Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Μποστ και το επεισόδιο του U-2

Posted by sarant στο 26 Αύγουστος, 2016


Από την προηγούμενη Παρασκευή αναβίωσα μια παλιότερη καλοκαιρινή συνήθεια, δηλαδή να βάζω κάθε Παρασκευή σκίτσα του Μποστ, κι αυτό θα κρατήσει ίσαμε τα μέσα προς τέλη του Σεπτέμβρη. Την περασμένη Παρασκευή είχαμε δει ένα σκίτσο του Μποστ για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 1960, που ήταν βεβαίως επίκαιρο διότι ολοκληρώνονταν οι Ολυμπιακοί του Ρίο, το σημερινό όμως σκίτσο δεν θα έχει συνάφεια με την επικαιρότητα. Θα δούμε πώς σχολίασε ο Μποστ ένα επεισόδιο του Ψυχρού Πολέμου που είχε κάνει πολύ θόρυβο όταν συνέβη, την κατάρριψη του αμερικανικού κατασκοπευτικού αεροσκάφους U-2 τον Μάιο του 1960 και τα όσα ακολούθησαν.

Πράγματι, την πρωτομαγιά του 1960 ένα αμερικανικό κατασκοπευτικό αεροσκάφος τύπου Λόκχιντ U-2 απογειώθηκε από τη βάση του Πεσαβάρ στο Πακιστάν με αποστολή να διασχίσει την ΕΣΣΔ φωτογραφίζοντας μυστικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις και να προσγειωθεί σε μια βάση στη Νορβηγία. Περίπου στα μισά της διαδρομής καταρρίφθηκε (στην περιοχή του Σβερντλόφσκ) από σοβιετικό πύραυλο. Ο πιλότος, ο σμηναγός Γκάρι Πάουερς, χρησιμοποίησε το αλεξίπτωτό του και σώθηκε, αλλά συνελήφθη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιχείρησαν στην αρχή να αρνηθούν ότι επρόκειτο για κατασκοπευτικό αεροπλάνο, αλλά οι Σοβιετικοί, έχοντας στα χέρια τους και τον πιλότο και τα συντρίμμια του αεροπλάνου, τους ανάγκασαν να παραδεχτούν την αλήθεια.

Συνέπεια της όξυνσης των αμερικανοσοβιετικών σχέσεων ήταν να ναυαγήσει η τετραμερής διάσκεψη των Παρισίων (μεταξύ ΗΠΑ, ΕΣΣΔ, Γαλλίας και Μεγ. Βρετανίας) που είχε προγραμματιστεί για τις 15 Μαΐου 1960 και τελείωσε σχεδόν αμέσως μόλις άρχισε, σε ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα.

mpost-cannes

Το σκίτσο δημοσιεύτηκε στην Ελευθερία στις 22 Μαΐου 1960, λίγες μέρες μετά το ναυάγιο της διάσκεψης των Παρισίων.  Η αμερικανική πλευρά δήλωσε ότι θα συνεχίσει τις πτήσεις συλλογής πληροφοριών και ο πρόεδρος των ΗΠΑ έστειλε επιστολή στον Έλληνα πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, εκθέτοντας την αμερικανική άποψη και κατηγορώντας τον Χρουστσόφ ότι είχε προσχεδιάσει το ναυάγιο της διάσκεψης κορυφής και ότι χρησιμοποίησε ως πρόσχημα την κατάρριψη του αεροπλάνου. Από την πλευρά τους, οι Σοβιετικοί τόνισαν ότι ευθύνη έχουν και οι χώρες που προσφέρουν τις βάσεις τους για επιθετικές ενέργειες εναντίον της ΕΣΣΔ -το U2 είχε φτάσει στο Πακιστάν από τη βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία.

Ταυτόχρονα, είχε μόλις ολοκληρωθεί το φεστιβάλ των Καννών με βράβευση της Μελίνας Μερκούρη (εξ ημισείας το βραβείο γυναικείου ρόλου για την ταινία «Ποτέ την Κυριακή»).

Ο Μποστ συνδυάζει τα δύο γεγονότα και φτιάχνει το φεστιβάλ των… ΑμεριΚαννών. Βάζει τον Αϊζενχάουερ (ή Άικ όπως ήταν το παρατσούκλι του) να ζητάει, τραγουδώντας στον σκοπό των παιδιών του Πειραιά, τη συμπαράσταση της Ελλάδας, και τη μαμα-Ελλάς να απαντάει τραγουδιστά, ζητώντας του να μην χρησιμοποιήσει τις αμερικανικές βάσεις της Ελλάδας για μελλοντικές αποστολές κατασκοπευτικών αεροπλάνων: Ποτέ πια την Κυριακή αλλά και την καθημερινή, λέει ο τίτλος παραφράζοντας τον τίτλο της ταινίας του Ντασέν.

Το σκίτσο βρίθει από λογοπαίγνια και υπαινιγμούς. Επειδή το αεροπλάνο που καταρρίφθηκε αναφερόταν στον ελληνικό Τύπο συνήθως ως «‘Υψιλον 2», ο Πειναλέων λέει ότι η τριάδα του Μποστ είναι το «Άψιλον τρίο». Το μπάντζο του Αϊζενχάουερ παίζει τις νότες ντο-λα-ρε, ενώ το μπουζούκι της μαμα-Ελλάς (το όνομα είναι άκλιτο) τις νοτες φα-σολ-λα, ενώ στο τραγούδι δεν έχουμε ρεφρέν αλλά «ρεφενέν».

Τόσο ο Αϊζενχάουερ όσο και το ελληνικό τρίο τραγουδούν στο σκοπό του τραγουδιού «Τα παιδιά του Πειραιά» του Μάνου Χατζιδάκι, που είχε μόλις ακουστεί στις Κάννες τραγουδισμένο από τη Μελίνα Μερκούρη στην ταινία του Ντασέν, και που έμελλε να γίνει το γνωστότερο παγκοσμίως ελληνικό τραγούδι.

Στο κείμενο της μπορντούρας ο Άικ ζητάει να παραχωρήσει η Ελλάδα βάσεις και να μη φοβάται τον Χρουστσόφ που μόνο φωνάζει, ενώ το ελληνικό τρίο υπενθυμίζει την υποχωρητική στάση της ελληνικής κυβέρνησης στο ζήτημα της Κύπρου.

Άικ (σόλο): Τα πεδιά που είνε σέβων γονείς δεν εξάγουν λοιπόν τόσων γλωσσών
δίδουν βάσεις εφχαρίστως για να δούμε τι πράττουν εκείθεν των Ρωσών
Μη φοβάσθε τον Νικήτα που είνε οργίλος κι υψώνει την φονήν
διότι κύων που γαβγίζη η πείρα διδάσκει πως δεν είνε δαγκωνείν.

(Το τρίο): Άλαξες νομίζο γνόμη κε μια κε δυο κε τρις κε 4 φοράς
πιθανόν ν’ αλάξης πέμπτη κε τότε θα πάθω κε νέας συνφοράς
τόρα λες θα βοηθήσης κε λες πως θα κάτσης κοντά μου στο πλεβρό
μ’ αν ξαναμετανοήσης θα ψάχνω αδίκως κε ίσως δε σε βρω.

(Ρεφρέν) Αφτά τα ξέρω, κε άλλοι τα ’χουν κάνει
τους έδωσα λιμάνι, ως κε τον Πειραιά
Δεν δίνουν Κύπρον, μα δεν κρατώ κακίας
στο Φεστιβάλ βλακείας η χώρα πήρε Α’
(Βραβείον Όσκαρ με επιχρυσομένην αγχόνην πολύ σικ)

Τελικά το επεισόδιο με το U-2 συντέλεσε στην επιδείνωση των αμερικανοσοβιετικών σχέσεων για μερικά χρόνια, και στην αναζωπύρωση του ανταγωνισμού των εξοπλισμών. Ο πιλότος Πάουερς πέρασε από δίκη και καταδικάστηκε σε δεκαετή ποινή αλλά δυο χρόνια αργότερα ανταλλάχτηκε με τον Σοβιετικό κατάσκοπο Ρούντολφ Άμπελ.

Κλείνω με το πρωτοσέλιδο του Βήματος της ίδιας μέρας, όπου βλέπουμε τη γελοιογραφία του Φωκίωνα Δημητριάδη, ο οποίος υιοθετεί μεν την αμερικανική θέση αλλά δεν παραλείπει να ρίξει ένα βέλος στον Καραμανλή, που είχε τη φήμη ότι έβαζε τις φωνές (και κατέβαζε καντήλια) στους συνεργάτες του, και ιδίως στον Κωστάκη Τσάτσο, ο οποίος εδώ εμφανίζεται να κρατάει, δεμένη με σπάγγο από το χέρι του, μια κότα: ήταν το γελοιογραφικό σήμα κατατεθέν του ύστερα από την επεισοδιακή (και μνημειώδη) παράσταση των Ορνίθων του Κουν -κάποτε πρέπει να γράψω ένα άρθρο για την παράσταση αυτήν και τον θόρυβο που προκάλεσε…

bima220560

Advertisements

136 Σχόλια to “Ο Μποστ και το επεισόδιο του U-2”

  1. leonicos said

    Δε θα είμαι και πρώτος

  2. leonicos said

    Κι όμως ήμουνα. Δεν μπήκε κανείς στο μεταξύ.

  3. leonicos said

    Από αύριο όμως… Αμάλφι, Κάπρι, Νάπολι. Θα σας ξαναδώ στις 3/9. Θα σας στερηθώ.

    Για τον Πέτρο Π. δεν είχαμε συνέχειά. Να δωσω το τηλ΄φωνό μου από εδώ; Επιτρέπεται;

    Το χειρότερο απ’όλα… με είπε και ‘κύριο’ και οι ‘κύριοι’ δεν βγάζουν Πέτρους Π. Βγάζουν σοβαρά βιβλία.

  4. leonicos said

    τι θα γίνει; κοιμάστε όλοι; δεν θα μπει κανένας να με διώξει;

    Θ’αρχίσω να γαβγίζω (με β, ελπίζω να μην το έχει με υ ο Τριανταφυλλίδης)

  5. leonicos said

    Κάποιος μου κάνει πλάκα σήμερα.

    και τον θόρυβο
    συμφωνώ. κοντεύουμε να μην ξέρουμε τι είναι αρσενικό κί τι ουδέτερο με τον παλιό κανόνα

  6. LandS said

    και που έμελλε να γίνει το γνωστότερο παγκοσμίως ελληνικό τραγούδι

    Σε λίγα χρόνια το ξεπέρασε ο Ζορμπάς

  7. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Εποχές κι αυτές. Χωρίς κατασκοπευτικούς δορυφόρους, χωρίς διαδικτυακούς πολέμους, χωρίς ηλεκτρονικά μπλιμπλίκια. Ένα σιδερένιο πουλί εξοπλισμένο με μια φωτογραφική μηχανή με φιλμ μεγάλου φορμά, ένας ατρόμητος πιλότος στο κόκπιτ και όλα καλά. Πού τώρα!
    http://map.norsecorp.com/#/

  8. «ΝΕΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΜΕΝΤΕΡΕΣ», κοντρα Αμερικης-Ρωσιας, δολοφονια απο αστυνομικο, σχεδον επικαιρο το πρωτοσελιδο

  9. leonicos said

    έχοντας στα χέρια τους και τον πιλότο και τα συντρίμμια του αεροπλάνου τους ανάγκασαν να παραδεχτούν την αλήθεια.

    Λίγο σαχλό ίσως….

    ή και τα συντρίμμια του αεροπλάνου, (κόμμα) τους ανάγκασαν
    ή και τα συντρίμμια του αεροπλάνου τούς ανάγκασαν

    μάλλον το πρώτο

  10. leonicos said

    Άντε, μπράβο, να κάνω και κάτι άλλο

  11. leonicos said

    Αληθεύει ότι έκαναν ‘πλύση εγκεφάλου’ του Πάουερ, και τον έκαναν φιλο-σοβιετικό, όταν επέστρεψε στην αμερική; έτσι κυκλοφόρησε τότε

  12. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    9: Δίκιο έχεις, μάλλον το πρώτο

    6: Θεωρείται όμως τραγούδι ο Ζορμπάς;

  13. atheofobos said

    Στην υπόθεση αυτή αναφέρεται και η ενδιαφέρουσα ταινία Η γέφυρα των κατασκόπων του Σπίλμπεργκ με τον Τομ Χάνκ

  14. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    3. Πάρε με κι εμένα

  15. spatholouro said

    6/12
    Όχι. Οργανικό.

  16. spiral architect said

    H κάμερα μεγάλου φορμά του U-2 από την βίκη:

    Οι δύο κύλινδροι επάνω είναι ο φορτωτής-cartridge του φιλμ και κάτω αριστερά ο φακός (μάλλον τύπου zoom) της κάμερας. Αν συμπεράνει κανείς απο τις εξωτερικές καλωδιώσεις-σωληνώσεις, η μηχανή τράβαγε αυτόματα την αλληλουχία των καρέ με κάποιυ είδους power drive.
    Εστιακή απόσταση, διάφραγμα φακού και κατασκευαστής μηχανής άγνωστα.
    (η σουηδκή Hasselblad είχε εμπλακεί με τους Αμερικάνους μόνο στο διαστημικό πρόγραμμα Απόλλων)

    Ο φωτογράφος υπηρεσίας
    😎

  17. Πάνος με πεζά said

    Κι από όλη αυτή την ιστορία, ωφελήθηκαν μόνο οι U2 ! Aν και δε λέγεται σαφώς από πού προέκυψε το όνομά τους…
    Που λέμε, «εγώ παρέα θα κάνω με τον Bono μου»…
    Καλημέρες !

  18. sarant said

    17 Καλά λες!

    16 Ε, δεν τη λες και κόμπακτ 🙂

  19. spiral architect said

    @16: Άκυρον για το άγνωστον της εστιακής απόστασης του φακού. 😳 Μια προσεκτικότερη ματιά στο ταμπελάκι στην προθήκη λέει ότι ο φακός είναι τριανταεξάρης, (36mm) ευρυγώνιος δηλαδή, αλλά σε φορμά φίλμ απείρως μεγαλύτερο του κλασσικού φωτογραφικού 24x36mm λογίζεται σαν υπερευρυγώνιος και μάλιστα με τέτοιες διαστάσεις του καρέ δεν θα΄βγαζε παραμορφώσεις στα άκρα του.

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τις διαπραγματεύσεις για την ανταλλαγή των ομήρων διεκπεραίωσε ο δικηγόρος Τζέιμς Ντόνοβαν που τον υποδύεται ο Τομ Χανκς στη σχετική ταινία του Σπίλμπεργκ «Η γέφυρα των κατασκόπων».
    Όταν ήμουν μικρός, άκουγα τον πατέρα μου να αποκαλεί επί μονίμου βάσεως τον Καραμανλή «Γαμωσταυρίδη» και νόμιζα ότι αυτό είναι το όνομά του. 😊

  21. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Τα παιδιά του Πειραιά» του Μάνου Χατζιδάκι, που είχε μόλις ακουστεί στις Κάννες τραγουδισμένο από τη Μελίνα Μερκούρη στην ταινία του Ντασέν, και που έμελλε να γίνει το γνωστότερο παγκοσμίως ελληνικό τραγούδι.

    Μέρες του ΄60.
    Ο Γιώργος Ζαμπέτας για το «Ποτέ την Κυριακή» στις Κάνες
    (με τρένο) :
    «…Αλλά ο Τζούλι αβέκ ντε γνωριμί,κορόϊδο είσαι την είχε οργανώσει τη δουλειά….
    …Ξεμένω μόνος μου…φύγανε όλοι, εγώ όμως τόχα πάρει πατριωτικά… λέω εδώ θα πάρουμε το εργαλείο μωρέ, τί κάνουν αυτοί… και μπουκάρω με το μπουζούκι στα ίσα κι αρχινάω…Τί τσάμικο να πούμε με το μπουζούκι,τί ζεμπέκικο τί χασάπικο τί τσιφτετέλι, με Τα παιδιά του Πειραιά…μέχρι που το μάθανε και το τραγουδάγανε όλοι…λέω πούστηδες,εδώ θα σας ξεσκίσω…»

  22. Παναγιώτης Κ. said

    Κάποιο από τα διάφορα κέντρα ισχύος των ΗΠΑ ήταν αντίθετο με την προσέγγιση ΗΠΑ και ΕΣΣΔ και με αυτή την ενέργεια θέλησε δυναμιτίσει την προσέγγιση αυτή πράγμα που τελικά το πέτυχε.
    Ήταν δυνατόν ένα εχθρικό αεροπλάνο να διατρέξει σχεδόν ολόκληρη την ΕΣΣΔ και να μη γίνει αντιληπτό;

  23. LandS said

    12 Θεωρείται Εθνικός Ύμνος το Marcha Real ;

  24. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλημέρα

    19. Αγαπητέ Σπειροειδή προφανώς είναι ίντσες και όχι χιλιοστόμετρα!

  25. LandS said

    15 Οργανικό μουσικό κομμάτι λοιπόν. Καλά.

  26. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα κι από δω.
    Θυμάμαι μια συνέντευξη του συχωρεμένου του Τρίτση, ο οποίος βρέθηκε σε κάποια κεντροαμερικάνικη χώρα όταν ήταν φοιτητής (το εξηντακάτι, φαντάζομαι), και σ’ ένα μπαρ έκατσε κι έπαιξε τα «παιδιά του Πειραιά» στο πιάνο που βρήκε εκεί. Από την ορχήστρα κάποιος φώναξε «Nunca el Domingo» (ας με συγχωρέσουν οι ισπανομαθείς αν το γράφω λάθος), και ακολούθησαν με ενθουσιασμό!

    Την ταινία με τον Χανκς την είδα πρόσφατα, πολύ ενδιαφέρουσα όντως. Δεν ξέρω αν ήταν πιστή στα γεγονότα ή ποιητική αδεία (να, εδώ θα χρησιμοποιούσα ίσως ένα πολυτονικό πληκτρολόγιο 🙂 ) ξέφυγε, η παρουσίαση της εποχής είναι όμως πολύ καλή.

    16 Δε μπορώ να είμαι σίγουρος από τη φωτογραφία, αλλά το φορμά θα πρέπει να ήταν πολύ μεγάλο, εκτός εμπορικών διαστάσεων, οπότε μάλλον ιδιοκατασκευή. Άλλωστε με τόσο ευρυγώνιο φακό, χρειάζεται μεγάλη ανάλυση για να διακρίνει κανείς λεπτομέρειες, κι αφού δε μπορούσε κανείς να μικρύνει τους κόκκους αργύρου πολύ, μεγάλωνε το φιλμ…

  27. Mindkaiser said

    Καταπληκτικό το ντο-λα-ρε, φα-σο-λα. 🙂

  28. 22
    το U2 πετούσε σε πολύ μεγάλα ύψη, στα όρια του διαστήματος
    ακόμα κι αν το εντόπιζαν οι σοβιετικοί δεν είχαν τα μέσα να το καταρρίψουν
    μέχρι που τα απέκτησαν: υπερηχητικά καταδιωκτικά με ακόμα πιο υπερηχητικούς πυραύλους

  29. LandS said

    22 Αν δεις το ύψος στο οποίο μπορούσε να πετάξει το Υ-2 (νομίζω ήταν και υπερηχητικό) και τη συνήθη για την εποχή ακτίνα των ραντάρ τότε θα σκεφτείς πώς έγινε και το πήραν χαμπάρι.
    Μάλλον είχαν καλύτερα ραντάρ από ότι νόμιζαν οι Αμερικάνοι.

  30. spiral architect said

    @24: Μαλάκες Αμερικάνοι, η εστιακή απόσταση σε ίντσες, έλεος! 😈
    Τέλος πάντων, για τηλεφακό πρόκειται σταθερής εστιακής απόστασης κατά τα γραφόμενά τους και αρκούντως φωτεινό. (μεγάλου διαφράγματος δηλαδή)
    Σ’ ευχαριστώ γαι τη διόρθωση της απροσεξίας μου. 🙂

  31. ΓιώργοςΜ said

    22 Να θυμίσω πως τη δεκαετία του ’80 ένας τρελός προσγείωσε ένα Τσέσνα στην Κόκκινη Πλατεία.
    Όταν γινόντουσαν οι πτήσεις (1960), η οροφή πτήσης του U2 ήταν τέτοια (πολύ ψηλότερη των μαχητικών) που θεωρητικά ήταν αδύνατο να προσβληθεί από πυρά (προφανώς έκαναν λάθος εκτίμηση).
    Στον ψυχρό πόλεμο, δεν ήταν απαραίτητο να μη γίνεται αντιληπτό το αεροπλάνο. Και στον ψυχολογικό τομέα, το να βγάλεις μια φωτογραφία του Χ στρατηγού να κατουράει το δεντράκι έξω από το στρατόπεδο, σήμαινε «μπορούμε να δούμε τι κάνεις κι εσύ δε μπορείς να μας εμποδίσεις».
    Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες δορυφόροι..

  32. LandS said

    16,26,28
    Το ταμπελάκι λέει ότι διέκρινε αντικείμενα 75εκ από απόσταση 19,5 χιλιομέτρων.
    Ουάαου.

  33. 29

    Επιπλέον πετούσε σε συγκεκριμένο δρομολόγιο, πάνω από αμυντικές θέσεις, οπότε ήταν προβλέψιμη η θέση του.
    Όταν χρειάστηκε, στην κρίση της Κούβας, να πετάξει χαμηλά για να καταγράψει τους σοβιετικούς πυραύλους, οι κουβάνοι του την έτσουξαν…

    https://en.wikipedia.org/wiki/Lockheed_U-2

  34. Πέπε said

    @6:
    Τον Ζορμπά εξακολουθούν να τον ζητούν ανελλιπώς οι τουρίστες στις ταβέρνες με πρόγραμμα. Με τα Παιδιά του Πειραιά (με κεφαλαίο, είναι τίτλος [στο κείμενο]) δεν το ‘χω τύχει, αλλά σίγουρα πολλοί θα το ξέρουν.

    Ωστόσο, το πιο πολυδιασκευασμένο παγκοσμίως ελληνικό τραγούδι, με πλήθος ηχογραφήσεις σε διάφορες γλώσσες, είναι -παραδόξως- το Ντιρλαντά: http://karpathiandiaries.blogspot.gr/2010/06/look-what-they-ve-done-to-my-song.html (βλ. κυρίως από το 5 και μετά).

    Κι ένα εκτός συναγωνισμού ρεκόρ για το «Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», το μόνο ελληνικό τραγούδι που το έχουν πει οι Μπιτλς!

  35. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα -από αεροπορικά δεν σκαμπάζω, αλλά διαβάζω με ενδιαφέρον!

  36. Πέπε said

    @34:
    κομμάτι, όχι τραγούδι (για να συμπεριλάβουμε και τα οργανικά)

  37. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    12>> 6: Θεωρείται όμως τραγούδι ο Ζορμπάς;
    Χορός σίγουρα. Συγτακί 🙂 και
    ο συμπληρωματικός εθνικός/ολυμπιακός ύμνος :

    Εκτός από τον ήχο είναι και η εικόνα
    O Ζορμπάς στη… θέση του αγάλματος του Ιησού στο Ρίο

  38. Γιάννης Κουβάτσος said

    22. Η υπόληψη του καημένου του Πάουερς είχε αμαυρωθεί εκείνη την εποχή στις ΗΠΑ. Ειπώθηκε ότι κατέβηκε σε χαμηλό ύψος, ώστε να δώσει την ευκαιρία στους Σοβιετικούς να τον καταρρίψουν και να αυτομολήσει, αφού το Υ 2 είχε πραγματοποιήσει κι άλλες πτήσεις στο παρελθόν πάνω από την ΕΣΣΔ χωρίς παρατράγουδα. Άλλη μια αβάσιμη θεωρία συνωμοσίας.

  39. LandS said

    34 το πιο διασκευασμένο ελληνικό κομμάτι, και σα τραγούδι και σαν οργανικό [άντε], είναι η Μισιρλού.
    Άσε τώρα, γιατί θυμήθηκα τον ΆλλουΦαν. Μας λείπει.

  40. Πάνος με πεζά said

    Μεγάλη ιστορία ο «Ζορμπάς». Κάποια θέματα είναι από το, «Αρμενοχωριανό Συρτό» του Κουτσουρέλη, κάποια άλλα από την αυτοσχεδιαστική εισαγωγή του Γ. Ζαμπέτα στο «Στρώσε το στρώμα σου για δυο» (που βγήκε πρώτο, το 1963 από τη «Γειτονιά των Αγγέλων»), από την άλλη όμως ο Μίκης σίγουρα λειτούργησε συνθετικά, κι έδωσε τη μορφή που ξέρουμε το 1964, για την ταινία.

  41. LandS said

    34 Αξίζει να αναφέρουμε και την υπέροχη εκτέλεση του Μη τον κοιτάς τον ουρανό, ως All Alone Am I, της Μπρέντα Λι.

    Με τα λόγια του μεγάλου Μάνου: Από όλα όσα έχω γράψει ΄για αυτό βρήκατε να με ρωτήσετε; Ο κόσμος θέλει να πιπιλάει μια καραμέλα, αν τη λένε Ραμόνα ή τα Παιδιά του Πειραιά, δεν έχει σημασία.

  42. Χαράλαμπος Αλεξόπουλος said

    #22
    Αυτή ήταν η τέταρτη αποστολή του U2, τα Ρώσικα ραντάρ το εντόπιζαν σε κάθε αποστολή αλλά αδυνατούσαν να το καταρρίψουν λόγω του μεγάλου ύψους πτήσης, 64000πόδια έναντι 45000πόδια των Mig17.
    Οι Αμερικάνοι πίστευαν ότι οι Σοβιετικοί πύραυλοι εδάφους αέρος δεν είχαν την δυνατότητα να το χτυπήσουν και είχαν εν μέρη δίκιο μιας και κατάφεραν να το εγκλωβίσουν μόλις την τέταρτη φορά.
    Έτσι για την ιστορία ο πρόεδρος Αιζενχαουέρ φοβούμενος πιθανό θερμό επεισόδιο σε περίπτωση κατάρριψης και σύλληψης του πιλότου επέμεινε να χρησιμοποιήθουν Βρετανοί πιλότοι στις πρώτες δύο αποστολές. μετά την επιτυχία των πρώτων δύο αποστολών υποχώρησε και δέχτηκε την χρήση Αμερικανών πιλότων για τις επόμενες δύο.

  43. sarant said

    43 Να κάτι που έμαθα!

  44. LandS said

    41 Το γρήγορο μέρος το χόρευε ο Αλεξανδράκης στη Συνοικία το Όνειρο (1961) . Η μουσική της ταινίας ήταν του Μίκη.
    Γενικά ο Θεοδωράκης επαναλαμβάνει τα μοτίβα του σε διαφορετικές συνθέσεις. Συχνά ακούς ένα τραγούδι του σε κάποια συμφωνία του (ως …οργανικό κομμάτι) ή σε σουίτα ή σε μουσική για κινηματογραφική ταινία.

  45. Παναγιώτης Κ. said

    Και οι αγαπημένες νότες της Αστυνομίας ποιες είναι;
    μι-λα-ρε ! 🙂

  46. Πέπε said

    40:
    Το πιο εξωφρενικό ρεκόρ διάδοσης σε πολλές χώρες, γλώσσες και μουσικά είδη το έχει το «Απο ξένο τόπο», αλλά αυτό δεν είναι ελληνικό τραγούδι, γι’ αυτό δεν το ανέφερα. Η ελληνική του εκδοχή είναι απλώς μία από τις άπειρες.

    Βλ. σχετικό ντοκιμαντέρ, που δεν ξέρω όμως αν περιλαμβάνει και την Άπω Ανατολή, τις ΗΠΑ κλπ. όπου επίσης υπάρχουν εκδοχές.

  47. Όταν ο βρετανός James May του Top Gear πέταξε με ένα U-2

  48. Παναγιώτης Κ. said

    @Sarant. «…κάποτε πρέπει να γράψω άρθρο για…».
    Μήπως είναι καιρός να αρχίσεις να γράφεις όσα κατά καιρούς υποσχέθηκες; 🙂
    Εκτός και αν το αναβάλλεις με την ιδέα ότι είναι γνωστό ως θέμα οπότε καταφεύγεις σε πιο πρωτότυπη θεματολογία.
    Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι το ιστολόγιο το διαβάζουν και νέοι οπότε μάλλον δεν γνωρίζουν για τον…Μιχάλη Τυρίμο, ούτε την κότα του Τσάτσου κ.ο.κ 🙂

  49. sarant said

    49 Όχι ακριβώς, αλλά είναι όπως ο Αθηναίος με την Ακρόπολη -αφού την έχει στα πόδια του, αναβάλλει να πάει να την επισκεφτεί.

    Αυτό είναι το ένα. Το άλλο είναι ότι κάποια θέματα θέλουν πολλή δουλειά-

  50. Πάνος με πεζά said

    @ 45 : Aκριβώς.

  51. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Πείθουν τον Πάουερς να κάνει και δεύτερη πτήση.Αυτή τη φορά να διασχίσει όλη τη Σοβιετική Ένωση και να προσγειωθεί στη Νορβηγία. Εκείνος εκφράζει τις ανησυχίες του για πιθανή κατάρριψή του. Τον διαβεβαιώνουν ότι στην ανάγκη θα μπορεί να εγκαταλείψει το αεροσκάφος.Πριν την απογείωση του ο Πάουερς έχει ανακαλύψει μόνος του -όπως έγραψε σε βιβλίο του- ότι το εκτινασσόμενο κάθισμά του ήταν παγιδευμένο με εκρηκτικά για να μην μπορεί να το ενεργοποιήσει.
    Κάνει τη πτήση και όπως φοβόταν καταρρίπτεται από έναν πύραυλο S-75 Dvina. Αφήνει το U 2 να φθάσει στα 20.000 ,το γυρνά ανάποδα με κατάλληλους χειρισμούς αφού πρώτα έχει απορρίψει τη καλύπτρα κι έτσι κατορθώνει να φύγει με το κάθισμα χωρίς να εκραγεί! Οι ανώτεροί του δεν είχαν υπολογίσει αυτή τη λεπτομέρεια!
    http://www.onalert.gr/stories/PSyxros_Polemos1h_Maioy_1960h_katarripsh_toy_amerikanikoy_U_2_apo_toys_Sobietikoys/14139

  52. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    52.Πάουερ που λέμε! τρόμαξα κι εγώ 🙂

  53. Από τα βρετανικά επίκαιρα:
    http://www.britishpathe.com/blog/bridge-of-spies-the-real-story/

  54. sarant said

    52 Ούτε αυτό το ήξερα!

  55. LandS said

    Είχε λένε και το χαπάκι που όμως δεν το χρησιμοποίησε

  56. spiral architect said

    Πάντως οι Αμερικάνοι ήταν και είναι μανούλες στην προβοκάτσια. Η βίκη στο λήμμα για το Lockheed U-2 αναφέρει καθαρά ότι, … ultra-high altitude reconnaissance aircraft operated by the United States Air Force (USAF) and previously flown by the Central Intelligence Agency (CIA). It provides day and night, high-altitude (70,000 feet; 21,000 m), all-weather intelligence gathering. …
    Η τετραμερής θα γινόταν, ενδεχομένως να έφταναν σε λευκό καπνό, αλλά το στρατιωτικοβιοβηχανικό συμπλεγμα των ΗΠΑ γούσταρε την ένταση.
    Πελάτες (παντός είδους) έψαχναν πάντα. Kαι η προπαγάνδα στο πόπολο της δύσης έρεε άφθονη διαχρονικά.

  57. 57 δεν τους λες και γατόνια

    http://www.typologies.gr/2016/08/26/maimou-misthoforous/

  58. Γς said

    Κι η θρυλική βερσιόν των Παιδιών του Πειραιά

  59. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Έχει μπόλικο υλικό για σενάρια κατασκοπίας/αντικατασκοπίας

    Φως στο μυστήριο του πιλότου που γύρισε από το κρύο

    Στις 26 Μαΐου, λίγες μόνο εβδομάδες μετά το φιάσκο των Η.Π.Α. στην υπόθεση U2 και την αποτυχία της Διάσκεψης Κορυφής των Παρισίων, ο Αμερικανός εκπρόσωπος στον Ο.Η.Ε., Χένρυ Κάμποτ Λοτζ, επέδειξε στο Συμβούλιο Ασφαλείας το αμερικανικό εθνόσημο που κοσμούσε το γραφείο του Αμερικανού πρέσβη στη Μόσχα. Οι Αμερικανοί είχαν ανακαλύψει ένα μικρόφωνο τοποθετημένο σε ειδική κοιλότητα στο εσωτερικό του.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%81%CF%81%CE%B9%CF%88%CE%B7_%CF%84%CE%BF%CF%85_U2_%CE%B1%CF%80%CF%8C_%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82_%CE%A3%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%82

  60. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πάντως, άλλη χάρη είχαν τα κατασκοπικά κόλπα μεταξύ ΕΣΣΔ και ΗΠΑ. Γι’ αυτό και οι Λε Καρέ έκαναν πάρτι μ’ αυτά. Τώρα με τους δορυφόρους αλλά και με αντιπάλους τους μπρουτάλ τζιχαντιστές και λοιπούς ταλιμπάνους μόνο σπλάτερ μπορούν να γραφτούν. Πάει η γοητεία και η κομψότητα των ψυχροπολεμικών καλών ημερών. 😧

  61. 61 όντως!

    60

    το έμβλημα με τον κοριό το είχαν χαρίσει οι κομσομόλοι με αφορμή την κατασκευή της νέας πρεσβείας στη Μόσχα.
    Και δεν χρειαζόταν ρεύμα για να μεταδόσει.
    Βασιζόταν στην αρχή λειτουργίας του δέρεμιν καθώς το είχε σχεδιάσει ο ίδιος ο Ле́в Серге́евич Терме́н

    https://en.wikipedia.org/wiki/Theremin

    https://en.wikipedia.org/wiki/The_Thing_(listening_device)

  62. Γς said

    42:

  63. Γς said

    31:

    Ο 18χρονος Δυτικογερμανός πιλότος που προσγείωσε το αεροπλάνο του στην Κόκκινη Πλατεία…

  64. ΓιώργοςΜ said

    62 Βάλε και λίγη μουσικούλα!

  65. leonicos said

    @14 Αρχιμήδη, ευχαρίστως, την επόμενη φορά, γιατί έχουμε κλείσει. Θα είναι και πολύ ενδιαφέρον, να διαφωνούμε και να είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε παρέα.

    Η διαφωνία είναι γόνιμο πράγμα, αρκεί να μην είναι προκατάληψη και να μην ανεβάζει εντάσεις. εγώ όπως είδες κι εδώ, έχω κάνει αρκετές πατάτες, αλλά ζητάω συγγνώμη κι εξηγώ.

    ασφαλώς δεν υπάρχει καμιά γραμμή να μη σου απαντάμε, αλλά το στιλ σου είναι τόσο απόλυτο, που δεν αφήνεις περιθώριο. Γίνε συνομιλητικός για να σου μιλάνε.

    Μήπως και σ’εμένα μου πολύ μιλάνε;

    Ολόκληρο οδοιπορικό αφιέρωσα στην Εφη, και δεν μου είπε ένα γεια

  66. Γς said

    41:

    >Μεγάλη ιστορία ο «Ζορμπάς». Κάποια θέματα είναι από το, «Αρμενοχωριανό Συρτό» του Κουτσουρέλη,

    >κάποια άλλα από την αυτοσχεδιαστική εισαγωγή του Γ. Ζαμπέτα στο «Στρώσε το στρώμα σου για δυο»

    >από την άλλη όμως ο Μίκης σίγουρα λειτούργησε συνθετικά, κι έδωσε τη μορφή που ξέρουμε

  67. leonicos said

    Ότι το έσκασε στα 22000 μέτρα χωρί να εκραγούν τα εκρηκτικά!!!

  68. Γς said

    67:

    >από την άλλη όμως ο Μίκης σίγουρα λειτούργησε συνθετικά, κι έδωσε τη μορφή που ξέρουμε

    Αυτό ήθελα να βάλω:

  69. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  70. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    66. Λεωνικε, μένω ξερή.Μα που κρύφτηκε; Μήπως στα 300 σχόλια του μπουρκινιού που δεν τα είδα όλα; Λόγω τιμής αναρωτήθηκα πότε θα το βάλεις. Πα να δω. Και τί να κάμω να διορθώσω;

  71. Στέλιος München said

  72. Γς said

    72:

    Κι είχα βάλει τις προάλλες ένα κομμάτι απ το ίδιο άλμπουμ για την εξαφανισμένη Γιολάντα μας

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/07/17/ehrenburg-2/#comment-372205

    Και να όλο το αλμπουμ για να τελειώνουμε

  73. ΕΦΗ² (71)

    εδώ
    https://sarantakos.wordpress.com/2016/08/25/polytoniko/#comment-378511

  74. Γς said

    74:

    Παρακαλρίται η Κυρία Κυρία να προσέξει και το πιο κάτω

    http://caktos.blogspot.gr/2013/07/blog-post_28.html

  75. Γς said

    75:

    ΦΤΟΥ!
    Λάθος

    Αυτό:

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/08/25/polytoniko/#comment-378530

  76. gpoint said

    ωραιότατος ο Μποστ

  77. Πέπε said

    @41, 67:
    >κάποια άλλα από την αυτοσχεδιαστική εισαγωγή του Γ. Ζαμπέτα στο «Στρώσε το στρώμα σου για δυο»

    Για σταθείτε ρε παιδιά!!!

    Αυτό ομολογώ (όχι ανερυθρίαστα) ότι δεν το ήξερα. Για το Αρμενοχωριανό το ήξερα, και θεωρώ ότι έχει γίνει πολύ κακό για το τίποτε, αφού το κοινό («κλεμμένο» / «δανεισμένο») σημείο είναι μια μισή μουσική φράση, που ούτε στο Αρμενοχωριανό αλλά ούτε και στον Ζορμπά στέκει από μόνη της, και για να ολοκληρωθεί συμπληρώνεται με τελείως διαφορετικό τρόπο στο κάθε κομμάτι. Σαν να λέμε, κλεμμένη συνταγή γιατί έβαλε κι αυτός κρεμμύδι. (Άσε που δε θεωρώ καθόλου αυταπόδεικτο ότι το Αρμενοχωριανό του Κουτσουρέλη είναι του Κουτσουρέλη: μπορεί και να είναι, αλλά αν υπάρχουν μαρτυρίες από 4-5 μάχιμους μουσικούς των Χανίων εκείνης της εποχής που να λένε «…και έβγαλε ο Κουτσουρέλης έναν ολοκαίνουργιο δικό του σκοπό, το Αρμενοχωριανό», εγώ δεν τις έχω δει).

    Αλλά με τον Ζαμπέτα αλλάζει:

    Η εισαγωγή στο Στρώσε το στρώμα σου, καταρχήν δεν είναι καθόλου αυτοσχεδιαστική, είναι ολοφάνερα συντεθειμένη. Δεύτερον, είναι ολόιδια με το αντίστοιχο μέρος του Ζορμπά, που μάλιστα κι εδώ είναι εισαγωγή – δηλαδή και στις δύο περιπτώσεις είναι η «σύσταση» του κομματιού, οι νότες από το οποίο το αναγνωρίζεις. Τρίτον, και στο ένα και στο άλλο δεν είναι συστατικό μιας συνταγής με πολλά ακόμη υλικά, αλλά μια ολοκληρωμένη μουσική «πρόταση» (υπάρχει αυτός ο όρος, και δανείζεται την έννοια της γραμματικής κατά την οποία η πρόταση είναι πιο πλήρης και αυτοτελής από τη φράση).

  78. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    74/76 Ευχαριστώ! Να τρατάρω, βιαστικά, κάτι από κει, που κάπως «δένει» με την εποχή και τα τελευταία νήματα.
    «Ευ αγωνίζεσθαι
    έστω και χωρίς μαγιό»
    http://www.anatolh.com/2016/08/25/%CE%BC%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CE%B5%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-60-%CE%B6%CF%89%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%8D%CE%BF%CF%85%CE%BD/

  79. ΓιώργοςΜ said

    78 Δεν είμαι μουσικός και ίσως να είναι θέμα οπτικής γωνίας, όμως για μένα η φράση του «Ζορμπά» που ταιριάζει με τον «Αρμενοχωριανό» είναι εξίσου αναγνωρίσιμη με την εισαγωγή του «Στρώσε το στρώμα σου για δυό», μόνο που ο «Αρμενοχωριανός» έχει πολλές παραλαγές της.
    Το τι είναι αυτοσχεδιασμός και τι όχι επίσης δεν είναι εύκολο να αποδειχτεί εκ των υστέρων. Οι μουσικοί όπως ο Ζαμπέτας που έμαθαν τη μουσική εμπειρικά, ακολουθούσαν κάποιες φόρμες που τους έλεγαν «δρόμους», αν αποδίδω σωστά αυτό που θυμάμαι από μια συνέντευξη του Ζαμπέτα (ίσως αυτή). Πάνω στις αναγνωρίσιμες αυτές φόρμες έπλεκαν αυτοσχεδιασμούς.

  80. Ιάκωβος said

    Πέπε 41

    67,78

    Ο Μίκης δεν ‘»έχει πάρει κομμάτια» από το συρτό, που τραγουδάει ο Κουτσουρέλης. ΕΙΝΑΙ το ίδιο το τραγούδι , αυτούσιο.

    Η εκδοχή της ιστορίας που ξέρω είναι η εξής:
    Ο Κακογιάννης ζήτησε από το Μίκη να του φτιάξει πρόχειρα μια «πλάτη», δηλαδή ένα κομμάτι με συγκεκριμένο ρυθμό, για να το βάλει πάνω στο γύρισμα και να χορέψουν, ο Κουίν κι ο Μπέιτς. Αργότερα ο Μίκης θα συνέθετε και τη μελωδία, που θα έμπαινε στην ταινία.

    Ο Μίκης, λοιπόν, για το γρήγορο κομμάτι δανείστηκε το συγκεκριμένο συρτό και για το αργό, έβαλε κάποια συγκεκριμένη αλληλουχία συγχορδιών, και σκόπευε να γράψει τη μελωδία μετά.

    Όταν όμως το άκουσαν, άρεσε σε όλους έτσι σκέτο και αποφάσισε κι ο Μίκης να το αφήσει όπως είναι.

    Είπαμε, ο ατάλαντος αντιγράφει, ο ταλαντούχος κλέβει (νομίζω το είπε ο Σαββόπουλος αυτό).

  81. Γς said

    80:

    >από μια συνέντευξη του Ζαμπέτα (ίσως αυτή)

    Ποιά αυτή;

  82. 81τέλος

    Νομίζω πως απο κάποιον αγγλόφωνο τόκλεψε κι αυτό ο Νιόνιος. 😉

  83. Γιάννης Ιατρού said

    Να μας πεί ο Γς, τι έκανε τώρα με το ποντίκι κι έγινε ο σεισμούλης ! 🙂 Και μην ιδρώσεις, ε;

  84. 84

    Μπας και είναι νεφεληγερέτης;

  85. Ιάκωβος said

    Αντίστοιχα, και τα παιδιά του Πειραιά εχουν μια παρόμοια ιστορία.

    Ο Ντασέν πίεζε το Χατζιδάκι, που γενικά ήταν ασυνεπής στους χρόνους, για να του παραδώσει το τραγούδι. Κάποια στιγμή ο Μάνος θύμωσε και έκατσε στο πιάνο, και του λέει: Να, και ένα, και δύο, και τρία, και το ξεπέταξε επιτόπου. Φυσικά και έτσι, αν έχεις πέσει μέσα στη μαρμίτα με τη μελωδία όταν ήσουν μικρός… Γιατί ως γνωστόν, ενώ η μουσική γενικά είναι κάτι που μαθαίνεται,δεν ισχύει το ίδιο και για τη σύνθεση, αυτό είναι θέμα dna. Ο συνθέτης γεννιέται. Οι περισσότεροι μουσικοί το ξέρουν αυτό.

    Ο Μάνος τσαντιζόταν που πήρε Οσκαρ για ένα τόσο χαζό τραγουδάκι, μια φορά μάλιστα η κυρία που φρόντιζε το σπίτι του, βρήκε το αγαλματάκι στα σκουπίδια. Μετά ο Χατζιδάκις έκανε ένα συμβιβασμό, το τοποθέτησε στη βιβλιοθήκη του, αλλά ανάποδα, να κοιτάει προς τον τοίχο.

    Για να πούμε και του στραβού το δίκιο, όντως, και τα δύο Ελληνικά χιτ, είναι πολύ απλοϊκά σε σχέση με άλλα, των ίδιων συνθετών. Ίσως γι αυτό ακριβώς,τα αγάπησαν οι Δυτικοί, που έτσι κι αλλιώς, η modal παράδοση στην οποία εντάσσεται η Ελληνική μουσική, είναι έξω από την κουλτούρα τους και τους φαίνεται εντελώς ξένη.

  86. Γς said

    84:

    Γιάννη

    Εχω παγώσει!

    Ο διάολος να με πάρει και να με σηκώσει.

    Δεν σου λέω τι έκανα, αλλά ακόμα είναι γραμμένο το σχόλιο που ήθελα να ρίξω μόλις είχα ποστάρει το #82!!!

    Κι απάνω που έλεγα ότι θα γίνω ρεζίλι, έγινε αυτό που έγινε….

    Α, δεν πάμε καλά.

    Καθόλου καλά!!!

  87. Γιάννης Ιατρού said

    87: Κοίτα τώρα, υπάρχει κι η καραντίνα 🙂
    Κι εμείς, μιλούσαμε στο τηλέφωνο με την κόρη μας και μας λέει, γίνεται τώρα σεισμός…
    Και σε σκέφτηκα, άμεσα 🙂
    Κι επειδή είδα ότι ήταν στην Εύβοια, ησύχασα κάπως (εδώ κοντά μένει κι ένα παχύδερμο, πρώην … και είπα μην έπεσε απ΄το κρεβάτι του 🙂 )

  88. Γιάννης Ιατρού said

    85: 🙂

  89. Πέπε said

    @80:
    > > Το τι είναι αυτοσχεδιασμός και τι όχι επίσης δεν είναι εύκολο να αποδειχτεί εκ των υστέρων.

    Μα το παίζει δύο φορές! Αυτό δεν είναι αυτοσχεδιασμός, είναι μια μελωδία που την έχει μάθει. Αυτοσχεδιασμός σημαίνει ότι ο ίδιος ο μουσικός δεν έχει ακούσει τη μελωδία, ούτε καν στο μυαλό του, πριν την παίξει, κι ακόμη ότι είναι ανεπανάληπτη – στο δεύτερο παίξιμο δεν είναι πια αυτοσχέδια!

    Μουσική με δρόμους σημαίνει ότι τόσο οι συνθέσεις (δηλαδή η προσχεδιασμένη, προαποφασισμένη μουσική) όσο και οι αυτοσχεδιασμοί (οι μελωδίες που είναι εξίσου πρωτάκουστες γι’ αυτόν που τις παίζει όσο και για τον ακροατή) στηρίζονται σ’ αυτές τις αναγνωρίσιμες φόρμουλες που λες, Γιώργο. Ο αυτοσχεδιασμός δε διακρίνεται, κατά τούτο, από τη σύνθεση. Αλλά το ίδιο ισχύει (ότι δε διακρίνεται ο αυτοσχεδιασμός από τη σύνθεση) και σε άλλες μουσικές, που να μην έχουν δρόμους αλλά κάποια άλλη βάση.

    Ασφαλώς ένας συνθέτης μπορεί να κρατήσει έναν αυτοσχεδιασμό του (αν τύχει να τον θυμάται, ή αν τον έχει ηχογραφήσει) και να τον αναγάγει σε σύνθεση, κατόπιν επεξεργασίας ή ακόμη και χωρίς. Αλλά τότε θα πάψει να είναι αυτοσχεδιασμός.

    Και ένα πιο χειροπιαστό κριτήριο:

    Οι αυτοσχεδιασμοί πάνω στους λαϊκούς δρόμους δεν έχουν ρυθμό. (Αυτό δεν είναι κάτι το εγγενώς αναπόφευκτο, αλλά στην πράξη έτσι γίνεται σχεδόν πάντα, 99%.) Ψάξε στο ΥΤ οτιδήποτε με τον γενικό χαρακτηρισμό «Ζαμπέτας ταξίμι», ή και σκέτο «ταξίμι»: αυτοί είναι άρρυθμοι αυτοσχεδιασμοί. Αν σε κάποιο σημείο μπαίνει και ρυθμός, εκεί τελειώνει ο αυτοσχεδιασμός. Στο «Στρώσε το στρώμα σου» έχουμε κάτι εντελώς διαφορετικό.

  90. gryphon said

    Καποτε σε μια συνεντευξη ειχαν ρωτησει τον Κιθ Ριτσαρντς για την διαδικασια της συνθεσης τραγουδιων πως του ερχεται η εμπνευση για ενα τραγουδι ενα μοτιβο μια εισαγωγξ κλπ.
    Δεν ξερω ελεγε μερικες φορες νομιζω οτι ολα τα τραγουδια οι εισαγγες κλπ ηταν ηδη «γραμμενα» υπηρχαν ετοιμα εκει στο υπερπεραν στα ταστα η στα πληκτρα κλπ και εγω καποιες στιγμες μπορω και τα πιανω τα απομονωνω κατα καποι τροπο.
    Μεταφυσικη και μεταξυ σοβαρου και αστειου απαντηση που ομως εχει και καποια δοση αληθειας και το πιο φνωστο τραγουδι των Στοουνς ειναι χαρακτηριστικο παραδειγμα.
    Η εισαγωγη του Satisfaction απο ta 2 -3 πιο αναγνωρισιμα τραγουδια του ροκ εντ ρολ.
    Τρεις νοτες τονος ημιτονιο προς τα πανω και παλι προς τα κατω.
    Οποιοσδηποτε ανθρωπος εχει πιασει ποτε στην ζωη του μουσικο οργανο εχει παιξει χιλιαδες φορες κατα την διαρκεια της εξασκησης του σε καποια κλιμακα αυτο το μοτιβο.
    Εκατομμυρια ανθρωποι περνουσαν απο πανω του αλλα κανενας δεν το προσεχε.
    Υπο αυτη την εννοια το τραγουδι ηταν παντα εκει περιμενοντας να ανακαλυφθει απο καποιον

  91. 89

  92. Γς said

    88:

    Γιαννάκη είναι για γέλια και για κλάματα που λένε.

    Δεν θέλω πια να μιλάω γι αυτά αλλά ας τελειώνουμε με το σημερινό.

    Το σχόλιο που ήθελα να ανεβάσω ήταν ότι τα ψαράκια μου στο ενυδρείο ήταν αναστατομένα. Ετρεχαν πέρα δώθε.

    Και λοιπόν; Ακου τώρα σύνδεση με σεισμό και Εύβοια.

    Πριν χρόνια είχα προκαλέσει μια συζήτηση στην HELLAS ή στο Λόγο που συνέδεα τγην συμπεριφορά των ψαριών μου στο ενυδρείο με τη σεισμική δραστηριότητα απέναντι στην Εύβοια.φτάσαμε και στους σεισμούς και είπα και για τα ψαράκια μου και τις … μαντεψιές τους.

    Και τότε άκουσα τα πλατς πλουτσ από το ενυδρείο. Πάγωσα.

    Και πάνω στην ταραχή μου πήγα να σας το γράψω.

    Με πρόλαβ όμως ο σεισμούλης.

    [γραμμένα όλα αυτά]

    Τέλος και δεν θέλω να μου βγει το όνομα. Και το μάτι.

  93. Γς said

    93:

    Αγνοήστε το.
    Εσβησε ένα κομμάτι της ανάρτησης. Το συμπληρώνω

  94. Πέπε said

    @81:
    > > Ο Μίκης δεν ‘»έχει πάρει κομμάτια» από το συρτό, που τραγουδάει ο Κουτσουρέλης. ΕΙΝΑΙ το ίδιο το τραγούδι , αυτούσιο.

    Στ’ αφτιά μου όχι, Ιάκωβε. Αλλά επειδή μπορεί και να κάνω λάθος, ιδού αναλυτικά τι ακούω (δεκτές διορθώσεις και αντιρρήσεις):

    Κατ’ αρχήν, «το» Αρμενοχωριανό συρτό είναι δύο συρτά. Η αλλαγή από το πρώτο στο δεύτερο γίνεται στο 1’40». Υποθέτω ότι μιλάμε μόνο για το πρώτο εδώ, γιατί από το δεύτερο δε βρίσκω τίποτε ίδιο με κανένα σημείο του Ζορμπά. Υποθέτω ότι το δεύτερο θα λέγεται «Γύρισμα Αρμενοχωριανού», εκτός αν έχει κάποια δική του ονομασία. Εν πάση περιπτώσει, ο εμπορικός τίτλος αφορά και τα δύο μαζί, τα οποία όμως δεν παύουν να είναι δύο ολοκληρωμένες αυτοτελείς μελωδίες.

    Πάμε τώρα στο πρώτο. Έχει δύο θέματα. Το Α ξεκινάει από την αρχή και πάει μέχρι το 0’37». Μετά είναι το Β, μέχρι το 0’57», και πάλι απ’ την αρχή. Το Β κανείς δε διαφωνεί ότι το ακούμε και στον Ζορμπά (2’41» κ.εξ. στο βίντεο του #69), οπότε περιττεύει η ανάλυση. Η ένστασή μου είναι στο Α.

    Το πιο χαρακτηριστικό μ’ αυτό το μουσικό θέμα είναι ότι αποτελείται όχι από 2 ή 4 ή 8 (συμμετρικά νούμερα) τμήματα ίσης διάρκειας, αλλά από τρία. Είναι τόσο κυρίαρχη η συνήθεια της συμμετρίας στη διάρκεια των μουσικών τμημάτων μιας οτιδήποτε είδους σύνθεσης, που, όταν κάποιος την παραβιάζει, αυτό ξεχωρίζει έντονα ως ιδιαιτερότητα της σύνθεσης.

    Στα πρώτα 37 δευτερόλεπτα της ηχογράφησης αυτό το Α ακούγεται πρώτα τρεις φορές οργανικά, μετά δύο φορές με λόγια (μία «άιντες αμάν το μικρό μου» και μία «τρέχουν τα μάτια δάκρυα, δάκρυα»), και μετά άλλες δύο οργανικά.

    Στον Ζορμπά δεν υπάρχει σημείο με αυτή την ασυμμετρία, του 3. Η φράση αμέσως πριν από την επίμαχη (2’28» με 2’41») έχει πέντε ίσης διάρκειας τμήματα, δηλαδή και πάλι ασύμμετρο νούμερο (αλλά όχι το ίδιο), και μπορεί κανείς να πει ότι θυμίζει το Α του Αρμενοχωριανού, αλλά απέχει πολύ από του να ταυτίζεται μαζί του.

  95. Γς said

    88:

    9Επαν’αληψη επι το ορθόν, που λέγουσιν]

    Γιαννάκη είναι για γέλια και για κλάματα που λένε.

    Δεν θέλω πια να μιλάω γι αυτά αλλά ας τελειώνουμε με το σημερινό.

    Το σχόλιο που ήθελα να ανεβάσω ήταν ότι τα ψαράκια μου στο ενυδρείο ήταν αναστατομένα. Ετρεχαν πέρα δώθε.

    Και λοιπόν; Ακου τώρα σύνδεση με σεισμό και Εύβοια.

    Πριν χρόνια είχα προκαλέσει μια συζήτηση στην HELLAS ή στο Λόγο που συνέδεα τγην συμπεριφορά των ψαριών μου στο ενυδρείο με τη σεισμική δραστηριότητα απέναντι στην Εύβοια.

    Η συζήτηση και τα σχόλια πρέπει να είναι καταγραμμένα και ίσως ο Νικοκύρης ή κάποιος άλλος εδω μέσα να το θυμάται.

    Σήμερα πάλι στο ΦΒ [επίσης καταγραμμένα] σε μια συζήτηση έκανα αναφορά [στα καλά καθούμενα, και χωρίς αιτία] σε μια αστεία περιπέτειά μου στην Ν. Εύβοια. Υπήρξαν κάποιες απορίες κ.λ.π. [που ασφαλώς είναι καταγεγραμμένα]

    Πήρα όμως και προσωπικά μηνύματα και πες πες φτάσαμε και στους σεισμούς απέναντι, κι εεκεί πέταξα και για τις μαντεψιές των … ψαριών μου.

    Και τότε άκουσα τα πλατς πλουτς από το ενυδρείο. Πάγωσα.

    Και πάνω στην ταραχή μου πήγα να σας το γράψω.

    Με πρόλαβε όμως ο σεισμούλης.

    [γραμμένα όλα αυτά]

    Τέλος και δεν θέλω να μου βγει το όνομα. Και το μάτι.

  96. Πέπε said

    Όλα αυτά τα ξεκάρφωτα » στο #95 προορίζονταν για διπλές κεραίες, που βάζουμε στα δευτερόλεπτα…

  97. Πάνος με πεζά said

    Αν και δεν είναι το θέμα μας αυτό, πολλές από τις εισαγωγές των λαϊκών τραγουδιών, ήταν εμπνεύσεις της στιγμής, των μπουζουξήδων στο στούντιο (στο στυλ «Ρε Ζαμπέτα, βρες μια εισαγωγή για την αρχή, να το γράψουμε να τελειώνουμε»), όσο και αν οι εποχές ήταν τέτοιες που τελικά οι μουσικοί τελικά «παραχωρούσαν» τις σκέψεις τους στο συνθέτη. Μην ξεχνάμε ότι οι μουσικοί συνήθως ήταν υπάλληλοι των εταιριών, δισκογραφούσαν συνεχώς τραγούδια, από διάφορους συνθέτες, ελάχιστες φορές ίσως επικοινωνούσαν με παρτιτούρες (ή τέλος πάντων κάποιοι από αυτούς), και γενικώς μπορούσαν να «αποτελειώσουν» (με την καλή έννοια) ένα τραγούδι.
    Από την άλλη, υπήρχαν και παραγωγοί που έφερναν δικούς τους ενορχηστρωτές, επεμβαίνοντας τελικά, αρκετά, στο παραγόμενο αποτέλεσμα, αλλά υπήρχαν και τα αφεντικά των εταιριών, που έκαναν πολλές φορές κι αυτοί τις μουσικές παρεμβάσεις τους.
    Όλα τούτα, επειδή εκείνη την εποχή δε μπορούσε ο συνθέτης να έχει στο σπίτι του ένα PC και να τους πάει το προϊόν του κατά 95% έτοιμο, δημιούργησαν -με μαγικό τρόπο, για μένα- μια αλληλεπίδραση σπάνια, που σήμερα ας πούμε, δεν υπάρχει.
    Και δεν πρόκειται για κάτι κακό.
    Όταν ηχογραφείται π.χ. η «Ρωγμή του χρόνου», όλοι ξέρουν για μουσική του Νίκου Ξυδάκη (Μην πω πόσοι θα θεωρούν τη μουσική του Παπάζογλου…).
    Πόσοι ξέρουν ότι το πρώτο σόλο το κάνει ο (+)Δημήτρης Αραμπατζής, και το δεύτερο ο Δημήτρης Σταρόβας, που όσο κι αν αναφέρονται ως συμμετέχοντες στο δίσκο, στην ουσία οι εμπνεύσεις είναι δικές τους, κι όχι γραμμένες από το συνθέτη; (το πιστεύω ακράδαντα, βάσει και του γενικότερου ύφους του Ξυδάκη)
    Κι αυτά τα δύο σόλα, δεν είναι στην ουσία το μισό (και παραπάνω) τραγούδι;

    Στην κλασική μουσική, το «σόλο» είναι πιο έντιμο : υπάρχει ας πούμε το Κονσέρτο, κι έχει μέσα την «Cadenza». Σ’ εκείνο το σημείο, ο συνθέτης δίνει στον ερμηνευτή το χρόνο να αυτοσχεδιάσει, στο λευκό χαρτί… Κι έτσι, άλλο το Κονσέρτο Μότσαρτ με καντένζα Ashkenazy, κι άλλο με καντένζα Alma Deutscher.

    Άσε που οι περισσότερες καντένζες είναι πλέον καταγεγραμμένες επώνυμα σε παρτιτούρες, ως εμβόλιμες συνθέσεις.

  98. Alexis said

    Εξαιρετικός ο Μποστ και πολύ ενδιαφέροντα σχόλια.
    Μου φαίνεται πολύ δύσκολο αυτο που έκανε ο Πάουερς με την καλύπτρα και το γύρισμα του αεροπλάνου ανάποδα αλλά και ο λίκνος που δίνει η Έφη φαίνεται αξιόπιστος.
    Ένα αεροπλάνο που έχει βληθεί από πύραυλο και πέφτει πόσο εύκολο είναι να το γυρίσεις ανάποδα;
    Δεν ξερω, ας μιλήσουν οι ειδικοί αεροπλανολόγοι του ιστολογίου 🙂
    Ή ο Γς που έχει υπηρετήσει στην αεροπορία 😀

  99. Γς said

    99:

    >Δεν ξερω, ας μιλήσουν οι ειδικοί αεροπλανολόγοι του ιστολογίου🙂
    Ή ο Γς που έχει υπηρετήσει στην αεροπορία😀

    Το γνωστικό του αντικείμενο τώρα είναι η πρόβλεψη σεισμών
    Και μην μας ενοχλείς!
    Ασε μας να κουνηθούμε με την ησυχία μας

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_129.html

  100. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια! Ώστε έγινε σεισμός; Να πάρω τηλέφωνο.

  101. Γς said

    101:

    >Ώστε έγινε σεισμός; Να πάρω τηλέφωνο.

    Να πάρεις ενυδρείο.

    —-

    Και πριν μερικά χρόνια ένας άλλος μικρός σεισμούλης στο Νότιο Ευβοϊκό.

    Κουνήθηκε λίγο η Ραφήνα και χτυπάει το τηλέφωνο΄

    Ηταν ο γιός μου απ το Τόκιο που έμενε τότε.

    -Είσαι καλά;

    Τα χρειάστηκα.

    -Πως το κατάλαβες;
    -Εμείς εδώ έχουμε ευαίσθητους σεισμογράφους

    Και που να καταλάβω ότι άκουγε διαδυκτιακά τον ALPHA FM, που το είχε μεταδώσει ακαριαία.

  102. Πάνος με πεζά said

    Δε χρειάζονται ευαίσθητοι σεισμογράφοι, το «recent earthquakes in Greece» σας πληροφορεί για τα πάντα.
    Προς το παρόν, ακόμα στο Αιγαίο αναβοσβήνει, αλλά πολύ γρήγορα αλλάζει θέσεις, βάσει της σεισμικότητας της Ελλάδας…
    http://www.geophysics.geol.uoa.gr/stations/maps/recent.html

  103. Αιμ said

    40 μηπως η Μισιρλου ειναι εβραϊκή μελωδια ; Ή της Μεσογείου

    Πολύ ενδιαφέρον το βουλγαρικο ντοκιμαντέρ για το «τι σε νιαζει εσένανε… «

  104. 99 Alexis αναρωτήθηκε

    Ένα αεροπλάνο που έχει βληθεί από πύραυλο και πέφτει πόσο εύκολο είναι να το γυρίσεις ανάποδα;

    Καθόλου εύκολο δεν είναι. Ούτε να το σταθεροποιήσεις καν σε μια σχετικώς ήπια πτώση.
    Αλλά:
    1ον. Αυτά τα αερόπλανα είναι σχεδιασμένα να πετούν σε πολύ αραιή ατιμόσφαιρα, άρα έχουν πολύ καλά πτητικά χαρακτηριστικά. Άρα σε πυκνότερη ατμόσφαιρα (όπως πέφτουν) μπορούν να συμπεριφερθούν ασφαλέστερα.
    2ον. Ο πύραυλος μπορεί να μην το άγγιξε καν αλλά να έσκασε κοντά του.

    3ον (από αγγλική Βίκη)

    This was to be the first attempt «to fly all the way across the Soviet Union…but it was considered worth the gamble. The planned route would take us deeper into Russia than we had ever gone, while traversing important targets never before photographed.»[3]:53–54 He was shot down by an S-75 Dvina (SA-2 Guideline) surface-to-air missile[10] over Sverdlovsk. «What was left of the plane began spinning, only upside down, the nose pointing upward toward the sky, the tail down toward the ground.» Powers was unable to activate the plane’s self-destruct mechanism before he was thrown out of the plane after releasing the canopy and his seat belt. While descending under his parachute, Powers had time to scatter his escape map, and rid himself of the US dollar coin, keeping the poison pin. «Yet I was still hopeful of escape.» He hit the ground hard, was immediately captured, and taken to Lubyanka Prison in Moscow.[3]:61–63,67–71,76

    Απ’ ό,τι φαίνεται, δεν ήταν παγιδευμένη η θέση του αλλά όλο το αεροσκάφος είχε μηχανισμό αυτοκαταστροφής.
    Αν πήγαινε (που θα πήγαινε) με υπερηχητική ταχύτητα, η εκτίναξη της θέσης θα είχε συμπληρώσει ότι δεν κατάφερε η ρουκέτα.

  105. 105 συμπλήρωμα

    έτσι το έκοψε η ρουκέτα

    άρα τυχαία βρέθηκε ταπάνωκάτ’ ο Πάουερς

  106. Γς said

    102, 103:

    Βέβαια μου αποκάλυψε ότι πηγή του ήταν ο Αλφα FM που τον άκουγε διαδυκτιακά.

    Και μια μέρα σε μια πρωϊνή εκπομπή ακούω τους σχολιαστές να λένε:

    -Να! Μόλις μπήκε ο Ιαπωνέζος

    Και θα φανταζόντουσαν κανέναν Σαμουράι

  107. Γς said

    106:

    Και θυμήθηκα την Logo στιγμής

    http://caktos.blogspot.gr/2013/03/uhu.html

  108. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    104. Για τη Μισιρλού έχει εκτεταμένα και πολύ ενδιαφέροντα σχόλια στο ιστολόγιο π.χ. https://sarantakos.wordpress.com/2014/06/05/mpost50-10/
    αλλά και στο διαδίκτυο. Ψάξε λ.χ.Μισιρλού/ Ρουμπάνης/Μιχ. Πατρινός/Τέτος Δημητριάδης/ Pulp fiction/ Dick Dale

  109. Γι’ αυτό το σεισμό λέει ο Γς; Ανάμεσα Εύβοια και Χαλκίδα ήτανε λέει ο Σκάι

  110. Γς said

    110:

    Τα ευ-βόδια!

  111. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Να ξεχάσουμε το σεισμό λέω. (Γς,δεν τον προμάντεψες, τον σκεφτεσαι συνέχεια όπως κι εγώ,μετά από των Ιταλών κι όπως κάθε τόσο,έγινε τελικά προλίγου στη Εύβοια 😦 )
    104. Μια Μισιρλού σεφαραδίτικη

  112. ΣΠ said

    Και μια απ’ τους Beach Boys

  113. sarant said

    Eκατοντάδες είχε μαζέψει ο αείμνηστος ο Αλλουφάνης…

  114. 81, …ο ατάλαντος αντιγράφει, ο ταλαντούχος κλέβει (νομίζω το είπε ο Σαββόπουλος αυτό)…

    Η πατρότητα της φράσης φαίνεται να χάνεται στο βάθος του χρόνου.

  115. gpoint said

    # 98

    Π΄νε επιβεβαιώνεις αυτό που είχα ακούσει-εγώ ο άσχετος- πως ο Σταρόβας είναι εξαιρετικός κιθαρίστας. Οσον αφορά τα σολαρίσματ αυτό του Ζαμπέτα εδώ πρέπει να είναι το νούμερο ένα !!

  116. Corto said

    86 (Ιάκωβος) και σε σχέση με τα σχόλια που έγιναν για την πατρότητα του Ζορμπά:

    Επίσης αμφισβητήθηκε και η πατρότητα των παιδιών του Πειραιά:

    Ο Τάσος Βουρνάς σε άρθρο του στην Επιθεώρηση Τέχνης (Απρίλιος 1961) μετέφερε την εξής είδηση από εφημερίδες της 15ης Μαρτίου 1961:

    «Ο Αιγύπτιος μουσικοσυνθέτης Αχμέτ Σεράουϊ γράφει εις το καλλιτεχνικόν περιοδικόν «Άραμπι» ότι η μουσική των «Παιδιών του Πειραιά» δεν είναι πρωτότυπος· μπορεί κανείς να την ακούσει εις τας καλύβας των φελλάχων της Άνω Αιγύπτου. Σύμφωνα με αυτήν συντονίζουν τας κινήσεις των εις την προσπάθειάν των να σύρουν τας λέμβους εις τον Νείλον οι εκεί Φελλάχοι. Κατόπιν της διαπιστώσεως αυτής πρέπει τα «Παιδιά του Πειραιά» που τραγουδιώνται ευρύτατα γαλλιστί εις τα κοσμικά σαλόνια να μετονομασθούν «Παιδιά του Νείλου».

    Νομίζω ότι τέτοιου τύπου αμφισβητήσεις αποτελούν μια πολύ συνηθισμένη τακτική.

  117. Πάνος με πεζά said

    @ 116 : Φυσικά, Και έχει περάσει κι από πολύ σκυλάδικο στη Θεσσαλονίκη ο Σταρόβας. Κι από τις άλλες εποχές, της «μέρας των μουσικών». (Το μαγαζί είναι ανοιχτό όλα τα βράδια, κι ας πούμε π.χ. Τρίτη βράδι είναι η μέρα των μουσικών. Από όσους έρθουν μόνο εκείνη τη μέρα, οι μουσικοί πληρώνονται για όλη τη βδομάδα. Ε, αν δεν έρθει κανείς, την άλλη Τρίτη…)

    Όσο για το Ζαμπέτα, μόνο οι ορχηστρικοί του δίσκοι, που είναι 7-8, σε όλων των ειδών τους ρυθμούς και τους δρόμους, αποτελοκαι από όλα του τα κομμάτια βγαίνει η μουσικότητά του. Μπορεί να μην έκανε το τρελό δεξιοτεχνικό σόλο του Χιώτη, του Σπόρου, του Λεμονόπουλου, αλλά στα πάντα του έβγαζε πρώτα μουσική, και μετά αυτοεπίδειξη…
    Aξίζει να ακούσετε το δίσκο «Οι λαίκοί δρόμοι της μουσικής μας» , και ειδικά την παρουσίαση των μουσικών στο τέλος, με το δικό του μοναδικό τρόπο… («Και τώρα παίζει το κάντρο μου», λέει όταν έρχεται η σειρά του).

  118. Πάνος με πεζά said

    …και τους δρόμους, αποτελούν έργα που από όλα τα κομμάτια βγαίνει…

  119. Θύμμαχος Θήτης said

    Κλασσικός Μπόστ, τα είπε όλα το τρίο. Ας βάλουμε και γιου-του.

  120. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  121. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Η Κοινότης μας (ελληνόψυχοι Ελληνοαμερικανοί του Ιλλινόϊ) καταγγέλλει την κατάπτυστη προσπάθεια του αρθρογράφου της «Καθημερινής» Παντελή Μπουκάλα φύλλο Πέμπτης 25 Αυγούστου να μάς πείσει ότι η πρώτη περιγραφή άλματος επί κοντώ έγινε από τους Ρωμαίους στην Παλατινή Ανθολογία. Ιδού το σχετικό ποίημα 533 της Παλατινής Ανθολογίας που μεταφράζει ο Μπουκάλας για να μάς παραπλανήσει

    Αλλ’ ώ αγαθέ Παντέλο Μπουκάλα, όταν εσύ πήγαινες, οι Αμερικανοί γυρίζανε: Ξεστραβώσου εδώ από την ιστοσελίδα του Αμερικανικού «ΣΕΓΑΣ» που έχει βρεί πάνω από 5 χωρία αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων που περιγράφουν άλμα επί κοντώ!.. Το αρχαιότερο περιγράφει πώς ο Νέστωρ ξέφυγε από ένα άγριο θηρίο που του έκανε επίθεση, πηδώντας με την βοήθεια ενός κονταριού, πάνω σε ένα δένδρο. Ιδού το σχετικό απόσπασμα στα αγγλικά

    «Ancient Greece
    Although very little has been written about pole vaulting in ancient Greece, it is evident from paintings found on vases found in excavations that the art of leaping with a pole was known to the Greeks of the Fifth Century B.C.
    The idea that the Greeks were familiar with the general principles of pole vaulting is further borne out by Johann GutsMuths in a passage from the ancient writings of Greece. “Nestor, to avoid the charge of the wild beast, placed his spear in position and, with great effort, leaped into the branches of a nearby tree. Then, secure in his position, he looked down on the enemy he had escaped.”»

    Η Κοινότης μας προσφέρει 500 δολάρια σε όποιον αναγνώστη του παρόντος Ιστολογίου ανακαλύψει το πρωτότυπο αρχαίο κείμενο στο οποίο περιγράφεται ο Νέστωρ να πηδάει άλμα επί κοντώ. Θα το χαρίσουμε στον ανθέλληνα Μπουκάλα που χάρισε την δόξα της ανακαλύψεως του επί κοντώ στους Ρωμαίους, αλλά και στον ΣΕΓΑΣ για να το βάλει προμετωπίδα στην Ιστοσελίδα του. Σημειωτέον ότι το Κατερινάκι Στεφανίδη γνωρίζει το απόσπασμα αυτό του Νέστορος στα αγγλικά και θα ήθελε να το πληροφορηθεί και στα ελληνικά, για να το κολλάει στην μάπα της κάθε Ισινμπάγιεβας…

  122. Σ’ εκείνα τα χρόνια της μεταπολεμικής «ανασυγκρότησης» και των εκατέρωθεν υπερεξοπλισμών (μέσω ασύλληπτα τεράστιων διεθνών τραπεζικών δανείων), στα χρόνια και της καλοστημένης (κατασκευασμένης από τους αειθαλλείς τραπεζικούς «οίκους» του Σίτυ οβ Λόντον και του Νιού Γυόρκ Σίτυ) παγκόσμιας διπολικής τρομοϋστερίας προ του πυρηνικού ολέθρου, αφού ήδη το επιτυχημένο προπολεμικό και …πολεμικό σενάριο «ναζισμός απειλεί δημοκρατία» (με τεράστιον εκατέρωθεν δανεισμό των «αντιπάλων» από κοινούς χρηματοδότες) έδωσε διαδοχικά την θέση του στο εξ ίσου πετυχημένο μεταπολεμικό σενάριο της νέας του εκδοχής «κομμουνισμός απειλεί δημοκρατία» (με, ομοίως, τεράστιον εκατέρωθεν δανεισμό των νέων «αντιπάλων» από τους παλιούς ίδιους κοινούς χρηματοδότες), σ’ εκείνα τα χρόνια που έκαναν …»καρριέρα» …μυστικού πράκτορα (=της ανόητης υπηρέτριας, δηλαδή, ενός εκάστου των υπερδανεισμένων «νέων» …»αντιπάλων») κάθε είδους ανεγκέφαλες και τυχάρπαστες ανθρωπόμορφες αμοιβάδες με την …υπερηφάνεια και το …αντριλίκι του …»στρατιώτη» Τζέημς Μπόντ που αγωνίζεται …»υπηρετώντας» τα …»ιδανικά» του και την …»ιδεολογία» του, σ’ εκείνα τα χρόνια που η ξεδοντιάρα μίζερη ρούσσικη αρκούδα των γκουλάγκ έκλεβε (λέγε με Φουκς) τα …»επτασφράγιστα» πυρηνικά …»μυστικά» από τον …ροκαμπίλυ γεροθείο-Σαμ, σ’ εκείνα τα χρόνια που οι …αγνές ιδεαλίστριες θυγατέρες της κόκκινης άρκτου ζηλεύοντας τις απαλόδερμες …νύμφες της Καλλιφόρνιας τά ‘διναν «όλα» για ένα ζευγάρι ψιλές αραχνοΰφαντες νάϋλον κάλτσες ενώ οι …σοβαροί (και πάντα σκυθρωποί και …φιλοσοφημένα στοχαστικοί) …αγνοί σοβιετικοί υπέρμαχοι της «πανανθρώπινης (…κόκκινης!) λευτεριάς» αυνανίζονταν κρυφά επάνω στις τεχνικολόρ γάμπες και τα μπούτια με τις αθώες ζαρτιέρες των σατανικών υπερατλαντικών πιν-άπ γκέρλς, σ’ εκείνα τα χρόνια που κάθε …ώριμος υπήκοος είτε σε δύση είτε σε ανατολή θά ‘τανε πρόθυμος να σού ξομολογηθεί με ιδεολογική έπαρση το πώς και το γιατί «έπαψε να …ανησυχεί κι αγάπησε την …μπόμπα» (για να διασφαλίσει την παγκόσμια …ειρήνη!!!!), σ’ εκείνα τα χρόνια που προοιόνιζαν τήν …θαυμαστή δεκαετία του ’90 (χωρίς ΚΑΝΕΙΣ βαθυστόχαστος ντενεκές να το υποψιαστεί κάν!) και την νέα αλλαγή του βασικού πετυχημένου παμπάλαιου σεναρίου με την τρίτη του εκδοχή «ισλάμ απειλεί χριστιανισμό» και τον εκατέρωθεν (ξανά!!!) υπερδανεισμό των νέων «αντιπάλων» από τους ίδιους (πάντοτε!!!) παμπάλαιους κοινούς τραπεζικούς χρηματοδότες των Σίτυ, εκείνον, λοιπόν, τον εργώδη καιρό, μία από τις μορφές που διακρίθηκαν ήτανε και ο περίφημος σοβιετικός Συνταγματάρχης (αρχικά του Πυροβολικού και μετέπειτα της Κατασκοπείας/ΓΚΕ-ΕΡ-ΟΥ) Αλιέκ Πεν’κουώφσκυϊ: «προδότης» ή «ήρωας»; Τέτοια …»διλλήματα» κατασκευάζονταν τότε, εκείνα τα ωραία νοσταλγικά χρόνια που στην Ψωροκώσταινα οι αγνοί αριστεροί διυλίζανε κώνοπες και καταπίνανε καμήλες και τσακώνονταν για το εάν ο …Ζαχαριάδης ήτανε κι εκείνος ήρωας ή προδότης…!
    Αυτόν τον τύπο που πιάστηκε και εκτελέστηκε από τους Σοβιετικούς λίγο μετά την ιστορία με τον Πάουερ, τον Συντ/ρχη ΟΛΕΓΚ ΠΕΝΚΟΦΣΚΥ, θυμήθηκα διαβάζοντας το σημερινό άρθρο.
    Έχει μεγάλη πλάκα, στ’ αλήθεια, η «Ιστορία» και η «μελέτη» της! Αλλά, σαφώς, έχει και …ψυχοθεραπευτική λειτουργία: κάνει τους αφελείς (ιδίως τους «αριστερούς» αφελείς!) να πιστεύουνε ότι …μελετώντας την λύσανε τα …μυστήρια του …Σύμπαντος! Και τους κάνει να πιστεύουνε ότι είναι έμπλεοι φορείς ευγενών …ιδεών κι ότι …αγωνίζονται γι’ αυτές!!! Όπως, λ.χ., ο Τσίπρας, ο Φλαμπουράρης, ο Παππάς, ο Κατρούγκαλος, κλπ, μαζί με συντρόφους σαν τον Πολλάκη και τον …»επιστημονικόν» σύμβουλο σ. …Καρανίκα, και με την βοήθεια των «ειδικών» …στούρνων σαν τον ακλόνητον (ΕΘΝΟΠΟΡΟΔΟΤΗ) Στουρνάρα.
    Αλλά, ΠΑΝΤΟΤΕ, η «Ιστορία» έτσι θα συνεχίζεται: Σβάστιγκες μαύρες θα πέφτουνε, σφυροδρέπανα κόκκινα θα ανεμίζουνε μέχρι να τα πάρει και να τα σηκώσει ο άνεμος για να φέρει στην συνέχεια ημισελήνους, κ.ο.κ. Και η γη θα συνεχίσει να γυρνάει…
    Έτσι, όπως πάντα, … «χωρίς να κυττάει την δική μας μελαγχολία».

  123. gpoint said

    Τώρα τι να πω που απουσιάζει σε διακοπές ο ειδικός επί των δανεισμών ( και όχι μόνο) Λάμπρος.

    Πάντως για μένα περισσότερη (ιδεολογική) σημασία έχει αν ο Αναστασιάδης λειτούργησε σαν διπλός πράκτορας του βάζελου (agent provocateur ) στο τελευταίο διάστημα της θητείας του όταν ο δικέφαλος του Βορά έχασε και τα δυο μεταξύ τους παιχνίδια ενώ στα επόμενα 6 (έξη), με απουσία του γιδοβοσκού, είχε δυο νίκες και τέσσερις ισοπαλίες !!!
    Απαντήσεις από εθελοτυφλούντες νέους του κτηχητικού (αντίστοιχα με τις αωνές σοβιετικές την εποχή των αραχνο»υφαντων νάυλόν καλτσών) δεν θα ληφθούν υπ’ όψιν.

  124. cronopiusa said

  125. Θύμμαχος Θήτης said

    122

    Βάτραλε εσύ και οι οβιδιακές μεταμορφώσεις σου (Γιολάντα κλπ), όπως γράφει και ο Γιόχαν στο βιβλίο του, η αναφορά στο Νέστορα είναι από τον Οβίδιο στις Μεταμορφώσεις.

    Κράτα τα ντο-λα-ρε για κάτι πιο χρήσιμο, όπως δωρεά στο ίδρυμα απεξάρτησης οπαδών Δονάλδου Τράμπα ή ακόμη καλύτερα για κάποιες συνεδρίες με εξειδικευμένους Ιατρούς που θα σε βοηθούσαν πολύ. Και με τα ρέστα κερνάς ξυδάκι όλη την κοινότητα του ILLοινόη για να ανταπεξέλθετε στο διπλό σοκ, αφενός που η μυθιστορηματική αναφορά τελικά είναι στα Λατινικά, αφετέρου που μαθαίνουμε πως όταν οι ξένοι τρώγαν βελανίδια, ο Νέστορας πηδούσε πάνω στην βελανιδιά για να μην τον φάνε τ’ άγρια θηρία.

    ΥΓ Ι: Και ποιός ξέρει τι θα έτρωγε κει πάνω για να ζήσει μέχρι να φύγει το θηρίο από κάτω.

    ΥΓ ΙΙ: Τα Λατινικά σκέτα δεν τρίβονται εύκολα, πρώτα ρίχνεις ένα ματσάκι αποξηραμένες ΠΙΕ ρίζες, ανακατεύεις καλά και μετά είναι έτοιμα για εντριβή, μη σου πω και κατάποση.

  126. sarant said

    Πες το ρε Χρυσ… Θήτη, που έφαγα χτες μισή ώρα να ψάχνω για Νέστορες και άγρια θηρία στο TLG!
    Ετσι μούρχεται να τον μπανάρω για την ψυχική οδύνη!

  127. Γιάννης Ιατρού said

    127: 🙂 🙂

    126: Αφιερωμένο 🙂 ΑΨΟΓΟΣ

  128. Ριβαλντίνιο said

    @ 124 gpoint

    Ναι και τον πληρώναμε κιόλας για να σας σαμποτάρει. Να δω στις φετινές ήττες τι θα λες ! Είδες τι υπερομαδάρα των 5 ηπείρων και των 7 θαλασσών φτιάξαμε φέτος ;

    @ 126 Θύμμαχος Θήτης
    πως όταν οι ξένοι τρώγαν βελανίδια, ο Νέστορας πηδούσε πάνω στην βελανιδιά για να μην τον φάνε τ’ άγρια θηρία.

    🙂 🙂 🙂

  129. Γς said

    129 β:

    Πηδούσε πάνω στην βεανιδιά, λέμε τώρα.

    Θα μπορούσε να πηδάει όπουδήποτε…

  130. gpoint said

    # 129

    Καλώστονα….

    Κι ότι έλεγα που τα βρίσκει τόσα κορόιδα ο Αλαφού… ελπίζω να πρόλαβες να πάρεις διαρκείας μην χάσεις το (διαπλανητικό) θέαμα… και πέρσυ με τον Εσσιέν και τα άλλα πουρά τα ίδια έλεγες

  131. Ριβαλντίνιο said

    @ 131 gpoint

    και πέρσυ (…) τα ίδια έλεγες

    Εγώ δεν είμαι από αυτούς που λένε άλλα την μία και άλλα την άλλη …

  132. Επόπτης γραμμών said

    @ 60, 61, 123

    Προσέχτε πώς αντιμετωπίζει ο κινηματογραφικός κριτικός του Ριζοσπάστη τον ιστορικό ρόλο των μυστικών υπηρεσιών της Αμερικής και της ΕΣΣΔ, με αφορμή την κριτική ενός ενδιαφέροντος φιλμ του 2006 που είχε σκηνοθετήσει ο Ρόμπερτ Ντενίρο και όπου συμμετείχαν πολλοί γνωστοί, και καλοί, ηθοποιοί του Χόλλυγουντ:

    http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3941100

    Μάλλον έχει δίκιο ο #123 σε όσα γράφει τελειώνοντας το σχόλιό του για τα περί της Ιστορίας και της ανάγνωσής της από τους έλληνες αριστερούς, ειδικά από τους κουκουέδες του Περισσού.

    Όσους είχαμε την κακοτυχιά να γεννηθούμε στις χώρες του «υπαρκτού» κατά την ψυχροπολεμική περίοδο και όσους ζήσαμε εκεί με την αμοιβαία καχυποψία, την ρουφιανιά, την στέρηση και τον φόβο σαν καθημερινή ρουτίνα στο πετσί μας, βιώνοντας όλες τις φάσεις της προδιαγεγραμμένης σοβιετικής αποδόμησης αλλά και χαραμίζοντας άδικα όλη τη ζωή μας στα κούφια ιδανικά της κομμουνιστικής υποκρισίας, ο Περισσός μας περνάει για μιάσματα. Επειδή οι θεωρίες του νομίζει πως αξίζουν πιότερο από την πικρή πείρα της χαμένης μας χαμοζωής.

  133. spiral architect said

    @133: Όλα είναι θέμα οπτικής αγαπητέ-ή. Τώρα κι εμείς χαραμίζουμε άδικα όλη τη ζωή μας στα κούφια ιδανικά της καπιταλιστικής ζούγκλας. Αν καταφέρουμε να επιβιώσουμε θα είναι θέμα ικανοτήτων, θέσης εκκίνησης ή/και συγκυριών. Οι άτυχοι αν δεν περάσουν χαμοζωή, θα έχουν την επιλογή να πεθάνουν άφραγκοι αλλά με ελευθερία επιλογής.
    Καλό ΕΝΦΙΑ! ❤

  134. ΓιώργοςΜ said

    133-134
    Ασχέτως οπτικής, το κείμενο του «Ρ» είναι αφενός για μεζεδάκια με τα εισαγωγικά που είναι σαν αλατοπίπερο σε κοντοσούβλι, αφετέρου τόσο δυσκοίλια καθοδηγητικό που δε διαβάζεται σαν/ως ( 🙂 ) κριτική ταινίας. Για μένα, δε διαβάζεται γενικώς, αλλά εκεί ίσως είναι θέμα οπτικής.

  135. Ακόμα πετάνε τα αθεόφοβα!

    http://www.thedrive.com/the-war-zone/5264/a-u-2-dragon-lady-trainer-has-crashed-in-california-updated

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: