Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο δαίμονας και τα πολλά ποδάρια του

Posted by sarant στο 6 Ιουνίου, 2016


Τότε που ήμουν νέος, κάθε φορά που μια εφημερίδα ή ένα περιοδικό έκανε ένα τυπογραφικό λάθος το χρέωνε στον δαίμονα του τυπογραφείου. Πέρασαν οι δεκαετίες, η τυπογραφική τεχνολογία άλλαξε άρδην και τα τυπογραφεία μεταμορφώθηκαν, αλλά ο δαίμονας έμεινε στον θρόνο του, αν και καμιά φορά τον έβλεπες να τον συστήνουν ως «δαίμονα της φωτοσύνθεσης». Με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τους επεξεργαστές κειμένου, με τις πολλές καινούργιες δυνατότητες και με τις διάφορες νέες τεχνολογίες αλλά και με το Διαδίκτυο, ο δαίμονας έχει αποκτήσει πολλά ποδάρια, όπως έξυπνα είχε πει παλιότερα ο φίλος Παντελής Μπουκάλας.

Ο δαίμονας του τυπογραφείου, που θα τον δείτε να αναφέρεται στην ονομαστική και αρχαιοπρεπέστερα ως «δαίμων» του τυπογραφείου, θεωρείται λοιπόν υπεύθυνος για τα τυπογραφικά λάθη. Να ξεκαθαρίσουμε εδωπέρα πως όταν λέμε τυπογραφικό λάθος δεν εννοούμε κάθε λάθος που μπορεί να εμφανιστεί σε μια εφημερίδα ή σε μια ιστοσελίδα. Ένα πραγματολογικό λάθος δεν μας απασχολεί, και δεν θα χρεωθεί στον δαίμονα, ούτε ένα μεταφραστικό λάθος, το ίδιο και μια ακυρολεξία, μια ανακολουθία ή μια ασυναρτησία. Κανονικά, τυπογραφικό λάθος είναι εκείνο που μεταβάλλει το κείμενο του συντάκτη και το κάνει να εμφανιστεί διαφορετικά στο τυπωμένο χαρτί. Με αυτόν τον στενό ορισμό, αν ο συντάκτης δώσει ένα κείμενο με ένα ορθογραφικό λάθος και ο στοιχειοθέτης το διορθώσει, θα πρέπει να το θεωρήσουμε τυπογραφικό λάθος, αλλά δεν θα φτάσουμε σε τέτοια υπερβολή. Υποθέτουμε ότι στη λειτουργία του τυπογραφείου (ή του εκδοτικού οίκου) περιλαμβάνεται και η τυπογραφική διόρθωση -αν και η διόρθωση μπορεί με τη σειρά της να εισάξει (σικ, ρε) λάθη στο κείμενο, όπως θα δούμε παρακάτω.

Αυτά βέβαια ίσχυαν κυρίως σε άλλες εποχές, αφού σήμερα αφενός οι διορθωτές κοντεύουν ν’ αποτελέσουν είδος προς εξαφάνιση και αφετέρου όλος ο κόσμος έχει αρχίσει να πληκτρολογεί, οπότε θα ήταν ίσως ακριβέστερο να μιλάμε για «λάθος πληκτρολόγησης».

Φυσικά, τα περισσότερα τυπογραφικά λάθη είναι βαρετά και μόνο τον διορθωτή ή τον συντάκτη τους ενδιαφέρουν -αν, ας πούμε, αντί «δέχεται» γράψεις «δέχεραι» ή αν αντί για «που» αντιμεταθέσεις σε «πυο» (το κάνω συχνά αυτό). Από την άλλη, και κυρίως τέτοια θα δούμε στο σημερινό άρθρο, είναι πολύ γουστόζικο το «μυθικό» (με την έννοια ότι μπορεί να είναι και μπεντροβάτο) τυπογραφικό λάθος «Ο κύριος υπουργός δέρεται εις το γραφείον του εκάστην Παρασκευήν», που μπορεί να μην δικαιολογείται σήμερα, αφού το Ρ από το Χ είναι μακριά στο πληκτρολόγιο, αλλά ίσως ήταν πιο πιθανό την εποχή της τυπογραφικής κάσας. (Μια πρώτη ένδειξη ότι η φύση των λαθών αλλάζει).

Θα δούμε στο άρθρο αυτό μερικά από τα πάμπολλα κατορθώματα του Δαίμονα, τόσο στην παραδοσιακή του μορφή όσο και στη σημερινή, όπου έχει μετατραπεί σε πολύποδα. Παίρνω κάποιο υλικό από το βιβλίο του Ηρακλή Κακαβάνη «Ο δαίμων του τυπογραφείου» (εκδόσεις Προσκήνιο), στην παρουσίαση του οποίου είχα πάρει μέρος, καθώς και από το αρχείο μου ή από τα όσα έχουμε γράψει στο ιστολόγιο. Πολύ θα χαρώ να συμπληρώσετε το άρθρο με δικά σας παραδείγματα.

WickedbibleΑλλά πρώτα, γιατί μιλάμε για δαίμονα του τυπογραφείου; Η τυπογραφία εμφανίστηκε με τον Γουτεμβέργιο τον 15ο αιώνα, και βέβαια τα πρώτα βιβλία που τυπώθηκαν ήταν η Βίβλος και άλλα ιερά βιβλία. Τα τυπογραφικά λάθη στους πρώτους αιώνες της τυπογραφίας ήταν πάρα πολλά και πολλά από αυτά καίρια. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι από μια Βίβλο του 1631 που ονομάστηκε Wicked Bible (μοχθηρή να την πούμε; ) επειδή στις δέκα εντολές, και συγκεκριμένα στην εντολή Thou shalt not commit adultery, είχε παραλείψει το ΝΟΤ, σαν να λέμε πρόσταζε τον πιστό χριστιανό να μοιχεύει. Παρόλο που οι αρχές αμέσως μάζεψαν και έκαψαν τα περισσότερα «αμαρτωλά» αντίτυπα, κάποια σώθηκαν και έφτασαν ώς τις μέρες μας, αφού προηγουμένως έγιναν συλλεκτικό αντικείμενο ανά τους αιώνες.

Κι άλλα πολλά τέτοια παραδείγματα υπάρχουν, με «σημαδιακά» λάθη σε ιερά κείμενα, και μάλιστα σε μια εποχή που η αμφισβήτηση μπορούσε να σε οδηγήσει στην Ιερά Εξέταση. Οπότε, λέει ο μύθος, όταν o Πάπας Σέξτος Ε’ της Ρώμης επιμελήθηκε ο ίδιος μιαν έκδοση της Βουλγκάτας, της λατινικής Βίβλου, η οποία τελικά τυπώθηκε με πολλά και τρανταχτά λάθη, η μόνη διέξοδος για να μην κλονιστεί το παπικό αλάθητο ήταν να θεωρηθούν όλα τα λάθη έργο του διαβόλου -κι έτσι γεννήθηκε ο δαίμων του τυπογραφείου.

Την εκδοχή αυτή την έχω βρει σε παλιά δημοσιεύματα και την επαναλαμβάνει και ο Κακαβάνης στο βιβλίο του. Ωστόσο, έχω σοβαρές επιφυλάξεις, διότι δεν βρίσκω σε καμιά ξένη γλώσσα κάποιαν έκφραση που να αντιστοιχεί στον δαίμονα του τυπογραφείου. Μπορεί να είναι δική μου αμέλεια, βέβαια, και σας παρακαλώ να με διορθώσετε. Πάντως, εγώ μόνο τον Titivillus βρήκα, ο οποίος ήταν ο δαίμονας του… αντιγραφείου, δηλαδή ήταν ένα μυθικό πλάσμα στον οποίο φόρτωναν οι αντιγραφείς των δυτικών μοναστηριών όλα τα λάθη που έκαναν τους αιώνες πριν από την τυπογραφία. Επίσης βρίσκω ότι η Βουλγκάτα του Σέξτου είχε πράγματι φριχτά λάθη, επειδή ο Σέξτος δεν ήταν και πολύ καλός επιμελητής, και ότι μετά τον θάνατό του την απέσυραν -και για να μπαλώσει τα πράγματα το Βατικανό, έριξε την ευθύνη στους τυπογράφους, αλλά δεν βλέπω πουθενά να γίνεται λόγος για δαίμονα ή για διάβολο.

Οπότε, αναρωτιέμαι μήπως ο δαίμων του τυπογραφείου δεν είναι προϊόν εισαγωγής αλλά εγχώρια επινόηση των λογίων του 19ου αιώνα. Περιμένω από εσάς κάποια επιβεβαίωση ή διάψευση, διότι αν δεν βρούμε κάποιο αντίστοιχο σε ξένη γλώσσα δεν μπορεί να είναι ξενόφερτος. Ο Μπάμπης Άννινος, πάντως, στον μνημειώδη Σύλλογο των εισαγγελέων, στην ενότητα για τα τυπογραφικά λάθη (δυστυχώς παραθέτει μόνο αγγλικά και γαλλικά λάθη) αναφέρει απλώς: «όταν ο Θεός ηυδόκησεν ώστε οι άνθρωποι να εφεύρουν την τυπογραφίαν προς διάδοσιν των γνώσεων και προς φωτισμόν ευρύτερον του ανθρωπίνου λογισμού, ο Διάβολος, δια να μετριάσει την ωφέλειαν, εφεύρεν το τυπογραφικόν σφάλμα».

Είτε ντόπιος όμως είτε ξενόφερτος, ο δαίμων του τυπογραφείου έχει ταλαιπωρήσει γενιές και γενιές συγγραφέων, εκδοτών, δημοσιογράφων και τυπογράφων. Τα παλιά βιβλία είχαν στο τέλος τους αρκετές σελίδες με παροράματα ή διορθωτέα ή ημαρτημένα ή όπως αλλιώς τα έλεγαν. Επίσης, τα παλιά ελληνικά βιβλία είχαν στις τελευταίες τους σελίδες «κατάλογο συνδρομητών», που είχαν προπληρώσει το αντίτυπό τους, διότι αλλιώς δεν έβγαινε οικονομικά η έκδοση. Υπάρχει ένα γνωστό επίγραμμα, που ο Μπ. Άννινος το αποδίδει σε κάποιον Κατακουζηνό, το εξής:

Κατάλογος συνδρομητών και πίναξ εσφαλμένων
βιβλίον, το εμάντευσα πού είσαι τυπωμένον!

Οι συγγραφείς είθισται να παραπονιούνται στους τυπογράφους για τα λάθη που γίνονται στα βιβλία τους. Το πρώτο τέτοιο παράπονο, έμμετρο μάλιστα, το βρίσκουμε στον Καισάριο Δαπόντε, τον 18ο αιώνα:

τους στίχους μετατόπισαν απ’ τον δικόν τους τόπον
εις άλλον, εις ανάρμοστον μ’ ασυμφωνίας τρόπον
τα δάκτυλα (για να ειπώ έτζι) τα των χερίων
τα’ βγαλαν και τα έβαλαν εις τα των ποδαρίων
και τέρας το αροίζικο, τέρας επ’ αληθείας
τόκαμαν το βιβλίον μου εκ της αστοχασίας.

petrisΆλλοι συγγραφείς συνήθιζαν να στέλνουν κατάλογο των ημαρτημένων στο έντυπο, αξιώνοντας να δημοσιευτεί στο επόμενο τεύχος. Διάσημος παροραματομάχος (ο χαρακτηρισμός του Νιρβάνα) ήταν ο γυμνασιάρχης Πετρής, ο οποίος ήταν απηνής διώκτης του Δαίμονα και ούτε νι δεν άφηνε να ξεφύγει από τα άρθρα του.  Ο Πετρής συνεχώς έστελνε στα έντυπα με τα οποία συνεργαζόταν καταλόγους παροραμάτων -όπως στην εικόνα. Και, μοιραία, ο Δαίμονας τον εκδικήθηκε, διότι στην αγγελία του θανάτου του το όνομά του δημοσιεύτηκε Πατρής –κι έτσι μάθαμε πως δεν υπάρχει επικοινωνία με τον άλλο κόσμο, διότι αλλιώς θα ερχόταν συστημένη η ειδοποίηση: Αντί Πατρής γράφε Πετρής!

Ένα πολύ διασκεδαστικό τυπογραφικό λάθος, που το έχω ακούσει να το διηγούνται δεκάδες φορές, είναι με τον ποιητή εκείνο, ο οποίος έγραψε τον στίχο

τι μ’ ωφελούν τα μάτια μου;;;

Ο διορθωτής, βλέποντας τα τρία ερωτηματικά στο χειρόγραφο, σημείωσε δίπλα: Βγάλ’τα!

Και βέβαια, τελικά τυπώθηκε:

Τι μ’ ωφελούν τα μάτια μου; Βγάλ’τα!

Δεν ξέρω αν είναι αληθινό ή μπεντροβάτο, διότι έχει περάσει στο φολκλόρ του σιναφιού κι έτσι κυκλοφορεί με διάφορες παραλλαγές. Ένα παρόμοιο επεισόδιο, που μάλλον επινοημένο είναι, λέει για έναν υπουργό που τον πίεζε ο κομματάρχης του για ρουσφέτι κι αυτός σημείωσε κάτω από το νομοσχέδιο «και ό,τι άλλο θέλει ο κύριος Αντωνόπουλος» -και, λέει ο μύθος, τυπώθηκε έτσι στο ΦΕΚ.

Πάντως γεγονός είναι ότι η ποίηση είναι πολύ πιο ευάλωτη στο τυπογραφικό λάθος, αφού ένα καίριο λάθος μπορεί να χαλάσει ολόκληρο ποίημα (όπως τα «πουλιά σκιασμένα» στο ποίημα του Βαλαωρίτη για τον Πατριάρχη, που τυπώθηκαν «σκασμένα»), γι’ αυτό και ο Λαπαθιώτης ικέτευε τους εκδότες των περιοδικών να προσέχουν πολύ τα λάθη. Ο πεζός λόγος, αντίθετα, είναι «βαρύτερος, δυνατότερος, ποικιλότερος, περισσότερο παχύδερμος» όπως έχει εύστοχα γράψει ο Παλαμάς, κι έτσι αντιστέκεται περισσότερο.

Φυσικά, έχει σημασία και πού θα γίνει το λάθος. Το να γραφτεί «βόβμα» αντί για «βόμβα» δεν φαίνεται και πολύ σοβαρό, αν όμως μπει στον πρωτοσέλιδο τίτλο (όπως έγινε με τα Νέα το 1987, ΒΟΒΜΑ ΤΣΟΒΟΛΑ, που ανάγκασε την εφημερίδα σε δεύτερη έκδοση) αλλάζει το πράγμα.

daimontypΥπάρχουν βιβλία χωρίς λάθη; Πολύ θα ήθελα να είναι τα δικά μου, και σε ένα δεν έχω βρει ακόμα. Σε όλα τα άλλα έχω βρει τουλάχιστον ένα λάθος, μάλιστα μια φορά, μόλις άνοιξα τις «Λέξεις που χάνονται» με καμάρι έπεσα σε σελίδα με τυπογραφικό λάθος! Λέγεται ότι ο Δημητράκος καμάρωνε επειδή στο Λεξικό του δεν είχε ούτε ένα τυπογραφικό λάθος, διότι έκανε όχι μία και δύο αλλά δέκα διορθώσεις, και μάλιστα είχε αθλοθετήσει αμοιβή σε όποιον του έφερνε σελίδα του λεξικού του με λάθος. Στην αρχή, το είχα πιστέψει. Ωστόσο, πριν από μερικές μέρες, καθώς έψαχνα κάτι στον Δημητράκο, βρήκα το εξής λάθος που βλέπετε στην εικόνα: ίδρθμα. Δεν είναι σοβαρό, βέβαια, αλλά καταρρίπτει τον ισχυρισμό του αλάνθαστου.

Γουστόζικα είναι τα τυπογραφικά λάθη που οδηγούν σε λογοπαίγνιο. Για παράδειγμα, σε τίτλο εφημερίδας είχε γραφτεί: Να αγνωριστεί η πρόοδος της Ελλάδας. Να γίνει αγνώριστη μήπως; Ακόμα καλύτερα, σε ένα εγχειρίδιο (ή κάτι τέτοιο) της Χρυσής Αυγής: Όταν αρνηθεί να δεχθεί τα ολοφάνερα νοσήματα της εθνικοσοσιαλιστικής αλήθειας, δεν πρέπει να υπάρχει γι’ αυτόν οίκτος, σεβασμός ούτε περιφρόνηση.

Είναι πάντως αλήθεια ότι στα παλιότερα χρόνια υπήρχαν δυο παράγοντες που αύξαναν τα λάθη: ότι οι συντάκτες έδιναν τα κείμενά τους χειρόγραφα και ότι η τυπογραφική κάσα, με το πολυτονικό, είχε πάρα πολλά στοιχεία. Αυτά δεν υπάρχουν σήμερα. Επιπλέον, σημερα υπάρχει ο κ. Σπελ Τσέκερ, ο ηλεκτρονικός διορθωτής, που συχνά είναι και ο μοναδικός διορθωτής που έχει απομείνει στις εφημερίδες (δεν θέλει μισθό, δεν ζητάει άδεια, δεν παραπονιέται για υπερωρίες).

Ωστόσο, κάποια λάθη δεν τα πιάνει ο σπελ τσέκερ: όταν το λάθος οδηγεί σε άλλη, θεμιτή λέξη. Αυτά λέγονται atomic typos στα αγγλικά, αγνοώ πόθεν. Κι έτσι, ας πούμε, ο κ. Τσέκερ δεν θα πιάσει την «ανακήρυξη της Μύλου σε ιερά νήσο«.

Αντίθετα, καμιά φορά ο Σπελ Τσέκερ εισάγει λάθη, και με αυτό μπαίνουμε στα καινούργια ποδάρια του δαίμονα. Σε παλιότερο άρθρο είχα μιλήσει για τον «Δαίμονα του ορθογραφείου«, όταν ο Γ.Α.Παπανδρέου εμφανίστηκε να μιλάει για «αυτοσυγκέντρωση εξουσίας» -στην πραγματικότητα, είχε πει για «υπερσυγκέντρωση εξουσίας», αλλά ο σπελ τσέκερ της  Καθημερινής δεν ήξερε τη λέξη. Παρόμοια, σε ένα παλιό κείμενο του Στάθη για την αρχαία Αθήνα, ο κ. Τσέκερ μετέτρεψε τους θήτες, που δεν τους ήξερε, σε θύτες! Θύτες, αλλά και θύματα του Δαίμονα.

Πιθανώς να ευθύνεται ο κ. Τσέκερ και για ένα πολύ διασκεδαστικό λαθάκι που είχε εμφανιστεί στο Βήμα, όταν είχε γραφτεί ότι τελικά δεν θα κλείσει, επειδή βρίσκεται στην παραμεθόριο, το στρατόπεδο στο Άργος Ορεχτικό! Ίσως βέβαια ο συντάκτης απλώς να πεινούσε.

Ο κορέκτορας έχει προκαλέσει πολύ διασκεδαστικά λάθη σε ταμπλέτες και σε κινητά, αλλά το θέμα μάλλον ξεφεύγει από το αντικείμενο του άρθρου μας.

Να πούμε εδωπέρα ότι αν βάλουμε τον Σπελ Τσέκερ να διορθώσει ξένα ονόματα το αποτέλεσμα θα είναι άκρως διασκεδαστικό. Πιο διασκεδαστικό γίνεται αν το δημοσιεύσουμε έτσι, χωρίς να το κοιτάξουμε πρώτα -την έπαθε μέχρι και το CNN, που σε μια είδηση από Ελλάδα το μακρινό 2003 έγραψε για τον Costa Summit και τον Christ Protoplast (μαντεύετε ποιοι είναι; )

Ένας άλλος μοντέρνος Δαίμονας είναι ο δαίμονας της αυτόματης αντικατάστασης. Θα την έχετε πάθει κι εσείς στα κείμενά σας, όταν ζητάτε να αντικατασταθεί ένα λάθος σε όλο το κείμενο και με φρίκη διαπιστώνετε ότι η ίδια ακολουθία γραμμάτων εμφανίζεται και αλλού.

Ένας εκδοτικός οίκος είχε την πολιτική να γράφει πάντοτε «δεν» και ποτέ «δε». Σε ένα βιβλίο, ο μεταφραστής δεν ήταν ενημερωμένος γι’ αυτό, κι έτσι είχε κάμποσα «δε». Ο επιμελητής έδωσε αστόχαστα την εντολή «search and replace all» και αντικατέστησε παντού όλες τις λέξεις «δε» με «δεν». Κατά δυστυχία, το βιβλίο είχε άφθονα αρχαία παραθέματα, σε μονοτονικό, κι έτσι σε όλα τα αρχαία χωρία το μόριο «δε»  αντικαταστάθηκε και έγινε, παντού, δεν –και επειδή το κείμενο δεν το ξανάδε ανθρώπου μάτι, τυπώθηκε έτσι. Πώς έτσι; Αντιγράφω κανα-δυο σημεία για να πάρετε μια ιδέα: Παμφίλω δεν τινί προσφωνεί το βιβλίον. (…) Λέγει δεν ότι το μέγεθος έχει ο ήλιος δύο κλιμάτων». Και δυστυχώς δεν είναι το μοναδικό κρούσμα. Σε άλλο βιβλίο, άλλου εκδοτικού οίκου, ο σκοτσέζος πολέμαρχος Ρόμπερτ Δε Μπρους φιγουράρει, εντελώς σουρεαλιστικά, ως Ρόμπερτ δεν Μπρους.

Υπάρχει τέλος ο δαίμων του φωτογραφικού αρχείου, που συνδύασε το ρεπορτάζ της κηδείας του Ντενκτάς με μια φωτογραφία από την κηδεία του Ετσεβίτ, κι έτσι έβαλε τον Ραούφ Ντενκτάς να… παρακολουθεί την κηδεία του!

Ο Δαίμονας καμιά φορά συνδυάζεται με τον νόμο του Μέφρι -επισημαίνεις ένα λάθος, και εκείνη τη στιγμή κάνεις κι εσύ λάθος. Ξεφεύγουμε λίγο από το θέμα, αλλά έχουν πλάκα τα γλωσσικά λάθη σε διακηρύξεις γλωσσαμυντόρων και ακόμη περισσότερο εθναμυντόρων. Είχα παρουσιάσει τις προάλλες μια αφίσα ακροδεξιού Αυστριακού πολιτικού που ζητούσε να μην δίνονται στεγαστικά δάνεια σε όσους δεν ξέρουν γερμανικά -και είχε λάθος πάνω στην αφίσα! Σε μια πιο παλιά φωτογραφία, μπορείτε να δείτε τον σημερινό αντιπρόεδρο μεγάλου φιλελεύθερου κόμματος να συμμετέχει πριν από 6 χρόνια σε εθνικιστική συγκέντρωση ακροδεξιών κάτω από το πανό «Έλληνας δεν γίνεσαι, γενιέσαι»

Βλέπετε, ο Δαίμονας είναι πλάσμα εκδικητικό, τι δαίμονας θα ‘ταν αλλιώς. Για παράδειγμα, σε άρθρο όπου η συντάκτρια επέκρινε διάφορες ανορθογραφίες, εμφανίστηκε και το εξής (στην πορεία διορθώθηκε, γι’ αυτό δεν βάζω λινκ):

«Κάθε φορά που βλέπω ένα τυπογραφικό λάθος», έγραφε ο Γκαίτε διατυπώνοντας θαυμάσια πώς αισθάνεται κανείς διαβάζοντας μια ανορθόγραφη λέξη, «αναρωτιέμαι αν έχει εφευρευθεί κάτι καινούριο».
Κι έτσι, εφευρεύθηκε, φροντίδι του Δαίμονα, κάτι καινούριο.

Ακόμα χειρότερα, το βιβλίο του Κακαβάνη που ανέφερα παραπάνω, έχει το ίδιο αμέτρητα τυπογραφικά λάθη, πάνω από εκατό είχα μετρήσει -δεν εννοώ τα εσκεμμένα παραδείγματα λαθών, εννοώ τα καινούργια τυπογραφικά λάθη στο συνοδευτικό κείμενο! Προφανώς ο Δαίμων ενοχλήθηκε που δεν του συμπεριφέρθηκαν με τον δέοντα σεβασμό, και είπε να εκδικηθεί.

Κι εγώ, εδώ που τα λέμε,  τώρα που ασχολήθηκα με την Αυτού Δαιμονικότητα, τρέμω μήπως προκαλέσω τη μήνη του και με βάλει στο μάτι. Κι έχει και πολλά ποδάρια, ο αφιλότιμος!

 

Advertisements

239 Σχόλια to “Ο δαίμονας και τα πολλά ποδάρια του”

  1. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Το χειρότερο είναι να βρίσκει το τυπογραφικό λάθος μετά από χρόνια, σε κείμενο που νόμιζες ότι ήταν αλάνθαστο! 🙂
    Καλημέρα.

  2. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    *βρίσκεις [Δεν το έκανα επίτηδες ξέφυγε] 😀

  3. cronopiusa said

    και τέρας το αροίζικο, τέρας επ’ αληθείας
    τόκαμαν το βιβλίον μου εκ της αστοχασίας

    Καλή σας μέρα, καλή βδομάδα!

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια

    2: Σε εκδικήθηκε 🙂

    3: Κρόνη, έπρεπε να αναφερθώ στον printer’s devil. Στην αργκό των τυπογράφων αποκαλούσαν έτσι έναν μαθητευόμενο πυο έκανε τις πιο βρόμικες δουλειές. Δεν νομίζω ότι έχει σχέση με τον Δαίμονα του τυπογραφείου, ούτε έχω δει να συνδέεται με τα λάθη των κειμένων.

  5. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Μου έχει μείνει στη μνήμη ένα πολύ αστείο και μεφρικό.
    Σε ένα παλιό σκακιστικό βιβλίο υπήρχε στ τέλος ενός κεφαλαίου το:
    When one soaps with the Devil… αντί του ορθού When one sups with the Devil…
    (έτσι ο συνδαιτημών έγινε …συλλουόμενος.:-) )

    υγ. εκ παραδρομής το πόσταρα στο άλλο νήμα του Καζαντζή. Άντε να σας πείσω ότι δεν το έκανα επίτηδες για να διακαιώσω το δαιμονάκο…:-) ήταν πάντως ακούσιο, κι όποιος με πιστεύει!

  6. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Πώς να λέγεται αυτό που, από διαστροφή, όταν διαβάζει προσέχει μόνο τα τυπογραφικά για να τα τρίψει στη μούρη του άλλου; 😀

  7. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    *αυτός
    Αν είναι δυνατόν σήμερα με τα σίγμα

  8. LandS said

    πεοβλέπονται πολλά τέτοια σήμερα 🙂

  9. spatholouro said

    Αχ, έχει πολύ πόνο το σημερινό σου, Νίκο…

    Το βιβλίο του Κακαβάνη τότε με είχε πραγματικά θυμώσει με τα τόσα λάθη του. Τι στο καλό, έλεγα, δεν έριξε ένα μάτι ο ίδιος;;;

  10. Κουνελόγατος said

    Πάντως με τη συνταγή find and replace, έχω χάσει ώρες στη δουλειά. Εφιάλτης είναι αν λίγο σου λείψει η συγκέντρωση.
    Καλημέρα σας.

  11. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Νομίζω πάντως Νικοκύρη ότι πιο ταιριαστός τίτλος στο σημερινό άρθρο θα ήταν:
    «O δέμονας και τα πολλά ποδάρια του» 😉

  12. sarant said

    6: Κοίτα, μπορεί να είναι και επαγγελματικό κουσούρι.

    9: Τα πρόσεξες κι εσύ, ε; (Και πώς να μην τα πρόσεχες) Στην αρχή έκανε τις διορθώσεις κάποιος άλλος, μετά τις ανέλαβε ο ίδιος, ύστερα κάποιος τρίτος, κι έγινε χάος.

  13. sarant said

    11 Χαχά, ναι!

  14. Κουνελόγατος said

    Είπαμε, αυτές τις μέρες έχει την τιμητική του.
    http://left.gr/news/alithina-psemata-sto-diadiktyo

  15. spiral architect said

    Ποιος δαίμων ρε παιδιά; Εκπαιδευόμενος τυπογράφος ήταν. 🙂

  16. cronopiusa said

    Titivillus in culpa est

  17. sarant said

    14 Από την ΕφΣυν είναι αυτό, μπορεί να το βάλω κι εδώ.

  18. gpoint said

    Οπως η πράσινη τσόχα οφείλει να έχει δυο-τρεις τρύπες από κάφτρες τσιγάρων που τονίζουν το χαρτοπαικτικόν της παρελθόν, ομοίως και το βιβλίον οφείλει να έχει ΕΥΑΡΙΘΜΑ παροράραματα για να ακονίζεται η παρατηρητικότης των αναγνωστών.
    Οπως και να το κάνεις το 6-1 είναι πιο εμφατικό από το (άνευ αντίστασης) 6-0

  19. cronopiusa said

    El demonio de las erratas

    Titivillus

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα!
    »Μη διαβάζετε ιατρικά βιβλία. Μπορεί να πεθάνετε από τυπογραφικό λάθος», συμβούλευε ο Μαρκ Τουέιν.
    Και από κάτι παλιά διαβάσματα θυμάμαι τον Άγι Στίνα να καταγγέλει τα …πορνόμια της νομενκλατούρας. Ευρηματικό τυπογραφικό λάθος, έτσι; 🙂

  21. sarant said

    19 Ο Ισπανός θεωρεί πως ο Δαίμονας του τυπογραφείου είναι ο Titivillus, δηλαδή

  22. Κουνελόγατος said

    Βρε Cronopiusa, εσύ που κατέχεις καλά τα ισπανικά, θα μας βάλεις -στα Ελληνικά- καμμιά αντικειμενική δημοσκόπηση, που να δείχνει πρώτο κόμμα το Podemos με διαφορά 20 μονάδες να σκάσουν οι οχτροί μας; :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:

  23. Ποντικαρέος said

    Δεν έχω καμιά σχέση με τυπογράφους αλλά στον προγραμματισμό atomic είναι ένα κομμάτι κώδικα που εκτελείται «αποκομμένο» χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τα υπόλοιπα (υπεραπλουστεύω τον ορισμό). Μήπως το atomic έχει γενικότερα την έννοια ότι κάτι γίνεται (ή μπορεί να σταθεί) ανεξάρτητα από τα υπόλοιπα άρα atomic typo είναι ένα λάθος στο οποίο μόνη της η λέξη είναι σωστή αλλά είναι λάθος στη συγκεκριμένη πρόταση (άρα η διόρθωση του ορθογραφικού λάθους οδηγεί στην εισαγωγή συντακτικού/νοηματικού);

  24. Παναγιώτης Κ. said

    Στα σύγχρονα βιβλία σπανίζει η σελίδα με τα παροράματα.

    Είχα διαβάσει ότι εκείνα τα χρόνια , πριν από το ΄70, ο Ελευθερουδάκης στο Σύνταγμα αναρτούσε τα τυπογραφικά δοκίμια στην προθήκη του βιβλιοπωλείου και όποιος εντόπιζε κάποιο λάθος αμειβόταν γιαυτό. Είναι έτσι ή όχι;

    Η διόρθωση πάντως είναι ζόρικο πράγμα και ο κίνδυνος που ελλοχεύει είναι να σε παρασύρει η κατά νόημα ανάγνωση. Τότε σου ξεφεύγουν τα λάθη. Σιγά-σιγά όμως συνηθίζεις να μην παρασύρεσαι.

  25. Suitonios said

    Ενας εκδότης-τυπογράφος έβγαζε μια εφημεριδούλα σε αθηναικό προάστιο. Κάποια στιγμή στο κλείσιμο, διαπίστωσε έντρομος οτι του λείπει μια ολόκληρή στήλη ύλης. Ετρεξε στο μάρμαρο, πήρε όσες αράδες χρειάζονταν και στειχειοθέτησε έναν τίλο «Τα λάθη μας» και την κοτσάρησε στο φύλο. Ήταν οι αράδες που έβγαινάν στην πρώτη διόρθωση και περίμεναν στον πάγκο για να ξαναπέσουν στο «καζανάκι» με το αντιμόνιο…
    Είχε τόση επιτυχία η στήλη που την καθιέρωσε και στα επόμενα τεύχη κι έγινε μόνιμη βινιέτα

  26. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Ο δαίμων του πληκτρολογίου συχνά τα βάζει με το ρήμα «κάνω», επειδή ο τόνος και το «λ» βρίσκονται δίπλα-δίπλα… 🙂

    Ο δαίμων του τυπογραφείου φυσικά, ειδικά στις εφημερίδες, θυμόμαστε ότι έχει και επανόρθωση. Σε μικρό μονόστηλο του επόμενου φύλλου, αναγραφόταν «…μπλα μπλα…να ζητήσουμε συγγνώμη, γιατί όπως αναγράφηκε στο προηγούμενο φύλλο…μπλα μπλα…».

    Άρα, με ευθεία απόδειξη, οι εφημερίδες ζητάνε συγγνώμη, άρα δεν έχουν φιλότιμο !

  27. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά, δεν υπάρχει τεχνικό κείμενο, ακόμα και οι Ευρωκώδικες που γραφοσβήνονταν μια δεκαετία, που να μην έχει παροράματα, και συνήθως σε πολυσέλιδο αναλυτικό κατάλογο… (του στυλ : Τροποποίηση στην 4.4.3.2 Παράγραφος «(2)», 5η γραμμή, αντικαταστήστε «απαίτηση οριακής κατάστασης αστοχίας» με «απαίτηση αποφυγής κατάρρευσης». Πραγματικό παράδειγμα, φυσικά)

  28. Πάνος με πεζά said

    Και καταλαβαίνετε ότι σε τέτοια τεχνικά κείμενα πρέπει να ξεκινάει κανείς πρώτα από τα παροράματα, να τα μεταφέρει στο κείμενο, και μετά να το χρησιμοποιήσει…

  29. spiral architect said

    Στο δαίμονα του εικονικού πληκτρολογίου των κινητοταμπλετών προσθέστε επίσης και το δαίμονα του autocorrect. 👿

    Απενεργοποιήστε ή απεγκαταστήστε το άμεσα.γιατί θα πέσουν παρεξηγήσεις:

  30. Corto said

    Επικό τυπογραφικό λάθος σε υπόμημα πολεοδομικού σχεδίου (σε απόδοση με AutoCAD): η παράλειψη του Ζ στην λέξη ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ.

    Γραμματόσημα με τυπογραφικά λάθη καθίστανται περιζήτητα μεταξύ των συλλεκτών -και η αξία τους ανεβαίνει στα ύψη!

  31. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Έχοντας διατελέσει για χρόνια «διάβολος του τυπογραφείου» (με την αγγλική έννοια), αισθάνομαι ιδιαίτερα κολακευμένος με το σημερινό θέμα!

    Σχετικά με τα παροράματα, να σημειώσω πως ένα βιβλίο σήμερα βγαίνει «μονοκοπανιά», όπως τυπώνει κανείς στον εκτυπωτή του μέσες-άκρες. Παλιότερα η διαδικασία εκτύπωσης έπαιρνε μήνες (έχω υπόψη μου ένα -μνημειώδες- έργο που πήρε πέντε χρόνια), καθώς εκτυπωνόταν τυπογραφικό-τυπογραφικό (δεκαεξασέλιδο). Έτσι, μέχρι να φθάσει στο τελευταίο, υπήρχε πολύς χρόνος για δεύτερα/τρίτα διαβάσματα και δημιουργία των παροραμάτων στην τελευταία σελίδα.

    Όσον αφορά το «Τι μ’ ωφελούν τα μάτια μου; Βγάλ’τα!» , δεν αποκλείεται να είναι πραγματικότητα, όμως δεν υπάρχει περίπτωση η διόρθωση να έγινε από τυπογράφο ή διορθωτή που γνωρίζει την τέχνη. Υπάρχει ειδικός τρόπος για την επισήμανση του κάθε λάθους από το διορθωτή, οπότε ή ο διορθωτής ήταν ατζαμής ή είναι μπεντροβάτο.

  32. cronopiusa said

    Κουνελόγατε, για να σκάσουν οι οχτροί μας:

    Unidos Podemos supera al PSOE en hasta 5 puntos, según las encuestas a una semana de la campaña del 26-J

  33. Θύμμαχος Θήτης said

    Υπάρχει και ο δαίμονας που σέρνει ποδοσφαιριστή μέσα σε γήπεδο

  34. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    31 Το ξέρω ότι κανονικά έτσι γίνεται. Ωστόσο, ακόμα και στην επίσημη εφημερίδα της ΕΕ έχω δει να τυπώνεται «Βάσει της παραγράφου 4α. βγάλε την τελεία»

    29 Θέλει ειδικό άρθρο ο δαίμονας του κορέκτορα. Με αυτό που έβαλες γέλασα πάρα πολύ

    25 Κι ένας Γαλλος το έκανε αυτό, αλλά άκου πώς τον εκδικήθηκε ο Δαίμονας.
    Ονόμασε το άρθρο Mes coquilles, διότι στα γαλλικά έτσι λέγονται τα τυπογραφικά λάθη (κατά λέξη: κοχύλια)
    Και βέβαια ο Δαίμονας έβαλε την ουρά του και τυπώθηκε Mes couilles (χωρίς το Q) δηλαδή τα αρχίδια μου!

  35. Κουνελόγατος said

    33. Υπάρχουν και οι δαίμονες της -κάποτε είχε ωραία φωνή- Βίσσης, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα. :mrgreen:

  36. Κουνελόγατος said

    Cronopiusa ευχαριστώ, κι ας μην εκτέλεσες το συμβόλαιο 🙂
    Αλήθεια, τι σύστημα είναι αυτό που κινδυνεύει το δεύτερο κόμμα να έχει λιγότερους βουλευτές από το τρίτο; Ελλάδα των 50ζ θυμίζει.

  37. Titivillus said

    19. Έτσι είναι, όπως τα λες. Δυστυχώς στην εποχή μας, ελλείψει αντιγραφέων, περιορίζομαι στην καταγραφή όσων κουτσομπολεύουν μέσα στις εκκλησίες.

  38. spiral architect said

    Κάμποση ώρα ψάχνω να βρώ την φωτογραφία από την (όχι και τόσο παλιά) έντυπη Καθημερινή, όπου ο υλατζής(;) έγραψε «να το κρατήσουμε αυτό Λεωνίδα» (ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων) και η προτροπή τυπώθηκε κανονικά.
    Οποιος το βρεί, ας το ανεβάσει. 🙂

  39. sarant said

    37 Καλως τον, κατά φωνή 😉

  40. sarant said

    38 «ΛΗΟ, δες το λίγο με τον Ζήρα γιατί είναι φίλοι μας αυτοί», μου είπαν στο ΦΒ

  41. spiral architect said

    @40: Μπράβο, βρέθηκε!

  42. κουτρούφι said

    Υπάρχει και αυτό το ανέκδοτο στα εγγλέζικα, που κυκλοφορεί με διάφορες παραλλαγές:
    A new monk arrives at a monastery famous for its illuminated manuscripts. He is assigned to help the other monks in copying the old text, using the finest of brushes for the calligraphy and the most beautiful pigments and gold leafing for the illustration. And he can’t help but notice that his fellow monks are copying copies, not the original books. Surely this could lead to error. So he goes to the head monk and points out that they might be making mistakes. Because if there was one error in the first copy, that error would be continued in all the others.
    And the head monk says, “We’ve been copying from copies for 300 years. Nonetheless, you have a good point.”
    So the old religious man goes down into the deepest, darkest cranny of the archives to check the latest edition against the original.
    Hours pass and nobody see him. Finally the new monk clambers down the stairs to look for him. And he hears heartbroken sobs. And there’s the old monk, beside the original book which is lit by a flickering candle.
    “What’s wrong?” the new monk asks.
    “The word isn’t celibate,” says the head monk, “it’s celebrate.”

  43. gpoint said

    Ξέρει κανείς τίποτε περισσότερο γι αυτά τα βιβλία ;

    Μελετηρός ο πρόεδρος ;;

    http://www.paok24.com/politiki/71089/o-tsipras-o-marinakis-kai-to-tilefonima—fotia

  44. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    43. Γουάου!! ΠρωκτοΘέμα και paok24.gr Ο,ΤΙ ΕΓΚΥΡΟΤΕΡΟ σε «πηγή» υπάρχει!
    (τίποτε απ’τον Καζαμία δεν έχεις; για νάμαστε 100% σίγουροι δηλαδή.)

  45. 44

    Λίγα περί τον Καζαμία, μικρέ!

    http://valiacaldadog.blogspot.gr/2013/04/blog-post_25.html

    http://valiacaldadog.blogspot.gr/2015/11/blog-post.html

  46. spiral architect said

    @43, 44:
    – O πρόεδρος έφερε ατσάλι από Αφρική.
    – Τριπλάρει αμυντικό σε τηλεφωνικό θάλαμο;
    – Χρυσό παπούτσι Ταγκανίκας!
    (καταπώς λέει μια ραδιοφωνική διαφήμιση)

  47. Πριν προλάβω να διαβάζω άρθρο ή σχόλια, θα βάλω τα αγαπημένα κουραφέλκυθρα:

  48. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    45. Eμ αυτό είπα και γω ρε Σκλιμ! Πιο έγκυρος ο Καζαμίας απ’το Μπαοκ τζιάρ και τον πρωκτό! 🙂

  49. sarant said

    48 Θύμισέ μου αυτή τη λέξη κουραφ…,

  50. 50: Δεν είναι καν λέξη 🙂
    https://www.facebook.com/Kouraphelkythra/

  51. gpoint said

    # 44

    Το ρεπορτάζ είναι του ζούγκλα.γκρ. ούτε ΠΑΟΚ24, ούτε Πρωκτοθέμα, πρώτα να κοιτάς το κείμενο και μετά να σχολιάζεις,

  52. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    52. Tην είδα τη ζούγκλα, αλλά είπα να στη χαρίσω για να μην ξεφτυλιστείς τελείως…

  53. Suitonios said

    38- Ο αδελφός του Πάσχου Μανδραβέλη το έγραψε στον Λεωνίδα Στεργίου (Αρχισυντακτη) αλλα την πλήρωσαν οι Δημήτρης Παπαδόπουλος (συντάκτης ύλης) και Τόνια Τσουράκη (διορθώτρια) που απολύθηκαν από την Καθημερινή (2009)

  54. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    52. Και επί της ουσίας, αν και δεν θα έπρεπε να μπω στο τριπάκι σου να χαλάς όλες τις αναρτήσεις με άσχετα θέματα Μπάογκ…, αλλά μού τη δίνει η ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ σας προς τον Τσίπρα των Μπαοκτσήδων. Κατσε ναρθει ο Κούλης, και θα φάει καλά ο Ιβάν!

  55. Και η απαραίτητη αναφορά στους Γκράμαρ Νάτσις!

  56. gpoint said

    # 55

    Βλακείες λες, το πρόβλημα του ΠΑΟΚ είναι που δεν προχωράει η δίωξη του Μαρινάκη κι όχι ο Τσίπρας. Βέβαια και ο ΠΑΟ βολευότανε με τον Μαρινάκη να κυνηγάει ΠΑΟ και ΑΕΚ και να βγαίνει ο Αλαφούσκας δεύτερος βάφοντας αυγά με πορδές αλλά απ’ ότι είδες φέτος αυτό τελείωσε κι ένα φύσημα θέλει ακόμα ο χοντρός για να εξαφανισθεί. Είδες που εισηγείται ο αθλ. εισαγγελέας υποβιβασμό της Ξάνθης για στοιχηματικούς λόγους, ε το επόμενο παιχνίδι για τον ίδιο λόγο είναι το ΟΣΦΠ-Χανιά !!

  57. Κουνελόγατος said

    Γμτ, χάθηκε ένα σχόλιο; Άντε να το ξαναγράψω τώρα…

  58. Κουνελόγατος said

    Πριν λίγους μήνες διάβασα βιβλίο που εκδόθηκε το 2014 (διορθωμένη ανατύπωση από έκδοση του 197τόσο, ξέρει ο Ν. ποιο εννοώ), που έχει πολλά λάθη (κυρίως ορθογραφικά, αλλά και άλλα).
    Προφανώς στα πλαίσια των περικοπών, λένε, από πού θα κόψουμε, βγάλε τους διορθωτές για να κάνουμε οικονομία. Και ο σεβασμός στους αναγνώστες μηδέν.
    Και ποια είναι η άμυνά μας; Το επιστρέφουμε;

    Υ.Γ. Τώρα που έγραψα «επιστρέφουμε» θυμήθηκα πως πριν λίγο καιρό, κάποιος έγραψε εδώ κάτι τέτοιο, σωστά;

  59. spatholouro said

    54
    Δυστυχώς ή ευτυχώς (μάλλον δυστυχώς…) το έσχατο μετερίζι του λάθους το κρατάει ο διορθωτής: ό,τι κι αν έγραψε ο οιοσδήποτε, ό,τι κι αν διέπραξε ο συντάκτης ύλης, αυτός που πάντα οφείλει να πιάσει το «πέναλτι» είναι ο διορθωτής.

    Κι εδώ δεν το έπιασε… Και στήθηκε στα 9 μέτρα ο ίδιος (η ίδια). Για μένα κακώς απολύθηκε ο συντάκτης ύλης.

  60. spatholouro said

    59
    Σωστά, ο υποφαινόμενος ήμανε… (και δεν με έχω δει και στο Γκίνες ακόμη…)

  61. 59

    Είναι μερικά βιβλία, Κόνυ, που από τα πολλά ορθογραφικά, τυπογραφικά και μεταφραστικά λάθη, δεν μπορείς να τα διαβάσεις. π.χ. http://www.protoporia.gr/anamniseis-enos-epanastati-p-304343.html

  62. Κουνελόγατος said

    61. Και για να έχουμε καλό ερώτημα, τι έκανες; Το πήγες πίσω και είπες «έχει τα χάλια του, να το φάτε μόνοι σας;».
    62. Και το δικό μου ανάλογου (όι ίδιου) περιεχόμενου ήταν, αμάν πια…

  63. LandS said

    Ήθελα να γράψω κάτι για το σχ. 24 αλλά συγχίστηκα με τον Τζι και το ξέχασα..
    Α, το θυμήθηκα.
    24 τέλος λοιπόν. Αν όμως φτάσεις στο άλλο άκρο και πάρεις τις λέξεις μία μία χωρίς να δίνεις σημασία στο νόημα (διαβάζοντας τις λέξεις από το τέλος προς την αρχή ίσως) δεν πέφτεις στην ίδια παγίδα με τον κ. Σπελ Τσέκερ;

  64. Κουνελόγατος said

    Υπάρχουν και κάποιοι που ό,τι γράψουν δε σηκώνει, ούτε διάψευση, ούτε διόρθωση, πάει Ετελείωσε…

    http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwiCkPHjnpPNAhXJCMAKHQuhCyMQFggaMAA&url=http%3A%2F%2Fwww.newsbeast.gr%2Fpolitiki%2Farthro%2F2264535%2Fgeorgiadis-o-k-tsipras-antilamvanete-oti-opote-ki-an-ginoun-ekloges-tha-tis-chasi&usg=AFQjCNEd10RTD23HlPoMcUUQJ9GLlN-lug&bvm=bv.123664746,d.ZGg

    http://left.gr/news/o-adonis-tora-kai-koyloyrios

  65. spatholouro said

    63
    Ήταν δύο περιπτώσεις.
    Η πρώτη αφορούσε πάνω από 500 λάθη σε βιβλίο πρωτότυπα γραμμένο στα ελληνικά. Πήγα με το βιβλίο κοκκινισμένο και πήρα τα λεφτουδάκια μου, με τη συνοδό συγγνώμη εκ μέρους του εκδοτικού οίκου («και να σκεφτείτε ότι έγιναν 4 διορθώσεις…»).

    Η δεύτερη αφορούσε βιβλίο τόσο κακομεταφρασμένο, που δεν διαβαζότανε. Εκεί υπήρξαν κάποιες αντιρρήσεις και παρανοήσεις (νόμιζαν ότι ήθελα να μου αλλάξουν κάποιο κακέκτυπο αντίτυπο), αλλά μετά από περίπου 7 σελίδες που υποχρεώθηκα να γράψω, πήρα και πάλι τα λεφτουδάκια μου

  66. Επίσης, όταν θέμε ντε-και-καλά να διορθώσουμε τον άλλο, ας προσέχουμε όχι μόνο το Μέφρι αλλά και τον Θεό Έρωτα! ❤

  67. spiral architect said

    @65: Βλάκας δεν είναι και σιγά μην δεν ξέρει τι σόι «ειδήσεις» φτιάχνει το Κουλούρι. Γκεμπελίσκος είναι, που απευθύνεται σε ολιγόνοες ψηφοφόρους του. Οπότε, πες-πες κάτι θα μείνει, άλλωστε κοντά εβδομήντα χιλάδες σταυρούς απο ποιους τους τήρε; 😉

  68. Γς said

    Είναι ο δαίμονας του τυπογραφείου, είναι όμως και ο μαλάκας του τυπογραφείου.

    Θυμάμαι πριν καμία σαρανταριά και βάλε χρόνια πίσω, τότε που ΤΑ ΝΕΑ ήταν στο Ζενίθ της κυκλοφορίας τους, ένας λινοτύπης για πλάκα έγραψε την γνωστή φράση του Καράμπελα και της Χάιδως.

    «@@ του Καράμπελα και το νν της Χάιδως»

    Ξέχασε όμως να τη σβήσει. Ετσι την επομένη ΤΑ ΝΕΑ κυκλοφόρησαν με το της Χάιδως και τα του Καράμπελα. Μέγα σκάνδαλο για την εποχή εκείνη.

    Κι η εφημερίδα ζήτησε συγνώμη την μεθεπομένη

  69. ΣΠ said

    Βλέπω ότι ο γυμνασιάρχης Πετρής στην Επανόρθωση Ημαρτημένων …ημάρτησε ξανά. Συγκεκριμένα γράφει «ανάγνωθι … διασκσπήση αντί διακοπείση», ενώ θα έπρεπε να είναι το αντίστροφο.

  70. Κουνελόγατος said

    Μ’ αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι spiral…

  71. ΣΠ said


    Πράγματι όλα τα λεξικά που κοίταξα δίνουν για το printer’s devil ότι είναι ο βοηθός στο τυπογραφείο. Όμως από ένα πρόχειρο ψάξιμο στο διαδίκτυο φαίνεται να χρησιμοποιείται και για τα τυπογραφικά λάθη. Π.χ.
    http://www.writersservices.com/resources/printers-devil-posters
    http://www.omniglot.com/blog/?p=6947
    Ίσως να είναι καινούργια αυτή η σημασία και δεν έχει μπει ακόμα στα λεξικά.

  72. Idom said

    @ 42, 67
    🙂 🙂

  73. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Κι εγώ, εδώ που τα λέμε, τώρα που ασχολήθηκα με την Αυτού Δαιμονικότητα, τρέμω μήπως προκαλέσω τη μήνη του και με βάλει στο μάτι. Κι έχει και πολλά ποδάρια, ο αφιλότιμος!»
    Nά ένα απ΄τα ποδάρια του (χαμόγελο). «Στην αργκό των τυπογράφων αποκαλούσαν έτσι έναν μαθητευόμενο ΠΥΟ έκανε τις πιο βρόμικες δουλειές.

    6 – Πώς να λέγεται ΑΥΤΟ που, από διαστροφή, όταν διαβάζει προσέχει μόνο τα τυπογραφικά για να τα τρίψει στη μούρη του άλλου;» Γρηγόρης μήπως (πολλά χαμόγελα, μη σε βγάλω και διεστραμένο).

    48 – Στάζυμπο, από κόμιξ ειναι; αν ναι, από ποιό;

    55 – «Κατσε ναρθει ο Κούλης, και θα φάει καλά ο Ιβάν!» Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ Νο3, ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΚΟΚΚΙΝΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ. Θα κλάψουνε μανούλες, είναι μικρή η ελληνική τυρόπιτα, για να την πέφτουν να φάνε και εξωτερικά λαμόγια, ενώ δεν φτάνει για να τσιμπήσουν τα εγχώρια (χαμόγελο).

  74. Idom said

    Να μην ξεχνάμε και τον δαίμονα που γεννιέται όταν … ξεχνάμε να αλλάξουμε την γλώσσα στο πληκτρολόγιο στα πολύγλωσσα κείμενα.
    Ειδικά εκείνο το c που μένει ψ, αν δεν γυρίσεις σε αγγλικά, έχει κάνει πολλές ζημιές.

  75. Ιάκωβος said

    Δε θυμάμαι ποιος λογοτέχνης είπε σε συνέντευξη,οτι ο διορθωτής του ήταν ο μόνος που πραγματικά διάβαζε το κείμενο.

    -Ιταλικές καλτσοδέτες (ίσως σαρδάμ).

    -Βγάλτο
    Και το – Μία η ντουντούκα τέσσερις εμείς, κάπως έτσι φωνάχτηκε.

  76. «δεν βρίσκω σε καμιά ξένη γλώσσα κάποιαν έκφραση που να αντιστοιχεί στον δαίμονα του τυπογραφείου»
    Στην Εσπεράντο πάντως λέγεται preskoboldo (koboldo = διαβολάκος, καλικάντζαρος). Υποθέτω πως δεν το πήραν από τα ελληνικά…

  77. Κουνελόγατος said

    76. Εγώ το ξέρω (μάλλον bentrovato), ΠΡΩΤΑ η ντουντούκα κι ύστερα εμείς. Μπορεί να τρολλάρανε τον καθοδηγητή, ποιος ξέρει;

  78. sarant said

    51 Eυχαριστώ! Ακου όμως σύμπτωση, να μην είναι λέξη!

    54-60 εδώ που τα λέμε, πράγματι ο διορθωτής την πληρώνει

    59-61-66 Από την άλλη, μπορεί και να κάτσεις και να γράψεις ότι είναι απαράδεκτο

    69 Το έχω ακούσει αυτό. Δεν το έχω δει. Αν δεν το δω, δεν το πιστεύω. Δώσε ημερομηνία, αν ξέρεις, το αρχείο το έχω

    70 Σωστά. Γιαυτό και έστελνε και… ημαρτημένα επί των ημαρτημένων

    72 Αν είναι καινούργια, δεν μπορεί να γέννησε αυτή τη δική μας.,

  79. sarant said

    78 Βρες όμως κι από πού το πήραν 😉

  80. Εκτός από το τυπογραφείο, ο δαιμονάκος ζει και στο επιγραφοποιείο, στο ταμπελάδικο. Παλιά, που οι ταμπέλες των καταστημάτων φκιάνονταν σε λαμαρίνα ή ξύλο και γράφονταν με λαδομπογιά, οι ταμπελάδες πρόσεχαν πολύ να μην κάμουν κάνα ορθογραφικό λάθος, καθώς θα έπρεπε να ξαναρχίσουν φτου-κι-απ’-την-αρχή!

    Τώρα, με τα αυτοκόλλητα γράμματα που βγαίνουν από τα πλόττερζ βλέπεις κάτι ΓΚΑΡΑΡΟΠΟΡΤΕΣ και κάτι ΑΡΔΡΕΥΤΙΚΑ που σου βγάζουν το μάτι.

  81. Μπρε σύντεκνοι, διαβάζω πως στους λογαριαζμούς του Αντρέα Μαρτίνη (Ερυθρός Σταυρός, νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν) έβαλε τρία μύρια ευρούλια και μια Agiorit Investment. Αυτό το Αγιοριτ δεν σας φαίνεται λίγο αγιορείτικο; Ρε, μπας και άρχισαν τα θαύματα και μας πάλι στην απέξω μας έχουν;

  82. spatholouro said

    69/80
    Η φράση είναι από αγγελία στα ΝΕΑ (αγγελία Κ8742) όπου είχε παρεισφρήσει σε ενοικιαζόμενο δωμάτιο για εργένη το «Αρχίδια καλαβρέζικα και το μουνί». Φίλος έχει φωτοτυπία του αποκόμματος και θυμάται ότι είναι από την επταετία, χωρίς να έχει ακριβή χρονολόγηση.

  83. Pedis said

    Πολύ ενδιαφέρον το σημερινό σου, Νικοκύρη.

    Ελπίζω να μην χρειαστεί να δημοσιεύσεις erranta corrige 🙂

    Ιδού μία διασκεδαστική περίπτωση υπερεκατονταετούς δαίμονος

    http://www.theatlantic.com/technology/archive/2014/01/-em-the-new-york-times-em-had-a-mistake-on-its-front-page-every-day-for-more-than-a-century/283076/

  84. 85

    Ιδού μία διασκεδαστική περίπτωση υπερεκατονταετούς δαίμονος

    Καλησπέρα, καληβδομάδα, χεχεχε…

  85. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Ωραίο αυτό με τους Τάιμς.
    Να θυμίσω και τον αστρονόμο Ακούπατρο … 🙂
    Ο Ακούπατρος έζησε σαν υπαρκτό πρόσωπο μέσα στα χειρόγραφα και τα τυπωμένα χαρτιά από το 200πΧ μέχρι το 1883 μΧ, χάρις στο λάθος κάποιου ανώνυμου αντιγραφέα.😉
    O (πιστεύω γνωστός ή έστω ακουστός σε πολλούς εδώ)μεγάλος Δανός φιλόλογος-λόγιος, εν γένει σοφός Χάιμπεργκ (Heiberg), ο άνθρωπος στον οποίο χρωστάμε(μεταξύ άλλων «χρεών») τον εντοπισμό (και σε μεγάλο βαθμό την αποκρυπτογράφηση) του «Παλίμψηστου» του Αρχιμήδη, εξέδωσε το 1881 την πρώτη πλήρη έκδοση των έργων του Αρχιμήδη, κάνοντας όλες τις δυνατές διασταυρώσεις με τους χειρόγραφους κώδικες των προηγούμενων αιώνων. Στον «Ψαμμίτη» όμως, υπάρχει ένα «σκοτεινό σημείο»:
    «..,καιπερ των προτέρων αστρολόγων Ευδόξου μεν ως εννεαπλασίονα αποφαινομένου, Φειδία δε του ΑΚΟΥΠΑΤΡΟΣ ως (δη) δωδεκαπλασίαν, Αριστάρχου δε πεπειραμένου δεικνύειν ότι… »
    Υπάρχει η απορία, ποιός ήταν ο Ακούπατρος;Ο Αρίσταρχος και ο Εύδοξος ήταν φίρμες εγνωσμένης αξίας (στον δε Εύδοξο αποδίδεται (από τον ίδιο τον μεγάλο Σιτσιλιάνο Αρκίμεντε Ντον Κορλεόνε) η «μέθοδος της εξάντλησης» που θεωρείται ο γεωμετρικός πρόδρομος του απειροστικού λογισμού) Δεν υπάρχει καμμία άλλη διασταύρωση, καμμία άμεση ή έμμεση πληροφορία και έτσι ο Heiberg αφήνει το όνομα ως έχει: «Aκούπατρος»

    Δύο χρόνια αργότερα ο διαπρεπής φιλόλογος Friedrich Blass έχει μια λαμπρή ιδέα, το κείμενο έγραφε:
    Φειδία του αμού πατρός
    και σε κάποια αντιγραφή το μ είχε γίνει κ.
    Η άποψη του Blass έγινε σιγά σιγά δεκτή, και ταυτόχρονα μάθαμε και τον πατέρα του Αρχιμήδη, τον αστρονόμο Φειδία.

    Ο Ακούπατρος έζησε σαν υπαρκτό πρόσωπο μέσα στα χειρόγραφα και τα τυπωμένα χαρτιά από το 200πΧ μέχρι το 1883 μΧ, χάρις στο λάθος(ραμόνι;:-) ) κάποιου ανώνυμου αντιγραφέα. Ή απλά έβαλε το κατσικοποδαράκι του ο Δαίμων! 🙂

  86. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Συνειδητοποιώ με φρίκη ότι ξέχασα τον Δαίμονα στα λεξικά, αλλά έτσι κι αλλιώς το άρθρο είχε παραμακρύνει, οπότε ίσως πάμε για χωριστό άρθρο

  87. 89

    Νικοκύρη

    όμοιο μ’ αυτό που λέει ο Κίντ στο 87 δεν ήταν κι ένα λεξικογραφικό ολίσθημα του στυλ V or v που κατέληξε σε λέξη Vorv; Ή κάπως έτσι;

  88. Τσούρης Βασίλειος said

    Βλέποντας το 48 -Φίγε με ιώτα δεν μπορώ να βλέπω- θυμήθηκα κάτι που είχα διαβάσει πριν καιρό εδώ:

    Γαμβέτας, ο ..Άγιος

    https://egiannina.wordpress.com/2013/05/15/%CE%B3%CE%B1%CE%BC%CE%B2%CE%AD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CE%BF-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82/
    Είναι μικρό κι ελπίζω να σας αρέσει.

  89. Για τους δικούς μας τους (μη) δαίμονες είπαμε;

  90. sarant said

    90 Ναι για, το dord (D or d). Και το Κογξ ομ παξ ίσως.

  91. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    83 – «Ρε, μπας και άρχισαν τα θαύματα και μας πάλι στην απέξω μας έχουν;» Αφού είσαι άπιστο σκυλί ρε, θές και θεία λεφτά, ο θεός μόνο του ΚΑΛΟΥΣ πιστούς πληρώνει, γι΄αυτό κι αυτοί σκίζονται για πάρτη του, εδώ και έξω απ΄δώ (χαμόγελο).

  92. Corto said

  93. ΓιώργοςΜ said

    60 Κανονικά, ο επιμελητής (όταν υπάρχει) πρέπει να ασχολείται με τα νοηματικά ή αισθητικά λάθη. Ο τυπογράφος πρέπει να μεταφέρει ακριβώς το χειρόγραφο (δεν είναι μόνο οι φαρμακοποιοί που αποκρυπτογραφούν κείμενα), ο διορθωτής επιβεβαιώνει ότι το κείμενο αντιστοιχεί στο χειρόγραφο, ενώ ο επιμελητής έχει τον τελικό λόγο. Πχ αν ο συγγραφέας διαλέγει επίτηδες μια ανορθογραφία την οποία κάποιος από τους δύο προηγούμενους την έχει διορθώσει, είναι δουλειά του επιμελητή να επαναφέρει την τάξη.

    Λάθη που δεν μας περνάνε εύκολα από το νου στην ηλεκτρονική μας εποχή είναι αντιμετάθεση αράδων (ειδικά στη λινοτυπία), «χτυπημένα» γράμματα, πλαγιασμένα γράμματα, λάθος γράμματα (στη στοιχειοθεσία με το χέρι, μπορεί στην κάσα να βρεθούν γράμματα από διπλανά κελιά που μπήκαν από λάθος στη διάλυση, την αντίστροφη διαδικασία της στοιχειοθεσίας) κοκ.

  94. 93 Το κογξ ομ παγξ το σκέφτηκα κι εγώ (και άλλα, με προλάβατε όμως διάφοροι μια και τρέχω απ’ το πρωί). Θυμάμαι αμυδρά και κάτι (από κάποιον ύμνο μάλλον) με το μπέρδεμα σεις-συς (τα γουρούνια). Αν και μάλλον θυμάμαι λάθος, γιατί όποιος έγραφε «συς» θα έγραφε και «υμείς».

  95. καλησπέρες said

    Πολύ ενδιαφέρον θέμα!
    Επιτρέψτε μου να αναφέρω ότι στο λεξικό της νεας ελληνικής του κ. Μπαμπινιώτη, μια μέρα, εντελώς τυχαία, ψάχνοντας για κάτι άλλο, βρήκα ένα λάθος! Μάλιστα. Το βρήκα! Δυστυχώς δεν θυμάμαι ποιο ήταν το λάθος. Πάντως υπήρχε! Και …εξεπλάγην…αλλά..δεν είναι περίεργο αν σκεφτούμε ότι τα νεότερα λεξικά μπορεί να τα επιμελούνται και βιαστικοί φοιτητές Γλωσσολογίας που βοηθούν τον μουράτο καθηγητή στη σύνταξη του πονήματός του.

    Και μια και μιλάμε για δαιμονες, όποιος δεν έχει δει την ξεκαρδιστική ταινία » ο Διαβολάκος» με το Ρομπέρτο Μπενίνι στο ρόλο του δαίμονα και τον Γουώλτερ Ματάου στο ρόλο του παπικού εξορκιστή, αξίζει να την δεί.

  96. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  97. Ρουμλουκιώτης said

    α. Το πρωί της Κυριακής έφτασε σε μικρή επαρχιακή πόλη ο Μητροπολίτης, ο οποίος χοροστάτησε στη θεία λειτουργία.
    Τη Δευτέρα οι αναγνώστες της τοπικής εφημερίδας διάβαζαν:
    «…ετελέσθη θεία λειτουργία… χοροπηδούντος του Μητροπολίτου μας».

    β. Αν αλλάζαμε το ευαγγελικό » Ο αναμάρτητος υμών πρώτος τον λίθον βαλέτω» σε: Ο αλάνθαστος υμών κλπ, μήπως γινόμασταν περισσότερο επιεικείς;

  98. 7, …Αν είναι δυνατόν σήμερα με τα σίγμα…

    Εξήγηση «με το νι και με το σίγμα»!

  99. cronopiusa said

  100. 11, …πιο ταιριαστός τίτλος στο σημερινό άρθρο θα ήταν:
    «O δέμονας και τα πολλά ποδάρια του»😉 …

    …και ακόμα πιο ταιριαστός

    «O δενμονας και τα πολλά ποδάρια του»😉

  101. spatholouro said

    96
    Αλίμονο αν η δουλειά του διορθωτή ήταν να επιβεβαιώνει μόνο ότι το κείμενο αντιστοιχεί στο χειρόγραφο…

    Αντιγράφω από την ιστοσελίδα του ΣΜΕΔ (Σύλλογος Μεταφραστών-Επιμελητών-Διορθωτών) για έχουμε μια εικόνα των εκατέρωθεν αρμοδιοτήτων:

    ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Αποσαφήνιση ή αναδιοργάνωση του κειμένου ως προς το περιεχόμενο και τη διάρθρωσή του. Έλεγχος πραγματολογικών στοιχείων. Αποσαφήνιση νοήματος, βελτίωση γλώσσας και άλλες μη τεχνικές επεμβάσεις επιμέλειας, που θα εφαρμοστούν σε όλο το κείμενο. Έλεγχος και διόρθωση υφολογικών επιπέδων. Ομαλοποίηση μετρικού συστήματος. Έλεγχος και επιμέλεια αναγραφής κεφαλίδων, ευρετηρίων, παραπομπών και παραθεμάτων. Έλεγχος των στοιχείων στην ταυτότητα του βιβλίου [όταν πρόκειται για βιβλίο]. Αντιπαραβολή με το πρωτότυπο [όταν πρόκειται για μετάφραση].

    ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ – ΔΙΟΡΘΩΣΗ: Αφορά τη γραμματική, τη χρήση, την ορθογραφία, τη στίξη και άλλα τεχνικά γλωσσικά ζητήματα. Έλεγχος της συνοχής των γλωσσικών στοιχείων του κειμένου και της συνέπειας των δεδομένων. Εισαγωγή τίτλων και πλαγιότιτλων και αντίστοιχη τοποθέτηση γραφικών στοιχείων. Επιμέλεια πινάκων, διαγραμμάτων και καταλόγων. Ενημέρωση του ατελιέ για τυχόν ιδιαιτερότητες της παραγωγής. Έλεγχος των δοκιμίων του επιμελημένου και σελιδοποιημένου κειμένου όσον αφορά τη συνέπεια ως προς το στήσιμο, καθώς και δευτερεύοντα τεχνικά λάθη (π.χ. ανορθογραφίες ή μικρές παρεκκλίσεις από το στήσιμο). Σωστή τοποθέτηση του κειμένου στη σελίδα, έλεγχος κεφαλίδων και σελιδαρίθμων, έλεγχος κουτσών, ορφανών κ.ά. αράδων, έλεγχος σελιδαρίθμων όπου αναφέρονται (π.χ. περιεχόμενα). Έλεγχος ηλιοτυπιών ή άλλου τύπου δοκιμίων ή φιλμ.

    98
    Να καταθέσω την προσωπική μου εμπειρία με το Λεξικό Babi: όταν βγήκε η πρώτη έκδοση, έκατσα κι έγραψα κάπου 7 σελίδες με ποικίλου τύπου λάθη που βρήκα (τυπογραφικά, νοηματικά, πραγματολογικά, ορισμού) και το έστειλα μήπως φανεί χρήσιμο σε μια επανέκδοση.
    Όταν βγήκε η δεύτερη έκδοση λέω «αμάν, τώρα τι γίνεται, θα τα ξανασκάσω, κρίμας…». Τους στέλνω λοιπόν ένα γράμμα όπου τους έλεγα «αμάν παιδιά, τι θα γίνει με εμάς που έχουμε την πρώτη έκδοση…ε, και ειδικά εγώ που είχα στείλει και διορθώσεις…ε, όσο νάναι κλαψ, κλαψ, κλαψ»).
    Έρχεται λοιπόν η απάντηση: «δώστε μας διεύθυνση να έρθει το κούριερ να σας φέρει τη νέα έκδοση»

    Ε, δεν μπορώ να πω ότι δεν έχω εκτιμήσει τα μάλα αυτή τη χειρονομία… (και ούτε μου ζήτησαν να επιστρέψω την πρώτη έκδοση!)

  102. 103 Διάβολε!

  103. Κουνελόγατος said

    68. Το twitter παίρνει γραμμή απτόν spiral.
    http://www.altsantiri.gr/parapolitika/twitter-glentai-ton-adoni-gia-tin-gkafa-tou-apo-koulouri/

  104. καλησπέρες said

    @Spatholouro
    πολύ χρήσιμες οι πληροφορίες που δίνεις. Και είχες κουράγιο, βρε θηρίο, κάνοντας βουτιά μέσ’ στον λεξιλογικό κυκεώνα να ψάξεις για λάθη; μπράβο σου! Και οι άλλοι βέβαια, από τη μεριά τους, δεν υπήρξαν τσίπηδες. Πάλι καλά. Οι ευφυείς άνθρωποι ΠΟΤΕ δεν είναι τσίπηδες!

  105. ΓιώργοςΜ said

    104 Τα όρια των ρόλων διορθωτή/επιμελητή είναι αρκετά ασαφή, άλλωστε στο κείμενο του ΣΜΕΔ που παραθέτετε είναι συγχωνευμένοι (και λογικό για την εποχή μας). Διορθωτής ουσιαστικά είναι ο Σπελ Τσέκερ σήμερα, ο επιμελητής έχει και εποπτεία της μορφής όπως περιγράφεται. Τον παλιό καιρό, σε μια εφημερίδα πχ, θα μπορούσαν ν’ αντιστοιχούν περισσότεροι διορθωτές σε έναν επιμελητή προκειμένου να προλαβαίνουν τον όγκο της ύλης, ή την πρώτη διόρθωση να αναλαμβάνει ένας έμπειρος τυπογράφος ώστε να διευκολύνεται και να επιταχύνεται η δουλειά του επιμελητή.

  106. spatholouro said

    Πριν από κάνα μήνα εντόπισα το πρώτο ίσως εν Ελλάδι γραφείο διόρθωσης και το καταθέτω, μια που σήμερα δεν έχει μόνο ο δαίμων την τιμητική του αλλά και το αντίπαλο δέος αυτού: ο διορθωτής!

    ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΔΙΟΡΘΩΣΕΩΝ
    ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
    (Εντός του καταστήματος της «Παλιγγενεσίας»)

    Το διά πρώτην ήδη φοράν εν Αθήναις ιδρυόμενον τοιούτον γραφείον, διευθυνόμενον υπό τελειοφοίτου της φιλολογίας επί δεκαετίαν απαραμίλλως το έργον τούτο εξασκούνρος, αναλαμβάνει την άνευ ουδενός απολύτως τυπογραφικού σφάλματος διόρθωσιν επιστημονικών συγγραμμάτων (έστω και χειρογράφων κατ’ οίκον του συγγραφέως) ή αντιγραφήν τοιούτων αντί μετρίας αμοιβής.

    (εφημερίδα «Παλιγγενεσία» 19/10/1899)

    Θα παρατηρήσατε ίσως πως, ναι! υπάρχει στη διαφημιστική καταχώριση τυπογραφικό λάθος: «εξασκούνρος»!

  107. Στις εφημερίδες την επιμέλεια την κάνει ο συντάκτης ύλης, συνήθως παλαιότερος στο επάγγελμα, ο οποίος προσθέτει και τον τίτλο, τις λεζάντες, τους μεσότιτλους και τα μότο, δηλαδή τα μπολντ μεγαλύτερα γράμματα με ουσιώδη αποσπάσματα κειμένου.
    Ο διορθωτής κάνει μόνο ορθογραφική διόρθωση, εκτός εάν δει καμιά πατατάρα, οπότε πάει στο συντάκτη ύλης και μόνο.
    Σε πολλές περιπτώσεις, και ιδιαίτερα τώρα με τις κακοπληρωμές, οι συντάκτες στέλνουν ένα πατσαβουρέικο γονατογράφημα και άσε τους άλλους να βγάλουν τα ματάκια τους.

    Πηγή: το πανεπιστήμιο της ζωής.

  108. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  109. καλησπέρες said

    Spatholouro
    δεν πρόλαβε να παινευτεί, την έκανε την πατάτα ο διορθωτής!
    😉

  110. Γιάννης Κουβάτσος said

    Υπάρχουν, βεβαίως, και τα δημιουργικά λάθη, στα οποία υπάγονται και κάποιοι τυπογραφικοί δαίμονες. 🙂 Από τη »Γραμματική της φαντασίας» του Τζιάνι Ροντάρι, ενός από τα παιδαγωγικά ευαγγέλια:
    http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Blog&file=page&op=viewPost&pid=5066

  111. spatholouro said

    112
    Το κακό γενικότερα με τη διόρθωση-επιμέλεια, ξέρεις ποιο είναι;
    Κανείς δεν σου λέει μπράβο για ό,τι μάζεψες και συμμάζεψες, αλλά θα σου την πει για κείνο το ένα που άφησες…

  112. Τα καλαβρέζικα είναι ακριβώς όπως τα λέει το Σπαθόλουρο. Ανάμεσα σε δυο μικρές αγγελίες είχε προστεθεί ο στίχος «ζο Αρχίδια καλαβρέζικα και το μουνί». Το είχα δει με τα μάτια μου, και πρέπει να ήταν το 1968. Το ‘ζο’ και το γεγονός ότι κοβόταν έτσι απότομα στο τέλος της γραμμής οδηγούν στην εικασία ότι ίσως κάποιος τυπογράφος είχε παρεμβάλει περισσότερους στίχους και ο διορθωτής τους έβγαλε, αλλά ο συγκεκριμένος παράπεσε.
    Τον καιρό (1960-61) που έβγαινε η «Εκλογή» και είχε ειδική στήλη «Σημεία και τέρατα», είχε αναδημοσιεύσει από τοπική εφημερίδα της Ρόδου ανταπόκριση για ένα τροχαίο ατύχημα, που τελείωνε με τη φράση «Η κατάστασίς του είναι μάλλον σοβαρά και θα φάει σκατά.» Ο τίτλος (της Εκλογής) ήταν «Θεραπεία αλά Καμπρόν».

  113. sarant said

    104-107 Είδες; Ενώ εγώ, με το να δημοσιεύω τις διορθώσεις στο μπλογκ, αναγκάζομαι να σκάω τα ογδοντάρια.

    109: 🙂

    114 Ε, ναι

    116 Αρχίζω να πείθομαι ότι υπήρξε, αλλά και πάλι θέλω να το δω 😉

  114. καλησπέρες said

    Spatholouro
    επισημαίνεις ένα χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης. Μη δίνεις σημασία. Εσύ τη δουλειά σου, που απ’ ό,τι φαίνεται, κατέχεις και την κάνεις σωστά! Αν θες να σου στείλουμε και πελάτες, ενημέρωσέ μας σχετικά, με διαφημιστικά φυλλάδια!
    😉

    Σκύλε
    συμφωνώ ότι τα λάθη είναι της τέχνης ανώτερα…με τα λάθη οι άνθρωποι ξεκαβαλικεύουμε μια σταλίτσα από τα καλάμια μας…Ερχόμαστε στα συγκαλά μας και σκάνε ούλοι οι δαιμόνοι, των τυπογραφείων και μή!
    😉

  115. Για τα λάθη από αντιγραφή σε αντιγραφή έχει ενδιαφέρον η ανάλυση που έχει γίνει για την σταδιακή εξέλιξη των ιότροπων chain letters που κυκλοφορούν – και όλοι μας έχουμε δει – στο ίντερνετ («…Μεγάλη ευτυχία θα σας βρει αν στείλετε αυτό το γράμμα σε…») και η οποία (εξέλιξη) έχει πολλά κοινά με τις μεταλλάξεις του DNA από γενιά σε γενιά.

  116. spatholouro said

    Ένα ένα τα θυμάμαι, αλλά πρέπει να το πω και αυτό, γιατί είναι η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που μου έχει γίνει.

    Επιμελούμαι ένα βιβλίο μεταφρασμένο και αρχίζω και δώστου και δώστου ήδη από την αντιπαραβολή με το πρωτότυπο διαπιστώνω ότι λείπουν παράγραφοι, φράσεις, λέξεις, πάει αυτό το φτιάχνουμε. Αρχίζω να επιμελούμαι τη μετάφραση και να μην τα πολυλογώ εάν θυμάμαι καλά είχα κάνει κάπου 2000 διορθώσεις. Ε, με το καλό φτάνουμε στην τρίτη διόρθωση και τι βλέπω ότι είχε κάνει ο εκδότης; Είχε βάλει και δεύτερο όνομα μεταφραστή, το δικό μου…

    Εννοείται ότι δεν το δέχτηκα, αλλά είναι μια χειρονομία που θα με συνοδεύει σε όλη μου τη ζωή.

  117. πυθόκραντα said

    Spatholouro
    είδες; υπάρχει και φως στο σκοτάδι!
    😉
    Μου θύμισες κάποιον που ξέρω που (ξανα-γράφει-διορθώνοντας δήθεν) τα διδακτορικά πολλών φοιτητών του, όταν δεν διαβάζονται …διοτι τα (γραπτά) ελληνικά τους είναι κάπως…»σπαστά’!

  118. 121

    Πυθόκραντα
    κι εσύ, με τη σειρά σου, μου θύμισες έναν μεταφραστή, που έχει σπουδάσει και χημικός, κι όταν ένας υπεύθυνος ύλης του έστειλε πανικόβλητος ένα απόσπασμα άρθρου με χημικές ενώσεις, για να δει μήπως υπήρχε κάποια παγίδα (καθώς ο εν λόγω υπεύθυνος ύλης είχε καιρό που παράτησε τις σπουδές και οι χημικές του γνώσεις είχαν κάπως οξειδωθεί), ο αγαπητός μας μεταφραστής του απάντησε πολύ σύντομα με διορθωμένη τη χημική ονοματολογία αλλά και σημειωμένα τα ορθογραφικά λάθη του αρχικού συντάκτη.
    Δεν τον ξέρετε, δεν μένει εδώ… 😉

  119. BLOG_OTI_NANAI said

    Πολύ ωραίο το άρθρο! Μπράβο!

    Βρήκα ένα άρθρο για τον «Δαίμονα του Τυπογραφείου» στο ένθετο «Επτά Ημέρες» της «Καθημερινής» και το ανέβασα σε PDF. Έχει ενδιαφέρον η 2η σελίδα καθώς δίνει μια άλλη εκδοχή για το πως εμφανίστηκε η έκφραση ο «Δαίμων του Τυπογραφείου«.

    Αυτό όμως που έχει πραγματική πλάκα είναι ότι η ημερομηνία δημοσίευσης του αφιερώματος στην «Ελληνική Τυπογραφία«, είναι 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1996. Και ευτυχώς που στην πρώτη σελίδα φαίνονται τα περιεχόμενα του τεύχους και η σωστή ημερομηνία, διότι κανείς δεν θα πίστευε ότι από τη δεύτερη σελίδα και μετά, έγινε κάποιο λάθος από τον… δαίμονα του τυπογραφείου, και ακόμα και η σελίδα του… ομώνυμου άρθου έχει ΛΑΘΟΣ ημερομηνία και τυπώθηκε η ημερομηνία 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 1996 ! 🙂

    Και επειδή είναι απίστευτο, ως τρίτη σελίδα του PDF έβαλα και την αρχική σελίδα από το πραγματικό ένθετο της 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 1996 όπου είναι αφιέρωμα στον Ελύτη!

    Το PDF εδώ: http://www.anyfiles.org/29Ut

    Δεν ξέρω αν είχαν τόσο χιούμορ στην Καθημερινή και το έκαναν επίτηδες, αν όχι όμως, σίγουρα θα το θυμούνται ακόμα και θα γελάνε.

  120. BLOG_OTI_NANAI said

    Πολύ ωραίο το άρθρο! Μπράβο!

    Βρήκα ένα άρθρο για τον «Δαίμονα του Τυπογραφείου» στο ένθετο «Επτά Ημέρες» της «Καθημερινής» και το ανέβασα σε PDF. Έχει ενδιαφέρον η 2η σελίδα καθώς δίνει μια άλλη εκδοχή για το πως εμφανίστηκε η έκφραση ο «Δαίμων του Τυπογραφείου«.

    Αυτό όμως που έχει πραγματική πλάκα είναι ότι η ημερομηνία δημοσίευσης του αφιερώματος στην «Ελληνική Τυπογραφία«, είναι 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1996. Και ευτυχώς που στην πρώτη σελίδα φαίνονται τα περιεχόμενα του τεύχους και η σωστή ημερομηνία, διότι κανείς δεν θα πίστευε ότι από τη δεύτερη σελίδα και μετά, έγινε κάποιο λάθος από τον… δαίμονα του τυπογραφείου, και ακόμα και η σελίδα του… ομώνυμου άρθου έχει ΛΑΘΟΣ ημερομηνία και τυπώθηκε η ημερομηνία 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 1996 ! 🙂

    Και επειδή είναι απίστευτο, ως τρίτη σελίδα του PDF έβαλα και την αρχική σελίδα από το πραγματικό ένθετο της 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 1996 όπου είναι αφιέρωμα στον Ελύτη!

    Το PDF εδώ: http://tinyurl.com/h7g5oux

    Δεν ξέρω αν είχαν τόσο χιούμορ στην Καθημερινή και το έκαναν επίτηδες, αν όχι όμως, σίγουρα θα το θυμούνται ακόμα και θα γελάνε.

  121. BLOG_OTI_NANAI said

    Συγγνώμη για τη διπλή εμφάνιση, διότι φάνηκε σαν την πρώτη να την καταπίνει το σπαμ και το έστειλα πάλι…

  122. Γιάννης Κουβάτσος said

    43. Ναι, ξέρω εγώ τι είναι αυτά τα «βιβλία», αλλά δεν μπορώ να πω περισσότερα, γιατί θα με βρείτε σε χαντάκι και (ελπίζω ότι) δεν το θέλετε. Θα σας πω όμως ότι τα «βιβλία» η Σούλα τα έδωσε στον Μπάμπη τον σουγιά και αυτός τα πήγε στον Τσίπρα. Καρατσεκαρισμένο.

  123. BLOG_OTI_NANAI said

    Μια μνημειώδης «επανόρθωση» από το ΑΝΤΙ 14 (1974).
    Είμαι βέβαιος, ότι μόλις ο συντάκτης του κακοτυπωμένου κειμένου είδε την «επανόρθωση», θα είπε: «Ρε συ, άστο γμσ το, θα το ξαναγράψω πάλι«:

  124. 127

  125. Μαρία said

    116, 117
    Παρόμοιο περιστατικό μου έχει διηγηθεί φίλος, που το καλοκαίρι του ΄83 ή ’84 δούλεψε διορθωτής στην Απογευματινή.

    Υπήρχε ένα μονόστηλο για τον καιρό που κανένας δεν έκανε τον κόπο να το διορθώνει. Οι λινοτύπες που δεν χώνευαν τον αρχιδιορθωτή, που χρεωνόταν τη «διόρθωση» του καιρού, γέμισαν τη στήλη με τύπους του ρήματος γαμάω. π.χ. θα μας γαμήσει αύριο ο καιρός…
    Το λάθος έγινε αντιληπτό απ’ τους διορθωτές κι απ’ τον Πασαλαρη μετά απο τηλεφωνήματα αγανακτισμέων αναγνωστών.

  126. πυθόκραντα said

    Μαρία
    !!!

    Σκύλε, η αλήθεια είναι ότι συχνά κάποιος, ή κάτι, μας θυμίζει κάποιον άλλον ή κάτι άλλο.
    Ετσι, βρίσκουμε μαλλιά να ξάνουμε και ενεργοποιείται η δημιουργική μας φαντασία.
    😉

  127. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    «η μόνη διέξοδος για να μην κλονιστεί το παπικό αλάθητο ήταν να θεωρηθούν όλα τα λάθη έργο του διαβόλου»

    Από όσο ξέρω, το παπικό αλάθητο δεν αφορά όλες τις δηλώσεις ενός Πάπα, ούτε καν όλες τις αποφάνσεις του σχετικά με τη θεολογία. Το παπικό αλάθητο, σε γενικές γραμμές, είναι η ιδέα ότι ο Πάπας είναι αλάθητος σε όλες τις αποφάνσεις του που καταλήγουν να γίνουν δόγματα της Καθολικής Εκκλησίας. Με άλλα λόγια (υποτίθεται ότι) η Θεία Πρόνοια δεν θα επιτρέψει σε έναν Πάπα να αλλοιώσει το δόγμα.

  128. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Είμαι η μόνη που παραπληκτρολογώ το προς σε πεος; (Γς μην αρχίσεις τις αναλύσεις…), μα την πίστη μου και τώρα μου συνέβη. Εφιαλτικό για δημόσια γραφή κι έχω το νου μου 🙂 .
    Επί τρία χρόνια είχα εκκαθαριστικό για την εφορία που το υπέγραφε ένας Γελώργιος τάδε.Την τέταρτη χρονιά πήρε σύνταξη κι άλλαξε τ΄όνομα 🙂

  129. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και τι γίνεται όταν τα σχολικά βιβλία βρίθουν από λάθη ή χοντρές γκάφες; Αντικαθίστανται; Όχι, κοστίζει. Απλώς στέλνονται οδηγίες στους εκπαιδευτικούς να προχωρούν σε προφορικές διορθώσεις. Διορθώσεις τύπου…
    […]Στο βιβλίο Οδηγός Νηπιαγωγού ζητείται να διορθωθεί η φράση… «παίζοντας με τα όργανά τους», σε «παίζοντας με τα ονόματά τους». Στα Μαθηματικά Β΄ Δημοτικού, όπου χρησιμοποιούνται παραδείγματα ώστε να μάθουν τα παιδιά, κάποια κοπελίτσα που λεγόταν Μαρίνα έγινε Σαββίνα ξαφνικά, ένας Σπύρος έγινε Μιχάλης και μια Ελένη έγινε Άννα. Ενώ τα παιδάκια που θα έπρεπε να υπολογίσουν πόσα γλυκά μένουν σε ένα κουτί, βλέπουν ξαφνικά τα γλυκά να έχουν μεταμορφωθεί σε κουλουράκια. Τέλος, στο Εικονογραφημένο Λεξικό Α, Β και Γ Δημοτικού υπάρχει- κατά λέξη- η εξής απίθανη διόρθωση:
    «[σελ. 227] [κώλος] (Να προστεθεί: Συνήθως χρησιμοποιούμε τη λέξη αυτή όταν μιλάμε με τους φίλους μας και όχι όταν γράφουμε)».

    Αυτά είναι. 🙂

  130. Avonidas said

    #132. Είμαι η μόνη

    Όχι, φυσικά. Γιατί νομίζεις ότι έβαλαν το «ε» τόσο κοντά στο «ρ»; 😉

  131. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    αστεία λάθη του autocorrect ή (T9) σε κινητά…

  132. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    123-124 Μερσί! Για τη διπλή εμφάνιση θα φταίει ο Δαίμονας!

    127 Ε μα!

    133 Αριστούργημα! Πολλά έχω ακούσει για το Λεξικό, ποια είναι η γνώμη σου;

  133. BLOG_OTI_NANAI said

    132: Εμένα το λάθος σημάδι μου βγάζει συχνά το κάνω/κάνει ως κλάνω/κλάνει.

  134. π2 said

    85: Αντίστοιχο λάθος επί δεκαετίες υπήρχε επί δεκαετίες στην αρίθμηση των τόμων ενός αξιοσέβαστου περιοδικού αξιοσέβαστου φορέα, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ ποιου. Αρχαιολογική Εφημερίς ή Πρακτικά Αρχαιολογικής Εταιρείας, νομίζω.

    1: Οι παλιοί τυπογράφοι έλεγαν ότι ένα βιβλίο δεν επιτρέπεται να μην έχει ούτε ένα λάθος γιατί αυτό θα ήταν ύβρις. Ή τουλάχιστον αυτό είναι μια παραμυθητική ιστορία που λένε στους απελπισμένους που έχουν πάθει αυτό που λες. 🙂

  135. leonicos said

    Μια μεγάλη κυρία της επιμέλειας κειμένων είχε πει: Βιβλίο αλάνθαστο δεν υπάρχει.

    Προ καιρού, σ’ ένα από τα βιβλία μου που είχε την καλοσύνη να επιμεληθεί ένας της εδώ παρέας, βρήκε ο ίδιος το »πλατειάζω» με υ, πλατυάζω. Μου έγραψε περίλυπος και βαθιά στενοχωρημένος κάτι….
    Του απάντησα: Εύχομαι όλα όσα μας χωρίσουν ποτέ, να είναι τόσο μικρά σαν ένα υ.
    Μου διορθωσε μέχρι τώρα 2000 σελίδες! Για το υ θα μιλούμε τώρα;

  136. ΣΠ said

    http://www.otherside.gr/2014/05/typografika-lathi-pou-ligo-eleipse-na-allaksoun-istoria/

  137. Spiridione said

    123. Και ο Ντισραέλι (ο πατέρας του πρωθυπουργού γράφει διάφορα σχετικά εδώ)
    https://ebooks.adelaide.edu.au/d/disraeli/isaac/curiosities/chapter20.html
    Κάνει λόγο και για τα εκ προθέσεως λάθη, ας πούμε, την εποχή της Ιεράς Εξέτασης είχαν απαγορεύσει τη χρήση των λέξεων fatum και fata, (ούτε ξέρω γιατί). Κάποιος συγγραφέας σκαρφίστηκε να γράψει στο κείμενo του βιβλίου «facta» και στο ευρετήριο διορθώσεων έγραφε «facta διάβαζε fata».

    Σχετικά με αυτόν το μοναχό, λέει ο Ντισραέλι, ότι σε κάποιο έργο του, «Anatomy of the mass», 1561, έγραψε ένα μικρό απολογητική κείμενο πριν από την errata, ότι δηλαδή ο Σατανάς, για να καταστρέψει τους καρπούς της εργασίας του, χρησιμοποίησε δύο τεχνάσματα: το πρώτο, πριν το τύπωμα, έβρεξε τα χειρόγραφα σε ένα ρείθρο (;) με αποτέλεσμα να είναι δυσανάγνωστα και, δεύτερον, αναγκάζοντας τους τυπογράφους να κάνουν τόσο πολλά λάθη, που όμοιά τους δεν έχουν ξαναγίνει σε τόσο μικρό βιβλίο. Για να καταπολεμήσει το διπλό αυτό τέχνασμα του Σατανά ήταν υποχρεωμένος να ξαναμελετήσει το βιβλίο και συντάξει αυτή την errata 15 σελίδων.
    Για την ιστορία αυτός ο συγγραφέας είναι κάποιος Agostino Mainardi, αιρετικός, που το βιβλίο αυτό μπει στα απαγορευμένα. Ίσως γι’ αυτό έκανε και όλες αυτές τις διορθώσεις στο τέλος.
    https://it.wikipedia.org/wiki/Agostino_Mainardi
    Εδώ το βιβλίο του
    https://books.google.gr/books?id=mjRSAAAAcAAJ&pg=PA188&dq=Agostino+Mainardi+anatomia+Erratorum&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwj1-KO_-ZPNAhWgHsAKHbmVDcAQ6AEIHjAA#v=onepage&q=Agostino%20Mainardi%20anatomia%20Erratorum&f=false

  138. Θύμμαχος Θήτης said

    Τελικά, ο δαίμων είχε εντελώς άλλη σημασία (υπερφυσική αλλά ουδέτερη) στην Ελληνική μυθολογία; Αχεμ… εννοώ πριν την επιβολή της θρησκείας του Χριστιανισμού.

    Με αφορμή το σχόλιο (92), που λέει για τα προγράμματα υπολογιστών που ονομάζονται daemons, ας πούμε υπηρεσίες που τρέχουν στο background, διάβασα και εδώ https://en.wikipedia.org/wiki/Daemon_%28computing%29 στο Terminology (επίσης εκκρεμεί παραπομπή λέει)

    They took the name from Maxwell’s demon, an imaginary being from a thought experiment that constantly works in the background, sorting molecules.[2] Unix systems inherited this terminology. Maxwell’s Demon is consistent with Greek mythology’s interpretation of a daemon as a supernatural being working in the background, with no particular bias towards good or evil. However, BSD and some of its derivatives have adopted a Christian demon as their mascot rather than a Greek daemon.

    (Συγγνώμη αλλά δεν υπάρχει ακόμη αυτή η σελίδα στα Ελληνικά οπότε βάζω την Αγγλική)

  139. sarant said

    142 Και κατά τον δαίμονα εαυτού ο Μόρισον. Αλλά το χρηστωνυμο το άλλαξες ad hoc για σήμερα ή είναι μονιμη αλλαγή;

    141 Ωραία!

  140. sarant said

    141 συνεχίζω

    Ωραία, αλλά εξακολουθούμε να μην έχουμε βρει έκφραση ανάλογη με τον Δαιμονα του Τυπογραφείου σε άλλη γλώσσα πλην Εσπεράντο, έτσι;

  141. Θύμμαχος Θήτης said

    143 🙂 το άλλαξα λόγω του άρθρου που είχε αναφορά στους θήτες και ήταν και περί δαίμονα τυπογραφείου. Αλλά ωραίο είναι, θα το κρατήσω.

  142. παροράματα ἄκουσα καὶ εἶπα νὰ πῶ ἕνα γειά!

    ὅσο γιὰ τὰ λάθη τοῦ αὐτόματου διορθωτοῦ: ἡ πρώτη ἐνέργεια ἅμα τῇ ἐνεργοποιήσει νέας συσκευῆς εἶναι ἡ ἀπενεργοποίησί του!

    πάντως ἐπειδὴ ἐθελοντικὰ ἔχω ἀσχοληθῆ μὲ τὴν διόρθωσι τυπογραφικῶν δοκιμίων γιὰ ἕνα βιβλίο καὶ μερικὰ τεύχη περιοδικῶν μπορῶ ἐκ μικρᾶς ἔστω πείρας νὰ πῶ ὅτι τὰ παροράματα εἶναι ὄντως πολὺ διαολεμένα!

  143. Γιάννης Ιατρού said

    145: Αλλά ωραίο είναι, θα το κρατήσω.

    Ευτυχώς που προνόησα κι έχω κι ένα πίνακα με alias 🙂 🙂

  144. BLOG_OTI_NANAI said

    131: Οπωσδήποτε το Αλάθητο θεσπίσθηκε με κάποιες δεσμεύσεις, άσχετα αν χιουμοριστικά λέμε πώς αν ο Πάπας πει ότι ο γάιδαρος πετάει, αυτό σημαίνει ότι είναι αλήθεια.
    Το δόγμα για το αλάθητο θεσπίστηκε το 1870 στην Α΄ Σύνοδο του Βατικανού. Η αρχική απόφαση ήταν πως το Αλάθητο ουσιαστικά λειτουργεί μόνο σε αποφάσεις που διατυπώνονται ex cathedra.
    Η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού (1962-1965) επιβεβαίωσε το αλάθητο, πρόσθεσε μεν κάποιες διατυπώσεις για την αξία των συνοδικών αποφάσεων, αλλά και πάλι ο Πάπας ουσιαστικά παραμένει υπεράνω και των συνοδικών αποφάσεων έχοντας το δικαίωμα να μην αποδεχθεί τις αποφάσεις τους. Υπάρχει εδώ ζήτημα ερμηνειών ότι τελικά αυτό δίνει την εξουσία στον Πάπα να είναι αλάθητος σε κάθε απόφαση.

    Βεβαίως, σήμερα δεν είναι Μεσαίωνας και οι Ρ/Κ γνωρίζουν ότι οφείλουν να δίνουν το χρίσμα σε κάποιον λογικό και σοβαρό άνθρωπο που δεν θα τους εκθέτει με επιπολαιότητες. Ουσιαστικά δηλαδή, και στις «Από Καθέδρας» αποφάσεις του, ο Πάπας δεν θα αποφασίσει μόνος του βιαστικά και επιπόλαια, αλλά σε σημαντικά ζητήματα πάντα θα προηγηθεί σύγκλιση ανώτατου πολυμελούς συμβουλίου το οποίο διατυπώνει προτάσεις προς τον Πάπα.
    Πάντως, όπως και να’ χει η εξουσία του ενός προσώπου παραμένει πολύ υψηλά και σίγουρα απομακρύνεται από το αρχαίο συνοδικό σύστημα που διατηρεί η Ορθόδοξη Εκκλησία.
    Ασφαλώς, το δόγμα του αλαθήτου συνδέεται στενά με λεγόμενο Παπικό Πρωτείο εξουσίας επί του συνόλου της Εκκλησίας.

  145. spatholouro said

    146
    «ὅσο γιὰ τὰ λάθη τοῦ αὐτόματου διορθωτοῦ: ἡ πρώτη ἐνέργεια ἅμα τῇ ἐνεργοποιήσει νέας συσκευῆς εἶναι ἡ ἀπενεργοποίησί του!»

    Εγώ τον έχω μεν χαρακτηρίσει «ολιγογράμματο», δεν τον έχω όμως απενεργοποιήσει, γιατί σώζει κάποτε με τα «κοκκινίσματά» του καμμιά παραδρομή.

    Το μείζον πρόβλημα είναι ο εαυτός μας. Το μάτι συχνά «διορθώνει» πριν το χέρι κινητοποιηθεί προς διόρθωση, οπότε πρέπει κανείς να επινοήσει ένα δεύτερο είδος προσοχής που θα «πηδάει» τα μάτια του, γινόμενος «τρίτος» για τον ίδιο τον εαυτό του…

  146. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Μιά που δαιμονολογείς σήμερα, Νίκο, να σου προσθέσω εξωτυπογραφικά έναν (πολυαγαπημένο) δαίμονα της νιότης, τον σεφερικό Δαίμονα της Πορνείας.. «..ο φρόνιμος τη μοίρα δεν τηνε ξαγριεύει/ Όχι! δεν είμαστε ταγμένοι για να πούμε/ πού είναι το δίκιο. Το δικό μας χρέος/ είναι να βρούμε το μικρότερο κακό..».

  147. Θύμμαχος Θήτης said

    147 Σωστός! Επίσης το παρόν μέιλ ισχύει! (όχι το αρχικό που είχα βάλει σε κάποια σχόλια ως σκέτος θυτης)

  148. ΣΠ said

    144
    Στα πολωνικά υπάρχει το chochlik drukarski
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Chochlik_drukarski

  149. gpoint said

    Αν πάντως η λέξη αλάθητος προέρχεται από τη λέξη λάθος τότε αναλογικά και η λέξη αγάμητος θαπρέπει να προέρχεται από τη λέξη γάμος. Το ερώτημα είναι αν ο γάμος θα είναι πολιτικός ή θρησκευτικός …

  150. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    O δαίμων στο ράδιο:
    «οι γονείς αποφάσισαν να χαρίσουν τα όργανά της για μετανάστευση», είπε τώρα Στο κόκκινο ο εκφωνητής ειδήσεων και συνέχισε κανονικά χωρίς ν΄αντιληφθεί το λάθος (αντί για μεταμόσχευση).
    Η προηγούμενη είδηση ήταν για τους (χιλιάδες)ανήλικους μετανάστες.

  151. Γιάννης Κουβάτσος said

    136. Το λεξικό Δ-Ε-ΣΤ γνωρίζω, Νίκο, γιατί παίρνω μεγάλες τάξεις. Έχει περιορισμένο αριθμό κύριων λημμάτων (καμιά οχτακοσαριά) και χρειάζεται έμπειρο εκπαιδευτικό, ώστε να ενταχθεί δημιουργικά στο καθημερινό πρόγραμμα. Οι πιο πολλοί συνάδελφοι, απ’ όσο ξέρω, το χρησιμοποιούν ευκαιριακά ή καθόλου, αφού η δομή του είναι πολύ αναλυτική και γι’ αυτό πολύπλοκη για τα παιδιά. Εδώ υπάρχει πλήρες:
    http://www.greek-language.gr/Resources/modern_greek/education/lex_first_grade/search.html?lex=2&lq=

  152. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο δαίμων του τυπογραφείου στοιχειώνει και φωτοτυπικά -http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-technologia/53/156816/o-daimon-tou-typografeiou-stoicheionei-kai-fototypika#sthash.Mv1qW2lS.dpuf

    Να θυμηθούμε και την ταινία «Ο δαίμονας της 11ης ώρας» ή «Ο τρελός Πιερό» του Ζαν-Λικ Γκοντάρ

  153. sarant said

    155 Μερσί!

    152 Αρα, κάτι θα υπάρχει -αλλά μου κάνει εντύπωση που το βρίσκουμε σε περιφερειακές γλώσσες και όχι σε αγγλ-γαλλ-γερμ

    146-149 Ο Κορνήλιος είναι μειράκιον ακόμα. Εμείς οι ωριμότεροι, Σπαθόλουρο, έχουμε ανάγκη αν όχι από μπαστούνι πάντως από μια βοήθεια.

  154. Παύλος Γλουτής said

    1) Έχει μεγάλη πλάκα ο Μπλόκ ότι νάναι (148): Θέλει να ξεστραβώσει (διάβαζε: να κάνει Ορθόδοξη προπαγάνδα) τους αναγνώστες για το Αλάθητο του Πάπα κι αντί να μάς παραπέμψει απευθείας στο εμπεριστατωμένο λήμμα «Papal infallibility» της αγγλικής Wikipedia που τα εξηγεί όλα, αναρτά μιά φωτοτυπία από τα χριστιανοταλιμπανικά βιβλία που έχει στα υπόγεια της βιβλιοθήκης του! Είναι παραπάνω από βέβαιο πως, αν αναθέταμε στον κ. Μπλόκ να διδάξει σεξουαλική αγωγή στο Γυμνάσιο-Λύκειο, θα έφερνε στην τάξη εικόνες της μυζούρεως Μαρίας της Αιγυπτίας, για να δούν τα παιδιά πώς περιποιόταν τους πελάτες της πρίν αφιερωθεί στον Χριστό και αγιάσει.

    Το ερώτημα είναι: Γιατί ο κ. Μπλόκ ντρέπεται να μάς παραπέμψει στο καλύτερο (το λέω ειλικρινά) βιβλίο που έχει γραφτεί (2002) στα ελληνικά για το Αλάθητο του Πάπα; Το έχει γράψει ο πάτρωνάς του παπα-Γιώργης Μεταλληνός και υπάρχει δωρεάν αναρτημένο στο Διαδίκτυο. Προφανώς, για να μήν απομονώσουμε κάποιες φράσεις του παπα-Γιώργη, τις αναρτήσουμε εδώ και καταλάβουν όλοι πόσο φανατικοί ορθόδοξοι είναι οι λεγόμενοι Μεταλληνιστές.

    2) Καλώ τον τακτικό σχολιογράφο του Ιστολογίου, συνταξιούχο δημοσιογράφο της «Καθημερινής» Μιχάλη Κατσίγερα, να βγεί και να μάς πεί πώς έχει το θέμα με την κλειτορίδα της Φρειδερίκης: Στις 15 Φλεβάρη 2010, ο σφοδρός πολέμιος των hoaxes και στενός φίλος του κ. Σαραντάκου, κ. Γιάννης Χάρης, μάς βεβαίωσε ενταύθα ότι το λάθος το έκανε η θρυλική Νάκυ Αγάθου κι ότι το είχε παραδεχτεί η ίδια σε τηλεοπτική εκπομπή.

    Στο έγκυρο Indymedia διαβάζω ότι το λάθος το είχε κάνει εξεπίτηδες ο ποιητής Μιχάλης Κατσαρός για να ξεφτιλίσει τον Βασιλικό Θεσμό. Στην πρόσφατη πεντάτομη αυτοβιογραφία του στο «Βήμα», ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ΔΙΕΨΕΥΣΕ κατηγορηματικά πως συνέβη ποτέ το περιστατικό με την κλειτορίδα της μητέρας του κι ότι πρόκειται για hoax αυτών που μισούν την Βασιλεία.

    Όπως αντιλαμβάνεστε κ. Κατσίγερα, η μαρτυρία σας θα γράψει Ιστορία: Αν επιβεβαιώσετε τον Βασιλέα και διαψεύσετε τον κ. Γιάννη Χάρη, θα αποδειχθεί ότι ο μεγαλύτερος πολέμιος των Hoaxes (Γιάννης Χάρης) συντηρεί εδώ και 6,5 χρόνια τον μύθο της κλειτορίδος της Φρειδερίκης.

    Θα πρόκειται για άλλο ένα φοβερό χτύπημα για τον κ. Μπλόκ ότι νάναι, μετά την γκάφα του πατρός Σαραντάκου με τον Διογένη και την Λαΐδα, όπου σπατάλησε δεκάδες ώρες εντατικών ερευνών στα υπόγεια της βιβλιοθήκης του, εμφανιζόμενος «βασιλικώτερος του Βασιλέως» (κ. Νίκου Σαραντάκου).

    Αγαπητέ κ. Μπλόκ, σε προειδοποιώ: Άσε πρώτα να εμφανισθεί ο κύρ-Μιχάλης Κατσίγερας να μάς πεί πώς έχει το θέμα με την κλειτορίδα της Φρειδερίκης και μετά αρχίζεις την υποστήριξη του κ. Γιάννη Χάρη. Όπως φαντάζεσαι, έχω κι εγώ πολλά ντοκουμέντα στο πατάρι μου γι’ αυτό το θέμα…

  155. Ριβαλντίνιο said

    Δαίμονας στον Όμηρο

    Στο ταξίδι του Οδυσσέα για τον κάτω κόσμο αναφέρεται ο λαός των Κιμμερίων (λ14). Γενικά πιστεύεται ότι τα μέρη που σχετίζονται με τον κάτω κόσμο (Αχέρων, Αχερουσία, Κωκυτός, Πυριφλεγέθων, Βασίλειο του Άδη, Στυξ, Ασφόδελος Λειμών) αφορούν μια φανταστική γεωγραφία. Εάν πρέπει όμως να τοποθετηθούν κάπου, τότε οι περισσότεροι ερευνητές τα τοποθετούν στην Ήπειρο.

    ἡμεῖς δ᾽ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα
    10ἥμεθα: τὴν δ᾽ ἄνεμός τε κυβερνήτης τ᾽ ἴθυνε.
    τῆς δὲ πανημερίης τέταθ᾽ ἱστία ποντοπορούσης:
    δύσετό τ᾽ ἠέλιος σκιόωντό τε πᾶσαι ἀγυιαί.
    ἡ δ᾽ ἐς πείραθ᾽ ἵκανε βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.
    ἔνθα δὲ Κιμμερίων ἀνδρῶν δῆμός τε πόλις τε,
    15ἠέρι καὶ νεφέλῃ κεκαλυμμένοι: οὐδέ ποτ᾽ αὐτοὺς
    ἠέλιος φαέθων καταδέρκεται ἀκτίνεσσιν,
    οὔθ᾽ ὁπότ᾽ ἂν στείχῃσι πρὸς οὐρανὸν ἀστερόεντα,
    οὔθ᾽ ὅτ᾽ ἂν ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπ᾽ οὐρανόθεν προτράπηται,
    ἀλλ᾽ ἐπὶ νὺξ ὀλοὴ τέταται δειλοῖσι βροτοῖσι.

    h**p://www.perseus.tufts.edu/hopper/text;jsessionid=F7792EFBB2372E1EB7FBA0AEDCAA312A?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0135%3Abook%3D11%3Acard%3D1

    Καὶ τ’ ἄρμενα σὰ σιάξαμε, καθίσαμε, κι ὁδήγα
    ὁ ἀγέρας τὸ καράβι μας μαζὶ μὲ τὸν ποδότη.
    Μὲ τεντωμένα τὰ πανιὰ ἀρμενίζαμε ὁλημέρα,
    μὰ ὁ ἥλιος σὰ βασίλεψε κι ἀπόσκιωναν οἱ δρόμοι,
    στοῦ τρίσβαθου βρεθήκαμε τοῦ Ὠκεανοῦ τὶς ἄκρες,
    ἐκεῖ ποὺ τῶν Κιμμεριωτῶν εἶν’ ὁ λαὸς κι ἡ χώρα,
    ποὺ καταχνιὰ καὶ σύγνεφα γιὰ πάντα τοὺς σκεπάζουν,
    καὶ τοῦ ἥλιου τοῦ χρυσόλαμπρου δὲν τοὺς θωροῦν οἱ ἀχτίδες,
    μήτε πρὸς τ’ ἀστερόσπαρτα σὰν ἀνεβαίνη οὐράνια,
    μήτ’ ἀπ’ τὰ ὕψη τ’ οὐρανοῦ στὴ γῆς σὰν κατεβαίνη,
    μόνε τοὺς ἄμοιρους φριχτὴ πλακώνει πάντα νύχτα.

    h**p://www.mikrosapoplous.gr/homer/odm11.htm

    Όμως μάλλον υπάρχει ένα λαθάκι. Αυτό το «Κιμμέριοι» δεν πρέπει να είνα σωστό.

    Οι Κιμμέριοι είναι ιρανόφωνος νομαδικός λαός που είχε εγκατασταθεί στην Ποντική στέππα (τις εκτάσεις στα βόρεια των ακτών του Ευξείνου Πόντου) πριν εκδιωχθεί, γύρω στο 800 π.Χ., από τους Σκύθες που τους αντικατέστησαν στην περιοχή. Οι Κιμμέριοι αναφέρονται μεν από τον Όμηρο (Οδύσσεια, Λ 14 – 19), αλλά σήμερα είναι σχεδόν βέβαιο ότι στο ομηρικό κείμενο αρχικά αναφέρονταν οι Χειμέριοι, οι κάτοικοι του παραλιακού Χειμέριου της Ηπείρου, κοντά στον ποταμό Αχέροντα και το περίφημο Νεκυομαντείο της Θεσπρωτίας. Όταν αργότερα οι Έλληνες γνώρισαν τους Κιμμέριους είτε στην Κριμαία όπου υπήρχαν κάποια υπολείμματά τους είτε στην Μ. Ασία, την οποία οι Κιμμέριοι δήωσαν με τις καταστρεπτικές επιδρομές τους στην διάρκεια του 7ου αιώνα π.Χ. οι Χειμέριοι έγιναν Κιμμέριοι (βλ. J. H. Finley: Homer’s Odyssey – Harvard University Press 1978, σελ. 58).

    h**p://ethnologic.blogspot.gr/2009/12/3.html

    Πιο γνωστή και παραδεκτή είναι η θεωρία της ταύτισης των πυλών του κάτω κόσμου, με το σημείο όπου συναντώνται οι ποταμοί Αχέροντας και Κωκυτός στην Εφύρα της Θεσπρωτίας. Οι ανασκαφές που έγιναν εκεί από τον Σ. Δάκαρη έφεραν στο φως τα κατάλοιπα ενός νεκρομαντείου. Οι Κιμμέριοι που κατοικούσαν εκεί σύμφωνα με τον Όμηρο μας δημιουργούν νέα προβλήματα ως προς την γεωγραφική ταύτιση της περιοχής. Χάρις όμως σε ένα χειρόγραφο του Ομήρου, στο οποίο αναφέρονται και ως Χειμέριοι, και με βάση κείμενα του Θουκυδίδη, ο οποίος κάνει λόγο για το λιμάνι Χειμέριον στη Θεσπρωτία, η προαναφερθείσα υπόθεση αποκτά πλέον σημαντικό έρεισμα.

    h**p://www.archive.gr/news.php?readmore=102

    ἐστρατοπεδεύοντο ἐπὶ Ἀκτίῳ καὶ περὶ τὸ Χειμέριον τῆς Θεσπρωτίδος φυλακῆς ἕνεκα τῆς τε Λευκάδος καὶ τῶν ἄλλων πόλεων ὅσαι σφίσι φίλιαι ἦσαν.

    h*8p://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0199%3Abook%3D1%3Achapter%3D30%3Asection%3D3
    (Θουκ.)

    [4] ἔστι δὲ λιμήν, καὶ πόλις ὑπὲρ αὐτοῦ κεῖται ἀπὸ θαλάσσης ἐν τῇ Ἐλαιάτιδι τῆς Θεσπρωτίδος Ἐφύρη. ἐξίησι δὲ παρ᾽ αὐτὴν Ἀχερουσία λίμνη ἐς θάλασσαν: διὰ δὲ τῆς Θεσπρωτίδος Ἀχέρων ποταμὸς ῥέων ἐσβάλλει ἐς αὐτήν, ἀφ᾽ οὗ καὶ τὴν ἐπωνυμίαν ἔχει. ῥεῖ δὲ καὶ Θύαμις ποταμός, ὁρίζων τὴν Θεσπρωτίδα καὶ Κεστρίνην, ὧν ἐντὸς ἡ ἄκρα ἀνέχει τὸ Χειμέριον.

    h**p://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0199%3Abook%3D1%3Achapter%3D46%3Asection%3D4
    (Θουκ.)

    h**ps://books.google.gr/books?id=W4EkAAAAMAAJ&pg=PA462&lpg=PA462&dq=stephanus+byzantius+%CE%A7%CE%B5%CE%B9%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B9%CE%BF%CE%BD&source=bl&ots=wPQlU31mTn&sig=YGJdqsPBmbHRNd7oTeqjUMMVnaI&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwi6rr_PjpTNAhXFCcAKHcUkAloQ6AEILzAC#v=onepage&q=stephanus%20byzantius%20%CE%A7%CE%B5%CE%B9%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B9%CE%BF%CE%BD&f=false
    (Στέφανος Βυζάντιος)

    καὶ ἐν τῇ Θεσπρωτίδι κατὰ τὸ Χειμέριον καλούμενον.

    h**p://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0159%3Abook%3D8%3Achapter%3D7%3Asection%3D2

    ἔπειτα ἄκρα Χειμέριον καὶ Γλυκὺς λιμήν, εἰς ὃν ἐμβάλλει ὁ Ἀχέρων ποταμός, ῥέων ἐκ τῆς Ἀχερουσίας λίμνης

    h**p://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0197%3Abook%3D7%3Achapter%3D7%3Asection%3D5

    Άλλοι πιστεύουν ότι ίσως αναφερόταν σε Κερβέριους (Κερβέριοι/Κέρβεροι)

    h**p://www.politeianet.gr/books/9789608189065-olalla-pedro-roount-road-muthologikos-atlas-tis-elladas-191227

    Τεσπα , λόγω της περιγραφής στην Οδύσσεια και της αναφοράς στους Κιμμέριους, πολλοί «ψαγμένοι αρχαιοελληνόψυχοι» συμπατριώτες μας πιστεύουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες της μυκηναϊκής εποχής είχαν φτάσει στην Σκανδιναβία ή/και στον Βόρειο Πόλο. Ακόμη σχετίζουν τους Κιμμέριους με τους Κίμβρους που ζούσαν στην Γιουτλάνδη. Και μάλιστα όχι αυθαίρετα. Απ’την αρχαιότητα υπήξε σε μερικούς μια τέτοια σύγχηση (αναφορές από Διόδωρο, Στράβων, Πλούταρχο), όταν βέβαια οι Κίμβροι έγιναν γνωστοί στους Έλληνες.

    λῃστρικοὶ ὄντες καὶ πλάνητες οἱ Κίμβροι καὶ μέχρι τῶν περὶ τὴν Μαιῶτιν ποιήσαιντο στρατείαν, ἀπ᾽ ἐκείνων δὲ καὶ ὁ Κιμμέριος κληθείη Βόσπορος, οἷον Κιμβρικός, Κιμμερίους τοὺς Κίμβρους ὀνομασάντων τῶν Ἑλλήνων.

    h**p://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0197%3Abook%3D7%3Achapter%3D2%3Asection%3D2
    (Στράβων)

    ὀνομαζομένους δὲ Κιμμερίους, τούτους εἶναι, βραχὺ τοῦ χρόνου τὴν λέξιν φθείραντος ἐν τῇ τῶν καλουμένων Κίμβρων προσηγορίᾳ. ζηλοῦσι γὰρ ἐκ παλαιοῦ λῃστεύειν ἐπὶ τὰς ἀλλοτρίας χώρας ἐπερχόμενοι καὶ καταφρονεῖν ἁπάντων.

    h**p://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A2008.01.0540%3Abook%3D5%3Achapter%3D32%3Asection%3D4
    (Διοδ.)

    αἵ τε ἡμέραι βραχύτητι καὶ μήκει πρὸς τὰς νύκτας ἴσαι κατανέμεσθαι τὸν χρόνον: διὸ καὶ τὴν εὐπορίαν τοῦ μυθεύματος Ὁμήρῳ γενέσθαι πρὸς τὴν νεκυίαν.
    [7] ἔνθεν οὖν τὴν ἔφοδον εἶναι τῶν βαρβάρων τούτων ἐπὶ τὴν Ἰταλίαν, Κιμμερίων μὲν ἐξ ἀρχῆς, τότε δὲ Κίμβρων οὐκ ἀπὸ τρόπου προσαγορευομένων. ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰκασμῷ μᾶλλον ἢ κατὰ βέβαιον ἱστορίαν λέγεται.

    h**p://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A2008.01.0132%3Achapter%3D11%3Asection%3D7
    (Πλουτ., Μάριος)

  156. sarant said

    159 Μπα; Δεν τάξερα αυτά.

  157. cronopiusa said

  158. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Και δημιουργικός δαίμονας 🙂
    …Επειδή όμως δεν μπορεί να καταγράψει το «αβλεπί» ή το «αβλεπίς», γιατί δεν συμμορφώνονται με το καλούπι των λόγιων επιρρημάτων, κάθεται και σκαρώνει δύο τύπους, το αβλεπτί και το αβλεπεί. Ή ίσως, ένας συνεργάτης να σκάρωσε το αβλεπτί κι ένας άλλος το αβλεπεί. ….
    http://www.sarantakos.com/language/ablepei.html

  159. Ριβαλντίνιο said

    @ BLOG_OTI_NANAI
    @ BLOG_OTI_NANAI
    @ BLOG_OTI_NANAI
    @ BLOG_OTI_NANAI
    @ BLOG_OTI_NANAI

    Έχω μερικές θρησκευτικές απορίες και αν δεν σου τρώω τον χρόνο θα ήθελα να με βοηθήσεις pleasssssssssssse.

    Α) Διάβαζα για το βιβλίο της Εσθήρ και ακόμα δεν κατάλαβα αν ο Μαρδοχαίος είναι θείος (Πάπυρος, Μπρατσιώτης, Ζάρρας, Χριστινάκη) ή ξάδερφος της Εσθήρ (Κολιτσάρας, Λάμψας) της Εσθήρ.

    Στο χωρίο Β15 νομίζω πως είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για ξαδέλφια :᾿Εσθὴρ τῆς θυγατρὸς ᾿Αμιναδὰβ ἀδελφοῦ πατρὸς Μαρδοχαίου = Εσθήρ, κόρης του Αμιναδάβ, αδελφού του πατέρα του Μαρδοχαίου.

    Στο Β7 όμως ποιο είναι το νόημα ;

    θυγάτηρ ᾿Αμιναδὰβ ἀδελφοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ ὄνομα αὐτῇ ᾿Εσθήρ·

    Κόρη του Αμιναδάβ, αδελφού του πατέρα αυτού(=Μαρδοχαίου)

    ή

    Κόρη του Αμιναδάβ, αδελφού του Μαρδοχαίου, του ίδιου πατέρα ( =του πατέρα αυτού)

    ;;;;;;;;;;;

    http://myriobiblos.gr/bible/ot/chapter.asp?book=20&page=2

    Β) Την Κυριακή των Προπατόρων , ποιους ακριβώς γιορτάζουμε ; Στα τροπάρια της ίδια ημέρας βρίσκω τους Δανιήλ, Αβραάμ, Ισαάκ, Ιακώβ, Δαβίδ, Αδάμ, Ενώχ, Νώε, Μελχισεδέκ, Μωυσή, Ααρών, Ιησού του Ναυή, Σαμουήλ, Ησαία, Ιερεμία, Ιεζεκιήλ, 12 προφήτες, Ηλία, Ελισσίος, Ζαχαρίας, Ιωάννης Βαπτιστής, Άβελ, Σηθ, Ενώς, Ελεάζαρ, Βαράκ, Σαμψών, Ιεφθάε, 3 παίδες, Σολομών και φυλή του Ιούδα (και έπειτα έχεις μερικούς να μας λένε ότι την Μεγάλη Εβδομάδα καταφερόμαστε κατά των Ιουδαίων 🙂 🙂 ).
    Και όλα αυτά μου φαίνονται καλά. Βλέπω όμως να αναφέρεται σε διαδικτυακούς συναξαριστές ( http://www.eortologio.gr/data/bios.php/?id=1896 ) ότι γιορτάζουμε κάτι Ιουδαίους βασιλάδες , τους οποίους ξεκάθαρα η Π.Δ. αναφέρει ως κακούς. Θα μου πεις ότι και για τον Σολομώντα λέει ότι αμάρτησε στο τέλος, αλλά γι’αυτόν έχουμε την παράδοση πως λίγο πριν το τέλος του μετανόησε. Με τους υπόλοιπους βασιλιάδες όμως τι γίνεται ; Έχουμε αντίστοιχες παραδόσεις ή κάτι μου διαφεύγει ;

  160. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Δεν ξέρω πώς σας προέκυψαν οι Κιμμέριοι και ούτε θα χωνόμουν στην συζήτησή σας αν δεν αναθυμόμουν έναν πολύ όμορφο στίχο από την Παλατινή Ανθολογία: «εί τις Ερώτων λάτρις, νύκτας έχειν ώφελε Κιμμερίων» (..και «λάτρης» υποθέτω..)

  161. 132

    ΕΦΗ², όχι! Δες το σχόλιο νούμερο 8. Και δεν είπαμε τίποτις για τον καημένο τον Προκρούστη, ε;

  162. Ριβαλντίνιο said

    @ 164 Γιώργος Κατσέας

    Ότι το αρχικό κείμενο μάλλον είχε «Χειμέριοι» και όχι Κιμμέριοι.

  163. Γιάννης Ιατρού said

    161: Κρόνη
    Capsicum annuum ή Cucumis sativus ;;;

  164. Γιάννης Ιατρού said

    163: Ρίβα

  165. Ριβαλντίνιο said

    @ 168 Γιάννης Ιατρού

    Μην θυμώσω τώρα ……. 🙂 🙂 🙂

  166. Spiridione said

    144.
    Στα ελληνικά πότε εμφανίστηκε ο δαίμων του τυπογραφείου; Από τον γούγλη δεν βρίσκω παλιές αναφορές.
    Υπήρχε ένα άρθρο στη Βίκη που σβήστηκε γιατί δεν ήταν καλά τεκμηριωμένο
    https://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Articles_for_deletion/Typographical_personification

    Εδώ είναι το σβησμένο άρθρο
    http://en.academic.ru/dic.nsf/enwiki/1175857

    Εκτός από την πολωνική λέξη, που ανέφερε ένας φίλος παραπάνω, αναφέρονται και άλλες λέξεις από διάφορες γλώσσες. Δεν είναι εύκολο να ελέγξουμε αν όντως χρησιμοποιούνται αυτές οι λέξεις, σε ποιο βαθμό και από πότε.
    Τέλος πάντων, από ένα πρόχειρο ψάξιμο βρίσκω τα εξής:
    Γερμανικά Druckfehlerteufel (ή Fehlerteufel). Έχει σχέση με διάβολο
    https://de.wiktionary.org/wiki/Druckfehlerteufel

    Ολλανδικά zetduiveltje, έχει σχέση με διάβολο
    https://nl.wiktionary.org/wiki/zetduiveltje

    Σουηδικά Tryckfelsnisse, το nisse είναι κάτι σαν δαίμονας
    https://sv.wikipedia.org/wiki/Tryckfelsnisse

    Νορβηγικά, Trykkleif or Tyrkkleif που αναφέρει το άρθρο δεν βρήκα, μόνο trykkfeil, που δεν ξέρω τι σημαίνει
    https://no.wiktionary.org/wiki/trykk#Norsk

    Δανέζικα Sætternissen, που μοιάζει με το σουηδικό
    http://ordnet.dk/ddo/ordbog?query=s%C3%A6tternisse

    Το φινλανδικό Painovirhepaholainen, δεν το βρήκα σε αξιόπιστη πηγή

    Το ουγγρικό A nyomda ördöge δεν ξέρω τι είναι ακριβώς
    http://szotar.sztaki.hu/en/search?searchWord=nyomda%20%C3%B6rd%C3%B6ge&fromlang=hun&tolang=eng&outLanguage=hun

    Το ισπανικό gazapo είναι το μικρό κουνέλι, αλλά δεν είναι ακριβώς ο δαίμων του τυπογραφείου, αν καταλαβαίνω καλά
    https://es.wikipedia.org/wiki/Gazapo_(error)

    Υπάρχει και το αγγλικό gremlin, πολύ νεότερο βέβαια.

  167. sarant said

    170 Μπράβο Σπύρο.. Κι όμως, ακόμα δεν έχουμε γαλλ-αγγλικά. Στα γαλλικά έχω ανατρεξει σε διάφορα ευτράπελα γλωσσικά συγγράμματα, που έχουν εκτενή άρθρα για τα τυπογρ. λάθη, χωρίς καμιάν αναφορα σε δαίμονα ή διάβολο.

  168. Μαρία said

    170, 171

    Ο Γερμανός διάβολος έχει ψωμί, γιατί μπορεί να μας τον έφεραν οι Βαβαροί.
    Τον βρήκα μόλις στο 10ο κεφάλαιο της ψυχοπαθολογίας της καθημερινής ζωής του Φρόιντ, που ασχολείται με τα λάθη.

  169. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    165. Ω! Σκυλούδι μ! δεν το είχα πεοσέξει το 8! 🙂 Σε προκριματικές εξετάσεις παρολίγο να την πάθω εγώ. Ευτυχώς δεν τον πολυλέμε τον Προκρούστη 🙂

  170. cronopiusa said

    167

    Por sus glúteos los conoceréis

    pepinillo del diablo o elaterio (Ecballium elaterium)

  171. Παύλος Γλουτής said

    1) Ντοκουμέντο: Βγαίνει σε δημοπρασία το μοναδικό αντίτυπο του Ζορμπά με χειρόγραφες διορθώσεις του ίδιου του Καζαντζάκη. Από την μοναδική σελίδα που δόθηκε στην δημοσιότητα και ανέβασα προηγουμένως, προκύπτει ότι:

    α) Ο μαλλιαρός Καζαντζάκης έγραφε σε άψογο πολυτονικό!

    β) Ήταν εξεπίτηδες μαλλιαρός για να καταστρέψει την Ελληνική Γλώσσα: Διορθώνει το «αδεΛφάδες» σε «αδεΡφάδες» και το «ξεκουράζονταν» «ξεκουράζΟΥνταν».

    γ) Δεν ήταν συνεπής μαλλιαρός, γιατί έγραφε το «νιώθω» με όμικρον γιώτα: «ένοιωσε» αντί «ένιωσε».

    Φαντάζομαι ότι άλλες σελίδες του μοναδικού ντοκουμέντου ΔΕΝ θα δοθούν στην δημοσιότητα για να μή ξεφτιλιστεί εντελώς το ίνδαλμα των Ρωμιών Μαλλιαρών.

    2) Μεθαύριο Πέμπτη 9 Ιούνη 2016 στον Πειραιά, θα γίνουν φοβερές ανακοινώσεις για την αποκρυπτογράφηση του Μηχανισμού των Αντικυθήρων, ο οποίος διαβάστηκε ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ: 3.400 χαρακτήρες, αντί των 2.160 που είχαν διαβαστεί μέχρι τώρα. Θα τολμήσει μιά ανάρτηση ο κ. Σαραντάκος, αν ανακοινωθούν σημαντικά πράγματα <a href="«>όπως υπόσχονται οι διοργανωτές, ή θα το περάσει στο ντούκου για να μήν αρχίσουν να αντιλαμβάνονται οι αναγνώστες πόσο καταστροφική ήταν για την Επιστήμη η εμφάνιση του Χριστιανισμού; Εδώ θα είμαστε και θα δούμε…

    3) κ. Γ. Κατσέα (164): Σάς συγχαίρω που θυμάστε στίχους από την Παλατινή Ανθολογία. Αλλά γιατί μάς σνομπάρετε και δεν τους μεταφράζετε στα νεοελληνικά; Μού δίνετε κι εμένα την ευκαιρία να θυμηθώ ένα εξαιρετικά διδακτικό τρίστιχο από την Παλατινή Ανθολογία, του θρυλικού κωμωδιογράφου Ευπόλιδος (446-411) (πέθανε μόλις 35 ετών, ειδάλλως θα εθεωρείτο κλάσεις ανώτερος του Αριστοφάνους) που αποδεικνύει ότι εξ-απο-ανέκαθεν οι Έλληνες προωθούσαν στα αξιώματα αυτούς (και αυτές) που γαμούσαν, ακόμη και επί Χρυσού Αιώνος…

    Πρόκειται για κελεπούρι πρώτης τάξεως που ο έντιμος κ. Σαραντάκος θα το εκτιμήσει όπως του αξίζει: Το αντίτυπο του Διδότου (Παρίσι) στο οποίο κάνω την παραπομπή είναι του 1855 και από χριστιανικό καθωσπρεπισμό (προφανώς) ΔΙΑΣΤΡΕΦΕΙ το πρωτότυπο του Ευπόλιδος και κάνει το βήτα («βινούμενα»)… κάππα («κινούμενα»!!!..

    Είναι μιά τρανή απόδειξη (άλλο ένα βαρύ χαστούκι για τον κ. Μπλόκ και τους Μεταλληνιστές) ότι οι χριστιανοί πλαστογραφούσαν τα αρχαία Ελληνικά Χειρόγραφα ακόμη και τον 19ο αιώνα. Οι άπιστοι Θωμάδες άς διαβάσουν το λατινικό κείμενο κάτω από το τρίστιχο, αλλά ας ρίξουν μιά ματιά και εδώ

  172. Παύλος Γλουτής said

    Ξαναδίνω την διεύθυνση του άρθρου της «Καθημερινής» για τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων, γιατί δεν τυπώθηκε

    http://www.kathimerini.gr/862161/article/epikairothta/ellada/o-vy8os-kryvei-akomh-mystika

  173. Spiridione said

    1899 βλέπω σ’ αυτό το λεξικό
    https://books.google.gr/books?id=SXr7P4nZniAC&pg=PA234&dq=Druckfehlerteufel+W%C3%B6rterbuch&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwi33ovVuZTNAhUqDcAKHfeEDWkQ6AEIHTAA#v=onepage&q=Druckfehlerteufel%20W%C3%B6rterbuch&f=false

  174. Spiridione said

    177 – 172

  175. sarant said

    177 Πολύ αργά είναι το 1899 -αλλά μπορεί να υπάρχει λεξικογραφική τρύπα.

    Σχολιο του Ρογήρου στο ΦΒ:

    Όχι μακριά από την Κωνσταντίνη της σημερινής Αλγερίας έχει βρεθεί μια αναθηματική στήλη που φέρει επιγραφή σε καρχηδονιακά φοινικικά με κάπως παράξενο κείμενο. Ενώ περιέχει την αναμενόμενη ικεσία του πιστού προς τον θεό (εν προκειμένω, τον Βάαλ-Άμμωνα), η επιγραφή αναφέρει τα εξής στην τελευταία γραμμή της: «και θα γράψεις σαράντα τρία γράμματα». Τι μπορεί να συνέβη; Πράγματι το υπόλοιπο κείμενο (το φυσιολογικό, ας πούμε) αποτελείται από 43 γράμματα. Όπως μπορούμε να υποθέσουμε, ο γραφέας που συνέταξε το κείμενο ήθελε να βεβαιωθεί ότι ο τεχνίτης που θα χάραζε την επιγραφή δεν θα έκανε κανένα… ορθογραφικό ή άλλο λάθος και πρόσθεσε αυτή την οδηγία. Φαίνεται, όμως, πως ο ταλαίπωρος χαράκτης ήταν μάλλον αναλφάβητος κι απλώς αντέγραφε τα σύμβολα που του είχαν σημειώσει. Αδυνατώντας να κατανοήσει το νόημα, επομένως, χάραξε ό,τι έβλεπε γραμμένο στο πρόχειρο!

    [πηγή: Hédi DRIDI «Carthage et le monde punique», Les Belles Lettres, Παρίσι, 2006, σελ. 201]

  176. Μαρία said

    177
    Λάθος είναι. Το βρήκα και σε παλιότερο.

  177. Spiridione said

    179. 180. Ωχ ναι, τεράστια τρύπα, 1801
    https://books.google.gr/books?id=an8DAAAAYAAJ&pg=PA574&dq=%22Druckfehlerteufel%22&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwi3uI6dwJTNAhWmA8AKHfqlBaQ4ChDoAQhTMAk#v=onepage&q=%22Druckfehlerteufel%22&f=false

  178. Μαρία said

    181
    Σπύρο, 1891 είναι. Την πάτησα κι εγώ αρχικά.
    Η παλιότερη αναφορά που βρήκα μέχρι να βαρεθώ είναι του 1879 αλλά βέβαια δεν έχουν ψηφιοποιηθεί τα πάντα όλα.

  179. Spiridione said

    Τα άτιμα τα γοτθικά τα καλλιγραφικά 🙂

  180. spatholouro said

    Πάντως, εκείνο το printer’s devil, για τον μικρό του τυπογραφείου, δεν ξέρω πόσο παλιό είναι, αλλά μου φαίνεται εύλογο όποια τυχόν παραδρομή προέκυπτε να τη «φορτώναν» στον πιτσιρή που ανακατευόταν με τα μελάνια και τις κάσες και τα στοιχεία…

  181. BLOG_OTI_NANAI said

    163: Φίλε Ριβαλντίνιο, δυστυχώς, μόλις τώρα είδα το σχόλιο σου… Λίγο αργότερα θα έχω χρόνο και θα επανέλθω.

    158: Βάταλε, την ημέρα που θα βάλω εγώ παραπομπή στην Βικιπαίδεια οποιασδήποτε γλώσσας, θα ξέρεις ότι θα γίνει μέγας σεισμός… Υπάρχουν σχετικές προφητείες… Για το παπικό αλάθητο, έχω τόσα βιβλία, που ούτε στο όνειρο σου δεν τα έχει δει. Για τον Γιάννη Χάρη, δεν έχεις καταλάβει καλά, όχι μόνο δεν τον υπερασπίζομαι, αλλά το ύφος του με ενοχλεί κιόλας όπως ξαναείπα. Βεβαίως, αν γράφει κάτι σωστό ενάντια στις απόψεις σου, με χαρά θα σε περιποιηθώ και πάλι…

  182. spiral architect said

    Ρε, πότε θα πάψετε να ταΐζετε τα τρόλια;

  183. Spiridione said

    Όποιος ενδιαφέρεται να γράψει στο μέλλον κανένα βιβλίο για τον δαίμονα του τυπογραφείου πρέπει να βρει και αυτό το άρθρο, «The Demon in the Press». Γερμανικός Ρομαντισμός, Φάουστ και Φουστ, αντίσταση στην τεχνολογική πρόοδο κλπ. Η περίληψη και η πρώτη σελίδα που υπάρχει ονλάιν:
    The association of the devil with printing has a long, mainly untraced history involving the identification of Goethe’s Faust with Johannes Gutenberg’s collaborator Johann Fust, the origins of the terms »Druckfehlerteufel«, the role of the printer’s devil, and the resistance to mechanical innovation during the Industrial Revolution. This article concentrates on demonic myths about
    printing and printmaking in German Romanticism, specifically on a self-portrait by the Munich artist Eugen Napoleon Neureuther (1806–1882). This etching is interpreted here as satirical critique of the philosophy and aesthetics of Philipp Otto
    Runge (1777–1810).
    The demon and the press have enjoyed a long and intimate association in European cultural history, one expressed in pictorial imagery, apocryphal anecdote and popular expression as well as in fiction and poetry. Yet the sources and implications of the relationship have hardly been explored, much less properly synthesized
    and explained. This essay is a modest attempt to initiate that enterprise. Yet it is undertaken with a note of irony, for we know that in the very act of typing on a keyboard, the demon has already been let loose from his chains and the coming few minutes will bring at least one small, unseen error. In the course of a day there will be many more, and sometimes they will seem to have
    come out of nowhere. Sometimes they will escape notice entirely and become an embarrassment.
    In 1917 the acerbic Viennese critic Karl Kraus wrote an essay titled »I believe in the misprint demon« (Ich glaube an die Druckfehlerteufel)1. In the course of his reading Kraus had come across an announcement for a play shortly to be performed in the Stadttheater St. Gallen, a »new« tragedy by Shakespeare titled König Lehar. The hapless publicist who drafted the advertisement
    had exchanged the name of the writer of popular
    comic operas, Franz Lehar, for King Lear. Kraus regarded this gaffe as just another appalling demonstration of provincial ignorance, in his view the real Shakespearesches Trauerspiel. But in actual fact the error makes no particular sense, neither as a Freudian slip nor the folly of a little education. It is merely a thoughtless muddle, a moment when the mind is somewhere else while the hands carry on setting type according to the mysterious dictation of the Druckfehlerteufel. Notably for our purposes, the language itself – Druckfehler (»typographical error« in English) – attributes this particular kind of mistake to the keyboard or the press, in short to a mechanism. It seems likely that the association of the demon with the machine has its roots in the difficulty of setting type in mirror image and then seeing
    every misstep ruthlessly exposed in the clarity of a proof sheet. Mirrors have long been standard equipment in the magician’s tool kit, and printers’ workshops must have been haunted from the very beginning. Like the popular character Nemo (Niemand or Nobody), the scapegoat blamed for everything that goes wrong in the household, if the Druckfehlerteufel did not already exist, he certainly had to be invented.
    https://www.gnm.de/fileadmin/editorCMS/publikation/pdf/77_Anzeiger_Inhaltsverzeichnis_2009.pdf

    Αυτό που εννοεί για τον Φάουστ είναι ότι παλιότερα μπέρδευαν τον ημιθρυλικό ήρωα, μάγο – αλχημιστή, που ενέπνευσε και τον Γκαίτε, με τον συνεργάτη του Γουτεμβέργιου.

    https://scholarship.rice.edu/handle/1911/89905

    This thesis explores the confusion of the book printer Fust with the semi-legendary figure Dr. Johann Faustus. The primary prupose has been to show the development of this confusion prior to the publication of Friedrick maximilian von Κlinger’s novel Fausts Leben, Thaten und Hollenfahrt in 1791. The evidence presented in this thesis allows the conclusion that this case of mistaken identities goes further back in time than has thus far been recognized. It has been shown that, in the early sixteenth century, Johann Fust was credited with the invention of typography, rather than Johann Gutenberg. At the same time, the merits of printing had become questionable. This was largely due to the fact that it had facilitated the circulation of heresy inducing reading materials. By an accident of history, there also lived at this time Dr. Johann Faust, reputed to have made a pact with the devil. Because printing was no longer seen as something by which mankind could benefit, but also as something which could be an evil to the world, the reputation of Dr. Faustus was used to demonstrate the negative aspects of the art of printing.

  184. Alexis said

    #179: Ε, ναι, κάτι αντίστοιχο σημερινό είναι αυτό:

  185. BLOG_OTI_NANAI said

    175: ΤουρμπινοΒάταλε, όλα τα παράγωγα του Βινώ στην TLG χριστιανοί τα διέσωσαν… Ξύπνα…

  186. Κουνελόγατος said

    Ρε, πότε θα πάψετε να ταΐζετε τα τρόλια; Spiral έφη!!!

  187. ΓιώργοςΜ said

    190 Όπως λέμε «Γεωργίου σπήκινγκ!» 🙂

  188. Θύμμαχος Θήτης said

    179 Θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως ένα πρωτόγονο checksum που μας πιστοποιεί ότι ο τεχνίτης δεν έχασε κανέναν χαρακτήρα, όχι όμως πως έγραψε σίγουρα και τα αυθεντικά γράμματα (έλεγχος ακεραιότητας μεταφοράς αλλά όχι και αυθεντικότητας).

  189. Γιάννης Ιατρού said

    190: Να κάνουμε καμιά σταυροφορία, είσαι;

  190. Κουνελόγατος said

    Δε μπορώ να δω τι έχεις βάλει, το έγραψα όμως και χθες. Ο τύπος κάνει σα χαζό 8χρονο, εμείς γιατί να τσιμπάμε;

  191. sarant said

    187 Σπύρο, νομίζω ότι αυτή η εργασία λύνει το πρόβλημα της προέλευσης αν και δεν απαντά στο παράδοξο γιατί να λείπει η έκφρ. από τα γαλλικά (και, ουσιαστικά, και από τα αγγλικά).

  192. Spiridione said

    Ναι, περίεργο, αλλά μπορεί να το απαντά στο κείμενο που δεν είναι ονλάιν.

    Ο διορθωτής της Αυγής (ή ο συντάκτης ύλης, δεν ξέρω), δεν πρέπει να αισθάνεται και πολύ καλά σήμερα
    http://www.naftemporiki.gr/frontpages/latest/imerisies-politikes/aygi/full

  193. William T. Riker said

    Αληθινό περιστατικό που μου διηγήθηκε κάποτε τυπογράφος: ο γνωστός δαίμων έβαλε το χέρι του (ή την ουρά του εν πάση περιπτώσει) και ο κακομοίρης βυζαντινός λόγιος του 12ου αιώνα Βασίλειος Αχριδηνός (δηλ. επίσκοπος Αχρίδος) μετατράπηκε σε Βασίλειο Αρχιδηνό, όχι μία ή δύο φορές, αλλά σχεδόν παντού μέσα στο κείμενο. Ο συντάκτης του επιστημονικού άρθρου, συχωρεμένος πια καθηγητής, τραβούσε τα μαλλιά του όταν το είδε, ευτυχώς στα τυπογραφικά δοκίμια.

  194. sarant said

    196 Ψάχνω να βρω τον συγγραφέα, αλλά ακόμα δεν βρήκα μέιλ του

    Δεν το βλέπω το μαργαριτάρι στην Αυγή 🙂

  195. Spiridione said

    198. Κλίνει ο υφεσιακός κύκλος.

  196. 198

    Κλίνει ο υφεσιακός κύκλος http://left.gr/news/ta-protoselida-tis-tritis-76

  197. sarant said

    199-200 Καμιά φορά το μάτι βλέπει λάθος και κάνει σωστό το λάθος 🙂

  198. Γιάννης Ιατρού said

    199-200/201 Για εμπλουτιμό, να κλ,b>ηθεί προς απολογίαν 🙂 🙂

  199. Γιάννης Ιατρού said

    κληθεί %$#^&γμτ

  200. 203

  201. Ριβαλντίνιο said

    @ 185 α) BLOG_OTI_NANAI

    Ok! Ευχαριστώ !

  202. BLOG_OTI_NANAI said

    163: Δεν έχεις άδικο για το μπέρδεμα (που υπάρχει και στην βιβλιογραφία), το οποίο οφείλεται στην λατινική Βουλγάτα. Εκεί, ο Αμιναδάβ αναφέρεται ως αδελφός του Μαρδοχαίου. Αντίθετα, οι Εβδομήκοντα και το Εβραϊκό κείμενο αναφέρουν ότι ο Αμιναδάβ ήταν αδελφός του ΠΑΤΕΡΑ του Μαρδοχαίου. Άρα, μόνο στην Βουλγάτα, η Εσθήρ ήταν ανεψιά του Μαρδοχαίου, ενώ στους Εβδομήκοντα (2,7· 2,15) και το εβραϊκό η Εσθήρ είναι εξαδέλφη του Μαρδοχαίου. Ο Τρεμπέλας αποδίδει το Εσθ. 2,7 και εξηγεί συνοπτικά τα εξής: http://tinyurl.com/gvxnzhq

    Για το άλλο που αναφέρεις υπάρχουν 2-3 ζητήματα.
    Ο Τρεμπέλας στο υπόμνημα του, μας λέει ότι ο Ματθαίος «απεσιώπησε τρία ονόματα» και συνεχίζει παραθέτωντας ένα απόσπασμα το οποίο μας λέει ότι είναι του Χρυσοστόμου και γράφει: «Τρεις παρέδραμεν βασιλείς διά την υπερβάλλουσαν αυτών ασέβειαν και γαρ Οχοζίας» κ.λπ. κ.λπ. Διαβάζοντας κάποιος το απόσπασμα αμέσως θεωρεί ότι στις γενεαλογίες δεν περιέχονται βασιλείς που παρέμειναν εώς τέλους ασεβείς. Για παράδειγμα ο Μανασσής είχε μεν πολύ κακή συμπεριφορά αλλά μετανόησε.
    Το πρόβλημα όμως είναι, ότι ο Τρεμπέλας άντλησε αυτό το εδάφιο που αποδίδεται στον Χρυσόστομο από τις λεγόμενες «Ερμηνευτικές Σειρές» που τις βρίσκουμε και με την ονομασία Catenae. Αυτά αποτελούν συλλογές με ερμηνευτικά σχόλια Πατέρων της Εκκλησίας επάνω σε διάφορα βιβλία της Αγίας Γραφής. Έχει παρατηρηθεί όμως ότι περιέχουν κάποια σφάλματα.
    Έτσι, εάν όμως ψάξει κάποιος για ευκολία στην TLG, θα δει ότι αυτά τα σχόλια που αποδίδονται στον Χρυσόστομο και καταχωρούνται στον 5ο αιώνα, είναι πολύ εμπλουτισμένα σε σχέση με το αυθεντικό κείμενο του Χρυσοστόμου το οποίο αφήνει εντελώς διαφορετική εντύπωση.
    Κατά συνέπεια, ακολουθώντας φυσικά τον Χρυσόστομο και όχι τις ερμηνευτικές σειρές, θεωρούμε ότι στις γενεαλογίες υπάρχουν και βασιλείς που ήταν ασεβείς και δεν μετανόησαν.
    Αυτό όμως δεν αποτελεί πρόβλημα, διότι στα επίσημα συναξάρια της Εκκλησίας (αδιαφορούμε παντελώς για τα συναξάρια του διαδικτύου) μπορούμε να βρούμε ονόματα τα οποία απλώς μνημονεύονται. Όπως ξέρουμε, όταν γίνονται μνημόσυνα στην Εκκλησία για τον συγγενή μας που πέθανε, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι… άγιος. Η Εκκλησία κάνει μνημόσυνα βαπτισμένων που όμως έζησαν κακή ζωή. Πολλά λοιπόν ονόματα στην Κυριακή των Προπατόρων δεν αναφέρονται πουθενά αλλού στα λειτουργικά βιβλία όλο τον χρόνο, δεν έχουν ούτε καν την προσφώνηση «Δίκαιος» ενώ το συνοδευτικό δίστιχο δεν έχει τίποτα το εγκωμιαστικό. Απλά με την ευκαιρία της αναφοράς στις γενεαλογίες του Χριστού, είναι δυνατόν να μνημονεύονται ως απλά ονόματα οι βασιλείς αυτοί, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τους επικαλείται κανείς ως «αγίους».

  203. spiral architect said

    @71: Δεν σκέφτομαι μόνο εγώ ετσι Κουνελόγατε:
    http://www.huffingtonpost.gr/stavros-malichoudis/-_5936_b_10328788.html
    Ο άνθρωπος αυτός έχει ένα χαρακτηριστικό, που υπερκαλύπτει κάθε άλλο, θετικό και αρνητικό. Την πολιτική φιλοδοξία. Καθοδηγούμενος από τη φιλοδοξία αυτή, μπόρεσε να φύγει από το ΛΑΟΣ, όταν το καράβι βούλιαζε και να βρεθεί στη Νέα Δημοκρατία, στην οποία δε θα πήγαινε ποτέ, έλεγε. Στη Νέα Δημοκρατία, φρόντισε να προσεγγίσει τον Σαμαρά, για τον οποίο δεν εκφραζόταν ιδιαίτερα όμορφα ως τότε. Όταν εμφανίστηκε η πιθανότητα της κυριαρχίας Μητσοτάκη στον ορίζοντα, εκφράστηκε και εναντίον του- λίγο αργότερα, αφού δεν τα κατάφερε ο ίδιος, στάθηκε αρκετά ικανός ώστε να γίνει το δεξί του χέρι του νέου προέδρου του Κόμματος, αντιπρόεδρος έως και σήμερα ο ίδιος.

    Στα χρόνια που έρχονται, ο Άδωνις Γεωργιάδης θα βρεθεί υπουργός και πάλι και δεν είναι καθόλου απίθανο να τον δούμε και πρωθυπουργό, ακόμη. Και, όπως όλα δείχνουν έως τώρα, θα κάνει ό,τι χρειαστεί για την πολιτική του εξέλιξη. Όσες ειδήσεις, αληθινές και ψεύτικες, κι αν χρειαστεί να «αξιοποιήσει».

  204. Ριβαλντίνιο said

    @ 206 BLOG_OTI_NANAI

    Σε ευχαριστώ πάρα μα πάρα μα πάρα μα πάρα πολύ !!!!!

  205. Κουνελόγατος said

    207. Διάβασα το άρθρο, δεν είμαι αντίθετος με όσα γράφει, απλά πιστεύω;;; πως το κοινό του δεν είναι τόσο ηλίθιο. Αλλά πάλι τι να πω;

  206. BLOG_OTI_NANAI said

    206: Να’ σαι καλά αδελφέ και Παναθηναϊκέ!

  207. ΓιώργοςΜ said

    Ένα ολόφρεσκο:
    http://www.newsbeast.gr/society/drugs/arthro/2266607/chriastikan-15-chronia-mechri-i-astinomia-na-taktopiisi-ton-idioktiti-fitias-chasis
    Δηλαδή να του βρούνε καμμιά θεσούλα, υποθέτω 🙂 αλλά εκεί που τον βρήκαν, ήδη τον τρέφει το Δημόσιο…
    (Σε περίπτωση που διορθωθεί ο τίτλος, ο αρχικός είναι «τακτοποιήσει» αντί «ταυτοποιήσει». Κάνει και για μεζεδάκι).

  208. Γς said

    Ο δαίμονα του τυπογραφείου και αυτή τη στιγμή ο μαθηματικός, ερευνητής, συγγραφέας, μουσικός, μαραθωνοδρόμος και αθλητής του σκέιτμπορντ Λευτέρης Αργυρόπουλος εξηγεί στο κανάλι Ε στην εκπομπή της Αννίτας Πάνιας τον κλειδάριθμο του Δαίμονα.

    Παναγίτσα μου! Τι λέει…

  209. Γς said

    Λέει και για το νι και σίγμα και το καλό που κάνει στον εγκέφαλο !

    Οπότε η Πάνια τον ρωτάει αν είναι καλά, Από μυαλό πως πάει, περίπου.
    Αυτός όμως δεν κώλωσε. Μπλα μπλα
    Και βέβαια τα μπαλώνει μετά η Αννίτα. Οτι εννοούσε ότι έχει κάποια ιδιαιτερότητα και τέτοια.
    Οτι αυτός που ωφελείται από το οξυγόνο στον εγκέφαλο, δεν πρέπει να έχει πέσει από το κρεβάτι του στα 14 του.

    Τον νουμεροποίησε με το γάντι στην ψύχρα.
    Κι αυτός ψαμπάρι. Με καμάρι.

  210. Γς said

    Κι αυτός Χαμπάρι. Με καμάρι.

  211. Γς said

    214:

    Τώρα η Αννίτα παρουσιάζει τον Τέρη Χρυσό.

    Ο οποίος λέει ότι δεν έχει πρόβλημα που τον θεωρούν πατέρα του Κυριάκου Μητσοτάκη.

    -Πρόβλημα έχει η οικογένεια Μητσοτάκη

  212. sarant said

    215 Θα έχει γεράσει, ε;

  213. To συμπέρασμα μοιάζει να είναι ότι η έκφραση Druckfehlerteufel υπάρχει εδώ και τουλάχιστον δύο αιώνες στα γερμανικά και ότι από κει έχει περάσει και στις άλλες γλώσσες της Μεσευρώπης (ουγγαρέζικα, πολωνέζικα, ολλανδικά…) καθώς και στα ελληνικά, είτε μέσω Βαβαρών τυπογράφων είτε μέσω γερμανομαθών λογίων — αλλά δεν πέρασε ποτέ στα γαλλικά ή στα αγγλικά. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο Grand dictionnaire espéranto-français του Gaston Waringhien (Γ΄ έκδ., 1994) η λέξη preskoboldo (στο λήμα pres-) εξηγείται ως «lutin typographique (par plaisanterie désigne le responsable des erreurs d’impression)«, πράγμα που δείχνει ότι στον Γάλλο αναγνώστη η κατά λέξη μετάφραση (=τυπογραφικό ξωτικό) δεν θα σήμαινε τίποτε από μόνη της.

  214. cronopiusa said

    LAS ERRATAS, ESAS VISITAS INESPERADAS

  215. ΣΠ said

    Στα αγγλικά υπάρχει το typo demon (http://www.urbandictionary.com/define.php?term=Typo%20Demon), που όμως είναι ο δαίμονας του πληκτρολογίου.

  216. sarant said

    217 ·Ετσι φαίνεται να είναι

    219 Που φαίνεται πολύ μεταγενέστερο

  217. Γιάννης Ιατρού said

    121: Μαρία

    Μήπως έχεις φιλενάδες στη Βενεζουέλα;; 🙂

  218. Γιάννης Ιατρού said

    221: ΑΚΥΡΟ, λάθος νήμα, sorry !

  219. spatholouro said

    Θυμήθηκα ότι ο δαίμων του τυπογραφείου δεν είχε αφήσει άθικτο ούτε το Σύνταγμα του 1975, όπως είχε προσφυώς επισημάνει ο Γ. Κακλαμάνης: στο άρθρο 16 παρ. 7 γραφόταν «των εκ των σχολών τούτων αποφοιτούντων», αντί του ορθού «αποφοιτώντων»…

  220. sarant said

    223 Καλό!

    224 Δαιμονικό ή γραμματικό;

  221. spatholouro said

    224/225
    Φοβάμαι (εικάζω) πως διέφυγε από άγνοια του «φοιτάω -ώ», τόσο από τον συντάκτη του Συντάγματος, όσο και από τους διορθωτές του Εθνικού Τυπογραφείου…

  222. πυθόκραντα said

    Spatholouro
    έχεις δίκιο πλην…
    οι περισσότεροι αγνοούν την διαφορετικότητα της κλίσης/ κατάληξης
    ανάλογα με το αν έχουμε ρήμα συνηρημένο σε -έω (κατά το ποιέω-ώ)ή συνηρημένο σε -άω (κατά το τιμάω-ώ)που μας λέγαν οι δάσκαλοι στο σχολείο.
    Δεν είναι κακή ιδέα αντί να λύνει κάποιος σταυρόλεξα π.χ. να ξεσκονίσει λίγο τον Τζάρτζανο ή τον Οικονόμου και να προσέξει πώς κλίνονται τα ρήματα και οι μετοχές τους, με βάση τα μοντέλα που δίνει το βιβλιαράκι. Ακούμε κατά συρροήν λάθη στη χρήση ακόμη και από «έγκριτους» χειριστές της γλώσσας,στα μίντια…

  223. sarant said

    226 Ακριβώς -άρα δεν είναι ακριβώς αρμοδιότητα του δαίμονα, ας το είχαν δώσει σωστά οι συντάκτες.

  224. πυθόκραντα said

    😉

  225. Mistakes that racked up millions: the costliest typos in history

    http://www.telegraph.co.uk/business/2016/06/23/mistakes-that-racked-up-millions-the-costliest-typos-in-history/

  226. Corto said

    Μία περίπτωση τυπογραφικού λάθους από την ιστορία του λαϊκού μας τραγουδιού

    Στο διαφημιστικό φυλλάδιο για την μουσικό αφιέρωμα στο ρεμπέτικο τραγούδι που παρουσίασε ο Κώστας Κοφινιώτης στις 27 Νοεμβρίου 1949 στο θέατρο «Κεντρικόν», και το οποίο προλόγισε ο Μάνος Χατζηδάκις, κάτω από το όνομα του Παπαιωάννου παρατηρούμε ότι γράφει:

    με τους ΜΑΡΚΟΝΙ, ΒΑΜΒΑΚΑΡΑΝ και άλλους

    Ως γνωστόν ο Μαρκόνι ήτο μάλλον…ασυρματιστής και ουχί μπουζουκτσής, ενώ ρεμπέτης με το όνομα Βαμβακαράς μάλλον δεν υπήρξε ποτέ. Όμως εδώ ο δαίμων του τυπογραφείου και η γενικότερη δομή του φυλλαδίου μας άφησαν ένα μνημειώδες ίχνος της απαξίωσης, στην οποία είχαν εξωθηθεί οι προπολεμικοί δημιουργοί του ρεμπέτικου.

  227. spatholouro said

    Έλα βρε Corto, ας μην εξισώνουμε τη μνημειώδη στραβομάρα ( και συνοδό άγνοια ενδεχομένως) του τυπογράφου με ομόλογη απαξίωση των συντελεστών του είδους!

    Ας απολαύσουμε τη λοιπή πληροφορία της αφίσας (όση μένει όρθια από τη,,,στραβομάρα!)

  228. Corto said

    223:

    Προς Θεού, δεν τα εξισώνω. Και μένα έτσι μου φαίνεται, ότι το λάθος προκλήθη μάλλον από άγνοια. Ίσως βέβαια και αυτή η άγνοια να μην είναι τυχαία. Ίσως ο Μάρκος Βαμβακάρης να είχε ήδη πάψει να είναι ευρύτερα γνωστός. Ήδη βλέπουμε το όνομα του Παπαϊωάννου να φιγουράρει με μεγάλα, κεφαλαία γράμματα, ενώ του Βαμβακάρη κακήν κακώς με μικρά, ως συμπλήρωμα του συγκροτήματος…

    Παρεμπιπτόντως Spatholouro αυτή η προλόγηση του Μάνου Χατζιδάκι έχει σχέση με την διάλεξη στο θέατρο Τέχνης; Γνωρίζουμε το περιεχόμενό της;

  229. Corto said

    Διόρθωση στο 234:

    …Και μένα έτσι μου φαίνεται, ότι το λάθος προκλήθη μάλλον από απροσεξία , αλλά ίσως και από άγνοια.

  230. sarant said

    Είναι πάντως γουστόζικο λάθος -και δείχνει και τον Μάρκο στη β΄εθνική

  231. Corto said

    Εξαιτίας τεχνικού λάθους δικού μου χάθηκε η εικόνα του 232. Την ξαναβάζω και συγγνώμη για την επανάληψη:

  232. κουτρούφι said

    #232 κλπ
    Ούτε Χρήστος Χατζής υπήρχε (τουλάχιστον το κενό στο «ΧΑΤΖΗ ΧΡΗΣΤΟΥ» αυτή την εντύπωση δίνει). Μάλλον τον Απόστολο Χατζηχρήστο εννοεί.

  233. Corto said

    238:
    Αυτό πιστεύω και εγώ. Έχει πολλά μαργαριτάρια και άλλα ενδιαφέροντα π.χ. τον Μάνο Χατζηδάκη (με ήτα) τον αναφέρει ως μουσικό κριτικό. Προφανώς δεν είχε γίνει γνωστός ως συνθέτης τότε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: