Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ψόφος

Posted by sarant στο 5 Αύγουστος, 2016


Στα κοινωνικά μέσα θα το βρείτε συχνά γραμμένο «πσόφος», μια στραβογραψιά στην οποία αναφέρθηκα χτες μαζί με άλλα συναφή φαινόμενα. Ωστόσο, η λέξη του τίτλου έχει μεγάλο ετυμολογικό ενδιαφέρον, οπότε σκέφτηκα να της αφιερώσω το σημερινό άρθρο, μια και δεν ταίριαζε να τα αναπτύξω αναλυτικά στο χτεσινό άρθρο, που είχε άλλο θέμα.

Είτε γραμμένη «ψόφος» είτε «πσόφος», η λέξη χρησιμοποιείται, κατά τον ορισμό του slang.gr, «ως κατάρα για να εκφράσει εντονότατη οργή στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, αλλά και σε πιο συμβατικές μορφές έκφρασης, όπως τα γκράφιτι».

Η κατάρα αυτή εκφέρεται μονολεκτικά στα κοινωνικά μέσα (δείτε εδώ ένα νόστιμο σατιρικό άρθρο του Κουλουριού), ενώ σε παλιότερες εποχές που ήμασταν λιγότερο λακωνικοί η κατάρα εκφερόταν αναλυτικότερα, π.χ. «κακό ψόφο να’χεις».

Ψόφος είναι ο θάνατος των ζώων, ιδίως από ασθένεια. «Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει», λέει η παροιμία. Όταν πεις «ψόφησε» για ένα ζώο, είναι ουδέτερη η χρήση (δεν θα το πεις για το αγαπημένο σου κατοικίδιο, βέβαια). Όταν πεις «ψόφησε» για έναν άνθρωπο, δείχνεις αμέσως έντονη απέχθεια για το πρόσωπό του, είναι βαριά κουβέντα. Τις προάλλες διάβασα κάπου ένα άρθρο για τον Δάγκουλα, τον διαβόητο συνεργάτη των Γερμανών στη Θεσσαλονίκη, που τον πρόλαβαν οι Ελασίτες και τον σκότωσαν στο τέλος της Κατοχής κι έτσι δεν έγινε υπουργός μεταπολεμικά -είχε και δυο αποκόμματα εφημερίδων με την είδηση του θανάτου του, και στη μιαν απ’ αυτές ο τίτλος ήταν «ψόφησε ο Δάγκουλας».

Φυσικά υπάρχουν πάμπολλες λέξεις και εκφράσεις, με ένα πλήρες φάσμα από αποχρώσεις, για τη μόνη βεβαιότητα της ζωής μας, αλλά δεν θέλω να επεκταθώ προς τα εκεί, ας μείνουμε προς το παρόν στο ότι ο άνθρωπος πεθαίνει και το ζώο ψοφάει.

Ωστόσο, δεν είναι αυτή η αρχική σημασία της λ. ψόφος, ούτε η μοναδική -άλλωστε, ξέρουμε πως όταν κάνει πολύ κρύο λέμε ότι «έχει ψόφο», που είναι ήδη μια άλλη σημασία. Ούτε αυτή όμως είναι η αρχική.

Στα αρχαία ελληνικά, ψόφος ήταν ο θόρυβος. Η λέξη χρησιμοποιόταν κυρίως για άναρθρους θορύβους, όχι για την ανθρώπινη φωνή. Ο ψόφος ετυμολογείται από ένα επιφώνημα ψο, που εξέφραζε αηδία και αποστροφή.

Το ρήμα «ψοφώ» λοιπόν αρχικά σήμαινε κάνω θόρυβο, ας πούμε όπως η αρβύλα στο χώμα (ψοφεί αρβύλη) ή η αλυσίδα ή η οπλή του αλόγου ή το κτίριο που πέφτει. Υπήρχε και η φράση «ψοφείν τας θύρας», που τη λέγανε όταν χτυπούσαν την πόρτα -αλλά όχι απέξω για να μπουν παρά από μέσα για να βγουν.

Πράγματι, παρόλο που σκορπάμε ένα σκασμό ώρες για να μη μαθαίνουμε αρχαία στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, λίγοι ξέρουν ότι στα σπίτια των αρχαίων Αθηναίων οι πόρτες άνοιγαν προς τα έξω -και επειδή τα σοκάκια της αρχαίας πόλης ήταν στενά, ο αρχαίος Αθηναίος που ήθελε να βγει από το σπίτι του έπρεπε να χτυπήσει την πόρτα, ώστε να τον ακούσει ο διαβάτης που περνούσε και να παραμερίσει. Όπως λέει ένα απόσπασμα του Μενάνδρου, «την θύραν ψοφεί τις εξιών». Να σημειωθεί ότι όταν χτυπούσε την πόρτα ο επισκέπτης απ’ έξω για να του ανοίξουν οι νοικοκυραίοι, τότε χρησιμοποιούσαν άλλο ρήμα, το κόπτω ή το κρούω την θύραν.

Με την πάροδο του χρόνου, οι λέξεις ψοφώ και ψόφος συνδέθηκαν με τον ήχο που κάνει το ζώο όταν πέφτει πεθαίνοντας, και κατά την ελληνιστική εποχή εμφανίζεται και η σημασία ψοφώ = πεθαίνω, για ζώα, ενώ, όπως λέει το ετυμολογικό λεξικό του Μπαμπινιώτη σποραδικά από τον 5ο μΧ αιώνα το ρ. ψοφώ χρησιμοποιείται και για θάνατο ανθρώπου. Από τη σημασία ψόφος = θάνατος (κυρίως ζώου) προέκυψε τα νεότερα χρόνια και η σημασία του έντονου κρύου.

Ενδιαφέρον είναι ότι η σύνδεση του θορύβου με τον θάνατο εμφανίζεται επίσης στο λατινικό ρήμα crepare, που σήμαινε στα κλασικά λατινικά «κροτώ, σπάω με θόρυβο» και πήρε στα λατινικά της όψιμης εποχής και ιδίως στις νεότερες γλώσσες τη σημασία «σκάω, ψοφάω» -από εκεί και το δικό μας «κρεπάρω».

Οι γιατροί θα μας πουν ότι η αρχική σημασία του ψόφου διατηρείται και στις μέρες μας στην ορολογία τους, όπου ο μυικός ψόφος είναι ακροαστικό φαινόμενο. Σε κανένα βαθύ καθαρευουσιάνικο κείμενο μπορεί να συναντήσετε τη λέξη «αψοφητί» (δηλ. αθόρυβα). Αλλά και στο γενικό λεξιλόγιο, όταν λέμε κάποιον «ψοφοδεή», δηλαδή φοβιτσιάρη, δεν συνειδητοποιούμε ίσως ότι η λέξη είχε φτιαχτεί για εκείνους που φοβούνται και τον παραμικρό θόρυβο (ψόφο). Στο ετυμολογικό του Μπαμπινιώτη βρίσκω κι έναν ορισμό νεοπλατωνικού σχολιαστή: Ψοφοδεείς δε λέγονται οι τους ψόφους των μυιών δεδοικότες, δηλαδή όσοι φοβούνται τον θόρυβο των μυγών ποντικών.

Για τις κατσαρίδες δεν ξέρω αν έχουν πει τίποτα οι αρχαίοι ημών πρόγονοι!

 

Advertisements

175 Σχόλια to “Ψόφος”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Και το μπακάλικο του Ψόφιου.

    [απ το τρινάλ]

  2. Πάνος με πεζά said

    Κι επειδή είπαμε χτες-προχτές για την ακλισιά, κάποιοι παλιοί λέγανε «Έξω κάνει ψόφος !» (κατά το «Σ’ έκανε κώλος»)

    Ο ψόφος μπαίνει και σαν συνθετικό, βεβαίως : ψοφολογάω, ψοφόσκυλο, φυσικά ο ψοφοδεής (αυτός που τρομάζει με τον παραμικρό θόρυβο), αλλά και το ακραίο «ψοφιμάρατος», που λέει η μάνα μου !

    Καλημέρες !

  3. cyrusmonk said

    Καλημερούδια.
    «…των μυιών…» μήπως ἐννοεῖ τῶν μυγῶν; (Ἄ, ρὲ Γκόλντινγκ μὲ τὸν ἄρχοντά σου!). Ἐκτὸς ἂν παρεισέφρησε κανένα περιττὸ ἰῶτα στὸν ἀρχικὸ τύπο (τῶν μυῶν).

  4. Πάνος με πεζά said

    Κάποτε κάναμε μια δουλειά, ένα μεγάλο κτίριο, και τα μάρμαρα τα είχε εργολαβία γνωστός μεγαλομαρμαράς ονόματι Ψωφάκης (πολλοί το γράφουν με ωμέγα, όπως και ο Ψωφίμης, καλός μαστοράκος στα Suzuki, στο Γέρακα – συμπτωματικά, και το μεγάλο κτίριο είναι κι αυτό στο Γέρακα).
    Τα μάρμαρα εμφάνισαν κάποια προβλήματα, κι υποσχέθηκε να τ’ αλλάξει όλα αζημίως, πετάγοντας και την ατάκα :
    – Ο Ψωφάκης έχει @ρχ#ΔΙ@ !

  5. Πάνος με πεζά said

    Και «ψούφο» το έχω ακούσει, το κρύο, σε κάποια παλιά τηλεοπτική σειρά εποχής, ίσως στο «Μινόρε της αυγής».

  6. Γς said

    Το @αμήσαμε και ψόφησε!

  7. gpoint said

    Της σειράς μου πρέπει να γνωρίζουν την λέξη από το μάθημα της Ψυχολογίας, τον κύνα του Παβλόφ που ακούει ψόφον τινά κ.λ.π

  8. Γς said

    7:

  9. Λ said

    Εμείς ττακκουρούμε την πόρτα με το ττακκουτάρι για να μπούμε

  10. Θύμμαχος Θήτης said

    Καλημέρα, ωραία η παρουσίαση της προέλευσης του ψόφου.

    ο «ψόφος» συνδυάζεται συχνά και με τον «καρκίνο», σε ιντερνετικά βρισίδια, είτε μονολεκτικά είτε με αποδέκτες. Πριν την εξάπλωση του ίντερνετ έχουμε δείγματα χρήσης, πχ εδώ από τον κύριο Βασίλη Λεβέντη, που εύχεται καρκίνο στις οικογένειες άλλων ανθρώπων: https://www.youtube.com/watch?v=W3XZqb50SfI

  11. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>(δεν θα το πεις για το αγαπημένο σου κατοικίδιο, βέβαια)
    όχι και «βέβαια!» .Θα αντιστέκομαι μέχρι να …ψοφήσω, σ΄αυτό. Τελευταία, τα ζώα μας παθαίνουν και οι άνθρωποι ψοφούν. Αν πεις του πατέρα μου ότι ΄πόθανε ο χιλιαγαπημένος του σκυλάκος, θα πει κάτι όπως ,ε να πα φέρομε παπά να τονε διαβάσομε, αφού ΄ναι αποθαμένος 🙂

  12. Πέπε said

    Καλημέρα.

    > > Σε κανένα βαθύ καθαρευουσιάνικο κείμενο μπορεί να συναντήσετε τη λέξη «αψοφητί» (δηλ. αθόρυβα). Αλλά και στο γενικό λεξιλόγιο, όταν λέμε κάποιον «ψοφοδεή», δηλαδή φοβιτσιάρη, δεν συνειδητοποιούμε ίσως ότι η λέξη είχε φτιαχτεί για εκείνους που φοβούνται και τον παραμικρό θόρυβο (ψόφο).

    Αυτό, να γράφεις Νίκο λες και απευθύνεσαι σε κόσμο που οπωσδήποτε έχει περιορισμένο λεξιλόγιο…! Αψοφητί δεν είναι (κατά την αίσθησή μου βέβαια) πιο σπάνια λέξη από το ψοφοδεής, και πάντως μπορεί να είναι καθαρευουσιάνικη λέξη αλλά σε καμία περίπτωση δεν περιορίζεται σε καθαρευουσιάνικα κείμενα και μάλιστα βαριά. Θυμάμαι τακτικά να την ακούω και να τη λέω, όταν π.χ. μιλάμε για το πώς θα περάσει κάποιος από το δωμάτιο όπου κοιμούνται άλλοι. Όσο για το ψοφοδεής, αποκλείω να μην ξέρει τι σημαίνει κάποιος που χρησιμοποιεί τη λέξη ο ίδιος, άλλο αν τη συναντά πρώτη φορά σε κείμενο (ή σε λόγια) άλλου.

    Κατά τα άλλα:
    Δεν ξέρω τι λένε τα λεξικά, αλλά δε νομίζω ότι ως ζωντανή εν χρήσει λέξη ο ψόφος έχει την έννοια του θανάτου του ζώου. Ναι μεν από εκεί βγαίνουν το ψοφάω (ή αντίστροφα; τέλος πάντων), το ψοφίμι, η ψοφιμίλα, ο ψόφιος κλπ., αλλά στην πράξη μόνο το ψοφόκρυο σημαίνει, και κατ’ εξαίρεση, στην κατάρα «Ψόφος!», τον θάνατο ανθρώπου υποτιμητικά.

    @3: Ε φυσικά, μυίαι είναι οι μύγες. Και στη δημοτική μυίγα γραφόταν μέχρτι κάποια στιγμή.

  13. Corto said

    «ένα άρθρο για τον Δάγκουλα, τον διαβόητο συνεργάτη των Γερμανών στη Θεσσαλονίκη»

    Πρόσφατα κυκλοφόρησε και ένα βιβλίο για τον Δάγκουλα (του Ανδρέα Βενιανάκη, εκδ. Επίκεντρο)

    Ο Δάγκουλας εκτός των άλλων σκότωσε και τον Κέρκυρα, στο κέντρο του οποίου έπαιζαν ο Τσιτσάνης, ο Παπαϊωάννου και λοιποί ρεμπέτες.

  14. Πέπε said

    Απροπό περί ψοφόκρυου:

    Κάθε έκφραση που μπορώ να σκεφτώ που να σημαίνει πάρα πολύ δριμύ κρύο είναι τουλάχιστον αργκό, αν όχι και βωμολοχική:

    Λέμε για το κρύο της αρκούδας (που, επειδή στέκει και κυριολεκτικά, πιστεύω ότι πρέπει να είναι το αρχικό πρότυπο για το γέλιο της αρκούδας και όλα τ’ άλλα της αρκούδας που λέμε, τα πιο σουρεάλ), σχετικά πρόσφατη έκφραση.

    Λέμε «δάγκωσα το καυλί μου» από το κρύο, μάλλον εννοώντας ότι έχω παγώσει σε σημείο που δεν το νιώθω, και που ακόμη κι αν το δάγκωνα δε θα ένιωθε τίποτε.

    Κι από κει καυλόκρυο, πουτσόκρυο, ψωλόκρυο. Το τελευταίο μάλλον πιο συνηθισμένο, ίσως επειδή μοιάζει και με το ψοφόκρυο.

  15. cyrusmonk said

    @12 – Σύμφωνοι, μόνο ποὺ τὸ κείμενο παρουσιάζει τὴ φράση ὡς ἑξῆς: «Ψοφοδεείς δε λέγονται οι τους ψόφους των μυιών δεδοικότες, δηλαδή όσοι φοβούνται τον θόρυβο των ποντικών»

  16. Jago said

    Μην ξεχνάμε και το «νάυλον ντέφια και ψόφια κέφια».

  17. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  18. Πάνος με πεζά said

    @ 14 : Kαι «έκοψα καρβοβελόνες/καρφοπέταλα», για το πολύ κρύο…

  19. LandS said

    12β Ψοφάω της πείνας λέμε και δεν εννοούμε ότι γουργουριζει το στομάχι μας. Ειδικά όσοι γυρνάνε ψόφιοι στη κούραση και πέφτουν για ύπνο, αν δεν ροχαλίζουν, είναι πολύ ήσυχοι.

  20. Πάνος με πεζά said

    Ψόφια πράγματα, ψόφια κίνηση, για το υποτονικό φαινόμενο.
    Ψόφησε ο βαλές, δε θυμάμαι σε ποιο παιχνίδι της τράπουλας, όταν πέσει κάτω αλλά κανείς πια δε μπορεί να τον πάρει, λόγω των κανόνων.
    Ψόφιοι Κοριοί, το συγκρότημα, αλλά και ψόφιος κοριός αυτός που παριστάνει τον αναίσθητο ή κοιμισμένο.

  21. Πάνος με πεζά said

    Και στα παλιά σταυρόλεξα, με τον ορισμό «ψοφίμι» αναζητούνταν η λέξη «λέσι».

  22. Corto said

    Μα το κορόιδο μπάνισε/ τον τύλιξα στα ζάρια.
    Εκεί του τα καθάρισα/ αμάν, όλα του τα δολάρια.

    – Όπα, ψοφάω για δολάρια.

    (η Ρίτα Αμπατζή στο «παιχνίδι του Αμερικάνου», Κ. Σκαρβέλη, 1936)

  23. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πολύ διαδεδομένο το «ψόφα»

  24. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  25. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  26. Πάνος με πεζά said

    Το «Ψόφο !» κάποιοι το είχαν και για αγενή αντικατάσταση του «Γεια σου !» όταν κάποιος φτερνιζόταν…

  27. Πέπε, μου κάνει εντύπωση αυτό που λες. Το «αψοφητί» εγώ τώρα το πρωτοάκουσα, ενώ το «ψοφοδεής», αν δεν πολυλέγεται, πάντως διαβάζεται και σήμερα (αν και πιστεύω πως λίγοι ξέρουν ακριβώς τι σημαίνει.)

    Οι βυζντινολόγοι μας θα ξέρουν τον Ημέριο ή Ιμέριο τον επιλεγόμενο Χοίρο, πατρίκιο του Μιχαήλ του Μέθυσου, τον οποίον ο αυτοκράτορας «ψόφον ακόλαστον από της μιαράς αφέντ[α] γαστρός, ούτω βαρύν και σφοδρώς καταιγίζοντα ώστε και το φαίνον φατλίον αποσβεσθήναι, πεντήκοντα λιτρών επιδόσει ετίμησεν, ως ηράκλειόν τινα τούτον άθλον ανύσαντ[α]» 🙂

  28. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  29. Πάνος με πεζά said

    Επίσης, «ψόφησες» ειρωνικά για το «ψήφισες». Και όλα τα αντίστοιχα : τί θα ψοφήσεις, πότε θα πας να ψοφήσεις κλπ.

  30. κουτρούφι said

    Το «αψοφητί» και εγω εδώ το πρωτοσυναντώ. Το «ψοφοδεής» πάλι, ενώ το ήξερα, μόλις τώρα μαθαίνω την ακριβή του σημασία!

    Στη Σίφνο το «ψόφος» (και στον πληθυντικό «οι ψόφοι») χρησιμοποιείται ως απαξιωτικός χαρακτηρισμός για όλα τα ζώα, ιδιαίτερα όταν είναι δύστροπα. Ένας κτηνοτρόφος, πολλές φορές, μπορεί να ονοματίσει «ψόφοι» το ίδιο του το κοπάδι. «Πάω να ταϊσω τις ψόφοι». Μάλλον εκφράζεται αγανάκτηση για το μπελά που έχει ώρες-ώρες η φροντίδα τους.

  31. Γιάννης Ιατρού said

    κι ένα μεζεδάκι από την sofokleousin.gr
    …Στις 7 Ιανουαρίου του 2014 που συνελήφθη αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς χώρους εδώ 🙂 🙂

  32. T. said

    Πολύ διαδεδομένη στα μμδ είναι και η έκφραση-κλισέ, «ψόφα λίγο να δω κάτι». (από εδώ: http://el.slang.wikia.com/wiki/%CE%A8%CF%8C%CF%86%CE%B1_%CE%BB%CE%AF%CE%B3%CE%BF_%CE%BD%CE%B1_%CE%B4%CF%89_%CE%BA%CE%AC%CF%84%CE%B9?venotify=created)

  33. IN said

    Γεια σας κι από μένα.

    Το άρθρο για τον Δάγκουλα, που μάλλον δεν πέρασε στο σχόλιο αρ. 13, είναι μάλλον αυτό: https://www.efsyn.gr/arthro/antonis-dagkoylas-o-protos-drakos-tis-thessalonikis

    Όπως γράφει και το άρθρο αυτό (αλλά εγώ το ήξερα από πριν) τον Δάγκουλα δεν τον σκότωσε ο ΕΛΑΣ, μάλλον γιατί δεν πρόλαβε. Συνελλήφθη τραυματισμένος και πέθανε στο νοσοκομείο.

    Αν και πάρα πολλοί συνεργάτες των Γερμανών δεν τα πέρασαν καθόλου άσχημα μετά την κατοχή (το λιγότερο που θα μπορούσε να πει κανείς) ήταν τόσο διαβόητος ο Δάγκουλας που, αν επιζούσε και γλύτωνε από τον ΕΛΑΣ, μπορεί να περιλαμβανόταν στους λίγους που όντως εξετέλεσε το Ελληνικό κράτος. Ο Πούλος, άλλος διαβόητος συνεργάτης των Γερμανών στη Μακεδονία, όντως εκτελέστηκε.

    Πάντως, είναι υπερβολή Νίκο να γράφεις «κι έτσι δεν έγινε υπουργός μεταπολεμικά». Ποιος ακριβώς συνεργάτης των Γερμανών (και μάλιστα του διαμετρήματος ενός Δάγκουλα) έγινε υπουργός μεταπολεμικά; Έχεις κάποιο παράδειγμα; Εγώ δύσκολα μπορώ να σκεφτώ κάποιον.

  34. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αψοφητί

    Βιζυηνός/Το μόνο της ζωής του ταξείδιον:
    Ὁ μετ᾿ ἐμὲ ἀκολουθῶν Αἰθίοψ τοῦτο μὲν μὲ προεφύλαττεν ἀπὸ τοῦ νὰ γείνω ἀνάρπαστος ὑπὸ τῶν ὄπισθεν λαθραίως καὶ ἀψοφητὶ ἀκολουθουσῶν,

    Παπαδιαμάντης «Η Βλαχοπούλα»
    Έφθασε την καρέκλαν, την έδραξε, και την ώθησεν αψοφητί προς τα ένδον.

  35. Pedis said

    Όπως λέμε για διάφορους, τώρα πια, με τα μέσα «κοινωνικής δικτύωσης» είναι πάμπολλοι: «ψοφάει για δημοσιότητα!»

    Ας πούμε ο Βαρουφάκης κάνει μπαμ, κάτι άλλοι τυχάρπαστοι τουιτερόβιοι πολιτικοί του κώ που χρίστηκαν πρώτες φίρμες από κείνους πουπαίρναν δάνεια κι αγύριστα, κάτι άλλοι, πολλοί, αλήτες και καρατελευταίοι όπως ο Τζήμερος κι ο Γεωργιάδης. Ή ο Πάγκαλος, ααα, ο Πάγκαλος, άλλη κλάση, αυτός δεν έτρεχε πίσω από τη δημοσιότητα, η ΔΟΛιοσιότητα ήταν στις υπηρεσίες του προς ικανοποίηση του βίτσιου του.

    Ειδικά για τον τελευταίο όταν θα τα τινάξει, δεν θα του ταιριάζει το «ψόφησε»; Όχι επειδή είναι ζώο και παχύδερμο αλλά λόγω του ήχου … γδούπου που θα κάνει.

  36. Pedis said

    Α, ξέχασα αλλά να πρέπει να το πω: ωραίο το σημερινό.

  37. Μ’ άρεσε αυτό με τις αρχαίες πόρτες!

  38. Βασίλης Ορφανός said

    Στην Κεντρική Κρήτη η λ. ψόφος σημαίνει επίσης ‘πολύ δυνατό κρύο’ (Αντώνης Τσιριγωτάκης, Θησαυρός της κρητικής διαλέκτου [νομόςΗρακλείου], 2008, σ. 685 – Γεώργιος Αποστολάκης, Παλαιινές Κρητικές Αθιβολές – Λεξικό (Λέξεις, φράσεις και μαντινάδες του κρητικού γλωσσικού ιδιώματος) [περιοχή Αγίας Βαρβάρας Ηρακλείου], 2008, σ. 539). Στην Ανατολική Κρήτη λέγεται και: ψοφιά, η (Μανώλης Πιτυκάκης, Το γλωσσικό ιδίωμα της Ανατολικής Κρήτης, 2ος τόμος, σ. 1245).

  39. Corto said

    «Ο ψόφος ετυμολογείται από ένα επιφώνημα ψο»

    Στα αρβανίτικα ψο σημαίνει «πάψε/ μη μιλάς/ σκάσε». Δεν ξέρω αν σχετίζονται.

  40. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Όπα,και το κίνημα του ψόφα
    http://www.slang.gr/lemma/23658-to-kinima-tou-psofa

  41. «για τον Δάγκουλα, τον διαβόητο συνεργάτη των Γερμανών στη Θεσσαλονίκη, που τον πρόλαβαν οι Ελασίτες και τον σκότωσαν στο τέλος της Κατοχής κι έτσι δεν έγινε υπουργός μεταπολεμικά».

    Τον Δάγκουλα δε νομίζω να τον σκότωσαν οι ΕΛΑΣίτες. Αντιθέτως, τον έσωσαν και τον φρόντισαν.

    Με λίγα λόγια (κι αν τα θυμάμαι όλα σωστά), και σίγουρα περισσότερα θα έχει στο βιβλίο του Α. Βενιανάκη που βγήκε πρόσφατα:

    Αρχές Νοεμβρίου 1944 έγινε η μάχη στο Κιλκίς, μεταξύ από την μια όλων των γερμανοντυμένων που περίμεναν τους Αγγλους να τους σώσουν και του ΕΛΑΣ. Ο ΕΛΑΣ τους διέλυσε. Ο Δάγκουλας τραυματίστηκε. Ο ΕΛΑΣ τον πήρε, και τον κατέβασε με φορτηγό στη Θεσσαλονίκη, στο Κεντρικό Νοσοκομείο (σημερινό Γεννηματάς), τον φρόντισαν και τον βοήθησαν να ζήσει, με σκοπό να του πάρουν κατάθεση για τα πεπραγμένα του επί Κατοχής, ειδικά για τους μεγαλόσχημους πολιτικούς, στρατηγούς, ναυάρχους κ.λπ. που συνεργάστηκαν με τους Ναζί. Μάλιστα, ήταν παρών εκεί αξιωματικός του Δικαστικού του ΕΛΑΣ, που πρέπει να έκανε κάποιες ανακρίσεις και να πήρε κάποιες καταθέσεις.

    Ομως, ήταν τόσο μισητό πρόσωπο, σε σημείο οι νοσοκόμες να μην του πηγαίνουν καν νερό.
    Τελικά, πέθανε από τα τραύματά του.
    Μετά τα πράγματα είνι λίγο θολά, λέγεται ότι το πτώμα του το πήραν και το περιέφεραν, ώσπου το κρέμασαν ανάποδα, και περνούσε ο κόσμος και το έφτυνε, σε σημείο το πάχος από τις φτυσιές να φτάσει 10 πόντους, άλλοι λένε στο Βαρδάρι, άλλοι λένε στο Φάληρο, στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας, όπου και του έβαλαν φωτιά.
    Τελικά, πέταξαν το πτώμα του σε κάποιο ρέμα, στη Τούμπα.

    Αυτό ήταν το τέλος του ανθρώπου που σκότωνε αδιακρίτως, λένε ότι ακόμα σε μια γέφυρα προς τη Σίνδο υπάρχουν μαζικοί τάφοι με 300-400 πτώματα, ότι βρέθηκαν σε εργασίες του Δήμου, αλλά οι εργολάβοι τα παράχωσαν για να μην σταματήσει το έργο.

  42. Ήτα Βήτα said

    Μη υποτιμητική χρήση για άνθρωπο είναι το ψόφιος στη κούραση ή από τη κούραση που μάλλον συμπαράσταση δηλώνει. Καλημέρα!

  43. Euskal Herriko egoera ez da Espainia said

    Από το λατινικό πήγαμε και σε τούτο:
    https://en.wiktionary.org/wiki/give_someone_the_creeps

    Σωστά;

    υ.γ. το μάθαμε στα 90ς από το τραγούδι των GREEN DAY «Basket Case»

  44. Corto said

    33 (IN):

    Το βιβλίο έτυχε να το δω σε βιβλιοπωλείο πριν καμιά εβδομάδα περίπου, όταν συμπτωματικά έψαχνα για την σχέση υποκόσμου και δωσιλόγων επί Κατοχής κλπ.

    Με επιφύλαξη, επισημαίνω μια λεπτομέρεια:
    Ο υπότιτλος λέει: «Συμβολή στην ιστορία των Ταγμάτων Ασφαλείας επί κατοχής (1941-1944)»

    Όμως για να ακριβολογήσουμε -χωρίς αυτό να παίζει σημαντικό ρόλο- ο Δάγκουλας δεν ανήκε στα Τάγματα Ασφαλείας, είχε δική του οργάνωση.

  45. Γιάννης Ιατρού said

    Σκύλε, χάθηκες 🙂

  46. Jago said

    33. Πολλοί συνεργάτες των γερμανών έγιναν βέβαια μετέπειτα βουλευτές αλλά πρόχειρα θυμάμαι για υπουργό και μάλιστα από την ομάδα του Δάγκουλα, το γιατρό Δημήτριο Θεοχαρίδη που έγινε υπουργός Εφοδιασμού στην κυβέρνηση Τσαλδάρη το 1946 κι έβγαλε επί χούντας το δυσώδες Μακεδονία στις Φλόγες που το έχω στην κατοχή μου. Μια ζαβολιά: Κατά μία έννοια, άλλος «συνεργάτης των Γερμανών» ήταν και ο Ναπολέων Ζέρβας, μετέπειτα υπουργός στις κυβερνήσεις Μάξιμου και Σ. Βενιζέλου.

  47. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια! Είχα βγει από το πρωί, οπότε δεν μπορούσα να δω τα σχόλιά σας ούτε να απελευθερώσω κάμποσα που τα έπιασε η σπαμοπαγίδα.

    3: Των μυγών βέβαια, στραβομάρα μου!

    12: Αυτά είναι σε μεγάλο βαθμό υποκειμενικά, αλλά ένα κριτήριο είναι, θαρρώ, τα λεξικά. Ο ψοφοδεής υπάρχει σε ΛΚΝ και Μπαμπι, το αψοφητί δεν υπάρχει.

    Όσο για το αν είναι ο ψόφος ζωντανή λέξη για τον θάνατο ζώου, κακό σκυλί ψόφο δεν έχει.

    30: Ενδιαφέρον, όπως λέμε το σκασμένο, το αχρόνιαστο κτλ.

    33: Θεμελής, νομάρχης Πέλλας επί Τσολάκογλου, υφυπουργός επί Καραμανλή Δεν είναι ίδιας τάξης με Δάγκουλα.

    41 Ναι, έχετε δίκιο, το ανέφερε και το σχ. 33

    43 Δεν σε πιάνω, τι εννοείς;

  48. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    30>> (ψόφος)χαρακτηρισμός για όλα τα ζώα,
    Τα ψοφισμένα σ΄εμάς, με ακριβώς την ίδια έννοια απαξίωσης χωρίς να σημαίνει ούτε ότι είναι άρρωστα ούτε,απαραίτητα,κακοπερασμένα. Αντί του ζώα/ωζά, ας πούμε.

    38.>>Στην Ανατολική Κρήτη λέγεται και: ψοφιά,
    Βέβαια! κάνει ψοφιά. Αλλά ψοφιά είναι και η περιουσία, το έχει ! π.χ. αναρωτιέται κάποιος/α για φρέσκο γαμπρό που οι πληροφορίες είναι θολές ,μπακαλούμ έχει πράμα ψοφχιά; , -τίποτε περιουσιακά στοιχεία

    Έπεσε ψόφος (θανατικό), λέμε για ζώα.π.χ.κουνέλια,όρνιθες.

  49. @ IN

    Οχι, το «κι έτσι δεν έγινε υπουργός μεταπολεμικά» είναι εντάξει, και χωρίς διασταλτική ερμηνεία, κατά τη γνώμη μου.

    Από τους ένοπλους συνεργάτες των Γερμανών, υπουργοί έγιναν λ.χ. ο υποδιοικητής Τάγματος Ασφαλείας Εύβοιας Χρήστος Γερακίνης (ο συγγραφέας της φράσης «εκ των ημετέρων δυνάμεων, εις Γερμανός τραυματίας) που έγινε υπουργός του Παπάγου, ο Πατίλης που έγινε αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Μ-Θ, νομίζω κι ο Κουρκουλάκος πέρασε για λίγο από υπουργείο.

    Βουλευτές έγιναν οι Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος του ΕΕΣ από τις Μουριές Κιλκίς, ο Αντών-Τσαούς (Φωστερίδης), ένας που δεν θυμάμαι τώρα ακριβώς όνομα, ίσως ΠαπαΊωάννου ή Παπαδόπουλος από τη Δυτική Ελλάδα, περιοχή Αιτωλοακαρνανίας-Αρτας-Πρεβέζης και παρ’ ολίγον και ο Μιχάλ-Αγάς του ΕΕΣ (Μιχαήλ Παπαδόπουλος της Κοζάνης).

    διόλου απίθανο να υπάρχουν κι άλλοι, αυτοί όλοι ήταν οι ένοπλοι συνεργάτες των Γερμανών. Γιατί αν πιάσουμε τους ‘άοπλους’ ‘πολιτικούς’ …

  50. Επαμεινώνδας said

    Έχω την εντύπωση πως δεν είναι ο ήχος που κάνει το ζώο όταν πέφτει πεθαίνοντας, αλλά ο ήχος που κάνει το ζώο όταν μετά θάνατον το σώμα του φουσκώνει και μετά σκάει

  51. sarant said

    46-49 Ευχαριστώ!

    50: Μπορεί

  52. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ψοφάλογο, το άλογο ,κυριολεκτικά και μεταφορικά κυρίως), που δεν τραβάει.

  53. Υποψόφιοι: οι εξαντλημένοι υποφήφιοι στις εισαγωγικές εξετάσεις, ca. 1978.
    Ψοφοκλέους: Το ΧΑΑ μετά από κατακόρυφη «διόρθωση».

  54. Καλημέρα, μου λύθηκε αν πασάν και ή απορία που είχα για τον στίχο Παναγιά μου θα κρεπάρω! 🙂

  55. sarant said

    53β 🙂

  56. …στα σπίτια των αρχαίων Αθηναίων οι πόρτες άνοιγαν προς τα έξω -και επειδή τα σοκάκια της αρχαίας πόλης ήταν στενά, ο αρχαίος Αθηναίος που ήθελε να βγει από το σπίτι του έπρεπε να χτυπήσει την πόρτα, ώστε να τον ακούσει ο διαβάτης που περνούσε και να παραμερίσει….

    Ο προςεχτικός Αθηναίος
    χτυπούσε την πόρτα
    μη χτυπήσει κάναν άνθρωπο

    (Ο απρόσεχτος
    Γερμανός
    «αντί για την πόρτα
    ανοίγει τη βρύση»)

  57. Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε ; https://gregoriusworld.wordpress.com/2016/08/05/%cf%84%ce%b9-%ce%ad%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%84%ce%b1-%ce%ad%cf%81%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%88%ce%bf%cf%86%ce%ac%ce%bd%ce%b5/ … μέσω του χρήστη @5Grigorius

  58. Λ said

    Ψοφοπούλλι – το σύμβολο της χούντας

    Το πολύ κρύο εμείς το λέμε ψατζιή (δηλητήριο)

  59. Ιάκωβος said

    Γειά σου Νίκο.
    Τον τελευταίο μήνα ήμουνα εκτός Αθηνών και εκτός Διαδικτύου και σε λίγο θα ξαναφύγω, οπότε έχω χάσει πολλά επεισόδια.
    Οπότε σου εύχομαι (αργοπορημένα) καλές διακοπές
    Για τους φίλους συνσχολιαστές, επίσης εύχομαι καλό καλοκαίρι και να περάσετε -να περνάτε- καλά.
    Γιατί ο Σεπτέμβρης προμηνύεται δύσκολος.

  60. Πάνος με πεζά said

    Παιδιά, καλή συνέχεια και διακοπές σε όλους. Φεύγουμε σε δυο ώρες για Α-Τ-Μ (μακάρι να είχαμε κι ένα ΑΤΜ μαζί…), και θα τα λέμε ενίοτε, αναλόγως των επιτόπου διαδικτυακών συνθηκών…

    Αν περάσουν από τη ΔΕΗ, φύγαμε…
    https://encrypted-tbn2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcST3DyC48moqt4PnOOX8ownmz-uL3Q29trvLl2faSumNZP8vBVX
    Καλό καλοκαίρι !

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ξίδι τετράψοφο (πιο ξίδι δε γίνεται)

  62. […] το σημερινό  άρθρο  του Ν. Σαραντάκου  ΨΟΦΟΣ. Ειδικά στο σημείο ,που τονίζει  την  διαφορά  του  » […]

  63. Γιάννης Ιατρού said

    60: Καλά να περάσεις Πάνο 🙂 Και να γυρίσεις με τις μπαταριές γεμισμένες, όχι ψόφιος, ε; 🙂 🙂

  64. sarant said

    58 Ψακή, δηλητήριο
    Το λένε πολύ και στην Κρήτη

    59 Γεια σου Ιάκωβε!

    60 Πάνο, καλά να περάσεις και να ρίχνεις και κανα βλέφαρο από εδώ!

  65. Ιάκωβος said

    Και μια που είμαι εδώ…

    Το ψοφοδεής το χρησιμοποιώ, αλλά νόμιζα ότι ψόφος είναι ο μεγάλος κρότος. Αφου είναι ο μικρός ήχος, πχ το πέταγμα της μύγας, η λέξη ψοφοδεής είναι πιο εκφραστική.

    Το ψο σαν επιφώνημα αποστροφής νομίζω έχει επιζήσει κατά κάποιο τρόπο και σήμερα (ίσως να είναι και παγκόσμιο). Όταν θέλει να δείξει κανείς την περιφρόνησή του σηκώνει τον ώμο και λέει περιφρονητικά πσσσ. Θυμίζω τον Λογοθετίδη: Πσσς, μωρ τι μας λες…

    Θα συμφωνήσω οτι η σύνδεση της λέξης με το θάνατο πρέπει να προέρχεται μάλλον από την εκτόνωση των αερίων από το τυμπανιαίο πτώμα του ζώου.

    Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Μου έχει πει φίλος που δούλεψε σε νεκροτομείο, ότι τα πτώματα βγάζουν καμιά φορά ήχους τέτοιους.

    Η λέξη έχει συνδεθεί με τα ζώα γιατί τους νεκρούς ανθρώπους δεν τους αφήνουν να φτάσουν σ αυτό το σημείο.

    Μπορεί βέβαια η σύνδεση με το θάνατο να έχει να κάνει ακριβώς με την ώρα που το ζώα ξεψυχάει, και που εκτός από το ρόγχο, καμιά φορά χάνει αέρια και κόπρανα.

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    58/64 Ναι! Κάνει ψακή (κρύο). Δηλητήριο,φαρμάκι ο καιρός

    Πάνο, καλές διακοπές!
    Θα προκάμεις; 🙂 :
    http://www.cnn.gr/style/psyxagogia/story/40844/stoys-eortasmoys-ton-genethlion-tis-eggonis-toy-glixmpoyrgk-maria-olympia-sti-mykono

  67. Λ said

    Κτυπώ την πόρτα.
    Φακκώ/τακκουρώ

    Ακούονται και τα δύο στο ποίημα το Λιπέρτη η Γυαλλούρα

  68. gpoint said

    # 17

    Κρόνη, αν αυτό είναι το ορίτζιναλ, εγώ είμαι κυνηγός κι όχι πσαράς (από το 1.40 και μετά )

  69. Ιάκωβος said

    Υπήρχε και η έκφραση «η ψόφια» για τις γκόμενες γενικώς, ή ίσως εκείνες της δεύτερη διαλογής. Το άκουγα στο στρατό, Δε γνωρίζω αν χρησιμοποιείται ακόμα.

    Το σλάνγκ.gr δίνει τον ορισμό:

    «Η γυναίκα που στο κρεβάτι μένει ξαπλωμένη και δεν παίρνει καμιά πρωτοβουλία στο παιχνίδι του σεξ».

    Δεν ξέρω.

    Στην Αγγλία αυτό το λένε «κάνει τον αστερία».

    Εδώ, το έχω ακούσει και «κάνει ηλιοθεραπεία».

  70. Ιάκωβος said

    14, Πέπε
    Νομίζω οτι το «δαγκάσαμε το καβλί μας» βγήκε από τη στάση που παίρνει κανείς στο κρύο. Κουλουριάζεται σε στάση εμβρύου για να έχει λιγότερη εκτεθειμένη επιφάνεια και με μια υπερβολή θα έλεγε κανείς, τόσο, που το κεφάλι του να φτάσει εκεί.

  71. Corto said

    69:
    Επίσης υπάρχει η έκφραση «ας τα ψόφια» (τα υποκριτικά, τις μαλαγανιές). Σχετική και η μάλλον ξεπερασμένη έκφραση «ψόφια γλώσσα».

    «και μ’ αρχίσαν στα σορόπια με την γλώσσα τους την ψόφια»
    (Τούντας, Γίνομαι άντρας, 1933)

    Έχει και ο Τζίμης Πανούσης το τραγούδι «ψόφια γλώσσα», διασκευή του la bamba.

  72. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  73. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    71.>> «ας τα ψόφια»
    και «κόψε τα ψόφια»

    -Ψόφια πράματα, λένε οι μαγαζάτορες για τα κεσάτια.
    -«Ψοφισμένοι» λέμε κάτω στη θέση ψόφιοι

    Κύκλωμα. Τοκογλύφοι. Κλέφτες. Απατεώνες. Ψόφος ρε. Μόνο ψόφος!

  74. Λ said

    ΤΟ ΨΟΦΙΜΙ

    ― Παρακαλῶ, κύριε ἀστυφύλακα· ἐδῶ ἀπάνω, στὸ φράχτη, κοντὰ στὸν δρόμο, ἔχουν ρίψει ἕνα ψοφίμι, ἕνα μεγάλο σκυλί… Μὲ τέτοια ζέστη, Ἰούλιον μῆνα… Θὰ μᾶς κολλήσῃ πανούκλα ὅλους ἐδῶ… Ἴσα-ἴσα στὸ ψήλωμα, ἐδῶ, ποὺ εἶν᾿ ἐξοχικὸ μέρος… ὅπου ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι νὰ πάρουν λίγον ἀέρα καθαρόν.
    Ὁ ὁμιλῶν ―ὁ κύριος Α.― ἦτο παχύμισθος ὑπάλληλος τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ δημόσιον τοῦ ἔδιδε, διὰ τὰς ἐκδουλεύσεις του, ὑπὲρ τὰς τριακοσίας δραχμὰς τὸν μῆνα. Ἀλλὰ τὰς δραχμὰς αὐτὰς τὰς ἐθεώρει ὡς ἱερὰς καὶ δὲν ἀπεφάσιζε ν᾿ ἀποκόψῃ λεπτὰ δι᾿ ἕνα πτωχὸν λοῦστρον, ὅπως σκάψῃ λάκκον καὶ θάψῃ τὸ ψοφίμι. Τοιαύτη θυσία θὰ τοῦ ἐφαίνετο ἴσως μᾶλλον ἱεροσυλία. Ἡ δὲ οἰκία του ἔκειτο πλησιέστατα ἐκεῖ, καὶ ἦτο ὁ πρῶτος ἐνδιαφερόμενος.

    http://www.papadiamantis.org/works/58-narration/361-04-11-to-psofimi-1906

  75. T. said

    Επίσης και ψ ο φ ό μ ε τ ρ ο. Δες εδώ: http://el.slang.wikia.com/wiki/%CE%A8%CE%BF%CF%86%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%BF

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σπυριδούλα – Νάυλον ντέφια και ψόφια κέφια 1982

    Σε μεθάει το παράπονο
    και με πρήζεις με νάυλον ντέφια
    Με σκεπάζεις με σάβανο
    και τη νύχτα μου σπας
    με ψόφια κέφια

    Αγόρασες και τον λουλά
    απ’ το Μοναστηράκι
    Ο Μάρκος θα σου τράβαγε τ’ αυτί
    Και τώρα που μας έγινες
    μοντέρνο κουτσαβάκι
    δε ρίχνεις και σε μας τη συνταγή τη πονηρή;

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Ανταμικό γαϊδούρι ή του λύκου ή του ψόφου.»
    http://valiacaldadog.blogspot.gr/2011/09/blog-post_19.html
    Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε…
    Elisa: το ανταμικό γομάρι είναι ο γάιδαρος που τον έχουνε δύο (άνθρωποι) μαζί (αντάμα).

  78. Γς said

    70:

    Σωστός!

    Επιλογή Β:

  79. schrodcat said

    Σε ποιές άλλες σύγχρονες γλώσσες διαχωρίζεται με έμφαση στη γλώσσα ο θάνατος ενός ζώου από τον θάνατο ενός ανθρώπου;
    Δεν μιλάω για τα μειωτικά παράγωγα του ψόφου βέβαια, τα οποία σχεδόν πάντα αφορούν ανθρώπους, αλλά για την απλή, άδολη κοινή χρήση.

  80. sarant said

    75 Βρε τι μαθαίνει κανείς!

    79 Το γαλλικό crever χρησιμοποιείται για τα ζώα και μόνο υποτιμητικά (όπως το ψοφάω) για τους ανθρώπους

  81. Πέπε said

    @47:

    > > Όσο για το αν είναι ο ψόφος ζωντανή λέξη για τον θάνατο ζώου, κακό σκυλί ψόφο δεν έχει.

    Δίκιο έχεις Νίκο.Νομίζω όμως ότι λέγεται μόνο στην παροιμία. Σε παροιμίες σώζονται κι άλες λέξεις που κατά τα άλλα έχουν υποχωρήσει (ακόμη και λέξεις που δεν ξέρουμε τι σημαίνουν, όθεν και διάφορες θεωρίες τύπου «δεν είναι αυτό που νομίζετε», που μπορεί κάποτε να είναι και σωστές).

    > > ένα κριτήριο είναι, θαρρώ, τα λεξικά. Ο ψοφοδεής υπάρχει σε ΛΚΝ και Μπαμπι, το αψοφητί δεν υπάρχει.

    Κατά τη γνώμη μου, απλή παράλειψη.

    Ένας επαγγελματίας γνώστης της γλώσσας (λεξικογράφος, γλωσσολόγος), επειδή ακριβώς είναι εξοικειωμένος με σπάνιες ή αρχαίες λέξεις, μπορεί να χάνει την αίσθηση του πόσο εξοικειωμένοι είναι οι υπόλοιποι. Ακόμη κι αν τη συναντήσει σε κείμενα, μπορεί να θεωρήσει ότι ο συγγραφέας απλώς τη δανείζεται από τ’ αρχαία (π.χ. η λέξη «ατασθαλία», που σχετικά πρόσφατα αμφιβάλλω αν «υπήρχε», απλώς που και που μερικοί την έγραφαν με την πεποίθηση ότι όλο και κάποιοι αναγνώστες θα τη θυμούνται από το προοίμιο της Οδύσσειας. Τώρα, με το λέγε λέγε, έφτασε να υπάρχει.)

    Πάντως το αψοφητί λέγεται. Στο μυαλό μου το έχω δίπλα δίπλα με το ακροποδητί.

    ____________

    που και που ή πού και πού;

  82. ΣΠ said

  83. Γιάννης Ιατρού said


    εδώ!!

  84. Γιάννης Ιατρού said

    63: Ωχ, γιά εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2016/08/02/arimaspi-3/#comment-374825 πήγαινε, αλλά τέλος πάντων…
    (πολύ ζέστη έπεσε και τα μπερδεύω ;;;)

  85. Πέπε said

    @82:

  86. Λ said

    Οι ψοφούντες ποταμοί!
    http://www.pi-schools.gr/books/gymnasio/lex_gymn/219-310.pdf

  87. Λ said

    86. ψοφέω -ῶ ΡΗΜΑ Παρακ. ἐψόφηκα 1. κτυπώ, κάνω θόρυβο: ψοφοῦντες ποταμοί. ψοφῶ τὴν θύραν = κάνω θόρυβο στην πόρτα (κλείνοντάς την καθώς βγαίνω από το σπίτι). Το «κτυπώ την πόρτα από έξω, ώστε να μου ανοί- ξουν, για να μπω μέσα στο σπίτι» λεγόταν κόπτω ή πατάσσω ή κρούω τὴν θύραν. ΝΕ ψοφώ «πεθαίνω (για ζώο)». [παράγ. λ. ψόφος «θόρυβος»+ παρ. επίθ. -έω].

  88. Λ said

    82.85 Ποιανού είναι εκείνο το διήγημα που για τον γηραιό περιβολάρη που του πεθαίνει το γαιδουράκι στην ανηφόρα; Σε σχολικό βιβλίο των ανεψιών μου το διάβασα.

  89. Λ said

    —Τα τίναξεν ο γάιδαρος του Κόλια, θλιβερόν!
    —Καθόλου! Εσώθη! Δεν τον πιάνει ανάσταση νεκρών.
    Άμα σονάρει ο Αρχάγγελος κι αναστηθούν οι δούλοι
    και ξαναπέσουν μπρούμυτα στο αιώνιο μεροδούλι,
    σε κάμπο και σε θάλασσα, σε φάμπρικα ή νταμάρι,
    δε θα φορέσει, ξάπλ’ αυτός, ξανά του το σαμάρι.
    (Επίγραμμα από τη συλλογή «Οργή λαού»)

    http://kostas-varnalis-poiimata.blogspot.com.cy/2013/08/blog-post_20.html

  90. Λ said

    Μια τοπική παροιμία λέει: «Εκεί όπου ο γάιδαρος ψοφά της πείνας, ο Μανιάτης θα βρει κάτι να φάει». Αυτό δείχνει πως ο μανιάτικος λαός υπήρξε λιτοδίαιτος, αυτάρκης. Έζησε με ό,τι του έδινε ο τόπος.
    https://books.google.com.cy/books?id=M1BoAAAAMAAJ&q=%CE%B1%CE%BD+%CF%88%CE%BF%CF%86%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9+%CE%BF+%CE%B3%CE%AC%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%82+%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9+%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BF+%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C+%CE%BC%CE%B1%CF%82&dq=%CE%B1%CE%BD+%CF%88%CE%BF%CF%86%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9+%CE%BF+%CE%B3%CE%AC%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%82+%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9+%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BF+%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C+%CE%BC%CE%B1%CF%82&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiRyKHrxqrOAhWDbRQKHQmNAl0Q6AEIIDAB

  91. sarant said

    81 Ξαναλέω, αυτά είναι υποκειμενικά γι’ αυτό χρησιμοποιούμε ως κριτήριο τα λεξικά -και μάλιστα, τα διασταυρώνουμε.
    Τυχαίνει να έχεις το «αψοφητί» ζωντανό στο γλωσσικό σου οπλοστάσιο, άλλοι (δες σχόλια) έμαθαν τη λέξη σήμερα. Η ατασθαλία πάλι είναι 3-4 σκάλες κοινότερη κατά τη γνώμη μου, και από τον ψοφοδεή πολύ κοινότερη -δες τόσες καταγγελίες για οικονομικά σκάνδαλα, αλλά είναι και τίτλος δίσκου του Β. Νικολαΐδη.

  92. Spiridione said

    Νομίζω ότι αυτή η υποκειμενικότητα έχει και κάποια όρια. Δηλαδή Πέπε, τη λέξη αυτή τη λες εσύ, τη λέτε στην παρέα σου, την έχεις ακούσει από άλλους; Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί για μένα η λέξη είναι εντελώς ανύπαρκτη, δηλαδή δεν θυμάμαι ούτε καν αμυδρά ότι μπορεί να την έχω ακούσει κάπου. Αν πάρουμε ως κριτήριο, εκτός από τα λεξικά, και τον γούγλη, η λέξη δεν υπάρχει καθόλου σε σύγχρονα κείμενα, μόνο ως τίτλος κάποιου βιβλίου και σε κείμενα του 19ου αιώνα.

    Να προσθέσουμε και την αγγλ. croak
    http://www.etymonline.com/index.php?term=croak&allowed_in_frame=0

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Je suis crevé, ψόφιος στην κούραση

    Τ΄αρνί τση προβατίνας
    εψόφησε τση πείνας

  94. Γς said

    81:

    >Πάντως το αψοφητί λέγεται. Στο μυαλό μου το έχω δίπλα δίπλα με το ακροποδητί.

    Και το ασκαρδαμυκτί

  95. π2 said

    Συντάσσομαι με όσους θεωρούν σπάνιο το αψοφητί, πρώτη φορά το συνάντησα εδώ, σε αντίθεση με τον ψοφοδεή φυσικά, που μου φαίνεται σχετικά κοινή λέξη. Με το παραπλανητικό υποκειμενικό κριτήριο την είχα πατήσει ακριβώς με το ασκαρδαμυκτί που λέει κι ο Γς: κάπου είχε συναντήσει τη λέξη ο πατέρας μου, του άρεσε να τη λέει επιδεικτικά κι εγώ μεγάλωσα νομίζοντας ότι είναι συνηθισμένη λέξη, όπως λέμε «σβέλτα».

  96. Y. G. said

    79 Σε ποιές άλλες σύγχρονες γλώσσες διαχωρίζεται με έμφαση στη γλώσσα ο θάνατος ενός ζώου από τον θάνατο ενός ανθρώπου;

    Στα γερμανικα το ζωο verendet. Ο ανθρωπος stirbt.

  97. Πέπε said

    @91, 92, 95:
    Ε καλά, φυσικά και είναι σπάνια. Δεν ισχυρίστηκα ότι είναι καθημερινή λέξη, απλώς ότι λέγεται. Την ξέρω από τους ίδιους ανθρώπους που λένε κι άλλες σπάνιες λέξεις, εκείνους που το πλούσιο λεξιλόγιο είναι γνωστό χαρακτηριστικό τους. Τώρα, για το ποιοι ακριβώς είναι αυτοί για τη συγκεκριμένη λέξη, δε θυμάμαι, δεν έχω κρατήσει τόσο λεπτομερείς νοερές σημειώσεις!

    @91:
    Νίκο, συμφωνώ για όσα λες για τις ατασθαλίες, για σήμερα. Και πριν 20 χρόνια όμως; (Λέω ένα νούμερο στο περίπου.)

  98. IN said

    46, 47, 49: Συγγνώμη, διάβαζα τα σχόλιά σας από την παραλία (εγώ ο τυχερός!) αλλά ήταν μπελάς να απαντήσω από το κινητό.

    Νίκο, για τον Θέμελη έχω γράψει άλλη φορά, στα σχόλια κάποιας ανάρτησης για το Μέρτεν. Όπως κι εσύ λες, δε συγκρίνεται η περίπτωσή του με του Δάγκουλα.

    Τους άλλους δύο που αναφέρθηκαν (Θεοχαριδης, Γερακίνης) δεν τους είχα υπ’ όψιν μου.

    Για τον Θεοχαρίδη, βρίσκω στη Βίκη ότι ήταν συνδικαλιστής (δεξιός), όχι γιατρός και ότι υπήρξε υφυπουργός (όχι υπουργός) Εφοδιασμού: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%98%CE%B5%CE%BF%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82

    Η πληροφορία ότι ήταν «συνεργάτης» του Δάγκουλα μάλλον προέρχεται από την κατάθεση του ίδιου του Δάγκουλα, που έδωσε πριν πεθάνει σε στέλεχος του δικαστικού του ΕΛΑΣ. Αποσπάσματα της κατάθεσης αυτής δημοσιεύτηκαν στην «Ελευθερία» της 29/01/1965 σε άρθρο που αναπαράγεται εδώ: http://emfilios.blogspot.gr/2011/05/normal-0-false-false-false-el-x-none-x_4161.html

    Αναφέρεται ότι ο Θεοχαρίδης ήταν στις «επιτροπές αλληλλεγγύης» (ότι κι αν ήταν αυτό) και ότι συμμετείχε σε μία σύσκεψη με τον Δάγκουλα και άλλους συνεργάτες των Γερμανών και αντι-εαμικούς δυο μέρες πριν μπει ο ΕΛΑΣ στη Θεσσαλονίκη. Το ίδιο άρθρο αναφέρει ότι ο Θεοχαρίδης συνελήφθη αιχμάλωτος από τον ΕΛΑΣ στο Κιλκίς, όπου είχαν καταφύγει διάφοροι ένοπλοι συνεργάτες των Γερμανών και έδωσαν μάχη με τον ΕΛΑΣ, που τους επιτέθηκε. Περιλαμβάνονται και αποσπάσματα από την κατάθεση που έδωσε στον ΕΛΑΣ, ως αιχμάλωτός του, όπου περίπου προσχώρησε στον κομμουνισμό (όπως τον ειρωνεύεται η «Ε»).

    Τον Γερακίνη τον θυμήθηκε πρόσαφατα η ΕφΣυν και η ομάδα του τέως Ιού: http://www.efsyn.gr/arthro/apo-toys-germanotsoliades-sti-hoynta

    Και αυτός υπήρξε υφυπουργός (Συγκοινωνιών), από τον Απρίλιο του 1954 (στον ανασχηματισμό που ακολούθησε την παραίτηση Μαρκεζίνη) μέχρι το Δεκέμβριο του ίδιου έτους, οπότε επακολούθησε νέος ανασχηματισμός και αντικαταστάθηκε από τον Κων/νο Παπακωνσταντίνου, μετέπειτα στενό συνεργάτη του Κων/νου Καραμανλή (που έγινε κι ο ίδιος Υπουργός Συγκοινωνιών στον ίδιο ανασχηματισμό) και Πρόεδρο της Βουλής μετά τη μεταπολίτευση.

    Ο Γερακίνης ήταν αξιωματικός του Στρατού που εντάχθηκε στα Τάγματα Ασφαλείας στην Κατοχή. Ομοίως αξιωματικός του Στρατού ήταν κι ο Δημήτριος Πατίλης, που έγινε Υπουργός Βορείου Ελλάδος της Δικτατορίας και έπαιξε ρόλο στην καταστολή του κινήματος του Βασιλιά (13/12/1967). Αργότερα έγινε και Αντιπρόεδρος της δικτατορικής κυβέρνησης, μέχρι το θάνατό του. Στην τελευταία περίοδο της κατοχής συμμετείχε στο Τάγμα Ασφαλείας Ναυπάκτου (απ’ όπου και η καταγωγή του). Στοιχεία εδώ (προσοχή! ακροδεξιό σάιτ): http://istoriakatoxis.blogspot.gr/2013/05/blog-post_17.html

    Τέλος, ο Κουρκουλάκος (που, αν δεν κάνω λάθος, είναι θείος της γνωστής ηθοποιού Ζωής Λάσκαρη) δεν νομίζω να έγινε ποτέ υπουργός. Επί δικτατορίας έγινε Διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας, κάτι που έδωσε αφορμή για εικασίες (που, πάντως, ποτέ δεν επιβεβαιώθηκαν) ότι ο δικτάτορας Παπαδόπουλος υπηρέτησε υπό τις διαταγές του στο Τάγμα Ασφαλείας Πάτρας, και γι’ αυτό τον επέλεξε γι’ αυτή τη θέση.

    Ευχαριστώ που μου δώσατε την αφορμή να μάθω αρκετές χρήσιμες πληροφορίες για τους παραπάνω. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, το γεγονός ότι από τους δεκάδες υπουργούς και υφυπουργούς που υπηρέτησαν μεταπολεμικά εντοπίσαμε (μετά από προσπάθεια) μόνον δύο υφυπουργούς (συν τον χουντικό Πατίλη) με παρελθόν συνεργάτη των Γερμανών (αν και όχι τόσο «λαμπρό» όσο αυτό του Δάγκουλα), δείχνει ότι είναι υπερβολή αυτό που έγραψε ο Νίκος, ότι δηλαδή αν δεν είχε πεθάνει ο Δάγκουλας θα είχε γίνει υπουργός.

  99. smerdaleos said

    @90: Μια τοπική παροιμία λέει: «Εκεί όπου ο γάιδαρος ψοφά της πείνας, ο Μανιάτης θα βρει κάτι να φάει»

    Ο Ηρόδοτος γράφει πως οι Πέρσες έλεγαν πως οι Έλληνες σηκώνονται από το τραπέζι πεινασμένοι.

    [1.133] καὶ διὰ τοῦτο φασὶ Πέρσαι τοὺς Ἕλληνας σιτεομένους πεινῶντας παύεσθαι, ὅτι σφι ἀπὸ δείπνου παραφορέεται οὐδὲν λόγου ἄξιον· εἰ δέ τι παραφέροιτο, ἐσθίοντας ἂν οὐ παύεσθαι.

  100. 98

    Θείος της Ζωής Λάσκαρη ήταν ο Γεώργιος Κουρούκλης. Δεν σου λέω τι ήταν, θα ψάξεις και γι’ αυτόν στο ίντερνετ και θα βρεις.

    Πάντως, είναι και λίγο αστείο όλο αυτό.
    Δεν τους γνώριζες όλους αυτούς προτού βγάλεις το πόρισμά σου περί ‘υπερβολής για δωσίλογους σε υπουργικές θέσεις’.

    Εκαναν τον κόπο εδώ 2-3 άτομα και στους υπέδειξαν και σου είπαν τι ήταν ο καθένας.

    Εψαξες στο ίντερνετ (!) να μάθεις για όλους αυτούς που καταφανώς αγνοούσες, αλλά ίσα-ίσα μόνο για να μας διορθώσεις (το μοναδικό που είπες εκ μνήμης, ο θείος της Ζωής Λάσκαρη, ήταν λάθος), αν ο Θεοχαρίδης ήταν γιατρός (ξέχασα, ο Κουρκουλάκος όταν λέω ‘πέρασε από υπουργείο’, ξέρω τι λέω, πέρασε από υπουργείο, σαν ΓΓ).

    Και όλο αυτό για να πεις στο τέλος ‘άρα είχα δίκιο, δεν έγιναν υπουργοί οι δωσίλογοι’.

    Συγγνώμη, μου φαίνεται αστείο, τι να κάνω 🙂

  101. Jago said

    Μια που πέρασα το απόγευμα από το κέντρο, εφοδιάστηκα με το βιβλίο για το Δάγκουλα.

  102. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    95 Καλό παράδειγμα το ‘ασκαρδαμυκτί’ -αμφιβάλλω αν υπάρχει κάποιος που να χρησιμοποιεί σήμερα τη λέξη όχι για εφέ 🙂

  103. Jago said

    98. Για τον Θεοχαρίδη σιγουρεύτηκα αντλώντας στοιχεία από τον Δορδανά (Έλληνες εναντίον Ελλήνων) και τον Αλκιβιάδη Προβατά (Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος), όπως τα ανέφερα γράφουν. Θα έπρεπε να πιάσω (πάλι) τον Δορδανά στο «Η γερμανική στολή στη ναφθαλίνη» αλλά δεν μπορώ ν’ αντιγράφω και να μεταφέρω και τις 525 σελίδες χώρια που χρειάζεται ολόκληρο ξαναδιάβασμα από μέρους μου για αποδελτίωση. Αλλιώς από ίντερνετ, έχει ο θεός έχει όμως και τα «πονηρά».

  104. Πέπε said

    102:
    Με το ασκαρδαμυκτί, πράγματι, συμβαίνει ακριβώς αυτό. Είναι από τις λέξεις που είναι γνωστές ως δύσκολες. Άλλωστε δε θυμίζει και τίποτε, ούτε καν παρετυμολογικά, αφού το σκαρδαμύσσω ούτε λέγεται σήμερα ούτε έχει δώσει κανένα παράγωγο που να λέγεται.

    Ωστόσο, κι αυτό το «για εφέ» παίρνει διαβαθμίσεις. Πιθανότερο είναι, φυσικά, να πω «με κοίταζε ασκαρδαμυκτί» δίνοντας κι ένα τόνο που να υπονοεί «λέω τώρα την κλασική δύσκολη λέξη, χε χε», παρά με τη φυσικότητα που θα έλεγα «καλημέρα, τι κάνεις». Αλλά το ίδιο θα κάνω (όχι εγώ, ο οποιοσδήποτε) και με διάφορες άλλες λέξεις που δε λέγονται ποτέ με αδιαφορία, π.χ. όσες σημαίνουν έναν υπερτονισμένο υπερθετικό, ας πούμε γαϊδουρογάιδαρος ή καρα-οτιδήποτε, ή διάφορες πολύ εντυπωσιακές βρισιές, ή άλλα που δε μου ‘ρχονται αυτή τη στιγμή. Και πάλι υπαρκτές λέξεις είναι, αλλά συνδέονται με συγκεκριμένη φόρτιση.

  105. Πέπε said

    Να το πάρουμε λίγο αλλιώς:

    Υπάρχουν λέξεις όπως ακριβώς τα παραδείγματα που συζητήσαμε, ψοφοδεής, αψοφητί, ασκαρδαμυκτί, ατασθαλία, που:
    α) Βασικά δεν ανήκουν στην απλή κοινή σημερινή δημοτική.
    β) Είναι ωστόσο γνωστές σε αρκετούς σημερινούς ομιλητές, είτε από τον Όμηρο είτε από τον Παπαδιαμάντη είτε από οτιδήποτε ενδιάμεσο ή και νεότερο. Περισσότερο από άλλες λέξεις που μετά τον Όμηρο ή μετά τον Παπαδιαμάντη δεν ξαναχρησιμοποιήθηκαν. Ή, εν πάση περιπτώσει, περισσότερο από άλλες απαρχαιωμένες λέξεις, σκέτο.
    γ) Σημαίνουν κάτι που δε λέγεται με άλλη κοινότερη λέξη: είτε θα πρέπει να καταφύγουμε σε περίφραση (χωρίς να ανοιγοκλείσω τα μάτια), είτε σ’ ένα περίπου συνώνυμο (πολύ φοβιτσιάρης).
    δ) Και, ως αποτέλεσμα όλων αυτών, ενίοτε λέγονται και γράφονται – ίσως, ειδικότερα, έχουν μια αδιάκοπη -έστω και ισχνή- χρήση από τον καιρό της καθαρεύουσας μέχρι και τώρα. Και αφού ενίοτε λέγονται και γράφονται, παραμένουν οικείες σε μια άλφα μερίδα ομιλητών.

    Αν τύχει και κάποια στιγμή γίνουν της μόδας, όπως [είναι η εντύπωσή μου ότι] συνέβη με την ατασθαλία, θα ξεφύγουν από τα όρια του «ενίοτε» και από τα όρια της «μιας άλφα μερίδας», και μπορούμε να πούμε ότι τελικά γίνονται κανονικά συστατικά της σημερινής γλώσσας (όχι βέβαια του οποιουδήποτε ύφους αλλά ορισμένου).

  106. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλά το ασκαρδαμυκτί, το ακροποδητί και το ακονιτί; 🙂 🙂

    Της ατασθαλίας της έχουν αλλάξει τα φώτα πάντως στην καθημερινή ομιλία. Μέχρι λάθος σε γραπτό εξετάσεων άκουσα να λεν ατασθαλία και στραβό γαζί σε ρούχο, λόγω τιμής! Υποκατέστησε την ατσαλιά,είχα σκεφτεί για το ρούχο.

  107. Γιάννης Ιατρού said

    46… 98, 100 κλπ. περί δοσιλόγων κλπ. της κατοχής (και συνήθως μετέπειτα προαχθέντων σε κρατικά αξιώματα) ένδόξων τέκνων

    Καλά, περιμένετε να βγούν σε λίγο τα γνωστά φαντάσματα που διαθέτουν -τόσο λόγω επαγγέλματος όσο και λόγω κοινωνικών σχέσεων…- «καταλλήλως συσκευασμένες» λεπτομέρειες για το θέμα, και θα γελάσει το παρδαλό κατσίκι 🙂

  108. Λ said

    106 Το αμαχητί κάνει;
    το μπικουτί όμως όχι λολ

  109. Τηλυκράτης Λεξίμαχος said

    στα αρχαία υπάρχουν και τα αψόφητος, αψοφοποιός (!) και άψοφος (Liddel)

    αψοφητί: ψαγμένος τίτλος http://www.biblionet.gr/book/62364/%CE%A4%CF%83%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82,_%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82/%CE%91%CF%88%CE%BF%CF%86%CE%B7%CF%84%CE%AF

    ψοφίμι (εκτός από του Παπαδιαμάντη υπάρχει και του Μπωντλέρ)
    http://www.stixoi.info/reports/song.php?song_id=45212

  110. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    108. Πάρε κι ένα Αβλεπεί 🙂

  111. Pedis said

    # 99 Ο Ηρόδοτος γράφει πως οι Πέρσες έλεγαν πως οι Έλληνες σηκώνονται από το τραπέζι πεινασμένοι.

    Και σήμερα, είναι μπόλικοι που ψοφάνε της πείνας

    http://www.statistics.gr/el/statistics?p_p_id=documents_WAR_publicationsportlet_INSTANCE_qDQ8fBKKo4lN&p_p_lifecycle=2&p_p_state=normal&p_p_mode=view&p_p_cacheability=cacheLevelPage&p_p_col_id=column-2&p_p_col_count=4&p_p_col_pos=1&_documents_WAR_publicationsportlet_INSTANCE_qDQ8fBKKo4lN_javax.faces.resource=document&_documents_WAR_publicationsportlet_INSTANCE_qDQ8fBKKo4lN_ln=downloadResources&_documents_WAR_publicationsportlet_INSTANCE_qDQ8fBKKo4lN_documentID=185090&_documents_WAR_publicationsportlet_INSTANCE_qDQ8fBKKo4lN_locale=el

    με 1.1 εκ ανέργους

    http://www.statistics.gr/documents/20181/0066e4a8-7f2c-4299-b602-ff91b867c69b

    και τόσοι που πρέπει να είναι κι ευχαριστημένοι που ψοφάνε στη δουλειά.

  112. Λ said

    α. Παπαδιαμάντης, Ολόγυρα της λίμνης (ενδιαφέρον γιατί είναι στην ενεργητική φωνή)

    – Κ’στοδουλή, βρε! δεν έβγαλες ακόμη κανένα χταπόδι;
    Εκείνος τα χταπόδια και τα καβουράκια τα έβαζεν εις τον φουσκωμένον και βρεγμένον κόλπον του υποκαμίσου του, έχων τρόπον να τα ψοφά με δαγκωματιές και με ακρωτηριασμούς, και σου έδειχνε μόνον τες γρινιάτσες, λέγων ότι θα υπάγει ύστερ’ από το μεσημέρι, να ψαρέψει με την καλαμιά. Και όταν, περί την δείλην, τον παραμόνευες, παρά την αγοράν, επί της αποβάθρας, κι έβλεπες ιδίοις όμμασι να σπαρταρίζει γωβιός εις το άκρον του αγκίστρου του, και τότε σ’ εγέλα λέγων ότι θα κάμει τον γωβιόν δόλωμα διά να βγάλει μεγάλα ψάρια. Ούτω χάνεται η φιλία!

    http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/ppd_ologura.html

    β. O Καζαντζάκης για τους Έλληνες
    (πότε για το θεό λίγει το κόπιραιτ του Πάτροκλου Σταύρου για να βρίσκουμε τα κείμενα;)

    Ενώ όμως του ταίριαζαν οι «οβραίικες» ψυχές και για τούτο αγαπούσε τους «Οβραίους», μεταξύ των οποίων βρήκε αρχικά κάποια ανταπόκριση στη διάδοση των ιδεών του, για τους Έλληνες δε βρίσκει κανένα καλό λόγο να πει, παρά μονάχα ότι «είναι χοντροί, αναίσθητοι, πρόστυχοι» (Έλλης Αλεξίου, Για να γίνει μεγάλος, σελ. 381) και ότι η βρωμερή γενιά τους «θα ψοφήσει» (Έλλης Αλεξίου, όπ.π., σελ. 136). Εκδηλώνοντας μάλιστα πιο καθαρά τη φρίκη που του προξενούσαν «οι άτιμοι ομόφυλοι» (Έλλης Αλεξίου, σελ. 136), γράφει χαρακτηριστικά ότι δε θέλει τίποτε άλλο, παρά να χαθεί ήσυχα, «πολεμώντας, παλεύοντας τους άθλιους Ρωμιούς» (Έλλης Αλεξίου, σελ. 136), τους οποίους σιχάθηκε και δεν τους θέλει (Καποδ. 34) με κανένα τρόπο.

    http://www.impantokratoros.gr/84FF35DF.el.aspx

    γ. Παροιμίες Νικόλαου Πολίτη
    Η ο γάιδαρος ψοφά ή ο κατής πεθαίνει

    https://books.google.com.cy/books?id=jkMlBgAAQBAJ&pg=PA339&dq=%CF%88%CE%BF%CF%86%CE%AE%CF%83%CF%89&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiXyezbjqvOAhVGzRQKHYMYDLYQ6AEIQTAF#v=onepage&q=%CF%88%CE%BF%CF%86%CE%AE%CF%83%CF%89&f=false

  113. Λ said

    110 Ευχαριστώ. Είναι και όλα τα αγγλιστί, γαλληστί, γερμανιστί, ολλανδιστί, φραμανδιστί, τουρκιστί:) Για τη φάρσι θα πουμε φαρσιστί; ή την παστό, παστοτι;

  114. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    112γ. «Για ο γάιδαρος ψοφά,για το σωμάρι σπα»,
    έμεινε σ΄εμάς η αντίστοιχη παροιμία.

  115. geobartz said

    Ψόφος. Όπως το δημοψΟφισμα (ή άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε)

  116. Λ said

    Και τα άσχετα τζιτζί (κια) που αρπάζουν ο γάτος μου ο Περικλης και η αδερφή του και τα ψοφούν πρωί πρωί

  117. IN said

    100: Δεν καταλαβαίνω προς τι όλη αυτή η επιθετικότητα.

    Πράγματι, θείος της Ζωής Λάσκαρη ήταν ο Κουρούκλης, έχετε δίκιο, το μπέρδεψα. Δεν χρειάζεται να ψάξω, ξέρω ποιος και τι ήταν.

    Προσωπικά, δεν βλέπω κάτι το αστείο στη συζήτησή μας. Έγραψα (33) ότι δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιο συνεργάτη τον Γερμανών που έγινε υπουργός μεταπολεμικά – και ήταν αλήθεια, δεν πήγαινε το μυαλό μου σε κανέναν. Αποδείχθηκε ότι ο μόνος που είχε στο μυαλό του ο Νίκος ήταν ο υφυπουργός Άμυνας του Καραμανλή Γ. Θεμελής, που και ο ίδιος ο Νίκος αναφέρει ότι δεν ήταν με τίποτε στην ίδια «κλάση» με το Δάγκουλα. Στη συνέχεια, όμως, εσείς και ο Jago (σχόλιο 46) αναφέρατε δυο – τρεις άλλες περιπτώσεις που δεν γνώριζα. Έγραψα και στο προηγούμενο σχόλιό μου ότι σας ευχαριστώ γι’ αυτό. Έψαξα λίγο παραπάνω γι’ αυτούς στο Ίντερνετ, και σκέφτηκα να βάλω αυτά που βρήκα, για να υπάρχουν και για όποιον άλλο τυχόν ενδιαφέρεται. Κάποια από τα στοιχεία που υπάρχουν στο Ίντερνετ δεν συμφωνούν (σε λεπτομέρειες) μ’ αυτά που γράψατε εσείς, και το επεσήμανα. Δεν είναι, βέβαια, και εγγύηση και ακρίβειας το Ίντερνετ ή η Βικιπαίδεια και δεν αποκλείω να έχετε εσείς δίκιο. Δεν θα μαλώσουμε γι’ αυτό (ή για ο,τιδήποτε άλλο).

    Εκείνο που είπα στο τέλος δεν ήταν «άρα, είχα δίκιο, δεν έγιναν υπουργοί δωσίλογοι» αλλά «είναι υπερβολή αυτό που έγραψε ο Νίκος, ότι δηλαδή αν δεν είχε πεθάνει ο Δάγκουλας θα είχε γίνει υπουργός». Εξήγησα γιατί το πιστεύω αυτό. Και πάλι, οι διαφωνίες επιτρέπονται, δεν παίρνουμε κεφάλια. Αλλά δικαιούμαι να έχω κι εγώ την άποψή μου, πολύ περισσότερο που την αιτιολογώ.

    103: Σε ό,τι με αφορά, δεν χρειάζεται αποδελτίωση του Δορδανά, γιατί το βιβλίο το έχω, αλλά δεν αξιώθηκα ακόμη να το διαβάσω ολόκληρο. Όταν με το καλό γυρίσω από τις διακοπές μου θα το κοιτάξω, και μόνο που λέτε ότι αναφέρεται σ’ αυτόν τον Θεοχαρίδη μου αρκεί, θα τα βρω μόνος μου τα υπόλοιπα.

  118. sarant said

    112 Το κοπιράιτ εκπνέει στα 70 χρόνια από τον θάνατο του συγγραφέα, άρα το 1957+70=2027. Κοντεύει.

  119. Γιολάντα Μ. said

    Αγόρια καλησπέρα. Θέλω να καταγγείλω από το δημοκρατικό σας ιστολόγιο τη νέα προσπάθεια κατασυκοφάντησης των προσφύγων, με αναγόρευση σε πρωτοσέλιδη είδηση του δήθεν περιστατικού με την Αμερικανιδούλα που πήγαν να βιάσουν στη Πιερία δυό Σύροι πρόσφυγες. Επειδή έχω γνωρίσει την κοπέλα (πρόκειται για ένα τσακλοκούδουνο) στο Ελληνικό όπου δουλεύω, σάς βεβαιώνω πως είχε έρθει στην Ελλάδα με μία ΜΚΟ που ειδικεύεται στη προσφορά οικοθελούς ερωτικής συντροφιάς στους πρόσφυγες. Αυτό συνηθίζεται σε χώρες όπως η Σουηδία, η Νορβηγία κλπ και οι εν λόγο εθελόντριες έχουν ένα ειδικό σήμα πάνω τους για να τις αναγνωρίζουν οι πρόσφυγες. (Μού προτάθηκε κι εμένα να ενταχτώ σ’ αυτή την ομάδα με ένα πολύ σημαντικό έξτρα επίδομα, αλλά είμαι παντρεμένη και δεν θέλει ο σύζυγος)

    Να μή τα πολυλογώ, πρόκειται για παρεξήγιση: Η Αμερικανίδα είχε συμφωνήσει με τα αφεντικά της ότι προσφέρει μόνο φιλιά και χάδια στους πρόσφυγες, οι Σύροι νόμιζαν ότι παρέχει πλήρη «περιποίηση» και απ’ αυτό στοιχειοθετείται τώρα η κακουργιματική «αποπειρα βιασμού», που είμαι σίγουρη ότι θα καταπέσει στο δικαστίριο.

    Όσο για το «ψόφο», ο σύζυγος μού είπε ότι ο Αριστοτέλης αναλύει εξονιχιστικά αυτή τη λέξη στα Μετεωρολογικά, εξηγώντας πως προέρχεται από το ρήμα «ψαύω», όπως και τα «ψωμί, ψωλή, ψάχνω, ψαχουλεύω κλπ»

    Για τους δοσίλογους το καλύτερο βιβλίο το έχει γράψει ο Δημήτρης ο Κουσουρής («Πόλις» 2014) και είναι περίεργο που κανείς αναγνώστης δεν αναφέρθηκε σ’ αυτό. Ο Κουσουρής δεν λέει λέξη για τον Δάγκουλα στο βιβλίο του, γιατί (όπως μού εξήγησε ο σύζυγος) ο Δάγκουλας ήταν πρώην Ελασίτης και τάσπασε με τον ΕΛΑΣ για γκομενοδουλειές (ήταν ψηλός κι ωραίος άντρας ο μακαρίτης). Άλλωστε, ένας αγράματος βενιζελικός σωφέρ ήταν ο Δάγκουλας και δεν μπορούσε να διακρίνει τη διαφορά του Μαρξισμού από το Φασισμό. Το ότι ο ΕΛΑΣ όταν τον συνέλαβε, τον πήγε να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο και δεν τον σκότωσε επιτόπου, δείχνει τους δεσμούς του Δάγκουλα με τους Ελασίτες. Άλλωστε, όταν ψόφησε, πιό πολύ χάρηκαν οι κεντρώες εφημερίδες («Ελευθερία») παρά οι αριστερές. Και βέβαια, η πιό τρανή απόδειξη των στενών σχέσεων του Δάγκουλα με τον ΕΛΑΣ, είναι ότι οι Ελασίτες δεν πείραξαν καθόλου τη ζάμπλουτη γυναίκα του την Καλλιοπίτσα, η οποία έγινε αργότερα αντάρτισσα του Δημοκρατικού Στρατού, όπως λέει στο άρθρο της και η «Εφ. των Συντακτών»

    Συνέβαιναν αυτά εκείνη την εποχή, να αλλάζουν οι άνθρωποι παρατάξεις. Κλασικό παράδιγμα ο Σαράφης που έγινε στρατιωτικός αρχηγός του ΕΛΑΣ δι’ εμπτισμού. Άμα διαβάσετε το βιβλίο του Κουσουρή, θα δείτε ότι ο κορυφαίος συνήγορος υπεράσπισης των δοσιλόγων στις σχετικές δίκες, ήταν ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, παππούς του συνονόματου βουλευτή του Σύριζα. Ο γιός του Κωνσταντίνου και μπαμπάς του Συριζαίου βουλευτή, Άγγελος Τσουκαλάς, για να ξεπλύνει τη ντροπή του μπαμπά του, έγινε βουλευτής της ΕΔΑ και συνήγορος του Μπελογιάννη. Μετά από 15 χρόνια, ο Άγγελος Τσουκαλάς έγινε και υπουργός Δικαιοσύνης της Χούντας!..

    Όσο για το μπαμπά και τη μαμά της Λάσκαρη (Ζωΐτσα Κουρούκλη) ήταν γνωστοί ακροδεξιοί και καλά έκαναν και τους δολοφόνησαν τα παληκάρια της ΟΠΛΑ. Το πόσο δίκαιο ήταν αυτό, φαίνεται και από το ότι η Ζωή Λάσκαρη ουδέποτε μίλησε για το πώς έχασε τους γονείς της και μιά ζωή ψήφιζε ΚΚΕ εσωτερικού και Συνασπισμό – Σύριζα για να ξεπλύνει τη ντροπή των ακροδεξιών γονιών της. Δοσίλογος και ακροδεξιός ήταν και ο μπαμπάς της Αλίκης, Γιάννης Βουγιουκλάκης, που υπίρξε νομάρχης Αρκαδίας επί Κατοχής, διορισμένος από τους Ναζί. Πολύ σωστά τον κατακρεούργησαν με συνοπτικές διαδικασίες και τον πέταξαν σ’ ένα πηγάδι τα παληκάρια του Άρη Βελουχιώτη, απόδειξη ότι η Αλίκη ποτέ δεν τόλμησε να μιλήσει για το δοσίλογο μπαμπά της.

    Αγόρια καληνύχτα, ελπίζω να μην σάς κούρασα…

  120. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    113. «Ασυζητητί» δεν πάνε όλα 🙂 .

    Στο 4:16 Γλύκανε μωρή λίγο μην είσαι σαν κακοψόφο νάχεις

  121. Τηλυκράτης Λεξίμαχος said

    Yolanda Be Cool (και καλό ψόφο)

  122. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    107. >> «καταλλήλως συσκευασμένες» λεπτομέρειες για το θέμα,
    Μάγος είσαι;

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Φόλα» παλιότερα αντί του ψόφου-ψόφα

  124. Λ said

    Ακοντί χωρίς τη θέληση μου/σου, με το ζόρι

  125. Λ said

    Ασφαλώς και εκοντι τώρα που το σκέφτομαι. Εκούσια.
    Γιά χαρά Κιντ. Have you come of age?

  126. Λ said

    ασορτί
    Σιγά σιγά έρχονται όλες οι λέξεις από μόνες τους,
    ασταματητί!

  127. Πέπε said

    @110: αβλεπ(ε)ί

    Αυτή τη λέξη τη θυμάμαι στα τέλη δεκ. ’80 να εμφανίζεται στο αργκό λεξιλόγιο, κυρίως σε συγκρίσεις (προτιμώ αβλεπεί το Α από το Β: ασυζητητί, χωρίς δισταγμό, μακράν). Δεν είναι βέβαια μοναδική περίπτωση λόγιας λέξης που περνάει στην αργκό.

    Από τότε μέχρι σήμερα είχα αμφιβολία για το αν γράφεται με ι ή με ει. Άνοιξα λοιπόν τα λεξικά, και είδα με έκπληξη τα εξής:

    Ο Μπαμπινιώτης (πρώτη έκδοση) δεν το έχει. Το ΛΚΝ (δε θυμάμαι την έκδοση, τώρα το ξανάβαλα στο ράφι), ούτε. Βρε, λέω, λες να ‘ναι όντως αργκό, ψευτολογιωτατίζον, ανύπαρκτο στα σωστά ελληνικά;

    Το Χρηστικό επίσης δεν το έχει ως ξεχωριστό λήμμα. Έχει όμως το «αβλεπτί», όπου αναφέρει «και καταχρηστικά αβλεπεί και αβλεπί». Εκεί, μεταξύ άλλων χρήσεων, αναφέρεται και η έκφραση «αβλεπί στοίχημα», όρος του πόκερ (δε βλέπεις τι ποντάρουν οι άλλοι).

    Προφανώς λοιπόν, η αργκό έκφραση προέρχεται από το πόκερ. Πολύ εύλογο, έχουμε πάμπολλες ανάλογες εκφράσεις χαρτοπαικτικής προέλευσης.

  128. Πέπε said

    @127:
    Χμ, εδώ που τα λέμε…

  129. Πέπε said

    Καλά, έχω πάθει την πλάκα μου!
    Όσοι γουστάρετε πραγματικά τις λέξεις και τις ιστορίες τους, διαβάστε οπωσδήποτε το λινκ του 128 και αυτό (στο οποίο παραπέμπει το 128).

    Στο slang.gr είναι κρίμα που δεν τα έχουν πάρει χαμπάρι όλα αυτά.

  130. Γς said

    Μέχρι στιγμής, ωραία η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο

  131. Γιάννης Ιατρού said

    122: Θού Χύριε τω στόματί μου 🙂 🙂 🙂

  132. Λ said

    Μου αρέσει το λογότυπο. Σαν τους χορευτές του Ντεγκά!

  133. Γς said

    Τελετή έναρξης.

    Δε στέιτ οβ αρτ.

    Οπως τώρα

    Υπερθέρμανση, εκπομπές CO2.
    Για αναδάσωση [στη χώρα του τροπικού δάσους του Αμαζόνιου]

  134. Λ said

    118. Τα τέρμινα είναι πολλά ακόμα μέχρι τη λήξη της 70ετίας που αδικούνται ο Καζαντζάκης και οι αναγνώστες/μελετητές του.
    Είχαμε πει καμιά φορά για τον Τολστόη που ήθελε να αφήσει τα έργα του χωρίς κοπιράιτ αλλά διαφωνούσε η δρακούνα η γυναίκα του;

  135. Γς said

    Και να η σημαία μας. Η Ελληνική σημαία!

  136. Jago said

    117 IN δε μαλώνουμε, συζητάμε. Τώρα έκατσα να πιάσω τη ναφθαλίνη του Δορδανά, στις σελίδες 273 – 281 είναι ο Θεοχαρίδης, χαρακτηριζόμενος ως «υπαρχηγός του Δάγκουλα». Το σφάλμα ανήκει περισσότερο στον Προβατά που επικαλέστηκα, η θέση του «υπουργού Εφοδιασμού» ήταν στην πραγματικότητα υφυπουργείο. Εξάλλου στο βιβλίο του συστήνεται ως «πρώην Υπουργός» κάτω από το όνομά του. Μικρή η διαφορά, ουσιαστικά ο τίτλος του υφυπουργού σε αποκλειστικό πεδίο είναι σχεδόν ισοδύναμος με τον υπουργό.

    Εκτός του βιβλίου του Βενιανάκη για τον Δάγκουλα, πήρα και τον φρέσκο και σπαρταράει Κόκκινο Δεκέμβρη του Τάσου Κωστόπουλου. Μονορούφι μέχρι στιγμής 100 σελίδες και με εντυπωσίασε. Περισσότερα όταν το τελειώσω γιατί έχει πολύ ακριβοδίκαιη γραφή, από τις κρίσεις του δεν ξεφεύγει ούτε και η Αριστερά. Δύσκολο βιβλίο.

    Και για το Νικοκύρη, θα περιμένω μέχρι τα αυριανά μεζεδάκια για να σου πω ένα πολύ ευχάριστο που σε αφορά για να το δουν περισσότεροι.

  137. Γς said

    Και o Ολυμπιακός ύμνος στα Ελληνικά [Σαμαράς, Παλαμάς] κοντά στη λήξη της τελετής έναρξης…

  138. Γς said

    Και με τούτα και με τ΄άλλα χτυπάει το τλφ.

    -Θα πάμε για μπάνιο; Η φίλη μας η Ργγίνα δίπλα.
    -Βέβαια. Σε δέκα λεπτά.
    -Ερχομαι.

    Κάθε μέρα στις 6:00 [και το απόγευμα, στις 6:00]

    Καλημέρα σας

  139. Γς said

    Και μια ανακρίβεια:
    Ανάβει το φως τώρα στο στάδιο ένας Βραζιλιάνος Μαραθωνοδρόμος.

    -Είναι ο αθλητής που τον έριξε κάποιος θεατής [ένας ιρλανδός τρελο πάστορας;] σην Βασιλίσσης Σοφίας όταν έτρεχε στον Μαραθώνιο της Αθήνας στους Ολυμπιακούς του 2004.
    Λέει ο σπίκερ από το Ρίο τώρα.

    Στην Μαραθώνος ήταν. Στο Σταυρό της Αγίας Παρασκευής

  140. Ηλίας . said

    119 .
    Έλα βρε Βαταλάκο που μας κούρασες ;!
    Τί λές τώρα ; Ίσα-ίσα . Χαρά μου που τα ξαναδιάβασα αυτά .
    Άλλωστε , ο « Θεοδικών » μπάρμπας της Εθνικής μας ξανθιάς που πήρε τον κατήφορο στον αστερισμό της Παρθένου , ήταν ήρωας .
    Δες πόσους έσφαξε , ο « Θεοδικών » :

    Και αυτός ο Ήρως Αξιωματικός δεν ήταν κανένας υπερηκοντούτης με τη ζωή «πίσω» του, κανένας απόμαχος βίου, αλλά ένα παιδί με όλη την ζωή μπροστά του όπως την έχουν τα σημερινά παχύσαρκα «πελατάκια» των καφετεριών και του clubbing! Ένα παιδί ήταν όταν κατά την διάρκεια του ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟΥ (διότι ΣΥΜΜΟΡΙΤΕΣ ήσαν…!) είδε μπροστά του το πτώμα του αδελφού του Δημητρίου Α. Κουρούκλη γ δ α ρ μ έ ν ο από τους δολοφόνους του κομμουνιστές μόνο και μόνο επειδή ο δολοφονημένος υπηρετούσε ως έφεδρος αξιωματικός στον Εθνικό Στρατό! Και ο Στρατηγός Γεώργιος Α. Κουρούκλης δεν εζήτησε την άδεια κανενός αλλά, θεοδικών, πήρε το νόμο στα χέρια του και εξετέλεσε σε επαρχιακή φυλακή όλους τους συμμορίτες κρατουμένους εγκληματίες. Η πράξη του θεωρήθηκε από τις εξωνημένες θεραπαινίδες του, τότε, πολιτικαντισμού, ως «non politically correct» με αποτέλεσμα την καθαίρεσή του! Ευτυχώς, μετ΄ ου πολύ ο γενναίος Στρατηγός Γεώργιος Α. Κουρούκλης απεκατεστάθη και επανήλθε εις τον αγαπημένον του Ελληνικό Στρατό!

    Οι απίστευτες ηρωϊκές πράξεις του επί του πεδίου της μάχης κατά την διάρκεια της εισόδου των Ναζιστικών Στρατευμάτων ανάγκασαν τους στρατιωτικούς προϊσταμένους του να συντάξουν διθυραμβικές «διαδοχικές σημειώσεις» με την συνεπαγόμενη απονομή των υψηλοτέρων παρασήμων επ΄ ανδραγαθία. Το στήθος του εκόσμησαν διακρίσεις εντυπωσιακές και κατά το ύψος και κατά την συχνότητα. Παράσημα με βαρύτητα Πολέμου και όχι «τσιγκάκια της δημοκρατίας» από αυτά τα οποία σήμερα κρεμάνε στα σακάκια τους οι απόλεμοι ένστολοι δημοσιοϋπαλληλίσκοι οι οποίοι τα προμηθεύονται από το Κ.Ψ.Μ. των ξέφραγων οίκων ενοχής που αυτάρεσκα τις αποκαλούν «Στρατιωτικές Μονάδες» ! Παράσημα τα οποία πιστοποιούν τον Ήρωα Πολέμου και όχι τον εξωνημένο ειρήνης!

    Kαι όμως, ο Στρατηγός Γεώργιος Α. Κουρούκλης, ουδέποτε εδήλωσε «αντιφασίστας» εν αντιθέσει με τους απόλεμους συμμάχους και συνεργάτες των Ναζί οι οποίοι αφού μοιράστηκαν μαζύ τους τις κατακτήσεις τους, μετά ταύτα, έσπευσαν (και σπεύδουν!) να δηλώσουν «αντιφασίστες» και «δημοκράτες»! Ο γενναίος Στρατηγός δεν έπαυε να δηλώνει τον θαυμασμό του για το πολεμικό ήθος του Γερμανικού Στρατού και να τιμά τον αντίπαλο με τον οποίο διεσταύρωσε ξιφολόγχες επί πεδίου μάχης. Για τον Στρατηγό Γεώργιο Α. Κουρούκλη η έμπρακτη προάσπιση της Πατρίδος υπερεκάλυψε κάθε βερμπαλιστικό ψιμύθιο που είναι αναγκαίο στους απόλεμους και στους κ(Υ)νοβουλευτίζοντες προδότες! Οι πραγματικοί ‘Ελληνες δεν μπορεί να είναι ούτε να δηλώνουν «αντιφασίστες» ή «δημοκράτες» διότι θεωρούν αυτονόητο ότι ο Ελληνισμός είναι ο πληρέστερος αυτοπροσδιορισμός!

    … από ένα φασιστοsite .

    http://horsebackarcherygr.blogspot.gr/2012/11/blog-post_4.html

    Η αξιοπιστία του , στην κρίση του καθενός .

  141. sarant said

    Καλημέρα!

    127-128 Με πρόλαβες και το βρηκες, αλλά δεν ξέρω αν έχει δίκιο και το άρθρο μου εκείνο.

  142. 117
    Οχι δεν είναι έτσι όπως τα λες, ούτε υπάρχει καμιά επιθετικότητα εκ μέρους μου.
    Τις ανακολουθίες σου επισημαίνω.

    Μέχρι χτες το πρωί, αν κάποιος σου έκανε την ερώτηση ‘Μπορείς να ονοματίσεις δωσίλογους που κατέλαβαν υψηλές πολιτικές θέσεις;’, εσύ, απ’ ό,τι φαίνεται δεν θα μπορούσες -ίσως εκτός απ’ τον Θέμελη- να δώσεις καμία απάντηση στην ερώτηση αυτή.

    Βλέπεις, είναι μια ερώτηση που δεν απαντιέται στο … google. Για να φτιάξεις μια τέτοια λίστα, θα πρέπει προηγουμένως να έχεις διαβάσει αρκετά βιβλία (βιβλία, όχι ιστοσελίδες και μπλογκ).

    Εσύ -φαίνεται αυτό- δεν έχεις διαβάσει στοιχειωδώς, ούτε καν το πρωταρχικής σημασίας βιβλίο του Κωστόπουλου για τα Τ/Α. Παρ’ όλα αυτά, χωρίς δηλαδή να γνωρίζεις το θέμα, είχες έτοιμο το πόρισμα ‘είναι υπερβολή να μιλάει κανείς για συνεργάτες που έφτασαν υπουργοί’.
    Αυτό είναι λογικό φάουλ να το κάνεις. Ο σώφρων άνθρωπος δεν μιλάει για πράγματα που δεν γνωρίζει.

    Δεύτερον, δεν είναι υπερβολή. Διότι και ένας μόνο δωσίλογος να έφτασε ΓΓ ή βουλευτής, κάλλιστα μπορεί ο Σαραντάκος να πει ‘ο επόμενος θα μπορούσε να φτάσει υπουργός’.
    Δεύτερο λογικό φάουλ.

    Κατόπιν, διάφοροι εδώ, ευγενικά και καταναλώνοντας χρόνο και ενέργεια, σου δείχνουν ΟΧΤΩ συνολικά τέτοιες περιπτώσεις.
    Εγώ αν ήμουν στη θέση σου, η πρώτη μου αντίδραση θα ήταν ‘μπορείτε να μου υποδείξετε κάποια βιβλία να διαβάσω;’

    Εσύ δεν έκανες αυτό. Εσύ πήγες στο google να ‘τσεκάρεις’ τους συνομιλητές σου.
    Για μένα αυτό θα ήταν τρίτο λογικό φάουλ, αλλά εγώ δεν θεωρώ το ίντερνετ αξιόπιστη πηγή για να την εμπιστεύομαι με κλειστά μάτια, ούτε προτείνω ακροδεξιά μπλογκ σαν must read στους συνομιλητές μου.

    Και μετά, έρχεται η χιουμοριστική ατάκα. Γιατί μη μου πεις ότι δεν είναι χιούμορ η φράση «από τους δεκάδες υπουργούς και υφυπουργούς που υπηρέτησαν μεταπολεμικά εντοπίσαμε (μετά από προσπάθεια) μόνον δύο υφυπουργούς (συν τον χουντικό Πατίλη)».
    Δηλαδή στους πόσους υπουργούς θα έλεγες ΟΚ;
    Στους δέκα; Στους σαράντα;

    Επίσης, για το ‘εντοπίσαμε (μετά από προσπάθεια)’, να με συγχωρείς, εμείς εδώ, εγώ προσωπικά, ούτε καμιά προσπάθεια κατέβαλα (μόνος μου ή με άλλους), ούτε κάθησα να ‘ψάξω να εντοπίσω’ τίποτα.

    Εγώ τους ήξερα όλους αυτούς, και το Θέμελη, και το Θεοχαρίδη, και το Γερακίνη, και τον Πατίλη, και τον Κουρκουλάκο, και τον Κων/νο Παπαδόπουλο, και τον Φωστερίδη και τον Παπαδόπουλο της Δυτικής Ελλάδας.

    Εσύ τους αγνοούσες. Και το χειρότερο, τώρα που τους έμαθες δεν μπορείς να αξιολογήσεις ακόμα τι σημαίνει ΟΧΤΩ περιπτώσεις.

    Διότι αν δε σου φτάνουν ΟΧΤΩ περιπτώσεις για να φτάσεις στο πολύ απλό και κοινώς αποδεκτό συμπέρασμα πως «ναι, οι δωσίλογοι έφτασαν πολύ ψηλά στην πολιτική ζωή της χώρας, και έγιναν ΓΓ, βουλευτές, υφυπουργοί και υπουργοί» (και άρα η φράση του Σαραντάκου είναι απολύτως δικαιολογημένη), τότε αυτό σημαίνει πως πρέπει επειγόντως να μάθεις τη σημασία της λέξης ‘τεκμηρίωση’ με την οποία μάλλον μαλωμένο σε βλέπω, αφού λόγου χάρη, όταν ο άλλος σου λέει για τον Θεοχαρίδη «έχω το βιβλίο του κι έχω διαβάσει αυτά που έχει γράψει σε δυο βιβλία γι’ αυτόν ο ειδικός επιστήμονας Δορδανάς», εσύ πας στη Wikipedia να βρεις 3-4 γραμμές που ποιος ξέρει ποιος τις έχει γράψει για να τις φέρεις σαν ‘αντεπιχείρημα’.
    Ή ακόμα χειρότερα, αντί για βιβλία και αντί για τη δουλειά εγνωσμένης αξίας επιστημόνων, εσύ να προτείνεις ακροδεξιά μπλογκ.

    Κι εξακολουθείς να επιμένεις, με πηγές της κακιάς ώρας που όλες τις βρήκες μέσω google, ήτοι:

    – Οντας δηλαδή άσχετος (αυτό δεν είναι κακό) με το θέμα εξ αρχής
    – Βασιζόμενος μόνο στο ίντερνετ και έχοντας μόνο ιντερνετικές γνώσεις (ούτε αυτό είναι κακό, αλλά για μένα προσωπικά δεν είναι και καλό)
    – Επιμένεις σε μια άποψη, την ίδια ατεκμηρίωτη που είχες χτες το πρωί, χωρίς να είσαι σε θέση να την υποστηρίξεις με στοιχεία -παναπεί, μετά τις ΟΧΤΩ περιπτώσεις η άποψή σου είναι όχι μόνο ατεκμηρίωτη αλλά και αστοιχείωτη, πλέον, -και σόρι, αυτή είν’ η αλήθεια, για να πεις τι;

    – ΒρήκαΜΕ (εμείς βρήκαμε, ε;) με μεγάλη προσπάθεια (μεγάλη κούραση, να πατάς στο google ονόματα από copy/paste) ΜΟΝΟ ΔΥΟ συν τον Πατίλη (αυτός γιατί δε μετράει, αντιπρωθυπουργός έγινε) άρα «λάθος η θέση Σαραντάκου και σωστή η δικιά μου».

    Ε, όχι, να με συγχωρείς, δεν είναι έτσι.

  143. 119:

    Το ‘διά εμπτυσμού’ στην περίπτωση Σαράφη είναι ακροδεξιός μύθος που γεννήθηκε μέσα στη χούντα από τους λεγόμενους ‘ιστορικούς της αστυνομίας’.

    Την θέση όι ΕΛΑΣίτες δεν πείραξαν τον Δάγκουλα διότι ήταν δικός τους’ και τα είχαν σπάσει ‘για γκομενοδουλειές’ χρειάζεται πολύ περισσότερη τεκμηρίωση από μια σελίδα της fiction συγγραφέα Κατερίνας Καριζώνη. Εγώ προσωπικά πρώτη φορά το ακούω αυτό. Γνωρίζω ότι τον έσωσαν διότι ήθελαν να τον ανακρίνουν. Και πράγματι τον έφεραν στη Θεσσαλονίκη με φορτηγό του ΕΛΑΣ συνοδεία αξιωματικών, και από την πρώτη μέρα έβαλαν δίπλα του αξιωματικό του Δικαστικού του ΕΛΑΣ ο οποίος απέσπασε κάποιες πληροφορίες.

    Γνωρίζουμε επίσης, ότι ο ΕΛΑΣ είχε προσπαθήσει να τον σκοτώσει. Αυτό δεν συμβαδίζει με τη θεωρία ‘υπόγεια αλληλεγγύη ΕΛΑΣ-Δάγκουλα’, όπως επίσης δεν γνωρίζω και πως κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ‘οι κεντρώες εφημερίδες χάρηκαν περισσότερο από τις αριστερές’.
    Μέτρησε κανείς το πλήθος και την ένταση των σχετικών ειδήσεων;

    Διότι υπάρχουν και κυκλοφορούν αποκόμματα της ‘Λαϊκής Φωνής’ με τίτλους ‘Ψόφησε ο Δάγκουλας’

    Επίσης, καταλαβαίνετε πιστεύω ότι για ποιους λόγους μια τέτοια φράση είναι απαράδεκτη σε ένα σοβαρό ιστορικό διάλογο.

    «Ο Κουσουρής δεν λέει λέξη για τον Δάγκουλα στο βιβλίο του, γιατί (όπως μού εξήγησε ο σύζυγος) ο Δάγκουλας ήταν πρώην Ελασίτης και τάσπασε με τον ΕΛΑΣ για γκομενοδουλειές»

    Δηλαδή τόσο ανέντιμος είναι ο Κουσουρής, σωστά; Και εμείς γνωρίζουμε και τα κίνητρά του κιόλας, ‘δεν ήθελε να θίξει τον ΕΛΑΣ’. Το ενδεχόμενο να μην αναφέρει τίποτα διότι δεν ήταν αντικείμενο της έρευνας του εξ αιτίας π.χ. του γεγονότος πως ο Δάγκουλας ήταν στη Θεσσαλονίκη ενώ ο Κουσουρής εξέτασε τις περιπτώσεις δωσιλόγων της Αθήνας το αποκλείουμε επειδή έτσι λέει η Καριζώνη;

    Τέλος, η γυναίκα τους δεν έγινε «αντάρτισσα του Δημοκρατικού Στρατού», όπως λέει στο άρθρο της και η «Εφ. των Συντακτών».

  144. Συγγνώμη για το νιοστό σχόλιο, αυτό το σκέφτηκα τώρα:

    Αποκλείεται να υπήρξε σύγκρουση ‘για γκομενοδουλειές’ και συνεπώς αποκλείεται και από τη συζήτηση η Καριζώνη σαν πηγή, όχι μόνο διότι είναι μυθιστόρημα, αλλά και διότι η διένεξη Δάγκουλα-ΕΛΑΣ δεν συνέβη στη Θεσσαλονίκη όπως λέει η μθιστοριογράφος εδώ.
    Συνέβη στα Γρεβενά. Εκεί ήταν ο Δάγκουλας στον ΕΛΑΣ (ο θείος του ήταν και ο τοπικός δεσπότης, μάλιστα), και από εκεί, από την περιοχή Γρεβενών-Κοζάνης έφυγε για να φτάσει στη Θεσσαλονίκη και να γίνει ο δήμιος που ξέρουμε.

  145. Πέπε said

    @141:
    Γιατί, βρήκες τίποτε νεότερο έκτοτε;

    Πάντως εγώ, με μια αναζήτηση 10 λεπτών σε τρία λεξικά (και χωρίς να έχω παίξει πόκα στο παρελθόν), έφτασα να υποψιάζομαι ότι η λέξη δεν υπήρξε ποτέ ως λόγϊα ή αρχαία, παρά μόνο ως εξαρχής αργκοτική, η οποία όμως ξεγελάει πολλούς (εμένα μέχρι χτες, εκείνον που έγραψε το πρώτο σχόλιο στο σλανγκ.τζρ, και υποθέτω και άλλους) ότι είναι αρχαία, κατά τα νηποινεί κ.τ.ό..

    Διαβάζοντας τα δικά σου και της Λεξιλογίας, με πολύ εκτενέστερη έρευνα σε περισσότερα και ειδικότερα λεξικά και επίσης και εκτός λεξικών, λίγο πολύ το ίδιο συμπέρασμα προκύπτει ως πιθανό. Και μάλιστα, ότι έχουν ξεγελαστεί και άλλοι, όπως ίσως κι ο Μπαμπινιώτης!

    Ε, φυσικά μπορεί και να είναι λάθος αυτό: μπορεί η αρχαία λέξη να υπήρχε και απλώς να μην εντοπίστηκε. Αλλά αν δεν την έχει δει κανείς γραμμένη, τι ακριβώς σημαίνει «υπήρχε», πού υπήρχε;

  146. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    144.>>διότι είναι μυθιστόρημα,
    Τα ιστορικά μυθιστορήματα ως ύπουλη κατασκευή παραϊστορίας, είναι μέγα κεφάλαιο. Ευτυχώς για τους ειλικρινείς πραγματικούς ερευνητές, ζούμε στην εποχή που γρήγορα μπορούν να αναδείξουν τις λαθροχειρίες και να τις δείξουν γι αυτούς που θένε να δουν βέβαια την αλήθεια κι όχι τις κατασκευές προς συγκεκριμένο σκοπό.

  147. sarant said

    145 Με κλόνισε ελαφρώς που λημματογραφεί τη λέξη το Χρηστικό -και δεν το έχω και πρόχειρο να δω τι λέει. Αλλά όχι, ξαναδιαβάζοντας το παλιό μου άρθρο βρίσκω ότι είναι ισχυρό εκτός ίσως από το ερώτημα ‘β’ του συνθαμώνα.

  148. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    147.Είχα δει και το παλιό άρθρο σου πριν το γράψω (κλονίστηκα στην ορθογραφία 🙂 )
    Από το Χρηστικό της Ακαδημίας(το Α έχω μόνο):
    Αβλεπτί,α-βλε-πτί, επιρρ &(καταχρ.)αβλεπί&αβλεπεί:χωρίς προηγούμενη εξέταση, χωρίς ιδιαίτερη προσοχή ή σκέψη-Αγοράζω,απορρίπτω,δεχομαι(…)
    //αβλεπί στοίχημα(βλ.ποντάρισμα)στο πόκερ (…) //αρχ.αβλεπτώ

  149. Κοίτα να δεις.
    Είχα υποψιαστεί ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με την Γιολάντα στο 119, και ότι ίσως υποκρινόταν την φίλη των προσφύγων και την ‘προοδευτική’ που καταδικάζει τους δωσίλογους κά, διότι πρόσεξα φευγαλέα ότι πολλές συκοφαντίες και πολλές πλαστογραφήσεις μπόρεσε και τρύπωσε μέσα σε όλα όσα έλεγε, αλλά θεωρώντας ότι θα είναι κάποια γνωστή σχολιάστρια του μπλογκ εδώ (εγώ δεν είμαι και δεν ξέρω τους σχολιαστές), και αφού το σχόλιό της είχε εγκριθεί, τελικά της απάντησα σαν να ήταν καλοπροαίρετη.
    Σκέφτηκα για μια στγμή να της πω ‘καλά, εσύ παρουσιάζεις τον ΕΛΑΣ σαν εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, και στο τέλος με εκείνο το καλά τους έκανε η ΟΠΛΑ τον κάνεις να φαίνεται εντελώς μαφιόζικα εγκληματικό’, αλλά εμπιστεύτηκα την κρίση εδώ των διαχειριστών πως το σχόλιό της είναι νορμάλ, αφού εγκρίνεται.

    Τώρα διάβασα προσεκτικά τα όσα έγραψε (την αρχή πριν με τους πρόσφυγες την πέρασα γρήγορα), και βλέπω ότι όλα όσα λέει είναι έντεχνα δήθεν ‘φιλικά’, αλλά στην πραγματικότητα είναι το αντίθετο, και μάλιστα ενοχοποιητικά και στο τέλος-τέλος αποκρουστικά:

    – Εθελοντές ΜΚΟ που προσφέρουν ερωτικές υπηρεσίες
    – Της πρότειναν κι αυτηνής να γίνει τέτοια με αμοιβή
    – Ο ΕΛΑΣ έκανε γκομενοδουλειές
    – Ο ΕΛΑΣ δεν πείραξε τον Δάγκουλα γιατί ήταν δικός τους
    – Ο Κουσουρής το κρύβει
    – Το διά εμπτυσμού του Σαράφη
    – Καλά έκανε η ΟΠΛΑ και σκότωνε

    Στα τελευταία της απάντησα ευθέως σαν να ήταν κανονική σχολιάστρια.
    Λάθος μου.
    Ισως φταίω κι εγώ. Δεν πίστευα ότι υπάρχει χρυσαβγίτης ικανός να κάνει παραλλαγές αυτού που λέγεται stealth-trolling, αλλά να που υπάρχει, συνεπώς mea culpa.
    Επρεπε να της πω όπως της είπαν κι άλλοι ‘Καλό ψόφο’.

  150. Θύμμαχος Θήτης said

    149

    ο Γιολάντας είναι ο Βάταλος («σίφνιος αρραβώνας» και άλλα). Με κάθε νέο όνομα ξεκινά διακριτικά στην αρχή και σταδιακά προσθέτει αηδία μέχρι να φτάσει στον εμετό.

  151. Γιάννης Ιατρού said

    140 Ηλίας / 150 ΘΘ
    ο ιατρός συνιστά αυστηρά δίαιτα και αποχή από επαγγελματικά οργανωμένα συσσίτια κλπ. 🙂 🙂

  152. Jago said

    149: Έχεις να μάθεις πολλά από το ακροδεξιό τρολ, απλώς δεν του απαντάμε και κακώς κάποιοι ασχολούνται γιατί – απλώς – ΠΣΟΦΟΣ.

    117. ΙΝ να σου δώσω μια συμβουλή αφού πιάσεις τη χαώδη Ναφθαλίνη του Δορδανά με την επιστροφή σου από «τας διακοπάς εις τους πίδακας της Ομονοίας» 😛 Δεν το έκανα τότε που το πρωτόπιασα κι έμαθα. Πιάσε μερικές κόλλες Α4 δίπλα σου την ώρα που θα το διαβάζεις. Στην πρώτη κόλλα γράφε και σημείωνε. Ποιοί ήταν οι ένοπλοι τσολιάδες που ανταμείφτηκαν με υπουργιλίκι. Στη δεύτερη κόλλα, που θα χρειαστείς και τρίτη και τέταρτη, αυτό που είπε πιο πάνω ο Κλέονας «οι άοπλοι τσολιάδες» που πιάσανε παντού θέσεις στο μετεμφυλιακό κράτος.
    Θα σου λυθούν άπειρες απορίες όταν θα τις ανατρέχεις τις σημειώσεις σου γιατί το ευρετήριο κάθε βιβλίου δεν βοηθάει άμα αντιμετωπίζεις τέτοιο χάος πληροφοριών.

  153. Spiridione said

    147. Νομίζω Νίκο ότι το άρθρο σου είναι ολόσωστο, και για το β’ ερώτημα που λές, εφόσον είναι μετάφραση του γαλλικού σαν βουάρ, είναι νεολογισμός, δεν έχει σχέση σημασιολογική με την αβλεψία ή το αβλεπτώ.

  154. IN said

    119: Η τελευταία μετενσάρκωση του γνωστού τρολ αναμασά, φυσικά, πράγματα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Την άγνοιά του την δείχνει, όμως, όταν υπολαμβάνει ότι η «Ελευθερία» που έγραψε πως «ψόφησε» ο Δάγκουλας είναι η γνωστή κεντρώα εφημερίδα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για την ομώνυμή της εφημερίδα της Θεσσαλονίκης που έβγαζε το ΕΑΜ Μακεδονίας.

    140: Έτσι που τ’ αντέγραψες, νόμισα προς στιγμήν ότι εσύ τα γράφεις αυτά και λέω, μπράβο, κι άλλο τρολ; Ο γράψας είναι ο κ. Αριστοτέλης Καλέντζης, ανηψιός, λέει, του Κουρούκλη και γνωστή φιγούρα της ακροδεξιάς. Ιδού και μία παρουσίασή του: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=497518

    Περί αυτού γνωρίζει και ο κ. Κλέων Ι. https://xyzcontagion.wordpress.com/tag/%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%B7%CF%82/

    136: Το «να μη μαλώσουμε» απευθυνόταν στον Κλέων Ι., όχι σε σας, αλλά δεν έπιασε. Εμείς όντως δεν μαλώνουμε, συζητάμε. Παρεμπ. ευχαριστώ και για την αναφορά στο καινούριο βιβλίο του Κωστόπουλου, που δεν το είχα πάρει χαμπάρι και φαίνεται πολύ ενδιαφέρον, πρέπει να το πάρω.

    142: Δεν νομίζω ότι έχει νόημα να συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση, ιδίως αν θεωρείτε ότι αυτά που γράφετε δεν δείχνουν επιθετικότητα. Διευκρινιστικά, μόνον, για όσους τυχόν παρακολουθούν αυτή τη συζήτηση (αν δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν), έγραψα για τρεις περιπτώσεις (και όχι οκτώ) διότι τρεις ήταν οι υπουργοί ή υφυπουργοί που αναφέρθηκαν (και τέταρτος ο Θεμελής που ανέφερε ο Νίκος). Εσείς μιλάτε για οκτώ γιατί βάζετε μέσα και τους βουλευτές κλπ.

  155. sarant said

    153 Μάλλον χρειάζεται να το βάλω άρθρο εδώ, να κρίνει το νοήμον κοινόν 🙂

    154α Πράγματι!

  156. @Y.G., 96: Θυμήθηκα τώρα μια παλαιότερη συζήτηση με τον Φυσικό σχετικά με το ζεύγος essen – fressen. Όπως, λοιπόν, και στην περίπτωση των δύο αυτών ρημάτων, έτσι κι εδώ η διάκριση δεν έχει καθολική ισχύ. Το sterben δεν χρησιμοποιείται μόνο για ανθρώπους, αλλά και για ζώα. Η συγκεκριμένη χρήση, μάλιστα, δεν περιορίζεται στην έκφραση του συναισθηματικού δεσίματος μεταξύ ιδιοκτήτη και ζώου, αλλά απαντά κατά κόρον και σε ουδέτερες διατυπώσεις (π.χ. ειδήσεις) εναλλασσόμενο με το verenden. Το δε verenden συνήθως αναφέρεται σε μεγαλύτερα ζώα (π.χ. άλογα), ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις περιγράφει έναν αργό, βασανιστικό θάνατο (π.χ. δηλητηρίαση). Έτσι δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις όπου χρησιμοποιείται ακόμα και για ανθρώπους (π.χ. θύματα πυρκαγιάς).

  157. Ιάκωβος said

    Το σημαντικό νομίζω είναι πως δεν επρόκειτο για έναν υπουργό, δύο ή οχτώ ή εκατό αλλά πως ένα ολόκληρο σύστημα και μια κοινωνική μερίδα «εθνικοφρόνων» πήρε την εξουσία μετά τον πόλεμο, και πως ένα βασικό τμήμα της ήταν οι δοσίλογοι κάθε είδους και φυσικά οι ταγματασφαλίτες.

    Ο δεξιός στην Ελλάδα ακόμα και σήμερα είναι ακροδεξιός και με νεοναζιστική ιδεολογία. Γι αυτό και δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη διαφορά μεταξύ Καραμανλή θείου, Καραμανλή ανηψιού, Πλεύρη, Βορίδη, Φαήλου, Μπαλτάκου ή Μιχαλολιάκου.

    Υπενθυμίζω το σύνθημα της Οννεδ στα Πανεπιστήμια τότε και στα φασιτομπλογκ τώρα:

    Το καλύτερο σαπούνι
    γίνεται από το κομμούνι

    ____________

    Πάντως η κόρη του Κουρκουλάκου, που πέθανε πριν λίγο καιρό, ήταν πολύ συμπαθής και μάλιστα υπήρξε από τις πρώτες Ελληνίδες σκηνοθέτιδες (σκηνοθέτριες;) μαζί με την Πλυτά.

    http://www.lifo.gr/team/u46465/57196

  158. Spiridione said

    Να πούμε ότι η λ. αβλεπί έχει περάσει και στη νομοθεσία (2010)
    Τροποποίηση της Τ/6736/2003 απόφασης του Υπουρ−γού Ανάπτυξης (ήδη Πολιτισµού και Τουρισµού) «Κανονισµός Διοικητικού Ελέγχου και Εποπτείας της Λειτουργίας των Καζίνο» και συµπλήρωση αυτής, µε διατάξεις, που αφορούν στη λειτουργία παραλλαγών και διαγωνισµών του τυχερού παιχνιδιού πόκερ

    … 8. «Blind bet» ή «Blind» (Μπλάιντ µπετ ή Μπλάιντ/ Στοιχηµατισµός στα τυφλά/ Τυφλό στοίχηµα): α) Η ενέργεια τοποθέτησης ενός στοιχήµατος από τον παίκτη «στα τυφλά», είτε, δηλαδή, πριν µοιραστούν οι κάρτες, είτε κατά τη διάρκεια ενός γύρου πονταρίσµατος, πριν µοιραστεί η επόµενη κάρτα, χωρίς ο παίκτης να γνωρίζει ποια θα είναι η κάρτα αυτή. β) Το (τυφλό) στοίχηµα, το οποίο απαιτείται να τοποθετήσουν οι παίκτες που θα ενεργήσουν από τους πρώτους, σε ένα γύρο πονταρίσµατος, πριν να µοιρασθούν οι κάρτες, για να ξεκινήσει η δράση, αλλά και το (τυφλό) στοίχηµα, που τοποθετείται από έναν παίκτη πριν µοιραστεί σε αυτόν µια κάρτα. Το τυφλό στοίχηµα είναι ένα ενεργό στοίχηµα. Αν κάποιος επόµενος παίκτης δεν κάνει call ή raise, τότε το τυφλό στοίχηµα µπορεί να κερδίσει το ποτ. Όπου στον παρόν άρθρο αναφέρεται ο όρος «τυφλό», στο καζίνο δύναται επίσης να χρησιµοποιείται ο ισοδύναµος όρος «αβλεπί» (π.χ. τυφλό στοίχηµα ή αβλεπί στοίχηµα, το µεγάλο τυφλό στοίχηµα ή το µεγάλο αβλεπί στοίχηµα, ο δείκτης του µεγάλου τυφλού στοιχήµατος ή ο δείκτης του µεγάλου αβλεπί στοιχήµατος κ.λπ.). γ) Το τυφλό στοίχηµα απαιτείται να τοποθετείται από τους παίκτες πριν αυτοί λάβουν κάρτες. Για το λόγο αυτό, αν παίκτης λάβει κάρτες χωρίς, προηγουµένως, να έχει τοποθετήσει τυφλό στοίχηµα, ο παίκτης υποχρεούται να το τοποθετήσει. Εάν παρά την, ως άνω, υποχρέωσή του, ο παίκτης αρνηθεί να τοποθετήσει τυφλό στοίχηµα, το συγκεκριµένο χέρι ακυρώνεται και στο επόµενο µοίρασµα ο µεν δείκτης παραµένει στο ίδιο µέρος ο δε παίκτης που αρνήθηκε να τοποθετήσει το τυφλό στοίχηµα, κατά τα ανωτέρω, δε λαµβάνει κάρτες για όλο το γύρο.
    http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:dxQTEGO5LyYJ:www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html%3Fargs%3D5C7QrtC22wGYK2xFpSwMnXdtvSoClrL8ii-Ftf96MRB_zJjLAILKFuJInJ48_97uHrMts-zFzeyCiBSQOpYnTy36MacmUFCx2ppFvBej56Mmc8Qdb8ZfRJqZnsIAdk8Lv_e6czmhEembNmZCMxLMtU7dqXjrHFOb40hkkMyHYrBK57dTvtuXlwhRU5J8xHXP+&cd=161&hl=en&ct=clnk&gl=gr

  159. Γς said

    Και θυμάμαι την κλήση που άρπαξε ο ντάντης από την τροχαία γιατί οδηγούσε ιππαστί [την διαχωριστική γραμμή].

    Τον ρώτησα τι πάει να πει ιππαστί και μου είπε για κάτι της μάνας τους

  160. sarant said

    157 Σκηνοθέτρια θα έλεγα

    158 Εντυπωσιάζομαι!

  161. Spiridione said

    155. Ωραία 🙂
    153. Προσθήκη: Αυτό ακριβώς, δηλαδή ότι το αβλεπί είναι νεολογισμός, προφανέστατα από το α-βλέπω και δεν έχει σχέση με την αβλεψία και το αβλεπτώ, αποδεικνύει ότι το αβλεπτί είναι λάθος.

  162. Πέπε said

    161
    Μμμ… Δεν ξέρω. Ότι είναι λάθος, είναι. Η απόδειξη όμως είναι αυτή; εδώ έχω τις επιφυλάξεις μου.

    Το αβλεπτί θα ήταν σωστό, αν είχε υπάρξει. Θα παραγόταν και πάλι από το α- + βλέπω. Από το αβλεπτώ θα παραγόταν *αβλεπητί, αλλά το πιθανότερο είναι ότι θα σήμαινε άλλο πράγμα (σχετικό με τις αβλεψίες, δηλαδή «κακόσημο»), αρχικά τουλάχιστον.

    Εφόσον όμως δεν υπήρξε τέτοια λέξη, παρά μόνο το χαρτοπαικτικής-αργκοτικής προέλευσης «αβλεπί[ς]», οι όποιες εμφανίσεις της στα πρόσφατα χρόνια αποτελούν μια μορφή υπερδιόρθωσης, όχι όμως αντιγραμματικής όπως λ.χ. το κλασικό παράδειγμα υπερδιόρθωσης, το «άνδρο». Δεν είναι φουλ λάθος, είναι απλώς αναχρονισμός (με την έννοια ότι είναι μια λέξη που παράγεται μεν σύμφωνα με τους κανόνες, μόνο που πρόκειται για κανόνες που είχαν προ πολλού πάψει να είναι ενεργοί όταν πλάστηκε η λέξη).Κάπως σαν μαθηματική πράξη που, μετά από διάφορα λάθη, καταλήγει τυχαία και συμπτωματικά στο σωστό αποτέλεσμα.

    Μετά από όλα αυτά που συζητήσαμε και μάθαμε, πλέον δεν έχω καμία αμφιβολία ότι πρέπει να το γράφω «αβλεπί» και όχι με -εί.

    Επίσης, να σχολιάσω σχετικά με το #158 και το #160β:

    Εγώ δεν εντυπωσιάζομαι. Ένα νομοθετικό κείμενο που μπαίνει σε λεπτομέρειες σχετικά με τα τυχερά παιχνίδια δεν είναι αναπάντεχο να χρησιμοποιεί και την ορολογία τους (για να αναφερθεί σε πράγματα που δε λέγονται αλλιώς). Από την εισαγωγή του #158 περίμενα ότι θα βλέπαμε το επίρρημα σε γνήσιο πρωτότυπο νομοθετικό λόγο.

  163. Πέπε said

    [συμπλ. του ανωτέρω]

    Εκεί στο τέλος, για να μην παρεξηγηθώ, εννοώ το εξής:

    Βλέποντας «Να πούμε ότι η λ. αβλεπί έχει περάσει και στη νομοθεσία», περίμενα κάποιο μεζεδάκι: ότι ο νομοθέτης, αγνοώντας όλη αυτή την ιστορία που ορισμένοι μόλις μάθαμε εδώ χτες και σήμερα, και παραμένοντας στη μέχρι χθες πλάνη μας ότι το αβλεπεί είναι λόγιο επίρρημα, το χρησιμοποίησε ως τέτοιο.

    Αυτό δε συνέβη. Δεν υπάρχει μεζεδάκι. Ο νομοθέτης λίγο πολύ είπε: «όταν οι χαροπαίκται κάνουν αυτό που οι ίδιοι ονομάζουν «αβλεπί», τότε…».

    Πέρα από τη διάψευση της εντελώς προσωπικής μου προσδοκίας, ασφαλώς δεν απαξιώνω το σχόλιο 158.

  164. Spiridione said

    162. Εννοούσα ότι το αβλεπί, έστω και ενδεχομένως όχι σωστά σχηματισμένο, μόνο από το βλέπω θα μπορούσε να προέρχεται. Για το αβλεπτί, διαβάζω στο άρθρο του Νίκου, ότι ο Μπαμπινιώτης λέει ότι προέρχεται από το αβλεπτώ (δεν το έχω το λεξικό του αυτό), αλλά με την ίδια σημασία του αβλεπί (αβλεπεί μάλλον όπως το γράφει), αν καταλαβαίνω καλά. Και το Χρηστικό το ίδιο λέει. Βέβαια, διαβάζοντας τον ορισμό του Χρηστικού, καταλαβαίνω ότι προσπαθεί να συνδέσει την αρνητική σημασία του αβλεπτώ με το αβλεπί: χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, χωρίς προσοχή. Όμως όταν χρησιμοποιούμε αυτή τη λέξη, αβλεπί, δεν δίνουμε έμφαση στο στοιχείο της έλλειψης προσοχής, αλλά στην πίστη ότι θα είναι επιτυχημένο αυτό που θέλουμε να κάνουμε.

  165. αγάπες λάθρες said

    Πόσο γελείο είναι ένας αριστερός (τάχαμου), ή έστω ένας συριζαίος, να βάλετε κατά των ναζιστών. Την στιγμή που έχει συνάψει ιερή και αγαστή συνεργασία με ναζιστές και δεν τολμά να βγάλει άχνα μη τον κράξουν για προδοσια. Προδοσία στον φασισμό, εννοείτε. (#157)

  166. αγάπες λάθρες said

    Για άλλα πείγα να σχολιάσω, και άλλα μου βγήκαν. Ψόφος ίσον θόρυβος, αλλά τι θόρυβο κάνει ένα ζώο που πεθαίνει για να πάρει αυτή την παράλληλη σημασία. Σε σημείο να ξεχαστεί η κύρια σημασία.

  167. Γιάννης Ιατρού said

    165: Σύγχυση, τρικυμία εν κρανίω, το λένε αυτό που σε πιάνει πότε-πότε. Ή για να στο πώ αλλιώς, τα κάνεις μπάχαλο, ή έτσι:

  168. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Όχι παιδιά στις ψόφιες,
    όχι και στους κρυόκωλους

  169. αγάπες λάθρες said

    τόχω πει τόσες φορές, αλλά δεν λέτε να καταλάβαιτε. Μετά τους διθυράμβους του ενδόξου έτους 2015 έπεσαν οι μπαριέρες δεξια-αριστερα και ναζιστές-κουμμούνια. Τώρα φερειπείν, το χειρότερο κομμάτι της βουλής είναι ο πλέον κατάλληλος συνεγάτης (σας). Το πλέον χειρότερο κομμάτι μετά την ΧΑ, αλλά που θα πάει, θα τους προσπεράσουν κι αυτούς και θα έρθουν πρώτη. (ελπίζω να έγινα σαφής και στο μέλλον να μη χρειαστεί να τα ξαναεξηγήσω αυτά τα αυτονόητα)

  170. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σας έχω ένα αίνιγμα σας έχω έναν γρίφο
    το ‘δα στον ύπνο όνειρο και σύνθημα στον τοίχο

  171. Νίκος Μαστρακούλης said

    169: Όλα του γάμου Δίκωλα και οι αγάπες λάθρες
    μάγκες αφήστε τα πισιά κι άιντε στις αποβάθρες…

  172. sarant said

    171 Ορέο!

  173. αγάπες λάθρες said

    169 «Το πλέον χειρότερο κομμάτι μετά την ΧΑ, αλλά που θα πάει, θα τους προσπεράσουν κι αυτούς και θα έρθουν πρώτη.» υπάρχει και η εκδοχή, ο αγώνας να είναι άνισος και χαμένοι από χέρι οι ΧΑτες. Ο μεν φασισμός είναι φανερός και πανεύκολα φυλάγεσαι, ο δε άλλος ύπουλος κρυφός και δεν πολυβλέπεις τις εκφάνσεις του ούτε καταλαβαίνεις περί τίνος πρόκειται. Αίφνεις ανακαλύπτεις τον εκφασισμό του περιγύρο σου και απορρείς γιατί οι άλλοι σε βλέπουν λοξά. Πάντως οι αντίδραση μερικών είναι υγειής και ακόμα υπάρχει ελπίδα. Ο κάθε ψυχολόγος θα σου πει, ο εμμετός και η αηδεία είναι μια πολύ υγειής αντίδραση του ψυχοσώματος να αποβάλει το κακό. Αφού πρώτα αρνείσαι την ύπαρξη του, μετά κάνεις εμετούς για να το αποβάλεις. Μένει να βγει αυτή τουκλαχιστον η θεωρία σωστή. Ας το ελπίσουμε, (χλωμό κατεμέ), αυτό μόνο μας μένει. (κι αυτό δεν πρόκειται να το ξαναεξηγήσω)

  174. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  175. Στρατος Βασδεκης said

    Στα αρχαια ελληνικα (στον πληθυντικο), οπως αναφερει το λεξικο (http://greek_greek.enacademic.com/200516/%CF%88%CF%8C%CF%86%CE%BF%CF%82), η λεξη «ψόφοι» σημαινε τις «στομφώδεις λέξεις ή φράσεις» και σκωπτικα για προσωπα – τους «πομπώδεις τιμητικούς τίτλους ή τις πομπώδεις προσωνυμίες».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: