Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα Ρίχτερ μετά τη δίκη

Posted by sarant στο 20 Μαΐου, 2016


Πριν από μερικούς μήνες, ενώ γινόταν στο Ρέθυμνο η δίκη του Χάινς Ρίχτερ, είχα γράψει το άρθρο «Τα Ρίχτερ της δίκης«, κάνοντας ένα μάλλον εύκολο λογοπαίγνιο με το όνομα του Γερμανού ιστορικού. Η δίκη τελείωσε, ο Γερμανός καθηγητής, όπως ήταν αναμενόμενο, αθωώθηκε, αλλά η ιστορία δεν τελείωσε εκεί.

Αντίθετα, αμέσως μετά την έκδοση της αθωωτικής απόφασης (η οποία, αν θυμάμαι καλά, εκδόθηκε στις 10 Φεβρουαρίου) ο καθηγητής Ρίχτερ, αναγνωρισμένος πλέον εξαιτίας της δίωξής του ως «γνώστης των ελληνικών θεμάτων» άρχισε μια ομοβροντία δημοσιεύσεων, συνεντεύξεων και δηλώσεων στις οποίες πρόβαλε θέσεις καινοφανείς και απαράδεκτες.

Έτσι, με άρθρα του στο Σπίγκελ, στο Φόκους και στη Βελτ, όλα μέσα στην πρώτη εβδομάδα από την αθώωσή του, ο καθηγητής Ρίχτερ υποστήριξε ότι όχι μόνο δεν υφίσταται θέμα γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων προς την Ελλάδα αλλά και στην πραγματικότητα, όπως προέκυψε ύστερα από πολυπλοκους υπολογισμούς του καθηγητή Ρίχτερ, η Ελλάδα είναι εκείνη που οφείλει ένα σεβαστό ποσό προς το γερμανικό κράτος!

Επιπλέον, ο καθηγητής Ρίχτερ συμμετείχε σε σύσκεψη στο γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, στην οποία ενημέρωσε στελέχη της γερμανικής δημόσιας διοίκησης για τα πορίσματά του, έστω κι αν η γερμανική κυβέρνηση, απαντώντας σε ερώτηση βουλευτών του Κόμματος της Αριστεράς, παρουσίασε ως ασήμαντο το θέμα.

Τέλος, την περασμένη Κυριακή, ο Γερμανός καθηγητής έδωσε συνέντευξη στην Καθημερινή, στην οποία υποστηρίζει τις ίδιες απαράδεκτες θέσεις και αναφέρεται και στο ενδεχόμενο να του αφαιρεθεί ο τίτλος του δόκτορα επί τιμή που του έχει απονεμηθεί από το Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Τότε που γινόταν ακόμα η δίκη, αλλά και πριν γίνει, είχα τοποθετηθεί και είχα θεωρήσει απαράδεκτη τη δίωξη του κ. Ρίχτερ. Μήπως αισθάνομαι τώρα άσχημα, μήπως μετανιώνω για τη θέση που πήρα;

Το ερώτημα είναι εύλογο. Όμως, ενώ έχω μετανιώσει για πολλά που έκανα στη ζωή μου, δεν νομίζω ότι έχω αλλάξει γνώμη ως προς την αντίθεσή μου στη δίωξη του Ρίχτερ. Άλλωστε, η αντίθεσή μου αυτή βασιζόταν σε μια θέση αρχής, ότι τα ιστορικά ζητήματα δεν αποφασίζονται ούτε στις αίθουσες των δικαστηρίων, ούτε στα έδρανα της Βουλής. Άλλωστε, δεν είχα διαβάσει το επίμαχο βιβλίο του Χάινς Ρίχτερ για τη μάχη της Κρήτης, που γι’ αυτό του ασκήθηκε η δίωξη με την κατηγορία ότι «επιδοκίμασε, ευτέλισε και κακόβουλα αρνήθηκε την ύπαρξη και τη σοβαρότητα αναγνωρισμένων από τη Βουλή των Ελλήνων εγκλημάτων του ναζισμού (…) και η αξιόποινη αυτή συμπεριφορά του στρέφεται κατά του συνόλου των ανθρώπων που προσδιορίζεται με βάση τη φυλή, τη γενεαλογική καταβολή (…) πράττοντας τούτο με τρόπο που στρέφεται κατά του κρητικού λαού και που ενέχει εξυβριστικό χαρακτήρα εις βάρος του». Ούτε το είχα διαβάσει, ούτε το έχω τώρα δει.

Και, όπως είχα γράψει και στο παλιότερο άρθρο μου, το ότι δεν έχω διαβάσει το επίμαχο βιβλίο του καθηγητή Ρίχτερ δεν το θεωρώ εμπόδιο για να αποφανθώ για τη δίωξή του, διότι τη δίωξη τη θεωρώ απαράδεκτη ανεξάρτητα από το περιεχόμενο του βιβλίου.

Και στο ρητορικό ερώτημα αν θα έλεγα το ίδιο σε περίπτωση που κατηγορούμενος ήταν όχι ο Ρίχτερ αλλά, έστω, ο Κ. Πλεύρης, είχα απαντήσει ότι, προτιμώ να μη δικαστεί ο Πλεύρης με το αντιρατσιστικό (θυμίζω ότι δικάστηκε και αθωώθηκε σχεδόν πανηγυρικά με τον προηγούμενο νόμο) παρά να δικάζεται ο Ρίχτερ, η Ρεπούση, ο Φίλης, εγώ κι εσείς με τον άθλιο αυτόν νόμο.

Οπότε, εξακολουθώ να πιστεύω ότι η δίκη του Ρίχτερ ήταν όχι απλώς ατυχής έμπνευση αλλά εγκληματικό λάθος, το οποίο συν τοις άλλοις επέτρεψε στον Γερμανό ιστορικό να κερδίσει τη συμπάθεια πολύ περισσότερων ανθρώπων από όσους δέχονται τις θέσεις του, πρόσδωσε στο έργο του ένα βάθος και ένα βάρος που δεν τα είχε και ανάδειξε τον συγγραφέα του βιβλίου, αθωωμένον πια, σε μεγάλο γνώστη των ελληνικών θεμάτων (Griechenlandkenner γερμανιστί) -και, εκτός αυτού, όπως χαρούμενος παραδέχτηκε ο κ. Ρίχτερ, ωφέλησε εμπορικά το βιβλίο.

Είπε κι άλλα ο καθηγητής Ρίχτερ σ’ αυτή τη συνέντευξη. Ακόμα και φαινομενικά αθώες διατυπώσεις του είναι φορτωμένες υπονοούμενα. Για παράδειγμα: «Στην Ελλάδα είχε πρωτοέρθει το 1958. Με ένα μηχανάκι που στα μέσα της διαδρομής χάλασε, περιπλανήθηκε στην επαρχία, φιλοξενήθηκε σε σπίτια και είδε τις καταστροφές που είχε υποστεί η χώρα από τον εμφύλιο.» Άραγε μόνο από τον εμφύλιο είχαν μείνει σημάδια; Όχι από προηγούμενες καταστροφές;

Ή: «Η Ελλάδα είναι μία από τις δύο χώρες που αποζημιώθηκαν. Το πού κατέληξαν όμως τα χρήματα αυτά είναι ένα άλλο θέμα. Ενα μεγάλο μέρος των χρημάτων “φαγώθηκε» από το πελατειακό κράτος … ένα μέρος των αποζημιώσεων πήγε στους Εβραίους που ψήφιζαν το τότε κυβερνών κόμμα» Κι όταν ερωτάται ποια είναι η πηγή του γι’ αυτόν τον ισχυρισμό, απαντά: «Αυτή την πληροφορία την έχω μέσα από την εβραϊκή κοινότητα. Ημουν σε ένα συνέδριο το 1990 στη Θεσσαλονίκη και κάποιοι Εβραίοι που ανήκαν σε κόμμα της Αριστεράς μού είπαν πως όταν τα χρήματα έφτασαν στην Ελλάδα, τόσο οι ίδιοι αλλά και άλλα μέλη του κόμματός τους δεν ενημερώθηκαν ποτέ. Εγώ απλά μετέφερα αυτό που μου είπαν» Με το συμπάθειο, αλλά αυτό, αν δεν είναι ξερό ψέμα είναι ταξιτζήδικη προσέγγιση στην ιστοριογραφία (Είχα πάρει κούρσα έναν από το υπουργείο προχτές, και μου είπε….)

Έχει όμως και χειρότερα, έχει και προσωπικές επιθέσεις. «Το πρόβλημα με τον Φλάισερ είναι ότι έχει γίνει Ελληνας και αν πει κάτι λάθος, κάτι που δεν αρέσει, θα τον απολύσουν». «Από πού;» τον ρωτάω με έκπληξη. «Από το πανεπιστήμιο» έρχεται η απάντηση. Σημειώνεται ότι ο καθηγητής Φλάισερ έχει λάβει την ελληνική υπηκοότητα και διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, προσθέτει η δημοσιογράφος, συμμεριζόμενη ουσιαστικά τη βαρύτατη ρετσινιά που επιχείρησε να ρίξει ο κ. Ρίχτερ σε όλο το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, ότι στο ελληνικό πανεπιστήμιο απολύονται όσοι εκφράζουν «ενοχλητικές» απόψεις! Που και ανακριβές είναι αυτό, και θα έπρεπε να το ξέρει η κυρία Κακαουνάκη, διότι ο Χάγκεν Φλάισερ είναι πλέον συνταξιούχος.

Θα μου πείτε, πώς να το ξέρει αυτό ή οτιδήποτε άλλο η κυρία Κακαουνάκη, η οποία, αναφερόμενη στο Μανχάιμ, το χαρακτηρίζει «μικρή πόλη έξω απ’ τη Φρανκφούρτη», τη στιγμή που το Μανχάιμ έχει 300.000 πληθυσμό, είναι μέσα στις 20 μεγαλύτερες γερμανικές πόλεις, και απέχει 80 χιλιόμετρα από την Φρανκφούρτη, που δεν το λες «απέξω», ιδίως αφού βρίσκεται σε άλλο ομόσπονδο κράτος και αφού μεσολαβούν κι άλλες μεγάλες πόλεις όπως το Ντάρμστατ.

Αλλά το θέμα μας δεν είναι η επάρκεια της δημοσιογράφου, στην οποία άλλωστε πρέπει να δώσουμε τα εύσημα ότι πήρε μια πολύ αποκαλυπτική συνέντευξη. Στους ισχυρισμούς του Χάινς Ρίχτερ έχει απαντήσει σε ένα μακροσκελές αλλά πειστικό και τεκμηριωμένο άρθρο στην ΕφΣυντακτών ο Χάγκεν Φλάισερ μαζί με άλλους δύο Γερμανούς ιστορικούς. Αξίζει να το διαβάσετε για να δείτε πώς ανασκευάζει τους ισχυρισμούς του Ρίχτερ για τις αποζημιώσεις.

Μένει το ενδεχόμενο να αφαιρεθεί ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα από τον Χάινς Ρίχτερ. Ακούω ότι το αρμόδιο όργανο του Πανεπιστημίου Κρήτης θα συνεδριάσει με αυτό το ερώτημα την επόμενη εβδομάδα. Ομολογώ πως είμαι δίβουλος. Τέτοιες αποφάσεις πρέπει να παίρνονται με μεγάλη φειδώ, αλλά δεν είναι αδικαιολόγητη η πρωτοβουλία. Ο ίδιος ο καθηγητής Ρίχτερ έδειξε να αψηφά το ενδεχόμενο αυτό:

«Είμαι έτοιμος να τους απαντήσω, πως θα είναι μεγάλη τιμή για εμένα, πως θα είμαι ο δεύτερος Γερμανός στον οποίο θα συμβεί. Ξέρετε ποιος είναι ο πρώτος; Ο Τόμας Μαν και μαντέψτε ποιος του είχε αφαιρέσει τον διδακτορικό τίτλο! Οι ναζί».

Εδώ δεν έχει δίκιο ο καθηγητής Ρίχτερ. Ναι μεν η ελεγχόμενη από τους Ναζί διοίκηση του Πανεπιστημίου της Βόννης αφαίρεσε από τον Τόμας Μαν, το 1936, τον τιμητικό διδακτορικό τίτλο που του είχε απονείμει το 1918, αλλά ο Ρίχτερ δεν θα είναι ο δεύτερος Γερμανός που θα του αφαιρεθεί τέτοιος τίτλος. Όχι επειδή και από άλλους είχε αφαιρεθεί ο τίτλος επί Ναζιστών, αλλά διότι και στις μέρες μας συμβαίνει να αφαιρούνται από Γερμανούς πολίτες τίτλοι δόκτορα επί τιμή. Για παράδειγμα, το πανεπιστήμιο του Καΐρου αφαίρεσε, το 2013, τον διδακτορικό τιτλο που είχε τιμητικά απονείμει στη Γερμανίδα τ. υπουργό Ανέτε Σάβαν (από την οποία αφαιρέθηκε και ο κανονικός διδακτορικός τίτλος της όταν αποδείχτηκε πως η διατριβή της ήταν προϊόν λογοκλοπής).

Και βέβαια, αφαιρέσεις τιμητικών διδακτορικών τίτλων γίνονται και αλλού, μερικές φορές και μετά θάνατον. Σε μια πρόσφατη πολυσυζητημένη απόφαση, το πανεπιστήμιο του Ζάλτσμπουργκ αφαίρεσε πέρυσι, μετά θάνατον, τον τιμητικό διδακτορικό τιτλο που είχε απονείμει στον νομπελίστα Κόνραντ Λόρεντς, επειδή αποκαλύφθηκε ότι ο διάσημος επιστήμονας ήταν μέλος του ναζιστικού κόμματος προπολεμικά.

Κι άλλες πρόσφατες περιπτώσεις υπάρχουν. Το σκοτσέζικο Robert Gordon University αφαίρεσε πρόσφατα τον τιμητικό τίτλο που είχε απονείμει το 2010 στον Ντόναλντ Τραμπ μετα τις ρατσιστικές δηλώσεις του κατά των Μουσουλμάνων, ενώ πριν από μερικά χρόνια το Ταφτς έκανε το ίδιο με τον Λανς Άρμστρονγκ, τον πολυνίκη ποδηλάτη που παραδέχτηκε ότι έπαιρνε αναβολικά. Το ρεκόρ των ανακλήσεων τίτλων το έχει ο Μπιλ Κόσμπι: όταν ήρθαν στο φως οι βιασμοί στους οποίους ενέχεται, είκοσι πανεπιστήμια τού αφαίρεσαν τους τιμητικούς τίτλους που του είχαν απονείμει.

Οπότε, δεν ισχύει ότι ο καθηγητής Ρίχτερ θα είναι ο δεύτερος Γερμανός πολίτης από τον οποίο θα αφαιρεθεί τιμητικός διδακτορικός τίτλος. Κι αν τελικά πάρει την απόφαση αυτή το Πανεπιστήμιο Κρήτης, δεν θα είναι «όπως στον Τόμας Μαν», αλλά «όπως στον Λανς Άρμστρονγκ».

 

Advertisements

279 Σχόλια to “Τα Ρίχτερ μετά τη δίκη”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >ότι τα ιστορικά ζητήματα δεν αποφασίζονται ούτε στις αίθουσες των δικαστηρίων, ούτε στα έδρανα της Βουλής.

    Τα ζητήματα αποφασίζονται.
    Ειδικός δεν είμαι, αλλά δεν μου αρέσει η διατύπωση. Η σύνταξη κλπ.
    Μήπως κάπως καλύτερα;

  2. Κουνελόγατος said

    Συμφωνώ, την ίδια άποψη είχα εξαπανέκαθεν, όταν δίκαζαν τον Γκαροντί στη Γαλλία. Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, όμως προφανώς ανήκει στη σχολή «Μαραντζοκαλύβα», στη σχολή αναθεώρησης της ιστορίας, στη σχολή που κρίνει τα τότε γεγονότα με σημερινά μέτρα και σταθμά, στη σχολή του πολιτικά ορθού, στη σχολή που αναδρομικά εξισώνει το Ναζισμό με τον Κομμουνισμό (τον οποίο ήδη απαγορεύουν στις πρώην «κομμουνιστικές» χώρες), με σκοπό ν’ αθωώσουν τους Ναζί και τους συνεργάτες τους, που τόσα τράβηξαν οι φουκαριάρηδες από τους κακούς κομμουνιστές.
    Ε, όχι ρε κερατάδες, ν’ αγιάσει το χεράκι των Κρητικών και όσων αντιστάθηκαν στη ναζιστική πανούκλα.
    Μα κι εγώ όρεξη που την έχω πρωί-πρωί.
    Καλημέρα.

  3. Γς said

    >Το ρεκόρ των ανακλήσεων τίτλων το έχει ο Μπιλ Κόσμπι: όταν ήρθαν στο φως οι βιασμοί στους οποίους ενέχεται, είκοσι πανεπιστήμια τού αφαίρεσαν τους τιμητικούς τίτλους που του είχαν απονείμει.

    Σημασία όμως έχει ο αριθμός των βιασμών ανά τιμητικό τίτλο.

  4. spiral architect said

    Εκει που μας χρωστούσανε, μας πήραν και το βόιδι.

  5. Γς said

    4:

    Και στην περίπτωση Κόσμπι.

    Υψηλός αριθμός γυναικών ανα τιμητικό τίτλο.

    Να του επιστραφούν οι τίτλοι και ει δυνατόν να του αποδοθούν μερικοί επιπλέον

  6. Για τους …Εβραίους της ΕΡΕ που τάχα μασούλησαν τις αποζημιώσεις: https://abravanel.wordpress.com/2016/02/22/%CE%BF-%CF%81%CE%AF%CF%87%CF%84%CE%B5%CF%81-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%B2%CF%81%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B6%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/

    Κακώς δικάστηκε και καλώς αθωώθηκε, πιστεύω (με την ίδια επιχειρηματολογία του Νικοκύρη), αλλά ο κύριος είναι ζωντανή δυσφήμιση για το σινάφι μας των ιστορικών…

  7. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !

    Φαντάζομαι, προγραμματισμένη η ανάρτηση για σήμερα, επέτειο της μάχης της Κρήτης.

  8. Πάνος με πεζά said

    Αν και δεν έχει tag «επετειακά».

  9. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7 Και όμως ήταν συμπτωση

    6 Ναι, έτσι είναι

  10. Σωτήρς said

    Ήξερα έναν που ήξερε μία, μέσω ενός γνωστού που είπε ότι άκουσε πως κάτι αριστεροί Εβραίοι της Θεσσαλονίκης είπανε ότι κάποιοι τα φάγανε τα λεφτά. Και μετά τους είπα εγώ αλλά αυτοί είπανε όχι.

    Ώρε μεγαλεία ο κος Ρίχτερ, ήρθε η ώρα να γίνει διάσημος ειδικός και στην πρώτη του πατρίδα. Xρειάζονται και οι Γερμανοί κάποιον ειδικό να τους πιπιλάει τα αυτιά.

  11. Αστέρω said

    Αγαπητέ Νίκο, δεν είμαι σίγουρη ότι το ρητορικό σου ερώτημα «αν θα έλεγες το ίδιο σε περίπτωση που κατηγορούμενος ήταν όχι ο Ρίχτερ αλλά ο Πλεύρης» βοηθά. Στη μεν απαράδεκτη δίκη Ρίχτερ επρόκειτο για δίκη της (υποτιθέμενης) ιστορικής έρευνας γεγονότων που η Βουλή έχει χαρακτηρίσει ως εγκλήματα του ναζισμού και που (θεωρεί ότι) δεν επιδέχονται δημόσιας άρνησης ή κριτικής, ενώ στην περίπτωση του Πλεύρη, η δίκη αφορούσε «ιστορική» έρευνα που ουσιαστικά προέτρεπε σε φυλετικό μίσος και φόνο. Τώρα, το γιατί αθωώθηκε ο τελευταίος είναι μια άλλη ιστορία ατιμωρησίας, από τις πολλές που μπορούμε να αφηγηθούμε.

  12. Πάνος με πεζά said

    Άσχετη, αλλά «δικιά μας» παρέμβαση τώρα. Και με πολύ δάκρυ, για εκείνα τα ράφια που χαζέψαμε και σκαλίσαμε για ώρες, στα κενά του Πολυτεχνείου. Εκεί απέναντι, στη Στουρνάρη.

    Πάει κι ο Παπασωτηρίου, αν δεν καταλάβατε…Η αλυσίδα, περιορισμένη από χρόνια, σήμερα οριστικά χαιρέτησε…

  13. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα!
    Έχει δίκιο ο κ. καθηγητής. Τόσες σφαίρες ξοδέψανε στις σφαγές αμάχων που διέπραξαν στη χώρα μας, τόσες θερμίδες κατανάλωσαν βασανίζοντας πατριώτες μας. Πρέπει, όντως, να είναι πολύ σεβαστό το ποσό.

  14. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα,
    Ασυζητητί τα βιβλία και οι απόψεις δε θα πρέπει να διώκονται, αλλά οι αμφισβητούμενες θέσεις να ανασκευάζονται τεκμηριωμένα και ψύχραιμα. Στα βιβλία μάλιστα αυτό είναι ευκολότερο σε σύγκριση πχ με δηλώσεις στον τύπο ή τηλεοπτικές, οι οποίες είναι η χαρά του Γκαίμπελς: Δημιουργούν εντυπώσεις σαν πρώτο-δεύτερο θέμα, η κατοπινή ανασκευή (αν γίνει ποτέ) περνάει στα ψιλά, και στο μεταξύ η δουλειά έχε γίνει.
    Όπως ευνόητο είναι να ανακληθεί οποιοσδήποτε τιμητικός τίτλος όταν εκ των υστέρων αποδειχτεί ανάξιος της τιμής ο αποδέκτης.
    Πιστεύω μάλιστα πως η ανάκληση του τιμητικού τίτλου ίσως να είχε τελικά καλύτερα αποτελέσματα από οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία όσον αφορά την τρώση της αξιοπιστίας του πρώην τιμώμενου.
    Τέλος, αναδεικνύεται κατά τη γνώμη μου από την όλη ιστορία ο συμπλεγματικός γερμανικός ψυχισμός, που όπως και τον Ρ. διακατέχει πολλούς συμπατριώτες του: «Δε μ’ αγαπάτε πια; Κι εγώ να δείτε τι θα σας κάνω». Αντίθετα με ότι παραδέχονται ίσως δημόσια, αυτό που τους πειράζει περισσότερο σχετικά με το ΒΠΠ δεν είναι ο ναζισμός που τον προκάλεσε, αλλά το γεγονός ότι έχασαν.
    Μια λεπτομέρεια, που για μένα είναι σημαδιακή: Στη Δρέσδη, υπάρχει ένας ναός (Frauenkirche αν θυμάμαι καλά), ο οποίος είχε καταστραφεί από τους σοβιετικούς βομβαρδισμούς, και η ανοικοδόμησή του είχε απαγορευτεί, ώστε να διατηρείται η μνήμη ζωντανή. Τον είχα επισκεφτεί το ’91 κι αυτή ήταν η ιστορία που άκουσα. Φυσικά ήταν ένας τρόπος επίδειξης ισχύος της ΕΣΣΔ, ήταν όμως και μια άσκηση ταπεινοφροσύνης.
    Όταν έμαθα (γιατί πήρε μια διάσταση στα διεθνή μέσα το γεγονός) πως η ενωμένη Γερμανία αποφάσισε την ανοικοδόμησή του, ήταν για μένα ένα δείγμα ανάστασης της γερμανικής υπεροψίας, και φοβάμαι πως δικαιώθηκα…

  15. Γς said

    1:

    Τελικά είναι σωστό.

    Τα ζητήματα αποφασίζονται.

    Και τόσα χρόνια δεν το είχα πάρει χαμπάρι

  16. Γς said

    12:

    Και στη Στουρνάρη;

    Νόμιζα μόνο της Πανεπιστημίου…

  17. Πάνος με πεζά said

    Της Πανεπιστημίου 37 ήταν το τελευταίο και μοναδικά εναπομείναν (μάλιστα, βραβευμένο το 2013 μέσα στα 40-50 καλύτερα του κόσμου). Της Στουρνάρη και των πόλεων της περιφέρειας έχουν φεύγει από χρόνια…

  18. Πάνος με πεζά said

    Έχουν φεύγει;…Είμαι πηγαίνων, που λέμε, I’m going… 🙂

  19. 12β: Με τόσα διαδικτυακά καλούδια (ξεφύλλισμα βιβλίων, καλύτερες τιμές, κλπ.) και με το άμαζον σε κάθε γωνία, και πολύ άντεξε ο Π. Πρώτα πρώτα ξεγυμνώθηκε το επί χρόνια στυγνό μονοπώλιό του.

  20. Γς said

    17:

    Εχω να περάσω απ την Στουρνάρη από τον καιρό που ήταν Στουρνάρα

  21. spiral architect said

    @12, 16, 17: Εδώ και χρόνια πάψαμε να παραγγέλνουμε handbook. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό …

  22. «Το Μάνχαϊμ είναι μια μικρή πόλη έξω απ’ τη Φραγκφούρτη» (το τονίζω όπως το λένε οι Γερμανοί κι όχι όπως το έχουμε συνηθίσει, αλλά έτσι το έλεγα όταν δούλευα εκεί).

    Θα μπορούσε να πει έξω απ’ την Καρλσρούη ή τη Στουτγάρδη ή τη Χαϊδελβέργη (που είναι ακριβώς δίπλα). Να μην πω έξ’ απ’ το Λούντβιγκσχάφεν (που ποιος το ξέρει, αλλά είναι απλά στην άλλη όχθη του Ρήνου). Γιατί αφού είναι μικρή πρέπει να δώσει το στίγμα της για να καταλάβουμε πού βρίσκεται. 🙂 (Αν έλεγε 80 χλμ νότια απ’ τη Φραγκφούρτη δεν θα είχα αντίρρηση).

  23. Πάνος με πεζά said

    Κι εγώ από τότε που έφτανε στο 288… 🙂 Στην ουσία, τη χροιά της «silicon valley» κρατάνε πια μόνο το μικρό, απέναντι Πλαίσιο, και η Cosmodata, που είναι και το μόνο μέρος όπου μπορείς να βρεις παλιά υλικά υπολογιστών συμβατά με παλιατζούρες (εκτός από νέα, φυσικά).

    Τώρα, τι τα σκαλίζετε με τους διδακτορικούς τίτλους…Τη βραδιά του Πολυτεχνείου, λέγανε ότι κάποιοι, που γίνανε αργότερα καθηγητές (του), ήτανε μέσα και ρίχνανε με κλομπ…Στους φοιτητές, φυσικά…

  24. Παναγιώτης Κ. said

    Πρώτα έχουμε τα δεδομένα τα οποία μας οδηγούν μέχρις ενός σημείου. Πιο πέρα από αυτά, άλλο δεν έχουμε από το να εμπιστευόμαστε την διαίσθησή μας.Τότε λοιπόν, στην περίοδο της δίκης, η διαίσθησή μου με οδήγησε σε σύμπλευση με την επιχειρηματολογία του στρατηγού. Συμφωνώ βεβαίως ότι τα επιστημονικά ζητήματα δεν λύνονται στις αίθουσες των δικαστηρίων αυτό είναι το ένα. Όμως ένας άστοχος ή κακός εγχώριος νόμος δεν θα με γεμίσει ενοχές για να ξεχάσω αυτά που έκαναν στη χώρα μου οι συγκεκριμένοι κατακτητές.Έχουμε βλέπετε και συγγενείς-δεν ζουν πια- που τους υπέστησαν, έχουμε λοιπόν πληροφορίες από πρώτο χέρι, πέρα από τα τεκμήρια της Ιστορίας,και τα περί ιπποτισμού και διάφορα δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Δεν ήταν μόνο σκληροί καθώς θέλουν να τους βλέπουν οι διάφοροι μιλιταριστές που υπάρχουν στον τόπο μας αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Ήταν ιδιοτελείς και γιαυτό οι εξαγορές και οι δωροδοκίες ήταν πράγματα συνηθισμένα.

    Αξίζει να ξαναμελετήσουμε συνολικά την περίπτωση Ρίχτερ για να δούμε αν οδηγείται από επιστημονικά κριτήρια ή απλά επιτελεί κάποιο πατριωτικό καθήκον.Σε κάθε περίπτωση θα βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα.

  25. Παναγιώτης Κ. said

    Στα όσα έγραψα στο #24 να προστεθούν και αυτά του σχολίου #14.

  26. sarant said

    11 Δεν χρειαζόταν το απαράδεκτο νομοσχέδιθ για να δικαστεί ο Πλεύρης (ο οποίος, άλλωστε, δικάστηκε με προηγούμενο νόμο). Αυτό εδώ ανοίγει το δρόμο για την κατάπνιξη της επιστημονικής έρευνας και χωρίς εισαγωγικά.

    12-17 Ίσως το συζητήσουμε σε ειδικό άρθρο από βδομάδα, αλλά το βιβλιοπωλείο της Πανεπιστημίου ήταν κάκιστο. Φυσικά, δεν χαίρεται κανείς όταν κλείνουν βιβλιοπωλεία.

  27. cronopiusa said

    Χίτλερ να μην το Καυχηθείς – Τζένη Καρέζη, Κρήτη, Ριζίτικα και Εθνική Αντίσταση

    Δημήτρης Κοτρόγιαννος, καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης : Επίσημη εισήγηση ανάκλησης τίτλου Ρίχτερ

    Ανδρέας Στεργίου Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης

    Καλή σας μέρα και καλό ΠΣΚ!

  28. atheofobos said

    Οι απονομές τίτλου επίτιμου διδάκτορα συχνά είναι συνέπεια σκοπιμοτήτων της δεδομένης εποχής.
    Μην ξεχνάμε ότι και ο Γκαίμπελς είχε αναγορευτεί πριν τον πόλεμο επίτιμος διδάκτωρ από το Πανεπιστήμιο Αθηνών όπως γράφω στο ποστ μου:
    Α- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΓΟΘΕΤΟΠΟΥΛΟΣ -ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2011/03/20-22.html
    Δεν έχω διαβάσει πουθενά να του έχει αφαιρεθεί ο τίτλος μεταπολεμικά.
    Παρ΄ολίγον επίσης επίτιμος διδάκτορας και μάλιστα Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου ο Καντάφι!
    http://www.protothema.gr/greece/article/108411/paraligo-kai-didaktoras-sthn-tripolh-arkadias/
    αλλά και Χριστόδουλος στην Ιατρική της Θεσσαλονίκης!
    https://groups.yahoo.com/neo/groups/Orthodoxia/conversations/messages/2125

  29. sarant said

    27 Καλημέρα!

    28 Καλά κάνεις και το τονίζεις, δεν είναι αρκετά γνωστό.

  30. Πέπε said

    > > του ασκήθηκε η δίωξη με την κατηγορία ότι «επιδοκίμασε, ευτέλισε και κακόβουλα αρνήθηκε την ύπαρξη και τη σοβαρότητα αναγνωρισμένων από τη Βουλή των Ελλήνων εγκλημάτων του ναζισμού (…)»

    Ε;

    Δηλαδή κατηγορήθηκε ότι είπε: «Πρώτον, οι Γερμανοί δεν πείραξαν κανέναν. Δεύτερον, δεν τους πείραξαν και πολύ. Τρίτον, καλά τούς κάνανε.»

    > > «… και η αξιόποινη αυτή συμπεριφορά του στρέφεται κατά του συνόλου των ανθρώπων που προσδιορίζεται με βάση τη φυλή, τη γενεαλογική καταβολή (…) πράττοντας τούτο με τρόπο που στρέφεται κατά του κρητικού λαού και που ενέχει εξυβριστικό χαρακτήρα εις βάρος του»

    Μα είναι σοβαρή Δικαιοσύνη αυτή; Άμα είσαι φάουλ, είσαι φάουλ. Δεν είναι θέμα αν πείραξες τους Κρητικούς ή τον μικρό μου αδερφό και θα έρθω να σε λιώσω, αλλά αν πείραξες την Αλήθεια.

    (Το οποίο βέβαια μας επαναφέρει στο κεντρικό ερώτημα: η αμφισβήτηση της αλήθειας μπορεί να είναι ποινικά κολάσιμη;)

  31. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο καθηγητής Χάνς Ρίχτερ αποκαλεί τον πόλεμο των Κρητικών ανταρτών «βρώμικο» και «κτηνώδη» και τους ναζιστές Γερμανούς αλεξιπτωτιστές, «νέους γεμάτους ενθουσιασμό, οι οποίοι γνώριζαν πως ανήκαν σε μια ελίτ», «ιππότες», που δρούσαν με «ιδεαλισμό», περιγράφει την ένοπλη αντίσταση του λαού ως μια εγκληματική πράξη, ενάντια στη Συνθήκη της Χάγης και το Δίκαιο του Πολέμου. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι γιατί του απονεμήθηκε ο τίτλος και όχι αν πρέπει να του αφαιρεθεί, κάτι που το θεωρώ αυτονόητο. Λάνθασμένη και επικίνδυνη ήταν η ποινική δίωξη. Οι απόψεις, αν δεν προτρέπουν ευθέως σε πράξεις βίας, δεν πρέπει να διώκονται, αλλά να αντικρούονται. Επίσης αυτή η βιομηχανία απονομής τίτλων τιμής ένεκεν χάριν πολιτικής σκοπιμότητας θα πρέπει να σταματήσει για προφανείς λόγους.

  32. LandS said

    Να καταλάβουμε ένα πράμα; Ένα επίτιμο διδακτορικό δεν έχει να κάνει με την επιστημονική αξιοσύνη αυτουνού που του απονέμεται αλλά για άλλους λόγους, μεταξύ των οποίων είναι και αυτοί του #28 (σκοπιμοτήτων) αλλά και χειρότεροι. Λένε ότι ένα ή δύο Κολέγια του Παν. της Οξφόρδης ή και το LSE ξεπερνούν ταμειακές δυσκολίες με το να απονέμουν επίτιμους τίτλους σε προέδρους και άλλα μεγαλοστελέχη πολυεθνικών περιλαμβανομένων και χρηματοπιστωτικών τέτοιων.
    Έ, όταν δεν μας εξυπηρετεί πια ο τιμηθείς, ή μας φέρνει σε δύσκολη θέση, μπορούμε να τον ξετιμήσουμε, και επειδή δεν βλάπτει το ξετίμημα την δυνατότητά του να κάνει Ιστορική ή άλλη έρευνα και να δημοσιεύει συμπεράσματα τα οποία ούτως ή άλλως υπόκεινται σε κριτική, να του αφαιρέσουνε τον τίτλο να ησυχάσουμε.

    Υπάρχουν βέβαια και οι καλές περιπτώσεις. Έναν ηγέτη γειτονικού κράτους, για παράδειγμα, τον οποίον δεν μπορώ να κάνω κουμπάρο όπως έκανα παλιά με ένα προκάτοχο του, λέω σε ένα περιφερειακό Πανεπιστήμιο να τον αναγορεύσει επίτιμο διδάκτορα Πολιτικής Οικονομίας. Αυτό δεν είναι κακό, και ας είχαν πλάκα οι αντιδράσεις στη χώρα του του επιπέδου «μα καλά το Πολυτεχνείο δεν έχει βγάλει;»

  33. spiral architect said

    Όταν ένας άντρας σκοτώνει μια τίγρη, λέμε ότι κάνει σπορ. Όταν μια τίγρης σκοτώσει έναν άντρα, το λέμε αγριότητα.

    Μπέρναρντ Σω

  34. Νίκος Α. said

    Νομίζω είναι άδικη η κριτική στη δημοσιογράφο.
    – Η Βικιπαιδεια και το biblionet γράφει ότι ο Φλάισερ διδάσκει στο Πανεπιστήμιο (το βιογραφικό του στο Πανεπιστήμιο γράφει ότι έχει συνταξιοδοτηθεί αλλά «διδάσκει έως σήμερα – ως ομότιμος πλέον μόνο στο πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών», ότι κι αν σημαίνει αυτό)
    – Γράφει γιά την έκπληξή της όταν της είπε ότι «αν ο Φλάισερ πει κάτι λάθος θα τον απολύσουν» και αμέσως μετά λέει:
    «Νιώθω, συζητώντας μαζί του, ότι ο καθηγητής Ρίχτερ διέρχεται μια περίοδο κατά την οποία θυμωμένος με την Ελλάδα και αφορμώντας από αυτό δεν διστάζει να πει «ό,τι του έρχεται στο μυαλό χωρίς να το πολυσκεφτεί»» (υπονοεί ότι του το είπε)

    Επίσης να προσθέσω ότι αυτά γιά την μοτοσυκλέτα και τις «καταστροφές από τον εμφύλιο» είναι πιθανό να μην είναι τωρινά λόγια του γιατί τα έχω δει στην εισαγωγή ενός βιβλίου του για τον ελληνικό εμφύλιο. Δε θυμάμαι όμως αν έλεγε κάτι και για τη κατοχή. Γενικά δεν καταλαβαίνω γιατί δεν παραθέτει την συνέντευξη απομαγνητοφωνημένη – ίσως για να γίνει μεγαλύτερο το άρθρο;

    Τέλος γιά τον Ρίχτερ συμφωνώ (με τη δ.) ότι όντως πρέπει να έχει θυμώσει με τη δίκη και κάνει απερισκεψίες και ίσως η φήμη στη Γερμανία (και οι πωλήσεις βέβαια) να βοήθησαν σ’ αυτό. Απαράδεκτος. Λέει γιά τα εγλήματα στην Κρήτη: «Συμφωνώ πως ηθικά ήταν λάθος, αλλά οι πράξεις αυτές των Γερμανών καλύπτονταν από τους νόμους». Πέφτει ο ίδιος σε αντίφαση αφού σύμφωνα με το βιβλίο του στην Μάχη της Κρήτης για πρώτη φορά (δήθεν) στον Β’ΠΠ καταστρατηγήθηκε το δίκαιο του Πολέμου. Μου θυμίζει τον μύθο (που τώρα έχει πλέον καταριφθεί) ότι η Βέρμαχτ δεν έκανε εγκλήματα πολέμου αλλά μόνο τα SS και οι ναζί. «Τα Ρίχτερ του αναθεωρητισμού» λέω εγώ.

  35. ΓιώργοΜ (14), τη Δρέσδη τη βομβάρδισαν οι Δυτικοί Σύμμαχοι, όχι οι Σοβιετικοί. Η ιστορία της ανοικοδόμησης της Frauenkirche, όπως τουλάχιστον τη διηγείται η γερμανική βικιπαίδεια, είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Και στο Δυτικό Βερολίνο υπάρχει μια βομβαρδισμένη εκκλησία, η Gedächtniskirche, το καμπαναριό της οποίας έμενε ημιερειπωμένο ακριβώς για να θυμίζει στους Γερμανούς την ιστορία (ο κυρίως ναός αντικαταστάθηκε από μοντέρνο κτίσμα ήδη το 1961).

  36. sarant said

    34 Τι να πω, ίσως είμαι απαιτητικός. Εγώ πάντως, αν ήμουν δημοσιογράφος και ασχολιόμουν με την υπόθεση Ρίχτερ όχι απλώς με την ευκαιρία μιας σημαντικής συνέντευξης αλλά και από παλιότερα όπως λέει στο άρθρο, θα είχα φροντίσει να μάθω και πού ακριβώς βρίσκεται και πόσο μεγάλο είναι το Μανχάιμ, αλλά και τη διαδρομή του Χάγκεν Φλάισερ.

  37. Θύτης said

    ιστορικός από τα λιντλ

  38. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Οι θέσεις σου, Νίκο, για το πού και πώς λύνονται ιστορικά ζητήματα είναι ολόσωστη αλλά είναι και πολύ ενδιαφέρουσες οι άλλες αναφορές σου, πέραν του αθλίου Ρίχτερ, οι οποίες συχνά αναδεικνύουν ένα παρεμφερές φαινόμενο. Όταν ένα πρόσωπο, μιά οικογενεια, ένα έθνος έχει ΧΕΣΜΕΝΗ την φωλιά του, πολλές φορές -προκειμένου να «αποχρωματιστεί»- προβαίνει σε αηδιαστικές πράξεις επιδεικτικού/ θεατρινίστικου εξιλασμού, με χαρακτηριστικότερες τις περιπτώσεις Αυστριακών και Γερμανών. Ο νομπελίστας Κόνραντ Λόρεντς υπήρξε γιγαντιαίο επιστημονικό μέγεθος, γιά όσους έχουν γνωρίσει το έργο του στέκει (σχεδόν) αδιάφορο το ότι είχε κάποιες σχέσεις με το ναζιστικό κόμμα, όπως είχε και η πλειονότητα των συμπατριωτών του εκείνου του καιρού (φυσικά, θα προτιμούσαμε να μην είναι έτσι..) και βέβαια, μόνο το πανεπιστήμιο του Ζάλτσμπουργκ έχασε από αυτήν την υπόθεση. Παρόμοια σχόλια θα μπορούσα να κάνω και για άλλες σπουδαίες προσωπικότητες που έζησαν εκείνη την περίοδο (Χάιντεγκερ, Γκράς και πολλοί άλλοι) και υπέστησαν την ίδια (συνήθως μεταθανάτια) εξιλεωτική προσπάθεια διασυρμού. Εκείνο, όμως που με διαόλισε ως Έλληνα είναι η αχαρακτήριστη -σχετικά πρόφατη- απόφαση (πάλι των Αυστριακών!) να ακυρώσουν την εκτέλεση του Μαουτχάουζεν, επειδή «ανακάλυψαν» ότι ο (θεϊκός) Μίκης είναι αντισημίτης! Καλά είναι, λοιπόν, να απαντήσουμε και στο άλλο ερώτημα: Αγαπάμε καθαρά (..εκτιμούμε, λατρεύουμε..) το έργο των δημιουργών ή συνυπολογίζουμε και τις πολιτικές, σεξουαλικές ή άλλες απόψεις τους;

  39. gbaloglou said

    6, 31 Γιατί να επικρίνουμε μόνο τον Ρίχτερ και όχι τους Έλληνες ιστορικούς που τον πρότειναν και αναγόρευσαν; Ποιοι είναι, και ποια η σταδιοδρομία τους, και ποια τα κίνητρα τους; Όχι μηνύσεις και δίκες, αλλά ξεμπρόστιασμα γερό εδώ και τώρα!

  40. ΓιώργοςΜ said

    35 Γράφω από μνήμης, δεν το ξαναέψαξα για την ιστορική ακρίβεια, οπότε προφανώς κάνω λάθος για το ποιος έκανε το βομβαρδισμό. Τα Γερμανικά μου είναι λίγο σκουριασμένα για να διαβάσω με λεπτομέρεια το άρθρο, θα το προσπαθήσω κάποιαν άλλη στιγμή (για άσκηση…). Τα λοιπά τα θυμάμαι από διηγήσεις, με όση ιστορική ακρίβεια μπορεί να έχει αυτό, μια μαρτυρία δηλ. χωρίς αναφορά σε πηγές.

  41. Στο 28 ας προσθέσουμε ότι και η Βασίλισσα Φρειδερίκη αναγορεύθηκε επίτιμη διδάκτωρ νομικής του πανεπιστημίου Κολούμπια κατά τη διάρκεια περιοδείας της στις Η.Π.Α. στις 22/1/1964.

  42. cronopiusa said

    39

    Ποιος ο ρόλος, και ποια η σταδιοδρομία και ποια τα κίνητρα του Ανδρέα Στεργίου, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης, που τον πρότεινε για επίτιμο…

  43. gbaloglou said

    42 Αυτός τον πρότεινε, ποιοι ψήφισαν υπέρ; Υποθέτω πως η ψηφοφορία ήταν μυστική, πόσοι θα βγουν τώρα και θα πουν «ναι, εγώ ψήφισα υπέρ»;

  44. Γς said

    35:

    >Και στο Δυτικό Βερολίνο υπάρχει μια βομβαρδισμένη εκκλησία, η Gedächtniskirche, το καμπαναριό της οποίας έμενε ημιερειπωμένο

    Η λεγόμενη και «κούφιο δόντι».

    Ο Γς βρέθηκε κάποτε εκεί και διευθέτησε μάλιστα και μια ελληνογερμανική διαφορά.
    Δύο μόλις ευρώ

  45. Και οι πολιτισμένοι…

  46. 45

    A, Στάζυ, λίγα για τους Μαόρι. 😉
    Αγαπούλες σκέτες, λέμε! ❤

  47. Alexis said

    Συμφωνώ με το άρθρο.
    Δεν έχω διαβάσει βέβαια το βιβλίο του Ρίχτερ.
    Να σημειώσω μόνο σα γενική παρατήρηση, ότι πέρα από τα (αμφιλεγόμενα) ειδικά νομοθετήματα υπάρχει και ο κοινός Ποινικός Κώδικας:
    Όποιος προσβάλλει τη μνήμη νεκρού με βάναυση ή κακόβουλη εξύβριση ή με συκοφαντική δυσφήμηση τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι μηνών.

    Κοινός υβριστής και συκοφάντης είναι ο κ. Ρίχτερ.
    Του πάει πολύ να τον θεωρούμε και «ιστορικό».
    Ως τέτοιος θα έπρεπε να δικαστεί από τα ελληνικά δικαστήρια.
    Με έγκληση από τους συγγενείς των θυμάτων.
    Δεν είμαι νομικός, ας αποφανθούν οι ειδικοί εάν τα λέω λάθος.

    Βέβαια σε κάθε περίπτωση, το «κακό» που επισημαίνεις Νίκο, δηλαδή ο θόρυβος γύρω από το όνομά του και η έμεση διαφήμιση του βιβλίου του δεν μπορεί να αποφευχθεί.

  48. ΥΓ στο 46

    Πρώτη φορά που βλέπω γυναίκες να χορεύουν το Χάκα. Γουάου!

  49. sarant said

    42-43 Η ανάκληση μπορεί να γίνει και για όσα συνέβησαν μετά την απονομή του τιμητικού τίτλου.

  50. 46: Δε διαφωνώ -πόσο όλα είναι σχετικά λέω…

  51. 48: Ορίστε…

  52. Γς said

    40:

    Η Δρέσδη βομβαρδίστηκε από τους συμμάχους. Πάει και τελείωσε. Τον φεβρουάριο του 1945.

    Στο λέει ο Γς που ήταν και 8 μηνών.

    Εδώ υπογράφαμε την συμφωνία της Βάρκιζας

  53. Ιάκωβος said

    «προτιμώ να μη δικαστεί ο Πλεύρης με το αντιρατσιστικό παρά να δικάζεται ο Ρίχτερ, η Ρεπούση, ο Φίλης, εγώ κι εσείς »

    Λογικό. Μου φαίνεται πολύ λογικό.

    Όμως νομίζω ότι σε κύκλους σαν τους δικούς μας, η λογική είναι υπερεκτιμημένη. Στην πολιτική πρώτη δεν μπαίνει και δεν πρέπει να μπαίνει η λογική.

    Οι κοινωνίες δεν είναι οργανωμένες σαν μηχανές που λειτουργούν έχοντας το σύνταγμα και τους νόμους σαν εγχειρίδιο χρήσης.

    Η λογική του Νικοκύρη θα είχε νόημα σε μια λογική και δίκαιη κοινωνία. Εκεί, όπου η δικαιοσύνη θα ήταν ίση και για τους αναρχικούς και για τους χεζαυγίτες. Σε μια κοινωνία που να μη σαπίζουν τους μεν στο ξύλο και στους άλλους να φέρονται με το σεις και το σας. Να πιάνουν τόσο τον πρεζέμπορα όσο και το πρεζάκι. Να καταδικάζεται όχι μόνο το πταίσμα του πολίτη, αλλά και το κακούργημα του μεγαλοεφοπλιστή. Κλπ, κλπ.

    Πολύ απλά: Αυτή τη στιγμή, αν υπάρχει η παραμικρή ευκαιρία να καταδικαστεί ο φασισμός κι ο φασίστας, πρέπει να την αρπάζουμε από τα μαλλιά.

    Από τη στιγμή που υπάρχει ο αντιρατσιστικός νόμος, καλά κάνει και υπάρχει και μακάρι να υπήρχε και αντι-ναζιστικός νόμος όπως στη Γερμανία. Έβαλε ο Χ χίτης τη σβάστικα στο μπράτσο; Φυλακή. Έχει εκπομπή ο Πλεύρης; Κόψιμο στον αέρα και φυλακή.

    Έτσι κι αλλιώς σε τέτοια ζητήματα οι θεσμοί της Δικαιοσύνης δεν έχουν καμιά σχέση ούτε με την ηθική, αλλά ούτε και με το Δίκαιο. Είναι ζήτημα πολιτικών συσχετισμών των δυνάμεων.

  54. @39: Γιατί να επικρίνουμε μόνο τον Ρίχτερ και όχι τους Έλληνες ιστορικούς που τον πρότειναν και αναγόρευσαν; …

    Σωστό κι αυτό!

  55. sarant said

    47 Αυτό με την προσβολή νεκρού να το προσέξουμε. Με το να πεις ότι κάποιοι Κρητικοί (λέμε τώρα) έκαναν έγκλημα δεν προσβάλλεις νεκρό, δεν λες ότι το έκανε ο Μανούσος Γερωνυμάκης (λέμε τώρα)

  56. 39κλπ Για την τιμή των όπλων (του σιναφιού), οι τιμήσαντες (ψηφίσαντες και μη) είναι πολιτικοί επιστήμονες, όχι ιστορικοί.

  57. κουτρούφι said

    #43. Εδώ είναι η αιτιολογική έκθεση 46 σελίδων για να αφαιρεθεί ο τίτλος.

    Σε αυτήν περιγράφεται και το ιστορικό της όλης υπόθεσης και ιδιαίτερα πώς ελήφθη η απόφαση να τον κάνουνε επίτιμο (σελίδα 6 και μετά).

  58. Ιάκωβος said

    Κατά τα άλλα, γενικά δεν είμαι λεγκαλιστής 🙂
    Συμφωνώ οτι δεν είναι οι νόμοι που τα καθορίζουν αυτά.

    Κι εγώ, δε θα είχα αντίρρηση να μην καταδικαστεί ο Πλεύρης μεν, αν υπήρχε παράλληλα μια τηλεόραση, όχι ένα κανάλι δηλαδή, αλλά όλα τα κανάλια, που να ενημερώνουν για το φασισμό και το ναζισμό.

    Εδώ όμως είδαμε το αντίθετο. Οι κανάλες στην αρχή εξυψώσανε τον Καρατζαφέρη για να υποσκάψουν τη ΝΔ και να βγεί το Πασόκ, μετά κάτι Θέμοι βγάζανε λάδι λαπάντε τον «γλυκούλη» Καιάδα.

    Πλάκα έχει που το ΚΚΕ δεν του αρέσει ο νόμος αυτός, γιατί φοβάται μήπως με τον ίδιο νόμο καταδικαστούν οι Σταλινικοί για τα διάφορα Γκουλάγκ. Ακόμα και δω, φαίνεται ότι πολιτικά δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να γίνει ένα τέτοιο πράμα στην Ελλάδα, γιατί το κκε και η αριστερά είναι εδραιωμένοι στη συνείδηση του κόσμου (ασχέτως αν δεν τους ψηφίζει), σαν ένα ηθικό και πατριωτικό φαινόμενο.

    Αντίθετα, στις πρώην ανατολικές χώρες, οι διάφοροι Παλαιο-ναζί και παπάδες μπόρεσαν να βγάλουν εκτός νόμου το σφυροδρέπανο και το κόμμα, επειδή εκεί είναι αλλιώς. Ο κομμουνισμός δεν έχει καμιά υπόληψη, για την ακρίβεια, βόγγηξαν οι χώρες αυτές κάτω από το καθεστώς εκείνο. Γκουλάγκ, χολομόντορ…

    Αν υπήρχε λαϊκό κίνημα σήμερα να υπερασπίσει την αριστερά και να χτυπήσει τους διάφορους Μπαντερικούς, δε θα μπορούσαν ούτε να το σκεφτούν. Αλλά εν έχουν καμία απήχηση στον κόσμο.

    Συμπέρασμα, παντού οι νόμοι αφορούν συσχετισμούς δυνάμεων και όχι σκέτο το Δίκαιο.

  59. spiral architect said

    @58: […] βόγγηξαν οι χώρες αυτές κάτω από το καθεστώς εκείνο. Γκουλάγκ, χολομόντορ… … και Μόρντορ μη σου πω … 😛

  60. Ιάκωβος said

    Φαίνεται πάντως να αναδύεται ένας Γερμανικός ενοποιημένος ρεβανσισμός και αναθεωρητισμός.

    Μπορεί κάποιους τους ξαναχτύπησε αυτό που ονομάζει ο Χέρμαν Έσε Bacillus Germanicus. Κάποια στιγμή οι Γερμανοί παθαίνουν μια μεγαλομανία και νομίζουν ότι θα κατακτήσουν την Ευρώπη, με αποτέλεσμα να καταστρέφονται.Έχει γίνει αυτό τρεις φορές.

    Ίσως τώρα, την τέταρτη, τους βγει η παρτίδα . Ήδη οικονομικά έχουν κατακτήσει μεγάλο μέρος της, έχουν φτιάξει μια co-prosperity sphere, με τις πρώην ανατολικές χώρες. Η αρκούδα όμως τους κοιτάει.

  61. Νίκος Μαστρακούλης said

    40: Το άρθρο της Wikipedia για τη Frauenkirche υπάρχει μεταφρασμένο και στα αγγλικά.

  62. Είναι λογικά απαράδεκτο να …λύνονται νομοθετικώς (ή δικαστικώς) τα ιστορικά θέματα. Σε τέτοια πεδία χωρά μόνο η επιστημονική αντιπαράθεση.
    Παρά ταύτα, νομίζω ότι οι όποιοι ισχυρισμοί του φον Ρίχτερ δεν θα απαντηθούν με τον πρέποντα τρόπο από κανέναν Έλληνα (ή Ελληνάρα) επιστήμονα (ιστορικό ή νομικό) . Θα θυμάστε (οι φίλοι του μπλογκ) την περίπτωση που …ξεγύμνωσα έναν «πετυχημένο» συγγραφέα «ιστορικών» αφηγημάτων: Σε ένα βιβλίο του, που κυκλοφορεί εδώ και δεκαετίες, κάνει επανειλημμένως ψευδείς παραπομπές (!) για να …τεκμηριώσει τα απωθημένα του. Μέχρι σήμερα, κανένας «επώνυμος» ιστορικός ή κριτικός δεν εδέησε να τον …κάνει με τα κρεμμυδάκια!
    Τώρα, σε ότι αφορά τη Ρεπούση (μια και μνημονεύτηκε από το Σαράντ), αυτή είναι άλλο μέρος του λόγου. Της ανέθεσαν (προφανώς με το αζημίωτο) να γράψει ένα βιβλίο ιστορίας για τα παιδάκια του δημοτικού, και αυτή βρήκε την ευκαιρία να …διαφωτίσει τα μαθητούδια με τα προσωπικά της απωθημένα (ούτε καν με τις ιδεοληψίες του όποιου κόμματος ή κομματιδίου). Και έτσι έπιασε διάνα. Την έκαναν βουλευτή! (για να δούμε τί αξίωμα επιφυλάσσουν οι Γερμανοι για τον φον Ρίχτερ!)

  63. Ιάκωβος said

    Σωστα, χολοντόμορ. Ίδια ρίζα με το Μόρντορ.

  64. Xρίστος Δάλκος said

    Ἡ καλλίτερη ἀπάντηση στόν ἐνισχυόμενο μέρα τή μέρα γερμανικό ἰμπεριαλισμό εἶναι ἡ ἀποδέσμευσή μας ἀπό τήν γερμανική σκέψη τοῦ 19ου αἰώνα πού δυστυχῶς ἐξακολουθεῖ νά κυριαρχῇ στά μυαλά μας, τόσο τά προοδευτικά, ὅσο καί τά συντηρητικά.
    Καί κάτι ἄλλο: Λέγαμε παλιά: «σκότωσε τόν μπάτσο πού ἔχεις μέσα σου». Ἀλλά ἄν τόν σκοτώσῃς σέ τί διαφέρεις ἀπ᾿ αὐτόν; Πάλι μπάτσος εἶσαι «προοδευτικῆς» ἀπόχρωσης. Γνώρισέ τον λοιπόν καί ἄλλαξέ τον. Κι ὅσο πιό πολύ τόν γνωρίζῃς, τόσο πιό πολύ θά τόν ἀλλάζῃς. (Κι ὅσο πιό πολύ τόν ἀλλάζῃς, τόσο πιό πολύ θά τόν γνωρίζῃς).

  65. Υαλτις said

    45
    οταν όμως έσωζαν την γιαγιά και τον παππού σου μια χαρά πολιτισμένοι ήσαν ε;

    Γειά σου ρε Ελληνα!

    http://www.nzhistory.net.nz/media/photo/maori-battalion-haka-in-egypt-1941

  66. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στα σχολεία μας μιλάμε πάντα για τα εγκλήματα των ναζιστών. Τον γερμανικό λαό τον παρουσιάζουμε ανήξερο και παραπλανημένο. Μήπως αυτό, για χάρη της ιστορικής αλήθειας, πρέπει να αναθεωρηθεί; Μήπως πρέπει να πάψουμε να παρουσιάζουμε τον Χίτλερ και το παρεάκι του σαν εξωγήινους που εμφανίστηκαν απ’ το πουθενά και κατέλαβαν εξαπίνης τους συμπατριώτες του Γκαίτε, του Χαίντερλιν και του Μπετόβεν; Γιατί όσο κι αν θέλουμε να ξεχάσουμε και να συγχωρήσουμε, έρχονται οι Σόιμπλε και οι Ρίχτερ και μας προκαλούν.

  67. Είναι δική μου εντύπωση ή πιστεύετε κι εσείς πως ο Ρίχτερ φέρθηκε σαν σκανταλιάρικο παιδάκι, που αφού του συχωρεθεί η πρώτη του μλκία, επιστρέφει και την επαναλαμβάνει ακόμα πιο έντονα;

    65

    στην φωτό οι Μαόρι κάνουν το Χάκα στην Αίγυπτο προς τιμήν του βασιλέα των Ελλήνων Γεωργιού του Βού!

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    42/39
    Για τον Ανδρέα Στεργίου,
    http://political.soc.uoc.gr/?page_id=209
    1996-1998: Μεταπτυχιακές Σπουδές (Magister) στη Σύγχρονη Ιστορία και την Πολιτική Επιστήμη (Πανεπιστήμιο Μάνχαϊμ Γερμανίας).
    1998-2001: Διδακτορική Διατριβή (Ph.D.) στη Σύγχρονη Ιστορία και την Πολιτική Επιστήμη (Πανεπιστήμιο Μάνχαϊμ Γερμανίας)
    Τί άραγε να πρεσβεύει στη διατριβή του;
    Στα αποθετήρια των διδακτορικών θα υπάρχει και το δικό του διδακτορικό. Μήπως ήταν καθηγητής του ο Ρίχτερ; ο οποίος «Διδάσκει σύγχρονη ελληνική και κυπριακή ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Μανχάιμ. «http://www.biblionet.gr/author/6197/Heinz_Richter

  69. ΕΦΗ² (->68)

    Υπονοείτε αλισβερίσι πανεπιστημιακού επιπέδου; Απαπαπααα…. (που λέει και το προηγούμενο άρθρο!)

  70. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Να έβαζαν λέει στις πανελλαδικές,ας πούμε μεθαύριο, ερώτηση να γράψουν οι υποψήφιοι σε μια σελίδα(να διαλέξουν απ΄όσα ξέρουν έκταση μιας σελίδας) τι ήταν η Εθνική Αντίσταση κι ύστερα να πάνε όλες τις απαντήσεις στην επιτροπή για τη μελέτη και αναμόρφωση της εκπαίδευσης.

  71. Υαλτις said

    65
    στην φωτό οι Μαόρι κάνουν το Χάκα στην Αίγυπτο προς τιμήν του βασιλέα των Ελλήνων Γεωργιού του Βού!

    Μισή μετάφραση-σκατά μετάφραση,

    Members of the Maori Battalion who had fought in Greece perform a haka for the King of Greece at Helwan, Egypt in June 1941.

    http://www.nzhistory.net.nz/media/photo/maori-battalion-haka-in-egypt-1941

  72. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    69. Παπαπά και παπαπά, κάποιος παίζει τον παπά.
    Παπαπά και πιπιπί κάποιος κάνει το παπί
    Βρες το διδακτορικό να δούμε 🙂

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ναι, Έφη, ο Στεργίου ήταν φοιτητής του Ρίχτερ και έχουν δημοσιεύσει από κοινού άρθρο σε περιοδικό ιστορίας. Πώς το κατάλαβες; 😉

  74. ΓιώργοςΜ said

    45/65 κλπ Δηλαδή εγώ που είμαι ποντιακής καταγωγής θα πρέπει να νοιώθω μειονεκτικά αν κάποιος δε βρίσκει του γούστου του τον πυρίχιο;
    Θεωρώ πως τιμούν την καταγωγή τους οι Μαορί με τον χορό αυτό, είναι κάτι σαν τον εθνικο τους ύμνο, και η λοιδορία είναι αταίριαστη.

    61 Με κάτι τέτοια μένουν τα γερμανικά μου στο χρονοντούλαπο…. 🙂

  75. ΓιώργοςΜ said

    70 Πολύ φοβάμαι πως πάρα πολλοί θα έγραφαν το νόμο του Ωμ, με μεγάλα σχήματα για να γεμίσει η σελίδα.

  76. Νίκος Κ. said

    Για τον κ. Ρίχτερ είναι μεγάλη η χάρη του ακόμη και να τον συζητάμε.
    Πιο ενδιαφέρον βρίσκω το θέμα της αφαίρεσης διδακτορικών διατριβών από επιφανή μέλη της γερμανικής κοινωνίας. Παραδείγματα:

    Παραίτηση του υπουργού Αμυνας της κυβέρνησης Μέρκελ, του 39χρονου βαρόνου Καρλ – Τέοντορ τσου Γκούτενμπεργκ, του δημοφιλέστερου πολιτικού της Γερμανίας (συζύγου της κόμισσας Στεφανί φον Μπίζμαρκ – Σενχάουζεν, τρισεγγονής του ιδρυτή του Γερμανικού Ράιχ Οτο φον Μπίζμαρκ)
    http://www.ethnos.gr/giorgos_delastik/arthro/tha_xasei_h_germaniki_deksia-55998984/

    Απόφαση 15μελούς επιτροπής καθηγητών του πανεπιστημίου του Ντίσελντορφ για την αφαίρεση του διδακτορικού τίτλου της Γερμανίδας υπουργού Παιδείας Ανέτε Σαβάν,
    http://www.kathimerini.gr/480176/article/epikairothta/kosmos/exase-ton-titlo-ths-doktoros-h-anete-savan

    Αφαιρέθηκε ο τίτλος του διδάκτορα από τον ελληνικής καταγωγής ευρωβουλευτή των Γερμανών Φιλελεύθερων Γιώργο Χατζημαρκάκη, με την αιτιολογία της εκτεταμένης λογοκλοπής
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=293661

    Και μια αθώωση: Απαλλάχτηκε από την κατηγορία λογοκλοπής η υπουργός Άμυνας της Γερμανίας
    http://www.skai.gr/news/world/article/309348/apallahtike-apo-tin-katigoria-logoklopis-i-upourgos-amunas-tis-germanias/#ixzz49CV7XYA2

    Περονόσπορος έπεσε; Ευτυχώς που στην Ελλάδα δεν συμβαίνουν τέτοια πράγματα 🙂

  77. ΓιώργοςΜ said

    76 Οι περιπτώσεις αυτές είναι καθαρά ακαδημαϊκής αιτιολογίας (λογοκλοπή), δε σχετίζονται με τιμητικούς τίτλους.

    Αν υπήρχε ουσιαστικός έλεγχος για λογοκλοπή στην Ελλάδα, δε θα έμεναν με πτυχίο ούτε το 1/3 των αποφοίτων που έγραψαν εργασία για να το πάρουν. Άλλωστε, τα αγαθά copies κτώνται, που έλεγαν κι οι ΑΗΠ.

  78. Κι ένα κείμενο (από Γερμανό) που αξίζει να γίνει κλασσικό

    https://www.1843magazine.com/ideas/the-daily/being-german-is-no-laughing-matter

  79. Και για τους ηλε-πόντικες, το Πάντειο ανέβασε ψηφιοποιημένα τα τεύχη του «Σχολιαστή»

    http://pandemos.panteion.gr/index.php?lang=el&op=record&type&q&page=0&pid=cid%3A212

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σαν σήμερα, το 1941, ξεκίνησε η Μάχη της Κρήτης

    http://diktiospartakos.blogspot.gr/2013/08/13-1944.html

    http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/biannos-o-sfageas-miller-ta-nazistika-egklimata-kai-i-paraxaraksi-tis-istorias

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ε, όχι και Μάχη της Κρήτης! Η άνανδρη σφαγή των Άριων Αλεξιπτωτιστών Ιπποτών από τους υπάνθρωπους κρητικούς κατσαπλιάδες άρχισε σαν σήμερα. Αυτό θα είναι και το θέμα της διδακτορικής μου εργασίας. Επίτιμε, σου ‘ρχομαι!

  82. ΣΠ said

    Να μη ξεχάσουμε βέβαια ότι σήμερα είναι η ημερομηνία γέννησης του Σωκράτη. 🙂

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    82. &
    Νικοκύρη,
    Ναι! διοργανώνεται στην Αθήνα από την «Εταιρεία Κοινωνικών Επενδύσεων» και υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, με θέμα «Η Παγκόσμια Διάσταση της Ελληνικής Γλώσσας ως εργαλείο άσκησης Πολιτιστικής Διπλωματίας».

    Τί είναι«Εταιρεία Κοινωνικών Επενδύσεων» ;
    http://www.social-economy.com/social-investments-society.html

  84. Πάνος με πεζά said

    Ασχετο-σχετικό : κάποιος έχει κάνει μια ταινία μικρού μήκους με το θέμα του Κουκίδη. Aπολαύστε…υπεύθυνα, εδώ.

  85. Πάνος με πεζά said

    Κι ένα ωραίο που άκουσα μόλις τώρα, 7000 σελίδες (μέτρων) σε ένα Σαββατοκύριακο, για διάβασμα από τους βουλευτές, πριν από την ψηφοφορία…
    Βγαίνει 25 δευτερόλεπτα η σελίδα, κάτι παραπάνω από παλιό φωτοτυπικό…

  86. paolodrosi said

    Με την ιδια λογικη του Ριχτερ, αν βγαλω και γω ενα βιβλιο και γραψω μεσα οτι δεν υφισταται ολοκαυτωμα των εβραιων, τι θα συμβει ?
    Θα σκεφτουν οι πολλοι, οτι ειναι οι αποψεις του συγγραφεα του βιβλιου ? Και οι αποψεις-ιδεες δεν ποινικοποιουνται, ουτε ελεγχονται απο τη δικαιοσυνη ?
    Ή θα με μπουντρουμιασουν σουμπιτο ?

  87. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Όσον αφορά τον Ρίχτερ, απαξιώ.

    Όσον αφορά τα τιμητικά διδακτορικά, μήπως να τα καταργούσαμε τελείως, λέω εγώ τώρα. Ποτέ μου δεν μπόρεσα να καταλάβω με ποια λογική απονέμεται τιμητικά ένας ακαδημαϊκός τίτλος. Για να γίνεις διδάκτορας θα ‘πρεπε να εκπονήσεις μια διατριβή, η επάρκεια της οποίας θα κριθεί από άλλους ειδικούς. Αν θέλουν να σε τιμήσουν μπορούν να σου δώσουν ένα παράσημο ή ένα μετάλλιο. Αν πρέπει ντε και καλά να σε δεχτούν στους κύκλους ενός πανεπιστημίου ή μιας ακαδημίας, μπορούν απλά να το κάνουν, νομίζω.

    Με αυτό τον τρόπο θα είναι πολύ πιο ξεκάθαρα τα πράγματα: επιστήμονες με τεκμηριωμένο έργο θα μπορούν να διατηρήσουν τους τίτλους τους, όσο αποκρουστικοί κι αν είναι σαν προσωπικότητες. Και μαϊντανοί που δεν μπορούν να τεκμηριώσουν ούτε λίστα για ψώνια δεν θα φιγουράρουν για δόκτορες, όσο γλυκούληδες κι αν είναι. Τακτικές δουλειές…

  88. Λεύκιππος said

    Καθώς εδώ λεξιλογούμε, το ότι ο Γερμανός είναι η μοναδική εθνικότητα που στα ελληνικά έχει και υπερθετικό βαθμό, Γερμαναράς, τη στιγμή του δεν έχουμε κάτι παρόμοιο για κανέναν άλλο λαό, κατι σημαίνει.

  89. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    88.Τουρκαλάς, Ελληναράς 🙂

  90. Τζιφάκι βάλαμε σήμερα;

  91. gbaloglou said

    57 Η έκθεση αναφέρει, μεταξύ άλλων, την βιασύνη και προχειρότητα της εισήγησης για την ανακήρυξη του Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα (σελ. 6-8), υπογεγραμμένη, εκτός από τον προτείνοντα Ανδρέα Στεργίου, και από τους Ήβη Μαυρομούστακου και Θανάση Γκιούρα, ενώ στην υποσημείωση 7 (σελ. 7-8) αναφέρεται η προοπτική ευρέως εννοούμενης συνεργασίας του περιοδικού THETIS — του οποίου ο Ρίχτερ είναι o ένας εκ των δύο εκδοτών — με το τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης. (Παρατηρώ ότι στο τεύχος 20 (2013) του περιοδικού έχουν δημοσιεύσει από ένα άρθρο ο κ. Στεργίου και η κ. Μαυρομούστακου: συμβαίνουν αυτά, δεν είναι — από μόνα τους — και το τέλος του κόσμου, και θα δείτε άρθρα και άλλων επιστημόνων/ιστορικών, Ελλήνων και μη, που γνωρίζουμε και εκτιμούμε. Δημοσιεύει πάντως πολύ εκεί και … ο ίδιος ο Ρίχτερ! 🙂 )

  92. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    91 Είναι γνωστός με τον εκδότη 🙂

    83-84 Αχ…

  93. ΓιώργοςΜ said

    78 Απίθανο! Ένα κοινωνικό πείραμα που δείχνει πως πιθανόν οι Γερμανοί να είναι μια χαρά αν αραιωθούν με ικανή ποσότητα αλλοφύλων..

    Μέσα στο κείμενο αλίευσα το «…I was riding shotgun..» που ταιριάζει με την καραμπίνα που κουβεντιάζαμε τις προάλλες…

  94. gryphon said

    Τον Ριχτερ ρον εμαθα μετα τις σχετικες αναφορες στα διαφορα μεσα με αφορμη την δικη του.
    Ουτε εχω διαβασει το βιβλιο του.Εδω νομιζω διαβασα για την αποψη του οτι οι αλεξιπτωτιστες του Στουντεντ εηταν ιπποτες και οι κρητικοι βαρβαροι που δεν εφαρμοσαν τους κανονες του πολεμου και τετοια
    Αστειο και να επικαλειται ιπποσυνες και τετοια πραγματα ειδικα αφου οι γερμανοι ηταν οι επιτιθεμενοι.
    Καμμια διαθεση λοιπον απο μενα να υπερασπιστω τον καθε Ριχτερ και ας του αφαιρεσουν και τον τιτλο του επιτιμου καθηγητη και οτιδηποτε.
    Αλλα δυο μετρα και δυο σταθμα σαφως και υπαρχουν.
    Στην περιπτωση Ριχτερ ειναι ευκολο να παρει καποιος θεση γιατι η υπερασπιση των ναζι ειναι πολυ δυσκολη εως αδυνατη.
    Σε αλλες περιπτωσεις ομως οι ιδιοι ανθρωποι κανουν την παπια και παραβλεπουν ατοπηματα αλλων αναλογα με την ιδεολογικη τους τοποθετηση.
    Ας πουμε πριν μερικα χρονια αναγορευτηκε επιτιμος διδακτωρ του Πανεπιστημιου Αθηνων ο Ντανιελ Κον Μπεντιτ.
    Μπορει να μου πει καποιος με ποιο σκεπτικο οταν ειναι αποδεδειγμενο οτι ουτε υπηρξε ποτε ηγετης αλλα ουτε καν εκ των ηγετων του Μαη του 68 οπως διαφημιζεται εδω και χρονια απο τα αριστερα μμε.Ουτε ποτε αγωνιστηκε για καμμια Liberté, égalité, fraternité αλλα για να εχουν αγορια και κοριτσια κοινα αποδυτηρια και τουαλετες
    Εδω που τα λεμε το δικαιωμα λεει στην επολογη αντρικης η γυναικειας τουαλετας απο διεμφυλικα ατομα κυριαρχει σημερα στις ΗΠΑ και απο αυτη την αποψη τον Ντανιελ και η ομαδα του τους λες και πρωτοπορους .
    Επιπλεον ειναι και πατενταρισμενος υμνητης της παιδοφιλιας και εχει μιλησει κατ επαναληψη δημοσια γι’αυτο το θεμα ειτε σαν υπερσπιστης του Πολανσκι ειτε αναπολωντας με νοσταλγια την εποχη στην δεκαετια του 70 οπου μαζι με αλλα ρεταλια των χιπις σε ενα «προτυπο» κοινοβιο κυντεργκαρντεν στην Γερμανια περνουσαν ολοι υπεροχα με παρτουζες κεικ με χασις και παιδακια να τριγυριζουν αναμεσα τους.
    Kαι τον κανανε επιτιμο και ο Πελεγκτινης και ο Φορτσακης ενω αυτα τα πραγματα ειναι πασιγνωστα εφω και χρονια.

  95. Κασσάνδρα said

    Aν δεν τον είχαν σύρει σε δίκη,πολύς κόσμος , μέσα σ αυτούς και εγώ ,δεν θα τον είχαμε γνωρίσει.
    Τώρα,και για την σκοπιμότητα της ανακήρυξης του μαθαίνουμε,και για την αθλιότητα των θέσεων του ,και κυρίως αισθανόμαστε και άβολα που στο πρόσωπο του ,υπερασπιστήκαμε την ελευθεροτυπία.
    Αν και, ακόμα και να τον γνώριζα , την ίδια θέση θα είχα.

  96. 93

    Μάλλον εννοεί στριμωγμένος. Υπάρχει και το shotgun marriage, όπου ο μπαμπάς της κοπέλλας παίρνει το δίκαννο και υποχρεώνει το νεαρό να σταθεί στην εκκλησία δίπλα στην (συνήθως έγκυο) κόρη του.

  97. 91: …θα δείτε άρθρα και άλλων επιστημόνων/ιστορικών, Ελλήνων και μη, που γνωρίζουμε και εκτιμούμε…

    Όπως; Ελλαδίτες; Κύπριοι; Έτσι, ένα-δυο ονόματα για παράδειγμα;

    Έκανες μήπως και κάποια καταμέτρηση; Τι δημοσίευσε, ποιος, πριν την αναγόρευση (ή το μαγείρεμά της, αν υποθέσουμε ότι το τεύχος του 2013 περιέχει προκαταβολικές αντιπαροχές), και τι μετά; Και τι σχέση έχουν οι συγγραφείς με το εν λόγω τμήμα;

  98. ΓιώργοςΜ said

    96/93 Δεν το ήξερα και το έψαξα κι εγώ, σημαίνει να είσαι στη θέση του συνοδηγού, με ενδιαφέρουσα μάλιστα ετυμολογία από την Άγρια Δύση: Ο συνοδηγός στις άμαξες κρατούσε το τουφέκι για προστασία από τους ληστές!

    https://en.wikipedia.org/wiki/Riding_shotgun

  99. αγάπες λάθρες said

    #57 Αυτοι οι ακαδημαικοί τελείως ανεγκέφαλοι. Άμυαλοι όταν έδωσαν τον τίτλο, ακόμα δε πιο άμυαλοι τώρα που το αφαιρούν. Αυτοι η αφρόκρεμα του ελληνικού λαού. Εμετός.

  100. gbaloglou said

    97 Hans Eideneier, Στράτος Δορδανάς, …

  101. 98

    Αααα, απο κεί βγαίνει; Κάτι μάθαμε και σήμερα για τη θέση της πεθεράς!

  102. nirevess said

    Πράγματι, το σκανδαλώδες είναι οι τιμές που του απονεμήθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, και παρά την ύπαρξη ήδη πολλών αντιδράσεων. Ούτε αυτό δεν τους σταμάτησε, δεν τους έβγαλε από τη ραστώνη, να κάτσουν να διαβάσουν το βιβλίο που προκαλούσε τις αντιδράσεις! (για τους εισηγητές της απονομής, πέραν του «μαθητή» Στεργίου, τι να πει κανείς…η ντροπή δική τους.) Η αιτιολογική έκθεση για την ανάκληση της επιτιμίας, στο κομμάτι που εξιστορεί τα πριν από την τελετή απονομής, είναι αποκαλυπτική για το μπακάλικο επίπεδο του ελληνικού πανεπιστημίου, που κατά τα άλλα είναι ανάμεσα στα 150 καλύτερα του κόσμου. Άκρως ενδιαφέρουσα επίσης η αναφορά στους φοιτητές του ΣΥΡΙΖΑ, που, από αντιεθνικιστικό οίστρο, διέκοψαν την κατάληψη ζητώντας και συγνώμη (ο Ρίχτερ στο 13:26 των «Ιστοριών» του ΣΚΑΙ στο γιουτούμπι), ώστε να γίνει η τελετή απονομής.

    Άραγε θα ακολουθήσει η Προεδρία της Δημοκρατίας;

  103. ΓιώργοςΜ said

    101 Έχοντας στο νου την αρχετυπική πεθερά (κυρίως τις διαστάσεις της), πάλι μπορεί να ισχύσει ο προστατευτικός ρόλος στη θέση του συνοδηγού (αφούο οδηγός ανησυχεί μόνο για τα βόλια από τα αριστερά του και να ελπίζει να υπάρχουν ληστές που παραμονεύουν δεξιά) 🙂

  104. Ωχ, στη Γαλλία οι μπάτσοι πάθανε Ρίχτερ!

    Παρίσι: Αστυνομικοί διαδηλώνουν κατά της βίας εναντίον των αστυνομικών

    http://gr.euronews.com/2016/05/18/a-protest-against-protests-french-police-denounce-violence-during-demonstrations/

  105. Αυτά τα 24 τεύχη, που λέει ότι πήρε στα χέρια του το 1994 ο Ρίχτερ, βγήκαν αλλού;

    Dokumentation

    Griechenland: Bürgerkrieg 1946 – 1949
    Griechenland
    Towards the end of 1947 the Greek Communist Party (KKE) was outlawed and its publications were banned. From January 1948 to the end of 1949 the Central Committee published a journal called Dimokratikos Stratos. Few copy are accessible. The editor was lucky to find the complete set of 24. As a great number of the articles of DS are prime sources it is intended to reproduce them in THETIS. The first article reprinted gives with the reasons why the Democratic Army was formed. The second article deals with the so called Konitsa offensive: On Christmas 1947 the DS attacked the little town of Konitsa situated at the foot of the Pindus mountains. The article reproduced was written by Markos Vafeiadis the C.-in-C. of the DS himself. In the editor’s introduction the reasons for this attack are described. The third part of the documentation is a kind of news bulletin of the DS which contains information not to be found elsewhere.

  106. 105

    Πρέπει να τυπώνονταν στο βουνό. Υπήρχε τυπογραφείο του ΚΚΕ, προφανώς τύπωνε φύλλα περιορισμένων διαστάσεων και είχε περιορισμένο τιράζ. Η προμήθεια χαρτιού πρέπει να ήταν εφιάλτης για τους υπεύθυνους επιμελητείας. 😦

  107. Δεν διαφωνώ, ούτε ρωτάω πώς φτάσανε στα χέρια του. Ρωτάω αν είναι δημοσιευμένα ή διαθέσιμα κάπου, από άλλη πηγή πλην του Ρ.

  108. Α, Νικοκύρη, δεν πιστεύω στον επίλογο

    Κι αν τελικά πάρει την απόφαση αυτή το Πανεπιστήμιο Κρήτης, δεν θα είναι «όπως στον Τόμας Μαν», αλλά «όπως στον Λανς Άρμστρονγκ» εκτός από την έλλειψη ηθικής ακεραιότητας του Λανς Άρμστρονγκ να υπαινίσσεσαι και τίποτ’ άλλο. 😉

  109. 105, 107

    Νομίζω πως έχω δει αντίτυπα του «Δημοκρατικού Στρατού» στις βιτρίνες του «Μουσείου «Εθνικής» Συμφιλίωσης» στο Γράμο. (http://www.grammos-pes.gr/)

    Πληροφορίες πρέπει να έχει ο επιμελητής της συλλογής κ. Ραϋμόνδος Αλβανός.
    Το ημέιλ του θα το βρεις με κόκκινα μπολντ εδώ: http://www.grammos-pes.gr/pages/display_new/id/60

  110. «…και στις μέρες μας συμβαίνει να αφαιρούνται από Γερμανούς πολίτες τίτλοι δόκτορα επί τιμή. Για παράδειγμα, το πανεπιστήμιο του Καΐρου αφαίρεσε, το 2013, τον διδακτορικό τιτλο που είχε τιμητικά απονείμει στη Γερμανίδα τ. υπουργό Ανέτε Σάβαν (από την οποία αφαιρέθηκε και ο κανονικός διδακτορικός τίτλος της όταν αποδείχτηκε πως η διατριβή της ήταν προϊόν λογοκλοπής)….»

    ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΕΝΘΕΤΟ

    Πλαστη διατριβη, μου θυμιζει το εξαιρετικο film του πολωνου Krzysztof Zanussi’s Barwy ochronne/Camouflage (1977), ο οποιος εχει σπουδασει φυσικη και φιλοσοφια και θεωρειται απο τους κυριοτερους εκπροσωπους του ρευματος του “κινηματογραφου της ηθικης.”

    Συντομη υποθεση μιας πολυ επικαιρης κινημ. ταινιας του 1977.

    Σε ένα θέρετρο συγκεντρώνονται για ένα σεμινάριο φιλολογίας ο καθηγητής Γιακούμπ, ο βοηθός του και υπεύθυνος του σεμιναρίου, Γιάροσλαφ, και αρκετοί φοιτητές. Ο Γιάροσλαφ, που παίρνει τη ζωή πολύ στα σοβαρά, συγκρούεται έντονα με την ειρωνεία του καθηγητή. Όταν ο αναπληρωτής του πρύτανη (με πλαστη δισ. διατριβη,) διώχνει βιαίως τον καλύτερο φοιτητή επειδή παρίσταται μεθυσμένος, ο Γιάροσλαφ, φτάνοντας στα όριά του, τσακώνεται με τον Γιακούμπ.

    Ο Γιάροσλαφ και ο Γιακούμπ ενσαρκώνουν δύο διαφορετικές αντιλήψεις για τη ζωή: ενός νέου που πιστεύει ακόμη στην ηθική τιμιότητα και αυτή ενός σαραντάρη που καμουφλάρει την πίκρα των χαμένων ελπίδων του κάτω από έναν συνεχή κυνισμό. Ο Ζανούσι κριτικάρει βαθειά ένα κοινωνικό σύστημα που ευνοεί τον διανοητικό κομφορμισμό και τον ηθικό συμβιβασμό στην υπηρεσία μιας λαμπρής καριέρας. Καταγγέλλει τη διαφθορά και τη δειλία που γελοιοποιούν τις ανθρώπινες αξίες, μέσα από μία σκηνοθεσία διακριτική, που δίνει χώρο στις ανθρώπινες αντιπαραθέσεις και τους εξαιρετικά καλοδουλεμένους διαλόγους.

    Όταν ο Jaroslaw ανακαλύπτει ότι ο Αναπληρωτής Πρύτανης έχει αντιγράψει το διδακτορικό του από το αντίστοιχο μιας άλλης χώρας και το εκμυστηρεύεται στον Jakub, αυτός γελώντας του λέει ότι το ήξερε από παλιά. Η ταινία ολοκληρώνεται με ολοκληρωτική καταστροφή του ιδεαλιστή Jaroslaw (ο χαμένος τα χάνει όλα) :

    Ο προστατευόμενος φοιτητής χάνει το βραβείο, το οποίο πηγαίνει σε μια άσχημη φοιτήτρια ευνοούμενη του κόμματος(;),μεθάει και αφού αρχίζει να τα σπάει συλλαμβάνεται από τις δυνάμεις ασφαλείας.

    και ο Jakub κερδίζει και τον έρωτα μιας αγγλίδας φοιτήτριας, με την οποία είχε αρχίσει μια ερωτική σχέση ο Jaroslaw.

    ΥΓ Αναζητηστε το ειναι απλως εκπληκτικο.

    ΥΓ2 «…Polish film critic Michał Oleszczyk argues that «Camouflage» is perhaps one of the best Polish films of its time:
    No Polish film can match «Camouflage» in terms of philosophical acumen. Zanussi showed the terrible effects of the rotten mentality of the meritocracy based on privilege and institutional affiliation. The issues, which after being run over by a steamroller, are only ruins of sense – that is absurd.
    Our film critics lauded Zanussi’s film as a masterpiece. Dennis Grunes, author of «A Short Chronology of World Cinema», wrote that along «With Andrzej Wajda’s ‘Man of Marble’ (1977), ‘Camouflage’ helped found Poland’s ‘kino moralnego niepokoju – cinema of moral concern’. It did so sparklingly, delightfully»…»
    http://culture.pl/en/work/camouflage-krzysztof-zanussi

  111. spiral architect said

    @58: […] Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να γίνει ένα τέτοιο πράμα στην Ελλάδα, γιατί το κκε και η αριστερά είναι εδραιωμένοι στη συνείδηση του κόσμου (ασχέτως αν δεν τους ψηφίζει), σαν ένα ηθικό και πατριωτικό φαινόμενο. […]

    Όταν το φέρουν σαν €υρωπαϊκή Οδηγία για κύρωση απο τη βουλή, έλα να μου πεις …

  112. Μαρία said

    105
    Και ο Μαργαρίτης και ο Βόγλης πιο πρόσφατα περιλαμβάνουν το περιοδικό στις πηγές τους.
    Περιοδικό Δημ. Στρατός, τ. Α (1948), τ. Β (1949), φωτογραφική αναπαραγωγή Ριζοσπάστης, Αθήνα 1996.

  113. 112 😳

    Αμάν και δεν κοίταξα!
    Εδώ δίπλα είναι η δίτομη γκουμούτσα του Μαργαρίτεως. Του Βόγλεως είναι στο χωργιό.

  114. 111

    Καλά, ρε Σπειροειδή, δεν είμαστε δα και Λεττονία ή Ουκρανία! Ταπηροκρανία είμαστε.

  115. sarant said

    106 Στον Γράμμο έβγαζαν καθημερινή εφημερίδα (Προς τη Νικη, 160 φύλλα έβγαλε το 1949). Πιο πριν ηταν εβδομαδιαία και λεγόταν Εξόρμηση

  116. Ναι, την έχει στο «Μουσείο» του Γράμου. Μικρού σχήματος όλα. Όχι μόνο για να μεταφέρονται εύκολα αλλά και για να αποθαρρύνουν τους αντάρτες από έτερες, βιοδηλωτικές, χρήσεις.

    Και για το φίλο μου, το Σπειροειδή, ένα φωτορεπορταζάκι: http://valiacaldadog.blogspot.gr/2012/09/blog-post_25.html

    Και μια φωτό, τρολλιά όπως είχε πει ο καλός μας Δύτης

  117. Θύτης said

    Απόψεις περί της ουσίας και του δικαίου του Πολέμου. Το θυμήθηκα διαβάζοντας πως ο Ρίχτερ αποκαλεί «βρώμικο» πόλεμο την εκτέλεση αλεξιπτωτιστών και αιτία για να ξεχάσει ο Γερμανικός στρατός τον «ιπποτισμό» του και να βασανίζει και σκοτώνει άμαχους. Μάλλον αυτός νομίζει πως η Κρήτη ήταν ένα ακατοίκητο νησί όπου πολέμησαν οι Γερμανοί με τους Άγγλους.

    Πέραν από απόψεις που αναφέρει και το παραπάνω κείμενο (α. επιτιθέμενος/αμυνόμενος β. άνισος πόλεμος γ. εχθροπραξίες κατά μάχιμων ή αμάχων;) ένας ιστορικός θα μπορούσε να βρει εύκολα πως τα αντίποινα κατά αμάχων μετά από απώλειες (σε «καθαρές» μάχες ε;) δεν αφορούσαν μόνο την Κρήτη ή την Ελλάδα αλλά και την Ιταλία και άλλες χώρες. Επομένως είναι προφανές πως αυτή ήταν κεντρική διαταγή από τα αρχηγεία τους για το πώς πρέπει να διεξάγουν τις επιχειρήσεις τους. Αλλά τί να λέμε, ακόμη και η αρχή του πολέμου, η εισβολή στην Πολωνία ξεκίνησε χωρίς κήρυξη πολέμου, στοιχειώδες δίκαιο ειδικά αν έχεις υπεροπλία.

    Περί επίτιμων αναγούλα μου’ρχεται. Περί ελευθερίας του λόγου, να λέει ό,τι θέλει, υπάρχει λόγος σοβαρός.

  118. Ανδρέας said

    28
    29
    μπράουν

  119. Λεύκιππος said

    89 Εφη, το Τουρκαλάς που βέβαια δεν έχει την αντίστοιχη σημασία του υπερθετικού Γερμαναράς, είναι το αρσενικό της Τουρκάλας, μιας και η κάτοικος της Τουρκίας δεν λέγεται Τούρκα εκ του Τούρκος. Όσο δε για το Ελληναράς, μάλλον έχει ειρωνική χροιά.

  120. daeman said

    Για το riding shotgun και το καβάτζωμα της θέσης (calling shotgun) από το Urban:

    Earning the right to ride in the front passenger seat of someone’s car. This is also the direct opposite of «riding bitch,» where you are sitting center-backseat, sandwiched by your friends (aka: riding gay, riding whore). It is «shotgun’s» responsibility for controlling car temperature, changing radio stations, calling out landmarks, and flagging down hot girls.

    και τη Λεξιλογία: http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?12586-riding-shotgun-στη-θέση-του-συνοδηγού

    ενώ το στρίμωγμα στη μέση στην πίσω θέση λέγεται sitting ή riding bodkin (στριμωγμένος), με πρώτη γραπτή πηγή το 1638 σύμφωνα με το OED:

    [1638 Ford Fancies iv. i. (1811) 186 Where but two lie in a bed, you must be—bodkin, bitch-baby—must ye?]

    http://www.worldwidewords.org/nl/jnte.htm#N3

  121. Ανδρέας said

    31 περιγράφει την ένοπλη αντίσταση του λαού ως μια εγκληματική πράξη

    http://tinyurl.com/hueelw3

  122. Πέπε said

    119:
    Τουρκαλάς, Ελληναράς, Γερμαναράς
    Και τα τρία διαφέρουν από τα κοινά αντίστοιχα Τούρκος, Έλληνας, Γερμανός, όχι κατά το αντικειμενικό νόημα αλλά κατά το συναισθηματικό φορτίο, που και στις τρεις περιπτώσεις είναι αρνητικό.

    (Στην περίπτωση του Ελληναρά, καμιά φορά υπάρχει *και* διαφορά στο νόημα: Ελληναρά λέμε, υποτιμητικά πάντα, τον ελληνοκεντρικό / εθνικιστή / κλπ. Έλληνα. Λέμε όμως και τον οποιοδήποτε απλό Έλληνα όταν θέλουμε να εκφραστούμε αρνητικά γι’ αυτόν, π.χ. «σιγά μην ευαισθητοποιηθεί ο Ελληναράς για το Α ή Β ζήτημα».)

  123. Ιάκωβος said

    121, Χωρίς πλάκα το στερεότυπο του κακού αξύριστου Μεξικάνου κακοποιού με τις κουμπούρες στην Αμερική, ξεκίνησε από την Μεξικάνικη Επανάστασαση του 1916. Έτσι έβλεπαν οι γκρίνγκος τους Ζαπατίστες.

    Όπως τότε αλλά και σήμερα οι δεξιοί τους «κατσαπλιάδες» της Εθνικής Αντίστασης.
    ________

    Σε συνέντευξη, αυτό είπε ο Έρικ ‘Αιντλερ των Πάιθονς, όταν έκαναν τη Γερμανική εκπομπή, οτι δήθεν τους κάλεσαν οι Γερμανοί και τους είπαν : Κυτάξτε, επειδή εμείς …δεν έχουμε χιούμορ, θα μπορούσατε να κάνετε μια εκπομπή στα Γερμανικά;

    Πήγαν και όντως χωρίς να ξέρουν τη γλώσσα τη γύρισαν και οι γερμανόφωνοι όλοι είπαν πόσο καλή προφορά είχαν. Δεν ξέρω Γερμανικά, αλλά ιδού:

  124. ΓιώργοςΜ said

    122 Και στις τρεις περιπτώσεις έχουμε μια κατάληξη που δίνει έναν υπερθετικό βαθμό στη λέξη. Δεδομένου ότι αφορά εθνικότητες, παίρνει ευφημιστική έννοια.
    Παιχταράς πχ σημαίνει κυριολεκτικά πολύ καλός παίχτης, σημαίναι και «παλτό», ανάλογα με τα συμφραζόμενα.

  125. Ανδρέας said

    119
    89

    υπάρχει και το Ελληνάρας που προηγείται του Ελληναράς
    μάλλον πλάστηκε αργότερα το Ελληναράς κατ’ αντιδιαστολή του Ελληνάρας

  126. Ανδρέας said

    ο ελληνάρας εμφανίζεται το 2000 στο διαδίκτυο με μια ταινία

    The Wog Boy | Ο Ελληνάρας | Κριτική Ταινίας | CinemaNews.gr
    Ελληνάρας από http://www.cinemanews.gr
    http://www.cinemanews.gr/v5/movies.php?n=59
    10 Νοε 2000 –

    άντα λέγαμε ότι το ελληνικό στοιχεία θριαμβεύει παντού. Το Wog Boy έρχεται να το επιβεβαιώσει. Ο Steve Karamitsis (Nick Giannopoulos) είναι ένας Ελληνοαυστραλός δεύτερης γενιάς. Ανεργος από πεποίθηση ζει με το επίδομα ανεργίας και τους φίλους του που τον βοηθούν με διάφορους τρόπους. Μαζί με τον φίλο του Frank είναι φημισμένα καμάκια και κυνηγούν στο τοπικό club. Ο Steve όμως θα μπει στο μάτι της φιλόδοξης υπουργού εργασίας όταν κατά λάθος την τρακάρει. Εκείνη τον «παραδίδει» στα ΜΜΕ σαν το παράδειγμα προς αποφυγή. Αυτός θα περάσει στην αντεπίθεση ανοίγοντας πόλεμο με την εξουσία. Τι γίνεται όμως όταν ερωτεύεται την Celia την βοηθό της υπουργού; Τι ρόλο θα παίξουν τελικά οι φίλοι του;

    Ο Nick Giannopoulos είναι ο Λάκης Λαζόπουλος της Αυστραλίας. Το Wog Boy (που παρεμπιπτόντως δεν έχει και ακριβή μετάφραση) είναι η δεύτερη ταινία σε εισπράξεις στην ιστορία του κινηματογράφου της Αυστραλίας. Αφθονο humor χωρίς να λείπουν πλοκή και αγωνία. Η ιστορία εκμεταλλεύεται τα κλισέ για τους μετανάστες κάθε είδους (Έλληνες, Ιταλούς, Γιουγκοσλάβους κτλ). Αυτό όμως δεν γίνεται με άκομψο τρόπο και βγάζει γέλιο χωρίς να ενοχλεί. Καλοστημένη με αρκετές ανατροπές και αλλαγές κατεύθυνσης η ταινία αγαπήθηκε στο πρόσφατο φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας του περιοδικού Σινεμά.

    ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

    » Nick Giannopoulos
    » Vince Colosimo
    » Lucy Bell
    » Abi Tucker
    » John Barresi
    ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

    » Aleksi Vellis
    ΔΙΑΡΚΕΙΑ

    » 92 λεπτά
    ΠΡΕΜΙΕΡΑ

    » 10-11-00
    ΔΙΑΝΟΜΗ

    » Odeon
    LINKS

    » Επίσημο Site

    » Imdb
    ΚΡΙΤΙΚΗ

    » Θανάσης Γεντίμης
    ΒΑΘΜΟΣ

  127. Ανδρέας said

    κατά την εξέλιξη του αγώνα αμέσως μετά ακολουθεί η ομάδα της Ίου δεύτερη και καταϊδρωμένη

    Γκέι δεοντολογία – α
    http://www.iospress.gr/ios2000/ios20000312a.htm
    12 Μαρ 2000 – Λίγες μέρες μετά, άλλο αστέρι της δημοσιογραφίας, κάποιος «ελληναράς» και φυσικά πολύ αρσενικός σπορτκάστερ, διαφώνησε με τα σφυρίγματα ενός Άγγλου …

    καθαρά αθλητικοφανής όρος

    τον συναντάμε λίγο μετά σε αγώνα μπάσκετ

    a1-poaekosfp2 – AEK.com
    Ελληναράς από http://www.aek.com
    http://www.aek.com/basketball/info/99_00/…/a1po_aekosfp2.htm
    24 Μαΐ 2000 – ΔΕΝ ΘΑ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ» ;; Δεν πειράζει ας βγεί για άλλη μια φορά στην Σουπρολιγκα η ομάδα του Ελληναρά προπονητή με τους 1,5 έλληνες στην 12αδα …

  128. Ανδρέας said

    Στο σημερινό μάθημα μαγειρικής θα μάθουμε πως να φτιάχνουμε επιτυχείς εκλογές στον φούρνο πασπαλισμένες με μπόλικη ιδεοληψία ραφιναρισμένες με σησαμέλαιο.
    Αν μας περισσέψουν υλικά τα βάζουμε στο ψυγείο για να φτιάξουμε πιττούλες την επομένη.

  129. 77.»Αν υπήρχε ουσιαστικός έλεγχος για λογοκλοπή στην Ελλάδα, δε θα έμεναν με πτυχίο ούτε το 1/3 των αποφοίτων που έγραψαν εργασία για να το πάρουν. Άλλωστε, τα αγαθά copies κτώνται, που έλεγαν κι οι ΑΗΠ.»

    Για να θυμουνται οι παλιο-τεροι καΙ να μαθαινουν οι νεωτεροι.
    Σχολιο μου απο Ιουλιο 2011
    .
    ‘ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ Η ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ
    Φοιτητης ακομη την δεκαετια του ’70, διαβαζα στην εφημεριδα του πατερα μου το ΒΗΜΑ, που ειχε ενα αφιερωμα (δημοσιογραφικη ερευνα των Μαθιουδακη και Μαθιοπουλου με τον τιτλο ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ Η ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ.
    Στην νομικη ηταν κλασικη η ιστορια νεου βοηθου που εκανε τα γλυκα ματια σε μεγαλυτερη καθηγητρια, την οποια τελικα υπανδρευθη με σκοπο να γινει και αυτος καθηγητης.
    Ηδη ακομη πιο παλια, οταν οι εισαγωγικες εξετασεις εγινοντο στο ΕΜΠ και σε αλλες σχολες, οι καθηγητες ειχαν την ευχερεια να δωσουν τα θεματα στους εκλεκτους τους(συγγενεις και φιλους)

    ΑMACORD (ΘΥΜΑΜΑΙ TO CAMOUFLAGE*)
    Γνωριζω καλα οτι, δεν ειναι ολοι οι καθηγητες πανεπιστημιου ιδιοι, αλλα μετα τις εστετικες και προκλητικες δηλωσεις ορισμενων πανεπιστημιακων, οφειλω να θυμισω την προϊστορια και την πορεια μερικων εξ αυτων.

    1974-1981 : Ελαχιστη αποχουντοποιηση συνεργατων καθηγητων της χουντας, συναλλαγη (συνδικαλιστικο 5 εναντι μη αποχουντοποιησης), διορισμος αρκετων αριστερων συνδικαλιστων ως βοηθων.
    1982 : Εκατονταδες “προοδευτικοι” βοηθοι ηθελαν να σπασει η αυταρχικη δομη του πανεπιστημιου (καθηγητικη εδρα)με την καταργηση του ν. 815.
    1983- : Αρκετοι “προοδευτικοι” βοηθοι-συνδικαλιστες αρα και καλοι διαχειριστες με την βοηθεια διπλωματικων υψηλης σταθμης (λ.χ. ΕΜΠ) ολοκληρωσαν το διδακτορικο τους και εγιναν λεκτορες.
    Στη συνεχεια, με ουσιαστικα κλειστη κριση (εκτοπιζοντας ολους τους συνυποψηφιους τους απο το εξωτερικο με περισσοτερα προσοσοντα) εφθασαν εως την βαθμιδα του αναπληρωτη καθηγητη.
    Γνωριζω δυο (2) περιπτωσεις σε ΕΜΠ και ΑΠΘ οπου εκλεχθηκαν τελικα καθηγητες, ατομα που ως αποφοιτοι εξαταξιου γυμνασιου που εισηχθηκαν με την τριτη(3) προσπαθεια στην σχολη τους!!!
    Οσο για τα επιστημονικα αρθρα (το πληθος των συν-συγγραφεων πολλες φορες θυμιζε ρωμαϊκο οργιο)
    Την ιδια εποχη εμφανιστηκαν οι γραμματεις των ερυνητικων προγραμματων που … τελικα μονιμοποιηθηκαν.
    Προσφατα εμαθα οτι αν δημοσιος φορεας χρηματοδοτησει ενα ερευνητικκο προγραμμα, ο διευθυντης παιρνει απο την επιστημονικη υπευθυνη του ερευν. προγραμματος ως δωρο ενα διδακτορικο (βλ. INDYMEDIA).
    Ποσα μαυρα χρηματα εχουν εισπραξει καθηγητες απο ερευνητικα προγραμμτα μεσω φοιτητων και μεταπτυχικων ;
    Τι εγινε με παρανομες (η οχι) μετεγγραφες παιδιων πανεπιστημιακων και υπαλληλων απο το εξωτερικο;

    Ο Νικολο Μακκιαβελι θα εσκιζε τα γραπτα του, αν ζουσε σε καποιο ελληνικο πολυτεχνειο η πανεπιστημιο.
    Χρειαζεται ειδικος εποπτης (ενας Ρακιτζης) ανα ιδρυμα.
    Προφανως χρειαζεται ελεγχος προοδου , ελεγχος νομιμοτητας δαπανων και καθε πραξης, γιατι δεν εχουν πεισει οι αυτοδιοικουμενοι οτι μπορουν να χρησιμοποιησουν την εξουσια τους για το κοινο καλο.
    Τελικα ποσο προοδευτικοι ειναι οι “προοδευτικοι” βοηθοι που εγιναν καθηγητες; Υπαρχει και ενας νεκρος πρωην φυλακισμενος πρυτανης και αρκετοι αλλοι που επρεπε να ηταν φυλακη. Αλλα τους καλυπτουν υπερκομματικα οι συναδελφοι τους.

    Συμπερασμα : Αρκετοι χρησιμοποιησαν και χρησιμοποιουν την αριστερα (και γενικοτερα τα κομματα) για να γινουν ισως χειροτεροι χαλιφηδες στην θεση του χαλιφη.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    *Barwy ochronne (Krzysztof Zanussi, 1977) Καμουφλάζ (Camouflage) ”

  130. 52. «Η Δρέσδη βομβαρδίστηκε από τους συμμάχους.»

    Να διαβασετε το “Αεροπορικοί βομβαρδισμοί και λογοτεχνία “(Luftkrieg und Literatur),φυσική ιστορία της καταστροφής, του Γερμανού καθηγητη πανεπιστημιου και εξαιρετικου συγγραφεα W. G. Sebαld, εκδ. Αγρα, για να τα καταλαβετε καλυτερα, για τον λαο αυτο .

    VΙ. Η γερμανική λογοτεχνία της απώθησης και της σιωπής (Η απάθεια και η αυτοαναισθητοποίηση υποδεικνύει προηγμένο μηχανισμό απώθησης του μεταπολεμικού γερμανικού τραύματος)

    […]

    Για τους Γερμανούς (και τους Aυστριακούς), τα πράγματα έμοιαζαν ακόμα χειρότερα [14]. Τα φαντάσματα του ναζισμού κατατρύχουν έως σήμερα νεώτερους συγγραφείς … ο μετέπειτα νομπελίστας Xάινριχ Mπελ, βετεράνος του πολέμου…, μίλησε τόσο για τη φρίκη του μετώπου όσο και για την καθολική κρίση της Γερμανίας…

    “Μια από τις πλέον αποσιωπημένες και σκοτεινές πτυχές της ιστορίας – τις καταστροφές που υπέστησαν οι ίδιοι οι Γερμανοί- εξετάζει στα δοκίμια του ο W. G. Sebαld με τίτλο η φυσική ιστορία της καταστροφής (“Αεροπορικοί βομβαρδισμοί και λογοτεχνία (Luftkrieg und Literatur)”), όπου με «ασύγκριτη τόλμη και πνευματική ενάργεια ο σπουδαίος Γερμανός συγγραφεας απασχολείται με την ατομική και συλλογική μνήμη (η μάλλον την απώθηση της) , το τραύμα του β’ παγκοσμίου πολέμου και τις επιπτώσεις τους στο γερμανικό λαό. “Η ασύγκριτη εθνική ταπείνωση ….ουδέποτε διατυπώθηκε με λόγια.”

    “…η ένδοξη πολεμική και μεταπολεμική εποποιια της Γερμανίας…. παραμένει ανιστόρητη, συνδέεται με αυτή μας την ανικανότητα …να αντιμετωπίσουμε το βάρος της απόλυτης ενδεχομενικοτητας (η συνειδητοποίηση και αποδοχή της πιθανότητας πραγματοποίησης ή μη ενός κοινωνικού συμβάντος εκ πρώτης όψεως ακατόρθωτου) γεννημένης από την βαθιά εμμονή μας για ευταξία.”

    Το βασικό ερώτημα του είναι: γιατί κράτησαν οι Γερμανοί σαν εφτασφράγιστο μυστικό τις τρομακτικές καταστροφές τους από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων το 1943-1945; Γιατί τόσο επίμονα αποσιώπησαν ότι η μεταπολεμική Γερμανία θεμελιώθηκε πάνω στα καταπλακωμένα πτώματα των βομβαρδισμών; Ποια βαθύτερη ανάγκη τούς έκανε να θάψουν για πολλές δεκαετίες στη σιωπή της Ιστορίας και της λογοτεχνίας, το γεγονός ότι σ΄ αυτούς τους βομβαρδισμούς, στους οποίους οι Βρετανοί έριξαν ένα εκατομμύριο τόνους βόμβες πάνω από την εχθρική επικράτεια, καταστράφηκαν τριάμισι εκατομμύρια κατοικίες, και ότι 131 πόλεις – ανάμεσά τους το Αμβούργο, η Κολωνία, η Νυρεμβέργη, η Δρέσδη- μετατράπηκαν σε σωρούς ερειπίων;

    Οι κάτοικοι αυτών των πόλεων, σύμφωνα με τις λιγοστές μαρτυρίες της εποχής, έδειχναν απόλυτη απάθεια κυκλοφορώντας στα ερείπια, έχοντας περιέλθει σε κατάσταση τροφοσυλλέκτη και τρωγλοδύτη. Άλλοι τριγύριζαν πρόσφυγες από τη μια στην άλλη πόλη της Γερμανίας. Οι πρόσφυγες μόνο από το Αμβούργο ήταν 1.250.000 και οι συνθήκες αυτές για πολλούς κράτησαν τρία χρόνια. «Η βουβή ατμόσφαιρα», γράφει ο Ζέμπαλντ, «η εσωστρέφεια, η αποφυγή του βλέμματος των ανθρώπων που ζούσαν στα χαλάσματα, συγκλόνιζε τους επισκέπτες. «(…)Οι Γερμανοί, αυτοί που είχαν βαλθεί να αποκαθάρουν και να εξυγιάνουν ολόκληρη την Ευρώπη, αναγκάζονταν τώρα να συνειδητοποιήσουν ότι οι ίδιοι ήταν στην πραγματικότητα έθνος ποντικών».

    Η σιωπή των συγγραφέων : Φυσικά, αυτή η απάθεια και η αυτοαναισθητοποίηση δείχνει έναν προηγμένο μηχανισμό απώθησης. Το ίδιο –άλλωστε- αποδεικνύει και η σιωπή των συγγραφέων. Ο Ζέμπαλντ μελέτησε τη συγγραφική παραγωγή Γερμανών λογοτεχνών και ιστορικών των πρώτων χρόνων μετά τον πόλεμο, και κατέληξε ότι η εντυπωσιακή ανεπάρκεια των αφηγήσεων δείχνει την αναγωγή του φαινομένου σε ταμπού. Οι ελάχιστοι που έγραψαν, όπως ο Κάσακ, ο Χανς Έριχ Νόσακ και ο διάσημος νομικός, συγγραφέας και σκηνοθέτης Αλεξάντερ Κλούγκε, αποτελούσαν εξαίρεση. Το μυθιστόρημα «Ο άγγελος σιωπούσε» που έγραψε ο νεαρός τότε Χάινριχ Μπελ, ακατάλληλο για το αναγνωστικό κοινό της εποχής, δημοσιεύθηκε μόλις το 1992.

    Όμως, και σ΄ αυτά τα λιγοστά βιβλία, παρατηρεί ο Ζέμπαλντ, οι συγγραφείς μοιάζουν να καταφεύγουν σε τυποποιημένες εξπρεσιονιστικές εικόνες τύπου Φριτς Λανγκ, σε ανατολικά φιλοσοφήματα και θεωρίες μετενσάρκωσης, σε συμβολισμούς και αλληγορίες, χρήζοντας τον εαυτό τους θεματοφύλακα των αληθινών αξιών και προβάλλοντας μια πνευματική ελίτ «εσωτερικών εξορίστων», κρατώντας δηλαδή μια στάση που δεν βρίσκεται μακριά από τη φασιστική σκέψη. Διαβάζοντας τα κείμενα αυτά, παρατηρεί ο Ζέμπαλντ, έχει κανείς την εντύπωση ότι οι Γερμανοί δέχτηκαν τις θεόρατες φλόγες που τύλιξαν τις πόλεις τους, σαν δίκαιη τιμωρία για ένα κράτος, που είχε δολοφονήσει ή είχε εκμεταλλευτεί μέχρι θανάτου, εκατομμύρια ανθρώπων. … στη στάση αυτή αναγνωρίζουμε το μυθολογικό σχήμα θάνατος- ανάσταση, που επιτρέπει στους γράφοντες τη λυτρωτική σκέψη ότι η Γερμανία θα αναγεννηθεί μέσα από τα ερείπια- πράγμα που άλλωστε συνέβη.

    “Το έργο τους…χαρακτηρίζεται από ανεπαρκή η εσφαλμένη συνείδηση των γεγονότων … σε μια ηθικά πέρα ως πέρα στιγματισμένη κοινωνία.” “Ο ολοκληρωτικός όλεθρος δεν παρουσιάζεται ,…, ως η φρικτή κατάληξη μιας συλλογικής διαστροφής, αλλά μάλλον ως το πρώτο σκαλοπάτι προς την λαμπρή ανοικοδόμηση.”

    Και ασφαλώς, …πως να κατηγορήσει τους Βρετανούς για την καταστροφική στρατηγική τους, αφού ο Χίτλερ ήταν εκείνος που … έθεσε πρώτος σε εφαρμογή τους σφοδρούς βομβαρδισμούς εναντίον αμάχων στην Γκερνίκα, τη Βαρσοβία, το Βελιγράδι και το Στάλινγκραντ (Αύγουστος 1942 βομβαρδισμός με 1.200 γερμανικά αεροπλάνα). Κατά τον Ζέμπαλντ, η ανάνηψη στη γερμανική λογοτεχνία ήρθε με μια στροφή προς την τεκμηρίωση και τη λογοτεχνία του ντοκουμέντου….»

    Κοινωνική αμνησία: η περίπτωση της Αυστρίας «Τόμας Μπέρνχαρντ, Αφανισμός: Η σιωπή του λαού μας γι’ αυτά τα … μυριάδες εγκλήματα είναι το μεγαλύτερο από όλα αυτά τα εγκλήματα, έλεγα στις αδελφές μου. Η σιωπή αυτού του λαού είναι το πιο ανησυχητικό, έλεγα. Η σιωπή αυτού του λαού είναι το πιο φοβερό, η σιωπή αυτή είναι ακόμα πιο φοβερή από το ίδιο το έγκλημα.»”

    VΙΙ. Η ψυχιατρική παρέχει τα ερμηνευτικά εργαλεία για τον γερμανικό μεσοπόλεμο;

    Τέλος, προσπαθώντας να απαντήσει στο πάντα φλέγον ερώτημα «πώς συνέβησαν όλα αυτά;», ο Ζεμπάλντ διερευνά και εντοπίζει όλους εκείνους τους παράγοντες που συνέτειναν στην εξαχρείωση των Γερμανών: την εσωστρέφεια και τον περιορισμό των συναισθημάτων εντός της οικογένειας, τις ανδρικές αδελφότητες με τυφλή αφοσίωση σε έναν αρχηγό, τις ομάδες ελίτ από κατώτερα στρώματα, όπως τα SS, που αντικατέστησαν την ελίτ της κληρονομικής αριστοκρατίας. Ανάγει το παραληρηματικό όραμα της καταστροφής και τις πρακτικές των ομαδικών εξοντώσεων και των βασανιστηρίων, σε αποτέλεσμα της επιθυμίας για ολοκληρωτική κυριαρχία στον άλλον, για εξουσία πάνω στο πνεύμα και τη σάρκα του και σε όργιο αχαλίνωτης αυτοεκτόνωσης.

    Αίτια : Ανωριμότητα, νευρώσεις, μεγαλομανία, θεωρίες συνομωσίας αόρατων εχθρών, κίνδυνοι διάλυσης έθνους, αλυτρωτισμός, πανγερμανισμός, η εκλεκτή φυλή, παρεμπόδιση κατάκτησης όλων αυτών που δικαιούνταν, βαθιά εμμονή για ευταξία.

    Συνέπειες: Ματαίωση μεγαλεπήβολων προσδοκιών, εξαχρείωση, συναισθηματική αναπηρία, ανδρικές αδελφότητες-μεσσιανισμός, (κρυπτο) ομοφυλοφιλία, επιθυμία για ολοκληρωτική κυριαρχία.
    …………………………………………………………………………………………………………

    ΥΓ Να με συγχωρεσετε για τα ‘σεντονια’, αλλα ολα τα στοιχεια προερχονται απο επισημες πηγες . Πιστευω οτι το 3ο μερος [VΙ. Η γερμανική λογοτεχνία της απώθησης και της σιωπής ] γραμμενο απο Γερμανους, εξηγει τι εχει ηδη συμβει στην Γερμανικη Κοινωνια. Απλως πρεπει να συνυπολογισθουν και τα γερμανικα τραυματα της τετραπλης κατοχης1945- , της μετεπειτα διαιρεσης, της παραλληλης πορειας Α. και Δ. Γερμανιας, της επανενωσης,…..

  131. MA said

    Καλησπέρα, πολλά ρίχτερ το άρθρο. Μα τι κυνισμος υπάρχει σε τούτον τον κόσμο ! Ακούς θα ανέβουν οι πωλήσεις του😡
    Και από το tvxs σήμερα:
    http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/kritika-olokaytomata

  132. Τελικα, οι Γερμανοι ειναι πολυυυ ❤ βασανισμενοι ανθρωποι, τρεφω βαθεια συμπονοια για αυτους.

    Η συγκλιση Γερμανων και Ελληνων ειναι -γενικα- αδυνατη, απλως τους συνιστω 2 φορες το χρονο x15 μερες παραμονη στην ελλαδα, ωστε να μπορεσουν να μειωσουν λιγο το κενο μεταξυ της τσιγγουνιας τους και της γενναιοδωριας μας. Το αλλο κενο, το πολιτιστικο κενο 20 αιωνων μεταξυ Ομηρικων επων (8ος π.Χ. ) και του δακτυλιδιου των Νιμπελουγκεν (13ος π.Χ. ), αποκλειεται να το ….γεφυρωσουν, να το σμικρινουν, μπαζωνοντας ακομη και με τα ερειπια της ελλαδας.

    Μιλουν οι κουτοπονηροι γερμανοι που αφου πληρωσαν μολις το 1/8 του ποσού που απαιτούνταν από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, αποκηρύξαν πλήρως το χρεος τους στις αρχές της δεκαετίας του 1930.

    Οι γονεις ή οι παππουδες/γιαγιαδες των σημερινων Γερμανων εχουν πολυ σοβαρα ψυχικα τραυματα, αρα και πολλα απο τα παιδια/εγγονια τους.

    Επαναλαμβανω την ρηση του Τόμας Μπέρνχαρντ.“Η σιωπή αυτού του λαού είναι το πιο ανησυχητικό, έλεγα. Η σιωπή αυτού του λαού είναι το πιο φοβερό, η σιωπή αυτή είναι ακόμα πιο φοβερή από το ίδιο το έγκλημα.”

    ΥΓ Οπως ξαναγραψα, ουτε χαρα και ικανοποιηση δεν μπορουν να νοιωσουν, στην πιο συνεφιασμενη χωρα της Ευρωπης με την λιγοτερη ηλιοφανεια. … Νοιωθω μεγαλη λυπη γι αυτον τον λαο.

    Η γερμανική ενοποίηση, παρά τα αρχικά προβλήματα, σε συνδυασμό με τον εξαγωγικό δυναμισμό και το οικονομικό βάρος της Γερμανίας, ανέτρεψε τις παλαιότερες ισορροπίες και τους συσχετισμούς στους κόλπους της Ε.Ε. Ο ρόλος της Γερμανίας ενισχύθηκε ετι περαιτέρω με την πολιτική της παγκοσμιοποίησης, με αποτελεσματική εμπορική διείσδυση -εις βάρος ακόμη και των ΗΠΑ- σε διεθνές επίπεδο, προωθώντας τον “ελεύθερο” ανταγωνισμό, με χρήση αθεμίτων μέσων!!!

    Και τωρα κινδυνευει η Ε.Ζ. απο τους κουτοπονηρους γερμανους (πραγματικα οικονομικοι γιγαντες με μυαλο μικρου παιδιου), που δημιουργουν για το βραχυπροθεσμο κερδος τους – με το παιδικο τους πεισμα – αφορητο πονο στις χωρες του ευρωπαικου νοτου.

    Νομιζω οτι αυτο το παιδικο γερμνικο πεισμα χαρακτηριζει και τον Ριχτερ, επιμενοντας στους γελοιους ανιστορητους παραλογισμους του .

  133. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  134. Γερμναοι ναζι : Φονιαδες, κλεφτες και καταπιστευματουχοι

    «Κορυφαιες γερμανικες βιομηχανικες εταιρείες, αναμεσα τους κατασκευαστες οπλων και η IG Farben , που παρηγαγε το δηλητηριωδες αεριο που χρησιμοποιουνταν στα ναζιστικα στρατοπεδα εξοντωσης, προσλαμβαναν Ελβετους καταπιστευματουχους και διαχειριστες για να οργανωνουν μυστικα νομικα πλαισια ιδιοκτησιας. Ελβετοι αντιπροσωποι τυ Χερμαν Γκερινγκ , του Γιοζεφ Γκεμπελς, του Γιοκειμ φον Ριμπενροπ, αλλα και του ιδιου του Χιτλερ , βοηθησαν να συγκεντρωθει ενας ογκος απο τιμαλφη, χρυσο και εργα τεχνης λεηλατημενα απο γκαλερι και ιδιωτικες συλλογες σε ολη την Ευρωπη….
    Εκθεση του Υπουργειου Εξωτερικων των ΗΠΑ, βασισμενα σε κατασχεμενα γερμανικα εγγραφα , περιγραφει συστηματα γνωριμα στον συγχρονο ειδικο των υπερακτιων κεντρων :πλαστα τιμολογια, εταιρειες-βιτρινες, μεθοδοι αποκρυψης , αναβαλομενες πληρωμες για πλαστα συμβολαια…..»

    «Στις 8 Μαρτιου (1945), οι Ελβετοι υπεγραψαν ευρεια συμφωνια με τους Συμμαχους με την οποια αναλαμβαναν να σταματησουν να συναλλασονται με του Ναζι και να παγωσουν τους λογαριασμους τους…..3 βδομαδες αργοτερα ..υπεγραψαν μυστικη συμφωνια για την αποδοχη αλλων τριων τονων λεηλατημενου χρυσου , καποιες ποσοτητες …απο λιωμενα σφραγισματα δοντιων και λιωμενς βερες Εβραιων και Τσιγγανων…»

    Πηγη Nicholas Shaxson «Offshore Τα νησια των Θησαυρων»

  135. MA said

    52, 130 ναι η Δρέσδη ισοπεδώθηκε από τους συμμάχους. Συστήνω το βιβλίο του Κουρτ Βόνεγκατ ο οποίος όντας αιχμάλωτος στην πόλη επέζησε και έγραψε το πολύ καλό Σφαγείο Νούμερο Πέντε, μυθιστορία για το βομβαρδισμό

  136. 135. Το εχω. Νομιζω οτι οντας τρελλαμενος και παρ’ οτι best seller, διαβαζεται δυσκολα. Θ α ξαναπροσπαθησω να το διαβασω ολοκληρο.

    ΥΓ «….Το ζητούμενο για τον Βόνεγκατ: πώς να μιλήσεις για μια τραγωδία χειρότερη και από τη Χιροσίμα, όπως ήταν η ισοπέδωση της Δρέσδης από τους Αγγλοαμερικανούς τον Φεβρουάριο του 1945, με 135.000 νεκρούς σε μια νύχτα, χωρίς να αναλυθείς σε επιφωνήματα και τραυλίσματα, τις μόνες φυσικές αντιδράσεις της γλώσσας μπροστά στην απόλυτη φρίκη; Και πώς να αποφύγεις την κοινοτοπία, σε τελική ανάλυση, της μαρτυρίας, όταν συμβαίνει να υπήρξες αυτόπτης μάρτυρας αυτής της καταστροφής (ο Βόνεγκατ βρισκόταν στη Δρέσδη ως αιχμάλωτος πολέμου τη νύχτα του βομβαρδισμού της);

    Ο Βόνεγκατ έλυσε το πρόβλημα με ιδιοφυή τρόπο. Πολιόρκησε το συμβάν από όλες τις μεριές και με διάφορες μεθόδους, με αλλεπάλληλα πρωθύστερα και μεθύστερα από τη ζωή του ήρωά του, φαινομενικά άσχετα με την τραυματική εμπειρία του, απλώνοντας την αφήγηση σε θέματα που δείχνουν σαν να μας απομακρύνουν από αυτή την εμπειρία, καταφεύγοντας ακόμα και στην επιστημονική φαντασία, υιοθετώντας ένα ύφος χαλαρό, σχεδόν ελαφρό θα έλεγε κανείς, αναβάλλοντας συνεχώς την κατά μέτωπο αναμέτρηση, ώς τη στιγμή που η φρικωδία της Δρέσδης αρχίζει να εμφανίζεται όχι σαν αποκαλυψιακό γεγονός, αλλά σαν τοπική υπερχείλιση της απανθρωπιάς ενός ολόκληρου αιώνα. Ο Βόνεγκατ, με τελείως αντιδραματικό τρόπο, ακόμα και με χιούμορ, ένα πικρό όμως χιούμορ, περιγράφει έναν κόσμο όπου όλες οι ανθρώπινες αξίες έχουν ευτελιστεί και κάτω από την ακύμαντη καθημερινότητα των πιο συνηθισμένων ανθρώπων καραδοκούν οι δίνες μιας εφιαλτικής πραγματικότητας…. »

    http://www.tanea.gr/news/nsin/books/article/71323/?iid=2

  137. Ανδρέας said

    Και στα δυο σχόλια 130 και 132 δεν γίνεται λόγος από τους συγγραφείς για το κόστος-τζίρο όλων αυτών των εξοπλισμών. Γράφουν

    οι Βρετανοί έριξαν ένα εκατομμύριο τόνους βόμβες

    η πολεμική βιομηχανία ως εταιρείες είναι έξω από το κάδρο; Αυτό πρέπει να μας προβληματίσει.

    Στο σχόλιο 118 μπράουν

    astronautix.com/astros/vonbraun.htm
    1965 September 11 – .

    Setbacks – . Nation: USSR. Related Persons: Belyayev; Leonov; von Braun; Komarov; Ponomaryova; Solovyova. Program: Voskhod. Flight: Voskhod 5. Spacecraft: Voskhod; Berkut. Belyayev and Leonov are going to an IAF congress in Greece, where they will unofficially meet Wernher von Braun and several US astronauts. Komarov is touring West Germany. Factory 918 is refusing to fabricate space suits for the female crew for the planned Voskhod EVA flight. They are categorically against the concept. It is necessary to obtain a specific order instructing them to fabricate the suits.

    ανταλλαγή πληροφοριών διαστημικού τομέα;

    1965 ακόμα δεν είχε ανέβει η σκυλίτσα εκτός ατμόσφαιρας

    ο μπράουν δεν ήταν εςες;

  138. Ανδρέας said

    Η Λάικα (στα ρώσικα Лайка, «Αυτή που γαβγίζει», 1954 – 3 Νοεμβρίου 1957) ήταν μία σκυλίτσα που χρησιμοποιήθηκε στο Σοβιετικό Διαστημικό Πρόγραμμα. Στις 3 Νοεμβρίου 1957, έγινε ο πρώτος ζωντανός οργανισμός που μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη, επιβαίνοντας στον τεχνητό δορυφόρο Σπούτνικ 2.

    είχε ανέβει αλλά και πάλι δεν αναιρείται το ερώτημα.

  139. ΣΠ said

    135
    Έχει γυριστεί και σε ταινία. Πολύ καλή.
    http://akas.imdb.com/title/tt0069280/

  140. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @ Αφωτιστος Φιλέλλην
    Ἐξαιρετικὰ τὰ σχόλιὰ σας. Ἄν καὶ «ἀφώτιστος» μὲ διαφωτίσατε.
    Εὐχαριστῶ

  141. κουτρούφι said

    Μπαη δε ουευ, τουρλουμπούκι είχε γίνει και με την αγόρευση του J. Watson πριν μερικά χρόνια στην Πάτρα. Τώρα, λέει, θα τονε κάνουνε επίτιμο δημότη Σπετσών τον Ιούλιο.

  142. gbaloglou said

    It was Antony Eden who invented the myth of the missing six weeks in late 1941. For him this argument justified ex post the blunder he had made before the Greek campaign when he forced a totally inadequate help on the Greeks. This argument was taken over by the Greek government in exile in order to impress American public opinion. After the end of the war this legend became an integral part of Greece’s history.

    Αυτή είναι η περίληψη του άρθρου Die Auswirkungen der Operationen «Marita» und «Merkur» auf den Beginn des Unternehmens «Barbarossa» που δημοσίευσε ο Ρίχτερ το 1995 στο δεύτερο τεύχος του περιοδικού (του) THETIS 🙂 🙂 🙂

    [Είχε από τότε τις εμμονές του ο άνθρωπος, απλώς … στο διάβα των δεκαετιών εξελίχθηκαν σε λιγότερο αποδεκτές απόψεις! (Στα δύο πρώτα τεύχη βλέπω και άρθρα του για το ειρηνευτικό σχέδιο του 1993 στην Κύπρο που δεν προχώρησε με ευθύνη, και κατά τον ίδιο τον Ρίχτερ, της Τουρκοκυπριακής πλευράς: δεν μπορεί να κατηγορηθεί για συστηματικό ανθελληνισμό ο άνθρωπος, στο κάτω κάτω για το περίφημο θέμα του ‘ναζιστικού μυθεύματος’ — που στο άρθρο του γίνεται ‘Βρετανικό μύθευμα’ — υπάρχει και η άποψη ότι η καθυστέρηση των Γερμανών στα Βαλκάνια δεν ήταν και τόσο μοιραία για τις μετέπειτα εξελίξεις στο Ανατολικό Μέτωπο, τα έχουμε συζητήσει αρκετά αυτά εδώ^ αναρωτιέμαι όμως σε τι τεκμήρια βασίστηκε, και γιατί η φαινομενικά ατράνταχτη θεωρία του δεν πέρασε επιτυχώς την δοκιμασία του χρόνου, δίνοντας την θέση της σε άλλες εξίσου ‘ανθελληνικές’ θεωρίες…]

  143. giorgos said

    Ὁ Τσώρτσιλ, ὁ ὁποῖος θεωρεῖται μεγάλος πολιτικὸς ἐπειδὴ ἔτσι θέλουν τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης, ἀφοῦ προσπάθησε νὰ «καταργήση» τὸν «μπολσεβικισμὸ» διὰ τῶν θωρηκτῶν καὶ δὲν τὰ κατάφερε, ἐπροσπάθησε νὰ χρησιμοποιήση γιὰ τὸν ἴδιον σκοπὸ τὶς κοινωνικὲς καταστάσεις τῆς Γερμανίας τοῦ μεσοπολέμου. Ἀλλά, ὡς γνωστόν, μαζὶ μὲ τοὺς πολιτικούς, τὸν κόσμο τὸν διοικεῖ καὶ τό… Ἅγιο Πνεῦμα, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ λογαριασμοὶ τῶν πολιτικῶν νὰ μὴ βγαίνουν πάντα σωστοί. Ὅπως ἡ ἱστορία δείχνει, αὐτὸ ἰσχύει ἰδιαίτερα γιὰ τὸ εἶδος τῆς ἀγγλικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ὑπῆρξε πάντα ἕνα εἶδος «ὑπολογισμῶν γραφείου» καὶ καθόλου μιὰ πολιτικὴ ἱστορικῶν συνθέσεων, ὅπως θὰ ἅρμοζε σὲ μίαν αὐτοκρατορία. Τό… Ἅγιον Πνεῦμα στὴν περίπτωση τῆς Γερμανίας ἦταν ἡ ἴδια ἡ φύση τῆς Γερμανίας ὡς φορέως τῆς κεντρικῆς Εὐρώπης. Ὁ «ἐθνικὸς σοσιαλισμὸς» στὴν Γερμανία εἶναι μιὰ πολὺ πιὸ παληὰ ὑπόθεση ἀπὸ τὸν «ἐθνικοσοσιαλισμό». Οἱ ἀπαρχὲς του βρίσκονται στὰ πνευματικὰ κινήματα τοῦ Ρωμαντισμοῦ, ὁ ὁποῖος σὰν ἀντίδραση πρὸς τοὺς κατακτητικοὺς πολέμους τοῦ Ναπολέοντα καὶ στὸ πνεῦμα τῆς «λογικοκρατίας τοῦ ἀτόμου» βάση ἔχει τὸ λαϊκὸ πνεῦμα σὰν σύνθεση κόσμου, φύσης καὶ λαοῦ (βλ. π.χ. Ε. Thier, Wegbereiter des deutschen Sozialismus, Stuttgart 1940). Πρὸς τὶς ἐκ τῶν ἄνω κοινωνικὲς ὀργανώσεις διὰ τοῦ κράτους τοῦ δυτικοῦ λιμπεραλισμοΰ, οἱ ὁποῖες φέρουν τὸν χαρακτῆρα τῆς ἐπανάστασης στὰ χέρια ὡρισμένων τάξεων καὶ συνεπῶς ἐλάχιστα ὁδηγοῦν σὲ μιὰ κοινωνικὴ καὶ πνευματικὴ χειραφέτηση τῶν λαϊκῶν μαζῶν, ὁ γερμανικὸς ἐθνικὸς σοσιαλισμὸς θέλησε νὰ ἀντιπαρατάξη ἕνα μοντέλο κοινωνικῶν σχέσεων καὶ παραγωγῆς ἐξόχως λαϊκοῦ χαρακτήρα (βλέπε σχετικῶς καὶ F. Glum, Der Nationalsozialismus, München 1962, σeλ. 83 κ.ε.). Ἡ λεγόμενη «μπουρζουαζία», πού φέρεται ἄκρως σχηματοποιημένη ἀπὸ τὶς μαρξιστικὲς ἀναλύσεις -ἀκριβῶς ἐπειδὴ αὐτὲς προσπαθοῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν διεθνιστικὸν χαρακτήρα της μέσα ἀπὸ τὰ ἰδεολογικὰ συνθήματα περὶ «προόδου» καὶ τῶν ἄλλων γενικοτήτων τοῦ λιμπεραλισμοῦ (ἐδῶ εἶναι πού ὁ μαρξισμὸς μεταβάλλεται καὶ ὁ ἴδιος σὲ «γραμμικὴ» ἀντίληψη περὶ ἱστορίας)-, δὲν ἔλειψε ἀπό τούς χώρους τῆς κεντρικῆς Εὐρώπης (πού ὑπῆρξε καὶ οἰκονομικῶς προνομιοῦχος). Τόσο στὴν Γερμανία, ὅσο καὶ στὴν Αὐστροουγγρικὴ Μοναρχία καὶ τὴν Ρωσία, ὑπῆρξε συγκεντρωμένο ἐμπορικὸ κεφάλαιο. Αὐτὸ πού ἔλειψε στὶς ἀντίστοιχες τάξεις ἦταν ἡ ἰδεολογικὴ ὀργάνωση -ὅπως π.χ. ἡ μασονικὴ ὀργάνωση τῆς γαλλικῆς μπουρζουαζίας-, ἡ ὁποία θὰ τοὺς ἐπέτρεπε τὴν χρησιμοποίηση τοῦ λαοῦ ὡς ἐργαλείου «ἱστορικῶν σκοπῶν»… Ἀντ’ αὐτοῦ εἰσήχθη στὴν Γερμανία λ.χ. ἡ αὐστηρὴ ὀργάνωση τῆς ἐργασίας, ἕνας «πρωσσικὸς» τρόπος παραγωγῆς ἐκ τῶν κάτω μὲ εὐρεία λαϊκὴ βάση (βλ. π.χ. Μ. van den Bruck, Das Recht der jungen Völker, Berlin 1932, σελ. 158). Εἶναι γνωστὸ ὅτι τὰ πρῶτα κοινωνικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων μαζῶν ἐλήφθησαν στὴν Γερμανία ἀπὸ τὸν Βίσμαρκ, πολὺ πρὶν δηλαδὴ ἀπὸ ὁποιοδήποτε ἄλλο εὐρωπαϊκὸ κράτος, ὁ δὲ κοινωνικὸς χαρακτήρας τῆς ἐργασίας ἀπεικονίζεται σαφῶς στὸ Σύνταγμα τῆς Δημοκρατίας τῆς Βαϊμάρης, πού εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ προοδευτικὰ τοῦ καιροῦ του. Ἡ λειτουργία τοῦ καπιταλιτιστικοΰ κράτους πάντα εἶχε προβλήματα στὸν εὐρύτερο χῶρο τῆς κεντρικῆς Εὐρώπης ( ἐξ οὗ καὶ οἱ μεγάλες «δόσεις» φιλοσοφίας στὴν Γερμανία εἰδικά, πού ἀποτελοῦσε τὴν διασύνδεση μεταξὺ δυτικῆς καὶ ἀνατολικῆς Εὐρώπης), διότι ἀκριβῶς στὸν χῶρο τοῦτον ὑπάρχει κάτι πού λείπει ἀπὸ τὰ κράτη τῆς δυτικῆς Εὐρώπης (Ἀγγλίας, Γαλλίας), δηλαδὴ ὁ ἐπηρεασμὸς ἀπὸ τὶς ἐξ ὁρισμοῦ λαοκρατικὲς ἰδεολογίες τοῦ σλαβικοῦ ἠμισφαιρίου καὶ τῆς βαλκανικῆς Εὐρώπης. Ὅπως ἐξηγοῦμε πιὸ κάτω καὶ ὅπως ἱστορικῶς ἔχομε ὡς δεδομένο, ἡ λειτουργία τοῦ κράτους στοὺς χώρους τῆς ἀνατολικῆς Εὐρώπης, δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἀπρόσκοπτη, ἀκριβῶς λόγῳ τῆς λαοκρατικῆς ἰδεολογίας τῆς πολιτιστικῆς παράδοσης. Τὸ παράξενο γεγονὸς ὅτι στὴν νεώτερη ρωσικὴ ἱστορία ὅλοι σχεδὸν οἱ ἐπαναστάτες συγγραφεῖς καὶ οἱ ἀναρχικοὶ προέρχονται ἀπὸ τὰ κυρίαρχα στρώματα (εἶναι πρίγκιπες καὶ κόμητες), φανερώνει ἀκριβῶς ὅτι τὰ στρώματα αὐτὰ δὲν ἐνεργοῦν «χειραφετημένα» καὶ ξέχωρα ἀπὸ τὸ ὑπάρχον εἶδος τῆς λαοκρατικῆς ἰδεολογίας. Ἡ ἐπίμονη θεματικὴ μὲ ζητήματα δικαίου στὰ μυθιστορήματα τοῦ Ντοστογιέφσκυ ἀντιστοιχεῖ ἀκριβῶς σὲ μιὰ κατάσταση δικαιοσύνης πού τείνει νὰ διαχωρισθῆ μέσα στὶς ἀνάγκες τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς ἀπὸ μιὰ πατροπαράδοτη τάξη κοινωνικοῦ δικαίου ἄλλων ἰδεολογικῶν προϋποθέσεων. Κατ’ αὐτές, ὑποχρεοῦται τὸ δικαστήριο νὰ ἀποδείξη τὴν ἐνοχὴ τοῦ κατηγορουμένου –πρᾶγμα πού κοινωνικῶς συσχετιζόμενο ὁδηγεῖ σὲ ἀκραῖες καταστάσεις δικαίου-, ἐνῷ στὸ καπιταλιστικῶς ὀργανωμένο κράτος εἶναι ὁ κατηγορούμενος πού ὀφείλει νὰ ἀποδείξη τὴν ἀθωότητα του πρὸ τοῦ δικαστηρίου. Τὰ ἰδεολογικὰ αὐτὰ δεδομένα ἐπηρεάζουν ἰσχυρὰ τὸν χῶρο τῆς κεντρικῆς Εὐρώπης, ὅπου ἡ πληθυσμιακὴ σύνθεση ἐνέχει προεξάρχοντα τὸν παράγοντα τῶν Σλάβων, οἱ ὁποῖοι, ἀνεξαρτήτως θρησκεύματος, δὲν παύουν νὰ συμμετέχουν στὸν γενικώτερον ἰδεολογικὸ κόσμο τοῦ σλαβισμοῦ. Στὴν Γερμανία συγκλίνουν καὶ τὰ δύο αὐτὰ ρεύματα «Ἀνατολῆς» καὶ «Δύσης» καὶ ὁ «ἐθνικὸς σοσιαλισμὸς» βρίσκει ἀκριβῶς τὸ φυσικὸ ἔδαφος καλλιέργειάς του.

    Ὁ «ἐθνικοσοσιαλισμὸς» εἶναι ἡ κακὴ ἰδεολογικοποἰηση μίας δεδομένης ἱστορικῆς καταστάσεως. Τὸ χειρότερο καὶ πιὸ ἀντιφατικὸ σ’ αὐτὸν εἶναι ἡ φυλετική του φιλοσοφία, ἀκριβῶς γιὰ ἕνα χῶρο ὅπου ἡ φυλετικὴ συνύπαρξη καὶ μίξη ἀποτελοῦσε ἱστορικὸ καθεστώς.

    Αὐτὴ ἡ φυλετικὴ φιλοσοφία τοῦ ἔθνικοσοσιαλιομοϋ περὶ « ἀρίας φυλῆς» καὶ «βορείου ἀνθρώπου» εἶναι ἕνα πολύπλοκο ἱστορικὸ καὶ ἰδεολογικὸ ζήτημα. Καὶ εἶναι ἱστορικῶς πολύπλοκο, ἀκριβῶς γιατί ἐμφανίζεται σὰν ἰδεολογία σ’ ἕνα χῶρο μὲ τὶς ἐλάχιστες προϋποθέσεις ἐπικράτησης. Κατὰ παράξενο τρόπο στρέφεται πρακτικῶς ἐναντίον μίας μόνο «κατώτερης» φυλῆς, τῶν Ἑβραίων, ἐνῶ μὲ ἄλλες «κατώτερες» φυλὲς κλείνει συμφωνίες, παντὸς εἴδους συνεργασίας, τὶς ἀνέχεται καὶ τὶς ἀναγνωρίζει. Μιὰ διάταξη τοῦ NSDAP, τοῦ ναζιστικοῦ κόμματος, τῆς 28ης Μαρτίου 1933, ὁρίζει σαφῶς ὅτι ἀπαιτεῖται ἀπὸ τὶς ἀρχὲς ὁ ὕψιστος βαθμὸς ἀσφαλείας, (höchster Schutz) γιὰ κάθε ἄλλον ξένο στὴν Γερμανία, ἀνεξαρτήτως θρησκεύματος, καταγωγῆς καὶ ράτσας (βλ. W. Hofer, Der Nationalsozialismus, Dokumente 1933-1945, Frankfurt/M., 1992, σελ. 282). Ὁ «ρατσιστικὸς» συνεπῶς μανδύας εἶναι ἡ ἐπικάλυψη ἑνὸς πολιτικοῦ προβλήματος. Κατὰ μίαν ὄχι τυχαία σύμπτωση, ὁ φερόμενος ἀριθμὸς τῶν διωχθέντων ὑπό τοῦ ναζισμοῦ Ἑβραίων στὴν ἀνατολικὴ Εὐρώπη εἶναι περίπου ἴσος μὲ τὸν ἑβραϊκὸ πληθυσμὸ τὸν ἐγκατεστημένον στὶς νοτιοδυτικὲς περιοχὲς τῆς ρωσικῆς ἐπικράτειας ἀπὸ ἐποχῆς Αἰκατερίνης τῆς Μεγάλης. Οἱ Ἑβραῖοι εὑρῆκαν μεγαλύτερον βαθμὸν προστασίας στοὺς χώρους τῆς Ἀνατολῆς ἀπ’ ὅ,τι σ’ ἐκεῖνον τῆς Δύσης, ἐνῷ, λόγω τῆς δραστηριότητας των στὸν οἰκονομικὸ καὶ κοινωνικὸ τομέα στὶς κατὰ τόπους χῶρες καὶ λόγω τῆς μεγάλης των διασπορᾶς, ἀπετέλεσαν εὔκολο πολιτικὸ ἐργαλεῖο γιὰ τοὺς ἰμπεριαλιστικοὺς σκοποὺς τῶν τελευταίων αἰώνων. Μετὰ τὸ Συνέδριο τοῦ Βερολίνου, τὸ ὁποῖον σημαίνει μιὰ σοβαρὴ ἧττα γιὰ τὴν βαλκανικὴ πολιτικὴ τῆς Ρωσίας μετὰ τὴν Συνθήκη τοῦ Ἁγ. Στεφάνου, ὁ ἑβραϊσμὸς στὴ Ρωσία μεταβάλλεται σὲ πολιτικὸ πρόβλημα πού δὲν ὑπῆρχε πρίν, μὲ ἀποτέλεσμα κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια τῆς βασιλείας Ἀλεξάνδρου τοῦ Γ’, ἐπὶ Πομπιεντονότσεφ καὶ ὑπουργοῦ ἐσωτερικῶν τοῦ Ἰγνάτιεφ, νὰ ξεσπάσουν ἄγρια πογκρὸμ ἐναντίον τῶν Ἑβραίων. Κατὰ τὴν περίοδο αὐτὴ θὰ παρατηρηθῆ κι’ ἕνα μεγάλο κῦμα Ἑβραίων πρὸς τὴν Γερμανία, οἱ ὁποῖοι σύντομα θὰ ἑλιχθοῦν στὴν κοινωνική, πνευματικὴ καὶ (μετὰ τὸν α’ παγκόσμιο πόλεμο) πολιτικὴ ζωὴ τοῦ τόπου (βλ. π.χ. W. Mommsen, Politische Geschichte von Bismarck bis zur Gegenwart, 1935, σελ. 222). Γιὰ ἕνα καθεστὼς σὰν τὸ ναζιστικὸ πού ἀνεγνώριζε ὡς κατ’ ἐξοχὴν ἐχθρό του τὸ σύστημα τῶν δυτικῶν δημοκρατιῶν (οἱ διαφορὲς μὲ τὴν Ρωσία ἦσαν μᾶλλον ἐδαφικῆς φύσεως παρὰ ὁτιδήποτε ἄλλο), τὸ πρόβλημα τοῦ ἑβραϊσμοῦ στὴν Γερμανία, καὶ μὲ τὸ δεδομένο τῶν διεθνῶν του διασυνδέσεων, ἀποτελοῦσε ἕνα ἐξόχως εἰδικὸ πρόβλημα. Καὶ οἱ ναζιστὲς εὑρῆκαν τὴν δική τους λύση γι’ αὐτό, ἡ ὁποία βέβαια κάθε ἄλλο παρὰ εὐτυχὴς ὑπῆρξε.

    Ὑπὸ τὶς ρατσιστικὲς λοιπὸν θεωρίες ὑπάρχει ἡ ἐπικάλυψη ἑνὸς πολιτικοῦ προβλήματος, ἄλλα ὁ ρατσισμὸς δὲν ἐξαντλεῖται σ’ αὐτό, οὔτε ἐπινόηση τῶν Γερμανῶν ὑπῆρξε. Ὁ ρατσισμὸς ὡς ἰδεολογία εἶναι ἕνα προϊόν τῆς δυτικῆς Εὐρώπης καὶ ἔχει ἄμεση σχέση καὶ καταγωγὴ μὲ τὶς καταστάσεις τῆς Μεσογείου. Ἕνα πρᾶγμα πού δὲν ἔχει παρατηρηθῆ -καὶ οἱ ἐξηγήσεις σ’ αὐτὸ δὲν εἶναι δύσκολες- εἶναι ὅτι οἱ θεωρίες τοῦ Γκομπινώ προέρχονται ἀπὸ ἕνα σύνολο ἰδεολογικῶν παραστάσεων πού ἔχουν ἄμεση σχέση μὲ τὶς καταστάσεις τῆς Μεσογείου καὶ ἰδιαίτερα μὲ τὶς νεώτερες σχέσεις τῶν δυτικῶν κρατῶν μ’ αὐτή. Ὁ πνευματικὸς κόσμος τοῦ Γκομπινώ – ὁ ὁποῖος γι’ αὐτὸ διετέλεσε καὶ πρεσβευτὴς τῆς Γαλλίας στὴν Ἑλλάδα- εἶναι ἡ ἱστορία τῶν λαῶν τῆς μεσογειακῆς Ἀνατολῆς. Μέσα ἀπὸ αὐτὲς ἀναπτύσσει τὶς θεωρίες του, καὶ τὶς ἀναπτύσσει ἀκριβῶς σὲ μιὰ ἐποχὴ πού ἔχουν ἤδη ἀρχίσει νὰ ἀπορροφῶνται οἱ πλουτοπαραγωγικὲς πηγὲς τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου καὶ τῶν Βαλκανίων ἀπὸ τὴν δυτικὴ Εὐρώπη. Ποιὰ ἄλλη καλύτερη ὅσο καὶ προχειρότερη αἰτιολόγηση τοῦ πράγματος ἦταν δυνατή, παρὰ ὅτι οἱ μεσογειακοὶ αὐτοὶ λαοὶ εἶναι «ἀνάξιοι» νὰ ἔχουν τὸν ὅσον πλοῦτο εἶχαν; Οἱ «κατώτερες φυλὲς» τοῦ Γκομπινώ δὲν εἶναι ἀνθρωπολογικὲς φυλὲς τῆς Ἀφρικῆς, ἀλλὰ οἱ ἱστορικοὶ λαοὶ τῆς Μεσογείου. Καὶ ἀναπτύσσονται ἀκριβῶς σὲ μιὰ ἐποχὴ ὅπου ὁ «φιλελληνισμὸς» (αὐτὸς ὁ σφοδρὸς ἔρωτας πρὸς ἄγνωστη ἐρωμένη) ἔχει πλέον ἀποδώσει τοὺς καρπούς του, μὲ τὴν κατασκευὴ μίας Ἑλλάδος καταλλήλου πρὸς τὸ εἶδος τῆς περαιτέρω εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς ἐπὶ τῶν Βαλκανίων (βλ. σχετικῶς καὶ V. Gitermann, Gesch. Russlands, τόμ. 3, 1949, σελ. 62 κ.ε.), καὶ λόγω ἄλλων καταστάσεων, ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν της εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς, παρέχει τὴν θέση του σὲ ἄλλες ἰδεολογίες (βλ. τὸ βιβλίο μας Ἐπὶ τῆς Δομῆς τοῦ Νεοελληνικοῦ Κράτους, σελ. 84, κ.ε.). Καθόλου τυχαῖο δὲν εἶναι ὅτι μετὰ τὸν «φιλελληνισμὸ» οἳ διάδοχες «θεωρίες» στὸν εὐρωπαϊκὸν χῶρο εἶναι οἱ θεωρίες Φαλμεράϋερ καὶ Γκομπινώ (πού εἶναι περίπου τῆς ἴδιας ἐποχῆς), ἐνῷ στοὺς «Ἕλληνες» μένει ἡ «Μεγάλη Ἰδέα»! Εἶναι ἡ φυσιολογικὴ ἐξέλιξη τῆς δυτικοευρωπαϊκῆς πολιτικῆς ἐπὶ τῶν Βαλκανίων μὲ ἀντιστοιχία πληρέστατη…

    Μεσογειακῆς συνεπῶς καταγωγῆς φαινόμενο εἶναι ὁ ρατσισμός, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποτελέση τὸ περιεχόμενο τῶν δυτικοευρωπαϊκῶν συνειδήσεων γιὰ πάνω ἀπὸ ἕναν αἰῶνα περίπου. Μὲ τὸν Τσάμπερλαιν καὶ τὸν Βάγκνερ θὰ «τελειοποιηθῆ», γιὰ νὰ ἀποτελέση τὸ ἰδεολογικὸ ἐργαλεῖο τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ. Εἶναι μιὰ εἰρωνεία τῶν πραγμάτων, ὅτι οἱ ἐθνικοσοσιαλιστὲς θέλησαν νὰ πραγματοποιήσουν ἕνα μεγαλεπήβολο ἱστορικὸ σχέδιο γιὰ τὴν ἀναδιοργάνωση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ χώρου μὲ μιὰ τόσο αὐθαίρετη καὶ κωμικὴ ἰδεολογία περὶ «ἀρίας φυλῆς». Δὲν ἀρκέσθηκαν στὴν χρησιμοποίησή της γιὰ τοὺς ἐσωτερικοὺς πολιτικοὺς λόγους πού προείπαμε, ἀλλά τὴν ἐφήρμοσαν γιὰ ὅλους τούς λαοὺς τῆς κεντρικῆς Εὐρώπης. Ἀκριβῶς, δηλαδή, σὲ ἕνα χῶρο πολυεθνικῆς αὔνθεσης ὅπου καμμιὰ πιθανότητα ἐφαρμογῆς δὲν εἶχε. Σὲ ἕνα χῶρο, πού καὶ ἂν τὸν κυριαρχοῦσαν μὲ τὰ ὄπλα, θὰ ἦταν ἀδύνατο νὰ τὸν κρατήσουν, ἀκριβῶς λόγω τῆς ἰδεολογίας πού ἐφήρμοζαν. Τὸ πολιτικὸ πρόγραμμα τῶν ἐθνικοσοσιαλιστῶν προέβλεπε τὴν ἀναδιοργάνωση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ χώρου ἐπὶ φυσικῶν δεσμῶν, ἤτοι ὀργάνωση τῆς κεντρικῆς Εὐρώπης μὲ κατεύθυνση πρὸς τὴν Μαύρη Θάλασσα καὶ τὴν ὀργανικὴ ἐνσωμάτωση τῶν Βαλκανίων στὴν ὑπόλοιπη Εὐρώπη (βλ. π.χ. Α. Oesterheld, Wirtschaftsraum Europa, Berlin 1942). Τὸ πρόγραμμα δὲν ἐστερεῖτο φυσικότητος – εἶναι ἄλλωστε καὶ τὸ μόνο δυνατὸ γιὰ μιὰ σωστὴ ἔννοια Εὐρώπης -, πλὴν ὅμως πρακτικῶς ἀδύνατο ὅπως τὸ ἐπεχείρησαν οἱ ἐθνικοσοσιαλιστές. Ἡ κεντρικὴ Εὐρώπη δὲν ἀποτελοῦσε βέβαια καμμιὰ ὠργανωμένη ἑνότητα, ἀλλά ἀποτελοῦσε ἀνέκαθεν, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν Μεταρρύθμιση κι’ ἐδῶ, τὸν πατροπαράδοτο χῶρο ἀσκήσεως τοῦ εὐρωπαϊκοῦ «ἰσοζυγίου» – ἤτοι τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ἀγγλίας ἐπί του ἠπειρωτικοῦ χώρου, πράγμα πού ἀποτελεῖ καὶ τὸ καθ’ ἑαυτὸ περιεχόμενο τῆς νεώτερης εὐρωπαϊκῆς ἱστορίας (βλ. συνοπτικῶς καὶ Α. Halfeld, Deutschland und die Westmachte, Jena 1940). Ἡ ὁποιαδήποτε ὅμως ὀργάνωση τῆς κεντρικῆς Εὐρώπης περνοῦσε ἀναγκαστικὰ ἀπὸ τὰ Βαλκάνια, ἀλλά ἐδῶ τὰ πράγματα ἦσαν ἐξόχως πολύπλοκα, ὥστε νὰ μπορέσουν νὰ ἐξαντληθοῦν σὲ ὑπολογισμοὺς γραφείου. Πόσο πολύπλοκα καὶ στενὰ δεμένος εἶναι ὁ χῶρος τῶν Βαλκανίων μὲ κάθε διεργασία τῆς εὐρωπαϊκῆς ἠπείρου, μποροῦμε νὰ τὸ καταλάβουμε ἀπὸ τὴν τρέχουσα «μετασοσιαλιστικὴ» ἐποχή, ὅπου τὸ κέντρο τῆς παγκόσμιας πολιτικῆς εἶναι καὶ πάλι τὰ Βαλκάνια, πρῶτο μεταξὺ ὅλων. Καὶ θὰ συνεχίσουν τὰ πράγματα νὰ εἶναι ἔτσι γιὰ ὅσο θὰ ὑπάρχη κόσμος ἄλλα ὄχι καὶ μιὰ φυσικὴ ἔννοια Εὐρώπης – παρὰ τὶς ὅποιες… ἐπινοήσεις περὶ «ὑποσημειώσεως τῆς Weltwirtschaft»-, διότι ἁπλούστατα πᾶσα ἔννοια φυσικῆς Εὐρώπης ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ τὰ Βαλκάνια. Μιὰ ἁπλὴ ἀπάντηση στὶς θεωρίες περὶ «ὑποσημειώσεως» θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι τὸ ἑξῆς: μετὰ τὴν ἐπιχείρηση τῆς Ἀβησσυνίας καὶ τὸν ἐπακολουθήσαντα ἀποκλεισμό, ὅλη ἡ πολεμικὴ μηχανὴ τῆς Ἰταλίας ἐστηρίχθηκε στὸ πετρέλαιο καὶ τὰ λοιπὰ προϊόντα της Ἀλβανίας, ἐνῷ ὁ Χίτλερ ἤρκεσε νὰ ἐξασφαλίσῃ δύο μόνο βαλκανικές χῶρες, τὴν Βουλγαρία καὶ τὴν Ρουμανία, γιὰ νὰ μὴν ἀντιμετωπίσῃ πρόβλημα ἐφοδιασμοῦ γιὰ τίποτε. Ἡ «μικρὴ Ἀντάντ», ὅπως εἴδαμε, ἀπετέλεσε τὸν κύριο φορέα τῆς πολιτικῆς τοῦ μεσοπολέμου. Οἱ τρεῖς μόνο αὐτὲς χῶρες (Τσεχοσλοβακία, Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία), ἐκάλυψαν ὄχι μόνο τὸ κενὸ πού ὑπῆρξε ἀπὸ τὴν διάλυση τῆς Αὐστροουγγρικῆς Μοναρχίας, ἀλλὰ διέθεταν ἀπὸ κοινοῦ καὶ ἕναν στρατὸ πού ἦταν μεγαλύτερος ἀπὸ ὁποιονδήποτε στρατὸ τῆς Εὐρώπης, τῆς Ρωσίας ἑξαιρουμένης (βλ. π.χ. F. Η. Simonds, Kann Europa Frieden halten?, Berlin 1932, σελ. 201).

  144. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Να θυμήσουμε, πριν τη Μάχη της Κρήτης 20 Μαϊου 1941 που τους «λέρωσε» τον καθαρό -με κανόνες-πόλεμό τους, στις 14 Μαΐου 1940,κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Ολλανδία, η Luftwaffe βομβάρδισε το Ρότερνταμ και κατέστρεψε σχεδόν ολόκληρο το ιστορικό κέντρο της πόλης, σκοτώνοντας σχεδόν 900 ανθρώπους και δημιουργώντας περίπου άλλους 85.000 άστεγους.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%BF%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A1%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BC

  145. Σχολιαστής said

    Επειδή αναφερθήκατε σε ωμότητες των γερμανών και σε άλλες χώρες, εδώ μπορείτε να δείτε για ένα χωριό της Γαλλίας που είχε την τύχη του Διστόμου:
    https://en.wikipedia.org/wiki/Oradour-sur-Glane_massacre

    Μετά τον πόλεμο, με διαταγή του Ντε Γκωλ δεν αποκαταστάθηκαν οι ζημιές, και έμεινε το χωριό ακριβώς όπως ήταν μετά την καταστροφή, για να θυμούνται και οι επόμενες γενιές το Έγκλημα.

    Τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει συζήτηση στη Γαλλία αν έχει νόημα να διατηρούνται τέτοια μνημεία. Δύσκολο θέμα.
    Περισσότερες πληροφορίες εδώ:
    http://www.theguardian.com/world/2013/sep/03/oradour-sur-glane-nazi-massacre-village

  146. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    2 Ιουνίου 1941, η σφαγή στο Κοντομαρί Χανίων.
    για όσους αντέχουν να (ξανα)δούν τις σπαραχτικές φωτογραφίες
    http://tvxs.gr/news/user-post/deite-kare-kare-ti-sfagi-sto-kontomari-xanion-apo-toys-germanoys-i-istoria-toy-franz-

  147. Υαλτις said

    142
    «υπάρχει και η άποψη ότι η καθυστέρηση των Γερμανών στα Βαλκάνια δεν ήταν και τόσο μοιραία για τις μετέπειτα εξελίξεις στο Ανατολικό Μέτωπο, »

    μαλλον το παραδέχεται και ο ίδιος ο χιλτερ(tMonty Python’s Flying Circus !!!)

    Transcript Of A Recording Of Adolph Hitler and Carl Gustav Emir Mannerheim.

    I can say that today, this very great misfortune upon us, namely the weaknesses that had arisen for Italy, firstly the North-African situation, secondly with the situation in Albania and Greece, a very grave misfortune. We had to help now. That, at a blow, meant for us first of all again a rending of our Air Force, a rending of our tank units…while were preparing our tank units for the east, we had, at a blow, to commit two divisions…two complete divisions, it turned out to be three at the end…and had to replenish very great losses there…it were bloody fights that have been fought out in the desert…naturally all of this has been missing here in the east…an

    http://civilianmilitaryintelligencegroup.com/19880/transcript-of-a-recording-of-adolph-hitler-and-carl-mannerheim

  148. MA said

    http://tvxs.gr/news/taksidia-sto-xrono/i-xameni-ekthesi-toy-kazantzaki-gia-ta-nazistika-egklimata-stin-kriti

    Και άλλο άρθρο για τους ιππότες άριους στην Κρήτη. Γι αυτό (ά) τους χρωστάμε. Ντροπή

  149. Ανδρέας said

    147
    Αυτό αποδίδεται, από ιστορικούς, περισσότερο στο ότι ο Μουσσολίνι ήταν άχρηστος και προκάλεσε με την στάση του χάσιμο πόρων από την Γερμανική μηχανή. Υποτίθεται ότι ο Χίτλερ έπνεε τα μένεα εναντίον του Μουσσολίνι για τον λάθος χειρισμό του.

  150. MA said

    Οχι μόνο το Οραντούρ, αλλά και το Lidice (δεν ξέρω πώς προφέρεται) στην Τσεχοσλοβακία και πόσα ακόμη
    Διαβάστε,
    αν αντέχετε, και γι αυτή την κτηνωδία

    http://tvxs.gr/news/ταξίδια-στο-χρόνο/η-σφαγή-των-παιδιών-του-lidice

  151. Θύτης said

    Μόλις είδα και όλο το άρθρο της Καθημερινής. Είχα καιρό να δω επίλογο με τόσο υψηλό συντελεστή ιξώδους.

    Bρεθήκαμε στον «Τζίτζικα και Μέρμηγκα» στη Μητροπόλεως, σε ένα από τα τραπέζια στο πεζοδρόμιο. Ο ήλιος ήταν δυνατός και φόρεσε τα γυαλιά του, σαν κάτι να τον ενοχλούσε. Μου εξήγησε πως είχε πρόσφατα κάνει εγχείρηση στα μάτια του. Του πρότεινα να κάτσουμε μέσα, αλλά δεν «ήθελε να αποχωριστεί τον ήλιο». Εφαγε κους κους με χταποδάκι και εγώ πήρα σολομό, ήπιε δύο ρακές, εγώ νερό. Ο λογαριασμός ήταν 22 ευρώ.

  152. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    145. Στα σχολικά βιβλία τους οι Γάλλοι περιλάμβαναν (μέχρι πριν λίγα χρόνια τουλάχιστον) κι ένα κείμενο-ποίημα για το Οραντούρ.

  153. sarant said

    150 Το Λίντιτσε

    151 Συνηθίζουν στην Καθημερινη να τελειώνουν έτσι τις συνεντεύξεις

  154. Γς said

    151:

    >Είχα καιρό να δω επίλογο με τόσο υψηλό συντελεστή ιξώδους

  155. Ανδρέας said

    Κατοχικό δάνειο, η Ελλάδα χρωστάει στη Γερμανία και όχι το αντίστροφο

    Ο καθηγητής Χάινς Ρίχτερ συνεχίζει να γράφει –μάλιστα τώρα ετοιμάζει ένα βιβλίο για τη Μικρασιατική Καταστροφή–

  156. Ανδρέας said

    εργολαβία

  157. Γς said

    >και στις μέρες μας συμβαίνει να αφαιρούνται από Γερμανούς πολίτες τίτλοι δόκτορα επί τιμή

    Είναι και η αφαίρεση κανονικών τίτλων.

    Οπως του Πανεπιστημίου της Βόνης από τον ελληνικής καταγωγής ευρωβουλευτή των Γερμανών Φιλελεύθερων, Γιώργο Χατζημαρκάκη.

    Του αφαιρέθηκε ο τίτλος του διδάκτορα με την αιτιολογία της εκτεταμένης λογοκλοπής.

  158. Θύτης said

    Δεν ξέρω αν διαβάσατε πριν λίγους μήνες για την υπόθεση του επιφανή φιλέλληνα και αντιρατσιστή ερευνητή που δικάζεται. Δεν βλέπω πάντως να έχει βγει καινούρια ντιρεκτίβα.

  159. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αφηγείται τώρα κάποιος στο ράδιο Ρίαλ για τους αλεξιπτωτιστές που έπεσαν στην Κρήτη το Μάη του 41,σαν σήμερα,ότι μαζί ήταν ο πρωταθλητής των Γερμανών στο μποξ ο οποίος μετά έσωσε το Μουσολίνι στα Απένινα.

  160. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    159 Κάτι βρήκα Μαξ Σμέλινγκ,

  161. Γς said

    Η Ελλάδα χρωστάει στη Γερμανία!

    Και θυμήθηκα κάτι που είχα βρει στα παλιά κιτάπια ενός Πανεπιστημιακού εργαστηρίου στο Τέξας:

    Περισσότερη ακτινοβολία δέχεται το μόνιτορ [από τον χειριστή του] παρά εκπέμπει!

  162. Γς said

    Μάχη της Κρήτης κι εγώ θυμήθηκα ένα βετεράνο του Β’ΠΠ.

    Εναν πιλότο

  163. Pedis said

    από τη συνέντευξη … (πιο πολλά γράφει και λέει η δημοσιογράφος παρά ο Ρ.):

    Υπήρχε όμως η αίσθηση –τουλάχιστον σε εμένα– διαβάζοντας το βιβλίο, πως ο κ. Ρίχτερ δικαιολογεί τις μαζικές εκτελέσεις αμάχων από τον γερμανικό στρατό. «Συμφωνώ πως ηθικά ήταν λάθος, αλλά οι πράξεις αυτές των Γερμανών καλύπτονταν από τους νόμους». Ο Χάινς Ρίχτερ παραμένει κάθετος σε αυτό το θέμα.

    Ποιοι νόμοι; Διαταγές, μάλιστα.

    (Ή ο Ρ. μιλώντας ελληνικά δεν ξέρει τι λέει, ή η κυρία καταλαβαίνει αλλαντάλλων στα γερμανικά, ή απλά ο Ρίχτερ είναι απατεώνας και ξεπλενοναζί (που είναι) και η κυρία (και η εφημερίδα της) κάνει πλάτες.)

    Τρεις ήταν οι υπερασπιστικές γραμμές των υπόπτων ή υπόδικων για εγκλήματα πολέμου, χωριστά ή σε συνδυασμό (που από το 46 και μετά έπαιζαν στον δυτικογερμανικό τύπο ανελλιπώς)

    – διαταγές ανωτέρων και υποχρέωση σε στρατιωτική υπακοή (λόγοι στρατιωτική τιμής, πειθαρχίας κλπ)
    – φόβος για αυστηρή τιμωρία -εκτέλεση- σε ενδεχόμενη άρνηση
    – οι γερμανοί στρατιώτες δεν εκαναν τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από ότι έκαναν οι σύμμαχοι με τους βομβαρδισμούς εναντίον αμάχων.

    Ο C. Browning στο «Ordinary Men: Reserve Police Battalion 101 and the Final Solution in Poland»

    https://archive.org/stream/BROWNINGOrdinaryMen.ReservePoliceBattalion101AndTheFinalSolutionInPoland1992/BROWNING-Ordinary%20Men.%20Reserve%20Police%20Battalion%20101%20and%20the%20Final%20Solution%20in%20Poland%20%281992%29_djvu.txt

    έδειξε, εκτός άλλων και σημαντικών που δε είναι της ώρας, ότι σε χαρακτηριστικές περίπτωσεις μαζικων σφαγων άμαχου πληθυσμού όσοι από το στρατιωτικό προσωπικό του τάγματος 101 αρνηθηκαν να εκτελέσουν άμαχους και γυναικόπαιδα δεν υπέστησαν καμιά σοβαρή συνέπεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα υπάρχουν περιπτώσεις όπου η άρνηση εκτέλεσης παρόμοιας διαταγής θα μπορούσε να επιφέρει βαρύτατες συνέπειες.

    Αλλά αυτό το «επιχείρημα» είναι η δικαιολογία του κομφορμιστή, του καιροσκόπου και του δειλού. Και καλά να το χρησιμοποιεί ο κατηγορούμενος, αλλά όταν το επικαλείται ο ιστορικός τότε πρόκειται για ξέπλυμα εγκληματικής κρατικης-εθνικιστικής-κατακτητικής-ρατσιστικής πολιτικής και ιδεολογίας.

    Με την ευκαιρία, ρίξτε μια ματιά στον εναρκτηριο λόγο του Ρομπερτ Τζάκσον στο δικαστήριο της Νυρεμβέργης

    https://www.roberthjackson.org/speech-and-writing/opening-statement-before-the-international-military-tribunal/

    (Βέβαια, ο Ρ. από τη μια επικαλείται ότι ο γερμανικός στρατός δεν θα μπορούσε να έχει διαπράξει εγκλήματα επειδή διέπετο από ιπποτικό πνεύμα, κανόνες τιμής και ίσως από τους κανόνες του Ταβερνιέ … από την άλλη … νόμους … που επιβαλλονταν στη δράση του στρατού … δεν τον πιάνεις από πουθενά …σαν να ναζίζει κανονικά …)

  164. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα και
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στις Ελένες και Κώστες που γιορτάζουν σήμερα!

    Το 2016, από Ελένες, μία βλέπω χωρίς και μία με επώνυμο, Κώστες έχουμε δύο (με κεφαλαία και μικρά), ένα Κωστή και ένα Κων/νο, όλους σκέτους, χωρίς επώνυμο καθώς και τρείς Κώστες, επώνυμους, τρείς Konstantinos, ένα Kotso και δύο Kostas, επώνυμους.
    Αν μου ξέφυγε κανένας, να σηκώσει το χέρι του 🙂

  165. Γς said

    Στο παρελθόν είχαμε κι έναν άλλο Κώτσο

    Ψωμί, ελιά και Κώτσο βασιλιά

  166. Γς said

    «Τον έπιασαν Κώτσο»

    Για την έκφραση είχε γίνει αρκετή συζήτηση εδώ, όπου τα εiπώθηκαν όλα ή σχεδόν όλα.

  167. Γιάννης Ιατρού said

    165: Γς
    Πέρασαν τα χρόνια και ξεχνάς… Τα πρόσφατα. Τα παλιά τα θυμάσαι! 🙂 🙂

  168. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ετοιμάζει βιβλίο ο Ρίχτερ για τη μικρασιατική καταστροφή; Ωχ! Το πόνημα της Ρεπούση θα μοιάζει εθνικιστικό πσραλήρημα εν συγκρίσει με την αντικειμενική έκθεση των γεγονότων από τον φιλέλληνα καθηγητή. Οι βάρβαροι κατακτητές που μόλυναν με τα πτώματά τους τα νερά της Σμύρνης, οι ευγενείς τσέτες που απελευθέρωσαν τη γη τους από τους Ίωνες ιμπεριαλιστές, ο Ιππότης Κεμάλ…Ωραία πράματα!

  169. Γς said

    εδώ, όπου εiπώθηκαν όλα ή σχεδόν όλα.

  170. Γς said

    166, 169:

    εδώ

    https://sarantakos.wordpress.com/2010/01/25/kocs/

  171. Γιάννης Ιατρού said

    Γς, για φτιάξε το link…. Alla una, alla due, alla tre??

  172. Γιάννης Ιατρού said

    171: α, τόφτιαξες 🙂

  173. sarant said

    164 Ασφαλώς είναι κι άλλοι, είδες μήπως το γράφουν Costas κτλ;

    Και, βέβαια, χρόνια πολλά σε όλες και όλους που γιορτάζουν!

  174. gpoint said

    # 164

    Ντίνο, Ντίνα, δεν έχουμε ;

  175. Γιάννης Ιατρού said

    174: Γιώργο καλημέρα, όχι, δεν βρήκα

  176. Γς said

  177. Γιάννης Ιατρού said

    Νίκο, σβήσε το σχόλιο στην παγία, το επαναδιατυπώνω:
    173α: Μόνο ένα όνομα banned 🙂 και ένας constant (10 σχόλια) υπάρχουν με C (που ταιριάζουν).
    Ισως είναι κι άλλες/άλλοι που δεν αναφέρουν όμως το όνομά τους. Είπα, να σηκώσουν το χέρι:)

  178. Γς said

  179. Γς said

  180. Γιάννης Ιατρού said

    Γς, μην ξεχάσεις και τις υπόλοιπες παραλίες, del sol κλπ. Περίπου 1.280.000.000 αποτελέσματα βγάζει ο γούγλης με αυτό (costa) 🙂 🙂

  181. Γιάννης Ιατρού said

    181: συνέχεια
    και μη ξεχάσεις και καμιά εθνική star ….. και τι θα κάνουμε 🙂 🙂

  182. Γς said

  183. Γς said

    181:

    Εθνική star;

  184. Γιάννης Ιατρού said

    184: Ναι ρε, αυτή με τα μεγάλα μάτια, σαν τάσια από παλιό VW 🙂

  185. Γς said

    180:

    Costa del Sol στη Malaga

    και τα παράγωγά της

    Κε μπονίτος όχος τιένες!

  186. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Φυσικά και υπάρχει Ντίνος σχολιαστής, και απ τους πολύ καλούς μάλιστα (και καλός καρατίστας), αλλά έχει κόψει.

  187. Γιάννης Ιατρού said

    Γς, στον συντοπίτη σου πήγες να πείς τα χρόνια πολλά; Κερνάει και σουβλάκια!

  188. Γιάννης Ιατρού said

    187: Κίντο καλημέρα, είπα (περιοριστικά) στο 164 μόνο για το 2016!

  189. Γς said

    184:

    Δεν το ‘επιασα…

    >σαν τάσια από παλιό VW 🙂

  190. Παναγιώτης Κ. said

    Σε επίσκεψή μου στη Γερμανία είχα εντυπωσιαστεί από την «ισχυρή τάση» να μην αποκρύψουν το ναζιστικό τους παρελθόν. Αυτό βγήκε ως συμπέρασμα από τις επισκέψεις στα διάφορα μουσεία και βομβαρδισμένα μέρη.

    Εξαίρεση λοιπόν οι Γερμανοί σε σύγκριση με τους άλλους λαούς που καταχωνιάζουν τις μαύρες σελίδες της ιστορίας τους; Δεν νομίζω.Όντας ηττημένοι δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά. Οι νικητές τους υποχρέωσαν να μην αποκρύψουν την αλήθεια. Δεν μπορούσαν να αντιτάξουν πειστικά επιχειρήματα για διαφορετική στάση ως προς το παρελθόν τους διότι επικρεμόταν η σπάθη της ισχύος των νικητών.

    Έχουν περάσει είκοσι χρόνια από την ερμηνεία μου και εξακολουθώ να μην αφίσταμαι από αυτή.

  191. Γιάννης Ιατρού said

    190: Γς, σού ΄στειλα γράμμα 🙂

  192. Γιάννης Ιατρού said

    Η αρίθμιση που ίσως αναφέρω σε σχόλιά μου μετα το #181 ενδεχομένως να είναι λάθος (+1), γιατί υπάρχει ακόμα ένα σχόλιο στην παγίδα (θα το σβήσει ο Νίκος) που εσείς δεν το βλέπετε.

  193. sarant said

    To απελευθέρωσα και μετά είδα ότι το έχεις ξαναβάλει -και είδα και γιατί είχε κρατηθεί στη σπαμοπαγίδα- και το έσβησα.

  194. Γιάννης Ιατρού said

    193: Ευχαριστώ Νίκο,
    το κατάλαβα κι εγώ, αλλά ήταν αργά, γιαυτό και η διόρθωση (#177). Πρέπει να βάλω ένα flag στην database, σχετικό με κάτι τέτοια … 🙂

  195. gbaloglou said

    147 Ναι, αυτό το βίντεο συζητήθηκε και πρόσφατα στο ιστολόγιο, και είχα τονίσει ότι, ναι μεν ο Χίτλερ χαρακτηρίζει μέγα ατύχημα την εμπλοκή στα Βαλκάνια και στην Ελλάδα, πλην όμως δεν είπε και ότι σ’ αυτήν και μόνο οφείλεται η ήττα των Γερμανών στο Ανατολικό Μέτωπο — και πως θα μπορούσε, άλλωστε…

    Επανερχόμενος στο σχόλιο 142, αναρωτιέμαι: ήταν άραγε ο Ρίχτερ ο πρώτος που ασχολήθηκε με το θέμα, υποστηρίζοντας την ‘αντίθετη άποψη’; Είναι πιθανό ότι διάφοροι Έλληνες ιστορικοί απλώς και σκανδαλωδώς ακολούθησαν την άποψη του; (Ιστορικοί δηλαδή που πρόθυμα τον ακολουθούσαν παλαιότερα αλλά όχι και τώρα που το παράκανε;) Υπάρχει αναφορά σε κάποιες μελέτες του Χάγκεν Φλάισερ, δείτε για παράδειγμα εδώ, όπου αποδεικνύεται (!) ότι η εμπλοκή στα Βαλκάνια και στην Ελλάδα δεν καθυστέρησε την επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Παραθέτω σχετικά μήνυμα μου σε άλλη λίστα (με κρυφό αντίγραφο, bcc, στον ίδιο τον Χάγκεν Φλάισερ, που ΔΕΝ μου απάντησε):

    George Baloglou
    10/30/13

    to Hellenic, bcc: hagenfl

    Ας διευκρινίσω, ειδικά για όσους δεν έχουν πολύ χρόνο, ότι τα όσα, πολύ ενδιαφέροντα, γράφει παρακάτω ο Dr. Blytas σχετίζονται, κυρίως, με ραδιοφωνική συνέντευξη του Πολυμέρη Βόγλη στον Τάσο Σακελλαρόπουλο ( http://stokokkino.gr/article/2262/I-istoria-sto-Kokkino , 27-10-13), όπου ο δεύτερος λέει επί λέξει (7:57 – 8:45):

    “Υπάρχει μία ολόκληρη συζήτηση ιστοριογραφική και πάντοτε μία επίκληση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ως ένα βιωματικό και εμπειρικό στοιχείο των ανθρώπων που το ζήσανε δηλαδή θέλω να πω κάτι το οποίο έχει συζητηθεί πάρα πολύ και είναι ενδιαφέρον να το θίξουμε και τώρα έστω και με ένα σύντομο τρόπο είναι το κατά πόσο η αναγκαστική εμπλοκή της Γερμανίας για να καταληφθεί από τον Άξονα η Ελλάδα καθυστέρησε την Γερμανική επίθεση στην Σοβιετική Ένωση, την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσσα δηλαδή, και με δουλειές του Χάγκεν Φλάϊσερ έχει αποδειχθεί ότι δεν καθυστέρησε, επί της ουσίας όμως από την άλλη μεριά πρέπει να πούμε ότι επί των πραγμάτων η Ελλάδα δέσμευσε Γερμανικές μεραρχίες σε σχέση με τη χρήση τους αλλού.”

    Όποιος γνωρίζει κάτι περισσότερο για τις εν λόγω μελέτες του Χάγκεν Φλάϊσερ, ενδεχομένως ο ίδιος ο συγγράψας, ας μας ενημερώσει…

    O Dr. Blytas που αναφέρεται παραπάνω είναι ‘ερασιτέχνης’ ιστορικός, παραθέτω γραφόμενα του (30-10-2013) από την ίδια λίστα:

    Going to the issue of whether or not Operation Marita slowed down Operation Barbarossa, an excellent source on that topic is Andrew Zapantis’ PhD thesis and the resulting book Hitler’s Balkan Campaign and the Invasion of the USSR, 1987, Columbia University Press. The topic is discussed exhaustively in that work which among other things quotes Goebbels in a meeting with Hitler one week before the invasion or the USSR.

    Goebbels quotes Hitler who, on June 16, 1941, tries to give him an explanation for the delay of Barbarossa:

    » The Fuehrer gives me a comprehensive explanation of the situation: the attack on Russia will begin
    as soon as all our troops are in position. This will be sometime next week. The campaign on Greece cost us dear
    in materiel, and this is why it is taking somewhat longer than anticipated» .

    There are more references that can be quoted, including General Guderian, the leader of the Panzer Divisions.

    Finally there is the logistics factor, or rather the increased logistic complexities of Operation Barbarossa caused by the preoccupation of the German High Command with Operation Marita just before the launching of Operation Barbarossa. For example, important components needed for Guderian’s Panzers had not arrived at the USSR front on time. Moreover, the tanks that had been used in the Balkans showed a breakage rate three times higher than the average.

  196. 1. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι συμβάλαμε στην περιβόητη καθυστέρηση και την τροπή του πολέμου; το έχουμε ανάγκη;

    2. Μπορεί κάποιος να αποδείξει ότι η συμβολή ήταν πραγματική;

    3. Ακόμη κι αν ήταν, ήταν από μόνη της; χωρίς τη συμβολή κανενός άλλου;

    4. Ακόμη κι αν βρούμε Υπεύθυνη Δήλωση του Ν.105 του Χίτλερ που να λέει ότι γι΄ αυτό δεν πήρε τη Μόσχα, θα ήταν η αλήθεια;

  197. gbaloglou said

    196

    #1 Αν η συμβολή μας αποτελεί πραγματικότητα, τότε ΝΑΙ, οφείλουμε να το γνωρίζουμε.

    #2 Απόδειξη μαθηματική όχι, για σοβαρές ενδείξεις βλέπε πχ σχόλιο 195.

    #3 Η ίδια η λέξη «συμβολή» συνεπάγεται συμμετοχή και άλλων.

    #4 Όχι, αλλά θα αποτελούσε πολύ σημαντική ένδειξη.

  198. Γιάννης Ιατρού said

    195: Πολύ ενδιαφέρον σχόλιο!
    Αλλά η ουσία με τον H. Richter δεν είναι η συμβολή των επιχειρήσεων Marita και Ερμής (Unternehmen Merkur) στην καθυστέρηση κλπ. της επίθεσης του Γ΄Ράιχ στη τότε Σοβ. Ένωση, αλλά κυρίως οι ισχυρισμοί του/κρίσεις του για την συμπεριφορά των (αμυνόμενων) ντόπιων και άλλων στη μάχη της Κρήτης κλπ.

  199. Παλιοσειρά said

    @93, 96 «riding shotgun» σημαίνει ότι καθόταν στην θέση του συνοδηγού. Στις ταχυδρομικές άμαξες στο Φαρ Ουέστ δίπλα στον αμαξά καθόταν ο συνοδός-φρουρός με το δίκαννο 🙂

  200. Παλιοσειρά said

    … με πρόλαβε ο ΓιωργοςΜ

  201. gbaloglou said

    198 Σωστά, αλλά αυτό που προσπαθώ να δείξω είναι ότι υπάρχει και ένα κάποιο γεφυράκι … από την άρνηση συμβολής της Ελλάδας στην ήττα του Άξονα στην άρνηση του δικαιώματος των Κρητών να υπερασπιστούν την γη τους.

  202. Λ said

    Δεν ήξερα ότι ρίχτερ σημαίνει δικαστής στα γερμανικά. Υπήρχε και ένας πανούργος Μαξ Ohnefalsch-Rihter που μας κατέκλεψε
    http://www.britishmuseum.org/research/search_the_collection_database/term_details.aspx?bioId=95543

  203. Γιάννης Ιατρού said

    201: Gbaloglou
    χωρίς να θέλω να φανώ ότι υπερασπίζομαι τον H. Richter ή ότι επικροτώ τις κρίσεις του, δεν έχω σχηματίσει την εντύπωση ότι ούτε αμφισβητεί την συμβολή της Ελλάδας στην ήττα του Άξονα ούτε ότι αρνείται το δικαιώμα των Κρητών να υπερασπιστούν την γη τους. Περισσότερο ψέγει τον τρόπο με τον οποίο το έκαναν οι Κρήτες κλπ. και του/τους προσδίδει -κατ΄εμέ άδικα- τα γνωστά «παράσημα» κλπ.

  204. Γιάννης Ιατρού said

    202: Λ
    και τι όνομα, Ohnefalsch (-Richter). Ohnefalsch σημαίνει κάτι σαν «ανευ λάθους» , σε ελεύθερη μετάφραση «αλάνθαστος» 🙂 🙂 στα γερμανικά!

  205. Γιάννης Ιατρού said

    203: διπλή άρνηση … 😦
    δεν έχω σχηματίσει …

  206. Υαλτις said

    190
    «να μην αφίσταμαι από αυτή»
    για τους ειδικους: » να μην αφίσταμαι αυτής» ,θα ήταν προτιμότερο;

  207. Pedis said

    203 – από πού τα συμπεραίνεις όλα αυτά βρε Γιαννη από το έργο του Ρίχτερ;

  208. Παύλος Γλουτής said

    Ρε παιδιά, γιατί δεν λέτε τίποτα για τους Πολωνούς φασίστες που απαγορέψανε οποιαδήποτε αναφορά στον Κομμουνισμό στους δημόσιους χώρους;

    http://www.cnn.gr/news/kosmos/story/32946/polonia-ypegrafi-nomos-poy-apagoreyei-kathe-anafora-ston-kommoynismo-se-dimosioys-xoroys

  209. 140. Δημήτρης Μαρτῖνος

    Ευχαριστω πολυ. Ευχομαι οι υπολοιποι σχολιαστες και οι λοιποι συνελληνες να τα γνωριζουν αυτα, οποτε δια τον λογον αυτον αποκαλουμαι «Αφωτιστος» .

    Και εκτος ιστολογιου, με τους ξερολες, ιδιοτελεις Ελληνες της»πολυσθενειας της οικογενειακης προσοδου (κατα Κ.Τσουκαλα)με παραοικονομια πανω απο 30% , αποφασισα -για οσο χρειαστει- να ειμαι απλως «Φιλέλλην»

    ΥΓ «Υπαρχει μια μη κανονικοτητα (μερικοι το ονομαζουν ανωμαλια) στην χωρα, λεγεται υπερπληθωρισμος ελ. επαγγελματιων και αυτοαπασχολουμενων. Ηδη απο την δεκαετια του 70 ο δεξιος Γιαννης Μαρινος στον Οικονομικο Ταχυδρομο το ειχε διαπιστωσει στο λιανεμποριο. Σε καθε οικογενεια υπηρχε η «θεωρια του διαβητη». Ο ενας η/και οι δυο στο Δημοσιο, ΔΕΚΟ,ΟΤΑ, Ιδ.Υπαλ. (που αποτελουν το κεντρο του κυκλου) και ο ιδιος ή η συζυγος/πεθερα/μητερα στο μαγαζι , μαζι με εισοδημτα απο ενοικια, αγροτικη περιουσια, μπαξισια , μεσιτειες,…(η θεωρια της πολυσθενειας της οικογενεικης προσοδου κατα Κων/νο Τσουκαλα) Ο υπερπληθωρισμος επιστημονων οφειλεται στον πελατειακο λαϊκισμο και στην τεχνητη διογκωση του «συλλογικου εγω» των ελληνικων οικογενειων με βαθμολογιες στο γυμνασιο και λυκειο εξωπραγματικες, δηλ. μ.ο. 17 (85%) εναντι 12 (60%)την εποχη μου.

  210. Γιάννης Ιατρού said

    207: Pedis
    Δεν σε καταλαβαίνω, πιά όλα μωρέ;

  211. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    203.Περισσότερο ψέγει τον τρόπο με τον οποίο το έκαναν οι Κρήτες κλπ.

    Σύμφωνα με σημειώματα που βρέθηκαν κάτω από τις καμένες πέτρες της Κανδάνου, ναι, τα αλεξίπτωτα έριξαν πρώτα σελίδες με τα άρθρα του νόμου του δίκαιου πολέμου αλλά ήταν στα Γερμανικά και ήταν νύχτα κι έτσι οι αγράμματοι κρητικοί τους πέρασαν για καταχτητές και κοινούς εισβολείς και δεν τους είπαν κοπιάστε, περάστε, καλωσορίσατε. 😦 (κι ένα δάκρυ)

  212. Γιάννης Ιατρού said

    211: ΕΦΗ, εγώ δεν είπα ότι συμφωνώ με τον Richter!

  213. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    …Τι συνδέει τη Ρόζα Λούξενμπουργκ με το Ολοκαύτωμα της Βιάννου;
    …Όπως σημειώνει ο σπουδαίος Γερμανός νομικός και δημοσιογράφος Σεμπάστιαν Χάφνερ, που αντιτάχθηκε στον χιτλερικό εφιάλτη, η μέθοδος αυτή αποτελούσε συνήθη πρακτική για την εκκαθάριση πολιτικών αντιπάλων «ανατολικά του Ρήνου».
    Η μεθόδευση αυτή αποκαλύπτει την πάγια πρακτική των ναζί να αποστέλλουν ψευδείς, χαλκευμένες αναφορές, προκειμένου να αποκτήσουν άλλοθι ή ελαφρυντικά για τα αποτρόπαια εγκλήματά τους ενώπιον των δικαστηρίων ή της Ιστορίας. Το ίδιο έκαναν και στο Κομμένο, τους Λυγκιάδες και αλλού. Μία πρακτική που έρχεται από το 1919… Το αυγό του φιδιού χρειάστηκε μερικές δεκαετίες να επωαστεί μέχρι να εκδηλώσει τις πραγματικές του διαθέσεις και να αιματοκυλίσει τη Βιάννο, την Ελλάδα και την κατεχόμενη Ευρώπη.
    http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/biannos-o-sfageas-miller-ta-nazistika-egklimata-kai-i-paraxaraksi-tis-istorias

  214. 214,

    Δεν τον ήξερα αυτόν. Και βέβαια, όλες οι αναφορές γράφονταν με τον «προβλεπόμενο» τρόπο. Αλλά πώς συνδυάζεται αυτό με τη μανία τους να καταγράφουν φωτογραφικά/κινηματογραφικά τις θηριωδίες τους; Θα μου πεις «μα δεν τις θεωρούσαν θηριωδίες»

  215. Ανδρέας said

    215
    για νταταμπέις απ την αει μπι εμ

  216. Ανδρέας said

    το 11 πάλι μας μέτρησαν λεπτομερώς και οικειοθελώς

  217. Ανδρέας said

    το 280 εκτός βιάννου το συναντάμε και στο διστομο και στη βορεια ελλαδα μάλλον εφάρμοζαν προχώ πρόγραμμα αντισυλλήψης (μειωση πληθυσμού)

  218. Ανδρέας said

    είναι αυτό που περιγράφεται στην γλώσσα των ΑΥΠ ως dystopian senarium αντίθετο του utopian

  219. Ανδρέας said

    https://en.wikipedia.org/wiki/Dystopia

    A dystopia (from the Greek δυσ- and τόπος, alternatively, cacotopia, kakotopia, or simply anti-utopia) is a community or society that is undesirable or frightening. It is translated as «not-good place», an antonym of utopia, a term that was coined by Sir Thomas More and figures as the title of his most well-known work, «Utopia.» «Utopia» is the blueprint for an ideal society with no crime or poverty. Dystopian societies appear in many artistic works, particularly in stories set in the future. Some of the most famous examples are 1984 and Brave New World. Dystopias are often characterized by dehumanization, totalitarian governments, environmental disaster or other characteristics associated with a cataclysmic decline in society. Dystopian societies appear in many subgenres of fiction and are often used to draw attention to real-world issues regarding society, environment, politics, economics, religion, psychology, ethics, science, and/or technology, which if unaddressed could potentially lead to such a dystopia-like condition.

  220. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    215 >>με τη μανία τους να καταγράφουν φωτογραφικά
    Παραπρόπερσι πρώτη φορά βγήκαν στο φως φωτογραφίες που παραχωρήθηκαν από τον Γερμανό καθηγητή Ιστορίας του Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Βρέμης, Christophe Schminck – Gustavus, που τράβηξαν οι Γερμανοί τον Ιούλιο του ΄43 στα χωριά (μου) που κατάσφαξαν, δυο μήνες μετά, το Σεπτέμβρη του 43.
    …“Αυτές οι φωτογραφίες που παρουσιάζω για πρώτη φορά από τα γερμανικά αρχεία δείχνουν ότι υπήρχε μια μεθόδευση, κάτι ετοίμαζαν από καιρό” τόνισε ο Γερμανός καθηγητής Christophe Schminck-Gustavus ο οποίος με την πολύχρονη έρευνά του συνέβαλε στην τεκμηρίωση και ανάδειξη του Ολοκαυτώματος στις Λυγκιάδες Ιωαννίνων, τους Ασπραγγέλους Ζαγορίου και γενικά στην Ήπειρο. Ο Γερμανός παραδέχθηκε ότι για χρόνια οι μαθητές, στα σχολεία τους δε μάθαιναν τίποτα για τα εγκλήματα της Βερμαχτ στην Ελλάδα.»Αργότερα εγώ έμαθα γι αυτά και άρχισα να ψάχνω τα αρχεία” τόνισε και πρόσθεσε ότι οι υπεύθυνοι για τα στυγερά εγκλήματα της Βέρμαχτ στην Ελλάδα ουδέποτε τιμωρήθηκαν, ενώ η Ελλάδα και οι Έλληνες ουδέποτε έλαβαν αποζημιώσεις ή επανορθώσεις από τη Γερμανία.
    Στις φωτογραφίες, οι οποίες ελήφθησαν στη Βιάννο τον Ιούλιο του 1943, διακρίνονται Γερμανοί αξιωματικοί να προχωρούν με προσοχή μέσα στα στενά σοκάκια του χωριού, ενώ οι κάτοικοι τους κοιτούν μάλλον με περιέργεια. Που να ήξεραν τι θα επακολουθούσε…
    Μάλιστα, οι φωτογραφίες της εποχής, έχουν μοναδική αξία καθώς καταγράφουν την εικόνα του χωριού λίγο πριν την καταστροφή, δίνοντας στον μελετητή πολύτιμες πληροφορίες για την ζωή των Βιαννιτών την περίοδο της κατοχής και λίγο πριν το Ολοκαύτωμα. Παράλληλα, είναι και οι τελευταίες φωτογραφίες πολλών εκ των θυμάτων των Γερμανών.

    213. Ασφαλώς όχι.
    Μέρες που είναι ανασηκώνουμε μόνο λίγο το σκονισμένο πέπλο.Χωρίς πάθος αλλά με πόνο και σκέψη για τα επερχόμενα.
    (Δε μπορούσα να αναρτήσω νωρίτερα.Κάτι γίνεται σήμερα με τη μαρμάγκα; Στο σημερνό νήμα, μου κρατάει ένα σχόλιο)

  221. cronopiusa said

  222. Ανδρέας said

    Αυτό που θέλει να φανεί αλλά δεν μπορεί να πει απευθείας ο καθηγητής είναι ότι τα έκαναν αυτά οι στρατιώτες τους αλλά κατά κάποιο συγχωρούνται επειδή στο μυαλό τους έπρατταν για καλό σκοπό (το έθνος τους, την πατρίδα τους), ασχέτως αν η πράξη αυτή πήγαζε από αλλού και τελούσαν εν πλήρει αγνοία των πραγματικών σκοπών (depopulation δες στο παραπάνω σχόλιο της δυστοπίας). Με λίγα λόγια αυτά τα λόγια δεν μπορεί να τα πει κανείς και με μόνο όχημα την ΕΦ, ως διήγημα, κάτι πάνε να σου πουν κι αυτό λειψά.

    Υ.Γ.
    Τα παραπάνω σχόλια #216 ως 219 συν το παρόν σχόλιο είναι από μελλοντικό διήγημα φανταστικού περιεχομένου και όποια ομοιότητα εμφανίζουν με πραγματικές καταστάσεις είναι συμπτωματική.

  223. sarant said

    195 Κατά σύμπτωση, φυλλομετρούσα τα τεύχη του ΑΝΤΙ που σκαναρίστηκαν και είναι τώρα διαθέσιμα, και έπεσα πάνω σε άρθρο του Ρίχτερ περί το 1980, για την ελληνική αντίσταση, και μάλιστα σε συνέχειες.

    208 Το είπαμε στο επόμενο άρθρο (δηλαδή στα σχόλια)

    209 ΥΓ Έχουμε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό αυτοαπασχολούμενων, εμείς και η Τουρκία, γύρω στο 35%. Κάτι Σουηδίες και άλλες καθυστερημένες χώρες έχουν 11%

    220 Και kakotopia; Αλλά όχι κακοτοπιά!\
    \

  224. Ανδρέας said

    αλλά κατά κάποιο τρόπο* συγχωρούνται

  225. Pedis said

    203, 210, Γιάννη, δεν έχω σχηματίσει την εντύπωση ότι ούτε αμφισβητεί την συμβολή της Ελλάδας στην ήττα του Άξονα ούτε ότι αρνείται το δικαιώμα των Κρητών να υπερασπιστούν την γη τους.

    … αυτά τα δύο.

    Πού τα χεις βρει στο έργο του Ρ.?

  226. Theban said

    https://belisarius21.wordpress.com/2016/05/20/μάχη-της-κρήτης-ένας-αντίλογος-στις-αν/

    Ένα σχετικό άρθρο σε ένα απο τα σοβαρότερα ελληνικά μπλογκ του «αμυντικού» χώρου.

  227. 227

    Theban, το κείμενο είναι καλό. Έχω διαβάσει ό,τι υπάρχει σχετικά και τα έχει σχεδόν όλα.
    Όμως (πάντα υπάρχει ένα όμως, ε; 😉 ) ξεχνάει την ένοπλη απεργία στο Ηράκλειο, το ’36, την ενστικτώδη απέχθεια των κρητικών σε όποιον φόραγε στολή (ο Πέντλμπερυ έφαγε και δεύτερη σφαίρα, μετά την επίθεση, από κάποιον βοσκό που τον είδε στις μαδάρες) και άλλα τέτοια. Εν ολίγοις, το κείμενο είναι ένα (συγγνώμη) τίμιο αν και δεξιό κείμενο. Αν διαβάσει κι άλλα ο συντάκτης του, μπορεί να το βελτιώσει και να το πλησιάσει στην πραγματικότητα.
    Επαναλαμβάνω: μου άρεσε! ❤

  228. συνέχεια:

    συνεχίζοντας το διάβασμα, έπεσα στην συνθηκολόγηση Τσολάκογλου στο βόρειο μέτωπο. Ατυχές!
    Όχι πως έχει ιστορική αξία, πλέον, αλλά ο Τσολάκογλου -αν δεν απατώμαι- είχε ήδη υπογράψει τη συνθηκολόγηση ολάκερης της χώρας. Στο γνωστό καφενεδάκι των Αμπελοκήπων, όπου ο κρητικός (τυχαίο, ε;) καφετζής έσπασε με γροθιά το μάρμαρο του τραπεζιού της συνθηκολόγησης.

  229. gbaloglou said

    Τελικά … πόσο αξιόπιστο είναι το έργο ενός ανθρώπου (Ρίχτερ) που δημοσιεύει κάθε χρόνο στο ίδιο του το περιοδικό (THETIS);;;

  230. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οι Ρίχτερ δε με καίνε (ακούω σήμερα στο ράδιο δεδομένο ότι του αφαιρέθηκε το επί τιμή κλπ), μόνο οι Λιαρόπουλοι* -«Γερούντ-γερά»-, που δεν απολείψανε ποτές.
    Διαβάζω:
    Λίγο πριν την επίθεση μέσω Βουλγαρίας-Γιουγκοσλαβίας(στις 6 Απριλίου 1941) η Καθημερινή δημοσιεύει την ανοιχτή επιστολή του Α.Βλάχου προς το Χίτλερ με την οποία στην ουσία τον καλούσε να επισπεύσει την επίθεσή του προς τη χώρα μας.
    Από τη σειρά Ο Εμφύλιος σε Α΄Ενικό.Βήμα/ Μαρτυρίες(Επιμέλεια σειράς Παντελής Βούλγαρης) «Με τους αντάρτες στη Δυτική Μακεδονία»-Τάκης Κωστόπουλος, σελ.23.
    *Ο Λυκούργος Λιαρόπουλος ακριβοπληρώθηκε για να εκπονήσει σχέδιο διαχείρισης (κλεισίματος)των νοσοκομείων,μαζί και της Ιεράπετρας . Οι ίδιοι οι εντολείς του το απέσυραν (τόσο ωμό) αλλά την αμοιβή την εισέπραξε.

  231. Ανδρέας said

    224 Και kakotopia; Αλλά όχι κακοτοπιά!\
    \

    \ \ <— αυτά τι είναι; κάνεις rapping; 🙂

  232. sarant said

    Καταλάθος αντί για Enter 🙂

  233. Ανδρέας said

    ok 🙂

  234. Ανδρέας said

    231 »Οι ίδιοι οι εντολείς του το απέσυραν (τόσο ωμό) αλλά την αμοιβή την εισέπραξε.»

    το’χουνε καβάτζα για μετά

    »Λίγο πριν την επίθεση μέσω Βουλγαρίας-Γιουγκοσλαβίας(στις 6 Απριλίου 1941) η Καθημερινή δημοσιεύει την ανοιχτή επιστολή του Α.Βλάχου προς το Χίτλερ με την οποία στην ουσία τον καλούσε να επισπεύσει την επίθεσή του προς τη χώρα μας.»

    Αυτό που γράφει ο κος Κωστόπουλος είναι διασταυρωμένο, επιβεβαιωμένο;

  235. gbaloglou said

    231 «λαοί που έχουν περάσει από τον διαφωτισμό»: άντε πάλι…

  236. sarant said

    231-235 Δεν είμαι και τόσο βέβαιος ότι το είπε έτσι ο Βλάχος

  237. Υαλτις said

    ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ Α.Ε. ΤΟΝ κ. Α. ΧΙΤΛΕΡ, ΑΡΧΙΚΑΓΚΕΛΛΑΡΙΟΝ TOΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

    http://pheidias.antibaro.gr/1940/gab.htm#hitler

  238. Υαλτις said

    » Ἀλλ᾿ ὄχι, δὲν πρόκειται νὰ γίνη αὐτό. Ὁ ὀλίγος ἢ πολὺς στρατὸς τῶν Ἑλλήνων ποὺ εἶναι ἐλεύθερος, ὅπως ἐστάθη εἰς τὴν Ἤπειρον, θὰ σταθῆ, ἂν κληθῆ, εἰς τὴν Θράκην. Καὶ τί νὰ κάμη;… Θὰ πολεμήση. Καὶ ἐκεῖ. Καὶ θὰ ἀγωνισθῆ. Καὶ ἐκεῖ. Καὶ θ᾿ ἀποθάνη. Καὶ ἐκεῖ. Καὶ θ᾿ ἀναμείνη τὴν ἐκ Βερολίνου ἐπιστροφὴν τοῦ δρομέως, ὁ ὁποῖος ἦλθε πρὸ πέντε ἐτῶν καὶ ἔλαβε ἀπὸ τὴν Ὀλυμπίαν τὸ φῶς, διὰ νὰ μεταβάλη εἰς δαυλὸν τὴν λαμπάδα καὶ φέρη τὴν πυρκαϊὰν εἰς τὸν μικρόν, τὴν ἔκτασιν, αλλὰ μέγιστον αὐτὸν τόπον, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ ἔμαθε τὸν κόσμον ὅλον νὰ ζῆ, πρέπει τώρα νὰ τὸν μάθη καὶ ν᾿ ἀποθνήσκη.»

    Μετ᾿ ἐξόχου τιμῆς
    Γ. Α. ΒΛΑΧΟΣ

  239. Pedis said

    άλλο το μυξόκλαμα της περήφανης τέως παρθένας που έκανε λάθος στην επιλογή αρραβωνιάρη, εκτέθηκε και τώρα ζητάει εμμέσως την προστασία του νταβατζή …

    άλλο αυτό που γράφει η Καθημερινή στις 29.4.1941

    «Ο αθηναϊκός λαός αντιμετωπίζει τα γεγονότα με σταθεράν πεποίθησιν ότι όλα βαίνουν προς το καλύτερον, ότι λήξαντος του πολέμου, διά την Ελλάδα τουλάχιστον, ανοίγεται η περίοδος της ειρήνης και της εντός των πλαισίων της ειρήνης αυτής παραγωγικής δραστηριότητος… Αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων απέναντι του ελληνικού πληθυσμού, τας αρετάς και τα προτερήματα του οποίου δεν ήργησαν να γνωρίσουν, θα τον συντρέξουν- περί τούτου δεν υπάρχει αμφιβολία- εις πάσαν θετικήν και οικοδομητικήν του προσπάθειαν»

    και (μάλλον) άλλο εκείνο στο οποίο αναφέρεται ο Κωστόπουλος (και δεν έχω χρόνο να το βρω).

  240. gbaloglou said

    230 κλπ

    Για δείτε για παράδειγμα τι είπε ο Ρίχτερ στο τέλος της ομιλίας του Some Remarks on the political cultures of Greece, Cyprus and Turkey στις 3 Μαΐου 2012 στην Λευκωσία:

    There is another astonishing feature of Turkish clientelism. There is no tax evasion. In the
    Turkish media rich people and companies are praised for the huge sums they contributed to the
    state budget. Rich people are praised for their donations given to the public. A good hundred
    years ago this habit existed in Greece as well. Gennadios donated a library and Averof a cruiser,
    but unfortunately this tradition is almost dead. Turks are proud of their state. In schools every
    morning the famous slogan of Atatürk is recited: “I am proud to be a Turk.” The idea to steal
    money from the state is incompatible with Turkish mentality. For the Turks their republic
    (Türkiye Cumhuriyeti) has the same connotation as the word republic in Europe. In Turkish it
    means the matter of the people which comes very close to the Roman concept of res publica
    from which the word republic is derived. This word exists in all European languages except one
    – Greek. This is astonishing that neither in ancient nor in modern Greek there is a word for
    republic. Instead one uses dimokratia which thus acquires a double meaning: democracy and
    republic. If one wants to show the difference to monarchy one says uncrowned democracy
    (avasilefti dimokratia). As the Greek Cypriots grow up bilingual, Greek and English, they
    understand the meaning of the Republic of Cyprus. The Republic is their state.

  241. Μπετατζής said

    Με δεδομένο την διπλωματική απόφανση του κειμένου ότι «τέτοιες αποφάσεις πρέπει να παίρνονται με μεγάλη φειδώ, αλλά δεν είναι αδικαιολόγητη η πρωτοβουλία», θα ήθελα να ρωτήσω ειλικρινά όλους τους ενδιαφερόμενους το εξής : Κακώς δικάστηκε, καλώς αθωώθηκε, με μεγάλη φειδώ πρέπει να αποφασίσουμε την ανάκληση του τίτλου, κάποιοι λαϊκοί που σήκωσαν πανό στη δίκη ή διέκοψαν την τελετή αναγόρευσης χαρακτηρίστηκαν γραφικοί και χωριάτες, τελικά τι ακριβώς είναι το πρέπον να κάνουμε ατομικά ή συλλογικά για την περίπτωση του Ρ ;;;;; Απ΄ ότι καταλαβαίνω η απάντηση είναι : Να αφήσουμε το θέμα αποκλειστικά στους ιστορικούς και στους διαξιφισμούς τους μέσω άρθρων,συνεδρίων, βιβλίων κλπ. και ας υπερισχύσει τελικά η φωνή του πιο ………. (συμπληρώνετε κατά βούληση πχ. του πιο τεκμηρωμένου ιστορικού, του ιστορικού έχοντος τις καλύτερες διασυνδέσεις κλπ). Δηλαδή κατά τη γνώμη της εδώ πλειοψηφίας, το θέμα του Ρ (και κάθε Ρ) είναι ένα αποκλειστικά επιστημονικό/ιστορικό/ενδοπανεπιστημιακό θέμα. Διαφωνώ. Και νομίζω ότι η δράση (ξεσάλωμα) του Ρ μετά την αθώωσή του με δικαιώνει.Η αντίληψη που εκφράζει η εδώ πλειοψηφία είναι κάπως …. συντεχνιακή και όχι συνολική θεώρηση του φαινομένου. Και το φαινόμενο είναι η χρήση της «επιστήμης» (σε εισαγωγικά) για πολιτικούς σκοπούς, εν προκειμένω σκοπούς ξεπλύματος ναζί ή και άλλους.

  242. Pedis said

    Αν ξεχεστούν καταλλήλως και αρκούντως βερεμήδες, βερεμόπουλα, προεδρίες της δημοκρατίας, παραγιουδάκηδες και παραγιοί του λακέδικου πατριωτισμού αλλά κι ο ίδιος ο Ρίχτερ που του λόγου του δεν είναι τιποτα περισσότερο από ένα θλιβερό αντίγραφο από το καλούπι της ακαδημαικής ιστοριογραφίας που ξεπλένει χωρίς αιδώ το ναζισμό/φασισμό από το ’60 και μετά, τι άλλο προτείνεις;

  243. Θύτης said

    242 Αριστοκρατία ή Δημοκρατία; : )

  244. Ανακάλεσε τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα από τον Γερμανό καθηγητή Χάινς Ρίχτερ το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης!

    Μετά από πολύωρη γενική συνέλευση του τμήματος, ομόφωνα τα μέλη του τμήματος έκριναν – μετά και τις προκλητικές δηλώσεις του Γερμανού καθηγητή καθώς και την αναστάτωση που έχει προκληθεί στην τοπική κοινωνία από την στάση και τις απόψεις του – ότι ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα πρέπει να ανακληθεί.

  245. Γς said

    Και μετά τον Ρίχτερ πλακωσαν και τα ρίχτερ σήμερα στην Κρήτη

  246. spyridon said

    Has the honorary degree awarded in 1937 by Athens University to Nazi education minster Bernhard Rust been revoked? https://t.co/g7Ub5VR6VC— Damian Mac Con Uladh (@damomac) May 26, 2016

    //platform.twitter.com/widgets.js

  247. sarant said

    245 Tώρα το είδα αυτό.

    247 Καλή ερώτηση!

  248. spatholouro said

    245
    Και η αιτιολογική έκθεση ανάκλησης του τίτλου:

    ΥΓ. Δύτα, κάπου είδα κάτι δικό σου: ωραία!

  249. 249 Και γω το είδα αλλά δεν το έχω πάρει ακόμα στα χέρια μου 🙂

  250. Γιάννης Ιατρού said

    249: 🙂
    και σε πιντιέφι (για κατέβασμα) εδώ: http://www.ekriti.gr/sites/default/files/atoms/files/aitiologiki-ekthesi-anaklisis-titloy-i-richter-1.pdf

  251. Μπετατζής said

    Σε πρώτη φάση, απολαυστική η εισήγηση. Παραπέμπει και, μεταξύ πολλών άλλων πηγών φυσικά, στα λεγόμενα του αιώνια ντροπιασμένου Μαργαρίτη. Ας μου επιτραπεί ένα ερώτημα, για την τιμή των όπλων : Κατά πόσο συνετέλεσε η ατυχής, ντροπιαστική, αντιδημοκρατική δίκη, στην κατάληξη αυτή ;;; Γιατί πριν την ντροπιαστική, επονείδιστη κλπ δικαστική διαδικασία δεν κουνιότανε φύλλο ;;; Η ίδια η δικαστική διαδικασία και τα όσα σε αυτή διαμείφθησαν, βοήθησε και έδωσε υλικό στο οποίο, μεταξύ πολλών άλλων πηγών φυσικά, βασίζεται η εισήγηση (διαβάστε την προσεκτικά οπωσδήποτε) . Η απάντησή μου λοιπόν στο ερώτημα του 243 (τι προτείνεις ;;;) είναι απλή : Τον αναθεωρητισμό και κατ΄ επέκταση το φασισμό, τον πολεμάς όπως μπορείς, με όλα τα μέσα, σε όλα τα μέτωπα : Με νύφες και μ΄ αγγόνια, πολεμάει η Τζαβέλαινα, κατά το δημοτικό τραγούδι. Με νύφες και μ΄ αγγόνια.

    Και για τους ιστορικούς που προφανώς έχουν διαφορετική άποψη, μια απλή ερώτηση : Οι ίδιοι οι ιστορικοί μελετούν μετά από χρόνια τα δικαστικά αρχεία και τις δικαστικές αποφάσεις, για να βγάλουν συμπεράσματα για την κοινωνία που μελετούν, τους συσχετισμούς που υπήρχαν, τις τάσεις που διαμορφώνονταν κλπ. Και φυσικά πολύ καλά κάνουν. Η ίδια η δικαστική διαδικασία, όπως σήμερα την ξέρουμε τουλάχιστον, (γιατί και αυτό πάνε να το αλλάξουν προς το χειρότερο), είναι μια μορφή λαϊκής δικαιοσύνης (φυσικά με περιορισμούς και κρισάρες, που όσο πάνε γίνονται και αυστηρότεροι). Κακά το ψέμματα, ο κοσμάκης πάντα θα αναζητά μία θεσπισμένη μορφή δικαιοσύνης, προσπαθώντας (άλλοτε μάταια, άλλοτε με επιτυχία), να βρει το δίκιο του, ώστε να κρατηθούν, κατά το δυνατόν, οι ισορροπίες ενός κατα βάση άδικου συστήματος. (στην περίπτωση που συζητάμε ο κοσμάκης είναι οι «μαυροπουκαμισάδες» «αγροίκοι» συγγενείς θυμάτων της ναζιστικής κτηνωδίας που τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν και λοιδωρήθηκαν μεταξύ άλλων και ως ….. αναρμόδιοι για ιστορικά θέματα. Με αυτούς είμαι δίπλα, όχι με τον Αυγενάκη – εδώ απαντάω στις κατηγορίες συμπόρευσης με τους Αυγενάκηδες). Γιατί να απαρνηθουμε το μέτωπο μάχης κατά του αναθεωρητισμού που αποτελεί η δικαιοσύνη, χάριν του μετώπου μάχης κατά του αναθεωρητισμού που λέγεται : ιστορία, από τη στιγμή που ο αγώνας και ο πόλεμος είναι ενιαίος, και μάλιστα να το απαρνηθούμε εν ονόματι μιας συντεχνιακής αντίληψης που αναγνωρίζει αποκλειστική αρμοδιότητα των πανεπιστημιακών/ιστορικών να διευθετούν τα του οίκου τους. Στο σημείο αυτό η εισήγηση πολύ σωστά κατά το τέλος της κάνει λόγο για στενές σχέσεις του Πανεπιστημίου με την τοπική κοινωνία, σκέψεις που με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο. Δεν είναι ξεκομμένοι ούτε οι ιστορικοί ούτε κανείς άλλος επιστήμονας από την κοινωνία στην οποία ζουν, ούτε είναι απομονωμένοι στο αλώβητο τάχα κάστρο της επιστήμης τους. Και κακά τα ψέμματα, η δικαστική διαδικασία μέχρι σήμερα τουλάχιστον, προσφέρει μεγαλύτερες ευκαιρίες στον κοσμάκη να παρέμβει στο κοινωνικό γίγνεσθαι (με μία κατάθεση μήνυσης ή με μία παρέμβαση για δήλωση πολιτικής αγωγής, όπως έκαναν οι συγγενείς των θυμάτων στην εξεταζόμενη δίκη), απ ΄ όσες ευκαιρίες προσφέρει η πανεπιστημιακή κοινότητα (οι άνθρωποι αυτοί λοιδωρήθηκαν ως αγροίκοι όταν πήγαν να παρέμβουν στην τελετή αναγόρευσης).

    Για να μην γκρινιάζω άλλο, αδιαμφισβήτητη θετική κατάληξη και μπράβο. Διαβάστε οπωσδήποτε την εισήγηση, η οποία έχει όλο το ιστορικό και από την οποία μπορείτε να βγάλετε συμπεράσματα για διάφορα θέματα (πχ. κατά πόσο συνετέλεσαν ενδοπανεπιστημιακές σκοπιμότητες μαθητών του Ρ. στην αναγόρευση). Το δικό μου συμπέρασμα πάντως, πέραν της ικανοποίησης φυσικά, είναι ότι η δίκη βοήθησε με τον τρόπο της.

  252. Μπετατζής said

    Διαμείφθησαν = ειπώθηκαν, καμια φορά ξεχνάω τον κανόνα της απλούστερης λεξης.

  253. Μπετατζής said

    Και για να μην εφυσυχαζόμαστε : υπάρχει και ένας χρυσός σταυρός του φοίνικα ή κάτι τέτοιο τέλοσπάντων προς ανάκληση.

  254. Pedis said

    # 252 – Μπετατζή, Η ίδια η δικαστική διαδικασία και τα όσα σε αυτή διαμείφθησαν, βοήθησε και έδωσε υλικό στο οποίο, μεταξύ πολλών άλλων πηγών φυσικά, βασίζεται η εισήγηση (διαβάστε την προσεκτικά οπωσδήποτε)

    Αν, όντως, ήταν απαραίτητη η παρουσίαση και εξέταση της μεθόδου (και των ιδεολογικών στοχεύσεων) του Ρίχτερ στη σχετική δίκη για να πειστούν οι υπεύθυνοι του Πανεπιστημίου της Κρήτης να εξετάσουν με τη δέουσα προσοχή και επιστημονική ακρίβεια τη συγκεκριμένη περίπτωση, τότε θα έπρεπε να παραδωσουν οι ίδιοι τα διδακτορικά τους και να παραιτηθούν από τις θέσεις τους!

    Αν επρόκειτο για περίπτωση κομφορμισμού κάποιων (και ανευθυνότητας κάποιων άλλων), πολύ φοβάμαι ότι και η τωρινή στάση τους έχει τις ίδιες αιτίες: κομφορμισμός και άρνηση ευθυνών.

    Αν ελπίζεις ότι τους έπεισαν οι καταγγελίες του κάθε «Μαργαρίτη» φοβάμαι ότι απατάσαι. Θεωρητικά φαίνεται περίεργο και αντίφαση στους όρους αλλά στην πράξη τα απόνερα από το ξέπλυμα του φασισμού του 20ου αι ποτιζουν τον φοίνικα του εθνικισμού. Αυτό δεν αποδεικνύεται κάθε μέρα;

    Είπα φοίνικας … ο Ρίχτερ έχει τιμηθεί με το παράσημο του Τάγματος του Φοίνικα.

  255. Μπετατζής said

    Μεταξύ πολλών άλλων πηγών είπα. Και γιατί τον βάζεις σε εισαγωγικά τον άνθρωπο ;;; Αρκετά δεν χτυπήθηκε ;;; Δεν ελπίζω τίποτα, χαίρομαι για το μέχρι τώρα αποτέλεσμα και ας μείνουμε σε αυτό.

  256. Pedis said

    Τα εισαγωγικά πηγαίναν πριν από το «κάθε. Ήθελα να πώ ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, τον κάθε Μαργαρίτη (τελικά, τα εισαγωγικά είναι αχρείαστα) τον έχουν χεσμένο, κι αν ήταν οι Παραγιουδάκηδες με τους παραγιούς τους υπέρ του Ρίχτερ να βλέπες που θα κατέληγε ο Μαργαρίτης, με βάση τον ίδιο νόμο!

  257. sarant said

    252 αρχή: Αν δεν γινόταν η δίκη, δεν θα είχε γίνει και πρώτη φίρμα ο Ρίχτερ. Από κει και πέρα, στα δικά μου τα μάτια η ντροπή του Μαργαρίτη δεν αίρεται: πήγε και έγινε τσιρλίντερ του Αυγενάκη. Όπως δεν αίρεται και η ντροπή του Στάθη και του Μαργαρίτη όταν το 2007 γίνανε τσιρλίντερ του Παπαθεμελή και του Καρατζαφέρη, στην κινητοποίηση για το «βιβλίο της Ρεπούση»

  258. Γιάννης Ιατρού said

    254: Τον χρυσούν σταυρόν και τον …. να προσέχουμε που τον δίνουμε, ε; Μετά είναι συνήθως αργά 🙂 🙂

  259. 259

    Γουσού, εσύ είσαι; 😉

  260. Γιάννης Ιατρού said

    260: Επιδημία 🙂

  261. Mπετατζής said

    Εντάξει, αν είναι τώρα να επιχειρηματολογήσουμε για το ποιός είναι τσιρλίντερ ποιανού, και με τέτοιους όρους, εγώ πάω πάσο. Αν μη τι άλλο, είσαι σαφέστατος. Ας μείνουμε στο ότι έχουμε μια θετική εξέλιξη στο θέμα του Ρ. και προτρέπω πάλι όλον τον κόσμο να διαβάσει την τεκμηριωμένη εισήγηση.

  262. Νίκος Α. said

    Σχετικά με την αιτιολογική έκθεση: Εμπεριστατωμένη η κριτική στο βιβλίο και τη μεθοδολογία του Ρίχτερ. Να δεχτώ και την αιτιολόγηση της μη σωστής διαδικασίας απονομής του τίτλου. Δέχομαι επίσης ότι και με τις δηλώσεις του σε εφημερίδες ήταν απαράδεκτος. Διάολε όμως τις απόψεις του λέει και από πουθενά δε συνάγεται ότι είναι φιλοναζιστής ή ότι αρνείται τα εγκλήματά τους. Η ανάκληση του τίτλου (ή ότι άλλο του δόθηκε) πάλι ζημιά κάνει στο κύρος και τη σοβαρότητα του Πανεπιστημίου. Αν υποθέσουμε ότι θα συνεχίσει ο Ριχτερ στο ίδιο εχθρικό μοτίβο θα έχει και άλλο ένα όπλο.

    Γιατί αυτή η πράγματι πολύ καλή κριτική στο βιβλίο δεν έγινε νωρίτερα; Μεταφράζεται ένα βιβλίο για τη Μάχη της Κρήτης από κάποιον γνωστό ιστορικό. Δεν είναι υπεύθυνο το Πανεπιστήμιο Κρήτης, κυρίως, να το ελέγξει ανεξάρτητα από δίκες και αντιδράσεις οποιουδήποτε; Γιατί καθυστερεί 5 χρόνια; Κανένας από τους Ιστορικούς εκεί δεν πήρε χαμπάρι τίποτα; (Εκτος αν έχουν γράψει αλλού και τους αδικώ).

    ΥΓ Και ο Μπόμπι Φίσερ τρελάθηκε αργότερα και ήθελε να βγάλει δικούς του κανόνες στο σκάκι, μιλούσε γιά συνομωσίες εβραίων κλπ. Το παγκόσμιο πρωτάθλημα το πήρε πάντως – έστω κι αν δεν το υπερασπίστηκε.

  263. gbaloglou said

    258 Μόλις έμαθα και εγώ τα νέα, τώρα όσον αφορά την θέση Μαργαρίτη περί (βιβλίου) Ρεπούση, σαν να μην το θυμάμαι αυτό, αλλά μάλλον ευχάριστα το ακούω 🙂

  264. gbaloglou said

    134 «καταπιστευματούχοι»: η λέξη δεν υπάρχει στο διαδίκτυο, υπάρχει όμως ο «καταπιστευματοδόχος», και βοήθησε εδώ το Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν (του Ηλίου) 🙂

  265. http://tvxs.gr/news/ellada/panepistimio-kritis-apokathilose-ton-proin…-epitimo-kathigiti-rixter

  266. Γς said

    265:

    Διαβάζω στο ΦΒ ενός πρώην καθηγητή Ν.Ξ. του Παν. Κρήτης:

    «Ντρέπομαι γιά τήν κατάντια ενός Τμήματος καί κυρίως τών 2 πρωταγωνιστών τής θλιβερής αυτής ιστορίας! Δέν τούς γνωρίζω (ευτυχώς), αλλά η ανάγνωση τής εισηγήσεως τους, πρωτόγονης μέ επιχειρήματα καφενείου, μέ γεμίζει λύπη γιά τήν κατάντια τού παν/μίου, όχι μόνο τής Κρήτης….
    Δυστυχώς οί μυθοπλασίες καί η άκρως ωραιοποιημένη εικόνα τής κρητικής αντίστασης» δημιουργεί «απάτες καί αυταπάτες».
    Δέν θά ήθελα νά αναφέρω τά χωριά τών πεταλάδων…δέν είναι καί λίγα..καί τίς συνειδητές ενέργειες τού ΕΑΜ γιά νά προκληθούν αντίπονα!»

    [Ποια είναι τα χωριά των πεταλάδων και οι ενέργειες του ΕΑΜ; Και που κολλάνε αυτά]]

    «Αλλά τουλάχιστον άς πρόσεχαν τήν αιτιολογία τής αφαίρεσης…αυτά τά παιδικά κείμενα δείχνουν απλά τήν υλοποίηση τών πιστεύω τού Μπαλτά….εξω η Αριστεία από τά παν/μια..
    η δέ «δημοσιογραφική» κάλυψη…γιά γέλια..»

    [Να κι η Αριστεία του Μπαλτά]

    Και απαντώντας σε σχόλια της ανάρτησής του:

    «πρόκειται γιά καταξιωμένο επιστήμονα, δέν έχει ανάγκη διαφήμισης. καί μάλιστα είναι γκρεκομάνος! τό λέω, επειδή τόν γνωρίζω καί σέ διάφορα συνέδρια υποστηρίξαμε μαζί τίς ελληνικές καί κυπριακές θέσεις…»

    Με προβλημάτισε ο φίλος μου ο Ν.Ξ.

  267. Γς said

    270:

    >Με προβλημάτισε ο φίλος μου ο Ν.Ξ.

    Εννοώ με την αντίδρασή του, την αντίθεσή του και όχι με τη θέση του.

  268. sarant said

    270 Και τι σχέση έχει η αριστεία και ο Μπαλτάς;

  269. gbaloglou said

    195 Έστειλα ‘φανερό’ αυτήν την φορά προσωπικό μήνυμα (στις 26 Μαΐου) στον κ. Φλάισερ, αλλά δεν μου απάντησε (προς το παρόν).

    [Μέχρι να προκύψει κάτι νεότερο … πιθανολογώ: ο Φλάισερ δεν έγραψε ποτέ επί του θέματος, έγραψε μόνον ο Ρίχτερ που ‘όλοι’ ακολουθούν (μπερδεύοντας τον, κάποιοι από αυτούς, με τον Φλάισερ)! 🙂 ]

  270. Ριβαλντίνιο said

    @ 228 Σκύλος

    Γενικά όλο το ζουμί είναι μπολνταρισμένα στο παρακάτω :

    Άρθρο 2: Οι κάτοικοι μιας περιοχής που δεν έχει κατακτηθεί και οι οποίοι, με την προσέγγιση του εχθρού, λαμβάνουν αυθόρμητα όπλα για να αντισταθούν στα εισβάλοντα στρατεύματα χωρίς να έχουν τον χρόνο να οργανωθούν σύμφωνα με το Άρθρο 1, θα θεωρούνται εμπόλεμοι εάν φέρουν τα όπλα εμφανώς και εάν σέβονται τους νόμους και τα έθιμα του πολέμου..

    Πρόκειτα για μια γενικότητα χωρίς σαφήνεια που είναι στην υποκειμενική κρίση του καθενός να πει αν τηρήθηκε ή όχι. Προφανώς οι Γερμανοί και ο Ρίχτερ κρίνουν ότι δεν τηρήθηκε, ενώ εμείς ναι.

  271. Ριβαλντίνιο said

    Ένα κεφάλαιο που αξίζει να διαβάσει κάποιος (αλλά και όλη την διατριβή, δεν θα χάσει) είναι το κεφάλαιο i) της Εισαγωγής

    http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/20569#page/22/mode/2up

    της διδακτορικής διατριβής του Δορδανά για τα αντίποινα.

    (ΠΡΟΣΟΧΗ ! Δεν αφορά τον Ρίχτερ και την Κρήτη, αλλά τα αντίποινα που προκύπτουν από αντιστασιακή δράση στην κατεχόμενη χώρα. Απλώς τώρα το θυμήθηκα και είπα να το βάλω).

  272. Καλά κάμεις.

  273. alexisphoto said

    Μιας και δεν έχει ξεχαστεί ακόμα το θέμα,
    καλό είανι να δολυμε και την άποψη που έγραψε -πριν δυο μέρες- στο ιστολόγιό του οπΝίκος Δήμου:
    http://doncat.blogspot.gr/2016/06/blog-post.html
    Ευχαριστώ

  274. Εν τω μεταξύ, ανακλήθηκε διαβάζουμε πανηγυρικά, με τελεσίδικο αόριστο, κι εγώ ακόμη ψάχνω την απόφαση της Κοσμητείας της Σχολής Κοινωνικών (και Οικονομικών και Πολιτικών -γιατί αυτές δεν είναι Κοινωνικές) Επιστημών. Γιατί η απόφαση της ΓΣ του Τμήματος είναι εισήγηση προς την Κοσμητεία.

  275. Ριβαλντίνιο said

    Μετά το Α Μέρος (σχόλιο 227 Theban : Η Μάχη της Κρήτης: Ένας αντίλογος στις αναθεωρητικές θέσεις του Χάιντς Ρίχτερ, Μέρος Α’ https://belisarius21.wordpress.com/2016/05/20/%ce%bc%ce%ac%cf%87%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%ae%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b1%ce%bd/ )

    ανέβηκε και το Β Μέρος (ωραιότερο και ουσιαστικότερο από το Α Μέρος)

    Η Μάχη της Κρήτης: Ένας αντίλογος στις αναθεωρητικές θέσεις του Χάιντς Ρίχτερ, Μέρος Β’

    https://belisarius21.wordpress.com/2016/07/16/%ce%b7-%ce%bc%ce%ac%cf%87%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%ae%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b1/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: