Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα έπη των Αριμασπών – 5 (Δημήτρης Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 16 Αύγουστος, 2016


Εδώ και λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω, σε συνέχειες, το μυθιστόρημα του αλησμόνητου πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Τα έπη των Αριμασπών» (2004). Η σημερινή συνέχεια είναι η πέμπτη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Όσο είμαστε στο καλοκαίρι θα δημοσιεύουμε συνέχειες κάθε Τρίτη.

Ο αφηγητής, ο Νίκος, σε μια σύσκεψη στο γραφείο του μεγαλοεκδότη Βελή, αναγνωρίζει στο πρόσωπο ενός νεοφερμένου συνεργάτη τον παλιό του φίλο Χρήστο, συναγωνιστή του από την ΕΠΟΝ και αναλαμβάνει να συνεργαστεί μαζί του για την έκδοση ενός τόμου. Ο Χρήστος κάνει λόγο για τον Αριστέα τον Προκοννήσιο και το χαμένο έργο του Αριμάσπεια έπη και αποκαλύπτει ότι έχει στα χέρια του την αραβική μετάφραση των Επών αλλά ότι σκοπεύει να την πουλήσει ακριβά.

Με τη σημερινή συνέχεια μπαίνουμε στο δεύτερο κεφάλαιο, που έχει τον τίτλο «Η ομάδα των τριών» και γνωρίζουμε το τρίτο μέλος της ομάδας που θα αναλάβει την έκδοση του τόμου, τον πολιτικό μηχανικό Δημήτρη Γερμιώτη. Όσοι ξέρουν τον πατέρα μου, θα θυμούνται ίσως πως χρησιμοποιούσε αυτό το ψευδώνυμο μια και καταγόμαστε, απ’ τη μεριά του παππού μου, από τη Γέρμα της Λακωνίας. Είναι δηλαδή ο Γερμιώτης ένα δεύτερο αλτερέγκο του πατέρα μου, πλάι στον αφηγητή.

ΔΥΟ

Η ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ

mimis_jpeg_χχsmallΤο απόγεμα της άλλης μέρας πήγα να δω τον Βελή στο σπίτι του. Κατοικούσε σ΄ ένα μεγαλοπρεπές, τριώροφο οικοδόμημα, που δέσποζε στην περιοχή, καθώς ήταν χτισμένο στην οξεία γωνία που σχηματίζουν συμβάλλοντας δυο κύριοι δρόμοι, ενώ τα γύρω του σπίτια, από κάποια γραφειοκρατική διάταξη περί αρχαιοτήτων (κάπου εκεί κοντά λέγεται πως υπάρχουν σπουδαίες αρχαιότητες, που όμως ως τώρα δεν έχουν εντοπιστεί) δεν επιτρεπόταν να γίνουν πολυώροφες πολυκατοικίες. Ο Βελής περιφρουρούσε αυτή την απαγόρευση και υποπτεύομαι ότι, καθώς διέθετε πανίσχυρες γνωριμίες,  με υπόγειες ενέργειες απέτρεπε τη διάθεση πιστώσεων για ανασκαφές στη γειτονιά του.

Η περιοχή ήταν η παλιά γειτονιά του Βελή. Εκεί πρωτοκατοίκησε σαν ροβόλησε από το ηπειρώτικο χωριό του “με μισό τσαρούχι στα ποδάρια του” για να βρει δουλειά στην πρωτεύουσα. Το 1950 περίπου αγόρασε το οικόπεδο πάμφθηνα, καθώς η περιοχή είχε υποβαθμιστεί πολύ κατά τον Μεσοπόλεμο και πριν από δέκα χρόνια έχτισε το σπίτι. Μολονότι νεόδμητο, ο Βελής θέλησε να το κάνει να μοιάζει με τα παλιά νεοκλασικά, που υπάρχουν ακόμα έστω ερειπωμένα, στη γειτονιά, χτισμένα πριν από εκατό και πάνω χρόνια. Ατύχησε όμως στο  σημείο αυτό, γιατί χρησιμοποίησε αρχιτέκτονα, λάτρη του μοντέρνου ρυθμού με τον εμφανή ξυλότυπο και  τις απλές, γυμνές, επιφάνειες. Μεταξύ μελετητή και εντολέα γίνανε ομηρικοί καυγάδες. Ο αρχιτέκτονας ήταν πεισματάρης και διάσημος  και για κάθε υποχώρηση από τις αρχές του έδινε σκληρή μάχη και μόνο με την καταβολή γενναίας αντιμισθίας δεχόταν να τροποποιήσει τα σχέδιά του. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό, αλλά από καλλιτεχνικής πλευράς απολύτως απαράδεκτο. Ο διαπρεπής αρχιτέκτονας αφαίρεσε από την αρχή, πολύ πριν τελειώσει το έργο, την ταμπέλα του και ουδέποτε στο μέλλον αναφέρθηκε στο κατασκεύασμα  αυτό. Του Βελή αντίθετα του άρεσε το νέο του σπίτι. Χτισμένο στη γειτονιά από όπου ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του, αποτελούσε με την επιθετική του πολυτέλεια, επιβεβαίωση της επιτυχίας του στη ζωή.

Παρά την πολυτελέστατη κατασκευή και επίπλωση, το σπίτι δε διαθέτει σχεδόν καμιάν από τις σύγχρονες τεχνολογικές ανέσεις και ευκολίες. Ούτε κλιματισμό, ούτε σύστημα συναγερμού, ούτε δίκτυο ενδοσυνεννόησης, ούτε καν κουδούνι στην εξώπορτα. Για να μπεις χτυπάς το μπρούτζινο απαστράπτον ρόπτρο και ο πάντα άγρυπνος Θωμάς (ένας κοντούλης μισοκαιρίτης, κάτι μεταξύ κλητήρα και θυρωρού), προβάλει από ένα παραθυράκι πάνω από την πόρτα κι αν είσαι γνωστός κατεβαίνει και σ΄ανοίγει. Διαφορετικά σου κάνει, με δυνατή φωνή και εις επήκοον της ενεδρευούσης γειτονιάς, κανονική ανάκριση, την οποία διακόπτει κάθε τόσο για να πάει να ενημερώσει το αφεντικό του και να πάρει τελικά την έγκριση να σε μπάσει μέσα. Σε διάφορα σημεία του σπιτιού βρίσκονται διάφορα καμπανάκια, μπρούτζινα, ορειχάλκινα, χάλκινα, ακόμα κι ένα χαλκούνι, απ’ αυτά που κρεμάνε στα γίδια, που το καθένα τους φυσικά βγάζει και ιδιαίτερον ήχο, από τον οποίο η εξασκημένη Παρασκευή καταλαβαίνει αν ο Βελής την αναζητεί από το γραφείο του, το σαλόνι ή τον κοιτώνα του.

Η μόνη σχετικά μοντέρνα εγκατάσταση είναι η κεντρική θέρμανση, που μπήκε με επιμονή της Βελήδαινας και  αφού χτίστηκε το σπίτι, προκαλώντας άπειρα μερεμέτια και πολύχρονη γκρίνια του Βελή, για τα τόσα απρόβλεπτα και κατά την άποψή του πεταμένα έξοδα. Ο ίδιος, ύστερα από θορυβώδεις λογομαχίες και κατόπιν σχετικών χρηματικών καταβολών, έπεισε τον διαπρεπή αρχιτέκτονα να φτιάξει τζάκια σε όλα σχεδόν τα κύρια δωμάτια του μεγάρου, ενώ για τα μικρότερα δωμάτια είχε  αγοράσει μεγάλα χάλκινα μαγκάλια. Στην εφαρμογή της όμως η ιδέα του Βελή αποδείχτηκε αλυσιτελής. Δεν είχε προβλεφθεί χώρος για να αποθηκεύσουν  την απαιτούμενη τεράστια ποσότητα ξύλων, άσε που δε μπορούσαν να βρουν πουθενά πυρήνα για τα μαγκάλια. Έτσι μόνο το μεγαλοπρεπές τζάκι του σαλονιού λειτουργεί, κι αυτό μόνο στις επίσημες δεξιώσεις.

Πάντως για να περάσει,  έστω και εν μέρει, το δικό του, ο Βελής δε δέχτηκε επ’ ουδενί λόγω να βάλει σώματα καλοριφέρ στους τρεις λουτροκαμπινέδες του σπιτιού, το μεγάλο, το μικρό και του προσωπικού. Ίσως γιατί ο ίδιος πλενότανε αριά και που, το πιθανότερο όμως για να τιμωρήσει όλους όσους συμμάχησαν με τη γυναίκα του και τον ανάγκασαν να υποχωρήσει και να βάλει κεντρική θέρμανση, στερώντας τους κι αυτός τη θαλπωρή της, από τους μοναδικούς χώρους του σπιτιού όπου μπορούσαν να βρίσκονται ταυτοχρόνως γυμνοί και βρεμένοι και όπου φυσικά ήταν απαραίτητη.

Ο συντηρητισμός του Βελή είναι και η αιτία που έχτισε το σπίτι του όχι στο κέντρο ή σε τίποτα βόρεια προάστια αλλά σε μιαν υποβαθμισμένη γειτονιά της Δυτικής Αθήνας, από όπου ξεκίνησε την καριέρα του ως διορθωτής εφημερίδων, πριν από εξήντα και βάλε χρόνια. Ο ίδιος συντηρητισμός είχε κατά καιρούς εκδηλωθεί και στον επαγγελματικό τομέα, μόνο που εκεί υποχωρούσε πολύ πιο εύκολα, υποτασσόμενος στους σιδερένιους νόμους του κέρδους και του ανταγωνισμού. Όπως μού ΄λεγε ο πατέρας μου, προπολεμικά ήταν ο τελευταίος εκδότης που υιοθέτησε τη λινοτυπία. Προτιμούσε την κάσσα και το συνθετήριο, “γιατί η λινοτυπία είχε καταργήσει τη βαρεία και την υπογεγραμμένη”, άσε που στα νιάτα του είχε δουλέψει στοιχειοθέτης και ήταν εξοικειωμένος μ’ αυτήν την τεχνολογία.  Στις μέρες μας πάλι τα ίδια. Στην αρχή δεν ήθελε ν’ ακούσει για επεξεργαστές κειμένου, δισκέτες,  φωτοσύνθεση και τα ρέστα.

“Ρε συ, ξέρεις τι ειν’ αυτές οι δισκέτες και οι οθόνες που μου λες;” είπε του Γιώργου του Λαμπρόπουλου, που είναι μεν λογιστής του, αλλά έχει γνώμη επί παντός του επιστητού, (πράγμα που αυτό καθεαυτό δαιμονίζει τον Βελή),  στη δε συγκεκριμένη περίπτωση υποστήριζε πως σε λίγα χρόνια όλα τα βιβλία θα είναι ηλεκτρονικά, γραμμένα σε δισκέτες και συμπαγείς δίσκους

“Τίποτα δεν είναι ρε. Αέρας φρέσκος. Αμα κοπεί το ρεύμα είναι ανύπαρκτες. Ενώ η κάσα, το συνθετήριο και το μάρμαρο δουλεύουν κι έτσι κι αλλιώς. Και με το χέρι άμα χρειαστεί. Και κάτι άλλο. Ας πούμε πως καταστρέφεται ο πολιτισμός μας κι έρχονται σε χίλια χρόνια οι αρχαιολόγοι του μέλλοντος  και βρίσκουν τις δισκέτες και τους δίσκους σου. Δε θα μπορέσουν να βγάλουν τίποτα, αφού δε θάχουν τα κατάλληλα μηχανήματα. Ενώ ένα τυπωμένο βιβλίο θα μπορούν να το διαβάσουν ακόμα κι αν έχει χαθεί  η γλώσσα πού ΄ναι γραμμένο”.

Μολονότι πριν από τη Χούντα ψήφιζε την ΕΡΕ, μίσησε προσωπικά τον Καραμανλή και το Ράλλη γιατί καθιέρωσαν τη Δημοτική ως επίσημη γλώσσα στη Διοίκηση και στους άπειρους λόγους που είχε να αποστρέφεται  το ΠΑΣΟΚ ο μεγαλύτερος ήταν η επιβολή του μονοτονικού, που τελικά υιοθέτησε κι αυτός αναγκαστικά, εφόσον οι γραμματοσειρές που κυκλοφορούσαν τότε ήταν όλες του μονοτονικού συστήματος.

Ο Βελής σαν τού ΄δειξα το διάγραμμα που φτιάξαμε με τον Χρήστο, συμφώνησε απόλυτα. Έκανε φυσικά ορισμένες, επουσιώδεις και ανώδυνες, παρατηρήσεις και διορθώσεις, πιο πολύ για να δείξει ποιός είναι το αφεντικό και μου ανάθεσε εν λευκώ να προχωρήσω.

“Να αξιοποιήσεις τις γνώσεις και τις ικανότητες αυτουνού του κομμουνιστοσυμμορίτη” μού ΄πε τελειώνοντας και  χαμογέλασε με νόημα.

Όταν σηκώθηκα να φύγω με ρώτησε

“Τι ήταν αυτή η μαλακία που πέταξε για τα Αριμάσπεια Επη;”

“Μα γράφουμε σχετικά στον τρίτο τόμο”

“Έκατσα χτες και το διάβασα. Δε λέμε και σπουδαία πράματα. Για ρώτα το Δημήτρη  μήπως ξέρει πιο πολλά. Αν δεν έχεις αντίρρηση βάλτον κι αυτόν στην ομάδα. Έχει αρχίδια”.

Η αθυροστομία του Βελή και η χοντράδα των τρόπων του ήταν παροιμιώδεις στον κόσμο των εκδοτών. Το γραφείο του αντηχούσε από τις φωνές του και κυρίως από τα υβριστικά επίθετα, που τα χρησιμοποιούσε κατά κόρον, σε σημείο που των κανονικών συντακτών και των μονίμων συνεργατών δεν ίδρωνε πλέον το αυτί, γιατί τα θεωρούσαν απλά προσηγορικά. Εξασκημένοι από την πολύχρονη συνάφεια μαζί του, μπορούσαν να διακρίνουν τη λεπτότατη διαφορά ανάμεσα σε εκφράσεις του τύπου

“Βρε ρουφιάνε, γιατί έγραψες αυτή τη μαλακία”, που απευθυνόταν πάντα σε δικούς του ανθρώπους, οπότε το ρουφιάνε ήταν προσηγορικό, αν όχι χαϊδευτικό, και σε εκφράσεις του τύπου

“Σκατά μας τά΄ κανες πάλι κύριε καθηγητά”, ή

“Ρε συ, κοτζάμ υπουργός και δεν έχεις μπιτ νιονιό”,

και, η χειρότερη όλων,

“Αφιλότιμε άντρα”, που απευθύνονταν πάντα σε ξένους και ήταν συνήθως προειδοποίηση για  διακοπή της συνεργασίας. Αλίμονο δε σ΄ εκείνους με τους οποίους ο Βελής μιλούσε με το σας και με το σεις. Ήταν εκ προοιμίου αποκλεισμένοι από κάθε στενότερη σχέση μαζί του.

Στην πρόταση που μού ΄κανε για τη διεύρυνση της ομάδας δεν έφερα καμιάν αντίρρηση. Ο Δημήτρης ο Γερμιώτης, εξωτερικός μεν αλλά ταχτικός συνεργάτης της Εγκυκλοπαίδειας, είναι απίθανος τύπος και παρά τις ιδιορρυθμίες του, οι δυό μας τα πάμε από την αρχή μια χαρά. Καθόλου εκδηλωτικός και, όταν βρίσκεται ανάμεσα σε ξένους, άκρως επιφυλακτικός, μιλάει σιγαλόφωνα, σα φταίχτης,  κοιτώντας κάπου κάπου τα πλάγια του και σε πολλούς, που δεν τον ξέρουν, δίνει την εντύπωση πως έχει διαπράξει κάποια σοβαρή παρανομία, για την οποία φοβάται πως όπoυ νά΄ναι θα τον συλλάβουν. Στην πραγματικότητα είναι απολύτως νομοταγής και άμεμπτος, αλλά όντας σιγανό ποτάμι, μόνο σε πολύ στενούς φίλους του ή σε εξαιρετικές περιστάσεις, εμφανίζει τον πραγματικό εαυτό του. Από τα βιογραφικά του στοιχεία δεν ανακοινώνει ποτέ τίποτα. Για δύο χρόνια, πριν η φορά των πραγμάτων μας δέσει με στενή φιλία, πίστευα πως ήταν γεροντοπαλίκαρο και  φιλόλογος. Είχε μανία με τη συγκριτική γλωσσολογία, απέραντη μνήμη και καταπληκτική ευχέρεια να μαθαίνει γρήγορα ξένες γλώσσες. Φυσικά τα προσόντα του αυτά τα κρατούσε σχεδόν κρυφά, σα να ντρεπόταν γι’ αυτά.

Στην πραγματικότητα το κύριο επάγγελμα του είναι πολιτικός μηχανικός. Αυτό το έμαθα τυχαίως. Μια φορά που πίναμε τα ούζα μας στο πατάρι του “Ρωσικού” μ’ ένα φίλο μου που δουλεύει στον ΕΟΤ, ανέβηκε ο Δημήτρης μ’ άλλους δύο. Ο φίλος μου τον χαιρέτησε πολύ εγκάρδια, όσο τουλάχιστο κι εγώ.

“Τον ξέρεις το Γερμιώτη;” με ρώτησε όταν ο Δημήτρης και η παρέα του κάτσανε σε ένα τραπέζι αρκετά μακριά μας.

“Ναι, βέβαια, μπορώ να πω πως είμαστε φίλοι. Εσύ πού τον ξέρεις;”

“Είμαστε χρόνια στον Οργανισμό. Είναι μηχανικός από τους πολύ καλούς μάλιστα. Έγραψε κι ένα βιβλίο, “Από το Χάνι στο Μοτέλ”, που έκανε θόρυβο γιατί τσακώθηκε με τους αρχιτέκτονες του Οργανισμού, οι οποίοι θεώρησαν πως μπήκε στα οικόπεδα τους. Καλά δε σού ΄πε τίποτα σχετικά;”

“Αφού είσαι φίλος του θα τον ξέρεις. Δεν του παίρνεις εύκολα κουβέντα”

Είχα μείνει κατάπληκτος. Το μόνο που δε μπορούσα να φανταστώ ήταν πως ο Δημήτρης, που μπορεί να απαγγέλει Χάινε, Πούσκιν, Μπωντλέρ ή Ντάντε στο πρωτότυπο, ενδεχομένως δε ξέρει από στήθους εκτεταμένα κομμάτια από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια είναι πεζότατα ένας απλός μηχανικός!

 

 

Advertisements

87 Σχόλια to “Τα έπη των Αριμασπών – 5 (Δημήτρης Σαραντάκος)”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >Για να μπεις χτυπάς το μπρούτζινο απαστράπτον ρόπτρο

    Κι ήταν γεμάτη από ρόπτρα η Αθήμα τότε, την προ αντιπαροχής εποχή.

    .

  2. Γς said

    Πάντως το θάψιμο του Πασσά-Βελή πάει σύννεφο.
    Μα είχε δουλέψει κοντά του.

    Κάτι πρέπει να ξεπλήρωνε. Αλλά τι;

  3. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Υπάρχει άραγε ακόμα το σπίτι του Βελή;

  4. atheofobos said

    Το Ρωσικόν ή Πέτρογκραδ στην Σταδίου 23 ήταν ιδιοκτησίας του εξαιρετικού συνθέτη και πιανίστα Νίκυ Γιάκοβλεφ που είχε γεννηθεί στην Ρωσία. Πολλές φορές στο ταμείο καθόταν η γυναίκα του η γνωστή τραγουδίστρια Μάιρη Λώ.

  5. cronopiusa said

    Πολύ ωραίο….. Ο διαπρεπής αρχιτέκτονας του σπιτιού του Βελή ήταν ο Άρης Κωνσταντινίδης;

    PDF Άρης Κωνσταντινίδης. Η αναζήτηση της αληθινής αρχιτεκτονικής

    Καλή σας μέρα!

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Αν εννοείς του Πασσά, όχι. Και δεν ήταν ακριβώς σε υποβαθμισμένη περιοχή (είπαμε, πρόκειται για μυθιστόρημα), βρισκόταν στην αρχή της Κυψέλης, η οποία, αν υποβαθμίστηκε, αυτό έγινε από το 1980 και μετά.

  7. cronopiusa said

    3 νομίζω ότι είναι αυτό:


    Μονοκατοικία Αλέξανδρου Ξύδη
    Αρχιμήδους & Κλειτομάχου, 1961

  8. Γς said

    4:

    Το Πέτρογραδ άνοιξε το 1935 από τον πατέρα του γνωστού συνθέτη και πιανίστα Νίκυ Γιάκοβλεφ

    Λέει εδώ ότι έκλεισε το 1969 όταν το κτήριο στη Στασίου, όπου στεγαζόταν (ιδιοκτησίας ΤΣΑΥ) κατεδαφίσθηκε.

    Εγώ όμως σαν να το θυμάμαι πριν το 1969 δίπλα απ την Λυρική στην ακαδημίας, που είχε μεταφερθεί (;).

    Καπετάνιε χαμογέλα – Μαίρη Λω. 1948.

    Μουσική Νίκυ Γιάκοβλεφ, στίχοι Κώστα Νικολαϊδη.

  9. Γς said

    2:

    >Κάτι πρέπει να ξεπλήρωνε. Αλλά τι;

    και μην μου πεις ότι [#6]:

    >πρόκειται για μυθιστόρημα.

    Με όλο τον σεβασμό βέβαια.

  10. Γς said

    >Εκεί πρωτοκατοίκησε σαν ροβόλησε από το ηπειρώτικο χωριό του “με μισό τσαρούχι στα ποδάρια του” για να βρει δουλειά στην πρωτεύουσα.

    Δεν ήταν ηπειρώτης. Απ την Αμαλιάδα ήταν ο Ιωάννης Πασσάς.

    Από την Ηπειρο ήταν ο Βελή πασάς ο γιός του
    Αλή Πασά του Τεπελενλή

  11. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Ρωσσικόν» λεγόταν ένα ζαχαροπλαστείο-με πατάρι- ,κάτω κάτω στην Πανεπιστημίου, κατεβαίνοντας δεξιά,μεταξύ Θεμιστοκλέους και Πατησίων πριν τη γωνία, αυτό που έγινε μετά το δισκάδικο «Μετρόπολις». Το θυμάμαι καλά, τουλάχιστον μέχρι το 1981-82.
    Εδώ λέει για το και για το Πέτρογραδ
    http://omadaasty.blogspot.gr/2014/02/kafeneiastekiatonlogotexnon.html

  12. Παναγιώτης Κ. said

    @5. Πολύ σημαντική πληροφορία!
    Με αυτή την ευκαιρία προτείνω να διαβάσετε το βιβλίο του Άρη Κωνσταντινίδη με τίτλο » Η Αρχιτεκτονική της Αρχιτεκτονικής».

  13. atheofobos said

    9
    Πάντως ο Νίκυ Γιάκοβλεφ με την Μαίρη Λώ όταν έκλεισε το Πέτρογραδ είχαν ανοίξει μία γκαλερί απέναντί από το Χίλτον στην Βασ. Σοφίας 71.
    Το μόνο που θυμάμαι από το Πέτρογκραδ είναι τα περίφημα πιροσκί με κιμά που έφτιαχνε! Έκτοτε δεν έχω ξαναφάει κάτι ανάλογο.
    Ενδιαφέρον τέλος είναι ότι η πρώτη βότκα που έγινε γνωστή στους Έλληνες τη δεκαετία του ’30 ήταν από το Πετρογράδ . Η βότκα του έγινε διάσημη σε όλη την Ελλάδα. Τη δεκαετία του ’60 η Ελληνική Εταιρεία Οίνων και Οινοπνευμάτων (Βότρυς) εξαγόρασε την επωνυμία «Petrograd» μαζί με τη συνταγή και απέσταξε την πρώτη ελληνική βότκα.

  14. Γς said

    3, 7, 10:

    Και το σπίτι του Βελή πασά πρέπει να ήταν κάτι σαν αυτό το σαράι του Σπαθάρη 😉

  15. sarant said

    13 Μάθαμε ότι υπήρχε ελληνική βότκα, δεν το ήξερα

    9 Δεν μου αρέσει αυτή η συζήτηση, όπως θα κατάλαβες.

  16. Παναγιώτης Κ. said

    Ο συγγραφέας, αφού τον έκανε Ηπειρώτη και υποθέτοντας εγώ ότι κατάγεται από μαστοροχώρι (περιοχές Κόνιτσας και Τζουμέρκων) ορθά τον περιγράφει να έχει έντονα παρεμβατικό λόγο στο ρόλο του αρχιτέκτονα.
    Υπήρξε αυτό το κουσούρι παλαιότερα στα μαστόρια και γιαυτό σε πολλές περιπτώσεις έκτιζαν άβολα σπίτια. Νόμιζαν ότι τα ξέρουν όλα!
    Από την άλλη πάλι όσο μπόρεσα να καταλάβω τα τελευταία πενήντα χρόνια,και οι πολιτικοί μηχανικοί βλέπουν με επιφύλαξη τους αρχιτέκτονες και την επιφύλαξη αυτή την εκφράζουν με χαρακτηρισμούς όχι κολακευτικούς. Όπως πάντοτε συμβαίνει, η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.

  17. Γς said

    13:

    >Το μόνο που θυμάμαι από το Πέτρογκραδ είναι τα περίφημα πιροσκί με κιμά που έφτιαχνε!

    Ναι!
    Κάθε φορά που βλέπω αυτά τα συγχρονα ανάλογα ο νους μου [και ο ουρανίσκος μου] γεμίζουν από αυτά τα πιροσκί του Πέτρογκραδ.
    Οχι πως τα πολυγευόμασταν με τις αφραγγίες μας.
    Πάντως τα λιγουρευόμαστε στη βιτρίνα του.

  18. Παναγιώτης Κ. said

    Μιλώντας για τα επιμέρους δεν είπαμε πόσο ωραίο είναι και το σημερινό κομμάτι!

  19. Γς said

    18:

    Εμένα μου άρεσε ο χτύπος του ρόπτρου και το άρωμα των πιροσκί του Αθεόφοβου, ουπς του Γιάκοβλεφ

  20. Τσούρης Βασίλειος said

    12 Παναγιώτης Κ.
    Ο Άρης Κωνσταντινίδης δημιούργησε και στην περιοχή σας. Υπάρχει ακόμη αυτό το περίπτερο αναμονής;

    Η στάση λεωφορείου (περίπτερο αναμονής) που χτίστηκε το 1955 στη Βίγλα της Κόνιτσας

    Μια γνωριμία με τα Γιάννενα του μοντερνισμού της Βαρβάρας Αγγελή
    http://www.agon.gr/news/117/ARTICLE/20476/2013-02-16.html

  21. ΚΑΒ said

    >>ακόμα κι ένα χαλκούνι

    Τη λέξη δεν την ήξερα. Σίγουρα πρόκειται για χάλκινο κουδούνι. Από γλωσσάρι Αμαλιάδας είδα ότι είναι παλιό χάλκινο νόμισμα. Εν πάση περιπτώσει με την ευκαιρία ας θυμηθούμε τα χαλκούνια:

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%B9%CE%B1

  22. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το σπίτι του Γιάννη Μόραλη στην Αίγινα ήταν χτίσμα του Άρη Κωνσταντινίδη. Ιδιοκτήτης ο γιος του ζωγράφου που το είχε βάλει προς πώληση το 2014.

  23. leonicos said

    Θυμ΄μαι που το είχαμε κουβεντιάσει και κοροϊδεύαμε όλους τους αίολους. Αλλά ο Μπαμπ διαφωνεί.

    Αν είναι παγιωμένο…. οκαϊ, πάω πάσο. Εγώ θα συνεχίσω κατά Μπαμπ. Έχω το κόλλημά μου

  24. «Το 1950 περίπου αγόρασε το οικόπεδο πάμφθηνα, καθώς η περιοχή είχε υποβαθμιστεί πολύ κατά τον Μεσοπόλεμο…»
    Κι εγώ απόρησα μ’αυτή τη φράση, γιατί το σπίτι του Πασά βρισκόταν στη γωνία Κοδριγκτώνος και Κυψέλης — σκέφτηκα μάλιστα «κατά το Μεσοπόλεμο; πού να την έβλεπε τώρα!» Αλλά πιο κάτω μαθαίνουμε πως το σπίτι του Βελή βρισκόταν «σε μιαν υποβαθμισμένη γειτονιά της Δυτικής Αθήνας». Είπαμε, μυθιστόρημα είναι, έστω και με χαρακτήρες εμπνευσμένους από την πραγματικότητα!

  25. Jago said

    Διορατικός ο Πασσάς – Βελής για τις δισκέτες.

    Σε ποιες δημόσιες υπηρεσίες ζητάνε ακόμη… δισκέτες
    http://www.neakriti.gr/?page=newsdetail&DocID=1343623

  26. spiral architect said

    @5: Όχι πολύ μακρυά λοιπόν (Γ’ Σεπτεμβρίου και Ρίζου, εκατό μέτρα απ΄ την Πλατεία Βικτωρίας) άλλη μια κατασκευή της (μετά)μπαουχάουζ εποχής:

    Κτίριο σαράντα χρόνων καλοσυντηρημένο σχεδίασης του Κλέωνα Κραντονέλλη που στεγάζει την Κατανομή Φορτίου της ΔΕΗ-ΔΕΔΔΗΕ

  27. Γς said

    25:
    Εξαφανίστηκαν.
    Λες και από μόνες τους πήραν των οματιών τους κι έφυγαν…

    http://caktos.blogspot.gr/2014/05/pc-codoms.html

  28. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δουλειά δεν είχε η παγίδα σήμερα,σα να τσάκωσε ένα προηγούμενο μου.Για να δούμε ετούτο/ Νικοκύρης μέσω τουίτερ/Καλή αρχή!

  29. Pedis said

    # 26 – Αυτό το λες μπαουχάουζ; [Σχεδιασμένο για οχυρό-πολυβολείο, μάλλον.]

    Google maps: Ο χάρτης της αμερικανικής αυτοκρατορίας
    http://info-war.gr/google-maps-%CE%BF-%CF%87%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84/

  30. spiral architect said

    @29: Πόυ λέει ο λόγος! 😉

  31. Γς said

    29:

    > Ο χάρτης της αμερικανικής αυτοκρατορίας

    Κι ο χάρτης της Αμερικάνας:

    http://caktos.blogspot.gr/2015/03/blog-post_11.html

  32. Το ‘βλεπα μικρός και απορούσα γιατί είχε τέτοιο παράξενο σχήμα — ή μάλλον γιατί η πάροδος ήταν καμπύλη και εφαπτόμενη στην Τρίτης Σεπτεμβρίου. Λίγο μεγαλύτερος έμαθα το λόγο: από κει περνούσε η προέκταση των Σιδηροδρόμων Αττικής (του Λαυρίου δηλαδή, και της διακλάδωσής τους από Ηράκλειο προς Κηφισιά) από την παλιά τους αφετηρία, την Πλατεία Αττικής δηλαδή, μέχρι την Πλατεία Λαυρίου. Και αυτή τη χάραξη ακολουθεί και σήμερα, υπογείως βέβαια, ο Ηλεκτρικός.

  33. Γς said

    Αυτό είναι όντως καλό (χιούμορ):

    «Άκουσα ότι ο Μιχαλολιάκος έστειλε συγχαρητήριο τηλεγράφημα στη Βούλα Παπαχρήστου για το χάλκινο μετάλλιο που πήρε στο τριπλούν (τις πέντε μαύρες δεν τις μετράει).»

    Ο Νικοκύρης στο ΦΒ.

    Κλεμμένο, όπως λέει

  34. cronopiusa said

    Γκρεμίστε τα Νεοκλασικά! Ευχαριστώ, το κάναμε ήδη!

    Κωνσταντινίδης Άρης«Η αρχιτεκτονική της αρχιτεκτονικής», Άγρα … ο φτωχός κρατάει το μέτρο για ό, τι του είναι απόλυτα απαραίτητο, ενώ ο πλούσιος θέλει να «ανοίγεται», χτίζοντας το σπίτι του, σε άσκοπες και άστοχες αναγκαιότητες και σε «ψεύτικα στολίδια για ψεύτικες χρείες» (λόγια του Goethe). Και να εντυπωσιάζει και για να υπερέχει και για να επιβάλλεται στους άλλους με φανταχτερά παλάτια … ».

    AΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, η τελευταία συνέντευξη στον Θ.Λάλα

  35. gpoint said

    Τώρα μπήκα… για το δυστύχημα στην Αίγινα κανένα νεώτερο ;

  36. Pedis said

    Σεξουλιάρικη πρόταση της Μπουντεσμπανκ
    http://www.902.gr/eidisi/oikonomia/105692/sta-69-eti-na-ayxithei-orio-syntaxiodotisis-sti-germania

  37. cronopiusa said

    Κάτοικος της Αίγινας για την τραγωδία: Φαινόταν από μακριά ότι θα πέσει πάνω στο καΐκι

  38. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  39. cronopiusa said

    Πρωταγωνίστρια και πάλι η Αίγινα σήμερα, γιατί δεν μπορεί παρά να γνώριζε καλά τον Κωνσταντινίδη ο Δημήτρης Σαραντάκος όταν τόσο παραστατικά τον φωτογραφίζει στη κόντρα με τον αθυρόστομο, άξεστο Βελή, τον «λεφτά» με τις πανίσχυρες γνωριμίες και τις υπόγειες ενέργειες

    Στο βίντεο Με Εργοδότη τη Ζωή του σχολίου 35, η αδερφή του Άρη Κωνσταντινίδη μας ξεναγεί στο σπίτι για διακοπές στην Αίγινα, και προτιμώ να κρατήσω αυτή τη γλύκα κι όχι το έγκλημα του ταχύπλοου του σύγχρονου άσχετου «λεφτά»

  40. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χαλκούνια
    Ο Κούτρης ο πεταλωτής
    Οβραίος από κούνια
    κάθε Μεγάλο Σάββατο
    μαστόρευε χαλκούνια
    ………………………………..
    Ο Κούτρης ο πεταλωτής
    Οβραίος από κούνια
    αθάνατος τροφοδοτεί
    τον κόσμο με χαλκούνια

  41. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για τα χαλκούνια πριν,αν τα κράτησε ο πορτιέρης,σβήστα Νικοκύρη, ξαναγράφω:
    Χαλκούνια από το Περί ύψους του Εγγονόπουλου
    Δὲν εἶμαι ἐγὼ ὁ πυροτεχνουργός; Τὰ ποιήματά μου δὲν εἶναι Πασχαλινὰ χαλκούνια, κι οἱ πίνακές μου καταπλήσσοντος κάλλους νυχτερινὰ ὑπέρλαμπρα μετέωρα τοῦ Ἀττικοῦ οὐρανοῦ;
    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=45577
    και χαλκούνια (Ο Κούτρης) από την Ελένη Καραϊνδρου/Κ.Χ.Μύρη/Μ.Φαραντούρη
    Ο Κούτρης ο πεταλωτής
    Οβραίος από κούνια
    κάθε Μεγάλο Σάββατο
    μαστόρευε χαλκούνια

  42. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  43. Το μόνο που δε μπορούσα να φανταστώ ήταν πως ο Δημήτρης, που μπορεί να απαγγέλει Χάινε, Πούσκιν, Μπωντλέρ ή Ντάντε στο πρωτότυπο, ενδεχομένως δε ξέρει από στήθους εκτεταμένα κομμάτια από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια είναι πεζότατα ένας απλός μηχανικός!
    ———————————–
    http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500095654

  44. Γς said

    42:

    Και τον αρχίζω στα μπινελίκια. Καντήλια και τέτοια [και χειρότερα].
    Και πετάγεται ένας φοιτητής:

    -Γιατί βρίζετε τη Μαρία;

    -Συγγνώμη ρε.
    Αλλά για στάσου. Από την Παλαιστίνη δεν είσαι; Μουσουλμάνος. Τι σε νοιάζει εσένα για την Παναγία;

    -Ηταν πατριώτισσα μου…

  45. 44

  46. sarant said

    Ευχαριστω για τα νεότερα! Έλειψα κάμποσες ώρες και μερικά μηνύματα περίμεναν στη σπαμοπαγίδα.

    28 Πού το θυμήθηκαν τώρα αυτό το παλιό άρθρο;

    37 Το πέρασμα αυτό το έκανα τις προάλλες -την περασμένη Πέμπτη για την ακρίβεια.

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    43. Πάει ένας πάνγλυκος ήμερος άνθρωπος! Καλό του ταξίδι.
    http://tvxs.gr/news/politismos/i-parakatathiki-toy-s-dimitrioy-se-ena-minyma-na-allaksoyme-politismo

  48. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ρε σεις γκώσαμε από τα χρυσά και δεν είπε κανένας για το αργυρό του Γιαννιώτη;Τυχαία το είδα!
    (εν τω μεταξύ θα πάρει ο διάολος την κοσμοτέ, όλο διακοπές κάνει)

  49. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  50. Γς said

    48:

    Σπουδαίος, τεράστιος … σχολιαστής

  51. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    50. Τί να σου κάνω αυτόν πέτυχα πρώτον. Εσύ φταις που είσαι ο νυχθημερόν ανταποκριτής; 🙂

  52. sarant said

    51 Όταν σχολάσει από το σκοπευτήριο

  53. Γς said

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    52. 🙂 🙂

    Του ρίαλ ράδιο ο αθλητικός τώρα λέει και ξαναλέει ότι «για μας δεν είναι χρυσό, είναι μάλαμα» το μετάλλιο του Γιαννιώτη. «Μάλαμα είναι δεν είναι χρυσό!»
    Θα του στείλω μήνυμα να λέει πλατίνα 🙂

  55. Γς said

    51:

    Δεν ήταν για σένα καλή μου.

    Απλώς μετέφερα σχόλιο για την ανάρτηση του Παπαδημούλη:

    Γιώργος Μουστάκης © ‏@moustakis πριν από 1 ώρα

    @papadimoulis εντάξει δεν υπάρχεις !!! σε βλέπω σχολιαστεί στα αθλητικά της ΕΡΤ …

  56. sarant said

    53 Καλό!

  57. Παναγιώτης Κ. said

    @20. Βασίλη ευχαριστώ για την πληροφορία.
    Την επόμενη φορά που θα περάσω από το συγκεκριμένο σημείο θα σταματήσω για να περιεργαστώ το αρχιτεκτόνημα.
    Στάση λοιπόν λεωφορείου και με τζάκι μέσα, καθώς έμαθα ψάχνοντας για το συγκεκριμένο στο διαδίκτυο.
    Είκοσι χρόνια αργότερα παρόμοια στάση στον άξονα Κόνιτσα -Επταχώρι επίσης με τζάκι μέσα. Οι μεγάλοι δημιουργοί εμπνέουν τους νεότερους. Βέβαια οι συνθήκες άλλαξαν επειδή τα μέσα συγκοινωνίας εκσυγχρονίστηκαν και πύκνωσαν τα δρομολόγια οπότε μάλλον μουσειακό χαρακτήρα έχει η στάση στην Βίγλα αλλά και αυτή στην οποία αναφέρθηκα.
    Είναι ευχάριστο να παίρνεις απαντήσεις έστω και με καθυστέρηση πολλών χρόνων!
    Γνώριζα ότι το Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων είναι δημιούργημα του Άρη Κωνσταντινίδη. Δεν ήξερα για την Όαση, δεν ήξερα για το πάρκο στα Λιθαρίτσια ούτε και για την στάση στη Βίγλα.
    Τελικά, ο,τι έχει σφραγίδα Άρη Κωνσταντινίδη, μου ταιριάζει.
    Στη Θεσσαλονίκη και στην περιοχή Φοίνικας καθώς πηγαίνουμε στο αεροδρόμιο υπάρχει η ομώνυμη συνοικία σχεδιασμένη από τον Κωνσταντινίδη. Αν είμαι σωστά ενημερωμένος, στεγάστηκαν πρόσφυγες από την Πόλη καθώς και Ρομά σε μια λογική ενσωμάτωσης για τους δεύτερους.Τα σπίτια είναι μικρά αλλά οι κοινόχρηστοι χώροι δηλαδή δρόμοι, πλατείες, πάρκα, κτήρια αποτελούν υπόδειγμα για το πως πρέπει να είναι μια αστική γειτονιά.

  58. Γιάννης Ιατρού said

    42/45: Αυτά και τούτα …

    53: Ρε Γς, το καινούργιο έβαλες, που να δεις πως ήταν το παλιό κέντρο προπόνησης 🙂 🙂

  59. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    κατάσχεση του ποσού των 13 εκατ. ευρώ έγινε στον κοινό λογαριασμό του επιχειρηματία Ανδρέα Βγενόπουλου και του στενού συνεργάτη του, Ευθύμιου Μπουλούτα, στην Τράπεζα Πειραιώς.
    http://www.stokokkino.gr/article/1000000000040555/To-StE-tha-apofasisei-gia-katasxesi-ton-13-ekat-euro-tou-Bgenopoulou

  60. Γιάννης Ιατρού said

    Μταφέρω τα χαιρετίσματα του ΛΑΜΠΡΟΥ, ο οποίος -όπως έχει ανακοινώσει- ευρίσκεται εις το θέρετρόν του, κοντά στην ΚΙνέτα 🙂

  61. Γς said

    60:

    Κοντά στη βίλα της Ζωζώς

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_1484.html

  62. Παναγιώτης Κ. said

    @60. Κάνει…αντίσταση στην επικοινωνία; Δεν έχει διαδίκτυο στο θέρετρο; 🙂

  63. sarant said

    60 Αντιχαιρετάμε!

  64. Θύμμαχος Θήτης said

    58β
    Γυμναστική(έχει και κρίκους): https://www.youtube.com/watch?v=n9ApRjtwwTU
    και Δέκαθλο: https://www.youtube.com/watch?v=S4ZO2FD4pNA

  65. Γιάννης Ιατρού said

    63: Διαβιβάστηκε 🙂

    62: Παναγιώτη, λέει πώς όχι, όμως υποψιάζομαι (βάσιμα) οτι ο γιατρός 🙂 του έγραψε αυστηρά αποτοξίνωση 🙂 🙂
    Εκτός αυτού θα συγγράφει το έργο του….

    61: Γς, θα κάνω αυτοψία, αιφνίδια … και θα σου πώ 🙂

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  67. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γεια στο Λάμπρο κι από μένα!
    «Κινέττα»(το χειμώνα) έλεγε την πρώτη του ταινία ο Λάνθιμος. Θριλεράκι.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B9%CE%BD%CE%AD%CF%84%CF%84%CE%B1_(%CF%84%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%AF%CE%B1)

  68. Alexis said

    #62: Όχι, είναι στερούμενον διαδικτύου, όπως κάθε ερημητήριον που σέβεται τον εαυτό του!

  69. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για τον εκδότη Πασσά/ Βελή :
    (υπάρχει κι ένα επώνυμο σχόλιο για το μουσείο Πασσά)
    http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=176600&h1=true#commentForm

  70. Γιάννης Ιατρού said

    67: Θα διαβιβαστεί (Πέμπτη ή Παρασκευή, με σήματα καπνού 🙂 ), Έφη

  71. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η συλλογή του Ιδρύματος Ι.&Δ. Πασσά είναι στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.
    http://www.ebyzantinemuseum.gr/?i=bxm.el.collections&c=8

  72. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    70. Ε δε χρειάζεται και φρυκτωρίες! 🙂 .
    Κάτι κουφό γίνεται αυτή τη στιγμή στους Ολυμπιακούς, με τα ποδήλατα. Ακύρωση για παρατυπία μετά το τέλος του αγώνα

  73. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δέκα λεπτά τώρα και οι εκφωνητές δεν έχουν πει το όνομα του αθλήματος για μας τους βλάχους!

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Απ΄την αρχή, τρίτη φορά επανάληψη του τελικού, στην ποδηλασία πίστας/κέιριν ανδρών!

  76. Λ said

    71. Πάντα το έβρισκα περίεργο να συλλέγει κάποιος αντίγραφα έγων μεγάλων ζωγράφων αλλά έχουν και αυτές οι συλλογές αξία. Στο Ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου υπάρχει μια τέτοια συλλογή με αντίγραφα. Στο Λεβέντιο μουσείο που είχα πάει σε μια ξενάγηση για την τελευταία βασίλισσα της Κύπρου, Αικατεριίνη Κορνάρο, υπήρχαν κάποια αντίγραφα για τα οποία μάλιστα αφιερώθηκε αρκετός χρόνος. Εξάλλου ποιος δεν έχει έστω και μια μεταξοτυπία στο σπίτι του;

    Εδώ η συλλογή αντιγράφων αρχίζει από το 23ο λεπτό περίπου
    http://gallery.makariosfoundation.org.cy/index.php/video-gallery/1-byzantine-museum-and-art-gallery-a-walkthrough

  77. gpoint said

    # 51

    Και πό αύριο όλοι ιστιοπλοΐα ( έχω πληροφορία μέσα από τον σταύλο)

  78. Γς said

    77:

    Οπου το πέμπτο μετάλλιο [αργυρό;] είναι ξασφαλισμένο

  79. Γς said

  80. 77,
    Στο ιστιολόγιο του ΟλυμπιοΝίκου!

  81. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Sad… Σάς ενημερώνουμε ότι οι Κύπριοι της Κοινότητός μας (ελληνόψυχοι Ελληνοαμερικάνοι του Ιλλινόϊ) πανηγυρίζουν σαν παλαβοί γιατί ένας Κύπριος έτρεξε πρίν λίγο στον Τελικό των 110 μέτρων μετ’ εμποδίων των Ολυμπιακών Αγώνων και ήρθε 7ος με 13.41. Μόνο που ο εν λόγω «Κύπριος» είναι Σέρβος: Ο 24χρονος Μίλαν Τραΐκοβιτς, που ήρθε στην Κύπρο στα 8 του ως λαθρομετανάστης. Sad…

  82. spiral architect said

    Ξενία Πόρου (νυν Poros Image Hotel) – Αρχιτέκτονας: Άρης Κωνσταντινίδης. Παρουσίαση απο ένα συνάδελφό του εδώ: http://bit.ly/2bFoDBs
    (αγαπημένος προορισμός για ολιγοήμερη φυγή απο την πόλη)

  83. sarant said

    Καλημέρα!

    77-78 Να το παίξουμε σίγουρο δηλαδή;

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    100.000 παιδιά κινδυνεύουν άμεσα, στο ανατολικό τμήμα του Χαλεπίου

    «Η μάχη για εδάφη και πόρους διεξάγεται μέσω αδιάκριτων επιθέσεων σε κατοικημένες περιοχές, συμπεριλαμβάνοντας τη χρήση βομβών-βαρελιών, σκοτώνοντας εκατοντάδες άμαχους, μεταξύ των οποίων και δεκάδες χιλιάδες παιδιά»,

  85. Γς said

    83:
    Ναι. Στη σημερινή ιπποδρομία, ουπς, ιστιοδρομία

  86. (84) «εκατοντάδες άμαχους, μεταξύ των οποίων και δεκάδες χιλιάδες παιδιά»
    Τραγική η είδηση, αλλά αθέλητο comic relief το μεζεδάκι…

  87. Suitonios said

    Εργατικές πολυκατοικίες Νέας Φιλαδέλφειας. Σε γήπεδο 47 στρεμμάτων. Αρης Κωσταντινίδης. Μάλιστα παφραιτήθηκε απ τον Οργανισμό του Δημοσίου που έχτισε τα κτίρια, το 1955 διότι πιέστηκε να περιλλάβει περισσότερα στο οικόπεδο….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: