Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα έπη των Αριμασπών – 2 (Δημήτρης Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 26 Ιουλίου, 2016


Από την προηγούμενη εβδομάδα άρχισα να δημοσιεύω, σε συνέχειες, το μυθιστόρημα του αλησμόνητου πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Τα έπη των Αριμασπών» (2004). Η προηγούμενη, πρώτη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Όσο είμαστε στο καλοκαίρι θα δημοσιεύουμε συνέχειες κάθε Τρίτη.

Ο αφηγητής, σε μια σύσκεψη στο γραφείο του μεγαλοεκδότη Βελή, αναγνωρίζει στο πρόσωπο ενός νεοφερμένου συνεργάτη τον παλιό του φίλο Χρήστο, συναγωνιστή του από την ΕΠΟΝ.

mimis_jpeg_χχsmallΗ καρδιά μου χτύπησε δυνατά. Αυτός λοιπόν ήταν! Κατάλαβα με μιας πως είχα μπροστά μου τον παλιό μου φίλο, συμμαθητή στο γυμνάσιο και συναγωνιστή στην ΕΠΟΝ, το Χρήστο το Γιαννάκα, που πίστευα πως είχε σκοτωθεί στο Γράμμο πριν από τριανταοχτώ ολόκληρα χρόνια!

……………………………………………………………………………………..…………….

Είναι μυστήριο πώς λειτουργεί ο μηχανισμός της μνήμης. Μέσα σε δευτερόλεπτα γεφυρώθηκαν σαράντα σχεδόν χρόνια. Από παρά λίγο εξηντάρης έγινα ξαφνικά δεκαοχτάρης. Το παραφορτωμένο με έπιπλα, πίνακες κι αγάλματα, σαλόνι του Βελή χάθηκε κι έδωσε τη θέση του σ’ένα δωματιάκι σε κάποιο μονόροφο στην Ανω Νέα Σμύρνη. Καλοκαίρι του ΄47. Βραδάκι. Είχαμε μαζευτεί πέντε φίλοι, παλιοί συμμαθητές στο Γυμνάσιο της Νέας Σμύρνης, στο σπίτι του Τάκη, ξεθεωμένοι από την πεζοπορία που κάναμε από το Έδεμ ως εκεί. Είχαμε πάει (φυσικά πάλι με τα πόδια) για απογευματινό μπάνιο και για να κολλήσουμε σε κορίτσια. Πραγματοποιήσαμε το πρώτο, αποτύχαμε στο δεύτερο και γυρίσαμε στη γειτονιά μας εύθυμοι και ιδρωμένοι. Όπως συνήθως πειράζαμε τον Μπάμπη, αποδίδοντας του την ευθύνη που τα κορίτσια μας γύρισαν τις πλάτες. Η μάνα του Τάκη μας κέρασε βυσσινάδες και στρωθήκαμε στις πάνινες διπλωτές πολυθρόνες, κουβεντιάζοντας και περιμένοντας να πάει οχτώ η ώρα για ν’ ακούσουμε τη “Φωνή της Αλήθειας” στο ραδιόφωνο.

Τα νέα που ακούσαμε ήταν συνταρακτικά. Οι αντάρτες είχαν εισχωρήσει από το Γράμμο στα Ζαγοροχώρια και τη Μουργκάνα, ενώ κυριαρχούσαν στη Θεσσαλία και τη Ρούμελη. Άσε πια την Πελοπόννησο όπου οι κυβερνητικοί κρατούσαν μόνο τις μεγάλες πόλεις. Όλα δείχνανε πως η κατάρρευση του μοναρχοφασισμού ήταν ζήτημα μηνών.

“Κι εμείς καθόμαστε εδώ, άντε να μην πω τί κάνουμε”, ξέσπασε ο Τάκης σαν τελειώσαμε τα ενθουσιώδη σχόλια μας πάνω στις ειδήσεις που ακούσαμε.

Λίγες μέρες μετά από κείνο το βράδυ, με πρωτοβουλία του Τάκη πήγαμε στο Βασίλη, το γραμματέα της ΕΠΟΝ της γειτονιάς μας και του θέσαμε το ζήτημα. Φάνηκε κάπως αμήχανος.

“Συναγωνιστές, για την ώρα δε μπαίνει θέμα να βγούμε στο βουνό. Εμείς πρέπει να δημιουργήσουμε το Δημοκρατικό Στρατό των πόλεων. Όταν θα ‘ρθει η ώρα”, συμπλήρωσε.

Ο Αλέκος κι εγώ, αιωνίως πειθαρχικοί, συμφωνήσαμε. Πηγαίναμε εξάλλου φροντιστήριο για το Πανεπιστήμιο και δεν ήταν ξεκάθαρο πoιο ήταν το άμεσο καθήκον μας. Ήταν μια περίεργη εποχή. Παρά το αντάρτικο και τη δικαστική απαγόρευση της ΕΠΟΝ, το ΕΑΜ και το Κόμμα ήταν νόμιμα και ο “Ριζοσπάστης”, ή “Ελεύθερη Ελλάδα” και ο “Ρίζος της Δευτέρας” κυκλοφορούσαν κανονικά. Ο “Ριζοσπάστης” μάλιστα ήταν πρώτος σε κυκλοφορία από όλες τις πρωινές εφημερίδες. Οι “Δημοκρατικοί Σύλλογοι”, δημιούργημα του αντιμοναρχικού αγώνα της περασμένης χρονιάς, είχαν ακόμα τη δυνατότητα να κάνουν τεράστιες συγκεντρώσεις.

Ύστερα έγιναν ξαφνικά οι ομαδικές συλλήψεις του Ζέρβα. Χιλιάδες αριστεροί πιάστηκαν στα σπίτια τους μεταφέρθηκαν στην Ψυττάλεια για λίγες μέρες και κατόπιν εξορίστηκαν στην Ικαρία. Ήταν φανερό πως τα έκτακτα μέτρα όπου να’ ναι θα επεκτείνονταν και στην πρωτεύουσα. Ήδη στις γειτονιές τα μπλόκα της αστυνομίας και οι επιθέσεις των χιτών ήταν καθημερινό φαινόμενο. Σε ένα τέτοιο μπλόκο στο Μπογιάτι, όπου είχαν πάει εκδρομή μερικοί από την παρέα μας, πιάστηκε κι ο Χάρης, ένας γείτονας από τη Μάνη και έμπλεξε πολύ άσκημα.

Βούιξε η γειτονιά μας την άλλη βδομάδα όταν μαθεύτηκε πως ο Τάκης κι ο Χρήστος βγήκαν στο βουνό. Τα σπίτια τους λέγαν πως τα παιδιά είχαν πάει στα χωριά τους αλλά ποιός τους πίστευε. Πήγα να δω τη μάνα του Τάκη, μα το βλέμμα που μού ΄ριξε, μισό επιτιμητικό και μισό τραγικά απελπισμένο, μού ΄κοψε κάθε όρεξη. Ένοιωθα σα φταίχτης. Όσο κι αν της είπα πως πολύ σύντομα θα γυρνούσε πίσω νικητής, αυτή δεν έπαυε να με κοιτά με το ίδιο το βλέμμα. Δεν πίστευε πως θα νικούσαμε.

Δυο χρόνια αργότερα, όταν εγώ κι ο Αλέκος ήμασταν ήδη δευτεροετείς στο Πανεπιστήμιο, μάθαμε πως ο Τάκης σκοτώθηκε σε μάχη. Για τον Χρήστο δεν είχαμε καμιά σίγουρη πληροφορία, λέγανε όμως πως κι αυτός σκοτώθηκε στο Γράμμο. Οι ενοχές μου μεγάλωσαν αλλά η ζωή συνεχίστηκε…

……………………………………………………………………………………….

“Σου μιλάω βρε! Χάζεψες; Δεν ακούς;”

Η φωνή του αφεντικού με ξανάφερε στο σήμερα.

“Με συγχωρείς κύριε Βελή, κάτι σκεφτόμουνα και δε σε πρόσεξα”.

Είχα το προνόμιο να του μιλώ στον ενικό.

“Λέω, πώς σου φαίνεται να βγάλουμε ειδικόν τόμο: Ο ελληνιστικός κόσμος;”

“Μήπως το περιορίζουμε έτσι το θέμα; Εγώ θά ΄λεγα έναν τόμο με πλατύτερο χαρακτήρα και χρονικά και γεωγραφικά. Να πούμε: οι υπερπόντιοι Έλληνες και οι Έλληνες της διασποράς. Ν’ αρχίσουμε από τις κρητικές Μινώες και τα μυκηναϊκά εμπορεία, να περάσουμε στον αποικισμό της αρχαϊκής και της κλασικής εποχής, να εξετάσουμε διεξοδικά τον ελληνιστικό κόσμο και μετά από τη μεσαιωνική διασπορά να φτάσουμε στη νεότερη μετανάστευση και στις παροικίες των ομογενών. Θα’ναι.…”

“Φτάνει. Κατάλαβα. Μ’ αρέσει. Θέλει όμως αρχίδια αυτή η δουλειά, δεν είναι παίξε γέλασε”.

“Τι θα λέγατε κύριε Βελή να έχει ο τόμος τίτλο Το άλας της Γης;” πετάχτηκε ένας από τους παρασίτους.

“Καλό. Πολύ καλό.  Μπράβο”, επιδοκίμασε ο Βελής. Χτύπησε το καμπανάκι

“Παρασκευούλα, φέρε μας κι άλλο κρασί και, αν σου βρίσκεται, φτιάξε του Ιορδάνη κάνα σαχανάκι με παστουρμά, που του αρέσει. Θα συνεργαστείς εσύ με το Χρηστάκη από δω”, μου λέει, στρεφόμενος προς το μέρος μου.

Έτσι ξανασυναντήθηκα με το φίλο μου ύστερα από τόσα χρόνια, μ΄όλο που δε δώσαμε εκείνο το βράδι γνωριμιά. Ότι με αναγνώρισε δεν έμπαινε θέμα. Άλλωστε ο Βελής, προάγοντας τον αμέσως κατά τρεις θέσεις, τον έβαλε να καθίσει απέναντι μου, τέταρτον εξ αριστερών, υποβιβάζοντας κατά μία θέση τρεις συντάκτες και μας σύστησε κανονικά. Παρά το άκουσμα του ονόματός μου ο Χρήστος δεν έδειξε να με θυμήθηκε, το εύγλωττο όμως βλέμμα του διέψευδε τα φαινόμενα. Από τη στάση του, κατάλαβα πως για κάποιους δικούς του λόγους, δεν ήθελε να φανεί πως ήμασταν γνωστοί από παλιά. Και φυσικά δε συζητήσαμε τίποτα εκείνο το βράδυ. Εκτός που είχα χάσει τη μιλιά μου και τον έβλεπα με δέος, δεν ήταν δυνατό, για αντικειμενικούς λόγους, να γίνει πλέον σοβαρή κουβέντα, καθώς η συγκέντρωση εκτρεπόταν σταθερά σε γλέντι, όπως συμβαίνει κάθε φορά που ο Βελής έχει τα κέφια του.

Παρά την σφιχτοχεριά του, που πλησιάζει τα όρια της φιλαργυρίας, ο Βελής στις σαββατιανές μας συγκεντρώσεις είναι γενναιόδωρος μέχρι σπατάλης. Η ουσία βέβαια είναι πως όσα κι αν ξοδέψει σ΄αυτά τα Σάββατα, τελικά πετυχαίνει σημαντική οικονομία. Παρόμοιες συνεδριάσεις, είκοσι και πλέον ανθρώπων επί αρκετές ώρες, θα απαιτούσαν να είχε νοικιάσει μια μεγάλη αίθουσα, δηλαδή σημαντικώς μεγαλύτερη δαπάνη, χώρια που τότε θα είχαν υπηρεσιακό χαρακτήρα, πράγμα που θα έβαζε πολλούς στον πειρασμό να ζητήσουν υπερωριακή αμοιβή. Ενώ με το να μαζευόμαστε στο σαλόνι του, τρώγοντας και πίνοντας, παραμέναμε καλεσμένοι και φίλοι του.

Εκείνο το βράδι ο Βελής μερακλώθηκε κι άρχισε τα ηπειρώτικα με τη συνοδεία του κυρίου Μάνθου Σιαφαρίκα, ενός παλιού φίλου του με εξαιρετική φωνή, άριστου τραγουδιστή των δύσκολων αυτών ασμάτων. Πριν το διαλύσουμε, ανταλλάξαμε με το Χρήστο τις διευθύνσεις μας (τηλέφωνο δεν είχε) και κανονίσαμε να τα πούμε από Δευτέρα.

Γύρισα στο σπίτι  αληθινά αναστατωμένος από την απρόσμενη επανεμφάνιση του παλιού μου φίλου, που, χρόνια τώρα, τον είχα χαμένο. Η Μαργαρίτα από το ύφος μου κατάλαβε πως κάτι έτρεχε και με ρώτησε σχετικά. Της είπα τα καθέκαστα. Από τότε που γνωριστήκαμε την είχα μπάσει στην παρέα μου και ήξερε αρκετά καλά πολλούς φίλους μου εκείνης της εποχής, ενώ της είχα πει πολλά για τον Τάκη και τον Χρήστο, που χάθηκαν στον Εμφύλιο.

(συνεχίζεται)

 

90 Σχόλια to “Τα έπη των Αριμασπών – 2 (Δημήτρης Σαραντάκος)”

  1. Σαγανάκι με παστουρμά, κόλαση! Είχε ένα μαγαζί στο τέρμα της Ιουλιανού, τη «Γη», που φτιάχνει το καλύτερο.

  2. Γς said

    Καλημέρα

    >και για να κολλήσουμε σε κορίτσια

    Τι σπορ κι αυτό…

  3. gpoint said

    Πάλι έχω μια απορία… 40 χρόνια από το 47 μας πάνε στο 87 Η εγκυκλοπαίδεια του Ηλιου – υποτίθεται πως γινότανε συνάντηση των συνεργατών για την έκδοσή της- έχει εκδοθεί από το 60 και μάλλον νωρίτερα. Μπερδεύω κάτι ;

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Πέρα από το ότι το μυθιστόρημα δεν παρακολουθεί ακριβώς την ιστορική πραγματικότητα, η εγκυκλοπαίδεια του Ηλίου όντως ξαναβγήκε σε δεύτερη έκδοση, εντελώς διαφορετική από την πρωτη, στα τέλη της δεκ του 1970 -και βέβαια η δεύτερη αυτή έκδοση διάρκεσε κάμποσα χρόνια.

  5. Ηλίας said

    Καλημέρα μας .

    Η Γη υπάρχει ακόμη ( Στο μαγαζί αναφέρομαι . Ο πλανήτης είναι μια άλλη κουβέντα ) .
    Αλκαμένους και Χορμοβίτου .
    Καλημέρα .

  6. gpoint said

    # 5

    έχοντας την πρώτη έκδοση δεν ήξερα πως υπήρξε και δεύτερη… πάντως μου έχει μείνει η επαγγελματική διαστροφή : διαβάζω ψάχνοντας το λάθος σαν να διορθώνω γραπτά !

  7. Alexis said

    Καλημέρα.
    Πολύ ωραίο αφήγημα, αλλά μας το έκοψες πάνω στο καλύτερο!
    Ποιός περιμένει ως την άλλη Τρίτη… 🙂

  8. Είναι γνωστό ότι το ΚΚΕ, ενώ ετόιμαζε και είχε ήδη ξεκινήσει το δεύτερο αντάρτικο, έδινε γραμμή στα μέλη του των πόλεων να ΜΗ βγουν στο βουνό. Εχει εξηγηθεί το γιατί; Ελπιζε να ξεκινήσει ένοπλο αγώνα και στις πόλεις, ήταν ανέτοιμο τότε να οργανώσει περισσότερον κόσμο (και μάλιστα άμαθον από ζωή στο ύπαιθρο) στα βουνά, είχε εντολές από τον Στάλιν, ο οποίος ήθελε μεν να παρέχει πράγματα στους Αγγλοσάξωνες, αλλά τους είχε δώσει οριστικά και αμετάκλητα την Ελλάδα στη Γιάλτα;

  9. 8 Διάβαζα ότι στη Σάμο (το μόνο νησί που έζησε πραγματικές μάχες στον εμφύλιο) η γραμμή ήταν (αρχικά τουλάχιστον) να αποθαρρύνονται όσοι ήθελαν να βγουν στο βουνό, γιατί η τακτική που είχε επιλεχθεί ήταν να υπάρχουν μικρές αντάρτικες ομάδες με μαζική υποστήριξη από χωριά/πόλεις, στρατιωτικά δηλαδή να γίνεται παρενοχλητικός/αποτρεπτικός (για την τρομοκρατία των ΜΑΥδων) ανταρτοπόλεμος, όχι κατάληψη ορεινών εδαφών.

  10. Μπετατζής said

    Δύτη καλημέρα. Μάλλον έχεις πάρει στην κυριολεξία το άσμα που λέει : Δεν ήταν νησί, ήταν θεριό που κείτονταν στη θάλασσα 🙂 Εντάξει, περιορισμένες βέβαια ήταν οι μάχες στην Κρήτη, αλλά μάχες ήτανε μια φορά.

  11. Σαν της Σάμου πάντως δεν ήτανε 🙂

  12. Παναγιώτης Κ. said

    Η αφήγηση θέτει πολλά ερωτήματα γι αυτή την φοβερή περίοδο της Ελληνικής Ιστορίας.
    Για το ΄47 γίνεται λόγος και οι συμπαθούντες τους αντάρτες ήταν αισιόδοξοι για την έκβαση του αγώνα. Το ίδιο και το ΄48. Γιατί όμως έπρεπε να περάσουν άλλοι επτά μήνες αιματοχυσίας μετά την πανωλεθρία στην Φλώρινα τον Φεβρουάριο του΄49 ( πάνω από χίλιοι οι νεκροί από τον ΔΣ) έως ότου τερματιστεί ο Εμφύλιος στις 29 Αυγούστου το ΄49 ; το ερώτημα δεν είναι ρητορικό. Με απασχολεί. Έδωσα βεβαίως κάποιες απαντήσεις αλλά σε αυτές τις απαντήσεις διαπιστώνω ότι απουσιάζει η πολιτική δηλαδή ο ρόλος της ηγεσίας.

    Όταν ξεκινάς έναν αγώνα μόνο με την καρδιά και δεν εξετάζεις «τα κουκιά» καθώς έλεγε ο Θ. Μακρίδης, τότε το μέλλον σου είναι περίπου προδιαγεγραμμένο.

    Το ζήτημα πάλι των εφεδρειών ήταν ένα τεράστιο πρόβλημα και δεν έχω καταλάβει γιατί κρατούσαν καθηλωμένους στις πόλεις όλους αυτούς που ήθελαν να ανέβουν στο βουνό.
    Κατέφυγαν μετά στο μέτρο της βίαιας στρατολόγησης με απολύτως αρνητικές επιπτώσεις. Να σαν σήμερα, στο διπλανό χωριό, την Αγία Παρασκευή (Κεράσοβο) μέσα από το πανηγύρι΄, στρατολόγησαν περί τα 150 άτομα και από αυτούς γύρισαν οι μισοί. αυτά μου λένε οι γεροντότεροι εδώ στην παρέα.

    «Δεν πίστευε ότι θα νικούσαμε». Αυτό λοιπόν που υπαγόρευε η διαίσθηση της απλής γυναίκας δε γινόταν αντιληπτό από την ηγεσία!

    Από αυτή την φοβερή και τρομερή περίοδο της Ελλ.Ιστορίας φωτίζεται πολύ η Εθνική Αντίσταση και ο Δεκέμβρης του ΄44. Αντιθέτως μένει σχετικώς στο ημίφως αυτός καθευατός ο Εμφύλιος που είναι το κατεξοχήν διδακτικό κομμάτι μιας και μέσω των γεγονότων εκείνων αναδεικνύεται με ενάργεια η πραγματική μας φύση ως ανθρώπων και ως λαού.
    Στην αφάνεια περίπου είναι και ο εμφύλιος μέσα στις ίδιες τις τάξεις των ηττημένων. Αναφέρομαι στα γεγονότα στην Τασκένδη και φυσικά όσοι ζήσαμε την μεταπολίτευση θυμόμαστε τις διαμάχες των δύο κομμουνιστικών κομμάτων.

    Προτρέπω τους φίλους του ιστολογίου να διαβάσουν την Ιστορία του Εμφυλίου. Πάνω απόλα πρέπει να έχουν μια ημερολογιακή αίσθηση των μεγάλων γεγονότων και μετά να γνωρίσουν κάπως τους πρωταγωνιστές.Δηλαδή όταν γίνεται λόγος για Ζαχαριάδη, Βαφειάδη, Σοφούλης, Παπάγος κ.λπ πρέπει να έχουμε κατά νου ότι επρόκειτο για εμβληματικές μορφές.
    Σε κάθε περίπτωση πρέπει εκ των προτέρων να γνωρίζουμε ποια βασικά ερωτήματα επιδιώκουμε να απαντήσουμε μελετώντας την Ιστορία. Προβολές στο σήμερα γίνονται και επιβάλλεται να γίνονται. Μόνο που δεν πρέπει να δούμε το τότε με τα σημερινά μάτια όσο δύσκολο και αν είναι κάτι τέτοιο.
    Αφού λοιπόν εξασφαλισθούν οι παραπάνω δύο προϋποθέσεις που ανάφερα τότε μπορεί να βρει κανείς άφθονο και ενδιαφέρον υλικό στο διαδίκτυο.

  13. spiral architect said

    5: Αλκαμένους και Χορμοβίτου: http://bit.ly/2aGZxxE
    Τα καλά σαγανάκια με παστουρμά είναι εδώ: http://bit.ly/2agKgGA

  14. Το θυμήθηκα! Μπουγιουρντί λέγεται το σαγανάκι με παστουρμα!

  15. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    8-9 Το ΚΚΕ έχει και νεότερες επεξεργασίες για την εποχή, πάντως -αλλά δεν τις ξέρω καλά.

  16. Παναγιώτης Κ. said

    @15. Θαρρώ πως κυριαρχεί το ηρωικό στοιχείο και φυσικά η δογματική αντίληψη για τα πράγματα.
    Ηρωικό στοιχείο σημαίνει ότι από την μια μεριά ήταν οι…ήρωες και από την άλλοι οι…πεταμένοι. Είναι όμως κανόνας απαραβίαστος: Ένας υπολογίσιμος αντίπαλος σε δοξάζει!
    Για ορισμένους ισχύει αυτό που έχει ειπωθεί πολλές φορές με ειρωνική διάθεση: Αν τα πράγματα δεν συμφωνούν με τη θεωρία τόσο χειρότερο για τα πράγματα!

  17. Ηλίας. said

    13
    Λογικό .

    Κοίτα ποιός είναι απέναντι .
    https://www.instantstreetview.com/@37.980074,23.725719,139.9h,-2.45p,1z

    Από το Αντάρτικο στο σαγανάκι .

    Τελικά ΚΑΙ ο Έρωτας ΚΑΙ η Επανάσταση περνούν από το υπογάστριο και το υπεργάστριο του Μπίρμαν και της αφεντιάς μας .

  18. Ηλίας. said

    Μοι προξενεί αλγεινμπλαμπλαμπλα πως έχουμε καμιά δεκαριά σχολιαστές μεν , δύο ψήφους όλες κι όλες δε .
    Ένα κλικ είναι .
    Κάντε το .
    Θα έρθει ο χαζούλης με τα σαράντα mail και θα μας χαλάσει το παιχνιδάκι μας και την διάθεση του Νικοκύρη .
    Κρίμα .

  19. sarant said

    18 Ηλία, σε διαβεβαιώνω πως ούτε που προσέχω τα αστέρια -αρκούν τα σχόλια.

  20. Γς said

    Μόλις σφάξαν τον παπά στην εκκλησία της Γαλλίας οι ένοπλοι.
    Αν είναι μουσουλμάνοι οι δράστες [που έπεσαν νεκροί απ τα πυρά της αστυνομίας] τότε να βρεθεί επειγόντως ένας ιμάμης. Τι ένας; Δύο!

    Εντάξει και τρεις. Καλά είναι…

  21. Γς said

    20:

    Μ έπιασε το ηρωικό μοβόρικό μου

  22. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>πάνινες διπλωτές πολυθρόνες
    Ντεμπελοκαρέκλες τσι κάτεχα στο χωργιό και μετά εδώ έμεινα χάσκοντας όταν τις είπαν «του σκηνοθέτη».
    Είχαμε δυο στο καφενείο του παππού μου .Συνήθως καθόταν ο παπάς κι απλωνόταν κι άλλος ένας κοιλαρούλης τοπικός «προύχοντας».

    Ηλία,χρόνια πολλά δε σου είπαμε, για …προπαραπροψές, θαρρώ και είσαι κι ένας ! 🙂 Χρόνια πολλά σου λοιπόν. (Αύριο οι Παρασκευές και μεθαύριο οι Παντελήδες. Η θεία Μαρίνα στις 17, πήγε αμελέτητη 🙂 )

  23. Γς said

    22:

    >Αύριο οι Παρασκευές και μεθαύριο οι Παντελήδες. Η θεία Μαρίνα στις 17, πήγε αμελέτητη

    Σήμερα οι Παρασκευές!

    Και μου’ λεγε στο τλφ η κόρη μου το πρωί:

    -Σαν σήμερα, πριν 9 χρόνια θάψαμε τη μάνα μας.

    Βούλα, από Παρασκευή. την λέγανε.

  24. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ‘Ωπα, σήμερα 26, οι Παρασκευούλες και χρόνια τους πολλά, ξέρω έχουμε εδώ, αλλά μετά τα φρικιαστικά νέα που μας πρωτοείπε ο Γς στο 20, πάνε τα κέφια…

  25. Παναγιώτης Κ. said

    @21. Βρε θείο, με ρωτάει ο ανεψιός μου που πηγαίνει στο Λύκειο, είναι έτσι ή απλά είναι εντύπωσή μου ότι οι Ευρωπαίοι είναι ανεκτικοί προς αυτούς που τους την έχουν πέσει;
    Αν ο άλλος το έχει σε πρόγραμμα να σου κάνει τη ζωή πατίνι πως θα τον αντιμετωπίσεις;
    Με ρώτησε τι σημαίνει η λέξη ενοχικός.και κάποια ακόμα.

    Τον βοηθάω στα Μαθηματικά και τα πηγαίνουμε μια χαρά.
    Σε τέτοιες όμως εξωμαθηματικές ερωτήσεις…ζορίζομαι!

  26. Γς said

    22, 23:

    >και μεθαύριο οι Παντελήδες.

    Κι αύριο οι Παντελήδες!

    Αυτόν τον Παντελή τον κήδεψα, εκ παραδρομής

  27. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Όσο κι αν της είπα πως πολύ σύντομα θα γυρνούσε πίσω νικητής, αυτή δεν έπαυε να με κοιτά με το ίδιο το βλέμμα.
    Η χήρα Ερήνη (ειρωνία στ΄αλήθεια τ΄όνομά της),όταν πήγανε να της μιλήσουνε και να την προετοιμάσουνε για πιθανά άσχημα νέα από το μοναχογιό της που είτανε στρατιώτης και είχε καιρό να πάρει νέα του και της είπανε πως τα (γενικά) νέα είναι καλά, παλεύουνε στο μέτωπο, μάχονται γενναία και γρήγορα θα νικήσουν κλπ απάντησε με τη μαντινάδα:
    Σα χάσω ΄γω το Γιώργη μου
    ποτέ μην κλείσει ειρήνη
    κι ο κόσμος όλος να καεί
    και στάχτη να ‘πομείνει.

    Γς, Να είναι καλά τα παιδιά σας να τη θυμούνται πάντα τη μαμά τους

  28. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Όχι να το παινευτώ, ,αλλά γιορτάζει και η μεγάλη Νικοκυροπούλα

  29. Παναγιώτης Κ. said

    @28.Να την χαίρεσαι και της ευχόμαστε τα καλύτερα!

  30. Γιολάντα Μ. said

    Αγόρια καλημέρα. Λίγο πριν φύγω για την δουλειά κι επειδή δεν θα γράψω το βράδυ, γιατί έχω υπερωρία σήμερα και θάρθω πτώμα σπίτι τα ξημερώματα, θέλω να παρακαλέσω τους θερμόαιμους ή και φανατικούς του ιστολογίου να μην εκμεταλλευτούν την προ ολίγου σφαγή του ρωμαιοκαθολικού ιερέα στη Νορμανδία. Κακώς έχει πάρει το θέμα τόσες διαστάσεις στη Γαλλία και πάει κι ο μαλ.κας ο Ολάντ να δεί τι συνέβι

    Θέλω να θυμίσω πως εμείς οι χριστιανοί έχουμε κάνει πολύ χειρότερα πράματα στους καημένους τους μουσουλμάνους και δεν είναι ώρα για Πόλεμο των Θρησκειών. Στο κάτω-κάτω ο ιερέας που σφάχτηκε, έγινε άγιος και πήγε στο Παράδεισο, που είναι ο αντικειμενικός σκοπός για όλους εμάς τους χριστιανούς, αν δεν κάνω λάθος. Ας τον ανακηρύξει άγιο ο Πάπας και ας τελειώσει εκεί το θέμα

    Με την ευκαιρία να σάς πω ότι το χότ-σπότ του Ελληνικού όπου δουλεύω, γίνονται φοβερά πράματα από τους χριστιανούς, που εκμεταλλεύονται και εκπορνεύουν τα προσφυγόπουλα για ένα κομμάτι ψωμί. Ήδη συνέλαβαν ορθόδοξο ιερέα (μπροστά στα μάτια μου έγινε η σύλληψη απο την ΕΛΑΣ) που με το πρόσχημα ότι τα ταΐζει, συνουσιαζόταν με τα προσφυγόπουλα. Τόχει κάνει πρωτοσέλιδο σήμερα και μία εφημερίδα

    Ελπίζω να εισακουστώ και να χαμηλώσετε τους τόνους για το περιστατικό στη Νορμανδία. Καλή μέρα να έχετε όλοι

    ΥΓ: Για τη 2η συνέχεια του διηγήματος «Έπη των Αριμασπών» θέλω να πω το εξής: Η πρώτη μού είχε αρέσει υπερβολικά, γιατί νόμιζα ότι ο πατέρας Σαραντάκος θα ξεμπροστιάσι τον απατεώνα ακροδεξιοφασίστα εκδότη του ΗΛΙΟΥ, Γιάννη Πασσά, που ήταν φίλος του Γ. Παπαδόπουλου αν δεν κάνω λάθος. Δυστυχώς, η δεύτερη συνέχεια ασχολήθηκε με τις παλιές φιλίες του Δημοκρατικού Στρατού και ξεστράτισε απο το θέμα. Ελπίζω να επανέλθει στις επόμενες συνέχειες, γιατί ο Πασσάς έχει περάσει σαν μεγάλη προσωπικότητα της ακροδεξιάς νεολαίας και κάποιοι τον έχουν κάνει ίνδαλμα, ενώ ήταν ένα φρόκαλο που κορόιδευε τους πάντες, ακόμα και τους δικούς του ανθρώπους. Αυτά θέλω να διαβάσω εγώ, στο διήγημα του πατέρα Σαραντάκου

  31. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ε άμα αφήσεις τον ασβό στο κηπούλι, ασβός είναι, θ΄αποπατήσει.

  32. Κάπου τον Σεπτέμβριο του 1947 έγινε μια συνδιάσκεψη και ο Βαφειάδης έθεσε το θέμα της λειψανδρίας και της απροθυμίας των ανθρώπων των πόλεων να βγουν στο βουνό.
    Τώρα, που το βρήκατε ότι «το κόμμα» αποθάρρυνε την έξοδο στο βουνό, είναι απορίας άξιον. Υποπτεύομαι όμως καποιοι (παλιοί και νέοι) αριστεροί προσπαθούν να …καθαρίσουν τη λερωμένη φωλιά τους. Τελικά στον εμφύλιο, τη νύφη την πλήρωσε ο αγροτικός πληθυσμός, αριστερός τε και δεξιός!

  33. sarant said

    33 Yπάρχουν πάμπολλα ιστορικά δεδομένα γι’ αυτή την αποθάρρυνση.

  34. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    28. Xρόνια της πολλά πολλά κι όλα ευτυχισμένα!
    Να την καμαρώνετε πάντα.

  35. Γς said

    Πως το σταματάς αυτό ρε ΕΦΗ;

  36. ΓιώργοςΜ said

    Καλησπέρα!
    Να τη χαίρεσαι, Νικοκύρη, χρόνια πολλά.
    Το διήγημα έρχεται σε μικρές δόσεις για να φτουρήσει, υποθέτω.
    Η αναφορά με ταξίδεψε λίγο στο παρελθόν, αφού μεγάλωσα στην Άνω Νέα Σμύρνη (είκοσι και βάλε χρόνια μετά την ιστορία βέβαια, πρόλαβα όμως την εποχή πριν την εκτεταμένη ανοικοδόμηση), κυνηγώντας βατράχια στα ρέματα, παίζοντας κρυφτό και κυνηγητό, ακόμη και πετροπόλεμο στους χωματόδρομους και στα άχτιστα οικόπεδα ή τις οικοδομές. Γερνάω φαίνεται και αναπολώ τα παιδικά μου χρόνια.

  37. sarant said

    37 Μικρές δόσεις αλλά εβδομαδιαίες.

  38. Νικοκύρη, να χαίρεσαι το Νικοκυριό σου όλο.
    Έχω αποχαζέψει ή έχουμε καιρό να δούμε Αστεριξολόγημα;

  39. 39: Πάει για Σεπτέμβρη είπαμε.

  40. 40 Συγγνώμη, δεν το πρόσεξα

  41. Γιάννης Ιατρού said

    28: Νίκο,
    να την χαίρεσαι !!!

    38: Ωχ… Να τι παθαίνει κανείς 🙂 (#41)

  42. Αφώτιστος Φιλέλλην said

  43. Γιάννης Ιατρού said

    36: Γς, παλιά γινόταν με ESC, αν δεν πετυχαίνει, π.χ. με τον Mozilla/Firefox δες εδώ

  44. Γς said

    44:

    Ασε. Κόλλησα ένα αυτοκόλλητο πάνω στο gif σην οθόνη.

  45. Γιώργος Θαλάσσης said

    «Σμύρνη. Καλοκαίρι του ΄47. Βραδάκι… και περιμένοντας να πάει οχτώ η ώρα για ν’ ακούσουμε τη “Φωνή της Αλήθειας” στο ραδιόφωνο. Τα νέα που ακούσαμε ήταν συνταρακτικά. Οι αντάρτες είχαν εισχωρήσει από το Γράμμο στα Ζαγοροχώρια και τη Μουργκάνα…» Σίγουρα «το μυθιστόρημα δεν παρακολουθεί ακριβώς την ιστορική πραγματικότητα» γιατί οι αντάρτες στη Μουργκάνα μπήκαν στα τέλη Νοέμβρη του 1947 κι όχι το καλοκαίρι… 🙂

  46. Γιώργος Θαλάσσης said

    Στις πόλεις είχαν μια ωραιοποιημένη άποψη για τις μάχες στα βουνά (ειδικά το 1947). Όλη η φρίκη του πολέμου φαίνεται καθαρά στην περιγραφή του Δημήτρη Χατζή για τη Μουργκάνα. (Τελικά ο Χατζής έφυγε από εκεί με τα νεύρα του σπασμένα!) http://labastia.blogspot.gr/2016/07/blog-post_4.html (Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το διήγημα).

  47. Γιάννης Ιατρού said

    32: ΕΦΗ
    αΘβόΧ 🙂

  48. Λ said

    Ελπίζω να ναι χρήσιμο. Στα καζάχικα υπάρχουν τόνοι υλικού. Λέτε να κατεβάσω κάτι και να βάλω το γουγλομεταφραστήρι όπως καλή ώρα εδώ;
    http://admw.ru/books/Tadeush-Sulimirskiy_Sarmaty–Drevniy-narod-yuga-Rossii/15

  49. Λ said

    Ωχ νόμιζα ότι κοπιπάστωμα το αγγλικό κείμενο αλλά βγαίνει το ρωσικό. Πάντως στο λίνκ βλέπετε το πονά του συγγραφέα Tadeush Sulimirskiy.

  50. Λ said

    Να λοιπόν

    http://topreferat.com.kz/songghy-qosylghan/577-saqtar-referat.html

  51. IN said

    47: Ο Χατζής δεν φαίνεται να γράφει τίποτε, αλλά από την άλλη πλευρά αναφέρεται ότι οι αντάρτες εκτέλεσαν (με μια σφαίρα στο κεφάλι) 120 αιχμαλώτους στρατιώτες του διαλυθέντος 611 Τάγματος Πεζικού, που τους έθαψαν σε ομαδικό τάφο. Τα πτώματα βρέθηκαν, λέει, τυχαία το 1971

    Αντί άλλων, «Η καλύβα ψηλά στο βουνό» σχόλιο 23 Σεπτεμβρίου 2010 από τον κ. Σπυρίδωνα Θεωδορόπουλο (με παραπομπές).

    https://panosz.wordpress.com/2010/09/22/sxoliasths-fotia-kai-tsekouri/

    Επίσης, Ηλίας Μαγκλίνης στην Καθημερινή, 30.01.2009: http://www.kathimerini.gr/712917/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/den-8elw-aixmalwtoys

    Ωστόσο, μια πρόχειρη έρευνα στην ψηφιοποιημένη «Μακεδονία» του 1971 που υπάρχει στην Εθνική Βιβλιοθήκη, δεν έβγαλε δημοσίευμα σχετικό με αυτή την ανακάλυψη.

  52. alexisphoto said

    @28:
    Χρόνια της πολλά κ καλά.
    @18:
    Ποιές ψήφους; τι έχασα πάλι;

  53. Γιώργος Θαλάσσης said

    52: Ο Χατζής γράφει: «Από τούς αιχμαλώτους 81 στρατιώτες προσχώρησαν στο Δημοκρατικό Στρατό με τη θέληση τους και πολεμούνε και τώρα μαζί του. Οι άλλοι σταλθήκανε πίσω ελεύθεροι.» Μάλιστα στο ενημερωτικό δελτίο του Δημοκρατικού Στρατού δημοσιεύτηκε συνέντευξη των…νεκρών φαντάρων που γελούσαν! Για τις εκτελέσεις δες εδώ: http://labastia.blogspot.gr/2016/07/blog-post_5.html

  54. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  55. Λ said

    Ο συγγραφέας του βιβλίου είναι πολωνός

    https://en.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Sulimirski

  56. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    47. Θλιβερος απολογισμος «….Έτσι τέλειωσε αυτή ή πρώτη επίθεση. Ένας απολογισμός χρειάζεται για να κλείσει η εικόνα: νεκροί 267, τραυματίες 250, αιχμάλωτοι 180, αυτόμολοι 5. Το σύνολο των απωλειών του εχθρού 702….»

    Aγκιταστια-προπαγανδα για τους εναπομειναντες….

  57. Λ said

    Herodotus wrote that «the country and the people living before the [agrippeyami and Issedonians], known to us very well,» but a country that for agrippeyami, «no one can say for sure: no one has ever been there, because it is surrounded by high impassable mountains «; Agrippa says that «in these mountain people live with goat legs.» Another legendary people, who lived and agrippeyami Issedonians – this one-eyed people who are «called Scythians Arimaspians» and who constantly attack their neighbors. Was constant hostility between Arimaspians and Issedonians, which suggests that these peoples have been neighbors. Arimaspi Issedonians expelled and occupied their ancestral territory. Figure 24 Gold jewelry from the mound Chiliktinskaya number 5, East Kazakhstan. Carbon method allows to carry the treasure to the years 430-250 BC. e. In the days of Aristeas land Arimaspi probably stretched to the east and south-east of Semipalatinsk and must be overlapped with agrippeev possessions. The story about the capture and exile Issedonians reminds spread Karasuk culture in the same area at the end of the 2nd millennium BC. e. At the time, these lands were inhabited by members of the local branch of the Andronov culture, presumably ancestors Issedonians. Some of them were captured by the aliens and disappeared among them, but most retreated westward, displacing other groups related Andron, including the ancestors of the «other Scythians». Found mayemirskoy culture, dating back to VI and V centuries BC. e., in the valleys of the upper reaches of the Ob and Irtysh and Altai foothills can be attributed arimaspi. Not found any settlements – only the graves under mounds, built of stones mixed with earth, and a few isolated objects. The find of the Zmeinogorsk – bronze gear for equestrian warrior and horse – deserves special mention, as well as a bronze dagger with ornaments of curious workmanship. It should be noted that all of these items were found in the gold-bearing area. In the valley of the Ob area finds mayemirskoy culture overlaps territory bolyperechenskoy culture. Excavations of a large (more than 120 graves) burial mound in Berezovka, near Biysk, showed that it dates from the same time as the remnants bolyperechenskoy culture in the area. People buried in the graves, did not belong to this culture, but lived in the same area. Two cultures are almost identical in material terms, but the cranial material indicates that people bolyperechenskoy culture belonged to the Mongoloid race, while the remains found in burial, obviously, belonged Europeoid type only with a small admixture of Mongoloid. Those whose remains were found in mounds mayemirskih obviously belonged to the ruling class, and, apparently, were Arimaspians. Their relationship with the people bolyperechenskoy culture, presumably agrippeev branch, are not entirely clear, but is likely to last under the patronage Arimaspi. Burial mounds «of early nomads», located further to the south of East Kazakhstan, in the valley of the upper reaches of the Irtysh is also possible to attribute arimaspi. This group includes and mounds located on the northern slopes of Tarbagatay ridge, about 350 km south-east of Semipalatinsk. They date back to the end of the V – IV century BC. e., that is a little earlier period than those mentioned above, and have been wrongly attributed to Issedonians. Figure 25 Plan and cross-section of the mound-burial Kyzylauz in the valley of the Ili River in East Kazakhstan and its grave goods most outstanding in this group it was Chiliktinskaya mound number 5 comprising double burial. Although he suffered looting, from it was 524 gold objects recovered, weighing more than 100 grams, plus a fragment of an iron object and thirteen bronze socketed dihedral tips in a leather quiver, decorated with fourteen thin gold plates in the form of «Scythian» deer. Initially, the mound has been dated to the end of VII – beginning of VI century BC. e., but radiocarbon analysis gave 340 ± 90 BC. e., that is 430-250 years BC. e. Scythian zoomorphic style, in which several articles mentioned above is made, associated with the Tatar culture of Minusinsk depression. However, mounds design, excavated in eastern Kazakhstan, similar to the Pazyryk group of burial mounds in the Altai Mountains, on the one hand, and on the other – with Saki burial mounds, located further to the south, in the Pamir and Tien Shan, which in ancient times were Bactria and Sogdiana. This link with the more southern cultures makes one doubt that the people who created the East Kazakhstan mounds – arimaspi. Some scientists refer to Arimaspi Aryan tribes, which implies their Iranian origin. Others are of the opinion that they were a Turkic people, perhaps with some admixture of Iranian elements. Apparently, they can be identified with the people of Wu-sun (Usuns) Chinese chronicles, who spoke on Tocharian language. This view is confirmed by the fact that the founders of the Tagar culture of Minusinsk depression were more likely to tori. Later, they were forced to retreat from Eastern Kazakhstan to the south, but some small groups could move to the west and eventually reach the East European steppes in the eastern part of the Alans.

  58. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    39 Δίκιο έχεις. Τέλη Ιουνίου, που ήταν κανονικά να βάλω, είχα πολλά που τρέχανε.

    46 Χμμ… η αφήγηση δεν λέει ότι μπήκαν οι αντάρτες στη Μουργκάνα το καλοκαιρι, λέει ότι η Φωνή της Αλήθειας είπε ότι μπήκαν.

  59. 59β

    Αν δεν με απατά η μνήμη μου με το γνωστό Γερμανό, ήταν μια τακτική παραπληροφόρησης από το ΔΣΕ, που έστειλε μεγάλες μονάδες του εθνικού στρατού να καρτεράνε στη Μουργκάνα, ενώ ο ΔΣΕ ήταν εντελώς αλλού.
    Και το πέρασμα στα Ζαγοροχώρια, απλώς αναφερόταν στο πέρασμα του Σαραντάπορου.
    Κάπου εδώ http://valiacaldadog.blogspot.gr/2007/10/blog-post_03.html εξού και η δίδυμη γέφυρα.

    Έχω μια ιγμορίτιδα που με ταλαιπωρεί, αλλιώς θάψαχνα τα σχετικά κιτάπια.

  60. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    47.»…Για να το καταλάβουν αυτό οι στρατηγοί σαν τον κύριο Αντωνόπουλο χρειάστηκε να χάσουν άλλους εφτακόσιους στρατιώτες – δηλαδή ένα σύνολο από χίλιους τετρακόσιους ογδόντα τέσσερις στις δύο επιχειρήσεις. …»

    ΥΓ Ειναι κοινος τοπος οτι η «επιβολη ισχυος» του ΕΛΑΣ θα επρεπε να γινοταν ταυτοχρονα με την αποχωρηση των κατακτητων (12η Οκτωβρίου 1944) και πριν την 15η Οκτώβρη 1944 (ημερομηνία κατά την οποία τα πρώτα βρετανικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στον Πειραιά), λ.χ. με προσωρινη κυβερνηση με πολυ μεγαλυτερη συμμετοχη του ΕΛΑΣ,,….

  61. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    6 – «πάντως μου έχει μείνει η επαγγελματική διαστροφή : διαβάζω ψάχνοντας το λάθος σαν να διορθώνω γραπτά !»
    Mία από τις μεγάλες κατάρες της εκπαίδευσης, και της διαπαιδαγώγησης. Άραγε, πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος, αν αντί να τιμωρούνται τα λάθη,
    επιβραβεύονται τα σωστά;

    7 – Μην είσαι αχόρταγος, τόσα χρόνια κάθε δεκαπέντε πέρναμε την δόση, και σήμερα μόλις είδα την ανάρτηση είπα, τι έγινε, πότε πέρασαν 15 μέρες (χαμόγελο).

    13 – Το καλύτερο σαγανάκι με παστουρμά, το φτιάχνουν Ικαρίας 4 στο Γέρακα, ελάτε να σας τρατάρουμε.

    14 – Το μπουγιουρντί, είναι με ψημένη ντομάτα και φέτα, δεν έχει παστουρμά.

    28 – Πώς την λένε, Ερμολία ή Ωραιοζήλη; (χαμόγελο). Χρόνια της πολλά Νικοκύρη, να την χαίρεστε.

  62. Γιάννης Ιατρού said

    Νίκο, ωραίο το σημερινό. Μόλις τώρα μπόρεσα να του κάνω μια πρώτη ανάγνωση.

  63. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    60 – «Έχω μια ιγμορίτιδα που με ταλαιπωρεί,» Παράλληλα με την φαρμακευτική αγωγή, πίεζε σχετικά δυνατά με τα δυό σου δάχτυλα (τους δείχτες) το ένα πάνω στο άλλο, για μερικά δευτερόλεπτα, στην συμβολή της μύτης με το μέτωπο, πέντε έξι φορές, δυο τρείς φορές την μέρα, για μερικές μέρες, θα σε βοηθήσει πολύ, και να πίνεις αρκετό νερό, και όσο μπορείς, λιγότερα τσιγάρα, (το καθόλου αποκλείεται – χαμόγελο).

    Υ.Γ – Θα σου γράψω στο mail, τι να κάνεις, για αν μην ξανάχεις τέτοιου είδους προβλήματα.

  64. Γιάννης Ιατρού said

    64: τέλος
    Άλλοι έχουν τ΄όνομα κι άλλοι τη χάρη!

  65. Γιάννης Ιατρού said

    60: Σκύλε

  66. sarant said

    62 🙂 Νάσαι καλά!

  67. Γιώργος Θαλάσσης said

    59. «Χμμ… η αφήγηση δεν λέει ότι μπήκαν οι αντάρτες στη Μουργκάνα το καλοκαιρι, λέει ότι η Φωνή της Αλήθειας είπε ότι μπήκαν.» Δε νομίζω ότι ανακοίνωναν τις…προθέσεις τους. Ο ελιγμός στην Μουργκάνα κρατήθηκε μυστικός. Και φυσικά (60) δεν ήταν τακτική παραπληροφόρησης. Μέχρι την τελευταία στιγμή έπαιζε η Νεμέρτσικα. Ο Σπύρος Σκεύης τους έπεισε να πάνε στα μέρη του (Μουργκάνα). Δεν νομίζω όμως ότι σε μια διήγηση παίζουν μεγάλο ρόλο μερικοί μήνες. Αναμένουμε τη συνέχεια του αναγνώσματος Νικοκύρη… 🙂

  68. Γς said

    64:

    Ιγμορίτιδα, αλλά και πονόδοντος.

    Και γιατροσόφια για γαϊδούρια

  69. Pedis said

    http://info-war.gr/%CE%B7-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE-%CE%AD%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%87%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%AF-%CF%84%CE%B7-%CF%87%CF%81%CF%85/

    http://expo.se/2016/over-two-million-euros-in-eu-subsidies-granted-to-fascists_7074.html

    Πώς τα παίρνουν τα φράγκα από την ΕΕ; Μέσω κομμάτων που έχουν βγει στην Ευρωβουλή και «ανεξάρτητων» ευρωβουλευτών; (Διότι αρκετοί από τους ιθύνοντες της φασιστικής συμμαχίας δεν είναι εκλεγμένοι στο Εκοινοβούλιο.)

  70. Pedis said

    APF – Alliance for Peace and Freedom … το όνομα της φασιστικής συμμαχίας.

    Ο Τραμπ ακολουθεί παρόμοιες τεχνικές. Νεοκόφιλεργατικός, μιλιταρεινιστής, όλα μέσα!

  71. sarant said

    70 Αν δεν υπάρχουν εκλεγμένοι στο Ευρωκοινοβούλιο δεν μπορεί να υπάρχει επιδότηση. Αλλά υπάρχουν. Ο Σουλτς είπε ότι θα την διακόψει από την επόμενη ημιπερίοδο (αρχές 2017) -βέβαια, με την ίδια λογική μπορεί αύριο να κόψει και το ΚΚΕ.

  72. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    62. Λάμπρος>>14 – Το μπουγιουρντί, είναι με ψημένη ντομάτα και φέτα, δεν έχει παστουρμά.
    Άστα, όλα πειραγμένα πια 🙂 . Αλλά αν είναι σε πόλη παστουρμαδοπρομηθεύτριά μου, μας κλονίζει την πεποίθηση. Εκτός εποχής μεν αλλά φαντάζομαι ο συνδυασμός με ούζο,το κάνει και καλοκαιρινό το μεζεκλίκι:
    Μπουγιουρντί με παστουρμά, το καΐκι του σουλτάνου (κολοκύθι γεμιστό με παστουρμά και κασέρι), τα κεφτεδάκια της αρχόντισσας ψημένα στη σχάρα πάνω σε μελιτζάνα με κασέρι και ντομάτα, κεμπάπ με ντοματούλα τυλιγμένο με φύλλο στο φούρνο, το πολυτελές πιλάφι του σουλτάνου με κιμά και παστουρμά και τα υπέροχα κεμπάπια της αρχόντισσας.

  73. IN said

    72: Ο Σουλτς θα κάνει τη δουλειά του, αλλά… υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο (ή, εν προκειμένω, το Λουξεμβούργο).

    Να μην ξεχνάμε ότι μια από τις πιο γνωστές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, η απόφαση της 23ης Απριλίου 1986 στην υπόθεση 294/83, Les Verts/Κοινοβούλιο , η οποία περιέχει, στη σκέψη 23, την εμβληματική φράση «η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα [όπως λεγόταν ακόμη τότε] συνιστά κοινότητα δικαίου», αφορούσε, ακριβώς, τη χρηματοδότηση ενός πολιτικού κόμματος (Οικολόγοι) από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

    Αν λοιπόν κόψει τα λεφτά από οποιονδήποτε ο Σουλτς, μου φαίνεται απίθανο να μην προσφύγουν στο αρμόδιο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο οι ενδιαφερόμενοι, και θα δούμε τι θα πει αυτό και τι πλαίσιο θα θέσει, ώστε να κρίνουμε, μεταξύ των άλλων, αν μπορεί ή όχι να πιάσει και το ΚΚΕ.

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    69. Γς! 🙂 Όχι μωρέ, εδώ το γιατροσόφι:
    Η χρόνια ιγμορίτιδα πιο συχνά πλήττει τους νέους *, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει και τα παιδιά .
    (*σκύλους)

    36. Χμ,δεν ξέρω.Φαινόταν πολύ πιο «ήσυχη», ρολαριστό τζιφάκι, η εναλλαγή των λουλουδιών εκεί απ΄όπου το διάλεξα.

    48.>> αΘβοΧ
    Ναι ναι! 🙂

  75. Γιάννης Ιατρού said

    75 α ΕΦΗ
    (λινκ) …κάθε πρωί να βάζετε μια σταγόνα χυμό καρότου…
    Απορια: Το καρότο μετά το τρώμε;;;
    Ναι, ναι, κάτι τέτοια γιατροσόφια διαβάζουν (σ΄ ανυπόληπτους ιστότοπους που περιφέρονται 🙂 ) κι άλλοι… εδώ μέσα 🙂 🙂 και μετά τα μοσχο-…προωθούν σε αδέποτα σκυλιά!

    Τζιφάκι: Αφού δεν έχει τα κατάλληλα software εργαλεία ρε Έφη, όλο στις hardware λύσεις το ρίχνει!

  76. leonicos said

    Υπέροχο κι ας άργησα. Κανονικά τώρα έπρεπε να βλέπω το σημερινό

  77. Από το μέτωπο της ιγμορίτιδας όλα καλά, ο πόνος πέρασε, μόνο τα μάτια είναι λιγουλάκι

    http://cache1.asset-cache.net/gc/532249809-saint-bernard-with-cute-eyes-gettyimages.jpg?v=1&c=IWSAsset&k=2&d=cSfux6lHE7lrbet9uqhrcuTV9w07NH2mzGU5RXfQXbAKNgkIKn5po29Tg2Vlw8Rt

  78. Pedis said

    # 72 – Ναι, το γνωρίζω ότι υπάρχουν εκλεγμένοι φασίστες-ναζιστές στο Εκοινοβούλιο. Μόνο που στις ανώτατες θέσεις της φασιστικής συμμαχίας παρατηρώ ότι υπάρχουν άτομα μη εκλεγμένα. [Δηλ. ιδρύω μία κίνηση, λέω ότι σε αυτή συμμετέχει ο κ. Μπίχλας, εκλεγμένος στο ΕΕ και τσουπ η χρηματοδότηση στην τσέπη. Κουφό, έτσι;]

  79. Γιάννης Ιατρού said

    78: Γλύτωσες το καρότο 🙂 🙂

  80. 80

    Όχι, είναι μέσα στον αρακά, που με περιμένει.
    Αφήνω κι αυτό εδώ, για τον Σπειροειδή Αρχιτέκτονα

  81. 34 sarant said
    33 Yπάρχουν πάμπολλα ιστορικά δεδομένα γι’ αυτή την αποθάρρυνση.

    Τα πάμπολλα (που φαίνεται ότι είναι ανύπαρκτα) τα ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ κατηγορηματικά, στη συνδιάσκεψη του Σεπτεμβρίου 1947, ο πιο «αρμόδιος» εκείνης της περιόδου, ο Μάρκος Βαφειάδης. Αν θέλετε λεπτομέρειες, ευχαρίστως να τις παραθέσω!

  82. Γς said

    81:

    >είναι μέσα στον αρακά, που με περιμένει

    το καρότο;

    Αρακάς ντόπιος με καρότα Πολωνίας

  83. cronopiusa said

  84. IN said

    82: Ε, ότι στοιχεία έχεις, πες τα με λεπτομέρειες, χρήσιμα είναι.

    Δεν το λες όμως καλά, όχι «άμα θέλετε λεπτομέρειες να τις παραθέσω», «εάν προκληθώ θα απαντήσω» το λένε. Επίσης, πέτα πού και πού κανένα «διατί ο εβραιομασόνος κ. Σαραντάκος αποκρύπτει ότι…» ή «μοι προκαλεί κατάπληξιν…», βοηθάει 🙂

    Προς Θεού, για να μην παρεξηγηθούμε, πλάκα κάνω, το ξέρω πολύ καλά ότι δεν είσαι τρολ!

  85. Γιάννης Ιατρού said

    85: Πιστός θεράπων του δεύτερου αρχαιοτέρου επαγγέλματος 🙂 🙂 🙂

  86. Ηλίας. said

    82 Georgios Bartzoudis .
    Θέλουμε .
    Ευχαρίστως να τις παραθέσετε , κ. Υποδιοικητά .

    Α … και κάτι τις ακόμη :
    « πάσΗ » και όχι « πάσΕΙ » δυνάμει . « ΘεαθΉναι » και ουχί « ΘεαθΕΊναι » .
    Γιά την διατήρηση του φρονήματος και της τρισχιλιετούς , όχι τίποτις άλλο .
    Ευτυχώς , όμως , διαβάζουμε το ιστολόγιο και θα βελτιωθούμε . Εσείς στην ορθογραφία και εμείς στην Ιστορία .
    Ας κάμουμε , λοιπόν , μιά ανταλλαγή .

    Διατελώ μεθ’ υπολήψεως .

    86 Γιάννης Ιατρού .

    Η μονίμως ασθενής και επιπλέον γηραιά μνήμη μου , επιμένει πως κάπου , κάποτε διάβασε πως το αρχαιότερο επάγγελμα είναι του ζυθοποιού .

  87. Jago said

    ΜΙα που έγινε αναφορά στη Μουργκάνα και το 611 ΤΠ πιο πάνω, τώρα είδα όλα τα σχετικά σχόλια, θυμήθηκα πως σε ένα από τα χρησιμοάχρηστα βιβλία που μαζεύω, στη Σκιά της Μουργκάνας του Νικόλαου Βενέτη με εισαγωγή του πολύ Νικ Γκατζογιάννη, το συγκεκριμένο γεγονός χαρακτηρίζεται από τους Λιώτες ως «ελληνικό Κατύν» με καταφανή δόση υπερβολής.

  88. Γιάννης Ιατρού said

    87:β Ηλίας

    Στην Αίγυπτο κλπ., ίσως, άσε που ….δεεεεν, εδώ όμως όπως είπα 🙂 🙂

  89. 85: Ευχαριστώ για την «πλάκα». Εμένα πάντως μου φαίνεται ότι ρίχνεις άδεια για να πιάσεις γεμάτα!

    86: Ακαταλαβίστικος

    87: Ναι …δεκανέα! Αφού σε ευχαριστήσω για την ορθογραφική διόρθωση (κάποιας παλαιότερης δημοσίευσής μου, υποθέτω), παραθέτω «ευχαρίστως» αυτά που ζητάς.

    Σύμφωνα με τον Φίλιππο Ηλιού (Αυγή, Ιανουάριος 1980), στην 3η Ολομέλεια της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. (11-15.9.1947) διατυπώθηκαν επικρίσεις για τους «οπορτουνιστές» και «αναποφάσιστους» των πόλεων που απέφευγαν να βγουν στο βουνό. Επίσης ο Ηλιού αναφέρει ότι στην ίδια ολομέλεια ο Μάρκος Βαφειάδης παρουσίασε μια έκθεση που είχε συντάξει από τον Αύγουστο του 1947 και στην οποία μεταξύ άλλων σημείωνε την αδυναμία του Κόμματος να αφυπνίσει τους αριστερούς των πόλων, ώστε να βγουν στο βουνό. Για περισσότερα …στις πηγές!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: