Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Βιτριόλι που καίει ακόμα

Posted by sarant στο 2 Ιουνίου, 2016


Ένα κρυωματάκι, ελπίζω παροδικό, με εμπόδισε χτες να γράψω άρθρο, οπότε καταφεύγω στη δοκιμασμένη λύση των επαναλήψεων και ξαναδημοσιεύω ένα άρθρο του 2010, που το είχα γράψει αρχικά επειδή εκείνες τις μέρες μού είχε κολλήσει το τραγούδι «Το βιτριόλι» του Βασίλη Τσιτσάνη. Εδώ θα επαναλάβω το παλιό εκείνο άρθρο, με κάποιες δευτερεύουσες αλλαγές και προσθήκες.

Μια βασική αλλαγή είναι ότι το 2010 που έγραψα την πρώτη βερσιόν του άρθρου δεν είχα βρει γιουτουμπάκι με το τραγούδι κι έτσι ανέβασα εγώ σε κάποιον ιστότοπο ένα ηχητικό αρχείο. Τώρα, υπάρχουν άφθονα γιουτουμπάκια, οπότε βάζω ένα:

Tο τραγούδι κυκλοφόρησε σε δίσκο τον Μάιο του 1950. Είναι λοιπόν του Τσιτσάνη, σε στίχους του Νίκου Μπρίλη και του συνθέτη και τραγουδάει η Μαρίκα Νίνου, ο συνθέτης, ο Ν. Βούλγαρης και ο Θ. Γιαννόπουλος. Τα λόγια του τραγουδιού:

Κίνδυνος θάνατος, για πάρτε το χαμπάρι,
καινούργια μέτρα οι γυναίκες έχουν πάρει.
Κι όποιος στον έρωτα σωστά δεν περπατήσει.
ένα μπουκάλι βιτριόλι θ’ αντικρίσει.

Το εξευτέλισαν το αντρικό το φύλο
κι όπως τρωγόμαστε σαν γάτα με το σκύλο,
το θηλυκό σε μια στιγμή, στην παραζάλη,
σου αμολάει το βιτριόλι στο κεφάλι.

Είναι να χάνεις το μυαλό σου εδώ και πέρα,
μας έχουν πάρει οι πανούργες τον αέρα.
Γι’ αυτό την τσάντα όταν βλέπεις ανοιγμένη,
βγάλε συμπέρασμα, ζημιά σε περιμένει!

vitriolΤο τραγούδι θα μπορούσε να έχει γεννηθεί από ένα περιστατικό της επικαιρότητας. Ψάχνοντας βρίσκω ότι στις 15 Απριλίου 1950 τις στήλες των εφημερίδων απασχόλησαν ταυτόχρονα δύο υποθέσεις. Στην Αγία Παρασκευή μια κοπέλα έριξε βιτριόλι στον (παντρεμένο) εραστή της αδελφής της, που την είχε μεθύσει και την είχε «διαφθείρει», ενώ ταυτόχρονα στο Γ’ Κακουργιοδικείο δικαζόταν μια κοπέλα και η μητέρα της επειδή είχαν προσπαθήσει να ρίξουν βιτριόλι στον αρραβωνιαστικό της κοπέλας, ο οποίος την είχε «διαφθείρει» και ύστερα ανέβαζε διαρκώς τις απαιτήσεις του, φτάνοντας στις 700 λίρες προίκα, για να την «αποκαταστήσει» (τελικά αθωώθηκαν, ίσως επειδή η απόπειρα δεν είχε βρει στόχο).

Το πρώτο περιστατικό έφτασε να γίνει και χρονογράφημα, που το παραθέτω εδώ αριστερά, διότι έχει το πλεονέκτημα ότι δεν αναφέρει ονόματα των πρωταγωνιστών -βέβαια, αν ζούνε θα διανύουν τώρα την ένατη δεκαετία της ζωής τους, αλλά και πάλι καλύτερα να είμαστε διακριτικοί. Φυσικά, το χρονογράφημα είναι γραμμένο στο πνεύμα της εποχής.

Εννοείται ότι  δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι αυτά τα δυο συγκεκριμένα περιστατικά βρίσκονται στην αφετηρία του τραγουδιού, αλλά δεν το αποκλείω. Η λαϊκή έμπνευση λειτουργεί αστραπιαία, οπότε σε δεκαπέντε μέρες μέσα δεν αποκλείεται να γράφτηκε και να δισκογραφήθηκε το τραγούδι.

Πάντως, τέτοια περιστατικά ήταν πολύ συχνά και στην προπολεμική και στην μεταπολεμική Ελλάδα, έως τη δεκαετία του 1970, σε σημείο να αποτελούν ακόμα και καθημερινό φαινόμενο. Για παράδειγμα, βρίσκω στην Απογευματινή της 24.7.56 για μια επίθεση με βιτριόλι στην Κοκκινομηλιά Ιστιαίας, την επόμενη μέρα σε τοπική εφημερίδα των Τρικάλων (Αναγέννηση) για αγρότη που πήγε να ρίξει βιτριόλι στη σύζυγό του αλλά κάηκε ο ίδιος, και την ίδια μέρα στην αθηναϊκή Ελευθερία για κοπέλα στη Λάρισα που έριξε βιτριόλι στον εραστή της  και τα σκάγια πήραν όχι μόνο αυτόν αλλά και μια άσχετη γυναίκα που περπατούσε δίπλα.

Κι άλλα χρονογραφήματα βρίσκει κανείς που να αναφέρονται σε περιστατικά χρήσης βιτριολιού, ακόμα και του Βάρναλη το 1957 στην Αυγή («Βιτριόλι και μαχαίρα»), ενώ και στους Γαμπρούς της Ευτυχίας (1962) ο Αυλωνίτης ειδοποιεί τον Ρίζο «Φεύγα, πάει να φέρει βιτριόλι να σε μπουχίσει» -όπου «μπουχίζω» σημαίνει «καταβρέχω». (Η ταινία είναι εδώ, όποιος ξέρει να μας πει σε ποια χρονική στιγμή είναι ο διάλογος αυτός).

Λένε ότι και η Σωτηρία Μπέλλου, νεότατη, προπολεμικά,  είχε ρίξει βιτριόλι στον σύζυγό της, και ότι είχε κάνει μερικούς μήνες φυλακή -διότι, γενικά, οι ποινές στις βιτριολίστριες δεν ήταν βαριές. Δεν βρήκα κάποιο τεκμήριο σε εφημερίδες της εποχής (1938-39), αλλά δεν έψαξα και πολύ -βρήκα όμως κάμποσες ειδήσεις για άλλα περιστατικά, όπως και δύο ή τρία χρονογραφήματα.

Στην εποχή μας οι σχέσεις των δυο φύλων δεν είναι πια τόσο ετεροβαρείς κι έτσι δεν νομίζω να χρησιμοποιείται το βιτριόλι σαν μέσο εκδίκησης από τις γυναίκες, διαβάζω όμως για διάφορες εγκληματικές επιθέσεις -και βέβαια, δεν ξεχνάμε πως βιτριόλι χρησιμοποιήθηκε εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα (δείτε και ένα ωραίο ποίημα της Σοφίας Κολοτούρου).

Από την άλλη, σε χώρες της Ασίας κυρίως, το βιτριόλι εξακολουθεί να αποτελεί βασικό όπλο κατά των γυναικών (η Βικιπαίδεια λέει ότι το 80% των θυμάτων τέτοιων επιθέσεων είναι γυναίκες).

Επειδή έπιασα δυσάρεστα θέματα, καταφεύγω στα γλωσσικά. Το βιτριόλι είναι το θειικό οξύ. Για την ιστορία του θα μπορούσα να γράψω πολλά -βλέπω στη Βικιπαίδεια ότι το αναφέρει ήδη ο Ζώσιμος ο Πανοπολίτης, ο καταπληκτικός αλχημιστής του 4ου μΧ αιώνα, αλλά δεν είναι σαφές με ποιο όνομα. Σε ύστερα αλχημιστικά κείμενα εμφανίζεται ο όρος «βιτρίολον ρωμάνον».

Η νεότερη λέξη ‘βιτριόλι’ είναι δάνειο από το γαλλικό vitriol, που ανάγεται στο μεσαιωνικό λατινικό vitreolus (υαλώδης) επειδή τα θειικά άλατα παρουσιάζουν υαλώδη όψη, λέει το λεξικό. Δηλαδή το βιτριόλι, ετυμολογικά, είναι ξαδερφάκι της βιτρίνας και του βιτρό.

Τα τελευταία χρόνια ακούγεται στη γλώσσα μας και το «βιτριολικός», προκειμένου για καυστικά σχόλια, για το ύφος κάποιου δημοσιογράφου ή συγγραφέα, για μια αρνητική κριτική, κτλ. Τη λέξη τη βρίσκω στο Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας, αν και όχι στα άλλα δύο μεγάλα λεξικά μας (με μια επιφύλαξη, διότι δεν έχω δει την 4η έκδοση του Μπαμπινιώτη). Πάντως, βγάζει χιλιάδες γκουγκλιές (πιο πολλές στο ουδέτερο, π.χ. βιτριολικό χιούμορ, και στο θηλυκό, παρά στο αρσενικό).

Η λέξη είναι βέβαια δάνειο από το αγγλικό vitriolic, και που θα μπορούσε κανείς να τη θεωρήσει περιττό δάνειο, αφού έχουμε το καυστικός, έχουμε το δηκτικός (που συχνά το γράφουν ‘δεικτικός’), έχουμε το φαρμακερός, δηλητηριώδης, πιθανώς και άλλα -από την άλλη όμως η λέξη έχει διαύγεια κι έτσι δεν με ενοχλεί το δάνειο. Άλλα δάνεια είναι αβάσταχτα και μας καίνε, όχι τα γλωσσικά.

Advertisements

177 Σχόλια to “Βιτριόλι που καίει ακόμα”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    τι ωραία τσάρκα

  2. Κουνελόγατος said

    «Άλλα δάνεια είναι αβάσταχτα και μας καίνε, όχι τα γλωσσικά».

    Αυτοί που διέφθειραν τη χώρα με δάνεια, πότε θα λάβουν το βιτριόλι που τους αξίζει; Καλημέρα.

  3. Μια φορά είχα πιει κατά λάθος βιτριόλι (εντάξει, αρκετά διαλυμένο), με έπιασε ταχυπαλμία και έτρεχε ο καθηγητής να μου φέρει γάλα!

  4. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Χαρακτηριστικό της παρασκευής υδατικού διαλύματος H2SO4 είναι ότι, ρίχνεις το οξύ στο νερό, γιατί στην αντίθετη περίπτωση το οξυ «βράζει» εκλυοντας σταγονίδια, οπότε καταλαβαίνετε. 😮

  5. Γς said

    >Δηλαδή το βιτριόλι, ετυμολογικά, είναι ξαδερφάκι της βιτρίνας και του βιτρό.

    Και θυμήθηκα τη φίλη μου την Κλέα

  6. Κουνελόγατος said

    Από τη βικυ:

    Παντρεύτηκε πολύ μικρή, αντίθετα στη γνώμη των γονιών της, αλλά ο γάμος της ήταν μια καταστροφή: Ο άντρας της ήταν μέθυσος, ενώ κατά τη διάρκεια ενός από τους ξυλοδαρμούς η Σωτηρία έριξε βιτριόλι στο πρόσωπό του. Για αυτό το γεγονός καταδικάστηκε σε τρία χρόνια στη φυλακή, από τα οποία εξέτισε μόνο τέσσερις μήνες.

  7. Γς said

    4:

  8. Σουμέλα Παπαδοπούλου said

    Στην Ινδία και το Πακιστάν οι επιθέσεις με βιτριόλι (ειδικά στις γυναίκες) έχουν πάρει μεγάλες διαστάσεις τόσο που δημιουργήθηκαν οργανώσεις για να υποστηρίξουν τις γυναίκες αυτές. Μάλιστα πρόσφατα στην Agra πολύ κοντά στο Taj Mahal έχει ανοίξει ένα καφέ που το έχουν 5 παθημένες από βιτριόλι γυναίκες. Το Sheroes Hangout (καφέ) έχει σχεδιαστεί ακριβώς για να αποκτήσουν εμπιστοσύνη ώστε να δείχνουν τα σημαδεμένα πρόσωπά τους χωρίς να ντρέπονται…
    Σουμέλα

  9. Γς said

    Κι όσο σκέφτομαι την Αφροδίτη λουσμένη πατόκορφα στο βιτριόλι

    Η Αφροδίτη, ο Αυγερινός καλέ.
    Και τα σύννεφα θειικού οξέος που την περιβάλλουν.

  10. Corto said

    Βιτριολίξ (Vitriolix) είναι το όνομα του γαλλορωμαίου μυστικού πράκτορα του Ιουλίου Καίσαρα στην αγγλική έκδοση του άλμπουμ «ο Αστερίξ Λεγεωνάριος».
    Ως μυστικός πράκτωρ έχει κωδικό Η2SO4.

    Νομίζω ότι το όνομα Βιτριολίξ έχει χρησιμοποιηθεί σε μία ελληνική έκδοση κάποιου άλλου άλμπουμ (με επιφύλαξη, στην «μεγάλη τάφρο», με κείμενο του Ουντερζό, από Μαμούθ Κόμιξ).

  11. Παναγιώτης Κ. said

    Η2SO4, HNO3,HCl.
    Ο,τι μου έμεινε από την Ανόργανη Χημεία και για τα οξέα πριν από 45 χρόνια!

  12. Γς said

    >δεν με ενοχλεί το δάνειο. Άλλα δάνεια είναι αβάσταχτα και μας καίνε, όχι τα γλωσσικά.

    Και μού’ ρθε μια φλασιά:

    Δεν γίνεται να τα ξεφορτωθούμε;
    Να τους τα επιστρέψουμε ως αντιδάνεια;

  13. Βάσω said

    Αφού ευχηθώ στον εορτάζοντα φίλο του ιστολογίου Χρόνια Πολλά και χαρούμενα, θα ήθελα να καταθέσω μια πρόταση για προσεχές θέμα/άρθρο, καθώς θαρρώ πως θα είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αν γινόταν εδώ μια συζήτηση που να αφορά στην εκπαίδευση. Ποιες είναι οι ιδέες/απόψεις/προτάσεις του Νικοκύρη και των φίλων του για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο εκπαιδευτικό σύστημα όλων των βαθμίδων;
    Με την καλημέρα μου

  14. spatholouro said

    Για μένα είναι προφανές, ήδη από τους στίχους του τραγουδιού του Τσιτσάνη, ότι κάποια πραγματικά περιστατικά αποτέλεσαν την έμπνευσή του. Δεν θα μπορούσε δηλαδή ο στιχουργός να εκφράζεται έτσι σε κενό πραγματικότητας και μάλιστα να κατονομάζει και τον τρόπο εκδίκησης, το βιτριόλι.

    Κατά τη δική μου ανάγνωση, είναι σα να λέει στον ανδρικό πληθυσμό: «ρε, προσέχτε, δεν είδατε τι γίνεται; Να είστε εντάξει, μη φάτε και σεις κάνα βιτριόλι κατάμουτρα…». Έχουν συμβεί ήδη δηλαδή τα περιστατικά και μετά ο ρεμπετοστιχουργός, σαν εξαίρετος ρεπόρτερ που πάντα ήταν, έρχεται και καταγράφει μια γυναικεία πρακτική εκδίκησης της εποχής, μαζί με το ηθικόν δίδαγμα.

    Όσο για τα περιστατικά του Απριλίου 1950, φοβάμαι πως σε 15 μέρες δεν θα προλάβαινε ο Τσιτσάνης και να εμπνευστεί και να μελοποιήσει και να συνεργαστεί με στιχουργό και να δισκογραφήσει… Ωστόσο, μάλλον θα προλάβαινε εάν είχαν συμβεί νωρίτερα τέτοια περιστατικά από απατηθείσες «βιτριολίστριες». Πράγματι, σημειώνονται δύο τουλάχιστον τέτοια περιστατικά, ένα το διαβάζουμε στην «Ελευθερία» της 10/9/1949 και άλλο ένα στο «Εμπρός» στις 7/10/1949.

    Ε, δύο μαζεμένα περιστατικά και χρόνος αρκετός για έμπνευση και δισκογράφηση, μάλλον κάπως έτσι θα έγινε, εικάζω, το πράγμα…

  15. Κουνελόγατος said

    Βιτριόλι δεν είναι, ούτε όμως και άσχετο, οπότε:

    http://tvxs.gr/news/kosmos/gia-tolma-na-me-xtypiseis-elafra-oi-pakistanes-sikonoyn-anastima-toys

  16. Παναγιώτης Κ. said

    Φρικτός ο τρόπος των… εξαπατημένων γυναικών και από ό,τι φαντάζομαι, γνώρισμα αντίδρασης που κατεξοχήν το συναντάμε στα φτωχά στρώματα της κοινωνίας . Γύρευε με τι είχαν στουμπώσει το μυαλό των κορασίδων η μάνα και ο κοινωνικός περίγυρος!
    Αυτά και πολλά άλλα με κάνουν να μην έχω καμιά…νοσταλγία για το παρελθόν.Επί της ουσίας, δεν έχει νόημα.

  17. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες σε όλους, χρόνια πολλά στον Γς!

    Η Μπέλλου, κατά δήλωσή της σε τηλεοπτική της συνέντευξη, υπήρξε η πρώτη «βιτριολίστρια» στην Ελλάδα (έτσι ακριβώς το είχε πει).

    Και το γνωστό ανέκδοτο :
    – Παιδί μου, η ένωση που γράφω στον πίνακα, Η2SO4, πώς ονομάζεται;
    -Το…το ξέρω κύριε…στη γλώσσα μου το έχω…
    -Φτύσ’ το, ανόητε ! Θειϊκό οξύ είναι !

  18. Γς said

    14:

    >Όσο για τα περιστατικά του Απριλίου 1950, φοβάμαι πως σε 15 μέρες δεν θα προλάβαινε ο Τσιτσάνης και να εμπνευστεί και να μελοποιήσει και να συνεργαστεί με στιχουργό και να δισκογραφήσει…

    Προλάβαινε.

    Για να μην σου πω ότι μπορεί να ήταν προετοιμασμένος.
    Να το ήξερε.
    Να ήταν στο κόλπο ρε παιδί μου!

  19. Γς said

    13:

    Αν εννοείτε την ταπεινότητα μου, σας ευχαριστώ πολύ.

    Μα ποιος είμα;

  20. Παναγιώτης Κ. said

    @16. Στο ιστολόγιο γράφουμε πολλοί εκπαιδευτικοί και εκπαιδευτικοί με πείρα, από όσο μπόρεσα να καταλάβω.
    Επομένως η ιδέα σου είναι καλή και ο…άνετος υπουργός της Παιδείας θα πάρει άκοπα ουσιώδη συμπεράσματα.
    Η δική του εμπειρία ως μαθητή-να μην υποτιμάμε το στοιχείο αυτό για τον κάθε υπουργό Παιδείας- και το γεγονός ότι περιστοιχίζεται από συμβούλους που ήταν κάποτε εκπαιδευτικοί, θέλω να πω ότι έχουν πολλά χρόνια να μπουν στην τάξη, δεν είναι τα καλύτερα δεδομένα για να πάρει τις σωστές αποφάσεις.

  21. Παναγιώτης Κ. said

    Διορθώνω: 20==>13 (Βάσω)

  22. Νίκος Α. said

    15 «Ο ηγέτης του Ισλαμικού Συμβουλίου του Πακιστάν, Μοχάμεντ Χαν Σιρανί πρότεινε ένα νομοσχέδιο το οποίο επιτρέπει στους συζύγους να «χτυπούν ελαφρά» τις γυναίκες τους σε συγκεκριμένες περιπτώσεις που θα χρειάζονται τιμωρία»

    «όταν δεν κάνουν μπάνιο μετά το σεξ»
    Πριν δεν τον ενδιαφέρει;

  23. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα!
    Περαστικά, Νίκο!
    Πόσο ψυχανώμαλος πρέπει να είναι κάποιος για να ρίξει βιτριόλι και πόση βαρβαρότητα έκρυβαν τα γραφικά σπιτάκια με τα κεραμίδια, τις ασβεστωμένες αυλές, τις γλάστρες με τα γιασεμιά και τους βασιλικούς, που τα νοσταλγεί και τα εξωραίζει η φαντασία μας…

  24. Triant said

    Γς πολύχρονος και από εδώ.
    Σου αφιερώνω ένα από τα αγαπημένα μου:

  25. attikanet said

    23:
    Μάλλον πρέπει να μας τρομάζει περισσότερο η σύγχρονη βαρβαρότητα των «αγνώστων», που το 2008 περιέλουσαν τη συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα με βιτριόλι και την υποχρέωσαν να το καταπιεί…

  26. 13, 20 Το κακό είναι πως οι αλλαγές πρέπει να γίνονται σταδιακά. Να υπάρξει το σχέδιο και να αλλάζουν τα πράγματα χρόνο με το χρόνο και με πρόγραμμα. Δεν γίνεται οι όποιες αλλαγές να γίνονται εδώ και τώρα σε όλη την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με το σκεπτικό πώς θα εξοικονομήσουμε ώρες. Παράδειγμα: Αλλάζει το ωρολόγιο πρόγραμμα σε όλο το δημοτικό. Μα με άλλο σκεπτικό και ύλη κλπ ξεκίνησαν τα παιδιά. Είναι δυνατόν του χρόνου να κάνουν μια ώρα λιγότερη και στη Β’ και στη Γ’ και στη Δ’ κλπ;

    Όμως, αυτό που λέω εγώ θέλει μακροχρόνιο σχεδιασμό. Κάτι που πάντα λείπει απ’ όλες τις αλλαγές που θυμάμαι. Ακόμα και σήμερα συζητώντας με συναδέλφους μου είπαν να τους πω ποιο σύστημα θα ισχύσει για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια για να προσαρμόσουν το εκπαιδευτικό μοντέλο που σκέπτονται! Κι είν’ έτσι, αφού ξέρω πως ακόμα απ’ το δημοτικό η κρίση για το πόσο χρήσιμο είναι κάποιο μάθημα είναι αν θα το χρειαστούν στις εξετάσεις για τα ΑΕΙ!

    Ξεφύγαμε απ’ τα βιτριολικά καθαυτά αλλά μπήκε θέμα που καίει πιο πολύ κι απ’ το βιτριόλι. 🙂

  27. Γς said

    24:

    Και ήμουν έτοιμος να σου απαντήσω και από εκεί.
    Σε ευχαριστώ πολύ.

    Και σε θυμήθηκα προχτές που μιλούσαμε εδώ για τον συμμαθητή σου στα Πατήσια

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/05/30/kopana/#comment-360425

  28. Στα χωριά το βιτριόλι το λέγανε και κεζάπ, ταυτίζοντάς το με το πραγματικό κεζάπ, το υδροχλωρικό οξύ

  29. Γς said

    25:
    Ετυχε εκείνες τις ημέρες να είμα στη Σόφια.
    Κι όλος ο κόσμος μιλούσε για την περιπέτεια της πατριώτισσάς τους

    Ολο Ατίνα κι Ατίνα άκουγες νύχτα μέρα στις τηλεοράσεις που είχαν συνεχείς ανταποκρίσεις από την Αθήνα.

  30. Γιάννης Κουβάτσος said

    13, 20: Πολύ καλή ιδέα, αρκεί να μιλήσουμε για συγκεκριμένα θέματα, ώστε να μην πλατειάζουμε και γενικολογούμε. Έχεις δίκιο, Παναγιώτη, το μέγα πρόβλημα των υπουργών Παιδείας, ακόμη και όσων έχουν καλές προθέσεις, είναι ότι αγνοούν την εκπαιδευτική πραγματικότητα και οι θεωρητικώς καταρτισμένοι αλλά μακριά νυχτωμένοι σύμβουλοί τους επιτείνουν τη σύγχυση.
    Θυμάμαι το 2002 τον Ευθυμίου να μπαίνει ξαφνικά στην τάξη μου, περαστικός από τη γειτονιά, στο στυλ «είδα φως και μπήκα». Ευγενέστατος, προσηνής και φιλικός, αλλά όταν του είπα ότι στο σχολείο μας το ποσοστό αλλοδαπών μαθητών ήταν (και είναι) 80% και ότι το ίδιο συμβαίνει σε όλα σχεδόν τα σχολεία του κέντρου, έδειξε ειλικρινή έκπληξη. Και ήταν ήδη δύο χρόνια υπουργός Παιδείας. Οι σύμβουλοί του είχαν κάνει …καλή δουλειά.

  31. Chequechak said

    Πριν 15 με 20 χρόνια, στη Θεσσαλονίκη, ο άντρας μιας νοσηλεύτριας έριξε βιτριόλι στα γεννητικά όργανα ενός καθηγητή ιατρικής όταν έμαθε ότι είχαν ερωτική σχέση. 😳😳😳

  32. Παναγιώτης Κ. said

    Γιάννη, πως το λένε οι αμερικάνοι; Brain storming ;

  33. Κουνελόγατος said

    Στον Σύλλογο Γονέων του Γυμνασίου του Κουνελιού μου όπου συμμετέχω, ετοιμάσαμε (λτ) πρόταση για το σχολείο που ονειρευόμαστε και την υποβάλλαμε στο Υπουργείο για τον διάλογο. Από τη φύση τους βέβαια τα θέματα αυτά είναι γενικόλογα, άλλωστε αμφιβάλλω αν ακόμη κι οι εκπαιδευτικοί έχουν πλήρη γνώση του χώρου, ώστε να κάνουν εξειδικευμένη συζήτηση.

  34. Πάνος με πεζά said

    Η πιο πρόσφατη στιχουργική αναφορά της λέξης «βιτριόλι» στο τραγούδι «Αυτοπροσωπογραφία (Σωτηρία Μπέλλου)», του Νότη Μαυρουδή και του Ηλία Κατσούλη, με τη Δήμητρα Παπίου (2006).

  35. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια!

    Προβλέπω (!) ότι αύριο θα έχουμε θέμα σχετικό με την εκπαίδευση, αν και πολυσυζητημένο.

  36. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  37. Πάνος με πεζά said

    Όσο για το «Βιτριόλι» του Τσιτσάνη, γραμμένο προφανώς πάνω στα «Πέριξ», μου είχε κάνει εντύπωση που το τραγουδούσε συχνά ένας μακαρίτης πια θειος μου, παρόλο που δεν παιζόταν σχεδόν ποτέ στο ραδιόφωνο (τι σχεδόν)…

  38. ΣΠ said

    Στην ταινία «Οι γαμπροί της Ευτυχίας» ο διάλογος για το βιτριόλι είναι στο 1:01:38.

  39. Ηλεφούφουτος said

    Τι μία και δύο; Γεμάτος είναι ο ελληνικός κιν/φος της εποχής εκείνης από αναφορές σε εκδίκηση με βιτριόλι, πάντα από γυναίκα σε άντρα, καμιά φορά μάλιστα πραγματοποιόταν και η απειλή· μπορώ να θυμηθώ μία κωμική με θύμα το Φωτόπουλο και μία «δραματική» (από κείνες τις μελό που δε βλέπονται) με θύμα τον Μπάρκουλη.

    Για περισσότερες λεπτομέρειες εδώ http://documents.tips/download/link/-oi-55cf9e43550346d033b079ef με αναζήτηση «βιτριόλι»
    και για το ίδιο το κοινωνικό φαινόμενο εδώ: http://www.politeianet.gr/books/9789602116562-abdela-efi-nefeli-dia-logous-timis-186366

  40. κουτρούφι said

    Το «βιτριόλι» ηχογραφήθηκε και το 1953 στην Αμερική με βασικό μπουζουξή το Νίκο Πουρπουράκη που πέθανε πριν μερικά χρόνια στην Αμερική:

  41. sarant said

    38-39-40: Α γεια σας!

  42. Αυτό με το οξύ στο νερό, αντί για το νερό στο οξύ, φαίνεται πως κόστισε αρκετά στην Κ. Κούνεβα.
    Μια γνωστή μου, φοιτήτρια της Ιατρικής τότε, καθόταν σε ένα καφενεδάκι κοντά κι όταν άκουσε τις φωνές έσπευσε να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες. Μόλις άκουσα ότι έριξε άφθονο νερό στις πληγές, ανατρίχιασα, καθώς θυμήθηκα τον κανόνα. Δε νομίζω, βέβαια, πως μέσα στην αναταραχή και τον πανικό, εγώ θα είχα δράσει με περισσότερη προσοχή.

    Μπορεί, βέβαια, οι ζημιές στον ιστό να είχαν ήδη συντελεστεί ή μπορεί η καυστική ουσία να μην ήταν θειικό οξύ.

  43. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όχι, δεν είναι γενικόλογα εκ φύσεως αυτά τα θέματα, μπορούν να κατηγοριοποιηθούν. Το θέμα του ολοήμερου σχολείου, εις ό, τι αφορά το δημοτικό, είναι απλώς ένα ενδεικτικό παράδειγμα.

  44. Μια γνωστή μου, φοιτήτρια στην Αθήνα την εποχή (δεν ξέρω, ίσως να ισχύει ακόμα) που έπρεπε υποχρεωτικά να κάνει κάποιες παρουσίες στο Γυμναστήριο, για να αποφύγει την κούραση διάλεξε το πιο… καθιστικό επιλέξιμο άθλημα, τη σκοποβολή (σκάκι 🙂 προφανώς δεν είχε ή δεν πιανόταν) και προς μεγάλη της έκπληξη διαπίστωσε ότι της άρεσε. Οπότε βρέθηκε κάποια στιγμή στην Ομόνοια να χαζεύει με εμφανές ενδιαφέρον ένα οπλοπωλείο — κι ένας άγνωστος περαστικός της είπε «Πάρε καλύτερα βιτριόλι, κοπέλα μου!»

  45. atheofobos said

    Το βιτριόλι αποτελούσε από πολύ παλιά ένα εύκολο μέσο εκδίκησης.
    Πχ και στο ΣΚΡΙΠ της 21-9-1909 υπάρχει σχετικό χρονογράφημα
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=123&dc=21&db=9&da=1909

  46. Γς said

    44:
    😉

  47. Σκύλε, νομίζω, χωρίς να έχω δοκιμάσει 🙂 ότι ο κανόνας είναι να μη ρίχνουμε νερό μέσα σε δοχείο με θειικό οξύ, διότι από την αντίδραση θα αναβράσει και μπορεί να μας πιτσιλίσει. Στην περίπτωση θυμάτων επίθεσης ή και ατυχημάτων με βιτριόλι, το ζητούμενο είναι να φύγει το ταχύτερο το οξύ από το δέρμα, οπότε μάλλον σωστό είναι να ρίξουμε πολύ νερό. Αυτά από το μυαλό μου, δεν ξέρω τι συνιστούν τα μαθήματα πρώτων βοηθειών.

  48. spiral architect said

    @42: Το βιτριόλι του εμπορίου είναι ήδη διάλυμα. Άιντε να’ ναι 5-7% σε περιεκτικότητα H2SO4, παρ’ ολα αυτά εξ ίσου επικίνδυνο στην επαφή. Γι’ αυτό και δεν το βρίσκεις εύκολα πια στα μπακάλικα, αντίθετα βρίσκεις το διάλυμα νιτρικού οξέος (HNO3) aka ακουαφόρτε.

  49. 47 μάλλον έτσι είναι

    48 σωστό αυτό

    οπότε μάλλον η μικρή φέρθηκε σωστά.

  50. Γιάννης Κουβάτσος said

    32. Ιδεοθύελλα επί το ελληνικότερον, Παναγιώτη. 😊

  51. […] Πηγή: Βιτριόλι που καίει ακόμα […]

  52. Το aqua fortis των αλχημιστών ήταν νιτρικό οξύ.
    Το ακουαφόρτε των μπακάλικων ήταν (είναι;) υδροχλωρικό οξύ. λέγεται και κεζάπ, λέξη που πρωτοάκουσα από τη Θεσσαλονικιά γυναίκα μου.
    Νομίζω πως την έχουμε ξανακάνει την κουβέντα.

  53. Και γιατί βιτριόλι; Πάντα υπάρχει τρόπος να εκδικηθείς. Κυρίες και κύριοι, ιδού μια νέα ηρωίδα της εργατικής τάξης!

  54. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα, ψήφισα την Κούνεβα και είμαι πολύ περήφανη γι αυτό, ενώ θυμώνω κι εξοργίζομαι για την εμπιστοσύνη μου στο Λιμάνι της αγωνίας

    Σε ότι αφορά τη συζήτηση για την εκπαίδευση θα πρότεινα

    Για όσους θέλουν να κατανοήσουν τι πραγματικά προτείνει η Επιτροπή Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία στην πολιτική ηγεσία, ο ιστορικός και επικεφαλής της Επιτροπής Αντώνης Λιάκος, εξηγεί στο Κόκκινο και στις Αλεξάνδρα Χριστακάκη και Τζούλυ Τσίγκα τη φιλοσοφία των αλλαγών της προτεινόμενης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

    Α. Λιάκος: Στόχος η ενδυνάμωση του δημόσιου σχολείου

    Ν. Σιδέρης: Οι… πριγκίπισσες και τα… βασιλόπουλα της μονταζιέρας σε μια ενορχηστρωμένη επίθεση

  55. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Υδροχλωρικό οξύ το άκουαφόρτε.

  56. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα,
    Γς χρόνια πολλά,
    Νικοκύρη περαστικά!

    Σχετικά με το χειρισμό του θειικού οξέος, επειδή κι εγώ δε θυμόμουν, έψαξα και βρήκα:
    https://www.msdsonline.com/blog/health-safety/2014/07/22/sulfuric-acid-safety-tips-sulfuric-acid-msds-information
    Με λίγα λόγια, ξέπλυμα με χλιαρό νερό για 30 λεπτά τουλάχιστον.

    Από τα λίγα που θυμάμαι, ο λόγος της διάλυσης του θειικού οξέος μέσα σε νερό είναι η εκλυόμενη θερμότητα, που εξατμίζει το νερό με εκκρηκτικό τρόπο.
    Η πλύση με νερό για παρατεταμένο διάστημα υποθέτω απομακρύνει ταυτόχρονα και το οξύ που είναι υγροσκοπικό, και τη θερμότητα.

  57. spiral architect said

    Μια βόλτα στη Νέα Καρβάλη στην (νέα) Βιομηχανία Φωσφωρικών Λιπασμάτων (που μάλλον δεν στέκει και τόσο καλά στα πόδια της ύστερα απο τις απατεωνιές του Λαυρεντιάδη)
    http://www.kavala-portal.gr/2016-03-16-17-27-17/item/6836-dioikisi-vfl-nekri-i-paragogiki-diadikasia-ypourgeio-ergasias-pros-dioikisi-mazefteite-allios-pairnoume-to-ergostasio
    θα σας πείσει, όχι μόνο να μην παίζετε με παντός είδους οξέα, αλλά και να μην πλησιάζετε καν τέτοια μαγαζιά, εκτός αν είναι η δουλειά σας και είστε σίγουροι γι’ αυτό που κάνετε. 😉
    Ο Μιχάλης ο Τεξανός ξέρει καλύτερα.
    http://edition.cnn.com/2015/08/14/us/texas-chemical-plant-fire/

  58. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Κατὰ τὴν ταπεινὴ μου γνώμη τὸ πρόβλημα μὲ τὴν παιδεία εἶναι ὅτι κάθε ὑπουργὸς παιδείας φιλοδοξεῖ νὰ τὸ λύσει ἐκ βάθρων, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ γίνεται «μπαρμπέρης στοῦ κασίδη τὸ κεφάλι».
    Οἱ συνεχεῖς ἀλλαγὲς τελικὰ ὁδηγοῦν τὸ σύστημα σὲ κατάσταση διαρκοῦς ἀνισορροπίας, θυμίζοντας τὸ ἀνέκδοτο ποὺ λέει στὴν κατακλείδα του: «Ἄν δὲν σταθεροποιηθεῖ τὸ ….., ψάρι δὲν τρῶμε.»

  59. spiral architect said

    @55: Αραιό διάλυμα νιτρικού οξέος είναι γνωστό από το Μεσαίωνα ως ακουαφόρτε[1] (ιταλικά: acquaforte, το οποίο σημαίνει ισχυρό νερό).

    Σημείωση: ο όρος «ακουαφόρτε», έχει χρησιμοποιηθεί λανθασμένα και γιά προϊόντα του εμπορίου στα οποία το κύριο συστατικό ήταν αραιό διάλυμα υδροχλωρικού οξέως.
    https://goo.gl/I5c9Ci
    (μάγκες, στις εισαγωγικές έγραψα καθαρό εικοσάρι στη χημεία) 🙂

  60. Στον Β’ Π.Π., κατά τη ναζιστική εισβολή στη Δανία, ένας Νομπελίστας (στη χημεία, βεβαίως!) έλιωσε με «βασιλικόν ύδωρ» το δικό του βραβείο κι ενανού αλλουνού Νομπελίστα, για να μην τα πάρουν για χρυσάφι οι πλιατσικοσβαστικάδες. Καβάτζωσε το χρυσό και μετά τον πόλεμο, τον πήγε στους Νορβηγοί και τους λέει «δεν μας τα ξαναχτυπάτε, τώρα που ξεμπερδέψαμε;»!

    https://en.wikipedia.org/wiki/George_de_Hevesy#World_War_II_and_beyond

  61. Corto said

    60: Στους Νορβηγοί για στους Σουηδοί;

  62. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    45 Όχι όμως στην Ελλάδα, άρα ο ισχυρισμός της Μπέλλου ότι ήταν η πρώτη βιτριολίστρια παραμένει (αν και ασφαλώς θα υπήρξαν και παλιότερα περιστατικά)

    50 Καταιγισμό ιδεών το λένε κάποιοι

  63. 61

    Σ’ αυτούς τους βόρειοι ξανθοί, τέλος πάντων!

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Περαστικά Νικοκύρη. Ας ερχόταν και κατά κάτω δω τίποτε μπόρες κι ας κρυολογούσαμε που λέει ο λόγος.

    Αναφορά για τις βιτιολίστριες και στο ποίημα «Καντάτα 1960» του Τάσου Λειβαδίτη
    {…}Συχνά μας άφησαν εκείνοι που αγαπούσαμε
    πολλές,πάνω στη τρέλα τους, τους ρίξανε βιτριόλι,
    οι πιο πολλές βέβαια κλάψαμε, χτυπηθήκαμε,
    μα φροντίσαμε σύντομα να βρούμε έναν άλλον,
    γιατί τα χρόνια περνάνε…
    {…}Αχ, γυναίκες έρημες,
    κανείς δεν έμαθε ποτέ πόση αγωνία κρύβεται πίσω απ’
    τη λαγνεία, ή την υστεροβουλία μας.
    {…}

  65. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχουν και κάτι διαλυτικά/καθαριστικά επικαθίσεων βόθρων, για μας τους οικολογικούς… Κανείς δε λέει τι είδους οξέος διάλυμα είναι, αλλά κάποιο που πήρα μια φορά νομίζω ότι έλεγε διάλυμα θειϊκού οξέος.

    Σαν την προστασία του υδροφόρου ορίζοντα, δεν έχει…

    Κι εδώ το κεζάπ : http://www.drorfanos.gr/pykno-ydroxloriko-oksy.html

  66. Πάνος με πεζά said

    Αμάν, πιο μεγάλο από το βόθρο βγήκε !

  67. spatholouro said

    Τελικά, φαίνεται πως εκείνο το χρονικό διάστημα είχε μαζεμένα κρούσματα βιτριολισμού, ώστε πριν από τον Τσιτσάνη είχαν εμπνεύσει και στιχοπλόκους εφημερίδων:

    «Εμπρός» 1/10/1949

    ΝΕΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

    Για τη βόμβα του ατόμου όσο αν συζητούνε όλοι
    η αγάπη επιμένει πάντοτε στο βιτριόλι
    Γιατί ο Έρως έχει πάντα σύστημα παλαιϊκό
    και για μόνο του όπλο θέλει…βιτριόλι ατομικό

    Το ρεκόρ τόχει η Αθήνα
    τρία κρούσματα νομίζω μες τον τελευταίο μήνα…
    Τι θα γίνη; Πού θα πάμε; Πρέπει δίκαιε Θεέ
    να προσφύγουμε οι άνδρες σύσσωμοι στον ΟΗΕ
    Και με αντιπροσωπείες όλης πια της υφηλίου
    να επιβάλουνε με τρόπο…έλεγχον βιτριολίου!

    (Αριστοφάνης)

    Όσο για τον ισχυρισμό της Μπέλλου, μάλλον υπερβολικό τον βρίσκω: πρόχειρα το 1928 βλέπω βιτριόλι από γυναίκα σε γυναίκα («Εμπρός» 5/4/1928)

  68. Βάσω said

    35. Ε, ρε πόσο ευτυχής θα ήμουν αν πραγματοποιούνταν έτσι εύκολα καναδυό ευχές μου ακόμη…
    Ευχαριστώ σας!

  69. Ιάκωβος said

    «Φεύγα, πάει να φέρει βιτριόλι να σε μπουχίσει» -όπου «μπουχίζω» σημαίνει «καταβρέχω».

    Μπουχίζω σημαίνει μπουκώνω το στόμα μου με κάποιο υγρό, και ψεκάζω. Τουλάχιστον στην Πελοπόννησο έτσι μπουχίζανε προπολεμικά τους κουραμπιέδες με ανθόνερο (και τα μικρόβια της στοματικής κοιλότητας της γιαγιάς)

    Το αστείο του Αυλωνίτη υποτίθεται ότι είναι κι αυτό: Ότι η Βασιλειάδου θα ψεκάσει τον Ρίζο, αφού πρώτα μπουκωθεί η ίδια το βιτριόλι, που βέβαια δε θα τη βλάψει, αφού είναι τόσο τρομερή και βιτριολική η ίδια.

  70. Corto said

    Με ένα βιαστικό ψάξιμο, βρέθηκε μία λογοτεχνική αναφορά απειλής με βιτριόλι, ήδη από τον 19ο αιώνα:

    «Θα σ’ αλείψω το πρόσωπό σου με βιτριόλι…»

    Γεώργιος Κ. Κουτσούρης, Η απορφανισθείσα κόρη. Πρωτότυπον κοινωνικόν μυθιστόρημα, Κωνσταντινούπολη, τυπ. Νομισματίδου, 1889

    https://books.google.gr/books?id=95lBAAAAYAAJ&q=%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%8C%CE%BB%CE%B9&dq=%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%8C%CE%BB%CE%B9&hl=el&sa=X&redir_esc=y

    Αυτό το λογοτεχνικό έργο το αναφέρει κάποιος κατάλογος με τίτλο «Ελληνικά απόκρυφα μυθιστορήματα του 19ου αιώνα», όπου αναφέρεται και το διήγημα «οι μυστηριώδεις νυκτοκλέπται»:
    http://openlit.teimes.gr/city/varelas/va17.htm

  71. sarant said

    69 Δίκιο έχεις για το μπουχίζω, είναι ψεκάζω με το στόμα ή με το εργαλείο (πχ. στο σιδέρωμα). Δεν είχα όμως σκεφτεί ότι το εννοούσε έτσι. Πολύ πιθανό.

  72. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    sarant >>Προβλέπω (!) ότι αύριο θα έχουμε θέμα σχετικό με την εκπαίδευση, αν και πολυσυζητημένο.
    Του πυρετού οράματα 🙂
    Ο Κράου νωρίτερα σε μνημόνεψε Στο κόκκινο.Σε ρώταγε αν λέει σωστά τ΄αρχαία ρητά.Είπε κάμποσα,π.χ.(πρόχειρα) το «Μη πλούτει κακώς» που το απηύθυνε: «ακούς βαφαν Κούλη;» .

  73. Παναγιώτης Κ. said

    @58.Δεν είναι θέμα φιλοδοξίας. Όποιος δεν έχει σχέδιο και μέθοδο καταφεύγει στην…επανάσταση δηλαδή στην επανάσταση όπως την έπλασε στο μυαλό του. Αν αποτύχει έχει και το σούπερ επιχείρημα: Εμείς είχαμε καλές προθέσεις. Ο λαός δεν ενστερνίσθηκε το όραμά μας!

    Η μικρή μου ενασχόληση με τα κοινά με δίδαξε το εξής πράγμα:
    Όποιος στη ζωή του έκανε την επιλογή να ασχοληθεί με την πολιτική , πρώτα πρέπει να έχει…γερό στομάχι -γερό όχι μεγάλο…-να αντέχει χτυπήματα κάτω από τη μέση και να μη του διαφεύγει ότι πρέπει να δουλέψει περισσότερο από τους συνηθισμένους ανθρώπους. Ναι θα απολαύσουν και οι άνθρωποι του…καναπέ. Έτσι συνέβαινε πάντα και το ίδιο θα συνεχίζεται.Χώρια που είναι καθήκον του να βρει τον τρόπο να τους κινητοποιήσει.Πολιτικός είπαμε είναι. Εκτός βέβαια και αν είδε την πολιτική ως ευκαιρία για εκλεκτές παρέες, συγχρωτισμό με το κατεστημένο το οποίο είναι μανούλα στον εκμαυλισμό ακόμα και των…αγνών ανθρώπων, ακριβά εστιατόρια και μπύρες…
    (Κόμμα και …σαμπάνιες και άσματα επινίκια… )

    Για να γίνει κάπως κατανοητό τι εννοώ ας αναφέρω το εξής περιστατικό δηλωτικό κατά τη γνώμη μου, της αντίληψης που έχουν διάφοροι Έλληνες υπουργοί ότι όλα τα γνωρίζουν! Ενίοτε… φυτρώνουν και σε μέρη που δεν τους σπέρνουν. 🙂 ( π.χ Φίλης με την γενοκτονία και την εθνοκάθαρση)
    Υπουργός Παιδείας, Σουφλιάς.
    Γενικές εξετάσεις.Μείζον όπως πάντα γεγονός για την ελληνική κοινωνία.Μπαίνουν κάποια ζόρικα θέματα στα Μαθηματικά, εκτεταμένα σχόλια για τη δυσκολία τους και ο υπουργός λέει το εξής αμίμητο:
    «Ναι τα είδα και εγώ τα θέματα και ήταν δύσκολα»!

    Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Σουφλιάς ήταν πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμα και φαίνεται ότι βγήκαν στην επιφάνεια οι παλιές δόξες ενός πολυτεχνίτη που ήταν -κάποτε- καλός στα Μαθηματικά. Ότι η ύλη αλλάζει, ότι αν κάτι το αφήσεις σε αφήνει κ.λπ δεν του είχε περάσει από το μυαλό!

  74. BLOG_OTI_NANAI said

    «τα τελευταία χρόνια ακούγεται στη γλώσσα μας και το ‘βιτριολικός’»

    Βρήκα μια αναφορά στα 1928 στο Μπουκέτο, για «άρθρα γεμάτα βιτριόλι«, αλλά δεν φαίνεται να είναι μια συχνή έκφραση:

    Επίσης, ο παρακάτω πίνακας υποτίθεται ότι είναι σχετικός και υποτίθεται ζωγραφισμένος από τον Fernand Pelez, αλλά δεν τον είδα στο διαδίκτυο:

  75. Παναγιώτης Κ. said

    @54. Το Λιμάνι της Αγωνίας!
    Πολύ εύστοχο!

  76. BLOG_OTI_NANAI said

    65: Έχουν πλάκα τα ελληνικά προϊόντα ή εταιρείες που οι ονομασίες τους περιλαμβάνουν τμήματα της ερμηνείας.
    Π.χ. Πλυντηρέξ, Χρωτέξ, Βιντεοτέξ, Αγρέξ, Στρωματέξ, Αφρολέξ, Κλωνατέξ, Λαστέξ.

    Παλιά, αυτό θα το έλεγαν, «Βοθρέξ».

  77. gpoint said

    # 58

    Στην ΟΥΣΙΑ έχουμε δυο νομοσχέδια που εναλλάσσονται ανά δεκαετία περίπου αλλάζοντας επικεφαλίδες και τίποτε εντελώς επουσιώδεις διατάξεις ανεξάρτητα από ποιό κόμμα βρίσκεται στην κυβέρνηση, οι καρεκλοκένταυροι του υπουργείου και του Π.Ι. είναι παντός καιρού….

  78. 59 Άντε ν’ αγοράσεις νιτρικό και ζήτα το σαν άκουαφόρτε κι άμα στο δώσουνε ειδοποίαμε. Ξήγα τους και για το κοσάρι να τους πείσεις 🙂

    Χρόνια τώρα, άκαφορτ το υδροχλωρικό ξέρω κι αυτό δουλεύει η πιάτσα. Κι οι εμπειρικές ονομασίες έχουν να κάνουν με το πώς χρησιμοποιούνται εκεί (στην πιάτσα).

  79. cronopiusa said

  80. Δεν είπαμε για το μυθιστορηματικό «Ανθρωπάκι» του Τσίρκα, τον άκαμπτο (και ψιλοανεπιθύμητο) καθοδηγητή, που είχε κατσικωθεί, κρυβόμενος, στο σπίτι της πρωταγωνίστριας, και είχε αφήσει οδηγίες, άμα πεθάνει (η πολυετής φυλάκιση είχε βλάψει την υγεία του) να τονε βάλουν στη μπανιέρα και να τον λιώσουνε με βιτριόλι.

    😦

  81. Γς said

    13:

    Σας ευχαρίστησα; Δεν σας ευχαρίστησα.

    Είχαμε βρεθεί στην ΕΛΠΑ για κείνες τις κάρτες αυτοκινήτου όταν φεύγαμε για Ευρώπη.

    -Πάω στην Ιταλία μου είπε, Με τη γυναίκα μου.
    -Είναι κι αυτή ηθοποιός τον ρώτησα.
    -Οχι. Αυτή είναι άνθρωπος. Κανονικός άνθρωπος.

    Ο Γιάννης Βογιατζής

    Ευχαριστώ Βάσω

  82. Παναγιώτης Κ. said

    @62. Καταιγισμός ιδεών…
    Πρακτικά συμβαίνει το εξής: Τα στελέχη της επιχείρησης μαζεύονται γύρω από ένα τραπέζι και λέει ο καθένας την άποψή του για το θέμα που έχει τεθεί. Καταγράφονται οι απόψεις και μετά αρχίζει η απόρριψη κάποιων από αυτές οπότε συζητούν πάνω στις επικρατέστερες για να καταλήξουν σε μία που είναι σύνθεση αυτών εμπλουτισμένη.
    (Αν η επιχείρηση είναι πολυεθνική με στελέχη από τις διάφορες χώρες μαζί και Αμερικανοί τότε αφού ακουστούν και πάλι οι διάφορες ιδέες τελικά γίνεται αυτό που θέλουν…οι Αμερικανοί! 🙂 )

  83. Παναγιώτης Κ. said

    @65. Βόθρος! τς, τς , τς ! Πόσον φρικτή λέξις! 🙂
    Λυματοδεξαμενή! Σύνθετη,… τετραγωνισμένη.

  84. Γς said

    71:

    69 Δίκιο έχεις για το μπουχίζω, είναι ψεκάζω με το στόμα [κλπ]

    Σαν να πίνεις το καφδάκι σου και να έχεις μπουκωμενο το στόμα σου και να σου πουν ξαφνικά ή να συμβεί ένα γουστόζικο ευτράπελο

  85. Γς said

    83:

    >Βόθρος! τς, τς , τς ! Πόσον φρικτή λέξις!:)
    Λυματοδεξαμενή! Σύνθετη,… τετραγωνισμένη.

    Και όχι μόνο

  86. καλησπέρες said

    η γιαγιά μου όταν έφτιαχνε τα Χριστούγεννα πεντανόστιμους κουραμπιέδες, τους μπούχιζε με ανθόνερο και μοσχοβολούσαν.Περαστικά Νίκο-κυρη…
    Νομίζω ότι οι αφορμές για βιτριολισμό, (ας είναι καλά το φ.μπ. )τωρα πια δεν υπάρχουν.

  87. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    72 Α, δεν τον άκουσα

    70 Ωραίο εύρημα, κριμα που το γκουγκλ δεν δίνει πρόσβαση στο βιβλίο (γιατί άραγε; )

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Ένα κρυωματάκι, ελπίζω παροδικό,
    Πούντιασες (θα πουντιάσεις-μας λέγαν οι μαμάδες με 35 βαθμούς έξω). Αλήθεια αυτή η πούντα από πού;έχει σχέση με τον (αρχαίο) πόντο;

  89. Ηλεφούφουτος said

    80 Σκύλε, αυτό που λες εγώ το θυμάμαι από την «Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα» με τον σταλινικό που κρυβόταν στο σπίτι της αδελφής της πρωταγωνίστριας.
    Μήπως μπερδεύεις αχώνευτους;

  90. Πάνος με πεζά said

    @88 : Και «θα πουδιάσεις !», στη Λακωνία.

  91. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    90.Α ξέχασα, επόντιασες, θα ποντιάσεις, σ΄εμάς.

  92. Γιάννης Ιατρού said

    65: Πάνος μΠ
    Πε πάνο, που τό ‘βρες τούτο; Τι οξέα κλπ., εντομοκτόνα περιέχει!! Τουλάχιστον σύμφωνα με την ετικέτα του

    Οι χλωριωμένοι υδρογονάνθρακες είναι οργανικές ενώσεις που χρησιμοποιήθηκαν παλαιότερα (Β’ ΠΠ) ως εντομοκτόνα (πχ για να περιορίστεί η ελονοσία) πχ. DDT, methoxychlor, DDD, Lindane, heptachlor, aldrin, dieldrin, endrin, toxaphene κλπ.

    (Προσβάλουν το νευρικό συστήμα και επίσης συσσωρεύονται στο λίπος και προκαλούν εκτός των άλλων χρόνια τοξικότητα)

    Μάλλον άλλα έχει μέσα …..

  93. Γιάννης Κουβάτσος said

    Υπάρχει και αυτό το ποίημα για την Κωνσταντίνα Κούνεβα:
    http://dialogouapodrasi.blogspot.gr/2016/03/8-m-k.html

  94. 89

    Κι εγώ κάτι τέτοιο θυμόμουν, Ηλεφού, αλλά το γούγλισα (μην φανώ Αλτσχαϊμένος!), βρήκα τον Τσίρκα και είπα «α, μπράβο!». Πάνε πολλά χρόνια, που τάχω διαβάσει αυτά, έχω χαρίσει και τα αντίτυπα, οπότε προφανώς μπέρδεψα τους αχώνευτους.
    Δίκιο έχεις!

  95. Σκύλε (80), μήπως το Ανθρωπάκι του Τσίρκα ήταν εμπνευσμένο — ως προς αυτή τη συγκεκριμένη λεπτομέρεια — από τον δυστυχή Πλουμπίδη;

  96. Γιάννης Κουβάτσος said

    Α, μιλώντας για αχώνευτους μού θυμίσατε τον Μίμη Ανδρουλάκη, ο οποίος αφιερώνει ένα κεφάλαιο της «Γυναίκας της όγδοης μέρας» στη «Μυστική αλχημίστρια με το βιτριόλι»…Δεν θυμάμαι τι λέει, μια ανάγνωση έκανα, δώρο ήταν, κι ύστερα το χάρισα. Το δώρο, βέβαια, δεν δωρίζεται, αλλά και Μίμης στη βιβλιοθήκη δε λέει…

  97. nikiplos said

    καλησπέρα… Μην ξεχάσουμε και την ΕΟ17Ν που είχε «πλύνει» τα όπλα σε μπανιέρα με βιτριόλι. Και για να ειμαστε και επίκαιροι: Συμβαίνουν και εις Παρισίους 🙂
    http://www.zougla.gr/webtv/kosmos/1986571/view

  98. 95

    Τελικά, όντως από την αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα ήταν, της Ζέη.
    Δε νομίζω.

    97

    Με Κοκακόλα, παρακαλώ. Για τα αποτυπώματα.

  99. nikiplos said

    και για να μην ξεχνιόμαστε, για το πόσο επικίνδυνο είναι το βιτριόλι…

  100. Πάντως ο κουνιάδος του Πλουμπίδη ο Δημοσθένης Παπαχρήστου λέει ρητώς ότι «Το καλοκαίρι του ’50 αρρώστησε από τύφο και τότε έδωσε εντολή στους ιδιοκτήτες του σπιτιού που κρυβόταν στο Φάληρο, αν πεθάνει –επειδή θα τους συλλάμβαναν αν έβρισκαν το πτώμα του– να το λιώσουν με οξύ μέσα στο μπάνιο.»

  101. Βάσω said

    81. Να είστε καλά!
    (άλλωστε, η γιαγιά μου έλεγε: δίνε μπόλικες ευχές· οι ευχές γυρνάνε πίσω).
    ;)))

  102. 100

    Σοβαρό αυτό. Αλλά γιατί εγώ θυμόμουν την περιγραφή του ως χοντρού και άπληστου; Θα μου πεις πως αρχικά τον χρέωσα στον Τσίρκα, οπότε η μνήμη μου δεν είναι ακριβώς μνημειώδης.

  103. Ηλεφούφουτος said

    98, 100 Εντάξει, έτσι κι αλλιώς δεν είναι ιστορική πηγή η «Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα».

    Χαρακτηριστικό είναι ότι στην αφήγηση των γεγονότων της Τασκένδης αντιστρέφει τελείως τους ρόλους θυτών και θυμάτων, βάζοντας τους σταλινικούς να κάνουν στους χρουσοφικούς πράγματα που στην πραγματικότητα υπέστησαν οι ίδιοι από τη νέα ηγεσία.

  104. Γιάννης Ιατρού said

    97, 98β !!!!
    Η Κοκακόλα έχει φωσφ. οξύ (στα αναψυκτικά χρησιμοποιείται γενικά για τον έλεγχο της όξινο-αλκαλικής τους ισορροπίας), το H3ΡΟ4 (σε αραιό διάλυμα) χρησιμοποιείται π.χ. στην προετοιμασία πριν το βάψιμο (π.χ. απολίπανση, pickling) σε χαλυβδινες λαμαρίνες.

  105. Ηλεφούφουτος said

    102 Πάντως καλά θυμάσαι την περιγραφή. Είχε χαρακτηριστικά στιγμιότυπα που βοηθάνε να σου εντυπωθεί, π.χ. η σκηνή που τον τάιζε η αδελφή της αφηγήτριας μπριζολάκια ή όταν είχε βγει με γυμνό το στήθος ιδρωμένος και λιπαρός στο παράθυρο των γραφείων του κόμματος στην Τασκένδη.

  106. Συμπλήρωμα στο 102

    Το ενδιαφέρον λινκ του 100 (Άγγελος) έχει ένα ωραίο:

    Ο Πλουμπίδης θεωρούνταν ένας από τους πιο καλούς συνωμότες. Είχε μεγάλη ευχέρεια να προσεγγίζει τους ανθρώπους, ώστε,όπου και να πήγαινε, γινόταν αμέσως αγαπητός. Προτού πάει σε ένα σπίτι –κι εγώ τον είχα στείλει σε διάφορα παράνομα σπίτια–,μάθαινε τα οικογενειακά ζητήματα και όταν πήγαινε, αμέσως άρχιζε να λέει, π.χ.: «Τι κάνει ο γιος σου που σπουδάζει στο τάδε πανεπιστήμιο;» και διάφορα τέτοια και αμέσως τους αφόπλιζε τους ανθρώπους. Αναφέρω μία χαρακτηριστική περίπτωση: στην πολύ δύσκολη περίοδο παρανομίας, του 1948-49, τον πήγαν στο σπίτι ενός συνταγματάρχη. Τόσο πολύ τους προσέγγισε ψυχικά, ώστε σε μια στιγμή ο συνταγματάρχης του λέει: «Εσύ θα πρέπει να είσαι ο Πλουμπίδης». «Ναι», του απάντησε, «είμαι ο Πλουμπίδης»

    οπότε, με τέτοια συμπεριφορά του Πλου., αποκλείεται να είναι ο παρανοϊκός, δεσποτικός και λαίμαργος Ανθρωπάκι.
    Όσο για το πτώμα στη μπανιέρα με βιτριόλι, μπορεί να είναι ένα μοτίβο που το δανείστηκε η συγγραφέας. Νομίζω πως θυμάμαι πως το Ζεϊκό Ανθρωπάκι υπέφερε από καρδιά.

    103 Ορθόν και με είχε μπερδέψει τότες!

    105 Έλαμου, ντε!

  107. 104

    «Ορθοφωσφορικόν» οξύ είναι το ορθόν!
    Νομίζω…

  108. Κουνελόγατος said

    Στην αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα περιγράφει το σκηνικό που λέτε με το «λιοντάρι του Ντανφούρ», που ζήτησε να τον βάλουν στη μπανιέρα με οξύ, στην περίπτωση που πάθαινε κάτι.
    Στο βιβλίο του Παπαχρήστου για τον Πλουμπίδη (γαμπρός του ή κάτι τέτοιο), υπάρχουν 2-3 επιστολές της Έλλης Παππά. Σε κάποια από αυτές περιγράφει το περιστατικό με τον Παναγιώτη Μαυρομάτη, που ήταν τεράστιος και γι αυτό είχε τρομάξει η οικογένεια.
    Όλα αυτά, με την προϋπόθεση πως η γραία μνήμη μου δεν με απατά. 🙂

  109. Ούπς! Ένα και το αυτό είναι. Σόρρυ, Doc!

    http://eclass.uoa.gr/modules/document/file.php/CHEM164/%CE%93%CE%95%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%95%CE%A3%20%CE%95%CE%9D%CE%9D%CE%9F%CE%99%CE%95%CE%A3/01-onomasies3.pdf

  110. Κουνελόγατος said

    106. Σκύλε, αν θυμάμαι καλά, το ανθρωπάκι ήταν συνδικαλιστής ναυτεργάτης και λεγόταν Σάλας ή Σαλάς. Ήταν από τη Σάμο νομίζω. Πολλοί θεωρούν πως η κριτική του Τσίρκα ήταν υπερβολική και πως ήταν σπουδαίος αγωνιστής. Άλλο δε γνωρίζω.

  111. 110

    Ναι, Μπάνυ, για το Σαλά λέγανε πως είναι. Ο οποίος εκτελέστηκε στη Σάμο το ’49. Στο Β’ Π.Π. είχε τορπιλιστεί δύο φορές στον Ατλαντικό με τις νηοπομπές από ΗΠΑ προς Αγγλία.

    Πώς μου κόλλησε, τώρα, το ανθρωπάκι στη Ζέη και όχι λιοντάρι, ένα μυστήριο είναι!
    Να με σχωρνάτε για το ανακάτεμα. 😦

  112. Κουνελόγατος said

    108. συνέχεια

    Νομίζω πως ήταν κάποιες επιστολές μέσω της εφημερίδας :devil: «τα ΝΕΑ», τις οποίες είχε «ανταλλάξει» με τον Νίκανδρο Κεπέση.

  113. Κουνελόγατος said

    108. συνέχεια

    Νομίζω πως ήταν κάποιες επιστολές μέσω της εφημερίδας 👿 «τα ΝΕΑ», τις οποίες είχε «ανταλλάξει» με τον Νίκανδρο Κεπέση.

  114. 112

    evil όχι devil, διάλε!

  115. Κουνελόγατος said

    «Ο οποίος εκτελέστηκε στη Σάμο το ’49».
    Μήπως τότε ήταν από την Ικαρία; Το Νομό τον πέτυχα πάντως…

  116. Κουνελόγατος said

    «evil όχι devil, διάλε!».

    Μ’ αρέσουν οι παρατηρήσεις, διορθώνομαι… :mrgreen:

  117. 115 Το γούγλισα λιγάκι (καλά, και τα προηγούμενα από γούγλισμα τάκανα μαντάρα) αλλά φαίνεται πως ο Σαλάς ήταν από Ικαριά και σκοτώθηκε, τελευταίος αντάρτης, στη Σάμο.

  118. Κουνελόγατος said

    117. Υπάρχει κι ένα βιβλίο με αφορμή τους τελευταίους αντάρτες στην Ικαρία, κάτι σαν «κόκκινος βράχος». Δεν κυκλοφορεί πλέον, το βρήκα σε παλαιοβιβλιοπωλείο, πολύ αλμυρό όμως. Κάποτε θα το πάρω, έχει σειρά μετά από καμμιά 100ριά βιβλία.

  119. Κόνυ –> http://zbabis.blogspot.gr/2015/04/2-1944-1949.html

  120. Ηλεφούφουτος said

    Ικαριώτης και Ανθρωπάκι, αρνούμαι να το πιστέψω 🙂
    (και δεν είμαι Ικαριώτης 🙂 )

  121. 120

    Όχι! Ο Σαλάς χρησίμεψε σαν πρότυπο για το Φάνη, τον πρωταγωνιστή των Ακυβέρνητων πολιτειών, όχι για το Ανθρωπάκι! Απαπαπα….

    Κατά τις λοιπές ειδήσεις, γκρινιάζουν οι φιλελέδες για το ελληνικό φοιτηταριάτο και καμαρώνουν τα αμερικανικά πανεπιστήμια

    http://left.gr/news/ipa-kathigitis-mihanologias-ena-apo-ta-dyo-thymata-toy-makeleioy-sto-panepistimio-ucla

  122. Κουνελόγατος said

    119. Σκύλε, τώρα μπερδεύτηκα. Ο Αναγνωστάκης τον ταυτίζει με τον Φάνη, παντού όμως γράφουν πως ήταν το «ανθρωπάκι». Θα το κοιτάξω και αν βρω κάτι, θα επανέλθω.

  123. Μανδάρα τα κάμαμε!
    Παγκοσμιοποίηση: όταν αρρωσταίνει ένας μεταφραστής στο Λουξεμβούργο, παθαίνουν αδυναμία κατανόησης κειμένου ένας Κούνελος κι ένας Σκύλος στην Αθήνα!

  124. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σήμερα την ώρα που διάβαζα το νήμα και τις αναφορές στην Κωνσταντίνα Κούνεβα (εκείνην σκέφτηκα κι εγώ αμέσως), την άκουγα συμπτωματικά Στο κόκκινο

    «Μάθημα διαλόγου και δημοκρατίας» ονόμασαν το πρόσφατο ταξίδι τους στις Βρυξέλλες και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οι 54 μαθητές από το ελληνικό σχολείο του Giessen της Γερμανίας . Η πρωτοβουλία της επίσκεψης των παιδιών και των γονιών τους ανήκει στην Ευρωβουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ Κωνσταντίνα Κούνεβα και την αγκάλιασαν και άλλοι Έλληνες, αλλά και Γερμανοί Ευρωβουλευτές. Από το 2010 έχει σταματήσει η χρηματοδότησή του συγκεκριμένου σχολείου από το ελληνικό κράτος λόγω μνημονίων και περικοπών. Η Κωνσταντίνα Κούνεβα μιλάει στο Κόκκινο.
    http://www.stokokkino.gr/article/1000000000034204/I-Europi-sto-Kokkino

  125. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νομίζω ότι ο Φάνης, ο πρωταγωνιστής της Λέσχης» , είναι στην πραγματικότητα ο Γιάννης Σαλάς, ιδρυτής της Αντιφασιστικής Στρατιωτικής Οργάνωσης της Μέσης Ανατολής, και όχι το Ανθρωπάκι.

  126. Νίκος Κ. said

    4, 42: Η διάλυση του θειικού οξέος στο νερό παράγει θερμότητα, πολύ θερμότητα. Το ίδιο συμβαίνει και με το αντίστροφο (διάλυση του νερού στο θειικό οξύ). Γι αυτό πρέπει να γίνεται αργά και με ψύξη. Το ότι προτείνεται η διάλυση του θειικού στο νερό έχει το νόημα ότι αν το διάλυμα βράσει και σου πεταχτεί να είναι κυρίως νερό (τουλάχιστον στην αρχική φάση της διάλυσης, γιατί μετά …)

    Το να ρίξει ένας νερό, πολύ νερό, σε κάποιον που του έχει πεταχτεί στο δέρμα θειικό οξύ είναι μια απόλυτα σωστή ενέργεια (όπως λέμε ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται, κι ο βρεγμένος με θειικό οξύ δεν έχει τίποτα χειρότερο να πάθει (Και λέμε πολύ νερό για να απομακρύνει το θειικό αλλά και να αποτρέψει την άνοδο της θερμότητας)

  127. 125

    Ναι, εγώ τα μπέρδεψα.

  128. Κουνελόγατος said

    ΓΜ τη γραία μνήμη μου…

  129. 128

  130. Spiridione said

    Για τις επιθέσεις με βιτριόλι από γυναίκες στο Παρίσι του 19ου αιώνα, υπάρχει και αυτό το βιβλίο (με το σχετικό εξώφυλλο):
    Breaking the Codes -Female Criminality in Fin-de-Siècle Paris της Ann- Luise Sapiro.
    http://www.sup.org/books/title/?id=2320
    Κάποια ιστορικά στοιχεία από αυτό το λινκ
    http://cgi.unc.edu/uploads/media_items/it-was-like-burning-in-hell-a-comparative-exploration-of-acid-attack-violence.original.pdf

    «Literature relating to acid stems back to ancient Greek times, where in the first century AD, physician Dioscorides recorded that vitriol (a hybrid of sulphuric acid) was used to purify gold and fabricate imitation precious metals. The literature goes on to say that vitriol was also used by the ancient Sumerians, Romans, Persians, Arabs, and Indians from the second century AD up until late medieval writings (Karpenko and Norris 2). Vitriol appeared in Europe during the 16th century, and a recorded case of an acid attack occurred in 17th century France under the rule of Louis XIV (Bodnar, Rougo, Grolleau et al 4). Many reports suggest vitriolic attacks were in vogue during the late nineteenth century in the United Kingdom and Europe (Guillais 149; Shapiro 79; Harris 238; Hartman 239). A ‘wave of vitriolage’ occurred, particularly in France, where in 1879, 16 cases of vitriol attacks went before the assize court; and from 1888 to 1890 there were 83 reported cases (Hartman 240; Guillais 149). The rhetorical and theatrical term La Vitrioleuse was coined, and their violent acts were widely reported in the popular press as ‘crimes of passion’, perpetrated predominantly by women against other women, and “fuelled by jealousy, vengeance or madness and provoked by betrayal or disappointment” (Shapiro 139).
    La Vitrioleuses intentions were to disfigure the individual facial features of their disloyal mate or female rival, therefore robbing him or her of the possibility of further amorous or sexual activity (Harris 238). The crime of vitriolage produced widespread cultural myths about these women’s based crimes and the “responses to it (which) presumed that the victim had participated in creating the conditions that inevitably spilled over into violence” (Shapiro 139). During the late 19th century several Art Nouveau artists also popularised the image of Vitrioleuses and Grasset’s 1893, disturbing, yet beguiling, ‘La Vitrioleuse’ print is considered an Art Nouveau masterpiece.

    http://www.postersplease.com/component/k2/item/48536
    Whereas sulphuric acid was used in industrial machinery factories, Shapiro explains that vitriol was a popular household cleaner, and many Vitrioleuses procured vitriol cheaply and easily from grocers, dispensaries and hardware dealers. According to 19th century criminal writer Paul Aubry, the majority of Vitrioleuses were poor women who chose this weapon when they believed themselves to be economically vulnerable, with no leverage or resources (qtd. in Hartman 240). However, the widespread hysteria and publicity about the use of vitriol in ‘crimes of passion’, which for a short time made such crimes even more prevalent, promoted an increase of cases where middle-class and bourgeois women also threw acid (Aubry qtd. in Hartman 240). Commentators have also suggested that in many cases juries often excused women’s premeditated, violent acts as they had ‘honourable motives’ in avenging their loss of love, loyalty and social position (Harris 238: Shapiro 83). The 1885 case of Marie Couffin is testimony to this, when in front of nearly five hundred people she attacked her husband and his mistress. This ‘crime of passion’ was deemed less revolting than her husband’s errant ways, and she was acquitted of the crime.

    Ένα έργο του Μορίς Ραβέλ, «La baiser dans le nuit», σχετικά με αυτό το θέμα, ανέβηκε στο Παρίσι, στο θέατρο Grand Guignol το 1912.
    http://theatredamned.blogspot.gr/2010/11/violence-and-vitriol-exploring-le.html

    Και ένα εξώφυλλο εφημερίδας του 1901

  131. Spiridione said

    «La baiser dans la nuit»,

  132. Στο Πακιστάν το σπορ κάνει θραύση:

    http://acidsurvivorspakistan.org/ 😦

    http://www.bbc.com/news/world-asia-29727876

  133. sarant said

    Απ’ όσο θυμάμαι πάντως, ο Τσίρκας σε κάποιον πρόλογο (;) δεν κατονομάζει το Ανθρωπάκι και λέει ότι το έφτιαξε παίρνοντας στοιχεία από διαφόρους -και από τον εαυτό του, σύμφωνα με του Φλομπέρ «Η μαντάμ Μποβαρύ είμαι εγώ»

  134. Κουνελόγατος said

    Λοιπόν, το έψαξα λίγο και προς αποκατάσταση:
    1) Στο περιοδικό «η λέξη» στα τέλη του 1996, υπήρχε αφιέρωμα. Εκεί δημοσιευόταν μια επιστολή του Βασίλη Παπαλέξη, ο οποίος κατηγορούσε τον Τσίρκα για όσα έγραφε και ανέφερε ανάμεσα σε άλλα ονόματα τον Σαλά. Υπάρχουν κι άλλες επιστολές, που ξεκαθαρίζουν πως δεν ήταν αυτός το «ανθρωπάκι», λ.χ. της Φούλας Χατζιδάκη, που γράφει πως «το εξακρίβωσε». Υπάρχει επιστολή και της Μίρας Δημητρίου, που χαρακτηρίζει το βιβλίο πορνογράφημα και διαφωνεί με την προηγούμενη (σε όλα, όχι ειδικά στο θέμα μας). Προφανώς, ή τότε το διάβασα πολύ γρήγορα και δεν το κατάλαβα ή το πιο πιθανό, κάπου διάβασα γι αυτό. Χαρακτηριστικά, θυμάμαι ανταλλαγή ύβρεων και άλλα ωραία, τώρα όμως δεν τα βρίσκω, οπότε τι μένει; Αφού δε θυμάμαι ακριβώς, καλά να πάθω, απολογούμαι. Mea Culpa.
    2) Ο Παναγιώτης Μαυρομμάτης είναι το «λιοντάρι του Ντανφέρ», ο επονομαζόμενος «Αρκούδος». Μάλιστα, η Ε.Π. γράφει πως η τέτοια πρακτική φαίνεται πως ήταν «γραμμή» του κόμματος και όχι απόφαση κάποιων αγωνιστών, λ.χ. του Πλουμπίδη. Πρόκειται για θειικό οξύ.

  135. Κουνελόγατος said

    Υπάρχει και βιβλίο με την κριτική στο έργο του Τσίρκα, δεν το έχω διαβάσει όμως υπάρχουν αποσπάσματα -πολύ μικρά- στο παραπάνω περιοδικό. Αυτά, με συγχωρείτε για την πολυγραφία. 🙂

  136. 134

    Μάλιστα! Τάχα κάνει σαλάτα. Πάντως βγήκε άκρη! Μπράβο, μπάννυ

  137. Κουνελόγατος said

    133. Στον πρόλογο της «Νυχτερίδας» γράφει -πάνω-κάτω- αυτά που λες. Μάλιστα, γράφει ένα κείμενο, που με μικρές παραλλαγές το πήρε από το βιβλίο;;; «Παράξενο Παιχνίδι» του Ροζέ Βαγιάν, το οποίο όπως γράφει, διάβασε το 1949 πάνω σε ένα πλοίο, πηγαίνοντας (που αλλού, ΕΦΗ-ΕΦΗ;;;;) στην Κρήτη.

  138. sarant said

    Α ωραία!

  139. spatholouro said

    70
    Για να συμπληρωθεί η εικόνα, ο κατάλογος των αποκρύφων ανήκει στο ενδιαφέρον κείμενο του Λ. Βαρελά Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΣΤΕΩΣ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ:
    http://openlit.teimes.gr/city/varelas.htm

  140. Μανούσος said

    Πανοπολίτης με όμικρον από την Πανόπολη της Αιγύπτου

    22
    Το Κοράνι επιτρέπει ρητώς να χτυπούν οι σύζυγοι τις γυναίκες τους αλλά ελαφρά.
    Σούρα 4 (οι Γυναίκες النساء) στίχος 34 γράφει ότι όσοι φοβούνται για τις γυναίκες τους ότι θα τους παρακούσουν να τις συμβουλέψουν, κατόπιν να μη πλαγιάζουν μαζί τους και μετά να τις χτυπήσουν.
    Συνήθως μεταφράζεται να τις χτυπήσουν ελαφρά, αλλά στο κορανικό κείμενο δεν υπάρχει η λέξη ελαφρά.
    وَاللَّاتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ

    وَاضْرِبُوهُنَّ αυτό το τελευταίο (ουα-‘δριμπού-χούννα) σημαίνει ακριβώς και κατόπιν/και τότε να τις χτυπούν (προστακτική, όχι προτρεπτική υποτακτική)

    Πάντως όλοι οι παλαιοί κύριοι ερμηνευτές του Κορανίου ερμηνεύουν (το ρήμα είναι ντάριμπα) να χτυπούν ελαφρά ερμηνεύοντας σε αντιπαραβολή με το ντάρραμπα (δέρνω για τα καλά).

    Οι νεώτεροι (νεωτερικοί θάλεγα μάλλον) κάνουν γραμματικές (όπως το προηγούμενο) και σημασιολογικές ακροβασίες για να πάνε κόντρα στο ξεκάθαρο νόημα της φράσης. Το διαδίχτυ βρίθει νεωτερικών ερμηνειών. Δύσκολα θα βρείτε τις μεσαιωνικές ερμηνείες του Μπουχάρι ή του Τάμπαρι.

    Εδώ η σχετική ερμηνεία του Ιμπν Καθίρ (1300-1373) από τους σημαντικούς ερμηνευτές.

    http://www.alim.org/library/quran/AlQuran-tafsir/TIK/4/34

  141. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ὑπάρχει καὶ τὸ «olio dolce di vetriolo» (oleum dulci vitrioli στὰ λατινικὰ, δηλ. γλυκὸ λάδι τοῦ βιτριολιοῦ) ἤ ἁπλῶς «vetriolo» ὅπως ἀναφέρεται στὴν τηλεοπτικὴ σειρὰ «Borgia: Faith and Fear».Πρόκειται γιὰ τὸν διαιθυλαιθέρα, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἦταν (σύμφωνα μὲ τὴ σειρὰ) ἐξαρτημένος ὁ πάπας Ἀλέξανδρος ὁ 6ος, κατὰ κόσμον, Ροδρῖγος Βοργίας. Προμηθευτὴς του σύμφωναμὲ τὸ σενάριο ἦταν κάποιος Ἕλληνας (μοῦ διαφεύγει τ’ ὄνομά του).
    Ἡ ὀνομασία προῆλθε ἀπὸ τὸν τρόπο παρασκευῆς του (ἀπόσταξη μείγματος θειικοῦ ὀξέως καὶ αἰθυλικῆς ἀλκοόλης).

  142. LandS said

    14 Λίγος χρόνος για να εμπνευστεί ο Τσιτσάνης οι 15 μέρες; Εδώ λένε ότι για «Το Βαπόρι απ’ τη Περσία» έφτασαν 15 λεπτά σκάρτα.

  143. Ριβαλντίνιο said

    @ 140 Μανούσος

    Άρα ψιλοκαλή ήταν και η απόδοση που μας είχαν στο σχολείο.

    3. Οι άντρες είναι ανώτεροι από τις γυναίκες
    Οι άντρες εξουσιάζουν τις γυναίκες επειδή ο Αλλάχ τους έκανε ανώτερους από τις γυναίκες και επειδή ξοδεύουνε τα αγαθό τους για να τις συντηρήσουν. Οι καλές γυναίκες είναι υπάκουες. Κρύβουν τα απόκρυφα μέρη τους επειδή ο Αλλάχ τα έχει κρύψει. Αυτές δε που φοβάστε πως είναι ανυπάκουες, να τις συμβουλεύετε, να τις στέλνετε σε χωριστά κρεβάτια και να τις χτυπάτε. Έπειτα αν σας υπακούσουν, να μην κάνετε καμία άλλη πράξη εναντίον τους. Ο Αλλάχ είναι ανώτερος, υπέρτατος.

    (Κοράνιο, Γυναίκες).

    http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B126/96/781,2858/

  144. Corto said

    «που ανάγεται στο μεσαιωνικό λατινικό vitreolus (υαλώδης)»

    Και επίσης 141 (Δημήτρης Μαρτίνος): oleum dulci vitrioli

    Σχετικά με την ετυμολογία του βιτριολίου, ο χημικός Αναστάσιος Βάρβογλης, στο βιβλίο του «πορτρέτα των χημικών στοιχείων» (Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, 2001), γράφει ότι η λέξη βιτριόλι σημαίνει έλαιον υάλου και προέρχεται από τις λατινικές λέξεις vitrum και oleum.

  145. Corto said

    139 (Spatholouro): Λίαν ενδιαφέρον!

  146. sarant said

    140 αρχή: Ωχ, λάθος έκανα;

  147. Κουνελόγατος said

    Λοιπόν Σκύλε, να ένα ακόμη απόσπασμα από την επιστολή του Παπαλέξη:
    «… το ανθρωπάκι …. δεν είναι ένας οποιοσδήποτε καθοδηγητής, αλλά ο κεντρικός καθοδηγητής της συγκεκριμένης περιόδου, αυτός ο σάπιος λέμε, ήταν ένα από τα καλύτερα παιδιά του λαού μας, που πάλεψε ίσαμε το τέλος, …., και πέθανε σαν ήρωας».
    Κάποτε θα βρω και τα υπόλοιπα, καλά να είμαστε όλοι.
    Συγγνώμη αν επέμεινα και σας κούρασα.

  148. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αντιδρά η ένωση φιλολόγων στην κατάργηση των αρχαίων ελληνικών από το πρωτότυπο στο γυμνάσιο. Ήμουνα νιος και γέρασα μ’ αυτό το ζήτημα. Αλλά και νιος που ήμουν, και καλός μαθητής του κλασικού που ήμουν, αρχαία δεν ένιωσα και μάλλον τ’ αντιπάθησα και τα κατάπινα σαν ρετσινόλαδο.
    http://www.efsyn.gr/arthro/ohi-stin-katargisi-didaskalias-arhaion-ellinikon

  149. BLOG_OTI_NANAI said

    Για τον «Ανθρωπάκι» αναφέρεται και αυτό: http://tinyurl.com/gprwn35

  150. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @Γιάννης Κουβάτσος (148). Κι ἐγὼ τ’ ἀντιπαθοῦσα στὸ γυμνάσιο. Ἔχω ξαναγράψει γιὰ τὸ σόκ ποὺ ὑποστήκαμε (τοὐλάχιστον οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς συμμαθητὲς μου) ὅταν μᾶς ἐπέβαλε ἡ Χούντα νὰ γράφουμε στὴν καθαρεύουσα. Ἡ τάξη μου (ὅσοι πήγαμε στὸ γυμνάσιο τὸ 1964) πέρασε ὅλες τὶς ἀλλαγές τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προγράμματος ποὺ ἀκολουθοῦσε τὶς πολιτικὲς ἀλλαγὲς:
    1η γυμνασίου (1964/γέρος Παπανδρέου, μεταρρύθμιση Παπανούτσου) δημοτικὴ μὲ γραμματικὴ Μανόλη Τριανταφυλλίδη.
    2α γυμνασίου (1965/ἀποστάτες) καθαρεύουσα μέ γραμματικὴ Ζούκη
    3η γυμνασίου (1966/ἀποστάτες) ἀρχαῖα μὲ συντακτικὸ Τζαρτζάνου (νομίζω καὶ γραμματικὴ τοῦ ἴδιου, δὲν θυμᾶμαι καλὰ)
    4η γυμνασίου (1967/Χούντα) λατινικὰ (ἔκανα μόνο ἕνα ἑξάμηνο, μετὰ χωριστήκαμε καὶ πῆγα πρακτικὸ).

    Πάντως ἑλληνικὰ μάθαμε.

    Προσωπικὰ τὰ (λίγα) ἀρχαῖα ποὺ ἔμαθα μᾶλλον μοῦ ἔκαναν καλὸ, γιατὶ μὲ βοήθησαν στὶς ξένες γλῶσσες. Τώρα στὰ γεράματα, μετὰ ἀπὸ μισὸν αἰώνα, ἄρχισα ν’ ἀσχολοῦμαι πάλι μὲ τὴ γλώσσα. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων βοηθάει στὴν ἀντιμετώπιση τοῦ Ἀλτσχάιμερ, καθὼς λένε.

    Γιὰ τὸ σημερινὸ ἐκπαιδευτικὸ σύστημα δὲν ἔχω τὶς εἰδικὲς γνώσεις οὔτε τὴν ἐμπειρία γιὰ νὰ κάνω προτάσεις. Αὐτὸ ποὺ νομίζω πὼς χρειάζεται εἶναι μιὰ Ἐθνικὴ Πολιτικὴ Παιδείας, ποὺ θὰ εἶναι προϊὸν μελέτης ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς μὲ τὴ μεγαλύτερη δυνατὴ συναίνεση καὶ τὸ κυριότερο ΔΙΑΡΚΕΙΑ.

  151. sarant said

    149 Mπραβο, χρησιμο.

    Το πώς με τσαντίζει το ακλιτο «του Ανθρωπάκι», δεν λέγεται. Αλλά βέβαια, τα υποκοριστικά έχουν δυσκολία στη γενική, κι επειδή, ιδίως την εποχή εκείνη, θα ήταν αδιανόητο το «του Ανθρωπακίου», το άφησε άκλιτο κι ο ίδιος ο Τσίρκας -αν ήταν νησιώτης δεν θα είχε πρόβλημα να βάλει «του Ανθρωπακιού».

  152. sarant said

    148-150 Αφήστε… χώρο για αύριο!

  153. Η παραγωγή και η χρήση του θειικού οξέως στις ηρωικές εποχές της πρώιμης χημικής βιομηχανίας, τον 19ο αιώνα, έχουν αρκετό ενδιαφέρον σαν ιστορία προόδου με δοκιμή και σφάλμα, με το αντίστοιχο κόστος σε περιβάλλον και ανθρώπους.

    Πιο συγκεκριμένα, το θειικό οξύ ήταν βασικό συστατικό στην παραγωγή ανθρακικού νατρίου (soda ash – ένα υδρογόνο κοντά στο μπέικιν πάουντερ/σόντα του μαγειρέματος) από αλάτι και θειικό οξύ (συν μαρμαρόσκονη, κάρβουνο, και νερό) με την πατενταρισμένη μέθοδο Λεμπλάν, που τροφοδοτούσε βασικές ανάγκες της βιομηχανικής επανάστασης: παραγωγή υφασμάτων, γιαλιού, και σαπουνιού.

    Τα παραπροϊόντα της μεθόδου ήταν τοξικά: Υδροχλωρικό οξύ στον αέρα, και θειικό ασβέστιο στο έδαφος. Οι ατμοί του υδροχλωρικού οξέως ήταν αρκετά ισχυροί για να ανοίξουν τρύπες στα ρούχα και να καταστρέψουν τα δόντια των εργατών, που συχνά λιποθυμούσαν την ώρα της δουλειάς και τους έβγαζαν από το εργοστάσιο σηκωτούς. Στα 40 τους ήταν έτοιμοι για σύνταξη (ή μάνατζμεντ 🙂 )…

    Ευτυχώς, φαίνεται πως έχουμε διανύσει αρκετό δρόμο από τότε.

    Γλαφυρή περιγραφή της ιστορίας και περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.

  154. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    148 – «Ήμουνα νιος και γέρασα μ’ αυτό το ζήτημα.»
    Μόνο μ΄αυτό το ζήτημα; Όπως βλέπεις, δεν είναι ότι είμαι εγώ κατά της εκπαίδευσης, η εκπαίδευση είναι κατά του ανθρώπινου μυαλού, τους συναδέλφους σου κρίνε τους εσύ, εγώ δεν τα έχω με τους εκπαιδευτικούς, την δουλειά που τους όρισαν κάνουν, και μάλιστα πολύ καλά.

  155. ΚΑΒ said

    143. Διογένης Λαέρτιος Α΄,33 για τον Θαλή

    Ἕρμιππος δ’ ἐν τοῖς Βίοις (FHG III. 39) εἰς τοῦτον ἀναφέρει τὸ λεγόμενον ὑπό τινων περὶ Σωκράτους. ἔφασκε γάρ, φασί,
    τριῶν τούτων ἕνεκα χάριν ἔχειν τῇ Τύχῃ· πρῶτον μὲν ὅτι ἄνθρωπος ἐγενόμην καὶ οὐ θηρίον, εἶτα ὅτι ἀνὴρ καὶ οὐ γυνή,
    τρίτον ὅτι Ἕλλην καὶ οὐ βάρβαρος.

  156. BLOG_OTI_NANAI said

    151: 🙂 Πάντως, μου φαίνεται ότι έχει μια δύναμη έτσι γραμμένο: «Ο Ανθρωπάκι»… Κάποιος που είναι αυτό και μόνο, η ίδια η ουσία της ύπαρξης του. «Ανθρωπακιού» ίσως να έδινε άλλη εντύπωση που είναι και ασυνήθιστος τύπος.

    ΥΓ
    Υπάρχει και στο ΑΝΤΙ κάτι παρόμοιο, το ανέβασα εδώ: http://www.anyfiles.org/2zUN

    Σε άρθρο της «Νέας Εστίας» παρατίθενται όσα λέει για το θέμα ο ίδιος ο Τσίρκας, ότι ο «Ανθρωπάκι» είναι μια δική του σύνθεση χαρακτήρων. Στις υποσημειώσεις έχει κάποιες πηγές:

  157. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    149. Πολὺ ἐνδιαφέρον, ὅπως καὶ τὸ κείμενο τοῦ Παπαθεοδώρου ποὺ παραπέμπεις. Θὰ τὸ διαβάσω μὲ τὴν ἡσυχία μου.

    Διάβασα ὁλόκληρη τὴν τριλογία τοῦ Τσίρκα μέσα σὲ μιὰ βδομάδα τὸ καλοκαῖρι τοῦ ’79, κάτω ἁπὸ εἰδικὲς συνθῆκες (εἶχα πάει τὴ μάνα μου γιὰ μιὰ θεραπεία στὸ ἐξωτερικό, ὄχι κάτι τὸ σοβαρὸ, κοντεύει τὰ ἐνενῆντα τώρα). Τότε μὲ εἶχε συγκλονίσει, ἀλλὰ εἶχα πρόσφατες μνῆμες ἀπὸ ἀνάλογες κομματικὲς συμπεριφορὲς στὸ φοιτητικὸ κίνημα τῆς δικτατορίας καὶ τῆς μεταπολίτευσης. Διαφορετικὰ μεγέθη βέβαια, ἀλλὰ μοιραῖα ἔκανα τὶς συγκρίσεις. Νομίζω πὼς πρέπει νὰ τὸ ξαναδιαβάσω.

  158. Ριβαλντίνιο said

    @ 155 ΚΑΒ

    Ε, ο Θαλής ήταν Φοίνικας, άρα Σημίτης σαν τους Άραβες , και γι’ αυτό υποτιμούσε έτσι τις γυναίκες. 🙂

    Τι τραβάνε οι μουσουλμάνες μας το λέει ο Καβάφης :

    Dünya Güzeli

    Το κάτοπτρον δεν μ’ απατά, είν’ αληθής η θέα,
    δεν είναι άλλη ως εμέ επί της γης ωραία.
    Οι οφθαλμοί μου στίλβοντας αδάμαντας ομοιάζουν,
    του κοραλλίου την χροιάν τα χείλη μου πλησιάζουν,
    δύο σειραί μαργαριτών το στόμα μου στολίζουν.
    Το σώμα μου είν’ εύχαρι, το πόδι μου φημίζουν,
    χείρες, λαιμός κατάλευκοι, κόμη μεταξωτή…
    πλην, φευ, τι ωφελεί;

    Εντός αυτού του μισητού κλεισμένη χαρεμίου,
    ποίος το κάλλος μου ορά επί της υφηλίου;
    Μόνον αντίζηλοι εχθραί φαρμακευμένον βλέμμα
    με ρίπτουν, ή απαίσιοι ευνούχοι, και το αίμα
    παγώνει εις τας φλέβας μου ότ’ έρχεται κοντά μου
    ο απεχθής μου σύζυγος. Προφήτα, Δέσποτά μου,
    σύγγνωθι την καρδίαν μου αλγούσ’ αν εκφωνή,
    Aς ήμην Χριστιανή!

    Aν εγεννώμην Χριστιανή θα ήμην ελευθέρα
    εις πάντας να δεικνύωμαι και νύκτωρ κ’ εν ημέρα·
    και άνδρες μετά θαυμασμού, γυναίκες μετά φθόνου
    θα ωμολόγουν, βλέποντες το κάλλος μου, εκ συμφώνου, —
    Ότι η φυσις ως εμέ άλλην δεν θα παράξη.
    Οσάκις θα διέβαινα εν ανοικτή αμάξη
    θα επληρούντο της Σταμπούλ με πλήθος αι οδοί
    ίνα καθείς με ιδή.

    http://www.kavafis.gr/poems/content.asp?id=202&cat=4

  159. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    157. Ἐννοῶ ὀλόκληρο τὸ κείμενο τοῦ Παπαθεοδώρου, ἀπ’ὅπου τὸ ἀπόσπασμα.

  160. 153, θειικό ασβέστιο <– θειούχο ασβέστιο (CaS – το θειικό είναι γύψος)

  161. sarant said

    Ευχαριστώ για όλα τα νεότερα σχόλια!

  162. BLOG_OTI_NANAI said

    157: Ισχυρή κομματική πειθαρχία και πολύ έντονη καχυποψία. Αδικήθηκαν πολλοί.

  163. κουτρούφι said

    #151. » -αν ήταν νησιώτης δεν θα είχε πρόβλημα να βάλει «του Ανθρωπακιού».»
    Ακριβώς:
    Είμαι το Για του Γιαγλακιού
    της Φλώρας του Αθρωπακιού
    αυτοδά σας λέω μόνου
    καλά να ‘στε και του χρόνου.
    όπου:
    1. Για (από το Γιάννης). Νήπιο περί τη δεκαετία του 60 στον Αρτεμώνα της Σίφνου. Καλός φίλος.
    2. Γιαγλάκι (το) ή Γιαγλάκης (ο). Παρατσούκλι από την πλευρά του πατέρα του.
    3. Α(ν)θρωπάκι. Παρατσούκλι από την πλευρά της μητέρας του.
    (Τα στιχάκια είναι τα κάλαντά του για εκείνη τη χρονιά. Επειδή ήταν μικρούλης είχαν μόνο μια στροφή)

  164. sarant said

    163 Νήπιο, αλλά ποιος έγραψε τα στιχάκια;

  165. κουτρούφι said

    #163. A! Τα στιχάκια των καλάντων στα παιδιά τα γράφουνε μεγάλοι. Γονείς, παππούδες, γιαγιάδες ή και κάποιοι εκτός οικογένειας, γνωστοί για την ικανότητα στιχοπλοκής. Τα παιδάκια τα αποστηθίζουν και τα λένε την παραμονή της πρωτοχρονιάς (μόνο). Κάπως έτσι θα έγινε και εδώ. Δεν γνωρίζω ποιος ήταν ακριβώς.

  166. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εναλλακτικά στο ανθρωπάκι χρησιμοποιείται και ο ανθρωπάκης (διαφορετικής σημασίας από το ανθρωπάκος), πιθανώς για κλιτικούς λόγους. Δεν θυμάμαι σε ποιο λογοτεχνικό έργο Έλληνα συγγραφέα το ‘χω διαβάσει, το γκουγκλάρισμα δεν με φώτισε, είδα όμως ότι χρησιμοποιείται η λέξη από χρήστες του διαδικτύου.

  167. sarant said

    165 Μερσί

    166 Κι εγώ το θυμάμαι, αλλά από πού; Από γκουγκλ μπουκς βρίσκω Παρορίτη, Νόβα, Βασίλη Ρώτα, Παλαμά.

  168. Ε, οξέα έχομε, ανθρωπάκι έχομε, πού θα φτάναμε;
    Ε;
    Στην αλχημεία, βεβαίως!
    https://en.wikipedia.org/wiki/Homunculus

  169. 168,
    «Άμμες ποκ΄ ήμες άλχημοι νεανίαι»!

  170. spiral architect said

    Άμποτες!

  171. spatholouro said

    166/167 («ανθρωπάκης»)
    Βλ. Δ. Δάρβαρης «Γραμματική απλοελληνική», Βιέννη 1806: σελ. 203

    http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/7/8/6/metadata-86-0000310.tkl

  172. Γιάννης Κουβάτσος said

    ανθρωπάκηδες: Κοτζιούλας(:) ) στην 6η παράγραφο.
    http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/kotzioulas_peripeteia.htm

  173. LandS said

    169

    Άμμες δε γ΄ εσσόμεθα ιταλοί μακάρονες 🙂

  174. sarant said

    171 Μάλιστα, ευχαριστώ

    172 Ε, από κει θα το θυμάμαι. 🙂

  175. Stella said

    Μια αναμνηση απο τα χρονια της Νομικης. Εγκληματολογια ΓΑΡΔΙΚΑ , το πρωτο του ειδους πανεπιστημιακο συγγραμμα εν Ελλαδι, αναφορα στον «βιτριολισμο» βαρεια σωματικη βλαβη που , κατα τον συγγραφεα, συνηθως διαπραττουν οι γυναικες..Θα θυμαστε , οι της παλαιας νομικης, το βιβλιο, ειναι της δεκαετιας του 30, το ειχαμε στο πανεπιστημιο Αθηνων και το 70, εξαιρετο για αρχειο αναφορας, εως και γραφικο πλεον, για οσα εκει αναγραφονται

  176. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    175. >>το ειχαμε στο πανεπιστημιο Αθηνων και το 70,
    Μπράβο! Τί χρεία έχομε άλλων μαρτύρων;Ως το ΄80! Έκανε το μάθημα η Σπινέλλη αλλά έδιναν ακόμη το ξύγγραμμα του Γαρδίκα. Το δικό μου κάηκε άδοξα σε πυρκαγιά του σπιτιού μου, αλλά μπήκα στον πειρασμό να το αγοράσω προ καιρού από ένα παλιατζίδικο ακριβώς επειδή περιλαμβάνει πολλά εξωφρενικά από σημερινή θεώρηση.

  177. Ευχαριστώ πολύ για την αναφορά στο ποίημα για την Κούνεβα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: