Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χρήματα και νομίσματα

Posted by sarant στο 6 Μαΐου, 2016


Συζητήθηκε αρκετά χτες και προχτές μια φράση του Προέδρου της Δημοκρατίας, και επειδή η σχετική συζήτηση είχε και γλωσσική διάσταση σκέφτηκα πως δεν θα ήταν άσκοπο να τη σχολιάσουμε εδώ, ανακυκλώνοντας εν μέρει υλικό από παλιότερο άρθρο.

Τις προάλλες, λοιπόν, στο Άργος, κατά την τελετή ανακήρυξής του σε επίτιμο Δημότη του Δήμου Άργους-Μυκηνών, ο Προκόπης Παυλόπουλος στην ομιλία του, ξεκίνησε παινεύοντας αρκετά την ομολογουμένως πλούσια ιστορία των οικοδεσποτών του. Ανέφερε, ας πούμε, ότι το Άργος είναι η αρχαιότερη πόλη του κόσμου, που φαίνεται υπερβολή αν σκεφτούμε το Τσατάλ Χουγιούκ, αλλά ίσως εννοούσε η αρχαιότερη που εξακολουθεί να κατοικείται. Πάντως, σε σχετικόν κατάλογο με τις 16 αρχαιότερες πόλεις της Ευρώπης, όσην εγκυρότητα έχει, το Άργος είναι όντως η αρχαιότερη -και βέβαια στις 16 οι εννιά είναι ελληνικές και άλλες τρεις γεωργιανές. Αλλά πλατειάζω, διότι η φράση που συζητήθηκε πολύ ειπώθηκε προς το τέλος της ομιλίας του Προέδρου.

Προς το τέλος, λοιπόν, ο Προκόπης Παυλόπουλος είπε:

Εμείς, οι σύγχρονοι Έλληνες, ως άξιοι συνεχιστές της παράδοσης των Προγόνων μας και του Πολιτισμού και της Δημοκρατίας που θεμελίωσαν, οφείλουμε να συμβάλλουμε, ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε αυτή η μεγάλη Ευρωπαϊκή Οικογένεια να συνειδητοποιήσει πως το μέλλον της εξαρτάται από την υπεράσπιση του βασικού της μεγέθους, όπως αυτό προσδιορίσθηκε από τις ιδρυτικές αρχές και αξίες της. Και το μέγεθος αυτό είναι ο Άνθρωπος, η αξία του και η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του ως συστατικά στοιχεία της πραγματικώς φιλελεύθερης ιδεολογίας. Η οικονομία και το νόμισμα αποκτούν νόημα μόνον όταν υπηρετούν τον Άνθρωπο. Η ρήση του Πρωταγόρα συνιστά τον κοινό ευρωπαϊκό δείκτη πορείας: «Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος».

Η αντιπολίτευση θεώρησε ότι η φράση «η οικονομία και το νόμισμα αποκτούν νόημα μόνον όταν υπηρετούν τον Άνθρωπο» αποτελεί υπαινιγμό για ενδεχόμενη αλλαγή νομίσματος, ενώ ο Στ. Κασιμάτης στην Καθημερινή έγραψε ότι ο ΠτΔ έπρεπε να σκεφτεί ότι το ακροατήριό του δεν γνωρίζει ότι η αρχαία λέξη «χρήματα», όπως θα δούμε παρακάτω, δεν σήμαινε «χρήματα» με τη σημερινή σημασία, αλλά «πράγματα». Ίσως η γειτνίαση των δύο φράσεων, της μίας νεοελληνικής και της επόμενης με αρχαίο παράθεμα, να προκάλεσε το μπέρδεμα -διότι όταν πηγαίνουμε μπρος πίσω στην τρισχιλιετή γλώσσα μας που τη θέλουμε ενιαία, νομίζουμε ότι οι λέξεις μένουν ίδιες ενώ στην πραγματικότητα η σημασία τους αλλάζει.

Δεν μπορώ να ξέρω αν ο Προκόπης Παυλόπουλος έκανε όντως υπαινιγμό για αλλαγή του νομίσματος. Δεν μπορώ να το αποκλείσω εντελώς, αλλά το θεωρώ μάλλον απίθανο, καθώς είναι γνωστό πως και στο περυσινό δημοψήφισμα (που βέβαια δεν είχε καν ως ερώτημα το νόμισμα) είχε ρητά τοποθετηθεί υπέρ του «Ναι».
Όσο για τη χρήση του αρχαίου ρητού, ίσως θα έπρεπε ο ΠτΔ να το παραθέσει μεταφρασμένο -αλλά φαίνεται πως υπέκυψε κι αυτός στη γοητεία που ασκούν πάνω μας τα ημιακατανόητα αρχαία, όπως στους Ποσειδωνιάτες, κι έτσι παρέθεσε αυτούσια τη φράση όπως παραδίδεται από τον Πλάτωνα.
Και λέω «από τον Πλάτωνα», διότι η ρήση του Πρωταγόρα έφτασε ως εμάς έμμεσα, μέσα από τους σωκρατικούς διαλόγους του Πλάτωνα. Συγκεκριμένα, στον Θεαίτητο, διαβάζουμε:

Κινδυνεύεις μέντοι λόγον οὐ φαῦλον εἰρηκέναι περὶ ἐπιστήμης, ἀλλ΄ ὃν ἔλεγε καὶ Πρωταγόρας. τρόπον δέ τινα ἄλλον εἴρηκε τὰ αὐτὰ ταῦτα. φησὶ γάρ που πάντων χρημάτων μέτρον ἄνθρωπον εἶναι, τῶν μὲν ὄντων ὡς ἔστι, τῶν δὲ μὴ ὄντων ὡς οὐκ ἔστιν.

Τα κείμενα του Πρωταγόρα του ίδιου δεν διασώθηκαν -λέγεται ότι τα έκαψαν οι Αθηναίοι. Και σε άλλον διάλογο του Πλάτωνα υπάρχει η φράση του Πρωταγόρα, που μας την παραδίδει επίσης ο Διογένης Λαέρτιος αλλά και ο Σέξτος Εμπειρικός.

Στα αρχαία ελληνικά, η λέξη χρήμα σήμαινε αρχικά κάτι που χρησιμοποιεί ή χρειάζεται κάποιος. Προέρχεται από το απρόσωπο ρήμα «χρη». Οπότε, χρήματα ήταν τα πράγματα. Έτσι, όταν ο Πρωταγόρας (μέσω Πλάτωνα) λέει «πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος» εννοεί ότι ο άνθρωπος είναι κριτήριο των πάντων. Ο Πρωταγόρας, ιδρυτής της σοφιστικής, το έλεγε αυτό εισάγοντας τον ανθρωποκεντρισμό, ότι δεν υπάρχουν αιώνιες και αναλλοίωτες αλήθειες.

Και σε άλλους αρχαίους συγγραφείς βλέπουμε τα χρήματα να σημαίνουν «πράγματα, υποθέσεις», ιδίως σε Ίωνες. Ο Ηρόδοτος, ας πούμε, γράφει «παν χρήμα εκίνεε» εννοώντας ότι «κίνησε γη και ουρανό», ενω ο Πλούταρχος «περαίνεται το χρήμα» εννοώντας ότι η υπόθεση κρίνεται.

Ωστόσο, επειδή τα χρειαζούμενα που έχει κάποιος απαρτίζουν την κινητή περιουσία του, η λέξη «χρήματα» πήρε επίσης τη σημασία των κινητών αγαθών (σε αντιδιαστολή προς τα κτήματα) και τελικά έφτασε στη σημερινή σημασία. Όπως εξηγεί ο Αριστοτέλης, «χρήματα δε λέγομεν πάντα ων η αξία νομίσματι μετρείται». Να λοιπόν και το νόμισμα.

Το νόμισμα αυτό ανήκει στην ίδια οικογένεια με τον νόμο, τον νομό και τη νομή, μιαν οικογένεια που αξίζει χωριστό άρθρο. Αρχικά, το «νομίζω» σήμαινε «συνηθίζω να χρησιμοποιώ» και «θεωρώ ή δέχομαι κάτι ως συνήθεια, έθιμο ή νόμο». Το «νόμισμα» λοιπόν αρχικά σήμαινε το έθιμο, την καθιερωμένη συνήθεια. Όταν ο Αισχύλος στους Επτά επί Θήβας λέει «ελληνικόν νόμισμα» το έθιμο εννοεί. Ωστόσο, ήδη από την κλασική εποχή η λέξη πήρε και τη σημασία της αποδεκτής μονάδας συναλλαγής («νόμισμα κόψαντα» στον Ηρόδοτο) και τελικά οι άλλες σημασίες υποχώρησαν. Έτσι, όταν σε μια παλιά κωμωδία του ελληνικού κινηματογράφου, λέει κάποιος «Νομίζω ότι…» και τον κόβει η Γεωργία Βασιλειάδου (αν θυμάμαι καλά): «Να σου λείπουν αυτά τα νομίσματα», το λογοπαίγνιο έχει και ιστορική βάση, αφού η λέξη δεν είχε πάντοτε μία και μοναδική σημασία.

Για να ξαναγυρίσουμε στον Πρωταγόρα, ο Σέξτος Εμπειρικός, μερικούς αιώνες αργότερα, εξήγησε ακριβώς τι ήθελε να πει:

Καὶ ὁ Πρωταγόρας δὲ βούλεται πάν των χρημάτων εἶναι μέτρον τὸν ἄνθρωπον, τῶν μὲν ὄντων ὡς ἔστιν, τῶν δὲ οὐκ ὄντων ὡς οὐκ ἔστιν, μέτρον μὲν λέγων τὸ κριτήριον, χρημάτων δὲ τῶν πραγμάτων, ὡς δυνάμει φάσκειν πάντων πραγμάτων κριτήριον εἶναι τὸν ἄνθρωπον, τῶν μὲν ὄντων ὡς ἔστιν, τῶν δὲ οὐκ ὄντων ὡς οὐκ ἔστιν.

Μέτρο το κριτήριο, χρήματα τα πράγματα. Σαφές. Ο άνθρωπος είναι κριτήριο των πάντων -οι άνθρωποι πιο πάνω από τα κέρδη, που λέγανε και κάποιοι άλλοι.

Όσο για τον Προκόπη Παυλόπουλο, που βέβαια εξαιτίας της αδράνειάς του μπροστά στον μαινόμενο Κασιδιάρη κέρδισε την αμφίβολη δόξα τού να αποκτήσει παροιμιώδη φράση με το όνομά του (το «έμεινε Παυλόπουλος»), νομίζω ότι οι σημερινοί επικριτές του δεν του συγχωρούν την παλικαρίσια στάση που έδειξε τον Δεκέμβριο του 2008 όταν, με προσωπικό πολιτικό κόστος, αρνήθηκε να αιματοκυλίσει την Αθήνα. Αυτό θα είναι, θαρρώ, ο μεγαλύτερος τίτλος τιμής για τον καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο.

Και αυτό, σε συνδυασμό με το ότι αποδέχτηκε την πρόταση των «εχθρών» και δέχτηκε να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας, έφεραν αυτόν τον ακραιφνή καραμανλικό σε μετωπική σύγκρουση με την εκτροχιασμένη δεξιά του Κούλη, του Άδωνη και του Μάκη. Και τότε του χρέωσαν και τη μονιμοποίηση των 35.000 συμβασιούχων, σε πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας, εφόσον υλοποιούσε καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, την οποία μάλιστα εφάρμοσε κατά μάλλον φειδωλό τρόπο, περιορίζοντας κατά πολύ τον αριθμό των δικαιούχων (Φυσικά, ως υπουργός της κυβέρνησης Κ. Καραμανλή, ο Παυλόπουλος έχει μερίδιο ευθύνης για τις αθρόες και σε μεγάλο βαθμό ρουσφετολογικές προσλήψεις της περιόδου -όχι όμως για τους συμβασιούχους).

Πάντως, εκτός από το «πάντων χρημάτων μέτρων άνθρωπος», έχουμε κληρονομήσει από την κλασικήν αρχαιότητα και άλλη μία διάσημη φράση με τη λέξη «χρήματα» -και σε αυτήν, η λέξη έχει τη σημερινή σημασία της. Εννοώ τη φράση «δει δε χρημάτων», που καμιά φορά στη νεότερη εποχή τη λέμε, με έλξη, λαθεμένα («δει δη χρημάτων«, το γράφω σβησμένα για να μη γκουκλίζεται).

Διότι βέβαια, όταν ο Δημοσθένης φώναζε στην εκκλησία του δήμου: «δει δε χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν εστι γενέσθαι των δεόντων» δεν εννοούσε τα πράγματα, ούτε τα χρειώδη, αλλά ειδικώς εννοούσε τα χρήματα: τα λεφτά, τα νομίσματα, τη μονέδα, τα όβολα, τους παράδες, τα γρόσια, τα άσπρα, τα πεκούνια, τα στάμενα· τα τάλιρα, τα φράγκα, τα μπικικίνια, τα ψιλά, τα λιανά, το μαρούλι, το χαρτί, το μαλλί, το μπαγιόκο, το παραδάκι, το αρζάν· τα δίφραγκα, τα καπίκια, τα μπακίρια, το καύσιμο, το μπερντέ, τα γκαφρά, τα πετσετάκια, τα ευρώπουλα, για να κάνουμε μια κάθε άλλο παρά εξαντλητική καταγραφή διάφορων ονομασιών -και ελπίζω να μη με θεωρήσετε ασεβή που κόλλησα πλάι στους αρχαίους μας προγόνους τις αργκοτικές ονομασίες της τρέχουσας επικαιρότητας, που ασφαλώς μερικές θα αποδειχτούν εφήμερες και θα ξεχαστούν σε μερικές δεκαετίες, όπως έχει σχεδόν ξεχαστεί σήμερα ο «μπαμπακόσπορος» τον οποίο απαιτούσαν οι ήρωες των Χαλασοχώρηδων του Παπαδιαμάντη για να πουλήσουν την ψήφο τους. Συμπληρώνετε, βεβαίως, ελεύθερα τον κατάλογο!

Advertisements

302 Σχόλια to “Χρήματα και νομίσματα”

  1. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα!
    Στο περιθώριο της ουσίας του θέματος, και μετά από επίσκεψη των 16 «αρχαιοτέρων πόλεων» (τις αμφισβητώ, αλλά δεν πειράζει: πάντοτε ήξερα ότι ανάμεσα στις πρώτες βρισκόταν και η Δαμασκός -αλλά για τη Συρία θα μιλάμε τώρα;) επίτρεψέ μου να διορθώσω, τρόπον τινα, την περιγραφή τους: δύο είναι οι γεωργιανές, το Ερεβάν ήταν και παραμένει προς το παρόν αρμένικο.

  2. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «Συμπληρώνετε, βεβαίως, ελεύθερα τον κατάλογο!»
    Tα Χαλιφάκια!

    (αριστερά του βασιλέως (ο Αλλάχ να τον μακροημερεύει) γράφει 20 ,με ορίτζιναλ αραβικούς αριθμούς. 🙂 )

  3. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Αφήνω στους καθ’ ύλην αρμόδιους το λινκ με το τραγούδι του Κραουνάκη.
    Για να πω την αμαρτία μου, σε μια διαφάνεια παρουσίασης που έκανα πρόσφατα, έβγαλα τελείως το «χρημάτων», λογοκρίνοντας λίγο τον Πρωταγόρα (και πλησιάζοντας το νόημα όσων ήθελα να πω), νομίζω (=όχι αυτό με τα κέρματα, το άλλο!) πως το νόημα δε χάνεται.

  4. Εμείς πάντως στην Τράπεζα που εργάζομαι τρώμε τα μουστάκια μας, χρόνια τώρα, με το αν πρέπει τις μεταλλικές υποδιαιρέσεις να τις λέμε «κέρματα» ή «νομίσματα». Ορισμένοι νομισματολόγοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι κέρματα είναι τα tokens και ότι τα νομίσματα είναι τα coins. Στην παραγωγή, όμως, εκεί που κόβονται δηλαδή οι υποδιαιρέσεις αυτές, μιλάνε πάντα για κέρματα – ίσως με το σκεπτικό ότι είναι ευτελές το υλικό από το οποίο παράγονται και δεν αντιστοιχεί στην αγοραστική τους αξία. Άλλο ταμπού είναι η λέξη «χαρτονόμισμα» έναντι της λέξης «τραπεζογραμμάτιο» – προσωπικά δεν είμαι καθόλου πρόθυμη να χρησιμοποιήσω την comme-il-faut λέξη «τραπεζογραμμάτιο» για χαρτονομίσματα που κυκλοφόρησαν προτού υπάρξουν καν τράπεζες.

  5. spiral architect said

    Κάπως έτσι … 🙄

  6. Πάνος με πεζά said

    Και πού να έλεγε ο Πάκης «Το Πάσχα θα τα χαλάσουμε τα πράματα», και να εννοούσε «Θα τα σφάξουμε τα πρόβατα…» 🙂

    Καλημέρες απεργιακές, από τη δουλειά φυσικά ! Ε, εμείς ο ιδιωτικός, ως γνωστόν είμαστε η ατμομηχανή και οι χειμαζόμενοι…

  7. Πάνος με πεζά said

    ειδικώς εννοούσε τα χρήματα: τα λεφτά, τα νομίσματα,…

    Το κασέρι !

  8. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μα τον Άνθρωπο υπηρετούν η οικονομία και το νόμισμα. Τον Πλούσιο Άνθρωπο, σύμφωνα με όλους τους κανόνες του οικονομικού φιλελευθερισμού, θιασώτης του οποίου είναι ο κύριος Παυλόπουλος. Όπως είπε και ο καθ’ ύλην αρμόδιος Χένρι Φορντ «Είναι πολύ καλό που ο λαός δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργεί το τραπεζικό και το νομισματικό μας σύστημα, γιατί αν το καταλάβαινε, θα γινόταν επανάσταση αύριο το πρωί».

  9. ΓιώργοςΜ said

    4 Στην Κέρκυρα, το σχετικό μουσείο (το επισκέφτηκα τις γιορτές) λέγεται «μουσείο χαρτονομισμάτων» και όχι τραπεζογραμματίων.
    Αν θέλει κανείς να είναι απολύτως ακριβολόγος, το τραπεζογραμμάτιο είναι αυτό που ετυμολογικά λέει η λέξη: ένα γραμμάτιο της τράπεζας, αξίας ΧΧ, τις οποίες κάνει «πληρωτέες επί τη εμφανίσει». Η τράπεζα δηλ έχει κάπου στην υπόγα τσουβάλια «χρημάτων» στα οποία αντιστοιχούν τα τραπεζογραμμάτια (εντάξει, στην πράξη έχει χαρτιά δανείων που υποτίθεται πως είναι το ίδιο). Ας τα πουν καλύτερα οι επαΐοντες, εγώ έγραψα αυτά για να δω αν τα έχω καταλάβει καλά από τις διορθώσεις που θα ακολουθήσουν….

  10. Πάνος με πεζά said

    Παλιά τα χαρτονομίσματα έγραφαν π.χ. «Δραχμαί εκατόν πληρωτέαι επί τη εμφανίσει«, ή θυμάμαι λάθος; Και μετά έγινε για λίγο «πληρωτέες με την εμφάνιση»;

    Κι είχα πάντα την απορία, μικρός : αν το δείξω, πάρω τις 100 δραχμές, αλλάκρατήσω και το χαρτονόμισμα, δεν πάει; 🙂

  11. Ανδρέας said

    στην συλλογή λέξεων κι ο μαϊντανός, μάλλον επειδή τρώγεται φρέσκος (τοις μετρητοίς)

  12. Λοιπόν ποτέ δεν είχα δει τη συνέχεια του ρητού του Πρωταγόρα (των μεν όντων ως έστι κλπ.). Μέχρι τώρα το έβλεπα σαν μια δήλωση ανθρωποκεντρισμού (κάπως όπως το χρησιμοποιούμε σήμερα), με τα νέα δεδομένα μου φαίνεται ότι εμπίπτει μάλλον στον τομέα της γνωσιολογίας: ο άνθρωπος, ή ίσως καλύτερα η αντίληψη του ανθρώπου για τα πράγματα δείχνει αν αυτά υπάρχουν ή όχι. Τι λέτε κι εσείς;

  13. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ὁμολογουμένως πολὺ ὡραῖο κι ἐνδιαφέρον ἄρθρο. Εὐκαιρία νὰ ἐκθέσω κι ἐγὼ τὴν προσωπική μου θεωρία γιὰ τὴ λέξη «νόμισμα». Δὲν ἔχω πρὸς τὸ παρὸν ἐπιστημονικὴ ἑξήγηση τῆς θεωρίας, ὅμως ἡ διατύπωση μιᾶς θεωρίας προηγεῖται τῆς ἐπιστημονικῆς ἀποδείξεως καὶ καμία φορὰ παραμένει θεωρία εἴτε ὡς περισσότερο εἴτε ὡς λιγότερο πιστευτή. Τὸ τελευταῖο τὸ αφήνω στὴν κρίση σας. Ἡ λέξη «νόμισμα» ὅπως παραδέχεται καὶ τὸ ἱστολόγιο προέρχεται ἀπὸ τὴ ρῆμα «νομίζω», ἀλλὰ γιὰ ἕναν πολὺ ἁπλούστερο λόγο. Στὴν πραγματικότητα νομίζουμε ὅτι ἕνα κομμάτι χαρτὶ ἢ μέταλλο ἔχει τὴν ἀξία ποὺ τοῦ ἀποδίδουμε. Διότι ἡ πραγματική του ἀξία δὲν εἶναι παρὰ αὐτὴ ἑνὸς εὐτελοῦς κομματιοῦ χαρτιοῦ ἢ μετάλλου. Ἂν ἐν μία νυκτὶ ἀποφάσιζαν οἱ ἔχοντες καὶ κατέχοντες καὶ ὅποιος νομίζω ὅτι δὲ θὰ συμβῆ εἶναι βαθειὰ νυχτωμένος, πὼς τὸ εὐτελὲς κατὰ τ’ἄλλα χρῆμα (μὲ τὴν ἀρχαῖα ἔννοια) δὲν εἶναι παρὰ ἕνα κομμάτι χαρτὶ ἢ μέταλλο, ὅλοι ὅσοι θεωροῦνται σήμερα πλούσιοι, θὰ εἶχαν ἄφθονο χαρτὶ ὑγείας σὲ ἀντίθεση μὲ ὅσα διέδιδε ἡ κα Βούλτεψη, ὅμως θὰ ἦταν πάμπτωχοι. Καὶ εἶναι. Ἀπόδειξη τῆς ἀσήμαντης ἀξίας τοῦ χρήματος (μὲ τὴ νεοελληνικὴ ἔννοια) εἶναι τὸ ὅτι γιὰ νὰ σοῦ τὸ δανείσει ἡ τράπεζα δὲν τῆς ἀρκεῖ νὰ ἀποδείξης ὅτι βγάζεις τὰ ἀπαραίτητα χρήματα. Ἀντιθέτως ζητᾶ γιὰ ἐγγύηση ἀκίνητα πραγματικῆς κι ὄχι «νομισματικῆς» ἀξίας. Ἀνάλογη θεωρία, ὄχι δική μου, ὑπάρχει γιὰ τὴ λέξη «φάντασμα» ἐπειδὴ λέει εἶναι πλᾶσμα τῆς φαντασίας. Θὰ μποροῦσε νὰ λέγεται καὶ «νόμισμα».

  14. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και για τις συμπληρώσεις της συλλογής των συνωνύμων!

    3 Δεν είναι και τόσο αυθαίρετο αυτό που έκανες. Και το Λίντελ Σκοτ λέει ότι πολλές φορές το «χρήμα» (με την παλιά σημασία) παραλείπεται στη μετάφραση.

  15. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

  16. cronopiusa said

  17. sarant said

    12 Και πάλι όμως υπάρχει ανθρωποκεντρισμός αλλά και σχετικισμός.

  18. Κάπως έτσι (#12) ας πούμε εδώ: «Of all things the measure is man, of the things that are, that [or «how»] they are, and of things that are not, that [or «how»] they are not.» This precise meaning of this statement, like that of any short extract taken out of context, is far from obvious, although the long discussion of it in Plato’s Theaetetus gives us some sense of how ancient Greek audiences interpreted it. The test case normally used is temperature. If Ms. X. says «it is hot,» then the statement (unless she is lying) is true for her. Another person, Ms. Y, may simultaneously claim «it is cold.» και τα λοιπά. Μ’ αυτή την έννοια, η σχετικοποίηση της αλήθειας από τον Πρωταγόρα συνδέεται μια χαρά τόσο με τη ρητορική του (αυτό που λέει ο Πλάτωνας σοφιστική διαστρέβλωση της αλήθειας) όσο και με τον αγνωστικισμό του («Concerning the gods, I have no means of knowing whether they exist or not or of what sort they may be. Many things prevent knowledge including the obscurity of the subject and the brevity of human life.» — Διογένης Λαέρτιος 9:51, ας το βρει κάποιος στο πρωτότυπο).

  19. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

  20. ΓιώργοςΜ said

    13 Παροιμία που αποδίδεται στους ινδιάνους:
    «Όταν το τελευταίο δέντρο θα έχει κοπεί, όταν τα ποτάμια θα έχουν μολυνθεί, όταν τα ψάρια της θάλασσας θα είναι νεκρά, τότε ο άνθρωπος θα καταλάβει ότι τα χρήματα δεν τρώγονται»

    Από την ξενάγηση στην πρόσφατη επίσκεψή μου στο μουσείο χαρτονομισμάτων η ιστορία ενός χωρικού ο οποίος (επί κατοχής) πούλησε ένα κτήμα, πήρε 3-4 σάκους με χαρτονομίσματα και όταν κατέβηκε την επόμενη μέρα στην πόλη, του είπαν πως με το ποσό αυτό αγοράζει 3 αυγά. Προτίμησε φυσικά να πάρει τα μπρος πίσω και να γεμίσει ένα στρώμα με τα χαρτονομίσματα.

  21. π2 said

    12: Μα η γνωσιολογική πτυχή που σωστά διαβλέπεις είναι το κεντρικό χαρακτηριστικό της πρώτης σοφιστικής. Πάντοτε το θεωρούσα ένα τολμηρό φιλοσοφικό άλμα, άμεσα συνυφασμένο με τη λειτουργία της ώριμης δημοκρατίας του 5ου αιώνα, εξού και οι φοβικές αντιδράσεις που το ακολούθησαν, είτε με την κατασυκοφάντηση των σοφιστών για τους δισσούς λόγους και την παρουσίασή τους ως τσαρλατάνων της ρητορικής, είτε με την επαναφορά ενός «ασφαλούς» κριτηρίου, πέραν του κόσμου μας, από τον Πλάτωνα.

  22. LandS said

    @ 4
    Όταν ο επιτυχημένος κινέζος έμπορος, δεν θυμάμαι ποιας δυναστείας, για να γλυτώσει τη κούραση που κουβάλαγε μεγάλες ποσότητες μεταλλικά νομίσματα για τις συναλλαγές του, άφηνε μερικές αρμαθιές από δαύτα σε πρόσωπο εμπιστοσύνης και έπαιρνε σφραγισμένα χαρτάκια τα οποία μπορούσε να τα εμφανίσει άλλος έμπορος στο πρόσωπο αυτό και να πάρει, αν ήθελε, το αντίστοιχο ποσό νομισμάτων, έ αυτό το πρόσωπο εμπιστοσύνης ήταν τράπεζα. Και καταθέσεις δεχόταν και μπλοκ επιταγών έδινε. Ο πειρασμός μεγάλος, το βήμα μικρό να έδινε και δάνεια με τόκο (κάτι που γινόταν από αιώνες νωρίτερα)

  23. Πάνος με πεζά said

    Και ο Αττίκ :
    Πού τρέχει με βία το πλήθος αυτό
    σα να ’χει σαράντα βαθμούς πυρετό
    επάνω και κάτω, αενάως κινείται σαν κύμα;
    Και λες πως ειν’ όλοι τους φρενοβλαβείς,
    ποια είναι η αιτία της βίας αυτής;
    Το χρήμα! Το χρήμα!

    Καμάρι τις είχαν σ’ όλο το χωριό
    καλές αδελφές η Μαριώ κι η Λενιώ,
    μα πέθανε ο γέρος και άφησε πλούσιο μνήμα…
    Και τώρα δεν παν’ μαζί στην εκκλησιά,
    ποιος φταίει που τα χάλασαν στη μοιρασιά;
    Το χρήμα! Το χρήμα!

    Παντρεύεται γέρος πεντάμορφη νια
    και στ’ άσπρα μαλλιά του φοράει λεμονιά
    και λες ειν’ ο γάμος κηδεία για κείνο το θύμα…
    Για τ’ άνθος που άδικα θα μαραθεί
    ποιος φταίει που τόση ομορφιά θα χαθεί;
    Το χρήμα! Το χρήμα!

    Η σύζυγος κάποιου βιοπαλαιστού
    συχνά στην αγκάλη ενός τοκιστού
    της γραμματικής μελετάει το γλυκύτερο ρήμα…
    Και σαν κοινωνεί μαρτυρεί στον παπά
    πως… κι από τους δυο πιο πολύ αγαπά…
    Το χρήμα! Το χρήμα!

    Το χρήμα γεννάει τους πολέμους στη γη
    κι όλων των λαών την αλληλοσφαγή,
    που κάνει τη μάνα να καίει σε νιόσκαφτο μνήμα,
    που κείτεται μέσα πεντάμορφος νιος.
    Ποιός φταίει που δεν είναι κι αυτός ζωντανός;
    Το χρήμα! Το χρήμα!

    Στον περίπατό σου τον εσπερινό
    συχνά μες στους δρόμους, με τη λέξη «πεινώ»,
    φτωχοί σ’ ενοχλούν πλούσιέ μου κι ανοίγεις το βήμα…
    Κι ιδρώνεις γιατί είσαι χοντρός και παχύς,
    ποιος φταίει που υπάρχουν στη γη δυστυχείς;
    Το χρήμα! Το χρήμα!

    Μου λένε πως γράφω καλή μουσική,
    μα μόνο για δόξα κι όχι εμπορική
    και πως θα πεθάνω στην ψάθα κι αυτό θα ’ναι κρίμα…
    Μα τι να τα κάνω εγώ τα λεφτά;
    Η αγάπη η δική σας αντικαθιστά…
    Το χρήμα! Το χρήμα!

  24. π2 said

    Όσο για τον Πάκη, λυπάμαι, αλλά δεν του έχω την παραμικρή συμπάθεια. Όχι μόνο γιατί ήταν κεντρικό γρανάζι της κυβέρνησης που επί της ουσίας οδήγησε τα πράγματα εδώ που φτάσαμε και τώρα έχει καθαρίσει στη συλλογική μνήμη, στην πιο πετυχημένη επικοινωνιακή διαχείριση των τελευταίων δεκαετιών (με τον Βούδα της Ραφήνας να εμφανίζεται ως η χρυσή εφεδρεία του έθνους), αλλά και γιατί αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα στο πώς τα άτομα που καταλαμβάνουν (συχνά τελείως τυχαία) το μάλλον διακοσμητικό αξίωμα του προέδρου της δημοκρατίας προσπαθούν να υπεραναπληρώσουν την ασημαντότητα της εξουσίας τους προβάλλοντας μια κωμική συχνά εικόνα δήθεν σοφίας και gravitas.

  25. Xρίστος Δάλκος said

    Ἔχω τήν ἐντύπωση ὅτι οἱ «Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβαις» πρέπει νά διορθωθοῦν σέ «Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας». Γιά νά ἀναφερθῶ καί σέ κάποια ἄλλη ἀνάρτηση, ἔχει ξεφύγει τό «ἐν μίᾳ νυκτί», ἀντί τοῦ «ἐν μιᾷ νυκτί».

  26. cronopiusa said

  27. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Τελαυταῖο

  28. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Ο Πρωταγόρας, ιδρυτής της σοφιστικής, το έλεγε αυτό εισάγοντας τον ανθρωποκεντρισμό, ότι δεν υπάρχουν αιώνιες και αναλλοίωτες αλήθειες.

    Μέτρο το κριτήριο, χρήματα τα πράγματα. Σαφές. Ο άνθρωπος είναι κριτήριο των πάντων -οι άνθρωποι πιο πάνω από τα κέρδη, που λέγανε και κάποιοι άλλοι.»

    Eίναι σαφές σε μάς, ότι ο Πρωταγόρας έκανε λάθος με το ότι δεν υπάρχουν αναλλοίωτες αλήθειες. Τα κέρδη είναι πιο πάνω από τους ανθρώπους, ΑΙΩΝΙΟ ΑΞΙΩΜΑ.

    «Και αυτό, σε συνδυασμό με το ότι αποδέχτηκε την πρόταση των «εχθρών» και δέχτηκε να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας,» Με εκπλήσεις ευχάριστα με τα εισαγωγικά.

  29. paolodrosi said

    Το νομισμα το εκδιδει αυτος που εχει το δικαιωμα να κανει τους νομους. Γι αυτο ειναι και στην ιδια οικογενεια οι λεξεις.
    Το κρατος λοιπον που μπορει και κανει νομους, μπορει να εκδιδει και το νομισμα, προς οφελος των πολιτων.
    Οταν εκδιδει καποιος τριτος, τοτε αυτο παυει να λεγεται νομισμα και λεγεται χρημα. Γιατι δεν ειναι προς οφελος των πολιτων, καθως δινεται σ’ αυτους με καποιο επιτοκιο.
    Για παραδειγμα το ευρω, ειναι χρημα και οχι νομισμα.
    Γιατι δινεται στις κεντρικες τραπεζες με επιτοκιο, κι απο κει στους πολιτες με μεγαλυτερο επιτοκιο. Με λιγα λογια ειναι χρεογραφο.
    Στα χρονια της δραχμης, εκοβε ο Χολαργος, κι επαιρναν οι τραπεζες με μηδενικα επιτοκια.
    Συμπερασμα. Οσο ειμαστε μεσα στο ευρω, και ολο το χρεος να μας χαρισουν, παλι θα χρωσταμε.

  30. BLOG_OTI_NANAI said

    Για τη φράση πρέπει να ειπωθεί ότι έχει διατυπωθεί κατά καιρούς με δύο τρόπους:

    1) Ανθρωποκεντρικά, έτσι όπως τον εννοεί ο Παυλόπουλος, ότι εκφράζει τον «ανθρωποκεντρισμό της αρχαίας φιλοσοφίας», δηλ. στη φράση αυτή, το «άνθρωπος» αναφέρεται στην ουσία, στο ανθρώπινο είδος, ο «άνθρωπος καθόλου», ο άνθρωπος ως μέλος μιας παγκόσμιας κοινωνίας και μέτοχος μιας οκουμενικής αντίληψης.

    2) Ατομοκεντρικά, το οποίος εξαφανίζει εντελώς την παραπάνω ερμηνεία, όπου το «άνθρωπος» αναφέρεται στο άτομο, στην αντίληψη κάθε ανθρώπου ξεχωριστά. Δηλαδή, μέτρο του κάθε πράγματος, είναι η υποκειμενική αντίληψη κάθε ενός ξεχωριστά, άρα δεν υπάρχει αντίληψη για τα πράγματα κοινή για όλους τους ανθρώπους. Είναι δηλαδή μια ρήση ενάντια στην απόλυτη αλήθεια και στην αποδοχή ότι όλα αλλάζουν σύμφωνα με υποκείμενο που κρίνει.
    Αν λοιπόν πέφτουν βόμβες και σκοτώνονται άνθρωποι, αυτό μπορεί να μην είναι κακό γενικά, αλλά είναι κακό για αυτούς που σκοτώνονται, ταυτόχρονα όμως είναι καλό για εκείνους που σκοτώνουν τους εχθρούς τους…

  31. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και για τη διόρθωση στο «επί Θήβας»

    Πρωταγόρας για τους θεούς:
    περὶ μὲν θεῶν οὐκ ἔχω εἰδέναι οὔθ΄ ὡς εἰσίν, οὔθ΄ ὡς οὐκ εἰσίν· πολλὰ γὰρ τὰ κωλύοντα εἰδέναι, ἥ τ΄ ἀδηλότης καὶ βραχὺς ὢν ὁ βίος τοῦ ἀνθρώπου.

    28 Αλλά τα εισαγωγικά μπορεί να έχουν πολλές σημασίες.

  32. spiral architect said

    @24: Λίγα τα λόγια σου Πιδύε για το Βούδα της Ραφήνας, γιατί θα αμολύσω το μαύρο σκυλί της Ραφήνας!

  33. #10: Καλό!
    Ηλεκτρικό ρεύμα φαίνεται ότι διαπερνάει το κορμί της ΝΔ άν κάποιος πει μια κουβέντα που νομίζουν ότι υποννοεί αλλαγή νομίσματος.

  34. ΓιώργοςΜ said

    30 Ε, λοιπόν, με τη δεύτερη έννοια δεν το είχα σκεφτεί ποτέ.
    Ο συνδυασμός των δύο προσεγγίσεων θα μπορούσε να είναι τυπικό παράδειγμα σοφιστείας (με την καθιερωμένη τουλάχιστον έννοιά της).

  35. Ανδρέας said

    Είναι η συνέχεια του διαλόγου στο σπίτι του Μένωνα με τον παί και την λειτουργία μνήμης-λογικής.

    Δύτη και κε Αρχιμήδη για αυτόν ακριβώς τον λόγο τιμώρησαν τον Σωκράτη, για εισαγωγή καινών δαιμονίων. Αυτό που περιγράφει ο Δύτης και ο κος Αρχιμήδης είναι το κατηγορητήριο.
    Τα όντα, το φάντασμα η ιδέα.

    An image of an object that is formed in the mind or recalled by the memory.

    Eidetic memory is an ability to recall images, sounds, or objects in memory…

    ἰδέσθαι ἐν φρεσίν ‘to see in his mind’s eye’

  36. Παναγιώτης Κ. said

    Πάρα πολύ ωραίο το σημερινό άρθρο και περιμένω να διαβάσω σχόλια που θίγουν την ουσία του θέματος.

    Στα μαστορίστικα (κουδαρίτικα) τα χρήματα λέγονται κούλια.
    Για τον ματσωμένο: Φορεί κούλια.
    Για αυτόν που έχει πληρώσει κάποια του υποχρέωση: Έχει κρανιάσει τα κούλια.

    Μπορούμε να καταλάβουμε ότι πρόκειται για ένα μείγμα μεταφορικών και ειδικών λέξεων.
    Η πρόταση έχει την ίδια δομή με την δομή της πρότασης στη νεοελληνική.

  37. Ανδρέας said

    Στοιχειωμένο πλέον το βλέπουμε στο κυνήγι των ανεμόμυλων στον Θερβάντες.

  38. BLOG_OTI_NANAI said

    34: Η φράση είναι σαν αυτές που λένε οι πολιτικοί μας, που μπορούν να λένε τις ίδιες λέξεις, αλλά εννοούν δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα 🙂

  39. LandS said

    @28 Λάμπρο το αιώνιο αξίωμα είναι «πάνω από όλα εξουσία πάνω στους ανθρώπους». Αυτό που λες με τα κέρδη είναι των τελευταίων, μόνο, αιώνων.

    Απορώ πως και δεν σχολίασε κανείς το «αντίστροφο» του αιτήματος του Πρωταγόρα. Ανθρώπου μέτρον χρήματα, ή κάπως έτσι.

    Να πάρετε την ΕΠΟΧΗ που κυκλοφορεί σήμερα. Έχει, άρθρο του Μπάμπη Γεωργούλα «Πόσο ‘επικίνδυνος’ είναι ο Παυλόπουλος» και αναδημοσιεύει το άρθρο του Ιστολογίου, «Η ελληνοφωνία, ο Σωκράτης και μια ανόητη αιτιολογική έκθεση».

  40. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    13 – «Ἂν ἐν μία νυκτὶ ἀποφάσιζαν οἱ ἔχοντες καὶ κατέχοντες καὶ ὅποιος νομίζω ὅτι δὲ θὰ συμβῆ εἶναι βαθειὰ νυχτωμένος, πὼς τὸ εὐτελὲς κατὰ τ’ἄλλα χρῆμα (μὲ τὴν ἀρχαῖα ἔννοια) δὲν εἶναι παρὰ ἕνα κομμάτι χαρτὶ ἢ μέταλλο, ὅλοι ὅσοι θεωροῦνται σήμερα πλούσιοι, θὰ εἶχαν ἄφθονο χαρτὶ ὑγείας σὲ ἀντίθεση μὲ ὅσα διέδιδε ἡ κα Βούλτεψη, ὅμως θὰ ἦταν πάμπτωχοι.»
    Εν μιά νυκτί, έχει αποφασιστεί από καιρό, να αλλάξει το χρήμα και να γίνει άυλο, η εφαρμογή όμως παίρνει μερικά χρόνια. Εδώ και κάνα χρόνο, έχει ξεκινήσει δυνατά η διαφήση για τις «πλαστικές» συναλλαγές, και πόσο καλές και χρήσιμες είναι αυτές για μάς (όπως με τα δάνεια τον καλό καιρό-χαμόγελο). Σε 5-6 χρόνια, το χρήμα όπως το ξέρουμε, μάλλον θα είναι μια ανάμνηση παλιά, μόνο που όσοι θωρούνται σήμερα πλούσιοι, θα είναι ακόμα πιο πλούσιοι, με απόλυτη δύναμη ελέγχου πάνω σ΄αυτούς που σήμερα δουλεύουν (σκλάβοι γαρ) για κωλόχαρτα, τα επονομαζόμενα και ως τραπεζογραμμάτια.

  41. cronopiusa said

  42. Avonidas said

    Συμπληρώνετε, βεβαίως, ελεύθερα τον κατάλογο!

    Το ρευστό, τα μωβ [πάνε αυτά σε λίγο], οι χήνες [καλομελέτα και (ξανά)ρχονται], οι νεκροί προέδροι [αμερικανιά]. Και, για να κλέψω και λίγο, πάμε και στις αποθήκες χρήματος: η καβάτζα, η ακούμπα, η κασέλα, τα μασούρια, η σούφρα [παλιά και δοκιμασμένη κρυψώνα], και του βαρκάρη τα ναύλα [η τελευταία κρυψώνα].

  43. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    29 – «Το κρατος λοιπον που μπορει και κανει νομους, μπορει να εκδιδει και το νομισμα, προς οφελος των πολιτων.» Τους νόμους μπορεί να τους κάνει το κράτος, το κράτος όμως, το ελέγχει αυτός που κόβει το χρήμα, και οι ΚΤ που το κόβουν, είναι ιδιωτικές.

  44. Παναγιώτης Κ. said

    @4. Ψηφίζω… κέρματα…

  45. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    39 – Όπως έλεγε κι ο Αναξαγόρας (χαμόγελο) εξουσία χωρίς κέρδη, σκορδαλιά χωρίς σκόρδο.

  46. Παναγιώτης Κ. said

    Για να στήσουμε σιγά-σιγά την αρματωσιά της σημερινής ανάρτησης νομίζω ότι αξίζει να θυμηθούμε την φράση του Αντρέ Μπρετόν: » Ο Άνθρωπος, είναι η απάντηση όποια και αν είναι η ερώτηση «.

  47. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο Γεώργιος Θοιβιδόπουλος στη γραμματολογία του (που είχε εγκριθεί και ως σχολικό βιβλίο) αναφέρει την εκδοχή του ακραίου υποκειμενισμού, εδώ: http://tinyurl.com/haymbww (σ. 92)

    Βεβαίως, για να μην υποτιμήσουμε και τον Πρωταγόρα, προφανώς κάτι είχε στο μυαλό του για να το πει αυτό, πιθανόν μια αποδέσμευση από την θεϊκή κηδεμονία. Διότι αν κανείς ακολουθήσει κατά γράμμα τη σκέψη αυτή, τότε δεν μπορεί να θεμελιωθεί ούτε καν επιστημονική γνώση επάνω εκεί. Ο αστροναύτης θα λέει ότι η Γη είναι στρογγυλή, αλλά ταυτόχρονα, αυτός που βρίσκεται στη Γη θα δικαιούται να λέει ότι η Γη είναι επίπεδη σύμφωνα με το πως την αντιλαμβάνεται γύρω του.
    Μην ξεχνάμε και το εντελώς περίεργο που είχε πει ο Επίκουρος (προς Πυθοκλή 91), ότι τα μεγέθη των άστρων σχετικά με τον άνθρωποι, είναι όπως ακριβώς φαίνονται.

  48. cronopiusa said

  49. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    31τέλος – Μπορεί, αλλά έτσι όπως είναι διατυπωμένο, κρατάω αυτή που καταλαβαίνω, και μη ξεχνάς, εγώ είμαι ο απλός λαός (χαμόγελο).

  50. Ανδρέας said

    ΘΕΑΙ. Ἀλλὰ μέντοι, ὦ Σώκρατες, σοῦ γε οὕτω παρα-
    κελευομένου αἰσχρὸν μὴ οὐ παντὶ τρόπῳ προθυμεῖσθαι ὅτι
    [151e] τις ἔχει λέγειν. δοκεῖ οὖν μοι ὁ ἐπιστάμενός τι αἰσθάνεσθαι
    τοῦτο ὃ ἐπίσταται, καὶ ὥς γε νυνὶ φαίνεται, οὐκ ἄλλο τί
    ἐστιν ἐπιστήμη ἢ αἴσθησις.

    ΣΩ. Εὖ γε καὶ γενναίως, ὦ παῖ· χρὴ γὰρ οὕτως ἀποφαι-
    νόμενον λέγειν. ἀλλὰ φέρε δὴ αὐτὸ κοινῇ σκεψώμεθα,
    γόνιμον ἢ ἀνεμιαῖον τυγχάνει ὄν. αἴσθησις, φῄς, ἐπιστήμη;

    ΘΕΑΙ. Ναί.

    ΣΩ. Κινδυνεύεις μέντοι λόγον οὐ φαῦλον εἰρηκέναι περὶ
    [152a] ἐπιστήμης, ἀλλ’ ὃν ἔλεγε καὶ Πρωταγόρας. τρόπον δέ τινα
    ἄλλον εἴρηκε τὰ αὐτὰ ταῦτα. φησὶ γάρ που «πάντων
    χρημάτων μέτρον» ἄνθρωπον εἶναι, «τῶν μὲν ὄντων ὡς ἔστι,
    τῶν δὲ μὴ ὄντων ὡς οὐκ ἔστιν». ἀνέγνωκας γάρ που;

    ΘΕΑΙ. Ἀνέγνωκα καὶ πολλάκις.

    ΣΩ. Οὐκοῦν οὕτω πως λέγει, ὡς οἷα μὲν ἕκαστα ἐμοὶ
    φαίνεται τοιαῦτα μὲν ἔστιν ἐμοί, οἷα δὲ σοί, τοιαῦτα δὲ αὖ
    σοί· ἄνθρωπος δὲ σύ τε κἀγώ;

    ΘΕΑΙ. Λέγει γὰρ οὖν οὕτω.

    [152b] ΣΩ. Εἰκὸς μέντοι σοφὸν ἄνδρα μὴ ληρεῖν· ἐπακολουθή-
    σωμεν οὖν αὐτῷ. ἆρ’ οὐκ ἐνίοτε πνέοντος ἀνέμου τοῦ αὐτοῦ
    ὁ μὲν ἡμῶν ῥιγῷ, ὁ δ’ οὔ; καὶ ὁ μὲν ἠρέμα, ὁ δὲ σφόδρα;

    ΘΕΑΙ. Καὶ μάλα.

    ΣΩ. Πότερον οὖν τότε αὐτὸ ἐφ’ ἑαυτοῦ τὸ πνεῦμα
    ψυχρὸν ἢ οὐ ψυχρὸν φήσομεν; ἢ πεισόμεθα τῷ Πρωταγόρᾳ
    ὅτι τῷ μὲν ῥιγῶντι ψυχρόν, τῷ δὲ μὴ οὔ;

    ΘΕΑΙ. Ἔοικεν.

    ΣΩ. Οὐκοῦν καὶ φαίνεται οὕτω ἑκατέρῳ;

    ΘΕΑΙ. Ναί.

    ΣΩ. Τὸ δέ γε «φαίνεται» αἰσθάνεσθαί ἐστιν;

    ΘΕΑΙ. Ἔστιν γάρ.

    [152c] ΣΩ. Φαντασία ἄρα καὶ αἴσθησις ταὐτὸν ἔν τε θερμοῖς
    καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις. οἷα γὰρ αἰσθάνεται ἕκαστος,
    τοιαῦτα ἑκάστῳ καὶ κινδυνεύει εἶναι.

    ΘΕΑΙ. Ἔοικεν.

    ΣΩ. Αἴσθησις ἄρα τοῦ ὄντος ἀεί ἐστιν καὶ ἀψευδὲς ὡς
    ἐπιστήμη οὖσα.

    ΘΕΑΙ. Φαίνεται.

  51. ΓιώργοςΜ said

    40 Μα και τα τραπεζογραμμάτια είναι εξίσου χρήμα με το πλαστικό, αφορούν αντίκρυσμα. Αυτή η αίσθηση πως το χαρτί που γράφει 100€ είναι κάτι παραπάνω από έναν λογαριασμό που έχει υπόλοιπο 100€ είναι περισσότερο ψευδαίσθηση. Αν κάποιος κάνει υποτίμηση 25%, σου κλέβει το 25% και των καταθέσεων και των μετρητών. Αν πάλι κάποιος σου πει πως χρωστάς 5.000, η διαφορά της ύπαρξης ρευστού είναι πως μπορείς να επιλέξεις να μην πληρώσεις, ενώ από το λογαριασμό σου μπορεί να τα πάρει αυτόματα. Και αυτό είναι ελέγξιμο πάντως (σε ένα ευνομούμενο κλπ κλπ κράτος), διά της δικαστικής οδού.
    Η μόνη διαφορά που βρίσκω είναι πως το τυπωμένο χρήμα αντιστοιχεί σε αντίκρυσμα του κράτους που το κάνει πληρωτέο με την εμφάνιση, ενώ το πλαστικό αφορά αντίκρυσμα που έχει στο λογαριασμό του κάποιος.
    Η περίπτωση που το «χρήμα» με την αρχαία και σύγχρονη έννοια πλησιάζουν μεταξύ τους είναι τα πολύτιμα μέταλλα και παρεμφερή τιμαλφή, που διατηρούν την αξία τους λόγω σπανιότητας. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι από την αρχή της κρίσης άνοιξαν ένα σωρό ανταλλακτήρια χρυσού, ούτε το γεγονός του τεράστιου αποθέματος χρυσού της Γερμανίας: Σε περίπτωση νομισματικής κατάρρευσης, πλούσιο κράτος θα νοείται όποιο διαθέτει χρυσό.

  52. Ανδρέας said

    Η εφαρμογή του διαλόγου του Μέ(μ;)νωνα

    MEMORY RECALL/RETRIEVAL
    Recall or retrieval of memory refers to the subsequent re-accessing of events or information from the past, which have been previously encoded and stored in the brain. In common parlance, it is known as remembering. During recall, the brain «replays» a pattern of neural activity that was originally generated in response to a particular event, echoing the brain’s perception of the real event. In fact, there is no real solid distinction between the act of remembering and the act of thinking.
    These replays are not quite identical to the original, though – otherwise we would not know the difference between the genuine experience and the memory – but are mixed with an awareness of the current situation. One corollary of this is that memories are not frozen in time, and new information and suggestions may become incorporated into old memories over time. Thus, remembering can be thought of as an act of creative reimagination.

    h**p://www.human-memory.net/processes_recall.html

  53. Alexis said

    #12: Κάπως έτσι το καταλαβαίνω κι εγώ Δύτη. Για όλα τα πράγματα κριτήριο είναι η γνώση του ανθρώπου.
    Τίποτα δεν υπάρχει «αφ’ εαυτού». Αυτά που υπάρχουν, υπάρχουν γιατί οι άνθρωποι έχουν συμφωνήσει ότι υπάρχουν
    Και αυτά που δεν υπάρχουν, αντίστοιχα.
    Μ’ αυτό το σκεπτικό «κουμπώνει» και το χωρίο για τους θεούς που αναφέρει ο Νικοκύρης στο #31:
    «Για δε τους θεούς τίποτα δεν γνωρίζω, ούτε ότι υπάρχουν ούτε ότι δεν υπάρχουν… κλπ.»

  54. LandS said

    @51 Στη κρίση του 29΄, στις ΗΠΑ, η βιομηχανική παραγωγή έπεσε κατά 46%, οι τιμές χονδρικής κατά 32%, το εξωτερικό εμπόριο κατά 70%, η ανεργία αυξήθηκε κατά 607% και η μεταβολή στα αποθέματα χρυσού ήταν αμελητέα.

  55. Alexis said

    #0: …νομίζω ότι οι σημερινοί επικριτές του δεν του συγχωρούν την παλικαρίσια στάση που έδειξε τον Δεκέμβριο του 2008 όταν, με προσωπικό πολιτικό κόστος, αρνήθηκε να αιματοκυλίσει την Αθήνα.

    Ας τρολάρω λίγο πάνω σ’ αυτό:

    «Πέρασαν τρία χρόνια από την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Τρία χρόνια από την εξέγερση της νεολαίας, των μαθητών που πλημμύρισαν τους δρόμους της χώρας, διεκδικώντας σεβασμό στη ζωή και στο μέλλον τους. Τότε, απέναντι στην εξεγερμένη νεολαία, απέναντι στη δικαιολογημένη οργή, το κράτος απάντησε με γενικευμένη καταστολή, φοβήθηκε την ορμή της νιότης, την ανυπακοή της εφηβείας.
    Πέρασαν τρία χρόνια, αλλά δεν ξεχνάμε. Ο Δεκέμβρης του 2008 θα μείνει στην ιστορία: για την αγριότητα του κράτους και των δυνάμεων καταστολής

    Ποιός τα έλεγε αυτά;
    Το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, το Δεκέμβρη του 2011 με αφορμή τα τρία χρόνια από τα «Δεκεμβριανά» του 2008.

  56. ΓιώργοςΜ said

    54 Δεκτό, το δολλάριο δεν καταργήθηκε όμως. Σε περίπτωση κατάργησης του ευρώ ως νομίσματος, σε ποια βάση τα κράτη θα κόψουν εθνικά νομίσματα;
    Δεν υποστηρίζω την άποψη σθεναρά, ούτε ειδικός είμαι, ειλικρινής σε βαθμό αφέλειας είναι η απορία μου.

  57. π2 said

    30, 47: Το κύριο ερμηνευτικό πρόβλημα για την κατανόηση της πρώτης σοφιστικής είναι ότι την γνωρίζουμε μέσω της στρεβλής εικόνας των αντιπάλων της. Η ακραία ατομοκεντρική θεώρηση της πρώτης σοφιστικής είναι εν πολλοίς ανιστορική. O «άνθρωπος» των σοφιστών δεν είναι ούτε η αφαίρεση «το ανθρώπινο είδος» ούτε το νεωτερικό «άτομο», είναι το άτομο ως μέλος μιας πολιτικής κοινωνίας. Οι σοφιστές ήταν πλήρως ενταγμένοι στο σύστημα της πόλης: δάσκαλοι, ειδικοί του δημόσιου λόγου και του δικαίου. Θα ήταν λοιπόν αναχρονιστικό να τους ερμηνεύουμε ως κήρυκες ενός ατομισμού τελείως ασύμβατου με τις νοοτροπίες της εποχής τους. Όταν ο Πρωταγόρας λέει ότι ο άνθρωπος αποφασίζει τι είναι και τι δεν είναι, εννοεί ότι αποφαίνεται ως κοινωνικό σύνολο για τα πάντα.

  58. Μιχάλης said

    Είναι απίθανο ο Παυλόπουλος, γνωστός ευρωλάτρης, να υπαινίχθηκε επιστροφή στη δραχμή. Απλώς, τα λόγια του, με την προσθήκη άσκοπων λεπτομερειών για το χρηματοπιστωτικό σύστημα και τους αρχαίους Έλληνες, προκάλεσαν αμφισημία. Και αυτό δε δίστασε να το εκμεταλλευτεί ο Μητσοτάκης (που σημειωτέον δεν ψήφισε τον Πάκη για ΠτΔ) και να κάνει την τρίχα τριχιά. Και φυσικά όλοι οι βουλευτές της νδ, ακολουθώντας το πρόσταγμα του «αρχηγού» άρχισαν να στοχοποιούν τον Παυλόπουλο. Τα νεοφιλελέ εγχώρια φερέφωνα πήραν έπειτα τη σκυτάλη και ξεκίνησαν σε Twitter και Facebook να κατηγορούν τον ΠτΔ για προσπάθεια επιστροφής στη δραχμή, χωρίς να καταλαβαίνουν οι ίδιοι πώς από τη φράση «η οικονομία και το νόμισμα πρέπει να υπηρετούν τον άνθρωπο» καταλήξαμε σε τέτοιο συμπέρασμα. Τον Παυλόπουλο δεν τον συμπαθώ, χειρίστηκε κάκιστα την κατάσταση το 2008, αλλά αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι γελοίο.

    Τέλος πάντων, μια ερώτηση θέλω να κάνω άσχετη με το θέμα, αλλά ελπίζω να ξέρει να βοηθήσει κάποιος. Είμαι από ταμπλετ και όταν υπάρχει κείμενο σε πολυτονικό, τα γράμματα που τονίζονται δεν εμφανίζονται, και έτσι είναι αδύνατη η ανάγνωση του κειμένου. Ξέρει κανείς πώς φτιάχνεται αυτό;

  59. Γιάννης Ιατρού said

    Εδώ η εξήγηση, από ειδήμονα …. 🙂

  60. cronopiusa said

  61. Alexis said

    #57: Συμφωνώ. Οι σοφιστές και η σκέψη τους έχουν γενικά δυσφημιστεί από σύγχρονους και μεταγενέστερους. Δεν είναι τυχαίο που η λέξη «σοφιστεία» στα νέα ελληνικά έχει καθαρά αρνητικό περιεχόμενο.
    Και βέβαια, μόνο έτσι όπως το λες έχει νόημα η ρήση. Ο άνθρωπος ως κοινωνικό σύνολο είναι αυτός που αποφαίνεται για το υπαρκτό ή μη των πραγμάτων.

  62. Γιάννης Ιατρού said

    Προφητικός ο Θεοτόκης, το 1912. Τίποτα δεν άλλαξε…

    ….Το κοινωνικό κατεστημένο της εποχής χαρακτηρίζεται από την κυριαρχία του ρουσφετιού και την κατάχρηση του δημόσιου χρήματος. Οι κυβερνήσεις εκλέγονται βάση των βαρύγδουπων υποσχέσεών τους ή της ικανοποίησης ενός μέρους των πολιτών με οικονομικές διευκολύνσεις ή αβλεψίες σε βάρος του νόμου ή άλλων προσώπων.

    Δεν είναι λίγες οι φορές που το λαθρεμπόριο γίνεται συστηματικά με την ανοχή της εκάστοτε κυβέρνησης και οι παράνομοι καλύπτονται και προστατεύονται από τους πολιτικούς. Συντελείται με αυτό τον τρόπο μία παρακμή της σημασίας του ψηφοφόρου, αφού ο κύριος σκοπός είναι η εκμετάλλευση των προσωπικών διασυνδέσεων του καθενός, ώστε να εξυπηρετηθούν τα άμεσα συμφέροντά του.

    Το κοινωνικό και πολιτικό κατεστημένο χαρακτηρίζεται από πλήρη διαφθορά και αδικία, επιδρά στο χαρακτήρα του ανθρώπου καταλύοντας ηθικούς φραγμούς και εξωθώντας τον στο κυνήγι του εύκολου χρήματος..

  63. Alexis said

    Να συμπληρώσω στα συνώνυμα του χρήματος τα «καφετιά» τους «κολοκοτρώνηδες» (μας άφησαν χρόνους αμφότερα) τη «μαγιά» και το «σάλιο» (βλέπε Λοβέρδο).

  64. raf said

    8
    Επειδή με ενδιέφερε και το έψαξα -και μονάχα για χάρη σχολαστικότητας- φαίνεται πως ο H. Ford δεν είπε ακριβώς κάτι τέτοιο. Αυτό που είπε ή μάλλον έγραψε ήταν:

    «The people are on the side of sound money. They are so unalterably on the side of sound money that it is a serious question how they would regard the system under which they live, if they once knew what the initiate can do with it.»

    Μετέπειτα το οποίο παραφράστηκε από κάποιον βουλευτή του Κογκρέσσου ως εξής:

    «It was Henry Ford who said in substance this: ‘It is perhaps well enough that the people of the nation do not know or understand our banking and monetary system, for if they did I believe there would be a revolution before tomorrow morning’.»

  65. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η ισχύς του άυλου χρήματος δεν είναι γνώρισμα της εποχής μας. Την αποτυπώνει πολύ διασκεδαστικά ο Μαρκ Τουαίην στο «Ενός εκατομμυρίου λιρών χαρτονόμισμα», σε μετάφραση Παπαδιαμάντη.

  66. LandS said

    @56 «Σε περίπτωση κατάργησης του ευρώ ως νομίσματος, σε ποια βάση τα κράτη θα κόψουν εθνικά νομίσματα; »

    Σε καμία. Κανένα, από τα νομίσματα που κυκλοφορούν σήμερα στον κόσμο, είτε είναι συλλογικά όπως το Ευρώ, είτε είναι ενός κράτους αλλά ταυτόχρονα είναι και αποθεματικά όπως το δολάριο η στερλίνα το γιεν κλπ.-παλαιότερα το Γαλλικό Φ. το Μάρκο- ή σαν τις Σκανδιναβικές Κορονες και το Ελβετικό Φ. είτε ακόμα και φουκαριάρικα σα το Μπολιβάρ της Βενεζουέλας, δεν έχουν άλλη βάση παρά μόνο ότι γίνονται, όπου γίνονται, αποδεκτά ως μονάδα μέτρησης του Χρήματος. Πρέπει να θυμόμαστε ότι το [μέσον συναλλαγών + αποθετήριο αξίας + εμπορική και κερδοσκοπική πίστη] είναι το Χρήμα και όχι το Νόμισμα.

  67. ΣΠ said

    66
    Έγινε και ταινία με τον Gregory Peck:
    http://www.imdb.com/title/tt0046072/?ref_=nm_flmg_act_39

  68. Ανδρέας said

    51
    Είναι και αυτό, με τον χρυσό αλλά η λύση βρίσκεται στην ίδια την λέξη νόμισμα-νομή και συνδέεται με την γη.

    νομίζω (ρ.)· [νόμος] μελλ. νομίσω, αττικ. νομιώ, πρκ. νενόμικα, παθ. αόρ. ενομίσθην, πρκ. νενόμικα, παθ. αόρ., ενομίσθην, πρκ. νενόμισμαι || θεωρώ ή παραδέχομαι ή αναγνωρίζω κάτι ως έθιμο, συνήθεια || νομίζω τους θεούς· πιστεύω στους θεούς που αναγνωρίζει η πολιτεία ||νομίζω θεούς· παραδέχομαι την ύπαρξη θεών || (παθ.) θεωρούμαι, συνηθίζομαι || νομίζεται (απρόσ.)· συνηθίζεται || τα νομιζόμενα ή νενομισμένα· ήθη και έθιμα συνήθειες || τα νόμιμα· οι νόμοι || παραδέχομαι, υιοθετώ || θεωρώ αναγνωρίζω || (παθ.)· είμαι συνήθης, συνηθίζομαι, κυβερνιέμαι σύμφωνα με παλιούς νόμους || (με δοτ.) συνηθίζω μεταχειρίζομαι || (με αιτ. και απαρέμφ.) νομίζω, θεωρώ πιστεύω) νομίζω, θεωρώ, πιστεύω, φρονώ || παράγ. νόμισις -εως, η· έθος, καθιερωμένη συνήθεια, πίστη, νόμισμα -ατος έθος, έθιμο, το αναγνωρισμένο από παλιά και καθιερωμένο απ’ την χρήση || το καθιερωμένο νόμισμα μιας χώρας, νόμιμο μέτρο (βάρους, μήκους) || θεσμός

    νομός -ού, ο
    (ουσ.)· [νέμω], βοσκότοπος, βοσκή || νομός ύλης· βδασώδης βοσκότοπος || νομή, χόρτα βοσκής, χλ’οη || (γεν.)· τροφή || επαίνων πολύ νομός (μτφ.)· απέραντη φλυαρία || τόπος διανομής, επαρχία, διαμέρισμα, σατραπεία || παράγ. νομαίος, -α, -ον (επίθ.)· ποιμενικός

    νομή, η
    (ουσ.)· [νέμω], βοσκή, βοσκότοπος || τροφή, χόρτο, φορβή || διαίρεση, διανομή, κατανομή || (κυρ.)· διανομή κληρονομιάς

    χρη
    (ρίζα απροσ.)· [ρίζα *χρη- από *χερ- μικρός, λίγος], υποτ. χρη, ευκτ. χρείη, απαρέμφ. χρήναι, ποιητ. χρην, μτχ. χρεών, πρτ.εχρήν, χρην, μελλ. χρήσει || είναι ορισμένο (από τον Θεό, ή την μοίρα). είναι αναγκαίο, είναι ανάγκη, αρμόζει να, πρέπει να || συνών. δει, αρμόττει, προσήκει, πρέπει, ανάγκη εστί.

    μτχ. χρεών λολ αυτό σώθηκε μόνο, μετοχή χρεών αφού συμμετέχεις χρεώνεσαι, οι μετοχές μετά το μπουμ του χρη-ματιστηρίου χρέωσαν τον τόπο και δη τα ταμεία, μάλιστα.:) είναι και ορισμένο από τον θεό ή τη μοίρα χαχαχαχα

    χρήμα -ατος, το
    (ουσ.)· [χρη], κάτι το οποίο μεταχειρίζεται κανείς ή το έχει ανάγκη || αγαθά , περιουσία, κτήματα, χρήματα || πράγμα, υπόθεση || ασχολία || γεγονός, συμβάν || παράδοξο και ασύνηθες πράγμα || μεγάλος αριθμός, πλήθος, σωρός || δοσοληψία, εμπορική συναλλαγή || φράση: τι χρήμα· τι πράγμα; τι; γιατί; μέγα συός χρήμα· επίσημον, μέγα κομμάτι χοίρου, το χρήμα των νυκτών όσων· πόσο ατέλειωτες είναι οι νύχτες, παρνόπων χρήμα· πλήθος ακρίδων || παράγ. χρηματίζω, χρηματικώς

  69. odinmac said

    «Πάντων χρημάτων μέτρον είναι άνθρωπον· ως άρα οία μεν αν εμοί φαίνηται τα πράγματα είναι, τοιαύτα μεν έστιν εμοί· οία δ’ αν σοί, τοιαύτα δε σοι.»

    Δηλαδή:

    «Ο άνθρωπος είναι το μέτρο όλων των πραγμάτων.
    Όπως φαίνονται σε μένα τα πράγματα, τέτοια είναι για μένα.
    Όπως φαίνονται σε σένα, τέτοια είναι για σένα»

    Και κάτι άλλο, και στην αρχαιότητα οι σοφιστές, δυσφημισμένοι ήταν, γιατί παραχωρούσαν την διδασκαλία τους μόνο επ’ αμοιβή.
    Υπάρχουν πολλές καρικατούρες σε αγγεία της εποχής, όπου οι «σοφότατοι» αυτοί, απεικονίζονταν με κεφάλι παραφουσκωμένο, τίγκα στην «σοφία» και έτοιμο να σκάσει.

  70. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @4. Χριστίνα, σωστά κάνουν «εκεί που κόβονται οι υποδιαιρέσεις» και «μιλάνε για κέρματα» – όχι όμως «με το σκεπτικό ότι είναι ευτελές το υλικό από το οποίο παράγονται και δεν αντιστοιχεί στην αγοραστική τους αξία». Αν δεις την ετυμολογία του κέρματος και θυμηθείς από τί συνίστανται, δεν θα σου μείνει καμιά αμφιβολία ότι έτσι πρέπει να λέγονται..

  71. Ανδρέας said

    Κρόνυ την πρώτη εικόνα τώρα την είδα χαχαχα

    μτχ. χρεών λολ αυτό σώθηκε μόνο, μετοχή χρεών αφού συμμετέχεις χρεώνεσαι, οι μετοχές μετά το μπουμ του χρη-ματιστηρίου χρέωσαν τον τόπο και δη τα ταμεία, μάλιστα.:) είναι και ορισμένο από τον θεό ή τη μοίρα χαχαχαχα

  72. ΓιώργοςΜ said

    60 Φαντάσου τι γράφουν τα κινέζικα τατουάζ σε αντιδιαστολή με το τι νομίζουν πως γράφουν όσοι τα έχουν. Ειδικά όταν η θέση ή το μέγεθος μιας γραμμής σ’ ένα ιδεόγραμμα αλλάζει την έννοια από ξερωγώ «Ανίκητος» σε «αρνάκι φρικασέ¨…

  73. BLOG_OTI_NANAI said

    57: Συγννώμη, αλλά εδώ η Πόλη θανάτωσε τον Σωκράτη για τα καινά δαιμόνια, και λες ότι κάποιος που εισάγει τον αγνωστικισμό, αποτελεί το υπόδειγμα κάποιου «πλήρως ενταγμένου στο σύστημα της πόλης»;!

    Εδώ ένα -ενδεικτικό- παράδειγμα της ακριβώς αντίθετης άποψης από αυτήν που διατυπώνεις, για το μερίδιο ευθύνης των σοφιστών στη διάλυση του συστήματος της Πόλης:

    ( http://epet.nlg.gr/all1.asp?id=131&pg=0 )

    Άλλωστε για τον Πρωταγόρα, υπάρχει σαφώς συζήτηση στη βιβλιογραφία αν τελικά αποδυνάμωσε την Πόλη και τους θεσμούς.
    Γι’ αυτό αναφέρω, ότι η φράση «έχει διατυπωθεί κατά καιρούς με δύο τρόπους». Από τη στιγμή που έχει διατυπωθεί και με τους δύο τρόπους, το «μόνο έτσι έχει νόημα» ή το «μόνο αλλιώς έχει νόημα» είναι καθαρά υποκειμενικό

  74. odinmac said

    74 -> 70 😉
    https://books.google.gr/books?id=WUI224WjGZgC&pg=PA192&lpg=PA192&dq=«Πάντων+χρημάτων+μέτρον+είναι+άνθρωπον·+ως+άρα+οία+μεν+ουν+εμοί+φαίνηται+τα+πράγματα+είναι,+τοιαύτα+μεν+έστιν+εμοί·+οία+δ’+αν+σοί,+τοιαύτα+δε+σοι.»&source=bl&ots=il3NglMkQX&sig=PQH3-lNtY2L99zp2uKdHds0xIFk&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiE-6mNoMXMAhVsJMAKHfDgB_sQ6AEIJjAA#v=onepage&q=«Πάντων%20χρημάτων%20μέτρον%20είναι%20άνθρωπον·%20ως%20άρα%20οία%20μεν%20ουν%20εμοί%20φαίνηται%20τα%20πράγματα%20είναι%2C%20τοιαύτα%20μεν%20έστιν%20εμοί·%20οία%20δ’%20αν%20σοί%2C%20τοιαύτα%20δε%20σοι.»&f=false

  75. Θύτης said

    Αναμφίβολα better than expected ο Πρόεδρος να μνημονεύει Πρωταγόρα αντί για Πλάτωνα. Στον ορισμό της Δημοκρατίας και ίσως και στον ορισμό των προγόνων μας τα χαλάει λίγο αλλά τί σημασία έχει αν είναι έτσι ή αλλιώς…

  76. BLOG_OTI_NANAI said

    74: Και να προσθέσω και το εξής:

    Στο φραγκμέντο 1.12 του Πρωταγόρα, αν ήταν απολύτως έτσι όπως τα λες, δεν θα είχε θέση το επεξηγηματικό παράδειγμα για τον γεγονός ότι δεν έχει νόημα να πει κάποιος σε έναν που κρυώνει ότι έξω κάνει ζέστη, αφού γι’ αυτόν τον συγκεκριμένο άνθρωπο κάνει κρύο και το αίσθημα του είναι παρόν και πραγματικό.
    Είναι σαφέστατο από τα ίδια τα λόγια του Πρωταγόρα ότι ενυπάρχει και η ατομοκεντρική θεώρηση.

  77. Παναγιώτης Κ. said

    @30. Και η έννοια του προσώπου έχει θέση σε αυτές τις θεωρήσεις ή όχι;

  78. cronopiusa said

  79. Ανδρέας said

    77 το επεξηγηματικό παράδειγμα

    blog τα επεξηγηματικά μας φάγανε λολ

  80. Παναγιώτης Κ. said

    Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς- Μπριτάνικα.
    Για το νόμισμα έχει 18 σελίδες.
    Για το χαρτονόμισμα 1/8 της σελίδας!
    Θα φταίω τώρα εγώ αν υποθέσω ότι δεν είναι τυχαίο; 🙂
    Ή μήπως γίνομαι… συνωμοσιολόγος; 🙂

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>… ὡς δυνάμει φάσκειν πάντων πραγμάτων κριτήριον εἶναι τὸν ἄνθρωπον, τῶν μὲν ὄντων ὡς ἔστιν, τῶν δὲ οὐκ ὄντων ὡς οὐκ ἔστιν
    «Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε » δηλαδή η συνέχεια της φράσης του Πρωταγόρα (σιγά μην την ήξερα ή μην τη θυμόμουν αν ποτέ τη διδάχτηκα).

  82. ΑΝΑΛΕΤΡΙΟΣ said

    Η φράση «το νόμισμα έχει νόημα μόνο όταν υπηρετεί τον άνθρωπο» έχει αντίστοιχη σημασία με το «η πραγματικότητα έχει νόημα μόνο όταν υπηρετεί τον άνθρωπο» δεδομένου ότι το εθνικό νόμισμα δεν είναι παρά το μέτρο της ανταγωνιστικότητας μιας εθνικής οικονομίας. Εκπληκτικής έντασης ποδαρονόηση εν ολίγοις που μοιάζει σμιλεμένη απ’το καλέμι των κούφιων αερολογιών Τσίπρα («η Ευρώπη πρέπει να ξαναβρεί τις καταστατικές τις αξίες» κλπ).
    Σε κάθε περίπτωση δεν μας εκπλήσσει η ροπή του προς τη σαχλαμάρα αφού το κοινό στο οποίο απευθύνεται, ακόμα κι εκείνο που κοκεταρίζεται ότι διαθέτει αντίληψη και καλλιέργεια, δεν μπορεί να σκεφτεί ούτε καν πρακτικά. Ήδη απ’το Δεκέμβρη του 2009, όταν επέλεξε να καταστείλει το νόμο προς χάρη κακούργων, περιθωριακών, πρακτόρων και της ηλίθιας μάζας έχει καταχωρηθεί στις αστείες πολιτικές φυσιογνωμίες.

  83. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    58 Κι εγώ το έχω αυτό το πρόβλημα, δεν ξέρω αν υπάρχει λύση.

  84. Παναγιώτης Κ. said

    @ Sarant. Υπάρχει και ο εξής διάλογος:
    -Νομίζω ότι….
    και ο άλλος αντιπαρατιθέμενος του λέει:
    -Το… νόμισμα σου είναι κάλπικο διότι…
    🙂

  85. Ανδρέας said

    Αυτό που λέει ο κος Παυλόπουλος είναι ότι το χρήμα είναι να υπηρετεί τους ανθρώπους κι όχι το αντίθετο. Που μπερδεύεστε δεν ξέρω. Το ζήτημα είναι αν πιστεύει αυτό που λέει και πως θα το δείξει μέσα από την θέση που κατέχει. Επ’ αυτού έχουμε να προτείνουμε κάτι;.

  86. Alexis said

    #74: Από τη στιγμή που έχει διατυπωθεί και με τους δύο τρόπους, το «μόνο έτσι έχει νόημα» ή το «μόνο αλλιώς έχει νόημα» είναι καθαρά υποκειμενικό

    Σαφέστατα! Κι εγώ τη γνώμη μου είπα, πού είναι το πρόβλημα;
    Αυτό που θέλω να πω είναι ότι αν θέλουμε να ερμηνεύσουμε τον Πρωταγόρα σύμφωνα με κάποια στοιχειωδώς αποδεκτή σήμερα κοινή λογική, πρέπει να θεωρήσουμε ότι όπου «άνθρωπος»=»σύνολο ανθρώπων» ή «σύνολο πολιτών».
    Διαφορετικά θεωρούμε ότι ο Πρωταγόρας κηρύσσει το πλήρες μπάχαλο, δεν υπάρχει καμία συλλογικότητα σε τίποτα, και ο καθένας ατομικά βάζει τα δικά του μέτρα και σταθμά στα πάντα!
    Ενδιαφέρουσα κι αυτή η ερμηνεία, δε λέω, ίσως να ήταν ο πρώτος …αναρχικός της ιστορίας!
    Ή ο πρώτος νεοφιλελεύθερος, όπως το βλέπει κανείς… 🙂

  87. Παναγιώτης Κ. said

    Το 2008 τελικά είχαμε λαϊκή εξέγερση;
    Μπορεί κάποιος να μας πει σχετικά;
    Κυκλοφορεί ένα σενάριο που περίπου το κατάλαβα ως εξής:
    Οι Αμερικανοί θέλοντας να δώσουν ένα μάθημα στον Καραμανλή τον Μικρό για το ποιος είναι το αφεντικό στην Ελλάδα και να κόψει τα σούρτα-φέρτα με το…ξανθό γένος, κινητοποίησαν τους μπαχαλάκηδες και έγινε ό,τι έγινε.

    Πάντως, ένα μεγάλο ποσοστό της κοινής γνώμης πίστευε τότε ότι το νυν κόμμα που κυβερνάει είχε εκλεκτικές συγγένειες με τους μπαχαλάκηδες.

  88. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    58-84 Αν είναι android στο κινητό μου λύθηκε μετά την τελευταία αναβάθμιση. Διαβάζονται κανονικά. Δεν έχω βρει ακόμα τρόπο να γράφω πολυττονικά αλλά για να λέω και την αλήθεια δεν έχω πολυασχοληθεί

  89. Ανδρέας said

    56
    σε ποια βάση τα κράτη θα κόψουν εθνικά νομίσματα

    στην βάση του τι παράγει το κάθε κράτος, αυτή θα είναι η δύναμη του νομίσματος

    οι πολυεθνικές παλεύουν στο να καταφέρουν να σύρουν σε δικαστήρια τα κράτη τα οποία »παρεμποδίζουν» τις πωλήσεις τους,
    χοντρό παιχνίδι.

  90. Pedis said

    Ο Π.Π. τα κάνε μαντάρα (ηθελημένα μεν, με την αφέλεια ότι απευθύνεται σε ημιαγγράματους δε). Άλλο εννοούσε ο Πρωταγόρας του Πλάτωνα, άλλο ο Πλάτωνας που του έχωσε τη φράση στο στόμα κι αλλο η πραγματική … φιλελεύθερη ιδεολογία η οποία αναφέρεται, όχι σε ανθρώπους, αλλά σε άτομα με ιδιοκτησία (και μόνον!).

    Για το χρήμα:

    http://www.biblionet.gr/book/49707/Galbraith,_John_Kenneth/%CE%A4%CE%BF_%CF%87%CF%81%CE%AE%CE%BC%CE%B1

    (δεν γνωρίζω την ποιότητα της μετάφρασης. Ας πουν όσοι το έχουν διαβάσει στα ελληνικά.)

    (για όσο ακόμη οι δεξιοτέχνες τύποι -ενίοτε και με το αριστερό χέρι- λύνουν και δένουν και μας παίρνουν και στο ψιλό, όταν θα τελειώσουν τα ευρά θα μας τα παίρνουν σε δραχμές, σε γρόσια ή σε … τσιγάρα … διότι. ως γνωστόν, και με τσιγάρα η οικονομία τσουλάει και γίνονται και καπνός, οπως καλλιωρα τα ευρά)

  91. Ανδρέας said

    60 υπάρχει και σε λίγο διαφορετική φωτογραφία το ελεύθερος=δωρεάν
    ωραία τρολλιά τύπου κος Μπάμπης του μπουμ τουβου

  92. Υαλτις said

    «τα λεφτά, τα νομίσματα, τη μονέδα, τα όβολα, τους παράδες, τα γρόσια, τα άσπρα, τα πεκούνια, τα στάμενα· τα τάλιρα, τα φράγκα, τα μπικικίνια, τα ψιλά, τα λιανά, το μαρούλι, το χαρτί, το μαλλί, το μπαγιόκο, το παραδάκι, το αρζάν· τα δίφραγκα, τα καπίκια, τα μπακίρια, το καύσιμο, το μπερντέ, τα γκαφρά, τα πετσετάκια, τα ευρώπουλα»

    Μα να απωθήσετε την δραχμη;
    Η απώθηση αποτελεί την πιο βασική άμυνα υψηλότερης τάξης που επιτρέπει στο άτομο να παραπέμψει (απωθήσει) στο ασυνείδητο ενορμήσεις που του προκαλούν αναστάτωση και απειλούν την ακεραιότητά του. Αποτελεί όχι απλά ένα μηχανισμό άμυνας αλλά τον στόχο όλων των μηχανισμών

    ρε που πάμε ρε

  93. ΣΠ said

    Έχω γράψει δύο σχόλια που δεν εμφανίστηκαν. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα;

  94. Παναγιώτης Κ. said

    @8.Γιάννη, εδώ δεν καταλαβαίνουν οι…υπουργοί και περιμένουμε να καταλάβει ο λαός;

    Σήμερα βεβαίως υπάρχει το διαδίκτυο και μπορείς να βρεις σημαντικά πράγματα. Να διαβάσεις για την λεγόμενη μηχανική του χρήματος. Αν ωστόσο απευθυνθείς σε έναν ας πούμε τραπεζικό θα απογοητευθείς. Όχι μόνο δεν γνωρίζει την μηχανική του χρήματος αλλά αν είναι νέος, ο τύπος του…ανατοκισμού είναι πολύ βαριά…Μαθηματικά γιαυτόν. 🙂

    Είχα βάλει παλιά μια εργασία στους μαθητές για δάνεια, ανατοκισμούς και τέτοια και σκοπίμως τους προέτρεψα να πάνε σε μια τράπεζα και να ρωτήσουν κάποια απλά πράγματα φτάνει να μη έχει κόσμο.Γνώριζα ότι δεν πρόκειται να πάρουν απαντήσεις αλλά το έκανα για…παιδαγωγικούς λόγους. Φυσικά έγιναν τα πράγματα όπως τα είχα φανταστεί προς μεγάλην έκπληξη των παιδιών γιαυτή την…αλλοτρίωση των εργαζομένων και για την οποία βέβαια δεν φταίει μόνο ο …νεοφιλελευθερισμός! 🙂

    Έχω ένα αυξημένο ενδιαφέρον να καταλάβω κάπως σε βάθος τι σόι πράμα είναι το χρήμα.
    Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό έπεσα και σε ένα σύγγραμμα με τον τίτλο «Ποσοτική θεωρία του χρήματος». Εκεί να δεις… ομίχλη! Πράγματα ακατάληπτα που ούτε ο «συγγραφέας» του βιβλίου τα καταλαβαίνει είμαι σίγουρος. Ως γνωστόν, έχουμε συραφείς, αντιγραφείς και συγγραφείς. Οι δύο πρώτες ιδιότητες αν και είναι… διαδεδομένες καλύπτονται από την τρίτη.

    Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια που έμαθα ότι η ΤτΕ η κεντρική όπως αλλιώς λένε τράπεζα είναι ιδιωτική. Και να πεις δεν ενδιαφέρομαι για τα κοινά; Το ίδιο συμβαίνει σχεδόν με τις περισσότερες κεντρικές τράπεζες στον κόσμο.
    Θυμόμαστε την Ζωή που είχε καλέσει τον Στουρνάρα για να τον εξετάσει η επιτροπή χρέους και εκείνος την έγραψε κανονικά; Μιλάμε λοιπόν για κράτος εν κράτει.Τι να γίνει όμως; Αυτή είναι η μοίρα των προτεκτοράτων με πολίτες που ξεσηκώνονται για τον Παοκ όταν νομίζουν ότι έχει αδικηθεί δεν σηκώνονται όμως από τον καναπέ όταν τους βάζουν το χέρι στην τσέπη και τους κλέβουν τα λίγα πια λεφτά που έχουν. Υποτίθεται νομότυπα αλλά αν το ψάξουμε λίγο πιο βαθιά, αντισυνταγματικά.

  95. Ανδρέας said

    83 και της ηλίθιας μάζας

    Ναι το δίκιο να λέγεται
    πάντα η μάζα φταίει
    αλλιώς πως θα ξεχωρίζαμε εμείς οι ελιτίστες;
    έχετε απόλυτο δίκιο.

    Kλασσική συνταγή,
    ας σφαχτούν οι μάζες μεταξύ τους μην τυχόν κι ενεργοποιηθούν τίποτα περίεργα ανακλαστικά τύπου αποδιοπομπαίος τράγος και μας σφάξει. Πολύ σοφό και μελετημένο

    Να δούμε λοιπόν ποιοι γίνονταν αποτέτοιοι τράγοι.

    Πάμε:

    Με τον όρο αποδιοπομπαίος τράγος στο ιστορικό του πλαίσιο εννοείται η θυσία ενός τράγου, όπως περιγράφεται στη Βίβλο κεντρικό τμήμα άλλοτε της εξιλαστήριας τελετής Γιομ Κιπούρ.

    Η ιστορική και ανθρωπολογική προοπτική

    Οι διακριτές αυτές τελετουργίες υπήρξαν σε πολλούς πολιτισμούς και περιγράφτηκαν αρκετά λεπτομερειακά από τον Τζέιμς Τζορτζ Φρέιζερ και άλλους ανθρωπολόγους Όλες απεικονίζουν ένα μέσο ανανέωσης της επαφής με το καθοδηγητικό πνεύμα της κοινότητας και αποτελούν επίσης προσπάθεια εξορκισμού των δεινών που μαστίζουν την ανθρωπότητα, όπως η πανδημία, ο θάνατος, η βία, η φυσική και ψυχική οδύνη ή η αίσθηση της αμαρτίας και της ενοχής που συνοδεύει τη γνώση της υπέρβασης του ηθικού κώδικα. Σε όλη του την ιστορία το ανθρώπινο είδος προσπάθησε με διάφορες μεθόδους, μαγικού χαρακτήρα στους προϊστορικούς και πρώιμους ιστορικούς χρόνους, θρησκευτικού κατόπιν και εντέλει ψυχολογικού και κοινωνιολογικού στη σύγχρονη εποχή, ελπίζοντας να αποφύγει τα επαπειλούμενα κατά της κοινότητας δεινά και την ατομική ή ομαδική ενοχή του.

    Σε τέτοιες εξιλαστικές τελετές της αρχαιότητας η ενοχή μεταφερόταν με μαγικό τρόπο σε άλλα πρόσωπα, σε ζώα, σε φυτά, ακόμη και σε άψυχα αντικείμενα. Το κακό ή τα δεινά θεωρούνταν λίγο-πολύ ένα είδος μόλυνσης που μπορούσε να εγκλειστεί σε ένα μαγικό αντικείμενο, μετατρέποντάς το σε ενσαρκωμένη μόλυνση που μπορούσε να εκδιωχθεί πλέον, με κάποιον φυσικό τρόπο.

    Στην τελετή Γιόμ Κιπούρ υπάρχει μια ξεκάθαρη αίσθηση της εξομολόγησης του αμαρτήματος και της εξιλέωσης από την ενοχή. Η εβραϊκή λέξη για την εξιλέωση είναι κιππέρ και σχετίζεται με το κιππουρίμ, τις διαδικασίες εξάλειψης και υπάρχουν ετυμολογικά παράλληλα τόσο στην αρχαία βαβυλωνιακή γλώσσα, όσο και στην Αραβική. Η βαβυλωνιακή τελετή κατά την πέμπτη μέρα του δεκαήμερου εορτασμού του νέου έτους ονομαζόταν κουπουρού και περιελάμβανε εξαγνισμό, εξομολόγηση αμαρτιών και μια ανθρωποθυσία[5]. Το αρχικό νόημα της βαβυλωνιακής λέξης είναι «ο καθαρισμός, η εξάλειψη» και μέσω της θυσίας αίματος αφαιρούσε το στίγμα της αμαρτίας.
    Η ιστορική και ανθρωπολογική προοπτική

    Οι διακριτές αυτές τελετουργίες υπήρξαν σε πολλούς πολιτισμούς και περιγράφτηκαν αρκετά λεπτομερειακά από τον Τζέιμς Τζορτζ Φρέιζερ και άλλους ανθρωπολόγους Όλες απεικονίζουν ένα μέσο ανανέωσης της επαφής με το καθοδηγητικό πνεύμα της κοινότητας και αποτελούν επίσης προσπάθεια εξορκισμού των δεινών που μαστίζουν την ανθρωπότητα, όπως η πανδημία, ο θάνατος, η βία, η φυσική και ψυχική οδύνη ή η αίσθηση της αμαρτίας και της ενοχής που συνοδεύει τη γνώση της υπέρβασης του ηθικού κώδικα. Σε όλη του την ιστορία το ανθρώπινο είδος προσπάθησε με διάφορες μεθόδους, μαγικού χαρακτήρα στους προϊστορικούς και πρώιμους ιστορικούς χρόνους, θρησκευτικού κατόπιν και εντέλει ψυχολογικού και κοινωνιολογικού στη σύγχρονη εποχή, ελπίζοντας να αποφύγει τα επαπειλούμενα κατά της κοινότητας δεινά και την ατομική ή ομαδική ενοχή του.

    Σε τέτοιες εξιλαστικές τελετές της αρχαιότητας η ενοχή μεταφερόταν με μαγικό τρόπο σε άλλα πρόσωπα, σε ζώα, σε φυτά, ακόμη και σε άψυχα αντικείμενα. Το κακό ή τα δεινά θεωρούνταν λίγο-πολύ ένα είδος μόλυνσης που μπορούσε να εγκλειστεί σε ένα μαγικό αντικείμενο, μετατρέποντάς το σε ενσαρκωμένη μόλυνση που μπορούσε να εκδιωχθεί πλέον, με κάποιον φυσικό τρόπο.

    Στην τελετή Γιόμ Κιπούρ υπάρχει μια ξεκάθαρη αίσθηση της εξομολόγησης του αμαρτήματος και της εξιλέωσης από την ενοχή. Η εβραϊκή λέξη για την εξιλέωση είναι κιππέρ και σχετίζεται με το κιππουρίμ, τις διαδικασίες εξάλειψης και υπάρχουν ετυμολογικά παράλληλα τόσο στην αρχαία βαβυλωνιακή γλώσσα, όσο και στην Αραβική. Η βαβυλωνιακή τελετή κατά την πέμπτη μέρα του δεκαήμερου εορτασμού του νέου έτους ονομαζόταν κουπουρού και περιελάμβανε εξαγνισμό, εξομολόγηση αμαρτιών και μια ανθρωποθυσία. Το αρχικό νόημα της βαβυλωνιακής λέξης είναι «ο καθαρισμός, η εξάλειψη» και μέσω της θυσίας αίματος αφαιρούσε το στίγμα της αμαρτίας.

    Ο Τζέιμς Φρέιζερ με τη σειρά του περιέγραψε τους ανθρώπους-αποδιοπομπαίους τράγους ως άσχημους και παραμορφωμένους ή ΑΣΥΝΉΘΙΣΤΑ ΙΣΧΥΡΟΥΣ. Στη Ρώμη τις λειτουργίες του αποδιοπομπαίου τράγου διεκπεραίωνε κάποιος που αναλάμβανε τον ρόλο του αρχαίου σιδηρουργού και γινόταν ο Mamurius Veturius, ενώ με τη σειρά του Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ, που έστεκε παραδοσιακά πέρα από την πολιτισμική τάξη, όντας στο κέντρο και υπεράνω της κοινότητας την οποία κυβερνούσε, ΓΙΝΟΤΑΝ ΕΝΤΕΛΕΙ ο αποδιοπομπαίος τράγος. Καθιερωνόταν στις σχετικές τελετές ταυτιζόμενος με τον ετήσιο θεό, ως σύντροφος της θεάς και η θυσία του επιβεβαίωνε την ευημερία του νέου έτους.

    https://el.wikipedia.org/wiki/Αποδιοπομπαίος_τράγος
    – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

    Την λειτουργία αυτή την θυμόμαστε με την εξής »περίεργη» φράση ΙΝΒΗ η οποία παραδόξως συνδέεται με γονιμικές τελετές (άνοιξη), θυσία -αυτοθυσία για το καλό όλων μέσω της λύτρωσης και του ξεπλύματος του προπατορικού αμαρτήματος και της ανακούφισης των ταλαιπωρημένων μαζών, φορώντας θρησκευτικό μανδύα.

    Το είδαμε και στην τελετουργική καρατόμηση της βασίλισσας με το παντεσπάνι, με τον Χουσεΐν, τον Καντάφι και και και

    Σαν να μην πέρασε μια μέρα…

    83 μήπως αισθάνεστε φοβίες τελευταία; 🙂

  96. Ανδρέας said

    https://el.wikipedia.org/wiki/Αποδιοπομπαίος_τράγος

  97. Παναγιώτης Κ. said

    Διαβάζω σχετικά:

    Το χρήμα είναι ένας από τους πιο θεμελιώδεις θεσμούς των κοινωνιών με υψηλό βαθμό οργανωσης και ταυτόχρονα ένας από τους πιο ΔΥΣΝΟΗΤΟΥΣ.

    Κυρίαρχος είναι ο ρόλος του κράτους στη θέσμιση του χρήματος και όχι ο αντιπραγματισμός που λανθασμένα επικαλούνται.

    Το χρήμα εκλαμβάνεται πρωταρχικά ως νομικός θεσμός που αποσκοπεί στη μέτρηση αξιών και δευτερευόντως ως μέσο συναλλαγών στην αγορά.

    Η αξία ενός νομίσματος άρα και η ανάλογη ζήτησή του στηρίζεται στο ισοζύγιο , στον κρατικό εξαναγκασμό, στον ψυχολογικό παράγοντα και σε άλλους μηχανισμούς.

  98. atheofobos said

  99. Παναγιώτης Κ. said

    Επίσης διαβάζω: Παγκόσμιο ΑΕΠ 77 τρις.
    Παγκόσμιες συναλλαγές σε συνάλλαγμα 5 τρις ( Το 1992 ήταν 500δις)
    Χρηματιστηριακή κεφαλαιοποίηση 57 τρις ( Το 1990 ήταν 9 τρις)
    Τώρα…προσδεθείτε.
    Παγκόσμια αγορά ομολόγων 100τρις (100 δις το 1990)
    Αγορά παραγώγων ( ασφαλίσεις έναντι ρίσκου) 630 τρις ( 1990 ΜΗΔΕΝ!!!!!)
    Τα ποσά σε δολάρια.

    Τα στοιχεία τα έδωσε ο Π.Ρουμελιώτης παρουσιάζοντας το βιβλίο του » Χρυσές τουλίπες: Πως οι κερδοσκόποι χρεοκοπούν κράτη και πτωχεύουν κοινωνίες «.

  100. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όποια γνώμη κι αν έχει κανείς, πάντως, για τον Παυλόπουλο, απ’ τα λεγόμενά του δεν συνάγεται ούτε κατ’ ελάχιστον πως υπαινίχτηκε επιστροφή στη δραχμή. Θα πρέπει να έχει κανείς παντελώς κολλημένο νεοφιλελέ μυαλό για να «δει» κάτι τέτοιο. Τόσο κολλημένο όσο κολλημένο ήταν το μυαλό των μεσαιωνικών ανθρώπων που έβλεπαν παντού τον διάβολο ή των βικτωριανών ανθρώπων που σκανδαλίζονταν με τα πάντα και έβαζαν στα τραπέζια τραπεζομάντιλα ίσαμε το πάτωμα για να μη φαίνονται τα πόδια τους. Των τραπεζιών τα πόδια, έτσι; 😊

  101. Ανδρέας said

    100
    Στην μόχλευση χρειάζονται τρία πράματα
    η βάση (εκεί που στηρίζεται ο μοχλός)
    ο μοχλός
    και το αντικείμενο που σηκώνει κάποιος με μοχλό

    βάση = μάζα, πλήθος
    μοχλός=τραπεζικό σύστημα
    αντικείμενο προς ανύψωση = χρήμα

    αν κάτι γίνει λάθος τι σπάει
    ο μοχλός, η βάση ή το μοχλευμένο χρήμα;

    Αναφέρεται κάτι γύρω από αυτό στο βιβλίο;

  102. gpoint said

    Δυο μέτρα και δυο σταθμά από τον Κοντωνή με την αναβολή του τελικού :

    Προστατεύει ουσιαστικά την ΑΕΚ από το να μη τιμωρηθεί αν δεν κατέβει στον τελικό λόγω του ορισμού του υπόδικου Αρετόπουλου σαν ΕΠΟΠΤΗ του Σιδηρόπουλου ενώ στον ημιτελικό ΟΣΦΠ -ΠΑΟΚ ο ορισμός του υπόδικου Καλογερόπουλου σαν ΔΙΑΙΤΗΤΗ τον άφησε ασυγκίνητο με αποτέλεσμα ο ΠΑΟΚ να μη κατέβει ΓΙ’ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑ και να φάει ( άλλους ) -3 βαθμούςκαι να τον απειλεί ο αθλητικός εισαγγελέας με περισσότερους.
    Τέτοια…ίση μεταχείριση ούτε οι γνωστοί βάζελοι του ιστολογίου δεν θα είχαν διανοηθεί !!

    Κατά τα άλλα ..το Αθήνα γαμημένη, ο ΠΑΟΚ δεν πεθαίνει, δείχνει κόμπλεξ !

  103. Πάνος με πεζά said

    @ 100 : Και μεταβατικός ο Ρουμελιώτης ! Θα σε χεοκοπήσω, και μετά θα σε πτωχεύσω.

  104. Πάνος με πεζά said

    @ 103 : Νομίζω ότι ακούστηκε και η δικαιολογία ότι η ΕΛΑΣ λόγω των κινητοποιήσεων, δε διέθετε αρκετή δύναμη για να διαφυλάξει την ασφάλεια του αγώνα ( σε ένα άδειο γήπεδο, με 150 άτομα δηλωμένου ΑΔΤ, ΑΦΜ και ΑΜΚΑ…)

    Στην Ελλάδα είσαι…

  105. Πάνος με πεζά said

    «Με απόφαση του Υφυπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Σταύρου Κοντονή, αναβάλλεται η διεξαγωγή του τελικού Κυπέλλου Ελλάδας στο ποδόσφαιρο, κατόπιν σχετικού αιτήματος της Ελληνικής Αστυνομίας και εισήγησης της ΔΕΑΒ».

    Γελάνε και τα τσιμέντα…

  106. paolodrosi said

    43.
    Τους νόμους μπορεί να τους κάνει το κράτος, το κράτος όμως, το ελέγχει αυτός που κόβει το χρήμα, και οι ΚΤ που το κόβουν, είναι ιδιωτικές.

    Βασικο στοιχειο της δημοκρατιας, ειναι το κρατος που κανει τους νομους να εκδιδει και το νομισμα, απο τη δικη του εθνικη, ή εθνικοποιημενη τραπεζα.
    Σωστα γραφεις οτι οι κεντρικες τραπεζες των κρατων (στο δυτικο κοσμο), ειναι ιδιωτικες. Γι αυτο εκδιδουν χρημα και οχι νομισμα.
    Γιατι αυτο το χρημα δεν εκδιδεται για το καλο των πολιτων, που φτανει σ’ αυτους σαν χρεογραφο, (δηλαδη με τη μορφη χρεους), σαν το ευρω καλη ωρα.
    Γι αυτο και ολα τα δυτικα κρατη δεν ειναι δημοκρατικα. Με την εννοια οτι οι πολιτες δεν ελεγχουν την εξουσια και δεν εχουν λογο σ’ αυτη.
    Στην πραγματικη δημοκρατια, το νομισμα θα εφτανε στα χερια των πολιτων με μηδεν επιτοκιο επι της ονομαστικης αξιας. Θα ηταν δηλαδη αξιογραφο.

  107. Xρίστος Δάλκος said

    Ὡρισμένα ἀκόμα συνώνυμα: καπιτάλι, καπίτολο, κότορο – κοτόρος, κριτσιμᾶς, μαϊδί – μαἱδιά, μάμαλο, μετρητό – ά, μπισκούνια τά, νοκούτι, πέϊτε, παράδι, παραδάκι, παραδίτσι, πικουλάκι, ρευστό, ριάλι – ια, τζιουπχανές, τιγγίλιν, τσακανίκος, τσέπι τό, τσέπος ὁ, φιορόχαρτο, χασνές.

  108. sarant said

    93 Η δραχμή (όπως και η λίρα) είναι συγκεκριμένο νόμισμα, και απ’ όσο ξέρω δεν έχει χρησιμοποιηθεί με τη γενική σημασία «χρήματα» όπως τα φράγκα ή οι παράδες.

    108 Α γεια σου!

  109. gryphon said

    30β -70

    Κι εγω αυτο νομιζω οτι εννοουσε ο Πρωταγορας και γιάυτο θεωρησα οτι ειναι λαθος που το χρησιμοποιησε ο Παυλοπουλος προς υποστηριξη της ηθικολογικης αοριστης ευχης του ο ανθρωπος πρεπει να ειναι πανω απ’ολα μπλα μπλα μπλα
    Καμμία σχεση.Ο Πρωταγορας μιλαει για τελειως αλλο θεμα.
    Εαν οπωςδηποτε ηθελε ο Πακης να χρησιμοποιησει καποιο σοφο ρητο ταιριαστο με την κοινοτοπη ευχη του θα του προτεινα αυτο που εχει πει Ο Χριστος για το οτι το Σαββατο εγινε για τον ανθρωπο και οχι ο ανθρωπος για το Σαββατο.

    87
    Μαλλον ετσι.Αφου θα εκανε αυτη την πολυ τιμια και οδυνηρη διαπιστωση το κριτηριο του θα ηταν τι ωφελει τελικα το μεγαλυτερο μερος του κοδμου την πολη την λειτουργια της κλπ.
    ΔΗλαδη και οι κλεφτες και οι αστυνομοι μπορει να εχουν καποιο δικιο απο την πλευρα τους αλλα ενα οργανωμενο κρατος μια πολιτεια οφειλει να απαγορευσει και να τιμωρει την κλοπη για η ζωη αλλιως θα γινει κολαση για ολους.Για το γενικο συμφερον κατ’αρχην και μετα για αλλους λογους ηθικους θρησκευτικους

  110. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στα σοβαρά ασχολείστε ακόμα με το ελληνικό κλωτσόσφαιρο, το αν θα γίνει ο καρναβαλικός τελικός, ο ερήμην θεατών, και ποια εταιρεία (ε, όχι και ομάδα! ) έχει τα πρωτεία στη διαφθορά; Εδώ στην Κροατία, όχι σε καμιά Αγγλία, στην Κροατία λέμε, οι οπαδοί της Δυναμό Ζάγκρεμπ κουράστηκαν να παίρνει η ομάδα τους στημένα πρωταθλήματα και απέχουν απ’ το γήπεδο μέχρι να παραιτηθεί ο κομπιναδόρος ιδιοκτήτης Μάμιτς. Κι εμείς εδώ αποθεώνουμε τα λαμόγια, αρκεί να κερδίζει η αγαπημένη μας εταιρεία. Τι να πεις…

  111. Πάνος με πεζά said

    Όχι, δεν ασχολούμαστε καθόλου…Κι όταν διαβασα το περιεχόμενο του «πολέμου» ανακοινώσεων των δύο ομάδων, λυπήθηκα γι ακόμα μια φορά που το ποδοσφαιρικό grexit αποφεύχθηκε…

  112. Πάνος με πεζά said

    Μοι προξενεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι, καίτοι παρήλθεν οκτάωρον από της πρώτης αναρτήσεως, ουδείς ανέφερεν «τα ντουλά», ήτοι τα χρήματα εις τα «καλλιαρντά», τη γλώσσαν των «τοιούτων»…

  113. sarant said

    113 Βαταλίζω λέγεται η μίμηση του στιλ του Βάταλου;

  114. Εντάξ’, στα μαλακά πέσαμεν! Δεν πάθαμε και καμιά ζημιά…

  115. Γιάννης Ιατρού said

    114:

  116. Corto said

    «καὶ τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεε τὸ κέρμα καὶ τὰς τραπέζας ἀνέστρεψε»
    (Κατά Ιωάννην, Β’, 15)

  117. Ιάκωβος said

    Μεταξύ μας, κι εγώ, νόμιζα ότι το συγκεκριμένο ρητό ήταν το μότο πάνω στο θυρεό του ουμανισμού.

    Μάλλον πρόκειται για μια μεγάλη παρεξήγηση.

    Εδώ μια μετάφραση του εδάφιου από την Πύλη της Ελληνικής γλώσσας:

    http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?t=503&m=1

    Μια πιο σωστή μετάφραση -παράφραση-επεξήγηση αυτού που εννοούσε ο Πρωταγόρας θα ήταν
    «για όλα τα πράγματα μέτρο είναι το άτομο» δηλαδή ο καθένας από μας ξεχωριστά.Η υποκειμενικότητά μας δηλαδή, μετράει. Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε.

    Παρακάτω ο Πλάτωνας ανασκευάζει αυτή την ιδέα.

    http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?t=504&m=1

  118. Ιάκωβος said

    To Χρήμα του Αττίκ που προαναφέρθηκε έχει και πολύ ωραία και ζωντανή μελωδία. Το ανακάλυψα πριν κάνα μήνα. Μ’ αρέσει, που ενώ το τραγούδι είναι χαμηλόφωνο, οι δραματικές εισαγωγές στο πιάνο παίζονται φόρτε

  119. ΤΑ ΠΕΝΤΟΧΙΛΙΑΡΑ -ΓΛΥΚΕΡΙΑ 15/11/85

    Το τραγουδι των γειτονων μας Πομακικης καταγωγης στου Φιλοπαππου (1985-1989), ονειρο ζωης καθε ρομα, πομακου, ανατολιτη ελληνα (κια οχι μονο),

  120. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    109, 93. Νῖκο, χρησιμοποιεῖται μὲ τὴν ἔννοια «καθόλου χρὴματα» π.χ. «δὲν πληρώσαμε δραχμὴ» πρβλ. «δὲ δίνω φράγκο (δεκάρα, πεντάρα, δυάρα)» ὅπως στὸ στὶχο τοῦ (ἀγαπημένου) Νίκου Καββαδὶα:

    «Φῶτα τοῦ Melbourne. Βαρετά κυλάει ὁ Yara Yara
    ἀνάμεσα σὲ φορτηγά πελώρια και βουβά,
    φέρνοντας πρὸς τὸ πέλαγος, χωρίς νὰ δίνει δυάρα,
    τοῦ κοριτσιοῦ τὸ φίλημα, ποὺ στοίχισε ἀκριβά.»

    ἀπὸ τὸ ποίημα «Yara Yara»

  121. constant said

    Υπάρχει και το bitcoin, με σημερινή ισοτιμία 1 BTC = 398 euro, όπως αναφέρεται εδώ: http://preev.com/btc/eur
    Κάπου διάβασα ότι το bitcoin αλλάζει τα οικονομικά με τον ίδιο τρόπο που το διαδίκτυο άλλαξε τις εκδόσεις, δηλαδή δεν χρειάζεται εκδότης.
    Δεν ξέρω αν αληθεύει, αλλά σίγουρα ακούγεται ενδιαφέρον.

  122. Ιάκωβος said

    Άκουσα λίγο από τον λόγο του Τσίπρα. Μεταξύ άλλων μας προέτρεψε να «ξελασπώσουμε το μέλλον».Ωχχχχ.

    Σήκου Βλαδίμρε να ειδείς το μνίμα σ’.

    Φυσικά σ αυτή τη φάση καλύτερη η συριζαία Παναγιώταινα από το ολότελα του Κυριάκου φον Ζήμενς.

    Αλλά από την άλλη, καλή η μικροπολιτική στα χρόνια της χολέρας, αλλά εγώ ακόμα περιμένω δύο πράματα και μάλιστα μου φαίνεται πως αργήσανε .

    -Το ένα είναι το μπαμ της Παγκόσμιας οικονομικής φούσκας. Η Οικονομική κρίση δεν έχει έρθει ακόμα, τώρα απλά ζούμε (εμείς, όχι κι οι Σύροι) την πρώτη της φάση, την παραδεισένια.

    -Το άλλο είναι η μια εξέγερση ( ή πολλές) εναντίον αυτών των Τραπεζών-ζόμπι και του νεοφιλελεδισμού γενικά, που αν δεν τον τελειώσουμε θα μας τελειώσει.
    Μ αυτά που μαθαίνουμε τελευταία , πεθύμησα λίγο Σύνταγμα.

    Το μόνο που δεν ξέρω είναι τι από τα δύο θα συμβεί πρώτα.

  123. sarant said

    122 Είναι πολύ περίπλοκο θέμα -ας πούμε, δεν ήξερα πως η ποσότητα bitcoin είναι πεπερασμένη.

  124. Ιάκωβος said

    Βγήκε χτες κάποιος και διεκδίκησε την πατρότητα του bitcoin. Δεν ήταν γιαπωνέζος τελικά.

    http://www.bbc.com/news/technology-36213580

  125. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τα τάλαρα δε βλέπω (εμμέσως βέβαια την Τιμή της αγάπης)

    114. Βαταλαλιώ, γκαρίζω ασυνάρτητα, λέμε κάτω.

  126. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μεταλλίκια αχνόφεξε στο μυαλό μου για τα ψιλά, τα κέρματα.

  127. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ωπ! μεταλλίκια στο Λουντέμη. Ένα παιδί μετράει τ΄άστρα.
    http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSDIM-E111/322/2158,7839/

  128. odinmac said

    http://respentza.blogspot.gr/2011/10/worgl.html

  129. constant said

    Και μιας και αναφέραμε το bitcoin με την ισοτιμία του, στο λινκ
    https://blockchain.info/el/charts/market-price?timespan=all&showDataPoints=false&daysAverageString=1&show_header=true&scale=0&address= μπορείτε να δείτε την ισοτιμία από τον Ιανουάριο 2009 έως σήμερα.
    Μεγάλη διακύμανση βλέπω, πράγμα φυσιολογικό εν μέρει ως νέο προϊόν.

  130. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Το χρήμα είναι σαν το σκυλί. Θέλει παιχνίδι».
    Κώστας Γαβράς Le Capital / Το Κεφάλαιο
    http://left.gr/news/gavras-ithela-o-theatis-na-vgainei-enohlimenos-apo-tin-provoli-toy-capital

  131. gpoint said

    # 105, 111

    Δεν είναι έτσι.
    Πρόκειται για καραμπινάτη μεροληπτική πολιτική του υπουργού που δεν αποδοκιμάζεται για λόγους οπαδικού ή κομματικού συμφέροντος. Και τι αποκομίζει ο πιτσιρικάς μελλοντικός ψηφοφόρος που ασχολείται με το ποόσφαιρο ; Πως όποιος αντιστέκεται στην βρωμιά όπως ο ΠΑΟΚ την πληρώνει κι ΄ποιος κοιτάει την πάρτη του όπως η ΑΕΚ επωφελείται. Αντε μετά να τον πείσεις πως θα ψηφίσε με τους λόγους που θα βγάλουν ο Τσίπρας ο Κούλης κι ο Λεβέντης. Το μήνυμα έχει μπει στο πετσί του και γι αυτό έχουμε φτάσει σ’ αυτό το χάλι, από το να ανεχόμαστε τις αδικίες για το συμφέρον, το είδαμε και πρόπερσι με τον ΠΑΟ στο CAS για το -3 στα πλαίη οφφ ενώ φέτος που το -3 πήγε στο πρωτάθλημα δεν πήγανε στο CAS.
    Πεσ μου τι ομάδα είσαι να σε πω τη μοίρα σου…

  132. spiral architect said

    Το αφήνω, δι’ όταν έλθει η νυξ

  133. Ωραίο, Σπειροειδή! Πάρε κι ένα του κλάδου: https://www.youtube.com/watch?v=sgtDf86fsz4

  134. sarant said

    132 Κόντρα με την ΕΠΟ φαίνεται να είναι

  135. κουτρούφι said

    Δεν θέλω κούκλα μου να κλαις και να παραπονιέσαι
    αφού υπάρχουν τάλιρα γιατί στεναχωριέσαι
    Στέλιος Χρυσίνης, 1946

  136. Παναγιώτης Κ. said

    @102. Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο και επομένως δεν ξέρω αν απαντάει σε αυτό το ερώτημα.
    Πρακτικά σκεπτόμενοι μάλλον ο μοχλός θα σπάσει δηλαδή το τραπεζικό σύστημα. Τα συντρίμμια όμως θα πέσουν στη βάση και θα της κάνουν ζημιά όπως ένα κτίριο που καταρρέει λόγω σεισμού και καταπλακώνει όσους ήταν άτυχοι.

  137. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    136, Και το «Απόψε που υπάρχουνε τα τάλιρα, ρε μάγκες θα οργώσουμε τα Φάληρα»(Του Νικοκύρη 🙂 ).
    Δε βάνω λινκ μη βαραίνει το νήμα.

  138. 138

    Αχ, ναι, τότε που μας δένανε με τα λουκάνικα…. κλάψ… λυγμ…

  139. Παναγιώτης Κ. said

    @133. Spiral την πράγμα είναι αυτό που είδαμε στο ΥΤ του Σκύλου;

    Βλέπω έναν τύπο εδώ στη γειτονιά μου να προσπαθεί να κατεβάσει ένα τεράστιο πεύκο. Αλυσοπρίονα, σχοινιά και τα τοιαύτα. Αληθινός ζογκλέρ! Αυτός έκανε την προσπάθεια, σε μένα έτρεμε το φυλλοκάρδι.Τον πιάνω κουβέντα και μου λέει ότι η κύρια δουλειά του είναι εναερίτης και στο περιθώριο της κύριας δουλειάς κάνει και αυτά τα επικίνδυνα πράγματα.

  140. Ριβαλντίνιο said

    @ 120 Αφωτιστος Φιλέλλην

    Και με την ισοτιμία :

  141. ΓιώργοςΜ said

    Αποδίδεται στον Ρότσιλντ: «Δώσε μου τη δυνατότητα να κόβω το χρήμα μιας χώρας και δε με νοιάζει ποιος νομοθετεί» (Permit me to issue and control the money of a nation, and I care not who makes its laws).
    Αμφισβητείται όπως πολλά τσιτάτα, τόσο ως προς την πατρότητα όσο και ως προς τα συμφραζόμενα, όμως πιστεύω πως έχει «πιάσει» γιατί περιγράφει αρκετά καλά μια κατασταση.
    (Αρκετά διασκεδαστικό μυθιστόρημα που αγγίζει το σημερινό θέμα, στη διάσταση του υλικού/άυλου χρήματος, είναι το «Οχτώ» της Κάθριν Νέβιλ. Τώρα που καλοκαιριάζει είναι μια χαρά για παραλία, το είχα διαβάσει πριν από καμμιά δεκαριά χρόνια.)

  142. Corto said

    Κατά το 1822 ο Μακρυγιάννης έφτασε στην απελευθερωμένη Αθήνα, όπου και διαπίστωσε ότι οι διορισμένοι αξιωματούχοι Γκούρας και Μαμούρης φέρονταν με τρομερή σκληρότητα στους κατοίκους, ενώ συγχρόνως κατάκλεβαν τους αγωνιστές με διακίνηση κάλπικων νομισμάτων:

    «Η Διοίκηση και η πολιτεία πλέρωνε μιστούς και οι πρόσοδοι όλης της Ανατολικής Ελλάδος ήταν εις την εξουσίαν τους δια να πλερώνουν αυτούς τους ανθρώπους, όπου δούλευαν την πατρίδα. Κι όποιος είχε δέκα, τους έκανε εκατό στον λογαριασμόν, και πάλε εκείνοι οι δέκα απλέρωτοι. Κι αν θα τους πλέρωναν, κάλπικα εικοσάρια. Ηύραν μαστόρους καλπουζάνους και τους βάλαν εις το κάστρο και κόβαν μοννέδα κάλπικη.»

  143. Ριβαλντίνιο said

    Το φυσούσε το μπικικίνι ο Αλή πασάς.
    Μιλάμε για παρά, τσοκ παρά :

    Εντυπωσιακό παράδειγμα που αξίζει να αναφέρουμε είναι ο θησαυρός του Aλί πασά όπως βρέθηκε μετά τον θάνατο του. Βρέθηκαν λοιπόν: 1.000.000 φλωριά βενετσιάνικα, 800.000 μαντζάρικα, 800.000 κωνσταντινοπολίτικα, 500.000 αιγυπτιακά, 500.000 τουνέζικα, 400.000 μαχμουτιέδες, 500.000 ρουμπιέδες, 1.000.000 τάλιρα κολονάτα, 400.000 τάληρα (thaler) αυστριακά Μαρίας Θηρεσίας, 1.000.000 metallikes en argent, 16.000 ντουμπλόνια. Αυτό που παρατηρούμε είναι ότι σε σύνολο 6.916.000 νομισμάτων τη συντριπτική υπεροχή έχουν και εδώ τα διάφορα χρυσά νομίσματα έναντι των ασημένιων.

    http://ethnologic.blogspot.gr/2015/06/blog-post_12.html

  144. 144

    μλκα μου! μόνο μπιτκόιν δεν είχε ο παίχτουρας!

  145. Corto said

    136:
    Και ο Ρούκουνας αναφέρει τα τάλιρα.

    «Οι συγγενείς κι οι φίλοι μου είναι τα τάλιρα μου
    που περπατώ ντερβίσικα και χαίρετ’ η καρδιά μου»

  146. Παναγιώτης Κ. said

    Για τον παρά κολάζεσαι, με τον παρά…αγιάζεις.(Ελλ.παροιμία)

    Το χρήμα δεν μιλάει.Βρίζει. (Bob Dylan)

    Κανείς δεν θα θυμόταν τον καλό Σαμαρείτη αν είχε μόνο καλές προθέσεις και δεν είχε χρήμα.( Μ.Θάτσερ )

    Δια να αποκτήσει κανείς γρόσια, άλλος τρόπος δεν είναι, πρέπει να έχει μεγάλη τύχη, να εύρη στραβόν κόσμον και να είναι αυτός με ένα μάτι, δεν του χρειάζονται δύο.( Α. Παπαδιαμάντης)

    Σκαιόν το πλουτείν και άλλο μηδέν ειδέναι. ( Ευριπίδης)
    (Είναι φοβερό να πλουτίζεις και να μη ξέρεις τίποτε άλλο)

    Θα ήθελα ο αγαπητός μου Καρλ να μπορούσε να ασχοληθεί λίγο με την απόκτηση κεφαλαίου εκτός από τη συγγραφή του. (Τζένη Μαρξ σύζυγος Καρλ Μαρξ)

    Η μανία της αυξήσεως του πλούτου και η μανία αυξήσεως των γνώσεων έχουν κοινά χαρακτηριστικά:Όσο περισσότερο αποταμιεύει κανείς, τόσο ολιγότερα νομίζει ότι κατέχει ( Δημ. Καμπούρογλου)

  147. Ριβαλντίνιο said

    @ 145 Σκύλος

    🙂 🙂

    @ 143 Corto
    κατάκλεβαν

    Θα σου βρω ένα ωραίο για το πως φέρονταν οι Μανιάτες στους επισκέπτες και φίλους τους. 🙂

  148. 148

    Κάλλιο πλούσιος και υγιής παρά φωχός και ασθενής (Μητσοτάκης)

  149. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο βήχας κι ο παράς δεν κρύβονται.
    Το χρήμα δεν έχει οσμή (ούτε τα σάβανα τσέπες- χα!)

  150. Με εκπλήσσει πόσοι άνθρωποι πιστεύουν ακόμη ότι το νόμισμα βασίζεται, ή θα έπρεπε να βασίζεται, σε μεταλλικό κάλυμμα.
    Ξυπνήστε! Ο χρυσός κανόνας εγκαταλείφθηκε με τον Α΄ Π. Π., αν και άργησε ο κόσμος να το καταλάβει, και τυπικά τα τελευταία του ίχνη καταργήθηκαν το 1973. Η αξία οποιουδήποτε νομίσματος βασίζεται στη σπανιότητά του, στο γεγονός δηλαδή ότι δεν φυτρώνει στα δέντρα, παρά δημιουργείται, με περισσότερη ή λιγότερη φειδώ, από κράτη (ή από φορείς εξουσιοδοτημένους από κράτη) τα οποία το δέχονται και το απαιτούν για την πληρωμή των φόρων και επιβάλλουν με περισσότερη ή λιγότερη επιτυχία) στους υπό τη δικαιοδοσία τους ιδιώτες να το δέχονται.
    Όταν διαλύθηκε η Τσεχοσλοβακία, τα διάδοχα κράτη Τσεχία και Σλοβακία) μοιράστηκαν με κοινή συμφωνία την κρατική περιουσία και αντικατέστησαν το παλιό ενιαίο νόμισμα με τα νέα δικά τους, σε αναλογία 1:1. Η σλοβακική κορώνα διολίσθησε λίγο, ενώ η τσέχικη διατήρησε την ισοτιμία της, νομίζω μάλιστα ότι ανατιμήθηκε και ελαφρά, αλλά χάρη στη συνετή νομισματική πολιτική και των δύο χωρών, το εκάρ δεν υπήρξε ποτέ μεγάλο. (Η Σλοβακία υιοθέτησε εν καιρώ το ευρώ. Η Τσεχία θα μπορούσε, αλλά για δικούς τους λόγους δεν θέλει.) Αν διαλυθεί η ΟΝΕ, τα κράτη μέλη της θα υιοθετήσουν καθένα δικό του νόμισμα, που σε πρώτη φάση θα είμαι ισότιμο με το μέχρι τότε ευρώ, αλλά στη συνέχεια θα ακολουθήσει την πορεία του, ανάλογα με τη νομισματική πολιτική καθεμιάς χώρας.
    Δεν ξέρω αν ο ΠτΔ έχει αμερικάνικη παιδεία, αλλά η φράση του μου θυμίζει, όχι Πρωταγόρα (που με τη λέξη «χρήμα», όλοι συμφωνούμε επ’ αυτού, δεν εννοούσε βέβαια τα λεφτά!), παρά William Jennings Bryant: Thou shalt not crucify mankind upon a cross of gold! Αυτός που το είπε δεν ζητούσε βέβαια την ελεύθερη έκδοση χαρτονομίσματος· την ελεύθερη κοπή αργυρών νομισμάτων ζητούσε, ώστε να διογκωθεί — όχι απεριόριστα, αλλά αισθητά — η νομισματική κυκλοφορία, προς το συμφέρον των χρεοφειλετών. Αλλά σωστότατα είπε ο Φορντ (αν το είπε): «The people .. are unalterably on the side of sound money» — αλλιώς θα ψήφιζαν Λαφαζάνη!

  151. BLOG_OTI_NANAI said

    87: Να πω την αλήθεια, στον Π2 απαντούσα, το έγραψα κιόλας, απαντώ στο «57». Αφού δική του ήταν η φράση, «Οι σοφιστές ήταν πλήρως ενταγμένοι στο σύστημα της πόλης»!

    Τέλος πάντων, συζήτηση κάνουμε.

    Αν είδες στο σχόλιο 47, δεν μου φάνηκε λογική μια τοποθέτηση ότι ο Πρωταγόρας ήταν ενάντια στην επιστήμη και εννοούσε ότι «άντε πουλάμε τρέλα ό,τι νομίζει ο καθένας και όπου βγει». Δεν νομίζω δηλ. ότι ο Πρωταγόρας θα εννοούσε ότι αν ένας έχει αχρωματοψία, θα πρέπει να δεχτούμε ότι αυτή είναι απλώς η δική του πραγματικότητα και όχι ότι έχει μια ασθένεια στα μάτια..
    Όμως το παράδειγμα που φέρνει με αυτόν που κρυώνει, είναι χαρακτηριστικό και δείχνει ότι μιλάει σαφώς και για την υποκειμενική αντίληψη κάθε ατόμου, και όχι μόνο για το κοινωνικό σύνολο.

    Η δική μου άποψη στο σχόλιο 47, ότι ο Πρωταγόρας είπε τη φράση αυτή έχοντας στον νου του «πιθανόν μια αποδέσμευση από την θεϊκή κηδεμονία«, ήταν στηριγμένη στην πλατωνική ερμηνεία, αλλά δεν μπορούσα να βρω το χωρίο. Το βρήκα τώρα, είναι από τους «Νόμους» (Δ΄ 716C), όπου ο Πλάτωνας δείχνει ότι το χωρίο είχε κατανοηθεί ως τάση απαλλαγής από την θεϊκή αυθεντία

  152. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  153. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Να πούμε και καμιά μαντινάδα τω λεφτών αισθημάτων.

    Αξίζει χίλια τάλιρα μικρή μου η ματιά σου
    μα δεν αξίζει μια δραχμή η άπονη καρδιά σου.
    Μια μερακλίδικη καρδιά και φτωχαναθρεμένη
    δεν ξαγοράζεται ποτέ με τα λεφτά, καημένη!
    Εθάρριενες πως σ΄αγαπώ και το ‘βγαλες στη φόρα
    σαν τα λεφτά τση Κατοχής είν οι γυναίκες τώρα.

  154. Ριβαλντίνιο said

    Οι Μεσαμανιάτες(=Κακαβούληδες, οι αντιπαλοί τους τους κατηγορούσαν ότι είχαν το αξίωμα : η αχαριστία είναι προτέρημα και η δολοφονία αρετή εις τον άνθρωπον 🙂 ) έλεγαν πως είναι καλύτερα να ληστεύεις ένα φίλο παρά να αφήνεις να τον ληστεύει ο εχθρός. Ο Φωτάκος αναφέρει ότι μερικοί Μανιάτες έκαναν λεηλασίες σε σπίτια Ελλήνων της Μεσσηνίας κατά την επανάσταση του ’21 και όταν οι τελευταίοι παραπονιούνταν τους έλεγαν «Καλύτερα εγώ κουμπαρούλη μου παρά άλλος (δηλαδή ο Τούρκος)».

    Ο Εξωμανιάτης Νικήτας Νηφάκος έγραφε για την αρπακτικότητα των Μεσαμανιατών(=Κακαβουλιωτών=Κακοβουνιωτών) :

    Τους ξένους όταν τύχωσι στον τόπο τους να πάγουν,
    κουμπάρους τους εκάμνουσι και τους καλούν να φάγουν.
    Και όταν θέλει να εβγεί ο ξένος, τον κρατούσι
    και ωσάν φίλοι του λαλούν και τονέ νουθετούσι :
    «Κουμπάρε», λέγουσιν, «ημείς θέλομεν το καλό σου
    και τούτα, οπού σου λέγομεν, βάλε τα στο μυαλό σου
    και έβγαλε τη φέρμελην, γελέκι και ζωνάρι
    και το βρακί μπορεί κανείς εχθρός να σου το πάρει,
    και να σε γδύσουσιν εχθροί, να σου τα πάρουν άλλοι,
    ζημίαν φέρνεις εις εμάς και εντροπή μεγάλη.
    Για τούτο, κουμπαρούλη μου, σωστά να σου τα ειπούμε,
    και φέσι και ποκάμισο ν’αφήσεις αγαπούμε.
    Και τα παπούτσια βγάλε τα, τι χρειάζονται σε σένα ;
    ετώρα είσαι σίγουρος, μη σκιάζεσαι κανένα». 🙂 🙂 🙂
    Και έτσι τον ταλαίπωρον τον ξένον τον εγδύνουν,
    κατάσαρκον οι άσπλαχνοι να τρέχει τον αφήνουν.

    Πηγή:
    http://www.etlasp.gr/meletes/81-meletes/110-tetradia-istorias-ths-manhs

    Παραδοσιακή ελληνική φιλοξενία. Όχι παίζουμε 🙂

  155. Πάνος με πεζά said

    Kαι το «ρητό» του πατέρα μου, όταν με βαριά καρδιά πλήρωνε καμιά απρόσμενη λυπητερη : «Δε βαριέσαι…Τα λεφτά, τα σκ… και μερικοί άνθρωποι, είναι το ίδιο πράμα…»

  156. ΚΩΣΤΑΣ said

    Παράκληση, μην ανεβάζετε πολλά λίνγκια και γιουτιούμπια, βαραίνει το νήμα, ο πι σις μου πνέει τα λοίσθια, δει δε χρημάτων, δεν υπάρχουν, θα με χάσετε από πελάτη!

  157. Bryan, όχι Bryant.

  158. BLOG_OTI_NANAI said

    118: «Μεταξύ μας, κι εγώ, νόμιζα ότι το συγκεκριμένο ρητό ήταν το μότο πάνω στο θυρεό του ουμανισμού. Μάλλον πρόκειται για μια μεγάλη παρεξήγηση.»

    Ιάκωβε, έχει πλάκα που αυτό ακριβώς λέει και ο Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος (ΙΕΕ, Γ2, 454):

  159. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για τα λεφτά τα κάνεις όλα, για τα λεφτά δε μ΄αγαπάς. Αθάνατος στίχος, μότο μου ακόμη κι όταν κακοβράσουν τα ρεβίθια σαν τώρα 🙂

  160. Corto said

    148 (Ριβαλντίνιο):

    Βέβαια! Οι Μανιάτες κατά τον 18ο αιώνα επιδίδοντο στην πιο άνανδρη μορφή πειρατείας. Άλλαζαν τα φανάρια.
    Βρήκα εδώ αυτό το σχετικό δίστιχο, που έλεγαν οι ναυτικοί προειδοποιώντας για τον κίνδυνο από τους μανιάτες πειρατές της ξηράς:

    «Από τον Κάβο Ματαπά
    σαράντα μίλια μακριά
    κι από τον Κάβο Γκρόσσο
    σαράντα κι άλλα τόσα»

    (Προφανώς τα παραπάνω δεν στιγματίζουν συλλήβδην τους Μανιάτες της εποχής εκείνης).

  161. ΓιώργοςΜ said

    Να μνημονεύσω κι εγώ τη γιαγιά μου: «Το χρήμα και την κοπριά πρέπει να τα σκορπάς για να πιάνουν τόπο. Αν τα στοιβάζεις μόνο βρωμάνε».

  162. Corto said

    155 (Ριβαλντίνιο):
    Κακαβούληδες, λέει το άρθρο όπου παρέπεμψα στο σχ.161, ονομάζονταν ακριβώς αυτοί οι πειρατές της ξηράς.
    Έχει γράψει και ο Μπαστιάς ένα καταπληκτικό σχετικό διήγημα, με έναν καλόγερο και έναν πειρατή της στεριάς.

  163. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το χρήμα και τους λουκουμάδες πρέπει να τα τρως ζεστά.

  164. BLOG_OTI_NANAI said

    Μια που θυμηθήκαμε τα «Δεκεμβριανά», όχι τα ηρωικά, αλλά την επέτειο που μας θυμίζει με ποιον τρόπο ο φόνος ενός αθώου παιδιού μπορεί να τύχει εκμετάλλευσης από την οργανωμένη καφρίλα των γηπεδολάγνων πλιατσικολόγων, καλό είναι να πούμε και για τα αποτελέσματα της καφρίλας αυτής, μια που ήταν και η μαύρη επέτειος των νεκρών εργαζόμενων της Marfin. Όπου θυμόμαστε ασφαλώς και την καφρίλα των αφεντικών της Marfin, αλλά προπάντων, την καφρίλα των λοβοτομημένων που έβαλαν φωτιά σε κτίριο με τους εργαζόμενους μέσα…

  165. Ριβαλντίνιο said

    @ 161 Corto
    «(Προφανώς τα παραπάνω δεν στιγματίζουν συλλήβδην τους Μανιάτες της εποχής εκείνης).»

    +1

    Οι Μανιάτες πειρατές τους χριστιανούς αιχμαλώτους τους πουλούσαν σε μουσουλμάνους και τους μουσουλμάνους αιχμαλώτους σε χριστιανούς.

    Όταν ο Εβλιγιά Τσελεμπί περνούσε από την Μάνη, βρήκε μια Τουρκάλα σκλάβα -κόρη ενός γνωστού του αν θυμάμαι καλά- και την προέτρεψε να τον ακολουθήσει. Αλλά αυτή δεν θέλησε, γιατί είχε κάνει παιδάκι με τον Μανιάτη αφέντη-σύζυγό της και δεν ήθελε να το εγκαταλείψει.

  166. Ανδρέας said

    65 και τι συμπέρασμα έβγαλες;
    εννοούσε κάτι άλλο ο κυβερνήτης και κάτι άλλο ο πολιτικός;

    «The people are on the side of sound money. They are so unalterably on the side of sound money that it is a serious question how they would regard the system under which they live, if they once knew what the initiate can do with it.»

    Μετέπειτα το οποίο παραφράστηκε από κάποιον βουλευτή του Κογκρέσσου ως εξής:

    «It was Henry Ford who said in substance this: ‘It is perhaps well enough that the people of the nation do not know or understand our banking and monetary system, for if they did I believe there would be a revolution before tomorrow morning’.»

    το ίδιο εννοούν απλά ο Φορντ δε το λέει απ’ ευθείας παρά το περιγράφει κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου.

    sound money

    κρατάμε τον χρυσό στα θησαυροφυλάκιο και κόβουμε ασημένια νομίσματα.

    από τότε μόχλευαν το χρήμα, αν καταλαβαίνεις τι εστί μόχλευμα χρήματος ίσως σε διαφορετικά ποσοστά με τώρα αλλα έτσι γινόταν

    Sound money is a phrase technically synonymous with a currency backed by or pegged to some good or commodity. It can also mean a currency that is not rapidly inflating or deflating in value. As even the technical definition is rather fuzzy, in reality, it’s often synonymous with whatever economic woo its promoter is hyping. Sound money is often a cover for gold buggery, though it can mean whatever the hell the bullshit purveyor wants it to mean.

    Woo is a term for pseudoscientific explanations that share certain common characteristics, often being too good to be true (aside from being unscientific). The term is common among skeptical writers. Woo is understood specifically as dressing itself in the trappings of science (but not the substance) while involving unscientific concepts, such as anecdotal evidence and sciencey-sounding words.
    δες κος Μπάμπης μπουμ τουβου

    In US history, the term itself dates back to the 1800s and the Free Silver movement, where conservative politicians advocated «sound money,» or keeping the gold standard, while populists advocated the coinage of silver. Free Silver is often written off as economic woo today, but it wasn’t entirely stupid. What was wrong with the Silverites was not that they advocated the coinage of silver (which some states actually allowed at certain times to fight off the deflationary nature of gold), it was that they demanded free and unlimited coinage of silver. This would be like you going up to the Federal Reserve today and asking them to just print you up a few thousand dollars, and then doing it again five minutes later, with the total amount of raw silver in existence being the only limit to inflating the currency.

  167. Ριβαλντίνιο said

    @ 163 Corto
    Κακαβούληδες λέγονταν όλοι οι Μεσαμανιάτες και ήταν πολύ άγριοι. Μέχρι και τον Γιζέριχο είχαν κανονίσει οι πρόγονοί τους :

    Γιζέριχος γάρ επισκήψας ποτέ τοις έν Πελοποννήσω χωρίοις, Ταινάρω προσβαλείν ενεχείρησεν, ένθένδε τε κατά τάχος αποκρουσθείς καί πολλούς τών οι επομένων άποβαλών ανεχώρησεν οϋδενί κόσμω.
    διό δή τώ θυμώ έτι έχόμενος Ζακύνθω προσέσχε, και πολλούς μέν τών έν ποσί κτείνας, τών δε δοκίμων ές πεντακοσίους ανδραποδίσας δι ολίγου απέπλευσεν. επειδή τε γέγονεν εν μέσω τώ Αδριατικώ καλουμένω πελάγει ένταύθα κρεουργήσας τών πεντακοσίων τα σώματα, πανταχή τής θαλάσσης ουδέν υπολογισάμενος έρριψεν .

  168. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    […]

    Και τί σημαίνει στην πραγματικότητα μάχομαι; Μάχομαι σημαίνει να πολεμάς, τουλάχιστόν να κάνεις έναν πόλεμο. Πώς γίνεται πόλεμος ενάντια στα κοινωνικά επινοήματα; Και πριν να προχωρήσω, πώς γίνεται ο πόλεμος; Πώς νικάται ο εχθρός σε οποιονδήποτε πόλεμο;

    Με δυό δυνατούς τρόπους: ή σκοτώνοντάς τον, δηλαδή, καταστρέφοντάς τον, ή αιχμαλωτίζοντάς τον, δηλαδή, υποδουλώνοντάς τον, καταδικάζοντάς τον στην αδράνεια. Εγώ [ο αφηγητής, Αναρχικός Τραπεζίτης] δεν μπορούσα να καταστρέψω κοινωνικά επινοήματα. Μόνο η κοινωνική επανάσταση θα μπορούσε να τα καταστρέψει. Τα κοινωνικά επινοήματα ήταν ετοιμόρροπα, κρέμονταν από μιά κλωστή• αλλά θα τα κατέστρεφε μόνο ο ερχομός της ελεύθερης κοινωνίας κι’ η οριστική κατάπτωση της αστικής κοινωνίας. Το περισσότερο που μπορούσα εγώ να κάνω προς αυτή την κατεύθυνση ήταν να καταστρέψω –να καταστρέψω με την φυσική έννοια του σκοτώνω– κάποιο μέλος των αντιπροσωπευτικών τάξεων της αστικής κοινωνίας.

    Μελέτησα την περίπτωση και κατάλαβα πως ήταν βλακεία… Υπέθεσε εσύ ότι εγώ σκότωνα ένα ή δύο, ή μιά δωδεκάδα εκπροσώπους της τυραννίας των κοινωνικών ψευδών… Ποιό θα ήταν το αποτέλεσμα; Τα κοινωνικά επινοήματα θα αποδυναμώνονταν γι’ αυτό; Όχι. Τα κοινωνικά επινοήματα δεν είναι σαν μία πολιτική κατάσταση που μπορεί να εξαρτάται από ένα μικρό αριθμό ανθρώπων, σε ορισμένες περιπτώσεις από ένα μόνο άνθρωπο.

    Το κακό των κοινωνικών επινοημάτων είναι αυτά τα ίδια στο σύνολό τους, και όχι τα άτομα που τα εκπροσωπούν, που δεν είναι παρά απλά οι εκπρόσωποί τους. Από την άλλη μεριά, μιά κοινωνικής τάξης δολοφονική απόπειρα προκαλεί πάντα μία αντίδραση. Όχι μόνο τα πάντα παραμένουν όπως ήταν, αλλά τις περισσότερες φορές γίνονται χειρότερα. Φαντάσου, άλλωστε, όπως είναι φυσικό, ότι με συλλαμβάνουν, με συλλαμβάνουν και τελειώνουν μαζί μου, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

    Σε τί θα οδηγούσε αυτό; Αν μ’ εξουδετέρωναν, ακόμη κι’ αν δεν με σκότωναν, αλλά μ’ έριχναν στην φυλακή ή μ’ έστελναν εξορία, η υπόθεση της αναρχίας θα έχανε ένα στοιχείο του αγώνα, κι’ οι δώδεκα καπιταλιστές σωριασμένοι από εμένα δεν θα ήσαν παρά δώδεκα συστατικά στοιχεία που η αστική κοινωνία θα είχε χάσει, γιατί τα συστατικά στοιχεία της αστικής κοινωνία δεν είναι στοιχεία του αγώνα, αλλά στοιχεία καθαρά παθητικά, αφού ο «αγώνας» εδράζεται όχι στα μέλη της αστικής κοινωνίας, αλλά στο σύνολο των κοινωνικών επινοημάτων [που επιβάλουν τις ταξικές ανισότητες] στα οποία αυτή η κοινωνία βασίζεται.

    Τα κοινωνικά επινοήματα δεν είναι άνθρωποι τους οποίους μπορεί να πυροβολήσουν… Με καταλαβαίνεις, δεν είναι έτσι;

    Εγώ δεν ήμουν κάποιος στρατιώτης που ενός στρατού που σκοτώνει δώδεκα στρατιώτες του εχθρικού στρατού, αλλά ένας στρατιώτης που σκοτώνει δώδεκα αμάχους του έθνους του εχθρικού στρατού. Πρόκειται για ηλίθιο φόνο, για τον απλούστατο λόγο πως έτσι δεν εξολοθρεύεται κανένας μαχητής…

    Δεν θα ήταν δυνατόν ούτε να σκεφθώ να καταστρέψω ολοκληρωτικά ή εν μέρει τα κοινωνικά επινοήματα. Έπρεπε να τα καθυποτάξω, να τα νικήσω υποτάσσοντας τα, να τα καταδικάσω σε αδράνεια.

    […]

    Εγώ δεν την άσκησα [την τυραννία, λέει ο Τραπεζίτης]. Η τυραννία ανήκει στα κοινωνικά επινοήματα και όχι στους ανθρώπους που τα ενσαρκώνουν.

    Εκείνοι είναι, για να το πώ έτσι, τα μέσα που χρησιμοποιούν τα κοινωνικά ψεύδη για να τυραννήσουν, όπως το μαχαίρι είναι το μέσο που χρησιμοποιεί ο δολοφόνος. Δεν πιστεύω ότι εσύ θεωρείς ότι καταργώντας τα μαχαίρια τελειώνουμε με τους δολοφόνους…

    Κοίτα… Μπορείς να καταστρέψεις όλους τους καπιταλιστές του κόσμου, αλλά αν δεν καταστρέψεις το κεφάλαιο, ήδη σε άλλα χέρια, θα συνεχίσει, μέσα απ’ αυτά, την τυραννία του. Κατέστρεψε λοιπόν, όχι τους καπιταλιστές, αλλά το κεφάλαιο Πόσοι καπιταλιστές μένουν;…

    […]

    Ας αρχίσουμε από το «άμεσα προσεχές». Αυτό που επιθυμούμε είναι το καλό της ανθρωπότητας με έμπρακτη ελευθερία, αυτό που επιθυμούμε είναι να δουλέψουμε να εγκαθιδρύσουμε το σύστημα που θα φέρει αυτό το καλό [εννοεί την Αναρχία]. Μέχρις εδώ η υπόθεση είναι στο χέρι μας. Αυτό που δεν είναι στο χέρι μας, και που εξαρτάται από τους φυσικούς νόμους, είναι να καθορίσουμε την ώρα κατά την οποία θα πρέπει αυτός ο στόχος να πραγματοποιηθεί. Έτσι εκείνο που οφείλουμε να εξετάσουμε τώρα είναι η βιωσιμότητα του αναρχικού συστήματος.

    Ας αρχίσουμε από τον ορισμό του τι είναι «βιωσιμότητα». Στην περίπτωση του αναρχισμού, δεν φτάνει να σκεφτείς, είναι σαφές, την βιωσιμότητά του στον καιρό μας με τις σημερινές χρήσεις και τρόπους –τρόπους να δράσεις, να αισθανθείς και να σκεφτείς–, προϊόντα όλα αυτά του συστήματος της μπουρζουαρίας. Αυτό θα ισοδυναμούσε με το να αναρωτηθείς, αν ο αναρχισμός είναι βιώσιμος στο σύστημα της μπουρζουαρίας.

    Το ζητούμενα είναι να γνωρίζεις αν ο αναρχισμός δεν είναι αντίθετος στην ανθρώπινη φύση. Αν δεν είναι αντίθετος, είναι βιώσιμος. Αν είναι βιώσιμος, κάποια ημέρα, αν εργαζόμαστε επίμονα γι’ αυτό, θα πραγματοποιηθεί.

    Η ανθρώπινη φύση αποτελείται από δύο στοιχεία: Τα φυσικά ένστικτα, όπως αυτό της αυτοσυντήρησης και το σεξουαλικό, και τα κοινωνικά ένστικτα, που μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: Να απολαμβάνεις, με την συντροφιά των άλλων ανθρώπων, μία κοινή φιλοδοξία.

    Το να απολαμβάνει με την συντροφιά των άλλων ανθρώπων μία κοινή φιλοδοξία είναι –όπως ξέρεις– η βάση του θρησκευτικού συναισθήματος, το ίδιο το θρησκευτικό συναίσθημα. Και το θρησκευτικό συναίσθημα είναι –αν χρησιμοποιούμε τον όρο, προφανώς, με την ευρεία έννοια– το πλέον υψηλό ανθρώπινο συναίσθημα, το συναίσθημα της αδελφοσύνης σε ένα κοινό ιδανικό.

    Όταν οι άνθρωποι είναι πεπεισμένοι ότι η ελευθερία είναι το ανώτερο αγαθό, και ότι μόνο με την ελευθερία μπορούμε να είμαστε ίσοι και ν’ αγαπιόμαστε σαν αδέλφια, γιατί έτσι θα είμαστε, τότε μόνο το αναρχικό ιδανικό θα έχει φτάσει το θρησκευτικό πεδίο. Τώρα λοιπόν, όταν ένα ιδανικό ή μια φιλοδοξία φτάσει το θρησκευτικό πεδίο, αναπόφευκτα θριαμβεύει, όπως το αποδεικνύει η ιστορία όλων των θρησκειών• κι’ αναπόφευκτα θριαμβεύει, γιατί εναρμονίζεται μ’ αυτό που είναι, συγχρόνως, το υψηλότερο, το βαθύτερο, το ανθρωπινότερο και το αγνότερο από τα ανθρώπινα συναισθήματα —γιατί εναρμονίζεται, συνολικά, με την ίδια την ανθρωπότητα, με ολόκληρη την ανθρωπότητα.

    Μήπως πρέπει να φοβόμαστε ότι αυτή η πεποίθηση δεν αποκτάται, ούτε βαθμιαία, από όλους τους ανθρώπους; Γιατί;

    Αυτό το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, που είναι ήδη ατομικό, διακηρύσσει την χρησιμότητα και την ομορφιά της ελευθερίας και σαν καταπιεστής που επίσης είναι, διακηρύσσει την ανάγκη της και την ανάγκη του τέλους των αδικιών που την καταπιέζουν.

    Θα πάρει πολύ καιρό για τους ανθρώπους ν’ αποκτήσουν αυτήν την πεποίθηση; Αναμφίβολα. Αλλά, καθώς η πεποίθηση εναρμονίζεται με την ίδια την ανθρώπινη φύση, είναι πιθανό να την αποκτήσουν• όπως εναρμονίζεται με το θρησκευτικό ένστικτο, που διερμηνεύει την φιλοδοξία σε δράση, είναι πιθανό να επιβληθεί• όπως διεγείρεται, θετικά κι’ αρνητικά, από το κοινωνικό καθεστώς όπου ζούμε, πρέπει να τροφοδοτηθεί και να εδραιωθεί. Και καθώς εναρμονίζεται επίσης με την βασική ανθρώπινη φύση, αν και δεν περιορίζει κανένα ένστικτο, και με την ανώτερη ανθρώπινη φύση, που ήδη βοηθά με το θρησκευτικό της συναίσθημα, ο αναρχισμός είναι εντελώς βιώσιμος.

    […]

    —Εσείς είπατε [ο συνομιλητής απευθυνόμενος στον Αναρχικό Τραπεζίτη] ότι όταν μία κοινωνική φιλοδοξία φτάνει στο θρησκευτικό πεδίο θριαμβεύει αναπόφευκτα, κι αναφερθήκατε στην ιστορία όλων των θρησκειών. Δέχομαι την επιχειρηματολογία σας, αλλά θα ήθελα να μου αποδείξετε το εξής: αυτές οι θρησκείες, μετά τον θρίαμβό τους, επέβαλαν πραγματικά, διατήρησαν πραγματικά την φιλοδοξία που τις συγκρότησε;

    Σκεφτείτε τον χριστιανισμό. Έφτασε στο θρησκευτικό πεδίο, θριάμβευσε, είναι βέβαιο. Αλλά πραγματοποιήθηκε με έναν χριστιανικό τρόπο; Ο χριστιανικός πολιτισμός συντάχτηκε ή διέπεται από τις χριστιανικές αρχές; Η ειρήνη, η αγάπη μεταξύ των ανθρώπων, η φιλανθρωπία, η αγνότητα –όλα αυτά που είναι μέρος του χριστιανισμού– νομίζεται ότι υπήρξαν βασικά στην ζωή του χριστιανικού πολιτισμού;

    —Όχι [απαντάει ο τραπεζίτης]. Και φοβάμαι ότι εκείνο που εσύ θέλεις να πεις είναι ότι ο αναρχισμός έφτασε στο θρησκευτικό πεδίο, και γι’ αυτό πραγματοποιούμενος αθέτησε την πραγματοποίηση των αρχών και των φιλοδοξιών, ακριβώς όπως τις αθέτησε ο χριστιανισμός.

    —Έτσι είναι.

    —Άλλα, φίλε μου, ο χριστιανισμός αθέτησε τις φιλοδοξίες του γιατί είναι μία αντι-φυσική θρησκεία —αντι-φυσική, γιατί είναι εναντίον σχεδόν όλων των ανθρώπινων ενστίκτων, και αντι-φυσική γιατί είναι υπερφυσική.

    Και το υπερφυσικό, είναι αντι-φυσικό με δύο τρόπους: γιατί είναι υπερφυσικό και γιατί, σύμφωνα με το υπερφυσικό, που είναι αόρατο κι’ ανεξήγητο, είναι αδύνατο να αποκτήσεις την πίστη και την συμφωνία όλων των ανθρώπων. Δεν σου φαίνεται πιο εύκολο ότι οι δυό μας συμπίπτουμε στο ότι αυτό το κονιάκ [που πίνουνε] είναι καλό, αφού μπορούμε και το δοκιμάζουμε, απ’ ό,τι η ιδέα που ο καθένας μας έχεις για τον Γάλλο που το έφτιαξε;

    Μετά είναι πολύ πιο εύκολο, πολύ πιο φυσικό να πετύχεις ώστε οι άνθρωποι να φιλοδοξούν την ελευθερία, αφού ήδη γνωρίζουν τι σημαίνει, παρά ένα Θεό για τον οποίο δεν μπορούν να έχουν, αληθινά, την παραμικρή ιδέα.

    Για τα υπόλοιπα, αν μνημόνευσα το ιστορικό γεγονός ότι μιά φιλοδοξία θριαμβεύει αναπόφευκτα όταν φτάνει το θρησκευτικό πεδίο, το έκανα για να δοκιμάσω την βιωσιμότητα του αναρχισμού όταν φτάνει σ’ αυτό το πεδίο. Δεν συνέκρινα τον αναρχισμό με καμία θρησκεία, δεν μπορούσα να το κάνω.

    Ο αναρχισμός, είναι η φυσική α-θρησκεία, βαλμένη από την Φύση στην καρδιά των ανθρώπων. Χρησιμοποιώ θρησκευτικές φράσεις, όπως μπορείς να διαπιστώσεις, αλλά τους δίνω μίαν αρνητική έννοια. Έτσι είναι σαν να ήταν όλα αχούρι.

    […]

    «Ο Αναρχικός Τραπεζίτης (και πέντε διάλογοι για την τυραννία)»
    Συγγραφέας: Φερνάντο Πεσσόα
    Εκδόσεις: Παρουσία
    ISBN: 978-6652-13-4
    Αρ. σελίδων: 123

  169. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    63 – «Προφητικός ο Θεοτόκης, το 1912. Τίποτα δεν άλλαξε…»
    Πως δεν άλλαξε, τώρα το εγκεφαλογράφημα ________________ βγαίνει ίσιο.

    100 – Τα παράγωγα είναι μεταξύ εξακόσια πόσο λέει, και 1,5 τετράκις, (μόνο η Ντόϋτσε μπανκ, είναι ανοιγμένη στα παράγωγα πάνω απο 15 φορές του γερμανικού ΑΕΠ) στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει, ούτε οι υπερπλούσιοι, το μέγεθος θα φανεί από του μπουμ που θα ακουστεί οσονούπω. Και τα άλλα βέβαια, κατά πολύ φειδωλή προσέγγιση είναι, κάθε μέρα πάντως, τα μεγέθη μεγαλώνουν οσο ένα ελληνικό χρέος.

    103 – «Κατά τα άλλα ..το Αθήνα γαμημένη, ο ΠΑΟΚ δεν πεθαίνει, δείχνει κόμπλεξ !»
    Δεν δείχνει κόμπλεξ, αλλά μοιρολατρεία, σφάξε με πασά μου ν΄αγιάσω (χαμόγελο).
    Πουθενά στον κόσμο, δεν υπαρχει δίκαιο πρωτάθλημα, όπως και στην κοινωνία, νόμος είναι το δίκιο του εκάστοτε ισχυρού, οπότε, η βρίσκεις τρόπο να γίνεις ισχυρός, ή βολεύεσαι, ή τρώς φάπες και το ρίχνεις στην κλάψα όπως ο ΠΑΟΚ.

    107 – «Στην πραγματικη δημοκρατια, το νομισμα θα εφτανε στα χερια των πολιτων με μηδεν επιτοκιο επι της ονομαστικης αξιας. Θα ηταν δηλαδη αξιογραφο.»
    Όμως έχουμε τραπεζική κοινοβουλευτική δικτατορία, και το νόμισμα είναι αχρηστόγραφο (χαμόγελο).

  170. Corto said

    166 (Ριβαλντίνιο):

    Για να είμαστε δίκαιοι, αυτή την πρακτική πώλησης χριστιανών σε μωχαμετάνους και αντιστρόφως, την είχαν ήδη καθιερώσει αφενός οι Μπαρμπερίνοι και οι Τουνέζοι, αφετέρου οι Μαλτέζοι και οι Σικελιάνοι πειρατές. Τελικά κατά τον 17ο αιώνα η σύλληψη και η απελευθέρωση ένθεν και ένθεν ομήρων, κατήντησε ένα ιδιότυπο χρηματιστήριο της Μεσογείου. Οι δε πειρατές σε γενικές γραμμές ήταν φτωχά ανθρωπάκια, που απλώς προσπαθούσαν να επιβιώσουν. Την ίδια εποχή οι Εγγλέζοι, οι Ολλαντέζοι και οι Φραντζέζοι έμπαιναν στην Μεσόγειο με απόρθητα πολυάρμπουρα και έκαναν χάζι με τα μπρίκια των πειρατών.
    Όλοι αυτοί μαζί (αλλά και οι Έλληνες πειρατές) έκαναν κούρσα κυρίως στα δικά μας νησιά στο Αιγαίο.

  171. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    169.

    Πηγη : http://naytilostoydiadiktyoy.blogspot.gr/2009/11/90.html

  172. Μαρία said

    161
    Σχετικός Βερν https://sarantakos.wordpress.com/2012/09/28/yassiada/#comment-135443

  173. Ανδρέας said

    τι να τα κάνω τα λεφτά άμα δεν έχω φράγκο (μία)

    ας είχα την υγειά και ας πέθαινα, συμπληρώνει ο άλλος

  174. Ανδρέας said

    ας είχα την υγειά μου* και ας πέθαινα

  175. Corto said

    173:

    Το Αιγαίον στις φλόγες!
    Και για πειρατές της ξηράς υπάρχει η νουβέλα Jamaica Inn (η ταβέρνα της Τζαμάικας), της Δάφνης ντι Μωριέ, που έγινε και ταινία από τον Χίτσκοκ.

  176. Ριβαλντίνιο said

    Ο Βερν όμως κάνει μεγάλο ατόπημα να λέει ότι οι Μεσομανιάτες δεν διακρίθηκαν στην Eπανάσταση όσο οι Εξωμανιάτες. 😦

  177. 173 Χάθηκα με το λινκ 🙂 Σύμπτωση να μιλάμε πάλι για νησί των Σκύλων (εντάξει, χτες, αλλά…)

  178. sarant said

    163 Πού είναι αυτό το διήγημα του Μπαστιά;

  179. sarant said

    178 Χτες έλειπε η Μαρία και δεν έβαλε το λινκ

  180. Corto said

    177:

    Συγχωρεμένος ο Ιούλιος. Εξάλλου αργότερα οι Μανιάτες είχαν προσαρτήσει προνομιακά τον Πάτρικ Λη Φέρμορ για να τους παινεύει!
    (χαμόγελο!)

  181. Corto said

    179 (Sarant):

    Το διήγημα του Μπαστιά το έχω βρει σε μία ανθολογία ελληνικών διηγημάτων με θέμα την ληστεία:

    http://www.politeianet.gr/books/9789603220527-anthologia-aigokeros-istories-liston-apo-tin-elliniki-logotechnia-201707

    Εάν το θέλουν οι φίλοι του ιστολογίου, προτίθεμαι να το πληκτρολογήσω αύριο.

  182. sarant said

    182 Αν δεν είναι πολύ μεγάλο και αν κάνεις τον κόπο, θα έχει ενδιαφέρον πιστευω να το βάλουμε την Κυριακή -αλλά να μου το πεις αν είναι, να μην ετοιμάσω κάτι άλλο

  183. Σε ότι με αφορά, τιμώ τον Παυλόπουλο ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας πλην όμως τον εκτιμώ ελάχιστα ως πολιτικό. Όμως, τις όποιες αντιδράσεις για τη γνωστή φράση του στο Άργος, τις αποδίδω στον «αβδηριτισμό» που μας διακρίνει. Ισχύει, και επι του προκειμένου, η γνωστή φράση «περί όνου σκιάς» (στα νεοελληνικά της ιδιαίτερης πατρίδας μου, το αντίστοιχο μασάλι είναι, «το χωριό καίγεται κι η παπαδιά στολίζεται»)

  184. sarant said

    Μέιλ: sarantπαπάκιpt.lu

  185. ΓιώργοςΜ said

    Δεν αναφέραμε και τον Καββαδία:
    «Τρεις μέρες σπάγαν τα καρφιά και τρεις που σε καρφώναν
    και συ με τις παλάμες σου πεισματικά κλειστές
    στερνή φορά κι ανώφελα ξορκίζεις τον τυφώνα
    που μας τραβάει για τη στεριά με τους ναυαγιστές»
    (Εσμεράλδα)
    Να προσθέσω και το «Ναυάγια» του Ακίρα Γιοσιμούρα (εκδ Λαγουδέρα), πάλι με θέμα τους ναυαγιστές.

  186. Ριβαλντίνιο said

    @ 181 Corto

    🙂 🙂

    Καλή μανιάτικη μεταγραφή ο Πάτρικ. Πολύ καλή και ο Χαϊλάντερ Ντόναλντ-Γεώργιος Μακφαίηλ που αναδεικνύει την απάτη Σπύρος Λούης και την μανιάτικη ολυμπιακή νίκη του 1896 ! 🙂

    http://www.biblionet.gr/author/95235/%CE%9D%CF%84%CF%8C%CE%BD%CE%B1%CE%BB%CE%BD%CF%84-%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CF%86%CE%B1%CE%AF%CE%B7%CE%BB

  187. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ναι, όντως οι πατριώτες μου οι Μανιάτες ήταν συστηματικοί πειρατές και από αγριότητες άλλο τίποτα. Αλλά υπήρχαν και εξαιρέσεις. Στο διήγημά του «Κακαβούλια» ο Κωνσταντίνος Ράδος αναφέρει ένα περιστατικό πειρατείας που συνέβη στο Πόρτο Κάγιο. Είχε πέσει πείνα στη Μάνη, συνοδευόμενη από ανομβρία, και η μόνη ελπίδα ήταν να ξεπέσει κάνα πλοίο στα νερά της Μάνης. Πράγματι πέρασε ένα σε κοντινή απόσταση, οι Μανιάτες το κατέλαβαν με γιουρούσι, αλλά βρήκαν το πλήρωμα και τους επιβάτες σε άθλια κατάσταση λόγω ασιτίας και ασθενειών. Τους λυπήθηκαν, ρυμούλκησαν το καράβι στα ρηχά και τους περιέθαλψαν όπως μπορούσαν, παρόλη τη φτώχεια τους. Είχαν και τα καλά τους τα κορώνια. 😊

  188. Παναγιώτης Κ. said

    Τα χρήματα και τα κρίματα δεν πρέπει να φανερώνονται. (λαϊκή ρήση)

  189. Ριβαλντίνιο said

    @ 188 Γιάννης Κουβάτσος

    +1

    Ναι τα κορωνάκια ! Εξάλλου η Μάνη το ’21 είχε γίνει «στρατόπεδο» προσφύγων το ’21. Η μισή Πελ/σος επί Ιμπραήμ εκεί είχε καταφύγει.

  190. ΣΠ said

    189
    Όμως, ο έρωτας, το χρήμα και ο βήχας δεν κρύβονται.

  191. Corto said

    183 (Sarant):

    Εντάξει, θα το δακτυλογραφήσω αύριο και θα το στείλω στο μέηλ. Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να κοιτάξω αν είναι μεγάλο, νομίζω όμως ότι είναι μικρό.

  192. sarant said

    192 Ωραία, σε ευχαριστώ πολύ!

    187 Τον έχω γνωρίσει 🙂

  193. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Εμένα δε με νοιάζουν τα λεφτά. Έχω αρκετά για να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου. Εκτός κι αν αγοράσω κάτι…

  194. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    169 – » Και πριν να προχωρήσω, πώς γίνεται ο πόλεμος; Πώς νικάται ο εχθρός σε οποιονδήποτε πόλεμο;»
    Βασική προϋπόθεση, είναι να γνωρίζεις τον εχθρό και την δύναμή του, και κυρίως να γνωρίζεις την δική σου δύναμη, όμως το πιο σημαντικό, είναι αν εσύ είσαι αληθινά ελεύθερος, για να αξίζει να πολεμήσεις για την ελευθερία που θα χάσεις. Όταν για αιώνες οι σκλάβοι γεννούν σκλάβους, ποιός μπορεί να ξέρει τι είναι ελευθερία; Το άγνωστο πάντα προκαλεί φόβο, μόνο οι τρελοί του εσωτερικού χωριού τολμούν να ανέβουν στα βουνά που το περιτριγυρίζουν, και να δούν την απέραντη κοιλάδα της ελευθερίας, όμως ποιός παίρνει στα σοβαρά τι λέει ένας τρελός; Όλοι προτιμούν την σιγουριά και την σταθερότητα του εσωτερικού χωριού, κι ας είναι σκλάβοι, άλλωστε δεν το ξέρουν, και ποιός ξέρει τι είναι η ελευθερία κι αν είναι καλή για να πάει να πολεμήσει γι΄αυτήν; Καλύτερα να πολημέσει κανείς, για την πατρίδα, για την θρησκεία, και για την οικογένεια, μετά οι άρχοντες, μπορεί και να σε παρασημοφορήσουν.
    Αν όμως είσαι ελεύθερος, κι αφού γνωρίζεις πολύ καλά, πως σε κατά μέτωπο σύγκρουση με τον εχθρό είσαι καταδικασμένος, αποφεύγεις την σύγκρουση μαζί του, γίνεσαι στρατιώτης του και τον πολεμάς μέσα στο στρατόπεδό του με τα δικά του όπλα, κάνοντας δολιοφθορές στα συστήματα αμύνης που έχει. Γίνεσαι σαν ιός του AIDS, ή σαν καρκίνος, για να σε αντιμετωπίσει, θα πρέπει να σε αναγνωρίσει, όταν όμως θα το κάνει, θα έχει χάσει ουσιαστικά τον πόλεμο. Οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, είναι καταδικασμένη σε ήττα, και εξυπηρετεί τα μάλα τον εχθρό για το μέλλον.

  195. ΣΠ said

    Τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, ιδίως άμα δεν υπάρχουν.

  196. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    194 – Εσύ είσαι θεός βρε Κιντερέκπληξη, τι να τα κάνεις τα χρήματα, οι θεοί είναι υπεράνω χρημάτων (χαμόγελο).

  197. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και μια ιστορία για κρυμμένο θησαυρό που δεν έχει βρεθεί ακόμα (από το βιβλίο του Γιάννη Μανιατέα «Παραμύθια, Μύθοι και Θρύλοι της Μάνης».
    » Ο ΚΑΚΚΑΒΟΣ
    Υπάρχει διάδοση σ’ όλη τη Μάνη ότι κάπου ανάμεσα Καρδαμύλη και Πλάτσα υπάρχει ένα μεγάλο κιούπι με βλησίδι (θησαυρό). Μπορεί να είναι ο θησαυρός του Ορλώφ. Υπάρχει κι ένα ποιματάκι, που τάχας μου οδηγεί κείνονε που θέλει να ντονε έβρει:

    Αντίκρια σου κι αντίκρια μου
    κι αντίκρια στο φεγγάρι
    εκεί κιουμάται ο κάκκαβος
    με το μαργαριτάρι. »

    Ευκολάκι. Σπεύσατε! 😊

  198. Alexis said

    Να βάλουμε κι ένα «κλασικό» του Μάρκου για τα λεφτά (αλλά χωρίς γιουτούμπι γιατί το νήμα έχει γίνει ελέφαντας):
    Όσοι έχουνε πολλά λεφτά:

    Όσοι έχουνε πολλά λεφτά
    να `ξερα τι τα κάνουν
    άραγε σαν πεθάνουνε, βρ’ αμάν αμάν,
    μαζί τους θα τα πάρουν

    Εγώ ψιλή στην τσέπη μου
    ποτές δεν αποτάζω
    κι όλα τα ντέρτια μου περνούν, βρ’ αμάν αμάν,
    μόνο σαν μαστουριάζω

    Αφού στον άλλονε ντουνιά
    λεφτά δε θα περνάνε
    τα `χουν και τα θυμιάζουνε, βρ’ αμάν αμάν,
    δεν ξέρουν να τα φάνε

  199. Για πείτε ρε παιδιά, ιντάναι αυτή η στρογγυλοποίηση των μαγισσών;

    Ηθοποιοί αναπαριστούν ιστορικές σκηνές, όπως η στρογγυλοποίηση των μαγισσών και τα βασανιστήρια αυτών.

    http://www.cnn.gr/news/kosmos/story/31229/to-xorio-me-tis-magisses-poy-katarastike-o-papas

  200. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αμώ τη ατυχία μου.Το βιβλίο με τους ληστές το είχα και προ ημερών που κατέβηκα στην Κρήτη, μου ήρθε και το πήρα για τον πατέρα μου. Τώρα είν αργά να του τηλεφωνούσα να μας πει πόσες σελίδες 😦

    Όλα είναι χρήμα.

  201. Ανδρέας said

    συναθροίσεις μάλλον

  202. Η σύλληψη, βρήκα το πρωτότυπο: Actors re-enact historical scenes, such as the rounding up and torture of presumed witches.
    http://www.bbc.com/travel/story/20160418-spains-cursed-village-of-witches

  203. Ανδρέας said

    α ρε τι κάνει ο μεταφραστήρ του γκούγκλη
    στρογγυλοποιεί μάγισσες
    θαύμα, θαύμα!

    Κάθε Ιούνιο, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ Feria de Brujeria , μια αγορά πωλεί λοσιόν και φίλτρα κατασκευασμένα από τις θεραπευτικές και παραισθησιογόνα βότανα και φυτά που φυτρώνουν στα γύρω βουνά Moncayo

  204. Ανδρέας said

    Ηθοποιοί επαναθεσπίσουν ιστορικές σκηνές, όπως η στρογγυλοποίηση και τα βασανιστήρια των υποτιθέμενων μαγισσών. Και ένα τυχερό άτομο παίρνει το όνομά του ως μάγισσα της χρονιάς. Ruiz, ο οποίος ζει μόνιμα στην Trasmoz, είναι η πιο πρόσφατη.

  205. sarant said

    203 Ουάου!

  206. Παναγιώτης Κ. said

    @196. Τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία αλλά…ούτε την διώχνουν.! 🙂

  207. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τη χαρτούρα (στα πανηγύρια) δεν είπαμε. Και τα μαρουλόφυλλα και τα χηνόπουλα.

    Το Χρήμα
    L’ Argent
    μια εξαιρετική ταινία του Ρομπέρ Μπρεσόν,Μοιράστηκε το χρυσό φοίνικα με τον Αντρέι Ταρκόφσκι (Νοσταλγία)

  208. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το διήγημα του Μπαστιά είναι 14 σελίδες, Έφη. Το βιβλίο είναι μικρού μεγέθους, όπως όλη αυτή η σειρά του «Αιγόκερου» στην πρώτη της έκδοση.

  209. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι, επιτρέψατέ μοι ωρισμένας επισημάνσεις επί της παρούσης αναρτήσεως…

    1) κύριον Πάνον με πεζά (σχ. 113): Επιτρέψατέ μοι να επισημάνω ότι «τουλά» εις την γλώσσαν των Ρωμιών κιναίδων είναι τα κέρματα και ουχί τα χρήματα.

    2) Κακώς ο ανθέλλην Ηρόδοτος (ως γνωστόν, ο πατήρ του ήτο Κάρ και μόνον η μήτηρ του ήτο Ελληνίς) ισχυρίζεται πως οι πρώτοι που εχρησιμοποίησαν τα νομίσματα ήσαν οι Λυδοί. Η ρωμέικη wikipedia εις το λήμμα «νόμισμα» υιοθετεί αυτήν την ανιστόρητον παλαβομάραν του Ηροδότου (σάς συνιστώ να αναγνώσητε το περίφημον «Περί της Ηροδότου κακοηθείας» του Πλουτάρχου, διά να εννοήσετε τον μισελληνισμόν του ανδρός). Η αγγλική Wikipedia αναφέρει σαφώς ότι συμφώνως με τον τιτάνα Αριστοτέλην και τον Πόλλακα, η πρώτη εις την Παγκόσμιον Ιστορίαν που εξέδωσε νομίσματα ήτο η Ελληνοπούλα πριγκήπισσα Ερμοδίκη από την Κύμην Μικράς Ασίας.

    Αν δεν πιστεύητε την αγγλικήν Wikipedia, σάς παραπέμπω εις το ήδη κλασικόν (αν και εκυκλοφορήθη τω 2013!) σύγγραμμα «Archaeology, Artifacts and Antiquities of the Ancient Near East» του Oscar White Muscarella, το οποίον (αν προκληθώ από τους Μεταλληνιστάς) θα το προσφέρω δωρεάν, προκειμένου να φρίξητε με την κακοήθειαν του Ηροδότου

    3) Και τώρα έρχομαι εις αυτό που υπεσχέθην προ ολίγου εις το χθεσινόν λήμμα περί των κυώνων (κυνών), αν και αισθάνωμαι ωσάν να κλέπτω εκκλησίαν… Όλοι οι μορφωμένοι άνθρωποι εις τας Αγγλοσαξωνικάς χώρας γνωρίζουν ότι ο Πατήρ του «Νόμου του Γκρέσαμ» («το κακόν χρήμα διώχνει το καλόν» είναι μία ανακάλυψις του Αριστοφάνους και ότι ΟΥΔΕΠΟΤΕ διετύπωσε τοιούτον Νόμον ο Θωμάς Γκρέσαμ!..

    Διά να μή σάς τρελάνω παραπέμπων εις τα χιλιάδες σχετικά άρθρα που υπάρχουν εις τον ουρανόν του Διαδικτύου, θα περιορισθώ εις μίαν μνημειώδη ανάρτησιν του Πανεπιστημίου Columbia (1998), ;όπου εξηγείται λεπτομερώς πώς ο Νόμος του Αριστοφάνους διά το κακόν και το καλόν χρήμα απεδόθη εις τον Θωμάν Γκρέσαμ, όστις ουδέποτε τον διετύπωσεν!.. Όπως λέγει το Πανεπιστήμιον Columbia, ο πρώτος που αντελήφθη πως ο πραγματικός πατήρ του Νόμου του Γκρέσαμ είναι ο Αριστοφάνης, ήτο ο περίφημος Άγγλος ιστορικός Λόρδος Μακώλεϋ, εις τον 4ον τόμον των «Ιστοριών» του.

    4) Περαίνω, αναρτών το περίφημον απόσπασμα του Χορού των «Βατράχων», όπου ο Μέγας Αριστοφάνης πρωτοδιατυπώνει τον «Νόμον του Γκρέσαμ» διά το κακόν χρήμα που διώχνει το καλόν. Ο Τζόν Κέννεθ Γκαλμπρέηθ εις το περίφημον βιβλίον του διά το Χρήμα (που ανεφέρθη ενταύθα από κάποιον σχολιαστήν) ξεκαθαρίζει ότι ο «Νόμος του Γκρέσαμ» είναι ο μόνος σταθερός και αναλλοίωτος Νόμος εις την Θεωρίαν του Χρήματος!..

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  210. ΣΠ said

    Πιστώσεις: χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό.

  211. Έχω πράγματι φρίξη με την κακοήθειαν του Ηροδότου!

  212. NM said

    Το χρήμα δεν το λογαριάζει. Ούτε τη Μπιγιονσέ την αλλάζει με τον Ιούλιο Βέρν !
    Και γίνεται είδηση και μεγάλη φίρμα στα σόσιαλ μίντια ο κος Παπαγεωργίου ο Αλεξανδρινός…
    http://abc11.com/entertainment/meet-the-man-who-read-a-book-at-raleigh-beyonce-concert/1326171/
    http://abcnews.go.com/Entertainment/man-reads-book-beyoncs-performance-north-carolina/story?id=38926824

  213. 213 🙂
    Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Ο άνθρωπος λέει (στο πρώτο λινκ) ότι διαβάζει τον «Πιλότο του Δούναβη» — και μετά περιγράφει την υπόθεση του «Από τον Καύκασο στο Πεκίνο».
    apageorgiou said it was Danube Pilot by Jules Verne, in Greek […] «It’s about a trip from Georgia and the caucuses all the way to Beijing, China with a whole bunch of adventures in-between, so it’s an exciting book.»
    (και φυσικά είχε πει στο δημοσιογράφο the Caucasus, όχι the caucuses!)

  214. http://www.politeianet.gr/books/9789602032404-verne-jules-astir-o-pilotos-tou-dounabi-69300
    http://www.politeianet.gr/books/9789602032695-verne-jules-astir-apo-ton-kaukaso-sto-pekino-127966

  215. voulagx said

    #212: Δυτη, κι εγω μια φριξη την επαθα! 🙂
    (Ρε, τι τραβαμε, γαμω το πλονκ μου, γαμω!) Σχετικως ασχετο.

  216. NM said

    Ναι, το πρόσεξα κι εγώ. Υποθέτω ότι αφ ενός μεν ο κύριος Παπαγεωργίου θα είναι μεγάλος λάτρης του Βερν και συχνός αναγνώστης και κάτοχος όλων των βιβλίων του και από το ξάφνιασμα των δημοσιογράφων μπερδεψε τους τίτλους (κι εγώ το έπαθα διαβάζοντας την είδηση, νόμισα αρχικά ότι ανέφερε την υπόθεση του «Καίσαρ Κάσκαμπελ»). Αφ ετέρου δε ο δημοσιογράφος που πήρε τη συνέντευξη φαίνεται ότι ουδέποτε είχε διαβάσει Βερν.
    Ενας τρόπος υπάρχει να το διευκρινήσουμε. Να ρωτήσουμε απευθείας τον κύριο Γ.Π. Προσωπικά θα ήθελα να του γράψω για να τον συγχαρώ και για να μάθω ποιά είναι η έκδοση που κρατάει στα χέρια του και αχνοφαίνεται στο βίντεο. Νομίζω ότι είναι εκείνη του Αστέρα – Παπαδημητρίου, (τυπογραφείου – που όσφετ τότενες) με το σκληρό κόκκινο εξώφυλλο που άρχισε να εκδίδεται νομίζω το ΄57 και ολοκληρώθηκε γύρω στο ’63-65. Μου τα αγόραζαν κι εμενα οι γονείς μου την ίδια εποχή με τον κύριο Παπαγεωργίου.

  217. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    209. A ωραία! O Νικοκύρης που θ΄αναρτήσει και ο Corto που θα δακτυλογραφήσει να το ξέρουν από τώρα.

    211 >>πιστώσεις
    και κονδύλια, διαθέσιμα (ποσά), αδιάθετο υπόλοιπο (ποσό)

  218. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο αναρχικός τραπεζίτης δεν γνωρίζει ότι δεν υπήρξε ποτέ ως προϋπόθεση ούτε ύπαρξης, ούτε επιτυχίας του χριστιανισμού το μέγεθος της κοινότητας του. Στο Λουκ. 12,32 είναι σαφές από τα λόγια του Χριστού ότι ακόμα κι αν οι πραγματικοί χριστιανοί αποτελέσουν μια ελάχιστη ομάδα όλη κι όλη, αυτό είναι και πάλι ολοκλήρωση του έργου. Και μάλιστα, δεν διατυπώνεται αυτό σήμερα, αλλά ήδη στην εποχή του Χριστού, όταν μάλιστα ζητείται την ίδια στιγμή και ο ευαγγελισμός των ανθρώπων. Αυτό συμβαίνει διότι ισχύει το «ει τις θέλει οπίσω μου ελθείν» και άρα, μπορεί να υπάρξει η πιθανότητα το 99% να μην θέλει να καταβάλλει τον κόπο αυτό.

    Επίσης, ο Χριστιανισμός δεν απορρίπτει κανένα ένστικτο. Απλώς ακολουθεί και εφαρμόζει το τριμερές των κινήσεων της ψυχής, όπου τα ένστικτα ως επιθυμία, εξαρτάται το κατά πόσο θα ακολουθηθούν από την λογική και το θυμικό διότι δεν είμαστε ζώα. Σιγά μην μας πει ο τραπεζίτης ότι ο Πλάτωνας ήταν κανένας αποτυχημένος.
    ΄Άλλωστε, ξέρουμε πόση υποκρισία υπάρχει στις ρητορίες με τα ενστικτα: συνήθως οι ρήτορες είναι τραμπαρίφες και έτσι δεν φαντάζονται ότι υπακοή στα ένστικτα σημαίνει και το να λες «εγώ θέλω να με σκοτώσει αν κάποιος θυμώσει πολύ μαζί μου». Ή να λέει, «εγώ θέλω να με βιάσει όποιος νιώσει να έλκεται από τον πισινό μου». Αλλά αυτά δεν τα έχουν σκεφτεί οι ρήτορες των ενστίκτων. Επίσης, οι ρήτορες των ενστίκτων ειρωνεύονται με ευκολία κάποιον πάρα πολύ χοντρό που ακολουθεί τα ένστικτα του και τρώει ασταμάτητα, όπως επίσης καταδικάζουν όποιον σύμφωνα με τα ένστικτα του βιαιοπραγεί ή σκοτώνει. Μα τα ένστικτα, ή τα θέλεις ή δεν τα θέλεις. Αλλιώς, δέξου τα ως άνθρωπος, διότι δεν είσαι ζώο, αλλά άνθρωπος. Και ο άνθρωπος κινείται με βάση έναν συγκεκριμένο μηχανισμό της επιθυμίας, του λογικού και του θυμικού.

    Αν αναφέρονται τέλος στο σεξουαλικό ένστικτο, είναι σαφές ότι στον χριστιανισμό ικανοποιείται και αυτό με έως τρεις γάμους.

    Βεβαίως, εκεί θα πεταχτεί ο Σπαλιάρας και θα πει, «έχω πρόβλημα», και με το δίκιο του…

  219. Υαλτις said

  220. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Όλα τα ένστικτα που αναφέρεις, είναι αρρωστημένες καταστάσεις, από την θρησκευτική και την πατριαρχική κοινωνική σεξουαλική καταπίεση, στον γενετήσια υγιή άνθρωπο, δεν υπάρχουν τέτοια ένστικτα. Ειδικά αυτό που με τους τρείς γάμους ικανοποιείται το σεξουαλικό ένστικο, είναι όλα τα χριστιανικά λεφτά, ο ορισμός της αρρωστημένης αντίληψης για το σέξ. Το πόσο καλή μέθοδος είναι, φαίνεται κι από την αιώνια κοσμοσυροή των πιστών χριστιανών στα μπουρδέλα, η γυναίκες βέβαι δεν έχουν τέτοια δικαιώματα, οπότε, ό,τι κάνουν με το κέρατο που πάει σύννεφο. Για την διαστροφή της παρθενιάς που αρρωσταίνει τους εφήβους και τις « Μαρίνες» τι λέει ο χριστιανισμός, γιατί εσύ δεν είπες τίποτα.

  221. Pedis said

    Το χρήμα σε αποδεσμεύει από το να κάνεις πράγματα που απεχθάνεσαι. Επειδή εγώ απεχθάνομαι να κάνω οτιδήποτε, το χρήμα είναι πρακτικό.
    Μαρξ, ΓΚ Μαρξ

    Ενώ το χρήμα δεν αγοράζει την ευτυχία, εντούτοις σου επιτρέπει να επιλέξεις το είδος θλίψης που προτιμάς.
    Του ιδίου

  222. Pedis said

    Πάω να δω την ομιλία

    και φτάνω μέχρι το 2:00. Στο 1:40 αρχίζει να λέει
    όταν αποφασίσαμε να πρωτοτυπήσουμε [σμ. εννοεί τις εκλογές του Σεπτέμβρη] και να θέσουμε στην κρίση του ελληνικού λαού τη συμφωνία που ΠΕΤΥΧΑΜΕ …

    Παρακάτω δεν πάει. Διαβάζω, όμως, εδώ
    http://kartesios.com/?p=208117
    ότι δήλωσε και τα εξής:

    Τολμήσαμε να βγάλουμε το φίδι από την τρύπα, φέρνοντας μία ριζοσπαστική μεταρρύθμιση

    (ναι σιγά μην έβγαλε το φίδι από την τρύπα … φίδι στον κόρφο, μάλιστα.)

    Παλέψαμε σκληρά, αγνοήσαμε τις σειρήνες της υποταγής και της καταστροφής και τα βγάλαμε πέρα μόνοι μας

    βάζουμε σε ράγες βιωσιμότητες [sic] το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, χωρίς να μειωθούν ούτε ένα ευρώ οι κύριες συντάξεις …

    Αυτή η μεταφορά (;) με τις ράγες βιωσιμότητας πάει; Τσουλάει η βιωσιμότητα;

  223. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ένα καλό μυαλό κι ένα καχεκτικό πορτοφόλι είναι πολύ άτυχος συνδυασμός.
    Κάποιος λογοτέχνης που δε θυμάμαι 😦

  224. Γς said

    7:

    >Το κασέρι !

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_6299.html

  225. Γς said

    10:

    >Παλιά τα χαρτονομίσματα έγραφαν π.χ. «Δραχμαί εκατόν πληρωτέαι επί τη εμφανίσει«, ή θυμάμαι λάθος;

    Ναι. Το θυμάμαι. Κι από κάτω:

    Γεώργιος Μαντζαβίνος
    Διευθυντής Εθνικής Τράπεζης της Ελλάδος

    Υπογραφή [φαρδιά πλατιά]

    http://caktos.blogspot.gr/2013/09/blog-post_18.html

  226. Γς said

    Το χρήμα. Η Μονέδα

    Το ένα από τα 3Μ.
    Το άλλο είναι το Μέσον
    [και το παράλλο είναι το Μπίπ]

  227. Γς said

    Τελικά, τί να τα κάνεις τα λεφτά άμα δεν έχεις φράγκο…

  228. gpoint said

    # 135

    Σου έγραψα μια απάντηση που χάθηκε στα άδυτα του διαδικτύου. να την επαναλάβω μια που μάλλον δεν παρακολουθείς πολύ τα αθλητικά

    Η κόντρα Κοντονή-ΕΠΟ δεν ξεκίνησε τώρα είναι παλιά ιστορία και κορυφώθηκε με την διακοπή της διεξαγωγής του κυπέλλου μετά τα γεγονότα στο ΠΑΟΚ-ΟΣΦΠ. Με μεσολάβηση της Ουέφα ο Κοντονής συναίνεσε για την διεξαγωγή του κυπέλλου υπό όρους τους οποίους η ΕΠΟ προκλητικά παραβιάζει. Για τον ορισμό του Καλογερόπουλου στο ΟΣΦΠ-ΠΑΟΚ ο ΠΑΟΚ δήλωσε πως δεν θα κατέβει, ο Κοντονής έκανε τον κουφό, δεν κατέβηκε και τιμωρήθηκε με -3
    Για τον ορισμό του Αρετόπουλου ο Μελισσανίδης δήλωσε πως δεν θα κατέβει η ΑΕΚ σαν πρόβατο να το σφάξουνε στο ΑΕΚ-ΟΣΦΠ κι αμέσως ο Κοντονής ανέβαλε τον τελικό !!
    Θέλεις να το πεις κομψά…ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ, πέστο, αλλά χοντράδα είναι, αν θέλεις να στο εξηγήσω εγώ το γιατί φέρεται έτσι ο Κοντονής, ευχαρίστως..

    Η απόφαση για τα χρέη του ΠΑΟΚ είχε βγει πολλά χρόνια τώρα αλλά οι υπουργοί του ΠαΣοΚ και της ΝΔ δεν την υλοποιούσαν γιατί θέλανε την μίζα τους κι ο Σαββίδης δεν το έκανε. Ο Κοντονής τα ρύθμισε και προφανώς περίμενε μετά κάποιο δωράκι το οποίο δεν ήρθε γιατί ο Πόντιος δεν δίνει δεκάρα τσακιστή γι αυτά που δικαιούται, το έχει αποδείξει ΚΑΙ στους δημάρχους-περιφερειάρχες Θέρμης και άλλων περιοχών της Θεσ/νίκης όταν έψαχνε χώρους για γήπεδο και προπονητικό. Εκτοτε η πολιτική Κοντονή άλλαξε με χαρακτηριστικότερη περίπτωση την επιβολή έξτρα προστίμου από ΑΥΤΟΝ στον ΠΑΟΚ για τα επεισόδια με την Ντόρτμουντ ενώ ΕΙΧΕ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙ ο ΠΑΟΚ με πρόστιμο από την Ουέφα σαν συνυπεύθυνος, κύρια αιτία των επεισοδών ήταν οι οπαδοί της Ντορτμουντ. Φυσικά στα πολύ πιο σοβαρά επεισόδια του αγώνα ΟΣΦΠ-Αντερλεχτ ξέχασε το δικαίωμα που του δίνει ο νόμος που ο ίδιος έφερε προς ψήφιση…Επιλεκτική ευαισθησία και εδώ.

    Στην Ελλάδα ζούμε όλοι πλην αυτών που ζουν στην κοσμάρα τους και μπαίνουν στο σύστημα για να πολεμήσουν τον εχθρό «εκ των έσω»

  229. 95, …Έχω ένα αυξημένο ενδιαφέρον να καταλάβω κάπως σε βάθος τι σόι πράμα είναι το χρήμα…

    Επειδή συμμερίζομαι το ενδιαφέρον, και μετά από αρκετή προσπάθεια – παρότι αυτά είναι πασίγνωστα πράγματα απο πολύν καιρό – έβγαλα κάποιαν άκρη με κόπο (συμπεριλαμβανομένης και της συνειδητοποίησης λανθασμένων διδαχών σε μαθήματα που παρακολούθησα στο ΕΜΠ – όπως, πχ, «Το χρήμα δημιουργείται από την Κεντρική Τράπεζα») να βάλω σε απλή περίληψη την ουσία του πώς δημιουργείται το χρήμα. Θα επισημάνω ευρύτατα διαδεδομένες παρανοήσεις στο τέλος.

    (Διορθώσεις και συμπληρώσεις λίαν ευπρόσδεκτες, καθότι μη ειδικός.)

    Χρήμα δημιουργείται κάθε φορά που μια οποιαδήποτε τράπεζα δίνει ένα δάνειο. Η διαδικασία είναι απλούστατη, σε αφοπλιστικό βαθμό*, και κατανοητή με ένα απλό παράδειγμα:

    Μόλις παράγγειλες δύο πιτόγυρα, και πρέπει να πληρώσεις τον σουβλατζή 4 ευρώ**.
    – Χρησιμοποιώντας την πιστωτική σου κάρτα (που έχει εκδώσει κάποια τράπεζα) παίρνεις δάνειο 4 ευρώ, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να τα πληρώσεις εν ευθέτω χρόνω – με τον προσυμφωνηθέντα τόκο.
    – Η τράπεζα δημιουργεί 4 ευρώ κατάθεση στον λογαριασμό του σουβλατζή, και αναλαμβάνει την υποχρέωση να τού δώσει 4 ευρώ μόλις ο σουβλατζής τα ζητήσει – ανάλογα με τον λογαρισμό.

    Με αυτήν την διαδικασία, μόλις δημιουργήθηκαν 4 ευρώ από το «τίποτα»! Η ίδια διαδικασία ισχύει για κάθε είδους δάνεια, με τα οποία το χρήμα δημιουργείται από τράπεζες. Τόσο απλό.

    Φυσικά, μένουν πολλές «λεπτομέρειες» ακόμα, που ενισχύουν την παραπάνω βασική διαδικασία.

    – Η τράπεζα ελπίζει (έχοντας κάνει το υπολογισμούς της) ότι ο σουβλατζής, κιμπάρης ων, δεν θα τραβήξει αμέσως και τα τέσσερα ευρώ, αλλά μόνο, ας πούμε, 1. (Αν τραβήξει και τα 4 αμέσως έχουμε bank run, και κραχ 1929***).

    – Η τράπεζα δεν έχει 4 ευρώ στο αποθεματικό της. Τα 4 ευρώ που δανείζει ΔΕΝ είναι από καταθέσεις των πελατών της. Μόνον, ας πούμε, 1 ευρώ είναι. (Στην πράξη, με το σύστημα fractional reserves, ο λόγος δανείων προς αποθεματικό είναι πολύ μεγαλύτερος, πχ 20:1 – όσο πιο μεγάλος, τόσο μεγαλύτερο το ρίσκο.)

    – Τα 4 ευρώ, που μόλις δημιουργήθηκαν, δεν είναι χαρτονομίσματα ή κέρματα. Για την ακρίβεια, μόνον ένα μικρό ποσοστό των χρημάτων (~8% παγκοσμίως) είναι απτά χαρτονομίσματα ή κέρματα. Το 92% είναι ηλεκτρονικά.

    – Η Κεντρική Τράπεζα ΔΕΝ δημιουργεί χρήμα (εκτός από περιπτώσεις όπως τώρα με το Quantitative Easing, που η Κεντρική Τράπεζα δημιουργεί ένα μικρό ποσοστιαία (<5%) ποσό χρημάτων, όταν χρειάζεται, για ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία – με τον ίδιο ακριβώς μηχανισμό όπως παραπάνω: δανεισμό). Η συντριπτική πλειονότητα της ποσότητας χρήματος δημιουργείται από τράπεζες, μέσω δανείων.

    – Η εκτύπωση χαρτονομισμάτων δεν έχει καμμία επίπτωση στην δημιουργία χρήματος. Είναι απλώς αποτέλεσμά της. Παρά την διαδεδομένη φράση «τυπώνει χρήμα» ή «κόβει χρήμα».

    – Η Κεντρική Τράπεζα επηρεάζει την δημιουργία χρήματος με το να ρυθμίζει τα επιτόκια δανεισμού, που μεταβιβάζονται αλυσιδωτά στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Εξού και η θρησκευτική προσήλωση στις ΗΠΑ στον χρησμό της Janet Yellen αφού μασήσει φύλλα δάφνης και μαστουρωθεί καθήμενη στο τρίποδο… 🙂

    – Επειδή οι διάφορες μορφές χρημάτων έχουν διαφορετική ρευστότητα, υπάρχουν διάφοροι δείκτες (Μ1, Μ2,…) για να περιγράφουν ακριβέστερα το ποσό και κυκλοφορία του χρήματος.

    – Ο βασικός λόγος ύπαρξης του παραπάνω συστήματος είναι η ρευστότητα, δηλαδή διευκόλυνση συναλλαγών. Δες και το Evil is The Root of All Money καθώς και περίληψή μου (featuring Αλέξη, Βαγγέλη and Γιώργο) σε παλαιότερα σχόλια.

    – Οι τράπεζες ουσιαστικά λειτουργούν σαν ασφαλιστικοί οργανισμοί: Εγγυώνται αμέσως στον πωλητή (με την δημιουργία κατάθεσης στον λογαριασμό του) το ποσό που πρέπει να πληρώσει ο αγοραστής (με τον να δανείζουν στον αγοραστή – με ρίσκο).

    – Το τεράστιο ηθικό πρόβλημα που έχει προκύψει με τα bailouts, too big to fail, και τα συναφή, είναι ότι ενώ στις τράπεζες επιτρέπεται το κέρδος για το ρίσκο που αναλαμβάνουν δανείζοντας, όταν το ρίσκο δεν τους βγαίνει καλείται το κοινό να τις ξελασπώσει, με την – όχι ανυπόστατη – δικαιολογία ότι χρεοκοπία τράπεζας σημαίνει απώλεια καταθέσεων για το κοινό. Γι’ αυτό και το FDIC, κλπ.
    _________________
    * “…The process by which banks create money is so simple the mind is repelled….” John Kenneth Galbraith (1908- ), former professor of economics at Harvard, writing in ‘Money: Whence it came, where it went’ (1975)”

    ** Για την ακρίβεια, ο σουβλατζής θα ήθελε να τού δώσεις μια σερπαντίνα, αλλά επειδή δεν σού βρίσκεται πρόχειρη, καταφεύγετε κι οι δύο στο χρήμα. Θα μπορούσες, φυσικά, να υπογράψεις ένα χαρτί στον σουβλατζή (χρεόγραφο, IOU), ότι τού χρωστάς μια σερπαντίνα – αλλά ο σουβλατζής δεν μπορεί να πάει με το χαρτί στον ψιλικατζή του και να πάρει την σερπαντίνα του απ’ εκεί (μεταφέροντας την υποχρέωσή σου στον ψιλικατζή) γιατί ο ψιλικατζής δεν σε ξέρει και δεν σε εμπιστεύεται. Όθεν, χρήμα – Evil is the root of all money.

    *** Πχ, όταν οι ελληνικές τράπεζες έχουν 100 δις σε καταθέσεις, αλλά μόνο 5 δις σε ρευστό, αυτό σημαίνει ότι
    – Κάποιοι δανειολήπτες χρωστάνε στις ελληνικές τράπεζες 95 δις (πολύ χοντρικά)
    – Οι ελληνικές τράπεζες χρωστάνε σε κάποιους, (ανέλαβαν την υποχρέωση να πληρώσουν σε καταθέτες) 100 δις, όποτε τα ζητήσουν (ανάλογα με τον λογαριασμό).

  230. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Και μια ιστοσελίδα για όσους ενδιαφέρονται για tracking down δολλαρίων ,και που συνδέει το παρόν άρθρο με το πρόσφατο περί Γιώργηδων 🙂 Where is George?
    http://www.wheresgeorge.com/

  231. sarant said

    Καλημέρα και από εδώ!

    223 Ράγες βιωσιμότητας -σαν να έλεγε «τροχιά βιωσιμότητας» Μάλλον στέκει

    225 Το βλέπεις παοκοκεντρικά. Από τη στιγμή που η ΕΠΟ παραβίασε τους συμφωνημένους κανόνες δεν μπορούσε ο υπουργός να μην αντιδράσει Και οι άλλοι σκέφτονται να ματαιώσουν τα πλέι-οφ και θα πεις ότι γίνεται για να μη βγει δεύτερος ο ΠΑΟΚ

  232. Νίκος Κ. said

    Νομίζω πως από ένα τέτοιο άρθρο, θα ήταν κρίμα να απουσιάζει μια αναφορά στο εξαιρετικό Νομισματικό Μουσείο της Αθήνας (στεγάζεται σήμερα στο Ιλίου Μέλαθρον, την αρχοντική κατοικία του αρχαιολόγου Ερίκου Σλήμαν, έργο του αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλλερ). https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%9C%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B5%CE%AF%CE%BF_%CE%91%CE%B8%CE%B7%CE%BD%CF%8E%CE%BD

  233. BLOG_OTI_NANAI said

    221: Λάμπρο, μια σωρεία σχολίων που αφορούν το σεξ, σε ένα ιστολόγιο που δεν αφορά το σεξ, και η εμμονική διάθεση που δείχνεις απέναντι σε αυτόν τον τομέα, εμένα μου φαίνεται σαν απωθημένο. Γενικά να ξέρεις ότι αυτά που γράφεις είναι οι δικές σου σκέψεις και αφορούν εσένα. Και οι σκέψεις σου αυτές, μου ακούγονται περισσότερο ψυχαναγκαστικές, παρά δείγμα άνεσης με το θέμα αυτό.
    Γενικά, είναι θλιβερό να ακούω ανθρώπους να ασχολούνται με ένα μόνο πράγμα, και αυτό να αφορά τα ένστικτά τους.

  234. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αγαπητέ μπλογκ ό, τι να ‘ναι, συγνώμη που παρεμβαίνω στην κουβέντα σας, αλλά θα μου επιτρέψεις μια παρατήρηση. Έχω προσέξει πως όταν η συζήτηση γίνεται ζόρικη για σένα, το γυρίζεις στις μπηχτές και σε χαρακτηρισμούς επί προσωπικού. Δεν σου ταιριάζει κάτι τέτοιο, αν κρίνω από το υψηλό επίπεδο του λόγου σου και των γνώσεών σου. Ενοχλητική συνήθεια που παρατηρείται σε πολλούς συζητητές εντός και εκτός διαδικτύου.

  235. LandS said

    @90 στην βάση του τι παράγει το κάθε κράτος, αυτή θα είναι η δύναμη του νομίσματος

    Και με τι μετράς το τι παράγει το κράτος Αντρέα;

  236. giorgos said

    «H οίκονομία είναι πρόβλημα ίδεών καί όχι χρημάτων»
    «Ολοι οι αδεκαροι και πειναλεοι μιλανε συνεχεια περι «οικονομιας» αυτο βεβαια απο
    μια αποψη ειναι φυσικο ,αφου πεινανε ,λεφτα ονειρευονται , δηλαδη σκεφτονται με την
    κοιλια οπως κι εμεις .
    Μηπως ομως τελικως η οικονομια δεν λυνει ποτε και πουθενα κανενα προβλημα?
    Ειναι αραγε η οικονομια επιστημη? Τι παει να πη οικονομια ?
    Η οικονομια ειναι η απλουστερη των επιστημων και θελει να πη , οτι οποιος δουλευει
    πρεπει να τρωη .
    Η «διακυμανση των τιμων» ειναι που κανει την οικονομια περιπλοκη αριθμομαγειρικη
    επιστημη . Αυτο ομως δεν ειναι θεμα οικονομικο .
    Η οικονομια στηριζεται στο αυτονοητον γεγονος , οτι πρεπει να υπαρχουν λεφτα .
    Πως ομως βγαινουν τα λεφτα? η οικονομια δεν ειναι σε θεση να προσδιοριση .
    Και τουτο ειναι φυσικο , η εξευρεση χρηματων , που ειναι εργο της πολιτικης , ειναι αλλο πραγμα απο την διαχειρηση τους , που ειναι εργο της οικονομιας .
    Ποια ειναι η δικη μας πολιτικη που θα μας προμηθευση το χρημα?
    Δεδομενου οτι το «χρημα» ειναι πνευματικης σημασιας φαινομενο (παρηχθη δια των ιδεων που μετεμορφωσαν τις κοινωνιες και εθεσαν συνεκτικο τους δεσμο την πνευματικη εννοια της εργασιας)
    επεται οτι αν δεν εχεις τις αντιστοιχες ιδεες , δεν μπορεις να εχης και το χρημα.
    Δηλαδη εν ολιγοις , η πτωχεια κοινωνικων ιδεων ειναι και οικονομικη φτωχεια.
    Οντως οι κοινωνιες που δεν εχουν σημερα χρηματα ειναι ακριβως αυτες που δεν εχουν
    τις αντιστοιχες ιδεες για παραγωγη.
    Δεν λεμε οπωσδηποτε βιομηχανικη παραγωγη διοτι ως παγκοσμιο φαινομενο η παραγωγη
    δεν περιοριζεται μονο στις μηχανες .
    Η παραγωγη απο μαγειρευμενες μπαμιες -αλλα καλομαγειρευμενες και υγιεινες – ειναι
    εξ ισου παραγωγικον γεγονος οσο και ενα αεροπλανο .
    Ουτε και ειναι αλλωστε τυχαιον , οτι το καλομαγειρευμενο φαι ειναι αναποσπαστο στοιχειο της εννοιας του αεροπλανου , οτι μαλιστα ειναι και προυποθετικον της ολης εννοιας , το αντιλαμβανομεθα απο το γεγονος οτι οι αεροπορικες εταιρειες αυτο διαφημιζουν και οχι τα φτερα η τις τουρμπινες …
    Επισης και η φαντασιακη οργανωση του «σεξ» οπως αυτο συνελαβαν ωρισμενα τουριστικως προηγμενα μερη της ινδοκινας και της καραβαικης , ειναι εξ ισου σοβαρος
    κλαδος της παραγωγης οσο και η μικροηλεκτρονικη.

    Αντιθετα οι υποαναπτυκτοι και οι ενδεεις στις ιδεες , επιμενουν παντα στις «επενδυσεις» και ετσι μενουν παντα φτωχοι , οπως εμειναμε κι εμεις απο εποχης Επιδαυρου και εντευθεν επειδη μειναμε αποκλειστικως στις «επενδυσεις»
    Αλλα για να ερθουν οι «επενδυσεις» πρεπει να βρουν να επενδυθουν σε ιδεες .
    «Επενδυσεις» σκετες , δηλαδη ως μεταφερομενο χρημα , εχομε που καλουμε απο το 21
    κι δω συνεχεια , αλλα ουδεποτε ηρθαν .

    Το ιδιο και με την » αναπτυξη» τι αναπτυξη?
    Ο Α.Παπανδρεου εκαμε αναπτυξη . 2,8% αυξηθηκε το ακαθαριστο εθνικο εισοδημα μονο
    το 1988 και 3,7 % αυξηθηκε ο δεικτης της βιομηχανικης παραγωγης . Περιττον να τα αρνουμεθα , γιατι υπαρχουν σε κειμενα διεθνους εγκυροτητας (βλ.π.χ. στην γνωστη σειρα «L’ etat du monde ’89-90» σελ.476)
    Και τι λοιπον εκαμε η «αναπτυξη» ? και τι εκαμε η «προοδος των κοινωνικων κατακτησεων» που επετευχθη μ’ αυτην την αναπτυξη και που οντως υπηρξε?
    Αυτο που εχομε ως δεδομενο ειναι μια γενικη καθιζηση των παντων -κοινωνικη ,μορφωτικη , πολιτιστικη κ.λ.π. – που οδηγησε στην πληρη υποβαθμιση της κοινωνικης ζωης .
    Καμια σημασια γι΄αυτο δεν εχουν τα σκανδαλα , γιατι σκανδαλα παντα και στο παρελθον υπηρξαν , το μεγαλυτερο δε και σκανδαλωδεστερον οτι δεν υπηρξε μεταπολεμικα καμμια αναπτυξη (ενας αναπτυσσομενος δεν διωχνει τους εργατες που του χρειαζονται…)
    Εχομε λοιπον την «αναπτυξη » και ταυτοχρονα εχομε και την αναπτυξη της υπαναπτυξης !! τι την επικαλουμαστε συνεπως διαρκως ?
    Υποθετομε λοιπον οτι τα συνθηματα μας σωθηκανε . Η οικονομια ειναι προβλημα ιδεων και οχι χρηματων . Κι αυτες πρεπει να βρουμε .
    Απλην αποδειξη του γεγονοτος οτι η οικονομια δεν ειναι θεμα χρηματων αποτελει η διαπιστωση , οτι σε κοινωνιες που βρηκαν αλλους τροπους παραγωγης χρηματος απ’ τους σημερινους , π.χ. δουλοκτητικες , η οικονομια ως κλαδος της πνευματικης δραστηριοτητας του ανθρωπου ειναι αγνωστη .
    Η οικονομια , οπως η κοινωνιολογια και η ψυχολογια – «κλαδοι» επισης αγνωστοι στο παρελθον – ειναι τροποι μελετης κοινωνικων καταστασεων που προυποθετουν συγκεκριμενα δεδομενα .
    Σε κοινωνιες που αυτα δεν υπαρχουν , η οικονομια αποτελει πανακεια των μονιμως αλυτων προβληματων τους .
    Για την περι οικονομιας ιδεα στον τοπο μας , χαρακτηριστικο ειναι ενα γεγονος οχι πολυ παληο , οταν η νομικη σχολη αθηνων χωρισθηκε σε νομικο και οικονομικο τμημα , γυρω στις αρχες της δεκαετιας του ’60 , πολλοι φοιτηται αφηναν το νομικο και μετεγραφονταν στο οικονομικο για να γινουν πλουσιοι στο μελλον…!!
    Από τό βιβλίο «Η Ελλάς ώς Κράτος Δικαίου»

  237. Γιάννης Ιατρού said

    233: ΝίκοςΚ
    Το οποίο σημειωτέον ότι διαθέτει και ωραίο και δροσερό το καλοκαίρι αναψυκτήριο. Συνδυασμός του τερπνού μετά του ωφελίμου!

  238. Γς said

    238:

    Ασε μην μου τα θυμίζεις

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/10/06/axtos-52/#comment-313387

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/10/06/axtos-52/#comment-313396

    κι αρπαχτήκαμε …

  239. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    230 – Mιχάλη καλησπέρα, για άλλη μια φορά, αποδεικνύεις πως είσαι το διαμάντι του ιστολογικού στέματος (χαμόγελο). Χαρά στο κουράγιο σου να κάτσεις να μαζέψεις όλες αυτές τις πολύτιμες πληροφορίες για το πώς δημιουργείται το χρήμα, και να μας τις «προσφέρεις δωρεάν» (χαμόγελο) ενώ, είναι κάτι που θα έπρεπε να μαθαίνουμε στο δημοτικό, αλλά….! Θα μου επιτρέψεις να κάνω κάποιες επισημάνσεις, (όχι τόσο για την δημιουργία του) που θεωρώ πως είναι πολύ σημαντικές.

    «Το χρήμα δημιουργείται από την Κεντρική Τράπεζα») Η οποία ΚΤ είναι ιδιωτική, και δεν έχει κανενα δικαίωμα ελέγχου η κυβέρνηση, ενώ κανείς δεν γνωρίζει τους μετόχους της. Το βασικότερο, το κράτος ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ τα χρήματα από την ΚΤ, στην οποία πληρώνει τον ανάλογο τόκο, δηλαδή όχι μόνο δεν κόβει το ίδιο χρήμα, αλλά δεν έχει ούτε τον έλεγχό του, που τον έχουν οι ιδιώτες, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.

    «Χρήμα δημιουργείται κάθε φορά που μια οποιαδήποτε τράπεζα δίνει ένα δάνειο.»
    Αυτό ξεκίνησε μετά το 1992, που επετράπηκε και στις εμπορικές τράπεζες να γίνουν επενδυτικές, μέχρι τότε, μόνο οι επενδυτικές μπορούσαν να δανείζουν με ρίσκο, γι΄αυτό αν δείς, από εκείνη την χρονιά και μετά, οι χρηματιστηριακές συναλλαγές, ξέφυγαν τελείως, και σήμερα να είναι κυριολεκτικά εκτός ελέγχου.

    «– Η τράπεζα ελπίζει (έχοντας κάνει το υπολογισμούς της) ότι ο σουβλατζής, κιμπάρης ων, δεν θα τραβήξει αμέσως και τα τέσσερα ευρώ, αλλά μόνο, ας πούμε, 1. (Αν τραβήξει και τα 4 αμέσως έχουμε bank run, και κραχ 1929***).» Στην πράξη, δεν έχει ούτε το 1, γι΄αυτό καίγονται να γίνει γρήγορα άυλο το χρήμα, για να μπορούν να ελέγξουν αυτή την «δυνατότητα» των καταθετών, μια κι ουσιαστικά, είναι όλες χρεοκοπημένες.

    «Η τράπεζα δεν έχει 4 ευρώ στο αποθεματικό της. Τα 4 ευρώ που δανείζει ΔΕΝ είναι από καταθέσεις των πελατών της. Μόνον, ας πούμε, 1 ευρώ είναι. (Στην πράξη, με το σύστημα fractional reserves, ο λόγος δανείων προς αποθεματικό είναι πολύ μεγαλύτερος, πχ 20:1 – όσο πιο μεγάλος, τόσο μεγαλύτερο το ρίσκο.)» Είναι πάνω από 100 :1, είναι κλοπή, είναι χάος, αλλά καμία κυβέρνηση δεν συγκινείται, λές και δεν κυβερνούν αυτές (χαμόγελο).

    «Οι τράπεζες ουσιαστικά λειτουργούν σαν ασφαλιστικοί οργανισμοί: Εγγυώνται αμέσως στον πωλητή (με την δημιουργία κατάθεσης στον λογαριασμό του) το ποσό που πρέπει να πληρώσει ο αγοραστής (με τον να δανείζουν στον αγοραστή – με ρίσκο).» Από πού όμως προκύπτει η εγγύηση; πόσοι καταθέτες γνωρίζουν τι κάνει η τράπεζα με τις καταθέσεις τους; γιατί δεν υπάρχει νόμος, που να επιβάλει την ενημέρωση των καταθετών για τους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσουν με την κατάθεσή τους;

    «Το τεράστιο ηθικό πρόβλημα που έχει προκύψει με τα bailouts, too big to fail, και τα συναφή, είναι ότι ενώ στις τράπεζες επιτρέπεται το κέρδος για το ρίσκο που αναλαμβάνουν δανείζοντας, όταν το ρίσκο δεν τους βγαίνει καλείται το κοινό να τις ξελασπώσει, με την – όχι ανυπόστατη – δικαιολογία ότι χρεοκοπία τράπεζας σημαίνει απώλεια καταθέσεων για το κοινό. Γι’ αυτό και το FDIC, κλπ.» Η δικαιολογία, είναι ανυπόστατη γιατί είναι ιδιωτικές Α.Ε, και οι καταθέτες έχουν την ανάλογη ευθύνη των πράξεών τους, μια και κατέθεσαν τα χρήματά τους στην όποια τράπεζα, με σκοπό το κέρδος. Με ποιά λογική θα πληρώσει φόρο για να σωθεί μια τράπεζα, ένας που δεν έχει καταθέσεις σ΄αυτήν; γιατί δεν διαμαρτύρεται κανείς γι΄αυτό τον παραλογισμό; (εδώ μπαίνει το θέμα υποχρεωτική εκπαίδευση).

    » Πχ, όταν οι ελληνικές τράπεζες έχουν 100 δις σε καταθέσεις, αλλά μόνο 5 δις σε ρευστό, αυτό σημαίνει ότι» Τα μοχλεύουν στα παράγωγα κερδίζοντας πολλαπλάσια των 100δις, δημιουργώντας παράλληλα μια τεράστια φούσκα. Π.χ, ένα γερμανικό παράδειγμα, η Ντόύτσε μπανκ, με κεφαλαιοποίηση 550δις, είναι ανοιγμένη στα παράγωγα πάνω από 50τρις.

    » Κάποιοι δανειολήπτες χρωστάνε στις ελληνικές τράπεζες 95 δις (πολύ χοντρικά)
    – Οι ελληνικές τράπεζες χρωστάνε σε κάποιους, (ανέλαβαν την υποχρέωση να πληρώσουν σε καταθέτες) 100 δις, όποτε τα ζητήσουν (ανάλογα με τον λογαριασμό).»
    Αν κάνουν το λάθος και τα ζητήσουν, θα πάρουν α@@δια (χαμόγελο).

    Σχολιάστε
    Η κυβέρνηση Σαμαρά ψήφισε το έγκλημα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, στέλνοντας στο απόσπασμα τους Έλληνες, η αριστερή κυβέρνηση Τσίπρα, ψήφισε για την ταφόπλακα του έθνους με την επανακεφαλαιοποίσή τους σε λιγότερο από ένα χρόνο, ξεπουλώντας τον εθνικό πλούτο στους τραπεζίτες αντί ψιχίων, χαρίζοντάς τους παράλληλα τα σωσμένα μαγαζιά τους. Οι πολίτες τι κάνουν; πλακώνονται μεταξύ τους αν φταίνε οι δεξιοί ή οι αριστεροί, ψηφίζοντας πάντας τους δολοφόνους τους, τι να πεί κανείς.

    Υ.Γ – Στην θέση, Βαγγέλη – Σαμαρά του βίντεο, βάλτε, Τσίπρας – Καμμένος, δεν αποφασίζουν οι εντολοδόχοι άλλωστε.

  240. Νίκος Κ. said

    Και μια περί νομισμάτων και μουσείων ο λόγος, ενδιαφέρον έχει και η συνεχής υποβάθμιση του περιεχομένου σε ασήμι των ρωμαϊκών αργυρών νομισμάτων μετά από μια σειρά από νομισματικές μεταρρυθμίσεις http://www.businessinsider.com/chart-of-the-day-silver-content-in-roman-coins-2011-5

  241. Γιάννης Ιατρού said

    239: Περασμένα, ξεχασμένα 🙂

  242. gpoint said

    # 232 β

    Τι εννοείς παοκοκεντρικά ;

    Εγώ δεν είπα πως κακώς αντέδρασε, είπα πως έπρεπε να είχε αντιδράσει και στο ΟΣΦΠ-ΠΑΟΚ όπου οι κανόνες παραβιάσθηκαν ΕΝΤΟΝΩΤΕΡΑ με την ανοχή του. Εκτός αν πιστεύεις πως οι παραβιάσεις μετράνε μόνο στον τελικό και όχι στον ημιτελικό !!!!!
    Εννοείται πως αν κινηθεί δικαστικά ο ΠΑΟΚ για άνιση μεταχείριση θα δικαιωθεί γιατί οι κανόνες θεσπίσθηκαν για την συνέχεια του κυπέλλου κι όχι για την διεξαγωγή του τελικού. Απλά η (μάλλον ηθελημένη) αδράνεια του υπουργού στο ΟΣΦΠ- ΠΑΟΚ οδήγησε την ΕΠΟ να συνεχίσει τους αδόκιμους διορισμούς με επακόλουθο την επέμβαση Κοντονή. Σαν πολιτική κίνηση του Κοντονή ήταν «ΕΞΥΠΝΗ» γιατί και μια ακόμα τιμωρία του ΠΑΟΚ πετυχε (για του χρόνου) και βρήκε πάτημα για να τα βάλει με την ΕΠΟ αλλά δεν παύει σαν κίνηση να είναι ΑΗΘΗΣ, ΜΕΡΟΛΗΠΤΙΚΗ και ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ

  243. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    234 – «Λάμπρο, μια σωρεία σχολίων που αφορούν το σεξ, σε ένα ιστολόγιο που δεν αφορά το σεξ, και η εμμονική διάθεση που δείχνεις απέναντι σε αυτόν τον τομέα, εμένα μου φαίνεται σαν απωθημένο.»
    Εσύ το λές αυτό, που το έχεις πλημμυρίσει με θρησκευτικά σχόλια; ή μήπως το ιστολόγιο ασχολείται με την θρησκεία και δεν το έχω πάρει είδηση;

    » Γενικά να ξέρεις ότι αυτά που γράφεις είναι οι δικές σου σκέψεις και αφορούν εσένα. Και οι σκέψεις σου αυτές, μου ακούγονται περισσότερο ψυχαναγκαστικές, παρά δείγμα άνεσης με το θέμα αυτό.»
    Το ίδιο ισχύει και για σένα. Όσον με αφορά, για τις σκέψεις το ξέρω, τι άλλο θα μπορούσε να είναι, για το ποιούς αφορούν, προφανώς όσους ενδιαφέρονται και τις λαμβάνουν υπόψιν, δεν μπορώ να ξέρω ποιοί είναι αυτοί.

    «Γενικά, είναι θλιβερό να ακούω ανθρώπους να ασχολούνται με ένα μόνο πράγμα, και αυτό να αφορά τα ένστικτά τους.» Τι να σου πώ, ειλικρινά θλίβομαι να σε βλέπω σ΄αυτή την κατάσταση, αλλά δεν μπορώ να σε βοηθήσω, παρά μόνο συμβλεύοντάς σε, να πάς να το κοιτάξεις αυτό, είναι σοβαρό, μη το αφήνεις, κι απ΄όσο ξέρω, με προσευχή δεν γιατρεύεται.
    Ευτυχώς εγώ ασχολούμαι με πολλά πράγματα, όπως ο αθλητισμός, η πολιτική, τα χρηματιστηριακά, κλπ, ούτε να το φανταστώ δεν θέλω, να ήμουν στην θέση σου, ΜΕΓΑΛΗ ΠΙΚΡΑ.
    Μ΄αρέσεις πάντως ρε ΒLOG, ειλικρινά μ΄αρέσεις, ειδικά όταν απαντάς αποφεύγοντας να απαντήσεις, άρχοντας. Είμαι σίγουρος πως έξω απ΄αυτή την σκληρή δουλειά που κάνεις, είσαι ωραίος τύπος, και θα κάνεις ευχάριστη παρέα.

    Υ.Γ – Α ξέχασα, ασχολούμαι και με το ΣΕΞ, και θεωρητικά, αλλά κυρίως πρακτικά, ειδικά το δεύτερο, στο συνιστώ ανεπιφύλακτα, όσο πιο πολύ, τόσο πιο καλά.
    Καλή σεξουαλική μέρα.

  244. giorgos said

    Εντάξει καλό τό σέξ , Αλλά μή τό παραγαμάμε κιόλας !
    «Η συγκράτηση στό σέξ είναι πρoυπόθεση καί συνέπεια ανώτερης πνευματικής ζωής» Γράφει στό βιβλίο του ό H.Schelsky «Soziologie der sexualitat «

  245. Ανδρέας said

    236 πολύ καλή ερώτηση. Από τότε που βγήκαμε από τον κανόνα του χρυσού που είχε θεσπιστεί μετά τον Β’ ΠΠ το λεγόμενο Bretton Woods, η πραγματική ισχύς του νομίσματος φαίνεται από την δυνατότητα εξαγωγών των συνασπισμένων και μη χωρών. Αυτό το καταλαβαίνουμε όταν βλέπουμε τον Ομπάμα να ξελαρυγγιάζεται οκτώ τουλάχιστον χρόνια λέγοντας στην Κίνα να σκληρύνει το νόμισμα της (να το ακριβύνει δηλαδή) γιατί παραείναι εύκαμπτο (αυξημένες εξαγωγές εις βάρος των υπολοίπων) και να οδηγείται σε εμπόλεμη κατάσταση με τους τροφοδότες της σε πετρέλαια αυξάνοντας ταυτόχρονα το κόστος της ενέργειας της Κίνας*. Η Κίνα είναι πρώτη παγκοσμίως σε ορυκτές πρώτες ύλες, πετρέλαιο της λείπει. Απλά πράματα (ή έτσι φαίνονται).
    Οι εξαγωγές καθορίζουν την δύναμη του νομίσματος.

    *Θέλοντας να μειώσει ταυτόχρονα τις δυνάμεις που ξεπετάγονται περιφερειακά ρίχνει τις τιμές πετρελαίου με αποτέλεσμα τα πετρελαιοπαραγωγικά κράτη να χώνονται βαθύτερα στην δίνη χρέους που λογικά δεν θα έπρεπε να έχουν, και είναι το πιο πρόσφατο οικονομικό όπλο που είδαμε με την κάθετη πτώση της τιμής του βαρελιού αργού. Επίσης (ανασύρει ως όπλο) και την τεχνητή πτώχευση σε μορφή κάπιταλ κοντρόλς για να σταματήσει τις αθρόες εισαγωγές από τις χώρες εκτός συνασπισμού με νομίσματα λάστιχα (όχι μόνο εύκαμπτα).
    Σε κάποιο σχόλιο είδα να αναφέρει κάποιος την εθνικοποίηση των Κ. τραπεζών. Αυτό δεν παίζει γιατί είναι αιτία πολέμου.

    Μπορεί να είναι έτσι μπορεί και να μην είναι, δεν χρειάζεται να τα δέση κάποιος κόμπο αυτά που γράφω.
    h**p://www.slang.gr/lemma/10716-mi-to-deneis-kompo
    Με άλλα λόγια: μην έχεις κάτι για σίγουρο.

  246. sarant said

    233-238 Συχνά πηγαίνω εκεί

  247. Λ said

    Υπάρχει ένα καλό σοβιετικό ανέκδοτο για ράγες. Έγινε η επανάσταση και επιβιβάστηκαν όλοι στο τρένο με προρισμό τον κομμουνισμό. Κάποα στιγμή λένε του Στάλιν,»Σύντροφε Σ. έχουν τελιώσει οι ράγες». Ο Στάλιν κρυπά το χέρι στο τραπέζι και διατάζει » Να φτιάξετε καινούργιες». Έτσι και γίνεται και το τρένο προχωρά. Ο Κρούτσιεβ όταν του θέτουν το πρόβλημα λέει να πάρουν τις ράγες που ήδη υπάρχουν από πίσω και να τις βάλουν μπροστά για να προχωρήσουν. Το τρένο συνεχίζει την πορεία του. Ερχέται στην εξουσία ο Μπρέζνιεβ. «Σύντροφε, του λένε,δεν υπάρχουν άλλες ράγες. Πως να πάμε μπροστά;» «Μπα» τους λέει «να κουνιούμαστε δεξιά αριστερά και να κάνουμε ότι το τρένο προχωρά.»

  248. Λ said

    Στον φύλακα στη σίκαλη τα λεφτά είναι ζυμάρι (dough)

    Κανείς δεν θυμήθηκε το τραγούδι του Μιχάλη Βιολάρη «Ριάλια ριάλια τζιαι πούντα; Πεζ….γκης που τα σιει στην πούγκαν….»

  249. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    246 – Ε συγκρατήσου τότε, εγώ θέλω κατώτερη πνευματική ζωή, και ανώτερη σεξουαλική, γούστα είναι αυτά, μια φορά, τα δικά μου δεν τα επιβάλλω στους άλλους.

  250. Pedis said

    # 232 – 223 Ράγες βιωσιμότητας -σαν να έλεγε «τροχιά βιωσιμότητας» Μάλλον στέκει
    Τρένο αντί για δορυφόρο … 🙂

  251. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Σχετικὰ μὲ τὴν πειρατεία ἀπὸ τὴ στεριὰ μὲ παραπλάνηση τῶν πλοίων μὲ ψεύτικα φανάρια. Ὅπως ἀναφέρθηκε προηγουμένως, ἐκτὸς ἀπὸ τὴ Μάνη γίνονταν καὶ σὲ ἄλλα μέρη π.χ. στὶς ἀκτές τῆς Κορνουάλλης, ποὺ περιγράφεται στὸ Jamaica Inn. Ὑπάρχει μάλιστα καὶ ὁ (ὑποτιμητικὸς) ὅρος beachcomber γι αὐτοὺς ποὺ «χτένιζαν» τὶς ἀκτές γιὰ νὰ λαφυραγωγήσουν ναυάγια καὶ ναυαγοὺς. Ὁ ὅρος αὐτὸς ἔφτασε σὲ μᾶς μέσῳ τῆς ναυτικῆς ἀργκὸ ὡς πιτσικόμης. Ὅπως ἀναφέρεται σὲ σχόλιο τοῦ σχετικοῦ λήματος στὸ slang.gr:
    » Σαν χαρακτηρισμός είναι μειωτικός, γιατί παραπέμπει σε άτομα που μετέρχονται διαφόρων μικροεξυπηρετήσεων έναντι αμοιβής ή ποσοστού.»
    (Δὲν βάζω σύνδεσμο γιὰ νὰ μὴν βαρύνω τὸ νῆμα)

  252. ΣΠ said

    200
    Έμεινα Παυλόπουλος με την στρογγυλοποίηση των μαγισσών. Ο γκουγκλομεταφραστής δίνει «στρογυλοποίηση» για το «rounding up», αλλά δεν προβληματίστηκε κανείς για το τι σημαίνει;

  253. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    233/238/248. Για το Νομισματικό,ήταν το πρώτο που ήθελα χθες να γράψω και το ξέχασα!.
    Κι εγώ είμαι φανατική(και) του κήπου του. Ειδικά από τώρα κι ύστερα, απ΄τις καλύτερες γωνιές του κέντρου.Δεν είναι και πολύ ακριβό αναλόγως. Έχει και τις γάτες του και τα μυριστικά του. Κρυφός κήπος εκεί που δεν το περιμένεις.Να μάζευε και τα σκουπίδια απόξω έγκαιρα ο Δήμος…
    Εξομολογούμαι ότι κάνω και τη γουρουνιά να παίρνω από δίπλα από το γαλλικό φούρνο μαντλέν και να πα να συνοδεύω το ρόφημά μου στο κηπάριο.

    υ.γ. Γς, μην πεις για τις …»σβάστικες» στα κάγκελα, όλοι το ξέρουν αυτό που λένε και οι τουιτεράδες 🙂 🙂

  254. π2 said

    232, 244: Μην παίρνετε κι όρκο ότι παραβίασε η ΕΠΟ τη συμφωνία. Όχι επειδή το λέει η ΕΠΟ, αλλά επειδή το χτεσινό επικοινωνιακό πανηγύρι είναι πολύ ύποπτο. Όταν η ποδοσφαιρική τρόικα επέβαλε τη συμφωνία, όλα τα ρεπορτάζ έλεγαν ότι για τον τελικό συμφωνήθηκε να είναι διαιτητής ο Σιδηρόπουλος με διεθνείς επόπτες. Τελεία. Όταν ανακοινώθηκε ο ορισμός των εποπτών, όλα τα αθλητικά ΜΜΕ τον μετέδωσαν δίχως το παραμικρό σχόλιο. Και ξαφνικά, λίγες ώρες αργότερα, τα ίδια ΜΜΕ ανακάλυψαν παραβίαση της συμφωνίας, ακολούθησε ορυμαγδός, με ανακοινώσεις, υπουργικές διαρροές, καραμπινάτα ψεύδη στα ΜΜΕ (όπως ότι οι επόπτες που ορίστηκαν δεν ήταν διεθνείς ή ότι ήταν δήθεν υποχρεωμένη η ΕΠΟ να ορίσει τους επόπτες με τους οποίους συνήθως συνεργάζεται ο συγκεκριμένος διαιτητής στα ευρωπαϊκά παιχνίδια, κάτι που δεν ισχύει καθόλου στις εγχώριες διοργανώσεις), υπουργική ανακοίνωση ότι θα αναβάλει τον τελικό αν δεν τηρηθούν τα συμφωνημένα (χωρίς να μας λέει ποια ήταν αυτά) και λίγες ώρες αργότερα αναβολή του τελικού με πρόσχημα ένα γελοίο έγγραφο της αστυνομίας ότι αδυνατεί να εγγυηθεί την ασφάλεια ενός αγώνα χωρίς θεατές, την ίδια ώρα που γίνονται στο λεκανοπέδιο κανονικότατα αγώνες με θεατές.

    Αν ήμουν κακεντρεχής θα έλεγα ότι όλα αυτά πολύ μικρή σχέση έχουν με το ποδόσφαιρο, που έχει κακοφορμίσει άσχημα πλέον και ελάχιστοι ασχολούνται με αυτό, και αποτελούν έναν βολικό περισπασμό για το πόπολο ενόψει των άλλων τεκταινομένων αυτού του σαββατοκύριακου. Δεν θα ήταν η πρώτη φορά που θα γινόταν κάτι τέτοιο εξάλλου. Θέλω να ελπίζω ότι δεν μιλάμε για τέτοια κουτοπονηριά.

  255. Ιάκωβος said

    Στο 0.54 Παλιό Παρασκήνιο: Όσοι έχουνε πολλά λεφτά, με Ξηντάρη

  256. Ιάκωβος said

    Και το μάλλον προηγηθέν του Μπομπ Φόσι και του καμπαρέ, το Μoney makes the world go round, των Πάιθονς.

    Ο στίχος

    You can keep your marxist ways
    but its only just a phase

    εξαιρετικά αφιερωμένο ξέρουμε σε ποιους.

  257. Ιάκωβος said

    234, 245 κλπ
    Blog, αν μικρός δε διάβαζες τη βίβλο αλλά το «Κόκκινο βιβλιαράκι των Μαθητών» όπως εμείς, μεταξύ άλλων θα ήξερες ότι με το σεξ δεν μπορεί να «το παρακάνει κανείς» ακόμα και να θέλει. Αντίθετα, με το φαΐ, και άλλα, μπορεί και παραμπορεί.

    Από την άλλη, Λάμπρο, η λέξη «ένστικτα» δεν υπάρχει πια σε κανέναν επιστημονικό κλάδο γιατί μετά τις προόδους της γενετικής, η έννοια δεν έχει ουσιαστικό νόημα.

  258. Ιάκωβε, τι σχέση έχουν τα ένστικτα με τη γενετική, πλην του ότι είναι εξ ορισμού εγγενή; Και αν δεν υπάρχει πια στην επιστήμη η έννοια του ενστίκτου, με τι έχει αντικατασταθεί; Πώς λέμε αυτό που κάνει το νεογέννητο να θηλάζει και τον έφηβο να θέλει να γαμήσει;

  259. Γιάννης Ιατρού said

    259α Ιάκωβος

    Στο lexilogia.gr Εσείς τι κάνατε την ώρα του μαθήματος; 🙂

    Και για διάβασμα εδώ

    Den Lille Røde Bog For Skoleelever ή The Little Red Book For Students

  260. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    259 – Με κάλυψε ο Άγγελος Ιάκωβε, την ίδια ερώτηση θα σου έκανα, με την διαφορά πως στο τέλος θα έβαζα τον παιδικό και τον εφηβικό αυνανισμό. Αυτό με την γενετική και το dna, έχει γίνει καραμέλα δια πάσαν νόσον και πάσα μαλακίαν, από σχετικούς και κυρίως άσχετους (δεν είναι μομφή για σένα) όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει.

    Υ.Γ – Ξέχασα να ρωτήσω τον BLOG, αν ο χριστιανισμός επιτρέπει τον αυνανισμό στα παιδιά και τους εφήβους, ή τον απαγορεύει για να μη τυφλωθούν (δεν τρολάρω, ειλικρινά δεν ξέρω).

    261 – Σκοτωνόσουν στο διάβασμα στην τάξη ε;

  261. 240, Λάμπρο, ευχαριστώ για την θετική απόκριση.

    Μερικές επισημάνσεις των επισημάνσεων (Ω, επισημάνσεις! 🙂 )

    …πώς δημιουργείται το χρήμα…θα έπρεπε να μαθαίνουμε στο δημοτικό…
    Εγκρίνω και επαυξάνω.
    Μάλιστα, είναι ακόμα πιο απογοητευτικό όταν
    διδάσκονται χοντρά λάθη για το θέμα σε πανεπιστημιακό επίπεδο,
    με θλιβερό αποτέλεσμα άριστοι φοιτητές να κουβαλάνε στο μυαλό τους
    ανυπόστατες ανοησίες για πολύν καιρό… 😉

    …«Το χρήμα δημιουργείται από την Κεντρική Τράπεζα»…
    ΔΕΝ: Το χρήμα ΔΕΝ δημιουργείται από την Κεντρική Τράπεζα!
    Η ΚΤ απλώς επηρεάζει την δημιουργία χρήματος, με την ρύθμιση των επιτοκίων:
    Χαμηλά επιτόκια κάνουν φτηνότερο (άρα ελκυστικότερο) τον δανεισμό (γι’ αυτούς που δανείζονται),
    με αποτέλεσμα ευρύτερη δημιουργία χρήματος (από τις τράπεζες) – και αντιστρόφως.

    Όταν τα επιτόκια φτάσουν στο μηδέν
    (άρα τα δάνεια δεν μπορούν να γίνουν πιο ελκυστικά
    με περαιτέρω μείωση των επιτοκίων),
    η δημιουργία χρήματος ενισχύεται με Quantitative Easing (QE),
    όπου η ΚΤ δανείζει στις τράπεζες, αποσκοπώντας – θεωρητικά – στην διευκόλυνση (easing) της δημιουργίας ποσότητας (quantity) χρήματος,
    μέσω τραπεζικών δανείων σε τρίτους.
    (Στην πράξη πολλές τράπεζες τελευταία κρατάνε τα μετρητά
    για αύξηση του αποθεματικού τους και μείωση του ρίσκου τους, αλλά πάμε μακριά.)

    Υπάρχει επίσης και το εργαλείο των αρνητικών επιτοκίων,
    ώστε χρήματα να μην μείνουν αδρανή, αλλά να δανειστούν.

    …δεν έχει κανενα δικαίωμα ελέγχου η κυβέρνηση…
    Για τις ΗΠΑ, τουλάχιστον, η κυβέρνηση έχει σαφή έλεγχο στην ΚΤ,
    καθότι ο πρόεδρος (των ΗΠΑ) διορίζει τον πρόεδρο (της ΚΤ – Fed(eral Reserve)) καθώς και το διοικητικό συμβούλιο.
    «Μετά την απομάκρυνσιν εκ του ταμείου» η ΚΤ ρυθμίζει τα επιτόκια
    και παίρνει άλλες μονεταριστικές αποφάσεις ανεξάρτητη,
    (αποφεύγοντας να γίνει η ΚΤ ένα ακόμα κυβερνητικό όργανο)
    με τεχνοκρατικά κριτήρια, που είναι δηλωμένα σαφώς:
    – Αύξηση του ΑΕΠ,
    – Τήρηση του πληθωρισμού στο «ιδανικό» 2%, και (πρόσφατα)
    – Χαμηλή ανεργία

    Εξαιρετικά δύσκολο έργο, αν σκεφτεί κανείς ότι η ΚΤ προσπαθεί να ρυθμίσει ταυτόχρονα τρεις μεταβλητές,
    χρησιμοποιώντας ουσιαστικά μία μόνο μία μεταβλητή εκχειρισμού: Τα επιτόκια (συν το πρόσφατα διάσημο QE).

    Οι αποφάσεις του προέδρου του Fed είναι τεράστιας σημασίας:
    O Ρόμπερτ Ράις εξαίρει τις αποφάσεις του Μάρινερ Εκλς τον καιρό του κραχ
    (στο μοτίβο του Κέινς) που αποδείχτηκαν σωτήριες για τις ΗΠΑ.

    Ολέθρια αποδείχθηκε, το 2008, η υπερβολική εμπιστοσύνη του Άλαν Γκρήνσπαν στα κρατούντα οικονομικά μοντέλα.
    Προς τιμήν του, ήταν από τους ελάχιστους που είχε την αξιοπρέπεια να δηλώσει απερίφραστα, μετά την κρίση,
    Our models were flawed.

    …το κράτος ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ τα χρήματα από την ΚΤ, στην οποία πληρώνει τον ανάλογο τόκο…
    Λογικό, για το ρίσκο που παίρνει η ΚΤ, γιατί
    (συμβαίνει καμμιά φορά κι αυτό! 🙂 )
    το κράτος μπορεί να μην πληρώσει πίσω τα δανικά!

    …τον έλεγχό του…τον έχουν οι ιδιώτες, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό….
    Σημαίνει ότι αν οι ιδιώτες αφεθούν κανονικά να υποστούν τις συνέπειες επισφαλών δανείων,
    θα σκεφτούν τρις πριν δανείσουν, και το όλο σύστημα θα μείνει ευσταθές.

    Το τεράστιο πρόβλημα που έχει προκύψει είναι πως
    η παραπάνω βασική αρχή έχει καταστρατηγηθεί με τα bailouts,
    (γνωστότερο το κατ’ ευφημισμόν Troubled Asset Relief Program)
    με αποτέλεσμα την φούσκα του sub-prime lending* «και άλλες 🙂 «.

    …«Χρήμα δημιουργείται κάθε φορά που μια οποιαδήποτε τράπεζα δίνει ένα δάνειο.»
    Αυτό ξεκίνησε μετά το 1992…

    Η πρακτική αυτή ακολουθείται εδώ και πολλές δεκαετίες και ουσιαστικά, και τυπικά – όποτε το χρήμα δεν είναι συνδεδεμένο με τον χρυσό.
    Την ακολούθησε και η Βρετανία με την στερλίνα στην κρίση των ’30ζ
    και οι ΗΠΑ την ίδια περίοδο.
    Και φυσικά η οριστική αποσύνδεση του χρήματος από τον χρυσό
    (απομεινάρι εποχών που η αποθήκευση και ο έλεγχος πληροφορίας δεν μπορούσε να γίνει ηλεκτρονικά)
    έγινε το 1971 με το περίφημο Nixon Shock.

    …που επετράπηκε και στις εμπορικές τράπεζες να γίνουν επενδυτικές,
    μέχρι τότε, μόνο οι επενδυτικές μπορούσαν να δανείζουν με ρίσκο…

    Λες για το Γκλας-Στήγκαλ Ακτ που δεν σχετίζεται με το πώς δημιουργείται το χρήμα.
    Το ρίσκο ενυπάρχει και στα εμπορικά και στα επενδυτικά δάνεια.
    Δες τα χιλιάδες κόκκινα στεγαστικά δάνεια που έγιναν από εμπορικές τράπεζες
    με «σίγουρο» ενέχυρο (την κατοικία του δανειζόμενου) –
    όπως τα «σίγουρα» παράγωγα Mortgaged backed securities…

    …«– Η τράπεζα ελπίζει (έχοντας κάνει το υπολογισμούς της) ότι ο σουβλατζής, κιμπάρης ων, δεν θα τραβήξει αμέσως και τα τέσσερα ευρώ, αλλά μόνο, ας πούμε, 1….» Στην πράξη, δεν έχει ούτε το 1
    Σωστά, γι’ αυτό έβαλα ρεαλιστικότερο νούμερο παρακάτω.

    «…ο λόγος δανείων προς αποθεματικό…» Είναι πάνω από 100 :1…
    Δεν είναι τόσο μεγάλος,
    πιο κοντά στο 10:1.
    Προβλέπεται κι από τον νόμο.

    …πόσοι καταθέτες γνωρίζουν τι κάνει η τράπεζα με τις καταθέσεις τους; γιατί δεν υπάρχει νόμος, που να επιβάλει την ενημέρωση των καταθετών για τους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσουν με την κατάθεσή τους;…
    Υπάρχει νόμος, αλλά είναι στα ψιλά γράμματα, τα οποία, έχεις απόλυτο δίκιο, σχεδόν ποτέ δεν διαβάζονται.
    Οι σοφοί Ρωμαίοι έλεγαν Caveat emptor!
    _______________________
    * Τι όρος κι αυτός:
    Sub-prime lending – μια τρίχα παρακάτω από έξτρα-πρίμα-γκουντ, για δάνεια αυτοκτονίας…

  262. Γιάννης Ιατρού said

    262β ΛΑΜΠΡΟΣ

    Εγώ ρε μάθαινα ξένες γλώσσες 🙂

  263. sarant said

    263 Κρατήθηκε διότι ήταν έμφορτο 🙂

  264. Γς said

    255:
    >Γς, μην πεις για τις …»σβάστικες» στα κάγκελα, όλοι το ξέρουν αυτό που λένε και οι τουιτεράδες

    Τι λένε;

    Όμως, το έχει η μοίρα μου φαίνεται με τα κάγκελα.
    Και για τα σφυροδρέπανα που υπήρχαν στη Ρώσικη πρεσβεία στην Ούντερ ντεν Λίντεν (Υπό τας Φιλύρας) στο πρώην Ανατολικό Βερολίνο κόντεψα ν αρπαχτώ με κάτι αμερικανούς τουρίστες.
    Ηθελα απλώς να τους πω ότι είναι από την εποχή που η πρεσβεία ήταν της Σοβιετικής Ενωσης.
    Μόνο που την USSR τους την είπα Soyuz Sovetskikh Sotsialisticheskikh Respublik και καμάρωνα για την ρωσομάθεια μου.
    Και με κοίταζαν άγρια λες και ήμουν της GKP

  265. 265, Γίνομαι φορτικός, το ξέρω! 🙂

  266. Γιάννης Ιατρού said

    266β Γς, εδώ ρε δεν φαίνεται κάτι τέτοιο. Τα αλλάξανε;

  267. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    267.Άσε να …αποφορτιστούνε γιατί τώρα πήγε η κουβέντα στα άλλα δυο, πριν το χρήμα, θέματα
    Σεκς ή να κάνουμε το σταυρό μας; 🙂

  268. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    266. >>τί λένε
    γράφουνε ως επωδό «όλοι το ξέρουν αυτό» είτε κολλάει είτε όχι. Συνήθως έπεται σε κάτι εξωφρενικό ή σουρεαλιστικό.

  269. Γς said

    268:

    Δεν βρίσκω σχετικές φωτό.

    Για δες όμως πάνω από το παράθυρο της πρεσβείας [πάνω δεξιά] της φωτό που δίνεις:

  270. Γιάννης Ιατρού said

    271: Σωστός 🙂
    Αυτό δεν το αλλάξανε φαίνεται, ήταν βλέπεις ενσωματωμένο…

  271. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    263 – Η επισημάνσεις πάνω στο Ω επισημάνσεις πώς λέγονται;(χαμόγελο).

    Δεν είπα πως η ΚΤ κόβει χρήμα, «συ έγραψες» εγώ ανέλυσα (χαμόγελο).

    «Για τις ΗΠΑ, τουλάχιστον, η κυβέρνηση έχει σαφή έλεγχο στην ΚΤ,
    καθότι ο πρόεδρος (των ΗΠΑ) διορίζει τον πρόεδρο (της ΚΤ – Fed(eral Reserve)) καθώς και το διοικητικό συμβούλιο.»
    Έλα Μιχάλη άσε τα ανέκδοτα, κι εδώ το ίδιο γίνεται, «Ο Διοικητής και οι Υποδιοικητές διορίζονται για μία εξαετία, με Προεδρικό Διάταγμα, μετά πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, κατόπιν προτάσεως του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας» αυτό σημαίνει πως την ελέγχουν;

    «Οι αποφάσεις του προέδρου του Fed είναι τεράστιας σημασίας:»
    Σίγουρα, ξέρεις όμως για ποιούς; ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ TRADERS, γι΄αυτό και είναι πάντα διφορούμενες, σαν της Πυθίας, ενώ οι μεγάλες φανερές αποφάσεις, παίρνονται πάντα μετά την καταστροφή, ποτέ πρίν.

    «Ολέθρια αποδείχθηκε, το 2008, η υπερβολική εμπιστοσύνη του Άλαν Γκρήνσπαν στα κρατούντα οικονομικά μοντέλα.» Δεν ήταν καθόλου ολέθρια, τρελάθηκαν στα δις, εκτός κι αν λές για μάς, αλλά εμάς δεν μας λογίζουν για ανθρώπους, ούτε καν αναλώσιμους.

    «Προς τιμήν του, ήταν από τους ελάχιστους που είχε την αξιοπρέπεια να δηλώσει απερίφραστα, μετά την κρίση,
    Our models were flawed.» Ε όχι και προς τιμήν του, το ήξερε από καιρό πως ήταν χάλια τα μοντέλα, αυτός τα είχε φτιάξει (ένα ήταν το βασικό, αυτό με το real estate) και τα επέβαλλε στα κράτη επιρροής των ΗΠΑ, όλες οι «καλές» τράπεζες ήταν χωμένες στο κόλπο, αλλά η τρελή απληστία τους, συν ότι η πλειονότητα των τραπεζιτών και των στελεχών, κοιμούνται όρθιοι και πληρώνουν ξενοδοχείο, τους τύφλωσε μπροστα στα απίστευτα κέρδη, ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΙΧΑΛΗ (χαμόγελο) και το «τερμάτισαν» το μοντέλο. Το «αξιοπρέπεια» το αφήνω ασχολίαστο, είναι χιλιάδες οι νεκροί από την αξιοπρέπειά του, και εκατομμύρια οι δυστυχισμένοι, που δεν ξέρουν από πού τους ήρθε. Όλοι στην Ελλάδα (πλην εξαιρέσεων) λένε ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΟΤΙ ΘΑ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΑΥΤΌ!!! Φαντάζομαι και στην μαμά Αμερική.

    «…το κράτος ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ τα χρήματα από την ΚΤ, στην οποία πληρώνει τον ανάλογο τόκο…
    Λογικό, για το ρίσκο που παίρνει η ΚΤ, γιατί
    (συμβαίνει καμμιά φορά κι αυτό!:) )
    το κράτος μπορεί να μην πληρώσει πίσω τα δανικά.»
    Είναι λογικό να πληρώνει το κράτος τόκο σε ιδώτες που ελέγχουν την ΚΤ; Δεν θα έπρεπε να είναι κρατική; Ποιός ελέγχει ποιόν τότε;

    «…τον έλεγχό του…τον έχουν οι ιδιώτες, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό….
    Σημαίνει ότι αν οι ιδιώτες αφεθούν κανονικά να υποστούν τις συνέπειες επισφαλών δανείων,
    θα σκεφτούν τρις πριν δανείσουν, και το όλο σύστημα θα μείνει ευσταθές.»
    Ναι αλλά δεν αφέθηκαν, αντιθέτως η Μέκκα του καπιταλισμού και της ελεύθερης οικονομίας, (και οι αποικίες της) λειτούργησε σαν ΕΣΣΔ στα δύσκολα, με την διαφορά πως σκότωσε τους πολίτες της, και ξανάδωσε με πριμοδότηση (δάνεια με μηδενικά επιτόκια) τα σωσμένα μαγαζιά στους ιδιοκτήτες τους που τα είχαν χρεοκοπήσει, κι αυτοί αντί να ρίξουν τα τζάμπα λεφτά στην παραγωγική οικονομία, τα έριξαν στο χρηματιστήριο, κερδίζοντας τρελά λεφτά, και δημιουργόντας ακόμα μεγαλύτερη φούσκα από το 2007. Ρίξε μια ματιά στον δείκτη S&P, (δεν βάζω λινκ για να μη βαρύνει) από το 2009 ακολουθεί συνεχή ανοδική πορεία, η δεύτερη μεγαλύτερη, μετά από αυτή του 1990-2000, (μετά είχε μπούμ) εν μέσω παγκόσμιας ύφεσης, είναι φυσιολογικό αυτό;

    «που επετράπηκε και στις εμπορικές τράπεζες να γίνουν επενδυτικές,
    μέχρι τότε, μόνο οι επενδυτικές μπορούσαν να δανείζουν με ρίσκο…
    Λες για το Γκλας-Στήγκαλ Ακτ που δεν σχετίζεται με το πώς δημιουργείται το χρήμα»
    Λέω πως μετά το 1992, οι εμπορικές τράπεζες μπορούσαν να επενδύουν τις καταθέσεις στο χρηματιστήριο, χωρίς βέβαια να το γνωρίζουν οι καταθέτες, και χωρίς βεβαίως, να μοιράζονται τα κέρδη μαζί τους. Μιλάμε για «ξαφνικό» πακτωλό χρημάτων, εξ ού και η τρομακτική χρηματιστηριακή άνοδος παγκοσμίως από τότε, για τα παράγωγα να μην τα ξαναλέω, ΧΑΟΣ (χαμόγελο).
    Κοντολογής παίζουν ζάρια στην πλάτη μας, κι εμείς ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΚΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ, μεγάλο το χάλι μας Μιχάλη μου (χαμόγελο).

    Υ.Γ – Δεν θυμάμαι αν σου έχω κάνει την ερώτηση, ΕΧΕΙΣ ΣΚΕΦΤΕΙ ΠΟΤΕ ΣΟΥ, ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΣ; Μονολεκτική απάντηση σε παρακαλώ, έχω τους λόγους μου, θα στους πώ μετά (χαμόγελο).

  272. 269, …Σεκς ή να κάνουμε το σταυρό μας; 🙂 …

    Εννοείς, πώς να σταυρώσουμε κάνα φράγκο; 🙂

  273. 273, Ε, την ξέρεις την απάντηση! 🙂

  274. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    274. 🙂 μπα, γιατί να το σταυρώσουμε;
    https://pbs.twimg.com/media/ChHvAchUYAA_7pn.jpg:large

  275. Λ said

    http://mobile.nytimes.com/blogs/opinionator/2015/10/24/why-i-identify-as-mammal/?action=click&pgtype=Homepage&module=opinion-c-col-right-region&region=opinion-c-col-right-region&WT.nav=opinion-c-col-right-region&_r=1&referer=http://m.facebook.com/

  276. Spiridione said

    Χρησιμοποιώντας τα λόγια του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην ιστορική ομιλία του της 28ης Μαΐου 1979, ημέρα υπογραφής των Συμφωνιών για την είσοδο της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ, επισήμανε πως «θεμελιώδης για την επιβίωση της Ευρώπης είναι η σταδιακή οικονομική της ενοποίηση, που θα εξασφαλίσει την αξιοποίηση ενός τεράστιου δυναμικού φυσικών και ανθρώπινων πόρων. Θα οργανώσει την οικονομία γύρω από τον άνθρωπο, αντί τον άνθρωπο γύρω από την οικονομία».
    http://www.naftemporiki.gr/story/1100517/pr-paulopoulos-i-oikonomia-guro-apo-ton-anthropo-oxi-o-anthropos-guro-apo-tin-oikonomia

  277. Xρίστος Δάλκος said

    210: «Η αγγλική Wikipedia αναφέρει σαφώς ότι συμφώνως με τον τιτάνα Αριστοτέλην και τον Πόλλακα, η πρώτη εις την Παγκόσμιον Ιστορίαν που εξέδωσε νομίσματα ήτο η Ελληνοπούλα πριγκήπισσα Ερμοδίκη από την Κύμην Μικράς Ασίας.» Προφανῶς ἀναφέρεται στόν Pollux, ἤτοι τόν Πολυδεύκη. Ὁ μαργαρίτης θυμίζει τήν κριτική τοῦ Λεντάκη στήν Λιλή Ζωγράφου πού παρέπεμπε στόν Lucian (ἐννοοῦσε τόν Λουκιανό).

  278. «Έκανε πίσω» ο Αυστραλός επιχειρηματίας που ισχυριζόταν ότι είναι ο δημιουργός του Bitcoin

    http://www.naftemporiki.gr/story/1100309/ekane-piso-o-australos-epixeirimatias-pou-isxurizotan-oti-einai-o-dimiourgos-tou-bitcoin

  279. Ιάκωβος said

    Λάμπρος, Άγγελος

    Ναι υπάρχει το ένστικτο, η ενστικτώδης συμπεριφορά, κλπ. Η έκφραση όμως » τα ένστικτα» είναι φορτωμένη από ηθικές και θρησκευτικές συμπαραδηλώσεις και δεν έχει νόημα. Συνήθως θα συναντήσεις εκφράσεις όπως γενετικά χαρακτηριστικά, γονότυπος, φαινότυπος, φαινοτυπικά χαρακτηριστικά , επιγενετικά χαρακτηριστικά κλπ

  280. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    275 – «Ε, την ξέρεις την απάντηση!» Ναι την ξέρω, και ξέρω και γιατί είναι αυτή (χαμόγελο). Η αφορμή για να σε ρωτήσω, ήταν μια συζήτηση πριν λίγες μέρες, με έναν ευφυέστατο γνωστό μου, με ένα σκασμό πτυχία, που ζεί με την σφαγμένη σύνταξη του (δεν υποφέρει βέβαια-χαμόγελο) ενώ θα μπορούσε να είναι εκατομμυριούχος, με την πατέντα εξοικονόμισης ενέργειας για το σπίτι, που έχει φτιάξει και εγκαταστήσει στο σπίτι του ο ίδιος πριν 20 χρόνια. Δεν μπορούσα να το χωνέψω τόσες μέρες, επειδή μου έδωσε την ίδια απάντηση, αλλά σήμερα είμαι σε καλύτερη κατάσταση, έστω και δύσκολα, το χώνεψα (χαμόγελο).
    Την Τετάρτη τελείωσε στην Καλιφόρνια, ένα συνέδριο για το μέλλον της ανθρωπότητας, λόγο της εξέλιξης της ρομποτικής τεχνολογίας. Ρίξε αν θές μια ματιά στα συμπεράσματά του, πάντα με ενδιαφέρει η άποψή σου.

    281 – Πού θα τα συναντήσω εγώ Ιάκωβε; δεν είμαι επιστήμονας, είναι πιο απλό να πείς «έκανα λάθος» αλλά σίγουρα πολύ δύσκολο.

  281. Ιάκωβος said

    Επαναλαμβάνω, η έκφραση «τα ένστικτα» δεν οδηγεί πουθενά, μόνο σε στείρες συζητήσεις με θεούσους. Για τα ζητήματα της γενετικής, κληρονομικότητας κλπ χρειάζεται άλλη ορολογία.

    Και τι θα πει που να τα συναντήσεις; Τη μόχλευση που τη συνάντησες; Κάπου εκεί είναι όλα. Στο ενδιαφέρον για τη ζωή μας και τη ζωή γύρω μας.

    Και γιατί έχει παραγίνει με το dna; Ίσα ίσα, εγώ νομίζω ότι δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα και το χειρότερο, ούτε καν έχουμε οι περισσότεροι ενημέρωση από τα πράγματα που ήδη έχουν ανακαλυφτεί και που είναι τρομερά.

    Τα προβλήματα που βάζεις είναι σπουδαία, αλλά δεν λύνονται με μονοδιάστατο τρόπο.

  282. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    283 – Μα τα ένστικτα δεν έχουν να κάνουν μόνο με την κληρονομικότητα και την γενετική βρε Ιάκωβε, είναι πλέον μια κατανοητή λέξη από τον περισσότερο κόσμο, δεν συζητούν όλοι επιστημονικά, όταν λέει κάποιος εκφωνητής, «απέκρουσε ενστικτωδώς» όλοι καταλαβαίνουν τι είπε, ενώ αν πεί «γονότυπος, φαινότυπος, φαινοτυπικά χαρακτηριστικά , επιγενετικά χαρακτηριστικά κλπ» πόσοι θα καταλάβουν τι είπε; Μ΄αυτή την έννοια είπα πού θα τα συναντήσω αυτά, αφού δεν είμαι επιστήμονας, φυσικά αν ασχοληθώ ειδικά, θα τα συναντήσω, όπως συνάντησα την μόχλευση που δεν την ήξερα, αλλά μιλώ για την καθημερινότητα και τους καθημερινούς ανθρώπους, που ούτε την μόχλευση γνωρίζουν, κι ας επηρεάζει άμεσα την ζωή τους.

    Για το dna και την γενετική έχει παραγίνει, ακριβώς για τους λόγους που αναφέρεις, ενώ δεν έχουμε γνώση τι ακριβώς είναι, τα λέμε λες και είμαστε προφεσόροι γενετιστές σαν τον Γς, «η νίκη, είναι στο dna του Έλληνα» είχε πεί η ντοπαρισμένη Χαλκιά, «ο χαρακτήρας του παιδιού, οφείλεται στα γονίδιά του» λέει ο κάθε απίθανος γονιός για το δύστροπο παιδί του, κι ανάθεμα αν ξέρει τι είναι το γονίδιο.

    Δεν ξέρω πόσο σπουδαία είναι τα προβλήματα που λές ότι βάζω, αλλά δεν υποστήριξα ΠΟΤΕ μονοδιάστατη λύση για οτιδήποτε, δύο αντί είμαι στην ζωή μου, αντιφασίστας, και αντιδογματικός.

  283. Βάταλος said

    Εντιμώτατε κ. Δάλκε Χρίστε (σχόλιον 279)

    1) Γνωρίζητε πόσον σάς υπολήπτομαι, διότι αντιλαμβάνομαι την αγάπην που έχετε εις την Θείαν Ελληνικήν Γλώσσαν, τόσον από το πολυτονικόν που χρησιμοποιείτε, όσον και από τα κατά καιρούς σχόλιά σας. Μετά λύπης μου παρατηρώ ότι δεν εβάλατε μυαλό με την προ εβδομάδων καρπαζιάν που εφάγατε από τον γέροντα Βάταλον, ότε προσπαθήσατε να βγάλετε αγράμματον τον Θείον Πλάτωνα και ξανατρίβεσθε εις την γκλίτσαν του τσοπάνη…

    Τόσα προβλήματα έχει το Ρωμέικον κι εσείς συνεχίζετε να προσπαθήτε να βγάλετε αγράμματον τον γέροντα Βάταλον. Και διατί παρακαλώ; Διότι απεκάλεσα Πόλλακα τον Ιούλιον Πολυδεύκην, τον συγγραφέα του περιφήμου «Ονομαστικού». Αλλά με αυτό το όνομα τον γνωρίζει η παγκόσμιος βιβλιογραφία, κ. Δάλκε μου!..

    2) Αντί να με συγχαρήτε διά τας φοβεράς αποκαλύψεις που έκαμα εν τω σχολίω 210 και τας οποίας υμείς απεκρύπτατε ως φιλόλογος καθηγητής από τα αποβλακωμένα Ρωμιόπουλα, πάτε να με βγάλετε αγράμματον, επειδή απεκάλεσα Πόλλακα τον Ιούλιον Πολυδεύκην!.. Έξεστι Γαλιλαίοις ασχημονείν…

    Παρεμπιπτόντως, κ. Δάλκε, απαντήσατέ μου ειλικρινώς: Επί 40 έτη φιλόλογος εις το Ρωμέικον, εγνωρίζατε ότι ο πατήρ του «Νόμου του Γκρέσαμ» ήτο ο Αριστοφάνης εις τους «Βατράχους» του;

    Αν ήθελα εγώ να σάς βγάλω αγράμματον, θα ήτο σαν να έκλεπτα εκκλησίαν: Η διδακτορική σας διατριβή διά τους Καλλικαντζάρους και τας Νεράϊδας που εκάματε εις την τρυφεράν ηλικίαν των 50 ετών με προϊστάμενον τον τουρκοφάγον Νεοκλήν Σαρρήν «μπάζει» από παντού, ως μοί είπον, και αν προκληθώ, θα αναβιβάσω ωρισμένα αποσπάσματα διά να γελάση κάθε πικραμένος. Ακόμη και το διαβόητον βιβλίον σας διά το Συντακτικόν της Αρχαίας εις κωμικογραφήματα (καταβιβάσατε ενταύθα) που σάς έκαμε κάπως γνωστόν εις το Ρωμέικον, περιέχει καραμβινάτα λάθη, που αν προκληθώ, θα αναρτήσω και θα γίνη του Κουτρούλη ο Γάμος…

    3) Πατρικώς σάς συνιστώ, αγαπητέ κ. Δάλκε, αν όντως επιθυμήτε να προσφέρετε κάποιαν υπηρεσίαν εις την Θείαν Ελληνικήν Γλώσσαν (θα το εκτιμήση δεόντως και το ελληνόψυχον επιτελείον του Ντόναλδ, που – Ελλήνων Θεών επιτρεπόντων – θα αναλάβη την διοίκησιν του Σαραντακείου Ιστολογίου από τω 2017), πράξατε το εξής: Μιά και ειδικεύεσθε εις τον Ιούλιον Πολυδεύκην (Πόλλακα), μελετήσατε το θρυλικόν σύγγραμμα του Φρυνίχου Αραβίου και συντάξατε έναν κατάλογον με τας αττικάς λέξεις του Φρυνίχου που επεκράτησαν και χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερον. Διότι ο αγαπητός κ. Σαραντάκος εις τας δεκάδας αναρτήσεις του διά τον Φρύνιχον, πάντοτε εστιάζει εις τας αττικάς λέξεις που εξηφανίσθησαν και ουδέποτε ησχολήθη με αυτάς που επεκράτησαν. Αι οποίαι είναι σαφώς περισσότεραι, ώς θα αποδείξη συντόμως ο γέρων Βάταλος, μόλις εύρη ολίγον χρόνον…

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  284. Ηλίας said

    « Περιττό να πούμε ότι η θεωρητική πραγμάτευση των συντακτικών φαινομένων υπήρξε εσκεμμένα συνοπτική και κατ’ ανάγκην ελλιπεστάτη . »

    Το γράφει , ο άνθρωπος , στην σελίδα εννιά .
    Ο Γέρων Βάταλος αιμύλος και σπουδαιόμυθος , με σοβαρά προβλήματα οράσεως ( μάλλον ) , τον επιπλήττει .

    « Ακόμη και το διαβόητον βιβλίον σας διά το Συντακτικόν της Αρχαίας εις κωμικογραφήματα που σάς έκαμε κάπως γνωστόν εις το Ρωμέικον, περιέχει καραμβινάτα λάθη, που αν προκληθώ, θα αναρτήσω και θα γίνη του Κουτρούλη ο Γάμος… »

    Τί να πεί κανείς ; Οι βάταλοι , συνήθως , επηρεάζονται από την καθημερινή τριβή με τα αποψύγματα .

    Η καλύτερη διαφήμιση των « εχθρών » του , είναι ο ίδιος ο Βάταλος .
    Στην θέση τους , θα ήμουν ευγνώμων .

  285. π2 said

    Βάταλε, επειδή το επίπεδο αιμύλος χρησιμοποιείται και για την πονηριά της αλεπούς, θα έπρεπε να γνωρίζεις πονηρά πότε την αλεπού τη συμφέρει να κάνει την πάπια.

  286. π2 said

    επίθετο, όχι επίπεδο

  287. sarant said

    287: 🙂

    279-285: Χρήστο Δάλκο, εύγε, μου είχε ξεφύγει το βατάλειο μαργαριτάρι. Αγνοούσα επίσης το Lucian του Λεντάκη. Πάντως, τη Λιλή Ζωγράφου την έχουμε πιάσει εδώ στο ιστολόγιο να γράφει για τα κείμενα του Didache:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/07/03/didache/

  288. paolodrosi said

    210.
    Κυριον αιμυλο και σπουδαιομυθον.
    Ο Αριστοφανης μιλαει για το διπλο νομισμα. Το σκληρο, που θα χρησιμοποιειται για τις εξωτερικες συναλλαγες, και το μαλακο, που θα χρησιμοποιειται για τις εσωτερικες.
    Για παραδειγμα ειχαμε στην πρωτη κατοχη των Ναζι, τα περιφημα ραλλικα, που με 5 δισ, δραχμες, επαιρνες ενα χωνακι στραγαλια.
    Σημερα υπαρχουν οι »λαγοι» Βαρουφακης-Σοιμπλε, Ζωη, Φυρερ, που ριχνουν στο τραπεζι τη λυση διπλου νομισματος, το οποιο αν ερθει, θα ειναι το τελευταιο καρφι στο φερετρο της Ελλαδας.

    230
    Δοκτωρα Μιχαλη Νικολαου.
    Αυτη ο πολιτικη του QE ειναι η μεγαλυτερη αλητεια, και ο κυριος λογος της παγκοσμιας φουσκας.
    Η κεντρικη τραπεζα δινει ρευστο, ζεστο χρημα, για να παρει titles and securities απο τραπεζες και μεγαλες εταιριες. Οι μεν τραπεζες δεν δινουν δανεια στον κοσμο, οι δε εταιριες κερδοσκοπουν στα παραγωγα.
    Γι αυτο και τα επιτοκια πεφτουν.
    Στην Ευρωπη φτασαμε στ ‘ αρνητικα επιτοκια, πχ Γερμανια, σημαδι οτι μπηκαμε σε δινη αποπληθωρισμου, η οποια θα διορθωσει μαλλον με πολεμο.
    Στις ΗΠΑ, βαδιζουμε κι εκει σε αποπληθωρισμο, γι αυτο και η κωλοφαγουρα της Γιελεν ν’ ανεβασει τα επιτοκια.
    Επισης σαν λυση προτεινεται και το ελικοπτερο. Δηλαδη να μοιρασει η κεντρικη τραπεζα χρημα, σε ολους τους πολιτες που εχουν φορολογικο μητρωο. Αντι να τα δινει στις τραπεζες και στις πολυεθνικες με τη μορφη QE.

    247
    Ανδρεα.
    Συμφωνω οτι η παραγωγη ειναι αυτη που καθοριζει το σκληρο ή μαλακο νομισμα και οχι ο χρυσος.
    Για την ακριβεια, ο δεικτης επενδυσεων και το ισοζυγιο εξαγωγων-εισαγωγων.

    263
    Δοκτωρα Μιχαλη Νικολαου παλι.
    Επαναλαμβανω πως οταν φτασουμε στα μηδενικα επιτοκια, χτυπουν καμπανακια αποπληθωρισμου. Και το QE στελνει πιο γρηγορα την οικονομια στον αποπληθωρισμο.
    Γι αυτο ειπαμε το ελικοπτερο και τα λεφτα του, ειναι ισως μια λυση. Γιατι η σιγουρη λυση ειναι να δωσεις εισοδημα στον καταναλωτη.
    Το φεντεραλ ρεζερβ ειναι πενταμελες και τα τρια μελη ειναι ιδιωτες. Ο προεδρος ομως (Γιελεν) ειναι διορισμενος απο τον Ομπαμα.
    Το προβλημα που εχει να λυσει (ενα απο τα πολλα) ειναι το χρεος των 18 τριλιονζ των ΗΠΑ. Προσφατα ανεγηκε το ταβανι του χρεους απο τα 16 στα 18 τρις, και λιαν συντομως ισως ο επομενος πλανηταρχης (Ελληνοψυχος Ντοναλδ ?), θα εχει μεγαλο προβλημα. (Δεν θα εχουμε λεφτα να πληρωσουμε μισθους και συνταξεις, και λοιπες παπαριες).

  289. Xρίστος Δάλκος said

    Εἶχα ἀποφασίσει νά μήν ἀσχοληθῶ ξανά μέ τόν θρασύ ἀκατονόμαστο ὁ ὁποῖος δέν εἶχε τήν λεβεντιά νά ἀνακαλέσῃ εὐθέως τίς συκοφαντίες πού εἶχε ἐξεμέσει ἐναντίον μου (περί δῆθεν συναλλαγῆς στήν ἐπιλογή ἑνός τραγουδιοῦ μου). Αὐτή ἡ ἔλλειψη λεβεντιᾶς (χαρακτηριστικά ρωμαίικης ἀρετῆς) καί ὁ ὑπερτροφικός ἐγωισμός του μοῦ ὑπαγορεύουν νά τοῦ ἀπαντήσω σέ γ΄ πρόσωπο. Ἐπιμένει νά γράφῃ «Εντιμώτατε κ. Δάλκε Χρίστε» ἐνῷ καί ἐγώ καί ἄλλοι τοῦ ἔχουν ἐπισημάνει ὅτι τό σωστό εἶναι «ἐντιμότατε». Γιά νά διασώσῃ τόν καταρρέοντα ἐγωισμό του σοφίζεται μιά ἱστορία ὅτι δῆθεν καί τάχα τούς εἶχαν συμβουλέψει στό δημοτικό, ὅταν θεωροῦσαν κάποιον μή ἔντιμο νά γράφουν τό «ἐντιμότατε» μέ ὠμέγα. Ὁμολογεῖ ἑπομένως ὅτι δέν μέ θεωρεῖ ἔντιμο, οὔτε ἐμένα, οὔτε ὅλους τούς συνομιλητές του στό παρόν ἱστολόγιο. Ἀλλά δέν πρόκειται γι’ αὐτό. Τό κῦρος του παλεύει νά διασώσῃ ὁ δυστυχής, καί νομίζει ὅτι ἡ καλλίτερη ἄμυνα εἶναι ἡ ἐπίθεση. Τό ἴδιο κάνει καί μέ τόν «*Πόλλακα», τόν γνωστό Πολυδεύκη. Τώρα πού τόν ἔμαθε (λόγῳ τῆς παρεμβάσεώς μου) μοστράρει ἕνα κατεβατό μέ ὅλες τίς πληροφορίες πού συνέλεξε ἐκ τῶν ὑστέρων, γιά νά δείξῃ ὅτι κι αὐτός τό ἤξερε. Ἀλλά θά μποροῦσε ἁπλῶς νά μέ εὐχαριστήσῃ γιά τήν διόρθωση, ἤ καί νά μήν πῇ τίποτα. Φρίττω, πάντως, στήν ἰδέα πώς εἶναι ἱκανός νά ἀρχίσῃ, γιά νά καλύψῃ τήν κοτσάνα του, νά μιλάῃ γιά τόν Χόμερον, τόν Χερόδοτον, τόν Πλάτον, κ.λπ.
    Ἀλλά ἐκεῖ πού τό θράσος του ξεπερνάει κάθε ὅριο εἶναι στήν ἐπιμονή του νά ὑπερασπίζεται τήν ἄλλη μεγάλη «πατάτα» του, τήν χρήση τοῦ τύπου τῆς ὑποτακτικῆς «ὁμιλῶμεν» ὡς τύπου ὁριστικῆς. Γράφει, καί δέν ντρέπεται:
    «Μετά λύπης μου παρατηρώ ότι δεν εβάλατε μυαλό με την προ εβδομάδων καρπαζιάν που εφάγατε από τον γέροντα Βάταλον, ότε προσπαθήσατε να βγάλετε αγράμματον τον Θείον Πλάτωνα και ξανατρίβεσθε εις την γκλίτσαν του τσοπάνη…» Ὁ Πλάτων γράφει: «ἐὰν ὅτι μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ σώματι μηδὲ κοινωνῶμεν…», ὁπότε εἶναι φανερό ὅτι τό «ὁμιλῶμεν» εἶναι ὑποτακτική (; ἐὰν […] ὁμιλῶμεν…). Θά μποροῦσε κανείς νά ἀποδώσῃ τήν ἐμμονή τοῦ ἀκατονομάστου εἰς τήν «ἁγίαν ἁπλότητα (ἀφέλεια)» πού δῆθεν τόν χαρακτηρίζει, ἀλλά δέν πρόκειται γιά κάτι τέτοιο. Ἔχει πλήρη ἐπίγνωση τῆς «πατάτας», ἀλλά κατά τήν προσφιλῆ του συνήθεια ἐπιχειρεῖ νά νομοθετήσῃ στά ζητήματα τῆς γλώσσας καί νά ἐξομοιώσῃ ὁριστική καί ὑποτακτική, γι’ αὐτό καί γράφει: » Γνωρίζητε πόσον σάς υπολήπτομαι…» ἐνῷ γνωρίζει (καί ὄχι «γνωρίζῃ») πώς πρέπει νά γράψῃ: «Γνωρίζετε πόσον σάς υπολήπτομαι». Αὐτό ὅμως πιά εἶναι ἠθικῆς τάξεως ζήτημα καί δέν ἔχει τό δικαίωμα νά κατακρεουργῇ τήν ἑλληνική γλῶσσα γιά νά περισώσῃ τόν ἐγωισμό του.
    Κάνει κι ἄλλη πατάτα: «το ελληνόψυχον επιτελείον του Ντόναλδ, που – Ελλήνων Θεών επιτρεπόντων – θα αναλάβη την διοίκησιν του Σαραντακείου Ιστολογίου από τω 2017». Ὄχι «από τω 2017», «ἀπό τό 2017» ἤ «ἀπό τοῦ 2017», τό «τῷ» εἶναι δοτική ἐνῷ ἡ πρόθεση ἀπό συντάσσεται μέ γενική (στήν νέα ἑλληνική καί μέ αἰτιατιατική), οὐδέποτε μέ δοτική.
    Τέλος, μιά καταληκτική παρατήρηση, πρός ἐνημέρωσιν τοῦ ἤδη διογκουμένου φακέλου μου: Ὁ «τουρκοφάγος» Σαρρῆς δέν συμπεριλαμβανόταν στήν 3μελῆ ἐπιτροπή, πρός τό τέλος τῆς διατριβῆς ἀντικατέστησε ἄλλον ὁ ὁποῖος ἀποχώρησε, καί αὐτό ὑπῆρξε μιά λίαν τιμητική καί εὐγενική προσφορά τήν ὁποία μέ εὐγνωμοσύνη ἀποδέχθηκα (λόγῳ καί τοῦ ὅτι ὁ Νικηταρᾶς εἶχε ἀποβιώσει πρό πολλοῦ).

  290. AK (o) said

    Χρηματολαγνεία – FF.C

  291. Spiridione said

    Ένα σχετικό βιβλίο, για τα νομίσματα και το χρήμα, που υπάρχει ονλάιν: «Φλωρία δεκατέσσερα στένουν γρόσια σαράντα. Η κυκλοφορία των νομισμάτων στον ελληνικό χώρο, 15ος -19ος αι.» της Ευτυχίας Λιάτα.
    http://helios-eie.ekt.gr/EIE/handle/10442/7696
    Μερικές λεξιλογικές παρατηρήσεις, που βασίζονται και στο παραπάνω βιβλίο, για τις λέξεις που σημαίνουν χρήμα.
    Υπάρχει μια κατηγορία λέξεων που δηλώνουν τη γενική έννοια του χρήματος, οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί και για να δηλώσουν ένα συγκεκριμένο, πραγματικό νόμισμα. Το ενδιαφέρον είναι ότι πολύ σπάνια θα βρούμε τέτοιες λέξεις που να έχουν χρησιμοποιηθεί για ισχυρά, «γερά» νομίσματα, όπως, ας πούμε, φλωριά, υπέρπυρα, λίρες, δουκάτα, τσεκίνια (ενετικές χρυσές λίρες, πολύ δημοφιλές νόμισμα) κλπ. Αντίθετα, συνήθως χρησιμοποιούνται για τον σκοπό αυτόν λέξεις που δηλώνουν μικρότερης αξίας νομίσματα, ή νομίσματα που έχουν χάσει την αξία τους.
    Πράγματι, υπάρχουν περιπτώσεις που πραγματικά νομίσματα, κυρίως τα μικρά, ωστόσο μεγάλης διάθεσης ή «εθνικά» νομίσματα, καταλήγουν απλές λογιστικές μονάδες, βάσει των οποίων γίνονται οι υπολογισμοί στις δοσοληψίες ενώ η πληρωμή ορίζεται ότι θα γίνει στην αντίστοιχη αξία άλλου, ισχυρού, νομίσματος και, που, από κάποια στιγμή και ύστερα, μπορεί να χρησιμοποιούνται και/ή μόνο με τη γενική σημασία του χρήματος. Η μετάπτωση από το πραγματικό στη θέση του απλού λογιστικού νομίσματος και σ’ αυτή του χρήματος γενικά οφείλεται στον ξεπεσμό της πραγματικής του αξίας και στην αρνητική στάση του κοινού απέναντί του, οπότε αυτόματα περιορίζεται σε μία κωδική και μόνο λειτουργία. Όσο για το ποια νομίσματα περιπίπτουν από την κατάσταση του πραγματικού στην κατάσταση της απλής λογιστικής μονάδας και σ’ αυτή του χρήματος γενικά, είναι καταφανές ότι αυτά είναι κυρίως τα μικρά κέρματα, τα μικρής αξίας δηλαδή νομίσματα, που επιτελούν έναν ρυθμιστικό ή μάλλον απορρυθμιστικό ρόλο στα διάφορα νομισματικά συστήματα.
    Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, για πολλούς και διάφορους λόγους, τα εκάστοτε οθωμανικά νομίσματα χάνουν την αξία τους και καταντούν απλά λογιστικά νομίσματα, στα οποία γίνονται βέβαια οι λογαριασμοί και οι δοσοληψίες ενώ η πληρωμή ορίζεται ότι θα γίνει στο αντίστοιχο ποσό ευρωπαϊκών νομισμάτων, κυρίως δουκάτων και αργότερα τάλιρων. Από τα πρώτα ασημένια νομίσματα που κυκλοφόρησαν ήταν τα akce, δηλ. τα άσπρα ή πεγιάζια (beyaz λευκό χρώμα). Το άσπρο υπέστη τρεις διαδοχικές υποτιμήσεις τον 16ο και 17ο αιώνα, και αλλοιώσεις στο βάρος και στην καθαρότητά του. Από τα τέλη του 17ου αιώνα και μετά διατηρείται η χρήση του στις μικρές πληρωμές, μια και είναι το μοναδικό μικρής αξίας νόμισμα που μπορεί να καλύψει τον χώρο αυτόν. Λέγονται και λεπτά ή λιανά άσπρα ή απλώς λεπτά ή λιανά. Γίνεται επίσης το κατ’ εξοχήν λογιστικό νόμισμα που χρησιμοποιείται στις χρηματιστικές υποθέσεις.
    Η διαρκής αλλοίωση του τίτλου και του βάρους του άσπρου και επομένως η διαρκής πτώση της τιμής του απέναντι στα χρυσά και αργυρά ξένα νομίσματα, επέβαλε την ανάγκη έκδοσης νέου αργυρού νομίσματος. Το νέο αυτό νόμισμα, μικρής αξίας αλλά ανώτερης από του άσπρου, είναι ο para (τεμάχιο), το οποίο πρέπει να εμφανίστηκε κατά τα μέσα του 17ου αιώνα και σιγά – σιγά αντικατέστησε το άσπρο στην κυκλοφορία και απετέλεσε τη βάση του οθωμανικού νομισματικού συστήματος∙ προηγουμένως είχε κυκλοφορήσει το αιγυπτιακό maidin (medino), νόμισμα τριών άσπρων, που στις ελληνικές πηγές απαντά ως μαΐδι, μαϊδί, μαγίδιον και μεδίνα. Μαΐδι επιβιώνει μέχρι σήμερα στη Σύμη ως γενική ονομασία του χρήματος, λόγω των συναλλαγών που είχαν με την Αφρική. Ο παράς, σε σχέση με τα άλλα δύο κέρματα του οθωμανικού νομισματικού συστήματος, δηλαδή το άσπρο και το γρόσι, υπέστη με αργότερους σχετικά ρυθμούς και σε μικρότερο βαθμό αλλοίωση του τίτλου του, χρησιμοποιήθηκε όμως και ως λογιστικό νόμισμα και ως συνώνυμο του χρήματος, τόσο στον ενικό του όσο και στον πληθυντικό του. Με τη χρήση του αυτή έφτασε στις μέρες μας είτε ως δηλωτικό ελάχιστης αξίας, «δεν αξίζει ένα παρά» (μπιρ-παρά υποδιαίρεση του παρά), είτε ως δηλωτικό μεγάλης περιουσίας, και το παραδάκι.
    Το γρόσι (gurus) αποτελεί μίμηση των ξένων αργυρών νομισμάτων της εποχής, κυκλοφόρησε κατά τα τέλη του 17ου αιώνα και απετέλεσε τη βάση του νέου νομισματικού συστήματος, του λεγόμενου ξένου ή εμπορικού νομισματικού συστήματος. Τα πρώτα μάλιστα γρόσια ήταν «ξαναχτυπημένα» ολλανδικά τάλιρα, τα γνωστά ασλάνια (από την απεικόνιση του λιονταριού που είχαν), δημοφιλές νόμισμα της εποχής, γι’ αυτό και στις πηγές λέγονται και τουρκικά τάλιρα. Και το γρόσι έχασε σύντομα μεγάλο ποσοστό της αξίας του: σε σχέση με τα τελευταία χρόνια του 18ου αιώνα το γρόσι κατά το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης έχει χάσει περισσότερο από το μισό της αξίας του.
    Στις αρχές του 19ου αιώνα κόπηκε και αργυρό νόμιμα 5 γροσίων, το μπεσλίκι (beslik), το οποίο φαίνεται ότι εκτιμούσαν ιδιαίτερα οι έμποροι της εποχής. Το νόμισμα αυτό των πέντε γροσίων, την εποχή κατά την οποία το τουρκικό γρόσι είχε εκπέσει στην τιμή του ενός σχεδόν γαλλικού φράγκου, αντιστοιχούσε προς το ευρωπαϊκό τάλιρο, και μπορεί να θεωρηθεί ως το νέο τουρκικό τάλιρο που αντικατέστησε το παλαιό γρόσι. Εδώ, μια παρένθεση: έχουμε ξανασυζητήσει το θέμα για το αξιοπερίεργο πώς συνδέθηκε στην Ελλάδα η λέξη τάλιρο με τον αριθμό πέντε (πεντάδραχμο αργότερα το τάλιρο), δεδομένου ότι η λ. τάλιρο δήλωνε μία γενική κατηγορία ασημένιων νομισμάτων και δεν είχε σχέση με τον αριθμό πέντε. Είναι δε γνωστό ότι η πρώτη οθωνική δραχμή, το 1833, υπολογίστηκε με τη λεγόμενη διατίμηση με βάση το ισπανικό τάλιρο ή δίστηλο ή κολωνάτο, σκληρό νόμισμα της εποχής, που η αντιστοιχία της δραχμής ήταν περίπου στο 1/5 αυτού. Ίσως, όμως, να είχε γίνει και νωρίτερα αυτή η σύνδεση με τον αριθμό 5 εξαιτίας του μπεσλικιού, που είδαμε ότι από τις αρχές του 19ου αιώνα ήταν το νέο τουρκικό τάλιρο, και ισοδυναμούσε με πέντε γρόσια (εξού και πεντόγροσο σε διάφορες πηγές). Κατά τη διάρκεια δε της Επανάστασης εξακολουθούσαν βεβαίως και κυκλοφορούσαν γρόσια.
    Το γρόσι επίσης χρησιμοποιήθηκε από τον 18ο αιώνα ως λογιστική μονάδα, αντικαθιστώντας εν πολλοίς το άσπρο. Η Λιάτα, όμως, λέει ότι, αντίθετα με το άσπρο και τον παρά, δεν χρησιμοποιήθηκε στον πληθυντικό με την έννοια του χρήματος – θα εννοεί βέβαια μέχρι το 1821 που αφορά το βιβλίο της και προφανώς στα αρχεία που ερεύνησε. Ξέρουμε όμως ότι χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται και σήμερα το γρόσι με τη γενική σημασία του χρήματος, αλλά μήπως έγινε αυτό μετά την Επανάσταση;
    Στις ενετοκρατούμενες περιοχές, παλιότερες γενικές ονομασίες του χρήματος που προέρχονταν από νομίσματα, ήτοι τα τορνέσια, τα δηνάρια, τα σολδία, και οι γαζέτες. Τα σολδία ήταν τα εικοστά της λίρας, βενετικά ή γαλλικά, που κατάντησε να χρησιμοποιείται ως δήλωση του νομίσματος γενικά, εξαιτίας της μεγάλης του κυκλοφορίας. Η γαζέτα ήταν βενετικό νόμισμα των 2 σολδίων από μίγμα, η οποία μεταπίπτει με τον καιρό, κυρίως προς το τέλος της Ενετοκρατίας, από πραγματικό σε εικονικό νόμισμα και χρησιμοποιείται με τη γενική έννοια του νομίσματος ή του χρήματος. Οι γαζέτες και τα σολδία αντικαταστάθηκαν στα Επτάνησα επί αγγλοκρατίας το 1819 από τους οβολούς, και από εκεί έχουμε τα όβολα ως γενική ονομασία χρήματος – αν και τα όβολα ως μικρά κέρματα, λεπτά, υπήρχαν στον ελληνικό χώρο από τον 18ο αιώνα τουλάχιστον, και η λ. οβολός ως γενική σημασία του χρήματος. Το σολδίο υποδιαιρείται σε 12 δηνάρια. Τα δηνάρια κόπηκαν στην αρχή από τους Γάλλους ως πραγματικά νομίσματα, σιγά – σιγά όμως υπέστησαν τέτοια αλλοίωση ώστε επί Λουδοβίκου ΙΔ’ κατάντησαν χάλκινα. Ιδιαίτερη θέση κατέλαβαν στην Ανατολή τα δηνάρια τορνέσια ή απλά τορνέσια (deniers tournois), που πρωτοκόπηκαν στην πόλη Tours της Γαλλίας. Και το δηνάριο με τον καιρό ξέπεσε και έλαβε τη σημασία του χρήματος γενικά, όπως και η λ. τορνέσιο, κυρίως στην Κρήτη.
    Ο μπαγιόκος ή βαγιόκος, που επίσης αναφέρονται στις πηγές στις συναλλαγές μεταξύ Ελλήνων εμπόρων, είναι μικρής αξίας παπικό νόμισμα (1 παύλος = 10 μπαγιόκοι). Αναφέρεται ότι στα 1817, στην Κέρκυρα, η εισαγωγή μεγάλης ποσότητας του χάλκινου ουγγρικού νομίσματος kretz (βαγιόκου) δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στις συναλλαγές επειδή κυκλοφορεί σε τιμή μεγαλύτερη από την πραγματική του, γεγονός που αναγκάζει τη Γερουσία να προβεί σε λήψη μέτρων.
    Στα Επτάνησα μόνο, αν δεν κάνω λάθος, η λέξη τάληρα ή μάλλον τάλαρα, πήρε τη γενική σημασία του χρήματος, π.χ. Λασκαράτος, Θεοτόκης «ανάθεμα τα τάλαρα» κλπ. Είναι μάλλον η εξαίρεση στον κανόνα, γιατί η λ. τάλιρο παραπέμπει σε καλό, ισχυρό ασημένιο ευρωπαϊκό νόμισμα. Στα Επτάνησα υπήρχε παλιά το βενετικό τάλιρο, και μετά το 1820, επί αγγλοκρατίας, έγινε επίσημο νόμισμα το ισπανικό τάλιρο ή δίστηλο ή κολωνάτο (εξαιτίας της απεικόνισης των Ηράκλειων Στηλών πάνω του). Λίγα χρόνια όμως αργότερα οι Άγγλοι εισήγαγαν δικό τους νόμισμα και καταργήθηκαν τα δίστηλα. Θα έμειναν όμως βεβαίως ως λογιστική μονάδα και έτσι ίσως εξηγείται η μετάπτωση της λέξης σε γενική ονομασία χρήματος.
    Και τα μπικικίνια, μικρής αξίας επίσης βενετικό νόμισμα που υπήρχε στα Επτάνησα. Για να κλείσω και αυτό το σεντόνι, μία γλαφυρή μαρτυρία ενός Έλληνα στα Επτάνησα, που είναι ενδεικτική της νομισματικής πανσπερμίας στην περιοχή αυτή ακόμα και μετά τα μέσα του 19ου αιώνα (Πανδώρα 1867-1868): «περιφερόμενος υπό τα παράθυρα των οικιών [της Ζακύνθου] εξ ων βλέπεις παρακύπτοντα γυναικεία πρόσωπα και γυναικείαν χείρα εξερχομένην και ρίπτουσα οβολόν, φαρδίνιον ή μπικικίνιον ή μιτσόν ή δανδολίνειον ή όπως άλλως θέλεις να ονομάσεις τα αναρίθμητα εις άκρον τετριμμένα και ακατάληπτα εκείνα νομισμάτια άτινα υπό ήττον τετριμμένην όψιν και υπό την ονομασίαν λεπτά ουδέ καν ευρίσκεις εν τη λοιπή Ελλάδι, και δι’ ων πλημμυρίζονται η τε αγορά και τα θυλάκια εν ταις ιονίοις νήσοις. Ουδαμώς περιττόν κρίνω να αναφέρω ενταύθα εν παρεκβάσει ότι κατά τας αρχάς της Ενώσεως, είς των εις Κέρκυραν αποσταλέντων ελλήνων χωροφυλάκων παρεφρόνησε, μη εννοών τον λόγον δι’ όν τόσα ακατάληπτα ονόματα εδόθησαν εις τα ιόνια νομίσματα∙ ιάθη δε μόνον αφού επανήλθεν εις τη γενέθλιον αυτού Στερεάν, μακράν της επιβλαβούς επιδράσεως των ονομάτων τούτων επί του στρατιωτικού αυτού εγκέφαλον».

  292. sarant said

    293 Το βιβλίο αυτό λογάριαζα να το αναφέρω, ιδίως την καταληκτική παράγραφο με το μπικικίνιον, αλλά τελικά προτίμησα να το αφήσω για άλλη φορά.

  293. Μαρία said

    293
    Τον τρελάνατε τον άνθρωπο 🙂

  294. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χρονολόγιο γύρω από τα νομισματικά του ελληνικού κράτους:
    1828 – Για πρώτη φορά θεσπίζετε εθνικό νομισματικό σύστημα βασισμένο στον άργυρο. Μέχρι τότε οι συναλλαγές γίνονταν με Τούρκικα και Ευρωπαϊκά χρήματα. Νομισματική μονάδα ορίζετε ο Φοίνικας.
    http://www.coinsmania.gr/cm/modern/simxronologies.htm

  295. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    296. Στο κόπι σερβιρίστηκε με μεζεδάκι: «θεσπίζετε» (κόπι παστό! 🙂

  296. Παναγιώτης Κ. said

    @260,281,283. Λένε λοιπόν οι ειδικοί: Ένστικτα έχουν τα ζώα ενώ οι άνθρωποι έχουμε ορμέμφυτα.

    Το ένστικτο είναι απειθάρχητο ενώ ο άνθρωπος και απεργία πείνας μπορεί να κάνει και αποχή από το σεξ. Οι καταστάσεις που ανάφερα δεν είναι ο κανόνας αλλά είναι υπαρκτές.

  297. Παναγιώτης Κ. said

    Στην κοινότητα του Μπούλκες είχαν κόψει νόμισμα για χρήση μόνο εντός της κοινότητας.
    Δεν γνωρίζω περισσότερα από αυτή την υπόθεση αλλά νομίζω ότι παρουσιάζει ενδιαφέρον αυτή η εμπειρία.

    Ο Βαρουφάκης στο βιβλίο του, «Μιλώντας στην κόρη μου για την Οικονομία», αναφέρει την περίπτωση ενός στρατοπέδου αιχμαλώτων όπου ως χρήμα χρησιμοποιούν τα τσιγάρα.Και στις φυλακές κάτι παρόμοιο συναντάμε. Φαίνονται στο βιβλίο οι διακυμάνσεις της αξίας του και διάφορα άλλα φαινόμενα που σχετίζονται με το χρήμα.

    Θα μου άρεσε πολύ να διαβάσω ένα διήγημα ή μυθιστόρημα -μήπως υπάρχει κάτι σχετικό;-όπου ο συγγραφέας ξέρει τι συμβαίνει πραγματικά με το χρήμα.Να φανταζόταν π.χ ένα κράτος το οποίο δημιουργείται από την αρχή και σιγά-σιγά να προχωράει και να ενσωματώνεται υποχρεωτικά σε ευρύτερες ενώσεις κρατών μιας και ο ρεαλισμός απαιτεί να έχουμε στο μυαλό μας ότι καμιά χώρα στον κόσμο δεν είναι…νησί δηλαδή, δεν μπορεί να είναι απομονωμένη.

  298. Ριβαλντίνιο said

    Από θρησκευτικό κείμενο :

    Η τάδε Εκκλησία δεν ανεβάζει τον πιστόν στον Θεόν, δεν έχει «πάντων χρημάτων μέτρον» τον Θεάνθρωπον, αλλά τον αμαρτωλόν άνθρωπον και μάλιστα τον…

  299. Spiridione said

    299. Και στο Λαύριο ο Σερπιέρι είχε εκδώσει εταιρικό νόμισμα για να πληρώνει τους εργάτες, που ίσχυε μόνο εκεί, για να μην μπορούν να φύγουν απ’ το Λαύριο. Το νόμισμα ως μέσο εξάρτησης και υποδούλωσης. Το είδα σε μια ωραία σειρά που δείχνει τώρα η ΕΤ-1, τα Λαυρεωτικά – η μεγάλη απεργία.

  300. sarant said

    301 Πρέπει και σε άλλες «εταιριουπόλεις» να είχε γίνει κάτι τέτοιο, εννοώ στο εξωτερικό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: