Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το σύκο που ήρθε από αλλού, ξανά

Posted by sarant στο 18 Ιουλίου, 2016


Δεν είναι ακόμα εντελώς η εποχή τους, αλλά το άρθρο το ζήτησε τις προάλλες η φίλη μας η Λ., κι έτσι αναδημοσιεύω εδώ, με κάποιες προσθήκες, το παλιό άρθρο του 2011, που έχει στο μεταξύ συμπεριληφθεί και στο βιβλίο μου «Οπωροφόρες λέξεις«.

800px-Opuntia_ficus-indica_fruit9Εδώ που παραθερίζω, έχει πολλές φραγκοσυκιές, συνήθως στα όρια των χωραφιών. Τα φρούτα αυτά τα αγαπώ πολύ, όχι όμως για τη γεύση τους ή τη δροσιά τους, αλλά επειδή μου θυμίζουν τον παππού μου. Σαν ήμουνα μικρός πέρασα μερικά ευτυχισμένα καλοκαίρια μαζί με τον παππού και τη γιαγιά, όχι στο χωριό –δεν είχαμε– αλλά στο Ξυλόκαστρο και στο Τολό, όπου παραθέριζαν ο παππούς με τη γιαγιά. Λοιπόν, στο Τολό, όπου πήγαν επειδή τα νερά είναι πιο ζεστά λόγω του κλειστού κόλπου, και ο παππούς είχε δισκοπάθεια, απέναντι στο χωριό υπάρχει, αν ξέρετε, ένα μικρό νησάκι, μ’ ένα εκκλησάκι πάνω του.

Το νησάκι αυτό ήταν (και πιθανότατα θα είναι ακόμα) γεμάτο φραγκοσυκιές. Οπότε, κάθε τόσο, ο παππούς, που ήτανε Μανιάτης στην καταγωγή (ή «την καταγωγή», αν επιμένετε), μ’ έπαιρνε και πηγαίναμε στο νησάκι για φραγκόσυκα. Παίρναμε τον βαρκάρη, που γυρόφερνε με τη βάρκα του εκεί πιο πέρα, φωνάζοντας «Ίζολα, ίζολα μπέλα» για να μαζέψει τουρίστες για βόλτα στο νησάκι, και πηγαίναμε στο νησί.

Τότε ο παππούς μάζευε τα φραγκόσυκα ως εξής: διάλεγε ένα μισοξεραμένο φύλλο φραγκοσυκιάς, κι όταν λέω φύλλο εννοώ τα πλατύτατα εκείνα κλαδόφυλλα, τα μεγάλα, που είναι σαν ρακέτες, ένα τέτοιο λοιπόν φύλλο που είχε πέσει καταγής μισοξεραμένο και του είχαν φύγει τα πολλά αγκάθια, το καθάριζε ίσως λίγο με το σουγιά του και μετά, χρησιμοποιώντας αυτό το φύλλο σαν γάντι έπιανε ένα-ένα φραγκόσυκο, το έκοβε με το άλλο χέρι και το έριχνε στον κουβά ή στη σακούλα που είχε μαζί του. Όταν γέμιζε η σακούλα, φεύγαμε. Στον γυρισμό, κρατούσε τη σακούλα με το χέρι έξω από τη βάρκα, έτσι που να βρίσκεται μέσα στο νερό, και με τον τρόπο αυτό έφευγαν τα μικρά αγκαθάκια και ταυτόχρονα δροσέρευε το φρούτο, οπότε φτάνοντας στη στεριά καθάριζε ένα-δυο και τα τρώγαμε, σαν άμεση επιβράβευση, αν και τα πολλά τα βάζαμε στο ψυγείο.

Κάποτε τύχαινε, έτσι που τα φέρναμε, καθώς λάμπαν βρεμένα στον ήλιο, κάποιος βόρειος τουρίστας που δεν τα ήξερε, ν’ απλώσει χέρι να τα περιεργαστεί –μια φορά, ένας Γερμανός έφερε το λαχταριστό φρούτο στο στόμα του και υποψιάζομαι πως ο παππούς επίτηδες καθυστέρησε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου να τον σταματήσει, τόσο ώστε να αγκυλωθεί, αλλά πολύ λίγο. Και ύστερα οι παρόντες στο περιστατικό άρχισαν να λένε ιστορίες για τους Γερμανούς της Κατοχής, που άμαθοι χλαπάκιαζαν ό,τι ακατάλληλο προς βρώση έβρισκαν στη φύση, ορνούς (σερνικά σύκα), ίσως και φραγκόσυκα, αλλά τότε δεν μπορούσες να γελάσεις.

Διότι, ο παππούς, καθό Μανιάτης, ήταν εξοικειωμένος με τα φραγκόσυκα από τα γεννοφάσκια του, μια και στη Μάνη το φραγκόσυκο δεν είναι για νοστιμιά αλλά παίζει ρόλο στο διαιτολόγιο. Όπως λέει κι ο λαϊκός ποιητής,

Και μέσα Μάνη λέγονται και είναι όλ’ αράδα
ορτύκια και φραγκόσυκα η πρώτη τους εντράδα
Νερό δε βγαίνει πούπετα σ’ όλη τη μέσα Μάνη
καρπό, κουκία μοναχά και ξηροκρίθι κάνει.

Τόσο αρμονικά που δένει η φραγκοσυκιά με το ξερό, βραχώδες ελληνικό τοπίο της Μάνης ή των Κυκλάδων, θα έλεγες πως βρίσκεται εκεί απ’ την αρχή του χρόνου –όχι όμως. Αυτό το σύκο, ήρθε απ’ αλλού, από πολύ μακριά.

579px-Coat_of_arms_of_Mexico.svgΔιότι βέβαια η φραγκοσυκιά δεν είναι φυτό του παλαιού κόσμου· γεννήθηκε στο Μεξικό, και είναι, μπορούμε να πούμε, το εθνικό φυτό του Μεξικού, τόσο που απεικονίζεται στη σημαία τους. Σύμφωνα με τον μύθο, οι θεοί είπαν στους Αζτέκους να χτίσουν την πρωτεύουσά τους εκεί που θα δουν έναν αετό να σκοτώνει ένα φίδι, καθισμένος πάνω σε μια φραγκοσυκιά –έτυχε να είναι πάνω σ’ ένα βράχο σ’ ένα νησί μέσα σε λίμνη (αν προσέξετε τον θυρεό της σημαίας, τα δείχνει όλα αυτά) κι εκεί χτίσαν το Τενοχτιτλάν, που βρίσκω πως θα πει «φραγκόσυκο πάνω στο βράχο» (στη γλώσσα Ναχουάτλ, το φραγκόσυκο λέγεται νόχτλι), που σήμερα είναι η πόλη του Μεξικού. Τρισχιλιετές είναι δηλαδή και το φραγκόσυκο, αλλά αλλού.

Γράφει μια φίλη του ιστολογίου που μένει στο Μεξικό:  Η περιοχή που μένω έχει ως κύριο προϊόν τα φραγκόσυκα. Τα κόβουν κατευθείαν με μαχαίρι μεγάλο κι από κάτω κουτί. Φοράνε πάντα γάντια κηπουρικής. Για το καθάρισμα, τα πιάνουμε με πιρούνι, τα βάζουμε πάνω σε ξύλο ή πιάτο, κόβουμε τις άκρες με το μαχαίρι, τα χαράζουμε και τα… ξετυλίγουμε. Έτοιμο, χωρίς φλούδα. Το τρώμε. Νοστιμότατο.

Υπάρχουν τρεις ποικιλίες: τα πράσινο/κίτρινα, ελαφρώς ξινά, τα πορτοκαλί ή κόκκινα που είναι τα πιο γλυκά και ζουμερά και τα μωβ που είναι πιο μικρά και με περισσότερες ίνες.

Όταν είναι η εποχή τους (Αύγουστο-Σεπτέμβρη), τα πουλάνε καθαρισμένα στη λαϊκή, περίπου 80 λεπτά (€) τα δέκα/δώδεκα κομμάτια.

Επίσης, τρώγονται και τα φύλλα της φραγκοσυκιάς. Σε μεγάλα κομμάτια και αφού τους ξύσουν τα αγκάθια ψητά στα κάρβουνα, ή κομμένα κομματάκια, σωταρισμένα με φρέσκο κρεμμύδι, ντομάτα και κόλιαντρο για σαλάτα. Όπως και να τα ετοιμάζουν εμένα δε μ’ αρέσουν, επιπλέον έχουν πολλά σάλια, τρεις φορές όσα οι μπάμιες.

Μεξικάνικο λοιπόν δέντρο (κάκτος, δηλαδή) η φραγκοσυκιά, κι ας δένει τόσο αρμονικά με το μεσογειακό τοπίο ώστε να μην προδίδει την εξωτικότητά της (όπως άλλωστε κι η ντομάτα, για να μη μιλήσουμε για το κλαρίνο). Μόνο το όνομα, φραγκόσυκο, δηλώνει πως «αυτό το σύκο ήρθε απ’ αλλού». Και όχι μόνο στα ελληνικά· και σ’ άλλες γλώσσες, το όνομα του φραγκόσυκου δηλώνει ένα «ξενόφερτο σύκο». Στα γαλλικά το λένε figue de Barbarie, παναπεί σύκο από τη Μπαρμπαριά, που είναι περίπου η σημερινή Τυνησία. Στα ιταλικά, fico d’India, παναπεί σύκο από τις Ινδίες, μια και την Αμερική τότε τη λέγανε Δυτικές Ινδίες. Οι Άγγλοι δεν το λένε σύκο, ούτε ξενόφερτο το φραγκόσυκο, παρά το ονομάζουν prickly pear, παναπεί αγκαθερό αχλάδι. (Βρίσκω όμως και την παλιότερη ονομασία Indian fig). Στα τούρκικα υπάρχουν και οι τρεις ονομασίες. Λέγεται Hint inciri (κατά λέξη ινδικό σύκο), dikenli inciri (αγκαθωτό σύκο) και frenk inciri (φράγκικο σύκο, απ’ όπου ίσως πήραμε κι εμείς το δικό μας φραγκόσυκο ή εκείνοι από εμάς). Στα αραβικά, το λένε σάμπρα, αλλά δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό. Στα ισπανικά κράτησαν το μεξικάνικο όνομα, tuna.

Ομολογώ ότι δεν έχω βρει αναφορές στο φραγκόσυκο σε παροιμίες –θα υπάρχουν ίσως στο ανέκδοτο τμήμα του Πολίτη. Αν ξέρει κανείς, ας πει. Ούτε ξέρω αν υπάρχουν φραγκόσυκα σε τραγούδια.

Όμως στην ποίηση η φραγκοσυκιά εκπροσωπείται. Ο Τέλλος Άγρας έγραψε στο «Σπιτικό περβόλι»:

Δες, κι η φραγκοσυκιά που τρέμουν της οι δίσκοι,
ξωτική σάρκα αγκαθερή, πράσινη, μοιάζει.

Αλλά και στον Ήλιο τον πρώτο του Ελύτη βρίσκουμε:

Είδες το κύμα των φυτών όπου έπαιρνεν η πάχνη
Το πρωινό λουτρό της το φύλλο της φραγκοσυκιάς
Το γεφυράκι στη στροφή του δρόμου
Αλλά και τ’ αγριοχαμόγελο
Σε μεγάλους χτύπους δέντρων
Σε μεγάλα λιοστάσια παντρειάς
Εκεί που στάζουν από τα ζουμπούλια δάκρυα
Εκεί που ανοίγει ο αχινός τους γρίφους του νερού
Εκεί που τ’ άστρα προμηνούν τη θύελλα.

Να πούμε ότι φραγκόσυκα είναι η κοινή ελληνική ονομασία, υπάρχουν όμως κι άλλες. Παυλόσυκα τα λένε στην Κέρκυρα (φτιάχνουν και λικέρ), αλλού αραπόσυκα (έτσι βρίσκω στον Γεννάδιο), φαραόσυκα (στις Κυκλάδες), καπαρόσυκα ή καπλόσυκα (σε περιοχές της Κρήτης), παπουτσόσυκα (στην Κύπρο), ενώ τη φραγκοσυκιά τη λένε μπαρμπαροσυκιά στην Κεφαλονιά και στη Σύρα και χλαποσυκιά στη Σίκινο. Στα Καρδάμυλα της Χίου τα φραγκόσυκα τα λένε και μωρόσυκα (ίσως από τους Μώρους= πειρατές, πρβλ. και το παραδοσιακό τραγούδι «…ήρθαν και σε κουρσέψανε της Μπαρμπαριάς οι Μώροι…»).

Το επιστημονικό όνομα πάντως είναι Οπουντία· έτσι την ονόμασε ο Λινναίος. Και βέβαια, Οπουντία Λοκρίδα ήταν στην αρχαιότητα η περιοχή που συμπίπτει με την πρώην επαρχία Λοκρίδος του πρώην νομού Φθιώτιδος, με πρωτεύουσα τη σημερινή Αταλάντη. Το ότι δόθηκε ντόπιο όνομα σε εξωτικό φυτό δεν μας παραξενεύει επειδή έχει ξανασυμβεί, γιατί όμως δόθηκε; Φαίνεται πως ο Θεόφραστος, στην ιστορία των φυτών, κάνει λόγο για ένα δέντρο, παραπλήσιο με την «Ινδική συκή», που βγάζει ρίζες από τα φύλλα του και που βρίσκεται κοντά στον Οπούντα. Η Ινδική συκή ίσως να ήταν ο φίκος της Βεγγάλης, αλλά ποιο φυτό είναι το παραπλήσιό της μάλλον δεν ξέρουμε. Όμως ο Πλίνιος πήρε την αναφορά και την έβαλε στο δικό του σύγγραμμα και από εκεί το βρήκαν οι φυσιοδίφες της Αναγέννησης… κι έτσι απέκτησε όνομα ελληνοπρεπές ο επισκέπτης από το Μεξικό, το σύκο που ήρθε από αλλού.

Κλείνοντας να πω ότι η μέθοδος του παππού μου για να μαζεύει τα φραγκόσυκα δεν είναι η μοναδική· άλλοι δένουν σ’ ένα μακρύ κοντάρι ένα κουτί από γάλα Νουνού, έχοντας βγάλει το καπάκι και έχοντας κόψει λίγο και ακονίσει το ένα χείλος (αυτή την πατέντα ο παππούς την είχε για τα σύκα που είναι σε ψηλά κλαριά). Ο έμπειρος μαζευτής μπορεί και με τα γυμνά του χέρια, ισχυρίζεται (και τον πιστεύω) ένας γλυκύτατος κύριος από την Αμοργό που έχει γράψει και βιβλίο για τα φραγκόσυκα (ακανθώδες μονογραφικό πόνημα!) και έχει και ειδικό ιστότοπο που αξίζει να τον επισκεφτείτε.

Και με την επίσκεψη στον κύριο από την Αμοργό κλείνω το σημείωμα για το σύκο που ήρθε από αλλού αλλά ρίζωσε στα βράχια μας τόσο που έγινε δικό μας.

 

Advertisements

133 Σχόλια to “Το σύκο που ήρθε από αλλού, ξανά”

  1. Κουνελόγατος said

    Μικρός που είχα πάει επίσκεψη σε χωριό της Μεσσηνίας, φάγαμε φραγκόσυκα που τα καθάρισαν με πιρούνι!!! και μαχαίρι!!! Τι ωραία που ήταν, κι ας τρυπήθηκα όταν προσπάθησα να μαζέψω μόνος.
    Καλημέρα σας.

  2. Έχουμε και ΄δω χάμου φραγκόσυκα!

    Καλημέρες. Ελπίζω σήμερα να μην γίνουν πάλι πουτάναόλα…

  3. Τα φραγκόσυκα (ή καπλόσυκα) φυτρώνουν μέσα σε δυο-τρεις μέρες. Αν κόψει κάποιος ένα
    φύλλο τους και το πετάξει στο χώμα, την επόμενη μέρα το φύλλο έχει πετάξει ρίζα.
    Νομίζω ότι οι μεξικανοί το τηγανίζουν, το φύλλο. Προφανώς θα τρώνε και τον γλυκύτατο καρπό τους.

  4. spiral architect said

    Καλά τα φραγκόσυκα, αλλά φύλαγε και ένα χαρτί υγείας στην τσάντα για καλό και για κακό … 🙄

  5. atheofobos said

    Παπουτσόσυκα τα άκουσα για πρώτη φορά στην Κρήτη.
    Το επιβεβαιώνει και καλλιεργητής τους σε χωράφι 7 στρεμ.
    http://oliveoil.homedns.org/opuntias

  6. Σουμέλα Παπαδοπούλου said

    Καλημέρα,
    πολύ καλό το άρθρο για να ξεκινήσουμε τη δουλειά Δευτεριάτικα, νοσταλγικό και εκπαιδευτικό.
    Σάμπρα είναι μια πόλη της Ινδίας στη Γκόα αν δεν κάνω λάθος.
    Σουμέλα

  7. Alexis said

    Καλημέρα.
    Μπαρμπαρόσυκα και μπαρμπαροσυκιές λένε και στο Ξηρόμερο Αιτωλ/νίας. Το έχω ξαναγράψει νομίζω.
    Βοτανικά πάντως δεν έχει καμία σχέση με τους φίκους, αφού η φραγκοσυκιά είναι κάκτος.
    Ένας είδος φίκου είναι βέβαια και η συκιά (Ficus carica)

  8. spatholouro said

    Είχε απαντήσει τότε η Μισιρλού ότι σε αυτό το τραγούδι βρίσκεται φραγκόσυκο:

    «Του Ιτς καλέ τ΄ αγκάθι» – 1994 (Στίχοι: Θοδωρής Γκόνης-Μουσική: Νίκος Ξυδάκης)

    Του Ιτς Καλέ φραγκόσυκο
    στο χέρι του κρατούσε
    κι όλο τον κόσμο ήθελε
    αυτός να κατακτούσε

    Τον Άγιο Θεόδωρο
    κεντούσε με ατλάζι
    στ’ αλόγου του το πέταλο
    η γη γλυκοχαράζει

    Σε γκρίζο βράχο δίψασε
    κι ως έσκυψε η ψυχή του
    στα Τάρταρα ακούστηκε
    η φοβερή κραυγή του

    Μάτωσε μες τη χούφτα του
    του Ιτς Καλέ τ’ αγκάθι
    γιατί ο Θεός δε συγχωρεί
    τόσο μεγάλα πάθη

  9. Πάνος με πεζά said

    Oι φραγκοσυκιές στη Μύκονο. ολόκληρες πολυκατοικίες…
    Καλημέρα !
    https://www.instantstreetview.com/@37.44438,25.393214,-65.33h,-4.17p,2.32z

  10. spiral architect said

    Η μεξικάνικη φραγκοσυκιά λοιπόν, αν και οι περισσότεροι εξ ημών ξέρουμε το Μεξικό για την την αγαύη, που απ’ την τελευταία παράγεται η τεκίλα.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Agave_tequilana

  11. spatholouro said

    «Φραγκοσυκιά» (Στέλιος Σπεράντσας)
    Όλο αγκάθια είσαι γεμάτη.
    Φαίνεσαι πολύ κακιά,
    Α, κυρά φραγκοσυκιά.

    Καθώς διάβαινα σιμά σου,
    Μου συρες προχτές με βιά
    Την καινούργια μου ποδιά.

    Μα αν μου δώσεις ένα σύκο,
    -ντα τσιμπάς τι σ’ ωφελεί;-
    Θα σε πω πολύ καλή.

    http://www.elniplex.com/%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE

  12. gpoint said

    Καλημέρα

    Εχω ακούσει πως τις περισσότερες νίλες οι γερμανοί τις έπαθαν με τα νεράτζια που τα πέρναγαν για πορτοκάλια!

    Νίκο από μπάμιες έχεις μείνει (πολύ) πίσω γιτί δεν ασχολείσαι με την κηπουρική κιότι γράφεις ισχύει για τις του εμπορίου. Εγώ καλλιεργώ χρόνια τώρα έναν ιταλικό σπόρο που δίνει χοντρή νοστιμότατη μπάμια χωρίς ίχνος σάλιου. Βέβαια δεν είναι καθόλου παραγωγική γι αυτό δεν την καλλιεργούν επαγγελματίες αλλά σε γεύση δεν παίζεται !

  13. ΄Και στην Ικαρία τα λέμε μωρόσυκα, υπάρχει και ο μωροσυκοπιάστης, τρυφερό φύλλο μωροσυκιάς καθαρισμένο από τις αγκύλες. Μετά ήρθε η τεχνολογία, κουτί από νουνού δεμένο στην άκρη καλαμιού.

  14. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστω πολύ για τα πρώτα σχόλια και τις χρησιμότατες συμπληρώσεις

    12 Δεκτό. Ίσως αν βάλουμε άρθρο για τις μπάμιες να μας πεις περισσότερα

  15. Πάνος με πεζά said

    «…που δίνει χοντρή νοστιμότατη μπάμια…»
    Χαλάς την πιάτσα, και θα καταργήσεις και το slang στο τέλος !

  16. gpoint said

    # 15

    Πάνε πάρε ένα δείγμα περί μπάμιας…

    «Αντρίκος ο μπάμιας (πρώτον μέρος, έως 12/9)

    Ο Αντρίκος ο Μπάμιας νόμιζε πως ήταν μονάρχιδος ενώ ήταν κρύψορχις δηλαδή ο ένας όρχις του δεν είχε κατέβει όταν ήταν μωρό αλλά παρέμεινε στην κοιλιά του, ήταν κάτι που θα το μάθαινε συμπτωματικά στα πενήντα του, όταν θα έκανε κάποιες άσχετες ιατρικές εξετάσεις. Μέχρι τότε δεν είχε προβληματισθεί ιδιαίτερα, τα κατάφερνε μια χαρά και με το ένα. Η φράση «ένα αρχίδι λιγότερο» είχε από πολλές μεριές σχέση με την πραγματικότητα στην περίπτωσή του.
    Σ’ αυτή την γενετική ανωμαλία χρωστούσε και το παρατσούκλι του αν και οι απόψεις των στενών συγγενών του διαφέρουν. Ο πρώτος ξαδερφός του ο Γιωργάκης υποστήριζε πως το παρατσούκλι του αιτία είχε το μικρό μέγεθος του πουλιού του, σαν μπάμια ήτανε τόνιζε χαιρέκακα. Γεγονός ήταν πως ο Αντρίκος ήταν ο μικρότερος στη γειτονιά, το αμέσως μικρότερο αγόρι τον πέρναγε τέσσερα χρόνια και σ’ αυτές τις ηλικίες οι διαφορές υπερτονίζονται, κάτι που ισχύει και στα σεξουαλικά όργανα και τις συγκρίσεις τους που τις προκαλούσε η παιδική περιέργεια.
    Αντίθετα ο δεύτερος ξάδερφός του ο Νίκος πίστευε πως το παρατσούκλι είχε άλλη προέλευση. Ρωτάγανε τα μεγαλύτερα παιδιά τον Αντρίκο :
    -Πόσες μπαλλίτσες έχεις στο σακκουλάκι σου, Αντρίκο ; Δύο ;
    Ο μικρός ψαχουλεύοντας το όσχεό του απαντούσε με ειλικρίνεια :
    – Μπα, μια.
    Η μεγαλοξαδέρφη του η Σοφία, μισώντας τον διέδιδε παντού πως
    «Πάντα μπάμιας ήτανε σ’ όλα του, θέλει τώρα να ανακατευτεί και στην πολιτική των οπωροκηπευτικών, δεν τούφτανε το συγγραφιλίκι, τρομάρα του».

  17. Gzikos said

    Μπορεί να είναι νατσουλισμός αλλά νομίζω ότι το φυτό το έφερε στην Ευρώπη ο γάλλος Nicolas-Joseph Thiery de Menoville όταν η Γαλλία προσπαθούσε να σπάσει το μονοπώλιο του κόκκινου χρώματος που είχαν οι Ισπανοί. Ήθελε να φέρει τα σκαθάρια που ζούσαν πάνω στα φύλλα από το Μεξικό. Τα σκαθάρια τα έλιωναν και έβγαζαν μια πολύ έντονη κόκκινη χρωστική. Τα ταλαίπωρα σκαθάρια που έκλεψε ο γάλλος δυστυχώς δεν άντεξαν, οι φραγκοσυκιές όμως γέμισαν όλη τη Μεσόγειο.

  18. Σουμέλα Παπαδοπούλου said

    Η ΥΔΡΑ
    Η Ύδρα είναι μια φραγκοσυκιά
    γεμάτη πυρετό όνειρα και αγκάθια
    κι όπου γυρίσω βλέπω όλα κίτρινα
    και δε μπορώ να κοιτάξω τα παράθυρα
    γιατί μέσα περνούνε
    βάρκες φαντάσματα
    φαντάσματα καΐκια
    κι όλο γυρίζουν
    κι όλο με κοιτάζουνε
    μάτια ανάστροφα και τρομαγμένα

    Μίλτος Σαχτούρης (Τα φάσματα ή η χαρά στον άλλο δρόμο” (1958))
    Σουμέλα

  19. sarant said

    17 Δεν είναι παράλογο, αλλά δεν το έχω ψάξει. Αυτό με τα σκαθάρια πάντως ισχύει.

    18 Ευχαριστούμε!

  20. nickosl said

    Εδώ στην Ανδαλουσία τουλάχιστον δεν διατηρείται το μεξικάνικο όνομα, higo chumbo (ίγο τσούμπο) λέγεται το φραγκόσυκο και chumbera (τσουμπέρα) η φραγκοσυκιά. Το αραβικό που λες, εγώ το ξέρω σαμπάρα (صبارة). Έχω μια εντύπωση ότι σάμπρα είναι στα εβραϊκά. Όλα αυτά γενικά σημαίνουν κάκτος και η ρίζα είναι ένα ρήμα που σχετίζεται με την αντοχή.

  21. καλημέρες said

    Μας άνοιξες την όρεξη σήμερα, Νίκο-κύρη! Εικόνες-πληροφορίες, με γεύση, δροσιά και χρώματα καλοκαιριού. Να είσαι πάντα καλά!

  22. Κουνελόγατος said

    Ωχ, τώρα το είδα πως τα καθαρίζουν και στο Μέχικο έτσι. Φίλη του ιστολογίου με συγχωρείς που δεν το διάβασα σωστά… 🙂

  23. Πέπε said

    > > … ένας γλυκύτατος κύριος από την Αμοργό που έχει γράψει και βιβλίο για τα φραγκόσυκα (ακανθώδες μονογραφικό πόνημα!) και έχει και ειδικό ιστότοπο…

    Έχει γράψει και μερικά άλλα. Μεταξύ αυτών, διακρίνω το έργο «Νυφοβία: το γράμμα Νυ και η αναγκαιότητά του εις την Ελληνικήν Γραφήν». Αρχίζει με την εξής πρόταση: Η Ελληνική Γλώσσα βάλλεται από παντού, τόσον από εξωτερικούς παράγοντες όσον και από εντοπίους.

  24. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    23 Ωχ, το αγκάθι του φραγκόσυκου!

    20 και τι θα πει το τσούμπο;

  25. Κατά τις λοιπές ειδήσεις, αθώοι σχεδόν όλοι οι κατηγορούμενοι του noor1

    https://left.gr/news/ti-deytera-i-apofasi-gia-tin-ypothesi-toy-noor-1

    Η δικαιοσύνη καθάριζε φραγκόσυκα και πήγε να ξύσει το μάτι της, καταπώς φαίνεται.

  26. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  27. Ριβαλντίνιο said

    Και βέβαια, Οπουντία Λοκρίδα ήταν στην αρχαιότητα η περιοχή που συμπίπτει με την πρώην επαρχία Λοκρίδος του πρώην νομού Φθιώτιδος, με πρωτεύουσα τη σημερινή Αταλάντη.

    Ποιος ήταν ο πρώην νομός Φθιώτιδος ; Δηλαδή τι διαφορές είχε με τον σημερινό ;

  28. AK (o) said

    Στου Σαββάκη το μετόχι
    Ρασούλης – Βαγιόπουλος
    «Ο χωρισμός αυτός με βρήκε μπόσικο
    σαν να κρατώ στη χούφτα μου φραγκόσυκο»

  29. leonicos said

    Φραγκόσυκα, από τα ωραιότερα φρούτα. Έχω φάει πολλά.
    κι ελπίζω να συνεχίσω (αν επιτρέψει η Φωτεινή).

    Να επαναλάβω το χθεσινοβράδυνο σχόλιό μου, να καταλάβετε:

  30. kostas said

    Καλημέρα! Στην ανατολική Κρήτη Χναρόσυκα και το φυτό Χναροσκιά (Χναροσυκιά).

  31. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    27 Με την εννοια ότι δεν υπάρχουν πια νομοί στη διοικητική διαίρεση της χώρας.

  32. leonicos said

    Ρε σεις, τι κάνατε χτες; Μπήκα στη 1 μετά τα μεσάνυχτα με ΑΑ 138 και σχολιάζατε ώς τώρα;
    Γι’αυτό είναι τόσο αχαμνό το σημερινό ακόμα

    Λοιπόν:
    «Το κακό με τον δεσποτισμό δεν είναι πως δεν αγαπάει τους ανθρώ­πους, μα πως τους αγαπάει περισσότερο απ’ ό,τι πρέπει και τους εμπιστεύεται πολύ λιγότερο απ’ όσο το αξίζουν».
    Αν βάλετε στη λέξη ‘δεσποτισμό’ το Φωτεινή, και στι θέση ‘ανθρώπους’ εμένα, έχετε καταλάβει τι μου συμβαίνει.

  33. ΓιώργοςΜ said

    31/27 Και νόμοι που υπάρχουν, είδαμε (#25) προκοπή;

  34. cronopiusa said

    με πρόλαβε ο nickosl στο 20 😄

  35. Αγάπη said

    ό,τι και να λέτε για τα αγκάθια και τις γερμανικές νίλες, αν δέν έχετε φάει μαρμελάδα φραγκόσυκο χάνετε 🙂
    https://illaboratoriodimmskg.blogspot.gr/2014/08/confettura-di-fichi-d-india.html

  36. Αγάπη said

    Φυσικά γίνεται και λικέρ
    http://www.cretangastronomy.gr/2013/09/%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%81-%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CF%85%CE%BA%CE%BF-2/

  37. BLOG_OTI_NANAI said

    Λεξιλογικά
    Από βιβλιοκρισία: Φραγκοσυκιά ή Φοινικοσυκιά

    Από βιβλιοκρισία: Φραγκοσυκιά ή Φαροσικαία/Φαροσυκιά

    Παρωνύμια εμπνευσμένα από την σκληρότητα των Τούρκων, Φραγκόσυκο = Τουρκί

  38. BLOG_OTI_NANAI said

    Φραγκόσυκο ή Φαραώσυκο στην Παλαιστίνη

    Από λαϊκό στιχούργημα, Φραγκόσυκα στη Μάνη

    Γαμήλιο τραγούδι από τη Μάνη με το Φραγκόσυκο

  39. BLOG_OTI_NANAI said

    Γιατροσόφια με Φραγκόσυκο

    1) Νεφρίτης, Νάξος

    2) Κάρπαθος, θεραπεία Σπλήνας με 40 καρφάκια σε φύλλο φραγκοσυκιάς

    3) Κέρκυρα, θεραπεία Σπλήνας με 12 καρφάκια σε φύλλο φραγκοσυκιάς

    Μαγγανείες με το Φραγκόσυκο

  40. Ριβαλντίνιο said

    Ο Κολοκοτρώνης ζητά στις 26/9/1827 από την Βουλή πολεμοφόδια και τρόφιμα για να μπορέσει να διατηρήσει το στρατόπεδο στην Μεσσηνία :
    Σας παρακαλώ όταν λαβόντες συμπάθειαν εις τα δεινά τούτου του μέρους, προς ανταμοιβήν και εμψύχωσιν της γενναιότητος των κατοίκων να μοι προφθάση και τώρα τροφάς και πολεμεφόδια ενταύθα εις Αλμυρόν εδικήν μου και του αντιπροσώπου μου Νικηταρά· διά να χρησιμεύσωσι διά το στρατόπεδον της Μεσσηνίας. Εξ εναντίας δε εις εμέ δεν μένει καμμία κατηγορία, μολονότι και με τα φραγκόσυκα, ει δυνατόν θέλει προσπαθήσω να το διατηρήσω· ο δε Θεός ας παρηγορή τους αξίους παντός επαίνου Μεσσηνίους ανταμοίβων την υπομονήν των, και ας φωτίση έκαστον εις τα χρέη του.
    (http://www.etlasp.gr/meletes/81-meletes/110-tetradia-istorias-ths-manhs)

    ————————————–

    @ 31 sarant

    Ούτε καν το ήξερα !

  41. Ριβαλντίνιο said

    ο λαϊκός ποιητής,

    Ο Νικήτας Νηφάκος ( Ιστορία της Μάνης όλης – 1798) ! Όποις θέλει μπορεί να το διαβάσει ολόκληρο εδώ :

    http://www.omorfimani.gr/wp-content/uploads/2016/06/%CE%9D%CE%B7%CF%86%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%84%CE%B1%CF%82-%CE%A4%CE%BF-%CE%A0%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%9C%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CF%8C%CE%BB%CE%B7%CF%82.pdf

    Έχει πλάκα. 🙂
    Οι δουλειές των Μεσομανιατισσών :

    Νερό δεν βγαίνει πούπετα σ΄όλην την Μέσα Μάνη,
    καρπόν κουκκία μοναχά και ξεροκρίθι κάνει.
    Αυτά γυναίκες σπέρνουν τα, γυναίκες τα θερίζουν
    γυναίκες τα δεμάτια στ΄αλώνι συναθροίζουν,
    γυναίκες με τα πόδια τους γυμνά τα αλωνίζουν,
    γυναίκες με τα χέρια τους μονάχες τα λιχνίζουν,
    γυναίκες με την ράχην τους γυμνές τα κουβαλούσι,
    τα βγάζουν τα χρυσά σκουτιά, για να μην τα χαλούσι,
    Από την κάψαν την πολλήν, την βράσιν του ηλίου
    πετάγεται η γλώσσα τοςυ σαν καψαλού σκυλίου,
    Σα χέρια τους, τα πόδια τους είναι ξεροσκασμένα
    σαν της χελώνας όμοια και χοντροπετσιασμένα.
    Σην νύχτα τον χερόμυλον τραβούν , γυρίζουν κλαίγουν
    αλέθουν τα κουκκία των και μοιρολόγια λέγουν
    και το ταχύ μισόγυμνες με τα κοφίνια βγαίνουν
    και εις τους λάκκους τρέχουσι, για τις κοπριές πηγαίνουν,
    Εκεί όπου τα ζώα τους νερόν πάνε να πίνουν
    και ξεμεσημεριάζουσι και τις κοπριές αφήνουν
    εκεί κ΄εκείνες τρέχουσι και κάβαλα γυρεύουν,
    γιατί μ΄εκείνα τον χυλόν που τρώγουν μαγειρεύουν.
    Και με σβουνιές φουρνίζουσι και ψήνουν τα ψωμία.
    Μ΄αυτον τον τρόπο δέρνεται αυτή η μανιατουρία,
    Σα κάβαλα μαζώνουσι και τα βαστούν στα χέρια
    τα κάμνουν ως προζύμια που βάνουν στα καρβέλια,
    τις βλέπεις τότε απσπρότερες και από τις κουρούνες,
    ακόμη παστρικώτερες και από τις γουρούνες,
    διότι με τα χέρια τους τα κάβαλα ζυμώνουν
    τα πλάθουν βοϊδοκούτσουρα, στον ήλιο τα απλώνουν
    Και σαν ξηραθούν ύστερα, στο σπίτι τα συνάζουν
    και μερδικό των ορφανών και των χηράδων βγάζουν
    ω ψυχικά που κάμνουσι , να ΄χετε την ευχήν τους,
    τα κάβαλα μοιράζουσι για την μαυροψυχή τους.

    Και οι δουλειές των Mεσομανιατών :

    Οι άνδρες , άλλοι περπατούν στον κούρσον και κλεψίες
    και άλλοι σ΄άλλους πολεμούν να κάμουν απιστίες
    Άλλος αλλούθε περπατεί να εύρη τι να κλέψη
    και άλλος άλλον καρτερεί δια να τον φονέψη.
    Άλλος τον πύργον του κρατεί να μην τον πιάση άλλος
    και άλλος άλλον κυνηγά και άλλον πάλιν άλλος.
    Και γείτονας τον γείτονα, κουμπάρος τον κουμπάρον
    και αδελφός τον αδελφόν τον βλέπει σαν το χάρον
    Και άλλος φονικόν χρωστά και άλλου χρωστούσι,
    εις άλλος φίλοι τάζονται και άλλον απιστούσι,
    Άλλος γυρεύει αδελφόν και τον πατέραν άλλος
    και άλλος πάλιν πάππον του και τον προπάππον άλλος
    και άλλος πρώτον ξάδελφον , άλλος ανεψιόν του
    και άλλος άλλον συγγενή και άλλος τον υιό του
    Γιατί όσοι πηγαίνουσι στον Άδη σκοτωμένοι
    και δεν τους εδικιώσουσι , μεινέσκουν κολασμένοι
    Δεν θέλουν να αλλάξουσι, δεν θέλουν να πλυθούσι
    και μήτε μπαρμπερίζονται , αν δεν δικαιωθούσι,
    Σους βλέπεις με τα γένεια και καταλερωμένους
    σαν βρυκολάκκους άγριους και παντ΄αρματωμένους,
    και γέρους ογδοήκοντα χρονών και παραπάνω
    τους βλέπεις με τ΄αρματα να τα βαστούν απάνω.
    Σο κοίταγμα τους άγριο, άσχημη θεωρία
    και μάτια έχουν κόκκινα και νύχια σαν θηρία,
    Αν αποθάνη και κανείς ασκότωτος , τον κλαίσι,
    ασκότωτον, αρμάτωτον , αδίκιωτον τον λέσι,
    τον κλαίουσι και σκούζουσι γιατί δεν ημπορούσι
    μηδέ ελπίζουσι ποτέ τον χάρον να ευρούσι
    δια να τον σκοτώσουσι και να δικαιωθούσι,
    να πάρουσι το δίκιο τους να παρηγορηθούσι.

    Τα παιδάκια :

    Για τα παιδιά τα μιρκά, οόταν γεννηθούσι,
    χυλόπιττες μοιράζουσι για να τα ευχηθούσι
    στην πόρταν όλοι τρέχουσι και τουφεκιές βαρούσι
    και να τους βγαλουσι χυλόν να φάσι καρτερούσι
    εκεί και χήρες τρέχουσι και καλομοίρες πάσι
    να το καλομοιράνουσι , χυλόπιττες να ΄φασι,
    Οι καλομοίρες λέγουσι «καλώς ήρθε να ζήση ,
    να γένη καλό στ΄άρματα και τους εχθρούς να σβήση»
    οι χήρες πάλιν στέκονται σαν παραπονεμένες
    καλές ευχές του δίδουσι κ΄εκείνες οι καημένες:
    «Εμείς άνδρα δεν έχομε να σας το τουφεκίση,
    μον΄ο Θεός που τό δωσε να σας το τουφεκίση»

    Φυσικά η φιλοξενία πάνω από όλα :

    Σους ξένους όταν τύχωσι στον τόπο τους να πάγουν,
    κουμπάρους τους εκάμνουσι και τους καλούν να φάγουν
    και όταν θέλη να εβγή ο ξένος, τον κρατούσι
    και ωσάν φίλοι του λαλούν και τόνε νουθετούσι:
    «Κουμπάρε», λέγουσιν «ημείς θέλομεν το καλό σου
    και τούτα, όπου σου λέγομεν , βάλε τα στο μυαλό σου
    και έβγαλε την φέρμελην , γελέκι και ζωνάρι
    και το βρακί μπορεί κανείς εχθρός να σου το πάρη
    και να σε γδύσουσι εχθροί, να σου τα πάρουν άλλοι,
    ζημίαν φέρνεις εις εμάς και εντροπή μεγάλη*
    Για τούτο κουμπαρούλι μου, σωστά να σου τα ειπούμε,
    και φέσι και πουκάμισο να αφήσης αγαπούμε
    Και τα παπούτσια βγάλε τα , τι χρειάζονται σε σένα;
    ετώρα είσαι σίγουρος μη σκιάζεσαι κανέναν.»
    Και έτσι τον ταλαίπωρον τον ξένον τον εγδύνουν,
    κατάσαρκον οι άσπλαχνοι να τρέχη τον αφήνουν
    Αν τύχη και καμμιά φορά καράβι να ξεπέση
    από τις αμαρτίες του στον τόπο τους να πέση,
    Φραντζέσκο, ΢πανιόλικο, Εγκλέζικο ή άλλο
    ή Σούρκικον, Μοσκόβικο , μικρί ή και μεγάλο,
    καθένας το μερίδι τους να πάρη , γιέ , θέλει
    και τάβλες το μοιράζουσι , καθόλου δεν τους μέλει
    Ανθρώπους δεν εντρέπονται, Θεόν και δεν φοβούνται,
    πτωχούς δεν ευσπλαχνίζονται, τους ξένους δεν λυπούνται
    Πολλήν έχουν ωμότητα και θηριογνωμίαν,
    δεν έχουν ομοιότητα ανθρώπινην καμμίαν,
    Ετούτοι μαγαρίζουσι τον τόπο που πατούνε,
    γιατί και τον διάβολον κοντά τους τον βαστούνε
    Αυτοί την Μάνην την λοιπήν την κακονοματίζουν
    και όπου πάγουν τ΄όνομα αυτής το μαγαρίζουν
    Γυναίκες, άνδρες, γέροντες και τα μικρά παιδία
    δεν έχουσι απάνω τους ανθρώπου μυρωδία,
    Με τούτους όποιος γευθή βέβαια μαγαρίζει
    και την ψυχή του κόλασε και δεν το εγνωρίζει
    Μηδέ χαιρετισμόν κανείς δεν πρέπει να τους δίδη
    αλλά να φέυγη απ΄αυτούς ωσάν από το φίδι.
    Οι Σζιμοβιώτες μοναχά είναι καλοί ανθρώποι,
    τους μαρτυρούν τα ήθη τους και οι καλοί τους τρόποι
    ΢το φανερόν πραγματευταί και στον κρυφόν κουρσάροι,
    μικρούς, μεγάλους άνεμος και λίχνη να τους πάρη,
    Αχάριστοι απάνθρωποι , ψεύτες κατεργαραίοι,
    μπαρόνηδες και κόλακες κ΄οι εργαστηριαραίοι.
    Πλην τούτα όλα γίνονται από την απειθίαν*
    αυτή πάλιν προέρχεται από την αμαθίαν*
    από αυτή πάλιν προέρχεται και η ασυμφωνία
    και η επικατάρατος η δεισιδαιμονία,
    πως τάχα την παππουδικήν κρατούν ελευθερία*
    και τούτο δεν είν΄άλλο τι, παρά πολλή μωρία
    Και δι αυτό δεν θέλουσι να πείθωνται εις άλλους
    μηδέ ακολουθούν ποτέ συμφώνως τους μεγάλους,
    Αλλ΄όταν τις αλλόφυλος, αν ήθελε θελήσει
    να έλθη στην πατρίδα τους για να τους πολεμήση,
    ετότες συμφωνούν ευθύς και τρέχουν σαν θηρία
    να δείξουν την ανδρεία τους και την ελευθερία.

  42. sarant said

    Ευχαριστώ και αποδώ για τα νεότερα!

  43. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειὰ καὶ χαρὰ κι ἀπὸ ‘μένα. Πολὺ ὡραῖο, κατατοπιστικὸ καὶ νόστιμο τὸ σημερινὸ ἄρθρο. Ἡ ἀφήγηση γιὰ τὸν παπποῦ μὲ συγκίνησε. Πιστεύω πὼς εἴμαστε τυχεροὶ ὅσοι ζήσαμε τὲτοιες στιγμὲς μὲ παπποῦδες ποὺ μᾶς ἔμαθαν τὰ μυστικὰ τῆς φύσης. Ἄραγε θὰ μνημονεύουν ἔτσι κι ἐμᾶς κάποια ἐγγόνια στὸ μέλλον;

  44. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    30.Πολλά τα έτη Κώστα
    >>Στην ανατολική Κρήτη Χναρόσυκα και το φυτό Χναροσκιά
    Βεβαίως,κι έχουμε και νέα προϊόντα από τα χναρόσυκα.
    Opuntia Spirit

    http://cretedoc.gr/tag/%CF%87%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%85%CE%BA%CE%B1/

    http://tvxs.gr/news/ellada/opuntia-spirit-i-tekila-sta-kritika

  45. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  46. sarant said

    43 Έλα ντε!

  47. Γιάννης Ιατρού said

    43: Δημήτρη,
    ναι, θα λένε, ρε τον παππού, που τα ξετρύπωνε αυτά τα link, με το κονσερβοκούτι πού ‘χε….. Κι έγραφε και σε μπλογκ κλπ! 🙂 🙂

  48. Γιάννης Ιατρού said

    47: Ξέχασα την αναμνηστική 🙂

  49. Γς said

    Από το Σάββατο το μεσημέρι ήμουν στους δρόμους, Αργος και τέτοια και είπα να κοιμηθώ σήμερα το πρωί. Δεν τα κατάφερα όμως. Τα λέγαμε εδώ με τον Γιάννη Ιατρού μέχρι πρωίας και πέραν αυτής.

    Μέχρι που έπεσαν και τα φραγκόσυκα. Κι από την αϋπνία δεν μπόραγα να σχολιάσω. Ασε που έπρεπε να πάω να πληρώσω στη ΔΕΗ και Τράπεζες. Κι το ήθελα τόσο.

    Οπούντια. Ένα από τα θέματα που είναι εξπέρ η Γεωπόνος κυρά μου. Το μελετάει χρόνια στο τμήμα της και έχει γράψει κατεβατά και κατεβατά για τα πάντα για το φυτό αυτό. Και φυσικά είμαι πάντα ο πρώτος κριτής, διορθωτής και άμισθος επιμελητής των κειμένων της.

    Εχω μάθει κι εγώ μαζί της τόσα πολλά που καλύτερα να μην αρχίσω να σχολιάζω εδώ στα φραγκόσυκα.

    Και ξαφνικά πριν λίγο χτυπάει το τηλέφωνο και ξυπνάω.
    Ηταν αυτή.

    -Που είσαι;
    -Στο γραφείο.
    -Τι ώρα είναι;
    -Τεσσερισήμισι, έρχομαι

    Φτου!
    Κι έβλεπα στο όνειρό μου ότι πηγαίναμε σ ένα συνέδριο και δεν είχα ετοιμάσει την εισήγησή μου για την colonche από τους καρπούς της Opuntia streptacantha

    Στην υγειά σας!

  50. […] SARANTAKOS*** […]

  51. Στο χωριό θυμάμαι που το καλλιεργούσαν στα μπαξιούδια (ανθόκηπους) ως καλλώπιστικό (ίσως όμως να ήταν και καμιά ειδική ποικιλία).
    Πριν από δυο περίπου χρόνια που επισκέφθηκα τη Σικελία, είδα ότι υπάρχουν συστηματικές φυτείες φραγκοσυκιάς. Χρησιμοποιείται επίσης πολύ και ως περίγυρος άλλων φυτειών, και γενικά όλη η Σικελία είναι γεμάτη από φραγκοσυκιές.

  52. βαρδαλαμπούμπας said

    Είδα εφετζίδικα μπλα μπλα και μπήκα. Πριτς! που θα φάω φραγκόσυκο, να σφαρδακλιάσει η γλώσσα μου!

  53. sarant said

    49 Στην υγειά σου και χαιρετισμούς στην κυρία σου!

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    49. 🙂 Ανάποδα ο δεσποτισμός στ΄όνειρο; Αυτό είναι όμως χυμός,όχι οινοπνευματώδες ε; Αλλά θα βγαίνει και λικέρ κάτι με τόσα σάκχαρα.

    Εκτός από τη χναροσυκιά (φραγκοσυκιά) έχουμε και λέμε χνάρα,ένα είδος αγαύης/τον αθάνατο. Είναι και τα δυο κακτοειδή και αγκαθερά και βγάζουν επίσης κάποιο ποτό κι άλλα, εδώδιμα και μη, προϊόντα κι απ΄τα δυο.
    Μοιάζει το όνομα και σκέφτηκα μήπως προέρχεται από τίποτε αραβικά αυτά το χνάρα/ χναροσκιά.

    http://agroselida.blogspot.gr/2014/01/blog-post_6847.html

  55. Γιάννης Ιατρού said

    50: Συλλήβδην
    Ωραίο το μπλόγκ σου 🙂

  56. Γς said

    54:

    >Αυτό είναι όμως χυμός,όχι οινοπνευματώδες ε;

    Το κολότσε είναι αλκοολούχο.

    Colonche is an alcoholic red coloured drink made by Mexicans for thousands of years

    Βίκη.

  57. Γς said

    ΚολόΝτσε

  58. Νίκος Κ. said

    5: Πράγματι. Σε συμβόλαιο (του 1918) γράφει πως το κτήμα περιείχε «πέντε παπουτσοσυκέας, τρία μουρέλα (ελαίας) οκτώ συκέας, μίαν ρογδαίαν, πέντε αμυγδαλέας …»

  59. Γς said

    54:

    Από την Agave tequilana βγαίνει η τεκίλα

  60. gpoint said

    Πάντως οι Οπούντιοι δεν ε΄χαν και τόσο καλή φήμη στους Ορνιθες :

    …ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ Αν ειν’ να ταξιδεύουμε πάνω από ένα μήνα
    Στη βάρκα μας τη κάνουμε και πάμε Σαλαμίνα
    ΕΠΟΨ Δεν πα να κατοικήσετε στο Λέπρεο της Ηλίδας ;
    ΠΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ Ο ποιητής Μελάνθιος τι έγραψε ουκ οίδας ;
    ΕΠΟΨ Ε, τότε στους Οπούντιους τραβάτε της Λοκρίδας
    Όπου κυνήγιον αφθονεί ή τρέφεσθε με ακρίδας ;
    ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ Ε, όχι και Οπούντιος, ποτέ μου δεν θα γίνω
    Μα καθαρά ξηγήσου με, κι’ ύστερα εγώ θα κρίνω
    Εδώ εσύ με τα πουλιά, γιά πες μας πως τη βγάζεις ;
    ΕΠΟΨ Δεν είναι τόσο άσχημα, συνήθειες αλλάζεις…

  61. sarant said

    56 Ελαφρώς, διαβάζω.

  62. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>ένα κουτί από γάλα Νουνού,
    Γκρίζα διαφημισούλα είχε πει η Μαρία που ελπίζω να μην ήταν στην Κωνσταντινούπολη αυτές τις μέρες.

    59.Τα μεξικάνικα ποτά «πούλκβε» και «μέλκα» βγαίνουνε από την Agave Americana λέει ο λικνος στο 54.

    Άντε γεια μας και τί να πρωτοπιούμε

  63. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    «….η φραγκοσυκιά δεν είναι φυτό του παλαιού κόσμου· γεννήθηκε στο Μεξικό, και είναι, μπορούμε να πούμε, το εθνικό φυτό του Μεξικού, τόσο που απεικονίζεται στη σημαία τους….»

    Calexico – «The Ballad of Cable Hogue»

    Calexico – Stray

    ΥΓ Με το παραπανω μουσικο θεμα των Calexico, που ονομαστηκε ετσι απο την ομωνυμη πολη στα συνορα California-Mexico με ημιτροπικο ξηρο κλιμα, ως μουσικο σημα της εκπομπης, ξεκινησε το ΠΟΤΑΜΙ…

  64. gpoint said

    Οπως ΚΑΘΕ χρόνο η «κλήρωση» έβγαλε τα ντέρμπυ του ΠΑΟ κολλητά ώστε να «φορμάρεται» δυο μήνες τον χρόνο την κατάλληλη εποχή… ούτε παραγγελιά να τόχε για παίκτες με προβλήματα αντοχής…

    για δες ρε κάτι «συμπτώσεις »

    10η αγωνιστική: Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός
    11η αγωνιστική: Παναθηναϊκός – ΑΕΚ
    13η αγωνιστική: Παναθηναϊκός – ΠΑΟΚ

  65. ΣΠ said

    64
    Και ο ΠΑΟΚ έχει τρία κολλητά ντέρμπυ:

    7η αγωνιστική: ΠΑΟΚ-Ηρακλής
    8η αγωνιστική: Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ
    9η αγωνιστική: ΠΑΟΚ-ΑΕΚ

  66. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Επειδη οι Μεξικανοι δεν μπορουν να ζησουν αξιοπρεπως παρασκευαζοντας τεκιλα απο φραγκοσυκα 🙂 , αρκετοι εργαζονται για τα καρτελ ναρκωτικων ,που στην συγκεκριμενη περιπτωση κατασκευσαν ενα τουνελ μηκους 380 m (415 yard ) μεταξυ Calexico και Mexicali (βλεπετε την αντιστροφη των ριζων στις 2 συνοριακες πολεις)

    ΥΓ Several drug traffickers bought U.S. land so they could build a tunnel between the United States and Mexico. A total of four people were arrested in connection with the 415-yard tunnel, which was concealed under a residential home in Calexico, California. Authorities said the tunnel crossed the border and ended inside a restaurant in Mexicali, Mexico.
    Authorities believe the drug traffickers bought the U.S. land for the sole purpose of smuggling drugs, as it is located approximately 300 yards north of the international line.
    As reported by CNN, the beige stucco house is part of a community of single-family homes and is the newest on the block. Traffickers scouting for properties in the residential area of Calexico had paid for the parcel of land for $240,000 in April, 2015. The drug traffickers who bought the U.S. land built the house between October and December at a cost of $86,000.

    Several drug traffickers bought U.S. land so they could build a tunnel between the United States and Mexico. A total of four people were arrested in connection with the 415-yard tunnel, which was concealed under a residential home in Calexico, California. Authorities said the tunnel crossed the border and ended inside a restaurant in Mexicali, Mexico.
    Authorities believe the drug traffickers bought the U.S. land for the sole purpose of smuggling drugs, as it is located approximately 300 yards north of the international line.
    As reported by CNN, the beige stucco house is part of a community of single-family homes and is the newest on the block. Traffickers scouting for properties in the residential area of Calexico had paid for the parcel of land for $240,000 in April, 2015. The drug traffickers who bought the U.S. land built the house between October and December at a cost of $86,000.

    Read more at http://www.inquisitr.com/2923231/drug-traffickers-buy-us-land/#uOCdAxKrKYk3LChC.99

  67. BLOG_OTI_NANAI said

    Μεζεδάκιον: Επειδή υπάρχει το «διχασμένος«, θα πρέπει με το ζόρι να φτιάξουμε και το σεδόν απόλυτα ανύπαρκτο σε λεξικά και βιβλιογραφία «ΤΡΙχασμένος«; Αφού υπάρχει το «τριχοτομημένος«:

  68. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Και ενα σχετικο αποσπασμα διηγηματος που δεν εχω ολοκληρωσει το τελος….

    …………………………………………………………………………………
    Ο Pedro δούλευε ως πρωτοπαλίκαρο με τον περιβόητο Guzmán Loera ,που ήταν ίσως ο πρώτος νονός ναρκωτικών στην μεξικανική πολιτεία της Sinaloa στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Θεωρείται ότι ανήκει στην πρώτη γενιά των μεγάλων λαθρεμπόρων μαριχουάνας του Μεξικού. Ήταν επίσης ο πρώτος που χρησιμοποίησε αεροπλάνο για να περάσει λαθραία ναρκωτικά στις Ηνωμένες Πολιτείες.
    Η μικρή Dolores, ακόμη όμορφη αλλά τώρα κοκκινομάλλα, πραγματική μελαχροινή καλλονή στα νιάτα της, είχε ερωτευτεί τον Pedro. Από την σχέση τους το 1992 , λίγο πριν σκοτωθεί ο εραστής της από την ανταλλαγή πυρών με την Ομοσπονδιακή αστυνομία του Μεξικού, είχε γεννηθεί ένα κοριτσάκι, η Maria Suzanna.
    …………………………………………………………………………………………
    “Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012 11:59
    Η Μεξικανή βασίλισσα της ομορφιάς που σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυρών μεταξύ εμπόρων ναρκωτικών και στρατού στην πολιτεία Σιναλόα, είχε χρησιμοποιηθεί ως ανθρώπινη ασπίδα.
    Σύμφωνα με τον μεξικανικό Τύπο, η όμορφη μελαχρινή που ήταν γνωστό φωτομοντέλο και βραβεύτηκε στο διαγωνισμό ομορφιάς «Διεθνής Ανατολικός Τουρισμός» στην Κίνα το Μάιο του 2011 και εστέφθη «Γυναίκα της Σιναλόα» το Φεβρουάριο του 2012, ταξίδευε μαζί με τον μνηστήρα της, ο οποίος ήταν μέλος της συμμορίας που –επίσης- σκοτώθηκε κατά την ανταλλαγή πυρών με τους στρατιώτες.
    Το πτώμα της Maria Suzanna …. βρέθηκε μέσα στο αυτοκίνητο το οποίο καταδίωκαν οι αρχές. Δίπλα της οι ερευνητές βρήκαν ένα Καλάσνικοφ ΑΚ-47, σύμφωνα με τον εισαγγελέα.”
    …………………………………………………………………………………………
    ’Η είσοδος του υπόγειου τούνελ βρίσκεται μέσα σ’ ένα εργοστάσιο πάγου του San Luis Rio Colorado, ενώ η έξοδος βρίσκεται καλά κρυμμένη μέσα σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο του San Luis. Το τούνελ είχε κατασκευασθεί σε βάθος 20 μέτρων από την επιφάνεια του εδάφους και είχε ύψος σχεδόν 2 μέτρα. Το είχαν κατασκευάσει ξυλουργοί μεταλλείων με ξύλινους δοκούς 10×15 εκατοστά ενώ ήταν επενδεδυμένο με σανίδες σε όλο το μήκος του.
    Ο ταμίας κρατούσε την βαλίτσα με το αντίτιμο της τελευταίας παράδοσης σε μετρητά, ένα εκατομμύριο USD περίπου. Η δουλειά με έναν νέο dealer, είχε τελειώσει , οι μεταφορείς είχαν φύγει, το αφεντικό είχε ειδοποιηθεί και ήταν έτοιμοι να μπουν στο αυτοκίνητο για τον δρόμο της επιστροφής. Η Dolores τα΄χε σκεφτεί όλα. Το’ χε πάρει απόφαση. Μετά τον τραγικό θάνατο της μοναχοκόρης της, τίποτα δεν την κρατούσε πια στο Καρτέλ ως βοηθό του ταμία, ούτε στο Μεξικό. Θα τον σκότωνε τον πούστη , θα ‘παιρνε τα λεφτά και θα διέφευγε μέσα από το tunnel στην Arizona και από εκεί …θα ‘βλεπε. Θα έγλειφε τις πληγές της μέχρι να πεθάνει. Μονάχη ή με έναν καινούργιο σύντροφο, λίγο πριν το φθινόπωρο της ζωής της.
    Ένα αυτοκίνητο γεμάτο βενζίνη με πινακίδες California ήταν σταθμευμένο και την περίμενε , σε γειτονικό παρκιν του San Luis μόλις μερικές δεκάδες βήματα από την έξοδο του τούνελ προς την Arizona . Tα κλειδιά του αυτοκινήτου ήταν στην τσάντα της μαζί με ένα πιστολι.
    Μια τεκίλα amigo, είπε στον ταμία, προτείνοντας του ένα ασημένιο μπουκάλι τσέπης, ενώ αυτή έπινε ήδη από ένα δεύτερο μπουκάλι. Ο αλκοολικός ταμίας διψασμένος για πιοτό όπως ήταν, πήρε την φιάλη ξεβίδωσε το πώμα της και ρούφηξε γρήγορα 5- 6 γουλιές, πριν λυγίσουν τα πόδια του και σωριαστεί αναίσθητος, δίπλα στην είσοδο του τούνελ στο άδειο εργοστάσιο πάγου.
    « Στα πρώτα στάδια της απώλειας συνείδησης, η αναπνοή είναι συχνά επαρκής ή ακόμα και γρήγορη, Αν και η κατάσταση του θύματος προχωρεί προς βαθύ κώμα, μερικές φορές συνοδεύεται από πνευμονικό οίδημα, και, τέλος, καρδιακή ανακοπή. Το χρώμα του δέρματος γίνεται μπλε από τα συμπλοκα κυάνιου αιμογλοβινης. Η θανατηφόρα δόση για τον άνθρωπο είναι χαμηλό γύρω στα 1.5 mg CN- / kg σωματικού βάρους…”
    Είχε καταφέρει να πιει διάλυμα κιανυουχας τεκίλας 80 ml , περιεκτικότητας 5% σε κυάνιο, τριπλάσια ποσότητα για τα …κιλά του, άρα σε μερικά λεπτά θα περνούσε δια παντός στην αιωνιότητα ως ταμίας και ως άνθρωπος……”
    Οι ναρκω-σήραγγες είναι από τα πιο γλυκές φαντασιώσεις σχετικά με το εμπόριο ναρκωτικών. Είναι οι πύλες που συνδέουν τελικά τους χρήστες ναρκωτικών στις ΗΠΑ με τα καρτέλ που ελέγχουν αυτήν την αγορά. με δαμόκλεια σπάθη ή – πιο σωστά- με ένα στρατό 100.000 ανθρώπων , εφοδιασμένο με τον καλύτερο οπλισμό του κόσμου. Βεβαίως η εισαγωγή ναρκωτικών στις ΗΠΑ γίνεται υπογείως, (μέσω σηράγγων), αεροπορικώς, οδικώς και μέσω θαλάσσης. Οι εφευρετικοί ναρκέμποροι δημιούργησαν εργοστάσιο τσιλι σε κονσέρβες που περιείχαν ναρκωτικά
    Ο αρχηγός του καρτέλ Sinaloa , Joaquín Guzmán Loera κατατάσσεται από το περιοδικό Forbes ως ένας από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στον κόσμο την τελευταία τριετία με αρχή το 2009 (41ος, 60ος και 55ος αντίστοιχα).
    Επίσης από το Forbes αναφέρεται ως ο 10ος πλουσιότερος άνθρωπος στο Μεξικό. (στην 1140-στη θέση παγκοσμίως) το 2011, με καθαρή περιουσία περίπου 1 δις USD και ως ο «μεγαλύτερος αρχινονος ναρκωτικων (druglord) όλων των εποχών» . Η DEA πιστεύει ακράδαντα ότι έχει ξεπεράσει σε επιρροή και εμβέλεια τον Pablo Escobar, και τώρα θεωρείται ως «ο παγκόσμιος νονός των ναρκωτικών».
    Είναι γνωστό ότι έχει αναθέσει την κατασκευή μερικών από αυτές τις σήραγγες. Ένας δημοσιογράφος του περιοδικού New Yorker γράφει:
    «Σύμφωνα με έναν αστικό μύθο που κυκλοφορεί ευρέως στις συνορεύουσες με τις ΗΠΑ επαρχίες του Μεξικού, και που πέρασε μαζί με τα ναρκωτικά και στους Αμερικανούς dealers και χρήστες, έκτισε τις σήραγγες του με την εργασία σκλάβων και, για διασφάλιση του απορρήτου, διέταξε να σκοτώσουν τους εργάτες όταν είχαν τελειώσει.»
    Οι ερευνητές δεν μπορούν ακόμη να πουν με βεβαιότητα αν η σήραγγα, εκτιμώμενου κόστους κατασκευής 1,5 εκατ. USD, λειτούργησε από το βάναυσο καρτέλ Sinaloa.
    ……………………………………………………………………………………….
    Μπήκε στο φρέαρ, ανοίγοντας με τα κλειδιά που πήρε από την τσέπη του νεκρού, κατέβηκε την κατακόρυφη σιδηροσκαλα και μόλις τα πόδια της ακούμπησαν το έδαφος , έβγαλε έναν ισχυρό φακό με LED και περπάτησε με σταθερό βήμα τα 250 μ του τούνελ, περνώντας υπογείως την συνοριακή γραμμή σε βάθος 20 μ, σέρνοντας με τα αθόρυβα ροδάκια μια πελώρια ταξιδιωτική βαλίτσα- σακίδιο EASTPAK , αφού για λόγους ασφαλείας δεν έθεσε σε λειτουργία τις εγκαταστάσεις ηλεκτροφωτισμού και τεχνητού εξαερισμού, μήπως ξυπνήσει κάποιον ξεχασμένο «ταχυδρόμο», αποκοιμισμένο από την πολύ τεκίλα ή από κανένα πολύφυλλο γάρο μαριχουάνας..
    Έφτασε μετά από 2 βασανιστικά λεπτά στην άλλη άκρη του τούνελ , όπου υπήρχε μια όμοια κατακόρυφη σιδηροσκαλα στο φρέαρ ανόδου προς την νέα της ζωή. Την ανέβηκε με τεράστια δυσκολία –είναι αλήθεια- γλιστρώντας που και που ένα σκαλί, αφού από την πλάτη της κρεμόταν μέσω ιμάντων ταλαντευόμενη επικίνδυνα η ταξιδιωτική βαλίτσα βάρους 20 κιλών με τα χρήματα σε μια πλαστική σακούλα supermarket στον πυθμένα, κάτω από αθλητικά παπούτσια, εσώρουχα και ρούχα και ένα αντιανεμικό. Αλλά τελικά τα κατάφερε να μην πέσει στο κενό, η προσήλωση στο όνειρο μιας νέας ζωής, της έδινε την δύναμη να σφίγγει με υπερφυσική δύναμη τα χέρια της ανεβάζοντας το πολύτιμο φορτίο, την προίκα της..

    Όταν το κεφάλι της χτύπησε στο καπάκι , φώτισε την περιοχή κάτω από το χείλος του και πάτησε ένα κουμπί, όποτε το καπάκι άνοιξε σχεδόν αθόρυβα και βρέθηκε ξαφνικά στην άδεια αποθήκη.
    Κάθιδρη με τις παλάμες της να καίνε, ξεζεύτηκε από την βαλίτσα και ξαφνικά είδε ένα χαρτί που κρεμόταν, άναψε τον φακό και έσκυψε να το διαβάσει . Αμέσως έσκασε σε πνιχτά γέλια. Από τη βιασύνη της είχε ξεχάσει να κόψει την τιμή της βαλίτσας , η οποία ήταν κολλημένη σε ένα χαρτόνι όπου ο διαφημιστής -λες ειδικά για την περίπτωση της- σαρκαστικά έγραφε;
    • Εξοπλιστείτε με την πολύχρωμη και μοντέρνα σειρά της Eastpak και απολαύστε κάθε στιγμή απόδρασης και περιπέτειας.
    • Κατάλληλη για όλες τις αποδράσεις σας, η βαλίτσα μικρού μεγέθους της συλλογής Transfer είναι κατασκευασμένη από ανθεκτικό υλικό που αντέχει και στις πιο αντίξοες συνθήκες.
    • Είναι κομψή, λειτουργική και ιδανική για να σας συντροφεύει και στις πιο δύσκολες αποστολές σας.
    Αφού περίμενε να ξεκουραστεί, αντιστεκόμενη στον πειρασμό να ανάψει ένα τσιγάρο, αφού ήταν 3:00, πήγε προς την επίτοιχη κλειδοθήκη του φύλακα και βρήκε το κλειδί από το παραπόρτι δίπλα στην δίφυλλη συρομένη πόρτα εισόδου φορτηγών της αποθήκης. Άνοιξε με μεγάλη προσοχή λίγο την πόρτα και αφού βεβαιώθηκε ότι δεν περνούσε κανείς, διέσχισε γρήγορα τον φωτισμένο δρόμο για να χαθεί λίγο ύστερα στο παρκιν του San Luis . Το αυτοκίνητο με πινακίδες California , που η παιδική της φίλη, Valeria , παντρεμένη εδώ και 20 χρόνια με Αμερικανό στο San Diego, τώρα Valerie, είχε φροντίσει να νοικιάσει, την περίμενε. H Valerie είχε στείλει το κλειδί με courier στο σπίτι της Dolores. Βιάστηκε να βγάλει το κλειδί από την τσάντα της να πετάξει στο πίσω κάθισμα την βαλίτσα και να βάλει μπρος οδηγώντας προς το πρώτο motel για να περάσει την πρώτη νύχτα της νέας της ζωής.
    The Tunnel of love. Love is the drug.-II
    Ξύπνησε τα χαράματα και πήρε τον φιδωτό δρόμο που περνούσε δίπλα στην έρημο του Los Alamos και περνώντας κάτω από την Yuma έφτασε στον highway I-8. Μετά από μια ώρα περνούσε τα βουνά Mohawk και σε λίγο, 43 μίλια νότια του Phoenix, εισήλθε στο κόμβο Ι-8& Ι-10, στην διασταύρωση δηλ. με τον δρόμο Ι-10 από Phoenix για Tucson.
    Για ώρα διέσχιζε ένα δρόμο με χαμηλούς πετρώδεις λόφους και κάκτους. Πλησίαζε μεσημέρι , όταν είδε επιτέλους ένα βενζινάδικο. Το αυτοκίνητο μπήκε μέσα στην χαλικοστρωμένη κυκλοφορική σύνδεση, κάνοντας θόρυβο ώσπου να σταματήσει. Είπε στον υπάλληλο να το γεμίσει βενζίνη και μπήκε μέσα να φάει κάτι.
    Ο έμπειρος στις γυναίκες area manager, που έτυχε να ήταν για έλεγχο εκείνη την ώρα , γύρω στα 75 της μίλησε Ισπανικά, παρά τα βαμμένα κόκκινα μαλλιά της, διακρίνοντας τα μεξικάνικα χαρακτηριστικά της.

    Ήταν ο πρώτος σύζυγος της ελληνίδας ηθοποιού των 60’s Ζωής Κουρούτη, γνωστής ως Λάκαρη. Φαλιρισμένος επιχειρηματίας από την φούσκα του Ελληνικού Χρηματιστηρίου το 1999, βρέθηκε λόγω κοινών φίλων στο Los Angeles το 2000, για μια νέα αρχή. Προσπάθησε να ασχοληθεί με διαφορές δουλειές στο Hollywood, ώσπου το 2004, Έλληνας μεγαλέμπορος ναυτιλιακού πετρελαίου, τέως πρόεδρος ΠΑΕ γνωστός με το παρατσούκλι «Αίλουρος», και προμηθευτής του ελληνικού και αμερικανικού στόλου στην μεσόγειο/ ιδιοκτήτης πρατηρίων πετρελαίου/βενζίνης στη Ελλάδα, βαλκάνια και ΗΠΑ…, ήδη εφοπλιστής και κάτοχος μερικών tankers, του πρότεινε να αναλάβει την διαχείριση 7 βενζινάδικων στην Αριζόνα.
    Έπιασαν την κουβέντα, του είπε ότι μόλις πήρε διαζύγιο και ήθελε ένα ήσυχο μέρος να μείνει στην ανωνυμία για λίγο. Της είπε ότι δυο ήταν τα πιθανά μέρη Το Tombstone όπου οι τουρίστες καθημερινά ήταν πολλαπλάσιοι των μονίμων κάτοικων και το Bisbee, ένα χίπικο μέρος μόλις 8 μίλια από τα σύνορα Arizona-Sonora.
    …………

  69. ΣΠ said

    67
    Έχω την εντύπωση ότι τριχοτομημένος σημαίνει χωρισμένος σε τρία ΙΣΑ μέρη. Μάλλον θα έπρεπε να το πούν περιφραστικά: Μια χώρα χωρισμένη στα τρία.

  70. sarant said

    67-69 Ένα άλλο πρόβλημα με το τριχασμένη είναι ότι παραπέμπει σε τρίχες.

  71. Πάντως, στο λύκειο είχαμε διδαχθεί την τριχοτόμηση της γωνίας. Μην μου ζητήσετε να την επαναλάβω…

  72. 71 Ναι, την έχω κάνει με κανόνα και διαβήτη αλλά δεν με παίρνει ο χώρος να σας πω το πώς :mrgreen:

  73. ΣΠ said

    72
    Πολύ καλό! 😀
    Μήπως ήταν ορθή γωνία;

  74. Ριβαλντίνιο said

    @ 64 gpoint

    Θα φάτε καλά όλοι !

  75. spatholouro said

    Το Χρηστικό της Ακαδημίας, μόνο από τα σύγχρονα μεγάλα, το έχει το λημματάκι «τριχασμός» : 1) ΙΑΤΡ. διαίρεση σε τρία τμήματα 2)(καταχρ.-εμφατ.) διχασμός

  76. gpoint said

    # 74

    Πέρδεται ο νέκυς ;;

  77. Γς said

    72:

    Τότε θα έχεις τετραγωνίσει και τον κύκλο [όπως όλοι που τριχοτομούν γωνίες ]

  78. gpoint said

    # 77

    Μπα, μπορεί απλά να κατασκεύασε κύβο με διπλάσιο όγκο από έναν άλλο κύβο !

  79. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    64-74- Χαλαρώστε, είναι καλοκαίρι κι είμαστε στην Ελλάδα, ΕΠΙΓΕΙΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ, για τους γνωρίζοντες (τι λές κι εσύ Gee;) άλλωστε τον πρωταθλητή τον ξέρουμε.

  80. Ριβαλντίνιο said

    @ 76 gpoint

    νέκυς

    Όπως λέει και το άσμα, η Πανάθα ( η αγνή και η ατρόμητη) :

    Όταν παίρνει φόρα με τη νεκροφόρα πενθεί όλη η χώρα !

  81. sarant said

    75 Ομολογώ ότι δεν έχω συναντήσει τη δεύτερη σημασία!

  82. Spiridione said

    Θυμάμαι ιστορίες απ’τον πατέρα μου που μικροί μάζευαν παυλόσυκα και τα πουλούσαν στην Σπιανάδα: Παυλόσυκα φρεσκάμεντα.

    Έφη, δεν σας έφταναν οι τσικουδιές, θέλετε και τεκίλα τώρα; 🙂
    http://iscreta.gr/2016/06/%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AC-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CE%B7-%CE%BA%CF%81%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CE%B5%CE%BA%CE%AF%CE%BB%CE%B1/

  83. Spiridione said

    Παυλόσυκα φρεσκαμΕντα φώναζαν οι πλανόδιοι κλπ, και έχει μείνει και η ονομασία «φρεσκαμέντα» για τα παυλόσυκα.

  84. Ριβαλντίνιο said

    Είχα γνωρίσει κάτι γέρους -έχουν πεθάνει τώρα- που έπιαναν τα φραγκόσυκα με τα χέρια τους χωρίς να νοιάζονται. Κι αυτό γιατί τα χέρια τους ήταν τόσο τραχιά που τα αγκάθια δεν τους τρυπούσαν !

    Εγώ τα φραγκόσυκα τα τσακίζω. Αντίθετα πρέπει να έχω κάποια αλλεργία/δυσανεξία στα σύκα – μάλλον φταίει η υπερβολική αρρενωπότητα μου, πρέπει να είμαι πολύ άντρας 🙂 🙂 🙂 – γιατί μόλις φάω μισό σύκο αμέσως το βγάζω ! 😦 😦 😦

  85. Θύμμαχος Θήτης said

    Παπουτσόσυκα τα έχω ακούσει κι εγώ από Κρητικό. Φαντάζομαι τα λένε ετσι απο το σχήμα του φύλλου.

    Δεν το περίμενα να είναι ξενόφερτη και σχετικά πρόσφατη η φραγκοσυκιά. Αλλά εξαπλώνεται πολύ εύκολα μοναχό του το φυτό σε μέρη άγονα.

    Οποιοδήποτε μέρος του φυτού ριζοβολά, κάνοντας πολύ εύκολη την αναπαραγωγή του. Στην Αυστραλία δημιουργήθηκαν προβλήματα από τη ραγδαία εξάπλωση του φυτού. Για την αντιμετώπισή του εισάχθηκε έντομο από την κεντρική Αμερική που περιόρισε την έκτασή του σημαντικά.
    από https://el.wikipedia.org/wiki/Φραγκόσυκο

  86. Λ said

    Εδώ είναι και καλοείναι εποχή. Μάζεψα μερικά κιλά το σαββατόκυριακο και έκανα πεσκέσι σε φίλους και συγγενείς. Η γλύκα του παπουτσόσυκου διπλάζει επειδή είναι μούχτι και δεν χρειάζεται να ξοδευτείς. Και τα αγκαθάκια δεν τα φοβάμαι. Με λίγο λαδάκι φεύγουν εύκολά. Μόνο σύκα δε αξιώθηκα ακόμη να φάω φέτος. Ευχαριστώ για το κέρασμα Νικοκύρη.

  87. Λ said

    Αχ πρέπει να κάτσω να ξαναδιαβάσω τα σχόλια γιατί τα είδα πολύ βιαστικά και μερικά είναυ πάραπολύ ωραία. Εν τω μεταξύ πρέπει να σας πω πως εδώ έχουμε και άλλο ένα κακτόφρουτο που δεν είναι άλλο από το εξωτικό pitahaya ή αλλιώς dragon fruit. Εμείς το λέμε δρακόφρουτο ή δράκο. Το φυτό μοιάζει με ένα κάκτο που στο χωριό μου το λέγαμε έρωτα γιατί αγκαλιάζει τους τοίχους ή ότιδήποτε βρει κοντά του. Το λουδούδι του είναι πανομοιότυπο με αυτό του έρωτα.

    Το ενδιαφέρον με το δρακόφρουτο είναι ότι η σεζόν ξεκινά νωρίτερα από το παπουτσόσυκο και πάει μέχρι το Δεκέμβρη- Γεννάρη. Τα δρακόφρουα είναι πολύ μεγαλύτερα από το φραγκόσυκα, τα σποράκια είναι πολύ μικρότερα μαύρο. Το χρώμα είναι βαθύ κόκκινο αλλά κάπου κάπου βρίσκουμε και κανένα άσπρο.

  88. Λ said

    Και τώρα το σωστό λινκ

    https://en.wikipedia.org/wiki/Pitaya

  89. Λ said

    Νικοκύρη, δοκιμάστε τις μπάμιες (πάμιες τις λέμε εμείς) ατον φούρνο, με πατατούλες, ντοματούλες φρέσκες, κρεμιδάκι και κουρκουμά, πιπέρι και ότι άλλα μπαχαρικά θέλετε. Εκτός αν τις πατατούλες τις κόψετε σε φέτες και τις ψήσετε ξεχωριστά πάνω σε λαδόκολλα στο φούρνο με λίγο λαδάκι και λασμαρί, πιπεράκι αλατάκι. Γίνοντι σαν τις τηγανιτές αλλά είναι νοστιμότερες.

  90. raf said

    Παρατήρησα απόψε πως και σε προφορικό λόγο (https://www.youtube.com/watch?v=J6i4JKr4VQ8 στο 04:10 περίπου) αλλά και σε γραπτό (http://news.in.gr/world/article/?aid=1500090970 …δεύτερη παράγραφος πρώτη γραμμή, εκτός και αν το διορθώσουν), η λέξη «πραξικόπημα» αντικαθιστάται ασυνείδητα με τη λέξη «δημοψήφισμα», Εκτός των άλλων, εγώ ο ίδιος κάποια στιγμή πήγα να μπερδέψω τις δυο λέξεις στον προφορικό μου λόγο -μα το πρόλαβα! Ενδιαφέρον φαινόμενο, και δείχνει πως μάλλον τις μπερδεύουμε επειδή αμφότερα είναι σημαντικά πολιτικά γεγονότα τα καλοκαίρια δύο συνεχόμενων ετών, συν του ότι προφανώς μοιάζουν και σαν λέξεις!

  91. Λ said

    Το δρακόφρουτο ίσως να ήταν καλύτερα να το λέγαμε δρακόσυκο. Θα το εισηγηθώ στο Θωμά που εισήγαγε την καλλιέργια του εδώ

  92. Δεν πρόσεξα αν αναφέρεται στο άρθρο, αλλά αυτό που λέμε συνήθως φύλλο της φραγκοσυκιάς είναι τμήμα του βλαστού. Τα αγκάθια που έχει πάνω ο βλαστός είναι τα πραγματικά φύλλα του φυτού.

  93. Τον πιο εύκολο τρόπο κοπής του φραγκόσυκου τον είδα στις Κυκλάδες: καλύπτουμε τον καρπό με ένα κοινό μπρίκι του καφέ, στρίβουμε ελαφρά τη λαβή και το σύκο κόβεται πανεύκολα και ακίνδυνα για τα δάχτυλα.

  94. Γς said

    91:

    >Θα το εισηγηθώ στο Θωμά που εισήγαγε την καλλιέργια του εδώ

    Είχε πάει στην Κύπρο ο Θωμάς ο Ακκινάης;

  95. Γς said

    ΑκκινάΤης [λέμε τώρα]

  96. Γς said

    94:

    >καλύπτουμε τον καρπό με ένα κοινό μπρίκι του καφέ, στρίβουμε ελαφρά τη λαβή και το σύκο κόβεται πανεύκολα

    Και να δεις που κάποτε θα στοιχίζει ένα μπρίκι το κάθε φραγκόσυκο.

    Οι αμυντικοί μηχανισμοί του φυτού θα κάνουν τα αγκάθια τόσο ισχυρά που θα τρυπάνε το μπρίκι του καφέ μετατρέποντάς το σε καταβρεχτήρι σιδερώματος.

    Φυσική επιλογή είναι αυτή. Ξέρω εγώ. Μπρίκια κολλάμε τώρα;

  97. sarant said

    85 Και η ντομάτα είναι ‘σχετικά πρόσφατη’ κι όμως έχει γίνει αναποσπαστο στοιχείο της διατροφής μας

    87 Αχ, πότε θάρθω στην Κύπρο να φάω δρακόφρουτα 🙂

    90 Ε, δεν το είχα προσέξει!

  98. Tίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Aπολαυστικό, σαν κόκκινο παπουτσόσυκο!

  99. Tίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    94, μπρίκια; εμείς χρησιμοποιούσαμε κονσερβοκούτια σακχαρούχου γάλακτος.

  100. BLOG_OTI_NANAI said

    75: Πρέπει να το αποκτήσω το «Χρηστικό», δεν το έχω. Πάντως ότι είναι το μοναδικό κάτι λέει, αλλά είναι και το γεγονός ότι η λέξη δεν χρησιμοποιείται. Είναι τόσο σπάνια η χρήση της που μου κάνει εντύπωση γιατί να την καταγράφει ένα… «Χρηστικό» λεξικό 🙂

  101. Θύμμαχος Θήτης said

    98 Βέβαια, όπως και η πατάτα. Όμως αυτά ζουν (και εξελίχθηκαν σε πολύ καρποφόρα αλλά και ευαίσθητα φυτά) από τον άνθρωπο και θέλουν πολύ φροντίδα, αν τα αφήναμε μόνα τους δεν θα είχαν πολύ χώρο, θα τα τρώγαν τα ζιζάνια. Αμερικάνικη και η ντομάτα.

  102. Σωτήρς said

    Ο τρόπος καθαρίσματος του αγκαθόπληκτου:
    Στολή, κράνος (προαιρετικά), γάντια, πιρούνι + καμινέτο. Γρήγορες κινήσεις για να μην ζεσταθεί και το καψαλίσεις.

  103. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    87.>>κακτόφρουτο που δεν είναι άλλο από το εξωτικό pitahaya ή αλλιώς dragon fruit. Εμείς το λέμε δρακόφρουτο ή δράκο.
    Εντυπωσιάστηκα γιατί δεν το ήξερα! Άς να το βλέπουμε πόρτα φόρα.

  104. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χθες μου έφεραν από τα μέρη μου,καλλιεργημένα βιολογικά εξωτικά φρούτα/ημιτροπικά νομίζω τα λένε, άριστης ποιότητας: Παπάγια,φρούτο του πάθους,φυσαλίδες και μπανάνες.Φυσικά έχουν και χναρόσυκα. Ενθουσιάστηκα.Μα ήταν άψογα.Παίζει να μην είχα φάει ποτέ π.χ. παπάγια φρέσκια, επειδή εκτός από ανανά δε θέλω ν΄αγοράζω εισαγόμενα.Ειδικά φρούτα που έχουμε στη χώρα μας τόσα! Όπου τα βρείτε,δοκιμάστε τα. Παν-νόστιμα. Στο κέντρο, κάπου στη Φιλελλήνων μου είπαν ότι δίνουν.
    Από εδώ η παραγωγή:
    http://agroselida.blogspot.gr/2014/10/blog-post_49.html

  105. Στο Μεξικό το λένε «tuna», αλλά στην Ισπανία το λένε “ higo chumbo” (σύκο σκαγιών)

  106. Θέλει… θράσος για να ορίσεις τον «τριχασμό» ως… διχασμό, έστω και «καταχρ.-εμφατ.» Ποιος διανοήθηκε ποτέ να χρησιμοποιήσει αυτή τη λέξη χωρίς να έχει στο νου το τρία;

  107. sarant said

    105 Α μπράβο, πολύ ωραίο νέο!

  108. Λ said

    54. Χνάρα – Από ψες έσπαζα το κεφάλι μου να θυμηθώ το κυπριακό όνομα του φυτού αυτού και ναπου τα κατάφερα. Το λέμε αλόα και είναι μάλλον συγγενάκι της αλόης βέρας. Η αλόα μου ήταν γνώριμη από πολύ παλια και ήξερα ότι ανθίζει μόνο μια φορά και μετά πεθαινει (δεν ξέρω καν αν είναι αλήθεια). Στη Μεσαορία εκτός από το φυτό αλόα υπάρχει και χωριό με το ίδιο όνομα. Η ιστορία του είναι πολύ τραγική και αποτελεί σελίδα ντροπής για μας. Το χωριό είναι τ/κ και το 74 κάποιοι «γενναίοι» ε/κ σκότωσαν όλους τους κατοίκους του, γύναίκες, γέρους, παιδιά. Αυτά δεν τα λέμε συνήθως.

  109. Γς said

    109:

    >Αυτά δεν τα λέμε συνήθως.

    Οχι πάντως στα καλά καθούμενα. Εκτός αν αυτό σας ξαλαφρώνει, οπότε ανεξάρτητα από το άν αληθεύουν ή όχι αυτά, τα ξεφουρνίζετε μέσα στα φραγκόσυκα της συζήτησης.

    Να βάλουμε και μερικά καμένα πτώματα για να δέσει το πράγμα;
    http://www.elamcy.com/old-articles/item/2221-oi-toyrkoi-ekaigan-ptomata-e-k-sti-mesaoria-to-1974.html

  110. Λ said

    105. Τα παπάγια σε μας ωριμάζουν το Φθινόπωρο. Τα μάγκο εμφανίστηκαν ήδη στην αγορά (είναι μικρούλικα τα δικά μας) και αγορασα σήμερα ένα για να το δοκιμάσω. Υπάρχουν και άλλα εξωτικά φρούτα που καλλιεργούνται εδώ αλλά δεν θυμάμαι καν πως τα λένε. Ούτε σε μένα αρέσουν τα εισαγώμενα φρούτα και λαχανικά και την παλαια αγροτική πολιτική της ΕΕ τη μίσησα όσο κανείς.

    Για το μάζεμα των φραγκόσυκων έχουμε ενα ειδικό εργαλείο που στεραιώνουμε σε καλάμι, εμπνευσμένο από τη λύση νουνού. Έχει όμως δύο όψεις, μια για φραγκόσυκα (με το μεγάλο στόμιο) και μια για τα σύκα που είναι πολύ ψηλά στη συκιά και δεν τα φτάνουμε. Επίσης έχω ένα άλλο φρουτοσυλλέκτη που αγόρασα στο Βόλο από ένα πολύ ωραίο κατάστημα που βρίσκεται στον πίσω δρόμο του ΚΤΕΛ. Ο γύρος του στομίου είναι μεταλικος με δόντια για να πιάνονται τα φρούτα και το μέρος που συγκρατεί τα φρούτα είναι υφασμάτινο.

    Γς ο Θωμάς είναι πολύ άξιος και έφτιαξε ένα πραγματικό δρακοφρουτοπαράδεισο και όχι μόνο. Η φυτεία του είναι πειραματική και έχει χίλια δυο φυτά. Περιμένω να έρθει στη Λευκωσία να μου φέρει φυτό κουρκουμά το οποίο θα τρυγήσω τον Οκτώβρη.

  111. Λ said

    Έχετε δίκαιο, δεν ταιριάζει με το θέμα εννοώ.

  112. Γς said

    Μα ποιος είναι αυτός ο Θωμας, που αναφέρεις συχνά;

  113. Πάνος με πεζά said

    O … μου ο μπαγλαμάς ! 🙂

  114. Πάνος με πεζά said

    Ε μα, κι εσύ, βραδιάτικα, απορίες !

  115. Γς said

    114:

    Πιπέρι!

    Ο θωμάς ο Ακινάτης

  116. Λ said

    Αυτός που δημιούργησε την πόλη του ήλιου 😉

  117. Γς said

    Εμ, τι λέω; Που πήρε το όνομα Φρα Τομάζο στο μοναστήρι, προς τιμή του Θωμά του Ακινάτη

  118. Καμπανέλα!

  119. Γς said

    Εμ, ποιος;

    Ο Καμπανέλλης;

  120. Λ said

    Από τα φραγκόσυκα πήγα στην Κάρμινα Μπουράνα για να περάσω στον μακαρονισμό.
    https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82

  121. Βαγγέλης από τη Χίο said

    #54 ο Αθάνατος είναι ένας Μεξικανός που επίσης έχει συνδεθεί με το αιγαιοπελαγίτικο τοπίο. Ονομάστηκε αθάνατος επειδή αφού καρπίσει ξεραίνεται (καρπίζει μόνο μια φορά στη ζωή του) αλλά έχει ήδη αφήσει απογόνους στο ίδιο σημείο, κι έτσι μοιάζει πως δεν πεθαίνει ποτέ

    Να πω επίσης πως σε όλη τη Χίο λέγονται μωρόσυκα, από τους μώρους=μαύρους (πειρατές, για να ξεχωρίζουν από τους δυτικούς) Υπάρχουν και αρκετά τοπωνύμια όπως «του μώρου η μάντρα», «του μώρου το βρυσάκι» κ.α

    Σε ένα παιδικό «παιχνίδι» :
    – Πήγες στη Χώρα (πόλη της Χίου) ;
    -Ναι
    -Είδες μωράκια ; (δεν εννοεί προφανώς τα βρέφη)
    -ναι.
    -τα φοβήθηκες ;
    -όχι
    και τότε ο πρώτος φυσάει ξαφνικά στο πρόσωπο του άλλου, κι αν κλείσει τα μάτια, σημαίνει πως είπε ψέμματα.

  122. Λ said

    110. Επιλέγεις επιλεκτική μνήμη τελικά; Τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχές ημών; Το θέμα με βασάνιζε όλη μέρα σήμερα. Δύσκολη μέρα έτσι και αλλιώς. Αλλά το έγκλημα πολέμου που ανάφερα είναι γεγονός όσο κι αν κλείνουμε τα μάτια.

  123. gk said

    Καλημέρα,
    στο Ρέθυμνο τα λένε και χλαμπουτσόσυκα – κάπως βαρύ στην προφορά.

  124. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    124. (τα παπουτσόσυκα) στο Ρέθυμνο τα λένε και χλαμπουτσόσυκα
    Εδώ είναι που λέμε : «Το καλό παπούτσι κάνει και καλό χλαμπούτσι» 🙂 (το καλό πράμα-άνθρωπος- είναι καλό και παλιωμένο)

  125. Μιχάλης Ν. Κατσίγερας said

    Δύο στοιχεία για φραγκόσυκα στην Αθήνα:
    -Θυμάμαι αρχές της δεκαετίας του ’60, τα καλοκαίρια, έναν ηλικιωμένο κύριο στο Μοναστηράκι που πούλαγε στο δρόμο φραγκόσυκα με το κομμάτι. Τα είχε τοποθετημένα σε αμαξίδιο για βρέφη. Τα καθάριζε μ’ ένα σουγιά και τα πρόσφερε στον αγοραστή.
    -Τουλάχιστον πριν από είκοσι χρόνια υπήρχαν -και ενδεχομένως υπάρχουν ακόμα- φραγκοσυκιές με μικρά μωβ φραγκόσυκα στον σχιστό βράχο πάνω από τις οδούς Αναγνωστοπούλου και Δημάκη.

  126. sarant said

    126 Ευχαριστούμε!

  127. Γς said

    Υπάρχουν ακόμα

    [Στο 0:53]

  128. sarant said

    Κατά σύμπτωση, χτες στην παλιά προβλήτα είχε έκθεση με τοπικά προϊόντα και αγόρασα λικέρ και μαρμελάδα από φραγκόσυκα (σημ: τα φραγκόσυκα στην Αίγινα τα λένε φραγκόσυκα)

  129. Γς said

    129:

    >τα φραγκόσυκα στην Αίγινα τα λένε φραγκόσυκα

    ;

  130. sarant said

    130 Eπειδή σε διάφορα νησιά έχουν περίεργες τοπικές ονομασίες 🙂

  131. Ριβαλντίνιο said

    Και μέσα Μάνη λέγονται και είναι όλ’ αράδα
    ορτύκια και φραγκόσυκα η πρώτη τους εντράδα
    Νερό δε βγαίνει πούπετα σ’ όλη τη μέσα Μάνη
    καρπό, κουκία μοναχά και ξηροκρίθι κάνει.

    Και μια μαρτυρία για τα ορτύκια :

    (…)Όσοι ζουν γύρω από τη Μάνη, σκιάζονται όταν βλέπουν τα μούτρα αυτωνών και των παιδιών τους. Τρέφονται με οποιοδήποτε ζωντανό πετά στον ουρανό, περπατά στο χώμα, κολυμπά στη θάλασσα, είτε έχει αίμα, είτε δεν έχει. (…)Σπάνε πέτρες και τις ανταλλάσσουν με καλαμποκίσιο ψωμί. Έχουν, όμως, ωραίες γυναίκες. Μαζεύουν νερό σε στέρνες. Δεν έχουν μουσουλμάνους δούλους, γιατί δεν μπορούν να θρέψουν τους εαυτούς τους, όχι τους δούλους τους. Και οι Ευρωπαίοι άπιστοι τους φοβούνται.
    Επειδή είναι κι αυτοί πλάσματα του Θεού, όταν δεν βρίσκουν τίποτα να φάνε στα βουνά, ο Μεγαλοδύναμος, μια φορά το χρόνο, βάζει τη μια του φτερούγα πάνω στο νερό της θάλασσας και κουνώντας την φέρνει τόσα πολλά ορτύκια στα βουνά, που δεν ξεχωρίζεις το χώμα και την πέτρα απ’αυτά. Δέκα χιλιάδες άπιστοι και γυναικόπαιδα τρέχουν και πιάνουν με το δίχτυ τα ορτύκια. Χτυπούν τα κεφάλια τους και χωρίς να τα ξεπουπουλιάσουν και να τα καθαρίσουν από τα εντόσθια, τα χώνουν στις τρύπες των βράχων μαζί με αλάτι και τα αφήνουν βάζοντας πάνω τους βαριές πέτρες και μέσα σε 5-6 μήνες παστώνονται. Μ’αυτά ζουν τον χειμώνα, χάρη στην βοήθεια του Θεού. Τα πουλάνε κιόλας. 40 μέρες και νύχτες πέφτει το κοπάδι με τα πουλιά στην περιοχή, γι’αυτό και κάνουν πολλά πεντανόστιμα παστά. (…) Κάθε χρόνο από τους συνεχόμενους πολέμους, που γίνονται στη Μάνη, στέλνονται εδώ, ως προσφορές, μουσουλμάνοι αιχμάλωτοι. Πρόκειται στ’ αλήθεια για ιδιαίτερα καταραμένους απίστους. Επειδή είναι φτωχοί, περάσαμε από την περιοχή κι εμείς και τ’άλογα μας χωρίς να φάμε, θέλοντας μια στιγμή νωρίτερα να φύγουμε από κει. (…)

    Εβλιά Τσελεμπί, Τούρκος περιηγητής
    Οδοιπορικό στην Ελλάδα (1668-1671).

  132. sarant said

    Ενδιαφέρον!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: