Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γιατί η θεία μου η Μαρίνα μπορεί και να πήγε στον Παράδεισο – VI (Δημ. Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 19 Απριλίου, 2016


Εδώ και λίγο καιρό δημοσιεύουμε σε συνέχειες τη συλλογή διηγημάτων του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Γιατί η θεία μου μπορεί και να πήγε στον Παράδεισο«. Έχουμε ήδη περάσει στη δεύτερη από τις τρεις νουβέλες που απαρτίζουν το βιβλίο,  που είναι και η εκτενέστερη. Σήμερα έχουμε το πέμπτο κεφάλαιο της νουβέλας. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Η θεία Μαρίνα, δασκάλα στη Μυτιλήνη, έχει μόλις χάσει τον αγαπημένο της, τον Θρασύβουλο, που αποδείχτηκε απατεώνας -και μαζί και το όχι ευκαταφρόνητο κομπόδεμα που είχε μαζέψει όλα τα προηγούμενα χρόνια.

mimis_jpeg_χχsmallΗ Μαρίνα άργησε να συνέλθει από το χτύπημα. Δεν ήταν μονάχα το κενό που της άφησε η προδοσιά του Θρασύβουλου, ούτε η πίκρα της ερωτικής απογοήτευσης. Ήταν ο πληγωμένος της εγωισμός αλλά πιο πολύ ήταν η χρηματική απώλεια. Το χτύπημα που δέχτηκε αντί να τη μαλακώσει τη σκλήρυνε.  Τά ΄βαλε πρώτα πρώτα με τον εαυτό της. Γιατί ενδόμυχα είχε αντιληφθεί καθαρά, την τελευταία έστω στιγμή, πως τα λεφτά της κινδύνευαν. Κι όμως του τά ΄δωσε. Ορκίστηκε να μην ξαναπέσει σε παρόμοια παγίδα. Μίσησε το Θρασύβουλο από τα βάθη της ψυχής της. Θυμήθηκε τις μαγικές πρακτικές, που ασκούσε στο Αρσάκειο και ψάχνοντας στα συρτάρια της βρήκε ένα μαντήλι κι ένα ζευγάρι μάλλινα γάντια του επίορκου. Τα έδεσε σφιχτά με μαύρη κλωστή, τα κάρφωσε με τρεις βελόνες και κλαίγοντας καταράστηκε τον άνθρωπο που τη γέλασε να τονε βρούνε οι μεγαλύτερες συμφορές.

Στη θέση της καλόβολης κι ανοιχτοχέρας ερωτευμένης Μαρίνας ξαναμπήκε η στριμμένη, παραδόπιστη και ψηλομύτα κόρη του Έλληνα, αλλαγμένη προς στο χειρότερο. Βάλθηκε να ξαναμαζεύει λεφτά με κάθε τρόπο. Άρχισε να ζητά και να βρίσκει προγυμνάσεις παιδιών που δεν έπαιρναν τα γράμματα. Στα παιδάκια της τάξης της συμπεριφερόταν τυραννικά. Τα σκαμπίλια και οι τιμωρίες έπεφταν βροχή. Δεν έκανε διάκριση ούτε στις πρώτες ξαδέλφες της, τις κόρες της μικρότερης θείας της, της Ευθυμίας, που άπειρες φορές τις έβαλε να στέκονται όρθιες με το πρόσωπο στον τοίχο και πάμπολλες τις σκαμπίλιζε για τα πιο ασήμαντα παραπτώματα.

Εκείνη την εποχή άρχισε να αλληλογραφεί με τον Ανέστη το Διακόπουλο. Δεν τό ΄κανε από συμπάθεια προς το πρόσωπό του. Υποσυνείδητα τον μισούσε, έστω κι αν αναγνώριζε πως είχε δίκιο στην κρίση του για το Θρασύβουλο. Δεν το ‘κανε ούτε από ανάγκη να βρει παρηγοριά. Είχε απόφαση να μη δείξει πια αδυναμία ή επιείκεια ακόμα και στον εαυτό της. Η αλληλογραφία ήταν μέρος ενός σχεδίου να φύγει από τη Μυτιλήνη, όπου οι πικρές αναμνήσεις την καταδίωκαν συνεχώς αλλά και όπου κάποιο σούσουρο από την περιπέτεια της ανατάραξε τα λιμνάζοντα νερά της επαρχιώτικης πλήξης, όσο κι αν προσπάθησαν η ίδια κι οι δικοί της να σκεπάσουν τα πράγματα.

Στα γράμματα που έστελνε ο Ανέστης φαινόταν καθαρά πως ήταν ερωτευμένος μαζί της. Από το αρχικά προσεγμένα φιλικό ύφος και τον πληθυντικό, μέσα σε έξι μήνες πέρασε στον ενικό και στις τρυφερές αισθηματολογίες, για να καταλήξει να της στέλνει φλογερά ερωτικά γράμματα. Η Μαρίνα ενθάρρυνε την εξέλιξη αυτή χωρίς όμως να δεσμεύεται σε τίποτα. Ουσιαστικά τον Ανέστη τον κρατούσε σε εφεδρεία, σαν την τελευταία εναλλακτική λύση ανάγκης. Το κυριότερο προσόν του ήταν πως της εξασφάλιζε την εγκατάσταση στην Αθήνα και το σοβαρότερο μειονέκτημά του η όχι και τόσο ανθηρή του κατάσταση.

Βέβαια ο Ανέστης με τον ενθουσιασμό του ερωτευμένου και την αισιοδοξία του καλού και ανυποψίαστου ανθρώπου, έκανε στα γράμματά του λόγο για μεγαλεπήβολα επαγγελματικά σχέδια που θα τους εξασφάλιζαν βίον ανθόσπαρτον, αλλά η Μαρίνα φυσούσε πια και το γιαούρτι και η καχυποψία της την έκανε να μπορεί να διαβάζει μέσα απ’ τις γραμμές.

Παράλληλα με την αλληλογραφία που είχε με τον Ανέστη, η Μαρίνα έριχνε τα δίχτυα της και σ’ άλλους ψαρότοπους. Άρχισε να κάνει παρέα με την παλιά της συμμαθήτρια στο Αρσάκειο, την Κλειώ, που ήταν αρραβωνιασμένη μ’ ένα γιατρό. Δεν τη συμπαθούσε καθόλου ή μάλλον, για νά ΄μαι ειλικρινής, τη μισούσε από τα βάθη της ψυχής της, γιατί η Κλειώ ήταν το ομορφότερο κορίτσι της πόλης, ήταν ευτυχισμένη και όπου νά ΄ναι θα παντρευόταν τον αγαπημένο της. Σε ομαλές συνθήκες η Μαρίνα δε θα δεχόταν ούτε στο ίδιο τραπέζι να κάτσει μαζί της, γιατί η σύγκριση ήταν συντριπτική σε βάρος της, αλλά τώρα τα πράγματα άλλαζαν. Ο αρραβωνιαστικός της Κλειώς είχε έναν ανύπαντρο φίλο, επίσης γιατρό και, το σπουδαιότερο, παλιολλαδίτη.

Η Μαρίνα κατάφερε να μπεί στην παρέα της Κλειώς και των δύο γιατρών και για μερικούς μήνες φαινόταν πως τα σχέδια της θα προχωρούσαν. Οι νεαροί, που δούλευαν προσωρινά στο Νοσοκομείο της πόλης περνούσαν συχνά από το σχολείο όπου συνυπηρετούσαν οι δύο φίλες και τις έπαιρναν για κοντινές βόλτες στο Ακλειδιού ή στην Παναγιούδα. Ένα απόγεμα όμως ο γιατρός «της» μπαίνοντας στην αυλή του σχολείου είδε τη Μαρίνα να δέρνει ένα μαθητή της. Όπως είπε αργότερα στην Κλειώ, η έκφραση σαδιστικής απόλαυσης που ήταν χυμένη στο πρόσωπο της, όπως ως τότε πίστευε, ρομαντικής δασκαλίτσας, μαρτυρούσε τέτοια διαβολική κακία, που τον έκανε να φύγει αμέσως. Από κείνο το απόγεμα αρνήθηκε να την ξανασυναντήσει.

Το χτύπημα για τη Μαρίνα ήταν σφοδρό αλλά το άντεξε. Το άλλο βράδυ έστειλε στον Ανέστη το πρώτο γράμμα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ερωτικό, ενώ έβαλε μπρος καταχθόνια σχέδια τιμωρίας της αθώας κι ανύποπτης Κλειώς. Σχέδια που συνδυάζανε τις αβέβαιες πρακτικές της μαύρης μαγείας με τις πιο σίγουρες και δοκιμασμένες συκοφαντικές διαδόσεις και τα οποία τελικά ευοδώθηκαν με τη διάλυση του αρραβώνα της με το γιατρό.

Για να συνέλθει και να ξεχάσει τη νέα της απογοήτευση ο Θόδωρος και η κυρά Λένη της πρότειναν να πάει ένα ταξιδάκι στην Αθήνα, υπολογίζοντας ενδόμυχα στον Ανέστη. Η Μαρίνα όμως πήρε τις δυο μικρές ξαδέρφες της, τη Μένη και την Ελένη, κόρες της θείας Ευθυμίας και πήγαν στην κοντινή τους Σμύρνη, σε μια πλούσια συμμαθήτριά της από το Αρσάκειο. Ήταν Ιούλιος του 1922 Το ταξίδι αυτό παρά λίγο να αποβεί μοιραίο για τα τρία κορίτσια, γιατί οι φιλοξενούντες ήθελαν να τις κρατήσουν για να δουν τον Κεμάλ, «που θα ΄μπαινε στη Σμύρνη με το γάντι». Τέτοιες αυταπάτες είχαν πολλοί Έλληνες της Σμύρνης στις παραμονές της καταστροφής. Ο υπερβολικός αλλά σωτήριος φόβος της Ελένης τις έσωσε. Γύρισαν στην πόλη μας στις 15 Αυγούστου.

Η Μαρίνα συνέχισε την αλληλογραφία με τον Ανέστη, με τη σύμφωνη γνώση των γονιών της. Ο κυρ Θόδωρος από την πρώτη στιγμή είχε πάρει τον μετρημένο και καλλίφωνο Ανέστη από καλό μάτι. Τον προτιμούσε για γαμπρό του από οποιονδήποτε άλλον ντόπιο ή ξένο και μέσα του έκανε σχέδια επέκτασης του παπουτσίδικού του στον εμπορικό τομέα με συνεταίρο τον Ανέστη γιατί από τους μεγάλους γιοyς του είχε απογοητευτεί, ενώ ο μικρότερος του δήλωσε πως ήθελε να σπουδάσει. Στο τέλος, ύστερα από δύο χρόνια, η Μαρίνα το πήρε απόφαση. Θα παντρευόταν τον Ανέστη, αλλά πρώτον θα σταματούσε να δουλεύει και δεύτερον δε θα μέναν στο νησί αλλά στην Αθήνα. Ο κυρ Θόδωρος κρύβοντας την απογοήτευσή του συμφώνησε.

Τέλη του 1925, ο Ανέστης έφτασε στην πόλη μας με το πλοίο της γραμμής. Τους τελευταίους μήνες οι δουλειές του είχαν πάει καλά και,  εκταμιεύοντας τα πάντα, είχε έρθει με πέντε χιλιάδες στην τσέπη και με σκοπό να θαμπώσει τα πεθερικά του, μη λογαριάζοντας τα έξοδα. Οι αρραβώνες έγιναν στο πατάρι της «Φέμινας», του καλύτερου κέντρου της πόλης, που το είχε κλείσει για την περίσταση ο Ανέστης. Ο γαμπρός έκανε πλούσια δώρα στη νύφη, στον πεθερό, στην πεθερά και στα κουνιάδια του. Όταν έγινε κι ο γάμος στο μεγάλο σπίτι της Μαρίνας, που έτυχε να ΄ναι τότε ξενοίκιαστο, του απόμεναν κάπου πεντακόσιες δραχμές, που φτάνανε μόνο για τα ναύλα της επιστροφής και τα έξοδα του πρώτου μήνα της κοινής ζωής του ζευγαριού.

Το πρόβλημα ήταν πως η Μαρίνα αξίωνε ταξίδι του μέλιτος, που η οικονομική θέση του Ανέστη απέκλειε. Την κατάσταση έσωσε ο κυρ Θόδωρος, που αγνοούσε μεν την οικονομική δυσπραγία του γαμπρού του, συγκινήθηκε δε από την αρχοντιά και την ανοιχτοχεριά του και θέλοντας να μη φανεί κατώτερος, τού ΄δωσε κρυφά από τη γυναίκα του και την κόρη του δύο χιλιάρικα «να πάνε στο Λουτράκι να το γλεντήσουν».

Πραγματικά το ζευγάρι πέρασε ένα ωραίο εικοσαήμερο στο Λουτράκι που τότε ήταν σπουδαίο κοσμικό κέντρο και διέθετε (και τότε) καζίνο. Ο Ανέστης επέμεινε να δοκιμάσουν την τύχη τους με αποτέλεσμα να χάσει στη ρουλέτα τις τελευταίες διακόσιες δραχμές των πεθερικών χιλιάρικων και νά΄χει τον πρώτον από την ατέλειωτη σειρά καυγάδων, που χαρακτήρισαν την έγγαμη ζωή του.

Μ’ όλη τη μετριότητά του ο Ανέστης ήταν καλής ψυχής άνθρωπος. Αν είχε λεφτά ή έστω μια ταχτοποιημένη, σίγουρη θέση, στο δημόσιο ή σε μια μεγάλη επιχείρηση, θα ήταν ένας γλεντζές και ανοιχτοχέρης αρχοντάνθρωπος. Δεν είχε όμως. Τα λεφτά δεν τον αγαπούσαν και δε φτουρούσαν στα χέρια του. Γνωριμίες σπουδαίες και μέσον για να διοριστεί πουθενά, δε διέθετε, τα προσόντα του κι αυτά λιγοστά. Τα  ελληνικά του σχολαρχείου και κάτι ψευτογαλλικά. Αν η Μαρίνα τον αγαπούσε θα μπορούσε να τον σπρώξει στην πρόοδο, οργανώνοντας τη ζωή του και τη δράση του, πουλώντας έστω το σπίτι της για να  χρηματοδοτήσει μια σοβαρή επιχείρησή του. Όμως η Μαρίνα, παρά την αφοσίωση και τη λατρεία που της έδειξε εκείνος, δεν τον αγάπησε ποτέ της.

Ήρθαν στην Αθήνα αρχές του 1926 κι έπιασαν ένα σπίτι στη Γαργαρέτα. Οι δουλειές κομμένες τελείως κι η κατάσταση δεν έλεγε να στρώσει. Παρ’ όλ’ αυτά ο Ανέστης ξεκίνησε μιαν ατέλειωτη σειρά από αποτυχημένες προσπάθειες να βάλει μπρός μια βιώσιμη  επιχείρηση. Μέσα σε πέντε χρόνια άνοιξε διαδοχικά ψιλικατζήδικο, υφασματοπωλείο, χρωματοπωλείο, με δανεικά από φίλους και με πίστωση από τους προμηθευτές κι όλα τα κλείσανε κλητήρες κι εντάλματα. Κάθε κλείσιμο άφηνε χρέη και τους ανάγκαζε ν’ αλλάζουν κατοικία. Τελικά παράτησε τα μαγαζιά κι άρχισε δουλειές του ποδαριού. Έκανε τον μικροπωλητή, τον παραγγελιοδόχο, τον πλασιέ. τον βοηθό  σε εκτελωνιστές, δικολάβους, μεσίτες, τον επιμετρητή σε  εργοτάξια, έγινε ζυγιστής στη λαχαναγορά, όλα τα προσπάθησε ο δόλιος.

Ξυπνούσε χαράματα κι άρχιζε το τρεχαλητό και γυρνούσε το βράδυ κατασκοτωμένος για ν’ ακούσει τη γρίνια και τις ειρωνείες της Μαρίνας. Αυτή δεν τον είχε ανάγκη. Το ενοίκιο από το σπίτι της στο νησί κάλυπτε τα λούσα και τα προσωπικά της έξοδα, αλλά του Ανέστη δεν τού ΄δινε δεκάρα, ούτε και λογαριασμό. Παρά την οικονομική τους δυσπραγία τον ανάγκασε να πληρώνει και υπηρέτρια, που έκανε όλες τις δουλειές του σπιτιού και συχνότατα μαγείρευε. Στους φίλους και γνωστούς μιλούσαν πάντα για τις πετυχημένες επιχειρήσεις του Ανέστη και μια φορά το χρόνο, κάθε καλοκαίρι, της Αγίας Μαρίνας, ο κόσμος να χαλούσε θα καλούσαν στο σπίτι τους καμιά δεκαριά γνωστούς. Στις δεξιώσεις αυτές ο Ανέστης φορώντας τα καλά του έπαιζε το ρόλο του πετυχημένου επιχειρηματία και η Μαρίνα το ρόλο της τρυφερής και καλόβολης συζύγου.

Από τότε που καταπιάστηκε με δουλειές του ποδαριού, πιάσαν ένα σπίτι στην Καλλιθέα, σε μια πάροδο της Χαροκόπου, με αυλή και θέα προς την Ακρόπολη. Ο Ανέστης συνήθισε να πηγαίνει το πρωί της Κυριακής να ψέλνει στην εκκλησία των Αγίων Πάντων. Αφορμή γιαυτό στάθηκε η φιλία του μ’έναν από τους ψάλτες του ναού και καθώς είχε ωραία φωνή σιγά σιγά  μονιμοποιήθηκε.  Σε λίγο άρχισαν να του δίνουν κι ένα μικρό ποσό από το δίσκο της εκκλησίας. Κανονικό μισθό δε μπορούσε να πάρει γιατί ήταν στους αριστερούς ψάλτες και το εκκλησιαστικό συμβούλιο μισθοδοτούσε μόνο τους δεξιούς. Μολονότι δεν ήταν θρήσκος, η επαφή του με την εκκλησία, εκτός από το κοινωνικό κύρος που του ΄δινε και που τόσο το είχε ανάγκη, του χάριζε κάποια ψυχική γαλήνη. Εκτός αυτού του άρεσε η βυζαντινή μουσική και ήταν και κείνο το χαρτζιλίκι, που στις μεγάλες γιορτές δεν ήταν καθόλου ευκαταφρόνητο. Μ’ αυτό το έσοδο, που με τον καιρό αποδείχτηκε το σταθερότερο απ’ όλα, μπορούσε να προσφέρει στο  εαυτό του μερικές μικροαπολαύσεις, να αγοράσει μια καλή γραβάτα, να κεράσει ένα φίλο ή να αποσπάσει κάποιο χαμόγελο ευχαρίστησης από τη Μαρίνα, όταν της έκανε κάποιο απρόσμενο δωράκι.

Αυτή τη ζωή την άντεξε ο Ανέστης κάπου δώδεκα χρόνια. Στο διάστημα αυτό η Μαρίνα πήγε στο νησί μονάχα δυο φορές, όταν αρρώστησε η μητέρα της και πήγε να τη φέρει στην Αθήνα για να τη δουν οι εδώ γιατροί, κι όταν τελικά πέθανε η κυρα Λένη, (κατά τον πατέρα μου από τις περιποιήσεις των εδώ γιατρών και από την τσιγγουνιά της Μαρίνας που την έβγαλε από το νοσοκομείο άρον-άρον και την ξαπόστειλε στο νησί με εισιτήριο τρίτης θέσης). Ο κυρ Θόδωρος, καλοστεκούμενος ακόμα, παρά τα εβδομήντα του χρόνια, δε βάσταξε τη μοναξιά  και σε τρία χρόνια ξαναπαντρεύτηκε μια πενηντάρα χήρα, που δεν είχε μεν παιδιά είχε όμως κληρονομήσει κι έσερνε μαζί της, δυο ανήψια από την πεθαμένη αδερφή της. (Ο πατέρας μου σχολίασε την περίπτωση με την παροιμία «οπου δε δίνει ο θεός παιδιά δίνει ο διάβολος ανήψια»).  Όλα τ’ αγόρια του είχαν παντρευτεί από καιρό, τα μεγάλα στο νησί και το τελευταίο στην Αθήνα.

Η Μαρίνα, με την πρώτη, τσακώθηκε με τη νύφη της, τη γυναίκα του Γιώργου, του μικρότερου αδελφού, γιατί διέγνωσε πως ήταν σχεδόν αδύνατο να τη βάλει κάτω από τον έλεγχο της. Η Παρθένα ήταν προσφυγοπούλα, δουλευταρού και δυναμική και την απόπειρα της Μαρίνας να κάνει υποδείξεις και να δώσει κατευθύνσεις στον αδερφό της την αντιμετώπισε με λίγες καλοδιαλεγμένες και σταράτες κουβέντες, που βάλανε, για την ώρα μεν τέρμα στην κηδεμονία της Μαρίνας, για πάντα δε τις ρίζες αγεφύρωτης αντιπάθειας ανάμεσα στις δυο γυναίκες.

Σε μιαν από τις τελευταίες του «επιχειρήσεις» ο Ανέστης είχε μπεί εικονικός συνεταίρος και τυπικός διαχειριστής και διευθύνων σύμβουλος μιας ανύπαρκτης εταιρείας, που κάλυπτε τις σκοτεινές δραστηριότητες κάποιων κομπιναδόρων. Στάθηκαν τυχεροί ή επιτήδειοι κι η αστυνομία ή ο εισαγγελέας δε μυρίστηκαν τίποτα. Ο Ανέστης, που δεν είχε σαφή επίγνωση πόσο σοβαρά μπλεξίματα τον απείλησαν,  ικανοποιήθηκε με τα ψιχία της αμοιβής του και την ψεύτικη λάμψη των άνευ αντικρίσματος τίτλων του διαχειριστή και του διευθύνοντος συμβούλου, αλλά σε δύο χρόνια πήρε από την εφορία ένα χαρτί που του ζητούσαν να πληρώσει ένα σημαντικό φόρο για το μερίδιο του από τα εικονικά κέρδη της εταιρείας. Τρελάθηκε. Δυο βδομάδες έτρεχε να βρει άκρη. Τελικά κατάφερε να εξοικονομήσει κάπου δυο χιλιάδες δραχμές, που τις μετέτρεψε σε δυο κολλαριστά χαρτονομίσματα, τά ΄βαλε σ’ ένα φάκελο και πήγε να βρεί τον αρμόδιο ελεγκτή, με τον οποίον είχε, από τον καιρό της ανύπαρκτης δόξας του, αποχτήσει κάποιαν οικειότητα. Δε χρειάστηκαν πολλές προσπάθειες για να τσεπώσει ο άλλος το φάκελο και να κλείσει σχεδόν ανώδυνα την υπόθεση.

Γιόρτασαν την ευόδωση της δοσοληψίας τους μ’ ένα τραπέζωμα του εφοριακού στο Ακταίο, στο Νέο Φάληρο. Εκεί ο Κωστάκης ο Παπαευθυμίου, γεροντοπαλίκαρο πενήντα πέντε χρονών, γνώρισε τη Μαρίνα, που είχε περάσει πια τα σαράντα. Ο Ανέστης καλλιέργησε συστηματικά τις οικογενειακές του σχέσεις με τον πληχτικό και ανούσιο φορατζή και όταν τα πράγματα μπήκαν σε κάποιο δρόμο τό ‘πε ανοιχτά της γυναίκας του.

— Βρε Μαρινάκι, μαζί μου δεν πρόκειται να δεις χαΐρι και προκοπή. Ο Κωστάκης και καλό παιδί είναι και καλή θέση έχει και σε γλυκοκοιτάζει. Γιατί δε χωρίζουμε να τον παντρευτείς; Εγώ δεν έχω αντίρρηση να βγει το διαζύγιο σε βάρος μου.

Αν είχε τα μέσα θα την προίκιζε κιόλας.

 

182 Σχόλια to “Γιατί η θεία μου η Μαρίνα μπορεί και να πήγε στον Παράδεισο – VI (Δημ. Σαραντάκος)”

  1. Κουνελόγατος said

    «Κανονικό μισθό δε μπορούσε να πάρει γιατί ήταν στους αριστερούς ψάλτες και το εκκλησιαστικό συμβούλιο μισθοδοτούσε μόνο τους δεξιούς.».

    Εεεεεεεεε όχι!!!

  2. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Σόδομα και Γόμορα!… 🙂

  3. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Tο καζίνο στο Λουτράκι έχει κλείσει ,μαθαίνω.

  4. Κουνελόγατος said

    «Βρε Μαρινάκι, μαζί μου δεν πρόκειται να δεις χαΐρι και προκοπή. Ο Κωστάκης και καλό παιδί είναι και καλή θέση έχει και σε γλυκοκοιτάζει. Γιατί δε χωρίζουμε να τον παντρευτείς; Εγώ δεν έχω αντίρρηση να βγει το διαζύγιο σε βάρος μου.

    Αν είχε τα μέσα θα την προίκιζε κιόλας.»

    Μα τι ανατροπή ήταν αυτή; Τέλειωσε;

  5. Κουνελόγατος said

    Αλήθεια, μετά από όσα γίνονταν εκείνο το διάστημα, υπήρχαν Έλληνες της Σμύρνης που σκέπτονταν έτσι;
    Δεν το έχω ματαξανασυναντήσει, θαρρώ πως ούτε η Διδώ Σωτηρίου γράφει κάτι τέτοιο, ούτε σε ιστορικά βιβλία το έχω δει.

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4: Ποιος είπε ότι τελείωσε; Έχει ακόμα πολύ.

  7. Κουνελόγατος said

    «Σόδομα και Γόμορα!…:-)

    Το μόνο που μένει, είναι να την έπεσε στην Παρθένα, άλλη γυναίκα δε φαίνεται στον ορίζοντα… Χώρισαν όμως; Να δούμε τις επιλογές για το επόμενο κουπόνι.

  8. Πέπε said

    Καλημέρα!

    > > Η Κλειώ κατάφερε να μπεί στην παρέα της Κλειώς και των δύο γιατρών

    Η Μαρίνα

  9. Πέπε said

    Επίσης:
    > > Το άλλο βράδυ έστειλε στον Ανέστη το πρώτο γράμμα, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ερωτικό, ενώ …

    Εφόσον του είχε ξαναγράψει αλλά ειδικά αυτό το γράμμα ήταν το πρώτο ερωτικό, νομίζω ότι το πρώτο κόμμα περισσεύει.

  10. spiral architect said

    Πω,πω η σκύλα!

  11. ΚΩΣΤΑΣ said

    6 «Ποιος είπε ότι τελείωσε; Έχει ακόμα πολύ.»
    Νοικοκύρη μας ταλαιπωρείς λίγο, «πολύ ακόμα» και κάθε 15 μέρες λίγο-λίγο; Μπας και κουβαλάς λίγο από το DNA της Μαρίνας; 🙂

    Νόμιζα ότι σήμερα θα είχαμε το τέλος της υπόθεσης αλλά μπα.., οπότε λίγο στεναχωρήθηκα, καθώς και για την απρόσμενη συμπεριφορά της Μαρίνας. Κάνω άλλη πρόβλεψη για το τέλος της υπόθεσης. Αφού ο τίτλος του διηγήματος υποθέτει ότι η Μαρίνα μπορεί να πήγε στον παράδεισο, μάλλον τελικά άλλαξε συμπεριφορά, γιατί με τη σημερινή ούτε απέξω δεν θα μπορούσε να περάσει. Μπορεί να ξαναβρήκε και τον Θρασύβουλο!

  12. Πάνος με πεζά said

    Μέχρι την επόμενη συνέχεια, υπομονή !

  13. sarant said

    8-9: Μερσί για τις διορθώσεις!

  14. Sarant said: «Ήταν Ιούλιος του 1922 Το ταξίδι αυτό παρά λίγο να αποβεί μοιραίο για τα τρία κορίτσια, γιατί οι φιλοξενούντες ήθελαν να τις κρατήσουν για να δουν τον Κεμάλ, «που θα ΄μπαινε στη Σμύρνη με το γάντι». Τέτοιες αυταπάτες είχαν πολλοί Έλληνες της Σμύρνης στις παραμονές της καταστροφής».
    Επίσης, 5 (Κουνελόγατος) said: «Αλήθεια, μετά από όσα γίνονταν εκείνο το διάστημα, υπήρχαν Έλληνες της Σμύρνης που σκέπτονταν έτσι; Δεν το έχω ματαξανασυναντήσει, θαρρώ πως ούτε η Διδώ Σωτηρίου γράφει κάτι τέτοιο, ούτε σε ιστορικά βιβλία το έχω δει».

    Η διήγηση μοιάζει «μυθιστορική». Ίσως επί του προκειμένου να επικρατεί ο μύθος. Νομίζω ότι δεν πρέπει «να το δέσουμε κόμπο».

  15. Alexis said

    Φοβερό το φινάλε! (του σημερινού εννοώ)
    Αυτός ο άλλος, αυτός ο άλλος ειν’ ευεργέτης μου μεγάλος… που λέει και το άσμα.

  16. Corto said

    Εξαιρετικό και το σημερινό απόσπασμα!

    «με αποτέλεσμα να χάσει στη ρουλέτα τις τελευταίες διακόσιες δραχμές»

    Και ένας λεξιλογικός προβληματισμός:
    Ρουλέτα ή ρολίνα;
    Ποιος όρος επικρατούσε άραγε προπολεμικά; Ξέρουμε π.χ. το τραγούδι του Τσιτσάνη «μια βραδιά στο Μόντε Κάρλο» όπου χρησιμοποιείται ο δεύτερος τύπος.

  17. sarant said

    14 Ισως μας διαφωτίσει κάποιο επόμενο σχόλιο. Πάντως, στην αντικρινή Μυτιλήνη θα ήξεραν τότε τι λέγανε οι σμυρνιοί.

    16 Τη ρολίνα μόνο από το τραγούδι αυτό τη θυμάμαι 😉

  18. Corto said

    Να είναι λάθος του Τσιτσάνη; Ποιος ξέρει…

  19. Corto said

    Τώρα βρήκα αυτό:

    Το Αρχαιολογικό Μουσείο Κέρκυρας υπάγεται στην Η΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων που εδρεύει στην Κέρκυρα και οι διοικητικές υπηρεσίες του στεγάζονται σε όμορο του Αρχαιολογικού Μουσείου κτήριο, το λεγόμενο «κτήριο της Ρολίνας?, όνομα που οφείλεται στην παλιά λειτουργία του ως καζίνο.

    http://odysseus.culture.gr/h/1/gh151.jsp?obj_id=3420

  20. sarant said

    18 Δεν είπα ότι είναι λάθος, είπα ότι δεν μου είναι οικεία η λέξη,

  21. Corto said

    Δεν μας είναι οικεία. Φαίνεται ότι μετά τον πόλεμο άλλαξαν πολλές λέξεις και εκφράσεις μέσα σε λίγα χρόνια.

  22. Ανδρέας said

    Προβλέπεται θρυλικό καμ-μπακ του Θρασύβουλου.

  23. gpoint said

    Βρε μπας και στο τέλος η Μαρίνα πήρε το λεωφορείο για την κηφισσιά αλλά δεν έφτασε κι αναρωτιέται ο συγγραφέας μπας και κατέβηκε στον Παράδεισο Αμαρουσίου ;;

  24. Γς said

    Η παγίδα.

    Μου κράτησε κάτι γλυκά Καζινό Λουτρακίου αυτή τη φορά

  25. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  26. Γς said

    23: @ Gpoint

    >μπας και στο τέλος η Μαρίνα πήρε το λεωφορείο για την κηφισσιά αλλά δεν έφτασε κι αναρωτιέται ο συγγραφέας μπας και κατέβηκε στον Παράδεισο Αμαρουσίου

    Λεωφορείο 9 για τον Παράδεισο

    http://caktos.blogspot.gr/2015/01/blog-post_63.html

  27. Γς said

    >στο Λουτράκι που τότε ήταν σπουδαίο κοσμικό κέντρο και διέθετε (και τότε) καζίνο

    Κάζα, καζίνο, καζινό

    http://caktos.blogspot.gr/2014/03/blog-post_7.html

    Το 1931 ιδρύεται το πρώτο Ελληνικό καζίνο στο λουτράκι.
    Και το 1933 ο ζαχαροπλάστης Δημήτρης Ταμπόσης αρχίζει να δημιουργεί τα γλυκά Καζινό

  28. spatholouro said

    16 έως 21

    Η υπαίθριος ρολίνα παιζομένη δι’ ενός δίσκου ηριθμημένου και περιστρεφομένου περί άξονα, σταματά πάντοτε επί ενός αριθμού κερδίζοντος το επ’ αυτού εναποτεθέν ποσόν χρημάτων ή αντικείμενόν τι, ελειτούργει είτε εις τας οδούς της πρωτευούσης, καθ’ ωρισμένας ημέρας του έτους, ως π.χ. κατά την πρώτην του έτους ή και εις τα προάστεια κατά τας εμποροπανηγύρεις

    (Σπ. Παξινού, Έγκλημα-κοινωνία-αστυνομία, εκδ. 1940: σ. 150)

  29. Corto said

    27:
    Μετά από λίγο καιρό ο Μεταξάς τα έκλεισε τα καζίνα.

  30. Corto said

    28 (Spatholouro):
    Μπράβο εύρημα! Μέχρι σχετικά πρόσφατα (προ 30 ετών περίπου) εμφανιζόταν ακόμα στα πανηγύρια ένα αντίστοιχο είδος υπαίθριου, παράνομου τζόγου, με έναν περιστρεφόμενο δείκτη προσαρμοσμένο στο κέντρο ενός φορητού τραπεζιού. Στην επιφάνεια του τραπεζιού ήταν ζωγραφισμένες οι διάφορες ενδείξεις για ποντάρισμα.
    Βεβαίως τα πονταρίσματα ήταν μικρά ποσά.

  31. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα

  32. Το «νέο» καζίνο Λουτρακίου, που λειτουργούσε υπό διεύθυνση/οργάνωση βρετανικής εταιρείας, έκλεισε πρόσφατα, φορώντας «φέσια» σε δεκάδες εργαζόμενους. Είχαν προηγηθεί δύο-τρεις αυτοκτονίες εργαζομένων, που αποδόθηκαν στην αφόρητη εργασιακή πίεση.
    Γκουγκλίζονται οι σχετικές ειδήσεις.

  33. gpoint said

    # 27
    ολυμπίκ καζινό ήταν μου φαίνεται ; Πάντως ο γιός του ζαχαροπλάστη έτρεχε στα ράλλυ σαν όρυξ ή ήβηξ που να θυμάμαι

  34. Πάνος με πεζά said

    Και, κουϊζάκι, ποιό είναι το ιστορικό αντίπαλο δέος των γλυκών Καζινό Λουτρακίου, στην άλλη Εθνική Οδό;

  35. cronopiusa said

  36. Κουνελόγατος said

    Δεν ξέρω, θα πω τον Μπούσιο που είχε ωραίους κουραμπιέδες. 🙂

  37. Xρίστος Δάλκος said

    Σχετικά μέ τήν ρολίνα: Γιά ὅποιον ἔχει διάθεση νά τό ψάξῃ, ὑπάρχει ἀναφορά στήν ἐφημερίδα «Δημοκρατία», φ. 14-1-1924, ὅπου καί ὁ τύπος «ρολινατζής» (= αὐτός πού παίζει τήν ρολίνα). Ἡ πληροφορία ἀπό τό Ἀρχεῖο τοῦ Κέντρου Ἐρεύνης Νεοελληνικῶν Διαλέκτων Καί Ἰδιωμάτων – ΙΛΝΕ.

  38. Alexis said

    #34: Ο Σαραντής;

  39. Πάνος με πεζά said

    Πιο κοντά η δεύτερη απάντηση, το σωστό (;) είναι ο «Ανθός Κηφισιάς», ιδιοκτησίας Νικολέλλη, που ήταν κάπου εκεί στα διόδια Αφιδνών. Σήμερα έχει ενσωματώσει ένα κτήμα από πίσω, και έχει μετατραπεί σε «γαμάδικο»…

  40. Γς said

    34:

    Και στο δρόμο προς τα Μεσόγεια;
    Ποια γλυκά;

  41. Ανδρέας said

    μ’ έκαψες ρολίνα μου

  42. Γς said

    Καλά σαν τα λουκούμια του άλλου δρόμου [προς τις Κυκλάδες]

  43. Corto said

    37 (Xρίστος Δάλκος):

    «ρολινατζής» (= αὐτός πού παίζει τήν ρολίνα)

    Πολύ ενδιαφέρον και αυτό! Δηλαδή ρολινατζής είναι ο κρουπιέρης ή ο παίχτης;

  44. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    16, 17, 18,19. Νομίζω πὼς ρολίνα τὴ λέει κάπου κι ὁ Τσιφόρος.

  45. cronopiusa said


    …Μάτια σβησμένα κάτω απ’ τα κασκέτα πείνα στο λιμάνι, δάκρυ στο πρωί κι όλα χαμένα στην παλιορουλέτα για το φτωχομάνι στη χαμοζωή…

    …Με παίζεις στη ρουλέτα και με χάνεις σε ένα παραμύθι …

  46. Γς said

    40:

    >Και στο δρόμο προς τα Μεσόγεια;
    Ποια γλυκά;

    Τα Γλυκά Νερά

  47. Xρίστος Δάλκος said

    43 (Corto) Ρολινατζής εἶναι (μᾶλλον) ὁ παίχτης. Ἀλλά ὑποθέτω ὅτι ἡ προσφυγή στήν πηγή θά λύνῃ χωρίς ἀμφιβολία τήν ἀπορία. Δράττομαι ἐν τούτοις τῆς εὐκαιρίας γιά νά ὑπενθυμίσω κάτι πού εἶχα καί παλαιότερα γράψει κατ’ ἰδίαν στόν Ν. Σαραντάκο, ὅτι ἡ προσφυγή στό πλούσιο Ἀρχεῖο τοῦ Κέντρου Ἐρεύνης Νεοελληνικῶν Διαλέκτων καί Ἰδιωμάτων θά μποροῦσε νά παράσχῃ πολύ περισσότερες πληροφορίες γιά λεξιλογικά θέματα καί νά διαλύσῃ ἐπίσης παρά πολλές πλάνες.

  48. sarant said

    37-47 Το βράδυ θα δω τη Δημοκρατία, είναι ονλάιν άλλωστε.

    Αλλά τα αρχεία που λες, Χρίστο, μπορεί να τα συμβουλευτεί κανείς ηλεκτρονικά;

  49. sarant said

    Κατά πάσα πιθανότητα, πάντως, ρουλέτα είναι κυρίως στο καζίνο, ρολίνα κυρίως στα πανηγύρια ή από πλανόδιους.

  50. Corto said

    47: Κατά το «κουμαρτζής», δηλαδή (ενώ παπατζής είναι η αντίθετη περίπτωση, αυτός που διεξάγει το παιχνίδι).
    Ευχαριστώ για την απάντηση!

  51. sarant said

    Εμένα μου φαίνεται πως ρολινατζής είναι αυτός που έχει τη ρολίνα, αλλά θα επιβεβαιώσω το βράδυ. Προς το παρόν, εικασία.

  52. Από τα όσα λέτε, συμπεραίνω ότι ρολίνα (λέξη που ποτέ δεν είχα ακούσει) δεν είναι η καθαυτό ρουλέτα, που από καταβολής της λεγόταν ρουλέτα, παρά είναι κάθε είδους παιχνίδι με τροχό της τύχης· και ρολινατζής μάλλον θα είναι ο χειριστής της (πρβ. παπατζής, λατερνατζής…) παρά ο παίχτης. Ίσως να ήταν και η boule των Γάλλων.

  53. Xρίστος Δάλκος said

    48 Δυστυχῶς τό Ἀρχεῖο τοῦ ΚΕΝΔΙ-ΙΛΝΕ δέν εἶναι σέ ἠλεκτρονική μορφή. Εἶχε γίνει παλιότερα μιά προσπάθεια ἡ ὁποία παρέμεινε ἡμιτελής. Ἐλπίζω τώρα νά συνεχιστῇ, νά διορθωθοῦν τά κακῶς κείμενα καί νά δοθῇ στό κοινό (ὑπολογίζω ὅτι σέ 5-10 χρόνια αὐτό μπορεῖ νά γίνῃ καί ἀπό ᾿κεῖ καί πέρα νά ἐμπλουτίζεται σέ καθημερινή βάση)

  54. spatholouro said

    Ευχαριστούμε τον κ. Δάλκο, πολύ ενδιαφέρουσα σελίδα μετά φωτογραφίας!

    Τελικώς «ρολινατζής» είναι ο ιδιοκτήτης/χειριστής της ρολίνας

    (Νίκο σε άλλη σελίδα του ίδιου φύλλου βλέπω μετάφραση κειμένου του Πόε (‘Οι καμπάνες» από τον Λαπαθιώτη. Το γνωρίζουμε;)

    Εδώ από την ψηφιακή βιβλιοθήκη της Βουλής «Αι υπαίθριοι ρολίνες των Αθηνών»:
    http://srv-web1.parliament.gr/display_doc.asp?item=33706&seg=
    (πάμε πάνω δεξιά: μετάβαση στη σελίδα 81)

    Πάντως, γενικότερα λειτουργούσε και ως συνώνυμο της ρουλέτας, από ό,τι βλέπω ειδικά περί το 1900, όταν συζητιόταν η δημιουργία καζίνου στην Κέρκυρα, όλο Ρολίνα και Ρολίνα το λέγανε…

  55. sarant said

    54 Ναι, ρολίνα είναι η λαϊκή ονομασία.

    Σε ευχαριστώ, η μετάφραση αυτή είναι γνωστή (αναδημοσίευση από πρδ του 1921) -μάλιστα έχει μπει και εδώ,
    http://www.sarantakos.com/liter/lapathiotis/Lapathiotis%20-%20Poe1.htm

  56. Γιάννης Ιατρού said

    27: Γς, 33: Gpoint
    Ναι, ο γερο-Ταμπόσης, ήταν και παιδικός φίλος του πατέρα μου. Τον είχα γνωρίσει όταν πηγαίναμε επίσκεψη (…στον φίλο μου, τον κο Δημήτρη, μου έλεγε ο πατέρας μου), στον Ισθμό. Και πάντα με φίλευε ένα κουτί με μπακλαβαδάκια. Αξέχαστα!
    Μετά που μας άφησε χρόνους, τα παιδιά του (όπως λέει κι ο Τζι, το έρριξαν στα ράλλυ με κάτι NSU TT) δεν κουμαντάρισαν καλά την επιχείρηση, μέχρι που έκλεισε… Νομίζω ότι σαν όνομα υπάρχει ακόμα, αλλά σε άλλα χέρια. Κρίμα

  57. Παναγιώτης Κ. said

    Στη λογοτεχνία, λένε οι ειδικοί , δεν έχει και σημασία τι λες αλλά πως το λες.Δηλαδή πως το γράφεις.
    Ο Δημήτρης Σαραντάκος γράφει με συναρπαστικό τρόπο. Είναι βλέπετε οικεία στον Έλληνα αναγνώστη τα διάφορα κοινωνικά σχήματα που υπάρχουν στην αφήγηση. Σε μένα αρέσει αυτή η γραφή.

  58. spatholouro said

    Ωραία, να και 2 σχετικά επιγράμματα του Μαβίλη («Τα έργα» β΄ εκδοση, εκδ. Στ. Πάργας, Αλεξάνδρεια 1923)

    Η ΡΟΛΙΝΑ (1902)
    Από τ’ Αλεύκι/ ως το Κασσώπι
    Μονάτο ζεύκι/ και χαροκόπι
    Απ’ το Σιδάρι/στον Αρκουδίλα
    Ένα σουδάρι/από σαπίλα

    Η ΡΟΛΙΝΑ (1904)
    Για σένα αλήθεια ελύσσιαξαν
    τσ’ ιντούστριας καβαλλιέρηδες
    Πολλοί μπασταρδοκόντηδες
    και νιόπλουτοι σπιτσιέρηδες

    Ο εκδότης σημειώνει ότι τα επιγράμματα αυτά αναφέρονται «στη μάταιη προσπάθεια της τότες δημοτικής αρχής που είχε έρθει σε συμφωνίες με μίαν ξένην εταιρεία για να ιδρυθή στην Κέρκυρα Καζίνο ρολίνας, και που μ’ ελπίδες πλουτισμού είχε σύρει με το μέρος της πολύν κόσμο»
    Οι 4 τοποθεσίες στο πρώτο επίγραμμα είναι οι ακρινές του νησιού

  59. Corto said

    58:
    Αυτό το «μπασταρδοκόντηδες» είναι καταπληκτικό!

  60. Λ said

    Η ρολίνα είναι αυτό που εμείς λέμε καζαντί;

  61. sarant said

    58 Α γεια σου!

  62. Xρίστος Δάλκος said

    54 (Spatholouro) Ἔχετε δίκιο, ὄντως, ρολινατζής εἶναι ὁ χειριστής τῆς ρολίνας. Ἄς ὄψεται ἡ ἐλλιπής καταγραφή.

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο σύζυγος Ανέστης από την πολλή καλοσύνη έγινε…Ανέστητος! Παραχώρησε τη συμβία χαλαρά.»Αυτός ο άλλος-είν΄ ευεργέτης μου μεγάλος» 🙂 .Καλύτερα, παρά ανέστιος(και πένης).
    Μου θύμισε την περίπτωση ενός Γεραπετρίτη που λένε ότι έδωσε την γυναίκα του(με την οποία είχε ένα γιο) σ΄ένα πλούσιο συντοπίτη για δυο σακιά κριθάρι!

  64. Τι απόλαυση το ξεφύλλισμα της «Δημοκρατίας» του 1924! Ευχαριστούμε, Σπαθόλουρο!
    Ας επισημάνω, από τη σελ. 77 (φύλλο 14/1/1924), την πρώτη φράση: «Κλείει με την σημερινήν εορτήν, την οποίαν η λαϊκή προσκόλλησις προς τας παραδόσεις θέλει ως πρώτην ημέραν του νέου έτους, και από θρησκευτικής απόψεως, ένας ενιαυτός…»· επίσης, εντός πλαισίου, στη μέση της σελίδας, «Η Δημκρατία εύχεται εις τους αναγνώστας της ευτυχισμένο τον νέο χρόνο.» Τι συνέβαινε; Απλούστατα, η Επαναστατική Κυβέρνηση είχε επιβάλει λίγους μήνες πρωτύτερα το γρηγοριανό ημερολόγιο, η Εκκλησία όμως δεν είχε ακόμα ακολουθήσει (το υιοθέτησε, ως προς τις ακίνητες μόνον εορτές, στις 11/24 Μαρτίου 1924), κι έτσι στις 14/1/1924 ήτα η γιορτή … του Αγ. Βασιλείου!

  65. «…Ήταν Ιούλιος του 1922 Το ταξίδι αυτό παρά λίγο να αποβεί μοιραίο για τα τρία κορίτσια, γιατί οι φιλοξενούντες ήθελαν να τις κρατήσουν για να δουν τον Κεμάλ, «που θα ΄μπαινε στη Σμύρνη με το γάντι». Τέτοιες αυταπάτες είχαν πολλοί Έλληνες της Σμύρνης στις παραμονές της καταστροφής….»

    Η εξήγηση του μεγεθους της καταστροφης στην Σμυρνη!!!!

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πέθανε ο Γεράσιμος Αρσένης ακούω.

  67. Corto said

    64: Και στην σελίδα 81 (αυτή με τους ρολινατζήδες) έχει χρονογράφημα με μπεκρή που προβληματίζεται αν μέθυσε και βλέπει διπλή την πρωτοχρονιά.

  68. 66

    Ναι, τελικά έκατσε καλά μια για πάντα ο Γεράσιμος. 😦

  69. Δεν ξέρω πώς θα τελειώσει, αλλά μέχρι τώρα είναι ό,τι πρέπει για ταινία:
    Χώροι, πρόσωπα, εποχή, πλοκή – κατευθείαν στην οθόνη.

  70. 69

    Ναι, με Τασώ Καβαδία στο ρόλο της γερασμένης Μαρίνας! ❤

  71. sarant said

    64-67: Κι εμένα μού αρέσει να ξεφυλλίζω παλιές εφημερίδες. Η Δημοκρατία (προσκείμενη στον Παπαναστασίου) ήταν πολύ καλή εφημερίδα.

    69-70: 😉

  72. Εξαιρετικη αυτη η συνεχεια.

    Μπορει να φανει εγωιστικο, αλλα φαινεται οτι πολλοι μηχανικοι ΕΜΠ, που εισηχθησαν εως το 1980 ηταν και λογοτεχνες ή καλλιτεχνες. Η προχειρη εξηγηση ηταν οτι ενω μερικοι δεν ηταν παρα πολυ καλοι στα μαθηματικα, αλλα απλως καλοι, ηταν πολυ καλοι στην Εκθεση (νεα και αρχαια ελληνικα) ωστε να πιασουν τις απαραιτητες μοναδες για μια καλη σχολη του ΕΜΠ.

  73. 72

    +1 😉

  74. Ριβαλντίνιο said

    Αν ο Ανέστης κι η Μαρίνα είχαν κάνει κάποιο παιδάκι θα ήταν πιο δύσκολο να χωρίσουν.

    Ο Ανέστης από εκεί που ήταν πολύ ερωτευμένος μαζί της , μόλις του άδειαζε την γωνιά θα τραγουδούσε αυτά

    παρατραγουδο παντρευω τη γυναικα μου

    ΣΤΑΜΕΛΑΚΟΣ – ΠΑΝΤΡΕΥΩ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ

  75. 73 +3 🙂

    Αντώνης Κόκκινος ΠΜ, σκηνοθέτης και παραγωγός της κινημ. ταινιας «τελος εποχης»

    Σταύρος Ψυλλάκης ΜΗ, Σκηνοθέτης. Υπότροφος του Γαλλικού κράτους στο Παρίσι. Σκηνοθεσία ανθρωπολογικού ντοκιμαντέρ στα Ateliers Varan.
    «Μεταξά», ακούγοντας το χρόνο σκηνοθεσία 2013
    Άλλος δρόμος δεν υπήρχε παραγωγή, σενάριο, σκηνοθεσία 2010

    Πάνος Καρνέζης Σπούδασε μηχανολογος μηχανικός στην Ελλάδα και συνέχισε τις σπουδές του στην Αγγλία, σε μεταπτυχιακό επίπεδο, μετά το 1992, όπου εργάστηκε για ένα διάστημα στη βιομηχανία.

    Μικρές ατιμίες, Ελληνικά Γράμματα, 2003
    και αλλα 4 βιβλια

  76. Γς said

    66:

    «Γιώργο χάσαμε»

    Και κάποια φορά τον υποδύθηκα

    http://caktos.blogspot.gr/2010/12/2005.html

  77. Γς said

    83:

    >έδωσε την γυναίκα του(με την οποία είχε ένα γιο) σ΄ένα πλούσιο συντοπίτη για δυο σακιά κριθάρι!

    ΄Είχα γνωρισει ένα Ελληνα Αργεντινό και την Μαροκινή σύζυγό του για την οποία έλεγε αστειευόμενος ότι την δίνει για μια καμήλα.

    Αργότερα έμαθα ότι η αυτού του είδους συνλλλαγή είναι διαδεδομένη παραδοσιακή πλακίτσα σ όλο το Μαγκρέμπ.

  78. Γιάννης Ιατρού said

    73: Του πιάσαμι του υπουνουούμινου!

  79. Γς said

    74:

    >Αν ο Ανέστης κι η Μαρίνα είχαν κάνει κάποιο παιδάκι θα ήταν πιο δύσκολο να χωρίσουν.

    το παιδάκι

  80. Ανδρέας said

    65 »Η εξήγηση του μεγεθους της καταστροφης στην Σμυρνη»

    Σύμφωνα με μαρτυρίες ο Ύπατος Αρμοστής καθησύχαζε τον κόσμο λέγοντας ότι τίποτα δεν θα συμβεί.

    http://tinyurl.com/hthlufs

  81. gpoint said

    # 56

    Δεν ξέρω αν τα παρακολουθούσες τότε, Γιάννη, αλλά μου έχει μείνει αξέχαστο πως μια φορά που ήταν κοντά σε διάκριση σε αγώνα -γύρο Πελοποννήσου μάλλον- εγκατέλειψε λίγο πριν τον τερματισμό γιατί έμεινε το αυτοκίνητο από…βενζίνη !!!!

  82. 80. Αν ημουν κατοικος Σμυρνης ή θα επαιρνα τα οπλα (S&W,…) ή το πιθανοτερο να την κοπανουσα απ’ αυτην την οπερετικη κατοχη. Διοτι ο Κεμαλ και οι νεοτουρκοι γνωριζαν και αυτοι τις 4 πραξεις (οπως οι ελληνες, οι αρμενιοι, οι λεβαντινοι,…) και ηθελαν ζωτικο χωρο, δηλ. η νεα τουρκικη αστικη ταξη να εκμεταλλευθει αυτη τους αυτοχθονες.

  83. ΚΑΒ said

    Γιατί άραγε δεν έκαναν παιδί;

  84. «Αν ημουν κατοικος Σμυρνης… »

    Αν και Αθηναιος εκ γεννησεως και παλιοελλην εξ αμφοτερων των γονεων, τελικως κατεληξα εις την Νεαν Σμυρνην απο το μακρινο (και βρωμικο) 1989, οταν τα μεταχειρισμενα διοροφα ηταν παμφθηνα σε συγκριση με τα νεοδμητα σε πολυκατοικιες, οποτε η συζυγος πηρε ενα οροφο κοψοχρονιας.

  85. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Με τις καλογραμμένες παράλληλα αναφορές γύρω γύρω από το κύριο πρόσωπο, τη μέγαιρα Μαρίνα, φαίνεται η εικόνα μιας Ελλάδας όπου ο κόσμος πορεύεται περίπου «κανονικά» αν σκεφτούμε ότι είμαστε μέσα στην καταστροφή του ΄22 και αμέσως μετά και ότι η Μυτιλήνη είναι όπως και να ΄χει, στην πιο κοντινή ζώνη με τα γεγονότα της σφαγής κλπ. Θέλω να πω ότι η ζωή βρίσκει δρόμο και περνά.Δουλειές που στήνονται ή που χαλούν,έρωτες,γάμοι, ταξίδια,αλισβερίσι σαν πάντα, σε μια τόσο ταραγμένη περίοδο. Παρά τις παροδικές συμφορές,το «τέλος του κόσμου» δεν έρχεται έτσι εύκολα ,με όλα τα προβλήματα κάθε φορά.

    72.>>Η προχειρη εξηγηση ηταν οτι …
    ήταν καλοί σε όλα 🙂 🙂

  86. Ανδρέας said

    Η πλάκα είναι ότι ο Κεμάλ δεν ήταν Τούρκος. Αλβανός ή Σλαύος ήταν ο άνθρωπος από καταγωγής και σήμερα θα λεγόταν μακεντόνσκι. Οι Τούρκοι όπως τους λέγανε έρχονταν από τα βάθη της Ανατολίας.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Ali_R%C4%B1za_Efendi

  87. Ανδρέας said

    στο 82 απευθύνεται το 86

  88. 85 ήταν καλοί σε όλα:):)

    Οχι σε ολα, με το μετρο ενος ΕΜΠιτη λ.χ. της Βαρβακειου.

    Ομως -ευτυχως- ισχυει για καθε ΕΜΠιτη : IQ+EQ=const.:):)

    Δηλ. οι 20 πρωτοι συνηθως ειχαν συναισθηματικοι ευφυΐα 12χρονου εως εφήβου :):).

  89. Γς said

    56:

    >το έρριξαν στα ράλλυ με κάτι NSU TT

    Αχ, αυτά τα NSU.

    Μεταπολίτευση και είχε τελειώσει η εκδήλωση και οι υπουργικές και άλλες λιμουζίνες μάζευαν τους επισήμους και λοιπούς μεγαλόσχημους,

    Είχα βγει νωρίτερα κι επειδή σ αυτό ακριβώς το σημείο είχαμε πει ότι θα έφερνα το αυτοκίνητο για να πάρω τη δικιά μου και τη φίλη της [που μας είχε δώσει τις προσκλήσεις] να ο Γς με το παρδαλό του NSU του ανάμεσα στις μαύρες Μερσεντές.

    Οπότε μια τρε σικ με την τουαλέτα της και τα μπιζού της –θεά- μου κάνει απαξιωτικό νόημα να φύγω απ τη μέση.

    -Που να πάω μαντάμ; Ψάχνω δυο κυρίες.
    -Να πας σ αυτές που ξέρεις!

    Και τα πηρα στην κράνα.

    -Δηλαδή πουτάνες. Σαν και σένα!

    Eιλικρινά περίμενα ότι θα ερχόντουσαν να με κάνουν αρεστάτο ή τουλάχιστον να είχα ντράβαρα με μηνύεις και τέτοια.

  90. Κουνελόγατος said

    83. Μα πως να κάνουν; όλο καυγάδιζαν (δηλαδή η θεία)…

  91. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    88.>>Δηλ. οι 20 πρωτοι συνηθως ειχαν συναισθηματικοι ευφυΐα 12χρονου εως εφήβου
    Μα υφίστανται στο γένος των αντρών παραπάνω κλίμακες σε αυτό το ζήτημα; (είπε μια φορά μια νομικάρια κι έγινε του πολυτεχνείου μετά 🙂 🙂 )

  92. «Οι Τούρκοι όπως τους λέγανε έρχονταν από τα βάθη της Ανατολίας.»

    Το 1978 ειχα επισκευθει σχετικα περιπετειωδως (χωρις βιζα, ραμαζανι, αναγκαστικη σταση στην Κομοτινη για βιζα απο το Τ.Προξενειο μεσω βοηθειας απο τον ελληνα μορφωτικο ακολουθο*,Κομοτινη -Πολη με τουρκικο λεωφορειο, …) την Κωνσταντινουπολη επι δικτατοριας Εβρεν. στην Πολη με τις μεγαλες αντιθεσεις,λ.χ. στο Τακσιμ εβλεπες γυναικες μοντερνες θεες καθε ειδους και προελευσης, απογονες των γυναικων των χαρεμιων, προφανως και παμφτωχους εσωτερικους μεταναστες με λαθραια τσιγαρα.

    *συνοδευα ως bodyguard μια ξανθια Γαλλιδα, γκομενα φιλου φιλου μου που δουλευε ως μανεκέν και καθε τριμηνο επρεπε να βγαινει εκτος Ελλαδας για ανανεωση παραμονης δεν ημουν πρακτορας 🙂

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Περισσότερο κι από τη φαρμακοπιπεργιά θεια Μαρίνα θέλω να δω κειοσάς ο Ανέστης ίντα απόγινε; Αν του ΄φεξε άσπρη μέρα. Δεν πιστεύω να μη λέει παρακάτω έστω και με δυο λέξεις πώς πορεύτηκε αφού ξεφορτώθηκε τη φιλοχρήματη στρίγγλα.

  94. ΓιώργοςΜ said

    91 Όχι απολύτως, κάπως όμως σχετικό το ανέκδοτο
    «Οι γυναίκες παντρεύονται έναν άντρα με σκοπό να τον αλλάξουν, κι απογοητεύονται γιατί παραμένει ο ίδιος.
    Οι άντρες παντρεύονται μια γυναίκα περιμένοντας να μείνει πάντα όπως είναι, και απογοητεύονται επειδή αυτό δε συμβαίνει».
    Άρης, Αφροδίτη κλπ….

  95. ΓιώργοςΜ said

    Όσο για το θέμα του σημερινού αποσπάσματος, πιστεύω πως δεν έχουμε φτάσει στη μέση ακόμη-η θεία Μαρίνα όσο πάει απομακρύνεται από τον Παράδεισο…

  96. Κουνελόγατος said

    Να δεις που κάτι καλό θα έκανε στην κατοχή, γρηγορότερα δεν το κόβω… 🙂

  97. Γς said

    92:

    >συνοδευα ως bodyguard μια ξανθια Γαλλιδα, γκομενα φιλου φιλου μου που δουλευε ως μανεκέν και καθε τριμηνο επρεπε να βγαινει εκτος Ελλαδας για ανανεωση παραμονης δεν ημουν πρακτορας

    Λίγο προς το προστάτης …

  98. MA said

    Καλησπέρα, πολύ ωραία ιστορία και με σασπενς

    Όσο για το
    Sarant said:Ήταν Ιούλιος του 1922 Το ταξίδι αυτό παρά λίγο να αποβεί μοιραίο για τα τρία κορίτσια, γιατί οι φιλοξενούντες ήθελαν να τις κρατήσουν για να δουν τον Κεμάλ, «που θα ΄μπαινε στη Σμύρνη με το γάντι». Τέτοιες αυταπάτες είχαν πολλοί Έλληνες της Σμύρνης στις παραμονές της καταστροφής».

    Ο παπούς μου ήταν στρατιωτικός και πολέμησε στη Μικρά Ασία, όπου και γνώρισε τη γιαγιά μου, το χέρι της οποίας δεν θέλησε ο πατέρας της να του δώσει. Όταν υποχωρούσε ο στρατός, ο παπούς θεώρησε σωστό να ειδοποιήσει την οικογένεια της αγαπημένης του και τους συμβούλευσε να φύγουν. Ο πατέρας της καλής του τον ευχαρίστησε και, αφού έφυγε ο τότε λοχαγός, σχολίασε: σιγά ο στρατηγός…

    Περιττό να σας πω ότι έφυγαν άρον άρον
    (τους βρήκε όμως στην Κρήτη)

  99. 86.
    Στο τουρκικο λεωφορειο, Κομοτινη -Πολη παρατηρησα οτι ολες οι γυναικες φορουσαν μαντηλα, ψεκαζαν τον αερα με κολωνια,…, το ραδιοκασετοφωνο επαιζε αμανεδες,…
    Αλλα στην Πολη πολυ λιγοτερες φορουσαν μαντηλα και μαλλον οι μεγαλυτερης ηλικιας.

    Ομως η αστικοποιηση στην Ανατολια αρχιζει απο το 1970. Ηδη πριν απο το 2000 η οικοτεχνια εγινε βιοτεχνια και οι επαρχιωτες νεοι βιοτεχνες και εμποροι (οι λεγομενοι «τιγρεις» της Ανατολιας) μαζι με το μεγαλο κεφαλαιο στηριζουν τον Ερντο(γ)αν. Οι Τουρκολογοι θα ξερουν παραπανω για να προσθεσουν…

    Και για να θυμηθουμε τον εξαιρετο Γκιουνέι…

    «Το θρυλικό «Κοπάδι» (1977) του Γιλμάζ Γκιουνέι
    […]
    Το κοπάδι είναι το φθίνον και ανεστραμ­μένο έπος της πτώσης και της διάλυσης μιας υπεπατριαρχικής οικογένειας Κούρδων νο­μάδων, που έρχονται στην Άγκυρα να που­λήσουν το κοπάδι τους. Η ταινία παρακο­λουθεί τούτη τη φοβερή κάθοδο προς τον «πολιτισμό» μιας κοινωνίας που στηρίζεται ακόμα σε ό,τι απόμεινε από μια πανάρχαια φεουδαρχία, και που είναι υποχρεωμένη να αστικοποιηθεί με ρυθμό καλπαστικό.

    Όλο το δράμα της σημερινής Τουρκίας έ­χει τη ρίζα του σε τούτη την ιστορική επιτά­χυνση, που δημιουργεί μια ουσιαστικά επα­ναστατική κατάσταση. Ο Γκιουνέι, λοιπόν, περιγράφει με έναν τρόπο εκπληκτικό τούτο το προτσές της αστικοποίησης και ριζοσπαστικοποίησης της πατρίδας του, χρησιμο­ποιώντας το μέρος (την ιστορία μιας οικογέ­νειας) αντί του όλου (την Ιστορία της Τουρ­κίας). Τούτο το ταξίδι σε χώρο είναι στην πραγματικότητα ένα ταξίδι σε χρόνο ιστορι­κό, μια αναδρομή στην τουρκική ιστορία και μια σύνοψη της, που οδηγεί έμμεσα στο καίριο ερώτημα: είναι δυνατόν να υπερπη­δηθεί, στην Τουρκία, το αστικό στάδιο στην εξέλιξη της; Η σχολαστική και πανέξυπνη περιγραφή του χάους και του αδιεξόδου δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για μια καταφατική απάντηση, που λανθάνει συμπαραδηλωτικά μέσα στο καταδηλωτικό επίπεδο της ρεαλι­στικής μυθοπλασίας. Το τρένο δε μεταφέρει μόνο το κοπάδι από τα υψίπεδα της κεντρικής Μικρός Ασίας στην Άγκυρα, αλλά ολόκλη­ρο το τουρκικό έθνος που έχει μπει πια στις ράγες της Ιστορίας και έχει φορτωθεί στα βα­γόνια της εξέλιξης. Όλες οι ληστείες, οι α­πάτες και οι εκβιασμοί που τελούνται καθ’ οδόν από ληστές παράνομους και νόμιμους, που έχουν κατακλύσει την Τουρκία, δεν είναι δυνατόν να ανακό­ψουν την πορεία του τρένου προς ένα αν­θρωπινότερο μέλλον».(Κριτική του Βασίλη Ραφαηλίδη).»

    https://artdiadrasi.wordpress.com/2008/03/29/kopadi/

  100. Corto said

    Κάτι ακόμα σχετικό με την ρολίνα και την ρουλέτα:

    Κακώς δεν δώσαμε βάση στο τραγούδι του Χρ. Μαρίνου με την Ρόζα που έβαλε ο Ανδρέας στο σχ. 41. Προσπάθησα αρκετή ώρα να το απομαγνητοφωνήσω και διαπίστωσα ότι κατά πάσα πιθανότητα αναφέρει το Λουτράκι, άρα είναι ακριβώς η περίπτωση του διηγήματος.
    Κατάφερα να διακρίνω τα ακόλουθα, αλλά με πολύ μεγάλη επιφύλαξη:

    Γλυκιά ρολίνα…………………………..παίζω με μεράκι
    …………………………..………..μέσα εις το Λουτράκι
    – Μ’ έκαψες Ρολίνα μου, αμάν βρε Καρολίνα μου

    Όπου και αν πάω και βρίσκομαι θυμάμαι την ρολίνα
    Γιατί εκεί τα φτιάξαμε (;) εγώ κι η Καρολίνα.
    – Μ’ έκαψες ρολίνα μου, αμάν βρε Καρολίνα μου

    Στην Κέρκυρα που παίζαμε γλυκιά μου Καρολίνα
    …………………………………………………..ρολίνα.
    – Μ’ έκαψες ρολίνα μου, αμάν βρε Καρολίνα μου

    ………………………………………….να χάσω
    Γιαυτό βρε Καρολίνα μου εμείναμε στον άσο.
    – Μ’ έκαψες ρολίνα μου, αμάν βρε Καρολίνα μου

    ………………..……….να πά’να ορκιστούμε
    Ότι σε κείνη άλλη μια βρε θα ξαναβρεθούμε
    – Μ’ έκαψες ρολίνα μου, αμάν βρε Καρολίνα μου

    Όποιος ακούει κάτι παραπάνω ή κάτι διαφορετικό, ας το συμπληρώσει ή ας το διορθώσει, γιατί δεν υπάρχει πουθενά γραμμένο και έχει μεγάλο λαογραφικό ενδιαφέρον!

  101. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, έχουμε περάσει τη μέση της νουβέλας.

  102. 97 Δεν φθανει που ενω ημαστε σε ενα πελωριο ταξι μαζι με 2 ανατολιτισσες φοιτητριες* χαρμα οφθαλμων , δεν ημπορουσα να την αφησω ανευ επιτηρησεως, με λες και προστατη 🙂

    * προφανως απογονες των πανεμορφων γυναικων των χαρεμιων

  103. ΓιώργοςΜ said

    100 Όπως το ακούω εγώ (ανάμεσα σε δύο καθέτους οι προσθήκες, σε δύο διπλές καθέτους οι διαγραφές-δεν ξέρω να μορφοποιώ το κείμενο γμτ):
    Γλυκιά ρολίνα…………………………..παίζω με μεράκι
    /Και βρέθηκα ο δυστυχής/ μέσα εις το Λουτράκι
    – Μ’ έκαψες Ρολίνα μου, αμάν βρε Καρολίνα μου

    Όπου και αν πάω και βρίσκομαι θυμάμαι την ρολίνα
    Γιατί εκεί τα φτιάξαμε (;) εγώ κι η Καρολίνα.
    – Μ’ έκαψες ρολίνα μου, αμάν βρε Καρολίνα μου

    Στην Κέρκυρα που παίζαμε γλυκιά μου Καρολίνα
    /Δεν πρέπει πια να παίζουμε την άτιμη/ ρολίνα.
    – Μ’ έκαψες ρολίνα μου, αμάν βρε Καρολίνα μου

    Δεν ήλπιζα ότι μπορεί τον … να χάσω
    //Γιαυτό βρε// /και τώρα πια/ //Κα//ρολίνα μου εμείναμε στον άσο.
    – Μ’ έκαψες ρολίνα μου, αμάν βρε Καρολίνα μου

    Με λυπημένη την καρδιά θα να πά’να ορκιστούμε
    Ότι //σε κείνη// /παιχνίδι/ άλλη μια //βρε// /δε/ θα ξαναβρεθούμε
    – Μ’ έκαψες ρολίνα μου, αμάν βρε Καρολίνα μου

  104. Ανδρέας said

    99 Ωραίο κείμενο.

  105. 104. Βασίλης Ραφαηλίδης, ο μεγας +

  106. Corto said

    103:
    Μπράβο! Πολύ καλό αφτί!
    Τώρα που το ξανακούω διαβάζοντας τους στίχους, μάλλον δεν λέει για Κέρκυρα στην τρίτη στροφή, αλλά κάτι σαν αυτό:

    «Στην θέση, αχ, που φτάσαμε γλυκιά μου Καρολίνα,
    Δεν πρέπει πια να παίζουμε την άτιμη ρολίνα»

  107. gbaloglou said

    77 il chante avec un accent purement marocain, ça prouve qu’il est d’origine marocaine

  108. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Υποθέτω ότι η Μαρίνα θα έκανε κάποιο απροσδόκητο καλό στον ίδιο το συγγραφέα. Μπορεί να βρέθηκε σε δύσκολη κατάσταση και τον βοήθησε ανέλπιδα κι αυτό να θεωρεί εκείνος ότι θα ήταν το διαβατήριο της για το παράδεισο.

    99. Μπράβο !Πόσες φορές έχω αναρωτηθεί αν μαζέψει κανείς τις κριτικές του να τις έχουμε εύκολα τώρα στην ψηφιακή μας εποχή.

  109. Γς said

    107:

    Maghrebi αραβικά, ή Maghribi Darija, είναι η κύρια ομιλούμενη γλώσσα στην περιοχή του Μαγκρέμπ, συμπεριλαμβανομένων του Μαρόκου, της Αλγερίας, της Τυνησίας και της Λιβύης.

    As-salaam Alaykum —– (literally) Peace be with you – interchangeable for “hello”
    Walaykum As-salaam —- response
    Sbah l’kheir —– Good morning
    Labas? —- How are you?
    Labas…mama, baba, drari, rajl, mrt —- how is your mom, dad, kids, husband, wife
    Culshi mzien? —– Everyone is good?
    Alhamdulilah —— Thank God
    Culshi mzien. —– Everyone is good. (statement)
    Inta? —– and you? (to a man)
    Intiya? —- and you? (to a woman)

  110. Παναγιώτης Κ. said

    @66. Μου έρχονται στο νου διάφορα πράγματα από τη θητεία του Αρσένη στο υπουργείο παιδείας και η τελική αποτίμηση μάλλον θετική είναι.

  111. Παναγιώτης Κ. said

    @88. Ωραία αυτή η ταυτότητα (…για κάθε ΕΜΠίτη…) IQ+EQ=const !

    Αλήθεια, τώρα που η οικοδομή είναι στα τάρταρα τι γίνεται με όλο αυτό τον κόσμο;

  112. Γιάννης Ιατρού said

    Νίκο, τι λές; Είναι μια ευκαιρία … 🙂

  113. sarant said

    112 Λες;

  114. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    83 – «Γιατί άραγε δεν έκαναν παιδί;» Γιατί δεν έκαναν σέξ, και τις όποιες λίγες στην αρχή ίσως, η Μαρίνα ήταν νεκρή μέσα της, γι΄αυτό και ήταν τόσο εχθρική και σαδιστική απέναντι σε κάθε τι ζωντανό. Ο σαδισμός κι ο μαζοχισμός έχουν την ίδια αφετηρία, την έλειψη οργασμού. Ευτυχώς πάντως που δεν έκαναν παιδί, με τέτοια μάνα, αν δεν τρελαινόταν θα ήταν δυστυχισμένο στην ζωή του.

  115. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    111τέλος – Τι θές να γίνεται, ανεργία, μετανάστευση για όσους μπορούν, αλλαγή επαγγέλματος για άλλους, ψιλοδουλίτσα για κάποιους «τυχερούς» απελπισία για πολλούς, και για κάποιους αυτοτκτονία, (στην τελευταία, θα μπορούσαμε να βάλουμε κι όσους πεθαίνουν από στενοχώρια και κατάθλιψη) μη κοιτάς που δεν βγαίνουν στην δημοσιότητα, κανείς δεν θέλει να πεί πως αυτοκτόνησε ο άνθρωπός του, είναι κοινωνικό ταμπού. Αυτή είναι η καθημερινή πραγματικότητα για εκατομμύρια Έλληνες, και το τραγικό, είναι πως δεν ασχολείται κανείς μαζί τους, στην κλίμακα της εμπορικής δυστυχίας των ΜΜΑ, οι πρόσφυγες πουλάνε περισσότερο.

  116. sarant said

    Τα δύο αυτά σχόλια του Λάμπρου (και άλλο ένα σε άλλο νήμα) τα είχε πιάσει η παγίδα.

  117. Γιάννης Ιατρού said

    113: Έλα τώρα, μπορεί να γίνεις και Σερ Σαρ 🙂
    Πάντως βιάσου γιατί έμαθα ότι ετοιμάζουν τα χαρτιά τους όχι μόνο από υπερατλαντικές τοποθεσίες αλλά και ο Μουρούτης απ΄εδώ. Μην πάθουμε καμιά ζημιά …

  118. Γιάννης Ιατρού said

    Σηκωθείτε από καρέκλες, ντιβάνια, καναπέδες, πολυθρόνες, τρακτέρ, πορτ-μπεμπέ, ανάκλινδρα, σε 3 ώρες κλείνουν τα εκλογικά τμήματα στη Νέα Υόρκη…..

    Η πληροφορία ότι ελληνόφων εκεί τρέχει από εκλογικό τμήμα σε τμήμα και διπλοψηφίζει με δίαφορα ονόματα (τού ‘χει μείνει κουσούρι από τα μπλογκ), ελέγχεται ως ανακριβής. Η αλήθεια είναι ότι γραία τις δεν τον αφήνει να απομακρυνθεί ούτε μισό λεπτό από κοντά της!!!

  119. 118
    Ποιά Νέα …Υόρκη; Στη …Νέα Σμύρνη κρύβεται ο …εληνόψυχος …»γέροντας»: εκεί «μετανάστευσε» προ 25ετίας (από τους …Αμπελόκηπους).
    Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον, φίλε Γιάννη!

  120. Γς said

    112:

    >Η βασίλισσα Ελισάβετ ψάχνει υπεύθυνο για τα social media του Μπάκιγχαμ –

    Κι ήταν ένας φίλος στην HELLAS [ο Κίτσος] που μας κοκορευόταν τότε [το 1998] για την προσωπική αλληλογραφία που είχε μετά του εν Λονδίνω Ανακτος.

    Τι ήταν όμως να του πω οτι γνώριζα καλώς [τάχα μου] την κυρία Πόπη [συνταξιούχο δήθεν φιλόλογο] που κρατούσε το Γραφείο Τύπου του και απαντούσε στην αλληλογραφία του υποδύομενη μάλιστα τον ίδιον.

    Ξενέρωσε εντελώς,,,

  121. Γς said

    112, 120:

    Μέχρι που την πάτησα κι ο ίδιος με το Buckingham Palace

    http://caktos.blogspot.gr/2013/04/buckingham-palace.html

  122. Γς said

    117:

    Και καλά όμως είναι και εκείνο το πρότζεκτ του Βατάλου.
    [και το άλλο του υπουργού Παιδείας]

  123. 71β,
    Το λέω χωρίς πλάκα για μεταφορά στην οθόνη: Παρακολουθείται με κομμένη την ανάσα, άσε που ο τίτλος σε έχει ήδη αιχμαλωτίσει. Ο Μπουλμέτης ή ο Βούλγαρης (λέω στην τύχη) θα το ΄καναν αριστούργημα.

  124. 92, …επρεπε να βγαινει εκτος Ελλαδας για ανανεωση παραμονης
    δεν ημουν πρακτορας 🙂 …

    Ίσως ταξιδιωτικός πράκτορας,
    άντε ατζέντης (πλήν ου secret agent). 🙂

  125. 113, The app of Buckingham Palace will be affectionately called Facebuck!

  126. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    διακόπτω την σιωπήν μου διά να σάς ενημερώσω ότι όλα επήγαν κατ’ ευχήν: Υπερέβημεν και τας πλέον αισιοδόξους προβλέψεις, καταγαγόντες αληθή θρίαμβον εις την Jew York: Έχουσι ανακοινωθή το 30% των αποτελεσμάτων και ο Ντόναλδ προηγείται με 65% (αι δημοσκοπήσεις του έδιδον 54%), λαμβάνων ΚΑΙ τους 95 εκλέκτορας της Νέας Υόρκης.

    Είμεθα βέβαιοι Πλανητάρχαι τον Νοέμβριον. Θα στραπατσάρωμε την κερατωμένην Χίλλαρυ που επήρε την Νέαν Υόρκην από τον γερο-Μπέρνι με 61%. Αι εξελίξεις θα είναι καταιγιστικαί και δια το παρόν Ιστολόγιον. Μείνατε συντονισμένοι

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος

  127. gpoint said

    # 126

    Βάταλε να σε ενημερώσω καγώ πως εις τον πρώτον εν Σύρω διεξαχθέντα αγώνα δια τον τίτλον του πρωταθλητού πετοσφαίρας Ελλάδος, ο ΠΑΟΚ επεβλήθη του Φοίνικος Σύρου με σκορ 0-3 !!

  128. 126
    Βάταλος said: «Είμεθα βέβαιοι Πλανητάρχαι…»
    ______________________________________

    Ποιοί «είστε», δηλαδή;
    Βγάζει και η Νέα …Σμύρνη …πλανητάρχιδες; Νόμιζα ότι αυτό το κανονίζει η Jew Υόρκη, όχι;

  129. Γς said

    126:

    >Αι εξελίξεις θα είναι καταιγιστικαί και δια το παρόν Ιστολόγιον.

  130. spiral architect said

    Τη γαμήσαμαν δηλαδής; 😮 😛

  131. Alexis said

    #0: Βύσματα και στους ψάλτες ρε γμτ! 🙂

    #92: Η δικτατορία Εβρέν έγινετο 1980. Όχι δηλαδή πως το 1978 ήταν πολύ διαφορετική η κατάσταση.

    #112, 113: Περίμενε, υπάρχει και η πρόταση Βάταλου, μην την κάψουμε! 😀

  132. Κουνελόγατος said

    Μήπως το πραγματικό όνομα του Βάταλου είναι Μπατάλωφ;

  133. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    112. 60 χιλιάρικα το χρόνο …η ματζίρισσα! πφφ… Μόνο αν δίνει στέγη και φαί στο Μπάκινχαμ αξίζει. Αλλιώς, με τους φόρους και τα κόστα του Λάντον…δεν μένει μία. Καλύτερα στην αραπιά, να γράφουμε μούχτι για το Νίκο!

  134. Alexis said

    Ντάξει, λέμε και για τον Τραμπαρίφα, αλλά αυτό το άτομο σας γεμίζει το μάτι για νέα πλανητάρχισσα;;;

  135. Alexis said

    #118: ελληνόφρων εκεί τρέχει από εκλογικό τμήμα σε τμήμα και διπλοψηφίζει με δίαφορα ονόματα (τού ‘χει μείνει κουσούρι από τα μπλογκ)
    Χα, χα, χα… 😀 😀 😀

  136. sarant said

    133 E ναι, διότι είναι και δουλειά χωρίς ωράριο, πρέπει διαρκώς να είσαι απίκο.

  137. Παναγιώτης Κ. said

    @123. Συμφωνώ απολύτως και δεν αστειεύομαι.
    Ήδη φαντάστηκα μια ταινία όπου πέρα από αυτό καθεαυτό το στόρι να είναι πλημμυρισμένη με τοπία του νησιού.

  138. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    131 β Σωστα το 1980

    Αλλα κηρυχθηκε στρατιωτικος νομος σε πολλες πολεις της Τουρκιας τον Δεκεμβρη του 1978 λογω των γεγονοτων στην πολη Kahramanmaraş οπως παρακατω.

    «The Maraş massacre (Turkish: Maraş katliamı) was the massacre of about one hundred left-wing Alevi activists[3] in the city of Kahramanmaraş in December 1978 by the neo-fascist Grey Wolves.[4] Though the tensions were initially ignited by the bombing by right-wing militants of a cinema frequently visited by ultra-nationalists, the incident is best remembered for the subsequent campaign of violence directed against left-wingers, largely Alevis, although some left-wing Sunnis and Kurds were also targeted.[4]

    […]
    On 23 December 1978, the incidents turned into a mass phenomenon.[5] Groups stormed the quarters, where Alevis were living, destroying houses and shops. Many offices including that of Confederation of Progressive Trade Unions of Turkey (DİSK), Teachers’ Association of Turkey (TÖB-Der), Association of Police Officers (Pol-Der) and Republican People’s Party (Turkey) (CHP) were destroyed.[6] During the incidents, over 100 people were killed, more than 200 houses and approximately 100 shops were destroyed.[5][7] The figures on casualties vary slightly. The same figure is given in the Independent Communication Network Bianet[8] and the platform Turkish Information[citation needed], while the daily Zaman puts the death toll at 105.[9] On 26 December 1978, martial law was announced in İstanbul, Ankara, Adana, Kahramanmaraş, Gaziantep, Elazığ, Bingöl, Erzurum, Erzincan, Kars, Malatya, Sivas and Urfa.[citation needed]

  139. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    111. Διαφορα

    Οι συνταξιουχοι διπλασιαστηκαν την τελευταια 6-ετια και ειναι 20000+1000 αναπηρικης συναξης, πλεον 7000 συνταξεις λογω θανατου. Ομως ο ρυθμος συνξιοδοτησεων επεσε απο 1900 (6ος 2013/2014 στους 1550 (6ος 2014/6ος 2015) λογω συνταξιοδοτησεως ΔΥ, Ιταλων (σπουδες 8-11 ετη) και βαθμιαιας αυξησεως των οριων ηλικιας.

    Συμφωνα με προσφατη αναλογιστικη μελετη οι ενεργοι ειναι 104500, εκ των οποιων 36000 μισθωτοι.
    Οι ελευθεροι επαγγελατιες (με γραφειο, μπλοκακια,ασφαλισμεοι ΤΣΜΕΔΕ και ετεροαπασχολουμενοι,ανεργοι,…)τ ο 2014 κια 2015 αντιμετωπιζουμε ραγδαια πτωση του τζιρου εχοντας ελαχιστα καθρα κερδη.

    Της γενιας μου μερικοι ειναι συνταξιουχοι. (35-ετια και 60 με εξαγορα 2 εως 3 ετων)
    Οι καλοι στα νεα Ελληνικα γραφουν βιβλια.
    Οι επαρχιωτες επιστρεφουν σιγα σιγα στην γενεθλια γη, εχοντας δει τα φωτα της πολης (απο κλαρινα Ομονοιας, μεγαλες πιστες παραλιακης,απο την πτση του υπαρκτου Ρωσιδες κια Ουκρανιδες,… και μαθαινοντας της Αττικη διαλεκτο :-).

    Φαινεται οτι θα ζησω -ξανα – στην Αθηνα της εφηβειας μου των 2 εκατομ. κατοικων.

    Συνοψιζοντας

    ΑΜ ΤΕΕ 137000 – 21000 (συνταξιουχοι)-7000 (θανοντες) -104500 (ενεργοι) = 4500 ξεγραφτηκαν

    Ομως κατι δεν παει καλα με το ισοζυγιο, διοτι ειναι γνωστο οτι απο το 2010 εχουν ξεγραφτει απο το ΤΣΜΕΔΕ πανω απο 10000.

    Αρα οι ενεργοι (δηλ. οι πλως ασφαλισμενοι στο ΤΣΜΕΔΕ ειναι περι τους 100000)

  140. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    113. Στείλε να παρακολουθούμε πώς γίνεται παραπέρα.Μόνο για τη διαδικασία.
    Σκέψου να σε εγκρίνει και να της αρνηθείς. Αυτό κι αν είναι σενάριο. 🙂

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    (Η θεία Μαρίνα ταινία)
    Τη στρίτζω στα 40 ποια θα την κάνει; Μεγαλύτερη τη σκέφτομαι σαν την Παναγιωταρέα μια κοψιά 🙂

  142. Κουνελόγατος said

    Αυτή που έπαιζε τη στρίτζω αδελφή στη σειρά με τραγούδι του Πασχάλη του Στιγμιαίου (νομίζω είσαι το ταίρι μου ή το μπερδεύω με άλλη;;;)…

  143. ΕΦΗ²

    Η Λεβεντογέννα από το Διεθνή Διαστημικό Σταθιμό!

  144. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    142.Αυτή που έκανε τη γυναίκα του Γεράσιμου Γεννατά (τί ηθοποιός!) ,την ψηλομύτα γιαουρτού Δάφνη Λαμπρόγιαννη; Καλή ιδέα! Καλά τα πας στο κάστιν 🙂

    143. Είμαστε λοξοί, το βλέπεις ! 🙂

  145. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    134 – Αν και δεν ασχολούμαι σοβαρά με το θέμα γιατί δεν με αφορά, μέχρι τώρα ήμουν υπέρ του Τράμπ για δύο λόγους. Ο πρώτος, είναι με αστρονομική διαφορά καλύτερος, απ΄όλους όσοι έχουν κυβερνήσει τις ΗΠΑ, αλλά και τους συνυποψηφίους του, στην δημιουργία και διαχείρηση του χρήματος, με αυτό το δεδομένο, οι ΗΠΑνοί εργαζόμενοι σίγουρα θε έχουν περισσότερο όφελος, ειδικά αν λάβουμε υπόψιν πως ο πρώτος έγχρωμος πρόεδρος των ΗΠΑ, αποδείχτηκε τελείως άχρωμος, και πλήρως χειραγωγημένος από τους ιδιοκτήτες της FED, που από το 2008 μέχρι τώρα, δεν τιμώρησε τους υπεύθυνους του κράχ, έσωσε τις εταιρείες τους με τα λεφτά των φορολογούμενων εργαζομένων, πέταξε στον δρόμο εκατομμύρια οικογένειες, επιτρέποντας στις χρεωκοπημένες τράπεζες που διέσωσε με κρατικό χρήμα, να κατασχέσουν πάνω από 13,000,000 σπίτια (πρέπει να έχουν φτάσει τα 15,000,000 τώρα) με πάνω από 60,000,000 ΗΠΑνών να σιτίζονται με κουπόνια, με την ανεργία να καλπάζει, (μη βλέπεις τι λένε τα ΜΜΑ, στο χρηματιστήριο φαίνεται η αλήθεια, ενώ όσοι δουλεύουν έστω και δύο ώρες την εβδομάδα με 8 δολάρια την ώρα χωρίς ασφάλιση δεν θεωρούνται άνεργοι) με δεκάδες πόλεις χρεοκοπημένες, (το κραταιό Ντιτρόϊτ, είναι πλέον πόλη φάντασμα) και αρκετές πολιτείες να είναι στα πρόθυρα, και μόνο τεχνητά εμφανίζονται εντάξη, εκτόξευσε το χρέος σε δυσθεώρητα ύψη, και χωρίς πόλεμο θα καταρρεύσει η χώρα, ενώ χαρίζοντας πολλά τρις, στους υπεύθυνους του κράχ, άφησε να δημιουργηθεί, μια παγκόσμια χρηματιστηριακή φούσκα αστρονομικών διαστάσεων, που όσο πιο πολύ αργεί να σκάσει, τόσο πιο καταστροφική θα είναι. Ο δεύτερος, επειδή κατα πως φαίνεται, είναι ματαιόδοξος, μου φαινόταν πιο ιδανικός για να πατήσει το κουμπί για τον ούτως η άλλως αναπόφευκτο πόλεμο, και είμαι της άποψης πως όσο πιο γρήγορα τόσο λιγότερο το κακό. Όμως, από τον Μάρτιο κι έπειτα, διαβάζοντας κάποιες ειδήσεις για την κερατούκλα, έχω και τρίτο λόγο που είμαι υπέρ του Τρόμπα, και μετά το τελευταίο ανάγνωσμα για την «θεία Μαρίνα» και ειδικά την σκηνή που δέρνει τον μαθητή της με την «έκφραση σαδιστικής απόλαυσης που ήταν χυμένη στο πρόσωπο της» που «μαρτυρούσε τέτοια διαβολική κακία» είμαι βέβαιος, η Χίλαρι είναι απύθμενα κακιά και άκρως επικίνδυνη για την ζωή, πιο ανελέητη κι από την αγάμητη Θάτσερ. Νάσαι σίγουρος πως δεν έχει ξεχάσει πως έγινε παγκόσμια ρόμπα, και η καταπιεσμένη οργή, βρίσκει πάντα τρόπο να ξεσπάσει, είτε μαζοχιστικά προς τα μέσα, είτε σαδιστικά προς τα έξω. Κι αν η Μαρίνα με την διδασκαλική εξουσία, έδερνε με απόλαυση τον μαθητή της, φαντάσου η πλανηταρχίδου με την εξουσία που θα έχει τι θα κάνει, κι ας μην αποφασίζει αυτή.

  146. Γιάννης Ιατρού said

    145: Λάμπρο, μη ξεχάσης να κάνεις αίτηση στον αντιπρόσωπο, επαρκώς χαρτοσημασμένη κλπ. Μπορεί να πάρεις και καμιά πράσινη κάρτα να πας να εγκατασταθείς στον παράδεισο που προμηνύεται εκεί…

  147. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    ΧΑΧΑΧΑ καλό, ποιός είναι ο αντιπρόσωπος όμως για να αποτανθώ; Πάντως, στο σκεπτικό μου δεν είπα ότι θα γίνει παράδεισος για τους εργάτες, άλλωστε ο εργασιακός παράδεισος πέθανε με την ΕΣΣΔ (χαμόγελο). Όπως λέει και το τραγούδι, «μη βροντοχτυπάς τις χάντρες, η δουλειά κάνει τους εθελοντές οικονομικούς σκλάβους». Όποιος θέλει παράδεισο, να δουλέψει μέχρι θανάτου, και θα τον βρεί (χαμόγελο).

  148. Γς said

    145:

    >η Χίλαρι είναι απύθμενα κακιά και άκρως επικίνδυνη για την ζωή, πιο ανελέητη κι από την αγάμητη Θάτσερ

    http://caktos.blogspot.gr/2015/10/blog-post_99.html

  149. Γιάννης Ιατρού said

    Αντιπρόσωπος εδώ είναι μόνο ΕΝΑΣ !!!! Τι δεν κατάλαβες; 🙂

  150. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ώπα! Ρε Λάμπρο,εσύ στην Ελλάδα δεν είσαι με κανέναν ή μάλλον είσαι εναντίον όλων, αλλά στην Αμερική βρήκες λόγους να καταλήξεις στον Τρόμπα,πχ. γιατί θα πατήσει ευκολότερα τα κουμπιά; Μη βάλεις σεντόνι, κατάλαβα 😦

  151. Γς said

    Κατάντια!

    Ακούω τώρα στην τηλοψία συνδικαλιστές του Δρομοκαΐτειου να λένε ότι χρησιμοποιούν την ίδια σύριγγα για ενέσεις σε διαφορετικούς ασθενείς.

    Ελπίζω να επέμβει αμέσως ο εισαγγελέας

  152. Γς said

    Το «χτύπα σαν άντρας» της Λαίδης κόβεται ως σεξισικόν

  153. ΣΠ said

    Αν μη τι άλλο, ο Τραμπ έχει ενδιαφέρουσες οπαδούς:
    http://www.huffingtonpost.fr/2016/04/04/babes-for-trump_n_9607898.html?utm_hp_ref=france

  154. Γιάννης Ιατρού said

    153: Είναι το δόλωμα για κάτι …άκαπνα γερόντια που τα έχουν κατά τ’ άλλα σήκω-κάτσε στο σπίτι 🙂

  155. ΣΠ said

    http://www.huffingtonpost.com/entry/donald-trump-employees-reveal-if-they-are-voting-for-their-boss_us_57154b8be4b06f35cb7060e5?ir=Comedy&section=us_comedy&utm_hp_ref=comedy

  156. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    149 – Μετά από κάμποση σκέψη, υποθέτω πως εννοείς τον Ντόναλδ, σωστά; Αφού σου είπα ρε Γιάννη, από τον περασμένο Μάη, δεν διαβάζω τα σχόλιά του άμεσα, εμμέσως τα διάβαζα, κυρίως από σένα, τον Άγγελο και τον blog που ασχολείστε μαζί του, όμως από τον Νοέμβρη, το έκοψα κι αυτό, οπότε δεν ξέρω τι παπαριές γράφει, κι ούτε με ενδιαφέρει.☺

  157. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    150 – Δεν κατάλαβα τι κατάλαβες ΕΦΗ, αλλά δεν υποστηρίζω κανέναν Τράμπ, γιατί όπως λέω και στην αρχή, δεν με αφορούν οι ηπανικές εκλογές, και φυσικά δεν τις επηρεάζω, όμως μια και διαβάζω κάποιες ειδήσεις, και κάποια σχετικά σχόλια εδώ μέσα, όπως π.χ του Αλέξη, έγραψα το σκεπτικό μου, γιατί θεωρώ μη χείρων βέλτιστον, τον Τρόμπα, τίποτε άλλο.
    Στην Ελλάδα, δεν είμαι εναντίον όλων, παρα μόνο εναντίον του φασισμού και των φασιστών. Βέβαια, το μέτρο που ορίζω εγώ τον φασίστα, π.χ όποιος επιβάλλει την άποψή του με βία, μου έχει δημιουργήσει αρκετά κοινωνικά προβλήματα, αλλά δεν σκοπεύω να το «ελαφρύνω». Για τα κόμματα και τους πολιτικούς, φυσικά και δεν είμαι με κανένα-ν, πώς θα μπορούσα άλλωστε, αφού αποδεδειγμένα, είναι χειραγωγημένα ανδρείκελα της οικονομικής ελιτ που υπηρετούν, (π.χ η κυβέρνηση κι ο ακροδεξιός πρωθυπουργός μας) κι εγώ δεν ανήκω σ’ αυτήν.

    Υ.Γ – Δεν το λές σεντόνι έτσι; βγαίνει δεν βγαίνει σεμεδάκι.☺

  158. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά.😂 άκου χείρων, πάλι καλά που δεν έγραψα ΠΟΔΩΝ😢

  159. Alexis said

    #145, 157, Λάμπρο:
    1) Κατ’ αρχήν σ΄ευχαριστώ που διαβάζεις τα σχόλιά μου περί Τραμπ, και γενικότερα ίσως (δεν ξέρω… ) 🙂
    2) Έχω την ίδια άποψη με σένα περί φασιστών, ότι φασίστας δηλαδή είναι αυτός που επιβάλλει την άποψή του με τη βία, και ανεξάρτητα από την «ταμπέλα» που έχει.
    3) Το να υποστηρίζεις τον Τραμπ, έστω ως το μικρότερο κακό, με επιχειρήματα ότι «τα πράγματα θα είναι καλύτερα για τους εργαζόμενους» και ότι «είναι ματαιόδοξος (διάβαζε μαλάκας) και θα πατήσει το κουμπί για τον γ’ ΠΠ», είναι, τουλάχιστον, περίεργο…
    4) Το ίδιο περίεργο για μένα είναι, εσύ, ένας άνθρωπος που λες ότι απεχθάνεσαι τη βία, να αποκαλείς ακροδεξιό τον Τσίπρα αλλά από την άλλη να μην ενοχλείσαι από τον εξώφθαλμα ακροδεξιό και ρατσιστικό λόγο του Τραμπ.
    5) Ο Τραμπ, ως γνήσιος εκπρόσωπος του βλαχοκαρακιτσάτου αμερικάνικου «τσαμπουκά», μπορεί να μην πατήσει το κουμπί για τον γ’ π.π. (σου έχω εξηγήσει άλλοτε γιατί θεωρώ απίθανο να γίνει αυτός ο πόλεμος) αλλά θα ακολουθήσει το δόγμα «σοκ και δέος» του πανίβλακα Μπους τζούνιορ, με πολλούς και αιματηρούς τοπικούς πολέμους ανά την υφήλιο, όπου νομίζει ότι θίγονται τα «αμερικανικά συμφέροντα».
    6) Κοντολογίς, το τελευταίο που χρειάζεται αυτή τη στιγμή ο πλανήτης είναι ένας πλανητάρχης με «το ζωνάρι λυμένο συνεχώς για καυγά».
    Δες το απίστευτα βαρύ τίμημα που πληρώνει αυτή τη στιγμή για τους καταστροφικούς πολέμους του πανίβλακα Μπους σε Αφγανιστάν και Ιράκ.

  160. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    159 – Aλέξη, αν και διαβάζω όλα σου τα σχόλια, γιατι σε θεωρώ πολύ αξιόλογο και μετρημένο, με αυτό που έγραψες, με γέμισες απογοήτευση, ειλικρινά δεν ξέρω τι να σου απαντήσω, μου φαίνεται απίστευτο ότι το έγραψες, ενώ έχεις διαβάσει το 157.
    Πώς είναι δυνατόν να λές «3) Το να υποστηρίζεις τον Τραμπ, έστω ως το μικρότερο κακό,» όταν γράφω πιο πάνω «Δεν κατάλαβα τι κατάλαβες ΕΦΗ, αλλά δεν υποστηρίζω κανέναν Τράμπ, γιατί όπως λέω και στην αρχή, δεν με αφορούν οι ηπανικές εκλογές, και φυσικά δεν τις επηρεάζω,» δηλαδή τι άλλο πρέπε να κάνω, για να αποδείξω (που δεν με ενδιαφέρει) ότι ΔΕΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ, να υπογράψω δήλωση κοινωνικών φρονημάτων; Αφού δεν μπορώ να γίνω κατανοητός, μάλλον είναι καιρός να αραιώνω σιγά σιγά και να την κάνω από το ιστολόγιο, άλλωστε εμένα με ενδιαφέρει η επικοινωνία και η ανταλαγή απόψεων, κι οχι η άκρατη και ανούσια προκλητική λογοδιάρροια. Επειδή σε σέβομαι σαν συνομιληή, θα προσπαθήσω να σου απαντήσω, οσο πιο κατανοητά μπορώ, χωρίς όμως να με ενδιαφέρει να σε πείσω, μου αρκεί αν καταλάβεις τι λέω.

    «3) Το να υποστηρίζεις τον Τραμπ, έστω ως το μικρότερο κακό, με επιχειρήματα ότι «τα πράγματα θα είναι καλύτερα για τους εργαζόμενους» και ότι «είναι ματαιόδοξος (διάβαζε μαλάκας) και θα πατήσει το κουμπί για τον γ’ ΠΠ», είναι, τουλάχιστον, περίεργο.» Δεν τον υποστηρίζω όπως έχω πεί, αλλά περίεργο γιατί, αφού εξηγώ τους λόγους στο σκεπτικό μου, εσύ όμως δεν εξηγείς γιατί το βρίσκεις περίεργο.

    «4) Το ίδιο περίεργο για μένα είναι, εσύ, ένας άνθρωπος που λες ότι απεχθάνεσαι τη βία, να αποκαλείς ακροδεξιό τον Τσίπρα»
    Κατ΄αρχήν, δεν απεχθάνομαι την βίααπόπουκιανπροέρχεται, αλλά την φασιστική βία, είναι λεπτή αλλά σημαντική η διαφορά. Τον Τσίπρα δεν τον αποκαλώ εγώ ακροδεξιό, αλλά τον προσδιορίζουν ώς τέτοιον, οι ακροδεξιές πρακτικές του, τώρα αν εσύ τις βλέπεις αριστερές, τι να κάνω, απόψεις είναι αυτές, όπως μου αρέσει να λέω, εδω άλλοι πιστεύουν σε αόρατους και ανύπαρκτους θεούς (χαμόγελο).

    «αλλά από την άλλη να μην ενοχλείσαι από τον εξώφθαλμα ακροδεξιό και ρατσιστικό λόγο του Τραμπ.» Ειλικρινά ρε Αλέξη, επειδή κυρίως αυτό είναι που με ενόχλησε περισσότερο, από πού προκύπτει αυτό που λές; πού έχω αφήσει και την παραμικρή αιχμή, για να μου προσάψεις αυτή την κατηγορία; Λυπάμαι.

    «5) Ο Τραμπ, ως γνήσιος εκπρόσωπος του βλαχοκαρακιτσάτου αμερικάνικου «τσαμπουκά», μπορεί να μην πατήσει το κουμπί για τον γ’ π.π. (σου έχω εξηγήσει άλλοτε γιατί θεωρώ απίθανο να γίνει αυτός ο πόλεμος)» Ναι μου έχεις εξηγήσει, αλλά κι εγώ σου έχω εξηγήσει, γιατί θεωρώ πως θα γίνει αυτός ο πόλεμος, και μάλιστα πολύ σύντομα. Η διαφορά μας, είναι στο ότι εσύ βασίζεις την άποψή σου στην συγκινησιακή λογική, ενώ εγώ στα χρηματιστηριακά οικονομικά δεδομένα, που μέχρι τώρα έχουν δικαιώσει ΟΛΕΣ τις προβλέψεις μου, και δεν βλέπω τον λόγο να πάψω να τα εμπιστεύομαι. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρούσα τον Τράμπ, «ιδανικό» στο να πατήσει το κουμπί, αλλά από προχθές, μετά την Μαρίνα, η Χίλαρι πήρε κεφάλι, σίγουρα είναι πιο αδίστακτη, ό,τι κι αν σημαίνει μια σύγκριση του Χίτλερ, με τον Γκέμπελς. Βέβαια, σημασία δεν έχει ποιός πατάει το κουμπί (π.χ Τρούμαν) αλλά ποιός δίνει την εντολή, κι αυτόν δεν τον μαθαίνουμε ποτέ εμείς οι αναλώσιμοι.

    «αλλά θα ακολουθήσει το δόγμα «σοκ και δέος» του πανίβλακα Μπους τζούνιορ, με πολλούς και αιματηρούς τοπικούς πολέμους ανά την υφήλιο, όπου νομίζει ότι θίγονται τα «αμερικανικά συμφέροντα».» Ενώ ο νομπελίστας ειρήνης, πανίβλακας Ομπάμα, δεν βομβάρδισε την Λιβύη, ούτε βομβαρδίζει το Αφγανιστάν (που θα απέσυρε τα στρατεύματα) και την Συρία, δημιουργώντας το τεράστιο προσφυγικό πρόβλημα, που εκμεταλεύεται «δεόντως» για να δημιουργήσει πίεση στην Ε.Ε. Δεν επέβαλε το δικτατορικό καθεστώς στην Αίγυπτο, ονομάζοντάς το δημοκρατία, δεν ανέτρεψε την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Ουκρανίας, τοποθετώντας τους ναζιστές στην κυβέρνηση, βυθίζοντας στο χάος την Ουκρανία, ενώ υπουργοί οικονομίας έγιναν Ηπανοί πολίτες που βαφτίστηκαν σε μια νύχτα Ουκρανοί, και το ΔΝΤ ο νέος ιδιοκτήτης της χώρας. Και τέλος, αν και μαύρος, η ρατσιστική βία, ιδίως η κρατική, γιαγαντώθηκε επι των ημερών του, τόσοι νεκροί μαύροι από σφαίρες λευκών αστυνομικών, και ΚΑΝΕΙΣ αστυνομικός δεν τιμωρήθηκε. Με αυτά τα δεδομένα, είναι το λιγότερο αφελής, όποιος θεωρεί τον Τράμπ ρατσιστή (που είναι) και τους «δημοκρατικούς» αντιρατσιστές, για το ΕΙΡΗΝΙΣΤΕΣ, δεν έχω λόγια (χαμόγελο).

    «6) Κοντολογίς, το τελευταίο που χρειάζεται αυτή τη στιγμή ο πλανήτης είναι ένας πλανητάρχης με «το ζωνάρι λυμένο συνεχώς για καυγά».» Δεν διαφωνώ, αλλά ΟΛΟΙ οι πλανητΑΡΧΙΔΕΣ, τέτοιοι είναι, και το τι χρειάζεται ο πλανήτης, το αποφασίζει η οικονομική ελίτ που τον ελέγχει, εμείς απλώς κοιτάζουμε, σαν τις αγελάδες όταν περνάει το τραίνο, και συχνά γινόμαστε παράπλευρες απώλειες, ενίοτε και ΗΡΩΪΚΕΣ.

    «Δες το απίστευτα βαρύ τίμημα που πληρώνει αυτή τη στιγμή για τους καταστροφικούς πολέμους του πανίβλακα Μπους σε Αφγανιστάν και Ιράκ.»
    Δές κι εσύ το αντίστοιχο τίμημα, από τους «δημιουργικούς» πολέμους του πανίβλακα Ομπάμα.

    Για να αλλάξει ο κόσμος, πρέπει να αλάξει η δομή του, που είναι η πατριαρχία, ο παραλογισμός της θρησκείας, και η οικονομία που βασίζεται στο πλεονασματικό κέρδος, και προς το παρόν, δεν γίνεται ΤΙΠΟΤΑ προς αυτή την κατεύθυνση, μόνο κάποιοι «γεωργοί» σπέρνουν σπόρους, το μέλλον θα δείξει τι θα θεριστεί.

    Ελπίζω να έγινα κατανοητός, κι όπως είπα στην αρχή, θα αραιώνω σιγά σιγά.

  161. Alexis said

    Λάμπρο κι εγώ σε θεωρώ σοβαρό σχολιαστή, αλλά μη ρωτάς από πού έβγαλα το συμπέρασμα ότι υποστηρίζεις τον Τραμπ, γιατί αδικείς τον εαυτό σου.
    Το δήλωσες εσύ ο ίδιος στο #145:

    μέχρι τώρα ήμουν υπέρ του Τράμπ για δύο λόγους…

    από τον Μάρτιο κι έπειτα, διαβάζοντας κάποιες ειδήσεις για την κερατούκλα, έχω και τρίτο λόγο που είμαι υπέρ του Τρόμπα…

    Βέβαια στο #157 ανασκεύασες και λες «δεν υποστηρίζω κανέναν Τράμπ…» κλπ. κλπ.

    ΟΚ ας κρατήσω λοιπόν αυτό το τελευταίο, δεν είσαι υποστηρικτής του Τράμπ, οπότε …άκυρος ο φάκελος που σου έφτιαξα! 🙂

    ΥΓ: Μην πρεσάρεσαι και μη στεναχωριέσαι με το παραμικρό, οι απόψεις του καθενός είναι σεβαστές και δεν είναι ανάγκη γι αυτό το λόγο
    «να αραιώνεις από το ιστολόγιο».
    Όλοι φιλοξενούμενοι είμαστε και δεν περισσεύει κανείς, εκτός ίσως από τους καθ’ έξιν υβριστές και χυδαιολόγους που έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς…

    ΥΓ (2): Δεν θα μπω στην ουσία όσων γράφεις περί Ομπάμα, γιατί με …κουράζουν τα σεντόνια. Θα μπορούσα να πω πολλά για ποιό λόγο, κατά τη γνώμη μου, ο Ομπάμα δεν είναι ίδιος ούτε με Μπους ούτε με Τράμπ ούτε με Χίλαρυ.

    (Είδες, είπα ότι με κουράζουν τα σεντόνια αλλά πάλι …σεντονάκι βγήκε) 🙂

  162. ΚΩΣΤΑΣ said

    Αν και νεόκοπος στο μπλογκ, αυτό που έχω καταλάβει γενικά για το Λάμπρο, είναι, ότι δεν είναι με κανέναν. Όσον αφορά τον Τράμπα – από όλο το σχόλιο και από τα συμφραζόμενα – αντιλαμβάνομαι ότι δεν δηλώνει υποστηρικτής – οπαδός, αλλά ότι συγκριτικά με τους άλλους τον βρίσκει σε δυο-τρία σημεία να υπερτερεί.

    Λάμπρο κάτσε στη θέση σου, μην το κουνάς, 🙂 οι αιρετικοί χρειάζονται, να παίρνω κι εγώ θάρρος και να γράφω κάπου- κάπου υπέρ του Κούλη και του Αδόνειδος, όλοι τον Τζίφρα θα λιβανίζουμε;

  163. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    161 – Aλέξη, ομολογώ πως ήταν λάθος η αντίδρασή μου, ειδικά που είμαι άνθρωπος που δεν έχει προσδοκίες από κανέναν, ούτε καν από τα παιδιά μου. Αυτό που με ενόχλησε, ήταν, που ενώ βλέποντας το σχόλιο της ΕΦΗΣ που την έχω σε πολύ μεγάλη εκτίμηση, αντιλήφθηκα πως δεν κατάλαβε καλά τι είπα, κι έγραψα το 157 για να διευκρινίσω ότι δεν υποστηρίζω τον τρόμπα, εσύ, ενώ διάβασες το 157, έγραψες ότι τον υποστηρίζω, και δεν με ενοχλούν οι ακροδεξιές και ρατσιστικές απόψεις του. Ό,τι κι αν έχω γράψει στο 145, αφού στο 157 διευκρινίζω, δεν ισχύει το δεύτερο;
    Όμως, και στο 145, αρχίζω έτσι «Αν και δεν ασχολούμαι σοβαρά με το θέμα γιατί δεν με αφορά» τι σημαίνει αυτό; πως δεν συμμετέχω, δεν με ενδιαφέρει, δεν επηρεάζω, και λέω απλώς την γνώμη μου, προσπαθώντας να δώ τα πράγματα από την μεριά των ηπανών πολιτών-εργαζομένων, που είναι και οι μόνοι που θα έχουν όφελος ή συνέπειες από την εκλογή του, (για τον υπόλοιπο κόσμο, οι ΗΠΑ έχουν σταθερή πολιτική, και δεν επηρεάζεται από τον κάθε απίθανο που τον βάζουν να παίζει τον πλανητάρχη, άλλωστε όλες οι κυβερνήσεις του «δημοκρατικού» κόσμου, είναι ΕΠΕ) και ανέλυσα κάποιους λόγους, που κατά την εκτίμησή μου, τους συμφέρει η εκλογή του Τράμπ απ΄ό,τι της κερατένιας, πού κολλάει ρε φίλε το «αλλά από την άλλη να μην ενοχλείσαι από τον εξώφθαλμα ακροδεξιό και ρατσιστικό λόγο του Τραμπ.» αφού έτσι κι αλλιώς, γνωρίζεις τα πιστεύω μου, είναι δυνατόν να συμφωνώ με τον πίθηκα;

    «Δεν θα μπω στην ουσία όσων γράφεις περί Ομπάμα, γιατί με …κουράζουν τα σεντόνια. Θα μπορούσα να πω πολλά για ποιό λόγο, κατά τη γνώμη μου, ο Ομπάμα δεν είναι ίδιος ούτε με Μπους ούτε με Τράμπ ούτε με Χίλαρυ.»
    Η ουσία, είναι πως για ενέργειες εκτός ΗΠΑ, δεν αποφασίζουν οι πρόεδροι των ΗΠΑ, αλλά το στρατιωτικοβιομηχανικό κατεστημένο, ή μάλλον, το τραπεζικό που ελέγχει και χρηματοδοτεί το στρατιωτικό, (συν της άλλης, για να επιβάλλει την ισοτιμία, του αξίας κωλόχαρτου, δολαρίου) κι ο Ομπάμα, έχει κάνει μεγαλύτερο κακό απ΄όλους τους προηγούμενους μέχρι τον Ρήγκαν, τόσο πληθωριστικό χρήμα που έχει κόψει, και τροφοδότησε την απίστευτη παγκόσμια φούσκα παραγώγων, δεν μαζεύεται με τίποτα, αργά η γρήγορα (ελπίζω γρήγορα) με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα αντιληφθούν όλοι τον ελέφαντα στο δωμάτιο, και τότε ΜΠΟΥΜ.
    Μη τρέφεις αυταπάτες για τους προέδρους και τους Τσίπρες, όπως λέει κι ο λαός, ΟΛΑ ΤΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΟΥΡΗ ΕΧΟΥΝ.

    Μια και πέθανε ο Πρίνς, ας βάλω αυτή την διασκευή που μου αρέσει πάρα πολύ.

  164. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    162 – Δεν ξέρω τι εννοείς με το αιρετικός Κώστα, αλλά δεν είμαι ούτε αισθάνομαι τέτοιος, ούτε λέω κάτι αιρετικό, αλλά τα αυτονόητα. Πάντως, αν γράφεις υπέρ του Κούλη και του ΓεΟργιάδη, δεν νομίζω πως θα συμφωνήσουμε.

  165. Γιάννης Ιατρού said

    163: Λάμπρο …αντιλήφθηκα πως δεν κατάλαβε καλά τι είπα…
    Κι άλλοι δεν το αντιληφθήκανε 🙂 Ήταν ίσως λίγο δυσνόητο; Τέλος πάντων, ανασκέβασες …

  166. Γιάννης Ιατρού said

    165 ανασκεύασες γμτ$%#@^&

  167. Γιάννης Ιατρού said

    162:, 164: Λάμπρο, τον Τσίπρα δεν τον πας, ούτε τον Κούλη, την Ζωή χωρίς οικονομικό σχέδιο πως να την πηγαίνεις…, ε λοιπόν ή με τον Λεβέντη ή με το Φωφάκι είσαι, …. μάλλον κρυφοπασόκος υποψιάζομαι δηλαδή 🙂 🙂

  168. Ριβαλντίνιο said

    Όλοι Πασοκάρα είμαστε !!!

  169. Γιάννης Ιατρού said

    168: στο άλλο νήμα ρε Ρίβα (με το Δέλτα) 🙂

  170. ΚΩΣΤΑΣ said

    164, 167

    Το «αιρετικός» Λάμπρο το έγραψα με διευρυμένη έννοια, αυτόνομος και αυθύπαρκτος, εκτός κάπως γραμμής ιστολογίου, που όμως είναι σεβαστή. Δεν επιμένω.
    Ε! δεν περιμένω να είσαι να είσαι και μαζί μου! Μου αρκεί που νομίζω ότι είναι ο Γιάννης 🙂

  171. Γιάννης Ιατρού said

    170: Εγώ (μαζί με τον Γς) είμαι με το σύλλογο Πνεύμα και Ηθική, που ίδρυσε ο αείμνηστος Αυλωνίτης.

  172. ΚΩΣΤΑΣ said

    171

    Πείστηκα πλέον ότι σε αυτό το ιστολόγιο παραμένω ο μόνος εκπρόσωπος του ερέβους και του σκότους, της οπισθοδρόμησης και της συντήρησης. Από τούδε και στο εξής δηλώνω ευθαρσώς αναρχικός με δεξιάν κουλτούραν!!!

  173. Γιάννης Ιατρού said

    172: Α, ήρθε η ώρα των απελευθερωτικών εξομολογήσεων, ε;
    Θα σε παρέσυρε καμιά αναρχικιά στο δρόμο της ακολασίας …
    Έτσι κλείνουν σπίτια!

  174. 173

  175. Γιάννης Ιατρού said

    174: ❤

  176. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    165 – Λαμβάνοντας υπόψιν κυρίως την αρχή του 145, και μετά την σχετική ανάλυση, δεν νομίζω πως είναι δυσνόητο, άλλωστε απευθυνόμουν σε ανθρώπους που ξέρουν τις απόψεις μου, άρα εκ προοιμίου δεν θα μπορούσα να υποστηρίζω τον κρο μανιον, αλλά αφού δεν το κατάλαβες κι εσύ, μάλλον δυσνόητο ήταν, εκτος κι αν φταίει που λέω ακροδεξιό, τον αριστερό πρωθυπουργό μας.☺

    167 – Ψυχολόογεε.☺
    Υ.Γ – Δηλαδή εσύ τον Τσίπρα τον πάς; ποιός είσαι, ο Μαρινάκης;☺

    170 – Το ιστολόγιο δεν έχει και δεν δίνει καμία γραμμή, είναι μακράν ό,τι πιο δημοκρατικό λειτουργεί στην χώρα, κι ο Νικοκύρης αν και έχει γραμμή και δεν το κρύβει, παραδίδει ΔΩΡΕΑΝ μαθήματα δημοκρατίας, κι αυτή, είναι η τεράστια προσφορά του στην ελληνική κοινωνία, πέρα από την ορθογραφία που έχω μάθει εδώ μέσα.☺
    Κατάλαβα πώς το έγραψες το αιρετικός, και σου εξήγησα πως δεν είμαι, γιατί αυτά που λέω, δεν τα θεωρώ αιρετικά, αλλά αυτονόητα. Μπορεί π.χ εσύ και πολλοί άλλοι, να θεωρείτε αιρετική την άποψη, ότι τα παιδιά θα πρέπει να τελειώνουν σε έξι χρόνια καί την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, εγώ όμως, παίρνοντας υπόψιν μόνο τον πραγματικό χρόνο διδασκαλίας, (λιγότερο από έξι μήνες) το θεωρώ αυτονόητο. Τώρα, αν λάβουμε υπόψιν και τις ανούσιες επαναλήψεις, τον απαράδεκτο τρόπο διδασκαλίας, τα περιττά μαθήματα και τον αντιεγκεφαλικό τρόπο διαβάσματος και σημειώσεων, δεν είναι αιρετικό να πούμε πως και τα έξι χρόνια, είναι πολλά, ενώ αυτό που συμβαίνει, είναι σκέτος παραλογισμός (και δεν έχω βάλει για βοήθεια την τεχνολογική εξέλιξη ☺).

    Δεν έχω πρόβλημα να είμαι μαζί σου, ή να συζητούμε, αρκεί να μην είσαι φασίστας, όμως ο ΓεΟργιάδης είναι φασισταριό του κερατά,.

  177. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    172 – Κάτι σαν δεξιός ακτιβιστής ενα πράμα.☺

  178. Γς said

    176:

    >πέρα από την ορθογραφία που έχω μάθει εδώ μέσα.
    [Ιστολόγιο]

    Και καλούς τρόπους
    [με τον εν Βίλχελμ Ράις αδελφό Γς]

    😉

  179. ΚΩΣΤΑΣ said

    176, 177

    Λάμπρο, τους φασίστες εγώ τους διακρίνω σε δύο κατηγορίες. Σε αυτούς που διακηρύσσουν τις φασιστικές τους ιδέες και τις εφαρμόζουν, αλλά και σε αυτούς που δηλώνουν μεν πλέρια δημοκράτες, δεν χάνουν όμως την ευκαιρία να προσβάλλουν πρόσωπα ή να καταπατήσουν κάθε νόμιμο δικαίωμα των διπλανών τους συνανθρώπων. Αν τα σχόλιά μου, μέσω των οποίων γνωριστήκαμε, σε οδηγούν σε τέτοιο συμπέρασμα για μένα, δικαίωμά σου, μην περιμένεις να γίνω και δηλωσίας! 🙂

    Μια διευκρίνιση για το ιστολόγιο, είναι δημοκρατικότατο, ο νοικοκύρης έχει καθαρές ιδεολογικές απόψεις, δεν τις κρύβει, εκτός γραμμής εννοώ όσους από εμάς τους σχολιαστές δεν έχουμε τις ίδιες απόψεις, μπορούμε όμως ανεμπόδιστα να τις εκφράζουμε.

    Για τα εκπαιδευτικά, στραβό το κλίμα, αλλά – κανένα στόμα δεν τόβρε και δεν τόπε ακόμα – ποιο είναι το σωστό σύστημα.

    Έρρωσθε και ευδαιμονείτε 🙂

  180. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    179 – Δεν είπα ότι είσαι φασίστας (αν νόμιζα ότι είσαι, δεν θα μίλαγα μαζί σου) αλλά ότι είναι ο ΓεΟργιάδης που λές πως υποστηρίζεις, κι ότι αν το κάνεις εδώ, δεν θα συμφωνήσουμε. Εγώ τους φασίστες τους δικαρίνω σε μία κατηγορία, σ΄αυτούς που επιβάλλουν την θέλησή τους ή την άποψή τους με οποιδήποτε μορφή βίας, κι αυτοί βρίσκονται σε όλο το πολιτικοθρησκευτικοκοινωνικό φάσμα, ΕΙΔΙΚΑ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ.

  181. ΚΩΣΤΑΣ said

    180
    Περί Αδόνειδος μίλησα, ο τρόπος γραφής κάτι λέει… Παρ’ όλα αυτά, από μερικούς άλλους καλύτερος είναι.

  182. Ριβαλντίνιο said

    «Γιατί δε χωρίζουμε να τον παντρευτείς;»

    Και ένα παλιότερο :
    Ο Ηλίας Κατσάκος (ανιψιός του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη) πάντρεψε την σύζυγό του με έναν φίλο του, για να μπορέσει αυτός να γίνει μνηστήρας της κόρης της Δούκισσας της Πλακεντίας !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: