. Οι απεχθείς Τσιγγάνοι διευκολύνουν τους ορθόδοξους να ασκήσουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Η θυσία αυτής της τροφής ισοδυναμεί με κάθαρση.»

    (Σμύρνη, Herve Georgelin, εκδ. Κέδρος 2007, Συλλογικές εορτές, σελ. 143)

  117. Μαρία said

    112
    Γενικά όσες κολόνες δανειστήκαμε, σπονδυλική, βολταϊκή, υδραργύρου κλπ, τις μεταφράσαμε στήλες.
    Εννοείται οτι η επίσης κολόνα στήλη αλός της ΠΔ είναι υπεράνω κριτικής.

  118. nestanaios said

    Εδώ δεν βλέπω να έχουν φυτρώσει ινδοευρωπαϊκές ρίζες αλλά ετυμολογία πάντοτε υπάρχει και έχει την δύναμη να διαλύσει τις λέξεις.
    Τρείς λέξεις. Τρία θέματα. Τρείς έννοιες. Πολλές συνεκδοχικές σημασίες.
    Η έννοια είναι συνυφασμένη με τον άνθρωπο και η σημασία είναι συνυφασμένη με την έννοια, ει δε μη, η λέξη θα ξεχαστεί και ποτέ αναίμακτα.

    Το θέμα είναι «κίον» και η ονομαστική ενική «κίων». (εκτείνεται το «ο»).
    Το θέμα είναι «στελ» και η ονομαστική ενική «στήλ –η». (εκτείνεται το «ε»).
    Το θέμα είναι «στυλ» και η ονομαστική ενική «στύλ-ος». (εκτείνεται το «υ»).

    Το βραχύ εκτείνεται λόγω εκθλίψεος της πτωτικής κατάληξης «ς». Σε πολλές περιπτώσεις γίνεται αντικατάσταση αλλά εδώ δεν μας έχουν εξηγήσει τι πρέπει να γίνει καθολικά.

    Τώρα, στοιχείο, στοιχείο έχουμε την δυνατότητα να αποκαλύψουμε την έννοια των θεμάτων και να δούμε κατά πόσο συσχετίζονται με τις αποδοθείσες σημασίες.
    Ο Πλάτων μας έχει πει ότι το στοιχείο είναι αμερές και είναι αυτό που διαλύει και συνάγει τα σύνθετα.

  119. Γς said

    Περί Γερανίου συνέχεια:

    Ηταν και το μπριζολάδικο του Τέλη στην Ευριπίδου.

    http://caktos.blogspot.gr/2014/01/blog-post_8.html

  120. Γιάννης Ιατρού said

    Ένα αρθρο -ιστορική αναδρομή- για τους χαρταετούς εδώ

  121. Corto said

    «Σκόρδα, βρεχτοκούκια, χαλβάδες»

    Τα βρεχτοκούκια τα αναφέρει και ο Σταμ Σταμ σε αυτό το διήγημα για τα Κούλουμα:

    http://pleias.lis.upatras.gr/index.php/mpouketo/article/view/104890/97035

  122. BLOG_OTI_NANAI said

    74: «Το καλοκαίρι του 1852 η εφημερίς «Ταχύπτερος Φήμη»»

    Κοίταξα όλα τα φύλλα από τέλη Μαΐου έως αρχές Σεπτεμβρίου 1852 και μάλιστα δύο φορές, και δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω το παράθεμα για τον «χάρτινο αετό».

    Το κουφό όμως είναι ότι εντωμεταξύ, βρήκα το εξής:

    Οπότε κοίταξα και όλα τα φύλλα του Μαΐου του 1852, αλλά και πάλι δεν είδα τίποτα…
    Καντεμιά…

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    121.
    Ο Αρχύτας ο Ταραντίνος 428 π.Χ λένε αρκετές αναρτήσεις ότι ήταν ο παππούς του χαρταετού.
    ο Αρχύτας επινόησε και κατασκεύασε ένα αεριοπροωθούμενο περιστέρι, που αποκλήθηκε «πετομηχανή» ή «περιστερά».
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CF%8D%CF%84%CE%B1%CF%82_%CE%BF_%CE%A4%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82

  124. Μαρία said

    117
    Πολύ μακριά πήγες 🙂 Και στα Σέρρας το ίδιο γινόταν αλλά το πρωί, την ώρα που οι νοικοκυρές καθάριζαν το σπίτι. Φαντάζομαι και σε άλλες πόλεις με γυφτομαχαλά.

  125. sarant said

    123 Κουφό πράγματι -μήπως δεν είναι του 1852 το φύλλο;

  126. BLOG_OTI_NANAI said

    126: Εμ, τι άλλο να υποθέσει κανείς; Ο μεν Μωραϊτίνης λέει γενικά, «το καλοκαίρι του 1852», ο Άννινος λέει «νομίζω» για το 1852, και -λέει ότι- θυμάται μόνο μήνα αλλά όχι ημέρα. Οπότε, άντε βρες την εφημερίδα αν δεν ήταν το ’52 και ήταν το ’51 ή το ’53 ή και ποιος ξέρει ποια άλλη χρονιά… Ήδη πάω για… κολλύριο 🙂

  127. BLOG_OTI_NANAI said

    Να προσθέσω και κάτι ακόμα: άραγε η περίπτωση αυτού του πράγματος που περιγράφει ο Άννινος, το οποίο ακούγεται κάτι σαν πρωτόλειο «αεροπλάνο» που χρειάζεται μηχανικός για να το πετάξει, ανήκει στην ίδια κατηγορία με το παιχνίδι που λέμε «χαρταετός»; Εμένα μου ακούγονται διαφορετικά.

  128. sarant said

    128 Μου θυμίζει το πείραμα του Φραγκλίνου με τον χαρταετό, όπως και τους ταχυδρομικούς που αναφέρει ο Κουμανούδης -δηλαδή μοιάζει να είναι σοβαρή εφαρμογή (έστω πειραματική) και όχι παιχνίδι.

    Οπότε, με τούτα και μ’ εκείνα, το άρθρο για του χρόνου τέτοια μέρα το εξασφαλίσαμε 🙂

  129. πείραμα;;;;

  130. Corto said

    128 και 129: Κι εμένα μου δίνει την εντύπωση «σοβαρού» πειράματος, όχι παιγνιδιού. Αλλά για να κάνει τόσο εντύπωση στον κόσμο, σημαίνει ότι οι Αθηναίοι δεν είχαν δει κάτι αντίστοιχο, οπότε το έθιμο δεν ήταν διαδεδομένο ως τότε. Εικασίες…
    (Βεβαίως οι Γιαννιώτες είχαν δει αερόστατο επί Αλή Πασά, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία).

    25 (Μαρία): Έψαξα για αναφορές σε χαρταετούς στα «χαΐρια μας εδώ» για την Σμύρνη. Δεν βρήκα τίποτα να λέει η Αγ. Παπάζογλου.
    Αναφέρει όμως τα εξής ενδιαφέροντα για την Κ. Δευτέρα:

    «Όλα τα σπίτια ήταν ανοιχτά. Δεν κλέβανε. Γλεντάγανε. Κι ό,τι περίσσευε περνάγανε οι μάντζες.. .»Μάντζα κοκόνα» ηλέγανε…Κάτι βρώμικοι ήτανε.Για δε που ήτανε αυτές οι βρώμικες πιο έξυπνες από μας. Οι μάντζες…Μαζεύανε τα φαγιά και τα γλυκά, ολόκληρα ταψιά καταΐφια και μπακλαβού και θρέφανε γουρούνια με κείνα. Οι Ρωμιοί τα πετούσανε όλα τα φαγιά. Έτανε αμαρτία να τα κρατήσεις τη Καθαρή.»

    Και για μουσική γράφει:
    «Τη Καθαρή, ο σκοπός της Καθαρής με το τουμπελέκι ήτανε το «ντιρνινανά». Αυτό το πήρε ο Τούντας και τό’καμε ‘πήρα δεκαοχτώ χιλιάδες απ’ το μπακαρά…’
    Εκεί δεν είχε λόγια. Το παίζανε και τα μικρά παιδιά με κάτι μικρά τουμπελεκάκια που πουλούσανε στσ’ Απόκριες με τα καροτσάκια.»

  131. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    88 – ΕΦΗ γιατί οφσάιτ, από το κείμενο είπα ότι έχω αυτή την αίσθηση, και τώρα που μετά το σχόλιό σου το ξαναδιάβασα, πάλι το ίδιο μου βγήκε. Πέρα από το Φώς που καίει, που διάβασα μικρός, κι ό,τι λίγα έχω διαβάσει εδώ, /γιατί δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα σαν ποιητής/ δεν ξέρω τίποτα για τον Βάρναλη. Επιμένω λοιπόν πως το κείμενο αποπνέει αρρώστια κι όχι χαρά, και δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει, και το χειρότερο, άθελά του προώθησε την προπαγάνδα των πλουσίων, ότι τάχα μου οι πλούσιοι δεν χαίρονται, και είναι τεμπέληδες, ενώ οι φτωχοί δουλευτάδες που ξεθεώνονται στην δουλειά για ψίχουλα, ξέρουν να την ζήσουν την ζωή, γιαυτό, ΣΚΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ. Αυτή την γραμμή ενστερνίσθηκαν και προώθησαν κατόπιν και τα κομουνιστικά κόμματα, /μέχρι που τέλειωσαν τον ρόλο τους/ παρουσιάζοντας την σκλαβιά της δουλειάς για ελευθερία και χαρά, όπως έγραφε και στο Άουσβιτς. Δηλαδή, δεν διασκεδάζει αληθινά αυτός που έχει όλο τον χρόνο και την άνεση να το κάνει, όποτε γουστάρει, αλλά αυτός που δεν ξέρει τι του ξημρώνει αύριο, κι έχει μόνο 5-6 αργίες το χρόνο που του παραχώρησαν τα «φιλεύσπλαχνα» αφεντικά του για να το κάνει, Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗΣ!
    Τα πράγματα όπως τα βλέπω εγώ, είναι απλά ΕΦΗ μου, για να παίξεις χρειάσεσαι χρόνος, για να ερωτρυτείς χρειάζεσαι χρόνο, για να κάνεις έρωτα χρειάζεσαι χρόνο, για να διασκεδάσρις χρειάζεσαι χρόνο, για να κάνεις ταξίδια χρειάζεσαι χρόνο, για ότι ευχάριστο προσφέρει η ζωή, χρειάζεσαι χρόνο, όταν ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ από ήλιο σε ήλιο, κι από νύχτα σε νύχτα, ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΧΡΟΝΟ για να τα απολαύσεις αυτά. Αλλά για να μη αντιδράσεις και τα μουντζώσεις όλα, και χάσουν τα αφεντικά την κουτάλα μαζί με τα ζουμιά, φρόντισαν από μικρό παιδί, να μεγαλώσεις με το πνεύμα και την ηθική της δουλειάς, σαν την μεγαλύτερη αξία στην ζωή, και όρισαν τις ημερομηνίες που μπορείς να ξεσπάς από την ολόχρονη καταπίεση, νομΐζοντας πως είναι ΑΛΗΘΙΝΗ διασκέδαση.
    Η τεμπελιά κι η λευτεριά πάνε μαζί ΕΦΗ,, δεν γεννηθήκαμε για να δουλεύουμε, μας είπαν ψέματα καλή μου, και οι γονείς μας, και η εκκλησία, και οι δάσκαλοι, και τα κόμματα, όλοι ΨΕΜΑΤΑ μας είπαν, ΜΟΝΟ ΟΙ ΒΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΡΟΛΟΓΙΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ.

    Υ.Γ – Το ερωτιάρης που λές, είναι αντίθετο στα δικά μου πιστεύω, για μένα ο σεξουαλικός άνθρωπος, είναι ερωτικός, και έχει φυσικά απαγορευτικά ηλικιακά όρια, π.χ εγώ τις γυναίκες που θα μπορούσαν να είναι κόρες μου, δεν μπορώ να τις δώ σεξουαλικά, αυτό είναι μόνο αποτέλεσμα σεξουαλικής πείνας.

  132. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    90 – Ομοίως μ’ αυτά που έγραψα στο 132, από το κείμενο έκρινα.

  133. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ο.κ Λάμπρε, ο.κ.Το τερμάτισες οπότε Καλή Σαρακοστή, με ήλιο και σεξ 🙂
    Μεταξύ μας κι εγώ δε γουστάρω τον Αϊνστάιν. Δεν είχε τέτοια αφοσίωση στα παιδιά του όπως νομίζω εγώ ότι έπρεπε να είχε.

  134. gpoint said

    # 132

    Α ρε Λάμπρο σαν την γελάδα χύνεις την καρδάρα την τελευταία στιγμή. Σ’ όλες τις μυθολογίες οι έρωτες με διαφορά ηλικίας είναι το αλτοπίπερο. Δεν είναι έρωτας μόνο ο τρόπος που τον προσλαμβάνεις εσύ, αυτό είναι οι ερωτικες Σου εμπειρίες…

  135. Ανδρέας said

    Ψάχνωντας από δω, ψάχνωντας από κει τίποτα.
    Αλλά! Ας λάβουμε υπ’όψιν μας ό,τι τα κούλουμα, καταλήγουν σε δύο αδίεξοδα.
    Το πρώτο αδιέξοδο είναι το οι στήλοι, στύλοι, κολώνες, columns, cumulus, σωροί, στίβες, tumulous, υψώματα, ράχες και ραχούλες. 🙂
    Το δεύτερο ό,τι δεν βρίσκουμε πότε άρχισαν τα κούλουμα.
    Κάπου στον 19ο αιώνα τοποθετείται χοντρικά όπως διαβάσαμε.
    Ο Blog oti nanai μας δίνει το έτος 1870 και προηγούμενα έτη στο σχόλιο #67.

    Εκείνη την εποχή, λοιπόν, ζούσε και βασίλευε ο Φαλέζ (ένας Φοίνικας βασιλεύ πρωτοξάδερφος της Γιουρόπας).
    h**ps://el.wikipedia.org/wiki/%CE%98%CE%B5%CF%8C%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%BF%CF%82_%CE%A6%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CE%B6_-_%CE%9A%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%84%CF%81%CF%8E%CE%BD%CE%B7%CF%82

    Ο Φαλέζ ήταν σύμφωνα με τα γραφόμενα ένας περίεργος τύπος με κακά χούγια. Λίγο να γκρεμίσει το ένα λίγο το άλλο, τελικά μάλλον τον γκρέμισαν μια και καλή. Όμως πριν συμβεί αυτό μας άφησε παρακαταθήκη την λέξη κουλουβάχατα το 1865.

    Τουλάχιστον για 152 χρόνια τα κάνουμε κουλουβάχατα και το ομώνυμο βιβλίο προς επιβεβαίωση αυτού.

    Κουλουβάχατα : ή αι φύρδην μίγδην σημεριναί ιδέαι / υπό Θ. (Φαλέζ) Ι. Κολοκοτρώνη.
    Εκ του Τυπογραφείου Ερμού,
    Date of publication 1865.
    h**p://anemi.lib.uoc.gr/search/?dtab=m&search_type=simple&search_help=&display_mode=overview&wf_step=init&show_hidden=0&number=100&keep_number=&cclterm1=%CE%9A%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%84%CF%81%CF%8E%CE%BD%CE%B7&cclterm2=&cclterm3=&cclterm4=&cclterm5=&cclterm6=&cclterm7=&cclterm8=&cclfield1=term&cclfield2=&cclfield3=&cclfield4=&cclfield5=&cclfield6=&cclfield7=&cclfield8=&cclop1=&cclop2=&cclop3=&cclop4=&cclop5=&cclop6=&cclop7=&isp=&display_help=0&offset=1&search_coll[metadata]=1&&stored_cclquery=&skin=&rss=0&show_form=&export_method=none&display_mode=detail&ioffset=1&offset=13&number=1&keep_number=100&old_offset=1&search_help=detail

    Η λέξη λοιπόν αυτή είναι ελληνικής σύνθεσης εκ της αραβικής και όχι αραβική. (Αν κάνω λάθος διορθώστε με παρακαλώ).

    Κούλου ουαχάντ λοιπόν,
    και στα ελληνικά κουλουβάχατα.
    h**ps://el.wiktionary.org/wiki/%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%B2%CE%AC%CF%87%CE%B1%CF%84%CE%B1

    Με βάση τον προηγούμενο συλλογισμό μάλλον ο ίδιος βάφτισε και τα κούλουμα ως εξής:

    ya’kulu (to eat)

    h**p://en.bab.la/dictionary/arabic-english/%D9%85%D8%B9%D8%A7
    h**p://arabic.desert-sky.net/g_conj.html

    maan γράφεται με ayin και σημαίνει μαζί.

    {adv.} (also: سَويًّا)
    together (combining) {adv.}
    انْحَشَرْنا مَعاً مِثْلَ السَرْدين في عُلْبةٍ

    we were jammed together like sardines in a can
    نَعْمَلُ مَعاً من أَجْلِ فائِدةِ المُجْتَمَعِ

    together (accompanying) {adv.}
    مَعاً {adv.}

    h**p://en.bab.la/dictionary/arabic-english/%D9%85%D8%B9%D8%A7

    κούλου μάαν τρώμε όλοι μαζί, ότι κάνουμε και στα κούλουμα λοιπόν.

    Αυτά τα ολίγα και καλά κούλουμα σ΄ όλες κι όλους μας.

  136. BLOG_OTI_NANAI said

    136: Στο περσινό άρθρο δεν είχε βρεθεί πότε άρχισαν τα κούλουμα ετυμολογία κ.λπ.;

    96: Εγώ είχα το αναγνωστικό στο σχ. 96 και οι εικόνες του ως παιδάκι μου έκαναν πολύ μεγάλη εντύπωση και δεν υπάρχει ούτε μία που όταν τη δω να μη τη θυμηθώ.

  137. ΓιώργοςΜ said

    Το θυμόμουν από το Δημοτικό ή το Γυμνάσιο, και βρήκα ένα απόσπασμα. Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται περί το 1900 αν δεν κάνω λάθος.
    Οι χαρταετοί στην εποχή των γονιών μου ήταν διαδεδομένοι, αλλά ήταν πρόσφυγες σε προσφυγοχώρια κι έτσι δε μπορώ να πω κάτι για τους ντόπιους.

    «Είδες ποτέ σου πολιτεία να σηκώνεται ψηλά; Δεμένη από χιλιάδες σπάγγοι ν’ ανεβαίνει στα ουράνια; Ε, λοιπόν, ούτε είδες ούτε θα ματαδείς ένα τέτοιο θάμα. Αρχινούσανε την Καθαρή Δευτέρα -είτανε αντέτι- και συνέχεια την κάθε Κυριακή και σκόλη, ώσαμε των Βαγιών. Από του Χατζηφράγκου τ’ Αλάνι κι από το κάθε δώμα κι από τον κάθε ταρλά του κάθε μαχαλά της πολιτείας, αμολάρανε τσερκένια. Πήχτρα ο ουρανός. Τόσο, που δε βρίσκανε θέση τα πουλιά. […] Ολάκερη τη Μεγάλη Σαρακοστή, κάθε Κυριακή και σκόλη, η πολιτεία ταξίδευε στον ουρανό. Ανέβαινε στα ουράνια και τη βλόγαγε ο Θεός. Δε χώραγε το μυαλό σου πώς μπόραγε να μείνει κολλημένη χάμω στη γης, ύστερ’ από τόσο τράβηγμα στα ύψη. Και όπως κοιτάγαμε όλο ψηλά, τα μάτια μας γεμίζανε ουρανό, ανασαίναμε ουρανό, φαρδαίνανε τα στέρνα μας και κάναμε παρέα με αγγέλοι. Ίδια αγγέλοι κι αρχαγγέλοι κορονίζανε ψηλά. Θα που πεις, κι εδώ, την Καθαρή Δευτέρα, βγαίνουνε κάπου εδώ γύρω κι αμολάρουνε τσερκένια. Είδες όμως ποτέ σου τούτη την πολιτεία ν’ αρμενίζει στα ουράνια; Όχι. Εκεί, ούλα είταν λογαριασμένα με νου και γνώση, το κάθε σοκάκι δεμένο με τον ουρανό. Και χρειαζότανε μεγάλη μαστοριά και τέχνη για ν’ αμολάρεις το τσερκένι σου.», (Κοσμάς Πολίτης, Στου Χατζηφράγκου, Εστία).

  138. giorgos said

    #128# Κατά πάσα πιθανότητα χάρη στούς διαφωτιστές αυτοί οί μηχανισμοί ήταν άπό τότε γνωστά .
    Αντιγράφω από ένα βιβλίο .
    «…σκόπιμο είναι ίσως νά θυμηθούμε ότι κι’ ό Κοραής γιά νά ΄΄εξηγήση στόν φίλο του Πρωτοψάλτη τό άερόστατο –πού σήμερα ούτε στούς διαγωνισμούς τών πρώτων γυμνασιακών τάξεων δέν τό βάζουν , έπειδή ή άπάντηση είναι μόλις μιά γραμμή –έχρειαζόταν ((μιάς έβδομάδος εύκαιρίαν καί είκοσιτέσσαρα χαρτιά τετραδίου)) !

  139. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    144 – Από το κείμενο έβγαλα αυτό το συμπέρασμα ΕΦΗ, κι απ’ ό,τι έγραψες εσύ, δεν ξέρω ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ για τον Βάρναλη για να τον κρίνω προσωπικά, μπορεί να είναι έτσι όπως λές, δεν έχω λόγο να το αμφισβητήσω. Για τον διαχωρισμό, ερωτιάρης και ερωτικός, δεν είναι απλώς μια άποψη, είναι στάση ζωής για μένα, που μπορεί να είναι και λάθος /γιαυτό δεν εχω προσπαθήσει να πείσω κανέναν να την ακολουθήσει, ούτε καν τις κόρες μου/ αλλά μέχρι τώρα, είναι σωστή για μένα και την Παπέν, και συνεχίζουμε να την ακολουθούμε. Ο Μπερλουσκόνι π.χ, είναι ερωτιάρης, γυναικάς, πάει με ανήλικες κλπ, και εκατομμύρια άντρες, είναι θαυμαστές του και θα ήθελαν να είναι στην θέση του, εμένα δεν μου κάνει, βλέπω αλλιώς τις γυναίκες.Ίσως με το ερωτιάρης, να ήθελες να πείς το ερωτικός που λέω εγώ, οπότε δεν διαφωνούμε.☺
    Τον Αϊνστάϊν /που είχε τα σεξουαλικά θεματάκια του με την αδερφή του/ δεν ξέρω γιατί τον ανέφερες, δεν κρίνω τους ανθρώπους από το αν μου αρέσει η φάτσα τους ή οι ίδιοι, αλλά από αυτά που λένε, και κυρίως από αυτά που κάνουν, θα τοχεις δεί αυτό και με τον αριστερό πρωθυπουργό μας.☺
    Καλή σαρακοστή και σε σένα, όπως την γουστάρεις, εγώ πάντως, επειδή είμαι άθρησκος, δεν πρόκειται να την ακολουθήσω, όπως κάθε χρόνο, θα χαζεύω τους πιστούς να παχαίνουν νηστεύοντας, και να διαμαρτύρονται για το ακριβό νηστίσιμο τραπέζι, που ποτέ μου δεν κατάλαβα, πώς γίνεται να είναι ακριβό αφού είναι νηστίσιμο☺

  140. sarant said

    138 Aυτήν την περιγραφή είχα κι εγώ στο νου μου.

    137α: Μάλλον όχι, διότι είχαμε βρει πολλές παλιές επτανησιακές αναφορές (σχ. 125), που είχαν κλονίσει την αρβανίτικη/αθηναϊκή υπόθεση. Βλέπε και το σχόλιο 117 (Να χαλάσουμε τα κούλουμα).

  141. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    135 – Gee, κατ’ αρχήν κατσίκα κι όχι γελάδα. Πού είδες να απορρίπτω την διαφορά ηλικίας; για φυσικά απαγορευτικά όρια είπα, που έχει όποιος έχει γεμάτη και υγιή σεξουαλική ζωή. Για την μυθολογία που λές, από την ελάχιστη που έχω διαβάσει, δεν είδα δεκαεξάχονες-δεκαοχτάχρονες, να ερωτεύονται τρελά εβδομηντάχρονους, μόνο το αντίθετο. Μπορεί η κοινωνία να το λέει αλατοπίπερο, εγώ το λέω σεξουαλική πείνα και στέρηση, και μη ξεχνούμε πως, από τα μυθικά χρόνια οι κοινωνίες είναι πατριαρχικές. Κάθε πράμα στον καιρό του, και τον Αύγουστο ο κολιός, στην ζωή αυτό είναι νόμος, και δεν γίνεται αλλιώς.
    Βέβαια, αυτά είναι δική μου άποψη, δεν σημαίνει πως είναι οπωσδήποτε έτσι, είναι καλό για μένα και απ’ οσο ξέρω και για τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας μου, στους άλλους μπορεί να κάνει κακό, ας πορευτεί ο καθένας όπως νομίζει καλύτερα, αρκεί να μην επιβάλει και στους άλλους την αλήθεια του.☺

  142. Γς said

    142:
    >ας πορευτεί ο καθένας όπως νομίζει καλύτερα, αρκεί να μην επιβάλει και στους άλλους την αλήθεια του

    Κι ας πουμε ότι κάποιος με το ζόρι θέλει να σου επιβάλει «την αλήθεια του», και έχεις να επιλέξεις μεταξύ μιάς 55άρας και μιας 15άρας.
    Τι θα έκανες;

  143. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    144 – Ευκολάκι, η Παπέν π.χ, είναι εδώ και είκοσι μέρες στα 55, ΠΑΠΕΝ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ.☺ Οσο ζώ έτσι, με δεκαπεντάχρονη δεν μπορώ να πάω Γς, άμα μείνω νηστικός για μήνες ή χρόνια, δεν ξέρω, τότε μπορεί και να την ερωτευτώ την πιτσιρίκα, η πείνα /γενικώς/ μπλοκάρει το μυαλό και την λογική σκέψη. Αυτή όμως τι επιλογές θα έχει; ή δεν της πέφτει κανένας λόγος!

    Υ. Γ – Το έχω ξαναπεί, κρίνοντας από μένα, ο άντρας αν έχει γεμάτο στομάχι και άδεια αρ…ια, είναι το καλύτερο κατοικίδιο.☺

  144. Γς said

    >και άδεια αρ…ια
    Και με την άδεια της αστυνομίας

  145. Spiridione said

    141. Και τα περίφημα κούλουμα στην Κεφαλονιά το 1849, που εξελίχθηκαν σε αντιαγγλική εξέγερση
    http://www.flust.gr/%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AC-%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-1849-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CF%81%CE%B3%CE%BF/

    Ο Βλαχογιάννης στο Μπουκέτο και στη Ν. Εστία έχει αρκετές περιγραφές από εφημερίδες και περιηγητές για τα αθηναικά κούλουμα. Και στην Αθήνα ήταν αφορμή πολλές φορές για πολιτικές εκδηλώσεις, όπως στα 1845 που σήκωσαν μαύρες σημαίες διαμαρτυρόμενοι Κρήτες και Μακεδόνες. Ο Όθωνας με την Αμαλία πήγαινε στα κούλουμα, ενώ αντίθετα ο Γεώργιος δεν πήγαινε. Περιγράφει και τις προσπάθειες της Ιεράς Συνόδου και πολλών εφημερίδων να απαγορευτούν τα κούλουμα. Το περίεργο είναι ότι υπάρχουν αναφορές σε εφημερίδες ότι τα κούλουμα ήταν φράγκικο έθιμο, παπικό ή βενετσιάνικο, παρότι αναφέρεται ότι ήταν πανελλήνιο έθιμο. Οι περιηγητές αναφέρουν ότι ήταν ειδωλολατρικό βακχικό έθιμο. Για χαρταετούς δεν κάνει καμία απολύτως αναφορά, παρά μόνο για αερόστατα που πέταξαν στα κούλουμα του 1860.
    http://pleias.lis.upatras.gr/index.php/mpouketo/search/advancedResults

    http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=79263&code=2474&zoom=800

  146. Corto said

    146: Πάντως η ετυμολογία που παραθέτει ο Βλαχογιάννης (ως επιτάφιο έθιμο) είναι αρκετά πειστική.

  147. sarant said

    Eνδιαφέρον άρθρο πράγματι

  148. gpoint said

    # 142

    Λάμπρο έχεις φανταστεί ποτέ σου την οργασμική χαρά της πιτσιρίκας που ξαναζωντανεύει έναν γεράκο; Για κάποια Σουλαμίτιδα γυνή έχεις ακούσει τίποτις; Ο έρωτας είναι ΠΑΝΤΟΤΕ αμοιβαίος αλλιώς τα προϊόντα του είναι τυφλά, κουτσά κι ανάποδα, στην Μαχαμπαράτα περιγράφονται μια χαρά. Το μονόπλευρο λέγεται καψούρα, συμφέρον κι ότι άλλο θέλεις μόνο έρωτας δεν λέγεται

  149. Pedis said

    Ρε, πώς και φτάσατε από τους χαλβάδες στον Αινστάιν, ένας θεός το ξέρει …

  150. Γιάννης Ιατρού said

    97 ΕΦΗ

  151. cronopiusa said

  152. sarant said

    152 Aυτά του Αρκά με τον Χάρο, τα δημοσιεύει πρώτα σε κανένα έντυπο;

  153. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    149 – «Λάμπρο έχεις φανταστεί ποτέ σου την οργασμική χαρά της πιτσιρίκας που ξαναζωντανεύει έναν γεράκο;» Όχι, κι ούτε θέλω να το φανταστώ, μια χαρά είναι η φαντασία μου, δεν χρειάζεται να την αρρωστήσω. Δεν ξέρω για σένα Gee, αλλά εγώ όταν ήμουν πιτσιρίκος, ήθελα να πάω με πιτσιρίκες, ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό να πάω να ξαναζωντανέψω μια γριούλα, πόσο μάλλον, να κάνω μαζί της αυτά που έκανα με τις πιτσιρίκες. Η Μαχαμπαράτα κι όλα τα συναφή, είναι γραμμένα από άντρες για άντρες, την γυναικεία άποψη δεν την έχουμε δεί γραμμένη κάπου, ίσως γιατί την έχουμε ΓΡΑΜΜΕΝΗ «κάπου».
    Δεν ζωντανεύουν οι νεκροί Gee, όποιος δεν έζησε όταν έπρεπε, απλά έπαιξε κι έχασε, τα χρόνια δεν γυρνάνε πίσω, από κει και πέρα ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει.

  154. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    150 – «Ρε, πώς και φτάσατε από τους χαλβάδες στον Αινστάιν,» Δεν είναι και πολύ μακριά, ένα κομματάκι χαλβά δρόμος είναι (χαμόγελο).
    «ένας θεός το ξέρει …» Πάς κι εσύ σύντροφε, σε εξαγόρασε η παπαμεταλληνική κλίκα (χαμόγελο).

  155. 154
    Πέστα Λάμπρομ’, πέστα!

    Α, Λάμπρο, για τη γκρίνια του Βάρναλη σχετικά με τα Κούλουμα, νομίζω πως αυτά τάγραφε επειδή ήταν στα μέσα της Κατοχής και ήθελε να μεταφέρει ένα βαρύ κλίμα, που προφανώς -λόγω λογοκρισίας- δεν μπορούσε να αποδώσει άμεσα στην υποδούλωση.

  156. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    156 β – Σκύλε, νομίζω πως ήμουν σαφέστατος, διάβασα αυτό το κείμενο και βάση αυτού, έγραψα ό.τι έγραψα, δεν κατηγόρησα τον Βάρναλη. Από την άλλη όμως, πάνω σ΄αυτή την βάση, είναι στηριγμένη όλη η θεώρηση για τους πλούσιους και τους φτωχούς, από τα κομουνιστικά κόμματα, και εξήγησα πως κατά την άποψή μου, θελημένα ή αθέλητα, είναι μεγάλη πατάτα, που εξυπηρέτησε και εξυπηρετεί ακόμα την οικονομική ελίτ, αυτά!

  157. Ριβαλντίνιο said

    @ gpoint
    @ ΛΑΜΠΡΟΣ
    @ Σκύλος

    Πιπινολάτρης Γερογόης

  158. 158

    Τα λεπτά αισθήματα πάνω απ’ όλα, φίλτατε! ❤

  159. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    151. 🙂
    ΜηδαμηΝΟΤΙΣ

  160. Ριβαλντίνιο said

    @ 159 Σκύλος

    Όπως τα λες !

  161. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Είτε αποδέχεσαι την πραγματικότητα είτε όχι, για τον χρόνο είναι το ίδιο, απλώς στην πρώτη περίπτωση το αντιμετωπίζεις καλύτερα. Το πρόβλημα ειδικά στις σύγχρονες κοινωνίες, ξεκινάει από τις αρρωστημένες προσδοκίες που έχουν οι γονείς από τα παιδιά τους, υποχρεώνοντάς τα να προσπαθούν να πετύχουν, λέγοντάς τους πως θα έχουν μετά καιρό για έρωτες και σαλιαρίσματα, ΠΡΟΕΧΕΙ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΣΟΥ – Η ΚΑΡΙΕΡΑ ΣΟΥ – κλπ, μόνο που μετά την έχουν κάνει τα νιάτα ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. Την ζωή, αν έχεις τύχη να την ζήσεις, ή την βιώνεις ή την παρατηρείς, στην δεύτερη περίπτωση που περιλαμβάνεται η πλειονότητα των σύγχρονων ανθρώπων, η ζωή είναι μικρή, για την πρώτη είναι μεγάλη. Κυριαρχεί ο συμβιβασμός κι η μοναξιά στην κοινωνία μας, κι ο πληρωμένος έρωτας.

  162. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    159 – Φαντάζεσαι τον δεκαοχτάχρονο (να το δούμε κι απ΄αυτή την πλευρά) που έχει πάει να ξαναζωντανέψει μια γριούλα, πάνω στο γλωσσοφίλι να του μείνει η μασέλα της γριαπιπίνας στο στόμα; ο ορισμός της οργασμικής χαράς του πιτσιρικά, θα του μείνει αξέχαστη αυτή η οργασμική εμπειρία.

  163. gbaloglou said

    στα κούλουμα

  164. gbaloglou said

    149 Γεροντόφιλη η Περιστερά;! Ή κάτι μου ξέφυγε ή σε άλλο έργο αναφέρεσαι…

  165. nikiplos said

    Σχετικά με την Αρβανίτικη εκδοχή, να προσθέσω ότι υπάρχουν ολίγα κλασσικά αρβανίτικα επώνυμα με το «κουλουμ» μπροστά:
    πχ κουλουμπής, κουλουμέντας κα

  166. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    159.>>λεπτά αισθήματα
    Λεφτεπίλεφτα!
    160.ωχ, μηδαμιΝΟΤΙΣ

  167. sarant said

    166 Από το «καθαρός» υποθέτω.

  168. cronopiusa said

    Με τι όρεξη να τη φας τη λαγάνα;

  169. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    169 – Με την ίδια που την τρώγαμε τα προηγούμενα χρόνια, δεν άλλαξε κάτι από τότε, ούτε η ευαισθησία, αλλά ούτε και υποκρισία απέναντι στοην ανθρώπινη δυστυχία. Άλλωστε, συνεχίζονται από τότε, και οι βομβαρδισμοί και η καταλήστευση των αδύναμων χωρών από τις δυνατές.

  170. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    προυχώρησεν η νύξ και μόλις προλαμβάνω να αναρτήσω εις το παρόν νήμα (μπάς και ξεστραβωθή κάποιος αποβλακωμένος Ρωμιός) τί γράφει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης εις το περίφημον «Πηδάλιον» (ο ποινικός κώδιξ της Ορθοδόξου Εκκλησίας) διά την απέχθειαν των Γαλιλαίων προς τα ελληνικώτατα Καρναβάλια. Προσέξατε, ότι αυτό που απασχολεί την Αγίαν Εκκλησίαν μας είναι να μή γελάμε και να μή χαιρώμεθα. Ελαφρύ το χώμα που εσκέπασε τον Ουμβέρτον Έκο, όστις ετόλμησε να βροντοφωνάξη εις το μεγάλον κοινόν αυτήν την απλήν αλήθειαν (ότι οι Γαλιλαίοι μισούν θανασίμως τον Ελληνικόν Γέλωτα) από το 1980 με το «Όνομα του Ρόδου»

    Εις το επανιδείν εις 27 ώρας από τώρα με τας λεπτομερείας του προαναγγελθέντος θριάμβου του Ντόναλδ, εν Φλωρίδα και αλλαχού…

    Β.

  171. Γιάννης Ιατρού said

    Άρμα από το καρναβάλι στο Düsseldorf / Γερμανία 🙂

  172. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἔστω καὶ καθυστερημένα (χτὲς κάναμε Κοὺλουμα σὲ ταβέρνα μὲ τοὺς μποζουκομπαγλαμᾶδες μας) θὰ κάνω μιὰ μικρὴ παρέμβαση γιὰ τὸ Βάρναλη.
    Πέρα ἀπ’ τὴν ἀδιαμφισβήτητη λογοτεχνικὴ ἀξία τοῦ ἔργου του, ποὺ γι αὐτὸ ἔχουν γράψει ἄλλοι πολὺ πιὸ «εἰδικοὶ» καὶ τὶς ὅποιες πολιτοκοϊδεολογικὲς διαφωνίες μπορεῖ νὰ ἔχει κανεὶς μὲ τὸ περιεχόμενό του, δὲ νομίζω πὼς μποροῦμε νὰ τοῦ προσάψουμε κακομοιριὰ κι ἔλλειψη διάθεσης γιὰ τὶς χαρὲς τῆς ζωῆς. Τόσο ἡ ἀγάπη του γιὰ τὶς γυναῖκες, ὅσο καὶ οἱ περιγραφὲς του γιὰ τὰ μικροπράγματα, τὶς μικροχαρὲς τῆς ζωῆς ἄλλα δείχνουν. Ἔρχεται πρὸχειρα στὸ νοῦ μου ἡ «μπαλάντα τοῦ Ἀντρίκου». Παρὰ τὸ πικρὸ τέλος τοῦ ἥρωα, ἡ περιγραφὴ τῶν ξένοιαστων καλοκαιρινῶν στιγμῶν τοῦ καμπούρη Ἀντρέα μὲ τὰ τρία κορίτσια , μὲ τὸν κρυμμένο ἐρωτισμὸ ποὺ ἀποπνέει, ἀφήνει συνολικὰ μιὰ γλυκειὰ καὶ τρυφερὴ αἴσθηση, ὅπως (θὰ θέλαμε νὰ) εἶναι κι ἡ ζωὴ μας συνολικὰ.
    Ἐρχόμενος στὴν οὐσία τοῦ κειμένου τοῦ Βάρναλη καὶ συγκεκριμένα στὸ πῶς γλεντοῦσε ὁ λαὸς τὶς Ἀπόκριες καὶ τὴν Καθαρὰ Δευτέρα, καταθέτω τὴν καθαρὰ ὑποκειμενικὴ μου ἄποψη, ποὺ στηρίζεται στὰ βιώματα καὶ στὶς παιδικὲς μου ἀναμνήσεις. Ἔζησα τὰ παιδικὰ μου χρόνια στὸ νησὶ τῆς Κύθνου κατὰ τὴ δεκαετία τοῦ ’50. Αὐτὸ ποὺ ἔχει μείνει βαθειὰ χαραγμένο στὸ μυαλὸ μου εἶναι τὸ ἔντονο ἀποκριάτικο ξεφάντωμα καθ’ ὅλο τὸ διάστημα τῆς Ἀποκριᾶς: ἀπὸ τὸ Τριώδιο μέχρι τὴν Καθαρὰ Δευτέρα. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνη (δεκαετία τοῦ ’50) ἡ Κύθνος ἦταν νησὶ τῆς ἄγονης γραμμῆς, ποὺ ζοῦσε ἀπὸ μιὰ μικτὴ γεωργοκτηνοτροφικὴ παραγωγὴ στὰ ὅρια τῆς ἐπιβίωσης: ἔσπερναν κριθάρι στὰ μισὰ χωράφια (ποὺ ἦταν στὶς πλαγιὲς τῶν λόφων σὲ ἀναβαθμίδες ἤ «σκάλες» στὴ ντοπιολαλιὰ, χτισμένες μὲ ξερολιθιὰ γιὰ νὰ συγκρατοῦν τὸ λιγοστὸ χῶμα) καὶ στὰ ὐπὸλοιπα ποὺ ἔμεναν χέρσα (ἐπειδὴ δὲν ἄντεχαν δυὸ συνεχὸμενες σοδειὲς) ἔβαζαν αἰγοπρόβατα (ὅσα ἄντεχε τὸ χωράφι) γιὰ νὰ βοσκήσουν. Τὸ κριθάρι τ’ ἀγόραζε ἡ ζυθοποιία Φὶξ (φυσικὰ σὲ τιμές ποὺ καθώριζε ἡ ἴδια-μονοψώνιο), ἐνῶ τὰ κτηνοτροφικὰ προϊόντα κάλυπταν τὶς τοπικὲς ἀνάγκες καὶ τὰ ὑπόλοιπα πήγαιναν στὴν ἀγορὰ τῆς Ἀθήνας. Παρ’ ὅλη τὴ φτώχια του (ἴσως καὶ ἐξ αἰτίας της) ὁ κόσμος γλεντοῦσε μέ κάθε εὐκαιρία: γάμοι, βαφτίσια, πανηγύρια στὶς πιὸ πολλὲς θρησκευτικὲς γιορτὲς (τὸ νησὶ ἔχει ἑκατοντάδες ἐκκλησιὲς καὶ ξωκκλήσια). Σὰ νὰ μήν ἔφταναν ὅλ’ αὐτὰ, κάποιοι μερακλῆδες, τὶς Κυριακὲς συνὴθως, ἀφοῦ ἔπιναν τὰ ποτήρια τους στὴν ταβέρνα ἤ καὶ στὸ σπίτι καμιὰ φορὰ, ἔρχονταν στὸ κέφι κι «ἔβγαζαν βιολιὰ». Τὴ ζυγιὰ (ζύα στὴ ντοπιολαλιὰ) ἀποτελοῦσαν ἕνα βιολὶ κι ἕνα λαοῦτο. Σἐ εἰδικὲς περιπτώσεις (γάμοι ἤ μεγάλα πανηγύρια) ἔπαιζαν δυὸ ἤ καὶ τρεῖς ζύες μαζὶ. Μοναδικὴ ἐξαίρεση οἰ Ἀπόκριες ὁπότε κυριαρχοῦσε ἡ τσαμπούνα ἥ κάιντα συνοδευὸμενη ἀπὸ τὸ ντουμπὶ, ἕνα κρουστὸ ποὺ τὸ ‘φτιαχναν οἰ ἴδιοι οὶ ὀργαναπαῖκτες (ὅπως καὶ τὶς τσαμποῦνες ἄλλωστε). Οἱ ἀποκριάρικοι σκοποὶ, ἄν καὶ σχετικὰ μονότονοι, ἐξ αἰτίας τῶν περιορισμένων μουσικῶν δυνατοτήτων τῆς τσαμπούνας εἶναι ἐξαιρετικὰ ζωηροὶ καὶ σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ πρωτὸγονο ηχὸχρωμα τῶν ὀργάνων «ἀπογειώνουν» τοὺς χορευτὲς καὶ τοὺς ὁδηγοῦν σὲ καταστάσεις ἑνὸς ξέφρενου κεφιοῦ (μὲ τὴ βοήθεια τοῦ κρασιοῦ πάντα) ποὺ θὰ τολμοῦσα ν’ ἀποκαλέσω βακχικὴ ἔκσταση. Τὰ γλέντια αὐτὰ συνοδευὸταν ἀπὸ μασκαρέματα, ποὺ δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὶς σημερινὲς φολκλορικὲς «ἀναβιώσεις» οὔτε μὲ τὶς ἅχρωμες καὶ ἄγευστες «μασκὲ» καταστάσεις δημόσιες καὶ ἰδιωτικὲς. Θυμᾶμαι τὶς νέες ποὺ ντύνονταν «χανούμισες», ἔθιμο ποὺ ὑπῆρχε καὶ σ’ ἄλλα μέρη τῆς χώρας, ἀπ’ ὅσο γνωρίζω. Οἱ «μουσκάροι» φοροῦσαν ὅ,τι παλιόρουχα ἔβρισκαν μὲ σκοπό (σὲ συνδυασμὸ μὲ μαντήλια, αὐτοσχέδιες μουτσοῦνες, μουτζουρώματα κι ἀλευρώματα) νὰ γίνουν ἀγνώριστοι. Κάποιοι φοροῦσαν προβιές ἤ κρέμαγαν γεννητικὰ ὄργανα ἀπὸ σφαγμένα ζῶα. Ὅπως ἔχω ἀκούσει ἀπὸ παλιότερους ὑπῆρχε κάποιος ποὺ ἦταν ἰδιαίτερα αὐστηρὸς καὶ βλοσυρὸς ὁλόκληρο τὸ χρόνο, ἀλλὰ τὶς Ἀπόκριες φοροὺσε μιὰ προβιὰ χωρὶς τίποτ’ ἄλλο ἀπὸ κάτω καὶ κάθε τὸσο τὴ σὴκωνε ἀποκαλύπτωντας τὸν «ἑσωτερικὸ του κόσμο». Μετὰ τὶς Ἀπόκριες ξαναγίνονταν σκουντούφλης καὶ ἀπόμακρος. Ἄν κρίνουμε ἀπὸ τὰ ἔθιμα ποὺ ἔχουν ἐπιβιώσει, ἔστω καὶ ὡς φολκλὸρ, σ’ ὁλόκληρη τὴν Ἑλλάδα, αὐτὸ ποὺ περιγράφει ὁ Βάρναλης γιὰ τὴν Ἀθήνα τοῦ ’43 δὲν πρέπει νὰ ἴσχυε γιὰ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, τοὐλάχιστον τὶς ἀγροτικὲς περιοχὲς. Δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε καὶ τὶς (μέχρι σχετικὰ πρόσφατα) σφοδρὲς καὶ καμιὰ φορὰ ἀκραῖες ἀντιδράσεις τῆς ἐπίσημης Ἐκκλησίας (άφορισμοὶ ἤ τοὐλάχιστον ἀπειλές ἀφορισμῶν γιὰ τὰ κατὰ τὸπους καρναβάλια) ποὺ δείχνει τὸν παγανιστικὸ καὶ συνάμα βαθειὰ λαϊκὸ χαρακτήρα τῆς Ἀποκριᾶς.
    Σ’ αὐτὸ λοιπὸν τὸ σημεῖο διαφωνῶ μὲ τὴν ἄποψη ποὺ ἐκφράζει ὁ Βάρναλης πὼς ἡ Ἀποκριὰ εἶναι γιορτὴ τῆς «ἀστικῆς» τάξης.Ἀπεναντίας πιστεὺω πὼς ἡ παραδοσιακὴ λαϊκὴ Ἀποκριὰ εἶναι βαθύτατα ἀνατρεπτικὴ γιὰ τὶς κατεστημένες κοινωνικὲς, θρησκευτικὲς καὶ ἠθικὲς ἀξίες. Ἄς μὴν ξεχνᾶμε τὶ τργουδοῦσε μέχρι πρόσφατα ὁ λαὸς;
    «Τὶς μεγάλες Ἀποκριὲς στέκουντ’ οἱ ψωλὲς ὀρθές καὶ τὴν Καθαρὰ Δευτέρα παίρνουν τὰ μουνιὰ ἀέρα.»

  173. Γς said

    173:

    Κι έχεις και τον ψευδομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μετέ που έβαλε στο στόχαστρό του το καρναβάλι της Ξάνθης με τον ισχυρισμό ότι πρόκειται για χριστιανική γιορτή.

    http://www.ethnos.gr/koinonia/arthro/meta_ton_ai_basili_kirykse_polemo_kai_ston_karnabalo-64345316/

  174. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Οἱ μουσουλμᾶνοι τῆς ὀρεινῆς Ροδόπης, οὶ Πομᾶκοι, ἔχουν ὑποστεῖ ἀνάλογη μεταχείρηση ἀπὸ τὸ δικὸ τους ἱερατεῖο γιὰ άντίστοιχες ὀργιαστικὲς τελετουργίες γονιμότητας, κατάλοιπα παλιῶν θρακικῶν παγανιστικῶν δοξασιῶν, ἴσως καὶ τῶν ὀρφικῶν μυστηρίων. Γιὰ περισσότερες πληροφορίες μπορεῖ νὰ ψάξει κανεὶς γιὰ τοὺς Κιζιλμπάσηδες καὶ τὴν τελετὴ τῶν καντηλιῶν .ἥ τῶν κεριῶν.

  175. sarant said

    173 Πολύ ενδιαφέρον. Επειδή είσαι σχετικά καινούργιος στο ιστολόγιο, δεν ξέρω αν έχεις διαβάσει ένα παλιότερο άρθρο μας για τη μπαλάντα του Αντρίκου:

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/09/06/antrikos/

  176. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Εὐχαριστῶ πολὺ γιὰ τὴν παραπομπὴ.
    Σὰν καλὸς νοικοκύρης μᾶς ὁδηγεῖς καὶ μᾶς βοηθᾶς ν’ ἀνακαλύψουμε τὶς ὀμορφιὲς τῶν «κήπων» σου. Χωρὶς νὰ ξέρω ὅλες τὶς λεπτομέρειες ποὺ ἀναφέρεις (ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Αἴγινα) μὲ τὶς νησιώτικες εἰκόνες ποὺ κουβαλάω ἀπὸ τὰ γενοφάσκια μου, ὅταν πρωτοδιάβασα ὁλόκληρο τὸ ποίημα (ἔχοντας ἀκούσει προηγουμένως τὴν ἐξαιρετικὴ του μελοποίηση ἀπὸ τὸ Μίκη) «εἶδα» νὰ ζωντανεύουν στὸ μυαλὸ μου αὺτὰ ποὺ περιγράφονται στὸ θαυμάσιο ἄρθρο σου. Καὶ παρὰ τὸ «πικρὸ» φινάλε τοῦ ποιήματος μοῦ πάντα μένει μιὰ γλυκειὰ καὶ τρυφερὴ αἴσθηση. Μακάρι τέτοιο χνάρι ν’ ἀφήσουμε φεύγοντας κι ἐμεῖς.

  177. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    …μοῦ μένει πάντα…

  178. Πέπε said

    Καλησπέρα μας.

    Το τριήμερο της Μεγάλης Αποκριάς – Καθαράς Δευτέρας ήμουν πολύ απασχολημένος έξω, στα καθήκοντα που καταδικάζονται στο παράθεμα του #171, κι έτσι μόλις σήμερα πρόλαβα να διαβάσω αυτή την ανάρτηση.

    Ο Βάρναλης μοιάζει να αναφέρεται στο αστικό καρναβάλι. Εκεί είναι που βρίσκουμε ενδυμασίες και μάσκες, χοροεσπερίδες, κονφετί και όλα αυτά. Τα αγροτικά καρναβάλια είναι τελείως άλλο πράγμα: τραγόμορφοι, κουδουνάτοι, μουζουδιές και αλευρομουντζουρώματα, και ένα πλήθος γονιμικά έθιμα: παρωδία γάμου, παρωδία κηδείας με ανάσταση, τελετουργικό όργωμα, τρίψιμο πιπεριού, αθυρόστομα τραγούδια, κλπ.

    Αυτά ως επί το πλείστον είναι ανέξοδα. Βέβαια για μερικές περιοχές έχω ακούσει ότι οι πατροπαράδοτες αποκριάτικες φορεσιές ή ο σχετικός εξοπλισμός (π.χ. κουδούνια) είναι πανάκριβες, αλλά αυτό πρέπει να είναι φαινόμενο των καιρών μας, όχι παλιά που όλα τα σπίτια είχαν αργαλειούς ή που τα κουδούνια τα κρέμαγαν οι βοσκοί που έτσι κι αλλιώς τα είχαν.

    Αυτού του είδους η διασκέδαση, μόνο φτιαχτή δεν είναι. Φαίνεται ότι ο Βάρναλης δεν τη συνάντησε ποτέ.

  179. Πέπε said

    Τη σελίδα την άνοιξα πριν από ώρες, κι έτσι δεν είχα δει το καταπληκτικό σχόλιο #173 του Δ. Μαρτίνου. Περιγράφει καταστάσεις που μου είναι ιδιαίτερα γνώριμες, κι ας μην πρόλαβα τη δεκαετία ’50, κι ας μην είμαι από χωριό, κι ας μην ανέπτυξα κανένα ενδιαφέρον γι’ αυτά τα πράγματα πριν τη δεκαετία 2000.
    Σίγουρα πολλά αγροτικά καρναβάλια έχουν ξεπέσει σε φολκλόρ, αλλά, πρώτον: όχι όλα, δεύτερον: καμιά φορά η σπίθα της αλήθειας ζει ακόμα και κρυμμένη πίσω από τη στάχτη του φολκλόρ.

  180. 55 χλμ δυτικα απο την Λαρσσα βρισκονται τα Τρικαλλλα και 22 χλμ ΒΒΔ η Καλλαμπακα.

    Το φοιτητικο διαμερισμα στην Κυψελη, οπου εμενε μια Καλλλαμπακιωτισσα φοιτητρια Αρχιτεκτονικης, με φιλοξενουσε ερωτικα σχεδον 6 μηνες το ετος 197…

    Καποια στιγμη προ της κορύφωσης αγκαλιαζοντας με σφικτα μου λεει: “αγαπουλλλα μου” 🙂

    Λενε οτι το γελιο σκοτωνει τον ερωτα, ομως η συγκέντρωσις ορμονων -λογω της ηλικιας- ητο τοσο υψηλη που παρατηρηθηκε μονον μικρα διαφυγη αιματος εις τα σηραγγώδη σώματα.

    Η θεα των εκπληκτικων μαστων και αλλων χαρισματων της , δημιουργησαν νεα νευρικα ερέθισματα ατινα εφθασαν εις το πέος, οι αρτηρίες διασταλθηκαν εισετι -εκ νεου- και αυξηθηκε η ροή αίματος εις τα σηραγγώδη σώματα, μέσα από τις ελικοειδείς αρτηρίες.

    Ητο πλεον θεμα ολιγων πρωτων λεπτων να διαψευσθεί -προσωρινως φευ- η ρησις “το γελιο σκοτωνει τον ερωτα”

    Διοτι γενικα ισχυει αλλα οχι εις τους νεους!

  181. Γς said

    181:

    >Καποια στιγμη προ της κορύφωσης αγκαλιαζοντας με σφικτα μου λεει:
    “αγαπουλλλα μου”

    Όλα σχεδόν εγώ τα έκανα. Μέχρι που μίλησε:

    -Εκσπερμάτωσες;

    http://caktos.blogspot.gr/2013/12/blog-post_124.html

  182. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    182. Ομοιοπαθης.

    http://www.poiein.gr/archives/13121

    Σχολιο 12 ΚΑΥΚΑΣΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ (1000 λέξεις) ΑΦ

    Σχολιο 20 “Μια στεκιά στο μάτι του Μοντεζούμα” Νίκου Νικολαϊδη (προδημοσίευση του 1ου κεφαλαίου )

    1

    Όλες οί βλεννόρροιες θεραπεύονται εκτός από τήν πρώτη.
    Ήταν ή εποχή που είχαμε
    άφθονο ρόκ ν’ ρόλλ, ελάχιστο σεξ καί καθόλου ναρκωτικά.
    Πάρ’ όλ’ αυτά νομίζω ότι δέν τά πήγαμε καί τόσο άσχημα.

    [….]

  183. Ανδρέας said

    Μπακλαχοράνι (φασολοφαγία)
    αντίστοιχο με τα κούλουμα στο Τσισλί Ταταύλων γιορτάζεται (κατόπιν επαναφοράς του εθίμου το 2010) την Καθαρά Δευτέρα.

    Ενδιαφέρον…

    Baklahorani (alternatively, Bakla Horani; Greek: Μπακλαχοράνι) or Tataula carnival (Greek: Αποκριές στα Ταταύλα) is a carnival celebrated annually in Istanbul, Turkey, by members of the local Greek-Orthodox community on Shrove Monday, the last Monday before Lent. The traditional celebration began in 19th century or earlier,[1] and ceased when it was banned by the Turkish authorities in 1943. However, beginning in 2010 there has been a revival initiative.[2]
    Carnival
    For almost five centuries, the local Greek communities throughout Istanbul (former Constantinople) celebrated pre-Lent festivals with colorful events that included bawdy parades and parties held indoors and in the street. These lasted for weeks before the 40-day Lent period.[2] Baklahorani, on Shrove Monday, the last day of the carnival season before Lent, became the culminating event in the mid-19th century. It started as a masked parade that proceeded through Istanbul’s Greek neighborhoods, beginning with the elite area of Pera and gathering people along the way before proceeding finally to Tatavla (now Kurtuluş) for festivities on the square at the Church of Saint Demetrius.[1] [3] The name of the event literally translates as ‘I eat beans’, a reference to Lenten dietary restrictions.[4] Although the event was led by local Greeks, the celebrations were not limited among the Greek community of the city, but were open to everyone. It was also an opportunity to bring together people from various neighborhoods, while they gathered for the final celebrations in the Kurtuluş,[4] a neighbourhood in Şişli district that time known as Tataula and nicknamed Little Athens.[5]
    The masked parade marched the route dancing tsamiko and Anatolian folk dances, accompanied by various traditional instruments, like drum, zurna, clarinet and mandolin. Residents from Bakırköy, Samatya, Fener, Balat crossed the Golden Horn on the Galata and Unkapanı Bridge, and then from Pera they reached dancing the large square opposite Saint Demetrius Church in Kurtuluş. On the other hand, another group of people from neighborhoods at Bosphorus, Şişli, Kemerburgaz gathered in front of the Pangaltı Catholic Cemetery and marched through the main street to the same square, where the celebrations culminated.[6] Young Greek men often wore the traditional fustanella costume, put on fake beards or moustaches, and painted their faces with flour or coal powder. Women often dressed in low-cut garments.[7]
    Maria Iordanidou described Bakalahorani in her 1963 novel Loxandra, which tells the story of a young Greek woman of Constantinople in the earliest years of the 20th century. According to her description, people «from all over Istanbul» gathered in Tatavla, singing folk songs along their route. She wrote that: «Groups of young girls sang songs and children swung on gondolier swings or ride merry-go-rounds decorated with bands and flags. The young men of Tatavla would give displays of their unique dances and games.”[8]
    The carnival reached its peak of popularity after World War I, during the years of the Allied Occupation of the city (1918–1922). It continued after the establishment of the Republic of Turkey until World War II.[5]
    Prohibition and revival
    Baklahorani was one of the most famous festivals by the Christians in Istanbul until its last celebration in 1941. After that, Greeks, along with the city’s other non-Muslim communities, were subject to social and financial discrimination.[2] A law banning people from wearing masks ended the original Baklahorani carnival in 1943.[9]
    In 2010, nearly 70 years after the last celebration, the historical carnival was revived by a celebrating group of Greeks and Turks who sang, danced and paraded in costumes through the streets of Şişli district.[6] Principal organizers of the festival’s reincarnation were Hüseyin Irmak, a researcher who was born in Kurtuluş, and Haris Theodorelis Rigas, a Greek who now lives in Istanbul, where he plays music in taverns, specializing in a «near-extinct» style of music blending Greek and Turkish influences. Irmak and Rigas consider the reestablishment of the carnival to be an opportunity for people to rediscover Turkey’s multicultural past, while adding «colour» to people’s lives.[10] Due to concerns about security, the 2010 celebration was conducted on a small scale without advance announcements, but the 2011 celebration was a «full-scale» public event.[2] [6]
    References
    1. «Baklahorani Carnival». Greek Minority of Istanbul. Retrieved 13 January 2012.
    2. Yackley, Ayla Jean. «Istanbul celebrates carnival after nearly 70 years». Reuters. Retrieved 1 November 2011.
    3. Andrianopoulou, Konstantina. «Tatavla (Kurtuluş)». Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού. Retrieved 1 November 2011.
    4. Mullins, Ansel. «Reviving Carnival in Istanbul». New York Times. Retrieved 1 November 2011.
    5. Didem Danis, Ebru Kayaalp. «Elmadag: A Neighborhood in Flux» (PDF). Institut Francais D’Etudes Anatoliennes, Georges Dumezil. p. 19. Retrieved 16 December 2011.
    6. Ziflioğlu, Vercihan. «Greek carnival enthusiasm on Istanbul streets». Hürriyet Daily News. Retrieved 1 November 2011.
    7. «Tatavla Karnavalı» (in Turkish). Tatavla. Retrieved 28 December 2011.
    8. «From Tatavla to Kurtulus; Social Events and Daily Life». Museum of Architecture. Retrieved 16 January 2012.
    9. Athanasiasis, Iason. «Istanbul revelers revive a Greek bacchanalia». globalpost.com. Retrieved 1 November 2011.
    10. «Greek carnival saunters back to life». Hurriyet Daily News. Turkey. Retrieved 1 November 2011.
    External links
    From Tatavla to Kurtulus Museum of Architecture.

  184. Ανδρέας said

    http://broom02.revolvy.com/main/index.php?s=Baklahorani&item_type=topic

  185. Ανδρέας said

    Şişli (pronounced [ˈʃiʃli])

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: