Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Από τις αναμνήσεις ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ (Ντάσιελ Χάμετ)

Posted by sarant στο 17 Απρίλιος, 2016


hammettΈνα σχόλιο τις προάλλες μ’ έκανε να θυμηθώ τα νιάτα μου. Ο φίλος μας ο Γιώργος Μ. αναφέρθηκε σε ένα κείμενο του Ντάσιελ Χάμετ. Κατά σύμπτωση, ο Χάμετ είναι αγαπημένος μου συγγραφέας, και έχω μεταφράσει βιβλία του -μαζί και το συγκεκριμένο κείμενο ή μάλλον ένα απόσπασμά του. Οπότε, σας το παρουσιάζω σήμερα.

Με τον Χάμετ είχα ασχοληθεί εντατικά στη δεκαετία του 1980. Είχα μεταφράσει το Μεγάλο χτύπημα (τρεις νουβέλες) για τον Καστανιώτη, και το Γεράκι της Μάλτας και τον Κόκκινο θερισμό για τη Σύγχρονη Εποχή. Τότε μετέφραζα χειρόγραφα, σε κόλες Α4, που τις τσάκιζα κατά τη μεγάλη τους διάσταση ώστε να μένει ένα περιθώριο, περίπου το ένα τέταρτο του πλάτους της σελίδας, για διορθώσεις και σχόλια. Αυτό το κόλπο μού το είχε μάθει ο Στέλιος ο Μπεβεράτος. Κάθε δέκα σελίδες τις συνέρραπτα κι ένα ολόκληρο μεταφρασμένο βιβλίο θα έπιανε 50-100 τέτοια δεκασέλιδα τετραδιάκια -του Γερακιού της Μάλτας τα χειρόγραφα τα έχω κρατήσει, τιμής ένεκεν. Τώρα αν καθίσω να γράψω με το χέρι θα τα παρατήσω στις είκοσι αράδες.

Στα δύο βιβλία της Σύγχρονης Εποχής, πέρα από τη μετάφραση, είχα προσθέσει προλόγους και επίμετρα, με βιογραφικά και άλλα στοιχεία για τον Χάμετ, με υλικό που το είχα βρει ψάχνοντας πολύ καιρό, σε μια εποχή που δεν υπήρχε ιντερνέτι -αφού ήταν σύντροφος έπρεπε να τον τιμήσουμε. Πράγματι, ο Χάμετ (1894-1961) ήταν μέλος του ΚΚ ΗΠΑ στη δεκαετία του 1930, και έμεινε ώς το τέλος -πήγε φυλακή και καταστράφηκε οικονομικά με τον μακαρθισμό.

Στο Γεράκι της Μάλτας, έβαλα στην αρχή ένα βιογραφικό σχεδίασμα του Χάμετ, στο οποίο έχω παρεμβάλει αποσπάσματα από το άρθρο του «Από τις αναμνήσεις ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ», περίπου το μισό κείμενο. Το άλλο μισό μάλλον δεν το είχα μεταφράσει τότε, οπότε κάθισα και το μετέφρασα πρόχειρα τώρα, τριάντα χρόνια μετά!

Παραθέτω εδώ το άρθρο του Χάμετ ολοκληρωμένο, μαζί με ένα μικρό κομμάτι από το βιογραφικό σχεδίασμα, που μας βάζει στο κλίμα. Έχω αλλάξει σε καναδυό σημεία το κείμενο, καθώς και την ορθογραφία (στη Σύγχρονη Εποχή γράφαμε «τέτιος», «δουλιά»). Για παράδειγμα, το 1986 είχα γράψει «διαβάζοντας αφειδώς» που είναι κοτσάνα διότι το λέμε για κάτι κακό (ξοδεύοντας αφειδώς, ας πούμε), και το είχε επισημάνει για λάθος ο Τάκης ο Αδάμος, αφού όμως τυπώθηκε το βιβλίο (έχω το αντίτυπό του). Τώρα το άλλαξα σε «διαβάζοντας άπληστα».

Στο τέλος του άρθρου, λέω καναδυό μεταφραστικά.

……………

Στις 24 του Ιούνη 1918, 15 μήνες από τότε που η Αμερική είχε μπει στον πόλεμο, ο Χάμετ αφήνει τη δουλιά του και κατατάσσεται στο στρατό, στο Σώμα Ασθενοφόρων. Παθαίνει ισπανική γρίπη που τότε σάρωνε τις ΗΠΑ (ως 500 χιλιάδες θύματα), η οποία εξελίσσεται σε βρογχοπνευμονία και ύστερα σε φυματίωση – είναι η αρχή των πνευμονικών παθήσεων που τελικά του κόστισαν τη ζωή. Στις 29 του Μάη 1919 απολύεται απ’ το στρατό με τιμές, σαν λοχίας, και ξαναπιάνει δουλειά στους Πίνκερτον, με μερικό ωράριο. Έχει 25% ανα­πηρία ήδη. Ένα χρόνο αργότερα μετακομίζει στο Σποκέιν της πολι­τείας Ουάσιγκτον, πάντα στους Πίνκερτον, μια και η σύνταξή του απ’ το στρατό (παρ’ όλο που η αναπηρία του αναγνωρίζεται τώρα σε 50%) δεν επαρκεί, όντας 40 δολάρια το μήνα. Εκεί έχει αρκετές ση­μαντικές εμπειρίες, αλλά η υγεία του είναι πια επισφαλής. Στις 6 του Νοέμβρη 1920 εισάγεται σε νοσοκομείο απομάχων του πολέμου, με 100% αναπηρία. Θα περάσει έξι μήνες σε τέτοια νοσοκομεία. Ανα­μνήσεις του από την εποχή εκείνη θα γράψει το 1953 στο μοναδικό καθαρά αυτοβιογραφικό κείμενό του, το ημιτελές μυθιστόρημα Ο Του­λίπας. Εκεί γνωρίζεται με την ανθυπολοχαγό νοσοκόμα Τζόζεφιν Ντόλαν. Στις 7 του Ιούλη 1921 παντρεύονται και ζουν στο Σαν Φραντσίσκο. Ο Χάμετ έχει ξαναπιάσει δουλειά στους Πίνκερτον, ενώ η ποτοαπαγόρευση έχει κάνει την πόλη ιδιαίτερα εγκληματική. Την 11 του Δεκέμβρη 1921 ο Χάμετ εγκαταλείπει τους Πίνκερτον. Σύμφωνο με τα λεγόμενά του, αιτία στάθηκε μια επιτυχία του: Χρυσάφι αξίας 200 χιλ. δολαρίων είχε χαθεί από ένα αυστραλιανό πλοίο που άραζε στο Σαν Φραντσίσκο. Ξέροντας ότι το χρυσάφι δε βγήκε απ’ το πλοίο, οι Πίνκερτον ήθελαν να στείλουν τον Χάμετ στη Χαβάη, μεταμφιεσμένο σε ναύτη, για να το βρει εν πλω. Την παραμονή του απόπλου, σε μια τελευταία έρευνα, ο Χάμετ (ή κάποιος άλλος, σύμφωνα με άλλες πηγές) βρήκε το χρυσάφι και το ταξίδι ματαιώθηκε. Έτσι παραιτήθηκε, απογοητευμένος.

Απ’ το Φλεβάρη του 1922 και για ενάμιση χρόνο παίρνει μαθήμα­τα σ’ ένα σεμινάριο επιμόρφωσης απομάχων. Ήδη έχει αποφασίσει να ακολουθήσει κάποια πνευματική εργασία· ζει πολύ στερημένα, αλλά περνάει πολλές ώρες στη δημόσια βιβλιοθήκη, διαβάζοντας άπληστα. Τον Οκτώβρη του 1922 δημοσιεύεται το πρώτο του κείμε­νο, «Το πάρθιον βέλος», μια ιστοριούλα 100 λέξεων, στο «αριστο­κρατικό» περιοδικό Σμαρτ Σετ, το οποίο δημοσίευε (πληρώνοντας ελάχιστα) έργα νέων και αγνώστων που είχαν κάτι καινούργιο να πουν. Ακολουθούν άλλες δημοσιεύσεις, στο Σμαρτ Σετ, στο Μπριφ Στόρις, τη Μαύρη Μάσκα και αλλού, συνολικά δώδεκα κομμάτια σε πέντε περιοδικά μέσα στον πρώτο χρόνο. Είναι λακωνικά κομμάτια, γεμάτα λεπτή ειρωνεία, που δείχνουν τη μεγάλη προσοχή με την οποία προχωρούσε. Το σημαντικότερο κείμενό του του πρώτου χρόνου είναι το Από τις αναμνήσεις ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ, είκοσι εννιά σύντομες παράγραφοι από τα αξιοπερίεργα του επαγγέλματος, με ομοιότητες με τις «βινιέτες» του Χεμινγουέι. Ο ρεαλισμός και η ειρωνεία τους τις κάνουν αξιοσημείωτες και προδιαγράφουν τον συγγραφικό δρόμο του Χάμετ.

Από τις αναμνήσεις ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ

1) Θέλοντας να πάρω κάποιες πληροφορίες από μέλη της Χριστιανικής Γυναικείας Ενώσεως Εγκρατείας, συστήθηκα σαν γραμματέας του Συνδέσμου Αγνότητας των Πολιτών του Μπιουτ. Μια απ’ αυτές μου διάβασε έναν μακρύ λόγο για τα ερωτικά αποτελέσματα του τσιγάρου πάνω στις νεαρές κοπέλες. Κατοπινά πειράματα απόδειξαν τις πληροφορίες άχρηστες.

2) Κάποιος που παρακολουθούσα βγήκε μια Κυριακή απόγευμα βόλτα στην εξοχή και έχασε τελείως το δρόμο του. Αναγκάστηκα να του δείξω εγώ πώς να γυρίσει πίσω στην πόλη.

3) Η δουλειά του διαρρήκτη είναι κατά πάσα πιθανότητα η πιο κακοπληρωμένη στον κόσμο. Ποτέ μου δεν γνώρισα κάποιον που να βγάζει το ψωμί του από τις διαρρήξεις. Αλλά, εδώ που τα λέμε, λίγοι είναι οι κακοποιοί, ανεξάρτητα από ειδίκευση, που αυτοσυντηρούνται, εκτός αν έχουν και μια νόμιμη δουλειά στο μεσοδιάστημα. Τους περισσότερους, ωστόσο, τους συντηρούν οι γυναίκες τους.

4) Ξέρω έναν ντετέκτιβ που, ενώ έψαχνε για πορτοφολάδες στον ιππόδρομο, του έκλεψαν το πορτοφόλι. Αργότερα έγινε στέλεχος σ’ ένα γραφείο ντετέκτιβ της ανατολικής ακτής.

5) Τρεις φορές με περάσανε για πράκτορα της Απαγόρευσης, αλλά ουδέποτε δυσκολεύτηκα να ξεκαθαρίσω τη θέση μου.

6) Μια νύχτα, πήγαινα έναν κρατούμενο από ένα ράντσο του Γκιλτ Ετζ της Μοντάνας στη Λιουϊστάουν. Το αυτοκίνητό μου χάλασε και μείναμε εκεί ώσπου να ξημερώσει. Ο κρατούμενος, που διατράνωνε την αθωότητά του, ήταν ντυμένος μόνο με φόρμα και πουκάμισο. Ύστερα από μια νύχτα που την πέρασε τουρτουρίζοντας στη θέση του συνοδηγού, το ηθικό του ήταν πεσμένο και δεν δυσκολεύτηκα να του αποσπάσω πλήρη ομολογία ενώ περπατούσαμε προς το κοντινότερο ράντσο το άλλο πρωί.

7) Απ’ όσους ανθρώπους γνώρισα που είχαν καταχραστεί χρήμα­τα απ’ τους εργοδότες τους, ούτε δέκα δε θυμάμαι που να κάπνιζαν, να έπιναν ή να είχαν κάποιο βίτσιο απ’ αυτά που τόσο προσέχουν οι χρηματιστικές επιχειρήσεις.

8) Κάποτε κατηγορήθηκα άδικα για ψευδομαρτυρία και αναγκά­στηκα να ψευδομαρτυρήσω για ν’ αποφύγω τη σύλληψη.

9) Κάποιος προϊστάμενος ενός γραφείου ερευνών του Σαν Φραντσίσκο αντικατάστησε κάποτε σε μια αναφορά μου τη λέξη «άπληστος» με τη λέξη «ειλικρινής», με το αιτιολογικό ότι ο πελάτης ίσως να μην καταλάβαινε την πρώτη. Λίγες μέρες αργότερα, σε άλλη ανα­φορά, το «προσποιούμαι» έγινε «κάνω γρήγορα» για τον ίδιο λόγο.

10) Απ’ όλες τις εθνικότητες που οδηγούνται στα δικαστήρια, αυτοί που είναι πιο δύσκολο να καταφέρεις να καταδικαστούν είναι οι Έλληνες, Ο Έλληνας αρνιέται αδίστακτα τα πάντα, ανεξάρτητα απ’ το πόσο ακλόνητες είναι οι αποδείξεις. Και τίποτα δεν εντυπωσιάζει περισσότερο τους ενόρκους από μια ξερή δήλωση ότι κάτι είναι έτσι, άσχετα απ’ την απιθανότητα της δήλωσης ή τον φανερό παραλογισμό της μπροστά στις συντριπτικές αποδείξεις για το αντίθετο.

11) Ξέρω κάποιον που για 50 δολάρια θα σου πλαστογραφήσει οποιαδήποτε δακτυλικά αποτυπώματα στον κόσμο.

12) Ποτέ δεν γνώρισα κάποιον επαγγελματία κακοποιό που να είναι ικανός να παρουσιάσει επιδόσεις πρώτης τάξεως σε κάποιο επάγγελμα ή τέχνη.

13) Ξέρω έναν ντετέκτιβ που προσπάθησε κάποτε να μεταμφιεστεί ολοκληρωτικά. Ο πρώτος αστυνομικός που συνάντησε στο δρόμο του, τον συνέλαβε.

14) Ξέρω έναν σερίφη στη Μοντάνα ο οποίος, πλησιάζοντας την καλύβα ενός οικιστή* για τον οποίο είχε ένταλμα σύλληψης, είδε τον οικιστή να τον περιμένει κρατώντας τουφέκι. Ο σερίφης τράβηξε το περίστροφό του και προσπάθησε να πυροβολήσει πάνω από το κεφάλι του οικιστή για να τον τρομάξει. Η απόσταση ήταν μεγάλη, και φυσούσε δυνατά. Η σφαίρα βρήκε το τουφέκι του οικιστή και του το έριξε από τα χέρια. Ο σερίφης απέκτησε φήμη δεινού σκοπευτή, την οποία, σιγά-σιγά, κατέληξε να την πιστέψει κι ο ίδιος. Έτσι, όχι μόνο άφησε τους φίλους του να τον δηλώσουν σε αγώνα σκοποβολής, αλλά και στοιχημάτισε ό,τι είχε και δεν είχε στις σκοπευτικές του δεξιότητες. Όταν έγινε ο αγώνας, ούτε μία από τις έξι σφαίρες του δεν βρήκε τον στόχο.

15) Μια φορά στο Σιάτλ η γυναίκα ενός καταζητούμενου απατεώνα μού πρότεινε να μου πουλήσει τη φωτογραφία του συζύγου της για 15 δολάρια. Ήξερα πού να τη βρω τζάμπα, οπότε δεν την αγόρασα.

16) Κάποτε με προσέλαβε μια κυρία για να απολύσω την οικονόμο της.

17) Η σλανγκ των κακοποιών είναι, ως επί το πλείστον, μια σκόπιμη φτιαχτή κατασκευή, που αποσκοπεί κυρίως στο να μπερδέψει τους μη μυημένους, αλλά μερικές φορές είναι μοναδικά εκφραστική· για παράδειγμα, δυο φορές χαμένος είναι εκείνος που έχει καταδικαστεί δυο φορές, ενώ το παλιότερο έχει πάει για μελέτη σημαίνει ότι έκρινε σκόπιμο να αποσυρθεί για ένα διάστημα.

18) Η τέχνη του πορτοφολά είναι η ευκολότερη απ’ όλες τις τέχνες των κακοποιών. Οποιοσδήποτε αρτιμελής μπορεί να τη μάθει μέσα σε μια μέρα.

19) Το 1917, στην Ουάσιγκτον, συνάντησα μια νεαρή κυρία που δεν παρατήρησε ότι η δουλειά μου πρέπει να είναι πολύ ενδιαφέρου­σα.

20) Ακόμα κι αν ο κακοποιός δεν κάνει καμιά προσπάθεια να σβήσει τα δακτυλικά του αποτυπώματα, και τα αφήσει παντού στη σκηνή του εγκλήματος, υπάρχει μόνο μία πιθανότητα στις δέκα να βρεθεί ένα αποτύπωμα τόσο καθαρό που να είναι χρήσιμο.

21) Ο αρχηγός της αστυνομίας μιας πόλης του Νότου μου περιέγραψε κάποτε πλήρως έναν άντρα, επισημαίνοντας μέχρι και μια κρεατοελιά στο σβέρκο του, αλλά ξέχασε να μου αναφέρει ότι ήταν μονόχειρας.

22) Ξέρω έναν παραχαράκτη που παράτησε τη γυναίκα του γιατί, ενώ αυτός ήταν φυλακή, εκείνη είχε μάθει να καπνίζει.

23) Το πιο αγαπημένο θέμα των εφημερίδων, μετά τον «Δόκτορα Τζέκιλ και τον Μίστερ Χάιντ» είναι ο «Ραφλς». Η φράση «τζέντλεμαν κακοποιός» χρησιμοποιείται με την παραμικρή αφορμή. Αν συνθέσουμε το πορτρέτο των αριστοκρατών στους οποίους οι εφημερίδες έχουν απονείμει αυτόν τον τίτλο, θα δούμε έναν λαβδανοπότη, με ένα μεγάλο πέταλο με στρας να λαμπυρίζει στο λερωμένο επιστήθιό του κάτω από το παπιγιόν του, ο οποίος χαμογελάει μοχθηρά στο θύμα του λέγοντας «Μην τρομάζετε, αγαπητή μου, δεν θα σας ανοίξω το κεφάλι, δεν είμαι αγριάνθρωπος!»

24)Ο πιο έξυπνος και αδιάλειπτα επιτυχημένος ντετέκτιβ που έχω γνωρίσει είναι εξαιρετικά μύωπας.

25) Καθώς πηγαίνεις από τις μεγάλες πόλεις στις απομακρυσμένες, αγροτικές περιοχές, διαπιστώνεις ότι μειώνεται σταθερά το ποσοστό των εγκλημάτων που έχουν να κάνουν με τα χρήματα και αυξάνεται αναλόγως η συχνότητα των εγκλημάτων με κίνητρο το σεξ.

26) Μια νύχτα, καθώς προσπαθούσα να κρυφοκοιτάξω στο πάνω πάτωμα ενός πανδοχείου στη βόρεια Καλιφόρνια –και ενώ εκείνος που αναζητούσα βρισκόταν στο Σιάτλ- ένα κομμάτι της βεράντας υποχώρησε κι έπεσα, στραμπουλώντας τον αστράγαλό μου. Ο ιδιοκτήτης του πανδοχείου μου έδωσε νερό να κάνω ποδόλουτρο.

27)    Σ’ ένα εξαιρετικά πολύπλοκο πρόβλημα, η βασική διαφορά ανάμεσα στον ντετέκτιβ των βιβλίων και στον πραγματικό ντετέκτιβ είναι ότι ο πρώτος συνήθως έχει ελάχιστα στοιχεία για να ξεκινήσει, ενώ ο δεύτερος υπερβολικά πολλά.

28)    Ξέρω κάποιον που κάποτε έκλεψε έναν τροχό Φέρις (η μεγάλη ρόδα των λούνα-παρκ – σ.τ.μ.).

29)    Από τους μύθους που κυκλοφορούν, αυτός που αμφισβητείται λιγότερο είναι ότι οι εγκληματίες, αργά ή γρήγορα, τελικά συλλαμβάνονται. Κι όμως τα αρχεία κάθε γραφείου ντετέκτιβ είναι ξέχειλα με τους φακέλους ανεξιχνίαστων υποθέσεων και ασύλληπτων εγκληματιών.

(Σμαρτ Σετ, Μάρτης 1923)

 Το παραπάνω κείμενο, όπως και Ο πράσινος ελέφαντας, η τελευ­ταία του δημοσίευση στο Σμαρτ Σετ (Οκτώβρης 1923), έδειξαν στον Χάμετ ότι πρέπει να στραφεί στις προσωπικές του εμπειρίες. Και φυσικά, το κοινό του Σμαρτ Σετ δεν ήταν κατάλληλο. Στρέφεται στα φτηνά, λαϊκά περιοδικά, τα λεγόμενα pulp, απ’ το φτηνό χαρτί που χρησιμοποιούσαν.

…………………………..

Κλείνω με κάτι μεταφραστικό. Τις «Αναμνήσεις» τις έχει μεταφράσει και ο Ανδρέας Αποστολίδης, ένας εξαιρετικός μεταφραστής αλλά και συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας, ως επίμετρο στο «Η κατάρα των Ντέην» από τις εκδόσεις Άγρα. Το αγγλικό πρωτότυπο είναι εδώ. Αφού έκανα τη δική μου μετάφραση, άνοιξα και τον Αποστολίδη για να συγκρίνω.

Σε μερικά σημεία η δική του μετάφραση είναι καλύτερη, και εδώ του έκλεψα στην παράγραφο 17, που τη μετέφρασα τώρα, το εξαιρετικό του εύρημα «έχει πάει για μελέτη» (εγώ το είχα μεταφράσει άγαρμπα, κατά λέξη). Σε μερικά σημεία, είναι καλύτερη η δική μου μετάφραση, όπως στο 28 όπου το Ferris wheel είναι η ρόδα των λουναπάρκ, όχι το τιμόνι του φέρι-μποτ.

Στο 14, που το μετέφρασα τώρα, έχω βάλει αστεράκι στο «οικιστής», αποδίδοντας έτσι το homesteader. Δεν είναι απλός όρος, αλλά νομίζω πως είναι μια απόδοση που στέκει. Ο Αποστολίδης το παρακάμπτει («να συλλάβει κάποιον στην αγροτική του κατοικία»), που είναι μια έξυπνη μεταφραστική λύση.

Στο 23, που κι αυτό τώρα το μετέφρασα, ο Αποστολίδης σωστά υποσημειώνει ότι Raffles είναι ο αριστοκράτης λωποδύτης ήρωας του E.W.Hornung, αλλά νομίζω πως κάνει λάθος στη φράση που λέει ο υποτιθέμενος αριστοκράτης κακοποιός. Το πρωτότυπο λέει «Now don’t get scared, lady, I ain’t gonna crack you on the bean. I ain’t a rough-neck!» και ο Α.Α. το αποδίδει «Ελάτε κυρία μου, μη φοβόσαστε. Δεν θα σας ληστέψω. Δεν είμαι κανένας σκληροτράχηλος κακοποιός». Εγώ, χωρίς να ανοίξω λεξικό, σκέφτηκα ότι το crack on the bean πρέπει να σημαίνει «χτυπάω κάποιον στο κεφάλι» και σε ένα λεξικό αμερικάνικης σλανγκ που έχω (σε βιβλίο) βρίσκω ότι πράγματι bean είναι το κεφάλι, το ξερό θα λέγαμε, και δίνει και τη φράση Whisting at a crook is not near as effective as to crack him on the bean with a hickory stick. (Χρησιμοποίησα βιβλίο, και μάλιστα παλιό, διότι θέλουμε παλιά σλανγκ και το ιντερνέτι θα δώσει την πρόσφατη σλανγκ). Οπότε, νομίζω πως η δική μου εκδοχή είναι σωστή.

Τέλος, στο 16 πάλι διαφωνούμε και μάλλον εγώ έχω δίκιο, αλλά δεν είμαι απόλυτα σίγουρος. Το ξένο λέει I was once engaged to discharge a woman’s housekeeper. Ο Απ. αποδίδει «Κάποτε προσελήφθηκα για ν’ απαλλάξω από τις κατηγορίες τη σπιτονοικοκυρά μιας γυναίκας». Αλλά housekeeper είναι η οικονόμος και, το σημαντικότερο, το discharge έχει πολλές σημασίες. Οπότε εγώ το είπα «Κάποτε με προσέλαβε μια κυρία για να απολύσω την οικονόμο της». Αν είναι εδώ ο Λίγγρης, ας διαιτητεύσει 🙂

Κάποια άλλη φορά θα βάλω κι άλλα από τον Χάμετ, π.χ. την κατάθεσή του στην επιτροπή Μακάρθι.

Advertisements

146 Σχόλια to “Από τις αναμνήσεις ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ (Ντάσιελ Χάμετ)”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Πολύ ωραίο.

    Θυμηθήκαμε και το φιλμ.
    Ενα από τα 100 καλύτερα όλων των εποχών

  2. spiral architect said

    Καλημέρα.
    … Κάποια άλλη φορά θα βάλω κι άλλα από τον Χάμετ, π.χ. την κατάθεσή του στην επιτροπή Μακάρθι.
    ASAP!
    (δεν ήξερα ότι ο Χάμετ ήταν στο ΚΚ ΗΠΑ)

  3. Γς said

    Ευχαριστώ Νίκο για την απελευθέρωση του Πάπα Αλεξανδρείας

  4. Γς said

    3:

    Ωχ, Λαθος.
    Ηταν για ‘αλλο νήμα\
    😦

  5. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Ξέρω έναν ντετέκτιβ που, ενώ έψαχνε για πορτοφολάδες στον ιππόδρομο, του έκλεψαν το πορτοφόλι. 😆
    Κάποτε κατηγορήθηκα άδικα για ψευδομαρτυρία και αναγκά­στηκα να ψευδομαρτυρήσω για ν’ αποφύγω τη σύλληψη. 😆 😆
    http://www.futilitycloset.com/2016/02/03/grist/

  6. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Για το : I was once engaged to discharge a woman’s housekeeper θεωρώ πως ο Νικοκύρης έχει δίκιο.
    Μια οικονόμος (housekeeper είναι ο/η οικονόμος. Ο/η σπιτονοικοκύρης/α είναι house-lord ή house holder ) δεν έχει λόγο να έχει κατηγορηθεί για κάτι εκτός οικίας αλλά πιθανότατα εντός, δηλαδή από το αφεντικό της.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5: Αυτός διάλεξε τα πιο σύντομα μάλλον

    2 Ναι, έγινε μέλος το φθινόπωρο του 1937. Έχει και μια ελληνική εμπλοκή, συμμετείχε σε μια επιτροπή που μάζευε χρήματα για να αποφυλακιστούν διωκόμενοι αριστεροί με εγγύηση, και βοήθησε να αποφυλακιστούν στελέχη της ΟΕΝΟ το 1949 που κρατούνταν στο Έλις Άιλαντ.

  8. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Απ’ όλες τις εθνικότητες που οδηγούνται στα δικαστήρια, αυτοί που είναι πιο δύσκολο να καταφέρεις να καταδικαστούν είναι οι Έλληνες…
    (αυτό ισχύει και στην Ελλάδα, από κάποιο GDP και πάνω…)

  9. 2
    Προσπαθούν να τον κάνουν να ομολογήσει ότι, αφού τα βιβλία του τα αγόραζαν βιβλιοθήκες προσκείμενες στο ΚΚ, είναι κομμουνιστικά.
    — Τελικά, αν θέλατε να καταπολεμήσετε τον κομμουνισμό, τι βιβλία θα αγοράζατε;
    — Χμ, νομιζω –φυσικά δεν είμαι σίγουρος– ότι αν ήθελα να πολεμήσω τον κομμουνισμό, δεν θα έδινα στον κόσμο καθόλου βιβλία.

    Ο Νικοκύρης είναι μετριόφρων, διότι η μετάφρασή του υπερέχει και σε άλλα σημεία εκείνης του Αποστολίδη. Πχ στο 1 ο Αποστολίδης αντί για Χριστιανική Γυναικεία Ένωση Εγκρατείας κρατάει το αμερικάνικο αρκτικόλεξο (μέλη της WMCA ή κάπως έτσι τέλος πάντων) — άντε να βγάλεις νόημα.

  10. Γς said

    8:

    >αυτό ισχύει και στην Ελλάδα, από κάποιο GDP και πάνω…

    Ενα είναι το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της Ελλάδας

  11. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    10. ΙQ radikiou (radical IQ)…

  12. takis#13 said

    Aπό τους αγαπημένους ο Χάμετ! Νομίζω ότι έχω όλα τα βιβλία του . Δεν πρέπει να τα έχω μεταφρασμένα από εσένα . Είναι νεώτερες εκδόσεις

  13. Στο 5 δεν θα ήταν καλύτερα να διευκρινιζόταν ότι μιλάμε για την Ποτοαπαγόρευση;

  14. spiral architect said

    @7γ:
    – Θα υποστηρίζατε την υιοθέτηση του κομμουνισμού σε αυτήν εδώ τη χώρα;
    – Οχι, γιατί ένας από τους λόγους είναι ότι θα μου φαινόταν ανεφάρμοστο κάτι τέτοιο, εφόσον δεν θα το ήθελαν οι περισσότεροι άνθρωποι.

  15. BLOG_OTI_NANAI said

    Πολύ ωραίο, εξαιρετικό χιούμορ και λογοπαίγνια. Μπράβο και σε σένα Νίκο για την ωραία μετάφραση.

    Το αρ. 21, μεγάλη πλάκα!

  16. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    13 Ναι, καλύτερα θα ήταν. Βέβαια, το 1923 είναι αυτονόητο, αλλά σήμερα όχι.

  17. Γς said

    9:
    WMCA. Πλακατζίδικη ασφαλώς Ενωση.
    Το Μ γατί άραγε στέκεται στο αρτικόλεξο;

  18. spiral architect said

    Η 7η τέχνη και ο μακαρθισμός σε μια πρόσφατη ταινία των αδελφών Κοέν.
    (όχι τόσο καλή όσο προηγούμενές τους)

  19. Γς said

    11:

    Εξυπνάδες…

    Τι ηθελες να πεις λοιπον στο #8;

  20. sarant said

    17 Βασικά είναι WCTU, Women Christian Teetotaler Union ή κάτι τέτοιο

  21. Γς said

    20:
    WCTU. Υπαρκτή ένωση.

    Με μπέρδεψε ο Δύτης με συτό το WMCA [από το YMCA] που είναι [ήταν;] ενας ΑΜ ραδιοφωνικός σταθμός της ΝΥ

  22. nickel said

    Καλημέρα. Σχεδόν καθώς κλείνω την πόρτα πίσω μου, να απολαύσω μια κυριακάτικη έξοδο, αν και θέλω να γυρίσω γρήγορα να διαβάσω με άνεση ολόκληρο το πόνημα: Όπως το λες. Αν δεν κάνει περίεργη και σπανιότατη χρήση του discharge, που τυχαίνει να μου είναι και άγνωστη, δεν μπορεί να σημαίνει «απαλλάσσω από τις κατηγορίες». Το «housekeeper» είναι μόνο οικονόμος.

  23. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    https://en.wikipedia.org/wiki/Woman%27s_Christian_Temperance_Union

  24. sarant said

    22 Οκ, μερσί!

    Κατά σύμπτωση κι εγώ ετοιμάζομαι για έξοδο, οπότε θα λείψω μερικές ώρες!

  25. Παναγιώτης Κ. said

    Ο κόσμος των εκδόσεων. Αγαπημένο περιβάλλον!
    Συναίσθημα που δημιουργήθηκε μετά από μια οργάνωση έκθεσης βιβλίου το 1974 ή ΄75 ( δεν θυμάμαι ακριβώς την χρονολογία) στην Φοιτητική Εστία στα Ιλίσια.
    Είχα μάθει τότε σχεδόν όλους τους εκδοτικούς οίκους και από όλους που είχα έρθει σε επικοινωνία θυμάμαι τον Άγγελο Ελεφάντη εκδ. Ολκός σε κάποιο παράδρομο της Μητροπόλεως
    Ήταν ανατρεπτικός στο λόγο του-σύμφωνα με το δικό μου κριτήριο- και εκείνο που μου είχε μείνει ως συμπέρασμα είναι τούτο : Δεν σε κάνει προοδευτικό μια συναισθηματικά αντιδεξιά στάση. Η προοδευτικότητα πρέπει να βασίζεται στη γνώση.

  26. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Πιστεύω ότι ο Χάμετ χρησιμοποιεί το discharge και με λογοπαικτική διάθεση…(ένεκα «αποχεύτευσης» ,και δη γυναικείας… αλλά ας μην γινομαι κι εγώ αηδής γουσούς!)

  27. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Με βάση και το 26.λοιπόν προτείνω μια μετάφραση που ισως προσεγγιζει τη λογοπαιγνιώδη πρόθεση του συγγρ.:
    «Κάποτε με προσέλαβε μια κυρία για να καθαρίσω την οικονόμο της»

  28. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    27. ή ίσως «να συγυρίσω την οικονόμο της» ή «να βάλω σε τάξη την οικονόμο της» (μιας και το «καθαρίζω» οδηγεί το μυαλό στο φόνο)

  29. Παναγιώτης Κ. said

    Μερικές μόνιμες ελλείψεις στο δημόσιο λόγο.

    Κάνει λοιπόν λόγο ο συγγραφέας για 40 δολάρια.
    Τι μπορούμε όμως να συμπεράνουμε για την αξία που είχαν τότε τα 40 δολάρια;
    Αν όμως γνωρίζαμε ποιο ήταν το ύψος του μεροκάματου τότε βγάζουμε συμπέρασμα.

    Αυτό είναι το ένα.
    Η άλλη, συνηθισμένη έλλειψη, είναι και τούτη: Μιλάει λοιπόν κάποιος στην τηλεόραση ή γράφει σε ένα έντυπο για γεωπολιτικά ζητήματα και δεν συνοδεύει την τοποθέτησή του με έναν χάρτη.( Εκτός και αν θεωρεί δική μας υποχρέωση να ανοίξουμε εμείς ένα χάρτη στο καθιστικό του σπιτιού μας 🙂 )

  30. Γς said

    Από τις αναμνήσεις. Η 14 μου θύμισε την δική μου σκοπευτική δεινότητα στα παιδικάτα μου:

    Προσπαθούσαμε να σημαδέψουμε και να χτυπήσουμε με πέτρες διάφορους στόχους σε ένα μεγάλο οικόπεδο που ήταν γεμάτο από τενεκεδάκια, κουτιά από γάλα βαπορέ και άλλα τέτοια σκουπίδια.

    Επαιρνα φόρα κι όποιο τενεκεδάκι χτύπαγε η πέτρα μου:

    -Αυτό!

    Κι άρχιζαν να το σημαδεύουν οι συναγωνιστές μου. Και κανείς δεν το πετύχαινε.

    Κι όσο τους άκουγα να λένε:
    -Μα πως το πέτυχε με την πρώτη ο Γιαννάκης;

  31. sarant said

    29 Φεύγοντας σημειώνω: Όταν μετέφραζα μυθιστορήματα της εποχής, φρόντιζα να βάζω υποσημείωση για την αγοραστική αξία του δολαρίου. Αλλά με πολλές, πολλές επιφυλάξεις ως προς την ακρίβεια.

  32. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    40 δολάρια το 1920 αντιστοιχούν σε 500 σημερινά : http://www.dollartimes.com/inflation/inflation.php?amount=40&year=1920
    40 δολάρια το 1919 αντιστοιχούν σε 570 σημερινά : http://www.dollartimes.com/inflation/inflation.php?amount=40&year=1919
    Σε κάθε περίπτωση …με 500 δολλάρια σημερα ,φυτοζωείς (το ίδιο όπως και με 40 τότε…)

  33. cyrusmonk said

    Δὲν παίρνω καὶ ὅρκο γιὰ τὸ μεζεδάκι, ἀλλὰ εἶμαι σχεδὸν σίγουρος καὶ μὲ κάνει ἀκόμα πιὸ σίγουρο τὸ βεβαρημένο μητρῶο τοῦ tvxs:
    Σὲ εἴδηση μὲ τίτλο:
    «Θέατρο Παραμυθίας: Θεματική βραδιά για τις Αναπαραστάσεις των Γυναικών στην Τέχνη» γράφει, ἐν εἴδει ἀχταρμᾶ ,
    « Στο περίφημο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν «η Φλογέρα του Βασιλιά», μια ολόκληρη κοινωνία υπνωτίζεται μπροστά στην ιδεοληψία του ηγεμόνα, και χρειάζεται ένα παιδί να φωνάξει αυτό που έβλεπαν όλοι μα κανείς δεν τολμούσε να πει: «Ο Βασιλιάς είναι γυμνός!» »
    Πόσα παραμύθια ἔχει ἀνακατώσει μὲ τοὺς στίχους τοῦ Κωστῆ Παλαμά;

  34. Alexis said

    Όμορφο κείμενο!
    Περιττό να πω ότι αισθάνομαι εθνικά υπερήφανος για το 10! 😀
    Αλλά έχω την αίσθηση ότι το έχω ξανακούσει κάπου…
    Εκτός αν αυτό που θυμάμαι παραπέμπει πάλι στον Χάμετ…

  35. «Στις 29 του Μάη 1919 απολύεται απ’ το στρατό με τιμές, σαν λοχίας»
    Εδώ νομίζω θα ήθελε «ως λοχίας» = «με το βαθμό του λοχία», αλλά άλλο θέλω να θίξω: προφανώς he was honorably discharged, αλλά πώς να το πούμε αυτό ελληνικά; Καλά-καλά δεν έχουμε καν την έννοια: άμα απολυθείς, απολύεσαι, αν έχεις τιμωρηθεί με φυλακή την υπηρετείς επιπροσθέτως, και τέρμα. Αν κακουργήσεις βέβαια και καταδικαστείς φεύγεις από το στράτευμα κι αν έχεις και βαθμό καθαιρείσαι, αλλά πέρα από αυτή την εξαιρετική περίπτωση απλώς απολύεσαι, ούτε με τιμές ούτε ατιμωτικά.

  36. Για να καταλάβουμε καλύτερα τις σημειώσεις του Χάμετ, πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι κατά κάποιο τρόπο απαντούσε στην κυρίαρχη αστυνομική λογοτεχνία της εποχής (μυθιστορήματα στιλ Άγκαθας Κρίστι, Ντόροθι Σέγιερς, Γουΐλκι Κόλινς κλπ. αλλά περισσότερο, φαντάζομαι, τα πρώτα δείγματα της αμερικάνικης σχολής, γραμμένα από ανθρώπους χωρίς την εμπειρία του Χ.). Έτσι έχουν νόημα φράσεις όπως «Ποτέ μου δεν γνώρισα κάποιον που να βγάζει το ψωμί του από τις διαρρήξεις», «Ποτέ δεν γνώρισα κάποιον επαγγελματία κακοποιό που να είναι ικανός να παρουσιάσει επιδόσεις πρώτης τάξεως σε κάποιο επάγγελμα ή τέχνη», ή «συνάντησα μια νεαρή κυρία που δεν παρατήρησε ότι η δουλειά μου πρέπει να είναι πολύ ενδιαφέρου­σα». Κάπου υπάρχει και άλλο ένα κείμενό του που διορθώνει τυπικά λάθη τέτοιων διηγημάτων (του στιλ «το τάδε πιστόλι δεν είναι εξάσφαιρο», «σχεδόν ποτέ δεν μπορείς να διακρίνεις κάποιον στο φως της αστραπής» κλπ).

    Υπάρχει ένα πολύ ωραίο κείμενο του μαθητή (κατά κάποιο τρόπο) του Χάμετ, του Τσάντλερ, με τίτλο «Η απλη τέχνη του φόνου», στο οποίο καταφέρεται εναντίον της αστυνομικής λογοτεχνίας σαλονιού (στιλ Άγκαθας Κρίστι) και εξηγεί πώς ο Χάμετ «επέστρεψε τον φόνο σε αυτούς που πράγματι τον κάνουν». Αν βλέπετε τις ιστορίες με τη μις Μαρπλ που δείχνει κάθε Σάββατο η ΕΡΤ, ίσως παρατηρήσατε ότι η μις Μαρπλ διαβάζει ακριβώς τέτοια βιβλία (Μαύρη Μάσκα, Χάμετ κλπ), σε ένα επεισόδιο μάλιστα διάβαζε ακριβώς την «Απλή τέχνη του φόνου» 🙂

  37. Γς said

    Από τις αναμνήσεις. Η 19:
    > Το 1917, στην Ουάσιγκτον, συνάντησα μια νεαρή κυρία που δεν παρατήρησε ότι η δουλειά μου πρέπει να είναι πολύ ενδιαφέρου­σα.

    Εγώ απεναντίας, στην Ουάσιγκτον, συνάντησα μια χοντρή αφροαμερικάνα κυρία που παρατήρησε πόσο άθλια οδηγούσα.
    Η διαφορά ήταν ότι άνοιξε το παράθυρο, μου φώναξε Φακ γιου και σήκωσε το χέρι της

  38. Υπάρχει και ένα κείμενο του Χάμετ προτού αρχίσει τα αστυνομικά, όταν δούλευε ως διαφημιστής (στη δουλειά του κουνιάδου του ή κάτι τέτοιο). Είναι μια λογοτεχνική συνηγορία της διαφήμισης! Δυστυχώς δεν φαίνεται να υπάρχει κάπου ονλάιν, βρήκα όμως μια αρκετά λεπτομερή περιγραφή: http://www.donherron.com/hammett-the-advertisement-is-literature/

  39. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    35. Υπάρχει και το απλό κυπριακό «αφυπηρετώ», αλλά για κάποιο ανεξήγητο λόγο το σνομπάρετε οι Καλαμαράες…

  40. Πέντε δολάρια προ Ρούσβελτ ισοδυναμούσαν με μία χρυσή λίρα. 40 δολάρια ήταν συνεπώς 8 χρυσές λίρες, δηλ. 2300 δραχμές των παιδικών μας χρόνων ή 1800 σημερινά ευρώ. Εκτός αν η ζωή στις ΗΠΑ ήταν πολύ ακριβότερη απ’ ότι στην Ευρώπη, δεν το λες και φτώχια… Τα στοιχεία όπου παραπέμπει ο ΝεοΚid μου κάνουν εντύπωση.

  41. 35, 39

    Όχι, στις ΗΠΑ μπορεί/μπορούσε και να απολυθεί κάποιος με κακές συνθήκες, δηλαδή χωρίς έξτρα θητεία αλλά και χωρίς τιμές, με κακή «βαθμολογία», ας πούμε. Κι αυτά τα κοίταγαν κάποτε οι υποψήφιοι εργοδότες.

  42. gpoint said

    # 40

    Το πιο απλό Αγγελε είναι με το δολλάριο που τότε κυκλοφορούσε και ασημένιο, η τιμή του χρυσού αλλάζει με τις εποχές. Σήμερα η ουγγιά το ασήμι (όσο ακριβώς περιέχει ένα ασημένιο δολλάριο) είναι περίπου στα 20 με 25 δολλάρια αρα τα 40 αντιστοιχούν σε 800 με 1000 σημερινά διολλάρια, ίσα-ίσα για να φυτοζωείς δηλαδή

  43. Spiridione said

    36. … αλλά περισσότερο, φαντάζομαι, τα πρώτα δείγματα της αμερικάνικης σχολής, γραμμένα από ανθρώπους χωρίς την εμπειρία του Χ

    Οι πιο δημοφιλείς ιστορίες, και όχι μόνο στην Αμερική, ήταν του Νατ Πίνκερτον, που έχουμε σχολιάσει εδώ
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/10/31/lapathiotis-3/#comment-250464

  44. Παναγιώτης Κ. said

    Άσχετο.
    Στην ΕΤ1 τούτη την ώρα…ζωγραφίζουν…

  45. spiral architect said

    […] Τώρα αν καθίσω να γράψω με το χέρι θα τα παρατήσω στις είκοσι αράδες. […]

    Άσχημο πράμα πάντως αυτό. Παντού πληκτρολογούμε, πια κρατάμε σημειώσεις και υπενθυμίσεις ημερολογίου στο κινητό. Εξ αιτίας του παραπάνω, πριν λίγο ανακάλυψα ότι το στυλό Πάρκερ που μου’ χαν κάνει δώρο τα παιδιά μου πριν κάτι χρόνια και βρίσκεται σε μια θηκούλα-πιαστράκι στην τσάντα μου έχει ξεραθεί το μελάνι του, όντας αχρησιμοποίητο. 😦

  46. Λ said

    30. Γς το παιχνίδι με τενεκεδάκια που περιγράφεις λέγεται σκατούλικα στον τόπο μου.

  47. Pedis said

    Νικοκύριε, ωραίο το σημερινό.

    Κάποια άλλη φορά θα βάλω κι άλλα από τον Χάμετ, π.χ. την κατάθεσή του στην επιτροπή Μακάρθι.

    Ενδιαφέρον. Αναμένουμε.

  48. Pedis said

    Allan Pinkerton, ο Χαρτιστής από τη Γλασκώβη είναι ο ιδρυτής του γραφείου ιδιωτικών ερευνών με ευρεία δράση κι ανάμειξη στο οικονομικό και πολιτικό παρασκήνιο.

    Μετά το θάνατό του το γραφείο των Πίνκερτον είχε δραστήριο ρόλο στην κατάπνιξη των απεργιών του Homestead και του Pullman.

    http://peoplesworld.org/today-in-labor-history-the-strange-case-of-allan-pinkerton/

  49. Pedis said

    Νικοκύριε, άλλο:

    Number 11, Jonathan Coe
    https://www.penguin.co.uk/books/196031/number-11/

    εμένα μου φάνηκε … 2 στα 2 (με το Expo 58 … κουρασμένος …;), αλλά άμα σου τύχει και το διαβάσεις, ή κάποιος άλλος, πέσμας τη γνώμη σου.

  50. 48

    Ο Πίνκερτον έπαιξε σημαντικό ρόλο στον αμερικανικό εμφύλιο, κατασκοπεύοντας τους Νότιους προς όφελος των Βορείων, αν και δεν έχανε την ευκαιρία να κάνει και μια καλοπληρωμένη χάρη και στους Νότιοι! 😉

  51. Pedis said

    # 50, ήταν μεγάλη μούρη.
    http://spartacus-educational.com/USApinkerton.htm
    https://www.loc.gov/loc/lcib/0006/pink.html

  52. Εντύπωσιν μοι προκαλεί πως ο Δάσιελ Χάμετ αν και κομμουνιστής υπήρξε πατριώτης. Αν και βετεράνος του Α’ Π.Π., υπερτεσσαραντούτης και σακάτης-χτικιάρης, όπως λέμε ημείς στην Μινεσσότταν, κατετάγη και κατά τον Β’ Π.Π. να υπηρετήσει εις τον Στρατόων των Η.Π. της Α. Φυσικά, αι αρμόδιαι Αρχαί τον έστειλαν ζγκαντάμπζυξ, εις τας Αλεουτίους Νήσους, όπου εξέδιδε την στρατιωτικήν εφημερίδαν.

  53. Υαλτις said

    35
    Εχουμε την τιμητική αποστρατεία. Οταν πχ διορίζεται αρχηγός σώματος νεώτερης κλάσης τοτε τιμητικά αποστρατευονται οι αρχαιότεροι που ειναι εν υπηρεσία

  54. Alexis said

    #52: Μπορεί να ήτο ελληνόψυχος και ουχί χριστιανομπολσεβίκος.

  55. 54

    Πρέπει να ήτο ελληνόψυχος ως σαφώς καταδεικνύεται εις το νοικοκύρειον άρθρον, καθώς συλληφθείς -μεταφορικώ τω τρόπω- με την αίγαν επ’ ώμου, ουδεμίαν ενοχήν παρεδέχθη ενώπιον των διωκτών του!

    Αλλά ας πούμε αμερικανόψυχος!

  56. Ανδρέας said

    52
    ζγκαντάμπζυξ

  57. Γιάννης Ιατρού said

    52: τι είπες ότι εξέδιδε;;;;;

  58. Γς said

    Μια γκόμενα του

  59. 57

    Εξέδιδε την τοπική στρατιωτική εφημερίδα, ένα μείγμα ενημέρωσης και προπαγάνδας, για τα τοπικά στρατεύματα. Τότε δεν υπήρχαν φορητά ραδιοφωνάκια να παίρνει ο φαντάρος στη σκοπιά.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Dashiell_Hammett#Service_in_World_War_II_and_post-war_politics

  60. Συνέχεια στο 59

    Στα Αλεούτια, οι Γιαπωνέζοι είχαν καταλάβει ένα νησί λίγο μετά το Περλ Χάρμπορ αλλά όταν είδαν πολλές αναγνωριστικές υπερπτήσεις αμερικανικών αεροσκαφών την επούλεψαν εν μια νυκτί. Μετά από μερικές μέρες, οι ΗΠΑ αποβιβάστηκαν με τρομερό μπαράζ πυροβολικού από τα πλοία και μόνο στην απόβαση έχασαν καμιά κατοσταριά στρατιώτες. Όταν διαλύθηκε ο καπνός της υποτιθέμενης μάχης, διαπίστωσαν πως όλοι είχαν σκοτωθεί από φίλια πυρά και κανένας Ιάπων δεν υπήρχε.
    Άντε μετά να μην χρειάζονται οι φαντάροι ανύψωση ηθικού από ένα ταλέντο σαν του Ντάσιελ Χάμετ.

  61. Μπετατζής said

    Nα πούμε και ότι το κορυφαίο αρχετυπικό Ρεντ Χάρβεστ (Κόκκινος Θερισμός) έχει εμπνεύσει πολλούς, μεταξύ των οποίων και τον Κουροσάβα στο Γιοζίμπο. .Ενας σαμουράι/μοναχικός ήρωας εκμεταλλεύεται 2 συμμορίες που λυμαίνονται μια πόλη, μοτίβο που επαναλαμβάνεται και σε πολλές άλλες ταινίες, όπως το πέρασμα του Μίλλερ των Κοέν, που αναφέρθηκαν πιο πάνω, κλπ. Ακόμα και το εύρημα του φόνου με παγοκόφτη που παρουσιάστηκε αργότερα σε κάποια άλλη χολυγουντιανή ταινία, μου φαίνεται ότι το πήραν από τον Κόκκινο Θερισμό.

    Επίσης να πούμε ότι, αν δεν κάνω λάθος, τον Χάμμετ παρουσίασε πρώτος στην Ελλάδα ο Θωμάς Γκόρπας που είχε κάνει και κάποιες μεταφράσεις του.

  62. Alexis said

    #55: «με την αίγαν επ’ ώμου» χα χα χα, πολύ γέλιο! 😀

    #61: Και στο «Για μια χούφτα δολάρια» του Σέρτζιο Λεόνε.

  63. Ανδρέας said

    1) Θέλοντας να πάρω κάποιες πληροφορίες από μέλη της Χριστιανικής Γυναικείας Ενώσεως Εγκρατείας, συστήθηκα σαν γραμματέας του Συνδέσμου Αγνότητας των Πολιτών του Μπιουτ. Μια απ’ αυτές μου διάβασε έναν μακρύ λόγο για τα ερωτικά αποτελέσματα του τσιγάρου πάνω στις νεαρές κοπέλες. Κατοπινά πειράματα απόδειξαν τις πληροφορίες άχρηστες.

    Σαν να έκανε διαφήμιση του τσιγάρου ακούγεται αυτή από την ΧΓΕΕ,
    Προχώ τρόπος διαφήμισης για την εποχή εκείνη.

    5) Τρεις φορές με περάσανε για πράκτορα της Απαγόρευσης, αλλά ουδέποτε δυσκολεύτηκα να ξεκαθαρίσω τη θέση μου.

    Έκατσε και τα’ τσουξε γερά με τους γκάγκστερς.

    10) Απ’ όλες τις εθνικότητες που οδηγούνται στα δικαστήρια, αυτοί που είναι πιο δύσκολο να καταφέρεις να καταδικαστούν είναι οι Έλληνες, Ο Έλληνας αρνιέται αδίστακτα τα πάντα, ανεξάρτητα απ’ το πόσο ακλόνητες είναι οι αποδείξεις. Και τίποτα δεν εντυπωσιάζει περισσότερο τους ενόρκους από μια ξερή δήλωση ότι κάτι είναι έτσι, άσχετα απ’ την απιθανότητα της δήλωσης ή τον φανερό παραλογισμό της μπροστά στις συντριπτικές αποδείξεις για το αντίθετο.

    τους εκπαίδευαν από μικρούς κι έμεινε το χούι

    ἂν δ’ ἁλῷ, πολλὰς λαμβάνει πληγὰς τῇ μάστιγι, ῥᾳθύμως δοκῶν κλέπτειν καὶ ἀτέχνως

    κλέπτουσι δὲ καὶ τῶν σιτίων ὅ τι ἂν δύνωνται, μανθάνοντες εὐφυῶς ἐπιτίθεσθαι τοῖς καθεύδουσιν ἢ ῥᾳθύμως φυλάττουσι

    Κάθε χρόνο, οι νεαροί Σπαρτιάτες δοκιμάζονταν μπροστά στον βωμό της Ορθίας Αρτέμιδος: τα παιδιά έκλεβαν τυρία και οι μεγαλύτεροι τα μαστίγωναν με σκοπό να ελέγξουν την αντοχή τους. Αρκετά παιδιά έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθεια να περάσουν με επιτυχία την εξέταση, ενώ άλλα παιδιά λάμβαναν στεφάνι αν άντεχαν το μαστίγωμα χωρίς κλάμα.
    el.wikipedia.org/wiki/Σπαρτιατική_αγωγή

    19) Το 1917, στην Ουάσιγκτον, συνάντησα μια νεαρή κυρία που δεν παρατήρησε ότι η δουλειά μου πρέπει να είναι πολύ ενδιαφέρου­σα.
    26) Μια νύχτα, καθώς προσπαθούσα να κρυφοκοιτάξω στο πάνω πάτωμα ενός πανδοχείου στη βόρεια Καλιφόρνια –και ενώ εκείνος που αναζητούσα βρισκόταν στο Σιάτλ- ένα κομμάτι της βεράντας υποχώρησε κι έπεσα, στραμπουλώντας τον αστράγαλό μου. Ο ιδιοκτήτης του πανδοχείου μου έδωσε νερό να κάνω ποδόλουτρο.

    Ήταν σε υπηρεσία ή έκανε οφθαλμόλουτρο;

    28) Ξέρω κάποιον που κάποτε έκλεψε έναν τροχό Φέρις (η μεγάλη ρόδα των λούνα-παρκ – σ.τ.μ.).

    Έτσι την μετέφερε;

  64. 49. Προτεινω το

    Ο ιδιωτικός βίος του Μάξουελ Σιμ, Πόλις (2010)

  65. Γιάννης Ιατρού said

    Να ξαναθυμηθούμε την σχετική καταχώρηση του ΝικοΚύρη στο μηνολόγιο Απριλίου για τη σημερινή μέρα:
    Γενέσιον Κωνσταντίνου Καβάφη και τελευτή Νίκου Παπάζογλου και Δημήτρη Μητροπάνου

  66. Να θυμηθούμε και την ταινία του Βέντερς, την έχει δει κανείς; Εμένα μ’ άρεσε!
    https://en.wikipedia.org/wiki/Hammett_%28film%29

  67. Μια παραλειψη

    » Έχοντας χωρίσει από τη γυναίκα και την οικογένειά του, εν μέρει λόγω της φυματίωσης, το 1931 γνώρισε τη θεατρική συγγραφέα Λίλιαν Χέλμαν, με την οποία δημιούργησε τριαντάχρονη ερωτική σχέση.»

  68. «O Αμερικανός Ντάσιελ Χάμετ (1894-1961) ήταν πολύ γνωστός κι αγαπητός στους παλιότερους από τα αφηγήματά του που δημοσιεύονταν στ΄ αστυνομικά περιοδικά «Μάσκα» και «Μυστήριο» κι από μερικά αριστουργήματα του φιλμ νουάρ βασισμένα σε δικές του ιστορίες ή σενάρια. Αυτός που υπήρξε δάσκαλος του Φώκνερ, του Χεμινγκουέη, του Ντος Πάσος, αυτός για τον οποίο ένας Μπρεχτ κι ένας Ζιντ έχουν γράψει θαυμαστικές σελίδες, αυτός που στον αιώνα μας καθιέρωσε το αστυνομικό αφήγημα ανεβάζοντάς το στην πιο ψηλή σφαίρα της επαναστατικής δημιουργίας, εθεωρείτο ως χτες από τους διανοούμενους της Ελλάδας σαν συγγραφέας δεύτερης κατηγορίας. […]

    Ο δημιουργός του «Κόκινου θερισμού», από τον οποίο βγήκαν τα σενάρια για τα φιλμ «Χάμετ» του Βέντερς και του Μπερτολούτσι, εκτός από μυθιστορήματα και διηγήματα έγραψε ποιήματα, δοκίμια, κριτικές, πολιτικά άρθρα… Ο «Κόκινος θερισμός», πρώτο του τυπωμένο βιβλίο το 1929, με θέμα το χρονικό του οικονομικού κραχ, περνάει οριστικά στη λογοτεχνία τους γκάγκστερς και τον κόσμο τους. Τον Χάμετ παρουσίασε πρώτος ο Θωμάς Γκόρπας το 1980.»

    http://www.biblionet.gr/book/191064/Hammett,_Dashiell,_1894-1961/%CE%9F_%CE%BA%CF%8C%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%82_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82

    ΥΓ Φαινεται οτι τον διαβαζα μικρος στ΄ αστυνομικά περιοδικά «Μάσκα» και «Μυστήριο» χωρις καν να τον γνωριζω 🙂

  69. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @39. Δεν το σνομπάρουμε- απλώς δεν τό ‘χουμε συνηθίσει. Παρόλα αυτά, όταν σου το ανακοινώνει τηλεφωνικά η φίλη σου η Μαρούλα «τώρα πλέον έχω αφυπηρετήσει», αφ’ ενός μεν συγκινείσαι και αφ’ ετέρου ξαναθυμάσαι πόσο πιό αγαπησιάρικα ελληνικά χτίζουν οι Κύπριοι σε σχέση μ’ εμάς τους καλαμαράδες..

  70. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Όσο για το «αφειδώς», Νίκο, παρόλο που προφανώς ήταν λανθασμένη μεταφραστική σου επιλογή στο «διαβάζοντας αφειδώς», δεν νομίζω όμως να έχει μόνο την κακοσημασμένη έννοια που εννοείς, δηλ. δεν το λέμε μόνο για κάτι κακό. Μπορούμε να κάνουμε πάμπολα πράγματα στη ζωή χωρίς φειδώ/ αφειδώς, χωρίς αυτά απαραιτήτως να έχουν την σημασία του κακού, του μικρόψυχου, του σπάταλου κλπ

  71. ΓιώργοςΜ said

    Καλησπέρα!
    Μεγάλη μου τιμή να έχω συνεισφέρει, έστω ως αφορμή, σ’ αυτό το άρθρο.
    Η σειρά της Άγρας τότε, με το «Αντίο γλυκειά μου» του Τσάντλερ και την «Κατάρα των Ντέην» με μύησαν στη νουάρ-αστυνομική λογοτεχνία. Ταίριαζαν και με την ηλικία (τέλος της εφηβείας, σκληροτράχηλοι μπλαζέ ήρωες, μοιραίες γυναίκες κλπ).
    Στα γλωσσολογικά που μπόρεσα να δω, να δώσω την εκδοχή μου στο «honorably discharged» ως «ευδοκίμως ολοκληρώσας τη θητεία» ή «ευδοκίμως απολυθείς» (απολύομαι δε σημαίνει απαραίτητα κάτι κακό στην κυριολεξία του, έχει επικρατήσει φαντάζομαι ο συνειρμός με την απόλυση από εργασία).
    Το «αφυπηρέτησε» το έχω ακούσει εδώ (εν Αθήναις) με αναφορά στη συνταξιοδότηση κάποιου.

    55,62 «ραχιαίως αιγοφέρων» είναι ακόμη περισσότερο αρχαιοπρεπές, n’ est-ce pas? 🙂

  72. Γς said

    Κυπραίικο αφυπηρετήσας και ήταν κάποιος νεαρός της προάλλες στην παρέα που μιλούσε κάπως με κυπραίκο ακσάν.

    -Κύπριος είσαι; -Οχι. -Και πως μιλάς έτσι;
    -Τα είχα με μια κύπρια τρία χρόνια.

    -Τέλειωσες τώρα;
    -Ναι
    [δεν μου είπε «τώρα πλέον έχω αφυπηρετήσει»]

    -Πάντως αδελφάκι μου δεν φαίνεται απ το ακσαν σου να πολυκατέβαινες από πάνω της…

  73. Γιάννης Ιατρού said

    αν πεινάσατε, και κάτι τις για μεζεδάκι 🙂

  74. Pedis said

    # 64 – Ο ιδιωτικός βίος του Μάξουελ Σιμ, Πόλις (2010)
    Συμφωνώ. Είναι το τελευταίο από τη σειρά του σινεμοντάζ που του βγήκε κοινωνικά ενδιαφέρον και καλοδουλεμένο.

    Μα, εγώ εκτίμησα το ταλέντο του όταν διάβασα αυτό:
    Σαν τη βροχή πριν πέσει εκδ. Πόλις

  75. Γς said

    73:

    Εννοούσε Χλωρές Φλωρίνης

    Ή πιπεριές ψητές στο βάζο
    το πλυμένο [και μη ξεβγαλμένο] με χλωρίνη

  76. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα! Επανήλθα από τη Λοθαριγγία.

    33 Ωχ, καλό!

    34 Το συζητήσαμε εδώ προχτές

    35 Ναι, αν πιστεύεις ότι το ως από το σαν διαφέρει, θα πεις «ως λοχίας». Τότε ημουν νέος και έβραζε το αίμα μου και δεν πίστευα στη λεπτή διάκριση, Μετά άρχισα να την τηρώ. Τώρα στα γεράματα έχω πάλι αμφιβολίες 🙂

    36 Πολύ ωραίο σχόλιο και μου δίνει και ιδέες

    45 Είδες;…

    49 Οκ. μπαίνει στα υπόψη

    59 Έτσι που τα λέει ο Σκύλος είναι

    61 Ο Γκόρπας ήταν ή πρώτος ή από τους πρώτους. Παραλίγο να συνεργαστώ μαζί του, αλλά στην κουβέντα που είχαμε δεν μου ενέπνευσε εμπιστοσύνη (ωχ, τι λέω τώρα, αλλά είναι αλήθεια) -κι έτσι πήγα στον Καστανιώτη.

    66 Κι εμένα μου άρεσε!

    70 Δεν ήταν όμως μεταφραστική επιλογή, ήταν σε πρωτότυπο κείμενο (στην εισαγωγή του βιβλίου)

  77. Pedis said

    Ποιος εξαφάνισε τη δικογραφία που καίει Μίχο & Λαγό;
    http://www.ethnos.gr/politiki/arthro/poios_eksafanise_ti_dikografia_pou_kaiei_mixo_lago-64362860/

    άσχετο με το θέμα διότι δεν υπάρχει κανένα αστυνομικό … μυστήριο.

  78. nikiplos said

    Κι ένα ευφυές…

  79. spyridon said

    Το μεγάλο χτύπημα στην μετάφρασή σου (σήμερα κατάλαβα ότι είναι η δική σου) το αγόρασα κάπου ανάμεσα 84-87 και το έχω διαβάσει κάμποσες φορές.
    Στις καλοκαιρινές μου διακοπές έχω τη συνήθεια να διαβάζω ΜΟΝΟ αστυνομικά και ΜΟΝΟ στα Ελληνικά. Έχω κάμποσα αστυνομικά στο εξοχικό. Τα εμπλουτίζω με καινούργια, κάποια πάλι εξαφανίζονται.
    Το περσινό καλοκαίρι το ξαναδιάβασα μετά από χρόνια και είναι σχετικά πρόσφατο στη μνήμη μου. Πιστεύω ότι διατηρείς πολύ καλά την ειρωνεία του Χάμετ αλλά και τα πολιτικά υπονοούμενα.
    Είναι από τους αγαπημένους μου. Τέλη της δεκαετίας του 80 πήρα τα βιβλία του στα Αγγλικά.
    Δεν είμαι σίγουρος αλλά μου φαίνεται ότι πρωτοείδα το φιλμ του Βεντερς (15-16 χρονών τότε) και μου άρεσε πολύ, πριν αρχίσω να διαβάζω βιβλία του.

  80. Corto said

    Ο Σέρλοκ Χολμς της Οκτωβριανής Επανάστασης
    -Μία άγνωστη ιστορία αντικατασκοπίας-

    Τα πλέον ευφάνταστα αστυνομικά μυθιστορήματα δεν θα υπερείχαν σε τίποτα, συγκρινόμενα με μία εκτενή αφήγηση της ζωής του Ρώσου επαναστάτη, εκδότη και μυστικού ερευνητή Βλαντιμίρ Μπούρτσεφ.
    Τα δέκα τελευταία χρόνια πριν την Οκτωβριανή επανάσταση στις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις εκτυλίχθηκε ένας αδυσώπητος, κρυφός πόλεμος κατασκοπίας ανάμεσα στην διαβόητη Οχράνα (την Μυστική Αστυνομία του Τσάρου) και στα ρώσικα Επαναστατικά Κόμματα (Σοσιαλεπαναστάτες, Μπολσεβίκοι, Μενσεβίκοι κλπ).
    Η διείσδυση πρακτόρων της Οχράνας στα επαναστατικά κόμματα και στις οργανώσεις είχε φτάσει ακόμα και στο επίπεδο της ηγεσίας. Εξαιρετικά έντονη ήταν η δραστηριότητα της Οχράνας εντός των ρώσικων επαναστατικών κύκλων στο Παρίσι. Εκεί λειτουργούσε επίσημα Σταθμαρχείο της Οχράνας σε συνεργασία με την γαλλική μυστική υπηρεσία (Service sûreté). Χάρη σε αυτό το δίκτυο πρακτόρων, παρακολουθούντο ανά την Ευρώπη οι κινήσεις των ηγετικών στελεχών των επαναστατών. Στο μεταξύ στην Ρωσία εντείνονταν οι συλλήψεις των Επαναστατών και οι ανακαλύψεις των κρυψώνων τους.
    Ο Μπούρτσεφ προερχόμενος από τους κύκλους της Ναρόντναγια Βόλυα, αλλά χωρίς να έχει ενταχθεί σε κάποιο κόμμα, αναλαμβάνει την πρωτοβουλία αποκαλύψεως των πρακτόρων. Κατά τα έτη 1906 έως 1908 εφαρμόζοντας τεχνικές που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από την δουλειά των επαγγελματιών ντεντέκτιβ (παρακολουθήσεις, υποκλοπές αλληλογραφίας, διαμόρφωση δικτύου πληροφοριοδοτών κλπ) καταφέρνει να ξεδοντιάσει το κατασκοπευτικό δίκτυο μέσα στους επαναστατικούς κύκλους, αφήνοντας άφωνους του πάντες. Ανάμεσα στους πράκτορες που αποκαλύφθηκαν περιλαμβάνονται ονόματα όπως τα παρακάτω:
    – Ο Έβνο Αζέφ, αρχηγός της Μάχιμης Ομάδας του Σοσιαλεπαναστατικού Εργατικού Κόμματος (κάτι σαν την δικιά μας μεταγενέστερη ΟΠΛΑ ή καλύτερα σαν την FAI των Ισπανών αναρχικών του CNT).
    – Ο Ρομάν Μαλινόφσκυ, στέλεχος του Συνδικάτου Εργατών Μετάλλου της Αγίας Πετρούπολης, ο οποίος είχε ανέλθει στην ηγετική ομάδα των Μπολσεβίκων, έμπιστος του Λένιν.
    – Η Τατιάνα Τσετλίν και ο Σινκόφσκυ, αμφότεροι στελέχη της Μάχιμης Μονάδας των Σοσιαλεπαναστατών.
    – Η Γιούλια Ορέστοβα Σερόβα, (γνωστότερη με το κωδικό όνομα Ουλιάνοβα), μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος (δηλ. το κομμουνιστικό κόμμα) και σύζυγος του Σερώφ, φανατικού Μποσεβίκου, μέλους της Κ.Ε., αρχειοφύλακα του Κόμματος και πρώτου εκλεγμένου εκπροσώπου του στην Δούμα.
    Αλλά η μεγαλύτερη επιτυχία του Βλαντιμίρ Μπούρτσεφ ήλθε όταν αποκάλυψε το 1909 την πραγματική ταυτότητα του ίδιου του αρχηγού της Οχράνας στο Παρίσι. Ο Βαρώνος Αρκάντι Μιχαήλοβιτς Χάρντινγκ αποδείχθηκε ότι ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον Michel Landesen, τον υποτιθέμενο αρχηγό μία μεγάλης τρομοκρατικής οργάνωσης στην Γαλλία. Τελικά η μεγάλη δημοσιότητα που έλαβε η αποκάλυψη αυτή υποχρέωσε την γαλλική κυβέρνηση να κλείσει το παράρτημα της Οχράνας στο Παρίσι. Οι Επαναστάτες είχαν πλέον γλυτώσει από έναν ισχυρότατο εχθρό.

  81. sarant said

    79 Nάσαι καλά!

  82. Και γισ νσ τιμήσομε τη μνήμη του μακαρίτου, ας θυμηθούμεν το Δόναλδ Τράμπ!

  83. 80

    Corto, ο μπαρμπα-Κεβόρκ ήτο καλύτερος!

    https://en.wikipedia.org/wiki/Gevork_Vartanian

  84. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    1) Με συγκινεί ιδιαιτέρως η ειλικρινής διάθεσις του κ. Σαραντάκου να εκθέση εις τα όμματα και των πλέον κακεντρεχών αναγνωστών τας πρωτολείους μεταφραστικάς του προσπαθείας. Ως αμερικανογνώστης, μοί είναι αδύνατον να μή σχολιάσω μερικά από τα λάθη του που «βγάζουν μάτι» και παρ’ όλα ταύτα ΟΥΔΕΙΣ αναγνώστης ετόλμησε να επισημάνη επί 14 ώρας, διά τον φόβον της πορτοκαλιάς κάρτας

    Υπάρχουν ακόμη σοβαρώτερα λάθη, τα οποία (ευελπιστώ ότι…) θα αναρτήσω εντός ολίγου

  85. Corto said

    83:
    16 χρονών κατάσκοπος! Και ματαίωσε το σχέδιο δολοφονίας Ρούσβελτ, Τσώρτσιλ και Στάλιν!
    Μικρός ήρως κανονικότατα!

  86. Βάταλος said

    2) Μοί προκαλεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι επί 14 ώρας ουδείς ανέφερε «γρύ» δι’ ωρισμένα θεμελιώδη βιογραφικά στοιχεία του Hammett: Σαφώς και ήτο ελληνόψυχος κ.κ. Σκύλε + Αλέξιε (σχόλια 52 + 54 + 55) ο Χάμετ: Απόδειξις ότι υπήρξε βετεράνος και των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, απαιτήσας (ο ίδιος!..) να ταφή – όπως εδικαιούτο – εις το στρατιωτικόν νεκροταφείον του Άρλινγκτον, όπου θάπτονται όλοι οι ήρωες
    των Πολέμων εν Ηνωμέναις Πολιτείαις… Άλλο θέμα πώς έγινε μέλος του Κ.Κ. Αμερικής τω 1937, με αποτέλεσμα να τον λατρεύη ο «Ριζοσπάστης» και να δώκη εντολήν προ 30ετίας εις την «Σύγχρονον Εποχήν» να μισθώση τον νεαρόν Νίκον Σαραντάκον διά να τον μεταφράση.

    Η εξήγησις διά το πώς ενεγράφη εις το Κ.Κ. ΗΠΑ ο καλοζωϊστής, αθεράπευτος γυναικάς και αλκοολικός τελευταίου σταδίου, Ντάσιελ Χάμετ, είναι απλουστάτη: Ηρωτεύθη την 26χρονον Εβραίαν διανοουμένην Lillian Hellman, ήτις ήτο μέλος του Κ.Κ. από το 1934 και ηνάγκασε τον Χάμετ να γίνη και αυτός μπολσεβίκος διά «να του κάτση»!..

    Οι άπιστοι Θωμάδες, ας αναγνώστουν την μνημειώδη βιογραφίαν της Hellman «A Difficult Woman: The Challenging Life and Times of Lillian Hellman», όπου περιγράφονται όλα με το νί και με το σίγμα: Ακόμη και το πώς ο Χάμετ (που απατούσε με δεκάδες γυναίκας την Εβραιοπούλαν Λίλλιαν) στο τέλος δεν ηδύνατο να την βινήση, λόγω προκεχωρημένου αλκοολισμού. Με αποτέλεσμα αύτη να καταφύγη εις άλλους εραστάς κλπ-κλπ.

    Σταματώ λόγω γραίας Βατάλαινας, ευελπιστών ότι θα συνεχίσω απόψε…

  87. gryphon said

    Για τον ιδιο τον Χαμετ δεν θυμαμαι αν αναφερεται αλλα η Λιλιαν Χελμαν που αναφερθηκε αλλα και συμπτωματικα η οχι τρεις βασικοι συντελεστες απο το «Γερακι της Μαλτας» ο σκηνοθετης Τζον Χιουστον και οι πρωταηωνιστες Μπογκαρτ και Lore ( αγγλικα αυτο γιατι δεν ειμαι σιγουρος πως προφερεται) ηταν απο τους πιο φανατικους κομμουνιστες .
    Ολοι τους μεσα στην περιφημη λιστα με τους 100 πιο επιφανεις κρυφο κομμουνιστες του Χολυγουντ τοτε.που αποκαλυψε ο εβραιος στην καταηγωγη αλλα πολυ πατριωτης αμερικανος παραγωγος και σεναριογραφος με το ελληνικο νομιζω ονομα Myron Fagan.
    Τους εκανε μεγαλη ζημια τοτε γιατι αποκαλυψε ολη την συνωμοσια με αρχηγο τον Τσαρλι Τσαπλιν τις επαφες του στην Σ.Ενωση κλπ.
    Ειχα σκασει στα γελια θυμαμαιι οταν ειχα διαβασει πρωτη φορα οτι η πιο φανατικη κομμουνιστρια τοτε στο σπιτι της οποιας μαλιστα γινονταν οι σωνομωτικες συναντησεις κλπ ηταν η Λουσιλ Μπολ .Ναι αυτη η χαζοβιολα τηε παλιας τηλεοπτικης σειρας του 60.
    Αλλα ολ’αυτα ειναι μεγλη ιστοριια για καποια αλλα φορα.

  88. Γιάννης Ιατρού said

    84: Βάταλο

    Τι θα γίνει ρε Βάταλε με αυτές τις διακοπές σου; Πες μας κι εμάς να σε καταλάβουμε!

    Σε παραφυλάει κάποιος/κάποια μόλις πας να γράψεις κάτι και πέφτει παντόφλα ή υπάρχει κάποιο άλλο θέμα, π.χ. δουλεύεις σε τηλεφωνικό κέντρο του Τράμπα και πρέπει να σηκώνεις τα τηλέφωνα (άσε που έμαθα ότι πάλι την πάτησε σε κάτι εκλογές εκεί…, δράμα με τον γαμπρό σου…).

    Μήπως είσαι σερβιτόρος και πρέπει να εξυπηρετήσεις την πελατεία ή μήπως πρέπει να σπεύσεις εις βοήθεια κάποιου ανήμπορου συνανθρώπου; Τώρα, με την ηλικία που θες να πιστέψουμε ότι έχεις (τα περί Σαλβάνου κλπ. ακόμα να τα απαντήσεις, έστω και στοιχειωδώς…) μόνο το τελευταίο θα σε δικαιολογούσε, ίσως και η θέση του τηλεφωνητή.

    Εκτός κι αν έχεις συχνοουρία, ε γεράματα είναι αυτά, τι να κάνεις, ε; 🙂

  89. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    με αφορμήν το σχόλιον 88 του φανατικού οπαδού μου κ. Ιατρού, ανακοινώνω αυτό που προανήγγειλα χθές το μεσονύκτιον, χωρίς να δώκω πολλάς λεπτομερείας απόψε και χωρίς να αναμένω βιαστικήν απάντησιν από τον κ. Σαραντάκον, άλλωστε… έχομεν ακόμη 7 μήνας μέχρι τον Νοέμβριον: Προσευχηθήτε όλοι εις τους Θεούς σας να θριαμβεύση ξημερώματα Τετάρτης (ώρα Ρωμέικου) εις την Νέαν Υόρκην ο Ντόναλδ: Αν ημείς οι Τραμβισταί πάρωμε την Jew York με διαφοράν άνω του 10%, είμεθα από τώρα Πλανητάρχαι, όπως βεβαιούν απαξάπαντες οι Δημοσκόποι (τί να κλάσουν η κερατωμένη Χίλλαρυ και ο γερομπολσεβίκος Μπέρνι μπροστά εις την γοητείαν που ασκεί εις τας μεγάλας μάζας των αγνών Αμερικανών η ρητορική του Τράμπ;)

    Αυτό θα έχη αποφασιστικάς συνεπείας και διά το παρόν Ιστολόγιον, δεδομένου ότι έχω εξουσιοδοτηθή από το κάργα ελληνόψυχον επιτελείον του Ντόναλδ να κάμω (μετά τας νικηφόρους Εκλογάς του Νοεμβρίου) μίαν πολύ συμφέρουσαν πρότασιν εις τον κ. Σαραντάκον, διά να μάς πωλήση το παρόν Ιστολόγιον, ώστε να το μετατρέψωμε εις Ελληνόφρον από χριστιανομπολσεβίκικον που είναι σήμερον. Αυτό με την προϋπόθεσιν ότι ο κ. Σαραντάκος θα δεχθή την θέσιν του «Συμβούλου Εκδόσεως» (όπως λέμε εις τα Ρωμέικα) και εμμίσθου καθημερινού αρθρογράφου κι ότι δεν θα μάς κάμη αντίπραξιν γράφων εναντίον μας εις άλλα Ιστολόγια… Γνωρίζομεν ότι είναι δυσκολώτατον να δεχθή την πρότασίν μας (όσα και να είναι τα χρήματα), διότι είναι Ιδεολόγος και αναμένει να ανέλθη εις τον θώκον του υπουργού Παιδείας, εις την θέσιν του αποτυχημένου και με προβλήματα υγείας, χονδρο-Φίλη. Του το ευχόμεθα ολοψύχως, ωστόσον τον ενημερώνομε πατρικώς ότι μέχρι τον Νοέμβριον που θα γίνη Πλανητάρχης ο Ντόναλδ, θα έχη καταρρεύσει η κυβέρνησις Τσίπρα – Καμμένου…

    Προλαμβάνω να ενημερώσω και τους υπολοίπους αναγνώστας ότι πολλοί εξ αυτών θα προσληφθούν (με καλήν αμοιβήν, αλλά χωρίς κανέν εργασιακόν δικαίωμα, όπως συμβαίνει εις όλας τας επιχειρήσεις του Τράμπ) διά να γράφουν σχόλια και άρθρα εις το αναδομημένον Σαραντάκειον Ιστολόγιον: Όποιος προσφέρει εργασίαν, θα αμείβεται πλουσιοπαρόχως, όποιος τεμπελιάζει, θα απολύεται χωρίς κανένα δικαίωμα. Αυτό είναι το «Δόγμα Τράμπ», απόρροια του «Αμερικανικού Ονείρου» που έκαμε τας ΗΠΑ υπερδύναμιν.

    Θα υπάρχει απόλυτος ελευθερία Λόγου, καθώς θα εκπέμπωμε από Αμερικανικά servers που δεν δύναται να ελέγξουν αι Ελληνικαί Αρχαί. Απλώς, τα συκοφαντικά σχόλια κατά προσώπων θα σβήνωνται το ταχύτερον δυνατόν. Θα υπάρχουν μεγάλαι προσφοραί πρωτοεκδιδομένων βιβλίων, που θα καθηλώνουν χιλιάδας αναγνωστών, καθώς τα pdf θα είναι δι’ αποκλειστικήν ατομικήν χρήσιν και θα είναι αδύνατον να αναπαραχθούν και να διανεμηθούν.

    Θα υπάρχει άπλετος πολυφωνία: Ακόμη και οι Μεταλληνισταί θα γράφουν ό,τι θέλουν χωρίς καμμίαν λογοκρισίαν, απλώς θα λαμβάνουν αποστομωτικήν απάντησιν από τους ειδικούς. Αν ο κ. Blog-oti-nanai, ο παραγιός του Ριβαλδίνιος και οι λοιποί Μεταλληνισταί δεχθούν να συνεργασθούν (π.χ. γράφοντες εξειδικευμένα άρθρα διά τον Ανθελληνισμόν των Πατέρων της Εκκλησίας κλπ.), θα αμειφθούν πλουσιοπαρόχως. Όλοι θα έχετε δυνατότητα ηυξημένου εισοδήματος γράφοντες σχόλια και άρθρα εις το αναδομημένον Σαραντάκειον Ιστολόγιον…

    Μείνατε συντονισμένοι και προσευχηθήτε διά τον αυριανόν θρίαμβον του Ντόναλδ εις την Νέαν Υόρκην

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Δεν προλαμβάνω να αναρτήσω απόψε και τα υπόλοιπα μεταφραστικά λάθη εις το κείμενον του Χάμετ. Θα το πράξω αύριον…

  90. Ανδρέας said

    και προσευχηθήτε lol

  91. Γς said

    Πωλείται το παρόν ιστολόγιον
    Πληροφορίαι εντός

  92. spiral architect said

    Βρε Βαττάλη τραμβαρίφα
    βάλε τη διπλή ταρίφα,
    φουλαριστός τράβα ντουγρού
    στη λεωφόρο του χιονιού …

  93. gpoint said

    # 89

    …Γνωρίζομεν ότι είναι δυσκολώτατον να δεχθή την πρότασίν μας (όσα και να είναι τα χρήματα), διότι είναι Ιδεολόγος…

    Ρε συ Βάταλε εκεί στο Αμέρικα δεν λέτε ότι τα πάντα όλα έχουν την τιμή τους ; Πες κανένα νούμερο να δούμε φως !

  94. Γιάννης Ιατρού said

    89: Βάταλον (τον ανορθόγραφον)
    …καθώς θα εκπέμπωμε από Αμερικανικά servers…

    Καλά, το να κάνουμε εμείς και κανένα λάθος πότε-πότε, αλλά εσύ;;; Που μας κάνεις και κριτική στα γλωσσικά!
    Πάει, χάλασε ο κόσμος!

    Τραμπαρίφα, ο μέλλοντας του εκπέμπω, στον πληθυντικό γράφεται με ομικρον, έτσι: «θα εκπέμπομε»

    Βέβαια είναι γνωστό ότι έχεις ένα προβληματάκι με τα ομικρον και το ωμέγα, παιδιόθεν, από το ….δημοτικό του Σαλβάνου… και το «εντιμ[ό,ώ]τατοι» 🙂

    Άσε, αμα στραβωμάθεις μικρός δεν ισιομαθαίνεις μεγάλος!

    Τώρα θα μου πεις, μόνο με το ο/ω έχεις πρόβλημα, εσύ φαίνεται να έχεις κι άλλα προβλήματα πιό σοβαρά (αρχίζοντας από την πιθανολογούμενη συχνοουρία κλπ., βλ. και σχ. 88, που άφησες, ως συνήθως, αναπάντητο… έως …ων ουκ έστι τέλος)

  95. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Εγώ πάντως ,με 1000 μπακς περ μανθ διαφημίζω ευχαρίστως τον Τραμπαρίφα στη Ρίφα (στο παλάτι του βασιλιά…)

  96. Γιάννης Ιατρού said

    95: Επιορκούντι δε εξώλεια και πανώλεια μέχρι πάσης διαδοχής!!!!

  97. Κουνελόγατος said

    ΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑΘΑ…
    Κάτι τέτοιο δεν έλεγε ο Χάρυ Κλιν;

  98. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    96. Πέστο κι έτσι εσύ ρε μορφωμένε!

  99. sarant said

    94 Γιάννη, στην καθαρεύουσα, το «θα εκπέμπωμεν» είναι σωστό, καθότι υποτακτική.
    (ΙΒΑΝ LU36 0017 4543 2228 851)

  100. spiral architect said

    @99: Pa$$w0rd?

  101. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Να δώσω κι εγώ Ιβάν ρε παιδιά; Nικοκύρη, αν είναι να πουληθούμε στον τράμπα να βάλει προστάντζα ο καπετάνιος , μη φάμε καμιά μούφα!

  102. Γς said

    Καμιά προστάντζα;

  103. spiral architect said

    Αυτός που πολλάκις τελείωνε τις επιστολές του με το «ημέτερος για την επανάσταση» (yours for the revolution) ήταν ο συγγραφέας της Σιδερένιας Φτέρνας και του Ασπροδόντη, ο Τζακ Λόντον

  104. Γς said

    101,102:

    Οι πεοστάντζας [αίτημα] πέσανε μαζί

  105. Γς said

    προστάντζες

  106. Γιάννης Ιατρού said

    99: Νίκο, με όλο το σεβασμό για τις γνώσεις σου, δύο παρατηρήσεις:
    1. το «θα» για μένα σημαίνει μέλλοντα, το «να» υποτακτική.
    2. και στην υποτακτική το εκπέμπω (==> να εκπέμπομε ή να εκπέμουμε) με ομικρον γράφεται

    Μόνο σαν λόγιος τύπος αναφέρεται με ωμέγα, αλλά ο Βάταλος ότι θέλεις, εκτός από λόγιος είναι 🙂

    Αν κάνω λάθος, πές μου και ευχαρίστως το παίρνω πίσω.

    βλ. κι εδώ

  107. Γιάννης Ιατρού said

    106: ό,τι 🙂

  108. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Γέρο-Βάταλε, γράψε με κι εμένα. Θα μου δίνεις τα ελληνόψυχα θέματα και θα σου βγάζω σχόλια μούρλια!

  109. Γιάννης Ιατρού said

    108: Πουλημένα κορμιά 🙂 🙂 🙂

    Ά, ρε Νίκο, τι σούκανα και έβαλες και το IBAN !! 🙂 Τώρα θα δεις ο Βάταλος….

  110. Γιάννης Ιατρού said

    109: συνέχεια (IBAN…)
    και στην αρχή το διάβασα σαν ISBN και λέω, ώχ, παραπέμπει και σε καμιά γραμματική για να την αγοράσω να ξεστραβωθώ … 🙂

  111. sarant said

    106 Καθαρεύουσα λέμε, άρα ωμέγα.

  112. ΚΑΒ said

    Οι 2 μέλλοντες, εξακολουθητικός και στιγμιαίος, σχηματίζονται από το μόριο θα και την υποτακτική ενεστώτα.

  113. ΚΑΒ said

    Διορθώνω:ο στιγμιαίος με θα και υποτ. αορίστου θα διορθώσωμεν
    ο εξακολουθητικός με θα και υποτ. ενεστώτα θα διορθώνωμεν

  114. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #109
    Φορολογική δήλωση έρχεται, ΕΝΦΙΑ ακολουθεί… Πόσο ν’ αντέξει κανείς; 🙂

  115. Γιάννης Ιατρού said

    111, 113: Νίκο και ΚΑΒ Ευχαριστώ πολύ για τις διευκρινήσεις!

    Δηλ. ο εξακολουθητικός μέλλοντας της νεοελληνικής (καθαρεύουσα), που δεν υπάρχει στα αρχαία, σχηματίζεται από την υποτακτική *ενεστώτα* μόνο με την προσθήκη του άκλιτου μορίου «θα» αντί του «να»!

    Μάλιστα, κάτι μάθαμε και σήμερα 🙂

    Βάταλε, *αν* το έγραφες σε καθαρεύουσα, ακύρο το 94α (το β΄μέρος παραμένει…). Αλλά θα πρέπει να με ευγνωμονείς, μιάς κι έτσι έμαθες και το λογαριασμό του Νίκου. Κοίτα να γίνει άμμεσα κάποια προπληρωμή, ή έστω δωρεά προς το μπλογκ 🙂 🙂

    Επομένως στη νέα ελληνική δεν είναι υποκειμενικός χρόνος, είναι αντικειμενικός. Δηλώνει κάτι που οφείλει να πραγματοποιηθεί. Γι αυτό και απομακρύνεται από το παρόν και τον ενεστώτα. Ο νεοελληνικός μέλλοντας είναι μελλοντική πραγματικότητα, ενώ της αρχαίας ελληνικής δεν είναι, γιατί προσλαμβάνεται περισσότερα υποκειμενικά παρά αντικειμενικά. Η βούληση (υποτακτική) και το μέλλον είναι άμεσα συνυφασμένα, δεν νοείται το ένα χωρίς το άλλο, ο μέλλοντας συγγενεύει με τον ενεστώτα και κινείται προς αυτόν (μιάς και σχηματίζεται από το θέμα της υποτακτικής *αορίστου* και την κατάληξη οριστικής *ενεστώτα*).

  116. ΚΩΣΤΑΣ said

    Σεβαστέ μοι γέροντα Βάταλε

    Μοι προξενήσατε μεγιστην χαράν και αγαλλίασιν με την πρότασήν σας να εξαγοράσετε το ιστολόγιον του χριστιανομπολσεβίκου κ. Σαραντάκου.

    Δηλώνω απερίφραστα ταπεινός και ακάματος δούλος σας εις την προσπάθειάν να συντρίψετε άπαξ διά παντός τας χριστιανομπολσεβικικάς παρλαπίπας.
    Δεν δύναμαι να σταθώ αρωγός εις τον φυσανρουφανΤραμβαντονε, δύναμαι όμως νο προσφέρω πολλά εις το εσωτερικόν μέτωπον δια την επικράτησιν των ιδεών του Αδόνειδος του τσιριχτου και του Κούλη του γουρλοματη.

    Διακόπτω προσωρινά διότι με καλεί η γραία Κώσταινα.

  117. Γιάννης Ιατρού said

  118. Γιάννης Ιατρού said

    115, 117 κάτι τρέχει με το postimage.org …. τέλος πάντων

  119. Ανδρέας said

    118
    Γιάννη δοκίμασες στο tinypic.com;

  120. Γς said

    115:

    Ασ΄ το μωρέ

  121. Γς said

    117:

    Δεν πειράζει

  122. Γς said

    118:
    [Σε] καταλάβα με

  123. Γς said

    καταλάβαμε

  124. Γιάννης Ιατρού said

    119: Ανδρέα, ναι ΟΚ, αλλά μάλλον πρόκειται για πρόβλημα στο postimage, γιατί μου δείνει link.
    120-123: Σιγά ρε Γς, το ξέρω ότι εσύ είσαι αετός 🙂 🙂

  125. Γιάννης Ιατρού said

    124: δίνει γμτ&^%^%$$##

  126. Γιάννης Ιατρού said

    116: 🙂 🙂 🙂

  127. Γς said

    125:
    Απλά προσέχω το κοντερ των σχολίων

  128. Γς said

    127->124

  129. Γς said

    125:
    Δεν πειράζει

  130. Γιάννη Ιατρού, νομίζω πως συγχέεις μερικά πράγματα — διόλου περίεργο, με την τρισχιλιετή μας γλώσσα, που καταφέρνει να είναι μία και πολλές ταυτόχρονα.
    Ο αρχαίος μέλλων πράγματι σχηματίζεται με τις καταλήξεις του ενεστώτα της οριστικής (πέμψΕΙ, πέμψΟμεν, ελεύσΟμαι, οψΌμεθα…). Ο μέλλων όμως, ή μάλλον οι μέλλοντες (διότι έχουμε δύο, συν τον τετελεσμένο που δεν είναι του παρόντος) της νέας ελληνικής δεν έχει καμία ιστορική σχέση με τον αρχαίο: το «θα» προέρχεται, μέσω ενδιάμεσου τύπου «θελα/θενα» που και σήμερα ακούγεται, από τη φράση «θέλω να», με την ίδια σημασιολογική εξέλιξη που έδωσε και στα αγγλικά τον μέλοντα «I will go» [ενώ will ως ουσιαστικό σημαίνει και σήμερα τη θέληση, και δη και την τελευταία 🙂 ]· και φυσικά, το «θέλω να» συντάσσεται με υποτακτική. Γι’ αυτό το λόγο διδασκόμασταν στο σχολείο ότι μετά τα ‘να’ και ‘θα’ βάζουμε η (εγώ πρόλαβα και την υπογεγραμμένη) και ω στις καταλήξεις. Η καθαρά ορθογραφική αυτή διάκριση των καταλήξεων οριστικής και υποτακτικής, την οποία διατηρούσε η κρατική Γραμματική της Δημοτικής του 1941, καταργήθηκε με τις μεταρρυθμίσεις του Ράλλη μετά τη Μεταπολίτευση. Στην καθαρεύουσα φυσικά εξακολουθεί να ισχύει, οπότε ο Βάταλος, με την ανεκδιήγητο μικτό του ιδίωμα, δικαιούται να την εφαρμόζει. Αυτό που δεν δικαιούται να γράφει είναι «εντιμΏτατος», διότι το ι της λέξης ‘τιμή’ ήταν μακρό στα αρχαία και επομένως τα παραθετικά της λέξης ‘έντιμος’ γράφονταν ανέκαθεν σε όλες τις μορφές της ελληνικής με Ο.

  131. Ωχ, ξέχασα να κλείσω τα γυρτά.
    Θυμήθηκα και το ανέκδοτο (θα το θυμάται κι ο Γς):
    «– Γιαννάκη, γιατί έβαλες δύο υπογεγραμμένες στη λέξη «Θανάσης»;
    — Κυρία, δεν είπαμε πως όταν έχει πριν ‘να’ και ‘θα’ γράφουμε η υπογεγραμμένη; Ε, εδώ τα ‘χει και τα δύο!»
    Είναι βέβαια χαρακτηριστικό ότι ενώ η επίσημη, κρατική «Νεοελληνική Γραμματική (της Δημοτικής)» του Υπουργείου Παιδείας του 1941 είχε ήδη καταργήσει τελείως την υπογεγραμμένη, μαθαίναμε ακόμα στο σχολείο να τη χρησιμοποιούμε 20 χρόνια αργότερα, βέβαια μόνο στις καταλήξεις (κανείς δεν έβαζε υπογεγραμμένη στη ‘Θράκη’, στη ‘μελωδία’ ή στον ‘αφηρημένο’…)

  132. Ας προσθέσουμε, για όποιον αποπειραθεί να γράψει και σήμερα καθαρεύουσα, ότι καθώς υποτακτική παρατατικού δεν υπήρχε στην αρχαία ελληνική, ήταν και είναι λάθος να γράφουμε «θὰ ηὐχΏμεθα» (δυνητική) ή «ἂς ἐδέχΩντο», που βλέπαμε καμιά φορά.

  133. Ανδρέας said

    Και μία ηχητική επένδυσις δια τας ανήθικας προτάσεις του γέροντος Βαττάλου.

  134. Γιάννης Ιατρού said

    130-132 Άγγελε, ευχαριστώ πολύ!!

    Κι εγώ πάντως αυτό που παραθέτεις προσπάθησα να πω, ίσως όχι τόσο επιτυχημένα.

    Στα νέα ελληνικά, όπως και στα λατινικά ο μέλλοντας σχηματίζεται διαφορετικά απ΄ ό,τι στα αρχαία ελληνικά. Π.χ. στο λατινικά είναι amo (αγαπώ) ο ενεστώτας, amavi η οριστική αορίστου, amaverim η υποτακτική. Ο μέλλοντας όμως είναι amabo (θα αγαπήσω).
    ,
    Αλλά και στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά ο μέλλοντας σχηματίζεται διαφορετικά απ΄ ότι στα αρχαία ελληνικά, περιφραστικά, είτε μέσω ενός βοηθητικού ρήματος που σήμαινε αρχικά «θέλω», όπως στα αγγλικά, είτε μέσω ενός βοηθητικού ρήματος που σημαίνει «πηγαίνω», όπως στα γαλλικά, είτε μέσω ενός βοηθητικού ρήματος που σημαίνει «γίνομαι», όπως στα γερμανικά.

    Δηλαδή όπως το λες, στα νέα Ελληνικά σχηματίζεται:
    από το «θέλει(ν) + ρήμα/απαρέμφατο» ==> θέλει(ν) ==> θέλει να ==> θε να ==> θα να ==> θα.

    Διαφορετική αντίληψη του (μελλοντικού) χρόνου ίσως.

    Τι τα θες, βλέπεις οι Γαλιλαίοι 🙂 🙂 χαλάσανε την φιλοσοφική αντίληψη των ΑΗΠ για το μέλλον. Την έκαναν «γραμμική» από ¨κυκλική¨, γνώρισμα σαφώς τροφοσυλλεκτικής και αγροτικής προέλευσης. Τελικά φαίνεται ότι η γραμματική καταγράφει κοινωνικές σχέσεις και κοινωνικές αντιλήψεις του παρελθόντος που έχουν παγιωθεί, έχουν αποκρυσταλλωθεί, στη μορφή, στη σύνταξη και στη σημασία των λέξεων 🙂 .

    Το θέμα φαίνεται έχει απασχολήσει πολλούς, π.χ. ολόκληρο συνέδριο βλέπω εδώ για τον σχηματισμό του μέλλοντα στα ελληνικά

  135. Xρίστος Δάλκος said

    » Η καθαρά ορθογραφική αυτή διάκριση των καταλήξεων οριστικής και υποτακτικής, την οποία διατηρούσε η κρατική Γραμματική της Δημοτικής του 1941, καταργήθηκε με τις μεταρρυθμίσεις του Ράλλη μετά τη Μεταπολίτευση.» Δέν πρόκειται γιά «καθαρά ὀρθογραφική διάκριση», τοὐλάχιστον στίς περιπτώσεις πού ὁ δάσκαλος συνδύαζε τίς ὀρθογραφικές διαφοροποιήσεις μέ τά σημασιολογικά τους συμφραζόμενα. Τώρα πού δέν ὑπάρχει ὀρθογραφική διάκριση, χάνεται καί ἡ εὐκαιρία νά ἐπισημανθῇ ἡ σημασιολογική διάκριση, καί μεγαλύτερη ἀπόδειξη εἶναι οἱ ἀντιδράσεις πολλῶν συμμετεχόντων στό παρόν ἱστολόγιο πού ἀδυνατοῦσαν -ἐλπίζω, ὄχι τώρα πιά- νά ἀντιληφθοῦν ὅτι ἡ χρήση τοῦ τύπου τῆς Ὑποτακτικῆς «ὁμιλῶμεν» δέν εἶναι σωστή στήν Ὁριστική, π.χ. «δέν ὁμιλῶμεν». Ἀντίθετα, εἶναι ὀρθή στήν Ὑποτακτική: «Ἐὰν ὁμιλῶμεν…» κ.λπ.

  136. Γιάννης Ιατρού said

    μόλις αφίχθη με το courier και η Μελανθώ του Χρίστου Δάλκου. Θα έχω πάλι να διαβάσω (υποτακτική !!! 🙂 ) κάτι ενδιαφέρον

  137. Γιάννης Ιατρού said

    135: χα, χα ==> 136 !

  138. Xρίστος Δάλκος said

    Τό «χα χα» δέν τό κατανόησα. Θυμίζω τόν σολοικισμό ὁ ὁποῖος δέν γινόταν κατανοητός: «Ομιλώμε διά κλασικόν κείμενον της Χριστιανικής Παραφροσύνης…» Ἐπί πλέον, θά εἶχα νά συστήσω σ’ ὅσους δέν τά καταφέρνουν καλά στήν καθαρεύουσα νά μήν τήν χρησιμοποιοῦν γιατί τήν κακοποιοῦν, δέν εἶναι ἀπαραίτητο. Π.χ. «ἀνήθικας προτάσεις» ἀντί «ἀνηθίκους προτάσεις», «μέ τήν αἶγαν» ἀντί «μέ τήν αἶγα» κ.λπ. Συμπαθᾶτε με, μοῦ ‘χει μείνει τό κουσούρι τοῦ δασκάλου.

  139. Γιάννης Ιατρού said

    138: χα χα γιατί με 2′ διαφορά χρόνου, αφ΄ενός έγινε το σχόλιο εκ μέρους σας (135) και αμέσως μετά, χωρίς να τό ‘χω δει, αναφέρθηκα (136) στο βιβλίο σας που έλαβα μέσω courier. Ελπίζω να μην το πήρατε αλλιώς 😦

  140. Xρίστος Δάλκος said

    Ὄχι, ἁπλῶς δέν τό κατανόησα. Εὐχαριστῶ

  141. sarant said

    Ωραία σύμπτωση!

  142. Χρίστο Δάλκε, «καθαρά ορθογραφική» χαρακτήρισα τη διάκριση των καταλήξεων οριστικής και υποτακτικής (ει/η, ο/ω), όχι τη διάκριση των εγκλίσεων. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι όσο υπήρχε στη σχολική ορθογραφία η ορθογραφική διάκριση, διδασκόταν τελείως μηχανιστικά («μετά τα ‘να’, ‘θα’, ‘ας’, ΄’αν’, ‘όταν᾿, ‘άμα’…») Πόσοι, εκτός από τους βιτσιόζους 🙂 του είδους που συχνάζει εδώ, συνειδητοποιούσαν π.χ. ότι οι πλάγιες ερωτήσεις («δεν ξέρω αν θέλει…») ή η πιθανολογική («τι κάνει; — θα τρώει, φαντάζομαι») ΔΕΝ ήθελαν η/ω;

  143. Γιάννη Ιατρού, φαίνεσαι να πιστεύεις ότι ο αρχαίος μέλλων είναι κατά κάποιον τρόπο παραβλάσταρο της υποτακτικής (αορίστου). Στα τελείως ομαλά ρήματα πράγματι της μοιάζει (λύσω, λύσεις… / λύσω, λύσῃς…), αλλά σε πάμπολλα διαφέρει αρκετά έως τελείως (φθερῶ / φθείρω, πεύσομαι / πύθωμαι, οἴσομαι / ἐνέγκω…), είναι δηλαδή τελείως αυτοτελής χρόνος, εξίσου με το λατινικό amabo ή ducam. Αυτοτελής είναι και στα γαλλικά, πρβ. j’aurai, j’irai (αν και βέβαια ιστορικά προήλθε από περιφραστικό σχηματισμό).

  144. Ανδρέας said

    138 κε Χρίστο,
    στο σχόλιο #133 μιμούμαι προσεγγιστικά την γλώσσα του π.μ. σχολιαστή και δεν κυριολεκτώ με την έννοια που το θέτετε. Ούτως ή άλλως η επιλογή του love for sale δείχνει χιουμοριστική διάθεση.

  145. Xρίστος Δάλκος said

    142 Ἄγγελε,
    συμφωνῶ ὅτι παλιά διδασκόταν μηχανιστικά, θά συμφωνήσῃς ὅμως κι ἐσύ ὅτι αὐτό ἦταν κάτι σέ σχέση μέ τό σημερινό τίποτα, πού δέν δίνει τήν δυνατότητα στόν δάσκαλο οὔτε νά διδάξῃ τήν ὑποτακτική οὔτε νά διαπιστώσῃ ἀπό ὀρθογραφικές ἐνδείξεις ἄν ὁ μαθητής ἔχει συλλάβει τίς διαφορετικές σημασιολογικές ἀποχρώσεις. Ἄν ὅμως ἡ ὑπόθεση τῆς κατανόησης τῆς γλώσσας ἔχει καταστῆ ἀποκλειστικότητα ὡρισμένων «βιτσιόζων» τοῦ εἴδους, τότε λυπᾶμαι ἀλλά τέτοια θεωρητική συνηγορία ὑπέρ τῆς ἀμορφωσιᾶς δέν τήν ἀποδέχομαι. Θά μποροῦσε ἡ μηχανιστική διδασκαλία νά μετατραπῇ σέ οὐσιαστική, ἀλλά γι’ αὐτό εἶναι ἀπαραίτητη καί ἡ συνεπικουρία τῆς ὀρθογραφικῆς διάκρισης. Εἶναι σάν νά λέμε ὅτι γιά νά καθήσουν τά πουλιά πρέπει νά ὑπάρχουν καί τά σύρματα.

  146. Νικοκύρη, τι διαμαντάκι είν’ αυτό 🙂 🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: