Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα έπη των Αριμασπών – 9 (Δημήτρης Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 13 Σεπτεμβρίου, 2016


Εδώ και λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω, σε συνέχειες, το μυθιστόρημα του αλησμόνητου πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Τα έπη των Αριμασπών» (2004). Η σημερινή συνέχεια είναι η ένατη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Μέχρι το τέλος του μήνα θα δημοσιεύουμε συνέχειες κάθε Τρίτη, μετά μάλλον θα επιστρέψουμε σε δεκαπενθήμερη συχνότητα.

Ο αφηγητής, ο Νίκος, σε μια σύσκεψη στο γραφείο του μεγαλοεκδότη Βελή, αναγνωρίζει στο πρόσωπο ενός νεοφερμένου συνεργάτη τον παλιό του φίλο Χρήστο, συναγωνιστή του από την ΕΠΟΝ και αναλαμβάνει να συνεργαστεί μαζί του για την έκδοση ενός τόμου. Ο Χρήστος κάνει λόγο για τον Αριστέα τον Προκοννήσιο και το χαμένο έργο του Αριμάσπεια έπη και αποκαλύπτει ότι έχει στα χέρια του την αραβική μετάφραση των Επών αλλά ότι σκοπεύει να την πουλήσει ακριβά. Στην ομάδα τους προστίθεται και ένας τρίτος, ο πολιτικός μηχανικός Δημήτρης Γερμιώτης.

Βρισκόμαστε στο τρίτο κεφάλαιο του βιβλίου. Σε εκδρομή στις Σπέτσες, ο Νίκος και ο Χρήστος με τις γυναίκες τους συναντούν τυχαία τον Δημήτρη, ο οποίος έχει σπίτι στο νησί. Τους προσκαλεί στο σπίτι του και η βραδιά τελειώνει με γλέντι.

mimis_jpeg_χχsmallΤην Κυριακή το απόγεμα πήραμε το πλοίο για τον Πειραιά. Κατά την   επιστροφή συζητούσαμε φυσικά  για το Δημήτρη, τη γυναίκα του και το χτήμα τους. Πραγματικά όλοι τον ζηλεύαμε, ο καθένας με τον τρόπο του. Εγώ για την πολυσχιδή δραστηριότητά του, η Μαργαρίτα για το ότι ζούσανε δίπλα στη γη, η Ρούλα για την ανοιχτοκαρδοσύνη και τις παρέες του κι ο Χρήστος για την οικονομική του άνεση, μ΄όλο που κατά την άποψή του η περιουσία αυτή χαραμιζόταν.

“Τόσα στρέμματα σε τέτοιο μέρος και τι κερδίζει; το λάδι και το κρασί της χρονιάς του, άντε και λίγα κιλά τυρί και γάλα, ενώ αν το έκανε ξενοδοχείο με μπάγκαλοους  θα έβγαζε εκατομμύρια”

“Και τι ανάγκη έχει; Τα παιδιά του είναι ανεξάρτητα, μεγάλωσαν, σπούδασαν και τώρα δουλεύουν. Αυτός με τη γυναίκα του με δύο μισθούς, τους φτάνουν και τους περισσεύουν, γιατί να βάλουν σκοτούρες στο κεφάλι τους; Εγώ τους ζηλεύω γιατί κάθε Σαββατοκύριακο ζούνε μέσα στη φύση”. Η Μαργαρίτα ήταν κατηγορημαική. Η Ρούλα συμφώνησε μαζί της.

Ο Χρήστος δεν πειθόταν. Καθώς τον άκουγα να επιχειρηματολογεί για τις χαραμιζόμενες οικονομικές δυνατότητες του Δημήτρη, θυμήθηκα πως από το Γυμνάσιο ακόμα είχε εκδηλώσει τη ροπή του προς τις κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Τότε στην Κατοχή πολλοί πουλούσαν κι αγόραζαν τα πάντα. Τα λεφτά ήταν πληθωριστικά κι έπρεπε αμέσως να ξοδευτούν, αλλοιώς χάναν την αξία τους. Ο Χρήστος είχε βρει μιαν αποθήκη με τετράδια, μολύβια και άλλα είδη χαρτοπωλείου και μας τα πουλούσε πολύ πιο φτηνά από τον κυρ Παντελή τον βιβλιοχαρτοπώλη της γειτονιάς μας.

Δεν ήταν από τους καλούς μαθητές. Στα μαθηματικά τη φυσική και τη χημεία ήταν σκράπας, αλλά έγραφε πολύ ωραίες εκθέσεις, ήταν φίλαθλος και είχε το χάρισμα να καταχτά την εμπιστοσύνη των άλλων. Γρήγορα έγινε ο αρχηγός της παρέας μας.  Με δικιά του πρωτοβουλία φτιάξαμε ομάδα βόλεϋ στο γυμνάσιο και στην εβδόμη, όταν πολλοί μας οργανωθήκαμε στην ΕΠΟΝ, έγινε γραμματέας της ομάδας μας.

Ήταν και ο γαμπρός της παρέας. Τότε όλοι μιλούσαμε για κορίτσια αλλά η σχετική εμπειρία μας ήταν μόνο θεωρητική. Ο Χρήστος όμως από τότε που πηγαίναμε στην πέμπτη είχε πάει με γυναίκα. Ο ίδιος βέβαια μας πουλούσε φιγούρα, αφήνοντας να εννοηθεί πως γνώρισε τον έρωτα από την κυρία Δανάη, μια πολύ όμορφη χήρα, που η κόρη της, η Λούλα, ήταν το ωραιότερο κορίτσι στο Θηλέων. Ο Μητσάρας εντούτοις ισχυριζόταν πως την παρθενιά του ο Χρήστος την έχασε σε ένα “σπίτι” της οδού Αναξαγόρα, στην Ομόνοια κοντά.

Το γεγονός πάντως ήταν πως ο Χρήστος στην εβδόμη είχε κανονικό κορίτσι, τη Μάντη, ένα μελανούρι, που πήγαινε κι αυτή στην ίδια τάξη, στο Θηλέων φυσικά. Όταν σχολούσαμε, μόλο που το σπίτι του, όπως και το δικό μου και του Τάκη ήταν δυο στενά από το Γυμνάσιο, εκείνος έκανε ολόκληρον ανάγυρο για να περάσει μπροστά από το Γυμνάσιο Θηλέων που ήτανε στην πλατεία και να συνοδέψει τη Μάντη ως το σπίτι της, που ήταν στην άλλη άκρη της Νέας Σμύρνης, κοντά στη λεωφόρο Συγγρού. Όταν οργανωθήκαμε στην ΕΠΟΝ αυτά κοπήκανε. Στην οργάνωση επικρατούσε πνεύμα πουριτανικής αυστηρότητας. Άσε που η οικογένεια της Μάντης ήταν γερμανόφιλοι και αντιδραστικοί. Τότε τα έφτιαξε με τη Λούλα της κυρίας Δανάης, γεγονός που σχολιάστηκε πολύ, λόγω των θρυλούμενων σχέσεων που ισχυριζόταν πως είχε με τη μαμά.

Μεγάλο μέρος της επιρροής που είχε ο Χρήστος πάνω  μας οφειλόταν στο γεγονός πως ήταν μέγας καλαμπουριτζής και αδιόρθωτος φαρσέρ. Στην καζούρα ήταν πρώτος αλλά την έκανε διατηρώντας απόλυτη φλεγματικότητα κι έτσι ο υφιστάμενος την καζούρα καθηγητής δεν τον υποπτευόταν. Συνήθως την πλήρωνε ο Μπάμπης, ο πρίγκηπας της γρουσουζιάς όπως τον λέγαμε. Είχαμε τότε στα θρησκευτικά καθηγητή τον Δημόπουλο, έναν ευσεβέστατο πλην αφελή θεολόγο, τον οποίο μια μέρα ο Χρήστος ρώτησε, σοβαρά σοβαρά, ποιό ήταν το όνομα του τέταρτου γιου του Νώε.

“Μα δεν είχε τέσσερις γιους ο Νώε, παιδί μου, αλλά μόνο τρεις, τον Σήμ, τον Χαμ και τον Ιάφεθ».

“Και όμως κύριε καθηγητά, υπήρχε και τέταρτος, το μνημονεύει μάλιστα ο Ωριγένης, χωρίς να αναφέρει το όνομά του. Λέει μόνο πως αυτός ο γιος ήταν πολύ κουτός και όταν πρότεινε στον πατέρα του να φτιάξουν μέσα στην Κιβωτό και ενυδρεία για να σώσουν και τα ψάρια από τον Κατακλυσμό, ο Νώε οργίστηκε και τον άφησε απέξω και έτσι πνίγηκε. Έλεγα λοιπόν μήπως εσείς ξέρατε το όνομα του…”

“Μα σε ποιο βιβλίο του Ωριγένη αναφέρεται αυτό;” ρώτησε κάπως πελαγωμένος ο Δημόπουλος, χωρίς να πάρει χαμπάρι το δούλεμα, παρά τα γέλια που σάρωσαν την τάξη.

“Δε θυμάμαι αυτή τη στιγμή κύριε καθηγητά, αλλά θα σας φέρω αύριο τη σχετική περικοπή και την πηγή της”.

“Να μου τη φέρεις οπωσδήποτε. Μου κάνει όμως εντύπωση. Δεν το ’χω ξανακούσει…”

Το βράδι μαζευτήκαμε όλη η παρέα στου Τάκη, που ο πατέρας του, ζούσε ακόμα, ήταν σπουδαίος ελληνιστής. Γέλασε πολύ με το αστείο και μας βοήθησε να σκαρώσουμε μια περικοπή από τρεις αράδες, σε γλώσσα που θύμιζε βέβαια περισσότερο Λουκιανό παρά Ωριγένη, η οποία έλεγε περί του τετάρτου γιου του Νώε. Μας συμβούλεψε δε να μνημονεύσουμε ως πηγή το έργο του Ωριγένη Κατά Κέλσου.

“Δεν πιστεύω να το βρει στη βιβλιοθήκη του Γυμνασίου, για να το επαληθεύσει. Ίσως ούτε σε μεγάλες βιβλιοθήκες να υπάρχει”.

Ξαναθυμήθηκα εκείνα τα χρόνια και βυθίστηκα σε ρεμβασμούς, ενώ οι άλλοι συνέχιζαν τη συζήτησή τους. Τελικά η Κατοχή, με όλη την πείνα, την τρομοκρατία, τους καθημερινούς σκοτωμούς, δεν ήταν ζοφερή εποχή. Είχαμε ελπίδες και οράματα. Όλοι, όχι μόνο οι οργανωμένοι στην Αντίσταση. Ύστερα,  γλεντούσαμε, έστω με πενιχρότατα μέσα. Με ψιχία οργανώναμε πάρτι, που μόνο η ώρα που απαγορευόταν η κυκλοφορία τα σταματούσε, αν και καμιά φορά τα τραβούσαμε ως το πρωί, αλλά και εκδρομές με τα πόδια, σε αποστάσεις που φαίνονται απίστευτες στα παιδιά μου, όταν τους μιλάω για κείνη την εποχή.

Ακόμα και η μετά τη Βάρκιζα περίοδος, τουλάχιστον ως το τέλος του ΄47 είχε κάποια ομορφιά, παρά τους σκοτωμούς και την τρομοκρατία των χιτών. Ίσως γιατί ήμασταν τόσο νέοι. Ίσως γιατί περιμέναμε πως θα νικούσαμε. Γαμώτο! Δεν έπρεπε να γίνει ο Εμφύλιος. Με μια πιο διορατική ηγεσία της Αριστεράς και μια λιγότερο ξενόδουλη ηγεσία της Δεξιάς, ίσως να γλιτώναμε την αλληλοσφαγή, που μας έριξε είκοσι χρόνια πίσω και χάθηκαν άδικα τόσο σπουδαίοι άνθρωποι. Όπως τα κατάφερε η Ιταλία, να πούμε.

Οι σκέψεις αυτές με μελαγχόλησαν.

Μετά το ταξίδι στις Σπέτσες οι σχέσεις μας, όχι μόνο εμένα και του Χρήστου αλλά και των δυο μας με το Δημήτρη, έγιναν πολύ στενότερες. Η Μαργαρίτα ταίριασε απόλυτα με τη Λασκαρίνα, τη γυναίκα του Δημήτρη. Σε λίγες βδομάδες είχαν γίνει φιλενάδες σα να γνωρίζονταν χρόνια. Καθώς δε από καταβολής του θεσμού του γάμου η γυναίκα τελικά ρυθμίζει τις γνωριμίες και τις παρέες της οικογένειας, οι σχέσεις μου με το Δημήτρη εξελίχθηκαν σε οικογενειακές. Το γεγονός ότι σ΄ αυτή την ηλικία, όταν τα μαλλιά, τα δόντια και οι γνωστοί αραιώνουν, εγώ απόχτησα έναν ή μάλλον (αν λογαριάσουμε και τη Λασκαρίνα) δύο νέους φίλους, μου γέννησε το αισιόδοξο συναίσθημα πως εξακολουθώ να παραμένω, εσωτερικά τουλάχιστον, νέος.

Βέβαια την παλιά και ανανεωθείσα φιλία μου με το Χρήστο τη σκοτείνιαζαν ορισμένες σκιές: Η φιλοχρηματία του ή μάλλον η τάση του να τα αποτιμά όλα σε λεφτά. Γνώριζα βέβαια πως από μικρός είχε μια τέτοια τάση αλλά πίστευα πως τόσα χρόνια στη Σοβιετική Ένωση θα είχε εξασθενήσει. Με έκπληξη διαπίστωσα πως αντιθέτως έγινε ισχυρότερη. Το απέδωσα στην παραμονή του τόσα χρόνια στην Αγγλία. Θυμήθηκα τη φράση του Βελή, την πρώτη φορά που συναντήθηκα με το Χρήστο, εκείνο το Σαββατόβραδο: “Ανανήψας κατόπιν πολυετούς παραμονής σε καπιταλιστική χώρα”. Μια μέρα δεν κρατήθηκα και τον ρώτησα.

“Δε μου λες τώρα βρε Χρήστο, στη Σοβιετική Ένωση λογαριάζουν το ίδιο τα λεφτά, όπως στην Αγγλία ή εδώ;”

“Δε μπορούμε να συγκρίνουμε τις δύο κοινωνίες, ιδίως με βάση τη δικιά μου εμπειρία. Στην Τασκένδη, να πούμε, παρά την παρουσία μεγάλου ποσοστού Ευρωπαίων, Ρώσων, Ουκρανών και λοιπών, το ανατολίτικο στοιχείο είναι πολύ ισχυρό και σε πολλά σημεία είναι αυτό που διαμορφώνει μιαν άλλη νοοτροπία”.

“Ναι αλλά και στο Λονδίνο υπάρχουν ένα σωρό Πακιστανοί, Νέγροι από τις Αντίλλες, Νιγηριανοί…”

“Καμία σύγκριση. Αναλογικά είναι πολύ λιγότεροι και επί πλέον είναι φερτοί απ΄ έξω, μετανάστες, οπότε η θέση τους είναι εξ αρχής μειονεκτική. Στην Κεντρική Ασία, με εξαίρεση το Καζαχστάν, οι Ρώσοι μειοψηφούν και επί πλέον δεν είναι ντόπιοι αλλά έποικοι. Πάντως, αναφορικά με τα λεφτά που ρωτάς, να ξέρεις πως μπορεί με την Επανάσταση να εξαφανίστηκε η αστική τάξη, θριάμβευσε όμως η μικροαστική. Όχι η τάξη αλλά η νοοτροπία. Τα λογαριάζουν κι εκεί τα λεφτά, μόνο που οι δυνατότητες των ιδιωτών να τα χρησιμοποιήσουν σαν κεφάλαιο είναι πολύ μικρές και κατά κάποιον τρόπο παράνομες”.

Είχαμε με τη Μαργαρίτα επισκεφθεί πριν ένα χρόνο τη Σοβιετική Ένωση, με τα συνηθισμένα τουριστικά ταξίδια και γυρίσαμε γοητευμένοι. Όταν όμως του μίλησα σχετικά, ο Χρήστος στην αρχή δεν αντέδρασε καθόλου, κατόπιν όμως μίλησε για την εκεί κατάσταση με φανερή ειρωνεία, που με πείραξε, αν και δεν του το ΄δειξα. Από την πλευρά της η Ρούλα μιλάει για τη Ρωσία (δεν τη λέει ποτέ Σοβιετική Ένωση) με απροκάλυπτη εχθρότητα.

Μιαν άλλη φορά μας έκανε τραπέζι ο Δημήτρης σπίτι του, στην Αθήνα. Όπως ήταν επόμενο μεταξύ άλλων συζητήσαμε και πολιτικά αλλά ο Χρήστος έδειξε  παγερή αδιαφορία σε ό,τι  είχε σχέση με την ελληνική πολιτική πραγματικότητα. Πράγματα δηλαδή περίεργα και ανεξήγητα για πολιτικό πρόσφυγα, πρώην μαχητή του Δημοκρατικού Στρατού και παλιόν επονίτη και για μας, που είμαστε από το ΄75 μέλη ή οπαδοί του Κόμματος, περίπου απαράδεκτα.

Άκουγε όσα λέγαμε οι άλλοι χωρίς να κάνει το παραμικρό σχόλιο και ευκαιρίας δοθείσης γύρισε την κουβέντα στα εφηβικά μας χρόνια, παρασύροντας σ΄ αυτήν και μένα. Θυμηθήκαμε την καζούρα που κάναμε στους καθηγητές μας και ειδικότερα στο Δημόπουλο. Με την ευκαιρία αφηγήθηκα στους άλλους τα περί τετάρτου γιου του Νώε.

“Θυμάσαι τα μούτρα του Δημόπουλου”, συμπλήρωσε γελώντας ο Χρήστος “όταν του πήγα την “περικοπή” του Ωριγένη, που μας έφτιασε ο πατέρας του Τάκη; Διάβαζε και ξαναδιάβαζε και δεν πίστευε τα μάτια του. Αμ το αγγελτήριο της κηδείας του;”

“Ναι μωρέ. Αυτό το είχα ξεχάσει, μ’ όλο που έγινε πάταγος, μέχρι και η ασφάλεια από το  ΚΣΤ΄  αστυνομικό τμήμα ανακατεύτηκε”, λέω εγώ γελώντας και εξήγησα την ιστορία στο Δημήτρη και τις γυναίκες.

“Ήμασταν στην ογδόη και ο Χρήστος από δω τύπωσε, σε τρία και μοναδικά αντίτυπα, αγγελτήριο κηδείας του Δημόπουλου. Να δεις, θυμάμαι  τι έγραφε:

Τον πεφιλημένον συνάδελφον
Απόστολον Δημόπουλον
θεολόγον
θανόντα αιφνιδίως κηδεύομεν σήμερον
εκ του  ιερού ναού της Αγίας Παρασκευής
Οι συνάδελφοί του

“Κόλλησα ένα στο γυμνάσιο, ένα έξω από το σπίτι του Δημόπουλου, στην οδό Μυκάλης έμενε, κι ένα έδωσα της Λούλας και το κόλλησε στο γυμνάσιο θηλέων, συνέχισε ο Χρήστος γελώντας. Βγαίνει ο Δημόπουλος το πρωί από το σπίτι του και βλέπει την αγγελία της κηδείας του! Τού ΄ρθε νταμπλάς. Έρχεται κατασυγχισμένος στο Γυμνάσιο, όπου είχε ήδη γίνει σούσουρο και οι μαθητές μόλις τον είδανε βάλανε τις φωνές: Φάντασμαααα! Σκέψου τώρα τι έγινε”

“Καλά, πού το τύπωσες;” ρώτησε ο Δημήτρης

“Είχα ένα φιλαράκο, τον Αριστείδη, που είχε ένα μικρό τυπογραφείο εκεί κοντά, στην Ομήρου και ο οποίος δέχτηκε να κάνουμε την πλάκα. Αργότερα κάναμε άλλη μία, που δεν κοινολογήθηκε. Με τη Φανουρία, τη θυμάσαι;” γυρνάει σε μένα

“Πώς δεν τη θυμάμαι, τη γεροντοκόρη, τη θεούσα δε λες; Έμενε Συληβρίας και Αγνώστων Μαρτύρων”.

“Αυτή, Δημήτρη, ήταν άλλη περίπτωση. Σεμνότυφη, θρησκόληπτη και πλούσια, είχε τάξει να δωρίσει ένα οικόπεδο για να χτιστεί εκκλησία στον Άγιο Φανούριο, αν ο άγιος της φανέρωνε γαμπρό. Εξ ού και το παρατσούκλι Φανουρία που της κολλήσαμε. Λοιπόν αυτή ήταν συνδρομήτρια σε μια εφημεριδούλα, ένα τετρασέλιδο μικρού σχήματος ήταν, πού ΄βγαζε η αδελφότης θεολόγων “ο Σωτήρ”. Μου πέφτει λοιπόν στο χέρι ένα αντίτυπο αυτουνού του “Σωτήρα” που, άγνωστο για ποιο λόγο, δεν είχαν τυπωθεί οι εσωτερικές σελίδες. Ήταν λευκές. Το πάω λοιπόν στου Αριστείδη και κάτσαμε και στοιχειοθετήσαμε με παρόμοια μικρά στοιχεία, των 8, να σκεφτείς, τις δύο σελίδες που λείπανε, αλλά γράψαμε ότι γαμοσταυρίδια και χριστοπαναγίες μας ήρθαν στο μυαλό. Τις τυπώσαμε στο εσωτερικό του φύλλου του Σωτήρα, όχι σε πιεστήριο φυσικά αλλά εκεί στο μάρμαρο και σα στέγνωσε το μελάνι, το δίπλωσα και το έριξα στο γραμματοκιβώτιο της Φανουρίας. Όπως μάθαμε, από μια γυναίκα που της βαστούσε το σπίτι, η Φανουρία κόντεψε να πάθει αποπληξία διαβάζοντας το”.

“Λοιπόν αυτή τη φάρσα δεν την ήξερα”, του λέω

“Ο Αριστείδης με όρκισε να μην το πω πουθενά. Φοβόταν βλέπεις, γιατί μετά το αγγελτήριο της κηδείας του Δημόπουλου, κάποιοι μπάτσοι είχαν πάει και ρωτούσαν. ΄Ηταν και αριστερός κι όσο να ’ναι…”

Ο Χρήστος, από όσα κατάλαβα από τις συζητήσεις που είχαμε μαζί του και με τη γυναίκα του, στην Αγγλία είχε καταπιαστεί με διάφορες επιχειρήσεις, οι οποίες όπως φαίνεται δεν πήγαν καλά. Τώρα στην Ελλάδα προσπαθούσε να ανασυγκροτηθεί οικονομικά. Αυτά φυσικά ποτέ δε μου τα είπε καθαρά. Ήταν δικά μου συμπεράσματα από τα συμφραζόμενα των συζητήσεων μας. Πάντως και η επιμονή του να μεσολαβήσω στον Βελή, ώστε να αγοράσει τα κείμενα των Επών, εκεί εντάσσεται. Αυτό με ενοχλούσε πολύ. Εγώ ήθελα να δημοσιευτούν σε κάποιο σοβαρό περιοδικό ή να δοθούν στην Ακαδημία ή έστω να εκδοθούν αλλά όχι να γίνουν βορά στις “αρχές” του Βελή, που μπροστά στην επιθυμία του να προβάλει την ανωτερότητα των Ελλήνων δε θα δίσταζε να τα αλλοιώσει μέχρι και να τα πλαστογραφήσει ακόμα.

 

Μετά την εκδρομή και με το θάρρος που αποχτήσαμε, ο Χρήστος δανείστηκε από μένα και το Δημήτρη από σαράντα χιλιάδες δραχμές, για να καλύψει κάτι επείγουσες υποχρεώσεις του, όπως μας είπε. Θα μας τις επέστρεφε σε τρεις μήνες. Του δώσαμε φυσικά τα λεφτά ασυζητητί. Οι φίλοι γι΄ αυτές τις ώρες είναι. Ομολογώ ότι θέλησα να επωφεληθώ από αυτή την εκδούλευση και του ζήτησα να μπάσουμε και το Δημήτρη στην υπόθεση των Επών.  Δέχτηκε, με κάποιαν αδιόρατη δυσφορία είναι η αλήθεια. Όμως για πολύν καιρό εξακολούθησε να μη μας δίνει κανένα επί πλέον στοιχείο για τα Έπη.

Από την άλλη μεριά προχωρούσε ομαλά η δουλειά της ομάδας πάνω στο κύριο αντικείμενό της Το άλας της Γης (γιατί παρά τις αντιρρήσεις μας ο Βελής υιοθέτησε αυτόν τον υπερφίαλο τίτλο).  Είχαμε κάνει το περίγραμμα του τόμου, καταλήξαμε στη βιβλιογραφία που θα χρησιμοποιούσαμε, επιλέξαμε τους κυριότερους συνεργάτες και χρεωθήκαμε με τα κεφάλαια που θα γράφαμε οι ίδιοι. Εγώ ανέλαβα να γράψω για τις ελληνικές παροικίες του 19ου αιώνα, ο Δημήτρης για τον αποικισμό της αρχαϊκής εποχής κι ο Χρήστος φυσικά για τον Ελληνισμό της Κεντρικής Ασίας και των Ινδιών.

(συνεχίζεται)

 

106 Σχόλια to “Τα έπη των Αριμασπών – 9 (Δημήτρης Σαραντάκος)”

  1. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Σήμερα παρέλασαν οι δρόμοι της γειτονιάς που μεγάλωσα… Μυκάλης, Αγνώστων Μαρτύρων, Συλυβρίας…
    Αλήθεια, το αστυνομικό τμήμα της Ν. Σμύρνης το θυμάμαι ΚΒ’, είχε άλλη αρίθμηση τότε ή για να αποφευχθεί «ομοιότης με πρόσωπα και καταστάσεις» έγινε ΚΣΤ’ στο κείμενο;

  2. Καλημέρα. Εχω μεγάλη περιέργεια να δω πού θα το πάει.

  3. spiral architect said

    Καλημέρα

    […] Συληβρίας και Αγνώστων Μαρτύρων […]
    Σηλυβρία

  4. spiral architect said

    Aχ, που’ σαι νιότη, που’ δειχνες, πως θα γινόμουν άλλος …

  5. Alexis said

    #2: Κάποιο μυστικό πρέπει να κρύβει ο Χρήστος, που θα φανερωθεί στο τέλος.
    Καλημέρα.

  6. Γς said

    >Ο Μητσάρας εντούτοις ισχυριζόταν πως την παρθενιά του ο Χρήστος την έχασε σε ένα “σπίτι” της οδού Αναξαγόρα, στην Ομόνοια κοντά.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/03/blog-post_19.html

  7. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Δεν θα προβώ σε αποκαλύψεις. Μόνο να σας πω ότι γεύση από Αριμάσπεια θα έχουμε στην επόμενη συνέχεια.

    1: Να σου πω, δεν ξέρω.

  8. Τσούρης Βασίλειος said

    καλημέρα σας
    4. Αγαπητέ Σπειροειδή προφανώς έχεις δει και αυτό το αλάτι της γης:

    The Salt of the Earth

    Ντοκιμαντέρ 2014 | Έγχρ. | Διάρκεια: 110′
    Κατάλληλη για όλες τις ηλικίες

    Γαλλοβραζιλιάνικη ταινία, σκηνοθεσία Βιμ Βέντερς, Τζουλιάνο Ριμπέιρο Σαλγάντο

    Η ζωή και το έργο του κορυφαίου Βραζιλιάνου φωτογράφου και οικολογικού ακτιβιστή Σεμπαστιάο Σαλγκάντο, ο οποίος έχει απαθανατίσει με μοναδικό στιλ τη ζωή των κατοίκων σε απρόσιτες κι επικίνδυνες γωνιές του πλανήτη.

    Όποιος δεν το είδε, να το δει!

  9. spiral architect said

    @8: Μια απο τις εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. 😐

  10. Corto said

    Καλημέρα!
    Πολύ ωραίο και το σημερινό. Δίνει αφορμή για πολλές συζητήσεις.

    Για το τυπικό να αναφέρουμε μια μικρολεπτομέρεια, που βέβαια δεν επηρεάζει την πλοκή και την αξία του αφηγήματος:
    η αδελφότης θεολόγων “ο Σωτήρ” ιδρύθηκε το 1960, προφανώς μετά την εποχή κατά την οποία οι πρωταγωνιστές έκαναν την φάρσα στην Φανουρία.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B4%CE%B5%CE%BB%CF%86%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%98%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CF%89%CE%BD_%C2%AB%CE%9F_%CE%A3%CF%89%CF%84%CE%AE%CF%81%C2%BB

  11. Παναγιώτης Κ. said

    Να συνδέσω, κατά κάποιο τρόπο τη σημερινή ανάρτηση με την χθεσινή.
    Καλή και η ξένη λογοτεχνία αλλά η ελληνική αν συμβεί να είναι καλή «μιλάει» πιο εύκολα στο μέσα μας.
    Ο Δημήτρης Σαραντάκος τα ταιριάζει με πολλή επιτυχία και θέτει όλα τα ζητήματα εκείνης της εποχής αλλά και της σημερινής.
    Πολύ ενδιαφέρουσα και η σημερινή συνέχεια.Για να δούμε που θα πάει το πράγμα.

  12. Παναγιώτης Κ. said

    Η κατά Τρίτη δημοσίευση, «λειτουργεί » καλύτερα σε σύγκριση με την, Τρίτη παρά Τρίτη.

  13. gpoint said

    ωραίο και το σημερινό…

    Μου θύμισε μια πλάκα που έγινε στον Μπονάτσο (τον πατέρα του Βλάσση ) ή στον Ρέμπελο, φυσικούς, όπου σ’ ένα τμήμα μιας τάξης του είπαν πως ο τάδε τύπος της Φυσικής λέγεται και θεώρημα του Bobby Darin κι αυτός πήτε να το πει στο άλλο τμήμα κι έγινε της (τότε) Λόπης.
    επ’ ευκαιρία, το αγαπημένο μου…

  14. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    12 Βρίσκεις; Το κακό είναι βέβαια ότι έτσι θα τελειώσει πιο γρήγορα.

    10 Θα υπήρχαν βέβαια πολλές άλλες τέτοιες οργανώσεις

  15. gpoint said

    # 5

    εγώ ποντάρω στην Ρούλα !

  16. Corto said

    14 (β):
    Η Ζωή, για παράδειγμα.

  17. Πέπε said

    Σίγουρα στη Φυσική έγινε αυτό; Μήπως στα μαθηματικά;

    Αν ακούσετε μέχρι τέλος το τραγούδι του Μπόμπι Ντάριν στο #13, μετά εσάς δεν ξέρω τι σας βγάζει ως related, εμένα πάντως, μετά από 2-3 άλλα τραγούδια του ίδιου, μου βγάζει ένα «can you solve this geometry problem?»

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θέλει (;) ο νεοφιλελές να κρυφτεί, μα η χαρά δεν τον αφήνει:

    http://www.efsyn.gr/arthro/kyriakos-anna-dose-moy-ena-vouchers-gia-tin-ekpaideysi

  19. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Κρίνοντας από τον μέχρι τώρα χαρακτήρα του Χρήστου, έχω την εντύπωση πως θα τα κλάψουν με μαύρο δάκρυ τα δανεικά, μάλλον θα γίνουν αγύριστα.☺

  20. Ριβαλντίνιο said

    Δεν παίζει να υπάρχει τίποτα για τα έπη των Αριμασπών. Πλαστογραφία μου μυρίζεται …

  21. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    19-20 Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι ακόμα δεν έχουμε φτάσει ούτε στο ένα τρίτο του βιβλίου.

  22. gpoint said

    # 17

    δεν κόβω το κεφάλι μου γιατί μούχει πάρει τα μυαλά μια γερμανίδα γκόμενα Αλτσεν Χάιμερ, κάπως έτσι την λένε… έγινε σε τάξη δυο χρόνια πιο μεγάλη από την δική μου, πάντως δύσκολα σε μαθηματικό πλην Διόφαντου ίσως, ενώ στους φυσικούς (μπορεί να ήτανε και φυσιογνώστες) αυτούς η πλάκα ήταν δεδομένη κι από μας τους τότε μικρούς.

  23. Παναγιώτης Κ. said

    Επειδή εδώ λεξιλογούμε, μπορούν να μας πουν οι ψαράδες του ιστολογίου αλλά και όποιος γνωρίζει, γιατί μια μελαχρινή και όμορφη κοπέλα παρομοιάζεται με μελανούρι; 🙂

  24. Παναγιώτης Κ. said

    @14. Μην ανησυχείς. Η συλλογική σοφία του ιστολογίου θα βρει λύση. 🙂

  25. gpoint said

    άψογος ο Κωνσταντινέας…

    http://www.paok24.com/podosfairo/77808/na-min-einai-san-tous-proigoumenous-o-grammenos

  26. ΓιώργοςΜ said

    23 Μα είναι προφανές και στους μη ψαράδες: Σύνθετη λέξη από το μέλαν+ουρί (σκούρο και παραδεισένιο)! 🙂

  27. Παναγιώτης Κ. said

    @19. Λάμπρο, διάβασες στην ανάρτηση για τον Κοτζιούλα, για τον λιμοκοντόρο που παράστησε τον δάσκαλο και μάζεψε τα χρήματα των παιδιών που προορίζονταν για βιβλία και τετράδια και εξαφανίστηκε;
    Να τα βλέπουν όσοι εξωραΐζουν το παρελθόν τάχα για την αθωότητα που το χαρακτήριζε!
    Μου έκανε μεγάλη εντύπωση διότι δεν θα μπορούσα να φανταστώ μια τέτοια απάτη. Είναι βλέπεις τα παιδιά στη μέση και γιαυτό δεν πάει στο νου μου το κακό.

  28. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο χαρακτήρας πίσω από τις περιγραφές, ενός καιροσκόπου, έξυπνου, αδίστακτου, ίσως και αμοραλιστή τελικά, Χρήστου, μπορεί να δέσει μυθιστορηματικά με πονηρή κατασκευή των επών στ’ αραβικά (απάτη δηλαδή) που θα προσπαθήσει να τα πουλήσει ως φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Ή, μια άλλη εκδοχή, κάποιες σελίδες να έχει (κατέχει) αλλά να αποδειχτεί,κάπως, ότι έκλεψε άνθρακα αντί θησαυρό, από τις βιβλιοθήκες τη Σοβ. Ένωσης όπου δούλεψε έναν καιρό. Φυσικά ο ευφυής συγγραφέας θα τα οργανώσει έτσι που ούτε το άδικο ν΄ανθίσει ούτε ο μπαγάσας Χρήστος να κυνηγηθεί. Ίσως μόνο να ξεφτιλιστεί, πράγμα που,πιο έντονα,η σημερινή συνέχεια, κάνει να του αξίζει. 🙂

  29. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα. Μετὰ ὰπὸ ἕνα τετραήμερο στὰ Θερμιά, ξαναγύρισα.
    Πολὺ ὡραῖο καὶ τὸ σημερινὸ.
    Ξεχωρίζω τὸ ἀπόσπασμα:

    «Δεν έπρεπε να γίνει ο Εμφύλιος. Με μια πιο διορατική ηγεσία της Αριστεράς και μια λιγότερο ξενόδουλη ηγεσία της Δεξιάς, ίσως να γλιτώναμε την αλληλοσφαγή, που μας έριξε είκοσι χρόνια πίσω και χάθηκαν άδικα τόσο σπουδαίοι άνθρωποι.»

    Συμμερίζομαι ἀπὸλυτα αὐτὴ τὴν ἐκτίμηση τοῦ συγγραφέα, ἄν καὶ εἶναι εὔκολο νὰ τὸ λέμε ἐκ τῶν ὑστέρων.

    Κάναμε κι ἐμεῖς ἀνάλογες πλάκες στὸ Γυμνάσιο:

    Θυμᾶμαι τὰ σχόλια τῆς «ἐγκρίτου βρεττανικῆς ἐφημερίδος The morning fuck» γιὰ τὸν ἡρωισμὸ τῶν Ἑλλήνων στὴν Ἀλβανία καὶ τὴν προπαγανδιστικὴ ὀργάνωση κατὰ τῆς Ἑλλάδας «squadra azzurra» ποὺ εἶχε φτιάξει ὁ Μουσολίνι.

    Αὐτὰ τὰ λέγαμε στὸ φιλόλογο (ποὺ μᾶς ἔκανε καὶ Ἱστορία) καὶ μάλιστα μᾶς ἐπιβράβευε λέγοντας:
    «Εἴδατε; οἱ συμμαθηταὶ σας διαβάζουν καὶ ξένα συγγράμματα. Μπράβο παιδιά μου!»

  30. Μπορεί να τα έφτιαξε ο πατέρας του Τάκη. Έβαλε τέταρτο παιδί του Νώε και ενυδρείο στον Ωριγένη, θα κολλούσε στον Αριστέα τον Προκοννήσιο;

  31. ΓιώργοςΜ said

    Από τα μέχρι τώρα σχόλια βρίσκω πως η εντύπωσή μου (ότι δηλαδή το ανάγνωσμα είναι μια τόσο καλή ηθογραφία που ακόμη κι αν το «αστυνομικό» της κομμάτι -τα έπη- έχουν δεύτερο ρόλο ή είναι λειψό, διαβάζεται απνευστί) δεν είναι μόνο δική μου, ε;

  32. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    29 Τελικά φάρσες κάναμε όλοι -να ένα θέμα για συζήτηση 🙂

  33. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    13. Γιῶργο γειὰ καὶ χαρὰ σου.

    Εἶχα κι ἐγὼ καθηγητὴ φυσικῆς τὸν Μπονάτσο στὸ γυμνάσιο τὴ δεκαετία τοῦ ’60. Πάντως, σύμφωνα μὲ τὴ Βίκη, ὁ πατέρας τοῦ Βλάσση ἦταν δικαστικὸς.
    (https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%BB%CE%AC%CF%83%CF%83%CE%B7%CF%82_%CE%9C%CF%80%CE%BF%CE%BD%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%82)

  34. Γς said

    29:

    Πήγαν και μένα κάποτε να μου κάνουν πλάκα.

    Κάτι τους έλεγα για την Αμαλία Φλέμινγκ, όταν πετάχτηκε ένας εξυπνάκιας:

    -Του Ιαν Φλέμινγκ, ε;
    -Ναι.

    Και γύρισα προς τον πίνακα, ενώ όλη η τάξη χαχάνιζε, με την ασχετοσύνη μου και συμπλήρωσα:

    -Ναι του Καζινό Ρουαγιάλ

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>γλεντούσαμε, έστω με πενιχρότατα μέσα (στην Κατοχή)
    Αυτό το λένε και οι δικοί μου. Κάτω είχε επισυμβεί και η φριχτή σφαγή, το ολοκαύτωμα της Βιάννου* και μου λέει μια θεία μου που ήταν κοπελούδα τότε,πώς τα γλέντια δεν απόλειπαν καθόλου. Απεναντίας έστηναν το χορό με κάθε ευκαιρία.Με τα φυλάκια των Γερμανών εδώ κι εκεί και τους Ιταλούς να περιφρουρούν,έστω κι αν αυτοί οι τελευταίοι ήταν ήμεροι απέναντί τους. Κάθε που το λέει, συμπληρώνει «θαρρούσαμε φαίνεται πως θα μας σκοτώσουν όλους στο ύστερο γι΄αυτό εγλεντούσαμε»
    Σαν αυτές τις μέρες η θηριωδία.Χθες η μάχη της Σύμης, σαν σήμερα κι αύριο ,Σεπτέμβρη του ΄43, οι ανηλεείς εκτελέσεις και πυρπολήσεις των χωριών μας.

    *Το ολοκαύτωμα της Βιάννου στην Αθήνα–Βίντεο της ναζιστικής θηριωδίας στους σταθμούς ΜΕΤΡΟ και ΗΣΑΠ
    http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=535885&catID=14

    http://www.ekriti.gr/kriti-irakleio/xehorise-ntokimanter-gia-olokaytoma-tis-viannoy-apo-mathites-toy-irakleioy#sthash.wN1So2Hc.dpbs

  36. Παναγιώτης Κ. said

    @29. Το απόσπασμα αυτό ξεχώρισα και εγώ.

    Ο Εμφύλιος είναι μια συγκλονιστική περίοδος της Ελληνικής Ιστορίας. Υπάρχουν βλέπετε συνομιλητές μου που εκείνα τα χρόνια ήταν νέοι μεν αλλά είχαν συμμετοχή. Π.χ ήταν αγγελιαφόροι έστω και αν ήταν δεκατετράχρονοι ή και μικρότεροι.Για να μη μιλήσω για την μάνα μου που την επιστράτευσαν για να πάει από την Ήπειρο στα μέρη που κυριαρχούσαν οι αντάρτες, «στη Μακεδονία για να θερίσει » καθώς η ίδια λέει και δεν είναι μόνο αυτό που μου έχει πει.
    Τον μελετώ σαν να επρόκειτο να τον… διδάξω και να μπορώ να απαντήσω σε κάθε πιθανή ερώτηση με εντιμότητα.(Δασκαλίστικο κουσούρι…) Εκεί λοιπόν που δίνω απαντήσεις στα διάφορα ερωτήματα προκύπτουν καινούργια.
    Ευτυχώς υπάρχει το διαδίκτυο. Αυτός ο ανεκτίμητος θησαυρός, βοηθάει αφάνταστα!

    Συζητούσα για την επίμαχη περίοδο και τα σκληρά γεγονότα με έναν καμιά εικοσαριά χρόνια νεότερο μου και του είπα ότι ακόμη και σήμερα πληρώνουμε τις συνέπειες εκείνης της εποχής.Παραξενεύτηκε. Αναφέρθηκα στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και του είπα ότι για να υπάρξει έρευνα και πρόοδος χρειάζεται ελευθερία και αυτή έλειπε για πολλά χρόνια. Επιπλέον, κάποια σπουδαία μυαλά που θα μπορούσαν να συνεισφέρουν ήταν μεριά των ηττημένων και επομένως ήταν εκτός. Αλλά και πολλοί από αυτούς που ήταν εν ενεργεία ήταν μέσα στη σκοπιμότητα βουτηγμένοι αν δεν ήταν φοβισμένοι. Και ποιους κατά κανόνα επέλεγαν ως διαδόχους; Κάποιους που απηχούσαν τις ίδιες με τις δικές τους αντιλήψεις. Και δεν πρόκειται μόνο για τις ανθρωπιστικές επιστήμες. Όλες οι επιστήμες θέλουν ελευθερία για να αναπτυχθούν.
    Ο συνομιλητής μου με διέκοψε λέγοντάς μου ότι αυτά τα πράγματα τον στενοχωρούν.Δεν επέμεινα και… αδειάσαμε τα ποτήρια μας.

  37. Παναγιώτης Κ. said

    @35. Και βέβαια γλεντούσαν!
    » Δώσαμε 4 οκάδες καλαμπόκι στα όργανα για να παίξουν στο γάμο του θείου σου που παντρεύτηκε την περίοδο της Κατοχής». (Αφήγηση της γιαγιάς μου)
    Με διαφορά…φάσης έβαλα το ερώτημα στη μάνα μου. Μα καλά τότε βρήκε να παντρευτεί; Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο;
    Μου εξήγησε η μάνα μου, ότι υπήρχε νόμος που απάλλασσε από κάποια στρατιωτική υποχρέωση τους έγγαμους. Αυτός λοιπόν ήταν ο λόγος που…βιάστηκε να νυμφευτεί ο θείος!

  38. sarant said

    35 Ακριβώς, αν ξέρεις ότι αύριο μπορεί και να μη ζεις, το γλεντάς

  39. Γς said

    Εμφύλιος.

    Ποιοι άραγε από τους επιζόντες δεν έχουν μετανειώσει;

    Υπάρχουν άραγε άνθρωποι που δεν αναθεματίζουν την διεξαγωγή του.

  40. Γς said

    μετανιώσει

  41. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    «γλεντούσαμε, έστω με πενιχρότατα μέσα» (στην Κατοχή) 35, 37, 38.

    Τά ἴδια ἄκουγα κι ἀπὸ τοὺς δικούς μου. Βέβαια στὰ Θερμιὰ εἶχαν νὰ κάνουν (μέχρι τὴ συνθηκολόγηση τῆς Ἰταλίας τὸ Σεπτέμβρη τοῦ ’43) μὲ ἰταλικὲς δυνάμεις κατοχῆς. Μετὰ τὰ πράματα δυσκόλεψαν. Πάντως οἱ γονεῖς μου παντρεύτηκαν τὸ ’42 καὶ στὸ γάμο τους ἔγινε τρικούβερτο γλέντι. Τὸ νυφικὸ τῆς μάνας μου ἦταν ὁλομέταξο, ἀπὸ ἕνα ἀλεξίπτωτο ποὺ εἶχε βρεῖ στὴ θάλασσα ὁ παππούς μου, ὁ καπτα-Μῆτσος. Μὲ ὅ,τι περίσσεψε ράφτηκαν καὶ τὰ ὑπόλοιπα θυληκὰ μέλη τῆς οἰκογένειας (βάφοντάς το, φυσικὰ).

  42. Εντωμεταξύ στις ΗΠΑ http://www.topontiki.gr/article/184858/einai-nekri-i-hilari-poia-einai-i-sosias-tis-poy-emfanizetai-dimosios-theories

    https://twitter.com/hashtag/hillarysbodydouble

  43. Και στο προσφυγικό Ωραιόκαστρο https://twitter.com/hashtag/%CE%A9%CF%81%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF?src=hash

  44. sarant said

    42 Αμα ήταν νεκρή και είχε σωσία, θα λιποθυμούσε η σωσία; Όχι.

  45. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    41…θηλυκὰ… (ὄχι θυληκὰ)

  46. Spiridione said

    44. Το σενάριο λέει ότι μετά τη λιποθυμία της εμφανίστηκε η σωσία

  47. 46

    Ναι, ακριβώς. Μόνο που έχει ήδη γυριστεί και ταινία.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Dave_(film)

    Πριν 23 χρόνια. 😉

  48. giorgos said

    «…μεταπολεμικώς ή Ελλάδα άπό άπόψεως Διεθνούς Δικαίου (συμφωνίες τής Γιάλτας) κατωχυρώθηκε έπίσημα στόν χώρο τής Δύσης . Ολα τά έκκρεμή προβλήματα λοιπόν έπρεπε νά λυθούν . Κατέφθασαν οί Αμερικανοί μέ τά δολλάριά τους , τά χαστούκια τους πρός τούς έλληνες πολιτικούς τού καιρού (δέν τό κατακρίνομε τό πράγμα) καί μέ τήν τέταρτη χορδή πού έμπνεύσθηκε νά προσθέση ό Μανώλης Χιώτης στό μπουζούκι , ύστερ’ άπ’ τήν μεγάλη του παραμονή στήν Αμερική .
    Τό μπουζούκι θά μπορούσε νά μπή έτσι στά σαλόνια , ό «χασάπικος» νά μετονομασθή σέ «συρτάκι» (τά μπουζούκια μέσω τού παληού καλαματιανού έκαναν τήν έφοδό τους) καί τό ρεμπέτικο νά ύποκαταστήση ώς «έντεχνη μουσική» τούς όδυρμούς καί τά μοιρολόγια τών μετεμφυλιακών έκκαθαρίσεων . Διότι όλα καί μέχρι τό 1967 θά διεκινούντο εύνοήτως στόν άπόηχο τού κλίματος τού έμφυλίου — τής μεγαλύτερης παρωδίας πού παρουσιάσθηκε ποτέ στήν έλληνική ίστορία .
    Είναι δύσκολο νά άντιληφθή κανείς πώς οί έκκαθαρίσεις στήν Ελλάδα κράτησαν πάνω άπό 20 χρόνια μετά τήν ήττα τού έμφυλίου πολέμου . Τό πράγμα όμως καταντά άπλό άν σκεφθή κανείς , ότι δέν ήταν ό κίνδυνος έπαναλήψεως ένός κινήματος στήν Ελλάδα μετά άπό ένα ήδη ήττημένο κίνημα , τήν άπέλαση πληθυσμιακών συνόλων καί τίς διεθνείς συνθήκες πού κάθε άλλο παρά κάτι τέτοιο έπέτρεπαν . Αύτό πού έπρεπε νά έπιτευχθή ήταν νά άπαλειφθή ή «πολιτιστική ίδιαιτερότης» τού έλληνικού χαρακτήρος , πού έπέβαλε ή ένταξη τής Ελλάδος στήν «Δύση» . Ούσιαστικά δηλ. οί έκκαθαρίσεις δέν ήσαν κατά άνυπάρκτων κομμουνιστών , άλλά κατά τής έλληνικής παιδείας . »
    Από τό βιβλίο «Επί τής Δομής τού Νεοελληνικού Κράτους»

  49. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    43.
    Ωραιοκαστρίτης, γονιός , σε -ίδης
    Τί να πεις…

    46.Άν ένας εξωγήινος αρπάξει στο βασίλειό του τον έναν ή και τους δυο υποψήφιους πλανήταρχους (σικ μαρή!),καλά,πλανηταρχιδες, θα μείνουμε ακυβέρνητοι στα χάη (μας); 🙂

  50. Γιάννης Κουβάτσος said

    44, 46: η σωσία; Όχι η σωσίας; Προτείνετε κάτι; 😧

  51. gpoint said

    # 33

    έτσι λέγανε…

    από την άλλη θα θυμάσαι τα «έλα τις,τις,τις», «έλα ποίος, ποίος, ποίος» κι όταν γνωριζόμαστε καλά «έλα ποιός, ποιός, ποιός» θα απαντήσει !!

  52. Spiridione said

    50. Όπως μπορούμε να πούμε η ταμία.

  53. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @51. Τὶ μοῦ θύμισες τώρα!

  54. atheofobos said

    Δύο είμαι τα πράγματα που χαίρομαι στα κείμενα του πατρός Σαραντάκου:

    1- Η ιδεολογική του τοποθέτηση δεν τον οδηγεί στο να βλέπει μονόπλευρα τα γεγονότα, όπως πολλοί άλλοι :
    Γαμώτο! Δεν έπρεπε να γίνει ο Εμφύλιος. Με μια πιο διορατική ηγεσία της Αριστεράς και μια λιγότερο ξενόδουλη ηγεσία της Δεξιάς, ίσως να γλιτώναμε την αλληλοσφαγή, που μας έριξε είκοσι χρόνια πίσω και χάθηκαν άδικα τόσο σπουδαίοι άνθρωποι. Όπως τα κατάφερε η Ιταλία, να πούμε.

    2-Ο στρωτός συζυγικός του βίος επίσης δεν τον αποτρέπει από το να γνωρίζει σαφώς ποια είναι η πραγματικότητα!
    Καθώς δε από καταβολής του θεσμού του γάμου η γυναίκα τελικά ρυθμίζει τις γνωριμίες και τις παρέες της οικογένειας…..

  55. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    54β. Αὐτὸ εἶναι, ὅπως λέμε στὰ ἑλληνικὰ, universally accepted. 🙂

  56. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πιο διορατική ηγεσία της αριστεράς, λιγότερο ξενόδουλη ηγεσία της δεξιάς, τη δεκαετία του ’40 (για να μην πω, οποιαδήποτε δεκαετία); Χμ! Τα αδύνατα ζητούσε ο αείμνηστος Δημήτρης Σαραντάκος. Κρίμα σ’ αυτούς που χάθηκαν, κρίμα στην πατρίδα που ρημάχτηκε.

  57. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    50. Α! εγώ κόμπλαρα μ΄αυτό νωρίς αλλά το αφομοίωσα τελικά,έτσι νομίζω δηλαδή (χαχα!) : η γραμματέας της γραμματέα, η ταμίας της ταμία, όπως τα παραδείγματα της γραμματικής . Της Γενικής Γραμματέα,το βλέπω πια χωρίς αναρώτηξη 🙂

    36.Παναγιώτη >>Εκεί λοιπόν που δίνω απαντήσεις στα διάφορα ερωτήματα προκύπτουν καινούργια.
    Εγώ να δεις στα της Κρήτης,στη μικρή τοπική ιστορία που το ολοκαύτωμα για το κάθε χωργιό έχει τουλάχιστον δυο όψεις.Το βασικό,η κτηνωδία των Γερμανών,το φριχτό έγκλημα,δεν αλλάζει για κανέναν αλλά επί μέρους γίνεται μύλος.Ακούς π.χ. ότι θα μπορούσε να ειδοποιήσει ο τάδε,που το πήρε χαμπάρι ότι σκότωναν παραπάνω οι Γερμανοί,(δυο μέρες πήρε η σφαγή) αλλά αυτός προτίμησε να κρυφτεί μαζί με τους δικούς του. Ότι ο πρόεδρος τούς μάζεψε όλους στο σχολείο για καλύτερα, αφού έτσι λέει δεν θα τους πείραζαν (μαζεμένους τους πήραν για εκτέλεση μετά) όπως του είπε ο διερμηνέας, κοντοχωριανός κι αυτός κι ότι αυτός (ο διερμηνέας) τάχα εξασφάλισε έτσι τη ζωή για κάποιον δικόν του(ή τον εαυτόν του;). Γράφτηκαν και γράφονται άρθρα, βιβλία, συνεντεύξεις για τα συμβάντα αυτά κι έχει συμβεί αλλιώς να άκουγα κάποια πράγματα από τους επιζώντες στα παιδικάτα μου στο χωργιό κι αλλιώς σε νεότερες αφηγήσεις απ΄άλλους.
    Έτσι όμως νομίζω γίνεται πάντοτε.Τη επίσημη ιστορία τη γράφουν οι νικητές και κυρίως μόνο οι ζωντανοί. Με τον καιρό πολλά παραλλάζονται, ιδίως στη μικροϊστορία, είτε από κάποια σκοπιμότητα είτε από φυσικό ρετάρισμα της μνήμης με το διάβα του χρόνου. Θυμάμαι τα σχόλια του πατέρα μου όταν ψηφίστηκε η Εθνική Αντίσταση κι έμαθε ποιοι έκαναν αίτηση. Όταν είδε ότι εγκρίθηκαν και θα έπαιρναν και σύνταξη, δεν ξανασχολίασε δημόσια για κανέναν. Καμιά φορά γελάμε μεταξύ μας με τα αιτιολογικά που κυκλοφόρησαν ότι έγιναν δεκτά ως πιστοποιήσεις συμμετοχής στην Αντίσταση.

  58. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    56. Κι ἐξακολουθεῖ νὰ ρημάζεται ἀπὸ τοὺς διαδόχους τους.

  59. cronopiusa said


    Βανδάλισαν έργο της Rea-lly? Team στη Σύρο
    0

    Φασιστικό δηλητήριο για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων Απίστευτο μίσος: «Αλήτες, προδότες, μισθοφόροι, εκπαιδευτικοί»!

    Από βικιπαίδεια: «Η περιοχή του Ωραιοκάστρου επιλέχθηκε από την επιτροπή αποκατάστασης προσφύγων, το 1922, για να εγκατασταθούν πρόσφυγες»

    Πρόσφυγες στο Νταούκ-Μπαλή (Ωραιόκαστρο) και στο Ακ-Μπουρνάρ (Παλαιόκαστρο) δε θέλουν παιδιά προσφύγων κοντά στα δικά τους

    «… σαν παροιμία ή σαν ξόρκι:
    Άλφα βήτα
    κόψι πίτα,
    φάι κι ισύ…»!

    Best of the Day of 9/11/16

  60. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εδώ όμως, Έφη, το πάμε ένα βήμα (ή άλμα; ) παραπέρα : η σωσία – της σωσία, η ταμία – της ταμία, η γραμματέα – της γραμματέα; Μου πέφτει κάπως βαρύ. 😊

  61. ΓιώργοςΜ said

    54β Μα ακριβώς επειδή συνειδητοποιεί την τάξη των πραγμάτων έχει στρωτό συζυγικό βίο.
    Διότι, ως γνωστόν, ο άντρας έχει πάντα την τελευταία λέξη σε κάθε, διαφωνία, η οποία είναι «ναι αγάπη μου». 🙂

  62. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    60. Γιάννη, διάβαζα αυτό που η κεφάλα μου έχει για σωστό! :). Η σωσία λέει ο Νικοκύρης και τόχουν ξαναπεί αυτό, εδώ, αλλά,νόμιζα μείναμε όπως το νόμιζα 🙂 🙂 Παλιό άλογο(εγώ) καινούργια η περπατησιά… Πάνω που ξεκόλλησα από «της γραμματέως» …:)

    61.Πάντως μόλις τώρα ο συμβίος κράτησε την τελευταία λέξη: «Όχι δεν έρχομαι για περπάτημα, κάτι γράφω »
    Α όχι, όχι! (νοερά) στην πόρτα εγώ: Εμένα! 🙂
    Έφυγα.

  63. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    27 – «Λάμπρο, διάβασες στην ανάρτηση για τον Κοτζιούλα, για τον λιμοκοντόρο που παράστησε τον δάσκαλο και μάζεψε τα χρήματα των παιδιών που προορίζονταν για βιβλία και τετράδια και εξαφανίστηκε; Να τα βλέπουν όσοι εξωραΐζουν το παρελθόν τάχα για την αθωότητα που το χαρακτήριζε!»
    Το διάβασα, κι έκανα ενα συνειρμό με την σημερινή εποχή, αλλά είπα να το
    προσπεράσω, γιατί έχω βεβαρημένο «ποινικό» μητρώο, αλλά δεν μ΄αφήνεις ν΄αγιάσω 🙂 Αθώα εποχή σε οικονομική και σεξουαλικά καταπιεστική κοινωνία, δεν υπήρξε κι ούτε θα υπάρξει ποτέ. Αυτό που διέκρινα εγώ, και εμμέσως σχολίασα στο χθεσινό νήμα, είναι η προθυμία των γονιών να πληρώσουν από το υστέρημά τους, για να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα, για ποιό λόγο όμως; για να εξυψωθούν πνευματικά; για να διευρυνθεί η κριτική τους σκέψη; ή μήπως για να κάνουν διαλογικές συζητήσεις; Ο λόγος είναι ο ίδιος με τον σημερινό, για να βρούν μια καλύτερη δουλειά, που ταυτόχρονα θα τους αποφέρει περισσότερο εισόδημα από αυτό που βγάζουν οι γονείς τους, πέρα από την όποια κοινωνική καταξίωση, ΕΓΙΝΕ ΔΑΣΚΑΛΟΣ (σήμερα αυτό είναι για κλάματα) ΓΙΑΤΡΟΣ, ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ, ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ (άλλη πονεμένη σημερινή ιστορία) ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ (σήμερα κλάμα με μαύρο δάκρυ). Τι προκύπτει από την σύγκριση των ανθρώπων της τάξης μας των δύο εποχών; Ότι οι σημερινοί αν και μορφωμένοι, είναι μεγαλύτερα κορόϊδα από τους παλιούς, οι σύγχρονοι λιμοκοντόροι, τους παίρνουν απέιρως περισσότερα, για να κάνουν τα παιδιά τους οικονομικά τούβλα. Πάνω από 40 χρόνια, βλέπω γονείς να ΞΗΛΩΝΟΝΤΑΙ κανονικά για να σπουδάσουν τα βλαστάρια τους, και όταν αποφοιτήσουν, να τρέχουν να φιλάνε κατουρημένες ποδιές του κάθε υπουργού, β(ο)υλευτή, κομματάρχη, κομματόσκυλου, ή όποιου γνωστού έχει μέσον, για να το βολέψουν σε καμιά σίγουρη δουλειά, ρίχνοντας αέναα νερό στο μύλο της διαφθοράς και της εξάρτησης. Έχω δεί πολλούς γονείς, να δουλεύουν σε δύο δουλειές για να στείλουν τα παιδιά τους σε καλό ιδιωτικό σχολείο, κι όταν τους έλεγα πως είναι τρελό αυτό που κάνουν, δεν μαθαίνουν ΤΙΠΟΤΑ παραπάνω απ΄ό,τι στα δημόσια, το ίδιο οικονομικά κορόϊδα θα είναι, εξασφάλιζα εχθρούς, το βλέμμα τους μόνο να έβλεπες.
    ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΚΟΛΕΓΙΟ, ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ; Με τον ίδιο τρόπο που τα ιδιωτικά νοσοκομεία, δεν είναι καλύτερα ιατρικώς από τα δημόσια τους απαντούσα, άλλο οι ξενοδοχειακές παροχές, κι άλλο η παρεχόμενη ουσία, πλήν όμως, ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ, η ματαιοδοξία και η ψευδαίσθηση, κυριαρχούν και κινούν αυτό τον κόσμο.

    Είμαι σίγουρος πως δεν έχεις συνατήσει ΚΑΝΕΝΑΝ που να σου είπε, ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ, (όχι trader, αυτός είναι υπάλληλος, και όχι μόνο για το χρηματιστήριο) όλοι φρικάρουν και μόνο στην σκέψη. Ξέρει τι κάνει η εκπαίδευση της αμάθειας.

    «Η μαζική εκπαίδευση, υποσχόμενη να εκδημοκρατίσει την κουλτούρα που παλιότερα επιχωρίαζε στις προνομιούχες τάξεις, κατέληξε να αποβλακώνει τους ίδιους τους προνομιούχους. Η σύγχρονη κοινωνία, αν και κατάφερε να δημιουργήσει ένα χωρίς προηγούμενο επίπεδο τυπικής εκπαίδευσης, παρήγαγε ταυτόχρονα νέες μορφές αμάθειας. Ολοένα και πιο δύσκολα οι άνθρωποι χειρίζονται τη γλώσσα τους με άνεση και ακρίβεια, ολοένα και λιγότερο θυμούνται τα βασικά γεγονότα της ιστορίας της χώρας τους, ολοένα και πιό δύσκολα είναι σε θέση να κάνουν λογικές αφαιρέσεις ή να κατανοούν γραπτά κείμενα εκτός από τα υποτυπώδη.»
    Κρίστοφερ Λάς, 1979 – Η κουλτούρα του ναρκισιμού, εκδόσεις νησίδες.

    Αν γίνει μιά τέτοια σχετική έρευνα σήμερα στην χώρα μας, το αποτέλεσμα θα είναι τραγικό. Όλα αυτά τα χρόνια που ερευνώ μόνος μου, τα συμπεράσματά μου είναι τρομακτικά, αλλά ΚΑΝΕΙΣ δεν θέλει να κοιτάξει εκεί που του δείχνω, είτε από εγωϊσμό, είτε από άγνοια, είτε από μεγάλο τρόμο.

  64. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    60 και πριν: Εγώ δεν λέω «η ταμία της ταμία», αλλά, ελληνοπρεπώς, «η ταμία της ταμίας» όπως «η απορία της απορίας».
    Ειδικά η λέξη «ταμία» επειδη είναι αρχαία, κλινόταν έτσι στα αρχαία. Παρομοίως, η σωσία της σωσίας.

    Το ιδανικό θα ήταν το ίδιο πατρόν να εφαρμοστεί και στα «η γραμματέα-της γραμματέας», και τα υπόλοιπα της οικογένειας.

    Θηλυκά σε -ας δεν υπάρχουν 🙂

  65. Για να ´χουμε καλό ρώτημα, σε ποιο σχολείο δίδασκε ο Μπονάτσος πατήρ;

  66. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    32 – «Τελικά φάρσες κάναμε όλοι -να ένα θέμα για συζήτηση»
    Κάνατε ποτέ φάρσα σε δάσκαλο-καθηγητή που σεβόσασταν;

    39 – «Εμφύλιος.
    Ποιοι άραγε από τους επιζόντες δεν έχουν μετανειώσει;
    Υπάρχουν άραγε άνθρωποι που δεν αναθεματίζουν την διεξαγωγή του.»
    Φυσικά, αυτοί που τον προκάλεσαν, κι όσοι κέρδισαν απ΄αυτόν.

  67. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    66. Τὸν εἶχα καθηγητὴ στὸ Βαρβάκειο στὸ δεύτερο μισὸ τῆς δεκαετίας τοῦ ’60. Πρίν ἦταν στὸ 18ο Ἀρρένων στὰ Πατήσια (τὸν εἶχε καθηγητὴ ἕνας ξάδελφός μου). Δὲν ξέρω ποῦ καὶ πότε τὸν εἶχε καθηγητὴ ὁ πσαράς, ἄς μᾶς πεῖ ἄν θέλει.

  68. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    36 – «Συζητούσα για την επίμαχη περίοδο και τα σκληρά γεγονότα με έναν καμιά εικοσαριά χρόνια νεότερο μου και του είπα ότι ακόμη και σήμερα πληρώνουμε τις συνέπειες εκείνης της εποχής.Παραξενεύτηκε.»
    Κι εγώ παραξενεύομαι, σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση δεν πληρώνουμε τις συνέπειες εκείνης της εποχής, είναι κατά πολύ προγενέστερες, και άπτονται του δόγματος διαίρει και βασίλευε, που έχουν επιβάλλει στον κόσμο οι γνωστοί κοσμοκράτορες. Σήμερα βέβαια έχει αλλάξει αρκετά το πράγμα ώς προς τον τρόπο επιβολής, αλλά η ουσία παραμένει ίδια, οι λαοί δεν ξέρουν από πού τους έρχεται και ποιός φταίει, ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ ένα πράμα. 🙂

  69. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    57 – » Όταν είδε ότι εγκρίθηκαν και θα έπαιρναν και σύνταξη, δεν ξανασχολίασε δημόσια για κανέναν.»
    Στον πόλεμο πάνε μόνο τα κορόϊδα κι όσοι δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, δηλαδή οι ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ. Οι φτωχοί δεν ανήκουν στον εαυτό τους, από μικροί μαθαίνουν ότι ανήκουν στην πατρίδα, στο έθνος, στην πίστη τους, στο κόμμα, στην ομάδα, στην ιδέα, ότι μόνο μέσα σ΄αυτό το πλαίσιο έχουν αξία, έξω απ΄αυτό δεν αξίζουν ΤΙΠΟΤΑ, γι΄αυτό φοβούνται την ελευθερία, γι΄αυτό γίνονται ΗΡΩΕΣ, και καταθέτουν μετά στεφάνια οι πλούσιοι, εις μνήμην των ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΟΡΟΪΔΩΝ. 🙂
    ΓΙΑ ΤΗΝ PATRIDA ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ.

  70. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    56 – » Κρίμα σ’ αυτούς που χάθηκαν, κρίμα στην πατρίδα που ρημάχτηκε.»
    Δεν υπάρχει κρίμα στην φύση, άλλωστε μετά από 10,000,000 χρόνια, θα τα βλέπουμε αυτά και θα γελάμε, η πατρίδα μας θα έχει αλλάξει πολύ, ΜΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ, αγνώριστη θα έχει γίνει.

  71. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ένα – ένα, Νικοκύρη, γιατί έχω και μια ηλικία και δεν χωνεύω πια εύκολα. 😊 Πάντως, οφείλω να ομολογήσω πως αυτές οι απλοποιήσεις – εξομαλύνσεις πολύ θα διευκόλυναν το έργο ημών των δασκάλων.

  72. gpoint said

    # 66,68

    και γω στο Βαρβάκειο ( Γεωγραφία μας έκανε, ίσως και Φυτολογία στην δευτέρα ) στις αρχές της δεκαετίας του 60

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κυρίως στους δασκάλους και καθηγητές που σέβονται κάνουν φάρσες οι μαθητές, Λάμπρο. Και φυσικά δεν εννοώ χοντράδες, σαν κι αυτές που βλέπουμε σε βλακώδεις ελληνικές και αμερικάνικες ταινίες. Έχουν ένστικτο τα παιδιά και ξέρουν μέχρι πού να φτάσουν, ώστε να μη φέρουν σε δύσκολη θέση τον δάσκαλό τους. Αν πάλι αναφέρεσαι σε χαρτάκια στην πλάτη, αμπούλες βρώμας, σκασμένα λάστιχα και τέτοια, τότε, ναι, υπάρχει πρόβλημα στη σχέση διδάσκοντα και διδασκομένων. Εκτός αν η πλάκα προέρχεται απ’ τον λαλάκα της τάξης, που έχει κάψει την καλύβα του και βρίσκει νόημα στο μπάχαλο και τον χαβαλέ.

  74. gpoint said

    # 70

    Ρε Λάμπρο έλεος με τους Μεταλλαγμένους που ακούς !! Θα κόψει το γάλα στις κατσίκες !!

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τώρα άκουσα στο ρίαλ ράδιο,το τί γίνεται αν ένας ή και οι δύο υποψήφιοι στην Αμερικοί δεν πάνε για κάποιο λόγο ως στις εκλογές. Οι ρεπουμπλικάνοι επιλέγουν λέει νέο υποψήφιο ανάμεσα στους υπάρχοντες υποψήφιους, μέσα από εσωκομματικές διαδικασίες/εκλογές.Οι δημοκρατικοί (τα όργανα του κόμματος) υποδεικνύουν νέο υποψήφιο που μπορεί και να μην ήταν ποτέ υποψήφιος.

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    76. >>Αμερικοί, ουάου!

  77. spatholouro said

    65
    «Παρομοίως, η σωσία της σωσίας»

    Παρομοίως αρχαίο θηλυκό -όπως θηλυκό αρχαίο υπήρξε «η ταμία»- αν εννοείς αυτό, δεν νομίζω…

  78. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    75 – 🙂 🙂 🙂 Ότι ακούω βάζω Gee, ελάχιστες φορές διαλέγω. Πάω να διαβάσω, μας έβαλε πολλά η δασκάλα (μου φαίνεται πως θα την σφάξω σαν κουνέλι, και θα πάω να παίξω μπάλα 🙂 ).
    Καληνύχτα

  79. gpoint said

    # 79

    το ξέρω ρε φίλε αλλά μην τα μεταφέρεις όλα εδώφιλτράριζε λιγάκι

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    76. >>ως στις
    ξαναουάου μου.

    Όσο υπάρχουν άνθρωποι.

  81. cronopiusa said

  82. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα!

    78 Όχι, δεν εννοώ ότι υπηρξε αρχαίο. Κατ’αναλογία εννοώ.

  83. cronopiusa said

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  85. In other news (μια που το ιστολόγιο έχει γράψει και γι’ αυτό):

  86. sarant said

    86 Θυελλώδης ο Malakas!

  87. Γς said

    77:

    >>Αμερικοί, ουάου!

    Αμερικοί και κάνιγκες.

    [Τί είναι κάνιγκες; Ασ΄το…]

  88. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Αγαπητοί συμπατριώται,

    1) Καταγγέλλουμε την νέα αθλιότητα των χριστιανούληδων μεταλληνιστών, που επιχειρούν να πείσουν τους χαχόλους του Ρωμέικου ότι ο αντίχριστος Βέλιος εκοιμήθη χριστιανικά, κοινώνησε και άλλες τέτοιες παλαβομάρες. Τόχαν κάνει και με τον αείμνηστο Βασίλη Ραφαηλίδη αν θυμάστε, πάλι με πρωταγωνιστή τον αμετανόητο παπα-Μεταλληνό

    2) Σάς ενημερώνουμε ότι κατόπιν ιδικών μας ενεργειών (λαδώσαμε τα κατάλληλα άτομα) μπήκε πρίν λίγες ώρες στο Λεξικό της <a href="«>Οξφόρδης η κοσμαγάπητη ρωμέικη λέξη «σπανακόπιττα», με ένα ταύ για να μήν μπερδεύονται οι αγγλοσάξωνες.

    3) Προσέξτε τα email σας, αγαπητοί συμπατριώται, διότι παρακολουθούνται τα πάντα και παραβιάζονται πανεύκολα. Τελευταίο θύμα πρίν λίγες ώρες ο ηλιοκαμμένος πρώην αρχιστράτηγος των ΗΠΑ, Colin Powell, που απεκαλύφθη ότι αποκαλεί τον Ντόναλντ «εθνική ντροπή».

    4) Εμείς οι ελληνόψυχοι του Ιλλινόϊ αφιερώνουμε στον νεγράκο πρώην αρχιστράτηγο το βίντεο που έφτιαξαν οι οπαδοί του Ντόναλντ με το πτώμα της Χίλλαρυ να ντουμπλάρει τον πρωταγωνιστή στην περίφημη ταινία (παραγωγής 1989) «Weekend at Bernie’s» όπου πρωταγωνιστεί ένα περιφερόμενο πτώμα

  89. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι οπαδοί του Τραμπ είναι χειρότεροι από τον αρχηγό τους. Το ξέρουμε, βέβαια, αυτό, ότι δεν υπάρχουν παρασυρμένοι ανήξεροι οπαδοί και ψηφοφόροι. Απλώς δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε και καταπίνουμε τα βολικά άλλοθι (ο γερμανικός λαός δεν ήξερε, η χούντα που κυβερνούσε παρά τη θέληση του λαού, οι ψηφοφόροι της ΧΑ είναι απλώς αγανακτισμένοι και παρόμοια παραμύθια).

  90. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    90 – Γενικώς οι οπαδοί, είναι καμμένα μυαλά, όμως όλο το παιχνίδι εκεί βασίζεται, στην δημιουργία οπαδών. ΠΕΛΆΑΑΤΕΣ ΜΟΥ.☺
    Καλημέρα.

  91. spiral architect said

    @90: Όταν ακούω για οπαδούς του Τράμπ(α), μου’ρχεται στο νου η αμερικάνικη παπιοοικογένεια: https://en.wikipedia.org/wiki/Duck_Dynasty

  92. gpoint said

    # 91

    Εξαιρούνται φυσικά οι οπαδοί του … πως τον λέγανε αυτόν μωρέ που τον βάλανε φυλακή και…α ααα Βίλχελμ Ράιχ !!!!!!

  93. Γς said

    93:

    Βρεθήκαμε κάπου τις προάλλες με τον Λάμπρο και την κόρη μου η οποία μόλις άκουσε να λέω για Βίλχελμ Ράιχ, τα πήρε:

    -Τι ξέρεις εσυ από Βίλχελμ Ράιχ;

  94. Γς said

    Εχω κολλήσει.

    Ποιο καλό παιδάκ θα μου θυμίσει ποιο είναι το μουσικό κομμάτι που ακούγεται στη διαφήμιση http://www.youtube.com/watch?v=NTlCDyS26GQ

  95. Γς, έπεσες στην περίπτωση μια και το έψαχνα κι εγώ με παρόμοιο κόλλημα, ξεκινώντας από τον Μπάρυ Λίντον του Κιούμπρικ! Χαίντελ, σαραμπάντα https://youtu.be/AWMR79IMQ-M

  96. giorgos said

    Εχει ξεκαθαριστεί εδώ καί πολύ καιρό τί είδους επιστήμονας… ήταν ό Β.Ραιχ

    Ὁ Ράϊχ εἶναι ἀμερικανός, πρώην μαρξιστής, αὐστριακῆς καταγωγῆς. Εὑρῆκε, ὅπως λέει, τὴν ὀργονική θεωρία. Τὸν καινοφανῆ ὅρο «ὀργόνη» ( orgone, τὸν παράγει ὁ Ράϊχ, ὡς ὑποθέτω, ἀπὸ τὸ ἀρχαῖο δικό μας ρῆμα ὀργάω-ὀργῶ καὶ εἶναι ὁ φορέας τῆς γενετήσιας συμπάθειας κατὰ τὸν ὀργασμό. Κάθε ἄνθρωπος εἶναι κι’ ἕνας ἰδιαίτερος συσσωρευτὴς ὀργονικῆς ἐνέργειας. Ἡ ὀργονική ἐνέργεια εἶναι ὁ ἀρχικός φορέας ὅλου τοῦ κόσμου. Ὀργονικὸ σύστημα δὲν εἶναι μόνον ὁ ἄνθρωπος, εἶναι κι’ ἕνας σεισμὸς ἢ μιὰ καταιγὶδα. Τὸ «φαινόμενο» τῆς ὀργονικῆς ἐνέργειας εἶναι ὁ ὀργασμὸς σὲ τέσσαρεις χρόνους : ἔνταση – φόρτιση – ἐκφόρτιση – χαλάρωση. Ὁ ὀργασμὸς διέπει ὀργανικό κι’ ἀνόργανο κόσμο κι’ ἕνας ὀργαστικός σπασμὸς (impulsion) διέπει ὅλα τὰ φαινόμενα τοῦ κόσμου. Αὐτὰ πού ἀνακάλυψε ὁ Ράϊχ δὲν εἶναι καθόλου νέα πράγματα στὴν ἱστορία τῶν ἰδεῶν. Παραδόξως τὶς ἴδιες ἀπὸψεις ἀναφέρει ὁ Σπένσερ ( οἱ πρῶτες ἀρχές, κεφ. Χ, Παρίσι 1902, βλ. ἐπὶσὴς W.Durant: Ἱστορία τῆς φιλοσοφίας, σελ. 313) συμπίπτουν δὲ χρονικά οἱ θεωρίες τοῦ Ράϊχ περὶ ρυθμοϋ τῆς ζωῆς, μὲ τις μεγαλοφυεῖς ἀναλύσεις τοῦ σοβιετικοῦ ἐπιστήμονα Ὀπάριν γιὰ τὴν προέλευση τῆς ζωῆς. Έργαστηριακῶς ἀποδεικνύεται, λέει ὁ Ράϊχ, ὅτι κακῶς οἱ φυσικοὶ ἐγκατέλειψαν τὴν θεωρία τοῦ αἰθέρα. Ὥστόσο, δὲν εἶναι σίγουρο ὅτι ἐπαναλαμβάνοντας κὰποιος τὰ ἴδια πειράματα στὸ ἐργαστήριο, θὰ μπόρεση ν’ ἀνακάλυψη τὰ ἴδια πράγματα μὲ τὸν Ράϊχ, διότι πρέπει ὁ πειραματιστὴς νὰ εἶναι φορτισμένος μὲ καθωρισμένο «ὀργονικό δυναμικό» : «Εἶναι φανερὸ λοιπὸν πὼς ἡ βιοφυσικὴ δομὴ τοῦ παρατηρητὴ ἔχει κεφαλαιώδη σημασία γιὰ τὴν ἐργονομικὴ μελέτη»! (Ὁ αἰθέρας, ὁ Θεὸς κι’ ὁ διάβολος, σελ. 104).

    Εἶναι προφανὴς ἡ προσπάθεια τοῦ Ράϊχ νὰ ἐγγράψῃ προσημείωση στὶς «θετικές ἐπιστῆμες». Ἔστω καὶ μέσῳ τοῦ μυστικισμοῦ. Εἰδικὰ ἐξαίρει τὸ σημεῖο τοῦτο ὁ Ράϊχ καὶ ἐπαίρεται ὡς πρὸς τοὺς ἄλλους ψυχαναλυτάς πού δὲν ἤξεραν μαθηματικά. Ὅσο γιὰ τὴν σχέση τοῦ Ράϊχ μὲ τὸν Μαρξισμό, εἶναι περιττὸ νὰ ποῦμε. Ἐν συμπεράσματι, κατὰ τὸν Ράϊχ, «ὁ ἄνθρωπος εἶναι κάτι περισσότερο ἀπὸ πολιτικὸν ζῶον». « Εἶναι ἕνα ζῶον προικισμένο μὲ διαθέσεις προσδιοριστικὲς τοῦ ροῦ τῆς ἱστορίας. Αὐτὲς οἱ διαθέσεις εἶναι συχνὰ ἄλογες». , δηλαδή.

    [5]. Εἴδαμε ὡστόσο στὶς ἐκλογὲς καὶ κόμμα «ἀναρχοφιλελευθέρων», ὀπαδῶν τοῦ.. . Ράϊχ, δπῶς καὶ νεωστὶ ἐκδοθὲν στὸ χῶρο τῆς Ἀριστερᾶς βιβλίδιον μὲ τὸν τίτλο «»Ἄκου μαρξιστή», κατὰ τὸ «»Ἄκου ἀνθρωπάκο». Ὁ νοῶν, νοείτω…

  97. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    93 – Δεν εξαιρείται κανείς, ΟΛΟΙ οι οπαδοί είναι καμμένα μυαλά.

  98. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ!

  99. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    97 – H λειτουργία του οργασμού, η μαζική ψυχολογία του φασισμού, και η εισβολή της σεξουαλικής ηθικής, ισχύουν κατά γράμμα, τα υπόλοιπα, άλλα χρίζουν περαιτέρω έρευνας, κι άλλα είναι για τα πανηγύρια, άλλωστε προς τα τελευταία του, είχε κάψει φλάντζα, ενώ ο ίδιος ήταν απαράδεκτος γονιός.

    » Εἴδαμε ὡστόσο στὶς ἐκλογὲς καὶ κόμμα «ἀναρχοφιλελευθέρων», ὀπαδῶν τοῦ.. . Ράϊχ, δπῶς καὶ νεωστὶ ἐκδοθὲν στὸ χῶρο τῆς Ἀριστερᾶς βιβλίδιον μὲ τὸν τίτλο «»Ἄκου μαρξιστή», κατὰ τὸ «»Ἄκου ἀνθρωπάκο». Ὁ νοῶν, νοείτω…»
    Πάνω από έναν αιώνα, είδαμε κόμματα οπαδών διαφόρων ιδεολογιών, βλέπουμε το αποτέλεσμα. Ο νοών νοείτω.

  100. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    94 – Με εξέπληξε πολύ αυτή η αντίδρασή της, μάλλον δεν μας τα λές καλά Γς. 🙂
    Aύριο είμαι εύκαιρος, αν έχετε χρόνο, ελάτε πιο νωρίς να τα πούμε.

  101. Γς said

    96:

    Βέβαια.

    Χαίντελ.

    Σε ευχαριστώ πολύ [για το ξεκόλλημα]

  102. gpoint said

    # 97

    εν ολίγοις αποδεικνύει πως η κουρευτική του μηχανή λειτουργεί τέλεια γιατί τα αυγά είναι λεία !!

  103. gpoint said

    # 98

    Φυσικά η μόνη εξαίρεση είναι οι ΠΑΟΚτσήδες γιατί μπορεί να είναι άσπροι, μαύροι, χριστιανοί, μοσουλμάνοι ή άθεοι, δεξιοί ή αριστεροί, ψαράδες ή κυνηγοί, γουσούδες ή ανέραστοι και αυτός ο πλέριος και πραγματικά δημοκρατικός τρόπος συνένωσής τους αποκλείει την χειραγώγιση από φωτισμένους ηγέτες.

  104. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    104 – Ε ναί, αυτό εννοείται, και φυσικά αποκλείεται η χειραγώγησή τους από φωτισμένους ηγέτες, μόνο από ΠΟΝΤΙΟΥΣ. 🙂

  105. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    73. Κι ἐσὺ «Βαρβακειόπαις» Γιῶργο. Πότε τὸ τελείωσες; Ἐγὼ τὸ ’70.
    Τώρα θυμήθηκα πὼς εἶχα ἀκούσει ἀπὸ παλιότερους ὅτι ὁ Μπονάτσος ξαναῆταν στὸ Βαρβάκειο καὶ ἔφυγε (γιὰ λίγο) μόλις πῆρε προαγωγὴ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: