Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο γρούπος του Γιούρογκρουπ

Posted by sarant στο 9 Μαΐου, 2016


Σήμερα συνεδριάζουν εκτάκτως στις Βρυξέλλες οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, ύστερα από αίτημα της ελληνικής πλευράς, μια συνεδρίαση που μπορεί να είναι κρίσιμη για την πορεία της αξιολόγησης και την απαίτηση μερίδας των δανειστών να θεσπιστεί μηχανισμός αυτόματης διόρθωσης των αποκλίσεων.

Δεν ξέρω αν η συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ μάς επιφυλάσσει συγκινήσεις ή εκπλήξεις, εδώ θα είμαστε και θα τις συζητήσουμε στα σχόλια. Το άρθρο δεν θα προσπαθήσει να μαντέψει τις εξελίξεις όμως -θα λεξιλογήσουμε για το Γιούρογκρουπ λοιπόν.

Καταρχάς, να πούμε για την ίδια τη λέξη, αλλά και για το ίδιο το πράγμα. Το Γιούρογκρουπ ή Eurogroup είναι άτυπο όργανο, που γεννήθηκε μετά τη δημιουργία του ευρώ και της ευρωζώνης, αφού το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών της ΕΕ, το λεγόμενο Εκοφίν, περιλάμβανε όλα τα κράτη μέλη, τόσο εκείνα που είχαν υιοθετήσει το κοινό νόμισμα όσο και τα άλλα. Η άτυπη αυτή συνεδρίαση για αρκετά χρόνια λειτουργούσε χωρίς νομική βάση. Αναγνωρίστηκε εκ των υστέρων με το Πρωτόκολλο αριθ. 14 στη Συνθήκη της Λισαβόνας, στο ελληνικό κείμενο του οποίου υπάρχει η απόδοση «Ευρωομάδα», ένας όρος ο οποίος δεν χρησιμοποιείται και πολύ από τα μέσα ενημέρωσης.

Παρόλο που έχει αναγνωριστεί εκ των υστέρων, η Ευρωομάδα δεν είναι θεσμικό όργανο της Ένωσης και όμως συζητάει καίρια θέματα και παίρνει δεσμευτικές αποφάσεις, όπως έγινε με την Κύπρο και με την Ελλάδα. Το παράδοξο είναι ότι το άτυπο αυτό όργανο λειτουργεί σε καθεστώς απόλυτης αδιαφάνειας και πλήρους έλλειψης λογοδοσίας, αφού δεν είναι υπόλογο ούτε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ούτε στα εθνικά. Διαιωνίζεται έτσι και μεγεθύνεται η θεσμική ανωμαλία που προκλήθηκε με την υιοθέτηση κοινού νομίσματος από ορισμένα μόνο κράτη μέλη της Ένωσης και όχι από το σύνολό της.

Αλλά εμείς εδώ λεξιλογούμε. Γιούρογκρουπ λοιπόν, όπου το πρώτο σκέλος αναφέρεται στο ευρώ και όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή την Ευρώπη, ενώ το δεύτερο συνθετικό είναι εκείνο που περισσότερο θα μας απασχολήσει. Ένας λόγος που ο αμιγώς ελληνικός όρος (Ευρωομάδα) δεν έχει τόσο πολύ επικρατήσει, είναι και ότι στα ελληνικά μάς είναι ήδη οικεία η λέξη γκρουπ.

Πρόκειται βέβαια για δάνειο, μάλλον από το γαλλικό groupe παρά από το αγγλικό group. Η γαλλική λέξη, που χρησιμοποιήθηκε τον 17ο αιώνα σε κείμενα τεχνοκριτικά για να περιγράψει μια ομάδα από πρόσωπα ή μορφές σε ένα έργο τέχνης, προέρχεται από το ιταλικό gruppo, που έχει τη σημασία «κόμπος, δεμένο σκοινί, συσσωμάτωμα» και που ανάγεται σε παλαιογερμανική ρίζα.

Στα ελληνικά, η λέξη «γκρουπ» πρέπει να μπήκε στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, με τη σημασία της μικρής ομάδας προσώπων, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε για όλες τις ομάδες παρά μόνο για λίγο-πολύ συγκεκριμένες χρήσεις, για ομάδες που έχουν συγκροτηθεί για ορισμένους συγκεκριμένους σκοπούς.

Έτσι, γκρουπ ονομάστηκαν, καταρχάς, οι ομάδες τουριστών που συμμετέχουν σε οργανωμένο ταξίδι ή επίσκεψη, συχνά με δικό τους ναυλωμένο μεταφορικό μέσο. Έπειτα, έχουμε τα μουσικά συγκροτήματα, που ονομάστηκαν και στα ελληνικά γκρουπ, επί το οικειότερο γκρουπάκια, ενώ δεν ξέρω αν πολυχρησιμοποιείται στα ελληνικά ο όρος «γκρούπη» για τις νεαρές θαυμάστριες των μουσικών. Έχουμε επίσης τα μαθητικά γκρουπ, τις ολιγομελείς ομάδες μαθητών σε τάξεις φροντιστηρίων -που κι αυτά λέγονται γκρουπάκια όταν ο σχολάρχης θέλει να τονίσει τον μικρό αριθμό των μελών τους.

Πέρα από τον τουριστικό, τον μουσικό και τον εκπαιδευτικό τομέα, έχουμε δει τη λέξη να χρησιμοποιείται και στην πολιτική, όπου όμως συνήθως είναι εξελληνισμένη και σε θηλυκό γένος, η γκρούπα, για να δηλώσει μια ολιγομελή συνήθως συσπείρωση ατόμων της ίδιας πολιτικής κατεύθυνσης. Αλλά πολύ πιο κοινό από τη γκρούπα είναι το υποκοριστικό της, το οποίο όμως στον χώρο της πολιτικής δεν λέγεται γκρουπάκι, αλλά είναι ατόφιο δάνειο: το γκρουπούσκουλο, κατά λέξη «η ομαδούλα», υποτιμητικός χαρακτηρισμός για ολιγομελή πολιτική οργάνωση. Ο Μπαμπινιώτης στο Ετυμολογικό λεξικό του τη δίνει δάνειο από το ιταλ. gruppuscolo. Επειδή όμως ο δανεισμός έγινε τα μεταπολεμικά χρόνια, είναι πιθανότερο να πρόκειται για δάνειο από το γαλλ. groupuscule. Κάποιοι βέβαια θεωρώντας ότι η λέξη είναι ευθέως υβριστική τη μεταπλάθουν σε… γκρουπόσκυλα.

Ωστόσο, πολλά χρόνια πριν μπει στην ελληνική γλώσσα ατελώνιστο το γκρουπ (ατελώνιστο, επειδή δεν συμμορφώθηκε με το ελληνικό τυπικό -αν και η γκρούπα πλήρωσε γλωσσικό δασμό), είχε εισαχθεί ένας πρόγονός της, που σήμερα κοντεύει να ξεχαστεί και δεν περιλαμβάνεται στα σύγχρονα μεγάλα λεξικά μας. Διότι εκτός από το ουδέτερο γκρουπ και τη θηλυκή γκρούπα, υπάρχει και ο μεγαλοθείος τους, ο γρούπος.

Γρούπος λοιπόν, δάνειο από το ιταλικό gruppo, είναι αφενός ομάδα ανθρώπων και αφετέρου το χρηματόδεμα. Σπανιότερα τη βρίσκουμε και με τη σημασία του σωρού πραγμάτων.

Με τη σημασία της ομάδας ανθρώπων, βρίσκουμε τη λέξη στην κυρα-Κώσταινα του Μιχ. Μητσάκη: «ήρχισε κόσμος να συνάζεται, ν’ ακούει, να περιβάλλει τον μικρόν γρούπον των απαγωγέων και της νέας» ή στο Νούμερο 31328 του Βενέζη: «πώς του ήρθε του Γιωργή να ξεκόψει απ’ το γρούπο μας για να μαζέψει αποτσίγαρα».

Με τη σημασία του χρηματοδέματος, ήδη στον Μακρυγιάννη: «Ένας έκλεψε έναν γρούπον με χρήματα κι εκείνος οπού τα είχε χάσει ήρθε και μου είπε τον κλέφτη», και συχνά στον Σουρή: «κι εντός του γρούπου Περικλή ευρίσκω άλλον γρούπον, κι ακούω φράγκων αργυρών και πεντολίρων γδούπον».

Ο γρούπος δεν ήταν λέξη μόνο λαϊκή αλλά και της επίσημης ορολογίας. Στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του Βασιλείου της Ελλάδος διαβάζουμε διάταγμα του 1836 «Περί παραδόσεως γρούπων εις τα ταχυδρομεία Αθηνών και Πειραιώς» το οποίο ορίζει ότι: «Το παραλαμβάνον ταχυδρομείον τον τοιούτον γρούπον χρεωστεί να επιθέτει, επί παρουσία του παραδίδοντος, την σφραγίδα της υπηρεσίας εις εν μέρος του γρούπου…»

Αλήθεια, θα έρθει κανένας γεμάτος γρούπος από το αποψινό Γιούρογκρουπ ή θα ακουστεί γδούπος;

 

Advertisements

296 Σχόλια to “Ο γρούπος του Γιούρογκρουπ”

  1. Κουνελόγατος said

    Καλημέρα σας, προσπαθώ να συνέλθω απ’ το τζετ λαγκ…

  2. spiral architect said

    Ολα τα καλά παιδιά μαζεμένα …

  3. LandS said

    Αλήθεια, θα έρθει κανένας γεμάτος γρούπος από το αποψινό Γιούρογκρουπ ή θα ακουστεί γδούπος;

    Τα έχουμε πει αυτά, ….Not with a bang, but with a whimper

  4. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Αν ο γδούπος είναι των πεντολίρων, κι αυτός καλοδεχούμενος!

  5. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες ! Μάθαμε και τον γρούπο !

    Φυσικά, είναι και το νεότευκτο και κακόηχο ρήμα «γκρουπάρω», κοινώς ομαδοποιώ. Δεν έχει να κάνει όμως με οποιαδήποτε από τις έννοιες του «γκρουπ», αφού συνήθως γκρουπάρουμε , στην πιο συχνή χρήση, πράγματα σχετικά με έγγραφα : αποδείξεις, φακέλους, υποθέσεις κλπ.

    Έχει μια ελάχιστη διαφορά από το «κατηγοριοποιώ»; Νομίζω ναι, Στο «κατηγοριοποιώ» κάπως έχουμε έτοιμες τις κατηγορίες από πριν στο μυαλό μας, στο «γκρουπάρω» μάλλον τις βρίσκουμε στην πορεία (πώς λέμε για τους καθηγητές που διορθώνουν «δια του ανεμιστήρα»; )

    Φυσικά, λ.ε.τ.

  6. cyrus monk said

    …eurogdoup.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5: Είναι και κατά 3-4 συλλαβές πιο σύντομο το «γκρουπάρω» 🙂

  8. Γς said

    Γκρουπάκι ψάχνει Φωνή

    http://teiserron.gr/index.php?topic=10757

  9. cronopiusa said

    Είσαι μια κατάντια, μια ήττα ταξική,
    ένας ναρκωμένος σκλάβος που τους χειροκροτεί
    Είσαι ένας ηλίθιος καταναλωτής
    που αυτό που σου πουλάνε το θεοποιείς
    και στέκεσαι μπροστά του και νιώθεις ένα δέος
    για μια γκρούπα παχυλών που σου οφείλουν χρέος
    μεγαλοαφεντικά που ‘χουν στη δούλεψη τους
    ανθρώπους που δουλεύουν και δεν βγάζουν το ψωμί τους
    κι αντί να τους λυντσάρεις όπου τους συναντάς
    τους δέχεσαι για αρχηγούς και τους χειροκροτάς,
    βάζεις τον οβολό σου για να πλουτίσουν κι άλλο
    Δεν εξηγείται αλλιώς ρε πούστη μου πρέπει να έχεις κάλο
    μέσα στον εγκέφαλο το σύνδρομο του αμνού
    και τη δουλοπρέπεια του μικροαστού

  10. Γς said

    «Θα επιδιώξω να κατέβω, αρκεί να δω ενδιαφέρον για να μη γκρουπάρω με τον εαυτό μου»

    http://brevetolatres.blogspot.gr/2015/04/blog-post_8.html

    [lui avec lui]

  11. Παναγιώτης Κ. said

    Γρούπος!!!
    Βλέποντας στην επικεφαλίδα τη λέξη τη νόμισα για εντελώς…χωριάτικη και χωρίς μεγάλη διάδοση.
    Να λοιπόν που υπάρχει και στην εφημερίδα της κυβερνήσεως και την χρησιμοποιεί και ο Σουρής!

    Σήμερα, Δευτέρα του Θωμά είδα τους μαθητές σε τσούρμο και αναρωτήθηκα: Μα καλά τους πηγαίνουν εκδρομή μετά από περίοδο διακοπών; Μήπως τελικά τελείωσε το εκπαιδευτικό έτος και δεν το πήρα χαμπάρι;

    Παρόλα αυτά και παρόλη την χθεσινή και προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή αλλά και το σημερινό Ευρωγκρούπ
    και παρόλη την φωτιά που σιγοκαίει, καλή βδομάδα!

  12. ΓιώργοςΜ said

    5 Επίσης, το κατηγοριοποιώ προϋποθέτει κατηγορίες, το γκρουπάρω όχι. Ομάδα/Ομαδοποιώ μου φαίνεται σωστότερο, (και προτιμήτέο, αυτό το -άρω σαν κατάληξη σε οτιδήποτε για να ξεμπερδεύουμε είναι λίγο τσαπατσούλικο κατά τη γνώμη μου).
    Μήπως να φτιάχναμε ένα νεοσυνηρρημένο γκρουπόω-γκρουπώ; 🙂

  13. Παναγιώτης Κ. said

    @6. Σωστά! Είναι και το γκντούπατης που λέει ο Τζιμς από τη Λάρ(ι)σα.( Ή μήπως είναι από την Καρδίτσα; το έχω ξεχάσει)

  14. Πάνος με πεζά said

    Και «γκρουπίζω», όταν παρακολουθώ μουσικό συγκρότημα !

    Νομίζω -εκτός αν θυμάστε κάτι παλιότερα- ότι η λέξη γκρουπ διαδόθηκε κατά το 70-80 από τα φροντιστήρια. «Θεοποιήθηκαν», δικαιολογημένα, τα «ολιγομελή γκρουπ», ως πρωτοποριακή μέθοδος εστίασης στον κάθε μαθητή προσωπικά. Κι επειδή το παραξεφτιλίσανε, κάποια στιγμή φτάσαμε και στα γκρουπ των δύο και των τριών ατόμων. Κι έχω την αίσθηση ότι αργότερα πέρασε ο όρος στη μουσική, όπου μέχρι τότε μάλλον ήταν σχεδόν αποκλειστικό το «συγκρότημα», στις δε νεώτερες εξελίξεις ήρθε και η «μπάντα». Υπάρχει και το «σχήμα», αλλά εκεί είναι προσωρινή και όχι μόνιμη η σύμπραξη.

  15. Παναγιώτης Κ. said

    Δεν λέμε ότι το ψέμα έχει κοντά πόδια;
    Γιατί παρόλα αυτά οι κυβερνήσεις λένε ψέματα;
    Η δική μου εξήγηση είναι ότι απευθύνονται στο δικό τους κάθε φορά ακροατήριο το οποίο είναι διατεθειμένο να φάει παραμύθι. Πρώτο γιατί ενδεχομένως δεν το αφορούν άμεσα τα διάφορα μέτρα και δεύτερο διότι έχει επενδύσει συναισθηματικά και δεν θέλει να χαλάσει την αυταπάτη του!

  16. sarant said

    11 Μια βδομάδα μάθημα απόμεινε. Κάτι πρέπει να γίνει με αυτές τις εξετάσεις, τρώνε το μισό σχολικό έτος

    14 Μάλλον σωστά θυμάσαι -στον καιρό μου λέγαμε «συγκροτήματα» για τη μουσική. Πρώτα γκρουπ όμως είναι τα τουριστικά

  17. Παναγιώτης Κ. said

    Η λέξη γκρουπ είναι πολύ συνηθισμένη στους αγώνες ταχύτητας αυτοκινήτου με τις διάφορες ομάδες εργοστασίων που παίρνουν μέρος. Λέμε για παράδειγμα: το γκρουπ της Φεράρι.
    Αλλά και για επιχειρηματικούς νομίζω ότι χρησιμοποιείται.

  18. LandS said

    @13 και το συγγενές «ζντουπ» από τη Φωκίωνος της παλιάς εποχής.

  19. cronopiusa said

    Τα κούμαρα βαριά σαν βλέφαρα ηδυπαθείας, στάζουν το μέλι στη σιγή. Ο γδούπος διαρκεί, και από τα μάτια σου στο στήθος και στο στόμα μου, η έλξις απλώνει την παλίρροια.

    Ο ΠΛΟΚΑΜΟΣ ΤΗΣ ΑΛΤΑΜΙΡΑΣ (1936 – 1937)

  20. Πάνος με πεζά said

    @ 16 : Σωστά. Και επιτημητικά, οι ντόπιοι που δεν τους πολυγούσταραν κάποτε τους τουρίστες, τους λέγανε «τσούρμο». Από κει μας έμεινε «θα έρθω κι εγώ με το τσούρμο».

    @ 17 : Φυσικά ! «Γκρουπ Α» μάλιστα είναι ειδική κατηγορία αγώνων, όπου συμμετέχουν αυτοκίνητα παραγωγής, σαν αυτά που αγοράζουμε εμείς, με πολύ λίγες μετατροπές και παρεμβάσεις (όπως θυμάμαι…)

  21. LandS said

    @17 Και στα ράλι. Γκρουπ 1,2,3,4, A, B κλπ

  22. LandS said

    @17 Γράφαμε μαζί (ως μεγάλα πνεύματα 🙂 ) μόνο που πρόκειται για κατηγορίες αυτοκινήτων και όχι αγώνων. Σε ένα αγώνα παίρνουν μέρος όλες οι κατηγορίες με ξεχωριστή κατάταξη η κάθε μία.

  23. Πάνος με πεζά said

    Kαι σχετικό με τους αγώνες ταχύτητας, το επίσης κακόηχο «ομολογκάρομαι» ! «Το αυτοκίνητο έχει ομολογκαριστεί», γράφανε…

  24. ΓιώργοςΜ said

    20 (β) Τα αυτοκίνητα παραγωγής ήταν στο γκρουπ Ν. Μάλιστα για κάποιο γκρουπ από τα αγωνιστικά αυτοκίνητα (Α ή Β) είχε γίνει θέμα με τους οδηγούς, γιατί ήταν τόσο ισχυρές οι επιδόσεις που δε μπορούσαν να τα κρατήσουν στο δρόμο και είχαν πολλά δυστηχήματα. Κάτι άλλαξε νομίζω ώστε να περιορίζει την ισχύ έκτοτε, ή καταργήθηκε το εν λόγω γκρουπ.

  25. Γς said

    Γκρουπάκια:

    n=1, safe sex

    n=2,3,4, σχέση

    n>4, ελεύθερος έρωτας

  26. Παναγιώτης Κ. said

    Έχουμε βεβαίως στα Μαθηματικά και την «περίφημη» θεωρία Ομάδων.
    Ξέρετε, επαναλαμβάνουμε όλοι εμείς οι…κοινοί θνητοί τον δικαιολογημένο θαυμασμό όσων έχουν κοινωνήσει των αχράντων…μυστηρίων της επιστήμης. 🙂

  27. Πάνος με πεζά said

    Δηλ. έχει εγκριθεί η συμμετοχή του σε κάποια κατηγορία αγώνων, αν θυμάμαι καλά. Έχει καταταχτεί σε αγωνιστική κατηγορία.

  28. Παναγιώτης Κ. said

    @25 (Γς). Το διάβασα στο hysteria.gr και ακόμα γελάω! 🙂
    » Τι θα πει, εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα, εσύ δεν είχες την ιδέα στην παρτούζα να έχουμε και ζώα:» 🙂 🙂 🙂

  29. ΚΑΒ said

    Γκρουπ δυναμικότητας στο τσάμπιονς λιγκ.

  30. Γς said

    Γκροπάκια Β

    Στην τηλεόραση τώρα:

    Γκρουπάκια [για αγγλικά, αραβικά, φαρσί κλπ] μεταναστών-προσφύγων Αφγανών Ιρακινών σύρων κλπ στην Ακρόπολη τώρα.

    Ξεναγοί Μπαλτάς [υπ Πολιτισμού] και ειδικοί αρχαιολόγοι

    Δατς ιτ!

  31. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλημέρα σας
    Ο γκρουπιέρης πως και δεν αναφέρθηκε; Μήπως επειδή τα καζίνα πνέουν τα λοίσθια;

  32. Γς said

    28:

    Επαγγελματική διαστροφή.
    Μια ζωή Numerical Taxonomy και τέτοια.

  33. Γς said

    30:

    Τώρα:

    Θύμωσε η παρουσιάστρια στην τηλεόραση και λούζει τους θεατές που παραπονέθηκαν για την ξενάγηση κλπ κλπ

  34. ΓιώργοςΜ said

    31 Μήπως είναι κρουπιέρης; Δεν ξέρω την ετυμολογία, νομίζω όμως πως δεν έχει να κάνει με γκρουπ. Ο γκουκλομεταφραστής βγάζει croupier σε Αγγλικά και Γαλλικά (επιστάτης χαρτοπαιγνίου).

  35. Τσούρης Βασίλειος said

    34.
    Δεν ξέρω αλλά ο γείτονας Κώστας μου είχε πει ότι ο γιος του είναι γκρουπιέρης και όχι κρουπιέρης, θα μας διαφωτίσει ο Νίκος. 🙂

  36. Πάνος με πεζά said

    Γκρουπ και οι πολυεθνικοί όμιλοι κάποιων συγκεκριμένων κατευθύνσεων (π.χ. «Volkswagen Group») , αλλιώς «holdings» και ελληνιστί «όμιλοι εταιριών».

  37. sarant said

    31 κε
    Κανονικά είναι κρουπιέρης, croupier. Πολύς κόσμος λέει γκρουπιέρης από συμπροφορά με το άρθρο (τον κρουπ), ίσως και παρετυμολογώντας.

  38. ΓιώργοςΜ said

    Χρήσιμο θα ήταν οι επαΐοντες να συζητήσουν τις λεπτές διαφορές για τις διάφορες συγγεινικές λέξεις που αφορούν ομάδες προς επιμόρφωση ημών των ημιμαθών-εκτός αν υπάρχει ήδη σχετικό άρθρο.

  39. Κρουπιέρης ,από το γαλλικό κρουπιέ. Ντήλερ (Dealer) στα ελληνικά.

  40. Γς said

    34:

    >μου είχε πει ότι ο γιος του είναι γκρουπιέρης και όχι κρουπιέρης,

    Και μένα ότι είναι εφέτης και όχι αφέτης !

    http://caktos.blogspot.gr/2013/11/blog-post_27.html

  41. Kαι Γκρουπ θήορυ (Group theory), Θεωρία Ομάδων , στην Άλγεβρα. Όρος (η Ομάδα) εισαχθείς από τον Εβαριστ Γκαλουά.

  42. Πάνος με πεζά said

    Kαι Group therapy, φυσικά.

  43. Τσούρης Βασίλειος said

    37, 39.
    Ευχαριστώ
    Πως φαίνονται εκείνοι που έχουν παίξει και στα Ελληνικά και στα ξένα καζίνα! 🙂

  44. Γς said

    34, 35:

    Σαν το Krupp Group να ‘ούμε 😉

  45. ΚΑΒ said

    κρουπιέρης ο [krupxéris] Ο11 : υπάλληλος καζίνου ή χαρτοπαικτικής λέσχης, που συντονίζει διάφορα τυχερά παιχνίδια (ρουλέτα, χαρτιά κτλ.).

    [λόγ. < γαλλ. croupier -ης (ορθογρ. δαν.)]

    και ο Μπαμπ. μεταφορά του γαλλικού croupier <croupe <<οπίσθια-καπούλια αλόγου" < φραγκ.*kruppa αρχική σημασία: "αυτός που κάθεται στα καπούλια του αλόγου, πίσω από τον ιππέα" (17ος αι.) " βοηθός παίκτη- βοηθός του τραπεζίτη σε τυχερό παιχνίδι" .

  46. Τσούρης Βασίλειος said

    40
    Ωραίο Γς και θυμήθηκα τον καφετζή Νίκο που λέει πως εγώ έχω άδολους πόρους!

  47. Πάνος με πεζά said

    Είναι πολλά τέτοια : το αλλεργικό άσμα, οι βρωμολοχίες κλπ.

  48. ΣΠ said

    28
    παρτούζα, δηλαδή γρουπ σεξ.

  49. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    16 – «Μια βδομάδα μάθημα απόμεινε. Κάτι πρέπει να γίνει με αυτές τις εξετάσεις, τρώνε το μισό σχολικό έτος» ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ! (πώς αλλιώς οι τρείς μήνες μάθημα, θα φτιάξουν ένα σχολικό έτος; Μισό έτος οι εξετάσεις, το μισό του υπόλοιπου μισού, αργίες, απεργίες κλπ, και τρείς μήνες διακοπές, 12 τα μηνάκια).

    Μην το χάσετε, θα χάσετε, αρχίζει 14,12 μ.μ αλλά ΠΡΟΣΟΧΗ, ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΙΔΙΚΆ ΓΥΑΛΙΑ.
    http://www.astrovox.gr/forum/viewtopic.php?t=22142

  50. Καλημέρα,

    Από 4 – 5 ετών μέχρι και τα λέιτ τουέντιζ, πέρναγα[με οικογενειακώς] ολόκληρα τα Πάσχα και τα καλοκαίρια στο ξενοδοχείο που είχε στο Πόρτο Χέλι ο αδελφός της μητέρας μου. Η σχεδόν τρίμηνη – τετράμηνη παραμονή εκεί κάθε χρόνο, μου επέτρεψε να αποκομίσω πολλές ωραίες εμπειρίες εκείνη την περίοδο. Από νίαρ βίλατζ-λάικ επαφή με την φύση, αν και γέννημα θρέμμα του κέντρου της Αθήνας [αν έχετε στο μυαλό σας πώς είναι τώρα χτισμένες όλες οι περιοχές έξω από το Πόρτο Χέλι, καμία σχέση, τότε ήταν παρθένα φύση, με κάτι εξοχικά όντως, αλλά πολύ σκόρπια εδώ κι εκεί], μέχρι τις πρώτες φορές που εργάστηκα, στα διάφορα πόστα του ξενοδοχείου, μέχρι τις πρώτες «κορίτσια στον ήλιο» περιπετειούλες (και όχι «στάσου μύγδαλα» 🙂 ) με τις κόρες των τουριστών που έρχονταν με τα γκρουπ, και φτάσαμε στο διαταύτα!

    Μία εικόνα που μου έχει μείνει έντονα χαραγμένη από εκείνη την εποχή, και μου έρχεται αυτόματα κάθε φορά που αναφέρεται το αστερίξειο «σας αρέσει ο σκύλος μου μικρός;», είναι στο βιβλίο που γράφουν σχόλια και εντυπώσεις οι πελάτες / επισκέπτες (κάπως θα λέγεται μονολεκτικά ή έστω με δύο λέξεις αυτό το πράγμα, αλλά μου διαφεύγει) μια παλιά εγγραφή, με τρεμάμενες γραμμές, όπως ήταν τα ιερογλυφικά στο μπαλονάκι του Οβελίξ στο Αστερίξ και Κλεοπάτρα 🙂 που έλεγε:

    «Το γρούπο γερμανικό σας ευχαριστεί για την εξυπηρέτηση καλή»!

    (Γιατί είχε την σειρά ανάποδα, ενώ στα Γερμανικά είναι όπως και στα Ελληνικά αν δεν κάνω λάθος, ποτέ δεν κατάλαβα. Ίσως ήταν από την Αλσατία 🙂 )

  51. Παναγιώτης Κ. said

    @Sarant. » Το παράδοξο είναι ότι το άτυπο αυτό όργανο λειτουργεί σε καθεστώς απόλυτης αδιαφάνειας και πλήρους έλλειψης λογοδοσίας».

    Παράδοξο; Γιατί παράδοξο. Είναι το μοναδικό; Τηρουμένων των αναλογιών οι διάφορες ανεξάρτητες αρχές, οι φορολογικοί παράδεισοι, οι διάφορες ΜΚΥΟ και δεν ξέρω τι άλλο ακόμη δεν έχουν τέτοια χαρακτηριστικά;

    Μα πως αλλιώς μπορεί να διεκπεραιωθεί η «διπλή γλώσσα » της εξουσίας;
    Από την μια έχουμε το δημοκρατικό λεξιλόγιο προς χρήση και σε κάποιο βαθμό παραμύθιασμα των λαών και από την άλλη τα κρυφά και απόρρητα για να εξυπηρετούνται οι απάνω και κυρίως οι πιο πάνω από τους απάνω.
    Δεν έχω πρόταση για το τι πρέπει να γίνει ώστε λειτουργήσουν καλύτερα τα πράγματα αλλά το ελάχιστο που μου μένει ως πολίτης, να είμαι σχετικώς υποψιασμένος περί του τι συμβαίνει και στο μέτρο των νοητικών και άλλων δυνάμεών μου, να λειτουργώ απομυθοποιητικά. Νομίζω ότι είναι πρώτο βήμα για το διαφορετικό, το λιγότερο άδικο.

    Φίλος μου συλλέκτης κρασιών μου μιλούσε για τις υψηλές τιμές ορισμένων από αυτά. Όταν τον ρώτησα ποιος τα πίνει μου απάντησε : Στις διάφορες διακυβερνητικές συσκέψεις και στα δείπνα που ακολουθούν τέτοια ακριβά κρασιά πίνουν.
    Μέσα σε αυτή την τρυφή που η εξουσία εξασφαλίζει στους αξιωματούχους να συμπεριλάβουμε τα ακριβά ξενοδοχεία όπου οι διάφοροι αξιωματούχοι δίνουν σημασία στα… εύσημα που θα πάρουν από την…συμβία τους (..κοίτα που σε έφερα…) και στα παλιά τους τα παπούτσια ο λαός στο όνομα του οποίου υποτίθεται ότι πίνουν νερό.

    Όταν πριν χρόνια είχα διαβάσει την έκφραση «δεν έχουν δημοκρατική νομιμοποίηση οι διάφοροι αυτοί οργανισμοί και αρχές» είχα νομίσει ότι… κατέκτησα την αλήθεια. Σιγά σιγά άρχισα να συνειδητοποιώ μέσα από τον τρυφηλό βίο και όχι μόνο, των διαφόρων αξιωματούχων τι σημαίνει πρακτικά η απουσία δημοκρατικής νομιμοποίησης.

    Όταν πας να μιλήσεις για τέτοια ζητήματα δεν…είσαι political correct! Διάφοροι χαρακτηρισμοί που αποδίδονται στους …αιρετικούς (αιρετικοί είναι όσοι καυτηριάζουν αυτό το καθεστώς που επικρατεί ) αποσκοπούν στο να τους αφοπλίσουν περιθωριοποιώντας τα επιχειρήματά τους καθιστώντας τους ταυτόχρονα …γραφικούς. Και ο χορός καλά κρατεί.

    Χώρια που τα ψέματα ,δίνουν και παίρνουν. Έλεγα για παράδειγμα σε φίλη μου υψιλόμισθη και…αριστερών προδιαγραφών προ κρίσεως: Βρε παιδί μου και εγώ είμαι στο δημόσιο και εσύ είσαι στο δημόσιο. Γιατί εσύ έχεις σχεδόν τετραπλάσιες αποδοχές από μένα; Δεν είναι όλα από το ελληνικό δημόσιο μου απαντούσε. Είναι από την ΕΕ.
    Λες και η εξωκρατική προέλευση των αποδοχών μας αίρει την αδικία…. Φυσικά δεν ήταν αλήθεια αυτό που έλεγε. Ήταν το επιχείρημα με το οποίο τους είχαν εφοδιάσει οι…μάγκες οι συνδικαλιστικοί τους εκπρόσωποι οι εν δυνάμει υπουργοί, για να απαντούν στην κριτική!

    Για να βλέπουμε όμως το ζήτημα από από όλες τις πλευρές και για να μη μας πούνε αιθεροβάμονες θυμίζω την φράση, » η Κίρκη της εξουσίας». Έχει βάση επειδή μεταμορφώνει και τους πιο αγνούς. Άλλον περισσότερο και άλλον λιγότερο. Ξέρετε τι καλό παιδί ήταν εκείνος ο σύμβουλος του Καραμανλή που δεν πέτυχε η απόπειρα αυτοκτονίας του;

  52. Γς said

    Ο Αλαφούζος στον ΣΚΑΪ τώρα.
    Σύνδεση με Λεωφόρο. Μιλάει για το γήπεδο και για τα έργα που θα γίνουν. Για την ανακαίνισή του.

    Πώς να το κάνουμε το Νικολαΐδης είναι ένα κομμάτι της πόλης μας, της νιότης μας.
    Εχει ψυχή.

    Ας το καλό συγκινήθηκα. Ολυμπιακός πράμα.

  53. ΓιώργοςΜ said

    51 Σωστή η παρατήρηση ότι η ΕΕ δε διακρίνεται για τη δημοκρατικότητα των θεσμών της (το κοινοβούλιο είναι ο μόνος δημοκρατικός θεσμός, με περιορισμένες αρμοδιότητες, η Επιτροπή με τα διορισμένα μέλη της κάνει κουμάντο), όμως η σύγκριση λάθος:
    Οι ΜΚΟ δεν είναι (εξ ορισμού) κυβερνητικός θεσμός, αν και θα πρέπει να λογοδοτούν εφόσον στηρίζονται οικονομικά, ούτε παίρνουν αποφάσεις για τη διακυβέρνηση. Οι φορολογικοί παράδεισοι είναι ξένες χώρες (και κάνουν την πολιτική που τους βολεύει). Οι ανεξάρτητες αρχές έχουν πλαίσιο λειτουργίας και (οφείλουν να) λογοδοτούν, το έργο τους είναι κυρίως εκτελεστικό, άρα εφαρμόζουν υπάρχουσα νομοθεσία και μάλιστα χωρίς τις δεσμεύσεις μιας καθαρά κρατικής δομής με διορισμένη από την εκάστοτε κυβέρνηση διοίκηση.

  54. Γς said

    50:

    Καλά το ξεκίνησες. Αλλά στο τέλος μας ξενέρωσες.
    Περίμενα κανένα πικάντικο περιστατικό με τις ξένες,

    Η σειρά μου τώρα να σε ξενερώσω με ένα άλλο ξενοδοχειακό:

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_7276.html

  55. Spiridione said

    Και το τάργκετ γκρουπ, που έχει γίνει της μόδας τελευταία.

  56. Γράφει ο Μπάμπι τέτοιο πράγμα ,σοβαρά; : » βοηθός παίκτη- βοηθός του τραπεζίτη σε τυχερό παιχνίδι»
    Boηθός τραπεζίτη (:lol: ) ,ο ντήλερ; «Τράπεζα» η μπάνκα του καζίνου; (ή η όποια κουμαρτζίδικη μπάνκα) Oh my gracious precious!

  57. 50 (Γιατί είχε την σειρά ανάποδα, ενώ στα Γερμανικά είναι όπως και στα Ελληνικά αν δεν κάνω λάθος, ποτέ δεν κατάλαβα. Ίσως ήταν από την Αλσατία:-) )

    Γιατί είναι ανάποδα σε σχέση με τα γαλλικά (που είναι ανάποδα σε σχέση με μας). Για τον ίδιο λόγο οι Βρετανοί πίνουν μπίρα χλιαρή και όχι χλιαρή μπίρα 🙂

  58. gpoint said

    # 16, 49, η άγνοια οδηγεί σε λάθος κρίσεις

    Ουσιαστικά τα μαθήματα έχουν τελειώσει γι αυτό σήμερα τα παιδιά παίρνουν πρόγραμμα και αυτή η εβδομάδα θα κυλίσει τυπικά. Ελάχιστοι καθηγητές που είχαν απουσιάσει για διάφορους λόγους ενδέχεται να χρησιμοποιήσουν αυτή την εβδομάδα για να ολοκληρώσουν την ύλη αλλά τυπικό είναι, κανένας μαθητής δεν μαθαίνει τέτοια εποχή σε τάξη ή φροντιστήριο λόγω έλλειψης συγκέντρωσης, ίσως μόνο σε ιδιαίτερο μπορεί να μαζευτεί το μυαλό του.

    Υπάρχει το κόμπλεξ αυτών που δεν μπορούν να χωνέψουν πως μια διδακτική ώρα ισοδυναμεί με 4-6 ώρες σε δουλειά γραφείου και αυτών που αγνοούν την δουλειά των εκπαιδευτικών στο σπίτι (προετοιμασία, διόρθωση) -αλλά καταπίνουν το γεγονός πως οι δικαστικοί εμφανίζονται στην έδρα ένα πρωί στο 15ήμερο. Οι ΔΙΜΗΝΕΣ διακοπές του καλοκαιριού είναι οργανική ανάγκη διδασκόντων και διδασκομένων. Οι ηλίθιοι γονείς που δεν το καταλαβαίνουν πιέζουν τα βλαστάρια τους το καλοκαίρι να συνεχίσουν μαθήματα σε άλλους τομείς. Τα αποτελέσματα-συχνά ολέθρια- εμφανίζονται μετά από χρόνια.
    Πέρα από αυτά οι διδακτικές ώρες στο ελληνικό σχολείο είναι περισσότερες από τα περισσότερα ευρωπαϊκά. Οποτε δούλεψα σε σχολείο με σωστό προγραμματισμό και χωρίς καταλήψεις (που και αυτό θέμα οργάνωσης του σχολείου είναι ) η ύλη τελείωνε πριν το β’ 15ήμερο του Μαρτίου και έτσι πρέπει. Μόλις ανοιξιάσει στην Ελλάδα είναι αδύνατον λόγω κλίματος να μάθουν κι άλλα οι μαθητές, το μυαλό τους είναι αλλού

  59. Εντωμεταξύ, οι γκούπις του φιλελευθεριζμού: http://www.liberal.gr/arthro/48267/apopsi/arthra/mprabo-sto-londonistan.html

  60. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ

    Νάτα και τα γκρουπόσκυλα (πού ‘σαι ρε φίλε; 🙂 )

  61. Κουνελόγατος said

    58. Αν και ΜΠΑΟΓΚ (εγώ ΓΑΥΡΟΣ), μάλλον συμφωνώ μαζί σου. Τώρα, αν μια ώρα εκπαιδευτικού είναι 4 ή 6 ή 2 ώρες δικές μου δεν ξέρω, ξέρω όμως μητέρες που προτιμούν να κάνουν -απλήρωτες- υπερωρίες, παρά να γυρίσουν σπίτι ν’ ασχοληθούν με τα παιδιά τους, κάποιες μάλιστα το λένε ευθέως. Α, δεν είμαι εκπαιδευτικός, ούτε Δ.Υ., ούτε η γυναίκα μου. Μόνο μια «διόρθωση» για το πρόγραμμα, το Κουνέλι μου παίρνει πρόγραμμα την Τετάρτη, οπότε θα πάνε στο σχολείο για λίγη ώρα.

  62. Κουνελόγατος said

    61 συνέχεια: Και όχι μόνο μητέρες, και πατέρες, έτσι όπως το έγραψα κάηκα… 🙂

  63. 59 Καλά έχει λαλήσει τελείως!!

  64. 59. Μάιστα… ο χειροκροτητής του Ντέταρι, κάνει μαθήματα στους Εγγλεζάδες (που έχουν φάει την αραπιά και τας Ινδίας με το κουτάλι) περί Ισλάμ και «αφομιώσεων» … βρε ουστ ρε γίδι!

  65. gpoint said

    # 52

    Οπωσδήποτε το γήπεδο του ΠΑΟ δεν πρέπει να γκρεμισθεί. Γκρεμίσανε την ιστορία της Αθήνας όταν γκρέμισαν τις φυλακές Αβέρωφ και άλλα κτίρια. ΔΕΝ πρέπει να γκρεμίζονται τέτοια κτίσματα αλλά να αλλάζουν χρήση όπως έγινε με το Γκάζι και την Σχολή Ευελπίδων. Το γήπεδο του ΠΑΟ μπορεί να γίνει συναυλιακός χώρος , γήπεδο τένις και άλλα, μόνο μεγαλύτερο γήπεδο δεν μπορεί να γίνει -θέμα κοινής λογικής όπως και με τηνΑγία Σοφίτα του Μελισσανίδη- απλά ο Αλαφούζος τα λεφτά από την περιφέρεια θέλει να αρπάξει, η θέση του γηπέδου και οι συγκοινωνιακές του δυνατότητες δεν απαγορεύουν την ανέγερση ενός μεγαλύτερου (όπως και στην περίπτωση της ΑΕΚ) αλλά αποκλείουν την αδειοδότηση χρήσης

  66. Πάνος με πεζά said

    @ 52 : Συγκινήθηκες (εγώ θα έκλαιγα κιόλας) γιατί αυτή η ανάπλαση της Λεωφόρου θα γίνει με τα δικά μας τα λεφτά, κι όχι με τα δικά του…
    Όπως επίσης θα κλάψω κι αν δοθούν τα 20 εκ. του Σγουρού στο Μελισσανίδη για γήπεδο, κι ας είμαι ΑΕΚτζής…

  67. gpoint said

    # 61 το πρόγραμμα σίγουρα έχει βγει. Σε κάποια σχολεία που οι μαθητές είναι¨πιο ζωηροί δεν τους το δίνουν αμέσως για να μην αρχίσουν τις κοπάνες

  68. Γιάννης Ιατρού said

  69. Γιάννης Ιατρού said

    68: ωΧ,

  70. 54 και 57 😀
    Παρέλειψα τις πικάντικες λεπτομέρειες γιατί εμείς εδώ λεξιλογούμε 😛 Πάντως σε αυτή την περίοδο έχει την ρίζα της και η μεγάλη αγάπη που έχω από μικρός για τα Ιταλικά 😉

  71. Γιάννης Ιατρού said

    σε λάθος νήμα τό ‘βαλα 😦 , sorry

  72. Υαλτις said

    64
    Ποιός έχει σκοράρει το τελευταίο, μέχρι σήμερα, γκολ της Ουγγαρίας σε Μουντιάλ; Ποιός ήταν ο πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης του γερμανικού πρωταθλήματος το 1988; Ποιός έκανε την πιο ηχηρή μεταγραφή στην Ελλάδα τη δεκαετία του ʼ80; Ποιός είχε πλησιάσει το κασέ του Μαραντόνα στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο; Φαίνεται απίστευτο, αλλά σε όλες αυτές τις ερωτήσεις η απάντηση είναι η ίδια: ο Λάγιος Ντέταρι.

    http://www.dw.com/el/%CF%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%BF-%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BA%CF%89%CF%84%CE%AC%CF%82-%CE%BE%CE%B5%CF%87%CF%81%CE%AD%CF%89%CE%BD%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%86%CE%BF%CF%8D%CF%81%CF%84%CE%B7/a-18898151

  73. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    53 Έτσι

    60 Ωραία και τα γκρουπόσκυλα!

  74. cronopiusa said

    58 gpoint ❤

  75. Σωτήρς said

    Ο Ανδριανόπουλος όπως και πολλοί συνταξιούχοι βουλευτές της Ε.Ε. ξενιτεύονται στο Αζερμπαϊτζάν, Τουρκμενιστάν, Καζακστάν γενικά σε ότι τελειώνει σε -σταν, έχει αέριο-πετρέλαιο-μέταλλα και ελέγχεται από μία οικογένεια και συμβουλεύουν. Ας βγάλουν όσα εκατομμύρια μπορούν αλλά το κακό είναι ότι γυρνάνε πίσω παντογνώστες. Ειδικά ο Ανδριανόπουλος τα τελευταία χρόνια μας έχει ζαλίσει με τις δουλειές του στο Αζερμπαϊτζάν.

  76. Pedis said

    Working Group = Ομαδικό δούλεμα.

    Κατρούγκαλος: «Αυτοί που έχουν πάνω από 30.000 – 40.000 εισόδημα πρέπει να πληρώσουν. Δεν υπάρχει φορολογούμενος που να παίρνει κάτω από 12.000 ευρώ εισόδημα και να πλήττεται»
    http://www.efsyn.gr/arthro/tha-etreme-i-gi-exo-apo-ti-voyli-ns-itan-laimitomos

    (με 12000 δεν πλήττεσαι, είσαι τελειωμένος.)

    http://www.efsyn.gr/arthro/erhetai-vrohi-emmeson-foron

    Τσίπρας: «προστατεύουμε τις κοινωνικές δυνάμεις που επί μια πενταετία σήκωσαν μόνες τους το βάρος της κρίσης. Συνταξιούχους,εργαζόμενους, αγρότες, άνεργους, επιστήμονες. Αυτές είναι οι κοινωνικές δυνάμεις που εμείς θέλουμε να εκπροσωπούμε… Με το νομοσχέδιο που ψηφίζουμε σήμερα, αποσκοπούμε στη δημιουργία ενός ασφαλιστικού συστήματος βιώσιμου που θα εγγυάται τις συντάξεις όλων των πολιτών και ταυτόχρονα αυτό θα γίνεται με κοινωνική δικαιοσύνη, λαμβάνοντας υπόψη και την δύσκολη οικονομική κατάσταση».

    http://www.efsyn.gr/arthro/vrady-i-psifisi-toy-asfalistikoy

    «Ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει τις σημερινές ενέργειες των αστυνομικών δυνάμεων στη διαδήλωση στο Σύνταγμα και τη χρήση δακρυγόνων, η οποία οδήγησε και στον τραυματισμό διαδηλωτών, καθώς και στελεχών της ΛΑΕ.

    Αναμένουμε από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να διεξαγάγει εξονυχιστικό έλεγχο και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Τα κρούσματα αστυνομικής βίας και η ασυλία όσων τα υποθάλπουν πρέπει να τελειώσει.»

  77. Υαλτις said

    71

  78. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    61 – «ξέρω όμως μητέρες που προτιμούν να κάνουν -απλήρωτες- υπερωρίες, παρά να γυρίσουν σπίτι ν’ ασχοληθούν με τα παιδιά τους,» Ελάχιστοι γονείς, γεννούν συνειδητά τα παιδιά τους, οι περισσότεροι τα κάνουν γιατί πρέπει, ή για να μη τους πούν ανίκανους. Μπαίνουν μετά και τα οικονομικά προβλήματα, μια και λίγοι έχουν οικονομική άνεση, συν τα σεξουαλικά (συνήθεια, βαρεμάρα, «αλλιώς τον-την περίμενα» ξενοβλεφάριασμα, κλπ) με συνέπεια να προσπαθούν να προσεταιρισθούν το παιδί, εκμεταλευόμενοι το οιδιπόδειο σύμπλεγμα αναλόγως το φύλο (ποιόν αγαπάς πιο πολύ;) συν την έλειψη δημοκρατικής παιδείας, συν την πλήρη άγνοια μέχρι να γεννηθεί το παιδί, του πώς μεγαλώνει ένα παιδί στην σύγχρονη κοινωνία, το παιδί σαλτάρει, οι γονείς σαλτάρουν, και σιγά μη θέλουν να κάτσουν μαζί με ένα τρελόπαιδο. Αν μπορούσαν να τα ξεφορτωθούν για όλο το 24ωρο στο σχολείο, ευχαρίστως θα το έκαναν, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΒΕΒΑΙΑ.
    Φυσικά η εκπαίδευση, είναι ΜΕΓΑΛΟ παραμύθι, και οι εκπαιδευτικοί ακόμα ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ παραμυθάδες, γι΄αυτό άλλωστε τους πληρώνει η οικονομική ελίτ, για να παραμυθιάζουν τα παιδιά, και να βγαίνουν σαν πρόβατα για σφαγή στον αληθινό οικονομικό κόσμο. Δές ποιοί είναι άνεργοι, και μισθωτοί, και ποιοί είναι πλούσιοι και εξουσιάζουν, και βγάλε συμπέρασμα.

    64 – Έγραψε και βιβλίο, για το πόσο πετυχημένο είναι το Αζερμπαϊτζάν, τρομάρα του. Με το πετρέλαιο κάτω από τα 60 δολάρια, να δούμε πόσο θα αντέξει να πληρώνει κάτι τέτοιους χαζοβιόληδες για να το διαφημίζουν.

    66 – Δυστυχώς θα δοθούν, οι ΠΑΕ είναι σαν τις τράπεζες, πληρώνουν τα κορόϊδα για να σωθούν ιδιωτικές εταιρείες, και πανηγυρίζουν κι όλας.

  79. gpoint said

    # 71

    Δεν πειράζει, θα το αναπαράξω (σικ)

  80. Παναγιώτης Κ. said

    @60.(Γιάννης Ιατρού) 🙂 🙂 🙂

  81. Κουνελόγατος said

    «Φυσικά η εκπαίδευση, είναι ΜΕΓΑΛΟ παραμύθι, και οι εκπαιδευτικοί ακόμα ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ παραμυθάδες, γι΄αυτό άλλωστε τους πληρώνει η οικονομική ελίτ, για να παραμυθιάζουν τα παιδιά, και να βγαίνουν σαν πρόβατα για σφαγή στον αληθινό οικονομικό κόσμο. Δές ποιοί είναι άνεργοι, και μισθωτοί, και ποιοί είναι πλούσιοι και εξουσιάζουν, και βγάλε συμπέρασμα.»

    Σωστό, η μόνη σταθερή -και σοβαρή κυρίως- αξία, είναι το χρηματιστήριο και το χρήμα… :mrgreen:

  82. Μαρία said

    >το γκρουπούσκουλο, κατά λέξη «η ομαδούλα», υποτιμητικός χαρακτηρισμός για ολιγομελή πολιτική οργάνωση

    Επανοικειοποίηση του χαρακτηρισμού το Μάη του ’68.
    Et quelques milliers de groupuscules isolés.

  83. gryphon said

    64
    Aν ηταν χειροκροτητης του Ντεταρι αυτος ο φυτουλας τοτε αυτο ειναι το μονο σωστο που εχει κανει στην ζωη του.
    Μιλαμε για τον δευτερο μετα τον Ριβαλντο καλυτερο ξενο ποδοσφαιριστη που εχει ερθει ποτε στο ελληνικο ποδοσφαιρο.
    Τοτε μαλιστα ηταν ο καλυτερος μεσοεπιθετικος που υπηρχε σε ολοκληρο το ευρωπαικο ποδοσφαιρο.
    Εχουμε και λεμε.Ηταν τρομερα γυμνασμενοε (ετη φωτος μπροστα απο τους ελληνες παικτες της εποχης) και γρηγορος τελειο παλιο δεκαρι που μπορουσε να κανει μπαλια ακριβειας απο το ενα ακρο του γηπεδου στο αλλο και να περασει την μιση αντιπαλη ομαδα και να μπει με την μπαλα στα διχτυα.
    Παραλληλα ηταν και τελειος σεντερ φορ αν χρειαζοταν.Ειχε εξ ισου καλο δεξι και αριστερο ποδι και ενω δεν ηταν ψηλος ηταν πολυ καλος και με το κεφαλι λογω μεγαλης αλτικης ικανοτητας.
    Χτυπουσε τρομερα φαουλ που ηταν σχεδον σαν πεναλτυ και τελεια πεναλτυ που ηταν σιγουρα γκολ νομιζω δε οτι δεν πρεπει να εχασε κανενα οσο καιρο επαιζε στον Ολυμπιακο
    Χαραμιστηκε ομως που βρεθηκε εδω σε εκεινον τον προβληματικο Ολυμπιακο με τα διοικητικα αλλα και με μπαστουνοβλαχους Αποστολακηδες για συμπαικτες που τον σαμποταριζαν συστηματικα μεσα στο γηπεδο.

  84. ΓιώργοςΜ said

    58 Έχει συζητηθεί αρκετά και σε άλλα άρθρα, τα προβλήματα του εκπαιδευτικού συστήματος είναι πολλά και μεγάλα, ο χρόνος (διδακτικές ώρες και μέρες) δεν είναι ένα από αυτά. Ίσα-ίσα, επειδή είναι το μόνο εύκολο ν’ αλλάξει, συχνά χρησιμοποιειται ως δείκτης: «45 ώρες πριν την Χ μεταρρύθμιση, 55 ώρες μετά, συνεπώς 20% βελτίωση».
    Εγώ θα καλοσώριζα ακόμα και μείωση του χρόνου (είτε ανά ώρα είτε στο έτος) αν κάπως εξασφαλιζόταν το εκπαιδευτικό αποτέλεσμα.
    Όσο για το έργο των εκπαιδευτικών, όντως κάποιος που εργάζεται φιλότιμα εργάζεται τουλάχιστον το διπλάσιο χρόνο από την παρουσία στην αίθουσα. Όποιος όχι, δεν εργάζεται ούτε όταν είναι μέσα στην αίθουσα. Δυστυχώς, είτε το ένα κάνει κανείς είτε το άλλο, ούτε μπράβο θ’ ακούσει ούτε θα τον πειράξει κανείς. Πιθανότερο είναι να έχει προβλήματα αυτός που πραγματικά εργάζεται, είτε από τους συναδέλφους του είτε από τους γονείς, είτε από τους μαθητές.

  85. π2 said

    Περί δημόσιας χρηματοδότησης σταδίων που ανήκουν σε ιδιωτικές εταιρίες αξίζει να δείτε τα πολύ πιο ανατριχιαστικά που συμβαίνουν στις ΗΠΑ:

  86. Παναγιώτης Κ. said

    @65. Πολύ δίκιο έχεις!
    Γκρέμισαν τις φυλακές Αβέρωφ! Κατά μία, επιεική, ερμηνεία για να μη θυμόμαστε τα ανομήματα της εξουσίας.
    Όμως ο βαθύτερος λόγος δεν είναι αυτός που έγραψα αλλά έχει να κάνει με την… αισθητική της Δεξιάς δηλαδή με την απουσία αισθητικής κατά βάση.( Η αισθητική, με την έννοια του Σαρτρ που την θεωρεί πιο σημαντική από την ηθική…)

  87. gpoint said

    # 84

    Οι κακόπιστοι και απληροφόρητοι μιλάνε για τρίμηνες διακοπές ενώ τρίμηνες διακοπές κάνουν μόνο οι μαθητές. Επειδή στα σχολεία δεν υπάρχει διοικητικό προσωπικό ο Ιούνιος είναι ο πιο φορτωμένος μήνας των εκπιδευτικών (καθώς και ο Σεπτέμβριος) και οι άσχετοι μιλάνε για «διακοπές».
    Οσο για τους γονείς τι να πώ… οι περισσότεροι θεωρούσαν το καμάρι τους ξεχωριστό και μου ζητούσαν να το προσέξω ιδιαίτερα. Στην απάντησή μου πως επειδή έχω 26 μαθητές το παιδί τους θα έχει το 1/26 της προσοχής μου αντιδρούσαν με παράπονα στον διευθυντή, δυο προχωρήσανε και σε καταγγελία στο υπουργείο ( οπως θα το ψυλλιαστήκατε ανακατευότουσαν με τα κοινά…)
    Περηφανεύομαι πως ποτέ στην καριέρα μου παιδί με χαρτί δυσλεξίας δεν αρνήθηκε στο μάθημά μου να γράψει μαζί με τα άλλα παιδιά, αποτέλεσμα του…1/26

  88. Παναγιώτης Κ. said

    @76. Working group=Ομαδικό δούλεμα.
    Πολύ επιτυχημένο!

    Όσο για την ανακοίνωση του Σύριζα κ.λπ είσαι τόσο νέος και δεν θυμάσαι το πασοκικό επιχείρημα επί εποχής Ανδρέα , «το κόμμα εκφράζει το επιθυμητό και η κυβέρνηση το εφικτό» ;
    Επομένως, δεν υπάρχει…αντίφαση. 🙂

  89. Γιάννης Ιατρού said

    Προφανώς υπάρχουν και κάτι περίεργα γκρουπ φιλελλήνων (Ιράν!!, Γαλλίας, Ελβετίας, Αυστρίας και Κύπρου), «ελληνόψυχων» καταπώς το λέει κι ο ακατανόμαστος.

    Θα ανήκουν στα γκρουπ τουριστών, που γράφει ο Νίκος …ομάδες τουριστών που συμμετέχουν σε οργανωμένο ταξίδι ή επίσκεψη..🙂

    Ξένοι υπήκοοι 11 από τους 14 συλληφθέντες στα επεισόδια χθές! Από τους 14 που πρόκειται να οδηγηθούν σήμερα Δευτέρα στον εισαγγελέα, τρεις είναι Έλληνες, ενώ οι υπόλοιποι είναι υπήκοοι Ιράν, Γαλλίας, Ελβετίας, Αυστρίας και Κύπρου, εδώ.

    Να, με κάτι τέτοιες συλλήψεις θα χαντακώσουμε τον τουρισμό μας!

  90. Γιάννης Ιατρού said

    Έχουμε βέβαια και το γκρουπ των δυνάμεων τήρησης της τάξης…. Διαδίδεται ότι τα μέλη του γκρουπ αυτού αυξάνονται, καθώς προστίθενται σ΄αυτό και διάφοροι άλλοι, …εθελοντές (κάτι σαν το γκρουπ των προθύμων, του Μπούς, αν θυμάστε), μάλιστα οικιοθελώς αποκαλυπτόμενοι 😦 (στο 11»)

  91. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    81 – «Σωστό, η μόνη σταθερή -και σοβαρή κυρίως- αξία, είναι το χρηματιστήριο και το χρήμα.» Αυτό κατάλαβες απ΄το σχόλιό μου; δηλαδή έκανες την σύγκριση που σου είπα, κι έβγαλες αυτό το συμπέρασμα; Αααυτά είναι τα όμορφα της εκπαίδευσης, καλή ψήφο στις (λίαν συντόμως) επόμενες εκλογές.

    Υ.Γ – Αναρωτιέμαι, εσύ δουλεύεις για χρήμα ή για δόξα; Αν το κάνεις για το πρώτο (που άν έχεις σταθερή και σοβαρή αξία, δεν το νομίζω) σκέφτηκες ποτέ σου, αυτός που σε πληρώνει, πού το βρήκε το χρήμα; μήπως ενδιαφέρθηκες να μάθεις ποτέ σου, πώς δημιουργείται το χρήμα; μήπως ενδιαφέρθηκες να μάθεις, γιατί ακριβαίνει και φτηναίνει το πετρέλαιο, το σιτάρι, το αλεύρι, το ψωμί, το κρέας, και όλα τα είδη πρώτης (και μη) ανάγκης; Το παιδί σου γιατί το στέλνεις στο σχολείο (πέρα που είναι υποχρεωτικό στην πρωτοβάθμια) για να μάθει γράμματα, ή για να αποκτήσει πλεονέκτημα από άλλα παιδιά, και να μπορεί να βρεί καμιά δουλειά, πιό εύκολη, πιο σίγουρη, και με πιο καλά λεφτά; Κι αφού είναι βέβαιο πως το κάνεις για το δεύτερο, πού είναι η σταθερή και σοβαρή αξία που του δίνεις; Δεδομένου πάλι, ότι στο σχολείο δεν μαθαίνει όλους τους ΝΟΜΙΜΟΥΣ τρόπους να κερδίζει χρήματα (ποιός να τους διδάξει;) παρά μόνο αυτούς που θα το κρατούν εξαρτημένο από τους εργοδότες του, τι θα πάθει το κουνέλι σου, όταν μετά το σχολείο, βγεί στην κοινωνία των λύκων;
    Μάλλον, θα δουλεύει (αν έχει δουλειά) θα ψηφίζει, και θα βγάζει τον σκασμό, όπως κάνουν όλοι τόσα χρόνια, αυτή είναι Η ΜΟΝΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΗ ΑΞΙΑ, αυτήν διδάχτηκες, αυτήν εμπιστεύεσαι, αυτήν δίνεις και στο παιδί σου.

  92. Παναγιώτης Κ. said

    Έρχεται λοιπόν ένας αστυνομικός στο σχολείο για να τους κάνει κάποιο μάθημα κυκλοφοριακής αγωγής.
    Την πρώτη ώρα…τον μέτρησαν για να δούνε …τι ψάρια πιάνει.
    Μίλησαν λοιπόν οι πιτσιρικάδες στους συμμαθητές τους στα άλλα τμήματα σχετικά και μετά από τρεις ώρες μάθημα ο αστυνομικός ξεθεωμένος έλεγε: Πως αντέχετε να κάνετε αυτή τη δουλειά;

    Έτσι για τη γνώση του πράγματος υπάρχουν οι …ναυαρχίδες, οι υποναυαρχίδες και οι βαρκούλες.
    Ναυαρχίδες είναι τα Μαθηματικά και τα Φιλολογικά, υποναυαρχίδα είναι η Φυσική και η Βιολογία και βαρκούλες τα υπόλοιπα. Επομένως, εμπεριστατωμένη άποψη θα ακούσετε από φιλολόγους, μαθηματικούς και φυσικούς. 🙂
    Την άποψη των μαθητών σας μετέφερα τώρα με την οποία…εντελώς συμπτωματικά συμφωνώ. 🙂

  93. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλή εβδομάδα!
    Ντέταρι; Καλός αλλά υπερτιμημένος. Καθόλου δεν χαντακώθηκε στον Ολυμπιακό, αφού ύστερα συνέχισε την καριέρα του σε καφενεία με απλώς συμπαθητικές επιδόσεις. Προτιμώ παίκτες χωρίς περγαμηνές, που όμως έπαιξαν για πολλά χρόνια στη χώρα μας με σταθερά καλή απόδοση όπως ο Βαζέχα, ο Σαβέβσκι και ο Τζόρτζεβιτς.
    Όσο για το άλλο θέμα που προέκυψε σχετικά με το δασκαλίκι, 29 χρόνια πείρα λένε το εξής: αν είσαι φιλότιμος εκπαιδευτικός και δεν μπαίνεις στην τάξη για να λουφάρεις, πρέπει να έχεις γερό στομάχι, γερό νευρικό σύστημα και καλή φυσική κατάσταση. Αν είσαι τεμπέλης κι αφιλότιμος, τότε όλα είναι ωραία και καλά. Μήπως θα σου ζητήσει κανένας τον λόγο;

  94. ΓιώργοςΜ said

    91 Αναρωτιέμαι, εσύ δουλεύεις για χρήμα ή για δόξα;
    Είπαν κάποτε στην καμήλα: «Τι προτιμάς, τον ανήφορο ή τον κατήφορο;»
    Και η καμήλα απάντησε: «Γιατί ρε παιδιά, χάθηκε το ίσωμα;»

  95. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @ 88, 76.
    Working group=Ομαδικό δούλεμα.

    Συμφωνῶ, εἶναι ὄντως πνευματῶδες. Ὅπως καὶ τὸ (ὑπόλοιπο) σχόλιο 88.
    Δυστυχῶς ὅμως, ἐνῶ τὸτε τὰ παίρναμε στὴν πλάκα, σήμερα δὲν ἔχουμε αὐτὴν τὴν πολυτέλεια.

  96. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    85 – Καλά τι συγκρίνεις τώρα, το σούπερ μάρκετ με το περίπτερο; οι άνθρωποι ελέγχουν τον κόσμο, είναι δυνατόν να πρωτοτυπούμε εμείς;

    Υ.Γ – Φοβερός ο τύπος στο βίντεο, εδώ ούτε καν έναν τέτοιο δεν έχουμε.

    87 – Όσον με αφορά πάντως, μια και μίλησα για τρείς μήνες διακοπές, φυσικά και εννοούσα τους μαθητές, που είναι τα θύματα, οι εκπαιδευτικοί, είναι δημόσιοι υπάλληλοι, και όπως όλοι οι υπάλληλοι θα έπρεπε να έχουν ένα μήνα διακοπών, αλλιώς ας κάνουν άλλη δουλειά (γιατί λειτουργοί δεν είναι σε καμία περίπτωση) από το να αποβλακώνουν τα παιδιά.

  97. Λίγο την προσοχή σας, καλοί μου κύριοι, δεν είμαι απατεώνας, εξαρτημένο άτομο είμαι!

    Προψές, το Σάββατο, το τηλέφωνό μου δούλευε κανονικά αλλά από το ίνδερνετ μπορούσα να μπώ μόνο σε ορισμένα σάιτς, πχ βικιπαίδεια και μπλόγκσποτ, ενώ στο εφσυν.γρ και λεφτ.γρ δεν μπορούσα. Δεν μπορούσα ούτε καν να μπώ στο σάιτ της κοζμοτέ!

    Σήμερις, το τηλέφωνο δεν λειτουργεί (όταν το καλώ από το κινητό βγαίνει η Μάγκυ Χαραλαμπίδου και επικαλείται «τοπική βλάβη») αλλά το ίνδερνετς τρέχει αέρα!

    Πώς γένεν αυτό;

  98. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    94 – Στην προκειμένη περίπτωση, ποιό είναι το ίσιωμα;

  99. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το νέο στάδιο της Λυών στοίχισε 400 εκ. ευρώ. Τα χρήματα δόθηκαν αποκλειστικώς από ιδιώτες. Εδώ, τα ξέρετε. Δώσε και μένα, μπαρμπα-κράτος, να φτιάξω γήπεδο της εταιρείας μου και να παριστάνω τον μεγάλο χορηγό και επενδυτή, ενώ είμαι ένα κρατικοδίαιτο και διαπλεκόμενο λαμόγιο. Και τους δίνει ο μπάρμπας. Κλείνει σχολεία, εξοικονομεί λεφτά και τους τα δίνει. Ελλαδάρα και πάσης Ευρώπης!

  100. Γιάννης Ιατρού said

    97: Ε, σήμερα έχουν σειρά τα καταγραφικά φωνής στη συντήρηση! Απλό.

    (Το πρωϊ, κοντά στη περοχή σου, είδα πάντως κάτι συνεργεία του ΟυτεΤηλέφωνοΕχουμε να έχουν κλείσει ενα δρόμο και να έχουν ανοίξει κάτι φρεάτια και να επιδιορθώνουν κάτι. ϊσως σύμπτωση…)

  101. Γιάννης Κουβάτσος said

    Λάμπρο, πολύ εμπαθές, άδικο και ισοπεδωτικό το σχόλιό σου για τους εκπαιδευτικούς που «αποβλακώνουν τα παιδιά». Υπάρχουν εκπαιδευτικοί που δεν θα τους έδινα ούτε τον σκύλο μου να τον πάνε βόλτα, γιατί θα τον έχαναν. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί που αισθάνομαι μεγάλη μου τιμή να λογίζομαι συνάδελφός τους. Ο σκεπτόμενος άνθρωπος, αν θέλει να έχει άποψη, πρέπει να την υποβάλλει στη βάσανο της έρευνας και όχι να ξεφουρνίζει αβασάνιστα χοντροκομμένες και προσβλητικές παρόλες του συρμού.

  102. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἄς ἐπιστρέψουμε ὅμως στὸ σημερινὸ θέμα:

    Ὑπάρχει καὶ ὁ γρῖπος, ποὺ ὅπως βλέπω στὸ Βικυλεξικὸ εἶναι ἀρχαία λέξη (σήμαινε δίχτυ).
    Σήμερα εἶναι ἀπαγορευμένος, ἄλλὰ τὶς παλιότερες ἐποχὲς ἦταν ἀπὸ τὰ πιὸ συνηθισμένα συρόμενα ἁλιευτικὰ ἐργαλεῖα. Τὸν ἔριχναν κοντὰ σὲ ἀμμουδιὲς καὶ τὸν ἔσερναν στὴ στεριὰ μὲ τὰ χέρια, σαρώνοντας ὅ,τι ἔβρισκε στὸ διάβα του. Ἡ πλάκα εἶναι πὼς ἔχει ἀπαγορευτεῖ ἐδῶ καὶ κάμποσα χρὸνια «ὡς καταστρεπτικὸς» , ἐνῶ οἱ ἀνεμότρατες ἐξακολουθοῦν νὰ «ξυρίζουν» τοὺς βυθοὺς παντοῦ «χωρὶς νὰ προξενοῦν καμιὰ καταστροφὴ»!

  103. 100

    Τι είναι τα καταγραφικά φωνής; Όπως Τόμπρας και Μαυρίκης, ένα πράμα;

    ΥΓ Σήμερα έγινε στη Μόσχα η 71η παρέλαση της Νίκης. Μια φωτό μόνο: Ο σύντροφος Γςώφ! http://www.telegraph.co.uk/content/dam/news/2016/05/09/97402866_VETERAN-large_trans++qVzuuqpFlyLIwiB6NTmJwfSVWeZ_vEN7c6bHu2jJnT8.jpg

  104. Pedis said

    # 88 – Όσο για την ανακοίνωση του Σύριζα κ.λπ είσαι τόσο νέος και δεν θυμάσαι το πασοκικό επιχείρημα επί εποχής Ανδρέα , «το κόμμα εκφράζει το επιθυμητό και η κυβέρνηση το εφικτό» ;
    Επομένως, δεν υπάρχει…αντίφαση.

    Ειμαι νέος μεν με πολλά χρόνια στην πλάτη μου, δε. Και το πασοκ δοκίμασε αυτή τη συνταγή για 2-3 χρόνια μετά το ’81. Τουλάχιστον, όσον αφορά τα ματ έκαναν αρκετά χρόνια μετά το ’81 να ρίξουν ξύλο. (το ’87 ενάντια στους φοιτητές ήταν από τις πρώτες σε μεγάλη κλίμακα και είχε γίνει σάλος.) Η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει ξεκουνήσει ούτε έναν φασίστα από το Σώμα, έτσι για ξεκάρφωμα … οι κερατάδες και βγάζουν ανακοινώσεις κατά της αστυνομικής αυθαιρεσίας.

  105. 104

    Μην το λες, φίλτατε. Τον Οκτώβρη του ’83 οι ΜΕΑτζήδες με πολιτικά σαπίσανε στο ξύλο, μέσα στο άδυλο των Προπυλαίων, μια διαδηλωσούλα των 300 ατόμων για τα δικαιώματα των φαντάρων.

  106. spiral architect said

    Γιούρογκρουπ:
    (και ποιος κάνει κουμάντο)

  107. Κουνελόγατος said

    91. Ένα-ένα=χ 🙂
    Λοιπόν, ναι, για το χρήμα δουλεύω. Ναι, το σκέφτομαι, πού βγάζει το χρήμα ο εργοδότης μου. Ναι, ασχολούμαι και με όλα αυτά που γράφεις, όχι όμως πως τα καταλαβαίνω τόσο καλά, δεν είμαι και τέρας εξυπνάδας. Ναι, είναι υποχρεωτική -και ταξική- η εκπαίδευση, όμως έχει διττό;;;; ρόλο. Να μάθει γράμματα και να έχει μέλλον, δεν είναι κακό πράγμα να γίνουμε καλύτεροι, έτσι προοδεύει η κοινωνία. Όταν βγει στην κοινωνία των λύκων θα πάθει ό,τι πάθαμε όλοι μας, σοκ, μετά θα μάθει να επιβιώνει.
    Όσο για τις αξίες που δίνω στα παιδιά μου (έχω κι έναν Γάτο): α) δεν τις ξέρεις, και β) δε σε αφορούν.
    Τέλος, επειδή δεν έκρυψα τις κομματικές μου προτιμήσεις, ώστε να το παίζω τιμητής των πάντων, εν τούτοις πάλι το ίδιο λάθος θα έκανα. Μπορεί στο μέλλον ν’ αλλάξω γνώμη, ποιος ξέρει; Το σκασμό πάντως δεν τον βγάζω. Αυτά, τέλος.

  108. Παναγιώτης Κ. said

    Την θυμάστε την ατάκα από το Ζ του Γαβρά;
    Οι κυβερνήσεις φεύγουνε η αστυνομία μένει. 🙂

  109. Παναγιώτης Κ. said

    Επειδή στην υπαρκτή κοινωνία δηλαδή την κοινωνία που ζούμε όλα εκφράζονται σε χρήμα και μάλιστα ως ποσοστό επί του ΑΕΠ , υπολόγισε άραγε κανείς ποια είναι η συμμετοχή της εκπαίδευσης στο ΑΕΠ της χώρας;

  110. π2 said

    96: O Όλιβερ είναι απίθανη περίπτωση. Συνδυάζει ενδελεχή έρευνα, ασεβές και ανελέητο χιούμορ, πραγματική πολιτική ματιά στα πράγματα και θάρρος, αμπαλαρισμένα σε ένα εύπεπτο για όλους τηλεοπτικό προϊόν. Έχω κολλήσει και βλέπω όλες του τις εκπομπές. Να δει κι ο Βάταλος αυτήν για τον Τραμπ(άκουλα).

  111. Pedis said

    # 105 – Μην το λες, φίλτατε. Τον Οκτώβρη του ’83 οι ΜΕΑτζήδες με πολιτικά σαπίσανε στο ξύλο, μέσα στο άδυλο των Προπυλαίων, μια διαδηλωσούλα των 300 ατόμων για τα δικαιώματα των φαντάρων.

    Αναφέρθηκα σε καταστολή μεγάλης κλίμακας. Βέβαια, τι σόι ΜΑΤ-ΜΕΑ θα ήταν αν δεν προπονούνταν συστηματικά στα γήπεδα ή πάνω σε μικρές ομάδες αναρχικών και εξωκοινοβουλευτικών (γκροπούσκουλων καλλιώρα με το σημερινό του Νικοκύρη) οι οποίοι δεν έχουν παρά μηδαμινά μέσα να ακουστεί η καταγγελία τους και (ακόμη πιο σημαντικό) δεν χαίρουν την εκτίμηση του 99% του πληθυσμού (και ίσως ούτε το επιζητούν).

    Το πασόκ, βέβαια, επίχειρησε έναν. για τα μάτια, εκδημοκρατισμό των σωμάτων καταστολής και της δημόσιας τάξης. Η κυβέρνηση συρανέλ ούτε που έχει αναφερθεί στην πιθανή περίπτωση όπου θα ξεκινούσε να το σκεφτεται.

    Γι αυτό λέω: ούτε καν πασοκ των είτις οι «άχρηστοι».

  112. Group του περιοδικού συστήματος. Όπως τα γκρουπ με τις σπάνιες γαίες (που δεν είναι σπάνιες, απλώς δύσκολο να απομονωθούν.)

    Focus group, χρήσιμο εργαλείο για διαπίστωση τάσεων και προτιμήσεων στην αγορά (για εμπορικά προϊόντα, πολιτική, κλπ)

    Group stage η φάση των ομίλων στο ΤσουΛου, Μουντιάλ, κλπ.
    (H φάση των ομάδων, για το group stage, θα μπέρδευε.)

    Ακόμα πιο γκρουπ ο ροφός: Grouper
    (Το γκουγκλ το μεταφάζει σφυρίδα – ας βοηθήσουν οι πσαράδες.)

    Και το συναφές: Γκλουπ, του μικιμάους, για το ξεροκατάπημα –
    για το οποίο υπάρχει, λέει, ανάλογο προϊόν, ονόματι Gloup!

  113. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    101 – Δεν έχω εμπάθεια για κανέναν, μόνο για τους φασίστες και τους δογματικούς. Ασχολήθηκα ερευνητικά με την εκπαίδευση για πάνω από είκοσι χρόνια, γνωρίζω προσωπικά πάνω από εκατό εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, και πολλούς περισσότερους με ένα γειά. Δεν έχω αντιπάθεια για τους εκπαιδευτικούς, άλλωστε έχω και συγγενή, και καλούς φίλους εκπαιδευτικούς, αλλά για το εκπαιδευτικό σύστημα, που όμως, είναι καλοί και ευσυνείδητοι υπηρέτες του, οι λίγοι «κακοί» μια και είδα πως είσαι εκπαιδευτικός, θα ξέρεις τι παθαίνουν, κυρίως από τους καλούς συναδέλφους τους, αν δεν ξέρεις, πάρε το mail μου από τον Νικοκύρη, να σου στείλω καμιά δεκαριά ονόματα, που θα είναι μεγάλη σου τιμή που λογίζονται συνάδελφοί σου, όπως είναι μεγάλη μου τιμή που τους έχω γνωρίσει. Είναι εντελώς σάπιο το εκπαιδευτικό βασίλειο της Δανιμαρκίας. Θα ήθελα όμως να μου πείς, τι είναι λάθος από αυτά που λέω, είναι λογικό να διδάσκονται στο δημοτικό τα θρησκευτικά; είναι λογικό να διδάσκεται ΑΥΤΗ η ιστορία; τα αρχαία; είναι λογικό να διδάσκονται τόσα ψέματα; Μια και διδάσκονται τόσοι παραλογισμοί, είναι λογικό να διδάκονται με αυτόν τον ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ τρόπο; Είναι λογικό εδώ 150 χρόνια, να χρειάζεται το ίδιο χρονικό διάστημα για να αποφοιτήσει ένα παιδί κι από την δευτεροβάθμια; στην εποχή της ταχύτητας και της πληροφορικής ζούμε διάλολε! Είναι λογικό να μην διδάσκονται ΤΙΠΟΤΑ τα παιδιά για την σωστή οικονομική διαχείρηση, ενώ ζούν σε οικονομική κοινωνία, με αποτέλεσμα, μεγαλώνοντας να πέφτουν θύματα των επιτήδειων και των τραπεζών; Να μην διδάσκονται ΤΙΠΟΤΑ για την δημιουργία του χρήματος, ενώ καθορίζει την ζωή τους; Να μήν διδάσκονται όλους τους ΝΟΜΙΜΟΥΣ τρόπους για να κερδίσουν χρήματα, παρά μόνο τους δύο που τα δρομολογούν να γίνουν υπάλληλοι, ή αυτοαπασχολούμενοι, με αποτέλεσμα να είναι ΠΑΝΤΑ εξαρτημένοι από τους κεφαλαιούχους; Είναι λογικό να μην διδάσκονται ΤΙΠΟΤΑ για το χρηματιστήριο και την λειτουργία του, κι ότι, αντί να πιάνονται κορόϊδα από τους πονηρούς ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΥΣ (δεν κάνω πλάκα) και να ΠΑΙΖΟΥΝ ΑΠΛΗΣΤΑ όπως το 99, μπορούν να κερδίσουν απεριόριστα χρήματα από αυτό, αρκεί να μάθουν τους κανόνες του; Είναι λογικό να μην διδάσκονται, ότι για ό,τι συμβαίνει στην χώρα τους και στην καθημερινότητά τους, υπεύθυνα είναι τα μεγάλα χρηματιστήρια του κόσμου, κι όχι οι εργαζόμενοι γονείς τους, ή οι δημόσιοι υπάλληλοι; Είναι λογικό να μην διδάσκονται ότι ΔΕΝ ΤΑ ΤΡΩΜΕ ΜΑΖΙ; Είναι λογικό να βλέπεις άνεργους πτυχιούχους, που άλλοι αυτοκτονούν, κι άλλοι έχουν γίνει κοινωνικά κουρέλια; είναι λογικό αυτοί οι έξυπνοι άνθρωποι, να μην ξέρουν πώς αλλιώς να επιβιώσουν; Είναι λογικό να διδάσκονται τα παιδιά, πως είμαστε ανεξάρτητη χώρα; Είναι λογικό, να ψηφίζονται, αυτά τα σούργελα που είναι στην Βουλή; Είναι λογικό να τους εμπιστεύεται κανείς, για να τον σώσουν; (σταματάω).
    Εγώ είμαι εμπαθής και ισοπεδωτικός, ή η εκπαίδευση έχει ισοπεδώσει την κριτική σκέψη;

    Υ.Γ – Σκέφτηκες ποτέ σου, να γίνεις δισεκατομμυριούχος;

  114. 111 ορθόν

    112 και το ψαρολεξικό της Ε.Επιτροπής έχει καμιά δεκαριά gρouper που τα μεταφράζει όλα σφυρίδες, βλαχοσφυρίδες (!), στείρες, κηλιδόστικτες σφυρίδες

    Το ροφό (συγγενή με τις σφυρίδες στα Serranidae) τον ελέει, dusky sea perch, dusky grouper.

  115. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    109 – Στις ανεπτυγμένες είναι ελάχιστη πλέον, η τεράστια συνεισφορά της, είναι η μη συμμετοχή των πολλών στις χρηματιστηριακές συναλλαγές, και η άγνοιά τους, για το τι να κάνουν τα όποια χρήματά τους, με αποτέλεσμα, ή να τα καταναλώνουν, ή να τα βάζουν στη τράπεζα, για να τα «επενδύουν» οι χαζοί τραπεζίτες, χωρίς να κινδυνέψουν τα δικά τους. Εδώ και είκοσι χρόνια, τα τρελά λεφτά, οι εταιρείες τα κερδίζουν από τα παράγωγα, και τα κράτη από το ξέπλυμα μαύρου χρήματος (πάνω από 100 δις το 14 η Γερμανία). Η παγκόσμια οικονομία μετά την παγκοσμιοποίηση, δεν βασίζεται στην προσφορά και ζήτηση, στην παραγωγή και στην κατανάλωση, εγώ το ανακάλυψα τυχαία το 2011, οι περισσότεροι ψάχνουν ακόμα την Αμερική, σε καμιά δεκαριά χρόνια το πολύ, οι πτυχιούχοι με MBA και ντοκτορά, θα πέφτουν απ΄τα σύννεφα που θα βλέπουν τα ρομπότ να τους αντικαθιστούν, οι άλλοι μάλλον θα έχουν γίνει λίπασμα.

  116. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    107 – «Να μάθει γράμματα και να έχει μέλλον, δεν είναι κακό πράγμα να γίνουμε καλύτεροι, έτσι προοδεύει η κοινωνία.» Σεβαστή η άποψή σου, αλλά έχω άλλη, κι αυτή κατέθεσα.

    » Όταν βγει στην κοινωνία των λύκων θα πάθει ό,τι πάθαμε όλοι μας, σοκ, μετά θα μάθει να επιβιώνει.» Αυτό λέω κι εγώ, όλα τα είδη του πλανήτη, μαθαίνουν πως να επιβιώνουν, πριν βγούν στην κοινωνία, το πιο έξυπνο, μαθαίνει αφού βγεί, γι΄αυτό και είναι απάτη η εκπαίδευση.

    «Όσο για τις αξίες που δίνω στα παιδιά μου (έχω κι έναν Γάτο): α) δεν τις ξέρεις, και β) δε σε αφορούν.» Φυσικά και δεν με αφορούν, εσύ με έκρινες όχι εγώ.

  117. ΣΠ said

    112
    Το group stage το λένε φάση των ομίλων.

  118. Pedis said

    # 114 – Και που ‘σαι, τους κόβω να μην τον ‘χουν σε τίποτα να πουν και το «ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο!;»

    https://left.gr/news/o-n-voytsis-katadikazei-tin-anaitia-epithesi-ton-mat-sto-syntagma

  119. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    93 Ωραία κατακλείδα!

    97 Μήπως μπορούσες να μπεις σε ξένα σάιτ και όχι σε ελληνικά; Σα να το έχω ξανακούσει πριν από μερικά χρόνια.

    85-110 Eγώ δεν έχω δει κανένα βίντεό του. Τα κρατάω.

    117 Ε ναι -και των «χρυσοφόρων» ομίλων όπως είναι το δημοσιογραφικό κλισέ.

  120. 119b

    Μπα, όχι. Στην αγγλική βικιπαίδεια έμπαινα, στο νιουζ247 έμπαινα. Εδώ δεν μπορούσα, σε όλα τα μπλόγκσποτ άνετα.

  121. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και επειδή λεξιλογούμε, τα κανάλια μιλούν για «την πολιτεύτρια της ΛΑΕ που δέχτηκε δακρυγόνο στο κεφάλι».Όχι για την πολιτευτή. Πρόοδος, ε; 😊

  122. Γιάννης Ιατρού said

    120: …Εδώ δεν μπορούσα, ..

    Νίκο, μην παίζεις με τη σπαμοπαγίδα ! 🙂

  123. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άχουτα μωρέ τα κανάλια μας! Τα ‘πιασε ο πόνος για τον φουκαρά τον Έλληνα που μαστίζεται από τη φτώχεια, την υπερφορολόγηση, που δεν έχει νοσοκομείο να γιάνει, σχολείο να στείλει το παιδί του, μαντίλι να κλάψει τη μοίρα του…Αν είχαν δείξει την ίδια ευαισθησία από το 2010, όταν μας κανοναρχούσαν για την αναγκαιότητα των μνημονίων και τη γοητεία της ΤΙΝΑ, μπορεί και να πιστεύαμε την ιερή τους αγανάκτηση.

  124. Alexis said

    Χωρίς να έχω διαβάσει τα σχόλια, καταθέτω και τον γκρουπιέρη – γκρουπιέρισσα.
    Με διπλή, νομίζω, σημασία: Καζίνο και επικεφαλής τουριστικού γκρουπ.

  125. Pedis said

    Μετά το επεισόδιο, η παρουσία των διαδηλωτών μειώθηκε αισθητά.

    Ωστόσο μια περίεργη σκηνή κατέγραψε (άθελα του) ο φακός του MEGA.

    Κουκουλοφόροι «κάνουν τη δουλειά τους» πετώντας βόμβες μολότωφ, οι αστυνομικοί των ΜΑΤ πάνε να αντεπιτεθούν, αλλά ένας κουκουλοφόρος μοιάζει σαν να ζητάει τα ρέστα από τον αστυνομικό και μετά βγάζει την κουκούλα σαν να θέλει έτσι να ταυτοποιηθεί καλλίτερα.
    https://www.kar.org.gr/2016/05/09/giati-apokalyptete-o-koukouloforos-sta-mat/

    οι κουκούλες και τα κράνη κάνουν σκιά στην καρφίτσα … και δεν καλοφαίνεται.

  126. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Υποψιάζομαι, Νίκο, ότι και σε παρακολουθεί ενίοτε αλλά και τον πείθεις για κάποιες θέσεις σου σε αμφιλεγόμενα ζητήματα. Και το υποψιάζομαι επειδή τον άκουσα να χρησιμοποιεί κάμποσα «να/θα παράξουμε» αυτές τις μέρες.. (..για τον Τσίπρα λέω!)

  127. ΓιώργοςΜ said

    120 Καμμιά φορά «πέφτει» κάποιος DNS (=Domain Name Server), σπάνιο τώρα πια, αλλά συμβαίνει. Αν οι σελίδες εξυπηρετούνταν από αυτόν τον DNS, δε μπορεί να τα δει κανείς.

  128. Γιάννης Ιατρού said

    120: Σκύλος

  129. Γιάννης Ιατρού said

    125: Pedis ==> #90 🙂
    127: ΓιώργοςΜ Ακριβώς, αυτό έγινε 🙂 Αλλά υπάρχουν αντίδοτα….

  130. Θενξ

  131. Γιάννης Ιατρού said

    Υπάρχουν και τα τηλεοπτικά γκρουπ….

    Για να δούμε, μη χάσουμε προσεχώς κανένα καναλάρχη από …φυσικά αίτια 🙂

  132. Pedis said

    # 129α – Απολογούμαι.

  133. Γιάννης Ιατρού said

    131: Αλλά από σύνταξη κλπ. πάμε καλά!!!:
    Ακου εκεί ενδιαφέρον για Μαρινάκη γιά

  134. sarant said

    133 Το ένα «για» είναι γερμανικό και σημαίνει «ναι» 🙂

    126 Λες;

    121 Πάλι καλά.

  135. Γιάννης Ιατρού said

    Λοιπόν, σήμερα, 9/5, είναι του Αγ. Χριστόφορου, μην ξεχάσετε να πάτε το αμάξι για αγιασμό!!!!

  136. Ανδρέας said

    Λένε ο ομερ βρυώνης της »ατίμων λαέ» και των Ελ απ’ το μαντείο της δώνης δε δώνης ζητάει 35 μύρια γρόσα και πάνω αρχική τιμή απ την μεσαία πύλη, η υψηλή λένε είναι άουτ οφ όρντερ προς το παρόν. Ταυτόχρονα τον κυνηγάν οι ανουνάκι που είναι σε μεγάλη ανάνκη τελευτηαίως…

    η ανάνκη εκπέμπουσα

  137. Ανδρέας said

    Γιάνν’ πού’σει Γιάννου μ’

    στσις σκύλς τςι προυψηψηνούς τουν ξηχάσατ τουν άει κρειστόφουρρρ

  138. Y. G. said

    96: » O Όλιβερ είναι απίθανη περίπτωση. Συνδυάζει ενδελεχή έρευνα, ασεβές και ανελέητο χιούμορ, πραγματική πολιτική ματιά στα πράγματα και θάρρος »

    +++

    Απο τα καλυτερα του Ολιβερ,,, δειτε αυτο — https://www.youtube.com/watch?v=XEVlyP4_11M, για ενα θεμα που λαμπει με την απουσια του απο τα ελληνικα μμε

  139. Pedis said

    # 135 – Πρώτον, δεν πρόκειται γι αυτό που βλέπεις:
    – τα χάσκοντα καπό αποτίουν φόρο τιμής στους ιερωμένους
    – οι ιερωμένοι έχουν πάει σε έκθεση αυτοκινήτου

    Δεύτερον, είναι επιβεβαιωμένο με συγκριτική μελέτη μεταξύ αυτοκινήτων με γνήσιες ελληνικές πινακίδες και αλλόδοξες ότι ο αγιασμός διατηρεί τον κινητήρα των πρώτων σε άριστη κατάσταση , ενώ των δεύτερων κτυπάει πυράκια από τον πρώτο μήνα μετά την αγορά τους.

    Τρίτον, υπάρχει πληθώρα ιστορικών μελετών όπου αποδεικνύται ότι στην ελληνοβυζαντινή επικράτεια παρόμοια αποτελέσματα επέφερε ο αγιασμός στο παρελθόν, ειδικότερα στα βόδια, στα μοσχάρια και στους γαιδάρους.

    ‘Ετσι αποδεικνύεται η συνέχεια του ελληνικού πολιτισμού.

    Θα το διαπιστώσεις, είμαι σίγουρος, σε λίγο από την παράθεση των … σχετικών πηγών.

  140. Γιάννης Ιατρού said

    137: Ανδρέας
    Αυτοί πέσανε μικροί στο καζάνι και έχουν διαρκείας 🙂

    139: Σοφία πρόσχωμεν 🙂

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γρόμπος και γρουμπούλι/γρομπαλάκι είναι το εξόγκωμα στο δέρμα.

    ΦΕΚ Β 792
    23 Μαρτίου 2016
    …ορίζεται ως ημερομηνία λήξης των μαθημάτων του διδακτικού έτους 2015−2016 των Ημερησίων και Εσπερινών Γυμνασίων, Γενικών και Επαγγελματικών Λυκείων της χώρας η 11η Μαΐου 2016, ημέρα Τετάρτη

  142. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γκαθ @Gath___
    Σήμερα πριν 71 χρόνια κουμμουνια, φιλελέδες και λοιπές δυνάμεις νίκησαν τον φασισμό. Ας είναι παράδειγμα για το μέλλον 😉

  143. Στρατος Βασδεκης said

    Τη λεξη «γρούπος» την καταγραφει, ερμηνευει κι ετυμολογει η LivePedia.gr: http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%93%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%82 . Επισης τη λημματογραφει (χωρις να την εξηγει) το Αντίστροφο Λεξικό (Αναστασιάδη-Συμεωνίδη): http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/reverse/search.html?lq=%CE%B3%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%82&dq=

  144. sarant said

    Για άλλη μια φορά μπράβο της LivePedia. Το Αντίστροφο έχει πλουσιότατο λημματολόγιο.

  145. Γιάννης Ιατρού said

    142 ΕΦΗ
    Να στείλουμε καμιά τουρτα ρε Έφη! 🙂

  146. Πάνος με πεζά said

    @ 135 : H πιο γνωστή εκκλησία του Αγίου Χριστόφορου («Χριστοφόρος», κατά την Εκκλησία), είναι φυσικά η μικρή εκκλησούλα του 1946 στο Πικέρμι (με μεταγενέστερη προσθήκη κατ’ επέκταση μπροστά, όπως διακρίνετε). Ο εορτασμός είχε συνυφαστεί με εκδηλώσεις για την οδική ασφάλεια. Και δεν ήταν τυχαίο, είχε αφορμή ένα τραγικό γεγονός, που ας μην το αναφέρω.
    Τα τελευταία χρόνια ο δεύτερος αυτός χαρακτήρας του εορτασμού ατόνησε. Κυρίως λόγω της ενοποίησης με τη Ραφήνα.

  147. ΚΩΣΤΑΣ said

    » η γκρούπα, για να δηλώσει μια ολιγομελή συνήθως συσπείρωση ατόμων της ίδιας πολιτικής κατεύθυνσης»

    … «Την άνοιξη του 1946, νομίζω Απρίλης μήνας, δόθηκαν οδηγίες στις κόβες να διωχτούν από τις γραμμές μας αυτά τα «σκουλήκια». Αν δεν σφάλλω δεν υπερέβαιναν τους 100 από όλη την παροικία του Μπούλκες. Ήταν 98. Έπρεπε να συγκεντρωθούν στο τσαΐρι, όπου ήταν παραταγμένες από τις δύο πλευρές του δρόμου, όλες οι γκρούπες (συνολικά 24)». …
    (Χρήστος Καινούργιος (Βρασίδας), Στα άδυτα του εμφυλίου, εκδόσεις Ιωλκός, 2003, σ.130.

  148. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    112. @Μιχάλης Νικολάου

    Μιχάλη γειὰ σου.
    Ὁ ροφὸς τῆς Μεσογεὶου εἶναι ὁ Epinephelus marginatus ( ἀγγλ. Dusky Grouper).

    Ἡ σφυρίδα (Epinephelus aeneus, ἀγγλ. white grouper) εἶναι τῆς ἴδιας οἰκογένειας, μἐ πιὸ νόστιμο κρέας (φυσικὰ πιὸ ἀκριβὴ).

    Στὴν ἴδια οἰκογένεια[, τῶν σερανιδῶν, ἀνήκουν ὁ βλάχος ( Polyprion americanum, ἀγγλ.Atlantic wreckfish) ποὺ γίνεται τεράστιος (πρόπερσι ἔνας ἐρασιτέχνης ψαρὰς στὴν Κύθνο ἔπιασε ἔναν 68 κιλὰ) καὶ ἡ στήρα (Epinephelus costae, ἀγγλ. Goldblotch grouper).

    Ἐλπίζω νὰ σὲ φώτισα.

  149. Γιάννης Κουβάτσος said

    Από τον «Αγγελόγιαννο» του Δροσίνη, διήγημα για ληστές: «…φωνή βαρεία ως δούπος τυμπάνου».
    Ίσως από τον καθαρευουσιάνικο δούπο παράγεται το ηχομιμητικό ντουπ.

  150. ΚΩΣΤΑΣ said

    γδούπος – γντουπ, ηχοποίητες λέξεις.

  151. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    150. Και ζντουπ
    http://www.slang.gr/lemma/2622-zntoup

  152. Νίκος Κ. said

    >99 (Γιάννης Κουβάτσος). Αντιγράφω απ’ το σχόλιό σου γιατί το θεωρώ εξαιρετικό:
    «Δώσε και μένα, μπαρμπα-κράτος, να φτιάξω γήπεδο της εταιρείας μου και να παριστάνω τον μεγάλο χορηγό και επενδυτή, ενώ είμαι ένα κρατικοδίαιτο και διαπλεκόμενο λαμόγιο. Και τους δίνει ο μπάρμπας. Κλείνει σχολεία, εξοικονομεί λεφτά και τους τα δίνει. Ελλαδάρα και πάσης Ευρώπης!»
    —-
    Έχεις απόλυτο δίκιο. Είναι απαράδεκτο να δίνει το κράτος έστω κι ένα (1) Ευρώ για τα γήπεδα των Ποδοσφαιρικών Ανώνυμων Εταιρειών.

  153. gpoint said

    Ρε συ Λάμπρο εγώ προσωπικά δεν τους πάω τους εκπαιδευτικούς. Στα 40 χρόνια που ασχολήθηκα απ’ όλο το πλήθος που γνώρισα έκανα δυο φίλους κι όχι κολητούς και από τις πολλές σχέσειςπου έκανα στη ζωή μου-δεν είμαι μονογαμικός σαν και σένα- πρώτη μου φορά σχετίσθηκα με καθηγήτρια-αδιόριστη- στα 65 μου αλλά οι αρλούμπες που αμολάς και η εμπάθεια που έχεις εσύ γι αυτούς δεν κρύβεται. Να αφήσω την κολοτούμπα σου για τις τρίμηνες διακοπές, έρχεσαι εσύ σαν επαΐων να πεις πως δεν είναι λειτουργοί και πρέπει να κάνουν ένα μήνα διακοπές σαν τους άλλους υπαλλήλους. Δεν είπες όμως και να πληρώνονται όσο και οι υπόλοιποι υπάλληλοι που έχουν πραγματικές απολαβές σαφώς μεγαλύτερες ! Τώρα όσον αφορά την αρλούμπα σου να διδάσκονται τα παιδιά χρηματιστήριο και φόρεξ στο σχολείο από ψυχολογικής πλευράς δείχνει την επιθυμία σου να διδάξεις-προφανής και σε όλα σου τα σχόλια παρά την προφασιζόμενη δήθεν άγνοια σου- που εξηγεί και το κόμπλεξ σου προς τους εκπαιδευτικούς.

    Υ.Γ. ρωτάς όλους αν έχουν σκεφτεί να γίνουν (δις)εκατομμυριούχοι… εσύ που το σκέφτηκες έγινες ; ή απλώς θέλεις να σώσεις τον κόσμο σαν δεύτερη ενσάρκωση και τα λοιπά…

  154. gpoint said

    # 148

    έχουν αλλάξει τα γούστα των καταναλωτών! στο (σοβαρό) ψαράδικο του Κοράκη στην Αγορά ο ροφός είναι πια λίγο ακριβότερος από την σφυρίδα και οι μεγάλες σκόρπαινες πολύ πιο ακριβές κι απ’ ους δύο !!

  155. 137 Ανδρέα, τι είπατε; τι είπατε;

    Κάτσε καλά, νάρθει κάποιος τακτικός πελάτης εδιώ, να πει για τους Κυνοκέφαλοι!

  156. Πάνος με πεζά said

    Ακριβώς. Το κράτος έχει ένα σωρό δημόσια γήπεδα, κι όποιος γουστάρει, και ενδιαφέρεται μόνο για να έχει κάπου να παίζει, τα νοικιάζει. Όποιος όμως θέλει να τα κάνει εμπορικά κέντρα και σουϊτατζήδικα, ας βάλει το χέρι στην τσέπη, να δει τη γλύκα του ρίσκου…

  157. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κάποιες στερεότυπες ιδεολογικές αντιλήψεις για την εκπαίδευση και τα σχολεία νομίζω ότι είναι καιρός να αναθεωρηθούν.

    1. Κυριαρχεί η αντίληψη ότι καλά σχολεία είναι τα ιδιωτικά και μέτρια ή περίπου άχρηστα τα δημόσια. Μέγα λάθος. Τα δημόσια σχολεία είναι μαθητοκεντρικά, τα ιδιωτικά γονεοκεντρικά. Όσο κι αν δεν κάνει καλά τη δουλειά του ο δάσκαλος ή ο καθηγητής του δημόσιου σχολείου, σε καμία περίπτωση δεν εμποδίζει τη ήρεμη και φυσιολογική ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού. Το ιδιωτικό σχολείο καταπιέζει αφόρητα το παιδί, προκειμένου να αποδείξει στο γονιό πόσο πολύ δουλεύει και με το πέρασμα των χρόνων αυτή η καταπίεση έχει αποτελέσματα όταν το παιδί γίνει ενήλικας.

    2. Κανένας δεν λαμβάνει υπόψη του τη μέγιστη συνεισφορά του δημόσιου σχολείου στην ομαλή ένταξη και ενσωμάτωση των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία. Αν δεν υπήρχε το δημόσιο σχολείο, οι πόλεις και τα χωριά θα κατακλύζονταν από συμμορίες κακοποιών, με ότι συνεπάγεται αυτό. Κανένα ιδιωτικό σχολείο δεν συμμετέχει σε αυτή τη διαδικασία, γιατί κανένας μετανάστης δεν έχει χρήματα να φοιτήσει σε αυτό.

    Τόσα τους σέρνουμε, ας πούμε και μια καλή κουβέντα για τους δασκάλους και τους καθηγητές των δημόσιων σχολείων. Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν υπάρχουν λάθη και παραλήψεις, ας διορθωθούν και αυτά.

  158. gpoint said

    Και ολίγα αθλητικά

    οι οπαδοί γνωστού σωματείου αποκαλούμενοι σκουλήκια ή ασπόνδυλα στο παρελθόν είχαν βρίσει τον Γκάλη και τον Γιαννάκη. Σιγά μην κόλωναν μπροστά στον Διαμαντίδη… Τίποτε δεν είναι τυχαίο

    μια που αρχίζουν τα πλέη-οφφς ας θυμηθούμε τι «ψάρια» πιάνουν οι ομάδες στην ευρωπαίκή βαθμολογία :

    ΠΑΟΚ 37.440, Παναθηναϊκός 14.940, ΑΕΚ 7.940 και Πανιώνιος 5.940.

    δλδ μόνο ο ΠΑΟΚ έχει λίγες ελπίδες να είναι σε όμιλο ισχυρών ανάλογα με τα αποτελέσματα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

  159. ΚΩΣΤΑΣ said

    Με ό,τι

  160. Μοι προξενεί αλγεινήν εντύπωσιν που δεν είδατε αυτά τα ωραία τυπάκια, μέρα πούναι!

    Καληνύχτα!

    ΥΓ έλυσα το πρόβλημα με το τηλέφωνο/ίνδερνετς

  161. Ανδρέας said

    Με το γρούπο εννοείς τον γρύφο Νικοκύρη;

    https://en.wikipedia.org/wiki/Griffin

  162. 114, 148, Ευχαριστώ για το grouper

  163. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    1) Συγχαίρω τον νεαρόν αναγνώστην Ανδρέαν (σχόλιον 161) που με μίαν απλήν ερώτησιν χριστιανικής ταπεινοφροσύνης (διά τον φόβον πορτοκαλιάς κάρτας) ανέτρεψε όλην την 15ωρον προσπάθειαν του αγαπητού κ. Σαραντάκου να μάς αποκρύψη ότι αι αγγλικαί λέξεις group, crop κλπ. και η γερμανική kropf παράγονται από την θείαν ελληνικήν λέξινγρυπός που σημαίνει κυρτός, γαμψός κλπ.

    Επειδή προυχώρησεν η νύξ εις το Ρωμέικον και οι μισέλληνες Γαλιλαίοι θα προσπαθήσουν να αμφισβητήσουν την πανθολομογουμένην αυτήν άποψιν, παραπέμπω εις δύο μνημειώδη Ετυμολογικά Λεξικά: Το Γερμανικόν του F. Kluge και το Αγγλικόν του H. Wedgwood

    Διά να μή αδικήσω τον κ. Σαραντάκον, διευκρινίζω ότι ακόμη και ο ελληνόψυχος Μπαμπινιώτης εν τη σελίδι 308 του «Ετυμολογικού» του παραπέμπει την ετυμολογίαν του «γκρούπ» εις το γερμανικόν kropf (= λαιμός πτηνού, πρόλοβος) και το αγγλικόν crop, αποσιωπών ότι αμφότερα προέρχονται από την θείαν ελληνικήν λέξιν «γρυπός»!.. Διά τον χριστιανούλην Χαραλαμπάκην δεν θα ομιλήσω, ο άνθρωπος επήρε εις τον λαιμόν του διά δεκαετίας την Ακαδημία Αθηνών με το απαράδεκτον και καταφανώς ανθελληνικόν Χρηστικόν Λεξικόν του…

    2) Επειδή έχει προκύψει μέγα θέμα με την αναφοράν του εθνικοπαράφρονος Μιχαλόλια εις το ποίημα του Παλαμά («Οι Λύκοι») διά τους Μπολσεβίκους, καλώ τον λάτρην του Βάρναλη, κ. Σαραντάκον, να μάς διαφωτίση αν όντως ο Βάρναλης απήντησε με το ποίημα «Λευτεριά», όπως αναγιγνώσκω εις το «Πρώτον Θέμα»

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Ενημερώνω τον αγαπητόν κ. Δάλκον Χρίστον (δεν προλαμβάνω να του απαντήσω εις την νέαν προσπάθειάν του να με βγάλη αγράμματον) ότι έδωκα εντολήν εις το επιτελείον μου να ξεψαχνίσουν την διδακτορικήν του διατριβήν διά τους καλικαντζάρους και υπόσχομαι να αναρτήσω ενταύθα τα αποτελέσματα, διά να γελάση ο κάθε πικραμένος Ρωμιός…

  164. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἐπειδὴ πολλὰ εἴπαμε γιὰ τὸ γροῦπο, ἐγὼ θὰ πῶ γιὰ τὸ γρῖπο.

    ΤΟ ΓΡΙΠΑΚΙ

    Ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ φοιτητικὰ μου καλοκαίρια. Ἡ παρέα τῶν ἐφηβικῶν χρόνων εἶχε ἀρχίσει νὰ μαζεύεται στὸ νησὶ. Τὰ έφηβικὰ πάρτυ μὲ τὸ ἠλεκτρόφωνο καὶ τὰ σαρανταπεντάρια μὲ τὰ ξελιγωμένα, ρομαντικὰ τραγούδια μὲ Ἀνταμὸ, Τόνυ Πινέλι, καὶ τὰ πιὸ ρυθμικὰ μὲ Ρὸκυ Ρόμπερτς ἤ καμιὰ ροκιὰ ποὺ ξέφευγε ποῦ καὶ ποῦ δὲν μᾶς τραβοῦσαν πιὰ. Παλιότερα περιμέναμε στὴ τσίτα πὸτε θὰ πέσει κανὲνα μπλούζ, ὄχι αὐτὰ τῆς μαύρης μουσικῆς ποὺ ξέρει ὅλος ὁ κόσμος, ἀλλὰ αὐτὰ ποὺ ἀλλοῦ τὰ λένε σλόου, τὰ κολλητὰ ποὺ λέγανε οἱ πιὸ παλιοὶ, γιὰ νὰ πάρουμε τὴ γκομενίτσα, ποὺ εἴχαμε σταμπάρει, γιὰ ψηστήρι καὶ γιὰ σφίξιμο.
    Τώρα, θὲς ποὺ εἴχαμε μεγαλώσει, θές οἱ τουρίστριες ποὺ εἶχαν ἀρχίσει νά ‘ρχονται καὶ στὸ δικό μας τὸ νησὶ δειλὰ-δειλὰ, εἴχαμε ἀρχίσει νὰ μὴν πολυνοιαζόμαστε γιὰ τὰ πάρτυ. Τὰ κορίτσια ποὺ ξέραμε ἀπὸ παλιὰ εἶχαν μεγαλώσει καὶ, ἄν δὲν ἧταν ἤδη λογοδοσμένες, ἔψαχναν γιὰ γαμπρὸ. Ἀπὸ τὴν ἄλλη ἐμεῖς δὲν μπορούσαμε πιὰ ν’ ἀρκεστοῦμε στὸ σφίξιμο στὸ χορὸ ἤ κανένα φιλὶ στὰ κλεφτὰ ὅπως παλιὰ.
    Ἔτσι, ἀφοῦ δὲν εἶχε «κοκὸ» ἀκολουθήσαμε τὴν προτροπὴ τοῦ γνωστοῦ ἀνέκδοτου καὶ εἴπαμε νὰ τὸ ρίξουμε στὸ ψάρεμα. Στὴν πρώτη ἐξόρμηση πήγαμε τρεῖς. Πήραμε τὰ σύνεργὰ μας, ὄχι τίποτα σπουδαῖο δηλαδὴ, μάσκες, βατραχοπέδιλα καὶ κάτι ψαροντούφεκα τῆς συμφορᾶς, καὶ ξεκινήσαμε γιὰ τὰ κάτω αὐλάκια τὰ πιὸ μακρυνὰ. Μέχρι τὸτε ψαρεὺαμε στὰ κοντινὰ τ’ αὐλάκια, λίγο πιὸ πέρα ἀπὸ ‘κεῖ ποὺ κολυμποῦσε ὁ κόσμος. Τὰ μέρη ὅμως ἦταν ἀψάρευτα ἀπὸ ψαροντούφεκο κι ὅλο κάτι πιάναμε: κανένα χταπόδι, καμιὰ χειλοῦ ἤ κανένα μπαρμπούνι στὰ πιὸ ἀμμουδερὰ.
    Ξεκινήσαμε ἀργούτσικα, κατὰ τὶς δέκα τὸ πρωὶ (δὲ θέλαμε, βλέπεις, νὰ χαλάσουμε καὶ τὸ χουζούρι μας) μὲ τὴν ψαρόβαρκα τοῦ παπποῦ. Μιὰ πεντάμετρη γαΐτα, ξύλινη μὲ μιὰ ντηζελομηχανὴ μονοκύλιντρη ποὺ σοῦ ‘παιρνε τ’ αὐτιὰ μὲ τὸ ντούκου-ντούκου.

    (Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΡΟΣΕΧΩΣ)
    Μόνο ὁ Νικοκύρης θὰ τὸ κάνει;

  165. Pedis said

    έχει πλάκα αυτό που μόλις διάβασα (‘ντάξει πλάκα με την ευρεία έννοια δλδ παραχώσιμο κάτω από την πλάκα)

    «Η Ελλάδα πέτυχε μια σημαντική διαπραγματευτική επιτυχία στην Ευρώπη. Σε μια σκληρή και δύσκολη, ίσως για πρώτη φορά αληθινή διαπραγμάτευση, θέσαμε τους στόχους, ήμασταν συγκροτημένοι, δείξαμε αποφασιστικότητα αλλά και ευελιξία και πετύχαμε στο τέλος τον βασικό μας σκοπό»
    ο πράιμ μίνιστερ μετά το γιουρογκρουπ της 20ης Φλεβ. 2015

    http://www.thepressproject.gr/article/94328/Sugxaritiria-Petuxame-Mnimonio

  166. Γς said

    160:

    Και για να φρικάρεις:

    Τέτοια άσματα σαν την Κατιούσα πάντα τα θυμούνται. Τουλάχιστον κάτι καλοί χριστιανοί 😉

    http://caktos.blogspot.gr/2014/10/blog-post_50.html

  167. Pedis said

    Γιώργος Τσαρουχάς
    http://atexnos.gr/giorgos-tsarouhas-protipo-anthropou-kai-laikou-agonisti-48-hronia-apo-ti-stigeri-dolofonia-tou/

  168. 155 Εμ άργησα να το πάρω χαμπάρι!

  169. gpoint said

    Αυτή ήταν η δουλειά του τσούρμου του καπταΖέππου στην φαληρική ( Fa-λυρική) ακτή !

  170. Γς said

    164:

    Κι ενώ ωραία το άρχισες με εφηβικά πάρτυ τις γκομενίτσες, ποὺ εἴχατε σταμπάρει, γιὰ ψηστήρι, γιὰ σφίξιμο και τέτοια ξαφνικά το γυρίζεις στο ψάρεμα.

    Ασε που μας παρατάισες σύξυλους μ ένα «Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΡΟΣΕΧΩΣ».

    Τι να σου πω αδελφάκι μου, αυτό το τελευταίο με πήγε και μένα π΄σω στα παιδικάτα μου. Τα πολύ παιδικάτα μου, πριν από τα γκομενικά που αναφέρεις:

    Πρώτη Δευτέρα τάξη Δημοτικού κι έχω πέσει με τα μούτρα στο διάβασμα ενός παλιού κομματιού της εφημερίδας Ακρόπολις άρτι αφιχθέντος εκ του μπακάλη, ως περιτύλιγμα προϊόντος τινός. Ισως 50 γραμμαρίων χύμα τοματοπελτέ.

    Διάβαζα με πολύ ενδιαφέρων για τον Τσακιτζή τον Βασιλέα των Ορέων και πάνω στο καλύτερο τρώω στη μάπα ένα «Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ».

    Αντε τώρα να περιμένω το επόμενο τοματοπελτέ, ουπς φύλλο της εφημερίδας απ τον μπακάλι…

    Αλλά επειδή ετοιμάζεσαι να μας να μας περιγράψεις ΠΡΟΣΕΧΩΣ ψάρεμα με γρυπάκι, λάβε μια σύντομη περιγραφή για ψάρεμα με νυχάκι. Ετσι γι να’ χεις:

    Ψαρεύαμε κι εμείς την εποχή των απαλών ονύχων μας σε άγριες βραχώδεις ακρογιαλιές, όταν ο νεαρός Γς έδωσε κατά λάθος μια ξεγυρισμένη κλωτσιά σ ένα βράχο με αποτέλεσμα την αποκόλληση ενός ονύχου μετα ολίγης σαρκός!

    Και ενώ σφάδαζα στους πόνους τα κολόπαιδα το χρησιμοποίησαν ως δόλωμα στο αγκίστρι.
    Με τα χρόνια το χωρατό εμπλουτίσθηκε και με την προσθήκη ότι έπιασαν και ψάρια…

  171. Γς said

    169:

    Ο Καπετάν Αντρέας Ζέπος σεΦα ελάσσονα

    Κατα την φέτα.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/07/blog-post_28.html

  172. Γιάννης Ιατρού said

    170: Γς
    Τα πολύ παιδικάτα μου, πριν από τα γκομενικά που αναφέρεις:….

    Να, εδώ μια αναμνηστική

  173. Γιάννης Ιατρού said

    Σημειωτέον, οτι εις την μεταμεσονύκτιον παρέμβαση γνωστού σχολιαστή ΔΕΝ παρενέβη η γραία!!!!
    Μάλλον θα πέρασε η άνοιξη και μπήκαμε ουσιαστικά στο καλοκαίρι… 🙂

  174. Γς said

    Κι ένας πολύ τυχερός [λ.ε.τ.] τερματοφύλακας

  175. Κουνελόγατος said

    173. Γιάννη Ιατρού: «Σημειωτέον, οτι εις την μεταμεσονύκτιον παρέμβαση γνωστού σχολιαστή ΔΕΝ παρενέβη η γραία!!!!».

    Την αντικατέστησε με επιτελείο, κάνει περισσότερες δουλειές φαίνεται… :mrgreen:

  176. spiral architect said

    Ο γρούπος έγινε γρύπας: http://www.thepressproject.gr/article/94328/Sugxaritiria-Petuxame-Mnimonio

  177. Γιάννης Ιατρού said

    175: Μπά, θα το δανείστηκε, μέσω του γαμβρού, από τον δόναλντ….

  178. giorgos said

    169. Αυτός ό τρόπος ψαρέματος έχει απαγορευτεί εδώ καί πάρα πολλά χρόνια . Στήν Λευκάδα τό λένε μπραγάνι.

  179. Παίδες, χαλαρώστε με το Ντέταρι. Φυσικά και ήταν παικτούρα τεράστια ο Λάγιος! Χειροκροτητής του Κοσκωτά ήταν ο Ανδριανό…ο Λάγιος απλά έτυχε να είναι παρών. 🙂

  180. Κουνελόγατος said

    177. Δόναλντ ή Δόναλδ; Ποια γραφή είναι πιο ελληνόψυχη, ξέρεις;

  181. Γιάννης Ιατρού said

    ε, η δεύτερη 🙂 Αμα το σκοτώνουμε, να κάνουμε καλή δουλειά!

  182. κουτρούφι said

    Σχετικό με μια από όλες αυτές τις λέξεις και σημασίες («γρίπος», «γρύπος», «γρύπας» κλπ) είναι και το Κυκλαδίτικο επίθετο Γρυπάρης. Στη Σίφνο, απ’ όπου ήταν ο παλαιός ποιητής κλπ κλπ, και που υπάρχει και το δωδεκανησιακό/κυπριακό ιδίωμα, προφέρεται ως Γρυπφάρης (δεν αναπαράγεται ακριβώς ο ήχος με το «πφ» αλλά οι Κύπριοι/δωδεκανήσιοι θα καταλάβουν πώς είναι).

  183. Αγάπη said

    Με τη σημασία της ομάδας ανθρώπων, βρίσκουμε τον γρούπο στην Κυρα-Κώσταινα του Μιχ. Μητσάκη: «ήρχισε κόσμος να συνάζεται, ν’ ακούει, να περιβάλλει τον μικρόν γρούπον των απαγωγέων και της νέας», ή στο Νούμερο 31328 του Βενέζη: «πώς του ήρθε του Γιωργή να ξεκόψει απ’ το γρούπο μας για να μαζέψει αποτσίγαρα».
    από http://www.periergos.gr/comment/42039#comment-42039 – Έχει ειπωθεί ήδη;

    Τα Beta Groups: Grupos Beta (Beta Groups) is a service by the National Institute of Migration (INM) of Mexico offering water, medical aid, and information to immigrants at risk. The first Grupos Beta was started in Beta Tijuana in 1990. Grupo Beta’s primary role is to protect the Human Rights of migrants regardless of their immigration status [1][2] as stated in their moto, “vocation, humanitarianism and loyalty.” Grupo Beta’s primary training is in providing first aid, social services,[3] access to shelters, search and rescue, and have specialized training in water and air rescue services
    από https://en.wikipedia.org/wiki/Grupos_Beta

    Και έχουμε και ραδιοφωνικά 🙂 http://tunein.com/radio/Los-Grandes-Grupos-Radio-s213349/

  184. Γς said

    164:

    Κι ενώ ωραία το άρχισες με εφηβικά πάρτυ τις γκομενίτσες, ποὺ εἴχατε σταμπάρει, γιὰ ψηστήρι, γιὰ σφίξιμο και τέτοια ξαφνικά το γυρίζεις στο ψάρεμα.

    Ασε που μας παρατάισες σύξυλους μ ένα «Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΡΟΣΕΧΩΣ».

    Τι να σου πω αδελφάκι μου, αυτό το τελευταίο με πήγε και μένα π΄σω στα παιδικάτα μου. Τα πολύ παιδικάτα μου, πριν από τα γκομενικά που αναφέρεις:

    Πρώτη Δευτέρα τάξη Δημοτικού κι έχω πέσει με τα μούτρα στο διάβασμα ενός παλιού κομματιού της εφημερίδας Ακρόπολις άρτι αφιχθέντος εκ του μπακάλη, ως περιτύλιγμα προϊόντος τινός. Ισως 50 γραμμαρίων χύμα τοματοπελτέ.

    Διάβαζα με πολύ ενδιαφέρων για τον Τσακιτζή τον Βασιλέα των Ορέων και πάνω στο καλύτερο τρώω στη μάπα ένα «Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ».

    Αντε τώρα να περιμένω το επόμενο τοματοπελτέ, ουπς φύλλο της εφημερίδας απ τον μπακάλι…

    Αλλά επειδή ετοιμάζεσαι να μας να μας περιγράψεις ΠΡΟΣΕΧΩΣ ψάρεμα με γρυπάκι, λάβε μια σύντομη περιγραφή για ψάρεμα με νυχάκι. Ετσι γι να’ χεις:

    Ψαρεύαμε κι εμείς την εποχή των απαλών ονύχων μας σε άγριες βραχώδεις ακρογιαλιές, όταν ο νεαρός Γς έδωσε κατά λάθος μια ξεγυρισμένη κλωτσιά σ ένα βράχο με αποτέλεσμα την αποκόλληση ενός ονύχου μετα ολίγης σαρκός!

    Και ενώ σφάδαζα στους πόνους τα κολόπαιδα το χρησιμοποίησαν ως δόλωμα στο αγκίστρι.
    Με τα χρόνια το χωρατό εμπλουτίσθηκε και με την προσθήκη ότι έπιασαν και ψάρια…

  185. sarant said

    183 Αντιγραφή από το βιβλίο μου Λέξεις που χάνονται, όπου και λήμμα «γρούπος»

  186. Xρίστος Δάλκος said

    163 (ΥΓ) Ἀφοῦ θά ἀσχοληθῇ ὁλόκληρο ἐπιτελεῖο μέ τήν ταπεινότητά μου ἄς ρίξῃ καί μιά ξεψαχνιστική ματιά καί στά ἀκόλουθα ἄρθρα τοῦ Χρίστου Δάλκου: «Κουρεψάνη βαβατόνη – Κουρεμπέτσα φαφατούλα: Ἡ ἐνδοσυγκριτική μελέτη μιᾶς ἀπροσδιορίστου ἡλικίας συγγένειας», Χρονικὰ τῶν Τσακώνων, τ. ΙΗ΄, σ. 203-230, 2004-2005 | «Ἡ ἐνδοσυγκριτική μέθοδος», Λεξικογραφικὸν Δελτίον, τ. ΚΔ΄, σ. 131-160, 2003 | «Ἡ διερεύνηση τοῦ εὐβοϊκοῦ τοπωνυμίου “Κουρμπάτσι” βάσει τῆς ἐνδοσυγκριτικῆς μεθόδου», Ὀνόματα, τ. 17-18, σ. 139-152, 2005 | «Τό “προ”ελληνικό τοπωνύμιο “Κύθνος”», Ὀνόματα, τ. 19, σ. 297-332, 2007 | «Κυπρ. κουρτουμπέλ-λα – κ.ν.ἑ. κουτρουβάλα: ἐνδοσυγκριτικές συσχετίσεις καί προεκτάσεις», Νεοελληνική Διαλεκτολογία, τ. Ε΄, σ. 81-114, 2008 | «Ἡ “πολλαπλῆ ὕπαρξη” τῶν δημοτικῶν τραγουδιῶν καί ἡ συμβολή της στήν ἐνδοσυγκριτική μελέτη τῆς γλώσσας», Πανελλήνια Ένωση φιλολόγων, Σεμινάριο 35 (Το δημοτικό τραγούδι από την αρχαιότητα ως σήμερα), σ. 120-136, Ελληνοεκδοτική, 2008 (Αὐτό πρέπει ὁπωσδήποτε νά ξεψαχνισθῇ διότι κομίζει καί νέα στοιχεῖα περί καλικαντζάρων) | «Ἡ συνύπαρξη ἐναλλακτικῶν ἐκδοχῶν τοῦ πρωτογενοῦς μυθικοῦ ὑλικοῦ στό πλαίσιο ἑνός καί τοῦ αὐτοῦ μύθου: Τό παράδειγμα τῆς Ἠλέκτρας τοῦ Εὐριπίδη», Πανελλήνια Ένωση φιλολόγων, Σεμινάριο 40 (Ευριπίδης, ο “τραγικώτατος των ποιητών” και ο “από σκηνής φιλόσοφος”, παράδοση και νεωτερικότητα), σ. 106-110, ἐκδ. Κοράλλι, 2014. Ἐπίσης νά ξεψαχνισθῇ τό διασκεδαστικώτατο «Ἡ παλαιότητα τῆς νέας ἑλληνικῆς», ἐκδόσεις Μελάνι, 2011, καί ἡ «Μελανθώ» πού ἐκδόθηκε ἀπό τόν ἴδιο ἐκδοτικό οἶκο καί εἶναι καί αὐτή διασκεδαστικωτάτη, καθώς καί ὅλα σχεδόν τά τεύχη τοῦ περιοδικοῦ «νέος λόγιος Ἑρμῆς» (δέν μπορῶ τώρα νά γράψω τούς τίτλους ὅλων τῶν ἄρθρων καί τῶν κριτικῶν σημειωμάτων, ἄς κάνῃ κάτι καί τό ἐπιτελεῖο, μήν τά περιμένῃ ὅλα στό πιάτο). Νά ξεψαχνισθοῦν ἐπίσης «Τά ἰδεολογήματα τῆς νέας γλωσσολογίας», ἐκδ. Δίαυλος, 1994, ἡ νουβέλλα «Τό μικρό εἶναι μεγάλο» καί τό γλωσσολογικό παραμύθι «Ὁ τσύριος καθηγητής», μέ ψευδώνυμο Ignotus Animus, ἀπό τόν ἴδιο ἐκδοτικό οἶκο, πού εἶναι μπορῶ νά πῶ κι αὐτά διασκεδαστικώτατα καί ψυχωφελῆ. Νά μή παραλειφθῇ καί ἡ ποιητική συλλογή «Νευρόσπαστο τηλεχειριστηρίου», ἔκδοση τοῦ περιοδικοῦ Πλανόδιον, 2007, διασκεδαστικωτάτη καί περιεκτικωτάτη καί αὐτή. Ὑπάρχουν καί ὡρισμένα ἀνέκδοτα (ἄρθρα, γλωσσικές μελέτες, διηγήματα, θεατρικά, ποιήματα, τραγούδια κ.λπ.) τά ὁποῖα λυποῦμαι πού δέν μπορῶ -πρός ὥρας- νά τά θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ σεβαστοῦ ἐπιτελείου.

    [Ἄς μέ συγχωροῦν οἱ συνάδελφοι / συζητητές τοῦ παρόντος ἱστολογίου γιά τήν περιαυτολογία, ἀλλά ἀφοῦ βρῆκα παππᾶ, νά μή θάψω πέντ’ – ἕξι;]

  187. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    ΤΟ ΓΡΥΠΑΚΙ
    (συνέχεια ἀπὸ τὸ 164)

    Ὁ καιρὸς καλὸς, φυσοῦσε ἕνα ἐλαφρὺ μελτεμάκι ἴσα-ἴσα νὰ μᾶς δροσίζει. Ἀράξαμε τὴ βάρκα ἀρόδου σ’ ἕνα διπλὸ αὐλάκι μὲ δυὸ ἀμμουδάκια κι ἕνα καλὸ κομμάτι μὲ βράχια ἀνάμεσά τους. Ἑτοιμαστήκαμε στὸ ἄψε-σβύσε καὶ πέσαμε στὴ θάλασσα. Δὲν εἴχαμε τὸτε στολὲς, βαρίδια, μαχαίρια, σημαδοῦρες, ἐφεδρικὰ ψαροντούφεκα, ὅλα τὰ συμπράγκαλα τελωσπάντων ποὺ κουβαλᾶμε σήμερα. Μόνο μάσκα, πέδιλα, ντουφέκι, ἕνα μπλουζάκι μακὸ γιὰ νὰ μὴν καίγεται ἡ πλάτη μας ἀπὸ τὸν ἥλιο κι ἕνα καλώδιο τυλιγμένο στὴ μέση γιὰ νὰ κρεμᾶμε τὰ ψάρια.
    Ἐδῶ τὰ ψάρια ἦταν ἀκόμα πιὸ ἀπονήρευτα. Οἱ χειλοῦδες, οἱ καλές, οἱ μισόκιλες, ἴσα ποὺ ψευτοτρύπωναν κάτω ἀπὸ κάποια πέτρα κι ἐκεῖ περίμεναν κοιτάζοντας πρὸς τὸ ἄνοιγμα. Καμιὰ φορὰ προλαβαίναμε καὶ τὶς ντουφεκίζαμε πρὶν τρυπώσουν. Ψαρέψαμε κανένα δίωρο καὶ μετὰ βγήκαμε γιατὶ εἴχαμε κρυώσει. Ἥπιαμε νερὸ κι ἀπὸ ἕνα κουτάκι γάλα ζαχαροῦχο πού ‘χε φέρει ὁ Θανάσης, ὁ πιὸ παλιὸς ἀπὸ τοὺς τρεῖς. Οἱ ἄλλοι δυὸ, ὁ Ἀντώνης κι ἡ ἀφεντιὰ μου εἴμαστε πιὸ φρέσκοι ψαροντουφεκάδες κι ἀκολουθούσαμε τὶς συμβουλὲς του. Ξεκουραστήκαμε γιὰ κάνα μισάωρο, στεγνώσαμε καὶ μόλις ζεσταθήκαμε ξαναπέσαμε στὴ θάλασσα. Αὐτὴ τὴ φορὰ δὲν ἀντέξαμε πάνω ἀπὸ μιὰν ὥρα καὶ μᾶς ἔπιασαν οἱ κρυάδες. Γυρίσαμε στὴ βάρκα καὶ κάναμε τὸν ἀπολογισμὸ μας. Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ψάρια (εἴχαμε πιάσει τέσσερα-πέντε κιλὰ κι οἱ τρεῖς μαζί, τὰ πιὸ πολλὰ ὁ Θανάσης) βγάλαμε καὶ πεντέξι πίνες ποὺ βρήκαμε «φυτεμένες» στὸν ἀμμουδερὸ βυθὸ κοντὰ στὴ βάρκα.
    Γυρίσαμε στὸ λιμάνι μὲ ὕφος θριαμβευτικὸ, σὰν τοὺς θαλασσοπόρους ποὺ ἐπέστρεφαν στὴ βάση τους ἔχοντας «κατακτήσει» νέους τὸπους.
    Τὸ βράδυ τὰ πήγαμε στὸν ταβερνοκαφενὲ τῆς κυρα-Λένης, κοντὰ στὸ μουράγιο γιὰ νὰ τὰ φᾶμε μὲ τὴν παρέα. Ἐκεῖ μαζεύτηκαν καὶ κάμποσοι φίλοι, ὅσοι ἀπὸ τὴν παλιοπαρέα εἶχαν φτάσει στὸ νησὶ, φοιτηταριὸ οἱ πιὸ πολλοὶ, ἀλλὰ καὶ δυὸ-τρεῖς πιὸ μεγάλοι, παντρεμένοι, ποὺ γουστάριζαν τὴν παρέα μας. Οἱ τελευταῖοι πλήρωσαν τὸ ρεφενὲ στὸ τέλος, μιᾶς καὶ στέκονταν καλύτερα οἰκονομικὰ. Βέβαια δἐν ἤτανε πολλὰ: τὸ κρασὶ, οἱ σαλάτες καὶ τὰ ψιλολόγια μοναχὰ, ἀφοῦ τὰ ψάρια τὰ βάλαμε ἐμεῖς.
    Τὶς ἑπόμενες μέρες φρεσκάρισε τὸ μελτέμι κι ἐμεῖς μείναμε στὸ λιμάνι νὰ κάνουμε σχέδια γιὰ τὴν ἑπόμενη ἐξόρμηση. Κάθε πρωὶ, τὶ πρωὶ δηλαδὴ, κόντευε νὰ μεσημεριὰσει ὅταν μαζεύονταν ἡ παλιοπαρὲα, πίναμε καφὲ στὸν καφενὲ τοῦ Δημητροῦ, στὴν ἄκρη τοῦ λιμανιοῦ. Ἀπὸ ‘κεῖ ἐλέγχαμε ὅ,τι πέρναγε γιὰ τὴν ἀμμουδιὰ καὶ ὅ,τι ἔβγαζε τὸ βαπόρι ποὺ ἔφτανε λίγο πρὶν μεσημεριάσει καὶ κανονίζαμε τὴν πορεία μας ἀνάλογα. Ἄν εἶχε περάσει κάτι ἐνδιαφέρον, πηγαὶναμε γιὰ μπάνιο στὴ θάλασσα καὶ ὅ,τι ἤθελε προκύψει. Ἄν πάλι εἶχε ξεραΐλα, πηγαίναμε στὸν ταβερνοκαφενὲ τῆς κυρα-Λένης γιὰ οὖζα.
    Μιὰ ἀπὸ τὶς ἑπόμενες μέρες ξεμπαρκάρισε ἀπὸ τὸ βαπόρι ἕνα «δὺο-μηδὲν» ἑλληνικὸ, δηλαδὴ δυὸ ἑλληνίδες μόνες, στὴ συνθηματικὴ γλώσσα τῆς παρέας. Πέρασαν μπρὸς ἀπὸ τὸν καφενὲ τοῦ Δημητροῦ, σὰν ζαλισμένα κοτόπουλα ἀπὸ τὴν κούνια τοῦ μελτεμιοῦ, ψάχνοντας γιὰ δωμάτιο, ὅπως ἦταν φανερὸ. Τὴν ὥρα ἐκείνη ἔπιναν καφὲ ὁ Μιχάλης μὲ τὸν Ἀντώνη καὶ προσφέρθηκαν νὰ τὶς βοηθήσουν, μιᾶς καὶ τὰ χρόνια ἐκεῖνα τὰ δωμάτια ἦταν λιγοστὰ καὶ οἱ ρεντρούμηδες δὲν ἔτρεχαν στὸ βαπόρι γιὰ νὰ ψαρέψουν πελάτες. Ἀφοῦ τοὺς βρῆκαν δωμάτιο, γύρισαν στὸν καφενὲ γιὰ νὰ δώσουν ἀναφορὰ στὴν παρέα, ποὺ εἶχε μαζευτεῖ στὸ μεταξὺ.
    Ὅπως ἧταν φυσικὸ, τὸ ἠθικὸ ὅλων μας ἀνέβηκε κατακόρυφα. Ὁ Μιχάλης μὲ τὸν Ἀντώνη πῆραν ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὶς καθημερινὲς ὑποχρεώσεις τῆς παρέας κι ἔμειναν ἐλεύθεροι νὰ κάνουν παιχνίδι. Οἱ ὑπόλοιποι συνεχίσαμε τὶς καθημερινὲς μας ἀσχολίες, παρακολουθώντας διακριτικὰ κι ἀπὸ κάποια ἀπὸσταση τὰ δυὸ μέλη τῆς παρέας ποὺ ἧταν σὲ «μάχιμη ὑπηρεσία».
    (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

  188. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    153 – Αν κι έχω πα΄ρει την απόφαση, να σταματήσω να σχολιάζω για ένα διάστημα, γιατί έχει μπερδευτεί το πράγμα και δεν βγάζω άκρη, θα σου απαντήσω για να μη νομίζεις ότι σε γράφω, ενώ σε εκτιμώ όπως ξέρεις.

    «Ρε συ Λάμπρο εγώ προσωπικά δεν τους πάω τους εκπαιδευτικούς.» Εγώ δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί τους, μόνο ως σύνολο του εκπαιδευτικού συστήματος, που δεν το πάω.

    «Στα 40 χρόνια που ασχολήθηκα απ’ όλο το πλήθος που γνώρισα έκανα δυο φίλους κι όχι κολητούς και από τις πολλές σχέσειςπου έκανα στη ζωή μου-δεν είμαι μονογαμικός σαν και σένα-» Τις γυναίκες, μια και διαβάζοντας την Λειτουργία του οργασμού, του Βίλχελμ Ράϊχ στα 18 μου, επηρεάστηκα βαθιά απ΄αυτό, από τα είκοσι και μετά, έπαψα να τις βλέπω σαν τρόπαιο, τις αγαπάω και τις σέβομαι (στο μέτρο που σέβονται οι ίδιες τον εαυτό τους, όχι τα σούργελα και τις νευρωτικές) οπότε δεν έχει νόημα για μένα, να κάνω σύγκρισει μαζί σου, ποιός είχε τις πιο πολλές, μου αρκεί που αυτές που είχα πριν την Παπέν, μ΄αγάπησαν και τις αγάπησα, και ήταν στην σωστή ηλικία, (ένα «σκοτεινό» διάστημα 10-1978 – 9-1979 δεν το λαμβάνω υπόψιν) οπότε δεν κινδυνεύω από την γεροντοκαψούρα. Με την Παπέν που ήταν ένα γλυκό κορίτσι, τίποτε παραπάνω τίποτε παρακάτω, γνωριστήκαμε και ερωτευτήκαμε, κι επειδή η σχέση μας βασίστηκε στην κατά Βίλχελμ Ράϊχ σεξουαλική ικανοποίηση και στην ειλικρίνεια, έχει γίνει σαν το καλό κρασί, όσο παλιώνει τόσο καλύτερη γίνεται. Σε ό,τι με αφορά, η μονογαμία είναι στην δική σου φαντασίωση, εμένα δεν με ενδιαφέρει, αλλιώς θα μεγάλωνα τις κόρες μου με την ΥΠΕΡΤΑΤΗ αξία της παρθενίας. Αυτό που προσπαθησα με κόπο να χτίσω στην σχέση μου με την Παπέν (γιατί μου τάκανε τετράγωνα μέχρι να γίνει σεξουαλικός άνθρωπος) μου βγήκε, είμαι ευτυχισμένος, είμαι τρελαμένος, το ίδιο κι αυτή (αν και πολύ πιο συμαζεμένη) οι κέρες είναι ευτυχισμένες από την οικογένειά μας, δεν θέλω να πάω με άλλη, μ΄αρέσει που γερνάμε μαζί, δεν βλέπω τον λόγο να μην είμαι μόνο μαζί της. Αν εσύ αισθάνεσαι ευτυχισμένος με τις επιλογές σου, με γειά σου με χαρά σου, δεν διεκδίκησα το απόλυτο, ο καθένας όπως την βρίσκει, αρκεί να μην κάνει κακό στους άλλους (όχι να μην τους ενοχλεί – χαμόγελο).

    «πρώτη μου φορά σχετίσθηκα με καθηγήτρια-αδιόριστη- στα 65 μου αλλά οι αρλούμπες που αμολάς και η εμπάθεια που έχεις εσύ γι αυτούς δεν κρύβεται.» Δεν μπορώ να κάνω κάτι για την όρασή σου, απευθύνσου σε οφθαλμίατρο.

    «Να αφήσω την κολοτούμπα σου για τις τρίμηνες διακοπές,» Δεν είμαι πρωθυπουργός για να κάνω κωλοτούμπες, όλα μου τα σχετικά σχόλια, έχουν σαν μέτρο τα παιδιά, αυτά θεωρώ θύματα, αυτά με ενδιαφέρουν, γι΄αυτά νοιάζομαι, αν δεν το διατύπωσα σωστά, εν αντιθέση με σένα και τους περισσότερους, δεν έχω κανένα πρόβλημα να παραδεχτώ το λάθος μου, από κεί και πέρα, όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται.

    «έρχεσαι εσύ σαν επαΐων να πεις πως δεν είναι λειτουργοί και πρέπει να κάνουν ένα μήνα διακοπές σαν τους άλλους υπαλλήλους. Δεν είπες όμως και να πληρώνονται όσο και οι υπόλοιποι υπάλληλοι που έχουν πραγματικές απολαβές σαφώς μεγαλύτερες !» Το λειτούργημα παλληκάρι μου δεν είναι επάγγελμα, κι ο λειτουργός που λειτουργεί, δεν χρηματίζεται, ούτε το κάνει για ίδιο όφελος, πόσο μάλλον οικονομικό, κάνω λάθος; Το ότι η έννοια λειτούργημα έχει εξευτελιστεί (γιατροί, δημοσιογράφοι, εκπαιδευτικοί, και φυσικά ΠΑΠΑΔΕΣ) φαίνεται κι απ΄την κοινωνία, κι όχι μόνο από σένα που την μετράς με τις οικονομικές απολαβές. Όμως, γιατί να πώ εγώ πόσο να πληρώνονται, και δεν λές εσύ; Ποιό είναι το ποσό που πρέπει να πληρώνονται οι εκπαιδευτιοί λειτουργοί του συστήματος, για να κάνουν το ΘΕΑΡΕΣΤΟ κοινωνικό λειτούργημά τους; Προσωπικά, πάντα έλεγα, πως σε μια ευνομούμενη ανθρωποκεντρική δημοκρατική κοινωνία, οι δάσκαλοι και οι γιατροί, αφού πληρούν ΑΥΣΤΗΡΑ κριτήρια, πρέπει να είναι οικονομικά εξασφαλισμένοι από την πολιτεία, για έναν πολύ άνετο σύγχρονο βίο, όχι όμως αυτοί οι γιατροί, κι αυτοί οι εκπαιδευτικοί, (οι λίγες εξαιρέσεις, δυστυχώς καίγονται με τα ξερά) κι όχι σε τέτοιο ιατρικό και εκπαιδευτικό σύστημα, που μπαίνει ο κάθε απίθανος, (που τις περισσότερς φορές άλλο ήθελε να γίνει, αλλά τα μόρια τον έριξαν στην εκπαίδευση) αρκει να έχει πτυχίο, σ΄αυτό είναι καλοπληρωμένοι.
    Από το 1994, που ήταν δύο χρονών η Ελεωνόρα, κάνω μια πρόταση, ερώτηση στους νέους αλλά και στους παλιούς και αγανακτισμένους γονείς, (αφού την διαβάσεις, μη προχωρήσεις, σκέψου λίγο να βρείς το λάθος) ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ, πού είναι το λάθος;
    Μέχρι και σήμερα, κανείς δεν έχει βρεί κάτι λάθος σ΄αυτή την πρόταση, κι όμως, λείπει μιά μικρή κι ασήμαντη λεξούλα, μια αντωνυμία κι αυτή αδύνατη, λείπει ενδιάμεσα το ταπεινό αλλά ΜΕΓΙΣΤΟ με, οι γονείς, μεγαλώνουν ΜΕ τα παιδιά τους, πόσοι το κάνουν αυτό; Το ίδιο θα έπρεπε κατά την άποψή μου, να ισχύει και στην εκπαίδευση, ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ (κι όχι εκπαιδευτικοί) ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ, έτσι ονειρεύομαι το σχολείο, συμβαίνει αυτό; σε καμία περίπτωση. Νευρωτικά παιδιά από τρελαμένους γονείς, στέλνονται στο σχολείο για να τα ξεφορτωθούν, και να τα κάνουν ανθρώπους, στην πλειονότητά τους, ακατάρτιστοι, άσχετοι από παιδοψυχολογία, τυχαία βρισκόμενοι εκεί, ψυχικά κουρασμένοι, χωρίς ίχνος μεταδοτικότητας, χωρίς να εμπνέουν σεβασμό, χωρίς τα απαραίτητα ηγετικά προσόντα, χωρίς αληθινή αγάπη για τα παιδιά, εκπαιδευτικοί υπάλληλοι. Αποτέλεσμα, το δείχνουν οι προπολεμικές γραπτές ιστορίες, οι μεταπολεμικες ταινίες, και το σημερινό κοινωνικό χάλι. Η πιο διαχρονική λέξη στα χείλη των εκπαιδευτικών για τους μαθητές, είνα ΚΩΛΟΠΑΙΔΑ, των μαθητών για τους εκπαιδευτικούς ποιά είναι;

    «Τώρα όσον αφορά την αρλούμπα σου να διδάσκονται τα παιδιά χρηματιστήριο και φόρεξ στο σχολείο από ψυχολογικής πλευράς δείχνει την επιθυμία σου να διδάξεις-προφανής και σε όλα σου τα σχόλια παρά την προφασιζόμενη δήθεν άγνοια σου- που εξηγεί και το κόμπλεξ σου προς τους εκπαιδευτικούς.» Όσον αφορά το χρηματιστήριο, σαν υπάλληλος που ήσουν μια ζωή, και δη δημόσιος, δηλαδή, λίιιγα ΑΛΛΑ σίγουρα και σταθερά, δεν έχω καμία απάιτηση να καταλάβεις τι εννοώ, σαν εκπαιδευτικός που ήσουν, περίμενα κάτι παραπάνω, αλλά έκανα λάθος, και δυστυχώς, επιβεβαίωσες για άλλη μια φορά κι εσύ, την άποψή μου για την εκπαίδευση, αυτό ξέρετε, αυτό εμπιστεύεστε, αυτό διδάσκετε στα παιδιά. Από τους εκατοντάδες εκπαιδευτικούς που έχω πεί αυτή την άποψη, μόνο ΕΝΑΣ, έχει συμφωνήσει, και σχολιάζει εδώ, ο Μιχάλης Νικολάου, ο οποίος βέβαια, είναι σε άλλο επίπεδο (όχι γνώσεων) και το έχω εκφραστεί πολλές φορές (μέχρι παρεξηγήσεως-χαμέγελο) γι΄αυτό.
    Για το δεύτερο μέρος της ψυχολογικής πλευράς, έχω να σου πώ, πως από ψυχολογία έχεις μαύρα μεσάνυχτα, (για παιδοψυχολογία δεν το συζητώ, είναι ΑΓΝΩΣΤΗ ΛΕΞΗ για σένα) και μόνο από αυτό, ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ, αλλά είπαμε, το σύστημα έχει το σκοπό του και τον πετυχαίνει αιώνες τώρα. Επειδή δεν με ενδιαφέρει η αντιπαράθεση, περίμενα να μου αποδείξεις με επιχειρήματα, πως αυτό που είπα για τα χρηματιστηριακά στο σχολείο, είναι αρλούμπα, αλλά επειδή έχεις (αποδεδειγμένα) ΠΛΗΡΗ άγνοια επι του θέματος, και αδυναμία κατανοήσεως της λειτουργίας του, όμως σου είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να το παραδεχτείς, ακολούθησες την εύκολη και φασίζουσα λύση, να με αποκαλέσεις κομπλεξικό, (όπως κι ο Κουνελόγατος, έβγαλε το αυθαίρετο και ειρωνικό συμπέρασμα για τις αξίες που πρεσβεύω, αυτός βέβαια δεν μου έβαλε επίθετο-χαμόγελο).
    Κι όμως Gee, αν και δεν είχα-έχω ποτέ αυτή την επιθυμία, έχω διδάξει, όχι σχολικά μαθήματα, σε σχολείο, αλλά σε σχολές διαφορετικού αντικειμένου, και φυσικά τα παιδιά μου, και μπορώ να σου πώ, πως όλοι όσοι έχουν μάθει κάτι από μένα, το θυμούνται, και θυμούνται από ποιόν το διδάχτηκαν, πόσοι εκπαιδευτικοί μπορούν να το πούν αυτό;

    «Υ.Γ. ρωτάς όλους αν έχουν σκεφτεί να γίνουν (δις)εκατομμυριούχοι… εσύ που το σκέφτηκες έγινες ; ή απλώς θέλεις να σώσεις τον κόσμο σαν δεύτερη ενσάρκωση και τα λοιπά…»
    Πρώτα απ΄όλα, δεν το είχα σκεφτεί, δεύτερον, η ερωτοαπάντησή σου, είναι τετριμμένη, δείγμα αγνοίας και αδυναμίας, χρόνια τώρα, όλοι πάνω κάτω την ίδια απάντηση μου δίνουν, «εσύ έγινες πλούσιος; ή, γίνε εκατομμυριούχος εσύ, κι όταν γίνεις μας δίνεις κι εμάς κάνα χιλιάρικο». Όπως και με την εκπαίδευση, ανακάλυψα τυχαία, μετά από ψάξιμο δεκαετιών, ότι τρώμε ΜΕΓΆΛΟ παραμύθι για το πώς βγαίνουν – κερδίζονται τα λεφτά. Μου πήρε πολλά χρόνια για να αντιληφθώ την συσχέτιση της εκπαίδευσης με την ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ για πλουτισμό της πλειονότητας των ανθρώπων ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ, και δη των μεσαίων και κατώτερων τάξεων. Όταν το λέω σε γνωστούς κι αγνώστους, ΟΛΟΙ με λένε τρελό, παλαβό, (εσύ με προβίβασες σε κομπλεξικό, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ) ή ότι δεν είναι έτσι, λές ανοησίες κλπ, αλλά κανείς δεν έχει επιχειρήματα, κι όταν τους λέω «να σας δείξω» αρνούνται. Αυτό που θέλω να δείξω με την ερώτηση (που μόνο ένας έχει απαντήσει εδώ, και ναί καλά κατάλαβες, είναι ο Μιχάλης Νικολάου) που η απάντησή της, είναι ΟΧΙ, κι ας μην την λέει κανείς άλλος, είναι η καθολική της ισχύ, ΟΛΟΙ (πλήν πλουσίων εννοείται) έχουν αποκλείσει από το μυαλό τους αυτή την πιθανότητα, πόσο μάλλον δυνατότητα, πώς γίνεται αυτό; Αυτό θέλω να καταδείξω με τα σχετικά σχόλιά μου, προσπαθώ εδώ και χρόνια εδώ μέσα, να προκαλέσω ένα ανοιχτό διάλογο γι΄αυτό το θέμα, αλλά ΔΕΝ, πάντα γυρνάει η προσπάθειά μου σε προσωπική αντιπαράθεση, και τελειώνει άδοξα.
    Γνωρίζω βέβαια από πολύ παλιά, πως είναι κουτό να καταπολεμάει κανείς, ένα κοινωνικό θεσμό, (θρησκεία, εκπαίδευση, πολιτική, τράπεζες, κλπ) χωρίς να αναρωτιέται πώς γίνεται αυτός ο θεσμός να μπορεί να κρατιέται παρά τον παραλογισμό του, και κυρίως να φαίνεται ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ, και χωρίς να έχει βρεί τον τρόπο να πείσει τους άλλους. Γι΄αυτό κι εγώ, δεν είμαι κορόϊδο όπως κάποιοι ΜΕΓΑΛΟΙ άνθρωποι, να θέλω να σώσω τον κόσμο, μου αρκεί να σώσω εμένα και τις κόρες μου, και να λέω απλώς την γνώμη μου, ο κόσμος αν θέλει, ας σωθεί μόνος του, εγώ του δείχνω έναν απλό και αναίμακτο τρόπο, κάποιοι άλλοι, προτιμούν το αίμα.
    Αν απαντήσεις, θα το διαβάσω αλλά δεν θα απαντήσω, θα ξανασχολιάσω τον Ιούνιο ίσως, αν έχω φτάσει στο επίπεδο το Ιατρού, ή έστω να το πλησιάσω, γιατί ο Γιάννης είναι άρχοντας (χαμόγελο). Ό, τι κι αν λέω, στρέφεται σε αντιπαράθεση κάτι που με ενοχλεί και με κουράζει, και επιπλέον αυτού του τύπου η παρουσία μου, αδικεί αυτό το μοναδικό ιστολόγιο. Τα ξαναλέμε, όταν τα ισιώσω λίγο μέσα μου, η επιλογή του Aerosol είναι πολύ ελκυστική.

    Κουϊζάκι για σκέψη, και εποικοδομητικό διάλογο.

    Το ΚΚΕ, έλεγε έξω οι βάσεις του θανάτου, έλεγε το 81 πως δεν συμφέρει την εργατική και μεσαία τάξη να μπούμε στην ΕΟΚ, μετά έλεγε, πως δεν μας συμφέρει να μπούμε στη ευρωζώνη με το κοινό νόμισμα, γιατί θα γίνουμε σκλάβοι του διεθνούς κεφαλαίου, με τα σημερινά δεδομένα, είχε δίκιο ή άδικο;

    Εγώ, αν ασχοληθεί κάποιος, θα τοποθετηθώ τον Ιούνιο (μάλλον).

  189. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    #165 — και η πλάκα συνεχίζεται αμείωτη:

    Παράλληλα, ο Α. Τσίπρας αναφέρθηκε σε κλίμα «μιζέριας», αποδίδοντάς το στο εγχώριο πολιτικό, οικονομικό και μιντιακό κατεστημένο, το οποίο, όπως είπε, έπαιξε τα ρέστα του κόντρα στην κυβέρνηση. «Βλέπετε, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Η διαπλοκή χθες πέθανε οριστικά», τόνισε.

    Έκανε λόγο για στρατευμένη προπαγάνδα, διευκρινίζοντας ότι δεν έχουμε ούτε μέτρα ούτε μνημόνιο. Δεν θα απαιτηθούν πρόσθετες επιβαρύνσεις, τόνισε ο πρωθυπουργός.

    Σκουρλέτης: «Μαγνήτης για επενδυτές η Ελλάδα μετά την απόφαση του Eurogroup» 😀 😀 😀

    Και δώστου ο «κόφτης», και ξαναδώστου ο «κόφτης»… και θυμήθηκα που λέτε αυτό

    …με τις υγείες μας!

  190. Γιάννης Ιατρού said

    188: Ρε Λάμπρο, ποιανού χρόνου τον Ιούνιο; 🙂

  191. Γιάννη, στο 190, μάλλον εννοεί τις (φερόμενες ως) επερχόμενες εκλοyes.

  192. Γιάννης Ιατρού said

    191: Αααα, πάει αυτό, ξεχάστε το. Να δεις κλάμα ο Κούλης 🙂

  193. Γιάννης Ιατρού said

    153 / 188 Εκπαίδευση κλπ.

    Ρε σεις, μη τσακώνεστε. Κι εσύ ρε Λάμπρο, τι γράφεις σεντόνια; Να τα λές με λίγα λόγια 🙂

    Εδώ παράδειγμα απτό, dlvr.it/LGphbX

    Από το γνωστό πρόγραμμα εκπαίδευσης «Σκασε και κολύμπα» 🙂 🙂

  194. nikiplos said

    Δύο παρατηρήσεις εάν μου επιτρέπετε…
    Α.

    Το παιδί σου γιατί το στέλνεις στο σχολείο (πέρα που είναι υποχρεωτικό στην πρωτοβάθμια) για να μάθει γράμματα, ή για να αποκτήσει πλεονέκτημα από άλλα παιδιά, και να μπορεί να βρεί καμιά δουλειά, πιό εύκολη, πιο σίγουρη, και με πιο καλά λεφτά;

    Θυμάμαι, όταν πρωτοξεκίνησε το ζήτημα της ανεργίας στα ελληνικά δρώμενα στα τέλη της δεκαετίας των 80ς που αρκετοί μεταξύ των οποίων και ο τότε ΥΠΕΠΘ Αντώνης ΤΡΙΤΣΗΣ, εξήραν τα «ταπεινά» επαγγέλματα, όπως του υδραυλικού. Τόσος ήταν ο ιδεολογικός αχταρμάς και η σύγχυση των νεο-ελλήνων (που μπροστά στα μάτια των πολλών τότε πρωτοαπαξιώνονταν τα πτυχία), που το σήριαλ με το Σάκη τον υδραυλικό στα 90ς είχε ιδιαίτερη επιτυχία. Η Ελληνική κοινωνία για πρώτη φορά αντιμετώπιζε την ουσιαστική ανεργία καλών πτυχίων, όπως τα πολυτεχνικά και λογικό, αφού τότε σε όλη την Ευρώπη σχολές επαγγελματικών πτυχίων, μείωναν δραματικά τους εισακτέους τους, ενώ εδώ στην ημεδαπή μπανανία αύξαναν τους εισακτέους, καθώς και ίδρυαν νέα πανεπιστήμια ανά την επικράτεια… Έχοντας διακονήσει αρκετά από τα «ταπεινά» επαγγέλματα τότε σε όλη τη διάρκεια των φοιτητικών μου ετών, μου έπεφταν τούφες από τα μαλλιά μου με τον αχταρμά που υπήρχε στην ελληνική σκέψη και καθώς βλέπω εξακολουθεί να υπάρχει και σήμερα…

    Φυσικά η «σίγουρη» και με «καλά λεφτά» δουλειά δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο, αποτελεί μόνο μια φαντασίωση της ελληνικής κοινωνίας των Δημοσίων Υπαλλήλων…

    Όσο για τα «γράμματα» και την εκπαίδευση: Η γνώση είναι κατάκτηση και δικαίωμα της κοινωνίας. Οποτεδήποτε είχαμε μεσαίωνα η γνώση ήταν μόνο στα χέρια της Ελίτ. Λοιπόν σπουδές και γράμματα για να απελευθερωθεί ο νους πρώτα και κύρια και μακριά από θρησκείες και παπαδαριό, γιατί (ο γέρων από το Κεντάκι έχει δίκιο) αποβλακώνουν…

    Β.
    Θίχτηκε και το ζήτημα των ΝΟΜΙΜΩΝ χρημάτων. Η γνώμη μου είναι ότι αν δεν ανήκετε στην πολιτική και κοινωνική ΕΛΙΤ, ξεχάστε τα ΠΑΡΑΝΟΜΑ χρήματα. Γιατί ζείτε σε μπανανία και εσείς θα πάτε φυλάκα, αν κάνετε το οτιδήποτε παράνομο-οι πλούσιοι και οι ισχυροί ποτέ δεν υποπίπτουν στη νομοθεσία, την παρακάμπτουν, όποιο κι αν είναι το αδίκημα, ενώ η ισχύς τους είναι τέτοια που βάζουν άλλους να κάνουν τη βρωμοδουλειά, αυτοί ποτέ δεν λερώνουν τα χέρια τους…

    Στο πρώτο έτος των φοιτητικών μου χρόνων γνώρισα αρκετούς-συνήθως αριστερού προφίλ, που θαύμαζαν και έβλεπαν τον υπόκοσμο με κάποια συμπάθεια αφού στη φαντασίωσή τους, μέρος του θα συμμετείχε στην υποτιθέμενη προετοιμαζόμενη επικείμενη επανάσταση (σικ ρε!). Λόγω της «ταπεινής εργασίας μου» γνώρισα αρκετούς από τους βαρείς ποινικούς της τότε νύχτας που σκλήραινε την εποχή εκείνη, πριν περάσει στα χέρια της Αλβανικής Μαφίας και των Ρώσων αλλοδαπών και οι δικοί μας μείνουν μόνο ως ιθύνοντες νόες… Εκεί πρωτοείδα και αυτόματο όπλο, ούζι και λοιπά «σύνεργα». Θυμάμαι έντονα την κόκα και τα ναρκωτικά που σνίφαραν πριν βγουν για την οποιαδήποτε «εργασία» εκβιασμού, trafficking, δουλεμπορίου, καθαριστήρια α.ε. κλπ… Δεν είχε τίποτε ο υπόκοσμος να θαυμάσει κανείς… μόνο ναρκωτικά και τα μυαλά στο μίξερ… οι μισοί φόνοι θα μπορούσαν να μην γίνουν αν ήταν νηφάλιοι… Ένα γκαρσόνι σε σκυλάδικο της συγγρού μου είχε εξομολογηθεί ότι εις εξ’ αυτών είχε σκοτώσει δυό γεροντάκια στη Γλυφάδα, μόνο «επειδή τα πήρε»… Φυσικά το πρόσωπο τρωγόπινε πάντα με τη διάσημη μπατσαρία της εποχής στα καλύτερα μαγαζιά της Πρωτευούσης… Και γνώρισα και δεκάδες παιδιά της τοτινής ηλικίας μου που έμπλεξαν και ύστερα σπατάλησαν τα νιάτα τους στις φυλακές και στα ψυχιατρεία και στην πρέζα. Ευτυχώς σήμερα τα περισσότερα εξ’ αυτών έχουν συγχωρεθεί πριν την ώρα τους…

    Περραίνω εδώ όπως θα έλεγε κι ο συμπαθής γέρων από το Κεντάκι, γιατί θα μας πιάσει η λογοκρισία… Δεν έχει τίποτε το γοητευτικό ο υπόκοσμος πάντως, τουλάχιστον εκείνος που γνώρισα εγώ τότε, ευτυχώς μόνο για δυό χρόνια και ως χαμάλης και ταπεινός υπηρέτης των… Με έκανε όμως να εκτιμήσω τη γνώση, τις σπουδές και τη σκληρή νόμιμη δουλειά… κι ας μην πληρώνομαι καλά…

    ΥΓ> τα ανωτέρω, δεν αναφέρονται ως απάντηση στον φίλτατο Λάμπρο… Τα θέτω μόνο ως ζητήματα εναπομείναντων σταθερών αξιών στον αρμαγεδώνα που έρχεται: Την οργανωμένη κοινωνία-κοινότητα και τη γνώση/εκπαίδευση. Δυστυχώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος να μάθει κανείς Γαλλικά παρά μόνο σε κάποιο θρανίο με πολλή, πολλήν υπομονή…

  195. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    ΤΟ ΓΡΥΠΑΚΙ
    (συνέχεια ἀπὸ τὸ 187)

    Τὸ βράδυ τοὺς ἀφήσαμε μονάχους στῆς κυρα-Λένης, μὲ τὰ δυὸ κορὶτσια ποὺ ἦταν ἀδελφὲς καὶ κάποιος τὶς εἶχε κιόλας ὀνοματίσει: οἱ Μποῦλες. Κάθισαν σ’ ἕνα τραπεζάκι στὴν ἄκρη τοῦ μουράγιου, δίπλα στὴ θάλασσα. Ἐμᾶς πάλι, μᾶς ἔτρωγε ἡ περιέργεια νὰ δοῦμε πὼς πηγαίνανε τὰ πράματα, ἀλλὰ δὲ θέλαμε νὰ κάνουμε καὶ μπούγιο γιὰ νὰ μὴν τὶς προγγίξουμε καὶ κάνουμε χαλάστρα. Ἔτσι ἀποφασίσαμε νὰ θυμηθοῦμε τὰ παλιὰ μας (τὶ παλιὰ, τρία-τέσσερα χρόνια πιὸ μπροστὰ δηλαδὴ) καὶ νὰ κάνουμε τοὺς ρομαντικοὺς. Μπήκαμε στὴ βάρκα μὲ τὸ κασετόφωνο (ἡ τεχνολογία εἶχε προχωρήσει καὶ εἴχαμε ἀφήσει πίσω τὸ πικὰπ μὲ τὰ δισκάκια ποὺ ἤτανε μπελὰς) καὶ βγήκαμε γιὰ νυχτερινὴ βαρκάδα μετὰ μουσικῆς. Ἔτσι μ’ ἕνα σμπάρο δυὸ τρυγόνια: καὶ κίνηση κόβαμε χωρὶς νὰ ἐνοχλοῦμε, κωπηλατώντας ἀργὰ-ἀργὰ σὲ σχετικὰ μικρὴ ἀπόσταση καὶ ἀτμόσφαιρα φτιάχναμε (τοὐλάχιστον ἔτσι νομίζαμε) μὲ τὰ σοροπιάρικα τραγούδια ποὺ βάζαμε στὸ κασετόφωνο. Κουβέντες δὲν ἀκούγαμε, μοναχὰ τὰ γέλια τῶν κοριτσιῶν ποῦ καὶ ποῦ. Σιγὰ-σιγὰ ἔσκυβαν, τὰ κεφάλια τους ἔρχονταν πιὸ κοντὰ κι ὅλα ἔδειχναν πώς πάει νὰ δέσει τὸ γλυκὸ. Κάποια στιγμὴ, ὅμως, ἐμεῖς βαρεθήκαμε, ὅπως τὸ γατάκι στὸ σχετικὸ ἀνέκδοτο, εἴχαμε καὶ τὸ μελτέμι, πού (ἄν καὶ πιὸ ἀδύνατο τὴ νύχτα, ὅπως τὸ συνηθίζει) μᾶς ἔσπρωχνε στ’ ἀνοιχτὰ κι ἀποφασίσαμε νὰ πιάσουμε στεριὰ. Τὸ διαλύσαμε σχετικὰ νωρὶς, σίγουροι πὼς ἔχει μπεῖ τὸ νερὸ στ’ αὐλάκι καὶ ποῦ θὰ πάει, αὔριο-μεθαύριο, θὰ μπεῖ κι ὁ κολιὸς στὸ ξύδι.
    Τὴν ἄλλη μέρα μαζευτὴκαμε, πιὸ νωρὶς ἀπ’ ὅ,τι συνηθίζαμε, στὸν καφενὲ τοῦ Δημητροῦ γιὰ νὰ πάρουμε ραπόρτο. Κάποια στιγμὴ φάνηκαν οἱ δυὸ «γαμπροὶ», μᾶς εἰπανε λίγα πράματα στὸ ὄρθιο καὶ φύγανε βιαστικὰ γιὰ νὰ πάρουν τὰ κορίτσια ἀπὸ τὸ δωμάτιο καὶ νὰ τὶς πᾶνε γιὰ κολύμπι μὲ τὴ βάρκα τοῦ Μιχάλη. Μετὰ ἀπὸ σύντομη σύσκεψη καταλήξαμε πώς τὸ πιὸ κατάλληλο μέρος ἦταν τὸ ἀμμουδάκι τῆς ἀρχαίας πολιτείας, ποὺ ἀπάγγειαζε μὲ τὸ μελτέμι καὶ ἤτανε κι ἐρημικὸ. Ἔτσι, μὲ τὶς εὐχὲς ὅλων νὰ τοὺς συνοδεύουν, τοὺς εἴδαμε ἀπὸ μακριὰ νὰ ξεμακραίνουν μὲ τὴ βάρκα, ποὺ χοροπηδοῦσε σὰν πουλάρι στὸ μεσημεριάτικο μελτὲμι. Οἱ ὐπόλοιποι τραβήξαμε γιὰ οὖζα στῆς κυρα-Λένης.
    Γύρισαν ἀργὰ τ’ ἀπόγευμα, λίγο πρὶν βασιλέψει ὁ ἥλιος. Ἐμεῖς δὲν εἴχαμε τελειώσει μὲ τὰ μεσημεριανὰ οὖζα, γιατὶ ἔβαλε ἡ Φρόσω, ἡ κόρη τῆς κυρὰ-Λένης (ἀρκετὰ πιὸ μεγάλη ἀπὸ μᾶς καὶ παντρεμένη) κάτι ζεμπεκιὲς στὸ κασετὸφωνο, ἤρθαμε στὸ τσακὶρ κέφι κι ἀρχίσαμε τὸ χορὸ. Τὰ παιδιὰ μᾶς χαιρέτησαν ἀπὸ μακριὰ, ἀλλὰ δὲ ζύγωσαν γιὰ συστάσεις καὶ χαιρετοῦρες. Ἔτσι κι ἐμεῖς τοὺς ἀντιχαιρετίσαμε καὶ συνεχίσαμε τὸ γλέντι. Εἶχε νυχτώσει γιὰ καλὰ ὅταν τὸ διαλύσαμε καὶ τὴν ὥρα ποὺ πληρώναμε τοὺς εἴδαμε, ζευγάρια πιὰ, νὰ τραβοῦν γιὰ τὸ ἀκριανὸ τραπεζάκι.
    Τὴν ἄλλη μέρα, στὴν «πρωινὴ ἀναφορὰ», μάθαμε τὰ νεώτερα. Τὰ πράγματα πήγαιναν μιὰ χαρὰ.
    «Εἴμαστε στὴ μεγάλη περιοχὴ, ἀλλὰ γκὸλ δὲ βάλαμε ἀκόμα» μᾶς εἶπε ὁ Μιχάλης ποὺ τοῦ ἀρέσανε τὰ ποδοσφαιρικὰ. «Πάντως ὅπου νά ‘ναι, ψήνεται» συνέχισε. Τὴν ἡμέρα ἐκείνην εἶχαν ἀποφασίσει νὰ μὴν πᾶνε γιὰ μπάνιο μὲ τὴ βάρκα, ἐπειδὴ τὴν προηγούμενη εἶχαν κάτσει πολλὲς ὧρες στὴ θάλασσα κι ὅπως ἦταν τὰ πρῶτα μπάνια τῶν κοριτσιῶν τὶς ἅρπαξε ὁ ἥλιος. Ἔτσι ἀποφάσισαν νὰ πᾶνε νυχτερινὴ βόλτα μὲ τὴ βάρκα.
    (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

  196. sarant said

    195 Μας πηγαίνεις κι εσύ σε συνέχειες σαν τη θεία Μαρίνα 🙂

  197. Γιάννης Ιατρού said

    196: Ρε μπας και το γράφει/σκαρφίζεται τώρα και το δίνει σε συνέχειες για να το προσαρμόσει στα σχόλια/αντιδράσεις του φιλοθεάμονος κοινού; Διαδραστικό που λένε 🙂

    Άσχετα από τα πειράγματα Δημήτρη, συνέχισε ακάθεκτος!!! Αλλά πές μας και πόσες συνέχειες περίπου έπονται, ε, ο Νίκος το έχει πεί 🙂

  198. 197, Δεν είναι άσχημη ιδέα, έτσι κάπως δουλεύει το Improv.

  199. Γιάννης Ιατρού said

    198: Να τον βάλουμε στο σωστό δρόμο όμως Μιχάλη, μην εξοκείλει το παιδί!
    Χρειάζεται η ουσιστική συμβολή του γκρούπ «Πνεύμα και Ηθική» 🙂

  200. Γιάννης Ιατρού said

    199: Διευκρίνηση:
    Π.χ. δεν πρέπει να γίνουν ερωτήσεις του τύπου: Τίνος εισ΄εσύ, μάνα μ’ κλπ. στις δίδες που εφιλοξενούντο στο κατάλυμα που ὁ Μιχάλης μὲ τὸν Ἀντώνη τους βρήκαν 🙂

  201. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μια Τρίτη της Μαρίνας και μια του Μαρτίνου 🙂

  202. Γιάννης Ιατρού said

    188: ΛΑΜΠΡΟΣ
    …δεν είμαι μονογαμικός…, στην αρχή του σχολίου, Βίλχελμ Ράϊχ κλπ.

    Αμ δεν βλέπω να γίνεται τίποτα με τον πλούτο, φεύ Λάμπρο. Για τοποθετηθείς μελλοντικά σωστά (σημ.: πλεροφορία από τον ανταποκριτή μας στο Γέρακα: τον Ιούνιο του 2016 εννοεί στο τέλος του #188 ο Λάμπρος, διευκρινήστηκε αυτό, πάει 🙂 ) σου παραθέτω τις τελευταίες εξελίξεις και σε καλώ να σκεφτείς καλά τα επόμενα βήματά σου, κυρίως από οικονομικής άποψης: 🙂 🙂

  203. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    196-201. Ὑπεμονὴ, αὔριο τελειώνει.

    Πάντως εἴναι πραγματικὲς οἱ ἐπὶ μέρους ἱστορίες, ἀπλῶς συνέβησαν σὲ διαφορετικὸ χρόνο ἡ κάθε μία. Ἐπίσης ἔχω ἀλλάξει τὰ ὀνόματα καὶ κάποιες δευτερεύουσες λεπτομέρειες γιὰ νὰ μὴν ἐκθέσουμε πρόσωπα. Τέλος, τὰ κομμάτια δημοσιεύονται ζεστὰ-ζεστὰ, μόλις γραφτοῦν καὶ γι αὐτὸ ζητῶ κατανόηση γιὰ τυχὸν ἀβλεψίες.

  204. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Τώρα ποὺ τὸ ξανασκέφτομαι ἄλλα ἔπρεπε νὰ γράψω τὸ προηγούμενο σημείωμα. Πὼς θὰ τὸ τελειώσω ὅταν τελειώσει ἡ θεία Μαρίνα. Τώρα ὀ μόνος τρόπος ν’ ἀναγκάσουμε τὸ Νικοκύρη νὰ τὸ τελειώσει εἶναι νὰ κρατήσουμε τὴν ἀναπνοὴ μας.
    (Ἀστερὶξ στὴν Ἰσπανία)

  205. Ανδρέας said

  206. sarant said

    203-4 Η Μαρίνα, μία στις 15 μέρες, θέλει ακόμα 3-4 συνέχειες.

  207. Γιάννης Ιατρού said

    206: Ανακοίνωση: Αναζητούνται ευκαιριακοί συγγραφείς για να γεμίζουν τα κενά 🙂

  208. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    205. Nαι ,αλλά το ραφίδευμα τί είναι;

  209. Ανδρέας said

    208
    Πολύ καλή ερώτηση!
    Μέσω της λέξης ραφίς ίσως δοθεί απάντηση.

    ραφίς -ίδος, η
    (ουσ.) [ράπτω] όπως και σήμερα, ραφή ράψιμο || βελόνα, καρφίτσα

    ράπτω
    (ρ.) [ρίζα *Fερπ-/*Fρεπ-· στρέφω, από *Fερ-· στρέφω] μέλλ. ράψω, αόρ. έρραψα, παθ. αόρ. β’ ερράφην, πρκ. έρραμμαι || ράβω, συρράπτω || (μεταγν.)· κεντώ || (μτφ)· μηχανεύομαι, μηχανορραφώ, σκευωρώ || συναρμολογώ || παράγ. ραπτός, -ή, όν (επίθ.) ραφτός, ραμμένος, μπαλωμένος || κεντητός, κεντημένος.

    Προσθέτοντας στην λέξη ραφίς την κατάληξη -ευμα, όπως στην λέξη επιτήδευμα, προκύπτει το ραφίδευμα = γρίφος συρραφών πολύπλοκος και ποικίλος, μάλλον είδος παιχνιδιού, παρόμοιο με τον γρίφο-κουίζ

    η λέξη είναι από το ‘Λεξιλόγιον της Λειβησιανής διαλέκτου’ έκδοσης 1848
    http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/b/1/b/metadata-01-0000860.tkl

    quiz (v.)
    1847, «to question,» quies, perhaps from Latin qui es? «who are you?,» first question in oral exams in Latin in old-time grammar schools. Spelling quiz first recorded 1886, though it was in use as a noun spelling from 1854, perhaps in this case from apparently unrelated slang word quiz «odd person» (1782, source of quizzical). Compare quisby «queer, not quite right; bankrupt» (slang from 1807). From the era of radio quiz shows comes quizzee (n.), 1940.

    etymonline.com/index.php?term=quiz

    A quiz is a form of game or mind sport in which the players (as individuals or in teams) attempt to answer questions correctly. In some countries, a quiz is also a brief assessment used in education and similar fields to measure growth in knowledge, abilities, and/or skills.

    The Oxford English Dictionary attests the use of the verb quiz to mean «to question or interrogate», with a reference from 1843: «She com back an’ quiesed us», which could be a clue to its origin. Quiz as a test could be a corruption of the Latin qui es, meaning «Who are you?» The American Heritage Dictionary says it may be from the English dialect verb quiset, meaning «to question». In any case it is probably from the same root as question and inquisitive.

    en.wikipedia.org/wiki/Quiz

  210. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    209 Εκεί πήγαινε αλλά πάλι λέω ας ρωτήξω. Π.χ. πολλά ραφιδεύματα για τη γούνα σου 🙂
    Η Λειβησιανή διάλεκτος είναι από δω φαντάζομαι: (Ιδέα δεν είχα) https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%B9%CE%B2%CE%AF%CF%83%CE%B9

  211. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Τσακαλώτος είπε ,λέει, για το Γιουρογκρουπ ότι ο Σόιμπλε μας συμπεριφέρθηκε όπως οι διαιτητές στον Ολυμπιακό. Τί, τους σιγοτσιγαρίζουν κι αυτοί;

  212. Γιάννης Ιατρού said

    211: χαχαχαχαχαχαχαχα ΑΠΑΙΧΤΟ!
    Για να κατανοήσεις το γερμανικό πνεύμα: Όπως τα VW έχουν λογισμικό ώστε να δείχνουν λιγότερους ρύπους στους ελέγχους έτσι κι οι φανέλλες των παικτών του ….ΟΣΦΠ (εν προκειμένω) είναι από ένα υλικό που κάνει τα χέρια των παικτών του να είναι αόρατα στα μάτια του διαιτητή!

  213. Ανδρέας said

    212
    Βέβαια. Είναι το μέρος που διαδραματίζεται το μυθιστόρημα Πουλιά χωρίς φτερά.

    Πουλιά χωρίς φτερά / De Bernières, Louis, 1954- Ο άνθρωπος είναι ένα πουλί δίχως φτερά, και το πουλί είναι ένας άνθρωπος δίχως βάσανα…

    h**p://tinyurl.com/j7lhu5x
    Εδώ η λέξη γρόπους ερμηνεύεται ως χρηματοδέματα στο Ζακυνθινό ιδίωμα.

    ο στίχος
    […] στη πούρσα μου είχα το Μακρή μ’ούλους του τους γρόπους […]

    πούρσα
    θηλάκιον, τσέπη ιτ. borsa

    γρόπους
    χρηματοδέματα, ιτ. gruppo. Ενταύθα δηλοί ότι είχε υποχείριον τον Μακρή

    Επίσης ταιριάζει με τον τίτλο του άρθρου και με τους γρύπες που φύλαγαν και τρέφονταν από τον χρυσό των Αριμασπών.

    Οι Αριμασποί ήταν μυθικό έθνος Υπερβορείων και Σκυθικής προέλευσης. Οι Αριμασποί ήταν πολεμικοί, μονόφθαλμοι, ξανθοί, και είχαν τα μαλλιά τους δεμένα με χρυσάφι. Ο Διονύσιος ο Περιηγητής κατονομάζει τους Αριμασπούς ως πλούσιους και κατόχους κοιτασμάτων χρυσού. Οι γρύπες μάλιστα αναφέρει τρέφονταν με αυτό το χρυσό. Οι Αριμασποί βρίσκονταν σε πάλη με τους γρύπες λόγω του χρυσού.

    Οι γρύπες, με βάση την ανάλυσή τους στα έργα της σκυθικής τέχνης, ερμηνεύονται ως η προσωποποίηση του επέκεινα κόσμου. Η δε πάλη των Αριμασπών με τους γρύπες σε αυτή την περίπτωση αποκτά έννοια συμβολική, εκφράζοντας την ιδέα των εμποδίων που συναντάει η ψυχή στο δρόμο προς το βασίλειο των νεκρών ή την πάλη του Άνω και του Κάτω Κόσμου για την κατοχή της θεϊκής ύλης, η οποία αντιπροσωπεύεται από το χρυσό.

    Στους Βατταρισμούς δεν την συμπεριλαμβάνει τελικά την λέξη γρόπους ο Μιχάλης Μουσαίος. Την καταγράφει ως απλή αναφορά με επεξήγηση στη θεατρική κωμωδία ‘Ο γάμος του Μαλώνη Αντίφατου» του 1894. Πιθανά δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο εφόσον δυο χρόνια μετά αποδήμησε εις Κύριον.

    h**p://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/deltiokms/article/viewFile/2594/2359.pdf

  214. Ανδρέας said

    το 213α στο 210

  215. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    ΤΟ ΓΡΥΠΑΚΙ
    (Συνέχεια ἀπὸ τὸ 195)
    Τὸ ἄλλο πρωὶ στηθήκαμε ἀπὸ νωρὶς στὸν καφενὲ τοῦ Δημητροῦ περιμένοντας «τὰ καλὰ μαντάτα» ἀπὸ τὴ βραδυνὴ βαρκάδα. Τὸ εἴχαμε κάνει πιὰ ζήτημα τιμῆς γιὰ ὁλόκληρη τὴν παρέα. Ἡ ὥρα περνοῦσε καὶ δὲν ἔλεγαν νὰ σκάσουν μύτη παίζοντας μὲ τὴν ἀγωνία μας. Οἱ πιὸ αἰσιόδοξοι ἔβαζαν στοιχήματα γιὰ τὸ χτεσινοβραδυνὸ σκὸρ, βρίσκοντας ἔτσι δικαιολογία γιατὶ ἄργησαν τὰ καμάρια μας. Ὅμως ὅσο περνοῦσε ἡ ὥρα τόσο φούντωνε μέσα μας ἡ ἀμφιβολὶα. Στὸ βάθος τοῦ ὁρίζοντα φαινόταν καθαρὰ τὸ βαπόρι ποὺ κοντοζύγωνε. Ἤτανε Σάββατο, τὸ δρομολόγιο μὲ τὸν πιὸ πολὺ κόσμο καὶ ὅλοι περίμεναν κάποιον. Οἱ γυναῖκες περὶμεναν τοὺς ἄντρες τους, τὰ παιδιὰ τοὺς πατεράδες, ὄχι γιὰ τὰ φτηνοπαίχνιδα ποὺ θὰ τοὺς ἔφερναν, ἀλλὰ γιατὶ ἤξεραν πὼς θὰ ἦταν ὅλο τὸ μεσημέρι ἀμολητὰ, νὰ παίζουν καὶ νὰ τσαλαβουτοῦν στὴ θάλασσα, χωρὶς τῆς φωνὲς τῆς μαμᾶς ποὺ «εἶχε δουλειὰ μὲ τὸν μπαμπὰ» ἐκείνη τὴν ὥρα. Ἐμεῖς πάλι στηνὸμαστε στὸ καραούλι νὰ σταμπάρουμε τὶ καλὸ θὰ κατεβάσει τὸ βαπόρι καὶ νὰ κανονίσουμε τὴν πορεία μας ἀνάλογα. Σήμερα ὅμως τὸ μυαλὸ μας ἦταν ἀλλοῦ.
    Τὸ βαπόρι εἶχε φτάσει ἔξω ἀπὸ τὸ λιμάνι καὶ ὅλοι περίμεναν νὰ σφυρίξει γιὰ ν’ ἀφήσουν τὶς καρέκλες τους στὰ μαγαζιὰ ἤ τὰ παγκάκια τους κάτω ἀπὸ τ’ ἁρμυρίκια καὶ νὰ πᾶνε νὰ ὑποδεχτοῦν τοὺς δικοὺς τους στὸ μόλο. Τὴ στιγμὴ ἐκείνη ἔφτασε ἀλαφιασμένη ἡ κυρα-Κατερνιὼ, ἡ γυναίκα τοῦ καπτα-Νικόλα.
    «Τρεχάτε, ὁ Νικόλας δὲν εἶναι καλὰ» ψέλισε καὶ σωριάστηκε σὲ μιὰ καρέκλα ἕτοιμη νὰ λιποθυμήσει. Κάποιες γυναῖκες τρέξανε γιὰ νὰ τὴ συνεφέρουν κι ἐμεῖς τρέξαμε στὸ σπίτι γιὰ νὰ δοῦμε τὶ τρέχει. Εἴχαμε ὅλοι ἀδυναμία στὸν καπτα-Νικὸλα, παλιὸ ψαρὰ καὶ καϊκτσὴ καὶ καθόμαστε μὲ τὶς ὧρες νὰ τὸν ἀκοῦμε ὅταν ἔλεγε τὶς θαλασσινὲς ἱστορίες του. Μόλις φτάσαμε στὸ σπίτι τὸν βρήκαμε σωριασμένο στὸν καναπὲ, μὲ τὸ στὸμα στραβωμὲνο καὶ τὰ μάτια γυρισμένα. Βαριανάσαινε καὶ δὲν φαίνονταν νὰ καταλαβαίνει. Δυὸ-τρεῖς ἀπὸ τὴν παρέα ἔμειναν ἐκεῖ νὰ κάνουν ὅ,τι μποροῦν καὶ ἡ ἀφεντιὰ μου, μαζί μὲ τὸν Θανάση καὶ τὸν Παντελὴ, ἕναν ἀπὸ τοὺς μεγάλους τῆς παρέας ποὺ εἶχε αὐτοκίνητο, φύγαμε γιὰ νὰ φέρουμε τὸ γιατρὸ ἀπὸ τὸ χωριὸ. Ὁ γιατρὸς δὲν εἶχε αὐτοκίνητο κι αὐτὴ τὴν ὥρα καὶ τὰ δυὸ ταξὶ τοῦ νησιοῦ ἧταν στὸ λιμάνι γιὰ τὸ βαπόρι ποὺ ἄραζε. Φτάσαμε πολὺ γρήγορα στὴν ἄκρη τοῦ χωριοῦ, ἐκεῖ ποὺ τελειώνει ὁ ἀμαξητὸς δρόμος, ἀφήσαμε τὸ αύτοκίνητο κι ἀρχίσαμε νὰ τρέχουμε πρὸς τὸ γιατρεῖο μέσα στὰ στενοσόκακα. Φτάνοντας στὸ γιατρεῖο δὲν βρήκαμε κανὲναν.
    Ὁ γιατρὸς, ὁ κύριος Χρῖστος εἶχε ἐγκατασταθεῖ στὸ νησὶ πρὶν ἀπὸ πεντέξι χρόνια καὶ εἶχε λύσει τὸ μόνιμο πρόβλημα ποὺ ὑπάρχει στὰ ἀπομονωμένα μέρη: νὰ ψάχνουν γιατρὸ κάθε χρόνο, μόλις τελειώσει τὸ ἀγροτικὸ του ὁ προηγούμενος. Καλὸς ἄνθρωπος, ἐκεῖ κοντὰ στὰ ἑξῆντα, μὲ μεγάλη πείρα σὲ νοσοκομεῖα τῆς Ἀθήνας, ἀποφάσισε νὰ ἐγκατασταθεῖ στὸ νησὶ, ποὺ τὸ γνώριζε ἀπὸ παλιὰ, τότε ποὺ ἐρχόταν γιὰ νὰ κυνηγήσει πέρδικες. Ὅταν χήρεψε, μιᾶς καὶ τὰ παιδιὰ του ἧταν μεγάλα, ἧρθε κι ἔμεινε. Μιὰν ἀδυναμία εἶχε μοναχὰ: τὸ ποτῆρι. Ὅταν τά ‘τσουζε γινόταν Κῖτσος. Θυμόταν τὸ χωριὸ του, στὰ ὀρεινὰ τῆς Καρδίτσας, κι ἔλεγε «Κῖτσο νὰ μὲ λέτε τώρα».
    Ὅταν τὸν ἔβλεπαν ἔτσι οἱ βιολιτζῆδες τοῦ ‘παιζαν συνέχεια «τοῦ Κίτσου ἡ μάνα κάθονταν» καὶ πέφτανε βροχὴ τὰ χιλιάρικα. Πάντως εἶχε σώσει κόσμο μὲ τὴν πείρα του καὶ τὸ χωριὸ τὸν ἀγαποῦσε.
    Μὲ τὶς φωνὲς καὶ τὰ χτυπήματα στὴν πόρτα τοῦ γιατρείου, μᾶς ἄκουσαν οἰ γειτὸνισσες καὶ μᾶς ἔστειλαν σ’ ἕνα κοντινὸ σπίτι ποὺ βρισκόταν ὁ γιατρὸς. Τὸν εἶχαν καλέσει κάποιοι φίλοι του γιὰ οὐζάκι. Εἴχανε καὶ καλὸ μεζὲ: χταπόδι στὰ κάρβουνα. Ὅταν φτάσαμε τοὺς βρήκαμε στὸ δεύτερο μπουκάλι καὶ στὸ τσακὶρ κέφι, ἕτοιμους νὰ φωνάξουν τὰ βιολιὰ. Μόλις ὅμως ἄκουσε τὰ καθέκαστα, σοβάρεψε ἀμέσως, σηκώθηκε, «μὲ καλεῖ τὸ καθῆκον» εἶπε μὲ ἐπίσημο ὕφος στὴν παρέα του καὶ μᾶς ἀκολούθησε. Ὅταν φτάσαμε στὸ αὐτοκίνητο, τοῦ ἀνοίξαμε τὴν πισινὴ πόρτα γιὰ νὰ κάτσει στὸ πίσω κάθισμα, γιὰ πιὸ ἐπίσημα. Ἔσκυψε τὸ κεφάλι, μπῆκε μέσα ὁ μισὸς ἀκούμπισε τὴν ἱατρικὴ του τσάντα καὶ στρίβοντας τὸ σῶμα του μ’ ἕναν περίεργο τρὸπο βρέθηκε γονατιστὸς στὸ πίσω κάθισμα μὲ πρόσωπο πρὸς τὰ πίσω. Εἴδαμε καὶ πάθαμε νὰ τὸν μανουβράρουμε γιὰ νὰ τὸν φέρουμε στὰ ἴσια. Ὅταν φτάσαμε στὸ λιμάνι ὁ καπτα-Νικὸλας μᾶς εἶχε ἀφήσει χρόνους. Εὑτυχῶς, γιατὶ ἔτσι δὲν χρειάστηκαν οἱ φροντίδες τοῦ γιατροῦ ποὺ, μὲ τὴ σούρα ποὺ εἶχε, μᾶλλον θὰ τὸν ἔστελνε πιὸ γρήγορα.
    (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ καὶ τελειώνει ΑΠΟΨΕ)

  216. Γιάννης Ιατρού said

    Ωχ, κακά μαντάτα!

  217. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    – Ἀγαπητὸ μου, ἀναγνωστικὸ κοινὸ.

    – Λέγε με Γιάννη, καλύτερα.

  218. sarant said

    215τέλος Να διακρίνω υπαινιγμό; 😉

  219. Γιάννης Ιατρού said

    217: 🙂 🙂

  220. Ριβαλντίνιο said

    @ 139 Pedis

    +1

    🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

    🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

    🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

    (Ρε το μλκ ! 🙂 Έκλασα στο γέλιο ! 🙂 ).

    Πάντως κινείσαι εκτός κομματικής γραμμής :

    A

    B

    Γ

    Δ

  221. Γιάννης Ιατρού said

    220: Βάλτες όλες σε ένα gifάκι ρε φίλε, που μας ταλαιπωρείς με όλο το αλφάβητο 😦

  222. Ριβαλντίνιο said

    @ 221 Γιάννης Ιατρού

    Αν ήξερα θα το έκανα. 😦 😦 😦

  223. 217,
    Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον!

  224. Υαλτις said

    217
    και γω το απολαμβάνω !

  225. Γιάννης Ιατρού said

    222: http://www.giphy.com==>create==>slideshow==&gt; άντε, μπας και στρώσει η υπόθεση 🙂

  226. ΣΠ said

    Τι ώρα απόψε θα μάθουμε αν μπήκε γκολ;

  227. Ανδρέας said

    Ν’άνακυρήξουμε φερστ οφ δε φερστς οπαδό της αθεΐας τον τζέρυ. Οι κοκορετσάδες δεν πιάνουν μπάζα μπροστά του, τους πάει κωλοσφαιράτζα ο άνθρωπος!

  228. Γιάννης Ιατρού said

    217: Βλέπεις!!!! Το φιλοθεάμον κοινό της Ρώμης….;
    216/223/224/226 ….κι άλλοι πολλοί που ειδοποίησαν (τηλεφωνικά, κατά την διάρκεια του exit poll) ότι κάθονται σ΄αναμμένα κάρβουνα 🙂 🙂

  229. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Α κοίτα ν΄αναστήσεις με κάποιο τρόπο το Νικόλα το μπσαρά! Μαγικός ρεαλισμός(π.χ.το είδες όνειρο)
    Έβαλες και το πιώμα του …Ιατρού, ε κακοβάλαμε…
    Άμα γράφεις βέβαια δεν ευκαιρείς να δεις την αλληλόδραση 🙂 🙂
    Καλά πάει πάντως και μην το κάμεις σαν «Το Νησί»σήριαλ να το κόψεις απότομα. Μην παντρευτείς να χαρείς, τα κορίτσια και μη φύγανε δίχως γράμμα και γραφή. Κύθνο φανταζόμαστε πίσω απ΄αυτά;

  230. Γιάννης Ιατρού said

    229β: ΕΦΗ,
    θα ξεπεράσει δειλά-δειλά το στάδιο της συνειδητοποίησης της ενοχής του και θα μπεί στο στάδιο της λαγνείας της αμαρτίας 🙂 🙂

  231. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    226.>>αν μπήκε γκολ

    «Ο Απώτερος», αποκωδικοποίησα χρόονια μετά, τί σήμαινε στις αφηγήσεις του αδελφού μου με τους φίλους του. Έτσι λέγανε.Συγκεντρωθείτε στον Απώτερο, τί έγινε ο Απώτερος, πάει ο Απώτερος κ.ο.κ

  232. Ριβαλντίνιο said

    Μάλλον πνίγηκαν στην βαρκάδα ! 😦 😦 😦

  233. Ριβαλντίνιο said

    @ 225 Γιάννης Ιατρού

    Αυτά τα αρβανίτικα ιερογλυφικά που έβαλες δεν οδηγούν πουθενά ! 😦

  234. Γιάννης Ιατρού said

    233: Ρε ελληνόψυχε, δεν είναι link, το wordpress το άλλαξε. Σημαίνει πήγαινε στο.. com .., διάλεξε/επέλεξε …, …., …. και πορεύσου εν ειρήνη 🙂

    Κάνε και λίγο πρακτική εξάσκηση!

  235. Γιάννης Ιατρού said

    Και όπως παλιά στους κινηματογράφους, που πριν από το έργο έβαζαν και κανένα κινούμενο σχέδιο πρός τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού, ένα gifάκι (τίτλος: αν θέλατε να πάρετε ελεφαντάκι, αλλά δεν έχετε τον απαιτούμενο χώρο…)

  236. Ριβαλντίνιο said

    (Μεταλληνόψυχος παρακαλώ ! 🙂 ).

    Ωραία τα έφτιαξα. Και τώρα πώς τα βάζω εδώ να φαίνονται ;

  237. Ανδρέας said

    235 μαιμουθάκι είναι αυτό

  238. Γιάννης Ιατρού said

    236: Σου δίνει μιά διεύθυνση από αυτό που έφτιαξες (πάτα το advanced όταν έχεις τελειώσει με τη δημιουργία), κάπως έτσι: «i.giphy.com/μπλαμπλα/κατιερίεργα.gif»
    Αντέγραψέ την και βάλτη (κοπυπάστωμα) εδώ κλπ.

  239. Γιάννης Ιατρού said

    237: γάτα !

  240. Ανδρέας said

    κι εγώ το πέρασα για μαϊμού-μαμούθ στο μικρό του = μαϊμουθάκι

  241. Ριβαλντίνιο said

    Και αν θέλω να το διαγράψω/σβήσω/εξαφανίσω πώς το κάνω ;

  242. Ανδρέας said

    241 με λίγη άχνα φύσα το και με την άκρη του μανικιού σου τρίψτο το και θα φύγει

  243. Ριβαλντίνιο said

    @ 242 Ανδρέας

  244. Γιάννης Ιατρού said

    242: 🙂 🙂 και με βενζίνεη βγαίνει!
    Μάλλον πρέπει να έχεις κάνει εγγραφή …. Δεν το έχω ερευνήσει Ρίβα, δες και στα FAQ. Help κλπ.
    Scripta manent!

  245. Ριβαλντίνιο said

    Γαμώτο. Έπρεπε να το κοιτάξω πριν το φτιάξω. Δεν θέλω να αναπαράγω αντικκετζίδικο υλικό. 😡 😡

  246. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    ΤΟ ΓΡΙΠΑΚΙ
    (Συνέχεια ἀπὸ τὸ 215)

    Μ’ αὐτὰ καὶ μ’ αὐτὰ εἴχαμε ξεχάσει τελείως τοὺς δυὸ φίλους μας. Εἶχε περάσει ἡ ὥρα, εἴχαμε πεινάσει καὶ πήγαμε στῆς κυρα-Λένης νὰ πιοῦμε ἕνα κρασὶ γιὰ νὰ συχωρέσουμε τὸν καπτα-Νικόλα. Κοντεύαμε ν’ ἀποφᾶμε, εἴχαμε πιεῖ καὶ τὰ ποτήρια μας καὶ ἥμαστ’ ἕτοιμοι νὰ πιάσουμε κάνα σκοπὸ τῆς τάβλας, λυπητερὸ, ἔτσι γιὰ τὸ συχώριο. Ἑκεῖ σκάσανε μύτη οἱ δυὸ φίλοι μας μὲ κατεβασμένα μοῦτρα. Ἀπὸ τὸν ξαφνικὸ χαμὸ τοῦ καπετάνιου, σκέφτηκα.
    «Φρόσω, δυὸ καθαρὰ σερβίτσια καὶ φρέσκο μεζὲ γιὰ τὰ παιδιὰ!»
    φώναξα, ἀλλὰ ἡ Φρόσω ἀτάραχη:
    «Ὅχι, καφὲ θὰ τῶνε φτιάξω! Πικρὸν, ἔτσι;»
    «Τὸν καφὲ θὰ τὸν πιοῦμε ὅλοι μαζὶ στὸ τέλος» ἀποκρίθηκα «τώρα φέρε νὰ πιοῦνε τὰ παιδιὰ ἕνα κρασὶ, νὰ συχωρέσουνε»
    «Δὲν ξέρεις ἐσὺ, δὲν εἶναι γιὰ τὸν καπτα-Νικόλα ὁ καφὲς» ἀπάντησε, ἀφήνοντάς μας σύξυλους. Καὶ γυρίζοντας στὸν Ἀντώνη:
    «Εἶδες ὁ γουλούζης*, νά τηνε ρουφήξει γύρευε!» κι ἀφοῦ ἀμόλησε τὴ βόμβα της ἔφυγε ἀγέρωχη γιὰ τὴν κουζίνα.
    Γιὰ λίγο ἔπεσε σιωπὴ στὴν παρέα, μέχρι ποὺ ὁ Μιχάλης ἄρχισε νὰ μᾶς λέει τὰ καθέκαστα.
    «Ὅλα ξεκίνησαν μιὰ χαρὰ. Μπήκαμε στὴ βάρκα μόλις δρόσισε, ἀλλὰ πρὶν νὰ πέσει ὀ ἥλιος, γιὰ νὰ προλάβουμε τὸ ἡλιοβασίλεμα. Βγήκαμε ἀπὸ τὸ λιμὰνι, εἶχε πέσει καὶ τὸ μελτέμι καὶ εἴδαμε τὸν ἥλιο νὰ βουτάει στὴ θάλασσα. Οἱ γκόμενες εἴχανε λιώσει. Ἐγὼ νὰ!» καὶ κατέβασε κάθετα τὴν παλάμη του, «ἀλλοῦ εἶχα τὸ νοῦ μου».
    Ὁ Ἀντώνης, πιὸ εὐαίσθητη ψυχὴ, πῆγε νὰ τὸν κόψει: «Ἔλα ρὲ σκληρὲ, σὲ εἶδα καὶ σένα πῶς ἔκανες μόλις ἔγειρε πάνω σου ἡ Μαίρη» ἀλλὰ πέσαμε ὅλοι πάνω του νὰ τὸν ἀφήσει νὰ συνεχίσει.
    «Πήγαμε στὴ Μεγάλη Ἄμμο, ποὺ εἶναι σκεπὰ κι ἐρημικὰ, μονὰχα ἕνα ἱστιοφόρο ἤτανε ἀραγμένο στὴν ἄλλη ἄκρη. Εἶχε πιὰ σκοτεινιὰσει γιὰ τὰ καλὰ ὅταν φτάσαμε, κάναμε τσιγάρο, εἴπαμε κάμποσες μαλακίες κι ἐμένα μοῦ ‘ρθε ἡ ἔμπνευση νὰ βγάλω τὸ παντελόνι, καὶ καλὰ νὰ μὴν τὸ λερώσω. Τ’ ἀκούμπησα δίπλα μου, στὴ πρύμη έκεῖ ποὺ καθόμαστε μὲ τὴ Μαίρη. Ὁ Ἀντώνης μὲ τὴν Κικὴ ἤτανε στὴν πλώρη. Πλακωθήκαμε στὰ φιλιὰ, στὰ χάδια ἀλλὰ παρακάτω τίποτα. Μᾶς εἴχανε φέρει στὸ ἀμήν. Μὲ τὰ πολλὰ μᾶς τὸ σκάσανε τὸ παραμῦθι• περιμένανε τοὺς γκόμενους τὴν ἄλλη μέρα. Δὲ φτάνει αὐτὸ. Μόλις τελειώσαμε τὶς ἀγκαλιὲς εἶδα πὼς ἔλειπε τὸ παντελόνι μου. Ὅπως φαίνεται θά ‘πεσε στὴ θάλασσα πάνω στὸ μπαλαμούτιασμα. Ὅχι τίποτ’ ἄλλο εἶχα καὶ τρία κατοστάρικα στὴ τσέπη»
    «Ἀστεῖα-ἀστεῖα τὰ πράματα γίνανε σοβαρὰ» μουρμούρισε ὁ Θανάσης, κι ὅλοι βάλαμε τὰ γέλια. Τρία κατοστάρικα ἦταν σοβαρὸ ποσὸ γιὰ μᾶς τὴν ἐποχὴν ἐκείνη, ποὺ πληρώναμε κάνα πενηντάρικο ὁ καθένας γιὰ ρεφενὲ στὴν κυρα-Λένη.
    «Εἶχα ἕνα φακὸ στὴ βάρκα», συνέχισε ὁ Μιχάλης, «τὸν ἀνάψαμε κι’ ἀρχίσαμε νὰ ψάχνουμε στὴ θάλασσα, κάπου θά ‘πρεπε νὰ πλέει, ἤτανε κι ἀνοιχτόχρωμο, θὰ τὸ βλέπαμε. Τέλειωσαν οἱ μπαταρίες, βρὴκαμε ἕνα ξύλινο τελάρο στὴν ἄμμο, τὸ περιχύσαμε μὲ πετρέλαιο καὶ κάναμε πυρσὸ, περπατήσαμε ὅλη τὴν ἄμμο πέρα-δῶθε. Τίποτα. Τὸ καλὸ εἶναι πὼς μ’ αὐτὰ καὶ μ’ αὐτὰ πέρασε ἡ ὥρα κι ὅταν γυρίσαμε δὲν εἶχε κόσμο στὸ μόλο νὰ γίνω ρεζίλι. Πάντως καλοῦ-κακοῦ μὲ βάλανε στὴ μέση ὁ Ἀντώνης μὲ τὰ κορίτσια καὶ μὲ πήγανε σπίτι. Οἱ γέροι κοιμούντανε, δὲ μὲ πῆρε χαμπάρι κανένας. Ἔλα ὅμως ποὺ ἡ μάνα μου ἤθελε νὰ βάλει μπουγάδα τὸ πρωὶ.
    «Μιχάλη ποῦ εἶναι τὸ παντελόνι σου;» μὲ σκουντᾶ, «θὰ βάλω μπουγάδα»
    «Ποιὸ παντελόνι;» λέω ἐγὼ.
    «Αὐτὸ ποὺ φοροῦσες χτὲς τὸ βράδυ»
    «Δὲ χρειάζεται, εἶναι καθαρὸ»
    «Εἶναι γαριασμένο, ἐμένα θὰ λένε κακονοικοκυρὰ στὸ χωριὸ»
    «Τό ‘χασα»
    «Τό ‘χασες; Ἔλα Χριστὲ καὶ Παναγιὰ!»
    Νὰ μὴν τὰ πολυλογοῦμε, σηκώθηκα κι έγὼ πρωί-πρωὶ, ξύπνησα τὸν Ἀντώνη καὶ πήγαμε στὴ Μεγάλη Ἄμμο μὲ τὴ βάρκα. Εὐτυχῶς τὸ βρήκαμε, σιδέρωσε κι ἡ μάνα μου τὰ κατοστάρικα κι ὅλα ἐντάξει. Μόλις γυρίσαμε πέσαμε γιὰ ὕπνο καὶ ξυπνήσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο. Γι’ αὐτὸ δὲν πήραμε χαμπάρι τὶ ἔγινε. Στὸ δρόμο τὸ μάθαμε.»
    «Καὶ οἱ σπόντες τῆς Φρόσως;» ρώτησε ὁ Παναγιώτης.
    «Θά ‘δε κανένα ἀπὸ τὰ κορίτσια μὰ τὸ γκόμενο καὶ θέλει νὰ μᾶς πειράξει» ἀπάντησε ὀ Ἀντώνης.
    Πάνω στὴν ὥρα ἔφτασε ὁ μπαρμπα-Θόδωρος, ὁ ἄντρας τῆς κυρα-Λένης. Μετὰ τὰ σχετικὰ μὲ τὸν ξαφνικὸ θάνατο τοῦ καπτα-Νικόλα, «τὶ εἴμαστε; τίποτα δὲν εἴμαστε» ἔκατσε ἀνάμεσα στοὺς δυὸ καὶ ἀκουμπώντας τὰ χέρια του στοὺς ὤμους τους ἄρχισε νὰ τοὺς παρηγορεῖ χαμηλόφωνα: «Ἔτσι εἶναι οἱ γυναῖκες, δὲν ἔχουνε μπέσα!» Ὅμως τὸν ἔτρωγε ἡ περιέργεια καὶ συνέχισε: ;
    «Αὐτὲς τσὲ πλερώνατε;»
    «Ὄχι μπαρμπα-Θόδωρε, τὶ λές;» ἀπάντησε ὁ Ἀντώνης.
    «Κάθε βράδυ ὅμως ἐσεῖς πλερώνατε τὸ λογαρισμὸ» τὸν ἀποστόμωσε ὀ μπαρμπα-Θόδωρος. Καὶ συνέχισε, ἀπευθυνὸμενος πιὸ πολὺ στὸν ἑαυτὸ του:
    «Εἶναι τάχατες καμμιὰ τωνε κορίτσι; Θὲλω νὰ πῶ εἶναι καὶ καμιὰ ἀχάλαστη;» καὶ σηκώθηκε χωρὶς νὰ περιμένει ἀπὰντηση.

    *γουλούζης: Στη ντοπιολαλιά της Κύθνου γουλούζης ή γλούζης είναι ο αχόρταγος
    Ετυμολογία: από το ιταλικό ogoloso: άπληστος (ισπανικά: goloso).
    περισσότερα:http://www.slang.gr/lemma/24194-goulouzis

  247. Γιάννης Ιατρού said

    Τι; Γιατί δεν γράφει αποκάτω ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ;

  248. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Τώρα ποὺ τὸ βλέπω μοῦ φαίνεται πὼς καλύτερα νὰ τὸ τελειώσω ἐδῶ. Ἡ ἱστορία μὲ τὸ γριπάκι φοβᾶμαι θὰ τὸ τραβήξει πολὺ καὶ θὰ τὸ κάνει βαρετὸ. Βέβαια μένει ὁ τίτλος, ποὺ πρέπει ν’ ἀλλάξει. Ἐκτὸς κι ἄν μείνει, ὅπως στὴ «δίαιτα τοῦ ἀνανᾶ» ποὺ τρῶς τὰ πάντα ἐκτὸς ἀπὸ ἀνανὰ.
    Αὔριο πάντως θὰ κάνω μιὰν ἀπόπειρα νὰ συνδέσω καὶ τὴν ἱστορία μὲ τὸ γριπάκι. Ἄν βγεῖ καλὴ θὰ τὴν προσθέσω, διαφορετικὰ ψάξτε γιὰ καινούργιο τίτλο.

  249. ΣΠ said

    Το είχα ψυλλιαστεί ότι θα έληγε 0-0.

  250. sarant said

    248 Όχι, να το συνδέσεις -και να το βάλουμε και ολόκληρο μια μέρα, Κυριακή ας πούμε.

    Αλλά να ξέρεις ότι το γουλόζος υπάρχει σε διάφορα μέρη, πχ σε Πάτρα/Εφτάνησα, και πως είναι από το ιταλ. goloso, χωρίς ο στην αρχή.

  251. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πολύ πολύ πολύ όμορφο! Ευχαριστούμε!
    Και το πάθημα του θερινού φλερτάκια μου θύμισε μια παρέα καλλιτεχνών που φύγανε από το Φεστιβάλ απ΄τη Θεσ/νίκη με κοριτσοπαρέα να πάνε για μπάνιο (αρχικά το Φεστιβάλ γινόταν Οχτώβρη) κάπου στην Καβάλα και ενώ παίζαν με τα κύματα, στην αμμουδιά τους κλέψανε τα ρούχα (και τα πορτοφόλια βέβαια).Ήρθανε με τα μαγιό πίσω και οι κοπέλες με υψηλή ραπτική Καβάλας.

  252. Γιάννης Ιατρού said

    Σ΄ ευχαριστούμε πάντως για το ωραίο πόνημα, αλλά το έκοψες κάπως απότομα 🙂

    Δεν μας λες τι έγινε με τις κοπελιές μετά κλπ. Για ξανασκέψου το, μπορεί και να θυμηθείς.

    Στο νησί σου έχω ένα φίλο, από το στρατό, έχω μείνει σπίτι του ενα καλοκαίρι. Αν θυμάμαι καλά, είχε γίνει αστυνόμος μετά το στρατό, Γιάννης κι αυτός.

  253. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Τα γρυπάκια» (εννοώντας τ΄αγόρια εκείνης της παρέας-εποχής).
    Εμένα μου φαίνεται πλήρες κι ως εδώ, αλλά φυσικά μπορεί και να αυγατιστεί.

  254. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    250. Θὰ τὸ προσπαθήσω. Νομίζω πὼς ἀξίζει τὸν κόπο γιὰ τὸ ἀναγνωστικὸ κοινὸ μου (χαμόγελο)
    Αὐτὸ δὲ ποὺ ἔγραψα στὸ 217 (Λέγε με Γιάννη καλύτερα) ἦταν παιγνιῶδες καὶ αὐτοσαρκαστικὸ.

  255. 246, …τὸ παντελόνι μου…θά ‘πεσε στὴ θάλασσα…εἶχα καὶ τρία κατοστάρικα στὴ τσέπη.
    …τὸ παντελόνι σου;» μὲ σκουντᾶ, «θὰ βάλω μπουγάδα»
    …σιδέρωσε κι ἡ μάνα μου τὰ κατοστάρικα κι ὅλα ἐντάξει.

    Το λες και ξέπλυμα χρήματος!

  256. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Κραουνάκης σήμερα Στο κόκκινο
    http://www.stokokkino.gr/archive.php
    στο 24:42
    «Βάλανε την Αριστερά πάνω και της προσθέτουν συνεχώς βάρη, ώστε να τη σιχαθεί ο κόσμος»
    Μίκης Θεοδωράκης 10 Μαϊου 2016

  257. voulagx said

    #254 @ Δ. Μαρτινος: Εκ μερους της σιωπηλης πλειοψηφιας: « κι αλλο, κι αλλο, κι αλλο!..» 🙂

  258. 249, 257, Έρχεται παράταση και πέναλτι, λέει!

  259. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    250β. Νῖκο εῦχαριστῶ γιὰ τὴ διόρθωση.
    Δὲν θυμάμαι ποῦ εἶχα βρεῖ τὸ ogoloso.
    Πάντως ἔστειλα σημείωμα νὰ τὸ διορθώσουν καὶ στὸ σχετικὸ λῆμμα τοῦ slang.gr.

  260. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    258/249 >>Έρχεται παράταση και πέναλτι, λέει!
    Αν δεν ακυρωθεί η συμμετοχή στο πρωτάθλημα 🙂

  261. Κουνελόγατος said

    246. Πολύ ωραία ιστορία, μπράβο.
    Μια ερώτηση μόνο: Πως θυμάσαι και γράφεις στο πολυτονικό; Μόνο που το βλέπω, αγχώθηκα. 🙂 Πήγαινα Γ΄ Λυκείου όταν άλλαξε το σύστημα κι άλλαξα όταν η φιλόλογος απείλησε να με αφήσει στην ίδια τάξη. Εν τούτοις, αφού το πήρα απόφαση, το ξέχασα, αμφιβάλλω αν θυμάμαι κάτι ακόμη.

  262. 260, …Αν δεν ακυρωθεί η συμμετοχή στο πρωτάθλημα:) …

    Για χρήση αναβολικών;
    Από αναβολή σε αναβολή το πήγαινε!

  263. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    ΤΟ ΓΡΙΠΑΚΙ
    (Συνέχεια ἀπὸ τὸ 246 καὶ ΤΕΛΟΣ)

    Τὴν ἄλλη μέρα μαζευτήκαμε στὸν καφενὲ τοῦ Δημητροῦ κατὰ τὸ μεσημέρι. Κακόκεφοι, μὲ κατεβασμένα μοῦτρα, σὰν τῆς Ἀννεζιὼς τοῦ Δημητροῦ ὅταν μᾶς σέρβιρε τὸν καφὲ. Μάλιστα στὴ συνθηματικὴ γλώσσα τῆς παρέας, ὅταν κάποιος ἦταν μουτρωμένος, λέγαμε πὼς «σερβίρει». Ὅπως καὶ νὰ ‘χε τὸ πράγμα πάντως, νοιώθαμε πὼς εἴχαμε φάει τὴ χυλόπιτα ὅλοι μαζὶ. Τελευταῖος ἦρθε ὁ Μιχάλης ποὺ τ’ ἄρεσε νὰ κάνει τὸ σκληρὸ, ἀλλὰ στὸ βάθος ἤτανε ζυμάρι. Βλέποντας τὰ κατεβασμένα μοῦτρα, θέλησε νὰ μᾶς φτιάξει τὸ κέφι: «Συγγνώμη ποὺ ἄργησα, ἀλλἀ εἶχα ραντεβοῦ μὲ τὴν παλιά μου γκόμενα» καὶ μᾶς ἔδειξε τὴν παλάμη του. Ὅλοι σκάσαμε στὰ γέλια καὶ τὸ ἡθικὸ ἀνέβηκε ξανὰ στὰ ὕψη. Ἤθελε πολὺ λεβεντιὰ, σ’ αὐτὴν τὴν ἡλικία καὶ σ’ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ, νὰ πεῖ κάποιος τέτοια πράγματα γιὰ τὸν ἑαυτὸ του.
    Ἔτσι ξαναγυρίσαμε στἠ λύση ποὺ ἔδινε τὸ ἀνέκδοτο: νὰ πᾶμε γιὰ ψάρεμα. Ἐπειδὴ ἡ σχετικὰ πρόσφατη ἐξόρμηση εἶχε καλὰ ἀποτελέσματα, ἀποφασίσαμε νὰ πᾶμε στὰ κάτω αὐλάκια γιὰ ψαροντούφεκο. Μάλιστα, νὰ μὴν πᾶμε ἐκεῖ ποὺ εἴχαμε ψαρέψει τὴν προηγοὺμενη φορὰ, ἀλλὰ στὸ ἑπόμενο αὐλάκι ποὺ θὰ ‘ταν ἀμαλαγιὰ*. Τότε ἀκούσαμε γιὰ τὸ γριπάκι. Στὰ παιδικὰ μου χρόνια, ποὺ στὸ λιμάνι ἤτανε καμιὰ δεκαπενταριὰ σπίτια ὅλα κι ὅλα, ἔβλεπα τοὺς ψαράδες ποὺ ψάρευαν μὲ τὸ γρῖπο, ἕνα εἶδος τράτας. Τόν ἔριχναν στὴ θάλασσα κάνοντας ἕνα μεγάλο ἡμικύκλιο καὶ μετὰ τόν ἔσερναν στὴν ἄμμο τραβώντας τον ἀπὸ τὰ σκοινιὰ ποὺ ἦταν δεμένα στὶς ἄκρες του. Ὅσα ψάρια «σκοὺπιζε» στὸ πέρασμά του μαζεύονταν στὸ κεντρικὸ μέρος του, ποὺ ἦταν πολὺ πυκνὸ, τὸ σάκο. Μετὰ ὅμως σταμάτησαν γιατὶ ἀπαγορευόταν καὶ γκρίνιαζε ὁ τελώνης ποὺ ἦταν καὶ ἡ λιμενικὴ ἀρχὴ τοῦ τὸπου.
    Τήν ἰδέα τὴν ἔριξε ὁ Μιχάλης. Θὰ πηγαίναμε νὰ πάρουμε τὸ γριπάκι ἀπὸ τὸ μπάρμπα του τὸ Νικόλα. Δὲ θὰ χασομερούσαμε πολὺ• ἦταν στὸ δρὸμο μας. Μετὰ θὰ πηγαίναμε γιὰ ψαροντούφεκο, ἐκεῖ ποὺ εἴχαμε ἀποφασίσει καὶ μόλις σουροὺπωνε θὰ καλάραμε* τὸ γριπάκι. Ἐκεῖ ποὺ πηγαίναμε εἶχε πολλὰ αὐλάκια στὴ σειρἀ καὶ μᾶς ἔπαιρνε νὰ κάνουμε πολλὲς καλάδες*.
    «Ἀφοῦ θὰ πιάσουμε ψιλὸ* μὲ τὸ γριπάκι, θὰ πάρω δυὸ παραγάδια τοῦ πατέρα μου. Μόλις νετάρουμε* μὲ τὸ γριπάκι τὰ δολώνουμε καὶ τὰ ρίχνουμε» πετάχτηκε ὁ Παναγιώτης.
    Ἔτσι κι ἔγινε. Τὴν ἄλλη μέρα κατὰ τὸ μεσημέρι, φορτώσαμε παραγάδια, μάσκες, βατραχοπέδιλα, ψαροντούφεκα κι ὅλο τὸ τσοῦρμο, ὁ Θανάσης, ὀ Ἀντώνης, ὁ Μιχάλης, ὁ Παναγιώτης καὶ ἡ ἀφεντιὰ μου, ξεκινήσαμε νὰ «σηκώσουμε ὁλάκερη τὴ θάλασσα μονήμερα*», ὅπως εἶχε πεὶ ὁ Παντελὴς τὴν προηγούμενη μέρα ποὺ τὰ σχεδιάζαμε.
    Ὅταν φτάσαμε στὸ λιμανάκι τοῦ μπαρμπα-Νικόλα ὁ Μιχάλης εἶχε τὶς αμφιβολίες του: «Θὰ μᾶς τὸ δώσει τὸ γριπάκι ὁ μπάρμπας ἤ θὰ φᾶμε κι ἐδῶ χυλόπιτα;» Ὁ μπάρμπας ὅμως μᾶς καλοδέχτηκε, μᾶς φίλεψε ἀχλάδια καὶ βερύκοκα ἀπὸ τὸν κῆπο του κι ὅταν ὁ Μιχάλης τοῦ ζήτησε τὸ γριπάκι, μετὰ ἀπὸ μικρὸ δισταγμὸ εἶπε:
    «Πάρ’ το, ἀλλὰ τὸ νοῦ σου νὰ μήν τὸ σκίσετε, γιατὶ δὲν εἶναι δικὸ μου. Εἶναι τοῦ μπάρμπα σου τοῦ Πιπέρη κι ὅποτε ἔρχεται ἀπὸ τὴν Ἀθήνα πάει καὶ τὸ ρίχνει.»
    Μόλις τὸ εἴδαμε, διαπιστώσαμε πὼς κάθε ἅλλο παρὰ γριπάκι ἦταν. Σὲ ὄγκο ὅσο δυὸ τσουβάλια δίχτυα καὶ σὲ βάρος παραπάνω, γιατὶ εἶχε πιὸ πολλὰ καὶ βαριὰ μολύβια. Τὸ πήραμε οἱ τρεῖς, ἐνῶ ἄλλοι δυὸ ζώστηκαν διαγώνια ἀπὸ μιὰ βαρειὰ κουλούρα σκοινὶ στὸν ὦμο καὶ τὰ πήγαμε στὴ βάρκα ποὺ γέμισε. Εἴχαμε καὶ τὰ παραγάδια μέσα, δὲν χωρούσαμε νὰ κουνηθοῦμε.
    Κάναμε ψαροντούφεκο πάνω ἀπὸ δυὸ ὧρες, ὅμως λίγα πράματα. Ὁ τὸπος δὲν ἤτανε καλὸς, ἀλλὰ δὲν τὸ ξέραμε• πρώτη φορὰ πηγαίναμε. Ἤμαστε καὶ πολλοὶ, πέντε νοματαῖοι μέσ’ τὴ θάλασσα, τρομάζανε τὰ ψάρια. Ζήτημα νὰ πιάσαμε δυὸ κιλὰ ὅλοι μαζὶ. Ὅ,τι ἔκανε ὁ Θανάσης δηλαδὴ. Εἴχαμε ξαπλώσει στὴν ἄμμο νὰ στεγνώσουμε καὶ νὰ ξεκουραστοῦμε ὅταν ἀκοὺσαμε ἔνα μπάμ, ὄχι πολὺ δυνατὸ. Σὲ λιγάκι εἴδαμε νὰ μπαίνει τὸ καΐκι τοῦ Γιώργη, τοῦ φουσεκᾶ*. Ὅλοι ξέρανε πὼς ψάρευε μὲ δυναμίτη, ἀλλὰ κάνανε τὰ στραβὰ μάτια. Φαμελιάρης, βλέπεις, μ’ ἕνα τσοῦρμο παιδιὰ νὰ θρέψει. Κι αὐτὸς, γιὰ στάχτη στὰ μάτια, ἔριχνε κανένα παραγάδι γιὰ νὰ δικαιολογεῖ ποῦ ἔβρισκε τὰ ψάρια. Ἔριχνε ἀπὸ βραδὺς ἕνα μισαδάκι, ἐκεῖ ποὺ εἶχε ψιλὸ, μάζευε ὄσο τοῦ ‘φτανε γιὰ νὰ δολώσει ἔνα-δυὸ παραγάδια καὶ τὸ ὑπόλοιπο τ’ ἄφηνε γιὰ μαλάγρα*. Τὸ πρωὶ ποὺ πήγαινε νἀ σηκώσει τὰ παραγάδια, κοιτοῦσε μὲ τὸ γυαλὶ* τὴ μαλάγρα κι ἄν εἶχαν μαζευτεῖ ἀρκετὰ ψάρια, ροφοὶ, στῆρες, τέτοια, μεγάλα, ἔριχνε μιὰ γερὴ φωτιὰ καὶ τὰ σκότωνε. Ἦρθε κοντὰ, χαιρετηθὴκαμε, ἄραξε τὸ καΐκι κι ἔβγαλε τὰ παραγάδια ἀπὸ τ’ ἀμπάρι γιὰ νὰ δολώσει.
    Βλέποντας τὰ παραγάδια καὶ τὸ γρῖπο στὴ βάρκα μᾶς πείραξε γελώντας:
    «Ρὲ σεῖς, μοῦ φαίνεται πὼς θὰ μᾶς πάρετε τὸ ψωμί. Βάστα νὰ τὸ πῶ τοῦ τελώνη!» καὶ συνέχισε: «Καλὴ δουλειὰ ἡ ψαρικὴ. Θὰ ξεχάσετε πῶς μασοῦνε».
    Ἐκεῖ βρήκαμε τὴν εὐκαιρία νὰ τοῦ δώσουμε τὰ παραγάδια, νὰ τὰ φυλάξει στὸ καΐκι καὶ νὰ μᾶς τὰ δώσει τὴν ἄλλη μέρα ποὺ θὰ γύριζε στὸ λιμάνι.
    Τὴν ὥρα ποὺ βούταγε ὁ ἥλιος ρίξαμε τὴν πρώτη καλάδα κι ἀμέσως ἀρχίσαμε νὰ τραβᾶμε τὰ σκοινιὰ. Δυὸ ἀπὸ κάθε πάντα κι ὁ πέμπτος νὰ σκατζάρει* ὅποιον κουραζόταν. Σὲ λιγάκι τὰ χέρια μας εἴχανε ἀνάψει ἀπὸ τὸ τράβηγμα καὶ εἴχαμε λαχανιάσει. Ὁ Γιώργης μᾶς λυπήθηκε καὶ ἦρθε κοντὰ νὰ βοηθὴσει.
    «Τὸ γρῖπο δὲν τὸν τραβοῦνε» μᾶς εἶπε «τὸν περπατοῦνε». Ἔπιασε τὸ σκοινὶ μὲ τὸ ἕνα χέρι, τὸ πέρασε γύρω ἀπὸ τὴν πλάτη του, ψηλὰ κοντὰ στοὺς ὤμους καὶ, γέρνοντας τὸ σῶμα πρός τὰ πίσω, ἄρχισε νὰ περπατάει πρὸς τἀ πάνω. Πήραμε ἀμέσως τὸ κολάι καὶ σὲ λὶγο εἴχαμε βγάλει τὴν πρώτη μας καλὰδα: πεντέξι ἀθερίνες.
    «Εἶναι νωρὶς ἀκόμα, ὁ γρῖπος ψαρεύει τὴ νύχτα» μᾶς παρηγόρησε ὁ Γιώργης. Τὸν εὐχαριστήσαμε, καληνυχτήσαμε καὶ φύγαμε γιὰ νὰ καλάρουμε καὶ στ’ ἄλλα αὐλάκια.
    Οἱ ἄλλες καλάδες δὲν ὴταν πολὺ καλύτερες, καναδυὸ χοῦφτες ψιλὸ ἡ καθεμιὰ. Τρεῖς καλάδες καὶ τὸ μπουγέλο* δὲν εἶχε μεσιάσει. Περασμένα μεσάνυχτα, ὑγρασία κι ἐμεῖς μὲ μαγιὸ καὶ φανελάκια κοντομάνικα, βρεμένα ἀπὸ τὸ σκοινιὰ ποὺ τραβοὺσαμε μὲ τὶς πλὰτες κι ὁ πισινὸς μας μοτοσακὸ. Εἴχαμε τυλιχτεῖ μὲ ὅ,τι ὑπῆρχε, πετσέτες, τσουβάλια τῶν διχτυῶν, καὶ κάτι κουρελοῦδες ποὺ βάζαμε στὴν κουβέρτα* γιὰ νὰ μήν ξερομαχάει*. Ὁ Ἀντώνης εἶχε δέσει τὴν κουρελοῦ μ’ ἕνα σκοινὶ ποὺ εἶχε περάσει γύρω ἀπὸ τὴ μέση του καὶ σταυρωτὰ στοὺς ὤμους. Μὲ τὰ γένια, μαυρισμένος κι ἀδύνατος ὅπως ἦταν ἔμοιαζε μὲ ὁσιομάρτυρα. «Ἴδιος ὁ ὅσιος Πατάπιος εἶσαι» τοῦ ‘πε ὀ Θανάσης. «Ὄχι, ὁ ὅσιος Πατάτιος εἶμαι» τοῦ ἀπάντησε ὀ ἴδιος, πάντα ἑτοιμόλογος. Μαζὶ μὲ κάθε φαΐ ἤθελε ἀπαραίτητα καὶ μιὰ τηγανιὰ πατάτες.
    Φτάνοντας στὸ λιμανάκι τοῦ μπαρμπα-Γιώργη γιὰ νὰ τοῦ ἀφήσουμε τὸ γρῖπο ἀποφασίσαμε (μὲ ψηφοφορία μάλιστα, ἐγὼ δὲν ἤθελα, ἀλλὰ ἤμουνα μειοψηφία, 3-2 τὸ ἀποτέλεσμα) νὰ βάλουμε μιὰ τελευταὶα καλάδα, ποὺ ἦταν τὸ Βατερλὼ μας. Ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ ἐρχὸταν κανονικὰ, εἶχε τελειώσει τὸ σκοινὶ καὶ εἴχαμε πιάσει τὴν ἄκρη τοῦ γρίπου. Ἀπὸ τὴν ἄλλη ὅμως εἶχε ζόρι, κάπου εἶχε μπλέξει καὶ, γιὰ νὰ μὴν τὸν σκίσουμε ἀποφασίσαμε νὰ τὸν σηκώσουμε μὲ τὴ βάρκα. Ἐγὼ ἔμεινα στὴν ἄμμο γιὰ νὰ μαζέψω τὸ σκοινὶ ποὺ εἴχαμε βγάλει. Οἱ ἄλλοι, σηκώνοντας τὸ γρῖπο στὸ φῶς μιᾶς λάμπας θυέλλης πού ‘χαμε στὴ βάρκα, εἶδαν πώς εἶχαν πιαστεῖ πεντέξι δράκαινες. Πῆγαν μὲ τὴ βάρκα στὸ μικρὸ μόλο γιὰ νὰ ξεψαρίσουν πιὸ ἄνετα τὶς δράκαινες, ποὺ μὲ τ’ ἀγκάθια τους, τὰ γεμᾶτα δηλητήριο εἶχαν μπερδευτεῖ ἄσκημα στὸ γρῖπο. Ἐγὼ, ἀφοῦ ἔκανα κουλούρα τὸ σκοινὶ, τὸ πέρασα σταυρωτὰ στὸν ὦμο καὶ τράβηξα κατὰ τὸ μόλο. Σκοτάδι, ἡσυχία, ἄκουγα τὰ βήματά μου στὴν ἄμμο. Κάποια στιγμὴ ἄκουσα κάτι πίσω μου, σὰν κάποιος ἤ κάτι νὰ μ’ ἀκολουθοῦσε. Ὅταν σταματοῦσα, σταματοῦσε• ὅταν συνέχιζα, τ’ ἄκουγα πάλι. Ἄρχισα νὰ ψιλοαγριεύομαι, ἀλλὰ συνέχισα• ντρεπόμουνα νὰ φωνάξω τοὺς ἄλλους ἤ νὰ τὸ βάλω στὰ πόδια. Ὅταν ἔφτασα στὸ φῶς τῆς λάμπας διαπίστωσα τὶ εἶχε συμβεῖ. Ὅπως πέρασα τὴν κουλούρα τοῦ σκοινιοῦ πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι μου, ξετυλίχτηκε ἡ ἄκρη καὶ ἔσερνα πίσω μου τρία-τέσσερα μέτρα σκοινὶ.
    Γυρίσαμε πίσω λίγο πρίν τὸ ξημέρωμα. Βρεγμένοι, κατὰκοποι, κουρασμένοι καὶ χωρὶς ψάρια. Αὐτὴ ἡ νύχτα τῆς ταλαιπωρίας ὅμως μᾶς μεγάλωσε. Μαζὶ καὶ ἡ χυλόπιτα, ποὺ τὴ φάγαμε ὄλοι μαζὶ. Καὶ δεθήκαμε πιὸ πολὺ. Περάσαμε ὄμορφες στιγμὲς, ἀγαπήσαμε, ἀγαπηθήκαμε, κάναμε γλέντια τρικούβερτα, χορέψαμε μπάλλους ξέφρενους, ξημερωθήκαμε μὲ τὰ βιολιἀ δίπλα στὴ θάλασσα, πιάσαμε ψάρια ἐκλεκτὰ, ἀρμενίσαμε, γευτήκαμε τὴν ἁλμύρα τῆς θάλασσας καὶ τραβήξαμε ὁ καθένας τὴ ρότα του στὴ ζωὴ. Κι ὅποτε σμίγουμε θυμόμαστε αὐτούς ποὺ μᾶς ἄφησαν νωρὶς καὶ στὰζουμε ἔνα κόμπο κρασὶ στὸ πάτωμα, ὅπως μάθαμε ἀπὸ τοὺς πατεράδες μας.

    ΓΛΩΣΣΑΡΙ
    ἀμαλαγιὰ: Θαλασσινός «τόπος» ποὺ δὲν ἔχει ψαρευτεῖ γιὰ κάποιο διάστημα καὶ ὡς ἐκ τούτου πολλά ὑποσχόμενος
    γυαλὶ: κυλινδρικὸ δοχεῖο μὲ γυάλινο πάτο γιὰ νὰ βλέπουν οἱ ψαράδες τὸ βυθὸ.
    καλάδα: θαλάσσια περιοχὴ κατάλληλη γιὰ συρὸμενα ἀλιευτικὰ ἐργαλεῖα (τράτα, γρῖπος) μὲ ὁμαλὸ βυθὸ.
    καλάρω: ψαρεύω μὲ τράτα, γρῖπο κλπ.
    κουβέρτα: τὸ κατάστρωμα
    μαλάγρα: τροφές, δολὠματα, μικρὸψαρα ποὺ ρίχνουν οἱ ψαράδες στὴ θάλασσα γιὰ νὰ μαζευτοῦν ψάρια.
    μονήμερα: σὲ μιὰ μέρα
    μπουγέλο: κουβὰς σὲ σκάφος
    νετάρω: τελειώνω, ξεμπερδεύω
    ξερομαχάει: ἀνοίγει ἀπὸ τὸν ἥλιο, κάνει σκασίματα.
    σκατζάρω: ἀντικαθιστῶ
    φουσεκὰς: αὐτὸς ποὺ ψαρεύει μὲ δυναμίτη
    ψιλὸ: μαριδάκι, ἀθερίνα, γενικῶς μικρόψαρα ποὺ πιάνει ἠ τράτα.

  264. ΣΠ said

    263
    Καλησπέρα, Δημήτρη. Πολύ ωραίο. Ευτυχώς που έβαλες τελικά το τελευταίο μέρος.

  265. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    264. Καλησπέρα Σταῦρο. Εὐχαριστῶ πολὺ γιὰ τὰ καλά σου λόγια.

    261. Εὐχαριστῶ καὶ σένα Κουνελόγατε. Εἶμαι ἀρκετὰ μεγαλύτερος καὶ δὲν σταμάτησα ποτὲ νὰ γράφω στὸ πολυτονικὸ. Μόνο στὸν ὑπλογιστὴ γιὰ κάποια χρόνια. Τώρα ποὺ εἶμαι συνταξιοῦχος κι ἔχω χρόνο τὸ ἔμαθα καὶ στὸν ὑπολογιστὴ. Εἶναι καλὴ ἄσκηση καὶ γιὰ τὸ πωστολὲν, αὐτὸ ντὲ τὸ τὲτοιο, τὸ Ἔμενταλ.

  266. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    263. Καλησπέρα
    Μοσκοβόλησε θάλασσα και πλατσούρισε καλοκαίρι στη μουντή πρωτεύουσα με το διάχυτο σκούρο σύννεφο που θόλωσε το πρόσωπο του Μάη τις τελευταίες μέρες.
    Μπράβο σας κι ευχαριστούμε.

  267. Γς said

    265 β:

    Καλὴ ἄσκηση;
    Τὸ Ἔμενταλ;
    .

  268. Γς said

    263:

    >Κι ὅποτε σμίγουμε θυμόμαστε αὐτούς ποὺ μᾶς ἄφησαν νωρὶς καὶ στὰζουμε ἔνα κόμπο κρασὶ στὸ πάτωμα, ὅπως μάθαμε ἀπὸ τοὺς πατεράδες μας.

  269. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    263 >>μαλάγρα
    μαλαγρώνω το ρήμα.»Έπιασα μαλάι» λέγαμε όταν βουτούσαμε με το κεφάλι ως το βυθό και για να το αποδείξουμε ανεβάζαμε λίγη άμμο ή φύκια στη χούφτα.

    Μα έπρεπε να το στείλετε στο Νικοκύρη το τελευταίο μέρος και να το βάλει μια μέρα,όπως σας πρότεινε, να το κουβεντιάζαμε ύστερα ολόκληρο,μόνο του, όχι μέσα σ΄άλλο νήμα «παρεμπιφτού» :).
    Το άλλο… 🙂

  270. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    266. Νά ‘σαι καλὰ Ἔφη εἰς διπλοῦν.(Πῆρα τὸ θάρρος κι ἀπαντῶ στὸν ἑνικὸ.Ἐλπίζω νὰ μὴν ἐνοχλῶ.)

    267. Καλὴ ἄσκηση γιὰ τὸ Ἀλτσχάιμερ ( τὸ λέει Ἔμενταλ κάποιος σὲ σχετικὸ ἀνέκδοτο).

  271. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    269.Δὲν θέλω νὰ κάνω κατάχρηση τῆς πνευματικῆς ἁπλοχεριᾶς τοῦ Νικοκύρη. Ἐξ ἄλλου δὲν ξέρω ἄν θὰ ἐνδιέφερε πολλοὺς ἀπὸ τὸ κοινὸ τοῦ ἱστολογίου.

  272. Γς said

    Council of Europe.
    Group of States Against Corruption (GRECO)

  273. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    267.Γς, μα δε θυμήθηκες το Έμενταλ;
    Το Αϊνζεχάουερ φταίει! 🙂 🙂

    271.
    «δεν ξέρω αν ενδιαφέρει πολλούς»
    στο μέιλ του Νικοκύρη και …ξέρει εκείνος 🙂

  274. Γς said

    270 β:

    Α, ναι.
    «Μπερδεύω τον Αλτσχάιμερ με τον Έμενταλ. Ποιος είναι το τυρί απ’τους δύο;»

    Κι εγώ τα μπλέκω. Τα τυριά [προς το παρόν]

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_4839.html

    Και δεν ήξερα και το ντόπιο έμενταλ

    http://caktos.blogspot.gr/2015/07/blog-post_0.html

    Φτιάχνω κανα τοστ με εμενταλ και γαλοπούλα καπνιστή Βιβέρ

    http://caktos.blogspot.gr/2015/09/viveur.html

  275. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    273α Αϊζενχάουερ! (είδες το Έμενταλ;)

  276. Γς said

    275:
    Δεν το είχα προσέξει.

    Κατα λάθος το έγραψες;

    Λάπσους καλάμι ή λάπσους άνοιους

  277. sarant said

    Πολύ ωραίο το γριπάκι, και με λεξιλογικό ενδιαφέρον.
    Να δούμε,, μηπως το ξαναβάλουμε ενιαιο το καλοκαίρι τιμής ένεκεν.

  278. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    277. Καλύτερα ἔτσι, γιὰ νὰ τὸ ξαναδῶ καὶ νὰ διορθώσω τὰ λάθη. Γράφτηκε βιαστικὰ καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχουν ἀρκετὰ.

    Πἀντως, ἄν θέλεις, ἔχω κάποιο ἄλλο, ἀναλόγου περιεχομένου, ποὺ ἔγραψα πρόσφατα καὶ μπορῶ νὰ σοῦ τὸ στείλω ἰδιωτικῶς.

  279. Γιάννης Ιατρού said

    Τώρα ευκαίρισα κι εγώ να το διαβάσω το τελευταίο μέρος.
    Δημήτρη κι από μένα οι ευχαριστίες!! Πολύ μου άρεσε.
    Θυμήθηκα και λίγο την εποχή που είμαστε νέοι κι όμορφοι…, τώρα είμαστε μόνο και 🙂
    Αλλά το ηθικόν, ακμαιότατον!!!

  280. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γιάννη, εὐχαριστῶ γιὰ τὰ καλά σου λόγια. Νά ‘σαι καλὰ.

  281. sarant said

    278 Δημήτρη, ή χτενίζεις αυτό και το στέλνεις με μέιλ ή μου στέλνεις το άλλο -εσύ αποφασίζεις.

  282. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    279. >>Θυμήθηκα και λίγο την εποχή που είμαστε νέοι κι όμορφοι
    Tα πράγματα συμβαίνουν για να γίνουν αναμνήσεις (κλεμένο,για τη μνήμη) 🙂

  283. Γιάννης Ιατρού said

    281: Κάνε του κανένα μιζανπλί (mise en plis) αν και το άλλο είναι πολύ πιό ελκυστικό, μιας κι αυτό λίγο-πολύ το διαβάσαμε 🙂

  284. Γιάννης Ιατρού said

    282: 🙂

  285. Υαλτις said

    278 @Δημήτρης Μαρτῖνος

    Μου άρεσε πολύ, τόσο το στίλ οσο και το θέμα.Περιμένω με ανυπομονησία και το επόμενο διήγημα σας .
    Να στε καλά και ευχαριστούμε που το μοιραστήκατε μαζί μας .

  286. Γιάννης Ιατρού said

    Μιας κι η ιστορία του Δημήτρη διαδραματίζεται στη Κύθνο, να βάλουμε και μια φωτό, εκεί σχεδόν μπροστά από το σπίτι του 🙂

  287. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γιάννη σ’ εὐχαριστῶ πολὺ. Τὸ σπίτι μου εἶναι ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τοῦ νησιοῦ, τὴ Δυτικὴ, στὸ λιμάνι τοῦ Μέριχα. Αὐτὸ εἶναι τὸ γραφικὸ λιμανάκι τῆς ἁγια-Εἰρήνης, ὅπου ἔγιναν συμπλοκὲς τὸ 1862 κατὰ τὴν ἐξέγερση κατὰ τοῦ Ὄθωνα. Πίσω ἀπὸ τὸ ὁμώνυμο ἐκκλησάκι, στὸ βάθος, βρίσκονται τὰ κενοτάφια τοῦ Λεωτσάκου, τοῦ Μωραϊτίνη καὶ τοῦ Σκαρβέλη ποὺ ἔπεσαν στὰ Κυθνιακὰ (https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%85%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AC).

  288. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    281. Νῖκο,θά σοῦ τὰ στείλω καὶ τὰ δύο κι ἐσὺ ἀποφασίζεις πιὸ εἶναι τὸ πιὸ κατάλληλο. Ἁπλῶς θὰ χρειαστῶ λίγες μέρες γιὰ τὸ χτένισμα. Μπορεῖ νὰ τὸ μαζέψω λίγο (εἶναι πάνω ἀπὸ 4000 λέξεις). Γιὰ πλαστικὸ τὸ ξεκίνησα καὶ μουσταλευριὰ βγήκε, ποὺ ἔλεγε κι ὁ Βέγγος σὲ κάποια ταινία.

  289. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κάτι που διάβασα πρόσφατα(αν και είναι από το 2014)
    {…}
    Τίποτα δεν έμεινε όρθιο –ούτε καν η «Ιστορία του Ευρωπαϊκού πνεύματος» του (δεξιού και αστού ) Παναγιώτη Κανελλόπουλου που στην εισαγωγή του, αναφερόμενος στην Κύθνο όπου έζησε για τρία χρόνια εξόριστος σημείωνε: «Στη μοναξιά της (δηλαδή της εξορίας απο το 1937-1940) είδα εμπρός μου την πιο μεγάλη και την πιο σταθερή κοινωνία των πνευμάτων. Δεν την είδα μόνο, την έζησα […] έκανα δικές μου τις φαινομενικά οξύτατες αντιθέσεις της, και το αμάρτημά μου είναι ότι τ΄ αγάπησα όλα, δηλαδή και κείνα της ιστορίας των πνευμάτων, που μοιάζουν σα να ζουν ασυμφιλίωτα. Με τους κλασικούς αγάπησα το φως, με τους ρομαντικούς τη νύχτα. Με τους λογικούς αγάπησα την ορθογώνια σκέψη, με τους μυστικούς την άδηλη αλήθεια».
    {…}
    http://www.toportal.gr/?i=toportal.el.koinwnia&id=6237

    Σ.σ. Στην Κύθνο, ο Π.Κ. έμεινε εξόριστος από τη Μεταξική δικτατορία ενάμιση χρόνο, μετά, το Σεπτέμβρη του 1948, μεταφέρθηκε με τη γυναίκα του στη Θάσο.

  290. Ε, μια που αρχίσαμε με Κύθνο, κάνα-δυο φωτογραφίες ακόμα – και με λεξιλογικό ενδιαφέρον:

    «Κατσ(ο)ικιά»(;) άκουσα ότι το λένε οι ντόπιοι:
    Μικρό δωματιάκι κοντά στην παραλία,
    ανοιχτό από παντού,
    που (συνήθως) ψαράδες χρησιμοποιούν
    σαν προσωρινό κατάλυμα.
    Από το «κατοικία» μήπως;
    (Και από κατσίκια, πάντως, βρίθει το νησί,
    αλλά δεν κολλάει.)

    Εδώ στο Λιοτρίβι,
    στο ύψος του Μέριχα από την ανατολική μεριά.

    Κολώνα

  291. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    290.Μιχάλη νά’ σαι καλὰ.

    Ἡ «κατσ(ο)ικιὰ» ποὺ ἄκουσες εἶναι, ὅπως σωστὰ μάντεψες, κατοικιὰ. Στὴ ντοπιολαλιὰ, λόγῳ τσιτακισμοῦ, τὸ «κ» προφέρεται «τσ» καὶ ἀκοὺγεται κατοιτσιὰ (τὸ -τσιὰ, ὅπως περίπου τὸ ἰταλ. cia στὸ ciao)
    Ὑπάρχει καὶ τὸ σχετικὸ δίστιχο ἀπὸ τὸ τραγοῦδι «Στὸν Ἅγιο Κωσταντῖνο»:

    Στὸν Ἅγιο Κωσταντῖνο θὰ χτίσω κατοικιὰ
    νὰ βλεπω τὴν Κανάλα καὶ πίσω τὰ Λουτρὰ.

    Ὅσο γιὰ τὴν Κολὼνα, ἐκεῖ χάθηκε καὶ ξαναβρέθηκε τὸ παντελόνι τοῦ «Μιχάλη».

  292. Μανούσος said

    Ο γρούπος εμφανίζεται στα ελληνικά ήδη από τα τέλη του 18ου αι. στην αλληλογραφία των μονών του Αγίου Όρους, ως σταθερός όρος που σημαίνει το πακέτο, το δεμένο με σπάγγο.

  293. π2 said

    286: Εξαιρετικό φαΐ στα τραπεζάκια αυτά.
    287: Εκτός από τους τρεις πρωταγωνιστές, επιτόπου σκοτώθηκαν και δυο στρατιώτες και τρεις ντόπιοι. Στην ταφόπλακα του Μωραΐτίνη είναι χαραγμένο άλλο ένα όνομα, αλλά ο ανηλεής μεσημεριανός ήλιος και η φθορά του χρόνου έχει κάνει τα γράμματα σχεδόν εξίτηλα. Μήπως ξέρεις ποιο είναι; Γεώργιος Χριστοδούλου ή κάτι τέτοιο, νομίζω.

    Για τον Λεωτσάκο είχε γραφτεί και τραγούδι, με κάπως άτεχνους στίχους:

    Σήμερα μέρα σκοτεινή
    κι έχει μεγάλη συνοχή
    ανακυλήθη ο ουρανός
    κι έπεσε ο Τίμιος Σταυρός

    Νικόλα μου ψηλό δεντρό
    σε πήρε άνεμος σφοδρός
    άνοιξε χείλι μου πικρί
    και γλώσσα μου φαρμακερή

    Άκουσα ότι άναψε φωτιά
    μες στα Θερμιώτικα νησιά
    κι έκαψε αετούς με τα φτερά
    κι έναν αετό ξεχωριστά

    Ήρωα ελέω τσακωμού
    και τιμημένε σύντροφε
    πο ‘κρινες Σύρα και Μωριά
    την Έγριπο και τα Θερμιά

    Κι είχες πλησίο και κοντά
    όλα τη Μάνης τα παιδιά
    σήκωσες επανάσταση
    να φύγουσι οι Μπαυαροί

    Κι ο Όθωνας ο Μπαυαρός
    έστειλε στο νησί στρατό
    μάχη εδόθηκε σκληρή
    αλλά πολλοί οι Μπαυαροί

    Σκοτώθη ο Νίκος την αυγή
    κι εχάθη η επανάσταση.

  294. Ριβαλντίνιο said

    @ 293 Π2

    ο φοιτητής Αγαμέμνων Σκαρβέλης μήπως ;

  295. Ριβαλντίνιο said

    Ωχ γράψε λάθος, αναφέρθηκε ο Σκαρβέλης. 😦

  296. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    293β. Δυστυχῶς δὲν ξέρω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: