Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Στίχοι από μια παλιά λίστα

Posted by sarant στο 29 Μαΐου, 2016


Την περασμένη Κυριακή δημοσιεύσαμε το αφήγημα «Το περίπτερο» του φίλου μας του Δημήτρη Μαρτίνου, και σε κάποιο σχόλιο ο φίλος μας ο Γς θυμήθηκε ένα ποίημα που είχε γράψει παλιά, πάνε σχεδόν 20 χρόνια, για ένα άλλο περίπτερο, που βούλιαξε στην Πανεπιστημίου επειδή από κάτω έσκαβε ο Μετροπόντικας (εδώ βλέπετε το περιστατικό, όπως καταγράφηκε τυχαία).

Ο Γς το ποίημα αυτό το είχε γράψει το 1997 σε μήνυμα που έστειλε σε μια ιντερνετική λίστα στην οποία ήμασταν κι οι δυο μέλη. Τα αρχεία της λίστας δεν ξέρω τι έχουν απογίνει, επειδή όμως έχω το συνήθειο (θα το έχετε καταλάβει) να μαζεύω αρχειακό υλικό κάθε λογής, σε κάποιο σκληρό δίσκο έχω αποθηκεύσει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες μηνύματα από τις διάφορες λίστες στις οποίες συμμετείχαν κατά καιρούς -μαζί και της λίστας Λόγος. Οπότε, βρήκα το ποίημα του Γς και θα το παρουσιάσω παρακάτω, και μαζί θα βάλω και μερικά ακόμα ποιήματα που βρήκα σκαλίζοντας τα μηνύματα εκείνης της παλιάς λίστας: μια ποιητική αψιμαχία που είχα με τον μεγάλο Νίκο Νικολαΐδη και ένα ακόμα δικό μου ποίημα, που το έψαχνα κι εγώ καιρό.

Αλλά πρώτα να πούμε μερικά πράγματα για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι (ή όσοι δεν ήταν εκεί). Για να επικοινωνούμε και να συζηταμε σήμερα στο Διαδίκτυο έχουμε ιστολόγια, έχουμε φόρουμ, έχουμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, Φέισμπουκ ας πούμε και Τουίτερ, καθώς και άλλα, πιο καινούργια ή/και πιο εξειδικευμένα.

Όλα αυτά τα μέσα είναι σχετικά πρόσφατα. Το Φέισμπουκ άνοιξε στο διεθνές κοινό το 2006 (υπάρχει από το 2004) ενώ το Τουίτερ έγινε δημοφιλές από το 2008-9. Τα ιστολόγια και τα φόρουμ ήταν λίγο παλιότερα, υπήρχαν από τον προηγούμενο αιώνα, αν και τη δημοτικότητά τους την απέκτησαν στις αρχές του αιώνα μας. Όλα αυτά τα μέσα έχουν πολλές διαφορές, αλλά ένα κοινό χαρακτηριστικό, ότι είναι… ιστοπαγή, όπως αποδίδουμε το web-based, δηλαδή έχουν μια διεύθυνση στον Παγκόσμιο Ιστό και οι επισκέπτες/αναγνώστες/μέλη την επισκέπτονται, συνδέονται, διαλέγουν τι θα διαβάσουν και πού θα σχολιάσουν.

Παλιότερα, δεν ήταν έτσι. Τον καιρό που οι περισσότεροι μπαίναμε στο Διαδίκτυο με αργές τηλεφωνικές συνδέσεις (dial-up) οι ψηφιακές κοινότητες δεν ήταν ιστοπαγείς. Υπήρχαν οι ομάδες συζήτησης του Usenet, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, υπήρχαν και οι λίστες συζήτησης (mailing lists αγγλικά), που συνήθως τις λέγαμε σκέτα «λίστες». Ακόμα υπάρχουν, και οι μεν και οι δε, αν και έχουν περάσει στο περιθώριο.

Το χαρακτηριστικό στις λίστες ήταν ότι η συζήτηση γινόταν με ηλεμηνύματα (τα ημέιλ που λέμε) και ότι στη λίστα έπρεπε να γραφτείς «μέλος». Από τη στιγμή που γραφόσουν, ό,τι μήνυμα έστελνες στη λίστα το έπαιρναν ως μέιλ όλα τα μέλη της, αλλά κι εσύ έπαιρνες σε ηλεμηνύματα όλα τα σχόλια που έκαναν τα άλλα μέλη της λίστας, είτε απαντούσαν σε σένα είτε (το συνηθέστερο) όχι. Αυτό σημαίνει ότι μια δραστήρια λίστα με αρκετά μέλη είχε ίσως και εκατοντάδες μηνύματα κάθε μέρα, και δεν ήταν σπάνιο, όταν κάποιος έφευγε π.χ. διακοπές, να επιστρέφει και να βρίσκει καμιά χιλιάδα αδιάβαστα μηνύματα να μπουκώνουν το ηλεγραμματοκιβώτιό του. (Γι’ αυτό υπήρχε η δυνατότητα να διακόπτεις την αποστολή μηνυμάτων, χωρίς να διαγράφεσαι από τη λίστα). Αλλά και λίγα σχετικώς μέλη να είχε μια λίστα, αν ήταν φλύαρα (ή αν ξεσπούσε κανένας καβγάς) τα μηνύματα ήταν πολλά -και έρχονταν όλα στο γραμματοκιβώτιο όλων των μελών, ενώ σε ένα φόρουμ το κάθε μέλος διαλέγει ποιο θρεντ θα διαβάσει. Βέβαια, αν έβλεπες ότι κάποιο ηλεμήνυμα είχε θέμα που δεν σε ενδιέφερε μπορούσες να μην το ανοίξεις, ενώ υπήρχε και το πλοκ για να μη βλέπεις καθόλου τους ενοχλητικούς.

Ένα χαρακτηριστικό της συζήτησης σε λίστες ήταν ότι οι άλλοι που έπαιρναν τα σχόλιά σου με ηλεμηνύματα έβλεπαν και την ηλεκτρονική σου διεύθυνση και το όνομα που είχες δώσει στο πρόγραμμα ηλεκτρονικού ταχυδρομειου που χρησιμοποιούσες (που συνήθως ήταν το ηλεκτρονικό σου όνομα). Μπορούσε βέβαια κανείς, αν ήξερε τα κόλπα, να στείλει πλαστό μήνυμα, αλλά γενικά δεν υπήρχε ανωνυμία (ή, έστω, υπήρχε σε μικρή έκταση). Στον Λόγο είχαμε χρηστώνυμα (όπως δηλαδή στο μπλογκ) αλλά φαινόταν και η ηλεκτρονική μας διεύθυνση. Ο Νικολαΐδης, που θα τον δούμε παρακάτω, υπέγραφε ως Sugar3, ο φίλος μας ο Γς ως Cactus Flower. Εγώ, έβαζα το ονοματεπώνυμό μου.

Οι λίστες φιλοξενούνταν σε διακομιστές (σέρβερ), κυρίως πανεπιστημιακούς, και είχαν έναν ή περισσότερους διαχειριστές, που τους λέγαμε κοινώς «λίσταρχους». Η επικοινωνία με τον σέρβερ γινόταν με μέιλ, με τυποποιημένες εντολές του Unix. Όταν άρχισα να ασχολούμαι με το Διαδίκτυο, γύρω στα 1995 πρέπει να ήταν, έγινα σιγά σιγά μέλος σε καμιά εικοσαριά λίστες, και ακόμα είμαι μέλος σε δυο-τρεις, πανεπιστημιακές (π.χ. μία λίστα βυζαντινολόγων και άλλη μία νεοελληνιστών). Αλλά βέβαια το περισσότερο (από μιαν άλλη άποψη, το λιγότερο) ενδιαφέρον το είχαν οι λίστες γενικής συζήτησης. Μια τέτοια ήταν η Hellas List, που μέλη της είχε κυρίως Έλληνες φοιτητές (και μεταπτυχιακούς, κτλ.) που σπούδαζαν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, κυρίως αμερικάνικα. Λιγότερες ήταν οι ελληνικές λίστες που να εδρεύουν στην Ελλάδα.

Γύρω στο 1995, μια παρέα αποφάσισε να φτιάξει δυο ελληνικές λίστες, τη μια πιο χαλαρή, γι’ αυτό και ονομάστηκε Στέκι, και την άλλη πιο σοβαρή, που πήρε το όνομα Λόγος. Δεν ήμουν από την αρχή και δεν ξέρω την ιστορία πριν γίνω μέλος, αλλά πάντως στον Λόγο έγραφαν και επώνυμοι, που λέμε. Θυμάμαι τον Νίκο Δήμου, τον σκηνοθέτη και συγγραφέα Νίκο Νικολαΐδη, τον Κώστα Φέρρη, τον δημοσιογράφο Νίκο Νικητίδη, που ίσως είχε και την αρχική ιδέα. Διαχειριστής ήταν ο Βασίλης Τερζόπουλος και ο σέρβερ βρισκόταν στην techlink. Ο Νίκος Δήμου γρήγορα σταμάτησε να γράφει, επειδή κάποιος τον έβριζε συστηματικά (το σύνηθες πρόβλημα στα κοινωνικά μέσα) ό,τι και να έγραφε. Οι άλλοι δύο δεν είχαν τέτοιο συναπάντημα και έμειναν ως το τέλος του Λόγου.

Το τέλος της λίστας ήρθε, περιέργως, με τους σεισμούς του 1999 οπότε σταμάτησε να λειτουργεί (δεν θυμάμαι για ποιον ακριβώς λόγο, μάλλον κάτι έπαθε το κτίριο όπου βρισκόταν ο σέρβερ). Αφού είδαμε κι απόειδαμε, έφτιαξα στα yahoo groups, που τότε είχαν εμφανιστεί, μια υποκατάστατη λίστα, που την είπαμε Λλόγος (Λυόμενος γαρ) και που λειτούργησε αρκετά χρόνια -αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.

Και μετά από αυτόν τον… πρόλογο, παραθέτω το ποίημα του φίλου μας του Γς, που είχε τίτλο «Το περίπτερο ζει!» και είναι γραμμένο για το περίπτερο που βούλιαξε στην Πανεπιστημίου τον Οκτώβριο του 1997.

ΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΖΕΙ!

Είδατε το περίπτερο χθες το βράδι στην τηλεόραση;

Όμορφο, γεμάτο του κόσμου τα καλά στην Πανεπιστημίου.
Πλουμιστό με τα πολύχρωμα περιοδικά του, τα ELLE του,
τα NITRO του, τα PCW του, τα Σαϊντίφικ Αμερικάνικά του,
τα Συντόιτσετ Τσαϊτουνχικά του, και  τους Δαυλούς του.
Όλα τα καλά του κόσμου μας διασκεδάζουν, μας μορφώνουν, μας πληροφορούν , μας προβληματίζουν και ίσως μας τσαντίζουν.
Με το ψυγείο του, τα αναψυκτικά του, τις κόκα κόλες του,
τα σπράιτ του, τα σεβενάπια του,
Τα τσιγάρα του, τις καραμέλλες του τα προφυλακτικά του.
Ολα τα καλά του κόσμου-όλος ο κόσμος.

Και σε ένα δευτερόλεπττο -ΜΠΑΦ- πάνε όλα μέσα στη μαύρη τρύπα.

Ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Σκέπασαν όλα τα καλά του κόσμου, όπως ήταν, αμέσως
με τσιμέντο.

Θα μπεί και η μαύρη πίσσα της ασφάλτου αργότερα
και κανείς δεν θα θυμάται ότι από κάτω είναι θαμμένα
τόσα καλά του κόσμου.

Στη θέση του αργότερα θα μπεί ένα καινούργιο περίπτερο
το ίδιο στητό, πλουμιστό με το ψυγείο του, με τα μέα του τα σέα του
και όλα τα καλά του κόσμου. Και να δείτε που θα έχει ακριβώς τα ίδια καλά πράγματα
του κόσμου με εκείνο που θάψαμε ζωντανό.

γ.σ. 5-10-1997

Και προχωράω στα υπόλοιπα στιχουργήματα, και πρώτα πρώτα σε μια στιχουργική αψιμαχία με τον Νίκο Νικολαΐδη. Δεν είμαι βέβαιος ότι κάνω καλά που τα (επανα)δημοσιοποιώ όλα αυτά, αλλά αφού ζύγισα τα υπέρ και τα κατά αποφάσισα να το κάνω.

Εδώ στο ιστολόγιο οι συχνοί θαμώνες έχουμε αναπτύξει κώδικες επικοινωνίας και λέμε μερικές φορές πράγματα που ο περιστασιακός επισκέπτης μπορεί να τα παρεξηγήσει ή να μην τα καταλάβει. Κάτι τέτοιο γινόταν φυσικά και στις λίστες. Ο Νίκος Νικολαΐδης, ο γνωστός και πολύ καλός σκηνοθέτης και συγγραφέας (που άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο το 2007) δεν συμμετείχε συνήθως στις κουβέντες των υπόλοιπων μελών του Λόγου -έλεγε πότε πότε κανένα αστείο με τον Φέρρη, σχολίαζε σε θέματα που τον ενδιέφεραν, πιο πολύ καλλιτεχνικά, ιδίως κινηματογράφο, αλλά φανταζομαι πως δεν παρακολουθούσε όλες τις συζητήσεις, είχε και δουλειές άλλωστε.

Ένα βράδυ όμως, Νοέμβριο του 1998, κάπως έγινε και διάβασε μια ανταλλαγή μηνυμάτων ανάμεσα σε τρία άλλα μέλη που είχαν στενές φιλικές σχέσεις. Στα αστεία, μια κοπέλα πείραζε κάποιον άλλον λέγοντάς του κάτι σαν «Ξέρω για σένα και αριθμό ταυτότητας, και ΑΦΜ και θα πάω να το πω» (ή κάτι τέτοιο) Καθώς ήταν πάντα ευαίσθητος σε θέματα ατομικών ελευθεριών και ιδιωτικότητας, ο Ν.Ν. παρεξήγησε τη φράση και ανέβασε ένα θυμωμένο σχόλιο με τίτλο, θυμάμαι, «Τα μπατσάκια» όπου κατακεραύνωνε αυτό που νόμιζε (άδικα όμως) πως ήταν χαφιεδισμός ή φακέλωμα.

Εκείνη τη στιγμή έπρεπε καποιος να επέμβει και να διαλύσει την παρεξήγηση. Αλλά αυτό δεν έγινε, και οι δυο θιγείσες κοπέλες απάντησαν τσουχτερά, με το δίκιο τους ίσως, ο Ν.Ν. ανταπάντησε, και βέβαια μετά από λίγο, όπως συχνά γίνεται στους ιντερνετικούς και όχι μόνο καβγάδες, η αρχική αιτία ξεχάστηκε και τα εκατέρωθεν βαριά λόγια καθόρισαν τη συνέχεια του καβγά.

Οπότε, ο Ν.Ν. ανέβασε το εξής ποίημα (έχω αλλάξει το ένα χρηστώνυμο γιατί συνέπιπτε με το επώνυμο, το άλλο δεν μπορεί εύκολα να φύγει γιατί χαλάει τη ρίμα αλλά ευτυχώς είναι ψευδώνυμο).

Aφιερωμένο εξαιρετικά

Yβρίζομαι απόψε επαναληπτικά
από Georgiadou και Karyatis
μόνος, αγενής και ακαμάτης,
χωρίς βοήθεια από τα άλλα αρσενικά.

Mε τη βροχούλα βγήκα σα τα σαλιγκάρια
έρποντας, γλείφοντας και με τα κέρατά μου,
-έστειλα στό κρεββάτι τήν κυρά μου-
αλλά έπεσα σε  κοριτσάκια με σαμάρια…

Θα προσέξατε το παροιμιώδες «έρποντας, γλείφοντας και με τα κέρατά του», που αρχικά είχε ειπωθεί για κάποιον Γάλλο που ανέβηκε ψηλά «όπως ο σαλίγκαρος».

Μια και το ποίημα έκανε λόγο για τα «άλλα αρσενικά», είπα να μπω στη μέση. Κι έγραψα το εξής:

Αντ-αφιερωμένο

Έκανα μια πατάτα χτες το βράδυ
-ήμουνα βλέπεις λίγο ζαλισμένος-
λάθος το διάβασα το μέιλ το ρημάδι
και έτσι βρέθηκα εκτεθειμένος

θάπρεπε βέβαια συγνώμη να ζητήσω
μα οι συγνώμες είναι για τα ανθρωπάκια
-στην αντεπίθεση περνάω, θα τους βρίσω
μην πέσει η μύτη μου μπροστά στα φοιτητάκια!

Τιμή της που την έβρισα αδίκως!
Αυτό μας έλειπε -Νικολαΐδης Νίκος

Λίγο αργότερα, ήρθε νέο ποίημα από τον Ν.Ν.

ΣYΓΓNΩMH

Oμολογώ πως ήμουνα λίγο οξύς
μπαμπά εστέ επιεικής!
Δεν ήταν κατι τό προσωπικό
κι ούτε χρεώνεται στο φαλλοκρατικό

Σαν βγεις για μπουρδελότσαρκα στόν Λογο
κράτα περμαγκανάτ καί φλογοβόλο,
τραγούδα Nεγρεπόντη και τα αστικά
Tην Κυριακή τό μεσημέρι έχουμε γεμιστά.

Tώρα πρέπει νά φύγω γιά Σταμάτα
μέ περιμένει η Λίτσα μέ τά υγραμένα μάτια
τά χείλη της-γεύση Xάγκεντας παγωτό
το θέμα εδώ, είναι σαφώς φαλλοκρατικό.

Μάλλον θα έπρεπε να το αφήσουμε εδώ, αλλά θεώρησα πως έπρεπε να απαντήσω, έμμετρα πάντοτε.

Βγήκα για μπουρδελότσαρκα στο Λόγο
βαλκάνιος αψύς και οργισμένος
εβρισα καναδύο χωρίς λόγο,
και να περάσει η ώρα περιμένω,

να πάω στο ραντεβού μου με τη Λίτσα
τη Λίτσα με τα μάτια τα υγραμένα
(φτωχά που βρίζουν τα σημερινά κορίτσια!
δεν πήρανε μαθήματα από μένα;)

Δεν λέω, μ’ έβρισαν, με κάνανε κουρέλι
μα όλοι ξέρουν ότι τραγουδάω ακόμα
κι έπειτα, τι με νοιάζει; τι με μέλει;
με περιμένει η Λίτσα με το Χάγκεντας στο στόμα

Μα η πικρή αλήθεια ήρθε σαν μαχαίρι
η Λίτσα μ’ έστησε -κι ώσπου να φέξει
περίμενα με το σενάριο στο χέρι
διερωτώμενος: «Λες οι μαλάκες νά’ ναι έξι;»

Στο μη έμμετρο σκέλος της αντιπαράθεσης, ο Ν.Ν. είχε αναφερθεί σε «πέντε μαλάκες». Θα είδατε τις αναφορές σε δυο πολύ γνωστά του έργα.

‘Ισως τα ποιήματα να βοήθησαν στην εκτόνωση, διότι ο καβγάς δεν συνεχίστηκε.

Μας έμεινε όμως να σκαρώνουμε στιχάκια και να κάνουμε ποιητικές κόντρες. Ένα βράδυ, τον Δεκέμβριο του 1998, πάνω σε μια τέτοια κόντρα, ο Μύρωνας με προκάλεσε να γράψω ένα ποίημα «με έναν Τεύτονα ιππότη στον ποταμό Βιστούλα».

Απάντησα στην πρόκληση με το εξής:

Στο ρημαγμένο χωριό

Βαριές οι στάλες της βροχής, ιππότη πού πηγαίνεις;
Μες στο χωριό το έρημο, ποιός θα σε περιμένει;
Νύχτα βαθιά και σκοτεινή, χωρίς φεγγάρι, μαύρη
πήρες το λάθος το στρατί, το δρόμο πώς θε νάβρεις;

Αγέρωχος ο Τεύτονας το άτι σπιρουνίζει
πέρα μακριά, στον ποταμό, o άνεμος βουίζει.
Άδεια τα σπίτια στο χωριό, άδεια και ρημαγμένα
χάσκουνε τα παράθυρα σα μάτια πεθαμένα

Εδώ δεν έχει καπηλιό, δεν έχει αλογοστάσι
μήτε γυναίκεια αγκαλιά για να σε ξεκουράσει,
μονάχα νύχτα και βροχή, Βεόγουλφε στοχάσου
ο μόνος ήχος που ακούς, ο χτύπος της καρδιάς σου!

Δεν είναι άσκημο, αλλά βέβαια έκλεψα. Δεν μπορούσα να γράψω τέτοιο ποίημα στο φτερό, αλλά πήρα υλικό από ένα ποίημα που είχα γράψει το 1982, φοιτητής, που ήταν ακόμα καλύτερο αλλά που έχει χαθεί. Το είχα καθαρογράψει στο εσωτερικό χαρτί ενός πακέτου Άσο σκέτο, με μικρά γραμματάκια, καμιά δεκαριά στροφές,  το διάβασα σε μια φίλη η οποία είπε «σιγα μην είναι δικό σου» και της το χάρισα. Αργότερα έχασα τα ίχνη της, ξέχασα και το ποίημα εκτός από μερικές στροφές -ε, δεν έχασε κι η Βενετιά βελόνι.

Ο Μύρωνας πάντως συνέχισε απτόητος: Να βάλεις μέσα κι ένα ποντίκι κι ένα σανίδι.

Οπότε:

Εσκιάχτηκ’ ο Βεόγουλφος. Ακουσε ‘τσίκι-τσίκι’
«Ποιός είναι; Αλτ! Ακίνητος!» Ηταν ένα ποντίκι
ροκάνιζε ξερό ψωμί στου σανιδιού την τρύπα
Δεν έχει άνθρωπο εδώ Βεόγουλφε, στο είπα!

Αυτό δεν είναι τόσο καλό, το τσίκι-τσίκι χαλάει την ατμόσφαιρα, αλλά έπρεπε να απαντάμε αμέσως. Βέβαια, όταν έχεις το πατρόν είναι εύκολο να σκαρώνεις στιχάκια. Όμως αρκετά βλόγησα τα γένια μου. Σταματάω εδώ.

 

 

 

 

 

Advertisements

131 Σχόλια to “Στίχοι από μια παλιά λίστα”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Logos, Llogos, parea, Hellas, etc.
    Και θυμήθηκα τον Χρίστο τον Κουλίνο (μετέπειτα Φαρμάκη). Τις τόσο τρυφερές ιστορίες του και τα ποιηματάκια του.

    Κι η Καρυάτις, η Σοφία, η Γιάννα, η Βεατρίκη, η Λιδα και τόσες άλλες.Μερικές τις βλέπω ακόμα.
    Α, και η άλλη!

    Σε ευχαριστώ Νίκο για το Περίπτερο!

  2. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Στην αρχή ,για πρώτη φορά στην καριέρα μου ως αστροβάλου (=αυτός που βάζει αστέρια -πάνω-πάνω στο άρθρο. Να μην συγχέεται με τον αστρολάβο που είναι το GPS) έβαλα 1 αστέρι (Very poor) σε Νικοκύρειο άρθρο…
    Μα «ποίημα» τουCactus Flower??!!! (αν είναι να στείλω και γω Καζαμία ή τις περιπέτειες του Μυνχάουζεν ,να δημοσιευτεί )
    Μετά όμως διάβασα τα ωραία ποιηματάκια του Νικολαϊδη και ανεκάλεσα ,βάζοντας τελικά 3 stars. 🙂

  3. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα!
    Μακάρι όλες οι αντιπαραθέσεις να ήταν έμμετρες, με χιούμορ και σπιρτόζικο πνεύμα, σαν τις αυτοσχέδιες μαντινάδες των Κρητικών.
    Το ‘χεις με τη στιχουργική, Νίκο, να μας δίνεις περισσότερα δείγματα. Ειδικά η δεύτερη απάντηση στον Νικολαΐδη με τις αναφορές στα Κουρέλια και στον Οργισμένο Βαλκάνιο πολύ διασκεδαστική.

  4. Γς said

    2:

    Τι λες βρε χρουσούζη;

    Ο Νίκος Δήμου πάντως το είχε βρει καλό!

    Νίκο. Θα ψάξω για του Χρήστου Κουλίνου.

  5. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Νίκο, και τι δεν θύμησες σήμερα σε πολλούς 🙂 Μπράβο!

    και κατι για τον Δημήτρη Μαρτίνο:

  6. Γιάννης Ιατρού said

    5: Ωχ, μου ξέφυγε… 690′ ==> 60′

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!
    (Μη γινει καβγάς εδώ για τον τότε καβγά 🙂

  8. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Πάνω σε πακέτα Άσου Παπαστράτος έχουνε γραφτεί αριστουργήματα κι αριστουργήματα! Κάποτε ,πολύ παλιά, είχα δει μέχρι επίλυση πλάκας (κατά Πίπερ-Μάρτενς) από τζιμάνι μηχανικούρα! 🙂

  9. Γιάννης Ιατρού said

    8: Να επαναλάβω εδώ παλαιότερο σχόλιο:
    Να θυμήσω πως η πρώτη ταμπλέτα ήταν η πλάτη του Άσσος Φίλτρο κασετίνα, άιντε του Άφιλτρου (αν και με λιγότερες ίντσιες στην οθόνη!):
    Τι αριθμητικοί λογαργιασμοί, τι τηλέφωνα και φαξ, τι αρχιτεκτονικά σχέδια, όλα εκεί γράφουνταν…
    Τα δε εσωτερικά τσιγαρόχαρτα (αφού είχες προσθέσει 4-5 από άλλα πακέτα, το ένα πάνω στο άλλο), ήταν η επέκταση μνήμης, και χρησίμευαν για σκονάκια…

  10. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «Τα δε εσωτερικά τσιγαρόχαρτα (αφού είχες προσθέσει 4-5 από άλλα πακέτα, το ένα πάνω στο άλλο), ήταν η επέκταση μνήμης,»
    😆 😆 + 0-e^(i*π) like

  11. Γιάννης Ιατρού said

    9: (συνέχεια) κι αυτό:
    ..Κρατούσες φυσικά κι ένα καθαρό πακέτο, για την τράκα που θα σου έκανε κανένας «επιτηρητής».
    Αυτό ήταν η “βασική” έκδοση, χωρίς εγκατεστημένες εφαρμογές…

  12. sarant said

    8-11: 🙂 Ετσι ήταν.
    Αντε να κάνεις την ιδια δουλειά στα μοντέρνα πακέτα.

  13. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Tί χάλι το Περίπτερο !, βυθίστηκε και πάει
    «Αναζητείται υπεύθυνος» γαβγίζουνε στο ΣΚΑΕΙ
    Ο Μετροπόντιξ φαγανός, αμείλικτε Τερζάκι!
    τώρα για φούσκες κι άφιλτρα θα ψάχνει το μαγκάκι
    Μα να! Η ελπίς δεν πέθανε, το τέκνο του ανύδρου,
    ο κάκτος ο παραμυθάς γράφει εν είδει μύδρου
    μια ελεγεία εκλεκτή, γκροτέσκικη αντάμα
    και το Περίπτερο θα ζει ,σα γηραιά Μαντάμα…

  14. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πολλοί θεριακλήδες ποιητές σημείωναν στίχους στο πακέτο των τσιγάρων, είτε για να μην τους ξεχάσουν, είτε γιατί πού να βρεις χαρτί στο ξερονήσι της εξορίας. Ρίτσος, Καρούζος, Λειβαδίτης…

    http://stithaghi.blogspot.gr/2013/10/blog-post_28.html

  15. gpoint said

    Να μη γράψει τίποτε ο Γς για την περιπτερού σημαίνει πως άντρας το ούλευε το περίπτερο !
    Νίκο εμείς χωρίς να κλέβουμε από παλιά υλικά, βγάλαμε σε μια νύχτα αυτό (λίγες διορθώσεις έκανα στα κείμενά της)

  16. georgevio said

    αυτό το «… Υπήρχαν τον προηγούμενο αιώνα…» με ταρακουνησε. Για μένα μέχρι σήμερα, προηγούμενος αιώνας ήταν το 19xx !!!!!

  17. sarant said

    16 Εννοείς ότι ως σήμερα θεωρούσες «προηγούμενο αιώνα» τον 19ο, το 18χχ έτσι; Κι εγώ σχετικά πρόσφατα το πήρα απόφαση 🙂

  18. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    16, 17 Δηλαδή αν είμαστε τσακωμένοι με κάποιον από το 1999 θεωρούμαστε προαιώνιοι εχθροί; 🙂

  19. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλημέρα!
    Από μια παρεξήγηση, έναν καυγά, την ανάγκη «εξειρήνευσης» της κατάστασης, μας μείνανε αυτές οι ομορφιές λοιπόν!
    Θα το πάω λίγο μακριά μα είμαι από ψες (ξανα) κατειλημμένη από τον ένθεο(με την έννοια της ευφυίας,του ταλέντου) Ταρκόφσκι με αφορμή το Θεοφάνη και το Ρουμπλιόφ:
    …ο καλλιτέχνης πρέπει να δέχεται κάποια πίεση
    …η τέχνη γεννιέται από τις κακοτεχνίες του κόσμου
    …κανείς δε θα είχε την ανάγκη της τέχνης αν στον κόσμο βασίλευα η ομορφιά και η αρμονία

  20. Γς said

    17:

    Κι εγώ είχα ψιλομπερδευτεί.

    Περίμενα τον επόμενο αιώνα, 20χχ,
    Τώρα όμως με την φόρα που έχω πάρει, οδεύω ακάθεκτος προς τον 22ο, 21χχ

  21. μυλοπέτρος said

    Σε θαυμάζω (ανυπόκριτα).
    Ξέρεις πολύ περισσότερα από όλους μας και τα κουμαντάρεις α με επιτυχία!
    Σημαδι ότι σκεφτεσαι συνεχώς.
    Διερωτωμαι ομως. Πότε Υπάρχεις;
    Αν και από ό,τι γράφεις ούτε αυτό το αμελείς.
    Ερωσο που θα έλεγε και μια ψυχή

  22. cyrusmonk said

    Πρὸς Γς καὶ Νικοκύρη ἢ/καὶ ὅποιον ἄλλον γνωρίζει:
    Μὲ τὸν Κουλίνο γνωριζόμασταν ἀπὸ τὶς πρὸ Internet ἐποχές (παπαγιῶτες γὰρ ἀμφότεροι) καὶ ἔχασα τὰ ἴχνη του ὅταν μετῳκησα εἰς Ρόδον, τὸ 1989. Τὸν εἶδα βέβαια κάνα-δυὸ φορὲς ἀκόμα κάποια καλοκαίρια τῶν νάιντις, ἀλλὰ πέραν τούτου… τσούκου.
    Γνωρίζοντας ἀπὸ πρῶτο χέρι ὅτι ἦταν (καὶ ἐλπίζω νὰ συνεχίσει νὰ εἶναι) ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ λαμπρὰ μυαλὰ καὶ μία ἀπὸ τὶς καλύτερες ψυχές, παρὰ τὰ προβλήματά του, θέλω νὰ ξαναβρῶ ἐπαφή μαζί του. Ἂν ἔχετε κάποιο ἠμέιλ του ἢ κάποιον ἄλλο τρόπο νὰ ἐπικοινωνήσω μαζί του ἀπὸ τὴ δεδομένη ἀπόσταση (Ρόδου-Ἀθήνας)…
    Φιλικά

  23. Χαράλαμπος Αλεξόπουλος said

    8.
    Δεν μπορεί να γράφτηκαν αριστουργήματα σε Ασσος κασετίνα γιατί ήταν μπακατέλα.
    Αυτό που έγραψε ιστορία ήταν το Καρέλια, και μέχρι σήμερα παραμένει αξεπέραστο.

  24. Γς said

    Το έχω.
    Που να σου το στείλω;

  25. Γς said

    24->22

  26. Παναγιώτης Κ. said

    @9. Ήταν και η κορδέλα του εισιτηρίου στο τρόλεϊ που είχε μια παρόμοια χρήση. 🙂

  27. raf giam said

    Απολαυστικότατο! Είναι πολύ γοητευτική η ιστορία του πρώιμου διαδικτύου. Τώρα όλα είναι Facebook, πολιτικές εξυπνάδες και σεξ.

    Νικοκύρη, θέλουμε και άλλες τέτοιες ιστορίες!

  28. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    21 Νάσαι καλά!

    27 Κάποιος ελεγε για όλα αυτά τα θαύματα της τεχνολογίας που τελικά ανάγονται στο να κατεβαζουμε τσόντες…

  29. ΚΑΒ said

    Σὺ δ’ ὡς ἐπὶ μήκιστον εὐτυχοίης. Ἔρρωσο.

  30. 22
    Πραγματικά, ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ ο Βαγγελάκης, ΑΝΘΡΩΠΟΣ από τους λίγους!
    Γιατί δεν κάνεις επαφή μαζί του στο φέης-μπουκ;

  31. Γιάννης Ιατρού said

    26: Α ρε Παναγιώτη, τι μηχανάκι κι αυτό (με την μανιβέλα 🙂 ),,,, Και ο ήχος του! Δεν πιάνουν μία μπροστά του τα σημερινά ηλεκτ[-ικά, -ονικά]

  32. cyrusmonk said

    @30: Δύο οἱ λόγοι. Ὁ πρῶτος ὅτι δὲν ἔχω καὶ δὲν προτίθεμαι νὰ ἀποκτήσω φατσοκιτάπι, γιὰ χίλιους δυὸ λόγους. Ὁ δεύτερος, ὅτι ἀναφέρομαι στὸν ἀδελφὸ τοῦ Βαγγέλη, τὸν Χρῆστο.

  33. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    32. Σήμερα αυτή την ώρα και την άλλη Κυριακή πάλι, θα βρείτε εδώ τον αδελφό του, οπότε μπορεί να σας δώσει σημείο επαφής:
    Τηλ 213 00 40 496
    69 45 34 84 45

    http://polychorosket.gr/

  34. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα ! Λίστες; Δεν πρόλαβα…Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα; 🙂

    Οnline μαντινάδα, ένα πράμα – απ’ όσο κατάλαβα !

    Εγώ πρόλαβα λίγο το netmeeting, τα blogspot, και φυσικά σήμερα, τα αποθηκευόμενα ή εξαφανιζόμενα κατεβατά σχολίων. Εξαφανιζόμενα λέω τα forum που συνήθως ανοίγουν στο πλάι ζωντανών αθλητικών μεταδόσεων. Αυτά ίσως εγώ να χαρακτήριζα σήμερα «λίστες». Εκεί επικρατεί πλήρης ανωνυμία, γίνεται ένας online σχολιασμός της στιγμής, ανώνυμος ή επώνυμος (χαρακτηριστικά τα nicknames «anon3597» π.χ., που τοποθετεί αυτομάτως το πρόγραμμα διαχείρισης), και φυσικά όλα αυτά τα παίρνει ο άνεμος μόλις σταματήσει το link να υπάρχει (όσο υπάρχει όμως, μπορείς να σκρολλάρεις και να δεις ακόμα και πολύ προγενέστερα). Φυσικά το περιεχόμενο είναι εντελώς λόγια του αέρα, του στυλ «τι έχασε το τραγί», και σχεδόν πάντα με greekglish.

    Επί του πρακτέου τώρα : κοίτα να δεις που εντυπώθηκε στον κόσμο η εικόνα του περίπτερου της πανεπιστημίου… Ενώ όταν το 2003 η Δουκίσσης Πλακεντίας «κατάπιε» ολόκληρο αυτοκίνητο εν κινήσει, πέρασε στα ψιλά – βεβαίως, θα μου πεις, δεν το «έπιασε» η κάμερα.

    Υπάρχει μεγάλο ιστορικό με τέτοια θεάματα : π.χ. κάποτε στα ογδόνταζ, κατέρρευσε (από στατικά φορτία, όχι από σεισμό), ένα κτίριο γραφείων στην Κηφισίας, στο ύψος της Αγ.βαρβάρας. Ο Χρήστος Οικονόμου, στην τότε εκπομπή «Σάββατο μία και μισή», είχε «πιάσει» με κάμερα την κατάρρευση, κι έδειξε πλάνα. Το tape πήγε μετά, και υπήρχε, στα γραφεία κάποιου σχετικού τομέα της Σχολής Πολιτικών μηχανικών του ΕΜΠ. Αλλά σε κάποια από τις αμέτρητες καταλήψεις, καταστράφηκε μαζί με άλλα, όπως συχνά συνέβαινε, και τελικά εγώ δεν το είδα ποτέ (ίσως και αρκετοί άλλοι). Τουλάχιστον αυτά λέει ο μύθος (πια), αφού δεν έχει βρεθεί και πουθενά στο διαδίκτυο, φυσικά.

    Kαι ένα από τα πιο ιστορικά βίντεο κατάρρευσης, φυσικά η γέφυρα των στενών Τακόμα, από έλλειψη εγκάρσιας ακαμψίας.

  35. Πάνος με πεζά said

    Θυμίζω ότι με την έλευση των στενών, «όρθιων» πακέτων, τα εσωτερικά διπλωμένα χαρτονάκια στο καπάκι του πακέτου, καθιερώθηκαν αργότερα ως «άτυπη οδοντογλυφίδα»… (μπλιαχ…)

  36. Αιμ said

    Πολύ καλό το 18 . Αιτουμαι άδεια χρήσης.

  37. gbaloglou said

    Δείγμα από Cactus Flower και hellas list

  38. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πεζοπάνε, είχες πάρει όλους τους τόμους του Χρηστικού λεξικού; αναρωτηθήκαμε (χθες) για τη λέξη ψησταριά-ψηταριά.

  39. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    1. Απάντηση από Γιώργος Μίχος

    Να σημειώσουμε πως ο Νίκος Νικολαίδης με τον Οργισμένο Βαλκάνιο επιχειρεί μια καταγραφή έξω από το εμφυλιακό δίπολο, ξέρετε προοδευτικός αντιδραστικός και τέτοια… Για πρώτη φορά και σαν ψέλισμα έχουμε μια παρουσίαση του Αθηναικού χώρου με όρους Μητρόπολης… Από τις πλέον δυναμικές εκτροπές του δεύτερου κύματος εξαμερικανισμού της χώρας, ειδωμένο με τη σημερινή προοπτική, μετατρέπει σε αφόρητα επαρχιώτικα μια σειρά “αναγνωρισμένα” μυθιστορήματα… Η διάδοση αυτού του βιβλίου χρόνια τώρα γίνεται στόμα με στόμα και αποτελεί μια συγκλονιστική αναγνωστική εμπειρία…

    Ο Νικολαίδης μένει στη μνήμη μου που όταν μια φορά τον ρώτησαν κάτι κνιτάκια για το ότι δεν καταλάβαιναν κάτι από Τα Κουρέλια, τους απάντησε: Ρε φίλε μη θες να τα δεις όλα με ένα πενηντάρικο… ( τόσο είχε τότε ο σινεμάς)

    στις 6-9-2007 6:28 am

    2. Απάντηση από Αφώτιστος Φιλέλλην

    Ο μεγιστος Νικολαιδης εχει δημιουργησει απο μονος του μια σχολη μετα-μπητ (αν ειναι δοκιμος ο ορος).Εχετε ξεχασει το τελευταιο του μυθιστορημα“Μια στεκιά στο μάτι του Μοντεζούμα” Το εχω αγορασει και το εχω διαβασει -σχεδον ολο- γρηγορα γιατι ειναι ογκωδες (440 σελ.) , αφηνοντας το για μια δευτερη αναγνωση οταν θα υπαρχει χρονος.
    Για κριτικες στο
    http://www.biblionet.gr/book/132657….

    ttp://themotorcycleboy.blogspot.com/2008/01/blog-post_21.html

    “Μια στεκιά στο μάτι του Μοντεζούμα”
    Δευτέρα, Ιανουάριος 21, 2008

    1

    Όλες οί βλεννόρροιες θεραπεύονται εκτός από τήν πρώτη.
    Ήταν ή εποχή που είχαμε άφθονο ρόκ ν’ ρόλλ, ελάχιστο σεξ καί καθόλου ναρκωτικά.
    Πάρ’ όλ’ αυτά νομίζω ότι δέν τά πήγαμε καί τόσο άσχημα.

    Κατέβαινα κουτρουβαλώντας τή μεγάλη χωμάτινη κατηφόρα πλάϊ στά Τουρκοβούνια καί πίσω μου λαχάνιαζε ή Μπέττυ καί γκρεμοτσακιζότανε πάνω στίς ψηλοτάκουνες γόβες της γκρί σουρί σουέτ.
    Μόλις είχα ρίξει μιά στεκιά στό μάτι τού Μοντεζούμα καί χρυσαφένιος κ’ ελαφρύς σάν τόν Ντόν ντέ λ’ Όρο μέ βίτσιζε στό πρόσωπο τό τέλος τού Νοέμβρη καί όλα αυτά γιατί μόλις είχα ρίξει ένα γερό γαμήσι στή Μπέττυ που έβριζε πίσω μου γιατί είχε μπλεχτεί σέ κάτι πικραγγουριές δίπλα στό ρέμα.

    […]
    “…Θά μπορούσες νά ’σαι λίγο πιό καλός μαζί μου μουρμούρισε ….

    Όταν είμαι κακός είμαι κακός αλλά όταν είμαι καλός είμαι χειρότερος.”

    Σχεδον αυτοβιογραφικο. Ετος 1956!!!

    http://www.poiein.gr/archives/1380

  40. Ο Χασάπης είναι να εμφανιστεί κάπου εδώ ε;

    Εντάξει, η δικιά μου γενιά ήμασταν λίγο λιγότερο μερακλήδες, αλλά κάτι κάναμε στις μέρες μας: https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/02/dynasty/#comment-15229 Πού είναι ο Κορνήλιος;

  41. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    40 Ναι, αλλά δεν είπαμε για το Αμπεσεντάρ 🙂

    38 Το Χρηστικό το έχω στη μονότομη έκδοση και βέβαια έχει μόνο λήμμα «ψηΣΤαριά», γι’ αυτό και ρώτησα προηγουμένως.

  42. ΓιώργοςΜ said

    36 Ελεύθερα…

  43. cyrusmonk said

    ΕΦΗ-ΕΦΗ: Μόλις τώρα ξαναμπῆκα στὸ σάιτ καὶ τὸ εἶδα. Εὐχαριστῶ(^n) καὶ ἐλπίζω νὰ ἔχω ἀποτελέσματα.

  44. Αρκετοί σημερινοί πιτσιρικάδες, λυκειόπαιδες πάνω κάτω, με λίγη τύχη θα ζήσουν σε 3 αιώνες.

    Το usenet σήμερα είναι από τα κυριότερα μέσα ανταλλαγής πορνογραφικού υλικού.

  45. Idom said

    Ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ό το σημερινό! Όλο! Εφάμιλλο θα έλεγα! 🙂
    Άξιος ο μπλόγκερ, άξιοι και οι συνοδοιπόροι.

    Προσοχή όμως, ο Νικοκύρης μάς φακελώνει!

  46. Καλή και χρήσιμη η ποίηση, δε λέω, αλλά σαν την ελληνική επαρχία δεν έχει!

    http://www.topontiki.gr/article/171697/xanthi-kalese-tin-astynomia-epeidi-den-evriske-trapezi-gia-champions-league

    http://news247.gr/eidiseis/koinonia/lefta-yparxoyn-phre-fwtia-h-pista-kyriolektika-kapnos-24-mpoykalia-oyiski.4085537.html

  47. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    44 Εδώ θα είμαστε και θα το δούμε 🙂

    45 Δημόσια λέγονται αυτα, οπότε δεν είναι φακέλωμα!

  48. Γιάννης Ιατρού said

    44: Yπάρχει και το IRC. Kαι δουλεύει μια χαρά και χωρίς τις «υπηρεσίες» της Μ$ και των άλλων … Και δεν χρειάζεται και browser κλπ.

  49. Μαρία said

    46

  50. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το (τελευταίο) περίπτερο

    Είχα τσιπς και γαριδάκια
    Τσίχλες και σοκολατάκια
    Μίκυ Μάους και Ποπάϋ
    Τώρα ό,τι είχα, πάει

    Είχα και το βάσανό μου
    Στο καρτοτηλέφωνό μου
    Να μου στέλνει σηματάκια
    Γκρίνιες και χαμογελάκια

    Είχα ένα μικρό τρανζίστορ
    Κι όλο μου φωνάζαν «Κλείσ’ το»
    Μ’ έλεγαν κλεπταποδόχο
    Τώρα όμως πια δεν το ’χω

    Είχα ένα περιπτεράκι
    Ανδρομάχης και Δαβάκη
    Με δυο γύψινα αλογάκια
    Ν’ ανεβαίνουν τα παιδάκια

    Πού είσαι τώρα, βάσανό μου;
    Τρύπα στα μισά του δρόμου
    Όλα στ’ όνομα του νόμου
    Στρέφω αλλού το πρόσωπό μου

  51. Γς said

    Κι η Κοκκινοσκουφίτσα του περίπτερου

  52. Περί περιπτέρων:

    Δεν έχουν μεγαλώσει λιγάκι τις τελευταίες δεκαετίες; Ίσως να μην έφταιγε ο μετροπόντιξ για το περίπτερο του Γς, ίσως νάχε κι αυτό τα κιλάκια του…

  53. Γιάννης Κουβάτσος said

    46. Αμφιβάλλετε ότι ο εν λόγω ξεσαλωμένος γλεντζές συμμετείχε με το τρακτέρι του σε αποκλεισμούς δρόμων και σε πορείες προς την Αθήνα θρηνώντας πως η αγροτιά καταστρέφεται;

  54. Γς said

    Στο περίπτερο του Μπάμπη.

    Δίπλα στο Νώντα

  55. sarant said

    52 Ε ναι, μερικά έχουν γίνει μεγαθήρια. Αλλά τα περισσότερα κλείνουν στις μέρες μας. Στη γειτονιά μου λίγα έχουν μείνει.

  56. κουτρούφι said

    Η λέξη περίπτερο έχι και ποδοσφαιρική χρήση: Ο σέντερ φορ ο οποίος είναι συνήθως μόνιμα στην επίθεση και περιμένει να του ‘ρθει η μπάλλα για να τη σμπρώξει στο τέρμα. Συνήθως είναι υψηλόσωμος, όχι ιδιαίτερα γρήγορος και όχι καλός χειριστής της μπάλλας. Έχει όμως πλεονέκτημα στο ψηλό παιχνίδι και ισχυρό σουτ. Ο ιδιοφυής έχει «αίσθηση του χώρου» και κατάλληλες τοποθετήσεις. Παραδείγματα: Αντώνης Αντωνιάδης, Ίαν Ρας, Χρούμπες (δεν θυμάμαι το μικρό του), ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς και εκατοντάδες στην αλάνα:
    http://www.sport-fm.gr/article/Stefanos%20Xarhs/kobei-to-tsekouri-sedrarei-o-ampalos-periptero-kai-gkol/3137543

  57. Γς said

    Και το περίπτερο που πούλαγε βεντάλιες

  58. 53

    Εξ Αχαΐας καταγόμενος, υποψιάζομαι πως ο εν λόγω θα είχε στείλει «τον Αλβανό του» στα μπλόκα.

    55

    Ε, ναι, αλλά μην ξεχνάμε πως στο μεταξύ λήγουν και οι άδειες (ανάπηροι πολέμων, πολύτεκνοι κλπ) ενώ ανθίζουν τα μίνι μάρκετς.

  59. Γς said

  60. Γς said

    Ο Αλέκος Σακελλάριος ενίοτε έπαιζε και κανα ρόλο στις ταινίες που σκηνοθετούσε

  61. sarant said

    56 Δεν το ήξερα!

    60 Ωραία σκηνή!

  62. Γς said

    Η Φαβούρ

  63. ΣΠ said

    Και υπάρχουν και αυτοί…
    http://www.dailymail.co.uk/news/article-3610761/Inside-village-Europe-migrants-BANNED-Switzerland-s-super-rich-Oberwil-Lieli-millionaires-won-t-accept-asylum-seekers-voted-pay-200-000-fine-instead.html

  64. Γιάννης Κουβάτσος said

    56. Χορστ Χρούμπες και Ντίτερ Χένες, τα δύο άμπαλα γερμανικά «περίπτερα». Σύγχρονο παλτοειδές «περίπτερο» ο Παντελής Καπετάνος.
    Τι γίνεται με την ΑΕΚ; Δεύτερο σερί ντέρμπι με παίκτη παραπάνω από το πρώτο ημίχρονο; Έχουμε χαλίφη, αποκτούμε και βεζύρη; 😜

  65. sarant said

    63 Αυτό το πρόστιμο που δέχτηκαν ευχαρίστως, μου θύμισε τις καλές γαλλικές γειτονιές. Επειδή υπάρχει νόμος ο κάθε δήμος να έχει ένα ποσοστό από εργατικές πολυκατοικίες (HLM ακριβέστερα), οι αριστοκρατικές γειτονιές προτιμούν να πληρώνουν το σχετικό πρόστιμο και να μη χτίζουν.

  66. Γς said

    Σαν τους απέναντί μου που πλήρωσανγια να μην έχουν γκαράζ σε ένα μεγάλο κτήριο και θα γεμίσουμε παρκαρισμένα αυτοκινητα

  67. Μαρία said

    65
    Δεν σου θυμίζει την πρόταση να πληρώνουν πρόστιμο όσες χώρες της ΕΕ δεν δέχονται πρόσφυγες;

  68. ΣΠ said

    Και κάτι για να ευθυμήσουμε.
    http://news247.gr/eidiseis/politiki/parapolitiki/psekasmeno-tweet-o-nikolopoylos-oneireuthke-masoniko-shma-sto-xeri-toy-mhtsotakh.4085060.html

  69. Spiridione said

    56. Εγώ «καφενείο» το θυμάμαι απ’ τις αλάνες.

  70. Alexis said

    #64: Ούλι Χένες ήταν ο Γερμανός «ξυλοκόπος», εκτός αν δεν λέμε τον ίδιο.
    Γρηγόρης Χαραλαμπίδης, παλιά στην Πανάθα (την αγνή και ατρόμητη κλπ.) 🙂

  71. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ούλι Χένες είναι ο μεγαλύτερος αδερφός του, πρώην εξαιρετικός παίκτης και νυν φυλακόβιο λαμόγιο. Ο Ντίτερ έπαιζε μαζί με τον Ρουμενίγκε και τον Μπράιτνερ που του έδιναν τα γκολ στο πιάτο.
    Χαραλαμπίδης και Ντόκεν, τα δίδυμα περίπτερα της τότε Πανάθας. 😊

  72. sarant said

    67 Δεν έχει εφαρμοστεί αυτή, όμως

  73. gbaloglou said

    Κανένας δεν τσίμπησε για τα παλαιοηλεκτρονικά (37), την δυνατότητα εύρεσης παλαιών συνομιλιών, κλπ Ακόμη, δεν συζητήθηκε η προέλευση της λέξης «περίπτερο» … από την Μετάφραση των Εβδομήκοντα και το Άσμα Ασμάτων (περίπτερα αυτής, περίπτερα πυρός)!

  74. Μαρία said

    73
    Με τον περίπτερο ναό σχετίζεται το περίπτερο.

  75. gbaloglou said

    74 Ναι, αλλά τι προηγήθηκε; Το είχα ψάξει το θέμα πριν χρόνια … και ήμουν βέβαιος ότι η λέξη είναι Εβραιογενής, ότι μπήκε δηλαδή το «περίπτερα» στην Ελληνική ως μετάφραση κάποιου Εβραϊκού όρου και ακολούθως χρησιμοποιήθηκε ως επίθετο για τον περίπτερο ναό. (Ας προσεχθεί εδώ ότι η λέξη που μας ενδιαφέρει δεν υπάρχει στην Ελληνική πριν από την Μετάφραση των Εβδομήκοντα.)

  76. Μαρία said

    75
    Πιθανότατα. Το LSJ δίνει και παράθεμα του Καλλίξενου στον Αθήναιο https://fr.wikipedia.org/wiki/Callix%C3%A8ne_de_Rhodes που έζησε την ίδια εποχή και στο ίδιο περιβάλλον με τους Εβδομήκοντα.

  77. sarant said

    75 Έχει ένα «περίπτερον» σε ανατομικά συμφραζόμενα ο Ιπποκράτης, που μπορεί βέβαια να είναι από το κόρπους των ιπποκρατικών, άρα μεταγενέστερο

  78. Έχουτε τουίτερ; Ρίχτε μια ματια: –> https://twitter.com/hashtag/end_kolastirio

  79. Σίφνιος άρραβών said

    Το αποψινό άρθρο του κ. Σαραντάκου είναι πολλά διδακτικό από την εξής άποψι: Συνειδητοποιούμε πόσο τεράστια ήτο η πρόοδος στο Διαδίκτυο μέσα σε μόλις 20 χρόνια. Ο παραλίγο υπουργός της Χούντας (δική του ομολογία) Νίκος Δήμου φάνταζε τότε ως ο γκουρού της Τεχνολογίας, ενώ σήμερα γελάμε με τα πρωτόγονα επιτεύγματά του. Ο μακαριστός Νίκος Νικολαΐδης είχε παρατήσει την συνήθη απασχόλησί του (το γαμήσι) για να γράφει σχόλια προς άγνωστες γκόμενες, προκειμένου να αισθανθεί την άφατη ηδονή του να είσαι μπροστά από τους άλλους τεχνολογικά και να αισθάνεσαι ανώτερος από τον πλησίον σου…

    1) Σε 20 χρόνια από σήμερα θα έχει βρεθεί τρόπος καταγραφής (από το υπερπέραν) της προφοράς των Αρχαίων Ελλήνων και θα γελάμε με τις απόψεις των αμετανόητων Ερασμιτών και των τρελαμένων ινδοευρωπαϊστών όπως ο κ. Σμερνταλέος, οι ακατανόητες φθογγολογικές αναλύσεις του οποίου εντυπωσιάζουν κάποιους αστοιχείωτους Σαραντάκειους αναγνώστες.

    Η ιστορική έρευνα θα έχει βρεί τόσες τρανταχτές απάτες των Πρώτων Χριστιανών και πλαστογραφίες των βιβλικών κειμένων, που ο κ. Μπλόκ ότι νάναι και οι σφουγγοκωλάριοί του δεν θα ξέρουν πού να κρυφτούν όταν θα τους θυμίζουμε τις παλαβομάρες που έγραφαν τόσα χρόνια εδωμέσα… Ο παπα-Μεταλληνός θα βλέπει από καιρό τα ραδίκια ανάποδα και η Wikipedia θα τον έχει κατατάξει στην κατηγορία των ορθόδοξων ταλιμπάν που πήραν στον λαιμό τους και αποβλάκωσαν χιλιάδες αθώα παιδάκια…

    2) (28 τέλος): Κύριε Σαραντάκο, αυτό που εσείς θεωρείτε κατάντια (την δωρεάν διάχυσι του πορνό σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού), είναι η μεγαλύτερη επανάσταση της εποχής μας, αλλά θα το αποδεχτούμε μετά από 50 χρόνια, όταν θα το καταγράψει ο Ιστορικός του Μέλλοντος: Άλλαξε εντελώς την ψυχολογία των γυναικών. Είσθε αρκετά μεγάλος για να θυμάστε ότι πρίν 35 χρόνια για να μάς κάνει πιπίζειν (πεολειχία, κατά τον Σουΐδα και τους σχολιαστές του Αριστοφάνους) μιά γυναίκα, έπρεπε να της τάξουμε τον ουρανό με τ’ άστρα. Σήμερα το κάνουν όλες από περιέργεια και αντί πινακίου φακής, επηρεασμένες από τις τσόντες που έχουν δεί από τα 12 τους. Προ 35 ετών, ούτε το 1% των γυναικών δεν έτριβαν την κλειτορίδα τους κατά την διάρκεια της σεξουαλικής πράξεως, προκειμένου να αισθανθούν μεγαλύτερη ηδονή. Κι όποια το έκανε, εμείς οι άντρες θεωρούσαμε ότι μάς προσέβαλε, διότι και καλά δεν ικανοποιείται με τον κολπικό οργασμό που της προσφέρουμε και επιζητεί τον κλειτοριδικό. Σήμερα το κάνουν όλες χωρίς κόμπλεξ, διότι διδάσκονται από τις πορνοστάρ ότι δεν είναι ντροπή να επιζητείς την μεγαλύτερη δυνατή ηδονή κατά το βινείσθαι. Δεν συνεχίζω την καταγραφή της Κοινωνικής Επαναστάσεως που έφερε στον πολιτισμένο Δυτικό Κόσμο η δωρεάν διάθεσις του πορνό σε εκατομμύρια ανθρώπους, για να μή σοκάρω κάποιους αναγνώστες. Στην πραγματικότητα πρόκειται για θρίαμβο των Αρχαίων Ελληνικών Ιδεωδών περί Γυμνότητος, Ηδονής κλπ. επί της χριστιανικής παλαβομάρας περί παρθενίας, νηστείας, αγαμίας, αποφυγής της ηδονής κλπ.

    3) Μιά που η αποψινή ανάρτησις του κ. Σαραντάκου μάς έδωσε την ευκαιρία να φιλοσοφήσουμε, ας μού επιτραπή να τελειώσω με κάτι προκλητικό: Μιά από τις αγαπημένες φράσεις του ναζιστή Πλεύρη είναι πως… αν οι Εβραίοι δεν σταύρωναν τον Χριστό, θα ήσαν άγνωστοι στην Παγκόσμια Ιστορία. Αυτό, ομολογουμένως, είναι κάργα ρατσιστικό και δικαίως ο κ. Σαραντάκος θα έδειχνε αυθωρεί και παραχρήμα κόκκινη κάρτα στον πρώτο αναγνώστη που θα τολμούσε να το γράψει εδώ. Έλα, όμως, που την ίδια ακριβώς άποψη με τον Πλεύρη είχε και ο πρώτος Εβραίος πρωθυπουργός της Βρετανίας, ο περίφημος Βενιαμίν Ντισραέλι: «Χωρίς τον Ιησού, οι Εβραίοι θα ήσαν ουσιαστικά άγνωστοι στη Παγκόσμια Ιστορία… Όλοι μαζί οι απόγονοι του Δαβίδ, δεν έκαναν τόσα πολλά για τους Εβραίους όσα ο πρίγκιπας που σταυρώθηκε στον Γολγοθά», υποστήριζε ο μεγάλος εκείνος άνδρας!..

    Μεταφέρω απόσπασμα της σελ. 67 του συγκλονιστικού βιβλίου τού «Benjamin Disraeli: The Fabricated Jew in Myth and Memory» που έγραψε το 2002 ο Bernard Glassman και είναι αμετάφραστο ακόμα στην Ελλάδα για ευνοήτους λόγους. Ιδού η απόδειξη ότι η έννοια του ρατσισμού είναι σχετική και εξαρτάται από το ποιός διατυπώνει μιά συγκεκριμένη άποψη

  80. Pedis said

    Αυτή είναι συγχρονη πολιτική ποίηση! Λόγος με πολύ δούλεμα χωρίς μέτρο.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ χαιρετίζει τον επίμονο αγώνα του γαλλικού λαού ενάντια στην κατάργηση των εργασιακών του κατακτήσεων. Πρόκειται για έναν αγώνα που αφορά τους εργαζόμενους όλης της Ευρώπης, καθώς η συρρίκνωση των εργασιακών δικαιωμάτων, η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και των συλλογικών διαπραγματεύσεων αποτελούν κεντρική επιλογή της ευρωπαϊκής χρηματοοικονομικής ελίτ.

  81. Γιάννης Ιατρού said

    Ποιος ξέρει που ζούσαν και πως καταπιέζονταν μερικοί πριν 35 χρόνια…. Μιλάμε για μεγάλη ένδεια! Αυτό εξηγεί πολλά 🙂

    Άλλοι πάλι σεξαπανέκαθεν απολάμβαναν τις χαρές της ζωής…. χωρίς να έχουν ανάγκη την (από μερικούς έτσι αντιλαμβανόμενη…) τεχνολογική πρόοδο. π.χ. ο Γς μας. Και αναφέρω αυτόν παραδειγματικά, αλλά ουχί περιοριστικά, γιατί και από ηλικιακής απόψεως δεν μπορεί να του αμφισβητηθεί η εμπειρία του στη ζωή προ 35ετίας, σύγχρονος κι αυτός του Tiberius Iulius 🙂

    Η διαφορές και οι έλλειψη εμπειριών μερικών είναι εμφανείς! Τους έχει εμφανώς στιγματίσει.

  82. Γιάννης Ιατρού said

    Αφορμής δοθείσης 🙂 🙂 να υπενθυμίσω στους έχοντας αναρρωτικήν άδειαν από το ιστολόγιον, ότι απομένουν 1 (μία) και η σημερινή μέρα δια την επιστροφή τους! Άλλως θα θεωρηθούν αδικαιολογήτως απόντες και λιποτάκτες 🙂

  83. Γιάννης Ιατρού said

    81: Διόρθωση, τέλος: Η Οι διαφορές και οι η έλλειψη….

  84. Ανδρέας said

  85. Γιάννης Ιατρού said

    84: καλό το «ΕΡΑΣΜΙΖΕΙΝ» 🙂

    παω για backup ….

  86. Υαλτις said

  87. Υαλτις said

    84
    Ανδρέα καλως ήρθες
    γέλασα πολύ,

  88. Γς said

    81:

    Καλά!
    Κάνε πλάκα Γιάννη με τον Tiberius Iulius και τις πεολειχίες του Σιφνίου Άρραβώνος.

    > πριν 35 χρόνια

    Πριν 70 χρόνια ακριβώς! Εβδομήκοντα!

    Ποιος έδινε σημασία τότε στα μωρά που μόλις βγήκαν απ τα αυγό τους και έπαιζαν μπουσουλώντας ή κάνοντας τα πρώτα τους βήματα υπό την εποπτεία ή μη των μαμάδων τους που χαζοκουτσομπόλευαν σε εκείνες τις αυλές των οριζόντιων πολυκατοικιών με τις συνεχόμενες κολλητές κατοικίες του ενός δωματίυυ στο Βύρωνα του1946. Αντε το πολύ 1947.

    Κι ο Γς με τον φίλο του τον Κώστα να εξερευνούμε τον κόσμο [μακριά απ το πηγάδι!] της αυλής.
    Και μπαινοβγαίναμε παντού απ τις ανοιχτές πόρτες ή τις κρεμαστές κουρελούδες.
    Και βλέπαμε και που και που και την μαμά του τη μικρο χήρα κυρά Πίτσα, που όλο με κάποιο φίλο της έπινε καφέ και άλλα τέτοια. Και δεν μας έδιναν σημασία.

    Και πέρασαν μερικά χρόνια να καταλάβω μερικά πράγματα.
    Και μερικά ακόμα για εκείνο που είχα δει μια μέρα εκεί.
    Αυτό που λέμε σήμερα πεολειχία.

  89. Ανδρέας said

    Ὀλίγα χιουμοριστικά

    ἡ ἐκ τῆς ἀγοράς εἰκόνα

    ὁ κυρ Μάγερας εἰς τὸ Διδασκαλεῖον.

    ὁ κυρ Μάγερας προετοιμάζων μεζεδάκια μεθ’ ἐπιτελείων
    βοηθοί-βοηθές μαγέρεισσες, λάτρες, παῖς μετά κολλητηρίων,
    ὀϊμέ, ἄνευ δαιτυμόνων μόνον τὀ ἐπιτελεῖον
    στέκει εἰς τὸ κατέστημα κυνηγώντας τους πελάτας μετά τυφεκίων.

    ATHENAEUS, The Learned Banqueters |
    loebclassics.com/view/atheneus_grammarian-learned_banqueters/2007/pb_LCL235.247.xml

    μέγας δέ ἐστι σοφιστὴς καὶ οὐδὲν 7 τῶν ἰατρῶν εἰς ἀλαζονείαν καὶ ὁ παρὰ Σωσιπάτρῳ μάγειρος ἐν Καταψευδομένῳ λέγων ὧδε·

    οὐ παντελῶς εὐκαταφρόνητος ἡ τέχνη,
    ἂν κατανοήσῃς, ἐστὶν ἡμῶν, Δημύλε·
    ἀλλὰ πέπλυται τὸ πρᾶγμα, καὶ πάντες σχεδὸν
    εἶναι μάγειροί φασιν, οὐδὲν εἰδότες.
    ὑπὸ τῶν τοιούτων δ’ ἡ τέχνη λυμαίνεται. (5)
    ἐπεὶ μάγειρον ἂν λάβῃς ἀληθινόν,
    ἐκ παιδὸς ὀρθῶς εἰς τὸ πρᾶγμ’ εἰσηγμένον,
    καὶ τὰς δυνάμεις κατέχοντα καὶ τὰ μαθήματα
    ἅπαντ’ ἐφεξῆς εἰδόθ’, ἕτερόν σοι τυχὸν
    φανήσεται τὸ πρᾶγμα. τρεῖς ἡμεῖς .. (10)
    ἐσμὲν ἔτι λοιποί, Βοιδίων καὶ Χαριάδης
    ἐγώ τε. τοῖς λοιποῖς δὲ προσπέρδου.
    ‘{ΔΗΜ.} τί φής; ἐγώ; ‘{A.} τὸ διδασκαλεῖον ἡμεῖς σῴζομεν
    τὸ Σίκωνος. οὗτος τῆς τέχνης ἀρχηγὸς ἦν.
    ἐδίδασκεν ἡμᾶς πρῶτον ἀστρολογεῖν .. (15)
    ἔπειτα μετὰ ταῦτ’ εὐθὺς ἀρχιτεκτονεῖν·
    περὶ φύσεως κατεῖχε πάντας τοὺς λόγους· (17)
    ἐπὶ πᾶσι τούτοις ἔλεγε τὰ στρατηγικά. (18)
    πρὸ τῆς τέχνης ἔσπευδε ταῦθ’ ἡμᾶς μαθεῖν.
    ‘{ΔΗΜ.} ἆρα σύ με κόπτειν οἷος εἶ γε, φίλτατε; (20)
    ‘{Α.} οὐκ ἀλλ’ ἐν ὅσῳ προσέρχετ’ ἐξ ἀγορᾶς ὁ παῖς,
    ‘{ΔΗΜ.} Ἄπολλον, ἐργῶδές γ’. ‘{Α.} ἄκουσον, ὦγαθέ. (24)
    δεῖ τὸν μάγειρον εἰδέναι πρώτιστα μὲν (25)
    περὶ τῶν μετεώρων, τάς τε τῶν ἄστρων δύσεις
    καὶ τὰς ἐπιτολάς, καὶ τὸν ἥλιον πότε
    ἐπὶ τὴν μακράν τε καὶ βραχεῖαν ἡμέραν
    ἐπάνεισι, κἀν ποίοισίν ἐστι ζῳδίοις.
    τὰ γὰρ ὄψα, φασί, καὶ τὰ βρώματα σχεδὸν (30)
    ἐν τῇ περιφορᾷ τῆς ὅλης συντάξεως
    ἑτέραν ἐν αὑτοῖς λαμβάνει τὴν ἡδονήν.
    ὁ μὲν οὖν κατέχων τὰ τοιαῦτα, τὴν ὥραν ἰδὼν
    τούτων ἑκάστοις ὡς προσήκει χρήσεται·
    ὁ δ’ ἀγνοῶν ταῦτ’ εἰκότως τυντλάζεται. (35)
    πάλιν τὸ περὶ τῆς ἀρχιτεκτονικῆς ἴσως
    ἐθαύμασας τί τῇ τέχνῃ συμβάλλεται.
    ‘{ΔΗΜ.} ἐγὼ δ’ ἐθαύμασ’; ‘{Α.} ἀλλ’ ὅμως ἐγὼ φράσω.
    τοὐπτάνιον ὀρθῶς καταβαλέσθαι καὶ τὸ φῶς
    λαβεῖν ὅσον δεῖ καὶ τὸ πνεῦμ’ ἰδεῖν πόθεν (40)
    ἔστιν, μεγάλην χρείαν τιν’ εἰς τὸ πρᾶγμ’ ἔχει.
    ὁ καπνὸς φερόμενος δεῦρο κἀκεῖ διαφορὰν
    εἴωθε τοῖς ὄψοισιν ἐμποιεῖν τινα.
    †Τοιοῦτον† ἔτι σοι δίειμι τὰ στρατηγικά.

    οἱ μαθηταὶ

    μαθητὰ Λεύκων οἵ τε συνδιάκονοι
    ὑμεῖς· ἅπας γάρ ἐστιν οἰκεῖος τόπος
    ὑπὲρ τέχνης λαλεῖν τι· τῶν ἡδυσμάτων
    πάντων κράτιστόν ἐστιν ἐν μαγειρικῇ
    ἀλαζονεία· τὸ καθ’ ὅλου δὲ τῶν τεχνῶν (5)
    ὄψει σχεδόν τι _ U τοῦθ’ ἡγούμενον.
    ξεναγὸς οὗτος, ὅστις ἂν θώρακ’ ἔχῃ
    φολιδωτὸν ἢ δράκοντα σεσιδηρωμένον,
    ἐφάνη Βριάρεως, ἂν τύχῃ δ’ ἐστὶν λαγώς.
    ὁ μάγειρος ἂν μὲν ὑποδιακόνους ἔχων (10)
    πρὸς τὸν ἰδιώτην καὶ μαθητὰς εἰσίῃ,
    κυμινοπρίστας πάντας ἢ λιμοὺς καλῶν,
    ἔπτηξ’ ἕκαστος εὐθύς. ἂν δ’ ἀληθινὸν
    σαυτὸν παραβάλλῃς, καὶ προσεκδαρεὶς ἄπει.
    ὅπερ οὖν ὑπεθέμην, τῷ κενῷ χώραν δίδου. (15)
    καὶ τὰ στόματα γίνωσκε τῶν κεκλημένων·
    ὥσπερ γὰρ εἰς τἀμπόρια, τῆς τέχνης πέρας
    τοῦτ’ ἔστιν, ἂν εὖ προσδράμῃς πρὸς τὸ στόμα.
    διακονοῦμεν νῦν γάμους. τὸ θῦμα βοῦς,
    ὁ διδοὺς ἐπιφανής, ἐπιφανὴς ὁ λαμβάνων. (20)
    τούτων γυναῖκες ἱέρειαι † τῇ θεᾷ θεοί,
    κορύβαντες, αὐλοί, παννυχίδες, ἀναστροφή·
    ἱππόδρομος οὗτός ἐστί σοι μαγειρικῆς.
    μέμνησο καὶ σὺ τοῦτο.

    ὁ Μάγειρρρ καὶ οἱ Δαιτυμώναι (μετά μεζεδεκιαδίων)

    cφίγγ’ ἄρρεν’, οὐ μάγειρον εἰς τὴν οἰκίαν
    εἴληφ’· ἁπλῶc γὰρ οὐδὲ ἕν, μὰ τοὺc θεούc,
    ὧν ἂν λέγηι cυνίημι· καινὰ ῥήματα
    πεποριcμένοϲ πάρεϲτιν· ὡϲ εἰϲῆλθε γάρ,
    εὐθύc μ’ ἐπηρώτηcε προcβλέψαc μέγα· (5)
    ‘πόcουϲ κέκληκαϲ μέροπαϲ ἐπὶ δεῖπνον; λέγε
    ‘ἐγὼ κέκληκα μέροπα ἐπὶ δεῖπνον; χολᾶιϲ.
    τοὺϲ δὲ μέροπαϲ τούτουϲ με γινώϲκειν δοκεῖϲ
    ‘οὐδ’ ἄρα παρέϲται δαιτυμὼν οὐθεὶϲ ὅλωϲ;’ (11)
    ἥξει Φιλῖνοϲ, Μοϲχίων, Νικήρατοϲ, (13)
    ὁ δεῖν’, ὁ δεῖνα· κατ’ ὄνομ’ ἐπεπορευόμην·
    οὐκ ἦν ἐν αὐτοῖϲ οὐδὲ εἷϲ μοι Δαιτυμών. (15)
    ὁ δ’ ἠγανάκτηϲ’ ὥϲπερ ἠδικημένοϲ (17)
    ὅτι οὐ κέκληκα Δαιτυμόνα· καινὸν ϲφόδρα.
    ‘οὐδ’ ἄρα θύειϲ ῥηξίχθον’;’ ‘οὐκ’, ἔφην, ‘ἐγώ.’
    ‘βοῦν εὐρυμέτωπον;’ ‘οὐ θύω βοῦν, ἄθλιε.’ (20)
    ‘μῆλα θυϲιάζειϲ ἆρα;’ ‘μὰ Δί’, ἐγὼ μὲν οὔ.’
    ‘τὰ μῆλα πρόβατα.’ ‘μῆλα πρόβατ’; οὐκ οἶδ’, ἔφην, (23)
    ‘μάγειρε, τούτων οὐθέν, οὐδὲ βούλομαι·
    ἀγροικότερόϲ εἰμ’, ὥϲθ’ ἁπλῶϲ μοι διαλέγου.’ (25)
    ‘τὰc οὐλοχύταϲ φέρε δεῦρο.’ ‘τοῦτο δ’ ἐϲτὶ τί;’ (34)
    ‘κριθαί.’ ‘τί οὖν, ἀπόπληκτε, περιπλοκὰc λέγειϲ;’ (35)
    ‘πηγὸc πάρεϲτι;’ ‘πηγόϲ; οὐχὶ λαικάϲει,
    ἐρεῖϲ ϲαφέϲ⌋τ̣ε̣ρ̣⌊όν θ’ ὃ βούλει μοι λέγε⌋ι̣ν̣;’
    ‘ἀτάcθαλόϲ γ’ εἶ, πρέϲβυ,’ φηϲίν. ‘ἅλα φέρε·
    τοῦτ’ ἐϲθ’ ὁ πηγόϲ, τοῦτο δεῖξον.’ χέρνιβον
    παρῆν· ἔθυεν, ἔλεγεν ἕτερα μυρία (40)
    τοιαῦθ’ ἅ, μὰ τὴν Γῆν, οὐδὲ εἷϲ ϲυνῆκεν ἄν,
    μίϲτυλλα, μοίραϲ, δίπτυχ’, ὀβελούϲ· ὥϲτ’ ἔδει
    τὰ τοῦ Φιλιτᾶ λαμβάνοντα βυβλία
    ϲκοπεῖν ἕκαϲτον τί δύναται τῶν ῥημάτων.
    ἀλλ’ ἱκέτευον αὐτὸν ἤδη μεταβαλὼν (45)
    ἀνθρωπίνωϲ λαλεῖν τι. τὸν δ’ οὐκ ἄμ ποτε
    ἔπειϲεν ἡ Πειθὼ παραϲτᾶϲ’ αὐτόθι.
    καί μοι δοκεῖ ῥαψωιδοτοιούτου τινὸϲ
    δοῦλοϲ γεγονὼϲ ἐκ παιδὸϲ ἁλιτήριοϲ
    εἶτ’ ἀναπεπλῆϲθαι τῶν Ὁμήρου ῥημάτων.

    ὀρέγεσθε κι ἀπολάμψεσθε τοιούτων τῶν μεζεδεκιαδίων

  90. Γς said

    88:
    Πολυκατοικίες του Βύρωνα.
    Και θυμήθηκα και τις πολυκατοικίες στο Κωλονάκι στα Δεκεμβριανά του 1944.

    Ημουν 6 μηνών, αλλά μου τα έλεγε αργότερα ο πατέρας μου.

    Η Φωφώ.

  91. Γς said

    >Γύρω στο 1995, μια παρέα αποφάσισε να φτιάξει δυο ελληνικές λίστες, τη μια πιο χαλαρή, γι’ αυτό και ονομάστηκε Στέκι

    Κι όταν το Στέκι σταμάτησε ξαφνικά και μείναμε όλοι στο δρόμο εγώ έφτιαξα για να μην χαθούμε [στον Πανεπιστημιακό σέρβερ, όπως με κατηγορούσαν] την λίστα Παρέα, μεταφέροντας όλους εκεί με την παράκληση να μου απαντήσουν αν θέλουν να μείνουν.

    Κατηγορήθηκα για Spam και τέτοια και μερικοί άρχισαν να αποχωρούν.

    Γς
    23/11/97

    [Parea] ekpliktos {3}

    Ωχ μωρέ Βεατρίκη ο κύριος
    δεν μπορεί
    ή κάνει πως δεν καταλαβαίνει
    πόσες φορές θα το πούμε;
    ΟΤΑΝ ΕΚΛΕΙΣΕ ΞΑΦΝΙΚΑ ΤΟ ΣΤΕΚΙ
    ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΘΟΥΜΕ
    ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΑΜΕ ΕΔΩ.
    ΣΑΣ ΕΓΡΑΨΑ ΕΓΩ
    ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΙΠΑΜΕ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ
    ΝΑ ΤΟ ΔΗΛΩΣΕΙ!!!!!!!!!!!

    Μήπως πρέπει να το πουμε 1000 φορές ακόμα;;;;;;;;;;;;

    Τώρα τα περί σπασίματος κωδικών
    νομικών κενών
    πανεπιστημιακών σέρβερ
    και άλλα τέτοιων μισο-τερατολογικών μισο-απειλητικών

    που ανέφεραν τρείς φίλοι ήδη
    ειλικρινά με κάνουν να νιώθω τουλάχιστον ΑΗΔΙΑ

    Που στην ευχή είδαν σπασίματα κωδικών, ανατρέχουν σε δήθεν νομικά
    κενά -που δεν μπορούν να μας κάνουν νταντά- κτλ.

    ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΞΗΓΩ:
    Πήραμε όλα τις διευθύνσεις από το ΣΤΕΚΙ που έκλεισε
    και ρωτήσαμε όλους δημόσια ότι όποιος δεν θέλει να μείνει να μας το
    πεί
    ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΑΥΤΟ;;;;;;;;;;;;;;;;;;

    Αντ΄αυτού θαύμασε τι γράφει ο κύριος αυτός:

    > >vrethika na symperilamvanomai stous paraliptes tis listas sas entelws
    > >jafnika, ypothetw pws kapoios espase tous kwdikous tou mailbox mou kai
    > >esteile subscription request, frontizontas na svisei kai tis apantiseis
    > >tou software diaxeirisis me tis odigies diagrafis wste na mi mporw na
    > >diagrafw
    κτλ
    Θεέ μου τέτοια πλάκα δεν την περίμενα!!!!!

    Αχ ρε Βασίλη Τερζόπουλε τι μου έκανες;

    γ.σ.

    Κι ο Χρήστος ο Κουλίνος:

    Αγαπητε Γιάννη
    εγώ θα μείνω. Δεν πρόκειται για φιλοφρονήσεις.
    Εχω εκνευριθει μέ τον περιφρονητικό τόνο όλων
    αυτων πού αποχώρησαν
    Ισως να φταίη πού τήν λίστα την φιλοξενει το
    Πανεπιστήμιο κι όσο να ναι αυτό επιβεβαιώνει
    κάποιο νομικό κενό.
    Κι υστερα δεν ηξερα ότι γραφοντας εδώ, εισβάλλω
    Κυριακατικα στά σπίτια τόσων ανθρώπων. Ούτε
    πώς είμαστε τόσο βαρετοί και αχρηστοι και
    σπιλώνουμε την υστεροφημία τόσων σπουδαίων
    και μεγαλων προσωπικοτήτων.
    Κι όλα αυτα τα κανουμε από τό Πανεπιστήμιο !
    Τό νομικό κενό αρχιζω να το νοιώθω μέσα μου.

    Εδω φίλε Γιαννη χτίζουμε ενα νέο Πολυτεχνείο !
    Χρηστος Κουλίνος

    Κι ο Νικοκυρης έβαλε πλάτη:

    Nikos Sarantakos
    24/11/97

    Μερικά σχόλια στο μήνυμα του Χρίστου
    At 12:43 AM 24/11/97 +0200, Christos Ktenas wrote:
    >Το πρόβλημα με τη λίστα Παρεα είναι το εξής.
    >Οταν εκλεισε το Στεκι (γιατί κατερευσε ο Βασίλης ο Τερζόπουλος)
    >ο Γ. Σουρδής πήρε την πρωτοβουλία να συνεχίσει την λίστα σε καποια
    >αλλα μηχανήματα. (αν κάπου κάνω λάθος διορθώστε με)
    >Ομως έκανε το λαθος να εγγράψει αυτόματα το σύνολο των μελών του
    >Στεκιου. Το θέμα εχει την αξία του καθως δεν ζητήθηκε η άδεια των
    >εγραφομενων. Φυσικά ο Γ Σουρδής το έκανε καλή την πίστη. Παραμένει
    >δυστυχώς μια βιαστική ενέργεια που με ξάφνιασε προσωπικα.

    Χρίστο, η ενέργεια σε ξάφνιασε σήμερα; Προχτές,
    που πρωτοέγραψες στην Παρέα, δεν φαινόσουν ξαφνιασμένος.

    >Η λογική του «σε γραφω και αν θες φύγε» είναι ελαφρως επιπόλαια.
    >
    >Αν το στεκι αντιμετώπισε προβλήματα καλό είναι η Παρεα να μην
    >ξεκινησει παραβιάζοντας βασικες αρχες του Δικτυου.
    >Ετσι η εγγραφη χωρίς την προηγουμενη ενημέρωση είναι spam.

    Οχι ακριβώς. Πράγματι, το καλύτερο θα ήταν ο ΓΣ να έστελνε σε όλους
    καλωσοριστικό στην νέα λίστα και αναλόγως αντιδράσεων να τους
    έγραφε, αλλά δεν είναι και επαγγελματίας ο άνθρωπος. Ωστόσο,
    δεν ενέγραψε τυχαία ανύποπτους ανθρώπους, αλλά τα μέλη του
    αποτόμως διαλυθέντος Στεκιού. Θέλει αρκετή δόση κακοπιστίας να
    το πει αυτό κανείς Σπάμ, ιδίως όταν κανείς έχει ανεχτεί άλλες
    παραβιάσεις δεοντολογίας σφυρίζοντας αδιάφορα (και δεν εννοώ
    εσένα).

    >
    >Οι καλές προθέσεις του Γ. Σουρδη για μένα διαγράφουν το όλο θέμα αλλά
    >καλό είναι να εξηγουμαστε για να μην παρεξηγούμαστε.

    Συμφωνώ, γιαυτό και έγραψα την προηγούμενη παράγραφο.

    >
    >Ακριβώς επειδή δεν είμαστε ακόμα «παρεα» μια μεγαλύτερη προσήλωση
    >στις βασικες αρχες συμπεριφορας στο Δίκτυο θα βοηθήσει κάθε λίστα να
    >μακροημερέυσει.
    >
    >ΤΟ Στεκι θα ξανανοιξει όπως μαθαίνω. Ελπίζω και αυτό σαν λίστα να
    >συνέρθει και να πολλαπλασιαστουν οι Ελληνόφωνες λίστες στο δικτυο.
    >Προς το παρόν αγαπητε Γ. Σουρδή θα ήθελα να με διαγράψεις από την
    >»παρεα». Ελπίζω όχι από την γενικότερη ιδέα της παρέας που καλά
    >έκανες και συνέχισες.
    >
    >Η διαγραφή μου έχει να κάνει όχι με κανένα προσωπικά αλλά με το
    >πρόβλημα της διαδικασίας λέιτουργίας των λιστων στο Δίκτυο. Νομίζω
    >πως το καλύτερο είναι να υπάρχει μια σαφής αναφορά σε κάθε λίστα
    >βασικών κανόνων συμμετοχής. Αν και στην αρχή πίστευα ειλικρινα σε
    >απόλυτα ανοιχτες λίστες, εχω δυστυχως αλάξει γνώμη.

    Από πότε έχεις αλλάξει γνώμη; Προχτές που έγραψες απαντώντας
    στον Στάθη, δεν υπήρχε πρόβλημα διαδικασίας λειτουργιών κουτουλού; Το
    πρόβλημα ενεφανίσθη μετά; ‘Η μεσολάβησε άλλο τι;

    >
    >Ελπίζω στην Παρεα και στο Στεκι και σε άλλες λίστες να βρεθει μια
    >μεση λύση και κανόνων καλής λειτουργίας αλλά και ανοχής για να μην
    >αισθάνεται κανένας πως φιμώνεται.
    >
    >
    >χαιρετώ και από εδώ
    >εις το επανιδειν, να είστε όλοι καλά
    >

    Και συ να είσαι καλά, Χρίστο, αλλά και πάλι όλα δεν λέγονται.
    Δεν με ενόχλησε που φεύγεις από την Παρέα, δικαίωμά σου
    απαράγραπτο είναι βρε αδερφέ, αλλά που φεύγοντας
    έστειλες το παραπάνω άχαρο μήνυμα, που λέει πάλι
    μισές αλήθειες. Καλύτερα να έφευγες ήσυχα, χωρίς νουθεσίες
    (γραμμένες για να τις δουν άραγε ποιοί;) να ξεγραφόσουν
    μ’ ένα προσωπικούλι (ούτως ή άλλως, κυριακάτικα;) και
    νάχαμε μείνει αμφότερα τα μέρη ευχαριστημένοι.

    Νίκος

    Και τα χρόνια πέρασαν [ωραία χρόνια] κι ο Γς από λίσταρχος κλητήρας

  92. Γς said

    Κι ήταν ωραία η Παρέα μας. Κι ο Νίκος μας:

    [Parea] Semvwmatwv avairesis (oloklnro) {1} -Reply {1}
    1 ανάρτηση από 1 συντάκτη

    Nikos Sarantakos
    24/11/97

    Ξεκινώ το σχολιασμό, καταγγέλλοντας τον Φειδία που έστειλε αυτό
    το σπαμικό μήνυμα σε διάφορες λίστες και γεμίζοντας το
    γραμματοκιβώτιό μου με σεντόνια που δεν μπορεί το πρόγραμμά
    μου να αντιμετωπίσει. (Ειρωνικά το λέω, εννοείται). Κι εγώ
    προβλέπω να γράψω πολλά, οπότε σβήστε το μήνυμά μου όσο είναι
    καιρός 🙂

    Ωστόσο, είναι όντως δύσκολο να σχολιάσω το μήνυμα αυτό, όχι μόνο
    επειδή δεν έχω υπόψη μου την εν λόγω γραμματική ή επειδή ο
    Καλιόρης είναι δεινός περί τα γλωσσικά. Το θέμα είναι ότι η
    οποιαδήποτε γραμματική (όπως και το οποιοδήποτε λεξικό, και
    άλλα παρόμοια έργα) είναι αδύνατον να ικανοποιήσουν απόλυτα.

    Το δεύτερο είναι ότι, μια σχολική ελληνική γραμματική, κάθε
    ελληνική σχολική γραμματική, δεν μπορεί να είναι, από τη φύση
    της, παρά πολύ περιορισμένα πολυτυπική. Αναγκαστικά, θα είναι σε
    μεγάλο βαθμό μονολιθική. Μήπως οι προηγούμενες *σχολικές*
    γραμματικές της απλής καθαρεύουσας ήταν πολυτυπικές; Κάθε άλλο
    -και αυτό το παραδέχεται και ο Καλιόρης όταν λέει ότι η
    μονοτυπία είναι «τεχνητό κατασκεύασμα καθαρευουσιάνων ή
    δημοτικιστών». Ολες οι σχολικές γραμματικές ήταν από καταβολής
    κράτους μονοτυπικές. Αν αυτό είναι καλό ή κακό, αναπόφευκτο ή
    όχι, το συζητάμε, αλλά να μη χρεώνουμε μονομερώς τη
    μονολιθικότητα στους δημοτικιστές. Ασε που, επί καθαρευούσης,
    όποιος επέκρινε στα λόγια ή στην πράξη την ισχύουσα γραμματική
    κινδύνευε να χάσει τη χρονιά του, τη θέση του, την εξέλιξή του ή
    (σε ακραία χρόνια) και την ελευθερία του, ενώ τώρα η κριτική
    είναι (και φυσικά καλά κάνει και είναι) απολύτως ακίνδυνη.

    Μπορεί να έχει (και μάλλον έχει) πολλά στραβά η σχολική
    γραμματική. Το στραβό που δεν έχει είναι αυτό που την κατηγορεί
    ο Καλιόρης, ότι:
    «δεν προβλέπει καθόλου μια ολοζώντανη και εν πάση περιπτώσει
    απαράκαμπτη λογιότροπη μορφολογία που ανταποκρίνεται στις
    λέξεις-τυποπαραδείγματα: μυς, εύελπις, επιτυχών, ομιλών
    (κινηματογράφος), αιδώς, πυρ, παραιτηθείς, απόπλους κ.λπ.».

    Σοβαρά; Δηλαδή για να μπορέσουμε να πούμε ότι «το λιμεναρχείο
    έβγαλε απαγόρευση απόπλου» πρέπει να χρεωθούμε και όλο το
    τυπικό (όχι της καθαρεύουσας, αλλά) της αρχαίας;
    Χρησιμοποιείται ποτέ αυτή η λέξη στον πληθυντικό; Οχι. Ο
    Καλιόρης διαλέγει λέξεις αρχαιόκλιτες, που έχουν επιβιώσει σε
    ορισμένες στερεότυπες φράσεις, που είναι ελλειπτικές, δηλαδή οι
    άλλοι τύποι τους δεν απαντούν. Τέτοιες λέξεις, έχουν όλες οι
    γλώσσες. Στα γαλλικά, π.χ., το ρήμα gesir (κείμαι), που έχει δώσει
    τόσα παράγωγα στη γλώσσα (gisement, gite) επιβιώνει μόνο σε
    ενεστώτα και παρατατικό, και όχι στους άλλους χρόνους. Ομοίως, ο
    απόπλους, πώς να το κάνουμε, στη σημερινή γλώσσα δεν έχει
    πληθυντικό. Και καλά κάνει η γραμματική του σχολείου και τον
    παραλείπει (θα μπορούσε να τον έχει σε επίμετρο), διότι για να
    τον διδάξει θα έπρεπε να αναπτύξει όλη τη γραμματική της
    αρχαίας. Παραδέχομαι βέβαια ότι μερικά από τα παραδείγματα του
    Κ. είναι καλόπιστα, ο απόπλους όμως δεν είναι.

    Το πρόβλημα είναι διαφορετικό με επίθετα του τύπου ευτυχής,
    συνεπής, σαφής και με ρήματα του τύπου αποτελούμαι, καθιστώ κτλ.
    Εδώ, υπάρχει πρόβλημα, αλλά η λύση ποιά είναι; Συμφωνώ με τον
    Καλιόρη ότι θα μπορούσε η γραμματική να εξετάζει τις
    περιπτώσεις αυτές. Ωστόσο, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό
    μας. Η γλώσσα βρίσκεται εν εξελίξει και σιγά-σιγά θα καθιερωθούν
    εναλλακτικοί γραμματικοί τύποι, όχι από τη μανία των
    ψυχαριστών αλλά από την ίδια τη ζωή. Σε λίγο, θα πάψουν να μας
    ενοχλούν τύποι όπως «του σαφή, η σαφή, της σαφής» και κατά τη
    γνώμη μου *αυτή είναι εξέλιξη φυσική και όχι αποδοκιμαστέα*,
    διότι θα γίνει όχι με φιρμάνι (η γραμματική δεν προτείνει
    τέτοιες «ακρότητες»), αλλά αβίαστα και εξ ανάγκης. Ηδη η εξέλιξη
    υπάρχει στο ασθενής, όπου ο γιατρός λέει «του ασθενή» (του
    άρρωστου που κουράρει, ως ουσιαστικό πια) αλλά και «του
    ασθενούς» όταν η λέξη είναι επίθετο.

    Πρόκειται για μια εξέλιξη εντελώς απαραίτητη, που στην Ελλάδα
    καθυστέρησε και πισωδρόμησε λόγω της «μόλυνσης» (το λέω με τη
    φυσικοχημική έννοια, χωρίς αρνητική χροιά, όπως στους
    ημιαγωγούς, Φειδία) από το σχολείο και τα φιρμάνια (κατά
    Καλιόρη) των καθαρευουσιάνων. Γύρω στο 1830, ο επτανήσιος
    Μάτεσης, στον Βασιλικό του, βάζει την αρχοντοπούλα να λέει «με
    έμπνεε». Τέτοιοι τύποι, σήμερα γίνονται δεκτοί με λοιδορίες
    (όμικρον θέλει, παρεμπιπτόντως) λόγω της ιδεολογικής
    προπαγάνδας των καθαρευόντων. Είναι όμως μοιραίο, σιγά-σιγά να
    επικρατήσουν. Η γλώσσα, μοιραία, πάει στην εξομάλυνση μέχρις
    ότου η εξομάλυνση δημιουργήσει νέες εξαιρέσεις, και ούτω
    καθεξής αενάως.

    Μέμφεται ο Καλιόρης τη γραμματική που αποσιωπά τα θηλυκά των
    επαγγελματικών ουσιαστικών (ειρηνοδίκης, συγγραφέας, κτλ.), μια
    εξέλιξη σχετικά πρόσφατη, αφού πριν από τον πόλεμο
    «ειρηνοδίκισσα» ήταν απλώς η σύζυγος του κυρίου ειρηνοδίκη και
    μόνο στις τελευταίες δεκαετίες μπήκαν ορμητικά οι γυναίκες να
    ομορφήνουν τα έδρανα. Μα, πρόκειται για ένα πρόβλημα καινούργιο,
    που η ζωή (***άρα και η γραμματική, γιατί η γραμματική δεν
    πρέπει να είναι φιρμάνια για το τι πρέπει να λέμε, αλλά
    νοικοκύρεμα αυτού που λέμε***), τώρα το λύνει. Και το λύνει η
    ζωή, κι όταν γίνει πιο τολμηρή η γραμματική θα ανοίξει τα μάτια
    της. Ο κόσμος στις Τράπεζες λέει «η ταμία, της ταμίας» και στο
    στρατό λέει «η λοχία, της λοχίας». Δεν σας αρέσει; Ετσι είναι
    όμως. Μπορεί το η λοχία να φαίνεται αντιαισθητικό, αλλά πολύ πιο
    αντιαισθητικό είναι να υπάρχουν Θηλυκά με Σ τελικό. Και μη μου
    πείτε για την πρόοδο και την άνοδο, διότι εδώ έχουμε δεν έχουμε
    αφηρημένα θηλυκά, αλλά ζωντανά, με βυζάκια, και είναι κόντρα στη
    φύση να τους φοράμε αρσενική κατάληξη, είναι τραβεστισμός.

    Βέβαια, κάθε εμπόδιο για καλό. Οπως τα τουρκικά και ιταλικά
    δάνεια μας επιτρέπουν να έχουμε διακρίσεις νοηματικές (άλλο
    ρετσέτα και άλλο συνταγή, άλλο ασκέρι και άλλο στρατός κτλ.),
    έτσι και η επιβίωση των αρχαιόκλιτων μας δίνει πάλι διπλότυπα
    με νοηματική διαφορά (άλλο εκτάκτως κι άλλο έκτακτα) και,
    γενικά, πλουτίζει τη γλώσσα μας. Η πολυτυπία είναι χρήσιμη, ή εν
    πάση περιπτώσει δεν είναι βλαβερή, ΑΛΛΑ’:
    α. είναι αμφισβητούμενο το κατά πόσον μπορεί να διδαχτεί στα
    σχολεία* η άποψή μου είναι ότι η γενική εφαρμογή της πολυτυπίας,
    εκτός μέτρου (και ο Κ. είναι εκτός μέτρου) θα οδηγήσει και σε
    σύγχυση των παιδιών και στην ισοπεδωτική μονοτυπία της
    καθαρεύουσας.
    β. πρέπει να έχουμε κατά νου ότι μοιραία οι αρχαιόκλιτοι τύποι,
    ένας-ένας θα υποκύψουν και θα προσαρμοστούν (ίσως όχι όλοι), όχι
    με ουκάζια αλλά νομοτελειακά.
    Ας θυμηθούμε ότι και η αρχαία γλώσσα δεν έμεινε παγωμένη και
    ανεξέλικτη. Πέρασε από σαράντα κύματα. Ενα κύμα, το (χιλιοστό)
    τεσσαρακοστό πρώτο είναι κι αυτό που βλέπουμε τώρα. Γιατί αυτό
    να είναι αποδοκιμαστέο και κατακριτέο και να το θεωρούμε εθνική
    συμφορά; Διότι, αυτό το βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας, ενώ τα
    προηγούμενα (χίλια) σαράντα τα βρήκαμε καθιερωμένα όταν ήρθαμε
    στον κόσμο και δεν μας ενοχλούν. Απλό είναι.

    Και να μη μας ενοχλούν τα λάθη που γίνονται κατ’ αναλογίαν, όπως
    τα ΟκτώΜβριος, εν πάσΕΙ περιπτώσει, τηλεφωνΕΙστε. Λάθη είναι,
    αλλά συγγνωστά και εν πάσΗ περιπτώσει δεν δυσκολεύουν την
    κατανόηση, ενώ ο νεοκαθαρευουσιάνος που ξεθάβει το εξ απαλών
    ονύχων και το χρησιμοποιεί (για φιγούρα) λάθος είναι
    καταδικαστέος, διότι τα μεταξωτά βρακιά θέλουν επιδέξια σκέλια
    (ίνα μη τι χείρον είπω:-)

    Αλλωστε, το απ’ ανέκαθεν, που προκαλεί ειρωνικά γέλια, κατά τη
    γνώμη μου είναι ΜΗ λάθος -και τολμώ να προβλέψω ότι σε λίγες
    δεκαετίες ή θα λέμε απ’ ανέκαθεν ή δεν θα λέμε καθόλου τη λέξη
    αυτή. Εξ άλλου, το απ’ ανέκαθεν και άλλα παρόμοια το έχει γράψει
    και ο Παπαδιαμάντης και ο Ομηρος, και ποιός είμαι εγώ ο
    ασήμαντος να διαφωνήσω με τον απέραντο ουρανό;

    Νίκος
    ΥΓ Σας είχα προειδοποιήσει ότι θα έγραφα πολλά…

  93. Γς said

    Μερικοί βέβαια ήσαν ευγενέστατοι:

    [Parea] (none) 5 αναρτήσεις από 5 συντάκτες

    Νίκος Νικητίδης
    22/11/97

    Κύριε Σούρδη,

    σ΄ευχαριστώ για την αγένειά σου να με γράψεις σε μία λίστα, χωρίς
    να με ρωτήσεις. Μπορείς να με διαγράψεις από το πανεπιστημιακό
    μηχάνημα που με καταχώρησες;

    Νίκος Νικητίδης

    John Sourdis
    22/11/97

    [Parea] Re: {1}

    Αγαπητέ Νίκο
    Αγένειά μου θα ήταν να μην σε συμπεριλάβω στο σύνολο όλων των φίλων
    της λίστας.
    Μικρό το κακό.
    Και γίνεται μικρότερο μετά την παράκλησή σου.
    (τώρα αν σου πω ότι εκ παραδρομής σε συμπεριέλαβα θα το πιστέψεις;;;)

    χαιρετώ

    γ.σ.

    ΥΓ. όσο για το «Πανεπιστημιακό» δεν καταλαβαίνω την ιδιαιτερότητα

  94. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Τι έγινε Νίκο; Ρουφμπούκ το κάναμε;…

  95. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όπως γράφει ο Φρόιντ στο χαμένο έργο του «Η παρατεταμένη και άμετρη αρχαιολαγνεία πηγή εγκεφαλικών βλαβών» η ακούσια αποχή από συγκεκριμένες σεξουαλικές πρακτικές οδηγεί στο να περιμένεις να σου μιλήσουν απ’ το υπερπέραν οι αρχαίοι Έλληνες. 😛

  96. sarant said

    Καλημέρα!

    91-92 Δεν είναι ανάγκη πάντως να μπουν άλλα μηνύματα από το μακρινό παρελθόν!

  97. Γς said

    Παρασύρθηκα γμτ
    Σβήστα

  98. Γιάννης Ιατρού said

    91,92: Δευτεριάτικα μπουγάδα;

  99. gbaloglou said

    75 Οι Εβραιομαθείς ας επιβεβεβαιώσουν: «περίπτερο» = «σπινθήρας», Εβραϊστί רִשְׁפֵּי [Άσμα Ασμάτων 8.6]

  100. Μανούσος said

    99
    Η λέξη είναι רֶשֶׁף ήτοι ρέσεφ (με σ παχύ). Αυτό που παραθέτεις είναι ο συζευγμένος πληθυντικός (רִשְׁפֵּי אֵשׁ) ρισπέι ες (σ παχύ) ήτοι σπινθήρες/φλόγες φωτιάς.
    Οι Ο΄ δίνουν
    περίπτερα αὐτῆς περίπτερα πυρός,
    υποθέτω αυτά που προεξέχουν σαν φτερά γύρω γύρω
    (δεν φαντάζομαι να είχαν στο μυαλό τους περίπτερα με αναπτήρες :-ΡΡ)

    Άρα η λέξη περίπτερο έχει ήδη την έννοια κάτι που έχει προβάλλεται/προεκτείνεται γύρω από τον εαυτό του. Η εβραϊκή λέξη δεν έχει σχέση σημασιολογική καθώς το ρεσεφ σημαίνει μόνο φλόγες, σπινθήρες, αστραπές.

    Τα περίπτερα λέγονται και στο Ισραήλ κϊοσκ (קיוסק), δεν χρειάζεται να αναλύσω.

  101. gbaloglou said

    101 Αυτό που εννοώ είναι ότι, για να αποδώσει την έννοια του ‘προεξέχοντος σπινθήρα’ στα Ελληνικά, ο μεταφραστής σκάρωσε μια καινούργια Ελληνική λέξη («περίπτερα»). Δεν είμαι σίγουρος αν και που διαφωνούμε, ακόμη και αν στο Εβραϊκό πρωτότυπο έχουμε απλώς «φλόγες», δεν είναι δύσκολη η μετάβαση στις «φλόγες που ξεπετιούνται, φλόγες που προεξέχουν» («αγάπη που πετάει φλόγες», «φλογερή αγάπη» επί το νεωτερικότερον).

  102. sarant said

    97 Μπα, αρκεί να μην βάλεις άλλα 🙂

    100-101 Καταλήξτε αν συμφωνείτε, διότι έχει ενδιαφέρον

  103. gbaloglou said

    99-102 Υποβάλλω προς το παρόν αυτό.

  104. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    99-103. «περίπτερα αὐτῆς περίπτερα πυρός» δηλαδὴ κάτι σὰν πετρογκάζ ἕνα πράμα 🙂

  105. Ανδρέας said

    Marcus Vitruvius Pollio (born c. 80–70 BC, died after c. 15 BC), commonly known as Vitruvius, was a Roman author, architect, civil engineer and military engineer during the 1st century BC, known for his multi-volume work entitled De architectura.
    en.wikipedia.org/wiki/Vitruvius

    De architectura

    De architectura (English: On architecture, published as Ten Books on Architecture) is a treatise on architecture written by the Roman architect Marcus Vitruvius Pollio and dedicated to his patron, the emperor Caesar Augustus, as a guide for building projects.
    en.wikipedia.org/wiki/De_architectura

    [6] Alii vero removentes parietes aedis et adplicantes ad intercolumnia pteromatos, spatii sublati efficiunt amplum laxamentum cellae; reliqua autem proportionibus et symmetriis isdem conservantes aliud genus figurae nomisque videtur pseudoperipterum procreavisse. Haec autem genera propter usum sacrificiorum convertuntur. Non enim omnibus diis isdem rationibus aedes sunt faciundae, quod alius alia varietate sacrorum religionum habet effectus.

    https://la.wikisource.org/wiki/De_architectura/Liber_IV

    pseudoperipterum

    αρχιτεκτονικός όρος

  106. Γιάννης Ιατρού said

    105: Καλό εύρημα Ανδρέα, αλλά η εποχή του δεν είναι και τόσο πολύ μακρυά από την εποχή των Εβδομήκοντα…
    Λογικό είναι ο όρος να προυπήρχε και μερικά χρόνια πριν. Συμπέρασμα επομένως: σαν όρος δεν είναι εφεύρεση των Εβδομήκοντα, προϋπήρξε, τουλάχιστον στην εποχή του Marcus Vitruvius Pollio (70 π.Χ – 15 μ.Χ). Να δούμε αν βρεθεί και κάτι (αρκετά) παλιότερο.

    Αλλά ρε παιδί μου, κι αυτό το Vitruvius σαν από τον Αστερίξ ακούγεται 🙂

  107. Νίκος Μαστρακούλης said

    106: Προϋπήρξε; Μα οι Εβδομήκοντα χρονολογούνται κάπου δύο αιώνες πριν τον Βιτρούβιο, όχι;

  108. gbaloglou said

    107 Σωστό(ς)!

  109. Παράλληλα με τον Βιτρούβιο, στα ελληνικά αυτή τη φορά, ο όρος βλέπω ότι εμφανίζεται και στον Αθηναίο Τακτικό (11.8), δηλ. στα τέλη της τρίτης δεκαετίας π.Χ. Δυστυχώς από την γκουγκλοέκδοση που πήγα να τσεκάρω λείπει ακριβώς αυτή η σελίδα. Βλέπω (στο ίδιο λινκ) και μια αναφορά στο Callix.1 — ποιο να είναι αυτό όμως, που δεν υπάρχει στον κατάλογο;

  110. gbaloglou said

    109 Δύτη ο Αθήναιος ο Τακτικός είναι του πρώτου, όχι τρίτου, αιώνα π.Χ.

  111. 109 Στο archive org σώθηκε ολόκληρο

  112. Γιαυτό και εγώ έγραψα «της τρίτης δεκαετίας π.Χ.» 🙂

  113. gbaloglou said

    112 Σωστά, αλλά, είπαμε, οι Εβδομήκοντα προηγούνται κατά 2+ αιώνες…

  114. Μαρία said

    109
    O Καλλίξενος βλ. σχ. 76

  115. Στάζυ, εκεί βρίσκω μόνο τους Δειπνοσοφιστές, είναι άλλος Αθήναιος αυτός. Όχι πως έχει πολλή σημασία αφού, είπαμε, οι Εβδομήκοντα είναι πολύ παλιότεροι.

  116. Ωραία, κλείνω εδώ την τρύπα-στο-νερό μου. Αν και αυτός ο Καλλίξενος… (στον Αθήναιο των Δειπνοσοφιστών ε; Όποιος έχει κουράγιο ας ψάξει: http://remacle.org/bloodwolf/erudits/athenee/index.htm v. p. 196, IX. p. 387 ; XI. 472, 474, 483).

  117. Ανδρέας said

    κι εδώ είναι νεώτερο του 2ου-3ου αιώνα μ.Χ.

    Ἀθήναιος ο Nαυκρατίτης
    (άκμασε περ. στα τέλη του 2ου αι. μ.Χ. – αρχές του 3ου αι. μ.Χ.)

    Athenaeus. The Deipnosophists. Cambridge, MA. Harvard University Press. London. William Heinemann Ltd. 1927. 1.

    Δειπνοσοφισταί (Σύνοψις)/ε

    ἐν ᾧ μαρμάρινον ἄγαλμα τῆς θεοῦ. κατεναντίον δὲ τούτου ἄλλο συμπόσιον πολυτελὲς περίπτερον οἱ γὰρ κίονες αὐτοῦ ἐκ λίθων Ἰνδικῶν συνέκειντο.
    el.wikisource.org/wiki/Δειπνοσοφισταί_(Σύνοψις)/ε

    από περιπτ- έχουμε

    περιπταίω ,
    A.stumble upon, c. dat., Polyaen.1.3.2 ; fall into, “ἐνέδρᾳ” Id.4.2.18 : mostly metaph. of calamity, Plu.Pyrrh.10 (v.l.); “ἑτέροις ἀφ᾽ ἑτέρων” J.AJ17.5.5; “ὀλέθρῳ” Tryph.312: abs., Ph.2.62.
    2. fall in with, ὀνείδεσι f.l. for περιπεπτωκότων in Arist.Fr.487.

    περιπτύσσω (Κλιτικό Αρχαίας), Αρχική – Ριζική: πτύσσω < αρχ. < πτυχ

    Ὁ ρωμαϊκός λαός
    ὁμοιάζει ἤδη πρός τόν ἀκόλαστον εκείνον
    καί ἐκδεδιῃτημένον, τόν μή δυνάμενον νά
    κατανόηση τάς ἁγνάς τέρψεις τοῦ παρθε-
    νικοῦ ἔρωτος, ἀρεσκόμενον δέ μᾶλλον εἰς
    τάς ἀσέμνους περιπτύξεις τῆς πρώτης ἐκ-
    μανοῦς Βακχίδος.

    γιατί μου θυμίζει τάς ερωτικάς περιπτύξεις κι όχι περίπτερο στην Ομόνοια άραγε;

    107 δεν χρονολογούνται ενιαία και γενικά η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά ως προς την χρονολόγηση της.

    Ασ. Ασ. 8,6 θές με ὡς σφραγῖδα ἐπὶ τὴν καρδίαν σου, ὡς σφραγῖδα ἐπὶ τὸν βραχίονά σου· ὅτι κραταιὰ ὡς θάνατος ἀγάπη, σκληρὸς ὡς ᾅδης ζῆλος· περίπτερα αὐτῆς περίπτερα πυρός, φλόγες αὐτῆς·

    παρακάτω

    Ασ. Ασ. 8,11 ἀμπελὼν ἐγενήθη τῷ Σαλωμὼν ἐν Βεελαμών· ἔδωκε τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ τοῖς τηροῦσιν, ἀνὴρ οἴσει ἐν καρπῷ αὐτοῦ χιλίους ἀργυρίου.

    Ασ. Ασ. 8,12 ἀμπελών μου ἐμὸς ἐνώπιόν μου· οἱ χίλιοι Σαλωμὼν καὶ οἱ διακόσιοι τοῖς τηροῦσι τὸν καρπὸν αὐτοῦ.

    Ασ. Ασ. 8,13 ὁ καθήμενος ἐν κήποις, ἑταῖροι προσέχοντες τῇ φωνῇ σου· ἀκούτισόν με·

    imgap.gr/file1/AG-Pateres/AG KeimenoMetafrasi/PD/28. Asma.htm

    παρομοιάζει την άμπελο που περιπτύσσεται
    ως αναρριχητικό φυτό κι όχι το αρχιτεκτονικό περίπτερο.

    μια ερμηνεία του πτερού είναι το φύλλωμα του δέντρου.

    φύλλωμα δέντρου, στεφάνι νίκης επίσης

  118. ΟΚ, λέει:

    πρῶτον δ᾽ εἰσιόντι κατὰ πρύμναν ἐτέτακτο προστὰς ἐξ ἐναντίου μὲν ἀναπεπταμένη, κύκλῳ δὲ περίπτερος: ἧς ἐν τῷ καταντικρὺ τῆς πρῴρας μέρει προπύλαιον κατεσκεύαστο δι᾽ ἐλέφαντος καὶ τῆς πολυτελεστάτης ὕλης γεγονός, τοῦτο δὲ διελθοῦσιν ὡσανεὶ προσκήνιον ἐπεποίητο τῇ διαθέσει κατάστεγον ὄν. ᾧ πάλιν ὁμοίως κατὰ μὲν τὴν μέσην πλευρὰν προστὰς ἑτέρα παρέκειτο ὄπισθεν, καὶ τετράθυρος ἔφερεν εἰς αὐτὴν πυλών, ἐξ ἀριστερῶν δὲ καὶ δεξιῶν θυρίδες ὑπέκειντο εὐάειαν παρέχουσαι. συνῆπτο δὲ τούτοις ὁ μέγιστος οἶκος: περίπτερος δ᾽ ἦν εἴκοσι κλίνας ἐπιδεχόμενος, κατεσκεύαστο δ᾽ αὐτοῦ τὰ μὲν πλεῖστα ἀπὸ κέδρου σχιστῆς καὶ κυπαρίσσου Μιλησίας: αἱ δὲ τῆς περιστάσεως θύραι τὸν ἀριθμὸν εἴκοσι οὖσαι θυίναις κατεκεκόλληντο σανίσιν, ἐλεφαντίνους ἔχουσαι τοὺς κόσμους, ἡ δ᾽ ἐνήλωσις ἡ κατὰ πρόσωπον αὐτῶν καὶ τὰ ῥόπτρα ἐξ ἐρυθροῦ γεγονότα χαλκοῦ τὴν χρύσωσιν ἐκ πυρὸς εἰλήφει. τῶν δὲ κιόνων τὰ μὲν σώματα ἦν κυπαρίσσινα, [p. 428] αἱ δὲ κεφαλαὶ Κορινθιουργεῖς, ἐλέφαντι καὶ χρυσῷ διακεκοσμημέναι, τὸ δὲ ἐπιστύλιον ἐκ χρυσοῦ τὸ ὅλον ἐφ᾽ οὗ διάζωσμα ἐφήρμοστο περιφανῆ ζῴδια ἔχον ἐλεφάντινα μείζω πηχυαίων, τῇ μὲν τέχνῃ μέτρια, τῇ χορηγίᾳ δὲ ἀξιοθαύμαστα, ἐπέκειτο δὲ καὶ στέγη καλὴ τῷ συμποσίῳ τετράγωνος κυπαρισσίνη: γλυπτοὶ δ᾽ αὐτῆς ἦσαν οἱ κόσμοι, χρυσῆν ἔχοντες τὴν ἐπιφάνειαν. παρέκειτο δὲ τῷ συμποσίῳ τούτῳ καὶ κοιτὼν ἑπτάκλινος ᾧ συνῆπτο στενὴ σῦριγξ, κατὰ πλάτος τοῦ κύτους χωρίζουσα τὴν γυναικωνῖτιν. ἐν δὲ ταύτῃ συμπόσιον ἐννεάκλινον ἦν, παραπλήσιον τῇ πολυτελείᾳ τῷ μεγάλῳ, καὶ κοιτὼν πεντάκλινος. καὶ τὰ μὲν ἄχρι τῆς πρώτης στέγης κατεσκευασμένα τοιαῦτ᾽ ἦν, 39. ἀναβάντων δὲ τὰς παρακειμένας πλησίον τῷ προειρημένῳ κοιτῶνι κλίμακας οἶκος ἦν ἄλλος πεντάκλινος ὀρόφωμα ῥομβωτὸν ἔχων καὶ πλησίον αὐτοῦ ναὸς Ἀφροδίτης θολοειδής, ἐν ᾧ μαρμάρινον ἄγαλμα τῆς θεοῦ. κατεναντίον δὲ τούτου ἄλλο συμπόσιον πολυτελὲς περίπτερον οἱ γὰρ κίονες αὐτοῦ ἐκ λίθων Ἰνδικῶν συνέκειντο. παρὰ δὲ καὶ τούτῳ τῷ συμποσίῳ κοιτῶνες, ἀκόλουθον τὴν κατασκευὴν τοῖς προδεδηλωμένοις ἔχοντες, προάγοντι δὲ ἐπὶ τὴν πρῷραν οἶκος ὑπέκειτο Βακχικὸς τρισκαιδεκάκλινος περίπτερος, ἐπίχρυσον ἔχων τὸ γεῖσον ἕως τοῦ περιτρέχοντας ἐπιστυλίου: στέγη δὲ τῆς τοῦ θεοῦ διαθέσεως οἰκεία, ἐν δὲ τούτῳ κατὰ μὲν τὴν δεξιὰν πλευρὰν ἄντρον κατεσκεύαστο, οὗ χρῶμα μὲν ἦν ἔχον τὴν [p. 430] πετροποιίαν ἐκ λίθων ἀληθινῶν καὶ χρυσοῦ δεδημιουργημένην ἵδρυτο δ᾽ ἐν αὐτῷ τῆς τῶν βασιλέων συγγενείας ἀγάλματα εἰκονικὰ λίθου λυχνέως. ἐπιτερπὲς δ᾽ ἱκανῶς καὶ ἄλλο συμπόσιον ἦν ἐπὶ τῇ τοῦ μεγίστου οἴκου στέγῃ κείμενον, σκηνῆς ἔχον τάξιν ᾧ στέγη μὲν οὐκ ἐπῆν, διατόναια δὲ τοξοειδῆ διὰ ποσοῦ τινος ἐνετέτατο διαστήματος, ἐφ᾽ ὧν αὐλαῖαι κατὰ τὸν ἀνάπλουν ἁλουργεῖς ἐνεπετάννυντο. μετὰ δὲ τοῦτο αἴθριον ἐξεδέχετο τὴν ἐπάνω τῆς ὑποκειμένης προστάδος τάξιν κατέχον ᾧ κλῖμάξ τε ἑλικτὴ φέρουσα πρὸς τὸν κρυπτὸν περίπατον παρέκειτο καὶ συμπόσιον ἐννεάκλινον, τῇ διαθέσει τῆς κατασκευῆς Αἰγύπτιον. οἱ γὰρ γεγονότες αὐτόθι κίονες ἀνήγοντο στρογγύλοι, διαλλάττοντες τοῖς σπονδύλοις, τοῦ μὲν μέλανος, τοῦ δὲ λευκοῦ παράλληλα τιθεμένων. εἰσὶ δ᾽ αὐτῶν καὶ αἱ κεφαλαὶ τῷ σχήματι περιφερεῖς, ὧν ἡ μὲν ὅλη περιγραφὴ παραπλησία ῥόδοις ἐπὶ μικρὸν ἀναπεπταμένοις ἐστίν, περὶ δὲ τὸν προσαγορευόμενον κάλαθον οὐχ ἕλικες, καθάπερ ἐπὶ τῶν Ἑλληνικῶν, καὶ φύλλα τραχέα περίκειται, λωτῶν δὲ ποταμίων κάλυκες καὶ φοινίκων ἀρτιβλάστων καρπὸς : ἔστι δ᾽ ὅτε καὶ πλειόνων ἄλλων ἀνθέων γέγλυπται γένη. τὸ δ᾽ ὑπὸ τὴν ῥίζαν, ὃ δὴ τῷ συνάπτοντι πρὸς τὴν κεφαλὴν ἐπίκειται σπονδύλῳ, κιβωρίων ἄνθεσι καὶ φύλλοις ὡσανεὶ καταπεπλεγμένοις ὁμοίαν εἶχε τὴν διάθεσιν.

    Είναι η περιγραφή της θαλαμηγού του Πτολεμαίου, που την έγραψε όπως είπε η Μαρία ο Καλλίξενος την ίδια εποχή και στο ίδιο περιβάλλον με τους Εβδομήκοντα (ο Αθήναιος το διασώζει, αιώνες αργότερα). Δύσκολο να πει κανείς ποιος προηγήθηκε, μου φαίνεται.

  119. Μαρία said

    116
    Μην ψάχνετε τζάμπα. Όλες οι παραπομπές απ’ το άσμα ασμάτων μέχρι το μεταγενέστερο Βιτρούβιο υπάρχουν στο LSJ και ο Μπαλό τις έψαξε.

  120. Γιάννης Ιατρού said

    107, 108: Καλά, μπαρούφα ολκής έκανα. Στη σκέψη μου τον 2ο-1ο αι. π.Χ. τους έκανα 1ο-2ο μ.Χ. Δίκο έχετε.
    Τα υπόλοιπα συμπεράσματά μου απόρροια του προηγουμένου…. Και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης …

  121. Μανούσος said

    Νομίζω ὅτι γενικῶς πτερὸν εἶναι ὅτι προεξέχει σὰν γεῖσο μέσες-ἄκρες. Ἀκριβῶς μάλιστα τὰ φύλλα τοῦ θώρακα που κρέμονταν ὀδωντωτὰ κάπως γύρω ἀπὸ τὴν βουβωνικὴ χώρα ὀνομάζονταν πτέρυγες.
    Πτερὰ τὰ κουπιὰ τοῦ πλοίου στὸν Ὅμηρο, ἄρα ὅτι πλατὺ καὶ μακρόστενο προεξέχει.
    Ὁπότε ἔχουμε συναφεῖς ἔννοιες πολὺ πρὶν τοὺς Ο΄.
    Σούδα:
    Περίπτερα=ἀποσπινθηρισμοί (ἡ σημασία προφανῶς ἀπὸ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη δηλ. γλῶσσες φλογός) καὶ ἀμέσως μετὰ Περίπτερον=πανταχόθεν ἐξέχον.
    Πάντως ἡ ἔννοια δὲν μοῦ φαίνεται καθόλου δάνεια.
    Ὅπως προανέφερα οἱ ἑβραϊκὲς λέξεις εἶναι ἀπλῶς συνώνυμα (φλόγες, φωτιές, σπινθῆρες κλπ).
    Μοῦ φαίνεται ὅτι ἡ παρομοίωση μὲ τὴν φλόγα ἀπὸ τὸ μάτι τοῦ πετρογκάζ ἦταν εὔστοχη.

  122. gbaloglou said

    114-120 Πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες, σας ευχαριστώ όλους! Όντως το θέμα το είχα ψάξει πολύ πριν κάποια χρόνια, μέσω TLG κυρίως, και ΤΟΤΕ ήμουν πολύ πιο σίγουρος για την θεωρία μου από τώρα … κύριε Καλλίξεινε! Δεν αλλάζω πάντως αυτά που έγραψα στην τελευταία παράγραφο εδώ, καθώς … se non è vero, è ben trovato 🙂

  123. gbaloglou said

    121 Επίσης ευχαριστώ, τώρα το είδα!

  124. Γς said

    121:
    >Μοῦ φαίνεται ὅτι ἡ παρομοίωση μὲ τὴν φλόγα ἀπὸ τὸ μάτι τοῦ πετρογκάζ ἦταν εὔστοχη.

  125. gbaloglou said

    121 Πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις! Μικρή πάντως μου φαίνεται η απόσταση ανάμεσα στο «περίπτερα» και στο «περίπτερος», ενώ σκέφτομαι, απλοϊκά ίσως, γιατί να μην υπήρχε κάπου και «περίπτερος τριήρης» (αν ο όρος ήταν όντως αρκετά παλιός). Σκοτεινή μορφή αυτός ο Καλλίξεινος, αλλά … ακριβώς επειδή δεν είναι και τόσο διάσημος … αυτό μειώνει την πιθανότητα το κείμενο που παραθέτουν οι Δειπνοσοφιστές να έχει αποδοθεί στον Καλλίξεινο από κάποιον μεταγενέστερο του. Δεν μπορώ πια να θυμηθώ αν είχα δει το κείμενο του για την παρέλαση της Αλεξάνδρειας … ή αν το είχα παρακάμψει βλέποντας (TLG) ότι το παραθέτουν οι μεταγενέστεροι Δειπνοσοφιστές. Πιθανολογώ επίσης ότι την θεωρία μου την πήρα κατευθείαν από την συχνά παραετυμολογούσα Σούδα (έχοντας όμως ελέγξει την κειμενικά). Η γενικότερη επιρροή της Εβραϊκής στην Ελληνική μέσω της μετάφρασης των Εβδομήκοντα είναι ευρέως παραδεκτή, από πότε ακριβώς είναι ορατή δεν γνωρίζω, ενώ συγκεκριμένες αναφορές στο Άσμα Ασμάτων έχουμε μόνον από Χριστιανούς συγγραφείς, νομίζω — χωρίς αυτό φυσικά να αποκλείει την ύπαρξη δανείων πολύ νωρίτερα.

  126. Λίγο ετεροχρονισμένος,
    αλλά να προσθέσω ένα στιχούργημα
    και την σχετική ιστοριούλα που προηγήθηκε:

    2006, κάποια εκδήλωση της Ελληνικής κοινότητας στο Χιούστον,
    συναντιέμαι πρόσωπο με πρόσωπο με – άρτι αφικομένη – συνάδελφο
    ψηλότερή μου καμμιά 15ριά πόντους,
    πιάνω και αφήνω και ξαναπιάνω και ξαναφήνω κουβεντούλα
    για πετροχημικά και συναφή,
    και περνάω όλο το βράδυ κοιτώντας ψηλά,
    χωρίς να πάρω χαμπάρι
    – όπως πολλοί/ές που εξήγησαν μετά στο συμβάν –
    πως στο πλάι το φόρεμα της συναδέλφου
    είχε ένα βαθύ σχίσιμο, από κάτω μέχρι πάνω,
    που ήτανε, λέει, πολύ βαθύ…
    (Με ακρίβεια δεν μπορώ να πω πόσο,
    γιατί ο ίδιος δεν το είδα ποτέ…)

    Στο κατόπι, μού ζητήθηκαν εξηγήσεις
    (σε πολιτισμένο τόνο, ομολογώ,
    καθότι αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά
    λόγω «προτέρου εντίμου βίου»).

    Η απολογία μου, σε λίμερικ:

    BE AWARE of Greeks BARING gifts

    Though I missed gifts a Greek came to bare,
    those who didn’t thought – alas – I would care
    to cajole with a dame
    whose apparel seemed lame.
    The moral: Of Greek gifts be aware!

  127. gbaloglou said

    126 Και η απάντηση μου (ΤΟΤΕ):

    At a shadowy party once a Greek lass
    scissors had applied almost up her ass
    but a Greek man kept looking elsewhere
    despite suggestive glances from everywhere
    unaware the young man avoided the crevass

  128. Γς said

    128:

  129. gbaloglou said

    122, 125 Πρόσθεσα τελικά μια λέξη (plausibly) στην τελευταία παράγραφο του μαθηματικού μου άρθρου: … a word that plausibly entered Greek through … 🙂

    [Και η επικρατέστερη εκδοχή: η λέξη «περίπτερος», «περίπτερα» ήταν μάλλον της μόδας εκείνη την εποχή, οπότε χρησιμοποιήθηκε ‘άνετα’ και στην μετάφραση του Άσματος Ασμάτων και στην διήγηση του Καλλίξεινου, αργότερα ξεχάστηκε (πλην του «περίπτερος ναός» που μας έμεινε μέχρι και τα … «περίπτερα κιόσκια») — μία καινούργια λέξη δεν χρειάζεται αναγκαστικά κάποιον ‘μεγάλο’ συγγραφέα να την μπάσει στην γλώσσα, μπορεί κάλλιστα να γεννηθεί και στον δρόμο!]

  130. sarant said

    Ωραία!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: